အောစာအုပ်

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၃)

ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ
ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe

🏵️အပိုင်း (၃)🏵️

မနကကြှတော့ ကြှနတ်ောအြိပယ်ာထတာ နည်းနည်းနောကကြတွာကြောင့ြ ရမေိုးခွိုးပြီးဆင်းလာတော့ မနကြ ၈း၃၀ လောကရြှိနပေါပြီ။ ဒါကြောင့ြ စားသောကပြှီး အိမရြှေ့မှာ ဂွာနယထြိုငဖြတန်ပေါတယ်။ ခိုငတ်ို့သားအမိကတော့ နောကမြှာမီးပူတိုကရြင်း စကားတွပြေောနလေိုကကြှတာ ရပကေမြဝငပြါပဲ။ သူ့အဖကတေော့ ရုံးသှားနပေါတယ်။ လှိုငကြတော့ မီးဖိုချောငထြဲမှာ ပန်းကနတ်ှဆေေးလိုကြ၊ဟိုဟာဒီဟာ လုပလြိုကန်ဲ့ပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ဂွာနယဖြတန်တေုန်း ခိုငကြ

‘လှိုငရြေ.. နင့အြဈကိုကို ကောဖြီလေးတဈခွကလြောကြ ပို့ပေးလိုကကြှယ် မမ မအားလို့’

လို့ဆိုကာ ခိုင်းလိုကတ်ော့ တအောင့န်တေော့ လှိုင် ကောဖြီခွကလြေးကိုငကြာ လာခပြေးပါတယ်။ အိမန်ချင်ြေးမို့ တီရှပလြေးနဲ့ ခညွသ်ားဘောင်းဘီပြော့လေးဝတထြားပမယေ့ြ တောတ်ောလြေးကိုကြည့်လြို့ကောင်းပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောထြိုငတ်ဲ့ခုံမှာ လာထိုငပြါတယ်။ ဆကတ်ီကလည်းနှစ်ယောကထြိုငဖြစ်ပြီး အတွင်းခန်းရဲ့ အဝငအြဝဘေးမှာခထွားတာမို့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြို အတွင်းကနေ မမှငန်ိုငပြါဘူး။ လှိုငကြထိုငပြှီးချင်ြး..

‘ကိုကြီးကို ကြေးဇူးတငတ်ယသ်ိလား’

‘ဟေ..ဘာကြောင့ျ’

‘အောြ.. လှိုငတ်ို့ တူလေးလား တူမလေးလား ရတော့မယလြေ’

‘ဟား..ဟား..ဘာများလဲလို့..မလိုပါဘူး။ ရပါတယ်။’

‘ဒါနဲ့ ကိုကြီး အလုပမြသှားသေးဘူးလား’

‘အေး သှားတော့သှားမယ်။ ခဏနမှေ ဘာလုပမြလို့လဲ’

‘မဟုတပြါဘူး။ အရငဆြို ဒီအခွိနသ်ှားတယလြေ။ အခုအိပယ်ာထနောကကြနွလေို့ မေးတာ’

‘သှားမှာပေါ့ နောကကြဆွို ညကနည်းနည်း ပန်းသှားလို့။ အိပမြပြောလြို့လေ’

‘ဟုတလြို့လား’

‘လှိုင် ညကဘယအြခွိနအြထိစာကကြလြဲ’

လို့ ကြှနတ်ောမြေးလိုကတ်ော့ သူ့မကြန်ှာက မလုံမလဲနဲ့

‘ကကြပြါတယ် အဈကို တောတ်ောည်နကတ်ဲ့အထိကိုကကြတ်ာ’

‘ငါတို့အိပတ်ော့ မကြားတော့ပါဘူး။ နငပြှောတော့ ညနကတ်ဲ့အထိဆို’

‘မဟုတပြါဘူး။ဟိုဟို’

‘အင်း..ငါသိပြီ။ နင် ငါတို့လငမြယားအသံတွကေို နားထောငန်တောမဟုတလြား’

လို့ အဈလိုကတ်ော့ သူဘာမှပြနမြပြောပဲ ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွင့အြရေးရတုန်း ဘေးခထွားတဲ့လကလြေးကို အသာလေးအုပကြိုငလြိုကမြိတယ်။

‘အို’

လို့တိုးတိုးလေး အသံထွကလြာပါတယ်။ ရှကသ်လို ကြောကသ်လိုပုံစံလေးနဲ့ ခစွစြရာကောင်းတာ ကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ရှေ့ဆကတ်ိုးကာ လှိုင့ပြုခုံးလေးကို လှမ်းဖကလြိုကပြါတယ်။ သူလည်း အသံတိုးတိုးလေးနဲ့

‘ကိုကြီး ဘာလုပတ်ာလဲ.. အထဲမှာ မမတေေို့ရှိတယ်’

‘ခစွလြို့ပေါ့ ကလေးရယ် ကိုကြီးမနနေိုငတ်ော့လို့ပါ။’

လို့ နားနားကို တိုးတိုးလေးကပပြှောလိုကရြင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုကပြါတယ်။

‘အို..မဟုတတ်ာ ကိုကြီးရယ် လှှတပြါ မှငသ်ှားရငမြကောင်းဘူး’

လို့ပြနပြှောလိုကရြင်း ခေါင်းလေးကို နောကခြန်းဘကကြို လှည့ကြာ တဈခကြကြှည့လြိုကပြါတယ်။ ပြနလြှည့လြာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့နှုတခြမ်းလေးကို လှမ်းငုံလိုကရြင်း နှုတခြမ်းထူထူလေးကို အားရပါးရ စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ အတင်းတွန်းဖယ် နတေဲ့ လကတ်ှကေိုလည်း လိုကခြွုပထြားလိုကပြါတယ်။ နှုတခြမ်းလေးပြနခြှာလိုကတ်ော့ တောင်းပနတ်ဲ့မကြန်ှာလေးနဲ့

‘မ..မလုပပြါနဲ့ တောင်းပနပြါတယ်။ ကြားကုနတ်ော့မယန်ောြ’

ဆိုပြီး ပြာပြာသလဲ တောင်းပနပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့နားရှကလြေးကို ငုံပေးလိုကကြာ နားပေါကထြဲကို လွှာလေးသှင်းကာ ကလိပေးလိုကတ်ော့ သူ့မကြတ်ောငလြေးတွေ မှေးလာတာကို တွေ့ရပါတယ်။ လကကြတော့ အတင်းရုန်းကနန်ေ ပမယေ့ြ တဖြည်းဖြည်း အားပြော့လာသလိုပါပဲ။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း တီရှပအြသားပြော့လေးပေါကြနေ နို့အုံလေးကို ဆုပကြိုငလြိုကကြာ နို့သီးလေးကို မာလာအောင် လကမြလေးနဲ့ လိုကပြှတပြေးလိုကတ်ော့ မာတောငလြာတဲ့ နို့သီးလေးကို လကမြလကည်ှိုးညှပကြာ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နားရှကကြ ပါးစပကြို ပြနခြှာပေးလိုကရြင်း နှုတခြမ်းလေးကို ပြနန်မ်းပေးလိုကတ်ော့ အရငလြောကမြရုန်းတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြွှာကို သူ့ပါးစပထြဲကို ထိုးသှင်းလိုကကြာ အထဲမှာ လှည့ပြတမြှှနှေောကပြေးလိုကပြါတယ်။ လကကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်လုံးကို စုံကိုငပြေးလိုကကြာ အဆကမြပြတ် ခွပေေးနတောမို့ သူလည်း ပါးစပကြိုသူ့လကလြေးနဲ့အုပကြာ ကြှနတ်ောလြုပသ်မွှ ခံနရပေါတယ်။ ဒီအခွိနမြှာ နောကဖြကကြ

‘လှိုငရြေ’

ကြှနတ်ောလြည်း နှုတခြမ်းလေး ပြနခြှာပေးလိုကပြါတယ်။

‘ရှင် မမေေ’

‘သမီးသူငယခြငွြး စကဆြိုငကြ ဘယလြမ်းလဲ’

ကြှနတ်ောလြည်း သူတဈဖကကြို အာရုံရောကန်တေုန်း နို့သီးလေးကို ပြနလြိုကခြှပေေးနပေါတယ်။ သူကတော့ လကကြိုအတင်းလိုကဖြယရြင်းက

‘၃၈ လမ်းထဲမှာ အမေ’

‘အေး..အေးပြီးရော’

သူလည်း စကားပြောလို့ပြီးရော ကြှနတ်ောြ သူ့တီရှပကြို လှနလြို့ပြီးပါတယ်။ သူက ကြှနတ်ော့လြကကြိုလိုကဆြှဲပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့လြကကြ သူ့ဘရာစီယာပေါကြို အရငရြောကသ်ှားပြီး ဘရာစီယာထဲက နို့လေးနှစ်လုံးကို လကန်ဲ့ကောထြုတလြိုကပြါတယ်။

‘တောပြါတော့ ကိုကြီးရယ် တောင်းပနပြါတယ် မလုပပြါနဲ့’

လို့ဆိုကာ တီရှပကြို အတင်းဆှဲခပြမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြ သူပြောတာကို လုံးဝအရေးမထားတော့ပါဘူး။ သူ့လညတ်ိုငကြွော့လေးကို လွှာစောင်းလေးနဲ့ သိမ်း ဆှဲလိုကရြင်း နှုတခြမ်းလေးနဲ့ပါ စုပပြေးလိုကတ်ော့ ပြနင်ှိမသ်ှားပါတယ်။ ထွကလြာတဲ့နို့သီးလေးတွကေို လကန်ဲ့ညှပကြာ ပြတခြှပေေးလိုကရြင်း သူ့နှုတခြမ်းလေးတွကေို ပြနင်ုံလိုကပြါတယ်။ ဒီတဈခါတော့ သူလည်း ပါးစပထြဲအတင်းဝငလြာတဲ့ ကြှနတ်ော့လြွှာကို သူ့လွှာလေးနဲ့ ဆီးကြိုလိုကပြှီး တဈခကြတ်ဈခကြြ ပြနတ်ောငစြုပပြေးနပေါတယ်။ ခဏလောကန်တေော့ ကြှနတ်ောလြည်း နို့သီးလေးတွကေို ခွပေေးနတေဲ့ လကတ်ဈဖကကြို လှှတပြေးလိုကကြာ ခေါင်းကိုအောကဆြင်းလိုကပြှီး နို့သီးလေး တဈလုံးကို လွှာလေးနဲ့ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။

သူကတော့ တီရှပအြောကစြလေးကို ပါးစပထြဲထိုးထည့ရြင်း အသံမထွကမြိအောင် နတောကို တွေ့ရပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နို့အုံလေးတဈဝိုကကြို လွှာလေးနဲ့ လိုကဝြိုကလြိုကပြှီး နို့သီးလေးကို ပါးစပန်ဲ့ငုံကာ စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ လကကြိုတော့ သူ့ပေါငကြှားထဲထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ ပေါငတ်နလြေးလိမထြားပါတယ်။ သူ့ခငမြွာ လကတ်ဈဖကကြ ပါးစပကြိုပိတထြားရပြီး ကနွတ်ဲ့တဈဖကကြ အပေါရြောအောကပြါ လိုကဆြှဲနရတေော့ ဘယလြိုမှမတတန်ိုငပြါဘူး။ သူလိမထြားတဲ့ ပေါငတ်နလြေးကို အသာဘေးဖယလြိုကရြင်း ဘောငဘြီပေါကြနေ သူ့စောကပြတလြေးကို အုပကြိုငလြိုကရြင်း နည်းနည်းကြမ်းကြမ်းလေး ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။

ပေါငလြေးနှစ်လုံးမသိမသာ ကားသှားရင်း ခါးလေးလည်း နည်းနည်းကော့ပေးလာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီကြားထဲလကသ်ှင်းလိုကတ်ော့ စောကပြတလြေးလည်း အရညလြဲ့နပေါတယ်။ လကခြလယန်ဲ့ အကြဲကြောင်းကိုပြတဆြှဲပေးလိုကရြင်း စောကစြေ့လေးကိုလည်း ဖိကာပြတဆြှဲပေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြကကြို အတင်းဆုပကြိုငထြားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွအနေကေောင်းလာတာမို့ သူ့လကကြို ဆှဲကာ တောငန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးပေါကြို တငပြေးလိုကပြါတယ်။ သူကထိမိတော့ တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပြီး နောကကြိုဆုတသ်ှားပါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း စောကပြတန်ှိုကန်တေဲ့လကကြို ပြနထြုတလြိုကပြှီး သူ့လကကြို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ဆှဲကာ ကနွတ်ဲ့တဈဖကကြ လုံခွညကြို လှနတ်ငလြိုကတ်ော့ သူကလုံခွညလြှနတ်ဲ့လကကြို အတင်းလိုကဆြှဲကာပြနဖြုံးပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြနဖြယလြိုကရြင်း လီးတနကြှီးပေါသ်ှားအောင် ဆှဲလှနလြိုကကြာ သူ့လကန်ဲ့ထိခိုင်းပါတယ်။ မရဲတရဲလေး ထိပမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြ လကကြိုအတင်းကိုငကြာ သူ့လကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို ဆုပကြိုငခြိုင်းထားစပေါတယ်။ နောကတ်ော့ လကကြိုအပေါအြောကလြေးကစားပေးပြီး ဂွင်းတိုကန်ည်းသငပြေးလိုကတ်ော့မှ သူလည်း နည်းနည်း စူးစမ်းသလိုနဲ့ လုပပြေးပါတယ်။

ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ဘောင်းဘီကြားထဲလကကြို ပြနပျို့လိုကကြာ စောကပြတလြေးကို ပြနပြှတပြေးနလေိုကရြင်း နှုတခြမ်းလေးကို ပြနန်မ်းပေးလိုကပြါတယ်။ အဲဒီလို ကောင်းခန်းရောကန်တေုန်း နောကကြနေ အသံတွကြေားတော့ နှစ်ယောကသ်ား ပြနခြှာလိုကရြင်း ကြှနတ်ောကြ လုံခွညကြိုပြနခြလွိုကကြာ တဈဖကခြုံပေါြ ပြေးထိုငလြိုကပြါတယ်။ သူကတော့ တီရှပလြေးကို ဆှဲခလွိုကရြင်း အနားကဂွာနယကြို ကောကကြိုငလြိုကပြါ တယ်။

‘သမီးရေ.. လှိုင် မမတေေို့ ညည်းအဈမနဲ့ ဗိုကဖြုံးအင်ျကြီသှားအပမြလို့… ပိတစြတွလည်ေး ဝယရြမယ်… ဘယမြှမသှားနဲ့နောြ အိမစြောင့ြ’

‘ဟုတ်..ဟုတ်..မမေေ’

‘မောင်..အလုပမြသှားသေးဘူးလား’

‘အင်း..ခိုင်..တအောင့န်ရငေသ်ှားတော့မှာ’

‘သမီး နင့ကြိုကြီးသှားရင် တံခါးတွေ သချောပိတန်ောြ စိတခြမွယန်ောြ’

‘အင်းပါမရေဲ့ စိတခြပြါ။’

ခိုငတ်ို့သားအမိ ထွကသ်ှားလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း တံခါးလိုကပြိတလြိုကရြင်း လှိုင့အြနားပြနလြာတော့ လှိုငကြလည်း မတတ်ပလြေးရပလြို့ ကြိုနပေါတယ်။ သူလည်း ကောင်းမှန်းသိသှားတာမို့ အဆုံးထိခံစားချင်ပြှီလေ။ နှစ်ယောကသ်ား အငမ်းမရနမ်းလိုကကြှရင်း အဝတတ်ှလည်ေး ကြမ်းပြငပြေါြ ပုံကကြုနပြှီလေ။ ခဏချင်ြးပဲ နှစ်ယောကလြုံးအဝတမြဲ့သှားကြပါတယ်။ လှိုင့ကြိုယလြေးကို ဆိုဖာပေါပြှနထြိန်းခလွိုကရြင်း လညတ်ိုငလြေးကိုစုပလြိုကကြာ အောကကြိုဆင်းလာပြီး နို့သီးလေးကို ပြနစြို့ပေးပါတယ်။ လကကြလည်း စောကပြတလြေးကို ပြနပြှတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အကြဲကြောင်းထဲ လကခြလယသ်ှင်းလိုကကြာ နည်းနည်းလေး အထဲသှင်းလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ..အအ ကိုကြီး..ဟင့ဟြင့ြ’

ကြှနတ်ောလြည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောကကြိုဆင်းလာပြီး လှိုင့ကြို ဆိုဖာပေါကြ ပကလြကလြေးအိပခြိုင်း လိုကကြာ ပေါငတ်နလြေးကို ပင့တ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း အလိုကသ်င့လြေး သူ့ခွထေောကလြေးတွကေို ကိုငပြေးထားပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့စောကပြတလြေးကို လွှာပြားကြီးနဲ့သိမ်းကာ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။

‘ကိုကြီး..အဟင့ျ..ဟင့ျ..ဟင့ျ..’

လို့ပြောကာ သူ့စောကပြတလြေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကိုငပြေးထားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စောကခြေါင်းထဲကို လွှာထိုးထည့ကြာ မှှပေေးလိုကရြင်း စောကစြေ့လေးကိုလည်း တဈခကြြ တဈခကြြ လွှာနဲ့ ပြတပြှတဆြှဲပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ လကခြလယကြို စောကခြေါင်းထဲသှင်းလိုကကြာ ကစားပေးလိုကရြင်း စောကစြေ့လေးကို လွှာထိပလြေးနဲ့ အဆကမြပြတ် ကလိပေးနလေိုကပြါတယ်။

‘အိုး..အင်း..ဟင်း..ဟင်း..ကိုကြီး…ကောင်းလိုကတ်ာ..’

ဆယမြိနဈလောကြ ဆကတ်ိုကလြုပပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ကော့ပြနလြနကြာ ငှိမကြသွှားပါတယ်။ ဆိုဖာပေါမြှာ ခွပစ်ေလကပြဈမှိန်းနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခဏလေးစောင့လြိုကပြှီး လီးကိုလကကြနကေိုငကြာ သူ့နှုတခြမ်းနားကို တေ့ပေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ပါးစပလြေးဟပေးလိုကလြို့ ကြှနတ်ောလြည်း အထဲကိုသှင်းလိုကပြှီး ပါးစပကြလည်း

‘လှိုင် အထဲကနေ လွှာနဲ့ စောစောက ကိုကြီးလွှာကို လုပသ်လို လုပပြေး’

လို့ပြောတော့ လှိုငကြလည်း တသှမသေိမ်း လိုကလြုပပြေးပါတယ်။ နှုတခြမ်းလေးနဲ့ တင်းတင်းလေးဖြစ်အောင် လုပပြေးထားတာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း စောကပြတထြဲသှင်းသလို အသှင်းအထုတလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ ပြနခြွှတ် လိုကပြှီး လှိုင့ကြို ပကလြကလြေးလှနလြိုကကြာ စောကပြတဝြလေးကိုတေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းလေး သှင်းလိုကပြါတယ်။

‘အား..ကြှတ်.ကြှတ်..ဖြည်းဖြည်းနောျ..ကိုကြီး’

လို့ပြောကာ စိုးရိမစြိတလြေးနဲ့ ရငဘြတကြိုဆီးကာ တွန်းထားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အထဲကို နည်းနည်းလေးပဲသှင်းပေးလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နို့အုံလေးတွကေို နယလြိုကပြါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုလည်း ဖိခွပေေးလိုကကြာ တောငန်တေဲ့နို့သီးလေးကို တဈခကြခြကြြ လကန်ဲ့တောကပြေးလိုကပြါတယ်။ အပေါကြိုလုပန်တေုန်း အောကကြလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တဈရဈရဈသှင်းပေးလိုကတ်ာ တဈဝကလြောကရြောကတ်ော့ အမှှေးလေးခံနလေို့ ရပသ်ှားပါတယ်။

‘အား..ဟင့ဟြင့ြ အထဲကအရမ်းနာနတယ်ေ။ အောင့လြည်းအောင့တ်ယ် ကိုကြီး’

ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းလေးပြနထြုတလြိုကကြာ ရငဘြတကြိုတွန်းထားတဲ့ သူ့လကလြေးနှစ်ဖကကြို ခွုပလြိုကပြှီး အားနည်းနည်းစိုကကြာ ထိုးသှင်းပေးလိုကတ်ော့ အမှှေးလေးကိုထိုးခွဲကာ စောကခြေါင်းကဉွြးကဉွြးလေးထဲကို မညှာမတာ ဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။

‘အီး..ဟီး..ဟီ…နာလိုကတ်ာ ကိုကြီးရယ်’

ဆိုကာ ငိုနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့နှုတခြမ်းလေးကို ပြနစြုပကြာ ကြမ်းကြမ်းလေး နမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ လကကြလည်း နို့အုံတွကေို နာနာလေးခွပေေးလိုကရြင်း ခါးလေးကိုညှတကြာ နည်းနည်းလေးမှနပြေးလိုကပြါတယ်။ ဒါကြောင့ြ သူ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ကြွောပြငကြို လာဖကန်ရင်ေး ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေိုလည်း အငမ်းမရ တုန့ပြှနလြာပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောကကြတောင် အလိုကသ်င့လြေး ကော့ပေးနပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ နှုတခြမ်းလေးကို ပြနခြွှတလြိုကရြင်း

‘လှိုငလြေး..ကောင်းလား’

‘နာတော့နာတယ်..ကောင်းပါတယ်။’

‘ခစွလြိုကတ်ာကြာ’

‘တောပြါ သူများကိုအတင်းလုပပြှီးတော့ စောစောက တောတ်ောလြေးနာတယ်’

‘အခုကောင်းနပြေီ မဟုတလြား’

‘အင်း ကောင်းတယ်။ ကိုကြီး တောတ်ောကြဲတယန်ောြ။ မမတေေို့များသိသှားရင်’

‘မကြောကပြါနဲ့ကြာ။ ကိုကြီး မင်းကို ရချိုးခန်းထဲမှာ တွေ့ကတည်းက ခစွခြှငန်တော’

‘သှား..လူလညကြှီး’

‘ကလေးရေ..နောကတ်ဈမွိုး ပြောင်းလုပပြေးမယန်ောြ’

လို့ပြောကာ လှိုင့ကြို လေးဖကထြောကခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ နောကကြိုထွကလြာတဲ့ စောကပြတလြေးကို လွှာလေးနဲ့ ယကပြေးလိုကတ်ော့

‘ရှီး..အား..အား..ကိုကြီး…’

စောကပြတကြိုယကန်ရင်ေးနဲ့ လကကြနို့အုံလေးကိုလှမ်းကာ ခွပေေးလိုကပြါသေးတယ်။ နောကတ်ော့ ခရပြငေ့လြေးကို လွှာလေးနဲ့ဝိုကကြာပေးလိုကရြင်း စောကပြတထြဲကို လကခြလယထြိုးသှင်းကာ ကလိပေးလိုကပြါတယ်။ လှိုင့ခြငမြွာတငပြါးကြီးကို ဘယည်ာရမ်းကာ ပါးစပကြလည်း ဟစိဟစိဖြစ်နပေါတယ်။ နောကတ်ော့

‘ကိုကြီး လှိုငမြနတတေတ်ော့ဘူး’

လို့ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ပြနထြလိုကကြာ လီးတနကြိုကိုငပြှီး နောကကြိုပြူထွကန်တေဲ့ စောကပြတလြေးကိုတေ့ကာ သှင်းပေးလိုကပြါတော့တယ်။ ကပြကြပြလြေးနဲ့စီးစီးလေးဖြစ်ကာ ဝငရြောကသ်ှားပါတယ်။ အထဲက ကြှကသ်ားတွကလေည်း အသားကုနည်ှဈထားတာမို့ ညှောင့ပြေးဖို့တောင် ခပခြကခြကပြါပဲ။ ဒါကြောင့ြ ဖြည်းဖြည်းလေး ပြနဆြှဲထုတကြာ တဈခကြခြှင်းမှနမြှနလြေး ညှောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..လားလား..ကြှတကြွှတ်…ရှီး.. ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကြီးရယ်’

နောကတ်ော့ စောကပြတထြဲကအရညတ်ှကြေောင့ြ အသှင်းအထုတကြ ပိုမှနလြာပါတယ်။ အခကြန်ှဈရာ လောကခြပြှီးတဲ့နောကြ လှိုငတ်ဈယောကြ တွန့လြိမကြာ အောကကြိုပုံကသွှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကသ်င့လြေး ထပအြိပလြိုကရြင်း ဆံစလေးတွကေိုဖယကြာ ဂုတသ်ားလေးတွကေို လွှာနဲ့လိုကယ်ကပြေးလိုကပြါတယ်။ လှိုငကြတော့ တဈခကြယ်ကလြိုကတ်ိုင်း အိခနဲ အိခနဲ အသံထွကလြာပါတယ်။ နည်းနည်းလေး ကြာလာတော့

‘တောတ်ော့ကိုကြီးရာ အသကရြှူလို့မဝတော့ဘူး’

ကြှနတ်ောလြည်း လှိုင့န်ားနားကို ကပပြှီးတော့

‘ဆကလြုပရြအောငန်ောြ ကိုကြီးမပြီးသေးဘူး’

‘ဟုတကြဲ့’

‘ကိုကြီးပြီးရင် လှိုင့မြကြန်ှာပေါမြှာပြီးချင်တ်ယ် ရမလား’

‘ဆိုဖာတွေ ညဈပတကြုနမြယ် ကိုကြီးရာ’

‘ဒါဆိုလည်း ဗိုကပြေါပြဲ တငပြေးလိုကမြယ်’

‘ကိုကြီးသဘော’

လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်းပကလြကပြှနလြှနခြိုင်းလိုကပြှီး စောကပြတထြဲ လီးပြနသ်ှင်းကာ သှကသ်ှကလြကလြကဆြောင့ပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘အား..ကောင်းလိုကတ်ာကို’

ငါးမိနဈလောကြ ဆကတ်ိုကြ အားရပါးရညှောင့ပြေးလိုကတ်ော့ ပြီးချင်သ်လိုဖြစ်လာတာကြောင့ြ

‘လှိုင်..ကိုကြီးပြီးတော့မယ်’

‘လုပပြါကို..အ..အ..အ..အ..လှိုင့ကြို မညှာပါနဲ့ကို ဆောင့ပြါ’

ကြှနတ်ောလြည်း နောကထြပအြခကြတ်ဈရာလောကြ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေးလိုကရြင်း လီးတနကြို ပြနထြုတလြိုကကြာ လှိုင့ဗြိုကလြေးပေါကြို တပစွပြစွန်ဲ့ သုတရြညတ်ှကေို ပန်းထုတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ လှိုင့ပြါးစပန်ားတေ့ပေးလိုကတ်ော့ လှိုငကြ တယုတယနဲ့ စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဆိုဖာပေါကြို ခွပစ်ေလကပြဈလှဲခကြာ အနားယူလိုကပြါတော့တယ်။ နှစ်ယောကသ်ား သန့ရြှင်းရေးတွလေုပပြှီး အဝတကြိုယစြီ ပြနဝြတလြိုကပြှီး လှိုင့န်ဖူးလေးကို နမ်းလိုကပြါတယ်။

‘လှိုင်…ခစွလြား’

‘မေးနဖေို့လိုသေးလို့လား ကို။ တဈကိုယလြုံးလည်း သူ့စိတကြှိုကလြုပပြှီးပြီ’

‘ဒါဆို ခဏခဏ ခစွကြှမယန်ောြ။’

‘အင်းပါ ကို’

‘ဒါဆို ညကြရင် အခန်းထဲလာခဲ့မယ်’

‘ဖြစ်ပါ့မလား’

‘ဖြစ်ပါတယလြှိုင်..မကြောကပြါနဲ့။ ကိုကြီးတော့ လှိုင့ကြိုသိပခြစွသ်ှားပြီ’

‘လှိုငလြည်း ကိုကြီးကို အရမ်းစွဲနပြေီကြာ။ နောကဆြို ပစ်မထားရဘူးနောြ’

‘အင်းပါ လှိုငလြေးရဲ့’

လို့ပြောကာ လှိုငန်ဲ့ အားရပါးရ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းလိုကရြင်း အလုပဆြီကို ထွကလြာပါတော့တယ်။ ညနဖကြေ အလုပကြနပြနေလြာတော့ ရမေိုးခွိုး ထမင်းစားကြတော့ လှိုငကြ ကြှနတ်ောန်ဲ့တည့တ်ည့ြ မှာ လာထိုငပြါတယ်။ စားနတေုန်း သူ့ခွထေောကလြေးနဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို တဈခွိနလြုံးလာပြတပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဟနမြပကြဆြကကြာစားလိုကရြပါတယ်။ ထမင်းဝိုင်းသိမ်းတော့ သူလည်းအစောကြီးအခန်းထဲ ဝငသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့လငမြယား အိပခြါနီးတော့ သူ့အခန်းဖကကြစာကကြသ်ံတွေ ကြားနရပေါတယ်။ ကြှနတ်ောြ လည်း ဒီဖကခြန်းမှာ ခိုင့န်ားကိုကပကြာ ဟိုကိုငဒြီကိုငန်ဲ့ စကားတွပြေောပေးနပေါတယ်။ ခိုငကြ

‘မောင်.. တောတ်ော့ကြာ ဒီညတော့ ကောင်းကောင်းပေးအိပအြုံး’

‘အှန်…ခိုငကြလည်း’

‘တောပြှီမောင် မောငပြဲ ကလေးလိုချင်တ်ယဆြို။ ဒီညတော့ ဟောလြီးဒေးနောြ နကဖြှနမြှ’

‘အေးပါကြာ။အိပတ်ော့’

‘မောငကြ လိမျမာတယ်။ ဒါကြောင့ြ ခိုငအြရမ်းခစွတ်ာ’

‘ခိုငအြိပတ်ော့နောြ မောင် စာနည်းနည်းဖတလြိုကအြုံးမယ်’

‘ညမနကစြနေဲ့နောြ မောင်။ ဒီကလေးစရှိကတည်းက ခိုငလြည်း အိပလြိုကရြင် မိုးလင်းတရေးပဲ’

‘စိတခြွ ခိုင် ဂွတန်ိုကြ’

လို့ပြောကာ စောငခြှုံပေးလိုကရြင်း ခိုင့န်ဖူးလေးကိုနမ်းလိုကပြါတယ်။ ဆယ့င်ါးမိနဈလောကကြှာတော့ ခိုငတ်ဈယောကြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပပြွောသ်ှားတာမို့ ကြှနတ်ောြ ခွဖြေားလေးထောကကြာ အခန်းတံခါးကိုဖြင့လြိုကရြင်း လှိုင့အြခန်းဖကကြို ကူးလားပါတော့တယ်။ လှိုင့အြခန်းတံခါးကို ဒိုးလော့လေးလှည့ကြှည့တ်ော့ ပြင့သ်ှားတာမို့ အသာလေးဝငလြိုကကြာ တံခါးလေးကို အသံမကြားအောင် ဖြည်းဖြည်းလေးပြနပြိတလြိုကပြါတယ်။ အထဲရောကတ်ော့ လှိုင့မြကြန်ှာလေးစူနတောကိုတွေ့ရလို့ အနားကပကြာ ပါးလေးကိုနမ်းလိုကတ်ော့

‘သှားပါ စောင့လြိုကရြတာ တောတ်ောကြှာနပြေီ’

‘လှိုငကြလည်းကြာ ဟိုမှာ မင်းမမ အိပမြှမအိပသ်ေးတာ’

‘လှိုင့ကြိုပစ်မထားရဘူးနောြ သိလား’

လို့ပြောကာ မကြန်ှာလေး ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်လာပါတယ်။

‘ကဲပါလာ မောင့အြခစွလြေးကို အသားကုနခြစွမြယ်’

လို့ပြောကာ လှိုင့မြကြန်ှာလေးကို ဆှဲလှည့လြိုကပြှီး နှုတခြမ်းလေးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ လှိုငကြလည်း ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေို ပြနတ်ုန့ပြှနကြာ ကြှနတ်ော့အြဝတတ်ှကေို ဆှဲခွှတန်လေို့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့အဝတတ်ှကေိုပါ ခွှတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ လှိုင့ကြို ကုတငပြေါကြို လှဲခပြေးလိုကပြှီး နို့လေးတဈလုံးကို စစို့ပေးလိုကရြင်း စောကပြတလြေးကိုလည်း လကန်ဲ့ပြတဆြှဲပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အောကကြိုဆင်းလာပြီး စောကပြတလြေးကို လကန်ဲ့ဖြဲကာ လွှာပြားကြီးနဲ့ ယကပြေးလိုကပြါတယ်။ လှိုငကြလည်း အားကမွခံ ကြှနတ်ော့လြီးကို လှမ်းကိုငလြိုကကြာ ငုံပေးလိုကတ်ာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း 69 ပုံစံဖြစ်အောင် လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နှစ်ယောကသ်ား အပြနအြလှနလြုပပြေးလိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြဆင်းပေးလိုကကြာ လှိုင့ကြို အပေါကြိုတကခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ လှိုင့ပြေါငတ်နန်ှဈလုံးကို မကြန်ှာနားဆှဲယူလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာနားမှာ လှိုင့ကြို ဆောင့ကြှောင့ထြိုငခြိုင်းလိုကပြှီး လှိုင့တ်ငပြါးလေးတွကေို လကန်ဲ့ပင့ကြာ စောကပြတလြေးကို ယကပြေး လိုကပြါတော့တယ်။ လှိုင့လြည်း လကန်ှဈဖကကြို နောကမြှာထောကလြိုကရြင်း ခါးကိုကော့သထကကြော့ပေးရင်း

‘အား..ရှီး..အား…ကို…ကောင်းလိုကတ်ာ မရပန်ဲ့’

ကြှနတ်ောလြည်း သူတဈခွီပြီးတဲ့အထိ မှုတပြေးလိုကရြင်း တငပြါးလေးကိုပင့ကြာ အောကကြနရှေိုထွကလြိုကပြှီးတော့ နောကကြနေ စောကပြတဝြလေးတေ့ကာ သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။

‘အ…အ…ကို…သိပမြကြမ်းနဲ့နောြ’

ကြှနတ်ောလြည်း ပထမဖြည်းဖြည်းချင်ြး မှနမြှနလြေးသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့မှ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ မှနမြှနလြာပါတယ်။ လှိုငလြည်းခေါင်းအုံးပေါကြို မကြန်ှာအပကြာ ဖငလြေးကို ကော့သထကြ ကော့ပေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..ကောင်းတယကြို..ဆောင့ြ..ဆောင့ြ’

ကြှနတ်ောလြည်း ခွိုင်းအောကကြနေ နို့အုံလေးကိုလှမ်းဆှဲလိုကကြာ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ ဆယမြိနဈလောကြ မနားတမ်းဆောင့ပြေးလိုကပြှီးတဲ့နောကြ လှိုငလြည်း တဈခွီပြီးသှားပါတယ်။

‘ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကြီးရယ်’

‘လှိုင်’

‘ဟုတ်’

‘ကိုကြီးလှိုင့ပြါးစပထြဲမှာပြီချင်တ်ယကြှာ’

‘ရပါတယကြိုကြီးရယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း ပကလြကလြေးအိပပြေးလိုကတ်ော့ လှိုငကြ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြှားထဲဝငကြာ လီးတနကြှီးကို လကန်ဲ့ဆုံးအောငဆြှဲခလွိုကရြင်း ဒဈဖြားလေးကိုသူ့လွှာလေးနဲ့ အရငဆြုံးစကလိပေးနပေါတယ်။

‘အား..ကောင်းလှခညွလြားလှိုင်’

နောကတ်ော့ အရင်းအထိငုံပေးလိုကကြာ လွှာနဲ့အထဲမှာ လိုကထြိုးကာမှှပေေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လှိုင့ဆြံနှယလြေးတွကေို လှနတ်ငပြေးလိုကရြင်း ခေါင်းလေးကိုလကန်ဲ့ထိန်းကာ အောကကြနေ စောကပြတထြဲလိုးသလို ပင့ကြာပေးနပေါတယ်။ လှိုငကြတော့ သူ့နှုတခြမ်းလေးဝိုင်းကာ ကပြကြပြလြေးဖြစ်သှား အောငလြုပပြေးထားပါတယ်။

အခကြင်ါးဆယခြှောကဆြယလြောကလြုပပြေးပြီးနောကြ ကြှနတ်ောဘြယလြိုမှမနနေိုငတ်ော့ပဲ လှိုင့အြာခေါငထြဲကို သုကရြညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်။ လှိုငလြည်း တောတ်ောလြေးကြာ အောငစြုပပြေးလိုကပြှီး ပါးစပထြဲကလီးတနကြို အသာလေးပြနခြွှတလြိုကကြာ သူ့ပါးစပထြဲကသုကရြညတ်ှကေို လကခြုပထြဲပြနထြှေးထုတလြိုကပြါတယ်။ နှုတခြမ်းမှာပနတေောတွကေို လကမြောင်းလေးနဲ့သုတလြိုကပြှီး

‘ကောင်းလား ကိုကြီး’

‘ကောင်းလိုကတ်ာ လှိုငလြေးရယ်’

‘ကိုကြီးဟာတွကေ အများကြီးပဲနောျ’

‘ဗိုကထြဲဝငသ်ှားသေးလား’

‘ဝငတ်ာပေါ့ နည်းနည်းတော့’

‘ခစွလြိုကတ်ာကလေးရာ’

‘ကိုကြီးနောကန်ေ့တွလည်ေးလာနောြ’

‘စိတခြကြလေး နောကတ်ော့မှ မခံနိုငလြို့ မောင်းမထုတန်ဲ့’

‘မွှောန်မယေန်ောြ’

‘လှိုငလြေး သုတလြိုကတ်ော့လေ။ ကိုကြီးလည်းသှားတော့မယ်’

လို့ပြောကာ စားပြဲပေါကြ တဈရှူးလိပကြိုယူပေးလိုကတ်ော့ လှိုငလြည်း သန့ရြှင်းရေးလုပကြာ အဝတတ်ှကေိုပြနဝြတလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လှိုင့ကြို ဖကထြားလိုကကြာ ပါးလေးကိုနမ်းပေးလိုကရြင်း လှိုင့အြခန်းထဲကနေ ခိုင့ဆြီကို ပြနလြာခဲ့ပါတယ်။

လှိုငန်ဲ့ကြှနတ်ောဟြာ တဈလတဈခါ လာလညတ်ဲ့ရကတ်ှမှော ဒီပုံစံနဲ့ ခိုးစားနကြပေါတယ်။ အာသာမပြကြသေေးရငလြည်း အပြငမြှာ ခိုးစားကြပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ခိုင် ကလေးမှေးပြီးတဲ့အခွိနကြိုရောကလြာပါတယ်။ ခိုငကြ ကြှနတ်ော့အြတွကြ သားလေးမှေးပေးခဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြောကပြွောတ်ဲ့သူ ဒီကမျဘာမှာ မရှိတော့ပါဘူး။ မိန်းကလေးတော့ မှေးလို့မဖြစ်ဘူး ဆုတောင်းလိုကရြတာ။ မိန်းကလေးသာမှေးခဲ့ရင် ကြှနတ်ောစြားခဲ့တာတွအတွေကြ ဝဋလြညမြှာစိုးလို့လေ။ ခိုငတ်ို့ တဈအိမလြုံးလည်း ခစွလြိုကကြှတာ သည်းသည်းလှုပလြေ။ သူတို့ညီအဈမနှစ်ယောကကြတော့ မကြာမကြာ အိမကြိုလာကာ ကလေးကြည့်ကြှပါတယ်။ လေးဆယ့င်ါးရကပြှည့အြောင် လကခြွိုးပြီးစောင့ခြဲ့ရတဲ့ အရသာကလည်း ခံစားဖူးသူတွသေိမှာပါ။

ခိုငကြ အလုပကြနေ မီးဖြားခွင့ယ်ူထားတာ ပြည့သ်ှားလို့ နောကဆြိုရငအြလုပပြှနဆြင်းရတော့မှာပါ။ ဒါကြောင့ြ ကလေးကိုပါခေါသ်ှားဖို့အတွကြ ပြငဆြငရြပါတယ်။ အစပိုင်းတော့ အလုပထြဲကလေးခေါသ်ှားရတာ အဆငမြပြပမေယေ့န်ောကပျိုင်းတော့ နည်းနည်းအဆငပြှလောပါတယ်။ တဈနေ့…..

………………………………………………….

(အမွည်း)

မနကစြောစော ဘဲလတ်ီးသံကြားလို့ တံခါးဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့ ခိုင့အြဈမကြီး မမစိုး ဖြစ်နတောကိုတွေ့ရ ပါတယ်။

‘ဟာ..မစိုး..စောစောစီးစီးပါလား’

‘ဟုတတ်ယ်။ ဒီနားမှာကိဈစရှိလို့လာရင်း တူလေးကို လာကြည့်တ်ာ’

‘မမစိုးတို့ကတော့ အဖြစ်သည်းပြနပြှီ’

‘သည်းတယဟြေ့ ကိုယ့တ်ူလေးခစွစြရာဆိုလို့ ဒီတဈယောကပြဲရှိတာကို။ ကိုယတ်ိုငမြှေးရငတ်ောင် ဒီလောကခြစွပြါ့မလားမသိဘူး။ ဒီမှာ ကလေးပစ်စည်းလေးတွေ ဝယလြာတယ် ရော့’

လို့ပြောကာ လကဆြောငထြုပ် တွကေိုခုံပေါတ်ငလြိုကရြင်း ကြှနတ်ောတ်ို့လငမြယားနဲ့ စကားတွပြေောနကြပေါတယ်။ အဆငပြှရေဲ့လား ဘာလားနဲ့ အတောကြှာ စကားပြောနကြပေါတယ်။ ပြောနကြရေင်းနဲ့

‘သားလေးက အိပတ်ုန်းပဲလား ခိုင်’

‘ဟုတတ်ယ်..မမရေ အိပပြုပကြှီးတာတော့ သူ့အဖအတေိုင်းပဲ တောကြှာနှိုးရတော့မှာ’

‘နေ နေ ငါသှားကြည့်လြိုကအြုံးမယ်’

လို့ပြောကာ မမစိုးထသှားပါတယ်။ ပြတင်းပေါကကြနအဖြေတ် ပြတင်းပေါကကြနကလွောတဲ့နရေောငအြောကမြှာ မမစိုးဝတလြာတဲ့ ဂါဝတရြှညပြါးပါးကြောင့ြ မမစိုးရဲ့ကောကြ ကြောင်းတွကေ အတိုင်းသား မှငန်ရပေါတယ်။ မမစိုးလည်း အခန်းထဲဝငသ်ှားတော့ ခိုငကြ

‘မောင်..ခိုငရြချိုးလိုကအြုံးမယ်..ပြီးမှပဲ သားကိုနှိုးတော့မယ်’

လို့ပြောကာ ရချိုးခန်းထဲဝငသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ အခန်းထဲလိုကဝြငသ်ှားတော့ မမစိုးက ကုတငပြေါလြကထြောကကြာ ကလေးအိပန်တောကိုကြည့်ရြင်း သဘောတွကနွေပေါတယ်။

‘ဟေ့ အိပပြုပလြေး မထသေးဘူးလား’

လို့ကလေးပါးလေးကို ကိုငကြာပြောနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင် ပြငဆြငလြို့မပြီးခင် ကလေးနိုးပြီးငိုမှာစိုးလို့ ကုတငန်ားကိုသှားကာ မမစိုးကို ပြောမလို့ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူလည်းကလေးကိုမဲနတေော့ သတိမထားမိဘူးထငတ်ယ်။ အင်ျကြီက တောတ်ောလြေးကို ဟိုကကြနွလေို့ ဘရာစီယာအောကကြနေ ရုန်းထွကမြတတဖြစ်နတေဲ့ နို့နှစ်လုံးက ကြှနတ်ော့မြကြစြိကို ဆှဲဆောငန်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကုတငပြေါမြှာ တငပြါးလှှဲထိုငလြိုကရြင်း မမစိုးကို စကားပြောပေးနပေါတယ်။

‘မမစိုး ကလေးက ဘယသ်ူနဲ့တူလဲ’

‘နငန်ဲ့ခွှတစြှပပြေါ့ ဟှန်း ကောငမ် ယောင်ျကြားကို တောတ်ောခြစွတ်ယ်။ တို့ဖကန်ဲ့ လုံးဝကိုမတူဘူး’

‘ဒါလည်းခစွတ်ာပဲ မဟုတလြား’

‘ဟဲ့ ခစွတ်ာပေါ့ဟဲ့ ငါ့တူလေးပဲ’

‘အဲဒါပြောတာပေါ့ အရငကြတည်းက မရှာထားတော့ အခုသူများကလေးကိုပဲ ခစွန်ရတေယ်’

‘ငါ့ကိုကြိုကမြယ့သ်ူမရှိလို့ပေါ့ဟဲ့။ ဒါကြောင့ြ အပျိုကြီးဖြစ်နတော’

‘အခုမှ ၂၈ ပဲရှိသေးတာပါ။ ဒီလောကလြှတဲ့ ငါ့မရီးကို ကြိုကမြယ့သ်ူမရှိတာ အံ့သှတယ်’

မမစိုးလည်း ရှကရြယလြေးရယလြိုကရြင်း ကြှနတ်ော့ဖြကကြို လှည့ကြှည့ပြါတယ်။ ကြှနတ်ောသ်ူ့နို့တွကေို ငမ်းနတောကိုတွေ့သှားတော့ သူလည်းပိုရှကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးကိုကြည့်န်ရင်ေး အသည်းတွယေားလာကာ စိတတ်ှဖေောကပြှနလြာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ မမစိုးလကလြေးကို အသာအုပကြိုငလြိုကတ်ော့ ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြလည်း အိပယ်ာခင်းတွကေို အကြောင်းမဲ့လိမန်ပေါတယ်။

‘မမ’

လို့ကြှနတ်ောြ တိုးတိုးလေးခေါလြိုကတ်ော့ မကြန်ှာလေး အသာလေးမော့လာပါတယ်။

‘ခစွတ်ယ်..မရယ်..မက အရမ်းလှတာပဲ’

လို့ပြောလိုကရြင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုကပြါတယ်။

‘အို..မင်းကလည်းကြာ’

လို့ပဲပြောရသေးတယ် ကြှနတ်ောကြ မမစိုးနှုတခြမ်းလေးကို စနမ်းလိုကပြါတယ်။ မမစိုးလည်း ၁၆ နှစ်သမီးလေးလို ရှကသ်ှေးလေးဖြာသှားကာ ရုန်းဖို့ကြိုးစားပမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြ အတင်းဖကထြားတာကြောင့ြ ကလေးကိုလည်း ထိမှာစိုးတာကြောင့ြ အသာငှိမန်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်းကြှနတ်ောန်မ်းတာကို မသိမသာလေး တုန့ပြှနပြေးနပေါတယ်။ မမစိုးပါးစပထြဲကို လွှာလေးထိုးထည့ပြေးလိုကတ်ော့ မမစိုးက အသာလေးပြနစြုပပြေးလိုကပြှီး သူ့လွှာလေးကိုပါ ကြှနတ်ောစြုပန်ိုငအြောင် ပြနထြုတပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးထုတပြေးတဲ့ လွှာလေးကို တပမြကစြှာပြနစြုပပြေးလိုကန်တေုန်း ရချိုးခန်းတံခါး ဖြင့သ်ံကြားလို့ အသာလူချင်ြး ပြနခြှာလိုကပြါတယ်။ ခိုငကြ

‘ကဲ ကဲ ဖယကြှတော့ သားကိုနှိုးလိုကအြုံးမယ် ရုံးသှားရတော့မှာ’

လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းဖကကြို ထွကလြာခဲ့ကြပါတယ်။ ဧည့ခြန်းထဲရောကတ်ော့ နှစ်ယောကထြိုငခြုံမှာ ထိုငလြိုကကြှရင်း အိမခြန်းထဲဖကကြို ချောင်းကြည့်လြိုကတ်ော့ တံခါးဖြင့ထြားတာကြောင့ြ ခိုငကြလေးနဲ့ အလုပရြှုပန်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးပုခုံးလေးကို ဖကထြားလိုကတ်ော့ မမစိုးမကြန်ှာလေး မော့လာပါတယ်။ မမစိုးက ကြှနတ်ော့ကိုကြည့်ကြာ

‘ကိုလူဆိုး’

လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကပြါတယ်။ မမစိုးနှုတခြမ်းလေးကို စုပပြေးလိုကတ်ော့ မကြတ်ောငလြေးစင်းလာကာ အလိုကသ်င့လြေး ပြနန်မ်းနပေါတယ်။ နှစ်ယောကသ်ား လွှာချင်ြးကစားပေးနရင်ေး ခိုငတ်ို့သားအမိရှိတဲ့ အခန်းဖကကြိုပဲ သတိထားကာ ကြည့်န်ရပေါတယ်။ မမစိုး ပုခုံးကိုဖကထြားတဲ့ လကန်ဲ့ အင်ျကြီကို ပုခုံးအောကကြို လွှောခပြေးလိုကပြါတယ်။ လညပြင်းပေါကကြ တောတ်ောလြေးကယွန်တောကြောင့ြ လကထြိုးထည့လြိုကကြာ ဘရာစီယာပေါကြနေ မမစိုးနို့အုံတွကေို နယပြေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း လကည်ှိုးနဲ့ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ မမစိုးကလည်း ကြှနတ်ော့ြ နှုတခြမ်းကို မလှတတ်မ်းစုပထြားပါတယ်။ နောကတ်ော့ ခိုငတ်ို့သားအမိ ကလေးကို ရချိုးဖို့ အခန်းထဲ က ထွကလြာတာမို့ အသာလေးပြနခြှာလိုကပြါတယ်။

‘ရေချိုးပေးတော့မလား ခိုင်’

‘ဟုတတ်ယ် မမစိုး.. အခွိနလြုပြီး လုပန်ရတောလေ’

လို့ပြောကာ ရချိုးခန်းထဲဝငသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးနားသီးလေးကို စုပပြေးလိုကရြင်း အင်ျကြီထဲလကပြှနသ်ှင်းလိုကပြှီး ဘရာစီယာ ကြားထဲလကထြည့ကြာ ဇီးစေ့လောကရြှိတဲ့ မမစိုးနို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ပြတခြှပေေးလိုကပြါတယ်။ မမစိုးတဈယောကြ ပါးစပလြေး ဟစိ ဟစိ နဲ့ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ငှိမသ်ှားပါတယ်။ ဒီအခွိနမြှာ ခိုငတ်ို့သားအမိ ရချိုးခန်းထဲက ပြနထြှကလြာတာကြောင့ြ ကမန်းကတမ်း ပြနခြှာလိုကကြှပါတယ်။

ခိုငအြခန်းထဲဝငသ်ှားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးကိုပြနဖြကလြိုကရြင်း နှုတခြမ်းလေးကို ခပကြှမ်းကြမ်း လေးနမ်းလိုကရြင်း အင်ျကြီကို လှနတ်ငလြိုကပြါတယ်။ ဘရာစီယာထဲက နို့နှစ်လုံးကို လကန်ဲ့ကောထြုတလြိုကတ်ော့ မမစိုး နို့ဖြေးဖြေးကြီးနှစ်လုံး အပြငထြှကလြာပါတယ်။ လကန်ဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုပြတခြှပေေးလိုကရြင်း မမစိုးလညတ်ိုငလြေးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ခေါင်းအောကကြိုဆင်းကာ မမစိုးနို့တဈလုံးကို စို့ပေးလိုကတ်ော့ မမစိုးက ရငလြေးကော့ပေးကာ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းလေးကို ဖကထြားပါတယ်။

နို့စို့နရင်ေး ဂါဝနစြကိုလှနလြိုကကြာ အတွင်းခံပေါကြနေ စောကပြတကြို ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ မမစိုး ဖငလြေး မသိမသာကော့တကလြာပါတယ်။ ဖကထြားတဲ့လကကြလည်း ကနွတ်ဲ့နို့သီးလေးကို ဖိကာခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီကို လကန်ဲ့ဘေးဖယလြိုကရြင်း လကခြလယန်ဲ့ စောကပြတအြကြဲကြောင်းထဲ ထည့ကြာ ကလိပေးလိုကပြါတယ်။ မမစိုးလည်း ကြှနတ်ော့န်ားထဲကို သူ့လွှာလေးနဲ့ ထိုးထည့ကြာ ပြနကြလိပေးနပေါတယ်။

ခိုငတ်ို့သားအမိ ပြနထြှကလြာလို့ ကြှနတ်ောတ်ို့ ခကြခြှင်းပြနခြှာလိုကရြပါတယ်။ ခိုငကြ ကလေးကိုခွီလိုကရြင်း တဈဖကကြ ကလေးပစ်စည်းနဲ့ ရုံးပစ်စည်းထည့ထြားတဲ့ အိတကြို လှယလြိုကရြင်း

‘မောင်..သှားတော့မယန်ောြ။ မမစိုးရော ပြနတ်ော့မလား’

‘အေး..တအောင့န်ရင်ေ ပြနတ်ော့မယလြေ။ သူငယခြငွြးကို ဒီလာကြိုဖို့ပြောထားတယ်’

‘ဒါဆိုလည်း မောင် စောင့န်ပေေးလိုကန်ောြ။ မမစိုးပြနမြှ မောငအြလုပသ်ှားနောြ’

‘စိတခြွ မိန်းမ’

‘ကဲကဲ သှားပြီနောျ’

လို့ပြောကာ ခိုငတ်ို့သားအမိ ထွကသ်ှားကြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တံခါးကိုပြေးပြီး လော့ခလွိုကကြာ မမစိုးဆီပြနလြာတော့ မမစိုးမကြန်ှာလေးက တကကြှှနပေါတယ်။ မမစိုး နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကပြှီး နို့လေးတွကေို ပြနစြို့ပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ မမစိုးနားမှာပြနမြထိုငတ်ော့ပဲ မမစိုးရှေ့ခုံအောကမြှာ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကရြင်း မမစိုးအတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခွှတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ မမစိုးပေါငကြိုကားလိုကပြှီး မမစိုးစောကပြတပြေါမြကြန်ှာအပကြာ စောကပြတကြို စယကပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..ဟား..ကောင်းလိုကတ်ာကြာ’

ကြှနတ်ောလြည်း ဖငကြှားကနေ စောက့စြေ့လေးအထိ ထပကြာထပကြာ ယကပြေးလိုကတ်ော့ မမစိုးတဈယောကြ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းလေးကို ဖကထြားကာ ဆံပငတ်ှကေို အတင်းဆုတကြိုငထြားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စောကခြေါင်းထဲကို လွှာကိုထိုးသှင်းလိုကကြာ အတွင်းသားတွကေို အနှံ့လိုကယ်ကပြေးနပေါတယ်။ မမစိုးတဈယောကြ ခေါင်းလေးမော့ကာ ခါးလေးကိုပိုပြီး ကော့ကော့ပေးနပေါတယ်။ စောကစြေ့လေးကိုလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ နှုတခြမ်းနဲ့စုပပြေးလိုကတ်ော့ မမစိုးခငမြွာ နတဝြငသ်လို တုနတ်ကန်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့

‘အား..အား..ကောင်းလိုကတ်ာ ဆကလြုပ်.. မရပလြိုကပြါနဲ့’

လို့ပြောလိုကရြင်း ဆန့ခြနဲ ဆန့ခြနဲဖြစ်သှားကာ မမစိုးတဈယောကြ ပြီးသှားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာတဈခုလုံးလည်း ပပြကေုနပြါတယ်။ မမစိုးလည်း ကြှနတ်ော့လြကကြိုကိုငကြာ ဆှဲထူလိုကရြင်း ဆိုဖာပေါကြိုရောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို အငမ်းမရ နမ်းပေးပါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးနဲ့ နှုတခြမ်းချင်ြးခွာလိုကပြှီး မမစိုးမကြန်ှာရှေ့မှာ မတတ်ပရြပကြာ လုံခွညကြို ခွှတခြလွိုကပြါတယ်။ မမစိုးလည်း ကြှနတ်ော့လြီးကို ခစွသ်ှေးကြှနတေဲ့ မကြလြုံးလေးနဲ့ကြည့်လြိုကကြာ လကလြေးနဲ့ ဆုပကြိုငလြိုကပြါတယ်။ လကဝြါးလေးနဲ့ပြတပြေးလိုကပြှီး ကနွတ်ဈဖကကြ ဂွေးဥတွကေို ရှရှလေးကိုငပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးမကြန်ှာလေးဆှဲမော့လိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လြီးကို မမစိုးပါးစပန်ား တေ့ပေးလိုကတ်ော့ မမစိုးကမကြလြုံးလေးတဈခကြဝြင့ကြာ ကြည့်ပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ပါးစပလြေးဟပေးလိုကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို ငုံလိုကပြါတယ်။

မမစိုးလည်း အတွေ့အကြုံရှိဖူးတယန်ဲ့တူတယ်။ နည်းနည်းတော့ လုပတ်တန်တယ်ေ။ အထဲကနေ လွှာလေးနဲ့ ဒဈဖြားလေးကိုဆီးကြိုကာ ရဈပတပြေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောလြေးကို အရသာတွေ့နပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ပါးစပထြဲကနေ အတနကြို ပြနထြုတလြိုကပြှီး လကန်ဲ့ဂွင်းတိုကပြေးနရင်ေး အောကကြ ဂွေးဥတွကေိုပါ စုပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား…ကောင်းလိုကတ်ာ မမစိုးရယ်’

ဂွေးဥတွကေို စုပန်ရင်ေး အတနတ်ဈလွှောကဒြဈအထိကို လွှာနဲ့ပြတဆြှဲပေးကာ လီးတနကြိုပြနင်ုံပေး ပြနပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နှုတခြမ်းလေးဝိုင်းကာ ဂွင်းတိုကသ်လို မှနမြှနလြေးလုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကြာရင် ပါးစပထြဲတငပြှီးသှားနိုငတ်ာကြောင့ြ မမစိုးခေါင်းလေးကိုကိုငလြိုကကြာ

‘ရပါပြီ မရယ် တောလြိုကတ်ော့နောြ’

လို့ပြောကာ မမစိုးကို အသာလေးလှဲခလွိုကပြါတယ်။ မမစိုးကတော့ ပေါငလြေးအသာကားပေးပြီး အသင့ပြဲဆိုကာ အခကြပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးစောကပြတဝြကို ကြှနတ်ော့လြီးကိုတေ့လိုကရြင်း ဒဈခေါင်းလေးပဲ မှုပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အဟင့ြ..ဟင့ြ..ဟင့ြ..ဟင့ြ..မောငလြေး သိပဆြိုးတယကြှာ ဆကသ်ှင်းတော့’

ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း တဈချောင်းလုံးဝငသ်ှားအောင် အသာလေးချော့ကာ ဖိသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..ရှီး..ကြှတကြွှတ်..ထိတယကြှာ’

ကြှနတ်ောလြည်း အသှင်းအထုတကြို မှနမြှနလြေးလုပပြေးနရင်ေး မမစိုးနှုတခြမ်းလေးကို လှမ်းကာ စုပပြေးလိုကတ်ော့ သူကလည်း ကြှနတ်ော့ပြါးကိုလကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ အာသာငမ်းငမ်း ပြနစြုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နှုတခြမ်းကိုနမ်းနတေုန်း အောကကြလည်း ခါးကစားပေးကာ အရှိနန်ည်းနည်းထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြးခွာလိုကကြာ နားသီးလေးကို စုပပြေးလိုကတ်ော့ မမစိုးတဈယောကြ အထဲကနေ ကြှနတ်ော့လြီးကို ခပတ်င်းတင်းလေးညှဈထားပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ မမစိုးနို့တဈလုံးကိုစို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း သှားနဲ့ မနာအောငကြိုကပြေးလိုကရြင်း အောကကြလည်း အဆကမြပြတဆြောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ…အ…အ…မောငလြေး.. ကောင်းလိုကတ်ာကြယ်.. အသည်းကို ခိုကသ်ှားတာပဲ’

နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးကို ဆိုဖာလကတ်န်းပေါကြို လကထြောကခြိုင်းလိုကပြှီး နောကကြနေ ခါးကိုထိန်းကာ စောကပြတဝြလေးကိုတေ့လိုကပြှီး လီးကိုသှင်းပေးကာ တဈမွိုးပြောင်းလိုးပေးလိုကပြါတယ်။ မမစိုးတဈယောကလြည်း ခေါင်းကိုဘယည်ာယမ်းကာ ဖငကြှီးကိုနောကကြိုကော့ကော့ပေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခကြန်ှဈဆယလြောကဆြောင့လြိုကြ ရပထြားလိုကန်ဲ့ မမစိုးကို ပိုကြှလာအောငဆြှပေးနလေိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ခွိုင်းအောကကြနေ နို့အုံကြိးတွကေို လှမ်းကာဆှဲလိုကရြင်း ခပကြှမ်းကြမ်းလေး လိုးပေးလိုကပြါတယ်.

‘အား..အား..အား..မောငရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာ.. ဆောင့ပြေး မရပန်ဲ့ မမပြီးချင်ပြှီ’

ကြှနတ်ောလြည်း နောကထြပအြခကြတ်ဈရာလောကြ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ မမတဈယောကြ ရှေ့ကိုငိုကကြသွှားပါတယ်။ အထဲကလည်း ကြှနတ်ော့လြီးကို ခပကြှပကြှပလြေး ဆှဲညှဈထားလို့ ဆကမြဆောင့န်ိုငပြဲ ခဏရပထြားရပါတယ်။ နောကတ်ော့မှ မမကို ပကလြကပြှနလြှနလြိုကပြှီး ကြှနတ်ောလြည်း ဆိုဖာပေါြ ခွတဈေဖကတ်ငလြိုကကြာ မမပေါငလြေးကို ဘေးကိုဖြဲလိုကရြင်း စောကပြတထြဲ ပြနထြိုးသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ နည်းနည်းလေးဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ မမလကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ခြါးကို လာဖကထြားပါတယ်။ ဆောင့ပြေးနရင်ေး မမပါးစပန်ားကို လွှာလေးထုတပြေးလိုကတ်ော့ မမက လိုကစြုပပြေးပါတယ်။ နောကဆြုံး ကြှနတ်ောလြည်း မမခါးလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ အားရှိပါးရှိ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ မမလည်း ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြှီးကို လကန်ဲ့ကာထားကာ အောကမြှာအသံပေါင်းစုံနဲ့ သူလည်းထပပြှီးချင်န်ပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း နောကဆြုံးတော့ အသားကုနည်ှောင့ပြေးလိုကရြင်း မမစောကခြေါင်းထဲမှာပဲ ပြီးသှားပါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း အရညစြထွကရြော မမက ကြှနတ်ော့ခြါးကိုဖမ်းကိုငလြိုကရြင်း ဆကမြဆောင့စြပေဲ အထဲကသူ့ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကိုညှဈပေးလိုကကြာ သုတရြညတ်ှေ ကုနတ်ဲ့အထိကို ဆှဲစုပယ်ူသှားပါတယ်။ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ ကြှနတ်ောလြည်း မမစိုးနှုတခြမ်းလေးကို အားရပါးရနမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ မမစိုးက

‘သိပခြစွသ်ှားပြီ မောငလြေးရယ်’

‘အရမ်းကောင်းတယ် မရယ် အထဲကနလေုပပြေးတာ’

‘မောငလြေးကိုတော့ မမစွဲသှားပြီကြယ်’

‘မမကလည်း ဆှဲဆောငမြှုတွရှေိပါတယ် မရဲ့’

လို့ပြောက နဖူးကဆံသားလေးတွကေိုသပတ်ငပြေး လိုကရြင်း နဖူးလေးကိုနမ်းလိုကကြာ သန့စြငဆြေးကြောဖို့အတွကြ နှစ်ဦးသား ရချိုးခန်းထဲကို လကတ်ှဲကာ ဝငလြိုကပြါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အလုပကြိုမသှားဖြစ်တော့ပဲ ဖုန်းဆကခြှင့တ်ိုငလြိုကကြာ မမစိုးနဲ့ တဈနကေုနခြဲ့ပါတော့တယ်။ ခိုင် ရုံးသှားတဲ့နေ့တွဆေို ကြှနတ်ောလြည်း လှိုငန်ဲ့မမစိုးတို့နှစ်ယောကကြို အခွိနမြထပအြောင် နေ့ခင်းဖကြဧည့ခြံရတဲ့ အလုပတ်ဈခု တိုးလာပါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ တဈယောကကြို တဈနေ့ပဲ ခွိန်းရပါတော့တယ်။

…………………………………………………………

❤️ထူးဆန်းတဲ့ပြူနာ❤️

ညီအဈမသုံးယောကန်ဲ့ ပြောစြရာကောင်းတဲ့ ကြှနတ်ော့ဘြဝလေးကို သူတို့နဲ့ခွဲရအောင် လုံးဝကိုမထငမြှတထြားတဲ့ (အိပမြကတ်ောငမြပြောနဲ့ စိတကြူးထဲတောငမြရှိဘူးတဲ့) ပြူနာတဈခု ဝငရြောကလြာပါတော့တယ်။ ထိုပြူနာရဲ့အစကတော့……

တဈနေ့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ခိုငတ်ို့ ရုံးပိတရြကမြို့ အတူတူရှိနခေိုကြ ဖုန်းမှညလြာလို့ ထကိုငလြိုကပြါတယ်။

‘ဟယလြို’

‘အေး..ငါပါကြ ထကအြောငပြါ။ အရေးကြီးတဲ့ကိဈစ တိုငပြငစြရာရှိလို့ ငါလာခဲ့လို့ရမလား’

‘အေး ရပါတယကြှ။ ဘာအရေးကြီးလို့လဲ’

‘ငါ ဆယမြိနဈအတွင်း ရောကအြောငလြာခဲ့မယ်။ ဖုန်းထဲမှာမပြောချင်ဘြူး’

‘အေးအေး သူငယခြငွြး လာခဲ့လေ။ ဒါပဲနောြ’

လို့ပြောကာ ဖုန်းခလွိုကပြမယေ့ြ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနမေိပါတယ်။ ဒီကောငဘြာတွမွေား အခကအြခဲရှိနလေဲ။ ပိုကဆြံကိဈစတော့မဟုတန်ိုငဘြူး။ သိန်းပေါင်းကို သိန်းခွီခမွြးသာတဲ့ကောငကြ ငါ့ဆီကဘယန်ည်းနဲ့မှ အကူအညီတောင်းစရာမရှိဘူး။ ထငတ်ာပဲ ဒီလောကအြရေးကြီးတာဆိုလို့ လူမှုရေးကိဈစနဲ့ သရေေးရှငရြေးကိဈစပဲဖြစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ သူ့ကြေးဇူးတွကြေောင့ြ ငါလည်းအခုလို အေးအေးဆေးဆေးနနေိုငတ်ာ။ အတတန်ိုငဆြုံး ကူညီပေးရမယ်။

ခိုငန်ဲ့လည်း ထကအြောငတ်ို့မိသားစုရဲ့ ကြေးဇူးတရားတွအကြေောင်း ထိုငကြာပြောပြနတေုန်း ထကအြောငတ်ဈယောကြ ရောကလြို့လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီကောင့မြကြစြေ့မကြန်ှာ အတောကြှီးကို သိသိသာသာ ပကြန်ပေါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောသ်ူ့ကို သောကရြတဈေခွကြ ကမ်းပေးလိုကတ်ော့ အလောတကြီးကို သောကခြလွိုကပြှီးတဲ့နောကြ

‘ကဲသူငယခြငွြး ပြောပါအုံး မင်းကိဈစ’

‘အေးကြာ မပြောမဖြစ်လို့ ပြောရတော့မယ်။ ငါလည်း စိတပြူနတော။ မင်းမိန်းမမှ ရှိပါ့မလားလို့’

‘ဟ ဘာဆိုငလြို့တုန်းကြ’

‘ဆိုငတ်ယ် သူငယခြငွြး ဆိုငတ်ယ်။ ငါဒီကိဈစကို မင်းတို့လငမြယားရှေ့မှာပဲ ဖြင့ပြှောချင်တ်ာ’

‘ကဲပြောကြာ မင်းအခကအြခဲက ငါတို့အခကအြခဲပဲပေါ့ မဟုတဘြူးလား ခိုင်’

‘ဟုတပြါတယ် ကိုထကအြောင် ခိုငတ်ို့အတတန်ိုငဆြုံး ကူညီပေးမယ် စိတခြွ’

‘အေးကြာ ဝမ်းသာလိုကတ်ာ ဒီစကားကြားရတာ အဖြစ်ကတော့ ဒီလိုဟေ့။ ငါ့ညီ ထကမြောငကြို မင်း သိတယမြဟုတလြား’

‘အေးလေ သိသားပဲ။ ငါနဲ့ ခွှတစြှပတ်ူတဲ့ကောင်။ ခိုငလြည်း သူ့ဓါတပြုံမှငဖြူးတယ်’

‘အေး ပြူနာကတော့ အဲဒီကောငပြဲဟေ့’

‘ဘယလြို ဘယလြို’

‘ငါတို့မိသားစု စီးပြားရေးက နယစြပကြုနသ်ှယရြေးက အဓိကကြ။ အားလုံးကို အတိုခွုပရြရင် နယစြပကြုနသ်ှယရြေးဆိုတော့ (×××) အဖြဲ့တွနေဲ့လည်း မကင်းဘူးလေ။ လမ်းကြောင်းတွဘောတွေ ရှိတာပေါ့။ အဖတေို့ကလည်း အဲဒီဖကကြနယသ်ားဆိုတော့ ကုနကြုနပြှောမယ် အဲဒီအဖြဲ့က ဗွူဟာမှူးနဲ့သူနဲ့ တောတ်ောလြေးကို ခငကြှတယကြှာ။ ငါတို့နဲ့လည်း ကလေးချင်ြးက ငယင်ယကြတည်းက ကစားဖောကြစားဖကပြေါ့။ အပြနအြလှနဆြိုသလို သူ့ကြောင့ြ ကိုယစြီးပြားဖြစ်၊ ကိုယ့ကြှောင့ြ သူစီးပြားဖြစ်ပေါ့’

‘စိတဝြငစြားစရာပဲ ဆကစြမ်းပါအုံး’

‘အေး လာမယ် ပြူနာက အဖတေို့က အဲဒီဗိုလကြှီးနဲ့ သားရေးသမီးရေးကိဈစတွေ စကားစထားခဲ့ကြတယ်။ ထကမြောငန်ဲ့ သူ့သမီးကို အရှယရြောကလြို့ ပညာစုံရင် ပေးစားကြဖို့ပေါ့’

‘အခုထိတော့ ဟုတန်တောပဲ’

‘မဟုတတ်ာက ဟိုကောငကြှ။ ဒီကိဈစတွကေိုလည်းသိရော သူက မိဘတွကေိုတော့ မပြောပြဘူး။ ညကမှ ငါ့ဆီကိုဖုန်းဆကတ်ယ်။ သူကဟိုမှာ မိန်းမလည်းရှိတယ်။ ကလေးတောငရြှိတယတ်ဲ့ကြ။’

‘ဟိုကြ သရေော ဒီတော့မင်း ဘယလြိုလုပမြှာလဲ’

‘ဘယလြိုမှလုပလြို့မရလို့ပေါ့ကြ။ ဟိုမှာက စကားတွလှနေရြုံမက မင်ျဂလာဆောငဖြို့တောင် စီစဉပြှီးသှားပြီ’

‘ဒုက်ခပဲကြာ’

‘အေး ဟိုကောငကြ စီစဉန်တေုန်းကတော့ ဘာမှမပြောဘူး။ သူ့ကောငမြလေးက ဘာသာမတူတော့ တိတတ်ိတလြေးကြိတပြှီး ယူထားကြတာ အဖေ့ကိုပြောမပြရဲဘူးလေ။ ဒါနဲ့ အဖတေို့က စီစဉလြိုကတ်ာ ထကမြောငကြို စာမေးပြဲတွဖြပြေေီးရင် ဒီနေ့လယောဉန်ဲ့လိုကခြဲ့ မင်းစောင့ခြေါြ ငါတို့သှားနှင့မြယလြို့ မှာသှားပြီး သူတို့က မင်ျဂလာဆောငကြိဈစသှားနပြေီ’

‘ဟောဗြ’

‘အေး ဒီကောငကြ ညကမှငါ့ကို သူ့မှာအိမထြောငန်ဲ့မို့ ဘယလြိုမှမဖြစ်နိုငလြို့ ပြနမြလာနိုငဘြူးလို့ ပြောတယ်။ အဖတေို့အမှဖြတေခြငွလြည်း ဖြတပြေါ့တဲ့။ ငါလည်း ရူးနပြေီ။ နောကဆြုံး စဉြးစားမိတာတဈခုရှိတယ်။’

‘ပြောလေ သူငယခြငွြး’

‘အေးကြာ မင်းတို့လငမြယားနှစ်ယောကလြုံး သချောနားထောငကြှ။ ငါလည်း အဲဒီနည်းကလှဲလို့ ဘယလြိုမှမဖြစ်နိုငတ်ော့ဘူး။ မင်း ထကမြောငန်ရောမှာ သှားပြီး အစားထိုးပေးပါ။ တဈလလောကပြါပဲ။’

‘ဟင်’

ကြှနတ်ောတ်ို့ လငမြယားနှစ်ယောကလြည်း ဘာစကားမှကို ပြနမြပြောနိုငတ်ော့ပါဘူး။ နောကမြှ

‘သူငယခြငွြး..ငါ..အဲ..အဲ..အဲဒါတော့’

လို့ပြောတော့ ထကအြောငကြ ခုံပေါကြနဆင်ေးလိုကကြာ ကြှနတ်ောတ်ို့လငမြယားရှေ့ ဒူးထောကကြာ

‘လုပပြါကြာ။ မင်းမှမကူညီရင် ငါ့အဖနေဲ့အမကေို ဟိုကသတပြဈလိမ့မြယ်။ အခုရောကန်တော သူတို့နယမြှထေဲမှာလေ။ ကူညီကြပါ သူငယခြငွြးတို့ရာ’

လို့ တောင်းပနပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ထကအြောငကြို အတင်းခွိုင်းကနေ ဆှဲထူလိုကကြာ

‘အဲဒီလိုတော့ မလုပပြါနဲ့ကြာ။ ထပါ။ ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး တိုငပြငကြှတာပေါ့’

‘မအေးနဲ့တော့ သူငယခြငွြးရာ။ ဟိုမှာက ငါးရကလြောကပြဲ လိုတော့တာကြ။ ဘယလြိုလဲဟင်။ ခိုင် ခွင့ပြှုမှာလား။ ဟိုရောကတ်ော့မှ မီးစငကြှည့ကြရမှာပေါ့။’

‘ခိုငလြည်း ဘာမှမပြောပြတတတ်ော့ဘူး ကိုထကအြောငရြယ်’

‘ဟေ့ကောင် မင်းရော’

‘သူငယခြငွြး ငါ..ငါ..’

‘လောလောဆယတ်ော့ ဟနဆြောငပြဲလကထြပထြားလိုကြ။ တဈလလောကတ်ော့ မင်း ဟိုမှာနရမေယ်။ နောကမြှ သဘောထားခွင်း မတိုကဆြိုငလြို့ ကြာရှင်းရတော့မှာပေါ့။ အဲဒါမကောင်းဘူးလား။ ခိုငကြရော ခွင့ပြှုမှာလား။’

‘ခိုငလြည်း မသိတော့ပါဘူး ကိုထကအြောငရြယ်။ မောင် ခိုငတ်ို့သားအမိကိုတော့ ပစ်မသှားရဘူးနောြ.. အီး ဟီး.. ဟီး’

လို့ပြောကာ ခွုံးပြဲခကြာ ငိုပါတော့တယ်။ နောကဆြုံးတော့ တဈနာရီလောကြ ညှိနှိုင်းပြီးတဲ့နောကြ ထကအြောငရြဲ့ ကြေးဇူးတရားတွကြေောင့ြ ကူညီဖို့ပဲ ဆုံးဖြတလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အစီအစဉကြ ဒီလိုဗွ။ ဟိုကိုသှားမယ် လူစားထိုးမင်ျဂလာဆောငမြယ်။ ညဖကြ အတူမအိပဘြူး။ ရသလောကြ ရှောငန်မယ်ေ။ မတတသ်ာတော့မှ ပန်းသနတေယ်ေ ပြောလိုကကြာ ကြာရှင်းခဲ့မယ်။ ဒါပါပဲ။ ကနွတ်ာကတော့ ဟိုရောကမြှာ မီးစငကြှည့ြ ကကြမှာပါ။

တဈရကလြောကြ သချောပြငဆြငပြှီးတဲ့နောကြ ခိုငတ်ို့သားအမိကို သူ့မိဘအိမလြိုကပျို့လိုကကြာ သူ့မိဘတွကေိုတော့ ခရီးဝေးတဈခုသှားရမယ်၊ တဈလလောကကြှာမယ် ပြောထားကာ ထကအြောငန်ဲ့ အတူတူ (×××) နယကြို ရငတ်မမနဲ့ ခရီးထွကလြာခဲ့ပါတယ်။

………………………………………………

❤️ကံကြမျမာအလှည့အြပြောင်း❤️

ဟိုရောကတ်ော့ ထကအြောငကြ သူတို့ဆီအရငမြသှားသေးပဲ တည်းခိုခန်းတဈခုမှာ တည်းနရင်ေး သူ့မိဘတွကေို ဖုန်းနဲ့လှမ်းခေါလြိုကကြာ အကြိုးအကြောင်း ပြောပြလိုကပြါတယ်။ သူတို့လည်း ပထမတော့ ဒေါသစိတန်ဲ့ ရှကစြိတတ်ို့ပေါင်းကာ ခါးခါးသီးသီး ငှင်းပါတယ်။ နောကတ်ော့ ဘယလြိုမှ နောကဆြုတဖြို့ မဖြစ်နိုငတ်ာကြောင့ြ သူတို့လည်း လကခြံလိုကရြပါတော့တယ်။ ကောငမြလေးမိဘတွကလေည်း ငယင်ယတ်ုန်းကပဲ တွေ့ဖူးတာဆိုတော့ ကြှနတ်ော့ကြို သံသယမဖြစ်ကြပါဘူး။ ကောငမြလေးကလည်း ဇဝဇဝေါနဲ့ပေါ့။ အဲကောငမြလေးနာမညကြို မပြောရသေးဘူး။ နောမြူ တဲ့။

အဲဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကြ ထကအြောငည်ီ ထကမြောငရြဲ့ကောင်းမှုကြောင့ြ ဒုတိယအကြိမ် မှောကြ မင်ျဂလာဆောငခြဲ့ရပါတော့တယ်။ မင်ျဂလာပြဲမှာ အားလုံးက ဟနမြပကြလြှုပရြှားနပမေယေ့ြ ကြှနတ်ောကြတော့ ခိုငတ်ို့သားအမိကို လှမ်းတာကြောင့ြ နည်းနည်းမှိုငန်သလေိုပါပဲ။ ကောငမြလေးကတောင် ကြှနတ်ော့ကြို ပြနမြေးပါတယ်။

‘ဘာဖြစ်လို့ မှိုငန်တောလဲ မပြောဘြူးလားလို့’

‘မဟုတပြါဘူး။ စာမေးပြဲသိပမြဖြနေိုငလြို့’

လို့ပြောကာ ဟနမြပကြြ ပြနန်လေိုကရြပါတယ်။ မင်ျဂလာပြဲက သူတို့ရိုးရာအတိုင်းတဈခါ နောကည်နပေိုင်း အရကဝြိုင်းနဲ့တဈခါ ဆိုတော့ ကြှနတ်ောလြည်း စိတပြေါကပြေါကန်ဲ့ ကဈလိုကတ်ာ နည်းနည်းများသှားပါတယ်။ သတိတော့ သိပမြလှတသ်ေးပါဘူး။ အားလုံး အောငအြောငမြှငမြှငန်ဲ့ ပြဲပြီးသှားပါတယ်။

ထကအြောငတ်ို့အတွကြ ပြီးသှားပမယေ့ြ ကြှနတ်ော့အြတွကကြတော့ အခုမှ တိုကပြှဲကစတာလေ။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ အဝတအြစားတွလေဲပြီးတော့ သူက ကုတငပြေါကြိုတကကြာ တဈဖကကြိုစောင်းပြီး အိပန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ခေါင်းထဲက ရီဝရေီဝနေဲ့ တဈဖကကြိုလှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ခစွခြှငစြရာလေး သတိလေးထားလိုကမြိတော့ ခိုငတ်ို့သားအမိက မကြစြေ့ထဲမှငလြာ ဝခွေဲမရတဲ့စိတ် တွနေဲ့ အိပလြို့တောငမြပြောပြါဘူး။ နောကတ်ော့ သူက ကြှနတ်ော့ဖြကကြို လှည့လြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အသာမကြလြုံးလေး မှိတထြားလိုကပြါတယ်။ သူက ကြှနတ်ော့န်ဖူးလေးကိုစမ်းကာ ပြနလြှည့အြိပသ်ှားပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ မင်ျဂလာဦးညလေး တဈညဟာ နှမှောတသစွာနဲ့ သကပြှင်းသံတွကေိုယစြီနဲ့ ကုနဆြုံးသှားခဲ့ရပါတယ်။ နောကတ်ဈနေ့ မနကမြိုးလင်းလို့ ဘရိတဖြတဈြစားတော့ သူက

‘အဈကို နကေောင်းရဲ့လား အဈကို့ကို ကြည့်ရြတာ နမကေောင်းသလိုပဲ’

‘အေးပါကြာ လယောဉစြီးလာတဲ့ ခရီးကလည်း နည်းမှမနည်းတာ’

‘အဈကို ဟိုမှာ အဆငပြှရေဲ့လား’

‘ပြပေါတယ်။ နောမြူ။ အလုပတ်ှကေ လကစြနဲ့ ခွင့ယ်ူထားရလို့လေ’

‘ဒါဆို အဈကိုက ပြနသ်ှားမှာပေါ့’

‘ဟုတတ်ယ် ခွင့စြေ့ရငပြှနရြမှာ တဈလတော့ရခဲ့တယ်’

လို့ပြောကာ အေးတိအေးစကန်လေိုကတ်ော့ သူလည်း ဘာမှပြနမြပြောတော့ပါဘူး။ တဈနေ့လုံး ဧည့သ်ညတ်ှလောလိုကြ ဧည့ခြံလိုကန်ဲ့ မအားလပပြါဘူး။ ညနဖကေရြောကတ်ော့ အပြငကြို ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်း လမ်းလွှောကထြှကလြာရင်း ဖုန်းနဲ့ ခိုင့ဆြီကို ခေါလြိုကပြါတယ်။

‘ဟယလြို မောင်’

‘ခိုင် သားလေးနကေောင်းလား’

‘ကောင်းတယ် မောင်၊ မောငရြော အဆငပြှလေား’

‘ပြပေါတယ်။ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ ခိုင် ကိုယအြခုထိ ခိုင့အြပေါြ သဈစာမပကြသ်ေးဘူးနောြ’

‘သိပါတယ် မောင်၊ မှနမြှနပြှနလြာနောြ၊ ကိဈစတွအဆေငပြှအေောင် ခိုင် ဆုတောငပြေးနမယ်ေ’

‘အိုကေ မောင် ဖုန်းခလွိုကတ်ော့မယန်ောြ’

လို့ပြောကာ နောမြူ့ဆီကို ပြနလြာခဲ့ပါတယ်။ ညအိပယ်ာဝငတ်ော့ နောမြူက..

‘အဈကို’

‘ဘာလဲ နောမြူ’

‘နောမြူ့ကို အမှနပြှော။ အဈကို နောမြူ့ကိုလကထြပရြတာ ပြောရြဲ့လား’

‘ပြောြ ပြောပြါတယ်။ နောမြူ ဘာလို့လဲ’

‘အဈကို့ကြည့်ရြတာ စိတမြပါသလိုပဲ၊ အေးတိအေးစကန်ဲ့’

‘မဟုတပြါဘူး။ ခရီးပန်းလာလို့ပါ။’

‘မဟုတသ်ေးပါဘူး အဈကို။ အဈကိုတဈခုခုကို ဖုံးကြယထြားတယ်’

‘မဟုတတ်ာ နောမြူ၊ ဖုံးကြယစြရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။’

လို့ပြောကာ အလိုကသ်င့လြေး သူ့ကိုယလြေးကို ဖကထြားလိုကပြါတယ်။ သူလည်း ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲမှာ ငှိမန်ပြေီး ငယင်ယတ်ုန်းကအကြောင်းတွကေို ပြနပြှောပြနလေို့ အသာလေးနားထောငန်လေိုကမြိတယ်။ နောကတ်ော့ သိလိုကရြတာက သူကထကမြောငကြို တဈဖကသ်တကြှိုကန်တေဲ့အကြောင်း ရောဂါနည်းနည်းရှိတယဆြိုတဲ့အကြောင်းတွပေါ သိလိုကရြပါတယ်။ နှလုံးခွဲထားတယဆြိုတာလည်း သူက ဖြင့ပြှောပြတယလြေ။

ကြှနတ်ောလြည်း ဒီအတိုင်းဆို ဒုကျခတွမွေားတော့မယဆြိုတာ သိလိုကရြပြီး သကပြှင်းလေးခိုးခလွိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲမှာ စကားတွပြေောလိုကရြင်း ကြှနတ်ော့ပြါးလေးကို တဈခကြန်မ်းလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲမှာတော့ ဒီည ခိုင့ကြိုသဈစာဖောကရြတော့မယ် ဆိုတာ အလိုလိုသိနသလေိုပဲ။ သနားတဲ့စိတတ်ှကလေည်းတဈကြောင်း နောမြူ့ရဲ့အထိအတွေ့တွကြေောင့တ်ဈကြောင်း သူဆှတထြားတဲ့ရမှေှေးနံ့ကလည်း နှာခေါင်းဝလေးကို လာနှောက့ယ်ှကန်တောကတဈကြောင်း ကြှနတ်ောလြည်း စိတတ်ှမှေောကမြှားချင်လြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကောင်းတဲ့စိတန်ဲ့ မကောင်းတဲ့စိတကြ လှနဆြှဲလိုကတ်ာ ထုံးစံအတိုင်း မကောင်းတဲ့ဖကကြ နိုငသ်ှားတာမို့ နောမြူ့ရဲ့ပါးလေးကို ငုံ့ကာနမ်းလိုကပြါတယ်။

နောမြူလည်း မကြန်ှာလေးရဲသှားကာ ကြှနတ်ော့ကြိုပိုလို့ တိုးဖကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို ရှကစြနိုးမကြန်ှာလေးနဲ့ မော့ကြည့်ကြာ နှုတခြမ်းလေးက တုနရြီစွာ ဟလာတာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း နောမြူ့နှုတခြမ်းလေးကို ငုံ့ကာ နမ်းရှိုကလြိုကမြိပါတော့တယ်။

နောမြူလည်း ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းလေးဖကထြားကာ ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေို မကြစြိလေးမှိတကြာ ခံယူနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ နောမြူ့လညတ်ိုငလြေးကို နမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ စိတကြလည်းပါလာပြီမို့ လကကြလည်း နောမြူ့အင်ျကြီအောကကြို ရောကသ်ှားပါတယ်။ ဘရာစီယာလေးကို အပေါကြိုတွန်းတငပြေးလိုကပြှီး နို့အုံလုံးလုံးလေးကို လကန်ဲ့ ဖြဖြလေးဆုပကြာ နယပြေးလိုကပြါတယ်။ နောမြူ့ကိုယလြေး တွန့တ်ကသ်ှားတာကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ သူ့ကို ရငခြှငထြဲကနေ ပြနထြူလိုကပြှီး နားအနားကို တိုးတိုးလေး ကပပြှောလိုကပြါတယ်။

‘နောမြူ အဝတတ်ှခွှတေလြိုကတ်ော့မယန်ောြ’

နောမြူလည်း ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကရငအြင်ျကြီလေးကို ခေါင်းပေါကြွောကြာခွှတပြေးလိုကရြင်း ဘရာစီယာကိုပါ ခွိတဖြှုတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူ့ကိုယလြုံးလေးကို ကုတငပြေါကြိုအသာလေးလှဲခပြေးလိုကပြါတယ်။ ထမီကိုလည်း အသာလေး အောကကြိုလွှောခလွိုကတ်ော့ နောမြူလည်း ကိုယတ်ုံးလုံးလေးဖြစ်သှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောသ်ူ့ကိုယလြေးကို မိုးကာကြည့်လြိုကတ်ော့ သူကရှကလြို့မကြစြေ့လေးမှိတထြားကာ ရငအြစုံကနိမ့ကြာ မှင့ကြာနဲ့ ဖြစ်နတောကို တွေ့ရပါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း နောမြူ့နို့သီးလေးတဈလုံးကို ပါးစပထြဲငုံကာ စို့ပေးလိုကရြင်း နို့တဈလုံးကို လကန်ဲ့ ခွပေေးနပေါတယ်။ နောမြူတဈယောကြ တဈဖကကြိုမကြန်ှာလှည့ကြာ လကခြုံလေးကို ပါးစပန်ဲ့ကိုကထြားပါတယ်။ နို့အုံတဈဝိုကကြို လွှာစောင်းလေးနဲ့ဝိုကကြာပေးလိုကြ နို့သီးလေးတွကေို စုပပြေးလိုကန်ဲ့ ကလိပေးနရင်ေး အောကကြို ဆင်းသှားလိုကကြာ ပေါငတ်နလြေးတဈလွှောကလြွှာနဲ့ ယကကြာ အသှားအပြနလြုပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ..အယရြို ရယ်’

နောကတ်ော့ နောမြူ့ပေါငလြေးကို ဖြဲလိုကရြင်း စောကမြှှေးလေးတွကေို လကမြလေးနဲ့ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးတွကေိုလည်း ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူ့ပေါငတ်နလြေးတွေ ရမ်းကာလာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း စောကပြတလြေးကို အောကကြနပငေ့ကြာ စောကစြေ့လေးအထိ လွှာနဲ့ယကကြာတငပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..အယရြို ..ရှီး..’

လွှာကို စောကခြေါင်းထဲကိုစိမထြားလိုကကြာ ကလိပေးလိုကရြင်း တဈခကြတ်ဈခကြြ စောကစြေ့ကို စုပပြေးလိုကတ်ော့

‘အယရြို..သပေါပြီ..နောမြူ့ကို သအေောငသ်တန်တောလား’

အဝငအြထွကကြောင်းသှားအောင် လကခြလယကြို စောကခြေါင်းထဲ တဈလကမြလောကြ သှင်းပေး လိုကရြင်း စောကစြေ့ကို လွှာနဲ့ အဆကမြပြတ် ယကပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့မှ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လကခြလယကြို သှင်းပေးလိုကကြာ အသှင်းအထုတလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..လား..လား..အယရြို … ရငထြဲမှာ တဈမွိုးပဲကြယ်’

စောကစြေ့လေးကိုယကပြေးလိုကြ စောကခြေါင်းထဲလကခြလယကြို ကစားပေးလိုကန်ဲ့လုပန်ရင်ေး လကသ်န်းလေးနဲ့ စအိုဝလေးကိုပါ ပြတပြှတပြေးလိုကတ်ော့ နောမြူလည်း

‘အား အား အား ကောင်းတယ် လုပ် လုပ် မရပန်ဲ့’

လို့ ပါးစပကြတ တွတတ်ှတပြှောကာ ငှိမကြသွှားပါ တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြနထြိုငလြိုကပြှီး လီးတနကြိုကိုငလြိုကကြာ စောကပြတဝြလေးကို တေ့ပေးလိုကရြင်း အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ ပြတဆြှဲပေးလိုကပြါတယ်။

‘အယရြို…နောမြူ မနတတေတ်ော့ဘူး ဘာတွလေုပန်တောလဲ’

လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းလေးဖိကာ သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ..အ ဖြည်းဖြည်း ကြပတ်ယ်’

နောမြူ့နှုတခြမ်းလေးကို ဖိကာစုပပြေးလိုကရြင်း အထဲဝငန်သလေောကလြေး နည်းနည်းညှောင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ကြှနတ်ော့ကြွောပြငကြို လကလြေးနဲ့ လာပြတသ်ပန်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့ အားထည့ကြာ သှင်းပေးလိုကတ်ော့ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားလေးနှစ်ခု ဖတခြနဲ ကြဲသှားပြီး အပျိုမှေးလေးကိုပါထိုးခွဲသှားကာ စောကခြေါင်းကဉွြးကဉွြးလေးထဲ အတားအဆီးမရှိ ဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။ သှင်းလိုကတ်ဲ့ လီးဒဏကြှောင့ြ ကြောပြငကြိုဖကထြားတဲ့ နောမြူ့လကတ်ှေ ပိုပြီးတင်းကြပလြာကာ ခေါင်းလေးပါ မော့သှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေးသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ နောမြူ့နှုတခြမ်းလေးကို လှှတပြေးလိုကတ်ော့

‘နာလိုကတ်ာ ဖြည်းဖြည်းလုပပြါ။ ကြပတ်ယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း နို့သီးလေးတဈလုံးကို ပါးစပန်ဲ့စို့ပေးလိုကရြင်း မှနမြှနလြေး အသှင်းအထုတလြုပပြေး လိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နောမြူ့နားကိုကပပြှီး

‘ကောင်းလား နောမြူ’

‘ကောင်းတော့ကောင်းတယ် နည်းနည်းနာတယ်။’

‘တောကြှာဆို ကောင်းလာတော့မှာနောြ ခဏလေးအောင့ထြားပေး’

လို့ပြောလိုကရြင်း ကိုယကြိုပြနမြတလြိုကကြာ နို့အုံလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ မှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ..အ..ကို’

‘ကောင်းရဲ့လား နောမြူလေး’

‘စောစောကလောကတ်ော့ မနာတော့ဘူး နောမြူခံနိုငပြါပြီ’

ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းသှကသ်ှကလြေး လုပပြေးလိုကတ်ော့ အထဲကအရညတ်ှကြေောင့ြ အဝင် အထွကတ်ှေ မှနလြာကာ သူလည်းတဈခကြတ်ဈခကြြ ကြှနတ်ောသ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း စည်းခကြကြကြ အဆငပြှအေောင် ကော့ ကော့ပေးတတလြာပါတယ်။ ခွနှစ်ေချောင်းကလည်း တဈဖြည်းဖြည်း ကြှနတ်ော့ခြါးကို လာခွိတန်ပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း နောမြူ့ခါးလေးကို ကိုငလြိုကကြာ အားထည့ဆြောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..လား..လား..ကောင်းလာပြီကို နောမြူ မနာတော့ဘူး။’

ကြှနတ်ောလြည်း နောမြူ့ကိုမသနားနိုငတ်ော့ပဲ စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ နောမြူလည်း ခေါင်းအုံးပေါမြှာ ခေါင်းလေး ဘယည်ာရမ်းကာ ပါးစပလြေးက ဟစိ ဟစိ ဖြစ်နပေါတယ်။ နောကထြပ် အခကြပြေါင်းတဈရာ့ငါးဆယလြောကြ မနားတမ်းလုပပြေးလိုကတ်ဲ့အခါမှာတော့ ကြှနတ်ောြ လည်း အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးရဲ့ ညှဈထားတဲ့ဒဏကြိုမခံနိုငတ်ော့ပဲ နောမြူ့စောကခြေါင်းလေးထဲ သုကရြညတ်ှေ တဗစွဗြစွြ ပန်းထည့လြိုကကြာ တဈခွီပြီးသှားပါတော့တယ်။ နောမြူ့ကိုယလြေးပေါကြို ထပကြသွှားပြီး နှစ်ဦးသား နှုတခြမ်းလေးတွကေို တပမြကစြှာနဲ့ နမ်းရှိုကန်မေိကြပါတော့တယ်။

နောကန်ေ့တွလည်ေး သောကလြသေောကလြငတေမြပြဆေိုသလို ဆကတ်ိုကဆြောပြေးလိုကရြင်း တဈပတလြောကကြှာတော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုငတ်ို့သားအမိကို ပြနသ်တိရလာပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ လှနကြုနပြှီမို့ ဘယကြနဘယေလြို စကာပြောရမှန်းမသိပါဘူး။

တဈနေ့ ကြှနတ်ောြ ခိုငန်ဲ့ဖုန်းခိုးဆကန်တောကို နောမြူက ကြှနတ်ောခြှလှမြေးပကြန်တောကိုသိလို့ ချောင်းနားထောငန်တေုန်း အကုနလြုံးနီးပါးကို သိသှားပါတယ်။ ပြူနာကတော့ အကြီးအကယွြ တကတ်ော့တာပေါ့။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ဒီပြူနာကို ဖြရှင်ေးဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ တောင်းပနရြတော့ပါတယ်။ တောသ်ေးတယ် နောမြူက သူ့အဖကေိုသာ သှားပြောလိုကရြင် ကြှနတ်ောရြော ထကအြောငပြါ ဇကပြှုတပြှီ။

သူကိုယတ်ိုငကြလည်း ကြှနတ်ော့ကြို စွဲလမ်းနတောမို့ နောကဆြုံးတော့ ကြှနတ်ောရြှိတဲ့ စငကြာပူကို လိုကသ်ှားမယလြို့ သူ့အဖကေိုပြောပြကာ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ရနကြုနကြိုလိုကဖြို့ စီစဉလြိုကပြါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့မှပဲ မီးစငကြှည့ကြမယပြေါ့။

ထကအြောငကြိုပြောပြလိုကတ်ော့ သူကလည်း ကြှနတ်ောတ်ို့နဖေို့ တိုကခြန်းတဈခန်း အားချင်ြးဝယပြေးလိုကကြာ စီစဉပြေးပါတယ်။ နောကတ်ော့ ငှကြေေးအတွကပြါ လိုလသေေးမရှိ ထောကပြံ့ပေး ထားမယလြို့ ကတိပြုထားပါတယ်။ ခိုင့ကြိုလည်း နောကမြှ ဖြည်းဖြည်းရှင်းပြမယလြို့ တိုငပြငထြားကြပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကံကြမျမာဆိုတာက မမှငန်ိုငဘြူးလေ။

ကြှနတ်ောရြောကန်စဉေကြာလအတွင်းမှာပဲ သူတို့အဖြဲ့နဲ့ တခွားအဖြဲ့ တိုကပြှဲဖြစ်ကြပါတယ်။ ညဖကသ်ူတို့စခန်းကို အလဈဝငတ်ိုကလြို့ ကြှနတ်ောလြည်း နောမြူ့လကကြိုဆှဲကာ အမှောငထြဲ ထွကပြှေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီလိုထွကပြှေးနတေုန်း အနီးမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါကကြှဲသံကြီးကို နားကြဲမတတခြံစားလိုကရြရင်း ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးထဲ အမှောငအြတိကသွှားပါတော့တယ်။

🏵️ ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၄ ဇာတသ်ိမ်း ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️