အောစာအုပ်

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၄ ဇာတ်သိမ်း)

ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ
ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe

🏵️အပိုင်း (၄) ဇာတသ်ိမ်း🏵️

❤️လူသဈစိတသ်ဈ❤️

ကြှနတ်ောအြမှောငထြဲမှာ တဈယောကတ်ည်းလွှောကသ်ှားနတေုန်း မကြစြိရှေ့မှာမှငတ်ှေ့နရတောတွကေ ကြှနတ်ောတ်ှေ့နမှငေန်ကြေ မှငကြှငမြွိုး မဟုတပြါဘူး။ ယောငန်နနဲ့ စမ်းတဝါးဝါးလွှောကသ်ှားနတေုန်း နောကကြနေ အသံတွကြေားလို့ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ များပြားလှတဲ့ လူလို့တောငပြှောလို့မရတဲ့ ယောင်ျကြား မိန်းမ ပုံဆိုးပန်းဆိုး လူတဈသိုကကြ ကြှနတ်ော့ကြိုလိုကဆြှဲနတောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကြောကလြန့တ်ကြား ပြေးလှှားနတေုန်း တဈနရောအရောကြ ဆေးတံကြီးခဲထားတဲ့ ကရငအြဖိုးကြီးတဈယောကရြဲ့ တဲအိမလြေးကိုတွေ့လိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း တဲရှငကြိုခွင့တ်ောင်းကာ အိမပြေါတ်ကကြာ ပုန်းနလေိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြို လိုကန်ကြတေဲ့လူစုလည်း အသံပေါင်းစုံနဲ့ တဈနရောကို ထွကသ်ှားကြတာကိုလည်း အသံ တွကတေဆင့ြ သိလိုကရြပါတယ်။ အန်တရာယတ်ှေ လှတကြင်းသှားပြီမို့ ကြှနတ်ောလြည်း စိတလြကပြေါ့ပါးသှားကာ အိပပြွောသ်ှားခဲ့ပါတော့တယ်။ နောကတ်ော့…

‘အပါး အပါး သူသတိရပြီထငတ်ယ်’

လို့ မိန်းကလေးတဈယောကအြသံ ကြားလိုကရြလို့ ကြှနတ်ောြ မကြစြေ့ကိုဖြင့လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို စိုးရိမတ်ဲ့ မကြန်ှာလေးနဲ့ ကြည့်န်တေဲ့ မိန်းမငယလြေးတဈယောကရြဲ့ မကြန်ှာရယ် ဆေးတံကြီးခဲကာ ပြုံးကြည့်န်တေဲ့ ကရငအြဖိုးကြီးတဈယောကရြယကြို တွေ့လိုကြ ရပါတယ်။ နောကတ်ော့ ထထိုငမြယလြုပတ်ော့ ခေါင်းထဲကနေ ဆဈခနဲဖြစ်သှားတာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း အိပယ်ာပေါမြှာ ပြနမြှေးနလေိုကတ်ုန်း

‘သိပမြလောနဲ့ ငါ့လူ။ မင်းရထားတဲ့ ဒဏရြာက သေးသေးမဟုတဘြူး။ သလေောကတ်ဲ့ဒဏရြာ။ မင်း စမ်းချောင်းထဲမှာ ရစေီးနဲ့မွောလာတာတွေ့လို့ ငါကယလြာတာ’

လို့ အဖိုးကြီးပြောတဲ့စကားသံကို ကြားလိုကရြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အားယူကာ မကြစြေ့ကို ပြနဖြှင့လြိုကရြင်း

‘ကြှနတ်ောြ ဘယကြိုရောကန်တောလဲ’

‘တောထဲကရှာမှာပဲ မှို့နဲ့တောတ်ောဝြေးတယ်။ ဒါနဲ့ မင်းနာမညဘြယလြိုခေါလြဲ။ မင်း ဘယကြလာတာလဲ’

ကြှနတ်ောလြည်း နာမညကြို စဉြးစားမိတော့မှ ဘယလြိုမှ ဖောလြို့မရတာကြောင့ြ

‘ကြှနတ်ော့န်ာမည် နာမည်’

ခေါင်းထဲကလည်း တဆဈဆဈကိုကခြဲလာတာကြောင့ြ အသာပြနမြှိန်းနလေိုကပြါတယ်။ သူတို့ လည်း တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ကြည့်လြိုကကြာ ပြနထြှကသ်ှားကြပါတယ်။ သူတို့သားအဖက ကြှနတ်ောန်ကေောင်းလာတဲ့အထိ ကောင်းကောင်းမှနမြှန် ဆေးကုပေးကြပါတယ်။ နောကတ်ော့မှ သိလိုကရြတာက အဖိုးကြီးက မုဆိုးအလုပရြယ် တောငယ်ာလုပတ်ယ်။ ကောငမြလေးကတော့ သူ့သမီးလေးပေါ့။ ကောငမြလေးနာမညကြ နောစြေးတဲ့။ အသကကြတော့ ၁၈ /၁၉ လောကရြှိမယ်။ နေ့စဉမြှငန်တွေေ့နကြတေော့လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သံယောဇဉတ်ှကေ ဖြစ်လာပါတယ်။

တဈနေ့ .. ကြှနတ်ောြ ရချိုးသှားရင်း ချောလြဲရာက ခေါင်းကိုထိသှားတာမို့ သတိပြနရြလာတော့ အရငကြအကြောင်းတွကေို တစစနဲ့ အကုနပြှနမြှတမြိလာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ သူတို့သားအဖကို အကြောင်းစုံကို ပြနပြှောပြလိုကကြာ ပြနဖြို့ကိဈစကိုလုပတ်ော့ ကောငမြလေးက ငိုနပေါတယ်။ သူ့အဖကေ..

‘မင်း…ဒီကနေ ပြနလြို့မရဘူး။’

‘ဘာ..ဘာ..ဖထီး..ဘာကြောင့လြဲခငဗြွ’

‘အေး..မင်းကတော့ ဘယမြှတမြိတော့မှာလဲကြ။ ငါပြောပြမယ်။ မင်းနဲ့ငါ့သမီးလေးက လငမြယားတွေ ဖြစ်နကြပြေီလေ။ မင်းဒဏရြာကို ငါတို့ဆေးကုပေးနတေုန်း နှစ်လအတွင်းမှာ ဖြစ်ပကြခြဲ့တာတွလကြေော’

‘ဗြာ’

‘အေးကြာ..အားလုံးလဲလှနကြုနပြှီ။ လောလောဆယတ်ော့ နားပါအုံး။ နောကမြှ သမီးကို မေးကြည့်တ်ော့’

လို့ပြောကာ ထွကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာလုပလြို့ဘာကိုငရြမှန်းမသိပဲ ဖြစ်နရင်ေး ဘေးနားမှာငိုနတေဲ့ နောစြေးကို သတိရသှားပြီး။

‘နောစြေး ဖထီးပြောသှားတာတွကေ’

‘ဟုတတ်ယကြို..အားလုံးအမှနတ်ှပေဲ။’

‘ဟာ..ဘယလြိုဖြစ်ခဲ့တယဆြိုတာ ပြောပြပေးပါလား နောစြေး’

‘ဒီလို ကို’

“…………………………………………….

…………………………………….”

……………………………………………….

နောစြေးတဈယောကြ ရငတ်ှေ တဒိုင်းဒိုင်းခုနန်ပေါတယ်။ သူစိမ်းယောင်ျကြားလေးတဈယောကန်ဲ့ အခုလို ဘယတ်ုန်းကမှ နီးနီးကပကြပ် မနဖေူးရုံတငမြကပဲ အခုဟာက ပြေ့ဖကကြာနမ်းတာပါခံလိုကရြတော့လည်း အပျိုမလေးနောစြေးတဈယောကြ ရငခြုနမြယဆြိုလည်း ခုနလြောကပြါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ဒဏရြာကြောင့ြ အပြင်းဖြားနတေုန်း လိုအပတ်ာတွကေို ပြုစုပေ့းနတေုန်း ကယောငကြတမ်းနဲ့ သူကလကကြိုဆှဲပြီး ဖကန်မ်းတာ ခံလိုကရြတာမို့ ကြကသ်ီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထကာ ရှကသ်လိုလို ရှံ့သလိုလို ကြောကသ်လိုလို ဖြစ်နပေါတယ်။ ဘယသ်ူ့ကိုမှလည်း မပြောရဲ။ တဈယောကတ်ည်း ညဖကြ အိပယ်ာထဲ ပြနစြဉြးစားမိရင် ကြနပေသ်လိုလို ဒေါသထွကသ်လိုလိုနဲ့ လှနဆြှဲနပေါတယ်။ နောကန်ေ့တွရေောကတ်ော့ သူ့ကိုသတိထားကြည့်မြိတော့ သူကတော့သိမယမြထငပြါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ နောကတ်ဈခါများထပဖြစ်မလား။ စိတတ်ှကစေားနကော တဈယောကတ်ည်း မရိုးမရှလေး ဖြစ်နပေါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း သူနကေောင်းလာတော့ အနကလေည်း နီးတာကြောင့ြ တဈရကြ အပါး ယာထဲသှားတဲ့အခွိန် အလုပတ်ှလကေစြသတပြှီး ရမေိုးခွိုးဖို့ အိမပြေါတ်ကကြာ အဝတအြစားတွယေူရင်း သူ့ကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ စာအုပလြေးဗိုကပြေါတ်ငကြာ ပကလြကကြုလားထိုငပြေါမြှာ အိပပြွောန်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ လူကသာအိပပြွောန်တောပါ။ပုဆိုးအောကကြ သူ့ဟာကြီးက ထိုးထိုးထောငထြောငန်ဲ့မို့ ရငထြဲထူပူဖိန်း ရှိန်းသှားကာ လှမ်းလကစြခွလှမြေးတွတေောင် ရပသ်ှားရပါတယ်။ အသာလေးစောင်းငဲ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ အိပ် နရင်ေးယောငလြို့ လကန်ဲ့ဆုပကြိုငန်တောကိုလည်းတွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ အဝတအြစားကိုယူလိုကကြာ အိမန်ောကဖြကကြ စမ်းချောင်းလေးထဲမှာ အဝတတ်ှကေိုခွှတကြာ ရချိုးနလေိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ရငလြွားထားတဲ့ထမီကို ဖြခလွေိုကကြာ စိတကြှိုကပြှတသ်ပရြချိုးလိုကြ အဝတတ်ှကေိုလွှောလြိုကန်ဲ့ နာရီဝကလြောကြ ကြာသှားပါတယ်။ သူများနိုးလာကာ အိမပြေါကြနေ ချောင်းကြည့်န်မလေားလို့ စိုးရိမစြိတလြေးနဲ့ လှမ်းကြည့်လြိုကပြါတယ်။ ပြတင်းပေါကမြှာ ဘာမှမတွေ့တော့မှ သကပြှင်းခကြာ ထမီလေးကိုရငလြွား တဘကလြေးခွုံလိုကကြာ အဝတတ်ှကေိုယူလို့ အိမပြေါကြိုပြနတ်ကလြာပါတယ်။

အိမပြေါရြောကတ်ော့ သူ နိုးနပေါတယ်။ သူ့ကိုကြည့်ရြတာ အနည်းငယ် မောဟိုကန်တေဲ့ပုံစံပေါကန်လေို့

‘အလို သူများ ချောင်းကြည့်မြိသှားလားမသိဘူး။ ဒုကျခပါပဲ။’

စိုးရိမစြိတကြလေးနဲ့ အသာလေးအခန်းထဲဝငလြိုကကြာ သနပခြါးသှေးနတေုန်း နောကကြနေ ခါးလေးကို လှမ်းဖကလြိုကတ်ာကို ခံစားလိုကရြပါတယ်။ ရငထြဲ ဒိုင်းခနဲဖြစ်သှားကာ အောမြလို့လုပတ်ော့ သူ့လကဝြါးကြီးက ပါးစပကြိုလာပိတထြားတာမို့ အသံမထွကလြိုကပြါဘူး။ သူ့လကတ်ဈဖကကြလည်း ထမီပေါကြနေ နို့တွကေို လွှောကပြှတန်သလေို သူ့လွှာကြမ်းကြီးနဲ့ ကြောကနေ ဂုတပျိုးအထိ ယကတ်ငပြေးလိုကတ်ာကြောင့ြ ကြောရိုးတဈလွှောကြ စိမ့သ်ှားကာ ခေါင်းလေးပါ ပုဝငသ်ှားပါတယ်။ သူ့လကတ်ှကေို အတင်းတွန်းကာ ဖယန်ပမေယေ့ြ ခိုငမြှဲလှတဲ့ သူ့လကတ်ှကေို ထိထိရောကရြောကြ မဖယရြှားနိုငပြါဘူး။ ရုန်းရင်းကနရြင်း ရငလြွားထားတဲ့ထမီက ပြကသွှေားတာမို့ သူ့ကို နို့တွေ လှတလြှတလြပလြပ် ကိုငခြှင့ပြေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားပါတယ်။

အကာအကြယမြဲ့နတေဲ့ ရငသ်ားတွကေို လကန်ဲ့လိုကအြုပဖြို့ ကြိုးစားနပမေယေ့ြ သူ့လကကြ နို့တဈလုံးကို ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုငမြိသှားကာ ဆုပန်ယတ်ာကိုခံလိုကရြတဲ့အပြင် နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုပါပြတဆြှဲကာ အခွခေံနရပေါတယ်။ သူ့ပါးစပကြလည်း နားရှကလြေးကိုငုံလိုကကြာ နားပေါကလြေးထဲ လွှာလေးထိုးကာ ကလိပေးနလေို့ ရှိသမွှအားအငတ်ှေ တဈစစနဲ့ ကုနခြမ်းလာပါတယ်။ ရုန်းရင်းကနရြင်း သူ့ရငခြှငထြဲကို ပျိုဆင်းသှားတာမို့ သူက ပါးစပကြိုအုပထြားတဲ့လကကြို လှှတလြိုကရြင်း အလိုကသ်င့လြေး ပြေးထားလိုကကြာ မဟတဟလေးဖြစ်နတေဲ့ နှုတခြမ်းသားလေးကို သူ့နှုတခြမ်းထူကြီးနဲ့ စုပယ်ူလိုကတ်ဲ့အခါမှာတော့ တဆတဆြတတ်ုနန်တေဲ့ ကိုယခြန်ဓာမှာ တလှပလြှပခြုနန်တေဲ့ ရငခြုနသ်ံတွနေဲ့အတူ အပျိုရိုင်းမလေး နောစြေးတဈယောကြ သူ့ရဲ့အပြုအစု အယုအယတွအေောကြ အရညပြွောကြသွှားပါတော့တယ်။

သူ့နှုတခြမ်းထူကြီးတွအေောကမြှာ အထဲက ကလီစာတွပေါ ပြုတထြှကမြတတ် အတွေ့ထူးကိုခံစားလိုကြ ရတုန်း သူ့လွှာကြီးကလည်း နောစြေးပါးစပထြဲကို အတင်းထိုးဝငလြာကာ အထဲမှာမှှတဈေကောငလြို လိုကကြာ ပြတသ်ပပြေးနရင်ေး လွှာလေးကိုပါ ပြတကြာဆှဲသှားလို့ တဈခကြတ်ဈခကြပြှနကြာ မသိမသာလေး ထိုးပေးနမေိပါတယ်။ အရှိနလြှနကြာ နောစြေးလွှာလေးအပြငကြို ထွကသ်ှားမိရင် သူကလွှာကို နှုတခြမ်းနှစ်ခုကြား စုပယ်ူလိုကရြင်း လကတ်ဈဖကကြလည်း နို့အုံကစွကြစွလြေးကို ပြတပြေးနတောမို့ နောစြေးလည်း အရသာတွတရှေိန်းရှိန်း တကလြာကာ သူ့ကိုခပတ်င်းတင်းလေး ပြနဖြကထြားမိလိုကပြါတယ်။ နောကြ သူက လညတ်ိုငလြေးကို အရာထငသ်ှားအောင် စုပပြေးလိုကပြှီး အောကကြိုဖြည်းဖြည်းလေး ဆင်းလိုကကြာ ရငည်ှန့လြေးကိုနမ်းလိုကတ်ော့ တဈခကြကြော့တကသ်ှားမိပါတယ်။

နောကတ်ော့ နောစြေးမွှောြ လင့ထြားသလို နောစြေးနို့လေးတဈလုံးကို လွှာလေးနဲ့ယကကြာတငပြေးလိုကတ်ော့ ယားသလို ကငွသ်လို ဖြစ်သှားပါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးတဈလုံးကို ပါးစပထြဲထည့င်ုံကာ ဖြဖြလေးစို့ပေးပြနပြါတယ်။ နောစြေးရငထြဲမှာတော့ ကြောကတ်ာရော ကြနပေတ်ာရော ဝခွေဲလို့မရတော့ပါဘူး။ ကိုယ့ဖြာသာကိုယတ်ောင် လကန်ဲ့မကိုငဖြူးတဲ့ အပျိုစငန်ို့လေးကို သူက ပိုငစြိုးပိုငန်င်းနဲ့ တပြှတပြှှတစြို့ပေးနရင်ေး နို့သီးခေါင်းလေးကို သှား လေးနဲ့မနာအောင် ကိုကပြေးလိုကရြင်း လွှာဖြားလေးနဲ့ထိုးကာ ကလိပေးနတေော့ နောစြေးလည်း ဘယလြိုမှကို ဟနမြဆောငန်ိုငတ်ော့ပဲ သူ့ခေါင်းလေးကို ဖကထြားလိုကရြင်း ရငဘြတလြေးပါ ကော့ပေးလိုကပြါတော့တယ်။

နောစြေးရငလြွားထားတဲ့ ထမီကလည်း ခါးလညမြှာပဲ ရှိပါတော့တယ်။ ဘာတွဆကေဖြစ်မလဲဆိုတဲ့ ခံစားခကြတ်ှနေဲ့ သူလုပသ်မွှအရသာတွေ့လို့ ငှိမခြံနမေိပါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြလည်း ပေါငတ်နလြေးတွကေို အသာရှရှလေးပြတပြေးလိုကြ ပေါငတ်ှင်းသားလေးတွကေို ပြတပြေးလိုကန်ဲ့ မထိတထိလေးလုပပြေးနတောမို့ နောစြေးပေါငလြေးနှစ်လုံးလည်း မသိမသာလေး ကားပေးလိုကမြိပါတယ်။

အို.. သူတောတ်ောလြေးကို ဆိုးနပေါပြီ။ နောစြေး ပေါငကြှားထဲကို လကဝြါးနဲ့အုပကြာ ကိုငပြေးလိုကရြင်း အပေါအြောကြ ဖြဖြလေး ပြတပြေးနပေါတယ်။ အပေါကြနို့စို့ပေးလို့ ကောင်းတဲ့အရသာရော အောကကြစောကဖြုတကြိုပြတပြေးလို့ ကောင်းတဲ့အရသာပါ နှစ်မွိုးရောကာ ခံစားလိုကရြပြီမို့ နောစြေးလည်း ပါးစပလြေးဖြင့ဟြကာ ညည်းသံလေးတွပေါ ထွကလြာပါတော့တယ်။ နောစြေးနို့တွကေို အားရအောငစြို့ပေးပြီးတော့ သူ့မကြန်ှာကြီးက အောကကြိုတဖြည်းဖြည်းဆင်းသှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ နောစြေးပေါငကြှားထဲခေါင်းဝငကြာ သူ့လွှာကြမ်းကြမ်းကြီးနဲ့ နောစြေးစောကပြတလြေးကို အပြားလိုကယ်ကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။ ရငထြဲမှာဖောမြပြနိုငတ်ဲ့အရသာကြီးကို စတငခြံစားလိုကရြပါတယ်။ စောစောက ခံစားလိုကရြတာတွနေဲ့ ဘာမှကိုမဆိုငပြါလား။

အောကကြနအပေေါကြို ယကတ်ငလြိုကတ်ဲ့အခါ နောစြေးအစေ့လေးကို သူ့လွှာနဲ့ထိလိုကမြိတိုင်း ဓါတလြိုကသ်လို ဖြစ်သှားပါတယ်။ နောစြေးစောကပြတလြေးကို လကန်ဲ့ အသာလေးဖြဲကာ သူ့လွှာနှေးနှေးကြီးကို ထိုးထည့ကြာ အထဲမှာ မှှနှေောကပြေးနရင်ေး တဈခကြတ်ဈခကြြ အစေ့လေးကို နှုတခြမ်းနှစ်ခုကြားထည့ကြာ စုပပြေးလိုကတ်ာမို့ နောစြေးလည်း ဘယလြိုမှကို မခံစားနိုငတ်ော့ပဲ သူ့ခေါင်းကဆံပငတ်ှကေို ဆှဲကိုငကြာ ကုန်းပေါကြိုဆှဲတငထြားတဲ့ ငါးတဈကောငလြို အသကကြို မနည်းလုကာ ရှူနရပေါတယ်။ အဲဒီလို အရသာထူးတွပေေးနတေုန်း နောစြေးစောကပြတလြေး တင်းခနဲဖြစ်သှားလို့ သတိထားမိတော့ သူက လကခြွောင်းလေးနဲ့ နောစြေးစောကပြတထြဲကို ထိုးသှင်းလိုကတ်ာကို သိလိုကရြပါတယ်။ ဒါလေးထည့တ်ာတောင် ကြပန်ရင်ေ သူ့ဟာကြီးနဲ့ဆို တောပြါ့မလားလို့တောင် စိတပြူမိတယ်။

နောစြေးလည်း ရှိသမွှအားနဲ့ သူ့လကခြွောင်းလေးကို အထဲကနေ ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ညှဈပေးထားလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း တဖြည်းဖြည်း လကခြွောင်းလေးကို အထဲကို ဝငသ်ထကဝြငအြောင် ထိုးသှင်းလိုကရြင်း နောစြေးအစေ့လေးကို လွှာနဲ့ တရစပ် ယကပြေးနပေါတယ်။ နောစြေးစိတထြဲမှာ ဘယလြိုပြောပြရမှန်းမသိအောငကြို အရသာတွကေ လှိုကလြှိုကတ်ကလြာကာ ကောင်းလှန်းလို့ ဖငကြှီးကိုကြှကြှပေးနကော သူ့ဆံပငတ်ှကေိုလည်း ကြှတထြှကမြတတ် ဆှဲဆုပကြိုငထြားလိုကမြိပါတယ်။

ငါးမိနဈလောကန်တေော့ နောစြေးတဈကိုယလြုံး သိမ့သ်ိမ့တ်ုနသ်ှားကာ အထဲကနေ တဈခကြြ ကဉွခြနဲဖြစ်သှားပြီး တဈသကတ်ာလုံး မခံစားဖူးတဲ့ အရသာထူးကို အီဆိမ့သ်ှားအောင် ခံစားလိုကရြပါတော့တယ်။ ဒါကြောင့ြ သူ့ခေါင်းကိုအတင်းဆှဲကာ ပါးနှစ်ဖကကြို ဘယပြှနည်ာပြန် နမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း နောစြေးနှုတခြမ်းလေးကိုပြနကြာ စုပယ်ူပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက နောစြေးပေါငကြှားထဲ ဝငထြိုငလြိုကပြှီး သူ့ဟာကြီးကို လကကြကိုငလြို့ အရညတ်ှစေိုရှှဲနတေဲ့ နောစြေးစောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးကို ဖိကာပြတဆြှဲပေးနပေါတယ်။ နောကထြပ် ဘယလြိုများ ခံစားရအုံးမလဲဆိုတဲ့ အသိလေးတွနေဲ့ မချင့်မြရဲလေးဖြစ်သှားကာ အားမလိုအားမရလသေံလေးနဲ့

‘ကို.. နောစြေးကို ဘာတွလေုပန်တောလဲ နောစြေး မခံစားနိုငတ်ော့ဘူး။’

နောစြေးဆီက အခကြပြှသံလေးကြားလိုကရြတော့ သူကလည်း သူ့လီးကြီးကို နောစြေးစောကပြတဝြကို တေ့ကာ နည်းနည်းလေးဖိသှင်းလိုကပြါတယ်။ နည်းနည်းလေးဝငတ်ယဆြိုပမယေ့ြ အထဲမှာပြည့ကြပြန်လေို့ သူ့ရငဘြတကြှီးကို လကလြေးနဲ့ဆီးကာ တွန်းထားလိုကရြပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ စိတထြဲမှာတော့ ကြောကရြှံစိုးရိမစြိတလြေးနဲ့ရော သူ့ဟာကြီးကို အဆုံးအထိဝငသ်ှားရင် ကောင်းမှာပဲဆိုတဲ့ အသိနဲ့ပါ ရောထွေးနပေါတယ်။ သူကလည်း ဒီလိုကိဈစတွကေို ကြှမ်းကငွန်သေူပီပီ နောစြေးကို နှုတခြမ်းလေးကိုဖမ်းကာ စုပပြေးလိုကရြင်း နောကထြပန်ည်းနည်းချင်ြး ဝငအြောင် သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ တဈဝကလြောကဝြငသ်ှားတဲ့အခါ အထဲက မခံနိုငလြောကအြောင် နာကငွန်ပေါတယ်။ အထဲကနေ တဈခုခုက တားဆီးထားသလိုဖြစ်ကာ သူလည်း ဆကသ်ှင်းဖို့ ခကခြဲနပေါတယ်။

သူက သူ့လီးကြီးကို အသာလေးပြနထြုတလြိုကကြာ တဈဝကလြောကြ ဖြည်းဖြည်းလေး အသှင်းအထုတလြုပပြေးလိုကရြင်း လကကြနို့အုံလေးကို ခွပေေးလိုကြ နောစြေးနားသီးလေးကို ပါးစပလြေးထဲထည့ကြာ စုပပြေးလိုကဆြိုတော့ စောစောကနာကငွခြံစားနရတောတွေ တဖြည်းဖြည်းလွော့လာ ကာ မအရသာကောင်းလေးတွကေို စတငခြံစားနရပေါတယ်။

နောကတ်ော့သူက နောစြေးခါးလေးကို လကန်ဲ့ကိုငကြာ သူ့လီးကြီးကို နောစြေးစောကပြတထြဲကို အားစိုကကြာ ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ အထဲမှာပိတဆြို့တားဆီးနတေဲ့ နောစြေးအမှေးလေးကို မညှာမတာ ထိုးခွဲလိုကပြါတော့တယ်။ နောစြေးလည်း အသည်းခိုကသ်ှားလောကအြောင် နာကငွသ်ှားတာမို့ အောလြိုကပြမယေ့ြ သူက ခပမြှနမြှန် နောစြေးပါးစပကြို လကန်ဲ့လှမ်းပိတလြိုကတ်ာမို့ နောစြေးအောသ်ံဟာ သူ့လကဝြါးအောကမြှာပဲ ပြောကကြှယသ်ှားရပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက တဖြည်းဖြည်းချင်ြးထုတလြိုကကြာ နောစြေးကိုပြလိုကတ်ော့ သူ့လီးကြီးမှာ သှေးစလေးတွကပေန်တောကို တွေ့လိုကမြိတော့ ဝမ်းနည်းသလိုလို ကြောကန်သလေိုခံစားမိပါတယ်။

နာကငွမြှုတွကေို ခံစားလို့မဆုံးခငမြှာပဲ သူက နောစြေးနို့လေးတဈလုံးကို ကောကကြာစို့ပေးလိုကပြါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြလည်း နို့တဈလုံးကိုခွပေေးလိုကတ်ော့ နာကငွမြှုတွတဈေစစ သကသ်ာလာပါတယ်။ အောကကြလည်း တဈခကြခြှင်းမှနမြှနလြေးသှင်းပေးနတောမို့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရသာတွေ့လာပါတယ်။

နောစြေးလည်း အောကကြနေ သူ့လီးတဈခကြဝြငတ်ိုင်း အဆငပြှပြလေေေးဖြစ်အောင် အနအထေား လေးတွပေါ ပြငပြေးတတလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူ့ကြောပြငကြှီးကိုပါ ဖကထြားလိုကကြာ လကန်ဲ့ သူ့ကြောပြငအြနှံ့ လိုကပြှတပြေးနမေိပါတယ်။ သူကလည်း အသှင်းအထုတမြှနမြှနလြေး လုပပြေးနတောမို့ အခကြတ်ိုင်း အခကြတ်ိုင်း အတွင်းနံရံတွကေို ပြတဆြှဲသှားတဲ့ အရသာကောင်းလေးကို တဈစစနဲ့ ခံစားနတောမို့ ကြနပေမြှု အပြည့န်ဲ့ ထူးခွားတဲ့အရသာကို အဆုံးစွနအြထိ ခံစားချင်န်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့ သူ့ဆောင့ခြကြတ်ှကေ ပိုမှနလြာပါတယ်။

ဆောင့ခြကြတ်ှမှနေလြာတာနဲ့အမွှ နောစြေးလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ရှိသမွှအားလေးနဲ့ သူ့ဟာကြီးကို အထဲကနေ ညှဈပေးလိုကမြိပါတယ်။ နောစြေးခွေ ထောကန်ှဈချောင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ခါးမှာ ခွိတသ်ှားပါတယ်။ အားရပါးရ သူလုပပြေးနရင်ေးက နောစြေးပေါငန်ှဈလုံးကို သူ့ပုခုံးပေါကြိုဆှဲကာထမ်းလိုကရြင်း နောစြေးကို သူစိတရြှိလကရြှိ ဆောင့ပြေးပါတော့တယ်။ နောစြေးလည်း ပိုပြီးထူးတဲ့အရသာကို ခံစားနရလေို့ ခဏလေးပဲ တဈကိုယလြုံးကရှိတဲ့ အကြောတွေ ရှိန်းခနဲဖြစ်သှားကာ ကြနပေမြှုအပြည့န်ဲ့ အထဲကနသေေးပေါကသ်လို အရညတ်ှထွကေလြာတာကို သိလိုကရြပါတယ်။

သူကလည်းအားကမွခံ နောစြေးကို တဈစကျကန့မြှအနားမပေးပဲ လုပန်ရင်ေး ဓါတလြိုကသ်လို တုနတ်ကသ်ှားပြီး တဈခကြန်ှဈခကြြ တွန့တ်ကသ်ှားကာ နောစြေးစောကခြေါင်းလေးထဲကို သူ့လီးထဲက အရညပြူပူနှေးနှေးတွကေို တပစွပြစွန်ဲ့ ပန်းထုတပြေးလိုကကြာ နောစြေးကိုယပြေါကြို သူ့ကိုယလြုံးကြီးပိကလွာပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက အရှိနမြသသေေးပဲ နောစြေးနှုတခြမ်းလေးတွကေိုပါ တပမြကစြှာနဲ့ နမ်းရှိုကပြေးနတောမို့ နောစြေးလည်း ရှိသမွှ အသှေးအသားတွေ သာမက ရိုးတွင်းခဉွဆြီအထိပါ ဆိမ့သ်ှားအောင် ကောင်းလှန်းတာကြောင့ြ သူ့ကို တင်းတင်းကြပကြှပလြေး ပြနကြာဖကထြားလိုကမြိပါတော့တယ်။

………………………………………………………..

‘ဟိုကြ…မှားတာမှ အကြီးအကယွပြါပဲ။’

ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။ အိမကြ ခိုငတ်ို့တဈတွကတေော့ ကြှနတ်ော့ကြို သပြေီလို့ ထငကြှမှာပဲ။ အခုမှတော့ ဆကပြေါင်းရုံကလှဲလို့ ဘာတတန်ိုငတ်ော့မှာလဲ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ နောစြေးနဲ့ ကြှနတ်ောြ သူတို့ထုံးစံအတိုင်း အိမထြောငပြှုလိုကကြှပါတယ်။ အိမထြောငကြပြှီး မကြာခင် မှို့တကဈြေးဝယန်တေုန်း ကြှနတ်ောြ ခိုင့ဆြီကို ဖုန်းဆကလြိုကပြါတယ်။

‘ဟယလြို…ခိုငလြား..မောင်..ပါ’

‘ဟင့ြ..ဟင့ြ..အီး..ဟီး..မောင်..မောင်..ဟုတပြါတယ်။ မောငအြစဈပါနောြ’

‘ဟုတတ်ယ် မောငပြါ ခိုငရြဲ့ အခုမောင် ×××× ကနဆကေန်တော။’

‘မောင့ကြို အားလုံးကသပြေီလို့ ထငန်ကြတော။ မောင့ကြို သပိတတ်ောငသ်ှတပြှီးနပြေီ။ အခုလိုမထငမြှတပြဲ ပြနတ်ှေ့လိုကတ်ော့..ဟီး ဟီး.. မောငရြယ်’

‘မငိုနဲ့တော့ ခိုင်။ မောငလြည်း နှစ်လလောကသ်တိမေ့သလို ဖြစ်နတော။ မောင် မကြာခငပြှနလြာမယ်’

‘ပြနလြာမယ်။ အီး..ဟီး..မောငရြယ်။ ဘယလြိုမှမဖြစ်နိုငတ်ော့ဘူး မောငရြယ်’

‘ဟင်..ဘာဖြစ်လို့လဲခိုင်’

‘မောငပြွောကန်တေဲ့ နှစ်လအတွင်း အဖြစ်အပကြတ်ှကေ တောတ်ောလြေးကို ထူးတယမြောင်။ ကိုထကအြောငတ်ို့ မိသားတဈစုလုံး အဖမ်းခံလိုကရြပြီ။ ဆေးကိဈစတွရေော မှောငခြိုကိဈစတွရေော နောကပြှီး နောမြူတို့အဖစခေန်းကိုလည်း တပကြနေ သိမ်းလိုကပြှီ။ သူ့အဖရေော နောမြူပါ တိုကပြှဲမှာကသွှားကြပြီ။ မောင့ကြိုလည်း သည်းသည်းမည်းမည်း လိုကရြှာနကြတေယ်။’

‘ဘာဆိုငလြို့လဲ မောငကြ ထကမြောငမြှမဟုတတ်ာ’

‘ထကမြောငမြဟုတလြဲ မောငကြ ကိုထကမြောငအြဖြစ်နဲ့ နောမြူ့ကို လကထြပထြားတယလြေ။’

‘ဟေ ဟုတသ်ားပဲ’

‘အဲဒါမောင့ကြို အဖြဲ့ပေါင်းစုံပဲ လိုကန်ကြတေယ်။ လောလောဆယတ်ော့ မောငရြှောငန်မှဖြေဈမယ်’

‘အေးပါ ဒါနဲ့ သားလေးရောနကေောင်းရဲ့လား။ခိုငရြောအဆငပြှလေား’

‘ခိုင့အြတွကကြိုမပူပါနဲ့။ သားလေးလည်းကောင်းတယ်။ အဖတေို့အိမမြှာ ခေါထြားတယလြေ’

‘ဒါဆို မောငဘြာလုပရြမလဲ’

‘မောင် လောလောဆယတ်ော့ ရှောငန်ပေါအုံး။ ကိုထကအြောငကြိုလည်း ဘယမြှာဖမ်းထားမှန်းတောင် မသိသေးဘူး။ အဖတေော့ အဲဒီကိဈစတွေ လိုကစြုံစမ်းနတယ်ေ။ နောကတ်ော့ ပြနဆြကသ်ှယလြိုကန်ောြ’

‘စိတခြခွိုင် မောင် နောကမြှပြနဆြကသ်ှယမြယ်။’

ကံဆိုးတာလား ကံကောင်းတာလားတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ကံတရားကတော့ မကြလြှည့ဆြနလြှန်းလှတယ်။ ကိုယ့အြိမကြိုယ့ယ်ာကိုတောင် ပြနခြှင့မြရှိတော့တဲ့ ဝိညာဉတ်ဈကောငလြို ဖြစ်နပေါလား။ အို ရောကတ်ဲ့နရော ကတွဲ့ဇာတရြုပတ်ော့ ပီပြငအြောငန်ရတောပေါ့လို့ပဲ ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကပြါတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ နောစြေးနဲ့ အတူတူပေါင်းသင်းနထေိုငန်ရင်ေးက နှစ်လလောကကြှာတော့ နောစြေးမှာ ကိုယဝြနရြှိလာပါတယ်။ နောစြေးမှာ ကိုယဝြနန်ဲ့ဆိုတော့ ငတတ်ဈလှည့ြ ပြတတ်ဈလှည့န်ဲ့ဆိုတော့ စားဖို့သောကဖြို့ ရှာဖြရတေော့တာပေါ့။ အနီးနားက ကောငမြလေးတွကေို လိုကရြှာမိလိုကတ်ော့ တွေ့တာပါပဲ။ ဘေးအိမကြ ကောငမြလေးပါ။ နောဖြောလို့ပဲ မှတလြိုကပြါတော့။ တောကြီတွေ ဟိုပစ်ဒီပစ်နဲ့ တောတ်ောလြေးညကလြာပါတယ်။ သူနဲ့က တောငယ်ာချင်ြးကလည်းကပလြကြဆြိုတော့ နည်းနည်းလေးပဲ ကိုယ့ဖြကကြလှုပရြှားလိုကရြင် အဆငပြှပြေီ။ သူကလည်း အခွိနမြရှေး အိမကြိုဝငထြှကန်တေော့ ကြံစမ်း ကြံစမ်း။ တဈနေ့…

မနကပျိုင်း အိပယ်ာထခါစလေး ဖြားဖကတ်ောလြေးက တောငန်တောမို့ ရနရြှာဖို့လိုကရြှာတော့ အကြံတဈခုရလိုကတ်ယ်။ နောစြေးကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ မီးဖိုထဲ ခကြပြှုတန်တောကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ သှားတိုကြ မကြန်ှာသဈ မနကစြာကို ကမန်းကတမ်းဆှဲလိုကပြှီး နောစြေးကို နောကကြနေ သိုင်းဖကလြိုကပြါတယ်။

‘ကို..ဘာလဲကြာ စောစောစီးစီး မိုးမလင်းသေးဘူး’

‘ခစွလြို့ပါကြာ ခစွမြယန်ောြ’

လို့ပြောကာ နောကကြနဖကေထြားရင်း နို့တွကေိုနယပြေးလိုကပြါတယ်။

‘ကို..မရဘူးကြာ သိပမြကဲနဲ့တော့ အထဲက ကလေးကို ထိနမယေန်ောြ’

‘ကိုမရတော့လို့ပါ နောစြေးရာ။ ဒါဆိုလကန်ဲ့ဖြစ်ဖြစ် လုပပြေးပါလား’

ပြောနရင်ေးက လည်းဂုတသ်ားလေးကိုဖမ်းကာ စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ အောကကြကောငကြလည်း နောစြေးဖငကြို ထောကထြားလိုကပြါတယ်။

‘အရမ်းဆိုးတယကြှာ တောကြှာဖထီးဆာရော့မယ်’

‘လုပပြါကြာ။နောစြေးက လိမျမာတယန်ောြ’

လို့ပြောလိုကရြင်း လကကြ အောကဖြကကြိုဆင်းသှားကာ နောစြေးစောကပြတလြေးကို ပြတပြေးနပေါတယ်။

‘ကိုရယ် ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ’

‘လုပပြါနောစြေးရာ နောြ’

လို့ပြောလိုကရြင်း နောစြေးကို ဆှဲလှည့လြိုကကြာ နှုတခြမ်းလေးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောစြေးလကတ်ဈဖကကြိုလည်း ကြှနတ်ော့လြီးပေါကြို တငပြေးလိုကပြါတယ်။ နောစြေးကလည်း မငှင်းနိုငတ်ော့ပဲ ကြှနတ်ောလြီးကို ပုဆိုးပေါကြနေ ဖြဖြလေး ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အတွင်းခံဝတမြထားတဲ့ နောစြေးကရငအြင်ျကြီလေးကို လှနတ်ငလြိုကရြင်း နို့တဈလုံးကိုစို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နောစြေးလည်း ကြှနတ်ောခြေါင်းလေးကို ဖြဖြလေးပြတပြေးနပေါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြ နောစြေးဝတထြားတဲ့ ထမီကိုဖြခလွေိုကတ်ော့ နောစြေးထမီလေး ကြမ်းပေါကြို ပုံကသွှားပါတယ်။ နောစြေးပေါငကြှားထဲ လကထြိုးထည့ကြာ စောကပြတလြေးကို လကဝြါးလေးနဲ့ပြတဆြှဲပေးလိုကရြင်း လကခြလယန်ဲ့စောကပြတထြဲကို နည်းနည်းလေးသှင်းကာ အသှင်းအထုတလြုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း နောစြေးကို ရှေ့နည်းနည်းကုန်းခိုင်းလိုကကြာ နောကကြနေ ဖငန်ှဈခွမ်းကိုဖြဲလိုကပြှီး စအိုဝလေးကိုရော စောကပြတကြိုပါလွှာနဲ့တိုကကြာ ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။

နောစြေးလည်း ကြမ်းပေါမြှာ လေးဖကထြောကလြေးနဲ့ ကြှနတ်ောလြုပသ်မွှငှိမခြံနကော ဖီးတွတကေလြာပါတယ်။ တံခါးဝနား လူရိပမြှငလြို့ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးနောဖြော ကြှနတ်ော့ကြိုယာထဲသှားဖို့ လာခေါရြင်း ကြှနတ်ောတ်ို့လုပန်တောကို အကြယကြနေ ချောင်းနပေါတယ်။ ဒါပဲလေ ကြှနတ်ောဆြငထြားတဲ့ခွငထြဲ အတိအကဝွငလြာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ပုဆိုးကိုခွှတခြလွိုကကြာ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ သူမှငသ်ာအောင် အသာလေးဂွင်းတိုကပြှပါတယ်။ သူကတော့ ကြှနတ်ောမြှငလြားမမှငလြားမသိပါဘူး။ သချော တာတော့ သူအပြီးအထိဆကခြွောင်းနမှောပဲ။ ကြှနတ်ောလြည်း နောစြေးစောကပြတကြို အားရအောငကြလိပေးလိုကပြှီးတော့

‘နောစြေး ကိုယ့ကြို လီးပြနစြုပပြေးပါလား’

လို့ပြောလိုကကြာ မတတ်ပရြပန်ပေေးလိုကတ်ော့ နောစြေးလည်း ကြှနတ်ော့ရြှေ့မှာ ငုတတ်ုတထြိုငကြာ စုပပြေးပါတယ်။ နောစြေးကတော့ သူ့ကိုကြောပေးထားတော့ ဘယလြိုမှကိုမသိနိုငပြါဘူး။ နောစြေး နည်းနည်းကြာအောငစြုပပြေးလိုကပြှီးတဲ့အခါ ကြှနတ်ောကြနောစေးကိုယလြေးကို တစောင်းလေးဖြစ်အောငလြုပလြိုကရြင်း သူ့ပေါငလြေးတဈလုံးကို ဘေးကိုတွန်းခလွိုကကြာ ကနွတ်ဲ့ပေါငတ်ဈ ချောင်းပေါကြိုခွထိုငလြိုကရြင်း နောကကြိုပြူထွကန်တေဲ့ နောစြေးစောကပြတလြေးကို ကြှနတ်ော့လြီးတနကြိုတေ့ လိုကကြာ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့လြိုကပြါတော့တယ်။

‘ကို ဖြည်းဖြည်းနောြ ဗိုကထြဲကကလေးကိုလည်း ညှာပါအုံး’

ကြှနတ်ောလြည်း အဝငအြထွကကြို မှနမြှနလြေးလုပပြေးလိုကရြင်း လကတ်ဈဖကကြနောစြေးနို့လေးတဈ လုံးကို ခွပေေးလိုကပြါတယ်။နောစြေးကြောပြငလြေးကိုလည်း အင်ျကြီလေးလှနတ်ငလြိုကပြှီး လွှာနဲ့ယကပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ ကို..ယားတယ်’

‘ကောင်းလားနောစြေး’

‘ကောင်းတယကြို အဲဒီလောကလြေးပဲလုပပြေးပါ။အရမ်းကောင်းတယ်။’

ကြှနတ်ောလြည်း မှနမြှနလြေးလုပပြေးလိုကရြင်း လကမြလေးနဲ့ နောစြေးစအိုဝလေးကိုဖိကာပြတပြေး လိုကပြါတယ်။

‘ကို..ဘာတွလေုပန်တောလဲ မဟုတကြဟုတကြတွေ’

နောစြေးပြောနတောကို ကြှနတ်ောဂြရုမစိုကပြဲ ကြှနတ်ောြ လကခြလယလြေးဝငသ်ှားအောငသ်ှင်းလိုကြ ပါတယ်။နောစြေးလာဖယတ်ဲ့လကကြိုလည်း ဖမ်းခွုပထြားလိုကပြှီး လကခြလယလြေးကိုဆကသ်ှင်းလိုကရြာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တဈချောင်းလုံးဝငသ်ှားပါတယ်။

‘ကို..ရငထြဲမှာတမွိုးပဲကြာ အတတကြောင်းတွတတေန်တယ်ေ’

ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောလြေးကြာတော့ ပြီးချင်လြာတာကြောင့ြ

‘နောစြေး ကောင်းလားဟင် ကိုပြီးချင်လြာပြီ’

‘ရတယကြို နောစြေးလည်းအရမ်းကောင်းတယ် ကိုထုတခြငွရြငထြုတလြိုကလြေ’

ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောြ နည်းနည်းသှကသ်ှကလြေးလုပပြေးလိုကကြာ သုကရြညတ်ှကေိုတော့ အပြငမြှာပန်းကာ ထုတပြေးလိုကပြါတယ်။နှစ်ယောကလြုံးအဝတတ်ှပြနေဝြတလြိုကကြှရင်း အာဘှားတွပေေးနတေုန်း အပြငကြ ချောင်းနတေဲ့ နောဖြောလေးလည်း အောကကြိုအသာပြနဆြင်းသှားတာကိုတွေ့လိုကရြပါတယ်။ခဏနတေော့ နောစြေးထည့ပြေးလိုကတ်ဲ့ ထမင်းခွိုင့ကြိုဆှဲကာ နောဖြောတို့အိမဖြကကြိုသှားပြီး

‘နောဖြောရေ..တောငယ်ာထဲသှားစို့ဟေ့ နောကကြနွပြေီ’

လို့ခေါလြိုကတ်ော့ သူခေါင်းလေးငုံ့ကာ ရှကသ်လိုမကြန်ှာလေးနဲ့ ထွကလြာပါတယ်။ဒါနဲ့ပဲ နှစ်ယောကသ်ား ယာထဲကို ထွကလြာခဲ့ကြပါတယ်။လမ်းရောကတ်ော့ သူကဘေးကနလေိုကလြာပါတယ်။ဒါနဲ့ကြှနတ်ောကြ

‘နောဖြော ဒီနေ့နောကကြလွှခညွလြား အိပယ်ာထ နောကကြနွလေို့လား’

‘မ..မ…မဟုတပြါဘူး။ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။’

လို့ မလုံမလဲအသံလေးနဲ့ပြနဖြှပေါတယ်။သူလည်းသူ့ဖာသာ ပြနတ်ှေးပြီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာမကြည့်ရြဲကာ ဖြစ်နတေုန်းကြှနတ်ောကြ မေးလိုကမြိတာကိုး။

‘နောဖြော စောစောကအိမဖြကကြိုလာသေးလား။တွေ့လိုကသ်လိုပဲ။’

‘လာတယ်..ဟင်..မဟုတ်..မလာဘူး’

‘လာပါတယ်။မှနမြှနပြှောငါတွေ့လိုကတ်ယန်ောြ’

‘မလာပါဘူး။’

‘မလိမန်ဲ့နောဖြော ငါတွေ့လိုကတ်ယ်။နင် ငါတို့လငမြယားလုပန်တောတွကေိုချောင်းနမှတေလြား’

‘အို’ လို့ပြောကာ ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါတယ်။’

ကြှနတ်ောလြည်း အခွအနေကပေေးလာပြီမို့ သူ့နားကိုကပကြာ ပုခုံးလေးကိုဖကလြိုကရြင်း

‘ငါဘယသ်ူမှ လွှောကမြပြောပါဘူးဟ။နငတ်ှေ့တယမြဟုတလြား’

သူခေါင်းလေးပဲညိတပြှပါတယ်။ရှကလြှန်းလို့ မကြန်ှာလေးနီရဲနကော ခေါင်းလေးကိုသာ တွငတ်ှငင်ုံ့ထားပါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း လကကြိုအောကန်ားနည်းနည်းဆင်းလိုကပြှီး လကမြောင်းလေးကိုကိုငကြာ လကထြိပ် ဖြားလေးနဲ့ နို့အုံဘေးသားလေးကို မသိမသာလေးပြတပြေးနလေိုကပြါတယ်။

‘နောဖြော..နငလြာတော့ ငါတို့လငမြယားဘယအြဆင့အြထိရောကန်ပြေီလဲ’

‘မသိဘူး..ဘာတွလောမေးနတောလဲကိုကြီးရာ ရှကစြရာ’

‘ဘာရှကစြရာလိုလဲ နငလြည်းအိမထြောငပြှုရင် ဒီလိုကိဈစမွိုးမလှဲမသှကြေုံရမှာပဲ’

‘မသိပါဘူးကိုကြီးရာ’

‘အေး နငမြပြောရင် ငါတို့လငမြယားကို လာချောင်းတယလြို့ ငါလိုကပြှောမှာ’

‘အဲဒီလိုတော့မလုပပြါနဲ့ ကိုကြီးရာ’

‘ဒါဆိုရငပြှောလေ’

‘ဟို..ဟို…ကိုကြီးကအမနောစြေးဖငကြို ယကပြေးနတေုန်းကရောကန်တောပါ’

‘စောကပြတကြို ငါယကပြေးနတေုန်းလား’

‘အင်း ဟုတတ်ယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း လကကြို နို့ပေါကြို နည်းနည်းခွင်းရှေ့လာပါတယ်။မသိမသာ ဖြဖြလေးညှဈပေးနလေိုကပြါတယ်။သူကလည်း နည်းနည်းရုန်းချင်ပြမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြ တင်းတင်းလေးဖကြ ထားတာမို့ သူရုန်းလို့မရပါဘူး။

‘အဲဒီတော့ နငဘြယအြထိဆကကြှည့သ်ေးလဲ။အပြီးအထိလား။နင့မြမ ငါ့ကိုစုပပြေးနတေုန်းကရော တွေ့လိုကသ်ေးလား’

‘ဟုတ်’

‘အဲဒီတော့ နငစြိတထြဲဘာတွဖြစ်ေနတေုန်း’

‘ကိုကြီးရာ ဖယပြါ ဘာတွမေေးနမှန်ေးမသိဘူး။နားရှကစြရာတွေ’

‘ပြောလနေောဖြော ငါးမေးတာကိုနငပြှော’

‘မသိတော့ဘူးကိုကြီးရာ ကြောကသ်လိုလိုရှံသလိုလိုတော့ရှိသား’

‘နငရြော ငါအခုနအေဲဒီလိုလုပပြေးမယဆြိုရင် ဘယလြိုနမလေဲ’

လို့မေးလိုကတ်ော့ သူကြှနတ်ောဖြကထြားတာကို အတင်းဖယပြါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကိုယလြုံးလေးကို ဆှဲလှည့လြိုကကြာ ပါးလေးတဈဖကကြို နမ်းပေးလိုကပြါတယ်။

‘အိုး..ကိုကြီးရာ..မကောင်းပါဘူးဖယပြါ။’

‘ကောင်းအောငလြုပပြေးရငကြောင်းပါတယဟြ။နငသ်ာဘယသ်ူမှမပြောနဲ့’

လို့ပြောရင်း သူ့နှုတခြမ်းလေး ကိုကြှနတ်ောဖြိကပကြာ စုပယ်ူပေးလိုကပြါတယ်။လကတ်ဈဖကကြလည်း နို့အုံလေးကို ခပန်ာနာလေးဖြစ်အောင် ညှဈပေးနလေိုကပြါတယ်။သူလည်း အစပိုင်းတော့ နည်းနည်းရုန်းချင်ပြမယေ့ြ နောကတ်ော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြှနတ်ောလြုပသ်မွှမကြလြုံးလေးမှိတကြာ ငှိမခြံနရရှောပါတယ်။

ဒါနဲ့ကြှနတ်ောလြည်း သဈပငတ်ဈပငအြကြယဖြကကြို ဆှဲခေါသ်ှားရင်း လကထြဲကပစ်စည်းတွကေိုခလွိုကြ ရင်း သူ့ကိုဖကကြာ သူ့နှုတခြမ်းလေးတွကေို အားရပါးရနမ်းပေးလိုကပြါတယ်။သူကလည်း ခွဖြေားလေးထောကြ ကာ ကြှနတ်ောန်မ်းတာကို ခံနရင်ေး လကကြလည်း ရငဘြတကြှီးကို အားမရှိပဲတွန်းထားပါတယ်။ကြှနတ်ောြ လည်းလွှာကို သူ့ပါးစပထြဲဝငအြောငထြည့ပြေးလိုကရြင်း အထဲမှာမှှနှေောကပြေးလိုကတ်ော့ ရငဘြတကြိုတွန်းနေ တဲ့သူ့လကတ်ှေ ကြှနတ်ော့ကြိုလာဖကပြါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကိုယလြေးကို ရငခြှငထြဲမှီခိုင်းလိုကရြင်း ထိုငခြလွိုကပြါတယ်။နောကတ်ော့ အင်ျကြီ အောကစြလေးကို လှနတ်ငလြိုကပြါတယ်။ဘောလြီပေါကြနပေဲနို့လေးကိုဆုပကြာ နယပြေးလိုကရြင်း လညတ်ိုင် ကြော့လေးကို နှုတခြမ်းနဲ့စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ခေါင်းလေးမော့လို့ တဟင်းဟင်းနဲ့ အသံလေးတွတေောငထြှကြ လာပါတယ်။

လကတ်ဈဖကကြ နောကကြွောကိုသှားကာ ဘောလြီခွိတတ်ှကေိုဖြုတပြေးလိုကတ်ော့ ဘောလြီလေးက ခွိတတ်ှပြေုတသ်ှားပါတယ်။ချောငကြနွတေဲ့ဘောလြီလေးကို အပေါကြိုတွန်းတငလြိုကပြှီး လကဝြါးလေးနဲ့အုပ် ကာ ဖြဖြလေးနယပြေးလိုကပြါတယ်။နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ လကန်ဲ့ညှပကြာ ဖိခွပေေးလိုကပြါတယ်။နောဖြောလေးကတော့ဖီးတွတကေကြာ ခိုညည်းသလိုမွိုး တအီးအီးနဲ့ မကြစြိစုံမှိတကြာ ပါးစပလြေးဟနပေါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ခေါင်းကိုအောကဆြင်းလာကာ တင်းကစွလြှပနတေဲ့နို့လေးတဈလုံးကို ငုံလိုကပြှီး လွှာနဲ့နို့သီးခေါင်းလေးကို ထိုးပေးလိုကပြါတယ်။

‘ကိုကြီး……အဟင့ျ..ဟင့ျ’

နို့သီးလေးကို လွှာနဲ့ထိုးလိုကြ ခပန်ာနာလေးစို့ပေးလိုကန်ဲ့လုပပြေးနရင်ေး အောကကြထမီလေးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ဖြခလွေိုကပြှီး လကထြိုးသှင်းလိုကတ်ော့ စိုစွတန်တေဲ့စောကပြတလြေးကိုစမ်းမိပါတယ်။

နို့သီးလေးကို စို့ပေးနရင်ေးက အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ လကခြွောင်းလေးနဲ့ အသှားအပြနလြုပ် ပေးလိုကပြှီး တဈခကြတ်ဈခကြြ စောကစြေ့လေးကို ခလုတတ်ိုကအြောင် ပြတပြေးနတောကြောင့ြ နောဖြောတဈ ယောကြ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲမှီကာ မကြစြိလေးမှိတလြို့အရသာထူးတွခေံစားနရှောပါတယ်။တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နောဖြောဝတထြားတဲ့ထမီလေးလဲ အောကကြိုပုံကလွာပါတယ်။

ထမီလေးကို မှပြငေပြေါဖြှန့ခြင်းလိုကပြှီး နောဖြောကို အသာလှဲစကော သူ့ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြိုဘေးဆှဲ ကားလိုကပြှီး စောကပြတလြေးကို လွှာနဲ့စတငကြာ ယကပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘ရှီး..ကိုကြီး….ဘာတွလေုပန်တောလဲ ငရဲတွကြေီးကုနတ်ော့မယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း သူပြောနတောကို ဂရုမစိုကပြဲ စအိုဝလေးကနေ အပေါစြောကစြေ့လေးအထိ လွှာနဲ့ ဖြည်းဖြည်းလေး တဈခကြခြှင်းယကပြေးနပေါတယ်။စောကခြေါင်းလေးထဲကို လွှာလေးခွှနကြာ လှည့မြှှပေေး လိုကြ စောကစြေ့လေးရောကအြောငလြွှာပြားနဲ့ယကတ်ငပြေးလိုကြ စောက့စြေ့လေးကို နှုတခြမ်းနဲ့စုပပြေးလိုကြ လုပန်ရင်ေး လကတ်ဈဖကကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ညှဈကာခွပေေးလိုကန်ဲ့ လုပပြေးနတောမို့ နောဖြောလည်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အတင်းဖိကပထြားကာ တဆတဆြတတ်ုနရြီနပေါတယ်။

နောကတ်ော့ သူလည်း တဈခကြကြော့တကလြာကာ ပြနကြသွှားပြီး မောပန်းနှမ်းနယတ်ဲ့ပုံစံလေးနဲ့ ကြနပေမြှုအပြည့ြ အပြုံးလေးတဈပြင့န်ဲ့ ဆီးကြိုနပေါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း လုံခွညကြိုဖြခလွေိုကရြင်း သူ့ပါးစပ် နားကို လီးကိုလကကြကိုငပြှီးကပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘နောဖြောလေး ကိုကြီးကိုပါးစပလြေးနဲ့ငုံပေးနောြ’

‘နောဖြောမလုပတ်တဘြူး’

‘ပါးစပလြေးဟထားလိုကြ ကိုကြီးဟာအထဲရောကရြင် ရခေဲချောင်းစားသလို လွှာနဲ့စုပပြေးနောြ’

လို့ပြောလိုကကြာ နှုတခြမ်းဝကိုတေ့ပေးလိုကတ်ော့ သူ့ပါးစပလြေးဟလာပါတယ်။နည်းနည်းလေးသှင်းလိုကြ တော့ သူလည်းကြှနတ်ောပြှောထားတဲ့အတိုင်း မစုပတ်တစြုပတ်တန်ဲ့လုပပြေးရှာပါတယ်။ကြှနတ်ောလြည်း သူ့မကြန်ှာပေါမြှာ မိုးလိုကပြှီး စောကပြတကြိုလိုးသလို တဈခကြခြှင်းသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။

ခဏနအရေညတ်ှေ ရှှဲလာတော့မှ အောကကြိုပြနဆြင်းလိုကပြှီး သူ့ပေါငကြှားထဲနရောယူကာ သူ့ခါးလေးကိုလကတ်ဈဖကကြထိမ်း လိုကရြင်း စောကပြတဝြလေးကို ဒဈဖြားလေးတေ့လိုကကြာ

‘နောဖြောလေး..အစပိုင်းတော့နာမယန်ောြ နောကမြှဖြည်းဖြည်းကောင်းလာလိမ့မြယ်’

‘နောဖြောကြောကတ်ယကြိုကြီးရာ’

‘မကြောကပြါနဲ့ ကိုကြီးအသာလေးလုပပြေးမှာပါ’

လို့ပြောလိုကရြင်း နောဖြောနှုတခြမ်းလေးကို စုပလြိုကြ ရင်း နည်းနည်းလေးသှင်းလိုကပြါတယ်။ကြှနတ်ော့ဒြဈဖြားကြီးလည်း အထဲကိုကပြကြပြတ်ည်းတည်းလေးဝင် သှားပါတယ်။နောဖြောကတော့ နာလို့ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြှီးကို လကလြေးနှစ်ဖကန်ဲ့ဆီးကာတွန်းထားပါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း အထဲကိုဝငသ်လောကလြေး ဖြည်းဖြည်းလေးအသှင်းအထုတလြုပပြေးလိုကတ်ော့ အထဲကအရညတ်ှရှေှဲလာပါတယ်။ နောကတ်ော့မှ နည်းနည်းပြနထြုတကြာ အရှိနလြေးနဲ့ဖိကာသှင်းပေးလိုကြ တော့ ကြှနတ်ော့လြီးကြီးဟာ နောဖြောရဲ့အပျိုစငဘြဝလေးကို အောငမြှငစြှာ သိမ်းပိုကလြိုကရြင်း အထဲကို တဈဝကကြွောကြွောလြောကဝြငသ်ှားပါတော့တယ်။နောဖြောလည်း နာကငွခြံစားရလှန်းလို့ အတင်းရုန်းကနန်ေ ပမယေ့ြ သူ့တငပြါးကြီးတွကတေော့ ငှင်းဆနတ်ဲ့အနနေဲ့ ကော့တကလြာပါတယ်။

တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေးအသှင်းအထုတလြုပပြေးလိုကရြင်း လကကြလည်း နို့အုံလေးတွကေိုခွပေေး လိုကြ ပါးစပကြလည်း လညတ်ိုငလြေးတွနေဲ့ နားသီးလေးတွကေိုစုပပြေးလိုကန်ဲ့ ကလိပေးနတောမို့ နောဖြောလည်း နာကငွမြှုတွေ တဈစစပြောကလြာကာ အထဲကိုလီးတဈခကြဝြငတ်ိုင်း စည်းခကြကြကြ ပြနကြာ ကော့ပေးနတောကိုတွေ့ရပါတယ်။

‘နောဖြောလေး’

‘ရှင်’

‘နာသေးလား။’

‘စောစောကတောတ်ောန်ာတယ်’

‘အခုရော’

‘ကောင်းတယ် ဒါပမယေ့အြရမ်းကပြန်တယ်ေ အောင့လြည်းအောင့တ်ယ်’

‘ကိုကြီးကိုခစွရြဲ့လား’

‘မေးနဖေို့လိုသေးလားကိုကြီးရယခြစွလြှန်းလို့ပဲ’

‘နောဖြောလေးကို အရမ်းခစွတ်ယကြှာ’

လို့ပြောရင်း နည်းနည်းလေးမှနအြောငဆြောင့ပြေးလိုကပြါတယ်

‘အား..ကိုကြီးရယ်…’

‘ကောင်းလား’

‘ကောင်းတယ် အရမ်းတော့မလုပပြါနဲ့နောြ’

‘စောစောကလို အောင့သ်ေးလား’

‘မအောင့တ်ော့ဘူး ကောင်းတယ် ဒီအတိုင်းလေးပဲလုပပြေးနောြ’ လို့ပြလေိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း နောဖြော ခွနှစ်ေချောင်းကို ရငဘြတမြှာကပလြိုကရြင်း သှကသ်ှကလြေးလုပပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ…အ..အ…ကိုကြီးရယ်…’

‘ကောင်းလား’

‘ကောင်းတယ်…ကိုကြီးလုပခြငွသ်လိုလုပပြါနောြ နောဖြောခံနိုငလြာပြီ’

‘ခစွလြိုကတ်ာနောဖြောလေးရာအထဲမှာစီးပိုငန်တောပဲ’

လို့ပြောလိုကရြင်း နောဖြောပေါငတ်နလြေးနှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါထြမ်းတငလြိုကရြင်း အားရပါးရဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ခဏနတေော့ အထဲကနညှဈေပေးထားတဲ့ဒဏကြို မခံနိုငတ်ော့လို့ ကြှနတ်ောလြည်း နောဖြောစောကခြေါင်းလေးထဲကို သုကရြညတ်ှပန်ေးထည့လြိုကကြာ သူ့ကိုယပြေါကြိုမှောကကြသွှားပါတော့တယ်။

နှစ်ဦးသား ကာမအရသာကို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ခြံစားလိုကရြပြီမို့ တဈယောကကြိုတဈယောကမြလှတ် တမ်းဖကထြားကြကာ နှုတခြမ်းလေးတွေ အပြနအြလှနန်မ်းပေးနကြပေါတယ်။နောကတ်ော့မှ အဝတကြိုယစြီပြန် ဝတလြိုကကြှရင်း ယာထဲကိုသှားကြပါတော့တယ်။နောဖြောတဈယောကလြမ်းလွှောကန်တော ကြတတလေး ဖြစ်နတောကိုလည်းတွေ့ရပါတယ်။

နောစြေးမမှေးခငအြထိတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ယာထဲသှားရင်းလမ်းမှာ ဆောလြိုကကြှ ဟိုမှာ လည်း လူလဈရငလြဈသလိုဆောလြိုကြကြှနဲ့ အဆငပြှခွေောမှေ့နပေါတယ်။

…………………………………………………………………………………………………………..

(ကံကြမျမာလကသ်ီးပုန်း)

ဒီလိုနဲ့ အဆငပြှခွေောမှေ့နတေဲ့ ကြှနတ်ော့ဘြဝလေး ပြောင်းပြနလြနသ်ှားအောင် ကံကြမျမာကတော့ ရကရြကစြကစြကြ လုပပြဈလိုကပြါတယ်။အကြာင်းကတော့ ကြှနတ်ော့ဇြနီးလေး နောစြေးတဈယောကြ မီးဖြားခွိန် ရောကတ်ော့ မမှေးနိုငပြဲ ကလေးရောမိခငပြါ မီးတွင်းထဲမှာ ဆုံးပါးသှားခဲ့ပါတော့တယ်။

ကြကြေဲလှမ်းဆှတမြှုတွနေဲ့ တဈလလောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ အရကသ်မားကြီး လုံးလုံးဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဖထီးတဈယောကလြည်း သမီးစိတန်ဲ့ တဈနှစ်လောကအြကြာမှာ ကြှနတ်ော့ကြိုတဈယောကတ်ည်းထားခဲ့ပြီး လောကကြီးထဲကနေ လကပြှနှုတဆြကသ်ှားပါတော့တယ်။

……………………………………………………………………………………………………………

(မထငမြှတထြားသောဇာတပြေါင်း)

ဒီကြားထဲ နောဖြောလေးကို လဈရငလြဈသလို ခေါစြားနရင်ေးတဈနေ့ မှတမြှတရြရ တီဗှီမှာသတင်းကြငှောသှားပါတယ်။ အစိုးရသဈတကလြာလို့ ပြညပြရောကန်တေဲ့သူတွပြနေလြာဖို့ ဖိတခြေါတ်ာ ကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း နယစြပဖြကကြူးကာ ထိုင်းနိုငင်ံကနတဈေဆင့ြ လယောဉန်ဲ့ မှနမြာပြညကြိုပြနလြာပါ တယ်။ခိုင့ဆြီကိုလည်း ကြိုတငဖြုန်းဆကထြားတာကြောင့ြ လာကြိုမယလြို့လည်းသိထားတာမို့ လယောဉမြောင်း နတောတောင် နှေးနတယေလြို့ထငရြပါတယ်။

လယောဉဆြိုကတ်ော့ ရနကြုနလြကေိုအားရအောငရြှူသှင်းလိုကရြင်း ရငခြုနမြွှောလြင့ခြှင်းတွနေဲ့ ခပမြှနမြှနလြေးပဲ လွှောကလြာခဲ့ပါတယ်။တဈနာရီသာသာလောကြ စဈဆေးမှုတွလေုပပြှီးတာနဲ့ ကြှနတ်ောြ ဧည့သ်ညတ်ှကြေိုတဲ့ဘကကြိုထွကလြာခဲ့ပါတယ်။လာကြိုနကြတေဲ့လူအုပအြများကြီးထဲ ခိုင့ကြိုလိုကရြှာနတေုန်း

‘မောင်…မောင်…မောင်..ခိုငတ်ို့ဒီမှာ မောင်’ လို့အသံကြားတော့ ကြှနတ်ောလြှမ်းကြည့်မြိလိုကတ်ော့

သုံးနှစ်လောကရြှိတဲ့ကလေးတဈယောကကြို လကကြဆှဲလို့ ကြှနတ်ော့ဆြီကိုပြေးလာတဲ့ခိုင့ကြိုတွေ့လိုကရြပါ တယ။ကြွှနတ်ောလြည်း အမှနပြှေးသှားလိုကကြာ ခိုငတ်ို့သားအမိကို တင်းကြပစြှာဖကထြားလိုကရြင်း အားရအောငင်ိုကြှေးလိုကမြိပါတယ်။နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ဈသကလြုံး ထိမ်းသိမ်းမဲ့ကတိတဈခုကို မကြရြည် စတွကြေားထဲက ခိုင့ကြိုပေးလိုကမြိပါတယ်။

‘ခိုင်…မောငတ်ို့နောကတ်ဈခါမခွဲကြတော့ဘူးနောြ။ခိုင့တ်ို့သားအမိနဲ့ တဈသကလြုံးအတူနမယ်ေ’ လို့

……………………………………………………………………………………………………………..

အထူးအားပေးကြပါသော မနဘြာများခငဗြွား။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဇာတလြမ်းလေး ဒီမှာပဲ တဈခန်းရပပြါပြီ။ စတုန်းကတော့ ရေးကောင်းကောင်းနဲ့ ဆကရြေးနလေိုကတ်ာ ဘယလြိုလကစြသတရြမှန်းမသိတော့ နည်းနည်းလေး ကြားထဲမှာ အခွိနတ်ှကြောသှားတယ်။

ဖတပြှီး ကောင်းတယလြို့ မဟုတရြငတ်ောင် တဈစုံတဈခုသော စိတကြွနပေမြှုပေးနိုငမြယဆြိုရငတ်ောင် ရေးရကြိုးနပပြါတယ်။ နောကထြပ် နှစ်အုပလြောကတ်ော့ လာပါအုံးမယ်။ စောင့မြွှောအြားပေးကြပါနောြ။

မနဘြာမွာအားလုံးကို လေးစားလကြြ kongweya (Ko Gyi Ngwe)

ပြီးပါပြီ။