အောစာအုပ်

သူငယ်ခင်ျးမို့ပါ

သူငယခြငွြးမို့ပါ
ရေးသားသူ – အမညမြသိ

ဒီနေ့ည ညစာအတူစားဖို့ ဖိတထြားတာမို့ ဇောမြွိုးအိမကြို ကြှနတ်ောြ လာခဲ့ရတယ်။ လာသာလာရတာ မကြန်ှာတော့ အပူသား။ အဖြစ်က ဒီလိုဗွ။

ဇောမြွိုးမှာ အရမ်းလှတဲ့ သီတာဆိုတဲ့ မိန်းမရှိတယ်။ သီတာက ခတ်မေီမီနဲ့ အားကစားလိုကစြားလို့ ထငပြါရဲ့။ ကိုယလြုံးကိုယထြညကြလည်း တကယ့ရြှယပြဲ။ မှငသ်မွှယောကြြားတိုင်းက လှည့မြကြည့်ဘြဲ မနနေိုငလြောကအြောင် လှသလို အရမ်းလည်း ဆကဆြီကလွှန်းတယ်။

ဇောမြွိုးနှင့် သီတာက တကယ့ြ ဂုဏအြသရရှေိ လူကြီးလူကောင်း အသိုင်းအဝိုင်းတွဆေိုတော့ အနအထေိုငကြလည်း စည်းကမ်းတကရွှိပါတယ်။ အိမထြောငသ်ကြ ၈ နှစ်ကြောပြမယေ့ြ သားသမီး မရကြတော့ နှစ်ယောကစြလုံးက အရှယတ်ငတ်ယ်။ ဇောမြွိုးဆိုတာကလည်း ခန်ဓာကိုယကြ ကစွလြဈပြီး စမတကြကြနွဲ့ တကယလြန်းတဲ့လူဗွ။ သူ့ကို ကြှတေဲ့ ဆောတ်ှဆေိုတာလည်း မနည်းဘူး။ သူတို့လငမြယားနှစ်ယောကကြ တဈယောကကြို တဈယောကြ အရမ်းခစွကြှတာပဲ။ ကနွောန်ဲ့ ရင်းနှီးတာတော့ သုံးနှစ်ကြောပြှီ။ ငယပြေါင်းကြီးဖောတ်ှလေိုပဲ။

ကနွောကြ တဈကိုယရြညတ်ဈကာယသမားဆိုတော့ ဇောမြွိုးတို့အိမကြ ကနွော့အြတွကြ စားအိမသ်ောကအြိမဆြိုလည်း မမှားဘူး။ ကနွောမြကြာခဏ ဝငထြှကသ်ှားလာ လညပြတန်ကြပေဲ။ အဲ လှနခြဲ့တဲ့ တဈပတမြတိုငခြငအြထိပေါ့ဗွာ။ သူတို့လငမြယားကလည်း ကနွော့ဆြို အတောခြငကြှတယဗြွ။ တိုငပြငစြရာရှိ တိုငပြငတ်ယ်။ ကူညီစရာရှိရင် ကူညီတယ်။

လှနခြဲ့တဲ့တဈပတကြ ဇောမြွိုးက ကနွော့ဆြီ viber ကနေ စကားလှမ်းပြောတယ်။ အရငကြလည်း ဒီလိုပဲ မကြာခဏတော့ အလာဘ သလာဘ ပြောဖြစ်တာပေါ့။ အဲ့ဒီနေ့ကတော့ ထွရောလေးပါး ပြောနရင်ေးကနေ ဇောမြွိုးက ထဖောကတ်ယ်။

“ဟှောင့ြ… ငါမင်းကို မေးစရာရှိတယ်.. ငါ့မိန်းမ ဘယလြိုနလေဲကြ “

“ဟမ်.. မင်းဘာကိုပြောတာလဲ “

“ငါ့ မိန်းမ ဆကဆြီကလွား မေးတာ “

“အေး.. မင်းမိန်းမက ဆကဆြီ အကလွှနန်တယ်ေ”

“မင်း ငါ့မိန်းမကို ကြိုကလြား “

“OMG မင်းမိန်းမကို ငါက ကြိုကစြရာလားကြ “

“တကယလြို့ ငါ့မိန်းမ မဟုတဘြူးဆိုရငရြောကြာ? ??”

“ငင့ြ… ဘယသ်ူ့မိန်းမပဲဖြစ်ဖြစ် လငရြှိမယား ငါမပြဈမှားဘူးကြ “

“တကယလြို့ သီတာက အပျိုဆိုရငရြောကြာ? ?? “

“အဲ့ဒါဆိုရငတ်ော့ မပြောတတဘြူး.. ဘာဖြစ်လို့လဲ.. မင်းက ငါနဲ့ မင်းမိန်းမကို စိတမြခလွို့လား “

“အာ… ငါက မင်းကိုသာ ငါ့မိန်းမနဲ့ စိတခြတွာကြ.. တခွားလူဆို စိတမြခဘွူး.. အဲ့ဒါကြောင့ြ ပြင့ပြှင်းလင်းလင်း မေးနတော.. “

“ဟားဟား.. ဖြစ်ရမယ် ငါ့ကောငရြယ်.. စိတသ်ာခွ မင်းမိန်းမကို ငါ စိတန်ဲ့တောင် မပစ်မှားဘူး… ကိုယ့န်ှမတဈယောကလြိုပဲ သဘောထားတယ် “

“ထားပါတော့.. ဒါနဲ့စကားမစပ် မင်းဟာ ဘယလြောကကြှီးလဲ “

“ဟမ်.. ဘယဟြာလဲ “

“အာ… ပိန်းလိုကတ်ာ လီးကြာ.. လီး လီး မင်းလီးဘယလြောကကြှီးလဲ မေးတာ “

“ဟားဟား.. ချောကလြကမြပဲ ရှိပါတယကြှာ.. ဘာဖြစ်ရပြနတ်ာတုန်း “

“ဟုတလြား.. ဓာတပြုံရိုကပြှကြာ “

“တိန်… အေး ခဏစောင့ျ “

ကနွောလြည်း ဘာရယမြဟုတဘြဲ စချင်တ်ာနဲ့ လီးကို ဆှပြီး ဓာတပြုံရိုကပျို့မိတယ်။

“အင်း.. လီးကတော့ ပမှေီ ဆိုဒမြှီပဲ “

“အေး.. ငါက လူစဉမြမှီတဲ့ကောင် မဟုတဘြူးကြ… ဟားဟား “

“ဟှောင့ြ.. ငါ ဒဲ့မေးမယ်.. မင်း ဘယသ်ူမှ ပြနမြပြောနဲ့ “

“အေး မေး “

“မင်း ငါ့မိန်းမကို မလိုးချင်ဘြူးလား”

“ဟာ.. ဒီကောင် ဘာတွလွှေောကပြှောနတောလဲ “

ကနွော့စိတထြဲ တဈမွိုးဖြစ်သှားတယ်။ အမှနကြ ဒီလောကလြှတဲ့ မိန်းမကို မခခွငွတ်ဲ့ကောင် ရှိမလားဗွာ။ ခခွငွတ်ာပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ ဒီကောင် ကနွောန်ဲ့ သူ့မိန်းမကို စိတမြခလွို့ စကားအဈနတောပဲလို့ ကနွောထြငတ်ယ်။

“ဟှောင့ြ…ကြောကြှီး.. အမှနအြတိုင်းပဲဖြေ “

“ဟှောင့ြ.. ဇောမြွိုး.. မင်းက မင်းမိန်းမကို ငါနဲ့ သဝနတ်ိုနတောလား.. စိတခြဟွှောင့ြ.. မင်းမိန်းမကို မင်းဘာသာ စိတရြှိလကရြှိလိုး.. ငါ စိတကြူးတောငမြယဉဘြူး.. တောပြှီဟှောင့ြ.. မင်းနဲ့ ဒီည စကားပြောရတာ အဆငမြပြဘေူး.. မင်းကို ငါဘလော့ပြီ.. မင်းအိမလြည်း ငါမလာတော့ဘူး “

ကနွောလြည်း ပြောချင်တ်ာပြောပြီး ဘလော့ထားလိုကတ်ယ်။ ဒီကောင် ခကြခြငွြးဖုန်းခေါပြမယေ့ြ ကနွောြ မကိုငတ်ော့ဘူး။ နောကရြကတ်ှေ ဇောမြွိုး ဖုန်းဆကပြါတယ်။ ကနွောြ တမငပြဲ မကိုငတ်ော့ဘူး။ အဲဒီတော့ သီတာက ကနွော့ဆြီ ဖုန်းလှမ်းဆကပြါတယ်။ သူ့ယောကြြားနဲ့ ဘာတွဖြစ်ေထားလို့လဲတဲ့။ ကနွောကြလည်း ဘာမှမဖြစ်ထားဘူးပဲ ပြောရတာပေါ့။ ဒီကိဈစက သီတာ ပြနကြှားလို့လည်း ကောင်းတဲ့ကိဈစမှ မဟုတတ်ာကိုး။ ဘာမှမဖြစ်ရင် ဒီစနနေေ့ည ညစာအတူလာစားဆိုတော့ ငှင်းမရမယ့အြတူတူ သဘောတူလိုကရြတယ်။ အမှနကြတော့ ကနွောလြည်း စိတပြှနပြေေီလေ။

ဒီလောကခြငကြှတဲ့ သူငယခြငွြးတွဆေိုမှတော့ ဘယလြှယလြှယန်ဲ့ မုန်းကြမလဲဗွာ။ စိတဆြိုးလည်း ခဏပေါ့။ ဒါနဲ့ ဒီညတော့ ညစာစားဖို့ ကနွောြ လာခဲ့လိုကတ်ာ။ ဒါကြောင့ပြှောတာ မကြန်ှာပူပါတယလြို့။

ဇောမြွိုးတို့အိမရြောကတ်ော့ သီတာက ထမင်းပြဲပြငန်တေုန်းပဲ။ ဇောမြွိုးက ရချိုးခန်းဝငန်တေုန်း။ ကနွောလြည်း ဧည့ခြန်းမှာပဲ ထိုငစြောင့န်လေိုကတ်ယ်။ ဇောမြွိုး ရချိုးခန်းက ထွကလြာတော့ ကနွော့ကြို ပြုံးစိစိနဲ့ကြည့်တ်ယ်။ ကနွောလြည်း အံကြိတပြှီး မကြလြုံးပြူးပြလိုကတ်ယ်။ ဇောမြွိုက ရယပြှီး အိမန်ရင်ေး ပုဆိုးလဲဝတလြိုကပြါတယ်။ ခဏနတေော့ သီတာက ဧည့ခြန်းထဲရာကလြာပြီး ကနွောတ်ို့ကို ပြောပါတယ်။

“ကဲ.. ဗိုကဆြာရင် ထမင်းပြဲက အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီ… စားကောင်းအောင် အရင် သောကကြှဦးမလား “

သီတာက အလိုကတ်သိမေးတော့ ဇောမြွိုးကပဲ ပြနဖြှပေါတယ်။

“အရင် နည်းနည်းသောကမြယ်.. စားသောကပြှီးတော့ ထပသ်ောကကြှမယ်.. မကောင်းဘူးလား.. မနကဖြှနကြ duty off လေ… ဒီညကဲလို့ရတယ်.. ကြောကြှီးလည်း မနကဖြှန် အလုပန်ားရကပြဲ.. သီတာလည်း မနကဖြှန် off ပဲမဟုတလြား “

“အင်း.. ဒါဆို သောကစြရာ အရငစြီစဉလြိုကြဦးမယ် ခဏစောင့ကြှ “

သီတာက ပြောပြောဆိုဆို ထမင်းစားခန်းထဲ ပြနဝြငသ်ှားပါတယ်။

“ဟှောင့ြ အချောကြ.. စိတကြောကပြှသှေားပြီလား “

“လီးလို့ ငါက ချောကရြမှာလား.. မင်း ရနမြစနဲ့.. မင်းကိုငါ သိပကြွနပေတ်ာ မဟုတဘြူး “

“နို့… မင်းပဲစဉြးစားလေ.. ငါ့မိန်းမ ဒီလောကြ ဆကဆြီကတွာ.. မှငသ်မွှဘဲတိုင်း ဗငွြးချင်တ်ာခညွြးပဲ.. မင်းကမွှ စိတကြူးတောငမြယဉဘြူးဆိုတော့ မင်းချောကန်လေို့ ဖြစ်မှာပေါ့ကြ.. ချောကန်ရငေလြည်း ပြော.. ငါမင်းကို ဗငွြးပေးမယ် “

“ခွေးကောင် ငါက မင်းဖငကြို ပြနခြပြေးလိုကြဦးမယ်.. မင်းဘာသာ မင်းမိန်းမကို စိတမြခရွင် အခန်းထဲ တံခါးပိတထြားခဲ့.. ဟိုလူ့လိုကစြကားအဈ.. ဒီလူ့လိုကစြကားအဈ လုပမြနနေဲ့”

“အောငမြာ ငါက ဘာစကားအဈလို့လဲ.. ဒါလေးမေးတာနဲ့ တဈပတလြောကကြို စိတကြောကန်တယ်ေ.. မင်းမရှကဘြူးလား.. မင်းစိတကြသာ ရိုးသားရင် ဘာမှ စိတကြောကစြရာ မရှိဘူး.. မင်းဘာသာမင်း မလုံမလဲဖြစ်နတော “

“ဟှောင့ြ အဲ့ဒါ ဘာစကားလဲ.. မင်းအိမခြေါပြှီး ငါ့သိကျခာကို စောကြားနတောလား “

“ကြှတ် အဲ့ဒီသိကျခာတွေ ဘေးခွိတထြားကြာ.. မင်းဘာသာ ထငခြငွသ်လို ထငန်တော.. မင်းကို ငါ့ညီအဈကိုလို သဘောထားလို့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း မေးနတော… မင်းသဘောတူရင် ငါက မင်းကို ပေးခမွလို့ မေးတာ ရှင်းပြီလား”

ကနွောြ မကြလြုံးပြူးသှားတယ်။ အဲ့ဒီအခွိနပြဲ သီတာ ပြနရြောကလြာတော့ စကားစ ပြတသ်ှားပါတယ်။

“ကဲ.. သောကစြရာတွေ အဆငသ်င့ပြှငပြှီးပြီ.. ထမင်းစားခန်းကို ကြှကြပါတော့ “

သီတာက ခပင်ေါ့ငေါ့လေး ပြောပြီး သူမကပဲ ထမင်းစားခန်းကို ဦးဆောငဝြငသ်ှားပါတယ်။ အတိုခွုံးပြောရရင် သီတာရှိနတေော့ ကနွောတ်ို့ တခွားထွရောလေးပါးတွပေဲ ပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ အိမမြှာ ဝီစကီပဲ အဆငသ်င့ရြှိတာမို့ ဝီစကီကို အခွိုရညရြောပြီး ကနွောတ်ို့ သုံးယောကြ အတူသောကဖြစ်ကြတယ်။ ရယလြိုကမြောလိုကန်ဲ့ ထမင်းစားကလည်း အတောမြှိနပြါတယ်။ စားသောကပြှီးတော့ သီတာကပဲ ပန်းကနတ်ှသေိမ်းဆည်းရင်း ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကကြို ဧည့ခြန်းမှာပဲ ပြနစြောင့န်ဖေို့ပြောတော့ ကနွောတ်ို့လည်း ပုလင်းနဲ့အမှည်းတွယေူပြီး ဧည့ခြန်းကို ပြနလြာခဲ့ကြပါတယ်။

“တောကြ.. မိုးကလည်းကြာ ရှာပဲရှာနိုငလြှန်းတယ် “

ကနွောြ မကြမနေပန်ဲ့ ညည်းငှူတော့ ဇောမြွိုးက ရယပြါတယ်။

“ဟှောင့ြ ပြနမြနနေဲ့တော့.. ဒီည ဒီမှာပဲ အိပလြိုကတ်ော့ “

“ဟုတသ်ားပဲ ကြောကြှီးရယ်.. မနကဖြှန် နငလြည်း အားနတောပဲကို.. အေးအေးဆေးဆေး မိုးလင်းမှပြနပြေါ့“

သီတာကပါ ဧည့ခြန်းထဲဝငလြာရင်း လှမ်းပြောပါတယ်။ ကနွောလြည်း ရှှတန်ောကန်ောကန်ဲ့ ပြနပြှောလိုကပြါတယ်။

“အမလေး မနကဖြှန် နငတ်ို့လည်း နားရကပြဲ မဟုတလြား.. ငါရှိနရင်ေ နငတ်ို့လငမြယား မလှတလြပမြှာစိုးလို့ ပြနပြေးရမှာဟဲ့ “

“အောငမြာ ဟှောင့ြ မင်းရှိရှိ မရှိရှိ ငါတို့လငမြယားက ဒီအတိုင်းပဲ.. လုပမြနနေဲ့ မပြနန်ဲ့တော့ ဟှောင့ြ “

“အေး ပြီးရောကြာ.. ပြီးမှ ငါရှိလို့ ဘာမှ မဘာရဘူးဆိုပြီး အပြငမြတငကြှနဲ့.. ဟားဟား “

အရကရြှိနလြေးနဲ့ ခပထြှထွလေေေးဖြစ်နတေော့ နှုတတ်ှကေ အာသှကလြွှာသှကလြို့ပါပဲ။ ဧည့ခြန်းဆိုဖာပေါမြှာ ကနွောရြယ် ကနွော့ဘြေးမှာ ဇောမြွိုးရယ် ရှိနတောမို့ သီတာက ဇောမြွိုးဘေးမှာ ဝငထြိုငလြိုကပြါတယ်။ ဒါနဲ့ တခွားအကြောင်းတွေ ဆကပြှောကြ သောကလြိုကကြှနဲ့ အတောလြေးလည်း ရခွေိနကြိုကန်ပေါပြီ။ သီတာလည်း အတောသ်ောကန်ိုငတ်ာပဲ။ အခုထိ မကြန်ှာတဈခကြြ မပကြသ်ေးဘူး။ စကားတွေ ထွရောလေးပါးပြောရင်းက ဗီဒီယို ဇာတကြားတွအကြေောင်း ရောကသ်ှားတော့ ဇောမြွိုးက ဗှဖေောကလြာပါတော့တယ်။

“ဗီဒီယိုအကြောင်းပြောမှ သတိရတယ်.. နေ့ခင်းက ကိုယ် ဇာတကြားတဈကားဒေါင်းထားတယ်.. သီတာ ကြည့်မြလား “

ဇောမြွိုးစကားဆုံးတော့ သီတာက ကနွော့ဘြကြ တဈခကြလြှည့ကြှည့ပြှီး သူ့ယောကြြားကို ပြနမြေးလိုကပြါတယ်။

“ကြောကြှီးရှိနတော ကြည့်လြို့ဖြစ်ပါ့မလား “

ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို ပြောငခြွောခြွောန်ဲ့ လှမ်းကြည့်ပြှီး

“ဖြစ်ပါတယ်.. ဒီကောငကြ ပန်းသနတေော “

ကနွောြ မကြလြုံးပြူးသှားတယ်။

“လီးလို့ ငါက ပန်းသရမှောလား… မင်းငါ့ခညွြး ပလိန်းကြီး ဖဲ့နတောပဲ “

ကနွောြ ပြောတော့ ဇောမြွိုးက ရယကြှဲကြဲနဲ့။ သူ့ဖုန်းကို VCD စကမြှာ တွဲပြီး တီဗှီကို ဖြင့လြိုကပြါတယ်။

“ဝိုး… “

ကနွောြ ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားတယ်။ မူးနတောလေးတောင် ပြချင်ေသ်ှားတယ်။ သီတာကို လှမ်းကြည့်တ်ော့ သီတာ အေးအေးလူလူပဲ။ ဝီစကီကိုတောင် အသောကမြပကြဘြူး။ ဖြင့လြိုကတ်ဲ့ကားက တဈခွားဇာတလြမ်းမဟုတဘြူးဗွ။ အောကားမှ တကယ့ြ အကြမ်းစားကား။ ဆောတ်ဈဗှနေဲ့ ဘဲသုံးဗှေ။ ကနွောြ ဘာပြောရမှန်းလည်း မသိဘူး။ တံတွေးသာမှိုခပြှီး တီဗှီဆီကိုပဲ အကြည့်ကြို ပို့ထားရတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာဘေးမှာ ပြနထြိုငပြှီး အေးအေးဆေးဆေး ဝီစကီ ဆကသ်ောကန်တယ်ေ။ ကနွောတ်ို့သုံးယောကြ စကားမပြောဖြစ်ကြတော့ဘူး။ အားလုံး တိတတ်ိတလြေး တီဗှီကိုပဲ ကြည့်န်မေိတယ်။

သူတို့လငမြယားတော့ မသိဘူး။ ကနွောတ်ော့ ရငတ်ဈခုလုံး ဗှောင်းဆနန်ပြေီ။ ခငဗြွားတို့ပဲ စဉြးစားကြည့်လြေ။ သူငယခြငွြးလငမြယားနဲ့ အတူထိုငပြှီး အရကသ်ောကရြင်း အောကားကြည့်ရြတော့ ဘယလြိုနမလေဲ။ ရှကတ်ာရော မကြန်ှာပူတာရော ကာမစိတတ်ှေ ထလာတာရော ပေါင်းပြီး ဘယလြိုကြီးမှန်း မသိဘူး။ ကနွောြ သူတို့လငမြယားကို လှည့မြကြည့်ဘြူး။ သူတို့လငမြယားကလည်း ကနွောရြှိတာကို မေ့များနသလေားမသိဘူး။

ဇောမြွိုးက သီတာ့ ပုခုံးကို ဖကပြှီး လကတ်ှကေ သီတာခန်ဓာကိုယကြို ပြတသ်ပပြေးနတယ်ေ။ သီတာကလည်း ဗီဒီယိုကိုပဲ စိတဝြငတ်စား ကြည့်န်တယ်ေ။ ဗှီဒီယိုထဲက အဖြူမကလည်း တောတ်ောန်ှာထနပြုံရတယ်။ ကပျပလီသုံးကောင် ဝိုင်းလိုးနတောတောင် လိုးပါလိုးပါနဲ့ အောန်သေေးတယ်။ ကနွောလြည်း ဝီစကီသောကရြင်း တီဗှီကိုပဲ မဲကြည့်န်တယ်ေ။ ပိတလြိုကလြို့ ဒါမှမဟုတ် ငါပြနတ်ော့မယလြို့ တဈခွန်းမှ မပြောမိဘူး။ ကနွော့မြသိစိတမြှာ ကိန်းအောင်းနတေဲ့ စပစြုချင်စြိတကြှောင့မြွား ဖြစ်မလား မသိဘူး။ သူတို့လငမြယား ဘာတွဆကေလြုပကြှမလဲ သိချင်န်မေိတယ်။

ဇောမြွိုးက သီတာ့လကကြို ကိုငပြှီး သူ့လီးပေါတ်ငပြေးလိုကတ်ော့ သီတာက ပုဆိုးပေါကြနေ ဇောမြွိုးလီးကို ဆှပေးနတယေဗြွ။ ကနွောလြှည့မြကြည့်ပြမယေ့ြ မကြလြုံးဒေါင့ကြနေ မှငန်ရတေယ်။ ကနွောတ်ံတွေးပဲ အကြိမကြှိမ် မွိုခနွမေိတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့နှုတခြမ်းတွကေို ကဈဆငလြှမ်းဆှဲပါတယ်။ သီတာကလည်း ဇောမြွိုးလီးကိုဆှရင်း အလိုကသ်င့ကြဈဆငပြှနဆြှဲလို့ပေါ့။ ကနွောြ့မှာသာ ထိုငန်ရအေခကြ ထသှားရအခကန်ဲ့။ အပြငမြှာ မိန်းမယောကြွား လိုးကြ ခံကြတာ ကနွောတ်ခါမှ မမှငဖြူးဘူးဗွ။ ဒီတော့ ကြည့်လြည်း ကြည့်ခြငွတ်ာပေါ့ဗွာ။

“သီတာ ကိုယ့ကြို လီးစုပပြေးဦး “

ကနွောြ မကြလြုံးပြူးသှားတယ်။ ကနွောြ ဘေးမှာရှိနတောကို တကယပြဲ မေ့နကြတောများလား။ သီတာက ပြနပြှောပါတယ်။

“ကြောကြှီးရှေ့မှာ လုပလြို့ကောင်းပါ့မလား ခခြြ “

“ဖြစ်ပါတယကြှာ.. ဒီကောငကြ ပန်းသနတေောပဲ hk hk “

ကန်ောျ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ဘူး။

“ဟှောင့ြ.. ကြောကြှီး မင်း အပြငမြှာ စုံတွဲတွလေိုးတာ မမှငဖြူးဘူးမလား.. သချောကြည့်ထြားခွေ ဟားဟား “

ကနွောြ ဇောမြွိုးကို အတောကြို အံ့ဩမိတယ်။ သီတာကိုလည်း မအံ့ဩပဲမနနေိုငဘြူး။ သူတို့လငမြယား ဒီလောကရြဲတင်းမယလြို့ လုံးဝ မမွှောလြင့ထြားတာ။ သီတာကိုကြည့်တ်ော့ ရှကရြယရြယန်တယ်ေ။ မီးအလင်းရောငအြောကမြှာ မကြန်ှာလေး ရဲလို့။ ကနွော့ကြိုရယပြှပြီး ဆိုဖာပေါြ ထိုငရြာကနေ ကြမ်းပြငပြေါြ ဆင်းထိုငပြါတယ်။ ထိုငတ်ာကလည်း ဇောမြွိုးခွထေောကန်ှဈချောင်းကြားမှာ။ ဇောမြွိုးဘကကြို မကြန်ှာမူပြီး လကတ်ှကေ ဇောမြွိုးရဲ့ ပုဆိုးကို ခွှတန်ပေါတယ်။ ဇောမြွိုးလီးက တင်းမာနပေါပြီ။

ပြောသာပြောတာ ဒီကောင် လူကောငထြှားပြီး ဘောဒြီတောင့တ်ာက လှဲရင် လီးက ကနွော့လြောကတ်ောင် မကြီးဘူး။ လေးလကမြကြောလြောကပြဲ ရှိမယထြငတ်ယ်။ သီတာက အဲ့ဒီလီးလေးကိုပဲ အမှတတ်နိုးနဲ့ နမ်းရှုံ့လိုကပြါသေးတယ်။ ပြီးတော့မှ ဇောမြွိုးရဲ့လီးထိပကြို ငုံလိုကပြါတယ်။

“ရှီး… အား.. ကောင်းလိုကတ်ာ မိန်းမရယ် အား.. ရှီး “

ဇောမြွိုးက မကြန်ှာကိုမော့ မကြလြုံးကို စုံမှိတပြှီး အပြည့အြဝ ဇိမယ်ူနပေါတယ်။ သီတာက ဇောမြွိုးလီးကို တဆုံးအထိ ငုံပြီး ပါးလေးခွိုင့ဝြငတ်ဲ့အထိ စုပဆြှဲပေးနပေါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ ဆံပငတ်ှကေို ဖြပေးလိုကြ၊ ခေါင်းကိုကိုငပြှီး သူ့ခါးကို ကိုငပြှီး ကော့ပေးလိုကန်ဲ့။ ကနွောလြည်း ကြည့်ကြောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်န်လေိုကတ်ယ်။ တီဗီကိုတောင် အာရုံမရောကတ်ော့ဘူး။ ကနွော့လြီးလည်း တင်းမာနပြေီ။

“အ… မိန်းမ… ကောင်းလား… အား… ကိုယ့လြီး စုပရြတာ ကောင်းလား “

သီတာက လီးစုပရြင်း ခေါင်းငှိတပြှပါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့ခေါင်းကို ဖိကိုငပြှီး လေးငါးဆယခြကြလြောကြ ခပကြှမ်းကြမ်း ကော့လိုးပါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခေါင်းကို ဖိကိုငပြှီး သူ့ခါးကို ကော့လို့ သီတာ့လညခြွောင်းထဲမှာ သူ့လီးကို စိမထြားလိုကပြါသေးတယ်။

“အု အု.. “

သီတာ အသကရြှူတောင် မဝတော့ဘူးထငပြါရဲ့။ ဇောမြွိုးလှှတပြေးလိုကတ်ာနဲ့ သီတာ လီးနဲ့ပါးစပခြှာပြီး အသကပြါကို အလုအယကြ ရှူနရှောပါတယ်။ ဇောမြွိုးက သူ့မိန်းမမကြန်ှာကို ပြုံးကြည့်ရြင်း

“ခစွြ… မောနပြေီလား… ပါးစပဟြထား “

သီတာက ပါးစပဟြပေးတာနဲ့ ဇောမြွိုးက သီတာ့ပါးစပထြဲ တံတွေးလှမ်းထွေးလိုကပြါတယ်။ သီတာက အားရပါးရကို မွိုခလွို့။ သူတို့မကြန်ှာတွမှော ရမျမကခြိုးတွဝလေေို့ပါလား။ ကနွော့မြှာသာ အခကြ။ သူတို့ရှေ့မှာ ဂွင်းထုလို့လည်း မဖြစ်။ အိမသ်ာထသှားရငလြည်း ရိပမြိဦးမယ်။ လီးကလည်း ထိပကြ အရညကြှညတ်ှတေောင် မရပမြနား စိမ့ထြှကန်ပြေီထငတ်ယ်။ အရမ်းကို တင်းမာနပြေီ။

“ကဲ သီတာ ထ.. ဒီတဈခါ ကိုယ့အြလှည့ြ မဟုတရြင် ကိုယပြှီးသှားတော့မယ် “

ဇောမြွိုးက ပြောပြီး သူ့မိန်းမကို ဆှဲထူလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ လှယလြှယပြှောရရင် နရောချင်ြးလဲလိုကတ်ာပေါ့ဗွာ။ သီတာ့ရဲ့ထမိနတ်ှကေို ခွှတလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို အပေါထြောငဖြှဲကားခိုင်းပြီး သီတာ့ အဖုတကြလေးကို ဇောမြွိုးက စပြီး နမ်းပါတော့တယ်။ ပြီတော့ အကကြှဲကြောင်းတဈလွှောကကြို လွှာနဲ့ တဈခကြြ ပင့ယ်ကခြလွိုကပြါတယ်။

“အား.. ရှီး၊ အား.. “

သီတာ မကြလြုံးလေးမှိတသ်ှားသလို ညည်းသံလေးတွပေါ ထွပလြာပါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့ အဖုတအြကြဲလေးကို လကန်ဲ့ဆှဲဖြဲပြီး အဖုတအြတွင်းသားတွကေို လွှာနဲ့ထိုးယကပြါတယ်။

“အား.. ကို.. အား.. ရှီး “

သီတာ မကြန်ှာကြီး ရှုံ့မဲ့ပြီး ခန်ဓာကိုယကြ တုနန်ရှောပါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့အဖုတအြတွင်းထဲအထိ သူ့လွှာကို ဝငန်ိုငသ်မွှ ဝငအြောင် အတင်းထိုးသှင်းပြီး ယကန်ပေါတယ်။

“အား… ရှီး.. အား.. “

သီတာ ညည်းသံတွေ ပိုကြမ်းလာသလို လကတ်ှကလေည်း ဆိုဖာနောကမြှီကို ကုတဆြှဲနပေါတယ်။ ဇောမြွိုးက အဖုတကြို ယကန်တောကနေ မကြန်ှာကိုခွာပြီး သူ့လကည်ှိုး လကခြလည် နှစ်ချောင်းပူးပြီး အဖုတထြဲကို ထိုးထည့်လိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ အကြဲကြောင်းထိပကြ အစေ့နရောလေးကို စုပဆြှဲလိုကြ လွှာနဲ့ကလိလိုကန်ဲ့။ လကကြလည်း အဖုတထြဲသှင်းခညွထြုတခြညွန်ဲ့ လကန်ဲ့လိုးပေးပါတယ်။ သီတာ့မှာ ဇောမြွိုးခေါင်းကို ကိုငလြိုကြ ဆိုဖာခုံကို အတင်းကိုငလြိုကန်ဲ့ ထွန့ထြှန့ကြို လူးလို့။

“အား.. အမလေး.. အား.. ကို။ အား.. ကောင်းလိုကတ်ာ… အား… အမလေး. “

မောဟိုကိပငပြန်းစွာနဲ့ အသကရြှုပြင်းစွာ သီတာအောပြါတယ်။ အသံလုံခန်းမှာ သီတာ့အသံက ဟိန်းနလေို့။ ကြည့်န်တေဲ့ကနွောလြည်း လညခြွောင်းထဲရငတေသ်လိုလို နှုတခြမ်းတွပေါချောကလြို့။ အကြိမကြှိမ် မွိုခရွတဲ့တံတွေးကလည်း ဘယန်ှကြိမတ်ှမှန်ေး မသိ။ ဇောမြွိုးက အဖုတယ်ကတ်ာကို ခဏ ရပလြိုကပြါတယ်။ သီတာ့ခငမြွာ အခုမှ အသကဝြဝရှူနိူငရြှာတော့တယ်။

“သီတာ.. ကြောကြှီးလီးကို စုပပြေးလိုကပြါလား “

ဇောမြွိုးစကားကြောင့ြ ကနွောြ မကြလြုံးပြူးသှားတယ်။ ဘာမှလည်း မပြောနိုငတ်ော့ဘူး။ သီတာက ကနွော့ကြို မကြလြုံးလေးပင့ကြှည့ရြင်း

“ကြောကြှီးက ပန်းသနတေယေဆြို ဖြစ်ပါ့မလား “

“ဟှောင့ြ ကြောကြှီး.. ပဲများပြီး အိုငတ်ငခြံမနနေဲ့ မင်းဘောင်းဘီခွှတလြိုကတ်ော့ “

ကနွောလြည်း သိပအြိုငတ်ငခြံမနနေိုငတ်ော့ဘူး။ သောကထြားတဲ့ ဝီစကီတနခြိုးက စောင့စြည်းနိုငစြှမ်းတွေ ထိန်းခွုပန်ိုငစြှမ်းတွကေို တိုကစြားလိုကတ်ယထြငပြါရဲ့။ ခကြခြငွြးပဲ ကနွော့ဘြောင်းဘီသာမက အင်ျကြီကိုပါ ခွှတပြှီး လှင့ပြဈလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ဘေးနားမှာ ဝငထြိုငလြိုကတ်ယ်။ သီတာက ကနွော့လြီးကို ကိုငပြှီး တဈနှစ်ခကြန်ှဈခကြြ ဂွင်းထုပေးပါသေးတယ်။

“ကြောကြှီး ပန်းသတောက သံချောင်းကြီးလိုပါလား ခခြြ “

သီတာက သဘောတကပြှောတော့ သီတာ့အဖုတကြို ဘာဂွာပေးနတေဲ့ ဇောမြွိုးက အမှုတရြပပြှီး ကနွော့လြီးကို လှမ်းကြည့်ကြာ ရယန်ပေါတယ်။ ကနွောလြည်း ရှကရြယ် ရယလြိုကပြါသေးတယ်။

“အပိုတွပြေောမနနေဲ့.. စုပရြငလြည်း စုပဟြာ “

ကနွော့ြ စကားဆုံးတော့ သီတာက ကနွော့ကြို ငှုတုတုနဲ့ မကြစြောင်းထိုးပါတယ်။ ပြီးတော့ ကနွော့လြီးကို ဒဈမှုပတ်ဲ့အထိ ငုံပြီး ဒဈအရင်းတွကေို လွှာထိပလြေးနဲ့ ဝိုကကြလိပေးပါတယ်။

“ရှီး… အား “

ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ ကနွောြ မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး ဇိမယ်ူနလေိုကပြါတယ်။ သီတာက ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လီးကို ဝငသ်ရှေ့ စုပဆြှဲပေးပါတယ်။ ချောကခြကြလြောကြ စုပစြှဲပြီးတာနဲ့ သီတာ ကနွော့လြီးကို အရင်းအထိရောကအြောင် အားပါးတရ ငုံပါတယ်။ ကနွောလြည်း အလိုကတ်သိ သီတာခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းဖိပေးရင်း ကနွော့ခြါးကို ကော့ပေးလိုကပြါတယ်။ လီးထိပကြ အာခေါငကြိုကြောပြှီး လညခြွောင်းထဲအထိ ရောကသ်ှားတဲ့အခါ

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုကတ်ာဟာ အား “

ကနွော့န်ှုတကြ ညည်းသံတွေ ထွကလြာပါတယ်။ မကြလြုံးကို ဖြင့ပြှီး ကနွော့လြီး သီတာ့ပါးစပထြဲ တဆုံးဝငသ်ှားတာကို အရသာခံကြည့်န်မေိတယ်။ သီတာကလည်း ခေါင်းကို ခကြခြကြြ ပြနမြထသေးပဲ စိမပြှီး ငှိမန်ပေါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့အဖုတကြို ယကန်တောကို ရပပြှီး မတတ်ပရြပလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အင်ျကြီကို သူခွှတပြှီး ကနွော့လြိုပဲ လှင့ပြဈလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကြားဝငပြှီး သီတာ့အဖုတကြိုဖြဲ သူ့လီးကိုတေ့ပြီး ဖိသှင်းလိုကပြါတယ်။

သီတာရော ဇောမြွိုးရော ဆီးဖုံအမှှေးတွရှင်ေးထားတော့ မှငကြှင်းကလည်း ရှင်းတာပေါ့ဗွာ။ ကနွောကြတော့ အမှှေးခွှတဆြေးသုံးပြီး ရှင်းနကြဆေိုတော့ ကနွော့လြီးမှာလည်း အမှှေးအမွှငမြရှိဘူး။ ဇောမြွိုးက သီတာ့ကို စပြီးလိုးပါပြီ။ သီတာက ကနွော့လြီးကို ပါးစပကြ ခွာပြီး တအားအားနဲ့ တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းပါတယ်။

“သီတာ ကောင်းလား ရှီး “

“အား ကောင်းတယ် ကို အား “

“ဘာကောင်းတာလဲ.. ကိုယလြိုးတာ ကောင်းတာလား.. ကြောကြှီးလီးစုပရြတာ ကောင်းတာလား “

“အား နှစ်ခုလုံးကောင်းတယ် အား “

ဇောမြွိုးက ပြောလည်းပြော သီတာ့ကိုလည်း ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးနပေါတယ်။ ကနွောလြည်း မနနေိုငတ်ော့ဘူး။ သီတာ့ပါးစပကြို ဖြဲပြီး ကနွော့လြီးကို ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။

“အု အု “

“အား ရှီး အား “

အခန်းထဲမှာ လဥနဲ့ အဖုတရြိုကသ်ံ လီးစုပသ်ံ ညည်းညူသံတွေ ပလူပြံနပေါတယ်။ ကနွောြ သီတာ့ပါးစပကြို အခကြန်ှဈဆယလြိုကြ ဆောင့လြိုးပေးလိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးကလည်း သူ့မိန်းမ ပါးစပကြို မညှာမတာ ကနွောလြိုးတာကြည့်ပြှီး ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနန်ပေါတယ်။ သီတာက ကနွော့ကြို အတင်းတွန်းတော့ ကနွောလြည်း သီတာ့ပါးစပကြနေ လီးကို ခွာလိုကရြပါတယ်။ သိပတ်ော့ မခွာချင်ဘြူးဗွ။

“အား ရှီး အား ကို အား သီတာ အား သီတာ ပြီးတော့မယ် “

သီတာကပြောတာနဲ့ ဇောမြွိုး သီတာ့ခါးကို ကိုငပြှီး အားကုနကြို ဆောင့လြိုးပါတယ်။ သီတာ တကိုယလြုံး တုနယ်ငပြှီး ကော့ကော့သှားတော့ သီတာ တဈခွီပြီးသှားတာ ကနွောသ်ိလိုကပြါတယ်။ ခွခွေောင်းလေးတွေ ကုတသ်ှားတာပါ မှငလြိုကရြတာကိုး။ ဇောမြွိုးက သီတာ့အဖုတထြဲမှာ လီးကို စိမထြားပေးပြီး ငှိမန်ပေေးလိုကပြါတယ်။ သီတာ ငှိမပြှီး အသကကြို မနားတမ်းရှူနတေော့မှ ဇောမြွိုး သူ့လီးကို ခွှတပြေးလိုကပြါတယ်။ သီတာ့အဖုတကြ ကတွဲ့ အရညတ်ှေ ကြမ်းပြငပြေါအြထိ ထွကကြလွာပါတယ်။

“ဟားဟား ငါ့မိန်းမ ဒီည တောတ်ောြ ဖီးလတ်ကသ်ှားတယထြငတ်ယ်.. အရညတ်ှကေို အိုငလြို့ပါလား “

ဇောမြွိုးပြောတော့ သီတာက ရှကရြယလြေး ရယပြါတယ်။

“ဘယန်ှယ့လြဲ ကြောကြှီးလီးကို စုပလြို့ကောင်းလား “

သီတာ့အဖြကြေောင့ြ ဇောမြွိုးရယပြါတယ်။

“လာ… ကိုယ့လြီးကို ပြနစြုပပြေးဦး “

ဇောမြွိုးက ပြောပြီး ဆိုဖာပေါမြှာ ပြနထြိုငပြါတယ်။ သီတာကလည်း ဇောမြွိုး ခွထေောကန်ှဈချောင်းကြားမှာ နရောပြနယ်ူပြီး ဇောမြွိုးလီးကို စုပပြေးပါတယ်။ ဇောမြွိုးက သီတာ့ ပုခုံးနှစ်ဘကပြေါြ သူ့ခွထေောကတ်ှကေို တငလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ ငယထြိပကြို ဖိကိုငပြှီး ခါးကို ကော့ကာ ကော့ကာနဲ့ ဆယခြကြလြောကြ လိုးလိုကပြါတယ်။ ကနွောလြည်း ဘေးမှာ မကြတ်ောငမြခတတ်မ်းပဲ အသအချော ကြည့်န်မေိတယ်။

ဇောမြွိုးက မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး အပြည့အြဝ ဇိမယ်ူနတေုန်း။ ကနွော့မြှာသာ ဟတကြော့ကြီးနဲ့။ သီတာက ဇောမြွိုးလီးကို စုပန်ရောကနေ ရပပြှီး တံတွေးတွကေို သူ့လကပြေါြ သူထွေးခလွိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတံတွေးတွကေို ဇောမြွိုး ဖငဝြမှာ သုတလြိမ်းပြီး သူမလကည်ိုးကို ဇောမြွိုးဖငထြဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးသှင်းပါတယ်။

“အား ရှီး အား “

ဇောမြွိုး မကြန်ှာတဈခုလုံး ရှုံ့မဲ့ပြီး ခါးပါကော့တကလြာပါတယ်။ ဒီတော့မှ သီတာက ဇောမြွိုးလီးကို လှမ်းငုံလိုကပြါတယ်။ လကည်ှိုးကတော့ ဇောမြွိုးဖငကြို အလိုးမပကြြ။ လကည်ိုးနဲ့ဖငကြို လိုးနလေို့ ဇောမြွိုးက ကော့တကလြာလေ ဇောမြွိုးလီးက သီတာ့ပါးစပထြဲ တဆုံးကော့လိုးသလို ဖြစ်နလမေေို့ ဇောမြွိုးရော သီတာပါ ဖီးလတ်ှေ စွတတ်တန်ကြတောပေါ့။

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုကတ်ာ သီတာရာ “

ဇောမြွိုးက သီတာကို မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ရြင်း ခေါင်းကို ဖိကိုငထြားပါတယ်။ တဆကတ်ည်း ကနွော့ကြို လှည့ကြှည့ပြှီး။

“ဟှောင့ြ ဘာလုပန်တောလဲ.. ဒီနားလာလကြော “

ကနွောလြည်း ဇောမြွိုးဘေး ဆိုဖာပေါြ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့လြီးကို လှမ်းကိုငဆြှဲပြီး စုပပြေးပါတယ်။

“အိုး ရှီး အား ရှီး ကောင်းလိုကတ်ာ ဇောမြွိုးရာ “

ကနွောြ ထုတပြှောရတဲ့အထိပါ။ ယောကြြားအားနဲ့ စုပလြိုကတ်ော့ လီးက ပါးစပထြဲ ကြပကြှပကြလေး ဝငသ်ှားတဲ့ ဖီးလကြ ဘာနဲ့မှ မတူဘူးဗွ။ ကနွောလြည်း ဇောမြွိုးခေါင်းကို ထိန်းကိုငရြင်း ကော့ကော့ လိုးပေးနလေိုကတ်ယ်။

“အူး အု အု အှတ် ပြှတ် “

အခန်းထဲမှာ လီးစုပသ်ံတွေ ညံနတယ်ေ။ ဇောမြွိုးက ဖငကြို လကည်ှိုးနဲ့အလိုးခံ လီးအစုပခြံရင်း တပျိုငတ်ည်း ပါးစပကြို အလိုးခံနရတေော့ ဖီးလသ်ုံးမွိုး တပျိုငတ်ည်း ခံစားရင်း မကြန်ှာကြီးတဈခုလုံး နီရဲနပေါတယ်။ ကနွောလြည်း မာနတ်ှဇွတေတ်ကန်ပြေီမို့ ဇောမြွိုးပါးစပထြဲက ကနွော့လြီးကို ခွှတလြိုကပြါတယ်။

ဇောမြွိုးက ကနွော့လြီး ပါးစပကြ ကြှတတ်ာနဲ့ နှမှောတမ်းတသလို တံတွေးမွိုခနွပေါတယ်။ ကနွောကြ ကနွော့ကြို လီးစုပပြေးနလေို့ ဘေးတစောင်း ဖြစ်နတေဲ့ ဇောမြွိုးကိုယကြို မတမြတပြှနထြူလိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးခေါင်းကို ဆိုဖာနောကမြှီပေါြ လှနတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ဇောမြွိုး မကြန်ှာကို ခွပြီး ကနွော့လြီးကို သူ့နှုတခြမ်းတွမှော လွှောကလြူးပေးလိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးက ပါးစပကြလေးပြင့လြာပြီး လီးကို လိုကဖြမ်းပါတယ်။ ကနွောလြည်း လီးကို ဇောမြွိုး ပါးစပထြဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။

“ရှီး ဇောမြွိုး အား ရှီး အား ငါ့လီးစုပလြို့ကောင်းလား “

ဇောမြွိုးက လီးစုပန်ရင်ေး ခေါင်းညိတပြှပါတယ်။ ကနွောြ နှုတခြမ်းကို လွှာနဲ့သပရြင်း

“အေး ငါနည်းနည်းကြမ်းမယန်ောြ “

ဇောမြွိုးက ခေါင်းညိတပြှတာနဲ့ ကနွောြ ဇောမြွိုးပါးစပထြဲ လီးကို တဆုံးအထိ ထိုးထည့လြိုကပြါတယ်။ လီး နှေးထွေးနူးညံ့စွာပဲ အာခေါငကြိုဖြတပြှီး လညခြွောင်းထဲအထိ ဝငသ်ှားပါပြီ။။ ကနွော့ဆြီးဖုံနဲ့ဇောမြွိုးနှုတခြမ်းတွေ ဖိကပမြိတဲ့အထိ ကနွောြ ထိုးထည့်ပြီး သုံးခကြဆြကတ်ိုကြ ‌ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

“အု အု အူး “

ပြီးတော့မှ ကနွောြ လီးကို ပြနထြုတပြှီး တဈခကြခြငွြး ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့လြိုးပေးနပေါတယ်။ သီတာကလည်း ဇောမြွိုးလီးကို အားပါးတရ စုပပြေးနရင်ေး လကည်ှိုးရော လကခြလညပြါ နှစ်ချောင်းပူးပြီး ဇောမြွိုးဖငကြို လိုးပေးနပေါတယ်။ ကနွောလြည်း သိပကြှာကြာမထိန်းထားနိုငတ်ော့ဘူး။ ဇောမြွိုးပါးစပကြို လိုးနတေဲ့အရှိနကြ ပြင်းလာသလို ကနွော့လြီးတဈခုလုံးလည်း ကဉွတ်ကလြာပါတယ်။ ကနွော့ကြိုယကြနွောြ သတိမထားမိခငမြှာပဲ တဈကိုယလြုံး တုနလြာပြီး ကနွောြးလီးထဲက သုတရြညတ်ှဟော ပြဈခနဲ ပြဈခနဲ ဇောမြွိုးပါးစပထြဲ ပန်းထွကသ်ှားပါတယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့လြီးက ထွကသ်မွှ လရညတ်ှကေို အကုနလြုံး မွိုခလွိုကပြါတယ်။ ကနွောလြည်း ငှိမပြှီး ခဏစိမထြားလိုကပြါသေးတယ်။

ဒီတခါ ကနွောြ လရညထြှကန်ှုန်း အတောမြွားတာကို ကြည့်ခြငွြးအားဖြင့ြ ကနွောလြည်း အစွမ်းကုနဖြီးလတ်ကသ်ှားတာ သိသာပါတယ်။ ကနွောြ့လီးကို ဇောမြွိုးပါးစပထြဲက ပြနထြုတလြိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးက မကြလြုံးပြင့လြာပြီး ကနွော့ကြို ရီဝဝလေေေးကြည့်ပြါတယ်။

“ဇောမြွိုး ကောင်းလား”

“အင်း မင်းရော “

ဇောမြွိုးက ခေါင်းငှိတပြှရင်း တဆကတ်ည်း ပြနမြေးပါတယ်။ ကနွောလြည်း ဇောမြွိုးပါးစပကြို ဆှဲဟလိုကပြှီး တံတွေးထွေးခလွိုကပြါတယ်။ ကနွော့လြီးက သိသိသာသာ ပြော့ကသွှားတာ မဟုတဘြဲ မပြော့မမာနဲ့ ရှိနဆေဲပါ။ ဇောမြွိုးက သီတာခေါင်းကို ကိုငပြှီး ခပမြှနမြှန် ကော့ကော့လိုးနပေါတယ်။ ကနွောလြည်း ကနွော့ရြဲ့ မပြော့မမာ လီးနဲ့ ဇောမြွိုးပါးကို ရိုကလြိုကပြါတယ်။။

“ဖတ် ဖတ် “

“အား ”

ဇောမြွိုး မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး ပါးစပဟြကာ အောည်ည်းနပေါတယ်။ ကနွောလြည်း ဇောမြွိုးပါးစပထြဲ ကနွော့လြီးကို ပြနထြိုးထည့်ထားလိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုး သီတာ့ပါးစပကြို ကော့လိုးခကြတ်ှေ ကြမ်းသထကကြှမ်းလာပြီး ဒွန့ဒြှန့လြူးကာ ငှိမသ်ကသ်ှားမှ ကနွောလြည်း သိလိုကတ်ယ်။ ဒီကောငလြည်း တခွီပြီးသှားတာပဲ။ သီတာကလည်း အားကမွခံ။ သူ့ယောကြြားလရညတ်ှမှနေသ်မွှ တဈစကမြကနွြ အကုနမြွိုခပြေးလိုကပြါတယ်။ ပြီးမှ

“ငါ့ယောကြြားလည်း ဒီညမှ အတောထြနပြုံရတယ် လရညတ်ှအမွေားကြီးပဲ ခခြြ “

သီတာက ညုတုတုပြောပြီး ရယပြါတယ်။

“ငါ့မိန်းမအကြိုကပြေါ့ကြာ ဟားဟား “

ဇောမြွိုးကလည်း ပြနပြှောရင်း ရယန်ပေါတယ်။ သီတာက ဇောမြွိုးဘေးမှာ ပြနဝြငထြိုငလြိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးက အမောဖြနရေင်ေး ကနွော့လြီးကို ဂွင်းထုပေးနပြနေတ်ော့ ကနွော့လြီးက ပြနတ်ောငန်ပြနေပြါလရေော။

” wow.. မင်းလီးက ပြနတ်ောငတ်ာ မှနလြှခညွလြား.. အခုတငတ်ဈခွီပြီးတယ် အခု ပြနတ်ောငလြာတယ်.. တောတ်ောြ ရမျမကထြနတ်ဲ့ကောငပြဲ “

ဇောမြွိုးပြောတော့ ကနွောြ ပြုံးပဲပြုံးနလေိုကတ်ယ်။ ဝီစကီတဈခွကင်ှဲ့ပြီး ကောကသ်ောကလြိုကတ်ော့ ပငပြန်းထားသမွှ ပြပြေောကသ်ှားသလိုပဲ။

“ဟှောင့ြ မင်းငါ့မိန်းမကို လိုးချင်န်တယ်ေ မဟုတလြား “

ဇောမြွိုးပြောတော့ ကနွောြ သီတာ့ကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ သီတာကလည်း လိုလားတဲ့ပုံစံ။ ကနွော့ကြို မခို့တရို့နဲ့ ပြနကြှည့န်တေော့

“အေး မင်း ခွင့ပြှုရငပြေါ့ကြာ “

ကနွော့အြဖြကေို ဇောမြွိုး ကြနပေသ်ှားပုံပါပဲ။

“ခွင့ပြှုတယ် ခွင့လြှှတတ်ယ်… ဟှောင့ြ တဈခုပဲရှိတယ်.. မင်းလရညတ်ှေ သီတာ့သားအိမထြဲ ပန်းမခခွဲ့နဲ့.. ကနွတ်ာ ကြိုကသ်လိုသာလုပ် “

ဇောမြွိုးစကားဆုံးတော့ ကနွောြ ထိုငရြာက ထလိုကပြါတယ်။

“ဟဲ့ နငအြဲ့ဒီမှာပဲနေ.. ကြမ်းပြငပြေါမြှာ လှဲနလေိုကြ.. နငခြုဏမှ တဈခွီပြီးထားတာ အေးအေးဆေးဆေး ဇိမခြံဦး.. ငါ့ကို ဘာမှမလုပန်ဲ့ “

သီတာကလည်း ပြောပြီး ကနွော့အြနား ထလာပါတယ်။ ကနွောလြည်း သီတာပြောတဲ့အတိုင်း ကြမ်းပြငပြေါြ ပကလြကလြှဲနပေေးလိုကပြါတယ်။ သီတာက ကနွော့လြီးကို သုံးလေးခကြလြောကြ စုပပြေးပြီး ကနွော့လြီးအပေါြ ခွထိုငလြိုကပြါတယ်။ လီးကို အဖုတထြဲ မထည့သ်ေးဘဲ အပေါကြနေ လီးနဲ့အဖုတကြို ပြတန်တေော့ ကနွော့မြှာ မရိုးမရှနဲ့ဗွာ။ တအောင့န်မှေ သီတာက ကနွော့လြီးကိုကိုငပြှီး သူ့အဖုတဝြမှာတေ့လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုငခြလွိုကပြါတယ်။

“အ ကြှတကြွှတ် ရှီး အား “

သီတာ အသံမွိုးစုံထွကလြာအောင် ညည်းနပေါတယ်။ လီးက တဝတသ်ာသာလောကြ ဝငန်ပေါပြီ။ သီတာက အဆုံးအထိ ဖိမထိုငသ်ေးဘဲ ဝငသ်လောကလြေးနဲ့ပဲ ဖငကြို ကြှလိုကခြလွိုကန်ဲ့ ကနွော့အြပေါကြနေ ပြနလြိုးပေးပါတယ်။ သီတာက ကလေးမမှေးဖူးသေးတာက တဈကြောင်း၊ ဇောမြွိုးလီးက ကနွော့လြီးထကြ အဆမတနသ်ေးတာကတဈကြောင်းကြောင့ြ သီတာ့အဖုတထြဲဝငန်တေဲ့ ကနွော့လြီးက ကြပကြှပပြှူးပြူးနဲ့ အဖုတအြတွင်းသားနံရံတွကေို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးခွဲနရောယူနပေါပြီ။ ပြသနာက ကနွောြ။။ ကနွောကြ စိတသ်ိပရြှညတ်ာ မဟုတ်။ လုပတ်ိုင်း ကနွောကြ ဇွတတ်ရှတ် ကြမ်းတတတ်ဲ့ လူစားမွိုး။ ဘီးလူးသရဲလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းလုပရြတာ ကြိုကတ်ဲ့လူဆိုတော့ လီးတဝကလြောကဝြငရြုံလေးနဲ့ ဘယကြွနပေပြါ့မလဲ။ သီတာ့ခါးကို ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယပြှီး မသိမသာနဲ့ ထိန်းကိုငထြားလိုကပြါတယ်။ သီတာက ဖငကြိုကြှပြီး ပြနအြခမွှာ ကနွောလြည်း သီတာ့ခါးကို အတင်းခွုပကြိုငပြှီး ဆကခြနဲ အားကုနကြော့တငပြေးလိုကပြါတယ်။

“အား အမေ့ သပေါပြီ အား ကြှတကြွှတ် “

သီတာက အောပြှီး ပြနထြဖို့လုပပြါတယ်။ ကနွောကြ အတင်းသီတာ့ကို ဖကပြှီး ကနွော့ခြန်ဓာကိုယကြို လှိမ့ခြလွိုကတ်ော့ သီတာက ပကလြကပြုံစံဖြစ်သှားသလို ကနွောကြ မှောကခြုံပုံစံဖြစ်သှားပါတယ်။ ကနွောလြည်း ရတဲ့အခွင့အြရေးကို လကလြှတမြခံဘဲ သီတာကို တရစပကြို ခပကြှမ်းကြမ်း စောင့လြိုးပါတော့တယ်။

“အား အမလေး အား ဖြည်းဖြည်းလိုးပါဟ အား ဟင့ျ ဟင့ျ အား “

သီတာ မကြန်ှာကြီး ရှုံ့မဲ့ပြီး အသားကုနအြောပြါတယ်။ သီတာ အဲ့လိုမခွိမဆန့ခြံစားနရလေေ ကနွောြ ဖီးလပျိုတကလြေ။ ပိုကြမ်းလပေေါ့ဗွာ။

သူ့မိန်းမကို မညှာမတာ လိုးနတေဲ့ပုံစံမှငတ်ဲ့ ဇောမြွိုးလည်း လီးက ပြနတ်ောငန်ပေါပြီ။ ဇောမြွိုးမကြလြုံးထဲမှာ ကြနပေအြားရနသလေို ရမျမကထြနတ်ဲ့ အရိပအြငှေ့တွေ ဖြတသ်န်းလို့ သူ့လီးသူ ပြနဆြှနပေါတယ်။ သီတာလည်း နာကငွစြှာနဲ့ ကနွော့ကြို တင်းတင်းကြပကြှပ် ပြနဖြကရြင်း ကုတလြိုကတ်ာကြောင့ြ ကနွော့ပြုခုံးနှစ်ဘကမြှာ လကသ်ည်းခွဈရာတွတေောင် ပေါလြာပြီလားမသိ။ ကနွောလြည်း သီတာ့ကို မီးကုနယ်မ်းကုနကြို ဆောင့ဆြောင့လြိုးတာပါ။ လီးက သီတာ့ဆီးခုံကို တဖြတဖြှတန်ဲ့ ရိုကခြတန်ပေါတယ်။ လီးကို အကုနပြှနထြုတလြိုကြ ဆောင့ခြလွိုကန်ဲ့။ သီတာလည်း ပါးစပကြသာ အောန်ပမေယေ့ြ လီးပြနထြုတလြိုကတ်ိုင်း အတင်းပြနကြော့ပေးနတေော့ ကနွောကြ ဆောင့အြခွ သူက အကော့ အံကိုကပြဲဗွာ။

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုကတ်ာ သီတာရာ အား “

“အား ကောင်းရငဆြောင့ြ အား နာနာသာဆောင့ြ အား “

သီတာကလည်း အတင်းကို ဆောင့ခြိုင်းနပြေီ။ ကနွော့တ်ကိုယလြုံးလည်း ခွှေးတွရှေှဲနပေါပြီ။ ဆောင့န်ရင်ေး ဒူးတွလည်ေး နာလာပြီ။ လူလည်း မောလာပြီ။ အခကြြ ၅၀ ကြောလြောကြ မနားတမ်း ဆောင့လြိုးနတေော့ သိပအြားမစိုကန်ိုငတ်ော့ဘူး။ ဒါကိုရိပမြိတဲ့ သီတာက ကနွော့လြိုပဲ ခန်ဓာကိုယကြို ပြနလြှိမ့လြိုကတ်ော့ သူက အပေါကြ ကနွောကြ အောကကြ ပြနဖြစ်သှားပါတယ်။ သီတာက ကနွော့အြပေါကြနေ အားရပါးရကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆောင့ခြနွပေါတယ်။

“အား အား “

သီတာ့အောသ်ံ မဟုတဘြူးဗွ။ အောကကြ ကော့ပြီး တောင့ခြံပေးနရတေဲ့ ကနွော့အြောသ်ံ။ သီတာ သူ့နို့တွေ သူဆုပန်ယရြင်း ဆောင့ခြကြတ်ှကေ တစတစ ပိုပြင်းထနလြာတယ်။ မိန်းမဖြစ်သူက ဖီးလအြပြည့န်ဲ့ ကနွော့အြပေါြ တကြ‌ဆောင့န်တောကို စိမပြှနပြေနေဲ့ အရသာခံကြည့်န်တေဲ့ ဇောမြွိုးက တံတွေးတွေ ဂလုခနဲ့မွိုခလွိုကြ သူ့လီးသူ ပြတသ်ပလြိုကန်ဲ့။ သူလည်း အာမရတော့ဘူးထငတ်ယ်။ ဆိုဖာပေါကြ ထလာပြီး သီတာ့နောကဘြကမြှာ နရောယူလိုကတ်ယ်။ သီတာ့ပုခုံးကို ကိုငပြှီး ဖိလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ သီတာက သဘောပေါကတ်ဲ့အလား။ ကနွော့အြပေါြ မှောကလြကြြ လှဲခလွိုကပြါတယ်။ ဒီတော့ သီတာ့ပုံက ဖငကြော့ပေးထားသလို ဖြစ်နတောပေါ့ဗွာ။

“ထွီ ဖီ “

ဇောမြွိုးက သူ့လကထြဲ သူတံတွေးတွထွေေးခပြှီး သီတာ့စအိုဝကို ပြတသ်ုတပြါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လီးကိုလည်း တံတွေးဆှတပြှီး သီတာ့နောကကြ ခွထိုငကြာ စအိုထဲကို လီးကို ထိုးထည့လြိုကပြါတယ်။

“အိုး ရှီး “

ကနွော့ည်ည်းသံပါ။

“အား ရှီး အား “

ဇောမြွိုးညည်းသံပါ။

ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကစြလုံး အရမ်းကောင်းသှားတာဗွ။ ဘယလြိုအရသာမှန်းကို မသိဘူး။ ပြောမပြတတဘြူး။ သီတာ့အဖုတထြဲ ကနွော့လြီးက နရောယူထားပြီး စအိုထဲ နောကလြီးတဈချောင်းဝငလြာတော့ အတွင်းသားနံရံတွကေ ကနွောတ်ို့လီးတွကေို ဘယလြိုပြောရမလဲ။ ကြပကြှပခြွောချောလေးနဲ့ ပြတတ်ိုကပြေးလိုကသ်လိုကိုး။

“အား အမလေး သပြေီ သပြေီ အား နာတယကြို အား ဟင့ဟြင့ြ အား “

မခွိမဆန့အြောသ်ံက သီတာ့ဆီက ထွကလြာတာပါ။ ဇောမြွိုးက လီးကို တထဈချင်ြးသှင်းတာမဟုတဘြဲ တဆုံးထိ ဖိထည့်တာဆိုတော့ သီတာ အတောန်ာရှာမှာပေါ့ဗွာ။ ခကြခြငွြးကို လူက ကော့တကလြာပြီး မကြဝြန်းမှာ မကြရြညတ်ှတေောင် ဝဲနရှောပါပြီ။ ကြားထဲက ကောင်းတာက ကနွောဗြွ။ သီတာက ကော့လေ ကနွော့လြီးက သူ့စောကခြေါင်းထဲ ပိုရောကလြကေိုး။

“အား ကို ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း အား သီတာ့ကို သတန်တောလား အား ဖြည်းဖြည်းလိုးပါ ကိုရဲ့ အား “

ဇောမြွိုးက မုနယ်ိုတဲ့ဆငတ်ဈကောငလြိုပဲ။ သူ့လီး သီတာဖငထြဲ ဝငတ်ာနဲ့ တရစပကြို လိုးတာပါ။ ဆယခြကြလြောကြ သူလိုးပြီးခွိနမြှာ သီတာလည်း ခံနိုငရြညရြှိသှားပြီထငပြါတယ်။ သီတာ့ညည်းသံ ပုံစံပြောင်းသှားတယ်။

“အား ရှီး အား ဆောင့ျ ဆောင့ျ ကို အား ပြင်းပြင်းလေးဆောင့ျ အား ရှီး ထိတယ် ထိတယ် အား “

သီတာက ဇောမြွိုးလညပြင်းကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နောကပြှနသ်ိုင်းဖကရြင်း သူ့ယောကြြားမကြန်ှာကို ကြည့်န်ပေါတယ်။ ရမျမကခြိုးတွကြေောင့ြ ရီဝဝမေကြေဝြန်း အောကန်ှုတခြမ်းကို ကိုကလြိုကြ။ တရှီးရှီး တအားအား အောလြိုကန်ဲ့ ဖီးလစြောကရြမ်းတကန်တေဲ့ သီတာ့မကြန်ှာကို ဇောမြွိုးကလည်း တစိမ့စြိမ့ကြှည့ရြင်း အားကုနဆြောင့လြိုးပါတယ်။

“အင့ျ အင့ျ အား ဟင်း အ ရှီး သီတာ အ သီတာကောင်းလား “

ဇောမြွိုးအမေးကို သီတာက ခေါင်းမှနမြှနည်ိတ် ဖြပေေးပါတယ်။

“အီး အား ကောင်းတယကြို ဆောင့ဆြောင့ြ ကြမ်းကြမ်းဆောင့ြ သီတာ ပြီးတော့မယ် “

သီတာ့အဖြဆေုံးတော့ ဇောမြွိုးက သီတာ့နှုတခြမ်းကို ငုံနမ်းရင်း ဆောင့ခြကြအြရှိနကြို ပိုတငလြိုကပြါတယ်။ အဖုတထြဲရော စအိုထဲပါ လီးနှစ်ချောင်း တဈပျိုငတ်ည်း ဝငန်တေော့ သီတာ မနနေိုငတ်ော့ဘူးပေါ့ဗွာ။ သီတာ့အဖုတကြ ညှဈလိုကတ်ာနဲ့ စောကခြေါင်းထဲရောကန်တေဲ့ ကနွော့လြီးတံမှာ နှေးခနဲ ခံစားလိုကရြတယ်။ သီတာ ပြီးသှားတာကိုး။ စောကခြေါင်းထဲက အရညတ်ှကေ ထွကပြေါကမြရှိတော့ ကနွော့လြီးမှာပဲ လာရှှဲနတောပေါ့။ တင်းခနဲ တင်းခနဲ သီတာ့ညှဈခကြကြှောင့ြ ကနွောြ့လီးလည်း ပြီးချင်လြာပြီ။ ကနွောြ ကပြာကယာ စိတကြို အာရုံလှှဲပြီး ထိန်းလိုကရြတယ်။ ဇောမြွိုးကတော့ သူ့မိန်းမ စအိုလေး ရှုံ့ခညွပြှခညွဖြစ်ပြီး သူ့လညပြင်းကို ဖကထြားတဲ့ လကကြလေး တင်းကြပန်ခွေိနလြေးသာ ခဏ အလိုးရပပြေးပမယေ့ြ လကပြှလွေော့သှားတာနဲ့ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးနတောပါပဲ။ သီတာလည်း အတောခြံနိုငရြညရြှိတယ်။ တခွီပြီးတာတောင် ဆကခြံနတေုန်းပဲ။

“ဟှောင့ြ ဟူး ဟင်း ဟင်း နှားလို ဇိမခြံမနနေဲ့ဟှောင့ြ ငါမောလာပြီ နရောချင်ြးခွိန်းမယ် “

ဇောမြွိုးပြောတော့ ကနွောြ ခေါင်းညိတပြှလိုကပြါတယ်။ ဇောမြွိုးက သူ့လီးကို ခွှတပြှီး သီတာ့အပေါကြ ဖယလြိုကပြါတယ်။ သီတာကလည်း ကနွော့အြပေါြ ခွလှဲနရောက ထလိုကတ်ော့ သူ့အဖုတထြဲက ကနွော့လြီးက ပလှတဆြိုပြီး ကြှတထြှကသ်ှားပါတယ်။

“ဗွဈ ဗွဈ ပြှတ် “

အားလားလား။ သီတာမ ဘယလြောကတ်ောင် ကောင်းလိုကလြဲတော့မသိ။ သူ့စောကခြေါင်းက အရညတ်ှကေ ထွကကြတွာ ကနွော့ြ ဆီးခုံပေါမြှာ အိုငရြုံမက သူမတတ်ပရြပလြိုကတ်ာတောင် တစကစြကန်ဲ့ စီးကနွတေုန်းပါပဲ။ အရညရြှှဲရှှဲ လိုးပြဲဆိုတာ ဒါမွိုးလားမသိဘူး။ ကနွောလြည်း လှဲနရောက ထလိုကပြါတယ်။

ဒီတခါ ဇောမြွိုးက ပကလြကလြှဲလိုကပြါတယ်။ သီတာက ဇောမြွိုးခါးကို ခွပြီး ဒူးထောကထြိုငရြင်း ဇောမြွိုးလီးကို သူ့အဖုတမြှာတေ့ပြီး ထည့်လိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ဇောမြွိုး မကြန်ှာပေါြ ခွပြီး လကထြောကလြကြကြ ကနွော့ဘြကလြှည့ကြှည့ရြင်း ပြောပါတယ်။

“ဟဲ့ ကြောကြှီး နငဖြှည်းဖြည်းထည့်နောြ နင့လြီးက အကြီးကြီး တောကြှာဖငကြှဲသှားမှ လူကြားမကောင်းဖြစ်နမယ်ေ “

“အေးပါဟာ နငကြလည်း ခံလည်းခံချင်တ်ယ် လီးလည်း ကြောကတ်ယ် ဖြစ်မနနေဲ့ နောကမြှ ကောင်းလိုကတ်ာ ကောင်းလိုကတ်ာ ဖြစ်နမယ်ေ “

ကနွောလြည်း ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သီတာ့နောကမြှာ နရောဝငယ်ူလိုကတ်ယ်။ ဖငမြခခွငလြေး သီတာ့ တငသ်ားတွကေို အားပါးတရ ဆုပကြိုငပြှီး ဖိခွလေိုကတ်ယ်။

“ရှီး အား “

သီတာက ဖီးလအြပြည့န်ဲ့ ဖငကြို ပိုကော့ပေးလာတယ်။ ကနွောလြည်း သီတာ့တငပြါးကို ဖြစ်ညှဈပြီး ခပစြပစြပလြေး ရိုကပြေးလိုကတ်ယ်။။

“ဖြန်း ဖြန်း “

“အ “

သီတာ့ တငပြါးမှာ ကနွော့လြကဝြါးရာလေး ရဲခနဲ ပေါလြာတယ်။ ကနွောလြည်း တငသ်ားနှစ်ခွမ်းကို ဖြဲပြီး သီတာ့ စအိုဝလေးကို ကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ဇောမြွိုး ဘယလြောကတ်ောင် လိုးထားလဲ မသိဘူး။ စအိုလေးက အညိုရောငတ်ောင် ဖြစ်နပြေီ။ စအိုနဲ့ ဖငခြံတာများရင် စအိုအတွင်းသားက ရဲမနတေော့ဘူးဗွ။ နည်းနည်း ညိုသှားတတတ်ယ်။ သီတာဖငပြေါကကြ ခုဏ ဇောမြွိုးလိုးထားပြီးသားမို့ နည်းနည်းကယွန်ပြေီ။ ကနွောလြည်း သီတာ့အရညတ်ှနေဲ့ ရှှဲပြောငန်တေဲ့ ကနွော့ြ ချောကလြကမြလီးကို အသာထိန်းကိုငပြှီး သီတာ့စအိုဝမှာ တေ့လိုကတ်ယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဒဈမှုပရြုံလေး ဖိထည့်ပေးလိုကတ်ယ်။

“ရှီး အ ကြှတ် ကြှတ် အား ရှီး အား “

သီတာ စုပတ်သပသ်ပန်ဲ့ ညည်းပါတယ်။

“ရလား သီတာ အဆငပြှလေား “

ကနွောြ တိုးတိုးလေးမေးတော့ သီတာက ခပသ်ှကသ်ှကပြဲ ခေါင်းညိတပြှတယ်။ ကနွောလြည်း လီးကို ထပမြထည့်သေးဘဲ ဝငသ်လောကကြလေးနဲ့ လိုးပေးနလေိုကတ်ယ်။

“အား ရှီး အား “

“သီတာ ကောင်းလား “

ဇောမြွိုးက အောကကြ ကော့ကော့ပေးရင်း မေးတာပါ။ သီတာက ခေါင်းပဲညိတပြှပါတယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြိုပါ လှမ်းမေးပါတယ်။

“ကြောကြှီး ငါ့မိန်းမဖင် လိုးရတာကောင်းလား “

“အေး အီး အင့ြ ရှီး မင်းမိန်းမ ဖငကြ စီးပိုငန်တောပဲ ရှီး ငါ အားနာလို့ တဆုံးမထည့်တာ ရှီး အား “

“ရတယ် ကြောကြှီး ထည့ြ ငါ့ကိုအားမနာနဲ့ ငါခံနိုငန်ပြေီ အား“

သီတာကလည်း မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး ပြနဖြှတေော့ ကနွောလြည်း အားမနာတော့ဘူး။ လီးကို ပိုပြီး အားထည့်ဖိသှင်းပေးလိုကတ်ယ်။ လီးက တဝကကြွောကြွောအြထိ ဝငသ်ှားတယ်။

“အ အမေ့ ကြှတကြွှတ် အ “

“အိုး ကောင်းလိုကတ်ာ ကြောကြှီးရာ မင်းလီးဝငလြာမှပဲ ငါ့လီးဘယလြိုဖြစ်မှန်းမသိဘူး ရှီး အား “

ဇောမြွိုး တောတ်ောဖြီးလတ်ကသ်ှားတယ်။ ကနွောလြည်း ခပမြှနမြှနလြေး သီတာ့ကို ဆယခြကြလြောကြ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ယ်။ သီတာလည်း တရှီးရှီးတအားအားနဲ့ အလိုးခံရင်း ကနွော့ခြါးကို နောကပြှနသ်ိုင်းဖကတ်ယ်။ ကနွောလြည်း သီတာ့ကို နောကကြနေ သိုင်းဖကရြင်း သီတာ့နို့တွကေို ဖိစုပခြွပေေးလိုကတ်ယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့ပြေါငန်ှဈချောင်းကို ပြတသ်ပပြေးပါတယ်။ ကနွောလြည်း ဆယ့င်ါးခကြလြောကြ ဖကပြှီး ထပလြိုးပေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကနွောြ သီတာခန်ဓာကိုယန်ဲ့ ခွာလိုကတ်ယ်။ လီးကို ဖငဝြအထိ ပြနဆြှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခါးနှစ်ဖကကြို စုံကိုငပြှီး လီးကို တဆုံးအထိ အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့ထြည့်ပေးလိုကတ်ယ်။

“အား အမလေး ကြှတကြွှတ် အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကြောကြှီးရယ် အား “

သီတာ ကော့ပြံသှားတယ်။ ကနွောလြည်း သီတာ့ဖငကြို ခပကြှမ်းကြမ်းပဲ အခကြလြေးဆယလြောကြ မနားတမ်း ဆောင့လြိုးလိုကတ်ယ်။ မိန်းမတွေ ဖငခြံရင် ရှေ့ကနေ အပြီးမှနတ်ယဆြိုတာ ဟုတသ်လား မသိဘူး။ သီတာ ခုဏမှ တခွီပြီးထားသေးတယ်။ ကနွောြ အခကြလြေးဆယလြောကြ ဆောင့လြိုးပြီးခွိနမြှာ သီတာ နှုတကြ အသံထွကလြာတယ်။

“အ အ ဆောင့ျ ဆောင့ျ ကြမ်းကြမ်းလေး လိုးပေးပါ ငါပြီးတော့မယ် အား ရှီး အား “

သီတာ့ စကားဆုံးတာနဲ့ ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို လကလြှန်းတို့တယ်။

“ဟွောင့ျ ဘေးတစောင်းလိုးမယ် “

ပြောပြီး သူ့ခန်ဓာကိုယကြို လှည့လြိုကတ်ယ်။ သီတာက အလညကြ။ ကနွောကြ သီတာ့နောကကြ။ ဇောမြွိုးနဲ့သီတာက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင်။ ဇောမြွိုးက သီတာခွထေောကတ်ဈချောင်းကို အပေါဆြှဲမှှောကပြှီး သီတာ့အဖုတကြို အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပါတယ်။ ကနွောလြည်း နောကကြနေ သီတာ့ဖငကြို ဆယခြကြဆြကတ်ိုကြ အားကုနဆြောင့လြိုးပေးလိုကပြါတယ်။

“အား ရှီး အား ပြီးပြီ အား အ ဟဟ ရှီး ငါပြီးပြီ ကောင်းလိုကတ်ာ “

သီတာ့တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမသ်ှားပြီး ပြီးသှားပါတယ်။ ဖငကြို ရှုံ့ခညွပြှခညွလြုပန်တောမို့ ကနွောလြည်း ပြီးချင်န်ပေါပြီ။ လီးတဈခုလုံး ကငွစြိမ့စြိမ့န်ဲ့။

“ကြောကြှီး ငါလည်းပြီးတော့မယ် မင်းရော “

“အေး ငါလည်း ပြီးချင်န်ပြေီ “

ဇောမြွိုးက တဆကတ်ည်းသီတာ့ကို မေးပါတယ်။

“မိန်းမ လရညသ်ောကမြလား “

သီတာက ခေါင်းပဲ ညိတပြှပါတယ်။ ဇောမြွိုးနဲ့ကနွောြ လီးတွေ ခွှတလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ မတတ်ပရြပလြိုကပြါတယ်။ သီတာက ထထိုငပြှီး ကနွောတ်ို့လီးနှစ်ချောင်းကို ဂွင်းထုပေးပါတယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို ရီဝဝလေေေး ကြည့်န်ပေါတယ်။ ဇောမြွိုးက ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ကနွော့ခြေါင်းကို နောကစြေ့ကနေ လှမ်းကိုငပြှီး ကနွော့အြောကန်ှုတခြမ်းကို ငုံစုပလြိုကပြါတယ်။ ကနွောလြည်း အလိုကသ်င့ြ ဇောမြွိုးပုခုံးကို ဖကပြှီး ပြတသ်ပပြေးလိုကပြါတယ်။ သီတာကတော့ အောကမြှာ။ လီးနှစ်ချောင်းကို အလှည့ကြွ စုပပြေးနရှောပါတယ်။

ဇောမြွိုးက ကနွော့န်ှုတခြမ်းနှစ်လှှာကြားထဲ သူ့လွှာကို ထိုးထည့်ပါတယ်။ ကနွောလြည်း အလိုကသ်င့ပြဲ လွှာနဲ့ ပြနကြလိပေးလိုကပြါတယ်။ ကနွောတ်ို့ ခဏတဖြုတ် ကဈဆငဆြှဲနကြသေေးတာပေါ့ဗွာ။ ခဏနတေော့ ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို ခွာလိုကပြှီး သူ့လီးကို သူကိုငကြာ ဂွင်းထုပါတယ်။ ကနွောလြည်း သူလုပသ်လိုပဲ ထုပလိုကပြါတယ်။ ဆယခြကြလြောကြ ဆကတ်ိုကြ အားပြင်းပြင်းနဲ့ ထုပလိုကရြပါတယ်။

“အား ရှီး အား သီတာ ဟထား ရှီး ပါးစပဟြထား အား ကိုယပြှီးတော့မယ် ရှီး အား အား “

ဇောမြွိုး စကားမဆုံးခငမြှာပဲ ခန်ဓာကိုယတ်ုနသ်ှားပြီး ပြီးသှားပါတယ်။ သူပန်းထုတလြိုကတ်ဲ့ လရညတ်ှကေို သီတာက ပါးစပန်ဲ့ မော့ခံရင်း လီချောင်းထဲက အရညတ်ှကေိုပါ မကနွရြအောင် လှမ်းစုပဆြှဲပါတယ်။ ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို ကြည့်ပြါတယ်။ ကနွောလြည်း မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး ထုပါတယ်။ သီတာက ကနွော့ြ လီးထိပကြလေးကို လှမ်းလှမ်း ငုံပေးပါတယ်။

ကနွောလြည်း မနနေိုငတ်ော့ဘူး။ သီတာ့ပါးစပထြဲ ကပြာကယာ ထိုးထည့်ပြီး လရညတ်ှကေို ပန်းထုတပြေးလိုကတ်ယ်။။ သီတာက စုပဆြှဲပြီး လွှာနဲ့လီးကို သန့စြငပြေးတာတောင် မခံနိုငတ်ော့ဘူး။ လုံးဝပြီးသှားတာကိုး။

“ဟူး မရတော့ဘူး မောသှားပြီ ဟီးဟီး ခဏနားဦးမယဝြေး “

ကနွောြ ရယပြှီးပြောတော့ သီတာရော ဇောမြွိုးရော။ မကြလြုံးပြူးကြည့်တ်ယ်။

“နငကြ ခဏပဲနားမှာလား “

သီတာက မေးပါတယ်။ ကနွောလြည်း စီးကရကကြို မီးညှိရင်း

“အေးလေ ပြီးမှ တဈကြောင်းလောကြ ထပဆြှဲတာပေါ့ “

“အမလေးလေး ငါတော့ ဒီည နားရတော့မယ် မထငဘြူး “

သီတာကလည်း ရယပြှီး ပြောပါတယ်။

“ငိုးမ ငါပြောတုန်းကတော့ စိတကြူးနဲ့တောင် မပြဈမှားဘူးလေး ဘာလေးနဲ့ စကားကြီး စကားကယွတ်ှေ ပြောထားပြီးတော့ အခုကြတော့လည်း မပြီးနိုငဘြူး “

ဇောမြွိုးက ကနွော့ကြို ပြဈပြဈနှစ်နှစ်ဆဲရင်း သူလည်း စီးကရကကြို မီးညှိပြီး ဖြာပါတယ်။ ကနွောကြတော့ ရယပြဲ ရယန်မေိတော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။