ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ
ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe
🏵️အပိုင်း (၂)🏵️
❤️ကြောင်းသားဘဝ ရှုပသ်မွှ❤️
အိမထြဲမှာ ဇာတလြမ်းတွေ ပတရြှုပသ်မွှ ကြာလာတော့လည်း နည်းနည်းရိုးလာတာကြောင့ြ ကြောင်းထဲမှာရှိတဲ့ စားလို့ရမယ့ြ ဂွငလြေးတွကေို လိုကရြှာမိတော့တယ်။ အတန်းထဲမှာတော့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွရှေိပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ စိတထြဲ သိပတ်ော့မကြိုကခြငွဘြူး။ နည်းနည်းလေးပိုခငတ်ဲ့ တဈယောကတ်ော့ရှိတယ်။ သူကတော့ နောကဆြုံး ပစ်မှတတ်ဈခုပေါ့။ သူ့ကိုတော့ ခပမြှနမြှနလြေးနဲ့ အစရှညရြှညလြေး ထားလိုကတ်ယ်။ တဈနေ့ ထကအြောငကြ
‘ဟေ့ကောင်.. ညကြရင် ငါနဲ့လိုကခြဲ့ပါလား။ ဟိုမှာ ခွိန်းဝိုင်းရှိတယ်’
‘မဟုတတ်ာကြာ ငါ့မှာပိုကဆြံက မင်းလိုမပေါဘူးကြ’
‘မင်းကိုမရိုကခြိုင်းပါဘူးကြ အဖောလြိုကပြေးရုံပါပဲ။ ဟိုမှာ သောကခြငွရြငလြည်း စီစဉပြေးမယ်’
‘အေး ကောင်းတယကြှာ လိုကမြယ်’
လို့ပြောကာ သူနဲ့လိုကသ်ှားလိုကပြါတယ်။ ကြနဒြိုကြီးတဈလုံးအပေါကြို တကသ်ှားရပါတယ်။ တဈခါမှ မရောကဖြူးလို့ ကြောငတ်ောငတ်ောငန်ဲ့ ဟိုကောင့န်ောကကြနေ ကုပကြုပလြေး လိုကသ်ှားရတယ်။ အခန်းတဈခုကို တံခါးခေါကလြိုကတ်ော့ အထဲကနေ ကောငမြလေးတဈယောကြ လာဖြင့ပြေးတယ်။
ဟိုရောကတ်ော့ တောတ်ောလြေး အံ့သှသှားတယ်။ ယောင်ျကြားလေးဆိုလို့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကပြဲ ရှိတယ်။ ကနွတ်ာကတော့ ဆောတ်ှခညွြေးပဲ။ အဲ ပြောရဦးမယ် ယောင်ျကြားလုံး တဈယောကလြည်း ပါသေးတယ်။ ဝိုင်းဘေးနားမှာတော့ ဘီယာဗူးတွေ၊ စပိုငဗြူးတွေ၊ အမှည်းတွေ၊ စီးကရကတ်ှနေဲ့ စုံစုံလငလြငပြါပဲ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ရောကတ်ာနဲ့ မကြာခင် ဝိုင်းစတော့တာပဲ။
ကြှနတ်ောလြည်း မကစားချင်တ်ာနဲ့ ဘီယာတဈဗူးကို ကောကသ်ောကလြိုကကြာ အမှည်းလေးစားရင်း သူတို့ကစားနတောကို ကြည့်န်ပေါတယ်။ အနားက ဆောတ်ဈဗှနေဲ့ စကားပြောကြည့်လြိုကတ်ော့ သူတို့အားလုံးက ကြှနတ်ောတ်ို့ကြောင်းထဲက ဆိုတာကို သိလိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြောင်းထဲနှံ့အောင် မရောကတ်ဲ့ကောငဆြိုတော့ မသိကြဘူးလေ။ နောကတ်ော့ အဲဒီဆောလြေးက
‘ငါ့ကို ခဏလောကြ ကစားပေးပါလား။ တောတ်ောလြေးထိနလေို့ ၂ ပုံးကြောသ်ှားပြီဟ’
ကြှနတ်ောလြည်း နရောချင်ြးလဲကာ ဝငကြစားပေးလိုကပြါတယ်။ ဝိုင်းကလည်း တောတ်ောလြေးကို ကြမ်းတယ်။ ရှမ်းကိုးမီးကို ဘန့ထြည့ကြစားနတေော့ ငှတွကေေို ဝိုင်းထဲမှာ ဖြေးနတောပဲ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ ထည့အြလှည့ကြှတော့ ဖဲက တောတ်ောလြေး တကလြာပြီး ဝမန်ငသ်ုံးလှည့အြပြီးမှာတော့ ၅ ပုံးလောကမြှောကတ်ယ်။ သူကလည်း တောတ်ောလြေးကို ပြောန်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း ဘောကဆြူး ငါးသောင်းတောင် ပေးပါတယ်။ နောကပြှီး မနကဖြှနကြှရင် လိုကကြွှေးမယလြို့တောင် ကတိတွပေေးလိုကပြါသေးတယ်။
ဟိုကောင် ထကအြောငလြည်း နည်းနည်းတော့ နိုငတ်ယ်။ ဝိုင်းသိမ်းတော့ ကြှနတ်ောကြစားပေးတဲ့ ဆောလြေးက အနိုငခြညွြး ငှသေား ၄ ပုံးလောကန်ဲ့ အကြှေး ၁ ပုံးလောကရြှိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သူနဲ့ ဘောဒြါတွေ ဖြစ်သှားကြတယ်။ သူ့နာမညကြ စုမှတ် တဲ့။ ဖဲဝိုင်းသိမ်းတော့ မနကသ်ုံးနာရီလောကရြှိတာမို့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ထကအြောင် မပြနကြှပဲ ဖဲဝိုင်းဘေး ထိုး အိပလြိုကပြါတယ်။
မိုးလင်းခါနီးတော့ ကြှနတ်ောလြည်း တရေးနိုးလာပါတယ်။ ခေါင်းထဲမှာလည်း ရီတီတီနဲ့ပေါ့။ ဘေးဘယ် ညာကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဘယသ်ူမှန်းတော့မသိဘူး။ ကောငမြလေးတဈယောကပြဲ။ သချောကြည့်တ်ော့မှ စုမှတသ်ူငယခြငွြး မို့မို့ဖြစ်နတောကို သိရတယ်။ ကြှနတ်ော့ဘြေးနားမှာ အိပပြွောန်တယ်ေ။ သူတို့လည်း အကုန် အပြငမြှာအိပကြှတယ်။ ဟိုကောင် ထကအြောငကြတော့ ဟောကလြိုကတ်ာ တခူးခူးနဲ့။ လူကသာ ရီဝဝဖြေဈေနတော။ အောကကြကောငကြတော့ အနံ့ရလို့လားမသိဘူး တထောငထြောငန်ဲ့ကို ဖြစ်နတယ်ေ။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း သှေးတိုးစမ်းတဲ့အနနေဲ့ နို့လေးကို စမ်းလိုကတ်ော့ လှုပတ်ောငမြလှုပဘြူး။ နို့လေးတွကေို တီရှပပြေါကြနေ နယပြေးလိုကပြါတယ်။ ခပလြွော့လွော့ဖြစ်နတေဲ့ ထမီလေးကိုလည်း အသာလေး လွှောခလွိုကတ်ော့ ဘောင်းဘီဖြေးဖြေးလေး ပေါလြာပါတယ်။
ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီပေါကြနေ စောကပြတလြေးကို လကခြွောင်းလေးနဲ့ ပြတပြေးလိုကပြါ တယ်။ အဲဒီအခွိနထြိ သူမနိုးသေးပါဘူး။ ဘီယာတွသေောကထြားပြီး ကြဲနတယေထြငတ်ယ်။ နည်းနည်းကြာလာတော့ ဘောင်းဘီကြားထဲလကထြိုးကာ စိုတိုတိုဖြစ်နတေဲ့ စောကပြတလြေးကို လကခြလယန်ဲ့ လိုကပြှတပြေးလိုကတ်ော့ သူနိုးလာကာ ကြှနတ်ော့လြကကြို လာကိုငပြါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အဲဒီလကကြို ကြှနတ်ော့လြီးပေါကြို တငပြေးလိုကပြါတယ်။
မို့မို့ကတော့ အတွေ့အကြုံရှိဖူးတယထြငတ်ယ်။ ကိုငတ်ာတွယတ်ာ တောတ်ောလြေးကို ကြှမ်းကငွပြါတယ်။ လကထြိပဖြွားလေးတွနေဲ့ သချောမထိတထိလေး ပြတသ်ပပြေးနတော တောတ်ောလြေးကို ခံလို့ကောင်းပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တီရှပလြေးကို လှနလြိုကပြှီး ဘရာလေးကို တွန်းတငလြိုကကြာ နို့တဈလုံးကို စို့ပေးလိုကရြင်း လကခြလယကြို စောကခြေါင်းထဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ့လီးကို ကိုငပြေးထားတဲ့ လကတ်ှလည်ေး တောတ်ောလြေးကို သှကလြာပါတယ်။ နှစ်ယောကသ်ား ကြနပေလြောကတ်ဲ့အထိ လကန်ဲ့ပဲလုပပြေးနရင်ေး အခွိနတ်နပြှီမို့ သူ့ကိုယလြေးကို စောင်းလိုကပြှီး ပေါငလြေးကိုကြေးစကော နောကကြနပေဲ အိပလြကြထြည့ဖြို့ ပြငလြိုကပြါတယ်။ သူကလည်း နသေားတကဖြှဈအောင် ကြှနတ်ော့လြီးကိုကိုငကြာ တေ့ပေးလိုကပြါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း အသာလေးသှင်းလိုကတ်ော့ စောစောက အရညတ်ှကြေောင့ြ အသာလေး ဝငသ်ှားပါတယ်။ သူကလည်း ဖငလြေးကိုရှေ့ပေးကာ အဝငကြောင်းအောင် ပြငပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေး ညှောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ လကကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ပြတကြာ ခွပေေးနပေါတယ်။ သူကလည်း ကောင်းလှန်းလို့ အသံမထွကမြိအောင် သူ့လကန်ဲ့ သူ့ပါးစပလြေးကို ပိတထြားပါတယ်။
အတောလြေးကြာတော့ နည်းနည်းညောင်းလာတာကြောင့ြ အားရပါးရ ဆှဲချင်စြိတလြေးလည်းရှိတာမို့ သူ့နားရှကန်ားကိုကပကြာ
‘ရေချိုးခန်းသှားရအောင်’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ နှစ်ယောကလြုံး အဝတအြစား ဘိုသီဖတသ်ီနဲ့ ထကာ ရချိုးခန်းဆီ ခွီတကခြဲ့ကြပါတယ်။ ရချိုးခန်းထဲရောကတ်ော့ ရောကရြောကခြငွြး တဈယောကကြိုတဈယောကြ နမ်းလိုကကြာ သူ့ကို ဘစငေမြှာလကထြောကခြိုင်းရင်း နောကကြနေ စတငထြည့ပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အား..ပါး..ပါး..ကောင်းလိုကတ်ာ’
ကြှနတ်ောလြည်း ခါးလေးကိုကိုငကြာ အားရပါးရ ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ အခကြြ ၂၀ လောကြ ဆောင့ပြေးလိုကရြင်း ခဏရပလြိုကတ်ော့ သူကလည်း အားကမွခံ ဖငလြေးနောကကြိုပို့ကာ ပြနဆြောင့ပြေးပါတယ်။ အခကြပြေါင်းများစွာ ဆောင့ပြေးပြီးတဲ့နောကြ
‘မရပန်ဲ့နောြ ပြီးချင်ပြှီ’
လို့ပြောပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဒီထကမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူ့ဒူးလေးတွေ ခွညှတေကြကြာ သူပြီးသှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခဏနားပေးနတေုန်း သူကဖယခြိုင်းလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ရြှေ့မှာ ဒူးထောကလြိုကကြာ
‘အထဲမှာမပြီးနဲ့နောြ ပါးစပန်ဲ့ ပြီးအောငလြုပပြေးမယ်’
လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့လြီးကို နှုတခြမ်းနှစ်ခုနဲ့ ညှပကြာ ဂွင်းတိုကသ်လို လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ လကကြလည်း ဂွေးဥတွကေို ကြဲရှလှယတ်ဲ့ ကြှထညေပြဈစည်းလေးတဈခုလို ရှရှလေး ပြတကြာပေးပါတယ်။ လွှာကလည်း အထဲမှာ အတနအြောကပျိုင်းကို နရောအနှံ့ ပြတဆြှဲပေးနတေော့ ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို သချောကိုငထြားလိုကကြာ စောကဖြုတထြဲကို လိုးနသလေို ကော့ကော့ပေးနရင်ေး ဆံပငလြေးတွကေို ယုယစွာ ဖြပေးနမေိပါတယ်။ အရငတ်ုန်းကဆို အမှုတခြံရင် အရမ်းကြာပမယေ့ြ သူ့ရဲ့ ကြှမ်းကငွမြှုကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ငါးမိနဈလောကန်ဲ့ ထွကကြုနပြါတယ်။ ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို အတင်းကပထြားလိုကန်တေုန်း သူကလည်း ပါးစပထြဲဝငလြာတဲ့ ကြှနတ်ော့သ်ုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွမြွိုခလွိုကရြင်း လွှာနဲ့အကုန် သိမ်းယကပြေးနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား သန့ရြှင်းရေးတွေ အပြနအြလှနလြုပပြေးလိုကပြှီး အပြငကြိုပြနထြှကကြာ နရောမှာ ဟနမြပကြြ ပြနအြိပန်လေိုကကြှပါတယ်။
………………………………………………………..
❤️တဈဆင့စြကားတဈဆင့ကြှား❤️
မို့မို့နဲ့ကြှနတ်ောြ နားလညမြှုတဈခု ယူထားကြတယ်။ ဒီကိဈစကို ဘယသ်ူမှအသိမခံကြေး။ သူ့ကိုလည်း လုံးဝမခစွမြိစရေေး။ နောကြ သူစိတပြါရငပြါသလို ခွိန်းမယ့အြကြောင်းကိုပါ သဘောတူထားကြတယလြေ။ သူတို့အုပစြုက ဘာအထာတွမှန်ေးမသိပမယေ့ြ ကိုယကြတော့ စားလို့ရရငပြှီးတာပဲဆိုပြီး နလေိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ တဈလကို ၂ ခါလောကြ မို့မို့နဲ့ ခွိန်းဖြစ်ပါတယ်။
တဈနေ့ ကြောင်းကနအပြေန် ဘတစြကား မှတတ်ိုငမြှာ ကားစောင့န်တေုန်း ရှေ့မှာ ကိုယပျိုငကြားတဈစီး ထိုးဆိုကလြာပါတယ်။ မှနတ်ံခါးလေးကိုခလွိုကတ်ော့ ကားမောင်းတဲ့သူက စုမှတ် ဖြစ်နပေါတယ်။
‘ဟေ့..နငအြားလား ။ ပြောစရာတဈခုရှိတယ်။ ဆိုငတ်ဈဆိုင် သှားကြတာပေါ့’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အားနတောကြောင့ြ ကားပေါကြို တကလြိုကခြဲ့ပါတယ်။ အပြငမြှာပူသလောကြ ကားထဲက အဲယားကြန်းက အေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောြ စုမှတကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ စကပတ်ိုလေးနဲ့ တောတ်ောလြေးကို စတိုငကြနွတောကို တွေ့ရပါတယ်။ စုမှတရြဲ့ ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးကြီးတွကေို စိတကြပြဈမှားနတေုန်း
‘ဟဲ့ ဟဲ့ အောကမြှာကောကလြိုကြဦး။ နင့မြကြလြုံး’
လို့ ခပထြေ့ထေ့လေး ပြောလိုကတ်ော့မှ သူခိုးလူမိသလို ဖြစ်သှားကာ။
‘ဟဲ..ဟဲ..’
လို့ပဲ ရှကရြယလြေး ရယလြိုကမြိပါတယ်။ နောကတ်ော့ စားသောကဆြိုငတ်ဈခုမှာ စားသောကကြှပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း ဘီယာမှာတိုကကြာ သူလည်း သောကပြါတယ်။ စားသောကန်တေုန်း သူလည်း တောတ်ောလြေး ထွလောပါတယ်။ နောကတ်ော့ ပိုကဆြံရှင်းလိုကပြှီး ကနတ်ောကြှီးဖကကြို မောင်းခဲ့ကြတယ်။ နည်းနည်းလေး အလင်းရောငမြရှိတဲ့နရောမှာ ကားရပလြိုကရြင်း..
‘ဟဲ့…ငါမေးစရာရှိတယ်။ နင် ငါတို့ဆီကို ပထမဆုံးဖဲလာရိုကတ်ဲ့နေ့က နငန်ဲ့မို့မို့တို့အကြောင်းတွေ ငါအကုနသ်ိတယ်။’
‘ဟိုကြ..သပေါပြီ.. ဘယလြိုများသိသှားပါလိမ့ြ။ နင့ကြို မို့မို့ပြောပြလို့လား’
‘ငါလည်း နိုးနတယေဟြ။ ဒါပမယေ့ြ ကိဈစမရှိပါဘူး။ ဒေါကနတ်ာက ဟိုကောငမြကို။ သူ့ကိုယသ်ူလညလြှ အောကမြေ့နတယ်ေ။’
‘ဒီကိဈစအတွကန်ဲ့ နငတ်ို့နှစ်ယောကြ ပြူနာဖြစ်နလေို့လား။ ဖြစ်ခဲ့တယဆြိုလည်း ဆောရြီးဟာ’
‘နငန်ဲ့မဆိုငပြါဘူး။ အေး ငါတို့အုပစြုအကြောင်းကို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောပြထားမယ်။ ငါတို့အုပစြုက ကတိတဈခုထားထားတယ်။ ရည်းစားမထားကြေး။ ဒါပမယေ့ြ တို့အဖြဲ့မှာက ဟိုကောငဘြောပြား ထကထြကကြတော့ အဆိုးဆုံးပဲ။ နငတ်ို့ကိဈစ သူသိသှားရင် နငအြဆောခြံရလိမ့မြယ်။ ငါတို့က စိတဆြာရင် သူနဲ့ပဲ အာသာဖြလေိုကကြှတယ်။ ကနွတ်ဲ့ကောငမြတွတေော့ မသိကြဘူး။ ငါတို့ ၃ ယောကကြ တဈအိမထြဲနတေော့ တို့ဖာသာ အေးအေးလေးနကြတေယ်။ တကယတ်ော့ ငါတို့က ဘယယ်ောင်ျကြားလေးနဲ့မှ အိပဖြူးတာမဟုတဘြူး။ ငါတို့အာသာဖြကြတော အတုနဲ့ပဲ။’
‘နစမြေးပါအုံး။ နငဘြာကြောင့ြ ဒီစကားတွပြေောရတာလဲ။’
သူစိတပြါနတောကို သိသိနဲ့ မေးလိုကတ်ယ်။
‘နငကြလည်း ကြာတော့ ငါလည်း ဒီအတုနဲ့နရတော မနချင်ေတ်ော့ဘူး။ အစဈနဲ့ကို ရငခြုနကြှည့ခြငွတ်ယ်။ ဘဲထားပြနတ်ော့လည်း ပြနခြှာလို့မရမှာလည်းစိုးတယ်။ နောကပြှီး နငကြလည်း ငါ့ကိုယူမှာမဟုတဘြူး။ ငါကလည်း နငယ်ူမယဆြိုရငတ်ောင် ယူလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့နဲ့မို့မို့မှာ ကြောင်းပြီးရင် လကထြပရြမယ့သ်ူတွရှေိတယ်။ ဒါကြောင့ြ သချောဆှေးနှေးနတော’
‘အေး..ငါကတော့ အခွိနမြရှေးပဲ’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက ကြှနတ်ော့ကြို
‘နငင်ါ့ကို လုပပြေးပါလား။ ငါခံစားကြည့်ခြငွလြို့ပါ။’
လို့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောလာတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကိုလှမ်းဖကလြိုကကြာ ပါးလေးကို နမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နှုတခြမ်းလေးကိုပါ နမ်းပေးလိုကရြင်း လကကြနို့တွကေိုပါ ဆကန်ယပြေးလိုကပြါတယ်။ သူကတော့ မကြလြုံးလေးမှိတထြားကာ အသာလေးငှိမန်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့ လညပြင်းပေါကကြနေ အထဲကိုလကထြိုးလိုကကြာ နို့အုံလေးကိုပါ လကန်ဲ့ညှဈပေးလိုကရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုစမ်းကာ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ သူ့ပါးစပထြဲမှာလည်း လွှာထိုးသှင်း လိုကကြာ ကစားပေးနပေါတယ်။ သူကလည်း မိနမြအချင်ြးချင်ြးနထေားဖူးတော့ အတွေ့အကြုံကြောင့ြ ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေို ကငွလြညစြှာပဲ တုန့ပြှနပြါတယ်။
နို့နှိုကန်တော နည်းနည်းကြာတော့ သူ့တီရှပလြေးကို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ဘရာစီယာလေးကို တွန်းတင် လိုကကြာ နို့သီးလေးတွကေို ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း အားကမွခံ ကြှနတ်ော့လြီးကို လုံခွညပြေါကြနေ ပြတပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခေါင်းလေးငုံ့ကာ နို့စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးလေးကို အသာငုံကာ စုပပြေးလိုကြ လွှာလေးနဲ့ဝိုကပြေးလိုကြ လုပပြေးနရင်ေး အောကကြစကပလြေးကို လှနတ်ငလြိုကကြာ ဘောင်းဘီပေါကြနေ စောကပြတလြေးကို လကခြလယလြေးနဲ့ ပြတဆြှဲပေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ကြှနတ်ော့လြုံခွညကြို ဖြခွေ လိုကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို အတွင်းခံကြားထဲက အတင်းဆှဲထုတလြိုကကြာ လကခြွောင်းသှယသ်ှယလြေးတွနေဲ့ ပြတသ်ပပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီလေးဆှဲဟလိုကကြာ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးကို အထကအြောကြ လကခြလယန်ဲ့ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ အစေ့လေးကိုလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ချောထြိုးပေးလိုကတ်ော့ ညည်းသံလေးတွပေါ ထွကလြာပါတယ်။နောကမြှီကို အသာမှီရင်း ပေါငလြေးနှစ်လုံးကိုလည်း ထိုငခြုံပေါတ်ငပြေးကာ ကားသထကကြားပေးလိုကပြါတယ်။
သူလည်း ကြှနတ်ော့လြီးကို ကိုငထြားရင်း ဂွင်းတိုကပြေးနတောတွေ သှကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ခွနှစ်ေချောင်းကို လကန်ဲ့ကိုငကြာ တံခါးဖကကြို ခေါင်းမှီစပြေီး သူ့ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းဝငကြာ စတငမြှုတပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အိုး..ဟို့..ဟို့..ကြှတကြွှတကြွှတ်..’
လို့ဆိုကာ ခါးလေးကို ကော့သထကကြော့ပေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စောကခြေါင်းထဲ လွှာကို ဝငသ်လောကထြိုးထည့ကြာ အထဲမှာပတကြစားပေးလိုကြ စောကစြေ့လေးကို လွှာနဲ့ထိုးပေးလိုကန်ဲ့ ငါးမိနဈလောကြ လုပပြေးလိုကတ်ော့
‘အား..ကောင်းတယ်..ရပြီ..ရပြီ..တောပြါတော့’
လို့ပြောရင်း ထလာကာ ကြှနတ်ော့ကြို အတင်းဖကန်မ်းပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ခြုံကို နောကကြိုလှနခြလွိုကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ လွှာလေးနဲ့ အတနတ်လွှောကရြဈကာ အောကကြိုဆင်းသှားရင်း ဂွေးဥတွကေိုပါ လိုကယ်ကပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကိုကိုငထြားရင်း လကတ်ဈဖကကြ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို လိုကဆြှဲကာ နာနာလေး ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက လီးတနကြို အရင်းကနကေိုငကြာ အရပြေားကို ဆှဲခလွိုကရြင်း ဒဈဖြားလေးကို ငုံပေးကာ ပါးစပန်ဲ့ ဂွင်းတိုကပြေးနလေို့ ကြှနတ်ောကြ
‘ထွကကြုနတ်ော့မယန်ောြ။ တောကြှာ မသှင်းပဲ ပြီးနအေုံးမယ်’
‘ဒီညတော့ ပါးစပန်ဲ့ပဲလုပပြေးတော့မယ်။ အခွိနသ်ိပမြရလို့ မနကဖြှနမြှထပလြုပမြယ်။ ဟိုကောငတ်ှေ ကြူရှငသ်ှားတကကြှလိမ့မြယ်။ ငါနမကေောင်းဘူးဆိုပြီး နခေဲ့မယ်။ နင် ငါတို့အခန်းကို ၈ နာရီလောကြ လာခဲ့’
လို့ပြောရင်း ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူညောင်းမှာစိုးလို့ အတတန်ိုငဆြုံး စိတကြိုလွှော့ထားပေးလိုကပြါတယ်။ ငါးမိနဈကြောကြွောလြောကြ မနားတမ်းလုပပြေးလိုကတ်ော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးသှားပါတယ်။ သူက တောတ်ောလြေးကြာအောင် သုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ စုပယ်ူလိုကရြင်း ပြနထြလိုကကြာ တဈရှူးလေးငါးရှကယ်ူလိုကကြာ ထွေးထည့လြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း တယုတယ သုတပြေးလိုကပြါတယ်။
‘ကောင်းတယ်..စုမှတရြယ်။’
‘မနကဖြှနလြာခဲ့မှာလား’
‘အိုကေ’
လို့ ပြောလိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား အဝတတ်ှပြနေပြှငရြင်း အိမပြှနခြဲ့ကြပါတယ်။
………………………………………………
နောကတ်ဈနေ့ရောကတ်ော့ တကကြှှလန်းဆန်းခွင်းတွနေဲ့အတူ အိပယ်ာကနေ နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။ စုမှတန်ဲ့ခွိန်းထားတာကြောင့ြ ကပြာကယာပဲ မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ ရချိုးကာ သှကသ်ှကလြေး ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ ၇ နာရီကြောကြွောပြဲ ရှိသေးတာကြောင့ြ သူတို့နားက လကဖြကရြညဆြိုငလြေးမှာပဲ မနကစြာစားကာ ဟိုနှစ်ယောကြ ကြူရှငအြသှားကို ဆိုငအြတွင်းပိုင်းလေးကနကြညေ့ကြာ ထိုငန်လေိုကပြါတယ်။ ရး၄၅ လောကရြောကတ်ော့ မို့မို့နဲ့ ဘောပြားထကထြကတ်ို့ ထွကသ်ှားကြတာကို တွေ့လိုကတ်ော့ လကဖြကရြညဖြိုး ရှင်းကာ စုမှတရြှိရာကို တကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ စုမှတကြ တံခါးလေးလာဖြင့ကြာ ကြှနတ်ော့လြကကြိုဆှဲလို့ အခန်းထဲကို ခေါသ်ှားပါတယ်။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း စုမှတကြိုလှည့ကြာ ဖကလြိုကရြင်း အနမ်းလေးနဲ့စတငကြာ လှုပရြှားလိုကပြါတယ်။ စုမှတကြလည်း အားကမွခံ ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေို ကြှမ်းကငွစြှာနဲ့ တုန့ပြှနလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကကြိုတဈယောကြ အဝတတ်ှကေူခွှတပြေးလိုကတ်ာ နှစ်ယောကလြုံး အဝတဆြိုလို့ ဘာဆိုဘာမှ မကနွတ်ော့ပါဘူး။
ကုတငပြေါကြို သူ့ကိုယလြုံးလေးလှဲခလွိုကကြာ မကြန်ှာပေါမြိုးရင်း နဖူးလေးကို နမ်းလိုကကြာ ဆံပငလြေးတွကေို လကန်ဲ့သပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နှုတခြမ်းထူထူလေးကို စုပယ်ူနမ်းရှိုကလြိုကရြင်း လကကြလည်း နို့အုံလေးကို နယပြေးလိုကပြါတယ်။ စုမှတပြါးစပထြဲကို လွှာထိုးသှင်းပေးလိုကတ်ော့ သူကလည်း ကြှနတ်ော့လြွှာကို ပြနလြညရြဈပတကြာ လွှာချင်ြးကစားပေးနပေါတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ နှုတခြမ်းခွင်းခွာ လိုကကြာ သူ့လညတ်ိုငလြေးကို စုပပြေးလိုကရြင်း အောကကြိုဆင်းလာကာ နို့သီးလေးကို စတငစြို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နို့စို့နရင်ေး သူ့မကြန်ှာလေးကို မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ နှုတခြမ်းလေးကိုကကြာ မှိန်းနပေါတယ်။ ဒါနဲ့ လကန်ဲ့ အောကကြိုဆင်းကာ စောကဖြုတလြေးကို အုပကြိုငကြာ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ အလိုကသ်င့ြ ပေါငလြေးပါ ကားပေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးလေးကို စို့လိုကြ စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ ကလိလိုကန်ဲ့ လုပပြေးနရင်ေး စုမှတကြ
‘နမ်းပေးတော့ကြာ။ မနနေိုငတ်ော့ဘူး’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ဖြည်းဖြည်းလေး အောကကြိုဆင်းကာ ပေါငတ်ှင်းသားလေးကို အရငယ်ကပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ စောကပြတန်ားမှာ လွှာလေးနဲ့ ရဈကာ မထိတထိလေး ကစားပေးတော့ သူလည်းမနနေိုငတ်ော့ပဲ စောကဖြုတကြိုထိမိအောင် လိုကရြှှေ့ပေးနပေါ တယ်။ နောကတ်ော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း ပေါငကြှားထဲဝငကြာ စောကပြတထြဲကို လွှာထိုးထည့ကြာ စောကစြေ့လေးအထိ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အဟင့ျ..ဟင့ျ..ဟင့ျ…ဟင့ျ..’
ကြှနတ်ောလြည်း လကခြလယလြေးနဲ့ စအိုဝလေးကို ရဈပေးလိုကရြင်း စောကစြေ့လေးကို စုပပြေးလိုကြ ရာ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို စုံကိုငကြာ အတင်းဖိကာကပထြားပါတယ်။ နောကတ်ော့ လကခြလယကြို စောကခြေါင်းထဲသှင်းကာ စအိုဝလေးကို ယကပြေးလိုကတ်ော့
‘အ…အ…အ….ဟင့ြ..ကြှတ်..ကြှတ်.. ဘာတွလေုပန်တောလဲ’
လို့ပြောကာ တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လကခြလယကြို တဈဆုံးထိုးသှင်းလိုကရြင်း စောကစြေ့လေးကိုပဲ ယကပြေးလိုကရြာ ခဏနတေော့ သူ့တဈကိုယလြုံး နတပြူးသလို တုနတ်ကလြာကာ ကြောလေးပါ ကော့တကလြာပြီး အိပယ်ာပေါြ ပြနကြသွှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း ထလာပြီး ကြှနတ်ော့ကြိုပြနလြှဲစကော ပေါငကြှားထဲဝငထြိုငပြှီး ခစွစြဖြယအြကြည့်လြေးတဈခကြြ လှနကြှည့လြိုကပြှီး အရင်းကနေ အပေါကြို လွှာလေးနဲ့ကလိကာ ပေးလိုကပြါတယ်။ ဂွေးဥတွကေိုလည်း စုပပြေးယကပြေးလိုကန်ဲ့မို့ တောတ်ောလြေးကို ကောင်းပါတယ်။ သူလည်း တချောင်းလုံးကိုငုံလိုကပြှီး လွှာနဲ့အထဲကနေ ကလိပေးပါတော့တယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ခွထေောကကြို ဆှဲလိုကရြင်း သူ့ပေါငကြှားထဲရောကအြောင် ခေါင်းဝငလြိုကရြင်း သူ့စောကပြတလြေးကိုပါ ထပယ်ကပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း လီးစုပတ်ာကိုရပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ဘြေးမှာ ဝငအြိပလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူလုပခြိုင်းနပြေီမို့ တကခြှကာ စောကပြတလြေးထဲခွိနပြှီး ကြှနတ်ော့လြီးကို အသာလေး ထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အား..ကြှတ်..ကြှတ်..ဖြည်းဖြည်းနောျ..’
ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အားမထည့ပြဲ အရင်းထိရောကအြောင် ဖြည်းဖြည်းပဲ သှင်းလိုကပြါတယ်။ သူကတော့ နှုတခြမ်းလေးကိုကကြာ အံကြိတခြံနရှောပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အောကကြနေ နည်းနည်းလေးမှနလြိုကြ ရင်းနို့သီးလေးတဈလုံးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းလေးဖကထြားပါတယ်။ နောကတ်ော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အားထည့ကြာ လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ စီးစီးကပြကြပြလြေးနဲ့မို့ တောတ်ောလြေးကို ကောင်းပါတယ်။ သူကလည်း အောကကြနေ အပေးကောင်းတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ဆောင့ရြတာ ပိုပိုသှကလြာပါတယ်။ လေးငါးဆယခြကြဆြောင့ပြေးလိုကြ ရပထြားလိုကန်ဲ့ သူစိတပျိုထလာအောင် လုပပြေးလိုကပြါတယ်။
‘စုမှတ်..အဆငပြှရေဲ့လား’
‘ကောင်းတယကြှာ… ဒီတိုင်းလေးလုပန်ောြ.. ပြီးရင် အပြငမြှာထုတပြေးနောြ’
‘ဒါဆို စုမှတပြှီးသှားရင် ပါးစပန်ဲ့လုပပြေးနောြ။ ကို စုမှတပြါးစပထြဲ ပြီးချင်တ်ယ်။’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူ ခေါင်းလေးညိတပြှပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ခွနှစ်ေချောင်းကို ကြှနတ်ော့ရြငဘြတန်ဲ့ ကပလြိုကပြှီး ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အ..အအ….အ…အ..အ..အ.. ကောင်းတယ်။ လုပ်.. လုပ်..’
ကြှနတ်ောလြည်း အခကြလြေးငါးချောကဆြယလြောကြ လုပပြေးလိုကပြှီး ပေါငန်ှဈလုံးကို ပုခုံးပေါတ်ငလြိုကရြင်း အားရှိပါးရှိ ဆောင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း တဈကိုယလြုံးတုနတ်ကလြာကာ ငှိမကြသွှား ပါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ သူက ထိုငလြိုကရြင်း ကြှနတ်ော့ကြို မတတ်ပရြပစြကော လကန်ဲ့ဂွင်းတိုကပြေးရင်း ဂွေးဥတွကေို စုပပြေးပါတယ်။ ပြီးတော့ လီးတနကြို ပါးစပထြဲသှင်းကာ စုပပြေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို ကိုငထြားကာ စောကဖြုတထြဲလိုးသလို ကော့ပေးနလေိုကပြါတယ်။
သုံးမိနဈလောကြ လုပပြေးပြီးတဲ့နောကြ သူ့ရဲ့အပြုအစုတွအေောကမြှာ ဘယလြိုမှတောင့မြခံနိုငတ်ော့ပဲ သုတရြညတ်ှေ အာခေါငထြဲ ပန်းထည့လြိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ကြှနတ်ော့သ်ုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ အားလုံးမွိုခလွိုကပြါတော့တယ်။
အဲဒီနေ့ကတော့ ညနေ ၄ နာရီလောကအြထိ သုံးခွီလောကြ ဆောပြေးခဲ့ကာ ဟိုနှစ်ကောငမြလာခင် အသာလေး ပြနလြဈခဲ့ပါတယ်။
——————————————–
❤️ထိခကြကြ ပြင်းလှန်းတယ်❤️
ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ သုံးယောကသ်ား ဘောပြားမထကထြကြ မသိအောင် ခိုးစားနကြတော တဈလ လောကအြကြာမှာတော့ အခန်းထဲမှာ စာသငန်တေုန်း တံခါးပေါကန်ားကခုံမှာ စာထဲကို စိတမြဝငစြားပဲ ရှေ့ကထိုငန်တေဲ့ ကြောင်းသူတွရေဲ့ ဆိုဒစြုံအိုးတွကေို ပြဈမှားနတေုန်း ထကထြကြ ရောကလြာပြီး ကြှနတ်ော့ရြှေ့ကို စာရှကခြေါကလြေးတဈခု ပစ်ခလွိုကကြာ ဆောင့ကြှီးအောင့ကြှီးနဲ့ ပြနထြှကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စာရှကလြေးကို ဖြန့ကြှည့လြိုကတ်ော့
“မင်းနဲ့ငါ စာရင်းရှင်းစရာရှိတယ်။ အတန်းပြီးရင် အဆောငသ်ဈ အပေါဆြုံးထပကြို လာခဲ့ ”
အင်း ပြူနာတော့ စပြီထငတ်ယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ သှားတော့သှားလိုကမြယလြို့တွေးကာ သူခွိန်းထားတဲ့ အဆောငအြပေါဆြုံးထပကြို ရောကသ်ှားပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ ရုပရြှငထြဲက ဟောငကြောငဂြကြမြစတိုငန်ဲ့
‘ဟေ့ကောင်…မင်းလုပပြုံကောင်းသေးရဲ့လား..’
‘ငါဘာလုပန်လေို့လဲ’
‘မင်းကတော့ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ပြေီပေါ့။ မင်း ငါ့ဆောတ်ှကေို စားနတောလေ’
‘အေး ဘာဖြစ်လဲ… သူတို့နဲ့ငါ သဘောတူရင် ပြီးတာပဲ’
‘ငါနဲ့ဆိုငတ်ယလြကြော။ မင်းကြောင့ြ ငါတို့သုံးယောကြ စိတဝြမ်းတွကြေဲကုနပြှီ’
‘ငါက အေးဆေးပါ။ မင်းတို့အခင်ျးခင်ျးဖြစ်ကြတဲ့ ပြူနာလေ’
‘အေး.. ဟိုဟာမနှစ်ယောကကြ အခု ငါ့ကိုတောင် အရေးမလုပတ်ော့ဘူးကြ’
‘ဘယလြိုလုပပြှီး အရေးလုပတ်ော့မလဲ။ မင်းက အတုကြီးလကြော။ အစဈကိုတွေ့သှားတာကိုး’
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ ဆှေ့ဆှေ့ခုနသ်ှားပြီး
‘မင်းပါးစပကြို ပိတထြားလိုကြ။ အေး နောကဆြုံးအနနေဲ့ ပြောမယ်။ မင်းနဲ့ငါ လကလြကခြငွြးယှဉမြလား’
‘ငါ မင်းလောကြ သတ်တိမရှိပါဘူး။ အေး ငါကလည်း မိန်းမတဈယောကန်ဲ့ လကသ်ီးချင်ြးယှဉရြလောကအြောင် ငါသတ်တိမရှိဘူး။’
‘ရုပကြိုက ကြည့်တ်ော့ သနားကမားနဲ့။ မင်း ဖာသညပြဲကြ။ ဟိုနှစ်ယောကဆြီက မင်းခွူစားနတော’
‘မင်းစကားတွေ လှနန်ပြေီ။ သူတို့စိတန်ဲ့သူတို့ ခံချင်လြို့ခံတာ မင်းဟာငှားရလို့လား’
လို့ပြောတော့ သူလည်း ဒေါသတွေ ငယထြိပရြောကကြာ ကြှနတ်ော့ကြို ပြေးထိုးဖို့ လုပပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့လကသ်ီးကို ဖမ်းလိုကရြင်း ရုန်းရင်းဆနခြတ် ဖြစ်သှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း ဒေါနဲ့မောနဲ့ ပြနသ်ှားပါတယ်။ လှယအြိတအြောကကြသွှားလို့ ပြနကြောကလြိုကတ်ော့ သူ့ဟမ်းခွိန်းလေး ကကြနွန်တောကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပြနကြောကပြှီး ပေးမလို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ နည်းနည်းတောင် ဝေးသှားပါပြီ။ ဒါကြောင့ြ
‘ဟေ့..ဟေ့..ထကထြကြ..ဒီမှာကနွခြဲ့ပြီ’
လို့ခေါကြာ ပြေးလိုကသ်ှားပါတယ်။ သူကတော့ ဘယလြောကတ်ောင် ဒေါသထွကသ်ှားလည်းမသိဘူး။ အရေးတောငမြလုပပြါဘူး။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ဆကမြခေါတ်ော့ပဲ မှီအောငလြိုကကြာ သူ့ပုခုံးလေးကို ကိုငလြိုကတ်ော့
‘ဖောင်း’
ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးထဲ ပြာဝသှေားကာ နောကကြိုလနကြသွှားပါတယ်။ ပြင်းလိုကတ်ဲ့ လကသ်ီးဗွာ။ ထငမြထားဘူးလေ။ ကြှနတ်ောမြကြလြုံးကို ဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူလည်း အခွအနေကေို သဘောပေါကသ်ှားပြီး အားတုံ့အားနာဖြစ်နတေဲ့ ပုံပါပဲ။ ဘေးနားက ကြောင်းသားတွကလေည်း အုံလာကာ
‘ဟေ့ကောင် မင်းဘယကြလဲ။ ဘာကြောင့ြ တို့ကြောင်းထဲကကောငကြို လုပရြတာလဲ’
လို့ပြောလာကြတော့ သူလည်း ကြှနတ်ော့ကြို အတင်းဆှဲထူကာ ပြာပြာသလဲ တောင်းပနပြါတယ်။
‘ဟို..ဟို..ငါငါ တောင်းပနပြါတယဟြာ။’
‘ရပါတယ်။ ငါကလည်း နင့ကြို ဒေါသထွကအြောင် ပြောလိုကမြိတာကိုး’
‘ငါလည်း ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းတောင် မသိပါဘူးဟာ။ မှှနထြူနတေော့’
ကြှနတ်ောလြည်း ဘေးနားက ကြည့်န်ကြတေဲ့ ကြောင်းသားတွကေို လကကြာပြလိုကရြင်း
‘ရတယ် ဘောဒြါတို့ နားလည်းမှုလေး လှဲသှားတာပါ။’
လို့ ရှင်းပြလိုကတ်ော့မှ ရှဲသှားကြပါတယ်။ နှစ်ယောကတ်ည်းကနွတ်ော့မှ သူက
‘ငါ..ဟိုဟို..’
‘ရတယ်..တောင်းပနဖြို့မလိုဘူး။’
‘မဟုတတ်ာကြာ။ တောတ်ောန်ာသှားလား။ ဆေးခန်းပို့ပေးရမလား။’
‘နပေါကြာ။ ဒီလောကကြတော့။ အဖေ့လကသ်ီးတဈဝကလြောကရြှိတာ’
‘ငါပြနလြိုကပျို့ပေးရမလားဟင်’
လို့ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူနဲ့ ငှိမ်းခမွြးရေးယူထားရင် ရှေ့လွှောကြ သာသာယာယာပဲလို့ တွေးလိုကရြင်း
‘အေး။ ဒါပမယေ့ြ မပြနခြငွသ်ေးဘူး။ ငါနည်းနည်း သောကခြငွသ်ေးတယ်။ နငတ်ိုကမြလား’
‘အေးပါ။ ငါနင့ကြို လိုကကြွှေးပါ့မယ်။ တိုကလြည်းတိုကပြါ့မယ်’
လို့ပြောကာ သူ့ကားလေးနဲ့ ဘီယာဆိုငတ်ဈခုကို မောင်းသှားကြပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ နှစ်ယောကလြုံး စားလိုကသ်ောကလြိုကန်ဲ့ တောတ်ောလြေးကို အရှိနကြောင်းနပေါတယ်။
‘ဟေ့ကောင် မင်းဒီနေ့ဖြစ်တဲ့ကိဈစကို ကြနပေရြဲ့လား’
‘ကြနပေလြို့တောင် မင်းနဲ့ လိုကသ်ောကန်တောလကြော’
‘အေး ဒါဆိုလည်းပြီးရော။ ငါနည်းနည်း ထပခြခွှငသ်ေးတယ်။’
‘ဟေ့တောတ်ော့ မင်းကားမောင်းရအုံးမှာ.. ငါမစီးရဲဘူး။’
‘ဟေ့ ထကထြကတ်ို့က အေးဆေးပါကြ။’
လို့ပြောကာ ထပဆြောကြှတော့ တောတ်ောလြေးကို ကြဲကုနပြါတယ်။ အပြင်းတွပေါ ပါလာတာကိုး။ နောကတ်ော့ ကားမောင်းကာ ပြနခြဲ့ကြပါတယ်။
‘ဟေ့ကောင် မင်းကို ငါအရငလြိုကပျို့မယ်’
‘မဖြစ်ပါဘူး။ မင်းတဈယောကတ်ည်း ငါအပြနစြိတမြခဘွူး။ မင်းတို့အခန်းကိုမောင်း။ ဟိုရောကမြှငါ့ဖာသာ ကားငှားပြနမြယ်’
လို့ပြောကာ သူတို့အခန်းကိုပဲ မောင်းခိုင်းလိုကပြါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ ကားပါကငထြိုးပြီးတော့
‘ငါမရတော့ဘူး။ ငါ့ကိုတွဲပို့တော့’
လို့ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကိုတွဲကာ အခန်းဝအထိ လိုကပျို့ခဲ့ပါတယ်။ ဘဲလတ်ီးလိုကတ်ော့ ဘယသ်ူမှလာမဖြင့ကြှတော့
‘ငါ့ လှယအြိတထြဲမှာ သော့ပါတယ်’
လို့ပြောပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း သော့ကိုရှာဖြင့လြိုကပြှီး အခန်းထဲကို တွဲပို့လိုကပြါတယ်။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ ဆိုဖာပေါြ အသာလေးခလွိုကတ်ော့မှ ဒင်းက ထိုးအနပြါတော့တယ်။ တဈခန်းလုံးလည်း ပြပကေုနပြါတယ်။ သူ့အဝတအြစားတွလည်ေး ပကေုနတ်ာကြောင့ြ ဘာလုပလြို့ဘာကိုငရြမှန်းမသိ ဖြစ်သှားပါတယ်။ အနဖြတတ်ှကေို အရငဆြေးကြောလိုကရြင်း သတိရလို့ သူ့ဖုန်းနဲ့ စုမှတတ်ို့နှစ်ယောကကြို ဆကလြိုကတ်ော့ နှစ်ယောကလြုံး ဖုန်းပိတထြားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြည်း သူတို့နှစ်ယောကြ ပြနမြလာမချင်ြး စောင့န်ရတေော့မယဆြိုတာ သိလိုကရြပြီး ထကထြကကြိုကြည့်လြိုကတ်ော့ အဝတတ်ှလေဲမှ ဖြစ်တော့မယဆြိုတာ သိလိုကပြှီး မထူးတော့ဘူးဆိုကာ အဝတအြစားလဲပေးဖို့ လုပပြါတယ်။
အရငဆြုံး အဝတဗြီဒိုထဲက အဝတအြစားတွကေိုယူပြီး သူ့ဂွာကငကြို အရငခြွှတပြါတယ်။ နောကတ်ော့ တီရှပကြိုပါ ခဲရာခဲဆဈ ထပခြွှတရြပါတယ်။ ခွှတသ်ာခွှတန်ရတော ယောငပြှီး ပြနအြကဈခံရမှာလည်း ကြောကရြသေးတယ်။ လောလောလတလြတ် ခံထားရတာကိုး။ တီရှပကြွှတသ်ှားတော့မှ အောကကြ ဂငွြးဘောင်းဘီကိုလည်း ခွှတရြပါတယ်။ တောတ်ောလြေးလည်း ကြိုးစားလိုကရြပါတယ်။ အတွင်းခံတွပေဲ ကနွတ်ော့မှ သချောကြည့်လြိုကမြိတော့ သူလည်း ယောင်ျကြားစိတသ်ာပေါကန်တော သူ့ဟာနဲ့သူ ရှိသင့ရြှိထိုကတ်ာတွကေ ရှိနတယေလြေ။
ပထမတော့ ရိုးရိုးသားသား အဝတလြဲပေးဖို့ပါပဲ။ သောကထြားတဲ့ အရကရြှိနလြေးရယ် နှစ်ယောကတ်ည်းဆိုတဲ့ အသိရယကြှောင့ြ သူ့ပစ်စည်းလေးတွကေို ကိုငခြငွတ်ဲ့စိတလြေး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါနဲ့ အပေါကြ စွပကြယွလြို အတွင်းခံလေးကို လှနတ်ငလြိုကတ်ော့ ခပသ်ေးသေး နို့လေးနှစ်လုံးက ထွကလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အသာလေးထိလိုကတ်ော့ သူကတော့ ဘာမှကိုမသိသေးပါဘူး။ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းရဲလာပြီး နှစ်လုံးစလုံးကို ကိုငလြိုကကြာ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို လိုကပြှတပြေးလိုကပြါတယ်။
အရငတ်ုန်းက ခပကြှပကြှပလြေးဝတကြာ ဖုန်းကြယခြှင်းခံထားရတဲ့ နို့အုံပြားခပြခြပြလြေးခငမြွာ အခုတော့ ကြှနတ်ော့လြကအြောကမြှာတငပြဲ လုံးဝန်းကာ တင်းကြှလာကာ နို့သီးလေးတွတေောင် မာတောငလြာပါတယ်။ ထကထြကကြတော့ ကိုယလြုံးလေး နည်းနည်းတွန့သ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အားမလိုအားမရဖြစ်လာတာမို့ နို့သီးလေးကို ငုံလိုကကြာ လွှာလေးနဲ့လှည့ကြာ ဝိုကပြေးလိုကပြါတယ်။ ထကထြကရြဲ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို တွန်းဖယဖြို့ ကြိုးစားနပမေယေ့ြ သောကထြားတာက များလှန်းတာကြောင့ြ အရာမရောကပြါဘူး။ ကြှနတ်ောလြည်း နို့အုံလေးကို တဈဝကလြောကြ ပါးစပထြဲဝငအြောင် စုပသ်ှင်းလိုကရြင်း လကတ်ဈဖကကြ အောကကြိုဆင်းကာ အတွင်းခံပေါကြနေ အုပကြာ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အင်း..ဘာတွလေဲကြာ ယားကြိကြိနဲ့’
အသံတွလည်ေးတုနကြာ ပြော့ခွနပေေါပြီ။ ကြှနတ်ောလြည်း အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကကြို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ စိုစိစိလေး ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ဘောင်းဘီကြားထဲ လကသ်ှင်းလိုကကြာ စောကခြေါင်းလေးထဲကို လကခြလယလြေးသှင်းကြည့်လြိုကပြါတယ်။ စောကစြေ့လေးကိုလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ပြတပြေးလိုကတ်ော့
‘အင်း..ဟင့ျ..ဟင့ျ..ဟင့ျ’
ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတပြေးလိုကကြာ လွှာစောင်းလေးနဲ့ လေးငါးခကြလြောကြ ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။ အခကြလြေးငါးဆယလြောကြ ဆှဲပေးလိုကပြှီးတော့ ပေါငကြှားထဲမှာ နရောယူကာ လုံခွညကြိုခွှတလြိုကပြှီး အဝလေးကိုတေ့ကာ တဖြည်းဖြည်းခွင်း သှင်းလိုကပြါတော့တယ်။ နည်းနည်းတော့ ရုန်းပမယေ့ြ အားတော့မပါပါဘူး။ တင်းကြပစြီးပိုငန်တေဲ့ အရသာကိုလည်း ခံစားလိုကရြပါတယ်။
‘အား..လား..နာလိုကတ်ာ’
နောကတ်ော့ တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေး သှင်းပေးကာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ သူ့ကိုယပြေါကြိုလည်း အုပမြိုးလိုကရြင်း နှုတခြမ်းလေးကို စုပပြေးလိုကကြာ နို့အုံလေးကိုလည်း လကန်ဲ့နာအောင် ညှဈပေးလိုကပြါတယ်။ ထကထြကလြည်း သှေးသားဆန်ဒတွကေို ဘယလြိုမှမလှနဆြနန်ိုငတ်ော့ပဲ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို ခကြကြကြ ပြနပြှီးတော့ တုန့ပြှနလြာပါတော့တယ်။ နှုတခြမ်းတွကေိုလည်း အငမ်းမရ ပြနန်မ်း လာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အားရအောင် ဆောင့ပြေးလိုကရြင်း မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ပြီးချင်လြာတာကြောင့ြ အတနကြို အပြငဆြှဲထုတလြိုကပြှီး သူ့ဗိုကပြေါကြို ထုတပြေးလိုကပြါတော့တယ်။ နောကတ်ော့မှ အနားက တဈရှူးနဲ့ လိုကသ်ုတပြေးလိုကပြါတယ်။
ဒီလိုနဲ့ပဲ ဟိုနှစ်ယောကြ ပြနမြလာတာကြောင့ြ အခန်းမှာပဲ ညအိပလြိုကကြာ နောကတ်ဈခွီလောကြ ထပဆြှဲဖြစ်ကြပါတယ်။ မနကမြိုးလင်းလာတော့ သူကလည်း သူ့ဘဝလေးကို နှမှောတာကြောင့ြ ငိုနတောမို့ တောတ်ောလြေးကို ချော့လိုကရြပါတယ်။ နောကတ်ော့လည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အပြတအြသပ် အကိုငအြတွယတ်ှကြေောင့ြ သူလည်း ပြော့သှားပြီး ပြနခြါနီး တဈခွီလောကြ ထပဆြောပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကရြကတ်ှရေောကတ်ော့ သူလည်း မိန်းမပီပီ ဝတစြားလာတာကြောင့ြ ဟိုနှစ်ယောကကြတောင် ကြှနတ်ော့ကြို
‘ဟဲ့.. နငဘြောပြားမကို ဘယလြိုလုပလြိုကလြဲ။ တဈခါတည်း အခွိုးပြောင်းသှားတယ်’
‘ဘာမှထွထွထေေူးထူး မလုပပြေးပါဘူး။ မိခငစြိတတ်ှေ ပေါလြာအောငပြဲ လုပပြေးလိုကတ်ာပါ’
‘မသာကောင်… အေး နငလြည်း သတိသာထားနေ။ ငါတို့သုံးယောကကြှား နငဖြာသာ နငန်ိုငအြောငကြပတေော့ဟေ့’
လို့ပြောကာ ဘဘောတွကနွေကြပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အဲဒီသုံးယောကကြှား လကမြလညအြောင် အလုပမြွားနပေါတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့အြတွကကြတော့ အာသာလည်းပြေ ငှလည်ေးရှှငဆြိုသလို ကောင်းစားနခေဲ့ပါတယ်။
…………………………………………………………….
❤️တဈသကလြုံးတိုးရမယ့ကြငွြး❤️
တတိယနှစ်ရောကတ်ော့ ဟိုသုံးယောကကြ ဘာကြောင့မြှန်းမသိ ကြောင်းပြောင်းသှားပါတယ်။ သူတို့လည်း အသဈတွရှောချင်လြို့နမှောပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် မိဘတွကေ ပေးစားလိုကလြို့လားမသိဘူး။ ဟိုကောင် ထကအြောငန်ဲ့ကတော့ တွေ့မရှောငဆြိုသလို နရောအနှံ့ ဘိတွေ ကကတွေ စားလိုကကြှတာ သောကသ်ောကလြဲပါပဲ။ သူနဲ့တူတူ ပြဲစားလေးဘာလေးလုပတ်ော့ တောတ်ောလြေး စုမိဆောင်းမိလာတယ်။ ဒါနဲ့ ဦးလေးတို့အိမကြနေ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ကိုယပျိုငအြခန်းလေးတဈခန်းတောင် ဝယထြားနိုငတ်ယပြေ့ါ။ နောကတ်ော့ တဈသကလြုံးစာအတွကြ မိန်းမတဈယောကတ်ော့ ရှာထားဦးမှဆိုပြီး အရငတ်ုန်းက အစရှညရြှညန်ဲ့လှနထြားတဲ့ အတန်းထဲက ကောငမြလေးကိုပဲ ပြနကြပရြတော့တာပေ့ါ။
သချောမိတဆြကပြေးရမယ် ခိုင် တဲ့။ အလုပတ်ဈဖကန်ဲ့မို့ ကြောင်းမှနမြှနမြတကဖြစ်လို့ စာမေးပြဲနီးတော့မှ အကူအညီတောင်းရင်း တောတ်ောလြေး ညကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ဇာတလြမ်းစချင်တ်ော့ စာမေးပြဲပြီးလို့ ခရီးထွကကြှရင်း ဖြင့ပြှောလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း မွှောလြင့ပြှီးသားမို့ အဆငပြှသှေားကြတယပြေါ့။ တကယယ်ူမယ့သ်ူလေး ဆိုတော့လည်း မထိရကမြကိုငရြကပြေါ့။
ခငဗြွားတို့လည်း ခံစားမိမှာပါ။ သူ့ဖကကြလည်း တောတ်ောလြေးကို တနဖြိုးထားတယ်။ လကမြထပခြငတ်ော့ အပျိုဖြစ်ပါရစတေဲ့။ သူ့မိဘတွကလေည်း ပြင့လြင်းပါတယ် မင်းတို့ဖာသာ ဆုံးဖြတကြှတဲ့။ အိမကြိုလည်း လာလညလြို့ရတယ်။
ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ လကမြထပခြငအြထိ သမီးရည်းစားဘဝကို ပြောပြွောကြှီး ဝအောင် ခံစားခဲ့ကြပါတယ်။ ဖိုငန်ယတ်ဈနှစ်လုံး ပန်းခွံတို့ ရုပရြှငရြုံတို့လောကပြဲ။ အဝတတ်ှပေေါကြတောင် ကိုငခြှင့မြပေးဘူး။ ကြှနတ်ော့အြခန်းကို ခေါတ်ာလည်း လုံးဝ မလိုကဘြူး။ အရငတ်ုန်းက ကြှနတ်ောကြ အခန်းမှာ လုံးဖူးတာကိုး။ နောကမြှ သနားလို့ ငိုယိုနလေို့ ပြနလြှှတပြေးလိုကတ်ာလေ။
နောကတ်ော့လည်း ပုဂံဖကကြို သူတို့မိသားစုနဲ့ သှားကြရင်း အပြနကြှတော့မှ ကားပေါမြှာ စပြီး လှုပရြှား မိတော့တယ်။ Express နောကန်ားလေးမှာ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြ တဈခုံ၊ နောကခြုံမှာက သူ့အဒေါလြငမြယား။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ခါးထိုးလိုကြ စလိုကန်ဲ့ နောကန်တေုန်း သူက ခွထေောကကြို ခုံပေါတ်ငထြားတဲ့အခွိန် ကြှနတ်ောြ သူ့ခွသလေုံးလေးကို ကိုငလြိုကပြါတယ်။ အခွိနကြလည်း နည်းနည်းမှောငန်တောမို့ သူကလည်း ဘာမှမပြောပါဘူး။ အရငတ်ုန်းကဆို ဘယရြလိမ့်မတုန်း။
ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောြ နည်းနည်းလေး ပြတပြေးနရင်ေး အပေါကြိုတကလြာကာ ပေါငကြှားထဲကိုနှိုကကြာ ပြတပြေးလိုကတ်ယ်။ စတိုငဘြောင်းဘီ အသားပြော့လေးနဲ့မို့ တိုကရြိုကန်ီးပါး ထိပါတယ်။ သူလည်း ကြှနတ်ော့လြကကြို အတင်းဖကထြားကာ ခေါင်းလေး ငုံ့ထားပါတယ်။ ခမွြးလို့ ကားကပေးထားတဲ့ တဘကလြေး ခွုံထားတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြို ဘေးကလူတွေ သတိမထားမိကြပါဘူး။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းလေးဖိကာ လကန်ဲ့ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ပါးစပကြို လကဝြါးလေးနဲ့ အုပထြားကာ လကတ်ဈဖကကြ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို တင်းတင်းလေး လာဆုပကြိုငပြါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း သူတောတ်ောလြေး ထနလြာတာကို သိလိုကပြှီမို့ ဘောင်းဘီဇဈဖြုတကြာ အတွင်းခံထဲက ညီလေးကို ဆှဲထုတကြာ ကိုငခြိုင်းထားလိုကပြါတယ်။ သူလည်း မရဲတရဲလေး ကိုငရြှာပါတယ်။ ဥတွကေိုပါ လိုကကြိုငကြှည့န်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လကန်ဲ့ပြတန်တော နည်းနည်းအရှိနရြလာတော့ သူ့နားကို တိုးတိုးလေးကပပြှီး
‘ဘောင်းဘီလေး ဟပေးပါလား’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကနွတ်ဲ့လကလြေးနဲ့ ဘောင်းဘီလေးကို အသာဟပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အထဲကို လကသ်ှင်းလိုကကြာ အားရပါးရ ပြတလြိုကတ်ော့ ပြောငခြွောကြီးပဲ စမ်းမိပါတယ်။ ဘာကြောင့လြဲဆိုတော့ သူက နိုငလြှနဘြောင်းဘီကြီးကို အတွင်းခံဝတထြားတာကိုး။ ဒါကြောင့ြ အတွင်းခံထဲဝငအြောင် လကကြိုပြနထြိုးထည့လြိုကတ်ော့မှ အရညတ်ှရှေှဲနတေဲ့ စောကပြတလြေးကို စမ်းမိပါတယ်။ လကကြို စောကပြတထြဲထိုးထည့ဖြို့က ဘောင်းဘီက တအားကြပန်လေို့ လကခြလယန်ဲ့ပဲ အပေါအြောကြ ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။
သူလည်း တောတ်ောလြေး ဖီးတကလြာလို့ ခေါင်းလေး ကြှနတ်ောဖြကကြိုလှည့လြာလို့ နှုတခြမ်းလေးကို လှမ်းကာ မထိတထိလေး စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ လွှာလေးထုတပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ကြှနတ်ော့လြွှာကို ပြနစြုပပြေးပါတယ်။ လကကြလည်း ကြှနတ်ော့လြီးတနကြို ပြတလြိုကည်ှဈလိုကန်ဲ့ လုပန်တောကြောင့ြ ထွကမြသှားအောင် မနည်းထိန်းထားနရပေါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက
‘မောင်..ရငဘြတကြို ကိုငခြငွရြငကြိုငန်ောြ’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့အင်ျကြီလညပြင်းပေါကကြနေ လကထြိုးလိုကကြာ နို့သီးခေါင်းလေးကို ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ ငါးမိနဈလောကြ လုပပြေးလိုကပြှီးတဲ့နောကြ သူလည်း ကြှနတ်ော့လြကကြို တင်းတင်းလေးကိုငကြာ ကြှနတ်ော့ဖြကကြို မှီကလွာပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မှီကလွာတဲ့ သူ့ကိုယလြေးကို အသာလေးမှေးကာ ယူလိုကရြင်း ပေါငပြေါကြို သူ့မကြန်ှာလေးရောကအြောင် လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ဇဈပြနမြတတရြသေးတဲ့ ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီကြားထဲက လီးတနကြို လာဆော့နပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း လီးတနကြို လကန်ဲ့ကိုငလြိုကပြှီး သူ့ပါးစပန်ားကို တေ့ပေးလိုကတ်ော့ သူ့မကြန်ှာလေး အပေါကြို မော့လာပါတယ်။
ဒီတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့လကခြွောင်းလေးတဈချောင်းကို ပါးစပထြဲထည့ကြာ စုပပြှလိုကရြင်း သူ့ဖင် ဖကကြနေ စောကပြတလြေးကိုလှမ်းကိုငကြာ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ သူလည်း သဘောပေါကသ်ှားလို့ ကြှနတ်ော့လြီးကို နှုတခြမ်းလေးနဲ့ စငုံပေးလိုကပြါတယ်။ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ လုပပြေးမယလြို့တောင် ထငမြထားဘူး။ စောကပြတကြိုပြတန်တေဲ့ လကကြို နည်းနည်းလေးမှနလြိုကတ်ော့ သူလည်းကြှနတ်ော့ကြို ပါးစပထြဲကနေ ငုံလကြန်ဲ့ အထဲမှာ လွှာလေးနဲ့ လိုကကြစားပေးနပေါတယ်။ ခဏနတေော့ တောတ်ောလြေးကောင်းလာတာမို့ စောကပြတကြိုလုပပြေးနတေဲ့ လကကြို ပြနရြုပလြိုကပြှီး သူ့ခေါင်းလေးကို ထိန်းထားရင်း လကတ်ဈဖကကြလည်း သူ့ပါးစပအြောကန်ားလေးကနေ အတနကြိုကိုငကြာ ဂွင်းတိုကပြေးလိုကပြါတယ်။ သူလည်း ပါးစပထြဲမှာ ပြီးချင်တ်ာကိုသိတော့ အပေါကြနေ ငုံရုံလေးပဲ ငုံထားပေးပါတယ်။
နောကထြပ် သုံးမိနဈလောကကြှာတော့ ကြှနတ်ောြ လည်း မနနေိုငတ်ော့ပဲ သူ့ပါးစပထြဲပြည့လြွှံသှားအောင် ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်။ ဒါနဲ့ ထွေးထုပဖြို့ ခုံရှေ့က ကြှတကြွှတအြိတလြေးကိုယူပေးလိုကတ်ော့ သူကကြှနတ်ော့ကြို လကကြာပြလိုကရြင်း
‘မွိုခလွိုကတ်ယ် မောင် ခစွလြို့ သိလား’
လို့ပြုံးစိစိနဲ့ တိုးတိုးလေးပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကို တင်းတင်းလေး ပြနဖြကထြားလိုကပြါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား မောမောနဲ့ အိပပြွောသ်ှားလိုကတ်ာ ရနကြုနထြဲဝငတ်ော့မှပဲ နိုးလာပါတော့တယ်။
…………………………………………………….
ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ခွိန်းတွေ့တိုင်း တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ လကန်ဲ့ပဲ ပြီးအောငလြုပ် အပြနအြလှနလြုပပြေးနကြပေါတယ်။ ကနတ်ောကြှီးပန်းခွံထဲမှာ ချောင်းတဲ့သူတွရှေိနတေဲ့ကြားက ထီးလေးကြယ် ကာ လုပပြေးခဲ့ကြတာတွေ ရုပရြှငရြုံနောကဆြုံးတန်း အတွဲခုံတွမှော လုပပြေးခဲ့ကြတာတွကတေော့ အခုထိ ပြနတ်ှေးကြည့်ရြင် ကြညန်ူးစရာတွပေါပဲ။ နှစ်ဖကမြိဘပြောဆိုပြီးကြလို့ စေ့စပပြှီးခဲ့ပမယေ့ြ နှစ်ယောကလြုံးကတော့ မင်ျဂလာဦးရဲ့ အရသာလေးကို အပြည့အြဝခံစားချင်ကြှတာမို့ အဆုံးစွနအြထိတော့ မဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး။ ကိုယတ်ိုငကြလည်း မခူးရကသ်လို သူကလည်း တနဖြိုးထားနတယေလြေ။
‘လကထြပပြှီးတဲ့အထိတော့ စောင့ပြါ မောင်။ တဈလလောကပြဲ လိုတော့တာ’
လို့တောင်းပနကြာ ကြနပေလြောကအြောင် ပြုစုပေးနတောမို့ ကြှနတ်ောြ ဘယလြိုလုပရြကမြှာလဲဗွာ။ ဒီလိုနဲ့ လကထြပမြယ့န်ေ့… မင်ျဂလာဆောငမြယ့န်ေ့ဆိုတော့ မနကအြိပယ်ာနိုးနိုးချင်ြး လန်းဆန်းတကကြှှမှုတွနေဲ့ နနတေေုန်း ခိုင့ဆြီကနေ ဖုန်းဝငလြာပါတယ်။
‘ဟယလြို…သဲလေး ပြော ရငခြုနန်ပြေီလား’
‘ကြောကပြါဘူး။ဟိ..ဟိ.. မောင့ကြို ပြောစရာရှိတယ် သိလား’
‘ဘာလဲ။ ဖြည်းဖြည်းလုပလြို့ ပြောမလို့လား။’
‘မဟုတပြါဘူး။ စိတမြဆိုးနဲ့နောြ’
‘မဆိုးပါဘူး။ မိန်းမရဲ့’
‘အောငမြယ် ပိုငတ်ောငမြပိုငသ်ေးပဲနဲ့ ဟှန်း’
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီညတော့ ငါ့မိန်းမဖြစ်ပြီ’
‘နောကသ်ုံးရကလြောကန်မှထေငတ်ယ် မောင်။’
‘ဘာဖြစ်လို့လဲ ခစွရြဲ့’
‘မောင်..စိတထြိန်းထား။ ခိုငလြေ.. ဟိုဟာတွလောနတယ်ေ မောင်’
‘ဟိုကျ..သပြေီကြာ..’
လို့ပြောလိုကရြင်း ကိုယ့န်ဖူးကိုယ် ရိုကလြိုကမြိပါတယ်။
‘မောင် စိတပြကြသ်ှားပြီလား။’
‘ဒါပေါ့ ခိုငရြဲ့။ မောငကြ ညကြရင် ခိုင့ကြို ရှယပြှုစုမလို့ မောင့အြခစွတ်ှေ အကုနပြေးမလို့’
‘အားနာတယ် မောင်။ ဒါပမယေ့ြ မောငကြွနပေအြောင် လုပပြေးမှာပါ’
‘အေး..အေး’
‘ကဲ ပြငဆြငတ်ော့ ဆယန်ာရီဆိုသှားတော့မှာ စောင့န်မယေန်ောြ’
‘အိုကေ ခစွတ်ယခြိုင်’
လို့ပြောကာ စိတထြဲခိုးလို့ခုလုနဲ့ ဖုန်းခလွိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အဝတအြစားလဲ ပြငဆြငကြာ ခိုင့ဆြီကို ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ ခိုငကြလည်း အားတုံ့အားနာဖြစ်နတေဲ့ မကြန်ှာလေးနဲ့ ကြိုပါတယ်။ နောကတ်ော့ မင်ျဂလာခန်းမဆီကို ခွီတကခြဲ့ကာ အာဝါဟ ဝိဝါဟ လုပလြိုကကြှပါတယ်။
ညဖကရြောကတ်ော့ သူငယခြငွြးအပေါင်းအသင်းတွကေို ဧည့ခြံပြီးတော့ အိပခြန်းထဲကို လှမ်းကြှခဲ့ပါတယ်။ တကယဆြို ပြောန်ရမေယ့အြခွိနဖြစ်ပမယေ့ြ စိတထြဲမှာ ပြောတ်ော့ပြောန်တယ်ေ။ ဒါပမယေ့ြ နည်းနည်းအလိုမကသွလိုလေး ဖြစ်နတယ်ေ။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား အဝတအြစားတွလေဲကာ ကုတငပြေါကြို တကလြိုကကြှပါတယ်။ ကုတငပြေါရြောကတ်ော့ ခိုင့ကြိုဖကကြာ နှုတခြမ်းလေးကို စနမ်းလိုကပြါတယ်။ ခိုငကြ
‘မောင်.. ခိုင် မောင့ကြိုအားနာတယ် မောင်။ ခိုင် ပါးစပန်ဲ့ပဲ လုပပြေးပါ့မယ်။ ကြနပေပြါ မောင်’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့ကြိုဖကထြားလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ညဝတအြင်ျကြီလေးကို လှနတ်ငလြိုကကြာ နို့လေးကို စို့ပေးလိုကပြါတယ်။
‘အား မောင် ဖြည်းဖြည်းစို့ပါ။ နာလို့’
လကတ်ဈဖကကြလည်း ကနွတ်ဲ့တဈလုံးကို ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ ခိုငကြတော့ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းလေးကို ဖကထြားကာ မကြစြိလေးမှိတထြားလိုကပြါတယ်။ လကအြောကကြိုဆင်းတော့ ခိုငကြ
‘မောငကြလည်း ပကေုနမြယ်’
‘ပပေါစကြော’
လို့ပြောကာ ဘောင်းဘီကို ခွှတပြေးလိုကပြါတယ်။ သူဆေးထားတော့ နည်းနည်းချင်ြးတော့ လာနသေေးတယ်။ ဒါကြောင့ြ အစေ့လေးကိုပဲ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို စို့လိုကြ စောကစြေ့လေးကို ဖိပြတပြေးလိုကန်ဲ့ တောတ်ောလြေးကြာတော့ ခိုငလြည်း ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းလေးဖကကြာ ပြီးသှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ ခိုငကြ ကြှနတ်ော့ကြို ပကလြကအြိပခြိုင်းပြီး ပေါငကြှားထဲဝငကြာ ပုဆိုးကိုဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လြီးကို လကန်ဲ့ကိုငကြာ အရပြေားကို ဆုံးအောင် ဆှဲခလွိုကရြင်း သူ့နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ ငုံပေးလိုကပြါတယ်။
‘အား…ကြှတကြွှတ်..ခိုငရြယ်’
လို့ပြောကာ ခိုင့ခြေါင်းလေးကို ကိုငထြားလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ သငပြေးထားလို့ ကြှမ်းကငွန်တေဲ့ခိုငကြလည်း နှုတခြမ်းလေးကို ခပတ်င်းတင်းလေးဖြစ်အောင် လုပလြိုကပြှီး လွှာနဲ့အထဲမှာ ကစားပေးနရင်ေး လကကြလည်း ဂွေးဥတွကေို ပြတပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ကောင်းလှန်းလို့ အရသာခံနရင်ေး ခိုင့ဆြံပငတ်ှကေို လကန်ဲ့လိုကဖြှပေးနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ခိုငကြလည်း ပါးစပကြနပြနေခြွှတလြိုကရြင်း လကန်ဲ့လှနတ်ငလြိုကကြာ လွှာလေးနဲ့ အောကပျိုင်းကို ကလိပေးကာ ဂွေးဥတွကေိုပါ ယကပြေးနပေါတယ်။ ဂွေးဥကိုလည်း တဈလုံးစီ ပါးစပထြဲစုပသ်ှင်းပေးနတောမို့ ကြှနတ်ော့ခြငမြွာ တွန့လြိမန်ပေါတယ်။ လကကြလည်း အတနကြိုကိုငကြာ သှကသ်ှကလြေး ဂွင်းတိုကပြေးနပေါတယ်။ နည်းနည်းလေးကြာလာတော့ ပြီးချင်သ်လိုဖြစ်လာတာကြောင့ြ
‘အား..ခိုငရြေ ထွကခြငွပြှီ ပြနင်ုံလိုကတ်ော့’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ခိုငကြ ကြှနတ်ော့လြီးကို ပြနင်ုံပေးလိုကကြာ နှုတခြမ်းနှစ်ခုနဲ့ ဂွင်းတိုကသ်လို သှကသ်ှကလြေး လုပပြေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ခေါင်းလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့စုံကိုငကြာ အောကကြနေ ကော့ကာပေးနမေိပါတယ်။
နှစ်ယောကသ်ား တကည်ီ ယလကည်ီ လုပန်ကြတေော့ အောကကြကောငလြည်း မခံနိုငတ်ော့ပဲ သုတရြညတ်ှေ ပစွခြနဲ ပစွခြနဲ ထွကကြုနပြါတော့တယ်။ ခိုငကြ ကြှနတ်ော့ဆြီကထွကတ်ဲ့ သုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ အားလုံးကုနသ်ှားတဲ့အထိ စုပယ်ူမွိုခပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ပြနထြလိုကရြင်း ကြှနတ်ော့ကြို ပြုံးစိစိနဲ့ ကြည့်န်ပေါတယ်။
‘မောင်..ကြနပေပြှီလား’
လို့မေးလိုကတ်ေ့ာ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့ကြိုဖကထြားရင်း
‘ခိုင် ခစွလြိုကတ်ာကြာ။ ဘယလြိုလဲ အရသာရှိလား’
‘ငံကြိ ငံကြိ ခြှဲကြိကြိနဲ့’
လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတပြေါကြို လာအိပန်လေို့ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကသ်င့လြေး ဖကကြာထားလိုကမြိရင်း မကြပြေဲအတွကြ အကြံတွထေုတန်ပေါတော့တယ်။
……………………………………………………………….
❤️အခုမှတကယ်❤️
ကြှနတ်ောန်ဲ့ ခိုငတ်ို့နှစ်ယောကြ မင်ျဂလာဦးညကို တဈပိုင်းတဈစနဲ့ ကြောဖြှတခြဲ့ကြပြီးနောကြ သုံးရကမြှောကတ်ဲ့နေ့ကို ရောကရြှိလို့လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က မှတမြှတရြရ လပြည့န်ေ့ဆိုတော့ နှစ်ယောကြ သား မိသားစုနဲ့အတူတူ ဘုရားသှားကြပါသေးတယ်။ ဘုရားပေါမြှာ လမ်းလွှောကရြင်းနဲ့
‘ခိုင် မောင့ကြို သားလေးမှေးပေးနောြ’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ သူက ရှကလြို့ဆိုပြီး ခေါင်းလေးငုံ့ကာ လကသ်ီးဆုပလြေးနဲ့ မနာအောငထြုပါတယ်။ နောကတ်ော့ အိမပြှန် နေ့လညစြာစားပြီးတော့ အခန်းထဲဝငကြာ အစပျိုးမလို့လုပတ်ော့ ခိုငကြ
‘မောငန်ောြ..ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ။ တောကြှာ အမတေို့လှမ်းခေါမြှ ဟုတပြေ့ဖြစ်နမယ်ေ’
‘ညကြရငတ်ော့ ပြေးမလှတဘြူးနောြ’
‘အေးပါ မောငရြဲ့။ နှစ်ညလုံး မောင့ကြို ပြုစုခဲ့တာနောြ။ ညရောကအြောငတ်ော့ စောင့လြိုကအြုံး’
ဆိုတော့ ဘယတ်တန်ိုငမြလဲ စောင့ရြတော့တာပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ညဖကကြို ရောကလြာပါတော့တယ်။ လူကြီးတွေ သူ့အဈမနဲ့ သူ့ညီမတို့နဲ့အတူတူ တီဗှီကြည့်န်ပမေယေ့ြ စိတထြဲကတော့ နာရီလကတ်ံတွေ ကိုသာ မှနမြှနသ်ှားစချင်ေန်ပေါတယ်။ ၁၀ နာရီသာသာလောကြ လူကြီးတွဝငေသ်ှားတော့မှ ခိုင့ကြို မကြရြိပပြှကာ အခန်းထဲခေါခြဲ့လိုကပြါတယ်။
အခန်းထဲကိုရောကတ်ော့ အခန်းတံခါးကိုပိတလြိုကရြင်း ခိုင့ကြိုယလြုံးလေးကို နောကကြွောကနေ သိမ်း ဖကလြိုကရြင်း လညတ်ိုငလြေးကိုနမ်းလိုကကြာ ခိုင့အြဝတတ်ှကေို စခွှတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ မကြန်ှာလေးကို ဆှဲလှည့လြိုကကြာ ခိုင့န်ှုတခြမ်းထူထူလေးတွကေို စုပယ်ူနမ်းရှိုကလြိုကပြါတော့တယ်။ ခိုငကြလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ပြနအြနမ်းပေးလိုကရြင်း ကြှနတ်ော့အြဝတတ်ှကေိုပါ ကူခွှတပြေးလိုကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား ကိုယလြုံးတီးနဲ့ ကုတငပြေါကြို နမ်းလကြသ်ား ထပကြသွှားပါတယ်။ နှုတခြမ်းကိုနမ်းနရင်ေး ကြှနတ်ော့လြွှာကို ထည့ပြေးလိုကတ်ော့ ခိုငကြလည်း အားကမွခံ သူ့လွှာလေးနဲ့ ဆီးကြိုကာ လွှာချင်ြးကစားနကြပေါတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်းခိုင့ြ နားရှကလြေးတဈဝိုကကြို လွှာလေးနဲ့ လိုကဝြိုကပြေးလိုကရြင်း လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ခိုင့န်ို့လေးတွကေို ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နားပေါကထြဲကို လွှာဖြားလေး ထိုးထည့ပြေးလိုကြ တော့ သူ့ကိုယလြေး တွန့လြာပါတယ်။ လကကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးကို ညှပကြာ ဆှဲပေးနပေါတယ်။ ခိုငကြလည်း အားကမွခံ ကြှနတ်ော့လြီးကိုကိုငကြာ ပြတပြေးနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လွှာစောင်းလေးနဲ့ယကရြင်း အောကကြိုဆင်းလာကာ ခွိုင်းသားလေးအနားကနေ နို့အုံအောကပျိုင်းလေးအထိ ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နို့အုံလေးကို လွှာနဲ့ပင့ကြာ ယကလြိုကရြင်း နို့သီးလေးကို လွှာထိပလြေးနဲ့ ကလိပေးလိုကတ်ော့
‘အား..ပါး..မောငရြယ်’
ကြှနတ်ောလြည်း နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံကာ စို့ပေးလိုကရြင်း လကတ်ဈဖကကြ ကနွတ်ဲ့တဈလုံးကို ခွပေေးလိုကြ၊ နို့သီးလေးတွကေို ဆှဲပေးလိုကန်ဲ့ လုပပြေးနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ကနွတ်ဲ့တဈလုံးကိုပြောင်းစို့ပေးလိုကရြင်း လကကြ အောကကြိုဆင်းသှားကာ ဒူးခေါင်းလေးကနေ အပေါကြို လကဖြွားလေးနဲ့ သာသာလေး ပြတကြာပေးလိုကတ်ော့ ခိုင့ပြေါငလြေး နည်းနည်းကားလာပါတယ်။ ပေါငတ်ှင်းသားလေးကိုလည်း အလားတူ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ ခိုင့ပြေါငတ်နလြေးနှစ်လုံး ဟစိဟစိ ဖြစ်လာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စောကပြတလြေးကို လကဝြါး လေးနဲ့ အုပကြိုငလြိုကကြာ ရှရှလေး ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အင်း..ဟင်း..ဟင်း…မောင်’
နောကတ်ော့ နို့စို့ပေးနရင်ေးက လွှာကိုအောကကြိုတဖြည်းဖြည်းဆင်းလာပြီး ခကြန်ားလေးကို တဈခကြန်ှဈခကြဝြိုကကြာ ပေါငရြင်းနားလေးကို ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဖကလြုံးလေးကို သူ့တငပြါးအောကကြို ခုပေးလိုကရြင်း ပေါငတ်ှင်းသားလေးကိုလည်း အထကအြောကြ အစုနအြဆန် လွှာနဲ့လိုကဆြှဲပေးပြီးတော့ ပေါငကြှားရောကတ်ော့ စောကပြတကြိုမထိမိအောင် တမငရြှောငကြာ ယကပြေးနတေော့
‘အဟင့ြ..ဟင့ြ..ဟင့ြ မောငရြယ် မနနေိုငတ်ော့ဘူး’
လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကိုကိုငကြာ စောကပြတန်ဲ့တည့အြောင် လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ဒီတော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း စောကပြတလြေးကို လွှာနဲ့အပေါြ အစေ့လေးအထိ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အား..ရှီး..မောင်’
စောကခြေါင်းလေးထဲကိုလည်း လွှာကိုဆန့ထြုတကြာ ထိုးထည့လြိုကရြင်း အထဲမှာ ရဈပတကြာ ကစားပေးလိုကတ်ော့ သူလည်း စောကပြတန်ဲ့မကြန်ှာကြာသှားမှာစိုးတဲ့အလား အတင်းဖိကပထြားပါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့စြောကပြတဝြလေးကို လကမြနှစ်ခုနဲ့ အသာဖြဲကာ စောကစြေ့လေးကို ယကပြေးလိုကရြင်း နှုတခြမ်းနှစ်ခုကြားညှပကြာ စုပပြေးလိုကတ်ော့
‘အား..လား..လား..မောင်..ရှီး ..ကြှတကြွှတ်’
ကြှနတ်ောလြည်း စောကစြေ့ကိုယကပြေးနရင်ေး လကခြလယလြေးကို စောကခြေါင်းဝလေးထဲ အသာလေး ထိုးသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ အထဲကလည်း ကြှနတ်ော့လြကခြလယကြို အားနဲ့ညှဈပေးထားပါတယ်။ လကထြိပဖြွားလေးနဲ့ အထဲကနေ စောကခြေါင်းအပေါဖြကကြို ကလိပေးလိုကရြင်း စောကစြေ့ကိုလည်း မနားတမ်း ယကပြေးလိုကတ်ော့
‘အား..အား..အား..ရှီး..ရှီး.. မောင်.. ကောင်းတယ် .. မရပလြိုကပြါနဲ့.. ဆကလြုပ်’
လို့ခေါင်းကိုလည်း ဘယည်ာရမ်းကာ ပြောလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ငါးမိနဈလောကြ ဆကတ်ိုကလြုပပြေးလိုကတ်ော့ ခိုငလြည်း တဈခကြတ်ုနတ်ကသ်ှားကာ ငှိမကြသွှားပါတယ်။ နောကတ်ော့မှ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အပေါဖြကကြိုဆှဲယူလိုကရြင်း ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းကို အငမ်းမရ နမ်းပေးနပေါတယ်။ နှုတခြမ်းကို ပြနခြှာလိုကရြင်း
‘ကောင်းလိုကတ်ာမောငရြယ်။ ရဟတစြီးနရသေလိုပဲ။ တလှပလြှပန်ဲ့ အသကရြှူတောငမြှားတယ်။’
နောကတ်ော့ခိုငကြ ကြှနတ်ော့ကြိုအိပခြိုင်းပြီး ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းကနေ စနမ်းပါတယ်။ ကြှနတ်ော့န်ို့သီးလေးတွကေို ရအောငလြိုကစြုပပြေးလိုကရြင်း အောကကြိုဖြည်းဖြည်းလေး ဆင်းသှားကာ အရညတ်ှစေို့နတေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးတနကြှီးကို သူ့ပါးစပထြဲထည့ကြာ စုပပြေးပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ကိုယလြုံးကို ကြှနတ်ော့ကြိုယပြေါကြို ပြနဆြှဲတငလြိုကပြှီး ခွခိုင်းလိုကပြါတယ်။ သူ့တငပြါးနှစ်လုံးကို လကန်ဲ့ထိမ်းပြီး နောကကြနေ သူ့စောကပြတလြေးကို ပြနယ်ကပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ လုပပြေးတဲ့အရှိနန်ဲ့ သူကလည်းဖီးတကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးနပေါတယ်။
နှစ်ယောကသ်ား အားရအောင် လုပပြေးပြီးတော့ ခိုင့ကြို ပြနဆြင်းခိုင်းလိုကကြာ ခိုင့ပြေါငကြှားထဲမှာ အသင့အြနအထေားဖြစ်အောင် ပြငလြိုကရြင်း
‘ခိုင်.. မောင် ထည့တ်ော့မယန်ောြ။ အစပိုင်းတော့ နည်းနည်းနာလိမ့မြယ်’
‘နာရငအြောမြှာနောြ’
‘အောခြငွလြည်း အောလြေ။ တဈအိမလြုံးကြားအောင်’
လို့ပြောလိုကရြင်း လီးကိုအရင်းကနကေိုငကြာ စောကပြတအြဝလေးတဈလွှောကြ အပေါအြောကြ ပြတပြေးနလေိုကပြါတယ်။
‘မောင် ခိုင့ကြို သအေောငသ်တန်တောလား။ သှင်းမှာဖြင့ြ သှင်းတော့လေ’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့စြောကပြတဝြလေးကို လီးကိုတေ့ကာ သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။
‘အား..ကပြတ်ယ် နာတယမြောင် အထဲမှာကို အောင့န်တောပဲ’
လို့ပြောကာ ခါးလေးကို ကိုငထြားပါတယ်။
‘ခဏလေးနောျ နည်းနည်းပဲနာမှာပါ’
လို့ပြောကာ နည်းနည်းလေး အသှင်းအထုတလြေး လုပပြေးလိုကရြင်း ခိုင့န်ှုတခြမ်းကိုလည်း ဖိစုပလြိုကကြာ လကကြလည်း နို့လေးကို ညှဈကာညှဈကာနဲ့ ခိုင့ကြို အာရုံများသှား အောငလြုပပြေးလိုကရြင်း တဈခကြဖြိကာ သှင်းလိုကတ်ော့ ပြင်းထနလြှတဲ့လီးဒဏကြို အထဲကအမှေးလေးပါ မခံနိုငတ်ော့ပဲ စောကခြေါင်းတဈလွှောကြ အတားအဆီးမရှိ စီးစီးပိုငပျိုငကြှီး ဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။ ခိုင့ခြငမြွာလည်း ကြှနတ်ောကြ သူ့နှုတခြမ်းကို နှုတခြမ်းချင်ြးဖိကာ စုပထြားတာမို့ ဘယလြိုမှ အောလြို့မရတော့ပဲ
‘အှန်း..အှန်း’
လို့သာ အသံထွကန်ိုငပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နှုတခြမ်းကို ပြနခြှာပေးလိုကတ်ော့
‘နာလိုကတ်ာ မောငရြယ်။ အထဲမှာ ပြည့ကြှပန်တောပဲ’
‘မောင် နည်းနည်းလေး ဆောင့ကြှည့မြယန်ောြ’
‘အင်း ခံနိုငမြယထြငတ်ာပဲ’
လို့ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခါးလေးကြှကာ အပြငကြို တဈဝကလြောကြ ထုတလြိုကရြင်း ပြနထြိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အသှင်းအထုတကြို နည်းနည်းသှကသ်ှကလြေး လုပပြေးလိုကတ်ော့ အထဲကနေ အရညတ်ှကလေည်း ရှှဲလာပြီမို့ တောတ်ောလြေးကို ရှောရှောရှူရှူ ဖြစ်လာပါတယ်။
‘အား..အား..အား..ကောင်းတယ် မောင် ဆောင့ပြေး’
ကြှနတ်ောလြည်း သူပြီးချင်တ်ာကိုသိလိုကတ်ော့ သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကို ပုခုံးပေါကြိုထမ်းတငလြိုကရြင်း အားထည့ကြာ ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ တဈခန်းလုံးလည်း ဆီးစပခြငွြး တဖတဖြတရြိုကတ်ဲ့ အသံတွပေဲ ထွကလြာပါတယ်။ ခိုင့်ခငမြွာလည်း ခေါင်းအုံးပေါမြှာ ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းလို့နပေါတယ်။
‘မောငရြယ် ကောင်းလိုကတ်ာ ဆောင့ြ ဆောင့ြ ခိုငခြံနိုငလြာပြီ။ ခိုင့ကြိုမသနားနဲ့’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အားရပါးရ ဆောင့ပြေးလိုကရြာ တအောင့န်တေော့ နှစ်ယောကသ်ား ပျိုငတ်ူပြီးသှားခဲ့ကြပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့်ပေါကြို ကိုယလြုံးကြီးကိုထပကြာ ခိုင့န်ှုတခြမ်းလေးတွကေို စုပပြေးနရင်ေး ဆံပငလြေးတွကေိုပါ သပတ်ငပြေးနပေါတယ်။
‘ကောင်းရဲ့လား ခိုင်’
‘အရမ်းကောင်းတယ် မောင်။ ဆိမ့သ်ှားတာပဲ’
‘ဒါဆို တအောင့န်ားပြီးရင် ပြနဆြကမြယလြေ’
‘မှားပါပြီ ဒီညရော ပေးအိပမြှာလား’
လို့ မေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ ခေါင်းလေးရမ်းပြလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ကြှနတ်ော့န်ှာခေါင်းကြီးကို မနာအောင် လိမဆြှဲလိုကရြင်း နှစ်ယောကသ်ား တခစ်ခစ်နဲ့ ရယလြိုကမြိပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မင်ျဂလာဆောငပြှီး သုံးရကကြှာမှ မင်ျဂလာဦးညရဲ့ အရသာကို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ခံစားလိုကရြပါတော့တယ်။ တကည်ီလကည်ီ လှောလြိုကကြှတာ မနကသ်ုံးနာရီလောကမြှပဲ ကမ်းပြနကြပန်ိုငကြှပါတော့တယ်။
………………………………………………………….
❤️ဘဝဆိုတာ တိုကပြှဲ❤️
အထကပြါ အဖြစ်အပကြမြွား ဖြစ်ပြားပြီးနောကြ နှစ်လခန့ကြှာသောအခါ… (မင်းသိင်ျခ ဝတ်ထုထဲကလို လိုကရြေးကြည့်တ်ာပါ) ကြှနတ်ော့ကြတောကြှီး ခိုငရြဲ့ ဝမ်းကြာတိုကတ်ှင် ရှှနှေုတင်ုံနပြေီ ဆိုတဲ့အကြောင်းကို ညနေ အလုပကြပြနလြာတဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို နားနားကိုကပပြှီး တိုးတိုးလေး ရှကကြိုးရှကကြန်း အမူအရာလေးနဲ့ ခိုငကြ ပြောပြလို့ သိခဲ့ရပါတယ်။ ဗိုကမြကြီးပဲနပေါ့မလား။ တဈရကကြလေးမှကို အနားမှမပေးတာ။ ထုံးစံအတိုင်း လကသ်ီးလကမြောင်းတန်းလို့ ‘ငါကြ’ လို့ ထအောလြိုကတ်ော့ ခိုငကြ
‘မောငကြလည်း ဘာမှန်းမသိဘူး။ ရှကစြရာကြီး’
‘ဒါရှကစြရာမှ မဟုတတ်ာ မိန်းမရာ’
‘မောင်.. မနကဖြှန် အမတေို့အိမကြို သှားလညရြအောငန်ောြ။ ခိုင် ဟိုမှာ သုံးလေးရကလြောကြ နချင်ေလြို့’
‘ကောင်းသားပဲ ခိုင့သ်ဘောလေ’
လို့ပြောကာ ခိုင့န်ဖူးလေးကို နမ်းလိုကကြာ အိမထြဲဝငခြဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့ကစပြီး ခိုငကြ အထဲကကလေးထိမှာစိုးလို့ ကြှနတ်ော့ကြို မပေးတော့ပါဘူး။ နောကန်ေ့တော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ခိုငတ်ို့နှစ်ယောကြ အထုပကြိုယစြီနဲ့ သူတို့အမေ ကြှနတ်ော့ယ်ောကခြမအိမကြို ရောကသ်ှားခဲ့ပါတယ်။ အိမကြိုရောကတ်ော့ ဆီးကြိုနှုတဆြကကြှ ဝမ်းသာအားရ စကားပြောကြနဲ့ပေါ့။ ခိုင့မြိဘတွကလေည်း တပြုံးပြုံးနဲ့ပေါ့။ ရောကတ်ုန်းရောကခြိုကြ တဈပတလြောကတ်ော့ နအေုံးပေါ့။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း သူတို့အိမကြနပေဲ အလုပကြိုသှားခိုင်းပါတယ်။ နေ့လညရြောကတ်ော့ ခိုငကြ
‘မောင် ရချိုးတော့။ ပြီးရင် နေ့လညစြာ စားကြတော့မယ်’
လို့ပြောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အောကမြှာဆင်းမခွိုးတော့ပဲ အပေါထြပကြ ရချိုးခန်းဖကကြို ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ အခန်းဝရောကတ်ော့ တံခါးဆှဲဖြင့လြိုကတ်ော့ မကြလြုံးမကြဆြံပါ ပြူးသှားခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ခိုင့ည်ီမလေး ရချိုးပြီးလို့ ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ရသေုတန်တေဲ့အခွိန် ကြကတ်ိပါပဲ။ သူကလည်း လော့မခမွိတာလား၊ အပေါထြပမြှာ သူတို့အိမသ်ားတွေ သိပမြသုံးတာလားမသိဘူး။ သူလည်း ကြှနတ်ော့ကြိုမှငတ်ော့ အံ့အားသင့သ်ှားကာ ရုတတ်ရကတ်ော့ ကြောငကြှည့န်ပေါတယ်။ နောကမြှ တဘကကြို ကာလိုကတ်ော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း တံခါးပြနစြေ့ထားပေးခဲ့လိုကကြာ အောကထြပကြိုပဲ ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။
ခယမြလေးလှိုငရြဲ့ ကိုယလြုံးအလှလေးက မကြစြိထဲက မထွကတ်ာမို့ ရချိုးရင်းနဲ့ပဲ တိုကထြုတလြိုကပြါတော့တယ်။ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားတွလေဲကာ ထမင်းစားဝိုင်းဆင်းလာတော့ ခိုင့ဘြေးမှာ လှိုင့ကြို တွေ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုတွေ့တော့ သူရှကန်တေဲ့ပုံပါပဲ။ ကြှနတ်ောလြည်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ထိုငလြိုကရြင် ရှကသ်ှားမှာစိုးလို့ ခိုင့ဘြေးနားကိုလာတော့ သူကလည်း နောကတ်ဈခုံကို ရှှေ့ပေးလိုကတ်ော့ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ ဘေးချင်ြးယှဉရြကြ ဖြစ်သှားပါတယ်။ စားသောကန်ရင်ေးက သူကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ဟင်းတွေ အတင်းခပထြည့ပြေးနပေါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း သှေးတိုးစမ်းတဲ့အနနေဲ့ ခွထေောကခြငွြးထိမိအောင် လုပလြိုကပြါတယ်။
ပထမတော့ သူလည်း မထိအောင် ရှောငပြမယေ့ြ နောကတ်ဈခါတော့ မရှောငတ်ော့ပါဘူး။ ဒီတော့ ကြှနတ်ောကြ ခွသန်ေးလေးနဲ့ သူ့ခွဖမေိုးစောင်းလေးကို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း မရှောငတ်ော့ပါဘူး။ နောကတ်ော့ ခွသလေုံးသားလေးတွကေိုပါ တဈဆင့တ်ကကြာ ခွဖဝေါးလေးနဲ့ ပြတပြေးလိုကရြင်း သူ့ကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ စားနတောကို တွေ့ရပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း ထမင်းကိုမှနမြှနစြားပြီး ထသှားတာကြောင့ြ ကြှနတ်ော့မြှာ မချင့်မြရဲလေးဖြစ်ကာ ကနွခြဲ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးအောင် စားလိုကပြါတော့တယ်။
ညစာစားတော့လည်း သူက ကြှနတ်ော့ဘြေးနားကမွှာစိုးလို့ သူ့အမနေားမှာ သှားထိုငန်လေို့ ကြှနတ်ောြ လည်း သူနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငဖြစ်အောင် ထိုငလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ စားနရင်ေး ခွထေောကန်ဲ့ လှမ်းကာ ထိလိုကပြါတယ်။ ရုန်းလိုကပြှနရြငလြည်း ဘေးက သူ့အမကေို ထိသှားမှာစိုးတာကြောင့ြ သူလည်း မရုန်းရဲပါဘူး။ ကြှနတ်ောလြည်း ခွထေောကကြို နည်းနည်းဆန့ထြုတလြိုကတ်ော့ သူ့ဒူးလေးကို ထိမိပါတယ်။ အားလုံးက စားသောကန်ရင်ေး စကားတွေ ဖောငဖြှဲ့နတောမို့ သူဟနပြကြန်တောကို သတိမထားမိကြပါဘူး။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း နည်းနည်းဆကတ်ိုးကြည့်တ်ော့ သူ့ပေါငလြေးနှစ်ခုကို စေ့ထားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဆင့ခြငွြးသှားမယဆြိုပြီး ရပလြိုကကြာ မသိသလိုနဲ့ ထမင်းပဲ ဆကစြားနပေါတယ်။
စားသောကပြှီးတော့ ခိုင့ကြို အခန်းထဲပို့လိုကရြင်း ကြှနတ်ောပြါ သူ့ဘေးမှာ ဝငအြိပလြိုကတ်ော့ ဟိုဖကခြန်းက ခယမြလေးလှိုင့ြ စာကကြသ်ံလေးတွေ ကြားနပေါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောကြ အကြံနဲ့ ခိုင့ကြို ပူဆာပါတော့တယ်။
‘ခိုင်.. မောင် ဆာပြီကြာ’
‘မောငကြလည်း အခုတငစြားပြီးတာကို’
‘ထမင်းကိုပြောတာ မဟုတဘြူး။ ညစာကိုပြောတာ’
‘နားပါအုံးမောငရြယ်။ တောကြှာ ဗိုကထြဲက ကလေးကိုထိသှားမှဖြင့ြ’
‘မထိပါဘူးကြာ။ မောင် ထိန်းလုပပြါ့မယ်’
‘ဒါပဲနောြ မောင်။ နေ့တိုင်းတော့ မရတော့ဘူးနောြ။ ခိုင့ကြိုလည်း သနားအုံး’
‘အေးပါ မိန်းမရာ။ နောကဆြို မောငလြည်း တဈပတမြှ တဈခါလောကပြဲ လုပတ်ော့မှာ’
လို့ပြောရင်း အဝတတ်ှကေို ခွှတပြေးလိုကတ်ော့ ခိုငကြ မကြစြောင်းလေးတဈခကြြ လှန်းထိုးပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့န်ှုတခြမ်းလေးကို စနမ်းပေးလိုကပြါတယ်။ ခိုငကြလည်း ငှင်းမယ့သ်ာငှင်းနတော သူကလည်း စိတကြပါပါမို့ ကလေးကိုလည်း ထိမှာကြောကန်တေဲ့စိတန်ဲ့ မကြန်ှာမှာ စိုးရိမမြှုလေးတွေ နည်းနည်းတွေ့နရပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ မှနမြှနစြိတထြလာအောင် နားသီးလေးကိုပါ ဆကစြုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ခိုငကြတော့ တွန့လြိမကြာ အသံလေးတွပေါ ထွကလြာပါတယ်။ တဈဖကကြ စာကကြသ်ံလေးတောင် တိတသ်ှားသလိုပဲ။
ကြှနတ်ောကြ ခိုင့ကြို အသံနည်းနည်းထွကအြောင် လုပပြေးရမယလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုငုံကာ ခပပြှင်းပြင်းလေး စို့ပေးလိုကပြါတယ်။
‘အား..ယာ..ယား မောငရြယ်။ ဖြည်းဖြည်းစို့ပါ။ ပြတထြှကကြုနတ်ော့မယ်’
ကြှနတ်ောလြည်း ဂရုမစိုကပြဲ ဆကစြို့ပေးလိုကပြါတယ်။ လကကြိုလည်း စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးနားကို ပို့ကာ လကခြွောင်းလေးနဲ့ အထကအြောကလြေး ပြတဆြှဲပေးနတေော့ ခိုင့စြောကပြတဝြလေး စိုတိုတိုဖြစ်လာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အောကကြိုဆင်းလိုကကြာ ခိုင့စြောကပြတလြေးကို လွှာနဲ့ အောကကြနေ စောကစြေ့လေးအထိ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။
‘ဟင့ြ..ဟင့ြ..ဟင့ြ..မောင် ဆိုးတယကြှာ’
ကြှနတ်ောလြည်း လွှာကို စောကခြေါင်းထဲ ထိုးသှင်းလိုကြ အထဲမှာကလိပေးလိုကြ စောကစြေ့လေးကို နာနာယကပြေးလိုကန်ဲ့ အမွိုးမွိုးဆှပေးနတောကြောင့ြ ခိုငတ်ဈယောကလြည်း အသံမွိုးစုံ ထွကလြာပါတယ်။ ခိုင့ကြို အားရအောငမြှုတပြေးပြီးတော့ ခိုင့ပြါးစပန်ားကို လီးတေ့ပေးလိုကတ်ော့ သူကလည်း အိပလြကြြ ပြနစြုပပြေးပါတယ်။ နည်းနည်းလောကြ အမှုတခြံပြီးတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့ပြါးစပကြနေ ပြနခြွှတလြိုကကြာ ခိုင့ကြိုယလြုံးလေးကို ဘေးစောင်းလိုကရြင်း ပေါငတ်နလြေးကို ကြေးပေးလိုကပြါတယ်။ ကြားထဲက ပြူထွကလြာတဲ့ စောကပြတလြေးကို တေ့ကာ သာသာလေး သှင်းပေးလိုကတ်ော့ စီးစီးလေး ဝငသ်ှားပါတယ်။
‘အား..ကြှတ်..ကြှတ်..မောင်.. အရမ်းတော့ မဆောင့န်ဲ့နောြ’
‘စိတမြပူပါနဲ့ ခိုင်။ ဒီနည်းက ဆေ့ဖအြဖြစ်ဆုံးနည်းပါ’
ကြှနတ်ောလြည်း ပေါငတ်နလြေးကို လကန်ဲ့ထိန်းကာ တဈဝကလြောကပြဲသှင်းပေးရင်း အသာလေး ပြနထြုတလြိုကြ သှင်းလိုကြ လုပပြေးရင်း လကကြ နို့တဈလုံးကို ခွပေေးနပေါတယ်။ ခိုငလြည်း အရသာတွေ့နတေော့ ဘာမှကိုပြနမြပြောတော့ပါဘူး။ ကြှနတ်ောလြည်း အဆုံးအထိမရောကအြောင် ထိနိးပြီး မှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။
‘အိုး..အင်း..အား..မောင်..ကောင်းလိုကတ်ာ’
ကြှနတ်ောလြည်း ဇိမဆြှဲမနတေော့ပဲ သှကသ်ှကလြေး လှုပရြှားလိုကတ်ော့ ပြီးချင်လြာတာကြောင့ြ
‘ခိုင် အထဲကိုထည့ရြမလား အပြငကြိုထုတရြမလား’
‘အပြငကြိုပဲထုတပြါနောြ မောင်’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုင့ကြို ပကလြကဖြစ်အောင် လိုးလကြန်ဲ့ပြငလြိုကပြှီး နည်းနည်းလေး ဆကလြုပပြေးလိုကတ်ော့ ထွကခြငွလြာတာကြောင့ြ အတနကြိုခွှတလြိုကကြာ ခိုင့ဗြိုကပြေါကြို ထုတပြေးလိုကပြါတယ်။ နှစ်ယောကသ်ား သန့ရြှင်းရေးလုပကြှပြီး အိပယ်ာပေါြ ပကလြကပြှနလြှနန်ကြပေါတယ်။
‘မောငကြလေ တောတ်ောကြဲတယ်။ မောငလြုပပြုံနဲ့တော့ မှေးလာတဲ့ကလေး ထိပပြှောငတ်ော့မယ်’
‘မဟုတတ်ာခိုငရြယ် ဘာဆိုငလြို့လဲ’
‘ခိုငကြှားဖူးတယ် မောငရြဲ့။ ကိုယဝြနဆြောငတ်ဲ့အခွိနမြှာနရင်ေ ကလေးက မောင့ကြို သိပမြခစွဘြူးနောြ’
‘အေးပါ ခိုငရြဲ့။ မောင့ကြိုလည်း သနားအုံးနောြ။ မရတော့ရင် လကန်ဲ့ဖြစ်ဖြစ်’
‘တောတ်ောြ သူပဲ ကလေးလိုချင်တ်ယဆြို ဒီလောကတ်ော့ အောင့ထြားရမှာပေါ့’
‘အေးပါကြာ ခိုငလြည်း စိတကြှညရြင် လုပပြေးနောြ ။ အခုတော့ ချောကလြလောကအြထိတော့ တဈပတတ်ဈခါလောကပြေးနောြ’
လို့ပြောလိုကကြာ နဖူးလေး နမ်းလိုကပြါတယ်။
‘အရမ်းကို စကားတွတတေတ်ာပဲ တောပြှီကြာ ခိုင့ကြို ပေးအိပတ်ော့’
လို့ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း စောငကြိုခွုံပေးလိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား အိပပြွောသ်ှားကြပါတယ်။
🏵️ ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၃ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️