အောစာအုပ်

ရွာက သာဂိ (အပိုင်း ၃)

ရှာက သာဂိ
ရေးသားသူ – ဗညားပိကြိ

🏵️အပိုင်း (၃)🏵️

နောကန်ေ့ ကိုနိုင်းနိုင်းက လမ်းကြောင်းရှိသညဆြိုကာ လာခေါြ၍ သာဂိ လိုကသ်ှားရာ နောကတ်ဈရကမြှ ပြနရြောကသ်ည်။ အပြနလြမ်း လကပြံတန်းတွင် ဘီယာအသောကမြွားသှားသော ကိုနိုင်းနိုင်းက သာဂိကို လကဆြောင် တဈခုပေးသည်။ သူပြောတော့ မိန်းမခစွဆြေး ဟု ဆိုသည်။ ဒီဆေးကို ကိုယခြစွခြငွသ်ော မိန်းမ စားသောကမြည့ြ အရာတဈခုခုထဲ ထည့ပြေးလိုကလြွှင် နာရီဝကခြန့အြကြာမှာ ကိုယလြိုရာဆန်ဒသို့ သူလိုကလြွောလိမ့မြညဟြု ဆိုသည်။

သာဂိ နည်းနည်းတော့ သဘောကသွှားသည်။ တဈနေ့ညက အိမမြကခြဲ့ရသော အဈမပြည့ကြို ဒီဆေးတိုကလြိုကလြွှင် ဘယလြိုနမညေန်ည်း…. သာဂိ သိချင်သ်ှားသည်။ ထို့ကြောင့ြ တိုကခြန်းပြနရြောကပြှီး ညဘကြ ၇ နာရီ ထိုးခန့ခြွိနတ်ှင် တဈဘကခြန်းသို့ ထွကခြဲ့သည်။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ထုံးစံအတိုင်း ကြညလြငရြှှငပြသွော မကြန်ှာလေးဖြင့ြ သာဂိကို နှုတဆြကသ်ည်။ သာဂိက

“အဈမပြည့ြ ကြှနတ်ောြ ဗိုကဆြာတယ်”

ဆိုတော့..

“ထူးထူးခွားခွား ကိုယတ်ောကြ စောစောစီးစီး ထမင်းစားမလို့လား။ နောကဖြေးမှာ အဈမဖို့ ကြောထြားတဲ့ မုနည်င်းတွရှေိတယ်၊ စားလိုကလြေ။ နှေးနှေးကတော့ ကြကသ်ားကြောထြားတယ် ထငတ်ယ်။ ငပိရညကြ ကြောငအြိမထြဲမှာ၊ ကိုယ့ဟြာကိုယသ်ာ ထည့စြားတော့ကြယ်၊ အဈမ မအားဘူး”

ဟုဆိုသည်။ သာဂိက

“ရတယ်.. အဈမပြည့ျ… ရတယ်.. ”

‌ပြောရင်း နောကဖြေးထဲ ဝငသ်ှားသည်။ အဈမပြည့ကြ သကသ်တလြှတရြယလြို့ မဟုတသ်ောလြည်း အသီးအရှကကြို အစားများသည်။ ဟိုကောငမြလေး နှေးနှေးကတော့ ကြုံတာ အကုနစြားသည်။ သာဂိသည် ပန်းကနလြှတတ်ဈခုထဲသို့ မုနည်င်းရှကကြှောကြို နည်းနည်းခပထြည့လြိုကပြှီးမှ အိပထြဲထည့လြာသော ကိုနိုင်းနိုင်းပေးသည့ြ ဆေးမှုန့ကြို ဖြူးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ရောသှားအောင် အနည်းငယ် မှှပြေီး ပြနထြှကလြာကာ

“အဈမပြည့ရြေ.. ဟင်းယူသှားပြီ.. ဟိုမှာပဲ စားတော့မယ်”

“မောငသ်ာဂိ.. ငါ ခကြထြားတာ ဟင်းနောြ.. အမှည်း မဟုတဘြူး”

သာဂိ တဈဟဲဟဲနဲ့ သှားဖြဲရယပြှကာ ပြနထြှကလြာခဲ့သည်။ ရငတ်ှကတေော့ ခုနန်သညေမြှာ တဈဒိန်းဒိန်းနဲ့တောင် နသည်ေ။ ခါတိုင်း ကိုယဝြငထြှကန်ကြေ နရောသည် ယခုတော့ တရားရုံး စငမြှင့ြ ဝကခြှံထဲ ရောကန်သကေဲ့သို့။ မကြာမှီ အဈမပြည့ြ၏ ဆိုငပြိတသ်ံ၊ နှေးနှေး၏ စာကကြသ်ံများကို ကြားရသည်။

သာဂိသည် အောကစြကထြဲ အောကားတဈခွေ ထည့ြ၍ ကြည့်ရြင်း ဘီယာသောကကြာ အခွိနဖြှုန်းနသည်ေ။ ၁၂ နာရီထိုးပြီ။ သာဂိ အသာလေး အောကဆြင်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောကြ တဈဘကခြန်း အဈမပြည့တ်ို့ ဆိုငခြန်း တံခါးကို ဖြင့သ်ည်။ သူ့တွင် တောကတ်ဲ့ကပသ်ည့န်ေ့ကတည်းက နှေးနှေး ပေးထားသော သော့သည် ရှိနသည်ေ။ သော့လှည့လြိုကြ၍ တံခါးပြင့သ်ှားသော ခကြကြနဲ အသံသည် ညမှောငမြှောငတ်ှင် ကယွလြှန်းသည် ထငရြသည်။

သာဂိ တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနပြိတသ်ည်။ ပြီးနောကြ လော့ခခြရွင်း ပတဝြန်းကငွကြို ကြည့်တ်ော့ .. အဈမပြည့သ်ည် အပေါထြပ် မကြန်ှာကကြတ်ှငမြအိပပြဲ.. ခေါင်းလွှောသ်ော စငပြေါတ်ှင် အိပန်သည်ေ။ သူမသည် ဟိုနေ့ကကဲ့သို့ စွပကြယွကြိုပင် ဝတထြားပြီး အောကတ်ှင် ဝါဝနလြိုလို စကပလြိုလိုဟာကို ဝတထြားသည်။ သာဂိ တဈဖြည်းဖြည်းချင်ြး အနားတိုးသှားရာ အဈမပြည့ြ၏ ဘေးသို့တိုင် ရောကလြာသည်။ အဈမပြည့သ်ည် ဒူးခေါင်းလေးတဈဘကကြို ထောင်၍ ပေါငလြေးကို နည်းနည်းလေး ကားထားရာ လှတန်သေော အောကစြကြောင့ြ မဲမှောငန်သေော အမှှေးများ ဖုံးလှှမ်းရာ ပေါငရြင်းလေးကို မှငန်ရသေည်။

သာဂိ အာခေါငတ်ှေ ချောကလြာသည်။ ရငတ်ေ သလိုလို ဖြစ်လာသည်။ တံတွေးမှိုခခွငွသ်ည့တ်ိုင် သူ့ပါးစပထြဲတွင် တံတွေး မရှိသလို ဖြစ်နသည်ေ။ အဈမပြည့ြ၏ ဗိုကသ်ားခပြခြပြလြေးသည် အသကရြှူလိုကတ်ိုင်း နိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ။ နို့အုံလေးများပေါတ်ှင် လကကြလေးနှစ်ဖကကြို ယှကြ၍ ပိုကထြားသောကြောင့ြ နို့အုံလေးတွကေိုတော့ ကောင်းကောင်း မမှငရြ။ ကြော့ရှင်းသော လညတ်ိုငထြကမြှ မကြန်ှာလေးသည် ပန်းဆီရောငတ်ို့ဖြင့ြ ဖူးဖူးထလကြရြှိသည်။ နှင်းဆီသှေးနှုတခြမ်းငုံတို့က တဈစုံတဈရာကို တောင်းဆိုနသလေို ခပဟြဟလေး ပြင့အြာနကြသေည်။ ကော့စင်း သေးမွှငသ်ော မကြခြုံးမှှေး ကြေးကြေးလေးအောကကြ မကြတ်ောငကြော့ကြီးတွေ တဈခကြလြှုပသ်ှား သလား… သာဂိ သချောတော့ မမှငလြိုကြ။ သို့ရာတွင် အဈမပြည့ြ အသကကြို ခပပြှင်းပြင်းနှင့ြ မွှင်းပြီးရှူနကြေောင်း သာဂိ ရိပမြိသည်။

အဈမပြည့ြ၏ ဝမ်းဗိုကပြှားပြားလေးသည် ဖြေးဖြေးချင်ြး မို့တကလြာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး နိမ့ဆြင်းနသည်ေ။ သချောပြီ။ အဈမပြည့သ်ည် နိုးနပြေီ ဖြစ်သည်။ မကြစြိမှိတ်၍ အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်တောသာ ဖြစ်မည်။ သာဂိ နည်းနည်းရဲလာသည်။ အဈမပြည့ြ၏ ထောငထြားသော ပေါငလြုံးလေးကို ဖြဖြလေး ကိုငကြှည့သ်ည်။ နှုးညံ့အိစကသ်ော အထိအတွေ့သည် သာဂိလကဖြဝါးကို နှေးကနဲ ဖြစ်သှားစသည်ေ။ သာဂိ လကခြွောင်းထိပလြေးဖြင့ြ ပေါငလြုံးလေးတဈလွှောကြ ဖြဖြလေး ပြတဆြှဲကြည့်သ်ည်။ အဈမပြည့ကြ

“အင်း”

ကနဲ အသံလေးပြုကာ ပိုကထြားသော လကတ်ှကေို ဖြုတ်၍ ကိုယလြုံးလေးဘေးတွငခြသွည်။ သူမ ဘာများပြောမလဲဆိုပြီး လန့သ်ှားသော သာဂိ နည်းနည်းရငအြေးသှားရုံမက ပိုမိုရဲတင်းလာကာ ခွသလေုံးသားလေးကနေ စပြီး ဟိုးပေါငရြင်းထိ လကခြွောင်းထိပမြွားဖြင့ြ မထိတထိလေး ထိကာ ပြတကြှည့လြိုကသ်ည်။ ထောငထြားသော အဈမပြည့ြ၏ ပေါငတ်ံကြီးတငမြက အောကမြှာလှဲထားသော ပေါငတ်ံပါ ဘေးကို အနည်းငယ် ကားကနဲ ဖြစ်သှားသည်။

သာဂိ အဈမပြည့ြ၏ နှုတခြမ်းငုံလေးကို ထိကာ အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို သှားနှင့ြ ခပဖြှဖြ ခွဈရင်း ငုံနမ်းလိုကသ်ည်။ သူ့လကကြတော့ ယတထြားသော ပုဆိုးကို ဖြခလွေိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သာဂိသည် ခေါင်းလွှောစြငပြေါတ်ကကြာ အဈမပြည့ြ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဝငန်ရောယူလိုကသ်ည်။ အဈမပြည့သ်ည် မသိမသာလေး ပေါငတ်ံလေးတွကေို ကားပေးသည်။ သာဂိသည် နမ်းနရောမှခွာကာ အဈမပြည့ြ၏ မကြန်ှာလေးကို သချောကြည့်ရြင်း သူ့လိငတ်ံ ထိပဖြွားကို အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယ် အပေါကဝြနှင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။ အဈမပြည့ြ၏ မကြဆြံလေးတွသည်ေ မှိတထြားသော မကြခြှံပါးပါးလေး၏ အကြောမွှငမြွားအောကတ်ှင် လှုပန်ကြသေည်။

သာဂိ လိငတ်ံကို ဖိခလွိုကသ်ည်။ မဝငခြွေ။ အတွေ့ကြုံမရှိသေးသော သာဂိသည် မိန်းမကိုယကြို ဝငအြောင် ထည့ရြာတွင် အပေါကြနေ တည့ထြည့်ရမညဟြု ထငန်သည်ေ။ အပေါကဝြမှာ အောကဖြကခြပစြောင်းစောင်းတွင် ရှိနသေောကြောင့ြ အပေါကြတည့တ်ည့ြ ဖိထိုးလိုကသ်ော သာဂိလိငတ်ံသည် အမှှေးများနှင့ြ မိန်းမကိုယ် နှုတခြမ်းကြီးကို ပြတဆြှဲသှားရင်း အောကကြ ခေါင်းလွှောစြင် သားရဖေုံးကို သှားထိုးမိသည်။ သာဂိ မကြမနေပ် ဖြစ်သှားသည်။ အောကကြို ငုံ့ကြည့်သ်ည်။ အမှှေးမဲမဲများ ဖုံးအုပထြားသော အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယလြေးသည် သူ့ကို လှောငပြှောငန်သယေောင် ရှိသည်။

သာဂိ ဖငကြှီးကို နည်းနည်းကြှ၍ ထပဖြိခပြှနသ်ည်။ မဝငပြှနခြွေ။ အောကကြို ချောထြှကသ်ှားပြနသ်ည်။ အဈမပြည့ြ၏ လကလြေးနှစ်ဘကသ်ည် သာဂိခါးကို လာဖကသ်ည်။ သာဂိ နည်းနည်းတင်းလာသလို စိုးရိမစြိတလြည်း ဝငလြာသည်။ ဆေးရှိနပြယွသ်ှားပြီး ထအောပြါက ဒုကျခရောကတ်ော့မညဖြစ်သလို… အပေါထြပမြှာ အိပန်သေော နှေးနှေးသိသှားမှာလည်း ကြောကသ်ည်။ စိတလြှုပရြှားမူကြောင့ြ ထငသ်ည်။ သာဂိ ဝတထြားသော အင်ျကြီလေးမှာ ခွှေးတို့ဖြင့ြ ရှှဲရှှဲစိုလာသည်။ သာဂိ နောကတ်ဈကြိမ် ကြိုးစားပြနသ်ည်။ ဒီတဈခါ ဖိအထည့တ်ှင် သာဂိခါးကို ကိုငထြားသော အဈမပြည့ြ လကကြလေးတွသည်ေ အောကဘြကကြို တွန်းခပြေးသည်။ သို့ရာတွင် ဖိခသွော သာဂိ ခါးအားကို မလှနန်ိုငသ်ဖြင့ြ သူတွန်းတာ အရာမရောကလြှပေ။

သာဂိ သတိထားမိသှားသည်။ အောကကြနေ ပင့ထြည့ရြမှာလား….။ သာဂိ အဈမပြည့ြ၏ မကြန်ှာဖူးဖူးလေးကို ငုံ့ကြည့်လြိုကရြာ နဖူးက ခွှေးစကသ်ည် တောကကြနဲ အဈမပြည့ြ ပါးပြငလြေးပေါကြသွည်။ အဈမပြည့ြ မကြလြုံးလေး ပြင့လြာသည်။ သာဂိ ရငတ်ုနသ်ှား၏။ ဆေးရှိနပြယွပြှီလား…. မဟုတခြွေ။ အဈမပြည့သ်ည် ခွှေးစကတ်ို့ စိုနသေော သာဂိ နဖူးကို သူ့လကဝြါးလေးဖြင့ြ သုတပြေးသည်။ သူမ မကြဝြန်းတွသည်ေ အရကမြူးနသေော လူတဈယောကြ၏ မကြလြုံးများကဲ့သို့ ရီဝနကေော ငိုတော့မညကြဲ့သို့ ရှိသည်။ သို့ရာတွင် သူ့နှုတခြမ်းလေးတွကတေော့ ပြုံးနပသေည်ေ။

သာဂိ နည်းနည်းအားတကသ်ှားသည်။ ထို့ကြောင့ြ နောကတ်ဈကြိမ် ကြိုးစားပြနသ်ည်။ ဒီတဈခါတော့ သူ့ခါးကို အောကဘြကြ နည်းနည်းလွှောဆင်းပြီး အပေါကဝြဘကမြှန်းကာ ပင့ထြည့လြိုကပြှနသ်ည်။ မဝငခြွေ။ နှုတခြမ်းသားကြီး နှစ်ခုကြားမှ ချောထြှကကြာ အစေ့လေးကို ပြတထြိုးပြီး ဂွေးဥတွနှငေ့ြ မိန်းမကိုယ် ရိုကမြိသှားသည်။ အဈမပြည့သ်ည် မကြမြှောငလြေးကြူံ့၍ မကြစြိလေး ပြနမြှိတသ်ှားသည်။ သာဂိ နည်းနည်းတော့ မောချင်သ်လို ဖြစ်လာသည်။ စိတလြည်းတိုလာသည်။ အခုထကထြိ မဝငန်ိုငသ်ေးခွ။ အဈမပြည့ြ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါြ မှောကခြလွိုကရြင်း ခဏငှိမန်မေိသည်။

အဈမပြည့သ်ည် လေးလံလှသော သာဂိကိုယလြုံးကြီးဒဏကြို မခံနိုငပြဲ အသကကြို ပြတတ်ောင်း ပြတတ်ောင်းနှင့ြ ခကခြဲစွာရှူနရသေည်။ သို့ရာတွင် ဖယပြါဟုတော့ မပြောခွေ။ သာဂိ ကိုယလြုံးကြီးပေါမြှ ခွှေးစကတ်ို့သည် အဈမပြည့ြ၏ ဖြူဝင်းသော အသားဆိုငပြေါြ ရောကရြှိပရညေကြာ ဝင်းဝင်းပြောငပြှောင် ဖြစ်လာကြသည်။ ခဏနပြေီးနောကြ သာဂိ နောကတ်ဈကြိမ် ကြိုးစားပြနသ်ည်။ ဒီတဈခါတော့ ခါးကို အောကန်ည်းနည်းလွှောဆင်းပြီး ခုနလို ကော့မထိုးဘဲ တည့ထြိုးကြည့်သ်ည်။

” ဝိုး…”

သာဂိ စိတထြဲတွင် အရမ်းပြောသ်ှားမိသည်။ ဝငသ်ှားလပြေီ။ သာဂိ လိငတ်ံထိပဖြွား ကြမ်းသီးခေါင်းသည် အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယထြဲသို့ နဈဝငသ်ှားခွပြေီ။ နှေးထွေး နှုးညံ့သော အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယလြေးသည် သာဂိ၏ လိငတ်ံကို အသာတဈကြညပြင် ဧည့ခြံကြိုဆိုကြသည်။ အရညလြေးတွေ မစိုတစိုသာထွကသ်ေး၍ သိပတ်ော့ ချောငလြညခြှင်း မရှိပေ။

သာဂိ ခါးအားကို သုံးကာ ထပသ်ှင်းလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ သာဂိ၏ လိငတ်ံသည် တဈထဈထဈနှင့ြ အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယထြဲသို့ အဆုံးထိဝငသ်ှားတော့သည်။ သာဂိ၏ လိငတ်ံကို ရဈပတ် လှှမ်းခွုံထားသော နှုးညံ့နှေးထွေးခွင်းသည် သာဂိ နှလုံးသားကိုသာမက တဈကိုယလြုံးကိုပါ ကြနပေန်ှဈသကစြသည်ေ။ သာဂိ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဆှဲထုတ်၍ အထုတအြသှင်း မှနမြှနလြေးပြုကာ ဖြေးဖြေးချင်ြး ညှောင့န်မေိသည်။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ ပေါငလြုံးကြီးတွကေို ထောငကြာ ကားထားပြီး ခွဖြေားလေး နှစ်ခုက သာဂိ ဒကောကခြှကထြဲ ထည့ထြားကြသည်။ လကကြလေးနှစ်ဘကသ်ည် သာဂိ ဖငလြုံးကြီးတွကေို ဆုပကြိုငရြင်း တဈခကြခြကြြ ညှဈပစ်သေးသည်။

တောလြေးကြာတော့ သာဂိ ဒူးခေါင်းတွေ ပူလာသည်။ အောကကြ သားရဖေုံးသည် ပြတတ်ိုကဖြနမြွားသော သာဂိ ဒူးခေါင်းကို ကောပြတစြားသလို စားနကြသေည်။ အရခွေံတွေ လနလြာသည်။ လနသ်ှားသော အရခွေံထဲသို့ ခွှေးစကမြွား စိးဝငသ်ော အခါ အနည်းငယ် စပသ်ည်။ သာဂိ လိငတ်ံကို ခွှတပြှီး ခွဆင်ေးထိုငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အဈမပြည့ကြို ဆှဲထူကာ သူ့ပေါငလြုံးကြီးတွပေေါြ တငလြိုကသ်ည်။

အဈမပြည့သ်ည် အလိုကသ်င့လြေးပါလာရင်း သာဂိပေါငပြေါတ်ှင် ထိုငသ်ည်။ သာဂိက ခါးကဉွကြဉွလြေးကို သူ့လကကြှီးတွနှငေ့ြ ဆုပကြိုငဖြကရြင်း အနည်းငယ် မှှောကကြာ အောကကြ လိငတ်ံနှင့ြ တေ့သည်။ ပြီးတော့ ဖြေးဖြေးချင်ြး ခါးလေးကို ဖိခလွိုကသ်ည်။

“စွီ”

ကနဲ အသံထွကအြောငကြို မှညရြင်း လိငတ်ံသည် အဈမပြည့ကြိုယထြဲ ဝငသ်ှားပြနသ်ည်။ အဈမပြည့သ်ည် မကြန်ှာပေါြ ဝဲကလွာသော သရီးစတပဖြပြုံ ဆံပငလြေး၏ ဆံနှယဖြွားများကို လကန်ှင့ြ သိမ်းဖယရြင်း သာဂိ ဘယဘြကပြခုံးပေါြ မကြန်ှာလေးတငရြင်း လညတ်ိုငကြှီးကို ဖကထြားသည်။ သာဂိကတော့ ခါးလေးကို စုံကိုငကြာ အတင်းခနွမေိသည်။ အဈမပြည့ြ၏ ရငန်ှဈမှှာသည် သာဂိ ရငဘြတကြှီးနှင့ြ ထိကာပြားကပန်ပြေီး ပြည့တ်င်းသော အသားစိုငတ်ို့သည် ဘေးကို ကားထွကလြာကြသည်။ အစပိုင်းသာလွှင် သာဂိက သူမ ခါးကိုကိုငကြာ မှှောကခြွီ၊ ခခွီ ပြုရသောလြည်း နောကပျိုင်းတွငမြူ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ဖာသာသူ ခါးလေးကို ကစားရင်း ကြှလိုကြ ထိုငလြိုကြ လုပန်တေော့သည်။ သို့ရာတွင် အဈမပြည့သ်ည် သိပကြှာကြာတော့ မလုပန်ိုငခြွေ။ ခဏကြာလွှငပြင် သူမသည် သူမခါးကို အောကကြနေ အပေါသ်ို့ ပြတဆြှဲသလို လှုပရြှားရင်း တဈအင်းအင်း အသံထွကကြာ သာဂိလညပြင်းကို တဈအားဖကရြင်း ငှိမကြသွှားသည်။

သာဂိသည် ငှိမသ်ှားသော အဈမပြည့ကြို ခဏစောင့ကြှည့သ်ည်။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ပခုံးပေါတ်ှင် အသကပြှင်းပြင်းရှူရင်း ငှိမန်သည်ေ။ သာဂိက သူမ ကိုယလြုံးလေးကို အသာလေး ခွာထုတလြိုကတ်ော့ သူမသည် သာဂိကို အိပခြငွမြူးတူး မကြလြုံးမွိုးဖြင့ြ ကြည့်သ်ည်။ သာဂိ သဘောပေါကသ်လို ရှိသည်။ သူမ မောသှားပြီဟု။

သာဂိ သူမကိုယလြေးကို ထွေးဖကရြင်း စငပြေါြ လှဲပေးလိုကသ်ောအခါ သူမသည် တဈဘကသ်ို့ လှည့ြ၍ တဈစောင်းလေးကြေးကာ မှိန်းသှားသည်။ သာဂိ ခေါင်းကုပကြာ ဘာလုပရြမှန်း မသိဖြစ်သှားသည်။ သူက မပြီးသေးခွေ။ လုပခြငွသ်ေးသည်။ အဈမပြည့ကြ တဈဘကလြှည့ြ၍ အိပတ်ာလားမသိ။ မိန်းမတဈယောကြ ရှေ့ထားပြီး ဂွင်းတိုကရြအောငကြလည်း အလုပတ်ော့ မဟုတခြွေ။ ထို့ကြောင့ြ သာဂိသည် ကြေးကြေးလေး ဖြစ်နသေော အဈမပြည့ြ၏ နောကကြွောဘကတ်ှင် ဝငကြှေးလိုကကြာ သူမ ဒူးခေါင်းတွကေို ထပကြှေးစလေိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အောကဖြကပျိုင်းက မိန်းမကိုယလြေးသည် ပြူးပြူးကြီး ပေါလြာတော့သည်။

သာဂိက ထိုအခါကြမှ လိငတ်ံကို ကိုငကြာ အထဲထည့ရြသည်။ ဒီတဈခါတော့ အခကခြဲ သိပမြရှိလှခွေ။ အဈမပြည့ြ၏ မိန်းမကိုယသ်ည် အရညတ်ှနှငေ့ြ စိုနပြေီး ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် ဘေးတဈစောင်းလေးလှဲနသေော အဈမပြည့ြ၏ ခါးလေးကို စုံကိုင်၍ အားရပါးရ လုပန်မေိသည်။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ခွထေောကလြေးတွကေို သာဂိခွထောကတ်ှကြေားထဲ ထည့လြိုကသ်ည်။ သာဂိသည် ထိုအခါမှ ကုပတ်ှယစြရာ ရသှားသည့အြလား သူ့ ခွထေောကတ်ှနေဲ့ အဈမပြည့ြ ခွထေောကလြေးတွကေို ခွိတဆြှဲရင်း အားကုနဆြောင့တ်ော့ရာ အဈမပြည့ကြိုယလြုံးလေးသည် အင့ကြနဲ အင့ကြနဲ ဖြစ်ပြီး ခါးလေးကော့ကော့သှားသည်။ သာဂိသညလြည်း သိပကြှာကြာတော့ ဆောင့န်ိုငသ်ည် မဟုတ်။ လေး၊ငါးမိနဈခန့ြ ဆောင့ပြှီးတာနဲ့ အရညတ်ှေ ထွကကြာ ပြီးသှားတော့သည်။

သာဂိသည် သူ့လိငတ်ံကြီးကို ဆှဲမထုတပြဲ အဲဒီအတိုင်းကြီး တပရြကြ အမောဖြနမေေိသည်။ အဈမပြည့ကြတော့ မူနတတေဟြနမြတူခွေ။ သူမသည် ခါးလေးကိုကော့ ဖငလြေးကြှကာ ရှေ့နည်းနည်းတိုးရင်း စိမထြားသော လိငတ်ံကြီးကို ခွှတသ်ည်။ ပြီးတော့ လကန်ောကပြှနစြမ်း၍ သာဂိ ဘယလြကကြို ရှာဖြဆှေဲယူကာ ခေါင်းလေးအုံးပြီး မှိန်းနသည်ေ။ သာဂိသည် ရငခြှငထြဲက အဈမပြည့ြ၏ ခါးလေးကို ညာလကန်ဲ့ ဖကထြားရင်း နှေးထွေးနူးညံ့မူနှင့ြ ကြနပေခြှင်းကို မောဟိုကစြှာ ခံစားနမေိသည်။

သာဂိသည် သောကထြားသည့ြ ဘီယာရှိနန်ှင့ြ မောပန်းမှု ပေါင်းကာ တဈခကြြ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားရာ သူ့ ဘယလြကမြောင်းပေါကြ ငှငသ်ာသော လူးလှန့မြူကို ခံစားလိုကရြမှ ဖပြကြနဲ အသိဝငလြာပြီး မကြလြုံးဖြင့ကြှည့မြိသည်။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ကို စိုကကြှည့န်သည်ေ။ သူမ၏ မကြဝြန်းတွသည်ေ ခါတိုင်းကဲ့သို့ နှုးညံ့ငှငသ်ာနရေုံမွှမက အရညလြေးတွပေါ လညန်သကေဲ့သို့ ရှိသည်။ သူမသည် ဆေးပယွသ်ှားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူ့ကို တဈစုံတဈရာ မကြမနေပဖြစ်သည့ြ ပုံမွိုးတော့ မရှိ။ သာဂိ သူ့ကို ငေးကြည့်န်မေိစဉြ အဈမပြည့ကြ…

“သာဂိ.. မင်း တောတ်ောဆြိုးတာပဲ..။ ငါ့ကို ခစွစြကားလည်း မပြောပဲနဲ့…။ မင်း.. ငါ့ကို မတောင်းပနတ်ော့ဘူးလား”

သာဂိသည် ခကြခြငွြး ပြနမြဖြနေိုင်။ အကောင်းဆုံးဖြစ်မည့ြ စကားလုံးများကို ရှေးရင်း ခဏစဉြးစားနမေိသည်။ ပြီးမှ…

“ကြှနတ်ောြ အဈမပြည့ကြို စတွေ့ကတည်းက ခစွန်တောပါ..။ အဲဒါ ဘယလြိုပြောရမှန်းမသိလို့ ။ နောကပြှီး ခုနကလေ .. ကြှနတ်ောကြ အဈမကို ဒီလောကကြှီးထိ ခစွခြှင့ရြဖို့ အိမမြကတ်ောင် မကဖြူးတာ မဟုတပြါဘူး..။ အခုဟာက.. အခုဟာက .. ကြှနတ်ောြ အဈမမကြန်ှာလေး ကြည့်ရြရင် တောပြှီဆိုပြီး ခိုးဝငလြာတာ.. အဈမနဲ့တွေ့တော့ .. ဟိုဒင်း… စိတမြထိန်းနိုငဖြစ်ပြီး…”

“စိတမြထိန်းနိုငတ်ာနဲ့ တကလြုပရြော ဆိုပါတော့ .. ဟုတလြား”

ပြောပြောဆိုဆို အဈမပြည့သ်ည် သာဂိခေါင်းကို ဒေါကကြနဲနအေောင် ခေါကလြသည်ေ။ သာဂိသည် ခေါင်းပူသှားလို့လား မသိ။ ပြူးကယွြ ပြောတုန်းက ပုံစံနှင့ြ မတူသညကြို သတိရမိလိုကသ်ည်။

“အဈမပြည့ျ.. အဈမ ရည်းစားထားဖူးလား ဟင်”

အဈမပြည့သ်ည် မကြန်ှာတော့ တဈခကြပြကြသ်ှားသည်။ ပြီးမှ ခေါင်းငှိမ့ရြင်း…

“ဟုတတ်ယ်..ထားဖူးတယ်။ အဈမဝနခြံပါတယ်။ အဈမ အလှပြငသ်ငတ်န်းတကတ်ော့ ရနကြုနမြှာလေ.. အပြောထြားခဲ့တာပါ။ ပြတသ်ှားတာလည်း ကြာပါပြီကြယ်။ သူဆို အခု ကလေးတွေ ဘာတွတေောင် ရလောကရြောပေါ့။ စိတထြဲလည်း ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး။ ဘာလို့မေးတာလဲ မောငသ်ာဂိရဲ့”

“ဘာမှမဟုတပြါဘူး၊ အဈမ.. ဒီအရှယဆြိုတော့ ရည်းစားထားဖူးမှာပဲ ဆိုပြီး မေးကြည့်လြိုကတ်ာ၊ ဘာမှမဟုတဘြူး”

ပြောပြောဆိုဆို သာဂိသည် အဈမပြည့ြ၏ နှုတခြမ်းတဈခုလုံးကို ငုံခဲရင်း နမ်းလိုကရြာ အဈမပြည့သ်ည် မေးလေးမော့၍ မကြလြုံးလေး စင်းသှားသည်။ သာဂိ လကတ်ှသည်ေ ခုနတုန်းက မကိုငလြိုကရြသော နို့အုံလေးတွကေို လွှောကကြိုငန်မေိသည်။ သာဂိ စိတတ်ှေ ထလာပြနသ်ည်။ အောကကြ လိငတ်ံသည် တင်းမာထောငတ်ကလြာကာ အဈမပြည့ြ၏ ဗိုကသ်ားလေးကို သှားထောကသ်ည်။ အဈမပြည့ကြ မကြလြုံးလေး ဖြင့ကြှည့ပြှီး မကြစြောင်းလေးထိုးရင်း သာဂိလိငတ်ံကို ကိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ဂွင်းတိုကပြေးသလို ခပဖြှဖြလေး ဆုပကြိုင်းရင်း ….

“အဈမ.. နာနပြေီကြယ်… လကန်ဲ့လုပပြေးမယန်ောြ”

ပြောပြောဆိုဆို သူ့လကကြလေးနဲ့ ခပဖြှဖြလေး လုပပြေးသည်။ သာဂိ ဟတမြထိခွေ။ သူက ကိုငထြားသညမြှာလည်း ဖြဖြလေးဖြစ်သည့အြပြင် လကကြလေးကလည်း သေးနပြနေတ်ော့ သာဂိ အားမရ။ ထို့ကြောင့ြ သူမ ကိုယလြုံးလေးကို သူ့ဖကပြါအောင် ဆှဲယူလိုကရြင်း တကခြှလိုကသ်ည်။ အဈမပြည့သ်ည် အောကမြှနေ မကြစြောင်းလေးထိုးရင်း

“လူဆိုး”

ဟုသာ တဈခွန်းထဲ ပြောရှာသည်။ သာဂိ ထိုနေ့ညက နောကထြပ် နှစ်ခွီ ဆှဲခဲ့သေးသည်။ ဒါတောင် အဈမပြည့ကြ မိုးလင်းတော့မယ် ပြနတ်ော့ ပြနတ်ော့ ဟု ဇွတန်ှင်၍သာ နို့မို့ထပဆြှဲချင်သ်ေးသည်။

သာဂိသည် အိပထြဲတွင် သိမ်းထားသော ဆေးမှုန့ထြည့သ်ည့ြ အိပခြှံကို ကိုင်၍ မှို့အနှံ့ ဆေးဆိုငမြှနသ်မွှ မှှသည်ေ။ ဘယဆြေးဆိုငမြှာမှ မရှိ။ တဈခွို့ဆိုငတ်ှကတေော့ ပြောသည်။ ဒါက တရုတထြုတ်၊ ဈေးပေါသည်။ အာမခံခကြြ မရှိ။ သန့ခြငွမြှလည်း သန့မြည်။ အာနီသငပြှချင်မြှလည်း ပြမည်။ ပိုချင်လြည်း ပိုသှားနိုငသ်ည်။ သူတို့ဆိုငတ်ှင် ဂွာမနီထုတ် ဆေးတွရှေိသည်။ ဆရာဝန် ထောကခြံခကြပြါလွှင် ရောင်းပေးနိုငမြညဟြု ဆိုသည်။

သာဂိက ကပည်ှိကြည့်သ်ေးသည်။ ဈေးပိုပေးပါ့မယ်။ ရောင်းပေးပါ၊ ဘယသ်ူ့မှ မပြောပါ၊ ဆရာဝန် လကမြှတမြရှိပါဟု..။ ဆေးရောင်းသူက ခေါင်းခါသည်။ သူ့ထမင်းအိုး တုတန်ဲ့ မထိုးပါနှင့ဟြု ဆိုသည်။ ဆကပြှီးပြောလိုကသ်ေးသည်။

“ကိုယ့ဆြရာ.. အဲဒါတွကေို နေ့တိုင်း သှားမတိုကန်ဲ့နောြ။ နောကဆြို အဲဒါမရှိရင် ဆရာ့ကောငမြလေး အနား ဆရာကပန်ိုငမြှာ မဟုတတ်ော့ဘူး”

ဟုဆိုသည်။ သာဂိ နားမလညခြွေ။ ထိုလူက ရှင်းပြသည်။ လူ၏ခန်ဒာကိုယတ်ှင် လူက အားစိုကမြထုတရြပါပဲ သဘာဝအလွောကြ ဖြစ်ပေါန်သေော ဇီဝတုန့ပြှနမြူတွရှေိသညဟြု ဆိုသည်။ ဥပမာ.. ဝမ်းသှားခွင်း၊ လူက ပြုပြငလြို့ မရခွေ။ ကငွ့ယ်ူလို့တော့ ရနိုငသ်ည်။ ဒီလို ကိဈစမွိုးတွင် ဘာရောဂါမှ မဖြစ်ပါပဲ အပူထုတသ်ညဆြိုကာ တဈပတတ်ဈခါ ဝမ်းနှုတဆြေး စားသူတွေ ရှိသည်။ စားခါစ ဘာမှမဖြစ်။ နှစ်တွေ ကြာလာသောအခါ ဇာတလြမ်းစသည်။ ဝမ်းနှုတဆြေး မစားလွှင် ဝမ်းမသှားတတတ်ော့ခွေ။ ထိုကဲ့သို့ပင် လိငကြိဈစသညလြည်း အပါအဝငဖြစ်သည်။ သူ့ဘာသာသူ စိတလြာမှ ထကြှရမည့ြ ကိဈစကို ဆေးတနခြိုးနဲ့ အတင်းထခိုင်းသောအခါ တဈကြိမ်၊ နှစ်ကြိမတ်ော့ ဘာမွှမဖြစ်၊ ကြာလာလငွြ၊ များလာလငွကြား ဝမ်းနှုတဆြေးမှ မစားရလငွြ ဝမ်းမသှားနိုငတ်ော့သကဲ့သို့ အလားတူဖြစ်ပတေော့မညဟြု ဆိုသည်။

သာဂိ စိတတ်ော့ နည်းနည်း ညဈသှားသည်။ ဒီလို ဆေးဆိုငတ်ှကေ မရောင်းလငွြ ဘယန်ရောက ရောင်းနသနေည်း။ သာဂိ စဉြးစားရင်း အာရုံတွေ နောကလြာကာ မနီးမဝေးက ကြမ်းယာဆိုငလြေးမှာ ကြမ်းသှားဝယသ်ည်။ ထိုအခါမှ သာဂိ မကြလြုံးပြူးရသည်။ သူရှာနသေော ဆေးတွသည်ေ ကြမ်းယာဆိုငထြဲတွင် အထုပလြိုကြ၊ အစည်းလိုကြ ရှိနသည်ေ။ ရှိသမှ အရည်၊ အမှုန့ြ၊ ဆေးတောင့ြ၊ ပီကေ၊ စသညဖြှင့ြ အမွိုးစားလည်း စုံလှ၏။ ဈေးကလည်း အမွိုးမွိုး။ သာဂိ ရဆေူဆေးပြား ၅ ပြားလောကြ အားပေးလိုကသ်ည်။ ကြမ်းယာယာသည့ြ ဆေးရောင်းသူက ပြောသည်။

“စိတခြွ လကခြသွာသုံး၊ အရောင်၊ အနံ့၊ အရသာ လုံးဝမပါ ” တဲ့။

သာဂိသည် သူ့ ရဆေူဆေးပြားများ အသုံးပြုခွင့ရြမည့ြ အခွိနကြို ချောင်းနသည်ေ။ အဈမပြည့ြ အတွကမြဟုတ်။ အဈမပြည့ကြို ဆေးတိုကစြရာ မလိုတော့ခွေ။ ညစဉလြိုလို ဆိုရအောငပြင် သူသည် အဈမပြည့န်ဲ့ အိပဖြစ်နသည်ေ။ ယခုဆို အဈမပြည့သ်ည် သူ့အိပခြန်းကို အောကထြပတ်ှင် ဖြဲ့ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆေးတွကေ နှေးနှေးအတွကဖြစ်သည်။

နှေးနှေးသည် သူနဲ့ အဈမပြည့ကြို ရိပမြိပုံရ၏။ တဈစုံတဈရာ ပြောခွင်းတော့ မရှိ။ သို့ရာတွင် အပြောအဆို အနအထေိုင် ခပတ်န်းတန်း ဖြစ်သှားသည်။ သိပကြွနပေပြုံတော့ မရခွေ။ ကိဈစမရှိ။ သာဂိတွင် နည်းရှိပြီ ဖြစ်သည်။

သာဂိ ချောင်းနသေော ရကသ်ည် သိပမြကြာခငတ်င် ရောကလြာသည်။ အဈမပြည့သ်ည် အခုတဈလော သိပန်မကေောင်းဟု ဆိုသည်။ ဘာဖြစ်တယတ်ော့ သာဂိ မသိ။ သူတို့ မိန်းမသဘာဝသာ ဖြစ်လိမ့မြည် ထငမြိသည်။ သာဂိ ကြောကသ်ညမြှာ ကိုယဝြနရြှိသှားမှာ တဈခုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့ြ အဈမပြည့ကြို မသိမသာ မေးကြည့်တ်ော့ အဈမပြည့ကြ ..

“သာဂိရယ်.. နငကြလည်း ငါအဲ့လောကြ တုံးပါ့မလား၊ လကမြထပရြသေးပဲ ဗိုကကြှီးရဲလောကအြောင် ငါ သတ်တိမရှိပါဘူးကြယ်”

ဆိုသည်။ ဒီလောကဆြို သာဂိ စိတခြပြှီ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အဈမပြည့ရြောဂါက ဘာရောဂါမှန်းတော့ မသိ။ နပေုံထိုငပြုံ သိပမြလန်းသည့ပြှင် ညဘကတ်ှလည်ေး သာဂိကို အတွေ့မခံတော့ခွေ။ နမကေောင်းဟုသာ ဆိုသည်။ သာဂိကတော့ ကောင်းမှန်းသိ သာအိ တဈစိုစို ဆိုသလို အဈမပြည့န်မကေောင်းတော့ ညီမနှေးနှေး ရှိတာပဲဟု အောင့မြေ့ရင်း သူ့အလဈသာ ချောင်းနမေိသည်။ ချောင်းသာချောင်းရ ဒီကောငမြလေးက ဆေးခပဖြို့ သိပလြှယတ်ဲ့အထဲတော့ ပါတာမဟုတခြွေ။ သူ့ဟာသူ ကြကသ်ားတွေ ကြောပြှီးမှ လကဖြကသ်ုတန်ဲ့ စားချင်ြ စားတတသ်ည်။ ပဲဟင်းခကြပြှီးမှ ဗူးသီးကြောန်ဲ့ ထမင်းစားချင်စြားနတတေသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ သူ့ကို ဆေးတိုကဖြို့ ကိဈစသည် လှယမြလိုလိုနဲ့ ခကန်သည်ေ။

သို့ရာတွင် အကြာကြီး ခကန်သညေတ်ော့ မဟုတ်။ လှယမြည့တ်ဈနေ့သည် သိပမြကြာခင် ရောကလြာလသည်ေ။ ထိုနေ့က နှေးနှေးသည် ကြူတိုရီရယဖြှဖေို့ ရှိသညဆြိုကာ စာတွကေူးနတော တွေ့သည်။ ည ၁၀ နာရီလောကကြှတော့ သာဂိကို တဈဘကခြန်း ပြတင်းပေါကကြနေ လှမ်းခေါပြှီး လကဘြကရြည် သှားဝယခြိုင်းသည်။ သာဂိတို့ဘေးနားမှာ လကဘြကရြညဆြိုငရြှိသောလြည်း ဒင်းလေးက တော့ပစြတားဆိုငကြမှ သောကခြငွသ်ည်။ သာဂိလည်း ဆိုငကြယလြေးထုတပြှီး သှားဝယပြေးသည်။ ဝယပြှီး ပြနအြလာတွငတ်ော့ လကဘြကရြညထြုပလြေးထဲ ရဆေူဆေးပြားနှစ်ပြား ထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ။ ဆေးပြားနှစ်ပြားသည် အမှုပတ်ဈစီစီထလကြြ ခဏချင်ြးပင် လကဘြကရြညထြုပလြေးအတွင်း ပြောဝြငသ်ှားသည်။

ဆိုငပြှနရြောကတ်ော့ သာဂိ အောကကြနေ အောခြေါကြာ မကြန်ှာကကြမြှ တွဲလောင်းခထွားသော နိုငလြှနကြှိုးတွင် တွဲခညွပြေးလိုကရြာ နှေးနှေးက အပေါကြနေ ဆှဲယူသှားပြီး ကြေးဇူးဟု ဆိုကာ ပြောကသ်ှားသည်။ သာဂိကတော့ နသေေးသပ ညကြမှတွေ့မယဟြု တွေးရင်း ကြိတပြွောန်မေိသည်။ ည ၁၂ နာရီ ထိုးတော့ သာဂိ လုပင်န်းစဖို့ တဈဖကခြန်းကို ကူးသည်။ ဝငန်ကြလေို ဖြစ်နေ၍ သိပမြကြောကတ်ော့ပေ။ အဈမပြည့ြ၏ အခန်းလေးသည် စေ့စေ့ ပိတထြားသည်။ ဟိုတဈလောကဆိုလွှင် ထိုအခန်းသည် နေ့ဘကသ်ာပိတ်၍ ညခွိနဆြို ပြင့န်သေော အခန်း ဖြစ်သည်။ အခုတော့ အဈမပြည့တ်ဈယောကြ ဆေးသောကပြှီး အိပမြောကနွလေောကပြှီ ဖြစ်သည်။

သာဂိသည် ခွှတန်င်းရင်း မကြန်ှာကကြပြေါတ်ကသ်ည့ြ လှကေားငယအြတိုင်း တကသ်ည်။ အပေါတ်ှင် တံခါး ဘာညာ တပမြထားခွေ။ နှေးနှေးသည် တဈဘကန်ံရံဘကြ ကုတငလြေးပေါတ်ှင် ပကလြကကြလေး အိပန်သည်ေ။ ဘေးက စာကြည့်စြားပြဲတွင် စာအုပတ်ှလည်ေး ပြန့ကြှဲလကြြ။ မီးလုံးတွရေော၊ မီးချောင်းတွရေော တဈခုမှ ပိတမြထားခွေ။ စာကြည့်န်ရင်ေး ဖီးလတ်ကလြာကာ ကုတငပြေါတ်ှင် ကယောငခြွောကခြွားနဲ့ လူးလှိမ့ရြင်း အိပပြွောသ်ှားပုံရသည်။ သာဂိ၏ အထငမြှနကြှောင်းကို ခါးပေါထြိ လိပတ်ကန်သေော ညဝတဂြါဝနကြှီးက ထောကခြံနသည်ေ။ နှေးနှေးသည် အမှှေးတောင် သိပမြစုံသေးခွေ။ ရေးရေးထကြ နည်းနည်းပိုသော ရိပရြိပမြွှရှိရုံ အမှှေးနုလေးတို့နှင့ြ မိန်းမကိုယသ်ည် ဖြူဝင်းနုနယသ်ော ပေါငလြုံးလေးကြားတွင် တင့တ်ယစြှာ ရှိနသည်ေ။ သာဂိ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့။ နှေးနှေးကိုယလြုံးလေးကို ပြေ့ဖကရြန် အနားသို့ တိုးကပအြသှား နောကမြှ ..

“မောငသ်ာဂိ”

ဆိုသော အသံကို ကြားလိုကရြရာ သာဂိ တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားအောင် လန့သ်ှားမိသည်။ နောကြ သာဂိ မရဲတရဲ လှည့ကြှည့မြိတော့ ဟုတသ်ည်။ အဈမပြည့ြ … အဈမပြည့သ်ည် ဖြူလွောသ်ော နှုတခြမ်း၊ အရောငမြဲ့နသေော မကြဝြန်းတို့ဖြင့ြ သာဂိကို ကြည့်န်သည်ေ။ စကားတော့ တဈခွန်းမွှမပြောခွေ။ သို့ရာတွင် ပြောသညထြကပျိုသော စကားလုံးပေါင်းများစွာသည် အဈမပြည့ြ၏ မကြဝြန်းမှ လွှံကနွသည်ေ။ သာဂိ အဈမပြည့ြ၏ အငအြားမရှိသော မကြဝြန်းများကို ရငမြဆိုငရြဲခွေ။ သာဂိ ခေါင်းကိုငုံ့ရင်း အဈမပြည့ဘြေးမှ ခကခြကခြဲခဲ ဖြတသ်န်းကာ ကိုယ့အြခန်းလေးသို့ ပြနခြဲ့ရသည်။ ထိုညက သာဂိ တဈရေးမွှ အိပလြို့ မရလိုကခြွေ။

သာဂိ နိုးလာသော အခွိနသ်ည် အောကထြပပြှဲရုံတွင် အလုပသ်မားများ ကုနတ်ငန်သေော အခွိနဖြစ်သည်။ သာဂိသည် ကြိန်းစပန်သေော မကြဝြန်းများနှင့ကြိုယလြကြ သုတသ်ငပြှီးနောကြ လကဘြကရြညဆြိုငသ်ို့ အထွကတ်ှင် အဈမပြည့ကြို သူ့ဆိုငရြှေ့ ဒါန်းလေးပေါြ ထိုငန်သညေကြို တွေ့ရသည်။ သာဂိ တဈခကြမြွှသာ ဝေ့ကနဲ တဈခကြကြှည့ရြဲပြီး ခါတိုင်းလို နှုတဆြကတ်ာမွိုး မလုပဝြံ့ပဲ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ဆကသ်ှားရန် ပြငစြဉြ အဈမပြည့ကြ ..

“မောငသ်ာဂိ..လာပါဦး”

ဟုဆိုသည်။ သာဂိသည် တောင်းပနခြွော့မော့ရန် စကားလုံးများကို ရှေးခယွစြဉြးစားရင်း အဈမပြည့ြ ရှေ့သို့ အရောကြ အဈမပြည့သ်ည် မပတ်ပရြပလြိုကပြှီး သာဂိပါးကို

“ဖြန်း”

ကနဲနအေောင် ရိုကခြလွိုကသ်ည်။ သာဂိသည် ထိုမွှလောကထြိ မွှောလြင့ထြားသညတ်ော့ မဟုတခြွေ။ အဈမပြည့ကြ ရိုကခြလွိုကပြှီးနောကြ သူ့ဘေးတွင် ခထွားသော စာရှကန်ှဈရှကြ သုံးရှကခြန့န်ဲ့ သာဂိ မကြန်ှာကို ပစ်ပေါကလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့

“မင်းမကြန်ှာကို ဒီတဈသကြ ဘယတ်ော့မှ မတွေ့ရပါစနေဲ့”

ဟုဆိုရင်း ခွာကနဲ လှည့ကြာ ဆိုငခြန်းထဲ ဝငသ်ှားတော့သည်။ သာဂိသည် လမ်းပေါတ်ှင် မတတ်ပကြှီး မေ့နသကေဲ့သို့ ရှိသည်။ လူတွကလေည်း သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်န်သည်ေ။ ပြဲရုံ အလုပသ်မားတွကဆေိုလွှင် တီးတီးတိုးတိုးပြောဆိုရင်း အတင်းတုပန်ကြပြေီ ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် မှကြေီးပေါြ ကနွသေော စာရှကလြေးတွကေို ကောကယ်ူကာ ထွကလြာခဲ့မိ့သည်။ သာဂိ ယူခဲ့သော စာရှကမြွားအနကြ တဈရှကမြှာ ဆေးစာရှကြ သှေးစဈခကြြ မှတတ်မ်းတဈခုဖြစ်ပြီး လူနာနရောတွင် အဈမပြည့ြ၏ နာမညရြေးထားသည်။

အဈမပြည့သ်ည် ညက သာဂိကိဈစကို စဉြးစားရင်း ဒီလို စည်းမစောင့သ်ည့ြ လူသည် ဘာကိုမွှ ထိန်းမည့လြူမဟုတဟြု ယူဆမိကာ ကြေးစားများနှင့လြည်း သူသည် ပတသ်ကလြိမ့မြညဟြု ထငမြိသည်။ ဒါဆို ယခငကြ ဘာရောဂါမွှ မရှိသော သူမသည် ယခု သာဂိနဲ့ ဆကဆြံပြီးမှ အဖြူတွဆင်ေးသည်။ မအီမသာ နဲ့ ထိုင်းမှိုင်းလေးလံနသည်ေ။ ဒီတော့ ဒီရောဂါသည် သာဂိပေးသော လကဆြောင် ဖြစ်မညဟြု ထငကြာ မနကစြောစောထ၍ သှေးသှားစဈရာ ထငသ်ည့ြ အတိုင်း ဂနိုရီးယားခေါြ ဆီးပူညောင်းကရွောဂါ ဖြစ်နကြေောင်း စဈခကြထြှကလြာသည်။ ထို့ကြောင့ြ သာဂိကို ထိုသို့ ဆကဆြံလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။

သာဂိသည် ဆေးစာရှကကြို ဖတသ်ောလြည်း ဆေးဖကဆြိုငရြာ ဝေါဟာရများကို နားမလညခြွေ။ ထို့ကြောင့ြ ဆေးဆိုငတ်ဈခုသို့ သှားပြတော့မှ အဈမပြည့ြ ဘာရောဂါ ဖြစ်ရသညကြို သိတော့သည်။ သူစိတမြကောင်းခွေ။ သို့ရာတွင် မတတန်ိုငတ်ော့။ ဖြစ်ခဲ့ပြီးခွပြေီ။ ထို့အတူ အဈမပြည့န်ှင့ြ သူ၏ ဇာတလြမ်းသညလြည်း တဈခန်း ရပသ်ှားခွပြေီ။ အဈမပြည့သ်ည် သူ့ဆိုငကြို လုံးဝပိတပြဈလိုကကြာ ရှှတေောငဘြကသ်ို့ ပြောင်းသှားလသည်ေ။

သာဂိသည် မိန်းမတွကေို ဘယလြိုခစွရြမှာမှန်း အခုထိ နားမလညန်ိုငသ်ေးခွေ။ အတွေ့နှင့ြ ဆကဆြံကာ ပြလညေသ်ှားမညဟြု ထငသ်မွှသည် ရစေုနမြွောသှားပြီ ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် ဆေးတိုကတ်ဈခုတွင် သှေးစဈပြီး ဆေးကုတာ တဈပတကြွောတ်ော့ကြာသည်။ ဆရာဝနသ်ည် သာဂိကို အကောင်းဆုံး ရှင်းပြသည်။ မိမိအိမထြောငဖြကြ မဟုတသ်ူနှင့ြ လိငဆြကဆြံတိုင်း ကြနဒြုံးသုံးဖို့၊ ရောဂါဖြစ်ခဲ့လွှငလြည်း ဆေးခန်းလာပြရန် မရှကဖြို့၊ ဆေးဆိုငကြ ဆေးမှီးတိုများသည် အရှင်းပြောကန်ိုငခြွမရှေိပဲ ထိန်းခွူပရြုံသာ ခတ်ေတ ထိန်းခွူပထြားကာ သှေးထဲတွင် ပိုးရှိနနေိုင်၍ သှေးစဈကြည့်မြှ အရှင်းပြောကြ မပြောကြ သိနိုငသ်ည့အြတွကြ သှေးစဈကြည့်ဖြို့ စသည် စသညတ်ို့ ဖြစ်လသည်ေ။

သာဂိသည် ခေါင်းကြီး ငိုကစြိုကခြရွင်း နားထောငန်မေိသည်။ ကိုထွန်းနိုငသ်ည် သူ့အမွိုးတွနှငေ့ြ သာဂိ ဖြစ်ပကြပြုံကို သိပုံတော့ရသည်။ လူမူရေး ကိဈစမို့လို့လားတော့ မသိ။ ဘာမွှ မပြောခွေ။ သို့သောြ ရခေဲသတ်ေတာထဲက ဘီယာဗူးတွတေော့ ပြနယ်ူသှားသည်။ နောကပြှီး ကံကောင်းတာ တဈခုရှိသေး၏။ သာဂိ ရဆေူဆေးပြားဝယခြဲ့သော ကြမ်းယာဆိုငကြို ရဲတွဝငေဖြမ်းရာ ဆေးဝယန်သေူတွပေါ ပါသှားသညဟြု ကြားသည်။ ထိုလူတွကေို တရားရုံးက စွဲဆိုသော ပုဒမြသည် တောတ်ောရြှကဖြို့ကောင်းသော ပုဒမြဖြစ်သည်။ တရားခံတွဘကေကြ လိုကပြေးမည့ြ ရှေ့နမရှေိဟု ကြားရသည်။ သာဂိ အခုမှ ရငဘြတဖြိကာ တောပြါသေးရဲ့ ဟု ရရှတေမြိသည်။ သူသိသည်။ သူသာ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ကိုသန့ရြော၊ ကိုထွန်းနိုငကြပါ လှည့ကြှည့မြည် မဟုတတ်ော့ပေ။

စိတည်ဈနမေိသော သာဂိသည် ဘီယာတွသော တိုးသောကမြိသည်။ တဈနေ့ ကမ်းနားဘကကြ ဆိုငတ်ှဘကြေ လှည့ရြင်း ဘန်းဘူးဟောကဈြကို ဝငထြိုငမြိသည်။ ဘန်းဘူးဟောကသ်ည် ခပလြတလြတဆြိုငလြေး တဈခုသာ ဖြစ်၏။ စငတ်ငတ်ှေ၊ ကတေီဗှီတွေ မရှိပါ။ စည်းကမ်းခကြန်ှင့အြညီ အမွိုးသမီးစားပြဲထိုးလည်း မထားပါ။ သို့သောြ အမှည်းတဈပြဲ မှာလိုကလြွှင် ဘေးမှာ လာထိုငပြေးမည့ြ ကောငမြလေးတဈယောကြ အလိုလို ရောကလြာသည်။ စကားစမှည် ပြောနိုငသ်ည်။ လကလြေး ဘာလေး ကိုငန်ိုငသ်ည်။ ထို့ထကပျိုချင်လြွှငတ်ော့ နရောမှာ ညှိ၊ ပြလညေလြွှင် ဂိုးနိုင်၍၊ မပြလညေလြွှင် အေးဆေးပြန်။

စားပြဲထိုးများသည် လူများရုံသာမက လကသ်ှကခြှသှကေလြည်း ရှိတတသ်ည်။ သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို ထိုဆိုငမြှာ ထိုနေ့က စတွေ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အသားခပည်ိုညိုနှင့ြ လုံးလုံးကစွကြစွြ ကလေးဖြစ်ပြီး ခစွစြဖြယမြကြန်ှာလေးနှင့ြ ကလေးမလေး တဈယောကသ်ာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့က သာဂိသည် မှနမြာဘီယာ နှစ်လုံးနှင့ြ ငါးကြောတ်ဈကောင် မှာကာ ထိုငစြောင့န်စဉြေ သူဝငထြိုငခြှင်း ဖြစ်သည်။ သာဂိ မှငသ်ောလြည်း အရေးမလုပမြိခွေ။ ထိုကောငမြလေးသည် လညဂြုတသ်ာသာ ဆံပငတ်ိုလေးတွေ မကြန်ှာဖုံးအောင် ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝငထြိုငန်ခွင်ေးဖြစ်ရာ သိပဆြှဲဆောငမြူ မရှိလှသလို သာဂိကလည်း ဒါမွိုး စိတမြဝငစြားချင်တ်ော့သဖြင့ြ မမှငခြငွယ်ောငသ်ာ ဆောငန်လေိုကသ်ည်။ နှငတ်ော့ မထုတဖြစ်။ နှငထြုတလြိုကပြါက သူနဲ့ စကားပြော အဆငမြပြဖြစ်ေ၍ဟု ယူဆကာ ဆိုငရြှငကြ သူမ ကောမြရှငခြလေးတွေ ဖြတခြပြဈမည် ဖြစ်သည်။

သာဂိ ဘီယာ တဈလုံးကုနသ်ညအြထိ သူမသည် စကားမပြောခွေ။ ဒီအတိုင်း ခေါင်းငုံ့ပြီးသာ ထိုငန်သည်ေ။ တဈခွားကောငမြလေးတွေ ဆိုလွှင် ပေါကကြရ စကားစမှည် ပြောပြီးနောကြ အအေး သောကမြယန်ောတ်ို့ ထမင်းမစားရသေးလို့ ခေါကဆြှဲကြောြ ထုပသ်ှားမယန်ောတ်ို့နှင့ြ ရသမွှ ကပလြှီးတတသ်ည်။ ဒီကောငမြလေးကတော့ ရောကကြတည်းက ခေါင်းငုံ့ထိုငန်ကော စကားလည်း တဈခွန်းမှ မပြောသလို၊ အမှည်း နှိုကစြားတာလည်း မရှိ။ သာဂိ ငါးကြောပြန်းကနကြို သူမဘကြ တွန်းပေးလိုကပြှီး .

”ဟေ့..စားလေ”

ဟု ပြောမိသည်။ သူမသည် မကြဝြန်းလေးလှန်၍ သူ့ကို မော့ကြည့်သ်ည်။ ပြီးတော့ ခေါင်းလေး ရမ်းပြပြီးအောကပြှနင်ုံ့သှားပြနသ်ည်။ သာဂိ နည်းနည်း စိတပြကြသ်ှားသည်။ စိတရြှုပလြို့ မှဈကမ်းဘေး သှားအထိုင် သပြတအြူ မွောလာတာနဲ့ တိုးဆိုသလို ကိုယ့ဟြာကိုယ် ညဈနရတေဲ့အထဲ ဘာလေးမှန်း မသိတာနဲ့ လာဆုံနသည်ေ။ ကဲ.. သူ့ကို ဘာမှအရေးမလုပတ်ော့ပဲ ကိုယ့ဟြာကိုယ် သောကစြရာ ရှိတာသောကန်တောပဲ ကောင်းပါတယလြို့ တွေးကာ အေးအေးဆေးဆေး သောကန်မေိသည်။ ခဏကြာတော့ သာဂိ ဘီယာနှစ်လုံး ကုနသ်ှားသည်။ ဒီတော့မှ တမေိမလေးဆီက အသံထွကသ်ည်။

“ဦး..သောကျဦးမလား”

တဲ့..။ အသံကလည်း တိုးတိုးလေး ဖြစ်သလို ဦးလို့ အခေါခြံလိုကရြသည့ြ သာဂိ စိတထြဲမှာလည်း တဈမွိုးဖြစ်သှားသည်။ သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဦးလို့ အခေါခြံရခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ နရထေိုငရြတာ ရှကသ်လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ မနတတေမြထိုငတ်တ် ဖြစ်သှားသည်။ ဒါပမယေ့ြ သူမမကြန်ှာလေးနှင့ြ သူ့အသကကြို ယှဉကြှည့မြိသောအခါ အင်းလေ.. ခေါလြို့ ရတာပါပဲဟုတွေးရင်း လကန်ှဈချောင်း ထောငပြှရင်း ခေါင်းငှိမ့ြ ပြလိုကသ်ည်။

သူမသည် ကောငတ်ာဘကသ်ို့ ထွကသ်ှားကာ ဘီယာမှာပြီး ဘောငခြွာတဈစောင် ကိုငလြာကာ သူ့ကို ပေးသည်။ သာဂိယူပြီး စားပြဲပေါတ်ငလြိုကစြဉမြှာပင် လမ်းမဘကမြှ

“အဈမ..ငွိမ်းငွိမ်း..အဈမ ”

ဆိုသော ခေါသ်ံကြားရသည်။ သာဂိသည် စပစြပစြုစု လိုကင်ေးနမေိသည်။ ငှိမ်းငှိမ်းက ခေါင်းလေးကုပ်၍ သူ့ကို ခွင့တ်ောင်းသလို တဈခကြကြှည့ပြှီး ထသှားသည်။ အပြငကြ လှမ်းခေါန်သေော ညဈစုတစြုတ် ခွာတိတလြေးမှာ မူလတန်း အရှယသ်ာသာပဲ ရှိပါလိမ့မြည်။ ထိုကောငလြေးက သူ့အဈမဖြစ်ဟနတ်ူသော ကောငမြလေးကို မော့ကြည့်ရြင်း စကားပြောနသည်ေ။ စကားပြောရင်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ပခုံးပေါကြ လွှောကလွာသော စွပကြယွြ သိုင်းကြိုးကိုလည်း ဆှဲတငရြသေးသည်။ ဘာတွပြေောတယတ်ော့ မကြားရပေ။ ခဏကြာတော့ ကောငမြလေးက နားမှာပနထြားသည့ြ နားကပကြို ခွှတပြေးလိုကတ်ာ တွေ့ရသည်။ ပြီးတော့ သူမ ပြနလြာထိုငသ်ည်။ ဘာတွေ အခကအြခဲ ဖြစ်နသညေတ်ော့ မသိ။ မကြန်ှာလေးတော့ မကောင်းပေ။ သာဂိ လွှာရှညမြိပြနသ်ည်။

“ဘာအခကခြဲရှိလို့လဲ၊ ငါ လုပပြေးနိုငတ်ာရှိလား”

လို့ မေးမိသည်။ သူမလေးသည် သာဂိကို မော့ကြည့်သ်ည်။ သူမမကြဝြန်းလေးသည် နုပျိုခွင်းနှင့ြ ထုံမှှမ်းသော ကြညစြငရြှှန်းလဲ့ခွင်း ရှိသောင်ှားလည်း မိဖြူငယင်ယတ်ုန်းကလို တောကပြခွင်းတော့ မရှိ။ အင်း.. သာဂိသည် ဘယသ်ူ့ကိုမှငမြှင် မိဖြူနှင့ြ နှိုင်းယှဉန်မေိခွင်းအတွကြ သူ့ကိုယသ်ူလည်း စိတပြကြသ်ှားသည်။

“အမေ..နမကေောင်းလို့ပါ”

ကောငမြလေးက ခေါင်းလေး ငုံ့လိုကရြင်း ဖြသည်ေ။ သာဂိ ကူညီလိုကရြင် ကောင်းမလား စဉြးစားမိသည်။ ကူညီလိုကလြွှင် ဒီကောငမြလေးက ပြနပြှီး ကြေးဇူးဆပခြငွြ ဆပလြိမ့မြည်။ အင်း.. ရုပလြေးကလည်း ဆိုးတော့မဆိုး။ အသားညို၍ ရုတတ်ရကကြှည့လြွှင် မလှဟု ထငရြသောလြည်း သချောကြည့်ပြှနတ်ော့ ညိုညကည်ကလြေးနှင့ြ သူ့မကြန်ှာလေးသည် တဈစိမ့စြိမ့ြ ထိုငကြှည့ခြငွစြရာလေးဖြစ်သည်။ သာဂိ .. ဘီယာရှိန် တကလြာတာလည်း ဖြစ်နိုငသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ ဒီကောငမြလေး ရုပရြှငရြိုကန်သလေား ဆိုတာတော့ သိအောင် အရငလြုပရြပမည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ မေးကြည့်မြိသည်။

“မင်းက ဆေးခန်း လိုကမြပို့ဘူးလား”

“ပိုကဆြံမထုတရြသေးလို့”

“သှောြ..ပိုကဆြံက ဘယတ်ော့ ထုတ်..”

“အခု ဆိုငပြိတရြင်”

“သှောြ..သှောြ.. ဒါနဲ့ မင်းတဈနေ့ ဘယလြောကလြောကရြလဲ”

“မသိဘူး၊ သမီးက ဒီနေ့မှ စဝငတ်ာ၊ အဈမသောတ်ာကတော့ ပြောတယ်၊ ၁၀% တဲ့”

“၁၀% ဆိုတာက ..”

“အခု.. ဦး နောကထြပသ်ောကတ်ဲ့ ဘီယာနှစ်လုံးရယ်၊ ငါးကြောြ ရယကြ ၂၁၀၀ ကတွယ်။ အဲတော့ သမီး ၂၁၀ ရမှာပေါ့”

“သှောြ.. ဒီလိုလား..။ ဒါနဲ့ မင်း ဒီနေ့ ဘယန်ှဈဝိုင်းရပြီလဲ”

“တဈဝိုင်း”

“ဟေ..ဒါဆို မင်းက အဲဒီ ၂၁၀ နဲ့ ဆေးခန်းသှားမှာပေါ့ .. ဟုတလြား.. ဟားဟား”

သာဂိက ရယမြိတော့ ကောငမြလေးသည် သာဂိကို မကြလြုံးပြူးလေးနှင့ြ ကြည့်သ်ည်။ ပြီးတော့

“မဟုတပြါဘူး ဦးရယ်..။ ဆေးခန်း မသှားပါဘူး။ ဆေးဆိုငမြှာ ဆေးဝယရြုံပါပဲ”

လသေံလေးနှင့ြ မကြန်ှာအမူအယာကို ကြည့်ြ၍ သာဂိ အားနာသှားမိသည်။

“ဆောရီးကြာ.. ဒါနဲ့ မင်းနာမညကြ ငှိမ်းငှိမ်းလား”

သူမ ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။

“မင်းကို ငါ ကူညီချင်ပြါတယ်၊ ဒါပမယေ့ြ အလကား မဟုတဘြူးနောြ၊ ပြနဆြပရြမယ်၊ ကဲ.. မင်းအကြောင်းတွေ ပြောစမ်းပါဦး”

သူမသည် သာဂိကို မော့ကြည့်သ်ည်။ သာဂိက ပြောငသ်လို နောကသ်လိုနှင့ြ အတညပြှောလိုကခြှင်းအပေါြ သူ့အတွေ့အကြုံလေးနှင့ြ စူးစမ်းနပေုံရသည်။ သူက ဘာပြနဆြပရြမှာလဲ ဆိုတာကိုပါ တွေးနပေုံရသည်။ နောကြ သူ့ကို ပြုံးပြုံးကြီး ငုံ့ကြည့်န်သေော သာဂိ၏ ရီဝဝေေ မကြလြုံးကို ရငမြဆိုငရြဲစွာ ခေါင်းလေးငုံ့သှားရင်း သူ့အကြောင်းလေးတွေ ပြောပြနတေော့သည်။

သူမ၏ နာမညမြှာ ငှိမ်းငှိမ်းဖြစ်သည်။ နာမညန်ှင့ြ ဆန့ကြငွစြှာ မငှိမ်းခမွြးသော သူမဘဝသည် သူမ ၆ တန်းနှစ် အရောကတ်ှင် စတငခြဲ့သည်။ ကုနတ်ငကြားမောင်းသမား တဈဦးဖြစ်သည့ြ ဖခငသ်ည် ရှမ်းပြညဘြကတ်ှင် ကားမှောကပြှီး ဆုံးပါးခဲ့သည်။ မိခငကြ အကြောရြောင်း၍ သူမနှင့ြ မောငလြေးကို ရှာဖြကြှေေးခဲ့သည်။ မိခင်၏ ရှာဖြရသေမွှသည် စားရုံလောကသ်ာရှိပြီး ကြောင်းဆကတ်ကဖြို့တော့ မလုံလောကပြေ။ ထို့ကြောင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းသည် မိခငကြို တဈဖကတ်ဈလမ်းက ကူသည့အြနဖြငေ့ြ ဆေးလိပဝြငလြိပခြဲ့ရသည်။ မောငလြေးကလည်း ကမ်းနားတဈလွှောကြ၊ တောတန်းတဈရိုး ဖားရှာ၊ ငှကပြဈ ဖြင့ြ သူမတို့ကို ကူညီရှာသည်။ သူတို့ မခမွြးသာသောလြည်း နေ့စဉြ ထမင်းစားရသည်။ နေ့စဉြ ရပကြှကထြဲက ဗှီဒီယိုရုံမှာ ကြည့်န်ိုငသ်ည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ လကတော့ အမေ နမကေောင်းဖြစ်ကာ အိပယ်ာထဲ လဲသည်။ ချောင်းတွဆေိုးပြီး မောသည် ဟု ဆိုသည်။ လှုပလြှုပရြှားရှား လုပပြှီးတိုင်း အမသည်ေ အသကကြို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ဟောဟဲ ဆိုကန်တတေသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ဘာလုပရြမှန်း မသိခွေ။ ဆေးလိပခြုံကရသော ဝငင်ှသည်ေ တဈထောင် ဝန်းကငွခြန့သ်ာ ရှိသည်။ စားဖို့ ၊ ရဖေိုး၊ မီးဖိုး နှုတလြိုကသ်ောအခါ လကထြဲတွင် ဘာမွှမကနွတ်ော့။ ထို့ကြောင့ြ အပိုဝငင်ှရစေရန်ေ အလုပထြပရြှာတော့ မသောတ်ာ နှင့ြ တွေ့သည်။ ညစဉြ ညနေ ၆ နာရီမှ ၁၀ နာရီထိ စားပြဲဝိုင်းတွင် ထိုငပြေးရုံသာလုပရြမည် ဆိုသောကြောင့ြ ဒီမှာ လာအလုပဝြငသ်ည် ဟုဆိုသည်။

သာဂိ ရငထြဲတွင် မောသှားသည်။ သူ သောတ်ာကို သိပါသည်။ သောတ်ာသည် ဘန်းဘူးဟောကဈြ၏ ညမင်းသမီး တဈယောကဖြစ်သည်။ ရှှဟင်ျေသာ နောကပြေါကန်ားတွင် နသည်ေ။ ရှှဟင်ျေသာရပကြှကြ ဆို၍ အထငတ်ဈကြီးဖြစ်ကြဦးမည်။ သောတ်ာနသညေမြှာ ရှှဟင်ျေသာနောကပြေါကြ၏ နောကဘြကသ်ခွိုင်းကုန်းအကြောြ ကြူးကြောရြပကြှကမြွား ရှိရာနရော ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် ပြဲလန့တ်ုန်း ဖြာဝငခြင်းချင်သ်ည့ြ စိတကြို ခဏအောင့ထြားလိုကသ်ည်။ သောတ်ာ့ကို လှမ်းခေါလြိုကပြှီး မေးမိသည်။

“ငှိမ်းငှိမ်းတို့အိမကြ နငတ်ို့နားမှာလား”

“ဟုတတ်ယလြေ.. ဘာလဲ လိုကပျို့မလို့လား၊ ဒီလိုတော့ မရဘူးနောြ..။ ကြှနမြတို့ ငှိမင်ှိမ်းက အသန့လြေး.. လိုင်းမဝငရြသေးဘူး”

“ကြှတ်.. သောတ်ာကလည်း.. ငါက သူ့ကို ကူညီချင်လြို့ပါ”

“အံမယလြေး.. ဆိုငကြယပြှဲစားရယ်..။ ဒီလိုဆို သောတ်ာလည်း အကူညီတောင်းမယန်ောြ..”

“ဒါက….ဟို..”

“ဟင်း..ဟင်း… ရှငကြူညီချင်တ်ာ ကြှနမ် သိပါတယကြှယ်… ဟားဟား..။ နောကတ်ာပါ.. ကိုသာဂိရယ်၊ ကဲ.. ပြော.. ဘာပြောချင်လြို့လဲ”

“သှောြ.. ငါ မနကဖြှနကြှရင် သူ့အမကေို ဆေးခန်းလိုကပြှပေးမလို့။ အဲ့ဒါ အိမမြသိလို့၊ နင့ဆြီ အရငဝြငမြယလြို့ ပြောမလို့”

သောတ်ာသည် တဈခကြတ်ှသှေားရင်း ငှိမ်းငှိမ်းမကြန်ှာလေးကို လှမ်းကြည့်သ်ည်။ ပြီးတော့ သာဂိ မကြန်ှာကို ပြနကြှည့လြိုကရြင်း

“ကိုသာဂိ.. ငှိမ်းငှိမ်းက သောတ်ာတို့လို မဟုတဘြူးနောြ။ နောကပြှီး သောတ်ာတို့လိုလည်း မဖြစ်သေးဘူး။ ကိုသာဂိ သိမှာပါ။ သောတ်ာ မလုပပြေးနိုငတ်ဲ့ ကိဈစကို ကိုသာဂိက လုပပြေးမယဆြိုတော့ ကြေးဇူးတော့တငတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့ဒါအတွကန်ဲ့တော့ အခွူပမြခံဘူးနောြ”

နောကတ်ဈနေ့ သာဂိ ငှိမ်းငှိမ်းအမကေို ဆေးခန်းလိုကပျို့သည်။ ငှိမ်းငှိမ်းအမသည်ေ အသကြ ၄၀ ခန့ရြှိပြီး အသားခပည်ိုညိုနှင့ြ ပိနပြိနပြါးပါး အမွိုးသမီးကြီးတဈယောကဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူမကို ကြည့်ရြသညမြှာ အသကြ ၅၀၊ ၆၀ ခန့ရြှိပြီ ထငရြသည်။ ရိုးသားပုံရသောလြည်း ငယရြာက ကြီးလာသူပီပီ ငှိမ်းငှိမ်းနှင့ြ သူ့အနအထေားကို နားလညပြုံတော့ရသည်။ သို့ရာတွင် ဘာမွှတော့ မပြောခွေ။ ထိုနေ့က ငှိမ်းငှိမ်းအမေ ဒေါအြေးနှင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းကို ဆိုကကြားတဈစီးငှားပြီး မွိုးသုခဆေးရုံသို့ သှားပြစခေဲ့သည်။ ဒေါအြေးသည် အဆုတတ်ီဘီရောဂါ ဖြစ်နသည်ေ။ ဆေးတောတ်ောမြွားများ ဝယရြသည်။ ဝယရြသညမြှာ ၆ လစာတောင် ဖြစ်သည်။ သာဂိလည်း သောင်းဂဏန်းလောကြ ထိသှားသည်။ (ထိုစဉကြ စရိတမြွှပေး မရှိသေးသလို၊ တီဘီရောဂါ တိုကဖြကြရြေးဌာနလည်း မရောကသ်ေး)

ငှိမ်းငှိမ်းသည် သာဂိကို အားနာနပေုံရသည်။ သူ့မကြန်ှာလေးသည် သာဂိမကြန်ှာကို လှမ်းလှမ်းကြည့်ပြှီး တဈခုခုပြောချင်န်ပေုံရသည်။ ဆေးရုံကလည်း ပုဂျဂလိက ဆေးရုံဖြစ်သည့ြ အားလွောစြှာ ဂရုတစိုကန်ှင့ြ ဆေးရုံတငဖြို့ ပြငသ်ည်။ သို့သောြ တဈရကြ ၅၀၀ ဆိုသော ဂဏန်းသည် ဒေါအြေးကို တဈဆတဈေကောငလြို ချောကလြိုကပြုံရသည်။ ဒေါအြေးသည် သူ့ဟာသူ တုနတ်ုနခြွိခွိနှင့ြ အခန်းထဲက ထွကသ်ှားပြီး ဆိုကကြားပေါြ သှားထိုငန်သည်ေ။ သာဂိက အတင်းပြနခြေါသ်ောလြည်း မလိုကတ်ော့ခွေ။ ငှိမ်းငှိမ်းကမူ တကပြါဟု မတိုကတ်ှန်းသလို၊ မတကပြါနှင့ဟြုလည်း မပြောခွေ။ သူမသည် မအေ ဖြစ်သူကိုသာ မကြရြညလြေးတွဝေဲပြီး ငေးကြည့်န်သည်ေ။

နောကဆြုံးတော့ ဘယလြိုမှ ခေါမြရသော ဒေါအြေးကို သာဂိ လကလြွှော့လိုကရြကာ တဈပတတ်ဈခါ လာပြပါမညဆြိုပြီး ညှိနှိုင်းရသည်။ သို့နှင့ြ သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းတို့အိမလြေး၏ အခွင့ထြူးခံ ဧည့သ်ညကြှီး ဖြစ်လာတော့သည်။ သူတို့ အိမလြေးမှာ အိမဟြုသာ ပြောလိုကရြသည်။ အမှနတ်ော့ ခွတေံရှည် တဲပုံမွိုးသာ ဖြစ်သည်။ အောကထြပဟြုခေါရြမည့ြ မှကြေီးထပတ်ှင် ကြပပြစွကြယွကြှီးတဈခု ခင်းထားပြီး အငယကြောင် ဒိုးလုံး၏ အိပယ်ာလည်း ဖြစ်သည်။ မီးဖိုခန်းလို့ ဆိုရမည့ြ ထမင်း၊ ဟင်းခကြရြာ သှပပြှားဟောင်းများကာထားသည့ြ နရောနှင့လြည်း တဈဆကတ်ည်း ဖြစ်သည်။ အကာတော့ မရှိခွေ။ အပေါထြပတ်ှငတ်ော့ သားအမိနှစ်ယောကြ နသည်ေ။ ဘုရားစငလြေးနှင့ြ ဆကန်သေော အခန်းသည် ဧည့ခြန်းဟု ဆိုရမည်။ လိုကကြာနှင့ြ ကာထားသော အခန်းကတော့ အိပခြန်းသာဖြစ်ပမည်ေ။ ခေါငတ်ှကေို သှပမြိုးထားသောလြည်း မကြန်ှာကကြြ မရှိ၍ နည်းနည်းတော့ ပူသည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် သာဂိကို တကယ့ြ ကယတ်ငရြှငကြှီးလို သဘောထားနေ၍ သာဂိမှာ မနတတ်ေ မထိုငတ်တတ်ောင် ဖြစ်ရသည်။ ဒေါအြေးကလည်း သူတောကြောင်းလေး သာဓုပါကြယဟြု ဆိုသောအခါ သာဂိ အိမလြေးပေါကြနေ သှားစရာရှိသည် ဆိုကာ ဆင်းပြေးတော့သည်။ တဈကယတ်ော့ သာဂိ၏ အကူအညီသည် ဖြူစငခြှင်း မရှိလှတာ သာဂိဘာသာ သာဂိ သိနမေိသည် မဟုတပြါလား။

သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းထံ မကြာခဏဆိုသလို ရောကဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့ြ ညနစေောင်း တဈပကြ၊ နှစ်ပကြ သောကပြှီးခွိန် သှေးပူလာလွှင် ဆိုငကြယ်ဦးက ထိုရပကြှကဘြကသ်ို့ အလိုလို လှည့သ်ှားတတသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်းကို သာဂိက ဘန်းဘူးဟောကဈြတွင် အလုပမြဆင်းခိုင်းတော့။ ထို့ကြောင့ြ သာဂိသှေးပူခွိနဆြိုလွှင် ငှိမ်းငှိမ်း အိမပြှနရြောကန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို အခုခွိနထြိတော့ ဘာမွှ ကြိုးစားခွင်း မရှိသေးခွေ။ မလုပခြငွလြို့ မဟုတ်။ သူက စိတတ်ှပေါပြီး စမညကြှံကာ ငှိမ်းငှိမ်းထံရောကလြွှင် သူတို့သားအမိက တကယ့ြ လူကြီးလူကောင်းလို ဧည့ဝြတပြှု ဆကဆြံနေ၍ အနခကေကြာ ပြောမထွကဝြံ့ခွင်းသာ ဖြစ်သည်။

သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းနှင့ြ ဆကဆြံရေးတွေ တိုးတကလြာသလို စီးပြားရေးလည်း အဆငပြှလောသည်။ အခုဆို သူသည် ကိုထွန်းနိုငအြရင်းထောငပြေးသော တရုတဆြိုငကြယလြေး တဈစီးကို ရင်းကာ ဝယလြိုကြ ရောင်းလိုကြ ပြုရင်း ကိုထွန်းနိုင် အကြှေးကို ဆပပြှီးရုံသာမက ယိုးဒယား viva တဈစီး၊ လောဂြွား 125 တဈစီးနှင့ြ ကမဘြို 110 သုံးစီး လကဝြယတ်ှင် အပိုငရြှိနသည်ေ။ သာဂိသည် အိမပျိုငဝြယမြည် ဆိုလွှငတ်ောင် ရနပြေီ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သာဂိ မဝယခြွေ။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ သူ့အိမမြကထြဲသို့ ရံဖနရြံခါ ဝငလြာတတမြှဲဖြစ်သော မိဖြူသည် စင်ျကာပူရောကကြာ ယောကြြားရနပြေီဆိုသော သတင်း ကြားရ၍ ဖြစ်သည်။

သာဂိသည် အိမဝြယမြညဆြိုလွှင် ရှဈမိုငကြ အိမကြိုသာ ဝယလြိုသည်။ သူသည် မိဖြူကို အခုထိ သတိရနမေိ၊ နာနမေိသညမြှာ ဘာကြောင့မြှန်း စဉြးစား၍တော့ မရခွေ။ သို့ရာတွင် သတိရမိသညကြတော့ အမှနဖြစ်သည်။ သတိရခွင်းသည် စိတန်ှင့ြ ပစ်မှားခွင်း ဆိုပါက သာဂိသည် ကာမသေုမိဈဆာကို ထိုသတင်း ကြားရခွိနလြောကကြ နေ့တိုင်း ကြူးလှနန်မေိသည်။ သို့ရာတွင် အကြာကြီးတော့ မဟုတ်။ ငှိမ်းငှိမ်း သူ့အခန်း မကြန်ှာကကြလြေးပေါသ်ို့ တကမြလာခငထြိသာ ဖြစ်သည်။

သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်းထံ မရောကဖြစ်သညမြှာ တဈပတကြွောြ၊ နှစ်ပတခြန့ြ ရှိပြီ။ မိဖြူ သတင်းကြားရပြီးကတည်းက တညင်ှိမန်သေော သူ့စိတန်ှလုံးသည် ဟတေီမှလှှောလို သှကသ်ှကခြါနခေဲ့သည်။ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နသေော စိတအြလငွကြို ပြနလြညစြုစည်းဖို့ ကြိုးစားလိုကတ်ိုင်း လကတ်ှကေ ဝီစကီ ပုလင်းကိုသာ လှမ်းမိသည်။ ထို့ကြောင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းလာသော ထိုနေ့က သာဂိသည် မူးနသည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်းရောကလြာခွိနသ်ည် သာဂိ အမှည်းကုနသ်ှား၍ ဘယာကြောြ ဆင်းဝယပြှီးစ အခွိနဖြစ်သည်။

သာဂိ တီဗှီရှေ့တွငထြိုငရြင်း သီချင်ြးစာသားနှင့ြ ဘယလြိုမှ မပတသ်ကသ်ော ဇာတဆြောငမြွား၏ လှုပရြှားမူကို အဓိပျပါယမြဲ့ကြည့်ရြင်း လကထြဲက ခွကကြို မော့လိုကြ ၊ ဘယာကြောဝြါးလိုကြ လုပန်စဉြေ တံခါးခေါကသ်ံကြားရသည်။ အလုပသ်မား တဈယောကယ်ောကြ ပစ်စည်းကနွခြဲ့၍ လာယူတာ ဖြစ်မညဟြု ထငကြာ ဆင်းဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့မှ တံခါးရှေ့တွင် ငှိမ်းငှိမ်းကို တွေ့ရခွင်းဖြစ်သည်။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် စတီးခွိုင့ြ သုံးဆင့ခြွိုင့လြေး တဈလုံးကို ကိုငထြားကာ သူ့ကို ပြုံးပြပြီး…

“ဦး .. နမကေောင်းဘူးထငလြို့ လာကြည့်တ်ာ”

ဟုဆိုသည်။ သာဂိက..

“ငါ နကေောင်းတယ်၊ စိတကြ သိပမြကောင်းဘူး၊ ဘာလို့ လာတာလဲ၊ အနတ်ီအေး တဈခုခုဖြစ်သလား”

ငှိမ်းငှိမ်းက မကြန်ှာလေးကို မဲ့လိုကပြှီး..

“ဦးကလည်း … လူကို ဒုကျခသညကြှနတောပဲ၊ ဦးစားဖို့ ငါးရှဉ့ကြှောြ လာပို့တာပါ၊”

“အေး.. အတောပြဲ၊ မစားရတာကြာပြီ”

ဆိုကာ ခွိုင့ကြို ဆှဲယူလိုကသ်ည်။ ခွိုင့ယ်ူပြီးသောလြည်း ငှိမ်းငှိမ်းက မပြနသ်ေးခွေ။ သာဂိက

“ပြနတ်ော့လေ”

ဆိုတော့

“ဟိုဒင်း.. ခွိုင့ကြ ငှားလာတာ၊ ပြနပြေးရမှာ”

ဟုဆိုသည်။

“တောတ်ောြ ရှုပတ်ာပဲ”

ဟုရရှတေရြင်း သာဂိ အခန်းထဲဝငတ်ော့ သူမကပါ လိုကဝြငသ်ည်။ ပြီးတော့ သာဂိလကထြဲက ခွိုင့ကြို ဆှဲယူရင်း

“သမီး လုပလြိုကပြါ့မယ်”

ဟုဆိုသည်။ သာဂိ ဘာမှမပြောတော့။ လှှတပြေးထားလိုကရြင်း ကိုယ့ဟြာကိုယ် ဆကသ်ောကန်မေိသည်။ ခဏနတေော့ သာဂိရှေ့တွင် ငရှဉ့ကြှောြ တဈပန်းကန် ရောကလြာသည်။ ဆိုငကြှီးကြောန်ှင့ြ မတူသောလြည်း စတနောပါ၍လားမသိ စား၍ ပိုကောင်းသည်။ သူမကို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သာဂိ၏ ထွေးလုံးပစ်တငထြားသော အဝတမြွားကို သိမ်းကြုံးစုနတော တွေ့ရသည်။ ပြီးတော့ ကုတငခြှရင်ေးတန်းပေါတ်ှင် လှန်းထားသော အတွင်းခံဘောင်းဘီတွပေါ ဆကယ်ူနပြန်ေ၍

“ဟေ့..ဟေ့..အဲဒါ ဘာလုပမြလို့လဲ”

ဆိုတော့

“လွှောမြလို့”

ဟု တဈခွန်းထဲပြောရင်း အောကထြပဆြင်းသှားသည်။ ရချိုးခန်းနှင့ြ အိမသ်ာက အောကမြှာပဲ ရှိလသည်ေ။ သာဂိ နည်းနည်းတော့ အနရေ အထိုငရြ ခကသ်ည်။ ဘာလေးမှန်းလဲ မသိ။ ကိုယ့ဟြာကို အသဲကြဲတာတောင် ကောင်းကောင်းမကြဲရ။ ဒင်းလေးက လာနှောင့ယ်ှကန်သညေဟြု ထငကြာ စိတအြနှောင့အြယှကြ ဖြစ်နမေိသည်။ ဒါကို အသကပြင် ငယသ်ောလြည်း ဘဝက သငပြေးပြီးဖြစ်သော ငှိမ်းငှိမ်းက သိပုံရသည်။ သူ့မကြစြိရှေ့တွင် မနခွေေ။ အဝတလြွှောပြှီး၍ လှန်းတာတောင် သာဂိရှေ့က မလွှောကြ။ သာဂိ မကြဝြန်းများနှင့ြ မဆုံနိုငသ်ော နရောများတွငသ်ာ လွှောကလြှန်းနသည်ေ။

သာဂိ သူ့ကို ဂရုမစိုကတ်ော့။ ကိုယ့ဟြာကိုယ် ကာရာအိုကေ ဆိုမညဟြု တွေးကာ ဖြူဖြူကြောသ်ိန်းနှင့ြ ကောန်ီ၏ အတွင်းကြကေို ဖြင့သ်ည်။ ပြီးတော့ ယောကြြားသံကြီးနှင့ြ လိုကအြောသ်ည်။ ဘယလြိုမှ နားထောငမြကောင်း။ ငှိမ်းငှိမ်းထံက “ခိ” ကနဲ ရယသ်ံကြားရသည်။ သာဂိ လညခြွောင်းရှင်းဖို့ ဝီတဈခွကြ ထပထြည့သ်ည်။ ပြီးတော့ ဆတကြနဲ မော့အခွ.. ရငထြဲက “အေ့” ကနဲ ပျို့တကသ်ည်။ သာဂိ များနပြေီ ဖြစ်သည်။ များဆို အိပယ်ာနိုးကထဲက သောကန်သညေမြှာ ဂရင်းရှိုငရြယ် တဈတောင့ကြုန်၍ နောကတ်ဈတောင့ြ တဈဝကကြလွုပြီ ဖြစ်သည်။ သာဂိ မခံနိုငတ်ော့။ စားထားသမွှ ဘယာကြောတ်ှေ အကုနပြှနထြှကကြုနသ်ည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် အပြေးလေးရောကလြာပြီး သာဂိ၏ ကြောကုန်းတွကေို ထုပေးသည်။ ဇကကြှောတွကေို နှိပသ်ည်။ သာဂိသည် အနလြို့ မပြီးနိုငသ်ေးခွေ။ နှာခေါင်းထဲဝငလြာသော ခဉွစြုပစြုပ် အနဖြတအြခွို့သည် သူ့ကိုပို၍ မူးအောငပြှုနသည်ေ။ အနပြှီးသညန်ှင့ြ သာဂိသည် ကြမ်းပြငတ်ှင် ပကလြကကြှီး ဖြစ်သှားသည်။ မနတတေရြှာသော ငှိမ်းငှိမ်းသည် သာဂိ၏ ပပြနေသေော မကြန်ှာကို သန့ရြှင်းရေး လုပပြေးသည်။ ထို့နောကြ အင်ျကြီကို လဲပေးဖို့ ကြိုးစားသည်။ သာဂိ၏ ခန်ဒာကိုယကြှီးကို မနိုင့တ်နိုငမ်၍ တွဲထူပြီး လကတ်ဈချောင်းချင်ြးစီ ထုတကြာ အင်ျကြီကို ရအောငခြွှတသ်ည်။ ဒီလို အဝတလြဲတဲ့ နရောတွင် သူမသည် မအကြေီးကို လဲပေးနကြေ အကငွ့ရြှိသည်။ သို့ရာတွင် မအကြေီးနဲ့ မတူသညမြှာ အမကေ ငှိမန်ပြေိး သာဂိက လှုပန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။

သာဂိခေါင်းသည် ထူမပြိး သူမ ပခုံးစွန်းလေးပေါြ မှီတွဲပေးထားသောလြည်း အငှိမန်သည်ေ မဟုတ်။ ဟိုဘကစြောင်းလိုကြ၊ ဒီဘကြ လညကြလွာလိုကန်ှင့ြ တဈခါတဈရံ သူမ နို့အုံလေးကိုပင် ထိလုမတတဖြစ်ဖြစ်သှားသည်။ အင်ျကြီအကုနခြွှတပြှီး အဝတခြှောကတ်ဈထည် ပြနဝြတပြေးသာ အခါတွငမြှ သာဂိ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ြ၍ ငှိမ်းငှိမ်း တောသ်ေးရဲ့ ဟု ရရှတေမြိသည်။ သို့သောြ ငှိမ်းငှိမ်း၏ တောသ်ေးရဲ့ သည် ဘုရားတသံအဖြစ် ခကြခြငွြးပြောင်းသှားသည်။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ သာဂိက သူမတဈခါမှ မကြားဖူးသော မိဖြူဆိုသော နာမညကြို သူ့အားကြည့်ြ၍ ခေါန်သေောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။

သာဂိ၏ မကြဝြန်းတွသည်ေ အရမ်းကို ရီဝလှန်ေးသည် ဟု ငှိမ်းငှိမ်း ထငန်မေိသည်။ ထိုမကြဝြန်းများ၏ ညှို့ငငမြှုနောကသ်ို့ ငှိမ်းငှိမ်း ခတ်ေတမွောပါသှားစဉြ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယလြေးသည် ကြမ်းပြငပြေါြ လှဲခခွံလိုကရြပြီ ဖြစ်သည်။ ငှိမ်းငှိမ်း၏ ဆကလြကြ မိန်းမောမလို ဖြစ်နသော ခံစားမူလေးသည် သာဂိ၏ နောကတ်ဈခါ ထပခြေါလြိုကသ်ော “မိဖြူ” ဆိုသည့ြ စကားသံအောကတ်ှင် လုံးဝ ပျိုကြဲပျိုကသွှားလသည်ေ။ သို့သောြ ငှိမ်းငှိမ်းသည် မရုန်းမိပေ။ သာဂိ စိတအြနှောင့အြယှကြ ဖြစ်စမညေ့ြ အပြူအမူ မှနသ်မွှကို လုံးဝမလုပဖြို့ ကိုယ့ကြိုယကြို သတိပေးရင်း ငှိမ်းငှိမ်း ငှိမန်မေိစဉြ သာဂိ၏ နှုတခြမ်းထူကြီးတွေ သူမ နှုတခြမ်းတွကေို ငုံလာကြသည်။

ငှိမ်းငှိမ်း စိတတ်ှေ မွောလှင့သ်ှားပြနသ်ည်။ ပူနှေးစွတစြိုသော ထိုနှုတခြမ်းကြီးများ၏ အောကတ်ှင် ညို့ငငစြှဲဆောငန်ိုငသ်ော မညသ်ည့အြရာတွမွေား ထည့ထြားလသနေည်း။ ငှိမ်းငှိမ်း ဆကလြကတ်ှေးတောရန် အခွိနမြရပါ။ သူ့လကတ်ှသည်ေ ငှိမ်းငှိမ်း ရငအြုံလေးတွကေို ထိကိုငလြာပြနသ်ည်။ တဈသကလြုံး ယုယုယယ နမထေိလမခေ ထိန်းသိမ်းလာခဲ့သော အရာလေးတွကေို သာဂိလကကြှီးတွကေ အုပကြိုငန်ပြေီဖြစ်ရာ ငှိမ်းငှိမ်း တောတ်ောကြို မနတတ်ေ မထိုငတ်တ် ဖြစ်သှားသည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် ကိုယ့န်ို့အုံလေးတွကေိုယ် ကိုငကြှည့ဖြူးပါသည်။ ဘယလြိုမှ မနခေဲ့စဖူး။ ယခု သာဂိလကဖြဝါးကြီးတွနှငေ့ြ ထိတွေ့မူသည် ငှိမ်းငှိမ်း တဈကိုယလြုံးကို ကြကသ်ီးဖငွြးဖငွြး ထသှားစသည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်း အရမ်းကြောကလြာသလို ပြောမပြတတသ်ော ခံစားမူတဈမွိုးလည်း ဖြစ်လာသည်။ ဘာရယဆြိုတာတော့ ငှိမ်းငှိမ်း မပြောတတ်။ ပြောတတသ်ညကြ အောကပျိုင်းတွင် စိုစိစိလေး ဖြစ်လာခွင်းပငတ်ည်း။

သာဂိသည် ထပ်၍ တိုးလာပြနသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း၏ အပေါကြ ဘလောကဈြအင်ျကြီလေးနှင့ြ အောကခြံ ရှငမြီး အင်ျကြီလေးကိုပါ ဗိုကသ်ားနရောလောကကြနေ အပေါကြို ပင့တ်ငလြိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ရငတ်ဈခုလုံး အေးကနဲ ဖြစ်သှားသလို ထငရြသည်။ မကြာပါ။ သာဂိနှုတခြမ်းကြီးတွေ သူမ နို့သီးခေါင်းလေးပေါြ ရောကလြာသော အခါတွငမြူ အသဲတွပေါ ပူနှေးသှားသလား ထငရြအောင် နှေးကနဲ ဖြစ်သှားကာ သူ့အာခံတွင်းမူ စီးဆင်းလာသော စွတစြိုမူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကိုပါ ကူးစကလြာစသည်ေ။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် ဘာလုပရြမှန်း မသိတော့ခွေ။ သူမသည် ကြောကလြည်းကြောကသ်ည်။ သာဂိ ယခု လုပန်တောတွကေို ရပပြဈလိုကစြချင်ေသ်ည်။ သူမ နှလုံးသားတွေ ခုနရြလှန်း၍ မောလာပြီ ဖြစ်သည်။ထို့အတူ ရပလြည်း မရပစြချင်ေပြေ။ သူမသည် ထိုသို့ ရငခြုနန်ရတောကိုပင် ကြညန်ှုးနမေိသည်။ သို့ရာတွင် နှုတကြတော့ ဘာမွှ ထုတမြပြောမိခွေ။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် မောဟိုကစြှာ အသကရြှူရင်း သာဂိကို မကြလြုံးလေး ဖြင့ကြှည့မြိသည်။ အို.. သာဂိ မကြဝြန်းတွသည်ေ ရီဝေ စူးရှလှန်းလှခွသည်ေ တကား။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် သာဂိ မကြဝြန်းတွကေို ရငမြဆိုငဝြံ့ခွေ။ ဆကကြှည့မြိလွှင် သူမ အသဲနှလုံးတွေ ပြုတကြသွှားတော့မညဟြုတောင် ထငမြိသည်။

သာဂိ၏ လကတ်ှသည်ေ ပိုမို နယခြွဲ့လာသည်။ ခါးမှာ ဝတထြားသော ထမီလေးကို ပေါငလြညလြောကကြနေ လိပပြှီး ဆှဲတငန်သည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်း အသဲတွပေါယားလာသည်။ ဘယလြိုကြီးမှန်း မသိခွေ။ သူ့လကကြှီးတွနှငေ့ြ ပေါငကြို လာထိခွင်းသည် လွှပစြဈတဈခု စီးဆင်းသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ဟော.. ထမီ တဈထညလြုံး ခါးပေါလြိပတ်ငပြှီး ရောကလြာသည်။ အောကပျိုင်းတဈခုလုံးသည် ရှကစြိတတ်ို့ဖြင့ြ အေးစကရြမည့အြစား သှေးတိုးနှုန်းသာ မှင့လြာပြီး ကြကသ်ီးတွသော တဈဖငွြးဖငွြးထလာမိသည်။ ပြီးတော့ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကိုယလြုံးလေးပေါြ လုံးလုံးလွားလွားကြီး တကဖြိလိုကသ်ည် ထငသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း “အင့ြ”ကနဲ အသံထွကအြောင် အဆုပထြဲက လတွေေ ထွကသ်ှားသည်။ သူ့ကိုယလြုံးကြီးသည် လေးလံလှန်းသောလြည်း ငှိမ်းငှိမ်း မရုန်းမိခွေ။ ငှိမ်းငှိမ်း ခံစားမိနသညေမြှာ သူ့ပေါငလြုံးလေး နှစ်လုံးကြားတွင် ရောကရြှိနသေော ပူနှေးသော အရာကို ဖြစ်သည်။

နောကတ်ော့ ထိုအရာကြီးသည် ငှိမ်းငှိမ်း၏ မိန်းမကိုယ် အပေါကဝြလေးကို လာထိသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ဆတကြနဲ တုနသ်ှားမိသည်။ အဲဒီဟာကြီး ငှိမ်းငှိမ်းအထဲ ဝငလြာလွှင် ဘာဖြစ်မညန်ည်း၊ နာမှာလား…၊ လောကစည်းစိမ် တွေ့မှာလား ၊ ငှိမ်းငှိမ်းမသိ။ လောလောဆယ် ငှိမ်းငှိမ်း သိသညမြှာ ငှိမ်းငှိမ်း အရမ်းကြောကန်မေိသည်။ ဦးလို့ ခေါသ်ည့ြ သာဂိကိုလား… မဟုတဘြူး ထငသ်ည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် ဦးသာဂိကို မကြောကြ။ ဒါဖြင့ြ ငှိမ်းငှိမ်း ဘာကိုကြောကန်မေိသနည်း။ အမှနဆြိုရလွှင် ငှိမ်းငှိမ်းသည် ဘယဟြာကို ကြောကန်မေိမှန်း မသိအောငကြို ကြောကန်မေိသည်။ ကြောကကြှောကန်ှင့ြ ရုန်းကြည့်သ်ေးသည်။ သာဂိဖိထားသောကြောင့ြ လှုပလြို့ပငမြရ။ အောကပျိုင်းလေးကား ပို၍ ဆိုးသည်။ သာဂိခါးကြီးနှင့ြ အောကပျိုင်းတဈခုလုံးသည် ငှိမ်းငှိမ်းပေါငကြှားထဲတွင် ရောကန်သည်ေ။ထိုခန်ဒာကိုယကြှီး ဝငသ်ာအောင် ပေါငလြေးတွေ ကားပေးထားရသဖြင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းအောကပျိုင်းသည် ဘယည်ာ လူးလှန့လြို့တောင် မရ။ ထို့ပြင် ကားထားရသော ပေါငအြတွင်းကြောတွေ နည်းနည်း နာသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ပေါငကြို အဲလောကထြိအောငတ်ဈခါမှ မကားဘူးခွေ။

ထိုစဉြ သာဂိက သူ့လိငတ်ံကို ငှိမ်းငှိမ်းကိုယလြေးထဲသို့ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း အရပြေားတွေ တင်းကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ လန့ပြှီး မကြလြုံးတွကေို စုံမှိတထြားသည့ကြှားက ထပကြှုံ့လိုကရြင်း သာဂိ လကမြောင်းရင်းကို တွန်းထုတလြိုကမြိသည်။ သာဂိ လိငတ်ံသည် ငှိမ်းငှိမ်း၏ မိန်းမကိုယလြေး အပေါကဝြတွင် တဈနသည်ေ။ ထိုဟာကြီးသည် ရှေ့တော့ ဆကမြတိုးသေး။ သို့သောြ တိုးလိမ့မြည် ဖြစ်ကြောင်းတော့ ငှိမ်းငှိမ်းသိသည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် အရမ်းမောလာသည်။ အောကမြှာ ငှိမင်ှိမလြေးနရင်ေးကို မောနသည်ေ။ အသကရြှူရတာလည်း မဝသလို ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့ြ ပါးစပလြေးဟ၍ အသကရြှူမိရာ သာဂိက ဘယလြိုထငသ်ည် မသိ။ ဟနသေော နှုတခြမ်းလေးတွကေို သူ့နှုတခြမ်းကြီးတွနှငေ့ြ လာငုံပြီး နမ်းသည်။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အသကကြို ဘယလြိုရှူရမှန်း မသိတော့ခွေ။ နောကပြှီး သူ့လကကြှီးတွကေ ရငအြုံလေးကို ဖစွည်ှဈနပြနေသ်ည်။ အောကမြှာလည်း သူ့ဟာကြီးသည် အဝတွင် စိုကလြကြရြှိနသည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်း ရငတ်ှေ ဘယလြို ခုနရြမှန်း မသိတော့။ ရငခြုနခြှင်းသည် လူက ထိန်းခွူပတ်ာ မဟုတသ်ောင်ှား သိတော့သိနသညေ့ြ ခံစားမူ ဖြစ်သည်။ ယခု ငှိမ်းငှိမ်းဖြစ်နသညေမြှာ ရငခြုနခြှင်းကို မသိရတော့လောကအြောင် ခုနန်မေိခွင်းသာ ဖြစ်သည်။ နောကပြှီး သူ့ကိုယလြုံးကြီးနှင့ြ အဖိခံထားရ၍ အသကရြှယမဝ၊ မောနမေိ၍ ပါးစပလြေးဟ အသကရြှူပါသည်။ သူက အသကရြှူသော နှုတခြမ်းလေးတွကေို ပိတပြဈသောအခါ ငှိမ်းငှိမ်း အသကရြှူတွေ မှားသှားသည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် သူ့ကိုယသ်ူ ဒုကျခခံနရသေညဟြု ထငလြာသည်။ ထိုစဉြ အောကကြ တဈခကြြ တင်းကနဲ ဖြစ်သှားပြနကြာ သူ့ဥဈစာကြီး တိုးဝငလြာတာကို ခံစားမိသည်။

“ကြှတ်..ကြှတ်..”

ငှိမ်းငှိမ်း စုတသ်ပမြိသည်။ နာသည်။ ထိုအရာကြီးသည် ဘယလြောကြ ပမာဏရှိသည် ဆိုတာ ငှိမ်းငှိမ်းမသိ။ သို့ရာတွင် လကည်ိုးနှင့တ်ောင် နှိုကမြဆေးဘူးသော ငှိမ်းငှိမ်းကိုယလြေးနှင့ြ မတနတ်ာတော့ သချောသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ရုန်းကနရြင်း ထထိုငဖြို့ ကြိုးစားသည်။ သူက ငှိမ်းငှိမ်း ခေါင်းလေးကို ငယထြိပကြနေ အုပကြိုငပြှီး ထိန်းလိုကရြာ ငှိမ်းငှိမ်း မထနိုငတ်ော့။ သို့သောြ ရလိုရငှား လကကြလေးတွနှငေ့ြ ကြမ်းပြငကြို ထောကပြှီး ထကြည့်သ်ည်။ ထိုစဉြ သူ့ဟာကြီးက ထပပြှီး တိုးဝငလြာပြနသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း မကြလြုံးတွေ ပြာကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ မီးပြင့လြေးတွေ ဖြာထွကသ်ှားသညကြိုပါ မကြလြုံးထဲတွင် မှငလြိုကရြသည်။ အောကပျိုင်းရှိ တဈခုသော နရောတွင် သူ့ဟာကြီးက လာထောကန်ကော အတင်းတိုးနသည်ေ။ တိုးလေ နာလေ ဖြစ်လာသောအခါ ငှိမ်းငှိမ်း မခံစားနိုငတ်ော့။ မကြရြညလြေးတွေ ကလွာသည်။ ထိုစဉြ သူ့ဟာကြီး နောကပြှနဆြုတသ်ှားသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း သကသ်ာရာရသှားသည်။ စိတန်ည်းနည်းလွော့သှားသလိုဖြစ်ကာ အသကရြှူလိုကစြဉမြှာပင် ..

“ဖလောကျ”

ကနဲ အသံထွကအြောင် သူ့ဟာကြီးသည် ထိုအရာလေးကို ကြောဖြှတ်၍ တိုးဝငသ်ှားသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း အသကရြှူနရင်ေးတန်းလန်း ဆကမြရှူနိုငတ်ော့အောင် ဖြစ်သှားရင်း ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ ရုန်းဖယကြှည့မြိသည်။ မရခွေ။ အောကပျိုင်းတဈခုလုံးသည် စပဖြငွြးဖငွြးကြီး ဖြစ်နသည်ေ။ ဝမ်းခေါင်းတဈခုလုံးတွင် တဈစုံတဈရာသည် တံစို့ထိုးထားသလိုကြီး ဝငန်သည်ေ။ နာသည်။ ကြိန်းသည်။ ပြီးတော့ ပူသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း လုပမြိလုပရြာ သူ့ပါးစပန်ားရှိ သာဂိပခုံးစွန်းကို ဖကပြှီး ကိုကထြည့လြိုကသ်ည်။ သူ့ကိုယကြှီး တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သို့သောြ အောကမြှာတပထြားကိုတော့ မခွှှတ်။ မခွှှတသ်ည့ြ အပြင် လှုပစြိလှုပစြိဖြင့ြ ဝငလြိုကြ၊ ထွကလြိုကြ လုပန်ပေါတော့သည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် လှိုင်းစီးနရသေလို ဖြစ်နသည်ေ။ သူမကိုယလြုံးလေးသည် သာဂိ၏ ရငခြှငအြောကတ်ှင် တဈငှိမ့င်ှိမ့ြ လှုပရြမ်းနသည်ေ။ သူ့ဟာကြီးသည် ငှိမ်းငှိမ်း၏ ကိုယလြေးအတွင်း ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ။ အထဲတွင် ပူနှေးမူနှင့ြ ကြိန်းစပမြူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို တဈလှည့စြီ ဝဒနောပေးနသည်ေ။ တဈခါတဈခါ သူ့ဟာကြီးအောကကြ တွဲပါနသေော ဂွေးဥတွကေ စအိုဝလေးနားကို ထိခတမြိလွှင် ငှိမ်းငှိမ်း အူတွေ လိပတ်ကလြာမိသည်။ တဈခကြြ တဈခကြြ သူ့ဗိုကသ်ားက အစေ့လေးကို ပြတမြိလွှင် အာရုံကြောတွေ ဖငွြးကနဲ နအေောင် ဖြစ်ဖြစ်သှားသည်။

ထူးဆန်းလှသော ခံစားခကြပြေါင်းစုံကို ခံစားရင်း ငှိမ်းငှိမ်း မေ့မွောနသလေို ဖြစ်နမေိသည်။ ထိုစဉြ သူသည် လှုပရြှားမူတွေ မှနလြာသည်။ ငှိမ်းငှိမ်းကိုယထြဲကလည်း အရညတ်ှေ အထွကမြွားလာသဖြင့ြ “ပလှတ်၊ ပြှတ်” ဆိုသော အသံတွပေါ ထွကလြာသည်။ ခဏကြာ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို အတင်းဖကရြင်း အပေါတ်ှင် တဈဆတဆြတ် လှုပန်သည်ေ။ တဈပျိုငတ်ည်းမှာပင် ပူနှေးသော အရာတွေ ငှိမ်းငှိမ်းကိုယထြဲ ဝငလြာကြသည်။ ထိုအရာတွေ၏ ပူနှေးမူသည် ဟိုး ရငခြေါင်းထဲတိုငအြောင် ရောကရြှိသှားသညဟြု ထငရြသည်။ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို အတင်းဖကထြား၍ ငှိမ်းငှိမ်း အရိုးတွေ ကြိုးကုနတ်ော့မညဟြုတောင် ထငလြာသည်။ အသကရြှူလို့လည်း မရပြနတ်ော့၍ တအင့အြင့ြ ဖြစ်နရပြေနသ်ည်။ သို့သောြ သူသည် ခဏမွှသာ ငှိမ်းငှိမ်းကိုယလြေးကို ဖစွည်ှဈထားပြီးနောကြ မကြာခငတ်င် ပြော့ဖတခြှကသွှေားသည်။

သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကိုယပြေါတ်ှင် လူသကေောငကြှီးလို မလှုပမြယှကကြှီး ငှိမန်သည်ေ။ ခုနက မုနတ်ိုင်းတိုကသ်လို လှုပရြှားခဲ့သူမှာ သူမဟုတတ်ော့သည့ြ အလား ငှိမကြသွှားသည်။ ငှိမ်းငှိမ်း သူ့ကိုယလြုံးကြီးကို အားစိုကပြှီး တွန်းဖယကြှည့သ်ည်။ ရသည်။ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်း ညာဘကကြို လိမ့ဆြင်းပြီး ပကလြကကြှီး အိပန်သည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အခုမှ အသကကြိုဝဝ ရှူရင်း ငုတတ်ုပလြေး ထိုငလြိုကသ်ည်။ သူမ ကိုယထြဲက အရညတ်ှသည်ေ တဈစိမ့စြိမ့န်ှင့ြ ကြမ်းပြငပြေါြ စီးကသွှားသည်။

ငှိမ်းငှိမ်း မကြရြညတ်ှေ ကလွာမိသည်။ ဘာဖြစ်လို့မှန်း မသိ ။ ငှိမ်းငှိမ်း ငိုချင်န်မေိသည်။ စိတထြဲတွင် ဝမ်းနည်းမူကသာ ကြီးစိုးနသည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် ငိုရင်းရှိုကရြင်း အဝတအြစားတွကေို ပြုပြငသ်ည်။ ရှုပပြှသှားသော ဆံပငတ်ှကေို ပြနလြုပရြသည်။ ပပြနေသေော မိန်းမကိုယလြေးကို ဆေးကြောသည်။ ရဆေေးနရင်ေး ထပင်ိုမိပြနသ်ည်။ သူမ တဈကိုယလြုံးနာနသည်ေ။ ခုနက မသိသာခဲ့သော နာကဉွမြှုများသည် အခုမှ ပေါလြာကြသည်။ ခါးတွေ အောင့န်ပြေီး နို့အုံလေးတွေ အထိမခံနိုငအြောင် နာနသည်ေ။ ပေါငအြတွင်းကြောတွကလေည်း ဆှဲဆန့ခြံထားရသလို ဖြစ်ကာ လမ်းလွှောကလြွှင် ခပကြှကြ လွှောကန်ရသေည်။ အဆိုးဆုံးကတော့ မိန်းမကိုယထြဲက ဖြစ်သည်။ ကြိန်းနတောလား၊ နာနတောလား၊ ဟာနတောလား ငှိမ်းငှိမ်း မဝခွေဲနိုင်၊ တဈမွိုးကြီးတော့ တဈမွိုးကြီး ဖြစ်နသညေမြှာ မနတတ်ေ၊ မထိုငတ်တအြောငပြင်။

သို့ရာတွင် သူမ ခံစားနရသေမွှသည် အပြဈကင်းစွာ အိပမြောကနွသေော သာဂိ မကြန်ှာကို ကြည့်မြိသောအခါ နလောနှင်းပြောကသ်ကဲ့သို့ လှင့စြငသ်ှားကြပြနသ်ည်။ သာဂိသည် အသကကြို မှနမြှနရြှူ၍ တိုးညှင်းစွာ ဟောကရြင်း အိပပြွောန်သည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် ကားယားကြီး အိပပြွောန်သေော သူ့ကို ခေါင်းအုံးလေး ခုပေးကာ စောငပြါးလေး ခွုံပေးလိုကသ်ည်။ သူသည် ကလေးငယ် တဈယောကလြို နှစ်ခွိုကစြှာ အိပမြောကနွသည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်း သူ့ရငအြုံကြီးပေါြ ခေါင်းလေး မှီအုံးကြည့်သ်ည်။ သူ့ရငသ်ည် နှေးထွေးလှန်းသည်။ ထိုစဉြ သူ့လကကြှီး တဈဘကကြ ငှိမ်းငှိမ်းကို သိုင်းဖကလြာသည်။ ငှိမ်းငှိမ်းစိတထြဲတွင် စောငအြကြီးကြီး တဈထည် အခွုံခံလိုကရြသလို နှေးထွေးလုံခွုံသှားမိသည်။

မိဖြူသည် သူ့ကို ပြုံးကြည့်န်သည်ေ။ သူ့အပြုံးသည် နုနယ် လတဆြတလြှန်းနသည်ေ။ ပြီးတော့ သူ့ကို မော့မော့လေး ကြည့်န်သညေ့ြ မကြဝြန်းတွသည်ေ ရှှန်းလဲ့စိုဝင်း နူးညံ့လှန်းသည်။ သာဂိ သူမကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ထွေးပြေ့လိုကသ်ည်။ ရုတခြညွြး သူမ၏ နှုတခြမ်းထောင့စြှန်းတွင် အစွယပြှူးပြူးတွေ ထွကလြာကြသည်။

သာဂိ တအံ့တသှ ကြည့်န်မေိစဉမြှာပင် မိဖြူသည် သာဂိ၏ ပခုံးကို ကိုကပြှီး သှေးစုပလြိုကသ်ည်။ လကသ်ဲရှညကြှီးတွေ ထွကန်သေော လကကြလေးတဈဘကကြ သာဂိ ရငဝြထဲကို ထိုးနိုကသ်ည်။ သာဂိ လန့ပြှီး နောကသ်ို့ ဆုတလြိုကသ်ောလြည်း အခွိနမြမှီတော့။ သူ့လကခြွောင်းများသည် သာဂိ ရငထြဲသို့ ထိုးနှိုကကြာ နှလုံးသားကို ဆှဲနှုတသ်ှားသည်။ သာဂိ ရငတ်ှအေောင့ပြှီး ပူထွကသ်ှားသည်။ အလန့တ်ကြား ထထိုငရြင်း အောဟြဈမိမလို ဖြစ်သှားသည်။ ပြီးတော့ သာဂိ ဘေးဘယည်ာကို ထိတလြန့တ်ကြား ကြည့်သ်ည်။ သူသည် သူ့မကြန်ှာကကြခြန်းလေး ပေါတ်ှငသ်ာ ရှိနသည်ေ။ သူအိမမြကြ မကန်ခွင်ေးသာ။ ရငတ်ှကကေတော့ တကယ့ကြို ပူနသည်ေ။ ပခုံးစွန်းကလည်း တဈဆဈဆဈနှင့ြ နာနသည်ေ။ ရခေဲသတ်ေတာထဲက ရပေုလင်းကို ထုတယ်ူမော့ရင်း နာရီကို ကြည့်တ်ော့ ၁၂ နာရီ ကြောန်ခွပြေေီ။ သူဘယလြို အိပပြွောသ်ှားသနည်း။

သာဂိ စဉြးစားရင်း ညနကေို ပြနတ်ူးဖောတ်ော့.. အား.. ညနကေ ငှိမ်းငှိမ်းလာသည်။ သူ သိပြီ။ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းနှင့ြ မိဖြူကို မှားပြီး ခစွလြိုကမြိပြီ ထငသ်ည်။ သူ့အာရုံထဲမှာ မိဖြူကို ခစွသ်ညဟြုသာ ထငန်ခေဲ့သည်။ ငှိမ်းငှိမ်း ဘယလြို ပြနသ်ှားသလဲ..။ သူ အဲဒါတော့ မသိတော့။ နောကပြှီး ပခုံးစွန်း လကမြောင်းရင်းတွင် သှားရာ အကြင်းလိုကလြေးလည်း ရှိနသည်ေ။ ဟုတပြှီ။ ဟိုကောငမြလေး ကိုကသ်ှားတာ ဖြစ်မည်။ မနကကြှလငွြ သူ့ကို ဘယလြို စကားပြောရမလဲ.. သာဂိ ဆကမြစဉြးစားချင်တ်ော့။

ခုန ရသေောကလြိုကသ်ညမြှာ အရှိနပြှနတ်ကလြာသည် ထငသ်ည်။ မူးလာပြနသ်ည်။ သာဂိ ကြမ်းပြငကြ ခေါင်းအုံးနှင့ြ စောငကြို ယူကာ ကုတငပြေါြ တကလြှဲလိုကသ်ည်။ သူ့ ခေါင်းအုံးတွင် တဈထွာသာသာ ဆံပငလြေးတွေ ကပန်တော တွေ့ရသည်။ သူပြနလြည် အိပပြွောသ်ှားသည်။ မညမြွှ ကြာအောင် အိပပြွောသ်ှားသည် မသိ။ သူ့ကို အတင်းလှုပန်ိုးရင်း

”ဟေ့ကောင် ထတော့ကြ၊ နဖငေထြိုးနပြေီ၊ ထတော့၊ ထ .. ထ .. ”

ဆိုသည့ြ အသံနှင့ြ အတင်းလှုပန်ှိုးကာ ခံလိုကရြတော့မှ သူနိုးလာသည်။ မကြလြုံး ဖြင့ကြှည့တ်ော့ ပြူးကယွြ။

“ဟာ.. ပြူးကယွြ ၊ မင်း ဘယတ်ုန်းကရောကလြဲ ”

“ကြာပြီကြ၊ ဟိုက မနကြ ၆ နာရီကားနဲ့ လိုကလြာတာ၊ မင်းကြာ ၁၂ နာရီ ထိုးနပြေီ၊ အခုထိ အိပတ်ုန်းလားဟ”

“အေးကြာ.. ညက နည်းနည်းများသှားလို့၊ ခဏစောင့ြဦး၊ သူငယခြငွြး၊ ငါ ရချိုးလိုကြဦးမယ်”

သာဂိ ရချိုးပြီး လကဘြကရြညဆြိုငသ်ို့ အတူသှားကြသည်။ မတွေ့ကြသည့ြ ဒီနှစ်ပိုင်းအတွင်း သူငယခြငွြးနှစ်ယောကမြှာ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိနသည်ေ။ သာဂိသည် သူ့လုပင်န်း အခွအနေကေို ပြောသလို ပြူးကယွကြ သူ့ အိမထြောငရြေး အခွအနေကေို ပြောပြသည်။ ပြူးကယွန်ှင့ြ ဥမျမာသည် သိပအြစေးမကပကြှတော့။ ခစွလြို့ ယူထားသညမြှာ မှနသ်ောလြည်း အခုခွိနတ်ှင် ပြူးကယွသ်ည် ဥမျမာ့ကို မခစွခြငွတ်ော့ပေ။ သာဂိက..

“ဟေ့ကောင် .. မင်းနောကတ်ဈယောကြ တွေ့နတယ်ေ မဟုတလြား၊ မှနမြှနပြှော”

“မဟုတဘြူး၊ သူငယခြငွြး.. ငါ သူ့တဈယောကထြဲကိုပဲ ခစွတ်ာပါ။ ဘယလြိုကနဘယေလြို စဖြစ်တယ် ဆိုတာ ငါလည်း မသိတော့ဘူး။ ဒါပမယေ့ြ သူနှင့ြ ငါနှင့ဆြကဆြံရေးက အရမ်းကို အေးစကသ်ှားတယ်။ ငါ လည်း မဖောကပြှနဘြူး၊ သူလည်း မဖောကပြှနဘြူး။ ဘာမှားနတယေဆြိုတာလဲ ငါ မသိဘူး”

သာဂိက တဈခု စဉျးစားမိပြီး..

“မင်း ဟိုကိဈစရော မှနမြှနလြုပသ်လား”

“မှနပြါတယကြှာ၊ မှနသ်မှ စကားများ ရနဖြစ်တဲ့ နေ့လည်း မှနတ်ယ်၊ စကားမများတဲ့ နေ့လည်း မှနတ်ယ်၊ နေ့တိုင်းမှနတ်ယ်၊ တဈနေ့ တဈခါတော့ ပကြကြို မပကြဘြူး”

“ဒါဆို မင်းဟာက ဘာလဲ၊ ငါလည်း မသိတော့ဘူး”

ထိုစဉြ ကိုထွန်းနိုငန်ှင့ြ လူတဈယောကြ ဆိုငသ်ို့ ရောကလြာကြသည်။ သာဂိက ပြူးကယွကြို မိတဆြကပြေးသလို ကိုထွန်းနိုငကြလည်း သူ့မိတဆြှေ နဇော ဆိုသူနှင့ြ မိတဆြကပြေးသည်။ ကိုနဇောဆိုသောလူတွင် အရပ် ခပပြတွပြတွန်ှင့ြ မလိုကဖြကလြှသော စူးရှသည့ြ မကြဝြန်းတဈစုံ ရှိသည်။ ထိုမကြဝြန်းများသည် သူလုပခြငွသ်ည့ြ ကိဈစကို မဖြစ်မနေ လုပမြညဟြု ပြောနကြသေညအြလား ခိုငမြှဲ တညင်ှိမလြှသည်။ သာဂိက စကားဆကြ၍ ပြူးကယွကြိဈစကို ပြောသောအခါ ကိုနဇောဆိုသော လူက …

“ကြှနတ်ောြ ထငတ်ာကတော့ ခငဗြွား .. ယောကခြမတွနှငေ့တ်ော့ သိပအြဆငမြပြဘေူး ထငတ်ယ်”

“ဟုတပြါတယဗြွာ၊ ဒါပမယေ့ြ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးကြီးတော့ မဟုတပြါဘူး၊ သူတို့က ကြှနတ်ော့ကြို တခွားအလုပ် ပြောင်းလုပစြချင်ေတ်ယလြေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း ဝါသနာ မပါဘူးဗွာ။ ကြှနတ်ောြ ဥပဒဘှေဲ့ယူထားတာ ရှေ့နလေုပခြငွလြို့ဗွ၊ လောလောဆယ် မအောငမြှငသ်ေးခငတ်ော့ ကြပတ်ည်းတာပေါ့ဗွာ၊ အဲဒါကို မကြမလေည် ဖြစ်နကြတော”

“နပေါဦး၊ သူတို့က ဘာလုပခြိုင်းတာလဲ”

” ဆီဆိုငမြှာ ပန့မြန်းတဲ့ဗွာ၊ စဉြးစားကြည့်ြ၊ ကြှနတ်ောြ ပညာသငထြားတာတွေ အလကား ဖြစ်ကုနမြှာပေါ့”

ပြူးကယွြ၏ စကားသည် ရယစြရာ မဟုတသ်ောလြည်း သာဂိတို့ ဝါးလုံးကြဲ ရယမြိကြသည်။ ကိုထွန်းနိုငဆြိုလွှင် တဈခိခိနှင့ြ အူတွတေောင် တကန်သည်ေ။ ကိုနဇောက ဆကမြေးသည်။

“အဲဒါနှင့ျ စကားများကြရော ဆိုပါတော့”

“ဟုတတ်ယဗြွ။ မိန်းမကလည်း အဲ့ဒါကို လုပခြိုင်းနတယေလြေ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း လုပကြို မလုပခြငွဘြူး”

“စကားများပြီးတော့ ဆကဆြံဖြစ်သေးလား”

“အင်း၊ ဟုတကြဲ့”

“အမြဲတမ်း ဆိုပါတော့”

“ဆိုပါတော့ ဗြာ”

“ကြှနတ်ောြ သိပြီဗွ၊ ခငဗြွားတို့ ကြားထဲက ပြူနာကို။ အမှနကြ ခငဗြွား အခွိနမြှားတာရယ်၊ စိတကြို တဈလှဲ ထွကပြေါကြ ပေးတာရယကြ စတာဗွ”

“ဟာ.. လုပစြမ်းပါဦးဗွာ၊ ဖြရှင်ေးနည်းလေးများ ရမလား”

“ကြှနတ်ောြ တဈခုတော့ ပြောမယန်ောြ၊ ကြှနတ်ောကြ ပညာရှင် မဟုတဘြူး၊ အတွေ့အကြုံနဲ့ မှန်းကြည့်တ်ာပဲ ရှိတယ်၊ သချောပေါကကြှီး ဒီလိုပါလို့တော့ မပြောဝံ့ဘူးနောြ”

“ဟုတပြါပြီဗွာ၊ ဗဟုသုတရရုံ ဆိုရငတ်ောင် ကြနပေပြါပြီ”

“ဒီလိုဗွ၊ ခငဗြွားက မိန်းမနှင့ြ စကားများပြီး ပြူနာရဲ့ အဖြေ မထွကခြငမြှာ ခငဗြွားရငထြဲမှာရှိတဲ့ မကြနပေခြကြတ်ှကေို လိငဆြကဆြံတဲ့နည်းနှင့ြ ခငဗြွားက ရှင်းထုတပြဈတာ မှားတာဗွ”

“ဗြာ…”

“ဟုတတ်ယ်၊ ခငဗြွားစိတထြဲက ထုတမြပြောဖြစ်လိုကတ်ဲ့ အပြဈတငခြငွတ်ဲ့ စိတတ်ှေ၊ ရနလြိုတဲ့ စိတတ်ှကေို သူ့အပေါမြှာ လိငဆြကဆြံပြီး အာသာဖြပစ်ေလိုကတ်ာ၊ အဲ့ဒါကို ခငဗြွား ပါးစပကြတော့ မပြောဘူး၊ မကြန်ှာမှာ မပေါဘြူး၊ ဒါပမယေ့ြ ရငထြဲမှာရှိနတယ်ေ၊ အဲဒီလိုနည်းနှင့ြ သူ့အပေါြ အနိုငယ်ူလိုကတ်ာကို ခငဗြွားမိန်းမက သှေးထဲက အလိုလို သိတယဗြွ”

“…….”

“ဟုတတ်ယ်၊ ပြောရရင် အနိုငယ်ူတဲ့ ဆကဆြံမူမွိုးပဲ၊ တကယတ်ော့ လိငဆြကဆြံတယဆြိုတာ ခစွခြှင်းကို အခွခေံတဲ့ စိတမြွိုးနှင့မြှ တဈဦးကိုတဈဦး ပိုပြီး စီးပိုငလြာစတောဗွ၊ အဲဒီ ခဏတာ သာယာခွင်းနှင့ြ မကြနပေခြကြတ်ှကေို ဖုံးပစ်မယ် ဆိုရငတ်ော့ တဈခါ နှစ်ခါသာ ခငဗြွား အဆငပြှမှောပဲ၊ ကြာလာရင် ခငဗြွားတို့ ဆကဆြံရေးက အဓိပါယမြရှိတဲ့ အဆငမြပြမေူတွေ၊ မကြနပေခြကြတ်ှေ၊ အပြဈသေးသေးလေးတွနှငေ့ြ အကကြှောင်း ထငလြာတော့တာပဲ၊ အဲဒီအခါ ခငဗြွားတို့ရဲ့ ဆကဆြံရေးဟာ သာမနအြခွိနမြှာတောင် သာယာမှာ မဟုတတ်ော့ဘူး”

ပြူးကယွသ်ည် ခေါင်းငိုကစြိုကခြရွင်း စဉြးစားနသည်ေ။ ပြီးတော့ ..

“ဟုတတ်ယ်၊ ကိုနဇော .. ခငဗြွားပြောတဲ့ အတိုင်းပဲ”

ကိုနဇောက လကဝြါး ကာပြလကြြ..

“ကြှနတ်ော့ကြို အထငမြကြီးပါနှင့ြ၊ ကြှနတ်ောပြှောတာ မဟုတဘြူးဗွ၊ အဲဒါ ဒေါကတ်ာ မောငမြောငည်ို ပြောတာ”

“ဒေါကတ်ာ မောငမြောငည်ို…”

“ဟုတတ်ယ်၊ သူရေးတဲ့သိပျပံနည်းကြ ဖိုမဆကဆြံရေးမှာ အကယွတ်ဝင့ြ ရေးထားတယ်၊ ခငဗြွား ရှာဖတကြှည့လြိုကလြေ။ အခု ကြှနတ်ောပြှောတာထကြ ပိုပြည့စြုံတယဗြွ။ ပြီးတော့ ပိုပြီး အသေးစိတတ်ယ်၊ ဖတကြှည့လြိုကပြါဗွာ။ အခု ခငဗြွား ကြုံနရတေဲ့ အဖြစ်မွိုးက လူတောတ်ောမြွားများ ကြုံတတတ်ာပဲ၊ အိမထြောငတ်ှေ တောတ်ောမြွားများ ပျိုကြဲကြတာလည်း ဒါ့ကြောင့ပြဲဗွ”

သာဂိသည် ကိုနဇောကို ခငမြငမြိသှားလသည်ေ။ ထိုလူ၏ ခေါင်းသေးသေးလေးထဲတွင် နောကထြပ် စာအုပ် ဘယန်ှဈအုပမြွား ရှိနလေေဦးမညန်ည်း။ ထိုနေ့က သူတို့သည် စကားတွအမွေားကြီး ဆကပြှော ဖြစ်ကြရင်း သာဂိက သူသိချင်သ်ော အခစွအြကြောင်းကို မေးရာ ကိုနဇောက ..

“ကြှနတ်ောကြတော့ အခစွကြို ဒီလိုမှငတ်ယဗြွ။ သူက စိတ်တဇနာမ် .. ဖနတ်ီးလို့ မရဘူး၊ ဖကြဆြီးလို့ မရဘူး၊ ပြောရရင် လှတလြပတ်ယပြေါ့ဗွာ။ အဲဒါရဲ့ဆန့ကြငွဘြကကြ ခွူပတ်ီးတာ၊ ထိန်းခွူပတ်ာ၊ စောင့ထြိန်းတာ။ အဲ့ဒါတွကေ ဘာတွလေဲဆိုတော့ ဝတ်ထုတွထေဲမှာပါတဲ့ သဈစာ၊ နားလညမြူ၊ သံယောဇဉတ်ှပေေါ့ဗွာ။ အဲ့ဒီ သဈစာတွေ၊ နားလညမြူတွေ၊ သံယောဇဉတ်ှကေ လုပယ်ူလို့ ရတယဗြွ။ အဲဒီနှစ်ခုကို ရောထွေးပြီး အခစွလြို့ ခေါန်ကြတေယ်။ ကြှနတ်ော့ြ အထငတ်ော့ အဲဒီ နှစ်မွိုးပေါင်းဟာ အခစွမြဟုတပြါဘူး။ အခစွဆြိုတာ လှတလြပတ်ယ်၊ သူ့ကို ထိန်းခွူပလြို့ရတယ် ဆိုရင် အဲဒါ အခစွကြို မဟုတဘြူး။ အခစွမြှာက ခစွန်ဖေို့ပဲ လိုတယလြေ။ ဒါဖြင့ြ သဈစာတွေ၊ နားလညမြူတွေ မလိုတော့ဘူးလား ခငဗြွားက မေးမယ်။ မလိုပါဘူးဗွာ၊ ခစွပြှီ ဆိုတာနှင့ြ ခစွန်သေေးသရှေ့သဈစာရှိနမှောပဲ။ ခစွန်သေေးသရှေ့ နားလညမြူ ရှိနမှောပဲ။ အခစွကြုနသ်ှားရင် အဲဒါတွလေဲ မရှိတော့ဘူး။

ကြှနတ်ောပြှောနတော အိမထြောငရြေး မဟုတဘြူးနောြ၊ အခစွကြို ပြောနတော။ တဈခွို့ အခစွတ်ှကေ ၂၄ နာရီ လောကခြံတယ်။ တဈခွို့ အခစွတ်ှကေ ၄၂ နှစ်လောကြ ခံတယ်။ ဘယလြောကကြှာကြာ ခံမယ် ဆိုတာ ဘယသ်ူမှ ပြောနိုငမြှာ မဟုတဘြူး၊ ပြောနိုငတ်ယ် ဆိုရင် အဲဒါ အခစွြ မဟုတဘြူး၊ အခစွရြဲ့ ဆန့ကြငွဘြကြ ခွူပထြိန်းမှုပဲ ဖြစ်လိမ့မြယ်”

သာဂိသည် ထိုအယူအဆကြီးကို လန့သ်ှားမိသည်။နှစ်ရကခြန့ြ နပြေီးနောကြ ပြူးကယွြ ပြနသ်ှားသည်။ သူက ဥမျမာကို ညိနှိုင်းကြည့်ြဦးမည် ပြောသည်။ ဘယလြို အဖြထွကေလြာမညတ်ော့ မသိခွေ။ သာဂိ စိတထြဲမှာ လောလောဆယ် ရှိနသညေကြ ပြူးကယွြ မဟုတ်၊ ငှိမ်းငှိမ်း ဖြစ်သည်။ ပြူးကယွရြောကန်ေ၍ ငှိမ်းငှိမ်းတို့အိမဘြကြ မရောကဖြစ်။ အမှနဆြိုရလွှင် ဘာမှဝေးတာတော့ မဟုတ်။ ဆိုငကြယလြီဗာ နှစ်ခကြသ်ုံးခကြြ ဖြဲလိုကရြုံနှင့ြ ရောကသ်ော ခရီးဖြစ်သည်။ သာဂိကိုယတ်ိုငကြ သူမကို ဘယလြို ရငဆြိုငရြမှန်း မသိ၍ မသှားဖြစ်ခွင်းပင်။

ဒီနေ့တော့ မှို့သဈဘကမြှာ ဆိုငကြယ် သှားပြရင်း လှည့ဝြငမြညဟြု ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ သာဂိ ငှိမ်းငှိမ်း အလုပပြှနလြာခွိန် ညနစေောင်းလောကကြို မှန်း၍ သူမတို့အိမဘြကြ ထွကလြာခဲ့သည်။ သာဂိ အိမလြေးပေါတ်ကတ်ော့ ဒေါအြေးသည် သူ့ကို ပြုံးရှှငစြှာ ဆီးကြိုနှုတဆြကသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်းကလည်း သူ့ကို ခါတိုင်းလိုသာ ဆကဆြံသည်။ သူနည်းနည်းတောင် ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားသည်။ သူ အဲ့ဒီနေ့က အမူးလှနပြှီး ထငယ်ောငထြငမြှားတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလား ။ ပြီးတော့မှ ခေါင်းအုံးပေါကြ ဆံပငတ်ိုလေးတွနှငေ့ြ သူ့လိငတ်ံပေါကြ ချောကကြပန်သေော ဖြူဖြူ အဖတလြေးတွကေို ပြနမြှငယ်ောငပြှီး ဒင်းလေး ဟနဆြောငန်တော ဖြစ်မညဟြု တွေးမိသည်။

ဒေါအြေးက အလျလာပသလျလာပ အနည်းငယ် ပြောပြီးနောကြ အိမခြန်းထဲ ဝငလြှဲနသည်ေ။ သာဂိရှေ့တွင် ငှိမ်းငှိမ်းတဈယောကထြဲ ကြူံ့ကြူံ့လေးထိုငရြင်း ကနွခြဲ့သည်။ သူမသည် အခုမှ ရှကလြာဟနတ်ူသည်။ ခေါင်းကြီးကို စွတင်ုံထားကာ ဖြာစတွကေို လကသ်ည်းနှင့ြ လွှောကခြှဈနသည်ေ။ သာဂိက …

“ငွိမ်းငွိမ်း ..”

မော့မကြည့်ြ၊ ခေါင်းကြီးငုံ့ထားလကြကြ ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။ သာဂိက ထပခြေါသ်ည်။

“ငွိမ်းငွိမ်း”

မထူး။ ဖြာပေါကြို လွှောကခြှဈကုပန်သေော လကကြလေးတွကေို ဘယန်ားထားရမှန်းမသိ ဖြစ်နသလေို၊ ပေါငကြို ကုပမြည် ပြုသည်။ နောကြ သူရှိနတော သတိရသှားဟနဖြှင့ြ ခွထေောကလြေးတွကေို ပြငသ်လို ပြုသည်။

“ငှိမ်းငှိမ်း ၊ အလုပအြဆငပြှလေား”

ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။

“အား .. ကိုယ့ပြခုံးက နာနတယေကြှာ၊ ဘယခြှေးမလေး ကိုကသ်ှားတာလဲ မသိဘူး၊ ဘာဆေးလိမ်းရမလဲ ဟင်၊ သိလား”

အမှနကြတော့ သိပန်ာလှတယတ်ော့ မဟုတလြှပေ။ ကိုကသ်ညမြှနသ်ောလြည်း တဈခကြမြွှသာ ခဲပြီး ပြနလြှှတလြိုကြ၍ အနကကြှီးတော့ မဟုတ်။ သှေးစို့ ရုံမွှသာ ဖြစ်သည်။ သှားစွယန်ရောလေးတွလေောကကြသာ အညိုအမည်းစွဲကနွန်ကော ကနွန်ရောတွကေ အနာဖေးတောင် တကလြုပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီတဈခါ တော့ ငှိမ်းငှိမ်း မော့ကြည့်သ်ည်။ သူမ မကြဝြန်းဝိုင်းဝိုင်းလေးတွထေဲတွင် စိုးရိမခြှင်းကို တွေ့ရသည်။ နောကန်ောကဖြေးထဲသို့ သုတကြနဲ ဝငသ်ှားပြီး ဆနလြကတ်ဈဆုပခြန့ြ ယူကာ ပြနထြှကလြာသည်။ ပြီးတော့ သူ့ရှပအြင်ျကြီ ကြယသ်ီးတွကေို ဖြုတကြာ ပခုံးစွန်း လကမြောင်းရင်းပေါအြောင် ဖောသ်ည်။ ဒဏရြာကို မှငသ်ောအခါ နှုတခြမ်းလေးတွေ ဝိုင်းကနဲ ဖြစ်သှားပြီး ပါးစပလြေးကို လကဝြါးနှင့ြ အုပသ်ည်။ နောကပြှီးတော့ ဆနတ်ှဝေါးပြီး ဒဏရြာပေါြ အုံပေးရင်း …

“ဦးကလည်း .. သိပခြကတ်ာပဲ၊ ဆေးခန်းသှားတာ မဟုတဘြူး၊ ပိုကဆြံ မရှိတာလည်း မဟုတ်၊ ရင်းပြီး ပြညတ်ှတညေလြာရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”

စသည် စသညဖြှင့ြ လူကြီးလေး တဈယောကလြို တတွတတ်ှတ် ဆူပူနသည်ေ။ သာဂိက ပြုံးလိုကပြှီး လသေံ တိုးတိုးလေးနှင့ြ ပြောလိုကသ်ည်။

“ဆရာဝနကြ ဘယသ်ူက ဘာဖြစ်လို့ ကိုကတ်ာလဲလို့ မေးရင် ဘယလြိုဖြရမေလဲ ဟင်”

“အိုး .. မမေးပါဘူး”

ပြောရင်း သူ့ဘယလြကသ်ီးဆုပလြေးဖြင့ြ သာဂိ ရငအြုံကို တဈခကြြ လှမ်းထုသည်။ သာဂိက ထိုလကကြလေးကို ဖမ်းဆုပ်၍ ဆှဲယူလိုကတ်ော့ သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“အမေ ရှိတယ်”

သာဂိသည် လောကကြီးကို မေ့နပြနေသ်ည်။ သူ့ စိတထြဲတွင် ငှိမ်းငှိမ်း တဈယောကသ်ာ ရှိသည်။ ရှဈမိုငကြ အိမကြိုမှ ဝယခြငွသ်ည့ြ စိတလြည်း မရှိတော့ ။ တဈကယတ်ော့ ရှဈမိုငလြို နရောမွိုးက အိမဝြယရြန် ဆိုသညမြှာ သာဂိအတွကြ အိမမြကတ်ဈခုသာဖြစ်သည်။ မဖြစ်နိုငဘြူးလို့ မဆိုနိုငပြမယေ့ြ ဖြစ်ဖို့ လှယသ်ည့ြ ကိဈစမွိုး မဟုတ်။ ထိုမလှယသ်ည့ြ ကိဈစကို သာဂိသည် ယခုအခါ စွန့လြှှတပြဈလိုကပြှီ ဖြစ်သည်။

သို့သောြ အိမမြကြ အသဈတဈခုက ပေါလြာပြနသ်ည်။ မှို့သဈဘကတ်ှင် အိမန်ှင့ြ ခွံဝယခြငွသ်ည့ြ ကိဈစဖြစ်သည်။ သူ့လကထြဲမှာ ရှိသည့ြ ငှနှငေ့ြ မလောကြ။ ပစ်စည်းတွပေါ ဖြောလိုကလြွှငတ်ော့ မှီသည်။ သို့သောြ ဒါတွေ အကုနဖြွောလိုကလြွှင် ဘာနှင့ြ သှားရင်းမညန်ည်း။ သူ ဒေါအြေးကို တိုငပြငတ်ော့ ဒေါအြေးက သား သဘောပါဟု ဆိုသည်။ ဒေါအြေးသည် သာဂိကို သားဟု ခေါန်ပြေီ ဖြစ်သည်။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် အရမ်းပြောန်ပေုံရသည်။ သူမ မကြန်ှာလေးသည် ဘယအြခွိနကြှည့ကြှည့ြ ရှှငလြန်းနသည်ေ။ သူနှင့ြ တွေ့တိုင်းလည်း မှူးကြှ နတတေသ်ည်။ သာဂိအဖို့လည်း အဲလိုလေး မှငန်ရတောကို စိတခြမွြးသာနမေိသည်။ အဲ.. ညနဖကြေ အလုပသ်ိမ်းလွှငတ်ော့ သာဂိက ငှိမ်းငှိမ်းကို သူ့မကြန်ှာကကြြ အပေါခြန်းလေးသို့ ခေါခြေါသ်ှားတတသ်ည်။ သာဂိ အလုပပျိုလုပဖြို့ စဉြးစားသောလြည်း ဘာလုပရြမှန်း မသိခွေ။ တဈခါ တဈခါတော့ သူ့ဆိုငကြယတ်ှကေို လမ်းဘေးမှာ တဈစီး ငါးသိန်း ၊ တဈစီး ငါးသိန်းဟု အောရြောင်းရကောင်းမညလြားဟုတောင် စဉြးစားမိသည်။ အရောင်းအဝယပြါးရသည့ြ ကြားထဲ အသဈဝငလြာသည့ြ စားကကြလြုဖကတ်ှကေ များလာနသည်ေ။သာဂိ ခါတိုင်းလို ဝငင်ှမကေောင်းခွေ။ ကိုထွန်းနိုငကြတောင် ပြောသေးသည်။ ကိုနဇောနှင့ြ အလုပပြှောင်းလုပပြါလားဟု ဆိုသည်။ သာဂိ စဉြးစားနမေိသည်။

ကိုနဇောက မိုရေးဖကတ်ှင် ကုနကြူးသည်။ ဒီကြားထဲ သာဂိ ဆိုငကြယတ်ှေ ပုသိမအြဝငမြှာ ဆပပြလိုင်းခကြြ (surprise check) နှင့ြ မိ၍ ပါသှားသည်။ သာဂိ နည်းနည်းတော့ ညဈသှားသည်။ သိပအြထိနာခွင်းမွိုး မဟုတပြမယေ့ြ သာဂိလို ခေါကပြှနရြင်းသမားမွိုးအဖို့တော့ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမူ ဖြစ်သည်။ ကိုထွန်းနိုငလြို လကကြှီးသမားကတော့ ဘာဖြစ်မညန်ည်း။ ဆငပြိန် ကြှဲလောကတ်ော့ ကနွမြညသ်ာ။ ငှိမ်းငှိမ်းကလည်း သာဂိ အခွအနေကေို သိပုံရသည်။ သာဂိမကြန်ှာကို အရိပတ်ကြည့်ကြှည့န်ှင့ြ နတတေသ်ည်။ သာဂိ လိုအပခြကြြ မှနသ်မွှကို ဖြည့ဆြည်းပေးဖို့ သူမသည် အမြဲလိုလို အသင့ရြှိနတတေသ်ည်။ သာဂိအတွကတ်ော့ တောသ်ေးသည် ဆိုရမည်။ ငှိမ်းငှိမ်း၏ ရငခြှငသ်ေးသေးလေးသည် သာဂိအတွကြ အိုအစဈေတဈခု ဖြစ်နသည်ေ။ သူမ၏ လကဖြဝါးသေးသေးလေးသည် သာဂိကို ရှေ့ဆကလြှမ်းဖို့ ခွနအြားတွေ ပေးတတသ်ည်။ သူမ၏ ပေါငလြုံးလေးတွပေေါြ ခေါင်းအုံးအိပရြလွှင် သာဂိ စိတခြမွြးမှေ့သည်။

သာဂိ အတွကြ ငှိမ်းငှိမ်းသည် မရှိလွှင် မဖြစ်သော လူတဈယောကြ ဖြစ်လာလသည်ေ။ သို့ရာတွင် သိပမြကြာခငမြှာ ငှိမ်းငှိမ်းသည် သာဂိကို စိတမြခမွြးမှေ့ဖြယ် သတင်းကို ပေးလာသည်။ သူမတွင် ကိုယဝြနရြှိလာပြီ ထငသ်ညတ်ဲ့။ ရာသီမလာတာ နှစ်လခန့ြ ရှိပြီဟု ဆိုသည်။ သာဂိ စိတရြှုပသ်ှားသည်။ သာဂိသည် ဒီလိုအခွအနေတွင်ေ မင်ျဂလာမဆောငခြငွသ်ေး။ သူ့တွင် ရှိသညမြွားက နောကတ်ဈကြိမအြောဖို့ ဖြစ်သည်။ လေး၊ ငါးကြောင်းလောကြ ဆှဲပြီးလွှင် ဆုံးထားသညမြွား ပြနရြနိုငမြည်။ ထိုအခွိနကြှမှ အိမန်ှင့ယ်ာနှင့ြ အတညတ်ကနွမည်ေ စိတကြူးသည်။ သူ့အိမမြကတ်ှကေိုလည်း ငှိမ်းငှိမ်းက သိပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ ထငသ်ည်။ သူမက ပြောသည်။

“စိတမြရှုပပြါနဲ့ .. ဦးရယ် ..။ သမီးဘာသာ သမီး ကြည့်ရြှင်းလိုကပြါ့မယ်။ တဈပတ် နှစ်ပတလြောကြ မလာဖြစ်လောကဘြူး ထငတ်ယန်ောြ။ အများကြီးမသောကန်ှင့န်ောြ ၊ ဦး …”

ထိုစကားလေးသည် ငှိမ်းငှိမ်း ပြောသှားသော နောကဆြုံး စကားဖြစ်မည် ထငသ်ည်။ နှစ်ရကခြန့ြ အကြာတွင် နေ့လညပျိုင်းကြီး ငှိမ်းငှိမ်းမောငလြေး ဒိုးလုံး အပြေးအလှှားရောကလြာပြီး သာဂိကို လာခေါသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်း အသည်းအသန် ဖြစ်နသညေတ်ဲ့။ ထိုအခွိနတ်ှင် သာဂိသည် ကတေီဗှီခန်းထဲတွင် ဘီယာမော့ရင်း သီချင်ြးဆိုနခွေိန် ဖြစ်သည်။ ကိုထွန်းနိုင်၏ ဆိုငကြယန်ောကမြှ ပါလာသော ဒိုးလုံးသည် သာဂိကို ကြောကမြကဖြှယကြှည့ရြင်း သတင်းဆိုးကို ပြောပြခွင်း ဖြစ်သည်။

သာဂိ ကမန်းကတမ်း ထပြေးပြီး ရောကသ်ှားတော့ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အိပယ်ာထဲတွင် ပကလြကကြလေး မှိန်းနသည်ေ။ အောကပျိုင်းက ထွကန်သေော သှေး တို့မှာ ကြည့်လြို့ရှုလို့ပင် မရဲစရာ ဖြစ်သည်။ ခွုံထားသော စောငအြစွန်းစနရောလေးတွမှော ဆိုလွှင် သှေးစတွသည်ေ အဖတလြိုကြ၊ အခဲလိုကကြှီး ကပန်သည်ေ။ သာဂိ သဘောပေါကပြှီ။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အရပလြကသ်ညန်ှင့ြ ကိုယဝြနကြို ဖကြခြခွဲ့လပြေီ။ မိန်းမကိုယမြှ ထွကန်သေော သှေးတို့မှာ ရပသ်ညဟြူ၍ မရှိတော့ဟု ထငရြအောင် တရစပ် ထွကန်သည်ေ။ ငှိမ်းငှိမ်း မကြန်ှာလေးသည် လုံးဝသှေးစုတန်ခွပြေေီ။ စကားလည်း မပြောနိုငတ်ော့။ မကြဝြန်းက မကြရြညတ်ှကရွေင်း ဝဒနောကို အလူးအလဲ ခံစားနရသေည်။

သာဂိ ရငတ်ှအေောင့သ်ှားသည်။ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို ပြေ့ဖကရြင်း ရုတတ်ရကြ ဘာလုပရြမည် မသိ ဖြစ်နသည်ေ။ သူ့ကိုယတ်ှင် ငှိမ်းငှိမ်းသှေးတွေ ပကေုနသ်ည်။ ငှိမ်းငှိမ်းသည် သူ့ကို မကြဝြန်းလေးလှန်၍ ကြည့်သ်ည်။ ပြီးတော့ တဈခုခုကို ပြောသည်။ ဘာပြောမှန်း သာဂိ မကြားရ။ ထပမြေးမလိုပြုစဉြ ဒေါအြေး အသံထွကလြာသည်။

“သား.. သာဂိ ၊ သမီးလေးကို ကယပြါဦးကြယ်”

ဟုတသ်ည်။ ကယရြမည်။ သာဂိ ယခုမှ သတိဝငလြာသည်။ ကားတဈစီးငှားဖို့ လမ်းမပေါြ ဆိုငကြယန်ှင့ြ ကမူးရှူးထိုး မောင်းထွကသ်ည်။ ကြှှမ်းကငွလြှသော ဆိုငကြယကြို ဂီယာ 1 နှင့ြ ဆောင့ထြှကမြိပြီး သဈပငန်ှင့ြ ဝငဆြောင့သ်ည်။ ရှေ့မီးလုံး ကြဲသှားသလို သာဂိ ထိပပြေါကသ်ှားသည်။ သာဂိ ဂရု မစိုကြ။ လဲနသေော ဆိုငကြယကြို ပြနထြ၍ အပြင်းမောင်းထွကသ်ည်။ လမ်းမပေါြ မောင်းနကြသေော တွေ့သမွှကား အကုနတ်ားသည်။ တဈစီးမွှ မရပ်။ အင်ျကြီနဲ့ ပုဆိုးပေါတ်ှင် သှေးတွပနေသေေော သာဂိကို ဘယလြိုထငကြှသည် မသိ။ သာဂိနားရောကလြွှင် ကြေ့၍ပတ်၍ အရှိနတ်င်၍ မောင်းထွကသ်ှားကြသည်။ လမ်းမကြီးပေါတ်ှင် သာဂိသည် အရူးတဈပိုင်း ဖြစ်နသည်ေ။ မကြရြညတ်ှပေါ ကခွငွလြာသည်။ သူသည် ဒီတဈခါ လာသော ကားရှေ့ပိုင်းကို ဆိုငကြယန်ှင့ြ ပြေးအောင်းရင်း ရပအြောင် လုပမြညဟြု စိတကြူးသည်။ ထို့ကြောင့ြ လမ်းဘေးတွင် ရပထြားသော ဆိုငကြယကြို တကအြခွတွငမြှ ဖုန်းဆိုငကြို တွေ့သည်။

ဖုန်းကို မှငတ်ော့ သူ ကိုထွန်းနိုငကြို သတိရသှားသည်။ ကိုထွန်းနိုငတ်ှင် ရှမ်းစတားဂစွတ်ဈစီး ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ကိုထွန်းနိုင်၏ စကားကို ပြနကြှားရသောအခါ သာဂိ ငိုချင်သ်လိုလို ဖြစ်မိပြနသ်ည်။ သူ့ကား အငဂြငွခြထွားတယ် ဆိုသည်။ ဒါပမယေ့ြ စိတမြပူဖို့ ဆကပြှောသည်။ သူ့မိတဆြှတဈေယောကြ၏ ကားတဈစီးဖြင့ြ အခုလာမညဟြု ဆကပြှောသည်။ သာဂိသည် လမ်းဘေးတွင် ငုပတ်ုကကြှီးထိုငရြင်း ကိုထွန်းနိုငကြို စောင့ရြသည်။

ကိုထွန်းနိုငရြောကလြာပြီး ငှိမ်းငှိမ်းကို ဆေးရုံပို့ဖို့ ကားပေါတ်ငသ်ောအခါတွငမြူ ငှိမ်းငှိမ်းသည် အသကမြရှူတော့ပေ။ လှုပရြှားခွင်း၊ ညည်းညူခွင်း၊ မကြရြညကြခွှင်း အလငွြးမရှိတော့ပဲ လုံးဝ ငှိမသ်ကန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ သာဂိသည် သှေးရူးသှေးတမ်းဖြင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းကို ဆေးရုံပို့သည်။ ဆရာဝနမြွားက ဆုံးသှားပါပြီဟု ဆိုသည့တ်ိုင် သာဂိသည် မယုံခွေ။ ကိုထွန်းနိုငကြ ဖြောင်းဖချော့မော့၍ ဒေါအြေးကို အကြောင်းကြားရန် ပြောသည်။ သူက ဆေးရုံမှာ နောကပျိုင်းကိဈစတွေ စီစဉပြေးမညဟြုဆိုသည်။ သာဂိသည် အသိမရှိတော့သူ တဈယောကလြို ထုံထုံထိုင်းထိုင်းကြီး ဒေါအြေးအိမလြေးသို့ ပြနရြောကလြာသည်။ ဒေါအြေးက မကြရြညတ်ှေ ကနွရင်ေးမှ တဈခွန်းထဲ ပြောသည်။

“သမီးက မှာသှားတယ်၊ ဦးကို သိပမြသောကခြိုင်းပါနဲ့တဲ့”

သာဂိ ဘယလြိုမှ ခံစား၍ မရတော့။ ငိုချင်လြာသော စိတကြို အနိုငန်ိုင် ထိန်းခွူပရြင်း ခွံလေးထဲမှ အထွကြ သူ့မေးရိုးကို ဖြောင်းကနဲ လာထိသော တဈစုံတဈရာနှင့အြတူ ဘေးကို ယိုငထြှကသ်ှားသည်။ ထိုးလာသူက ရပကြှကထြဲက လူငယလြေး တဈယောကြ၊ သူ့နောကတ်ှင် ဒိုးလုံးအပါအဝင် တခွားကောငလြေး တဈခွို့။ သာဂိ ရှင်းပြရန် လကဝြါးကာရင်း တဈစုံတဈခုပြောမည် အကြံ ခုန ကောငလြေးက …

“သောကကြငွ့မြကောင်းတဲ့ လူယုတမြာ”

ဟုဆိုကာ ညာလကသ်ီးဖြင့ြ သာဂိမကြန်ှာကို ထပထြိုးပြနသ်ည်။ ထိုလကသ်ီး၏ လကကြောကဝြတ် အဆဈနားကို ဘယလြကန်ှင့ြ ပုတထြုတပြှီး သာဂိကာလိုကရြင်း ..

“မဟုတဘြူး၊ ညီလေးတို့ မင်းတို့မှားမယ်”

ထိုကောငလြေးသည် သူ့လကသ်ီး အရာမရောကြ ဖြစ်သှားသညကြို ဒေါသဖြစ်သှားဟန် တူသည်။ ဘယည်ာတွဲလုံးတွေ ဆကတ်ိုကြ ဝငလြာသည်။ သာဂိ ဘေးကို ခွတဈေလှမ်းခွဲထုတ်၍ ရှောငကြာ လကသ်ီးတွကေို ပုတထြုတရြင်း

“တောလြောကပြှီ .. ညီလေး”

ဟုတားသည်။ မရခွေ။ သူသည် နောကတ်ဈကြိမ် တိုကခြိုကရြန် ဟနပြှငလြိုကစြဉြ အခွားတဈယောကကြ ဘေးက ဝငလြာသည်။ သာဂိ ရိပကြနဲ မှင်၍ စွအကြေည့ြ ဝငလြာသူက ဒိုးလုံးဖြစ်သည်။ သူ့အရှယန်ဲ့ မလိုကဖြကသ်ည့ြ ဝါးရင်းတုတ် တဈချောင်းကို ကိုငသ်ာ သာဂိခေါင်းကို လှှဲရိုကလြိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ သာဂိ မှငသ်ောလြည်း မရှောငခြငွတ်ော့။ ထိုဒုတ်၏ လားရာအတိုင်း ငှိမင်ှိမလြေး ရပန်ပေေးလိုကရြာ ဒုတသ်ည် သာဂိ ခွိုစောင်းကို “ဂေါင်” ကနဲ ထိသည်။ သာဂိ မူးဝသှေားကာ မကြလြုံးတွေ ပြာထွကသ်ှားသည်။ ထိုစဉြ ဟိုကောငလြေးက ဝငထြိုးသည် ထငသ်ည်။ သာဂိ ပုံကသွှားသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ သာဂိကို ဝိုင်းကနကြှသည်။ သာဂိသည် မှပေေါတ်ှင် ဖရိုဖရဲ၊ အလဲလဲ အကြဲကြဲ …..။

ငှိမ်းငှိမ်းသည် သူ့ကို ထာဝရ ခွဲခွာသှားလပြေီ။ သူ့အိမမြကတ်ှကေို နားလညပြေးတတသ်ော၊ သူ့အလို မှနသ်မွှကို မဆန့ကြငွတ်တသ်ော၊ ဘယအြခွိန် ကြည့်ကြှည့ြ ခစွစြဖြယ် ပြုံးနတတေသ်ော ငှိမ်းငှိမ်းသည် သူ့ဆန်ဒတွကေို လိုကလြွောရင်း ပြောကကြှယလြှင့ပြါးသှားခွပြေီ။

သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်း၏ ဈာပနကိုတောငမြှ လိုကပျို့ခွင့ြ မရခဲ့ခွေ။ သူတို့အကြောင်းကို သိသော ဒေါအြေး ကိုယတ်ိုငကြ လာပါစဟေု ခွင့ပြေးသည့တ်ိုင် သားဖြစ်သူ ဒိုးလုံးက ခွင့မြပြုခဲ့။ သာဂိသည် ငှိမ်းငှိမ်း ၏ မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ခြငွမြိခဲ့သည်။ နောကဆြိုလွှင် သူသည် ငှိမ်းငှိမ်း၏ ပကတိ အသားအရေ မကြန်ှာမွိုးကို ဘယတ်ော့မှ ထိတွေ့ကိုငတ်ှယ် ကြည့်ရြှုခွင့ရြမည် မဟုတတ်ော့။ သို့သောြ ဆန်ဒကို ထိန်းခွူပထြားမှသာ ငှိမ်းငှိမ်းခစွသ်ော သူ့မောငလြေး စိတအြေးခမွြးရှာမည်။ သာဂိသည် လူကောင်းတဈယောကြ မဟုတသ်လို လူဆိုးတဈယောကလြည်း မဖြစ်လိုပေ။ သူသည် အတွေးထဲတွင် မွောလှင့ရြင်း အရကခြှကကြှီး ရှေ့ခကြာ ငိုငန်မေိသည်။

ထိုစဉမြှာပင် ကိုနဇော ရောကလြာသည်။ ကိုထွန်းနိုင် ခေါထြားခွင်း ဖြစ်မည်။ ကိုနဇောသည် စိတမြကောင်းစွာ သူ့ကိုကြည့်ရြင်း နှစ်သိမ့သ်ည်။ ပြီးတော့ ကာကြယဆြေးတွေ ရှိကြောင်း ပြောပြသည်။ ပထမဆုံး 72 နာရီအတွင်း သုံးနိုငသ်ော morning after pill သို့မဟုတ် plan B ခေါြ emergency post-coital contraception ကို အသုံးပြုနိုငကြှောင်း၊ နောကပြှီး တဈရကတ်ဈပြား စားရတဲ့ ဆေးကဒမြွိုးစုံလည်း ဆေးရောင်းသည့ြ ဆိုငတ်ိုင်းတွငမြက ကြမ်းယာဆိုငတ်ှမှောပါ အလှယတ်ကူ ဝယယ်ူ ရရှိနိုငကြှောင်း၊ ထို့ပြင် သုံးလခံ ၊ ချောကလြခံ ထိုးဆေးတွလည်ေး ရှိနပြေီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။

သာဂိ ထိုဆေးတွကေို ကြားဖူးပါသည်။ သို့သောြ ငှိမ်းငှိမ်းသည် ဆေးလိပခြုံတဈခုမှာ အလုပလြုပသ်ော ရိုးအသည့ြ ကောငမြလေးသာဖြစ်သည် ဆိုတာ သာဂိ မေ့သှားခဲ့သည်။ သူသည် ငှိမ်းငှိမ်းကို အဈမပြည့လြို အသိမွိုးရှိမည် ထငခြဲ့မိသည်။ မှားသှားခဲ့ခွပြေီ။ အဈမပြည့လြို အသိမွိုးရှိဖို့ အဈမပြည့ြ လို အတွေ့ကြုံ့ရှိမှ ဖြစ်မညဆြိုတာ သာဂိ လုံးလုံး မေ့သှားခဲ့သည်။

ကိုနဇောသည် သာဂိကို စိတပြှလကေပြွောကြ သူနှင့လြိုကခြဲ့ရန် ခေါသ်ည်။ သာဂိ မငှင်း။ ခကြခြငွြး ကြောပိုးအိပလြှယကြာ အဝတစြားတွေ ထိုးထည့ြ၍ လိုကလြာခဲ့သည်။ ကိုနဇောသည် အရငဆြုံး မန်တလေးသို့ တကသ်ည်။ ပြီးတော့ ပခုကျကူကို ဆင်းသည်။ သူ့လုပင်န်း အခွိတဆြကတ်ှနှငေ့ြ သူလိုကခြွိတန်ခွင်ေးဖြစ်မည်။ သာဂိသည် ယခငအြခါများဆိုလွှင် ကြီးပြားချင်စြိတဖြှင့ြ စီးပြားရေးကို စိတဝြငစြားကောင်း ဝငစြားမိမည် ဖြစ်သောလြည်း ယခုခွိနတ်ှင် သူသည် အရကသ်ောကရြင်း ပတဝြန်းကငွကြို ငေးဖို့သာ စိတပြါနသည်ေ။ ကိုနဇောကလည်း ဘာမွှမပြော။

ပခုကျကူတွငရြှိစဉြ ကိုနဇောက တမူးမှို့သို့ သှားမည် ပြောသည်။ သာဂိသညလြည်း တဈခါမှ မရောကစြဖူး သှားကြည့်ခြငွသ်ည်။ သို့ရာတွင် ကိုနဇောက မုံရှာတွင် လိုငစြငကြိဈစ၊ ပါမဈကိဈစ လုပရြန် ရှိနေ၍ မုံရှာသို့ အရငသ်ှားရမည် ဆိုသည်။ သာဂိ မုံရှာထိ မလိုကခြငွတ်ော့။ မှို့ခံတွထေံ စုံစမ်းကြည့်သ်ောအခါ ရထားနှင့ြ သှားလို့ရသညဆြိုသည်။ ထို့ကြောင့ြ သာဂိသည် ကိုနဇောကို ကလေးမှို့တွင် ဆုံမညဆြိုကာ နှုတဆြကလြမ်းခွဲ၍ ဂန့ဂြေါရထားပေါြ တကလြိုကလြာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် နာမညကြွောြ ယောမှို့၊ ဆောမှို့တို့ကို ကြောဖြှတခြဲ့ရသည်။ သာဂိ တွေ့သမွှတော့ ဖြူဖြူချောချောလေးတွေ ဖြစ်သည်။ ပခုကျကူလိုလည်း မပူသည့အြပြင် အအေးဓာတတ်ောင် နည်းနည်းပိုသညဟြု ထငရြသည်။ ဂန့ဂြေါကြတော့ နည်းနည်း အညာဆနသ်ှားပြနသ်ည်။ အပူ နှင့ြ ဖုနလြုံးကြီးတွသည်ေ နရေောငအြောကတ်ှင် ပြံ့လှင့န်သည်ေ။

ရထားက ဂန့ဂြေါ ဘူတာတွင် ခွိန်းသည်။ ပခုကျကူကလာသော ရထားသည် ဂန့ဂြေါတွင် ဂိတဆြုံးပြီး ကလေးကလာသော ရထားက ဂန့ဂြေါတွင် ဂိတဆြုံးသည်။ ဘာကြောင့မြှန်းတော့ သာဂိမသိ။ မသိသောလြည်း ပြောင်းစီးရမညမြို့ ဆင်းရသည်။ ဆင်းပြီး နောကရြထားပေါြ ခကြခြငွြးတကရြသညတ်ော့ မဟုတ်။ ကလေးက လာသော ရထားသည် နကဖြှနမြှ ရောကမြညဟြုဆိုသည်။ ကိဈစမရှိ။ အိပပြှီး စောင့လြိုကရြုံသာ။ စားစရာ သောကစြရာ ပူစရာမလို။ ဘူတာရုံရှေ့တွင် စားသောကဆြိုငတ်န်းကြီး နှစ်တန်းတောင် ရှိသည်။

သာဂိသည် ခရီး ထွကခြှင်း၏ လန်းဆန်းမူဖြင့ြ ငှိမ်းငှိမ်းကို ခတ်ေတမေ့နသည်ေ။ သူမအရှယ် ကောငမြလေးမွိုးကို မှငပြါမှ ဖပြကြနဲ သတိရလာတတသ်ည်။ ဘူတာရုံထဲက ကြမ်းယာဆိုငလြေး တဈဆိုငတ်ှင် သူမအရှယ် ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့ြ ကြမ်းယာဝယတ်ိုင်း ငှိမ်းငှိမ်းကို သတိရမိသည်။ သူမတို့ နှစ်ယောကန်ှင့ြ သာဂိသည် တဈညနစေောင်း အတွင်းမှာပင် ခငမြငသ်ှားကြသည်။ သူတို့က ညီအဈမနှစ်ယောကဖြစ်ပြီး ယခု ပထမနှစ် တကကြှမညဟြု ဆိုသည်။ သာဂိက တကျကသိုလ် အတွေ့ကြုံတွေ ရယစြရာ ပြောသောအခါ သူတို့လေးနှစ်ယောကသ်ည် အားကစွှာ ငေးမောရင်း နားထောငန်တတေကြှသည်။ နောကတ်ဈနေ့ သာဂိ ရထားပေါြ တကခြါနီး သူတို့က လိပစြာ တဈခုပေးသည်။ သူတို့ သူငယခြငွြး ချင်ြး အမွိုးသမီးလေး အကဈြတာထံသို့ ခရဈစမတ် လကဆြောင် ယူသှားပေးပါဟု တောင်းဆိုသည်။

သာဂိ လကခြံလိုကသ်ည်။ လကဆြောငကြလည်း ကလေးကြိုကြ ဝကဝြံရုပတ်ဈရုပသ်ာ ဖြစ်၍ သိပမြလေးတာလည်း ပါသည်။ နောကပြှီး မနေ့က ခွငထြောငန်ှင့ြ စောင် ငှားပေးတာကို ကြေးဇူးတငတ်ာလည်း ပါသည်။ သို့ဖြင့ြ သာဂိသည် ကြောပိုးအိပ် တဈလုံးလှယ်၍ ဝကဝြံရုပတ်ဈကောငကြို ပိုကရြင်း ကလေးမှို့သို့ ရောကရြှိလာခဲ့သည်။ တောငတ်န်းတွဝေိုင်းနသေော လှငပြှငစြိမ်းစိမ်းလေးသည် သာဂိကို ငှိမ်းခမွြးစွာ ဆီးကြိုသည်။ သာဂိသည် ကိုနဇောနှင့ြ ခွိန်းထားသည့ြ ကားကြီးဝင်းနားမှ ချင်ြးတောငတ်န်း တည်းခိုခန်းသို့ သှားသည်။ မှို့လေးသည် သူလာခဲ့သည့ြ ပြညမြှို့နှင့ြ ခပဆြငဆြငတ်ောင် တူသည်။ ဘာမှ မဆိုငပြါပဲ သူ ငှိမ်းငှိမ်းကို သတိရသည်။ ထို့ကြောင့ြ သူသည် နာမညကြွောြ တာဟန်းရပကြှကတ်ှင် ဘီယာသောကသ်ည်။ ချင်ြးမလေးတွေ ချောတာကို အခုမှ သူလကခြံမိသည်။ သကမြှနမြှင့ထြကြ ကြည့်ကြောင်းတာတွေ ပေါသညပြင်။

သူသညကြိုနဇောကို တဈရကပြဲ စောင့လြိုကရြသည်။ ကိုနဇောက ခကြခြငွြး တမူးဆကသ်ှားမည် ပြောသည်။ ဘာငှင်းစရာ ရှိမညန်ည်း။ သာဂိသည် ကိုနဇောနှင့ြ လိုကသ်ှားသည်။ ကလေးနှင့ြ တမူးလမ်းသည် တောတ်ောကြိုကောင်းသည့ြ လမ်းဖြစ်သည်။ အိန်ဒိယဘကကြ အငဂြငွန်ီယာတွေ လာခင်းပေးထားသည် ပြောသည်။ ကောင်းတာကတော့ တောတ်ော့ကြို ကောင်းသည်။ သို့သောအြနည်းငယ် ကဉွြးသည်။ တဈခု အံ့သှရသညမြှာ ကလေးမှို့လယခြေါငတ်ှင် ရှိသညကြ ဗိုလခြွူပကြှေးရုပ် မဟုတ်။ စဈသူကြီး မဟာဗန်ဒုလ၏ မှင်းစီးကြောကရြုပ် ခန့ခြန့ည်ားညားကြီး ဖြစ်သည်။ မဟာဗန်ဓုလကြီး အာသံ၊ မဏိပူရကို တိုကခြိုကအြောငမြှငခြဲ့သည့ြ အမှတတ်ရများလား မဆိုနိုင်။ မညသ်ို့ပငဖြစ်စေ မှငရြသညကြတော့ ဇာတိမာန် တကခြငွစြရာ ဖြစ်သည်။

တမူးမှို့သည် ကလေးနှင့ြ မိုင် ၈၀ ခန့တ်ော့ ဝေးသည်။ နယစြပန်ားနီးလာလို့လားတော့ မဆိုနိုငပြေ။ အစောင့ကြှပန်ှင့ြ အစဈဆေးတွလည်ေး တွေ့ရသည်။ ကိုနဇောက ပြောပြတာကတော့ တဈဘကန်ယစြပတ်ှင် မဏိပူရ ခွဲထုတသ်ူပုနတ်ှေ ရှိ၍ဟု ဆိုသည်။ ခန်းပတမြှို့တွင် ခဏရပကြာ ကားတွေ အုပစြုဖြဲ့ပြီး ကြနဗြှိုငဆြနဆြန် သှားကြရသည်။ ခရဈယာန် ကိုးကြယသ်ူများ၍ထငသ်ည်။ လမ်းမများပေါတ်ှင် နေ့ခင်းပိုင်းလည်း ခရဈစမတ် ကာရိုးသီချင်ြး လှည့လြညဆြိုနကြတော တွေ့ရသည်။

တမူးရောကတ်ော့ မှို့အဝငကြားဝင်းကြီးတွင် မှတပြုံတငန်ှင့ြ ကြောပိုးအိပကြို စဈဆေးခံကြရသည်။ထို့နောကြ ကိုနဇော၏ မိတဆြှအေိမတ်ှင် တည်းသည်။ နောကတ်ဈနေ့တွင် သာဂိသည် နယစြပကြိုရောကသ်ည်။ လကဖြဝါးမှာ နိုငင်ံခွားသှားရမည့ြ အရေးအကြောင်းများ ပါမပါ ဆိုတာတော့ သာဂိ မသိ။ သာဂိ နိုငင်ံခွားတော့ ရောကဖြူးပြီ ဖြစ်သည်။ တမူးမှို့နှင့ြ မနီးမဝေး ဆယမြိနဈခန့ြ ခရီးတွင် နန့ဖြာလုံဈေးဆိုတာ ရှိသည်။ နန့ဖြာလုံရှာတွင် ဆောကထြားသော ဈေးဖြစ်၍ နန့ဖြာလုံဈေးဟု ခေါကြှသညဟြုတော့ ပြောသည်။ ဟုတမြဟုတတ်ော့ သာဂိ မသိခွေ။ သာဂိကတော့ တဈဘကန်ိုငင်ံလို့ဆိုရမည့ြ ဂိတပြေါကြ ဟိုဘကကြို ငေးမော့ကြည့်ရြင်း အံ့သှနမေိသည်။ ဈေးက ဒီမှာရှိသောလြည်း ရောင်းမယ့လြူ အများစုသည် ဟိုဘကကြို သှားရောင်းနကြသေည်။ သာဂိလည်း မရှင်း၍ ကိုနဇောကို မေးကြည့်တ်ော့မှ ယခုကဲ့သို့ ရှင်းပြသည်။

ဈေးထဲတွင် လူသုံးကုနပြဈစည်း မွိုးစုံကို ရောင်းသည့ြ ဆိုငကြှီးများရှိသည်။ ထိုဆိုငမြွားတွင် အိန်ဒိယလုပ် ပစ်စည်းမွိုးစုံ၊ တရုတလြုပ် ပစ်စည်းမွိုးစုံတွသည်ေ ဝယခြငွစြရာတွခညွြေး ဖြစ်သည်။ ကိုနဇောက မန်တလေးက တရုတကြုနတ်ှကေို ဒီနရောမှာ အိန်ဒိယကုနန်ှင့ြ လာဖလှယခြှင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့လို မတတန်ိုငသ်ည့ြ ခေါင်းရှကဗြတွထြိုး မှနမြာနိုငင်ံသား အများစုက မိုးရေးဘကတ်ှင် ခွံထွကသ်ီးနှံများ သှားရောင်းသည်။ နယစြပဖြှတကြွောဂြိတတ်ှင် ကာစတနခြ တဈရာကပြပြေး၍ ဖြတပြှီး သှားရောင်းကြခွင်းဖြစ်သည်။ (ထိုခတ်ဈေေး)

အံ့သှရသညမြှာ ထိုဈေးထဲတွင် အစိုးရ လကန်ကကြိုငအြဖြဲ့များရှိသလို ဆန့ကြငွသ်ူတွလည်ေး ရှိသည်။ မှနမြာဈေးသည် တဈဦးကို စဈသားတဈယောကကြ ငါးပိမှာပြီး သူပုနကြ ငါးချောကမြှာသည်။ မညသ်ို့ပငဖြစ်စေ သူ့အရပန်ှင့ြ သူ့ဇာတကြတော့ အဆငပြှနသေညေမြှာ အမှနဖြစ်သည်။ဈေးသညတ်ှကတေော့ ပြောပါသည်။

“ကြှနတ်ောတ်ို့ကတော့ အားလုံးနှင့ြ အဆငပြှအေောင် ပေါင်းရတာပဲ၊ ဈေးရောင်းရမှ ငှပေေါတ်ာဆိုတော့ တနရြာတနကြှေးပေးရင် ဘယသ်ူလာဝယဝြယ် ရောင်းရတာပေါ့ဗွာ”

အင်း .. မနကခြင်း ဈေးသည်၊ ညခင်းကြှေးသည် ဘဝတွဆေိုတော့ သာဂိ ကိုယခြငွြး စာမိပါသည်။ ရံဖနရြံခါတော့လည်း သူတို့အချင်ြးချင်ြး ပစ်ကြခတကြှသည်။ ထိုအခါ ပြေးရလှှားရ ပုန်းကြ အောင်းကြနှင့ြ သှေးပကြကြှသောလြည်း ပြီးသှားပြနတ်ော့ ရယရြယမြောမော စမှုံပြနကြှပြနသ်ည်။ သာဂိသည် ကိုနဇော အလုပလြုပန်တောကို စောင့ရြင်း ဟိုဘကကြူးလိုကြ ဒီဘကပြှနဝြငလြာလိုကန်ှင့ြ နိုငင်ံခွားကို ထွကခြငွတ်ိုင်းထွကန်သည်ေ။ ဒီတင် နောကထြပအြံ့သှစရာတဈခု တွေ့ပြနသ်ည်။

ဟိုဘကကြ အရကကြှိုကသ်ူ ယမကာလုလငမြွားက ဒီဘကတ်ှင် လာသောကကြှကာ၊ ဒီဘကကြ ဆေးသမားများက ဟိုဘကတ်ှင် သှားရှုကြ၊ သုံးကြသည်။ သှောြ ..သူ့ဥပဒနှငေ့သ်ူကတော့ အဆငတ်ှပြကြေပြေနသ်ည်။ အဲ .. ဘယလြိုကဲကဲ ညနမမှေောငခြငတ်ော့ ဒီဘကပြှနဝြငကြှရသည်။ မှောငသ်ှားလွှင် တမူးမှို့ထဲဘကြ အဝငတ်ံခါးပိတသ်ညဟြုဆိုသည်။

တမူးမှို့လေးသည် ညဘကတ်ှင် မီးတဈခါပဲ လာပြီး ခဏခဏ မလာတာကိုလည်း သာဂိ အံ့သှရသည်။ ကြာကြာတော့ မအံ့သှနိုင်။ သူနှင့ြ ကိုနဇော စကားကောင်းနတေုန်း ခရဈစမတ် ကာရိုး သီချင်ြးလှည့ဆြိုသူတွေ ရောကလြာ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအဖြဲ့ထဲက ဦးဆောငလြာသူ ဘုန်းတောကြှီး ဆရာဦးထနခြိုထန်းသည် ကိုနဇောနှင့ြ ရင်းနှီးသူဖြစ်၍ အလှူလာခံကြသည်။ တပြောတ်ပါး ခွီးမှမ်းဖြယ် သီချင်ြးများကို သီဆိုကြသညမြှာ ကြညန်ူးစရာ ဖြစ်၏။

သာဂိလည်း နားမလညပြါပဲ လိုကဆြိုမိသည်။ တခွို့သီချင်ြးများသည် ကြောင်းတုန်းက သူငယခြငွြးများနှင့ြ အပြောလြိုကဆြိုခဲ့ဖူးရာ မှတမြိနေ၍လည်း ဖြစ်သည်။ ဦးထနသ်ည် သာဂိကို ခငမြငသ်ှားပုံရသည်။ သီချင်ြးဆိုချင်ြ လိုကခြဲ့ဟု ဆိုသည်။ သာဂိက ကိုနဇောကို လှမ်းကြည့်မြိတော့ သူက အနှေးထညတ်ောင် ဝတပြှီးခွပြေီ။ သို့ဖြင့ြ သာဂိသည် ဒီဇငဘြာည၏ နှင်းမှုနမြွားအောကတ်ှင် ကာရိုးအဖြဲ့လေးနှင့ြ အတူ သီချင်ြးများလိုကဆြိုမိသည်။ သူတို့ အဖြဲ့လေးတွင် ဂဈတာသမားလေးယောကြ နှင့ြ အောဂြငသ်မား တဈယောကပြါသည်။ အမှနတ်ော့ သာဂိသည် ဘယသ်ီချင်ြးကိုမှ ဟုတတ်ိပတတ်ိ ရသူမဟုတ်။ မဈစတာဘီးနကြဲ့သို့ ဟာလလေုယာ ပိုဒရြောကမြှ အသံကယွကြယွန်ှင့ြ ဝငအြောတ်တသ်ူ ဖြစ်သည်။ ဒါကို မိန်းကလေးအဖြဲ့က တခိခိနှင့ြ ရယန်တတေသ်ည်။ သာဂိက မရှကပြါ။

ညနကတေည်းက အခမွြးဒဏြ ကာကြယရြေး အစီအစဉအြဖြစ် သောကထြားသော ဝီစကီတနခြိုးက သူ့မကြန်ှာကြီးကို တဈဟီးဟီး ဖြစ်နစသေည်ေ။ ထိုစဉြ သူသည် နာမည် တဈခုကို အမှတမြဲ့ကြားမိသည်။ “အကဈြတာ” ဟု ခေါသ်ံဖြစ်သည်။ သာဂိ

“အကဈြတာ”

ဆိုမှ ဂန့ဂြေါကကောငမြလေးတွေ ပေးလိုကသ်ော ဝကဝြံရုပလြေးကို သတိရသည်။ သူသည် အလညလြှနန်ရင်ေး အဲဒါကို မေ့နမေိသည်။ ဒီကောငမြလေးက သူတို့ လကဆြောငပြေးခိုင်းလိုကသ်ော အကဈြတာ ဆိုတာများလား။ သချောအောငမြေးကြည့်ဖြို့ ငေးကြည့်မြိတော့ ထိုကောငမြလေးသည် သီချင်ြးစာအုပကြှည့ကြာ ဆိုနရင်ေးမှ ဖပြကြနဲ သူ့ကို မော့ကြည့်သ်ည်။ ပြီးတော့ လှဈကနဲ ပြုံးပြရင်း ဆိုလကစြ သီချင်ြးကို ဆကဆြိုသည်။ ခေါင်းစွပအြနီရောငလြေးနှင့ြ မာဖလာ ပန်းရောငလြေးကြားထဲက မကြန်ှာလေးသည် ဝင်းကနဲ လကသ်ှားသည်။

သီချင်ြးဆိုသောအခါ ခံတွင်းထဲမှ ထွကလြာသော အာငှေ့လေးတွသည်ေ တိမမြွှငတ်စနှယပြင် ဖြစ်၏။ တိုင်းရင်းသူပီသစွာ ကယွသ်ောပခုံးနှင့ြ ကားသော တငလြည်း ရှိသည်။ အရပကြလည်း သာဂိ မေးစေ့လောကတ်ောင် ရှိမညထြငသ်ည်။ သူမ၏ အဖောတ်ှမှောလည်း သူမအရပလြောကြ ရှိနကြသေည်။ လကေောင်းလသနေ့န်ှင့ြ လတဆြတသ်ော အစားအသောကမြွားကြောင့ြ ဖြစ်မညထြငသ်ည်။ ကနွြးမာသနစြှမ်း တောင့တ်င်းကြသည်။

နှုတဆြကခြဲ့ပါတယ် .. သှားတော့မယ် … သူမသည် နှုတဆြကသ်ီချင်ြးကို သီဆိုပြီးသညန်ှင့ြ မော့အကြည့်ြ သူ့ကို ငေးမောနသေော သာဂိ မကြဝြန်းတွကေို တွေ့သှားသည်။ ရှကကြိုးရှကကြန်း ဖြစ်မသှားပါ။ ကြညလြငရြှင်းသန့သ်ော အပြုံးလေးဖြင့ြ သာဂိကို ပြုံးပြသည်။ ကြည့်န်မေိသော သာဂိသာ ရှကသ်ှားရသည်။ မကြန်ှာကို ဟိုဘကလြှည့ရြမလို၊ ဒီဘကထြားရမလိုနှင့ြ ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်သှားသည်။

နောကတ်ဈအိမ် အကူးတွင် “Merry Christmas to you all ” ဟု အောသ်ူများထဲတွင် သာဂိ အသံသည် အကယွဆြုံးဖြစ်မည်။ တဈဖြည်းဖြည်း အခွိနလြင့လြာသလို အအေးဒဏသ်ည် ပိုလို့တိုးလာသည်။ သို့ရာတွင် သာဂိသည် ခမွြးဖို့မေ့နသည်ေ။ အခမွြးဒဏကြိုသာမက မိဖြူကို လည်းကောင်း၊ ငှိမ်းငှိမ်းကို လည်းကောင်း သာဂိသည် မေ့နခွပြေေီ။

သူတို့ အဖြဲ့လေးကို ဆရာမ မိုငရြငထြှေးက သူမအိမတ်ှင် ဆနပြှုတကြွှေးမညဆြိုကာ ခေါဖြိတသ်ည်။ အဖြဲ့သားအားလုံး တပြောတ်ပါး လိုကသ်ှားကြသည်။ ဆနပြှုတသ်ည် သာဂိတို့ စားဖူးသည့ြ ဆနပြှုတန်ှင့ြ မတူခွေ။ သူတို့က

“ဘူကင်ျ”

ဟုခေါသ်ည်။ နှားနောကသ်ား အတုံးကြီးတွနှငေ့ြ ဆနကြို ရောကြိုခကြြ ထားခွင်းဖြစ်သည်။ ပူပူနှေးနှေးနှင့ြ စားလို့တောတ်ောကြောင်းသည်။ အဲ .. မစားခင် ဦးထနကြ သာဂိကို ခေါငရြညတ်ဈဗူး လာပေးသေးသည်။ သာဂိ ငှင်းလိုကသ်ည်။ မသောကခြငွလြို့ မဟုတ်။ သူများဘာသာရေးပြဲတောတ်ှင် သောကစြားနဖေို့ မသင့ဖြူးထင်၍ ဖြစ်သည်။ စားအပြီးတွင် ဆရာမက သူတို့အဖြဲ့လေးကို တောင်းဆိုသည်။ Silent Night, Holy Night သီချင်ြးနှင့ြ ခွီးမှှင့ဆြုတောင်းပေးဖို့ ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးလေးယောကြ တဈယောကတ်ဈပိုဒစြီ ဆိုကြသည်။ သာဂိသည် သိပန်ားမလညသ်ောလြည်း ဆှတပြွံ့ကြညန်ှုးဖြယ် သံစဉအြောကတ်ှင် လုံးဝမွောပါ သှားသည်။ (အင်ျဂလိပဗြားရှင်း သီချင်ြး ) ထိုအထဲတွင် အကဈြတာ၏ အသံသည် အသာယာဆုံးဟု ထငသ်ည်။

နောကတ်ဈနေ့ သာဂိသည် ကိုနဇောနှင့ြ မလိုကတ်ော့။ နိုငင်ံခွားထွကဖြို့လည်း စိတမြဝငစြားတော့။ သူသည် ဝကဝြံရုပလြေးပိုကရြင်း ဦးထနန်ထေိုငရြာ ဘုရားကြောင်းသို့ ထွကလြာခဲ့သည်။ သူ့ကို ဦးထနကြ လှိုကလြှဲစွာ ဆီးကြိုသည်။ သူက ဂန့ဂြေါက ကောငမြလေးတွေ ပေးလိုကသ်ော လိပစြာကို ပြကာ အကဈြတာထံ သှားချင်သ်ညဟြု ဆိုတော့ ဦးထနကြ ခဏကြာလွှင် လာလိမ့မြညဟြု ပြောသည်။

သာဂိ သိပကြှာကြာတော့ မစောင့လြိုကရြပါ။ နာရီဝကခြန့ြ အကြာတွင် သူမ ရောကလြာသည်။ မနေ့ညက အနှေးထညကြှီးဝတထြား၍ ဖုံးကြယန်သော အလှတရားများသည် ယခုလို ကိုယကြှပအြင်ျကြီလေးနှင့ြ ထမီစကပလြေး ဝတထြားသောအခါ ဘှားကနဲ ထွကပြေါလြာကြသည့အြလား သူမသည် ခပယ်ဉယ်ဉလြေး လှနသည်ေ။

သာဂိက သူမ သူငယခြငွြးတွေ ပေးလိုကသ်ော ဝကဝြံရုပလြေးကို ပေးလိုကသ်ောအခါ သူမက ကလေးတဈယောကလြို ခုနဆြှခုနဆြှနှင့ြ ပြောန်သည်ေ။ သူမကိုကြည့်ရြင်း သာဂိလည်း ပြောသ်လိုလို ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောကြ သာဂိကို ကြေးဇူးတငသ်ောအားဖြင့ြ သူမတို့မှို့လေး၏ နာမညကြွောြ ခစွတ်ီးထမင်းဆိုငတ်ှင် ထမင်းလိုကကြွှေးသည်။ သူမတွင် အိန်ဒိယလုပ် ဆိုငကြယတ်ဈစီး ပါလာသည်။ ထို့ကြောင့ြ ထိုဆိုငကြယကြို သာဂိက မောင်းပြီး သူမက နောကမြှာထိုငသ်ည်။ လမ်းကြောင်း သိပမြသိသော သာဂိက ခဏခဏ လမ်းမှားမလို ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဘရိတ် ခဏခဏ နင်းရသည်။ နင်းလိုကတ်ိုင်း အိကနဲ ယိုငဆြင်းလာသော သူမကိုယလြုံးအိအိလေးသည် သာဂိရငကြို နှေးကနဲ ဖြစ်သှားစသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ သာဂိသည် လမ်းမမှားပဲလည်း ဘရိတကြို နင်းချင်န်သည်ေ။

ထိုသို့ဖြင့ြ ခရဈစမတရြကတ်ိုငသ်ညအြထိ သာဂိသည် အကဈြစတာတို့နှင့ြ သီချင်ြးလိုကဆြိုဖြစ်သည်။ ဆိုနကြလောသောအခါ သီချင်ြးတွကေို အလိုကရြလာသလို အကဈြစတာနှင့လြည်း ရင်းနှီးမူတွေ ပိုလာသည်။ အခုဆိုလွှင် သူသည် အကဈြစတာနှင့ြ သီချင်ြးစာအုပ် တဈအုပထြဲကို ခေါင်းချင်ြးဆိုငကြာ ကြည့်ပြှီး သီချင်ြးဆိုနပြေီ ဖြစ်သည်။

“ ဤအိမပြေါမြှာ ကောင်းခွီး မင်ျဂလာ(ရောကစြသေောြ)၂ ”

ဒီလိုသီချင်ြးမွိုး ဆိုလငွကြား သာဂိ စာအုပကြှည့စြရာ မလိုတော့ အကဈြစတာ မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ပြှီး အလှတဆြိုနိုငန်ခွပြေေီ။ ထိုအခါ အကစြတာက သီချင်ြးဆိုနရင်ေး တန်းလန်း သာဂိကို ပြုံး၍ ကြည့်န်တတေသ်ည်။ ထိုအပြုံးလေး၏ အောကတ်ှင် သာဂိသည် အိမပြှနဖြို့ကို မေ့နတတေသ်ည်။

🏵️ ရှာက သာဂိ (အပိုင်း ၄) ဇာတသ်ိမ်း ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️