အောစာအုပ်

ပြည့်တန်ဆာနှင့် မိမာယာ (အပိုင်း ၁)

ပြည့်တနဆြာနှင့် မိမာယာ
ရေးသားသူ – နရသူ

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

⭐အခန်း ( ၁ )⭐

အရကဝြိုင်းကို ခပစြောစောပင် သိမ်းလိုကသ်ည်။ အရကဝြိုင်းသိမ်းသည် ဆိုတာက ဆိုငကြဝိုင်းတွေ အကုနသ်ိမ်းတာမဟုတဘြဲ ဆိုငရြှငကြိုမွိုးအောငရြဲ့ အရကဝြိုင်းတဈခုတည်း သိမ်းလိုကတ်ာကို ဆိုလိုသည်။ သူ့ရဲ့ညပိုင်းဝိုင်းသိမ်းပြီဆိုတာနှင့် ခငလြေးနှယလြည်း အိမပြေါတ်ကြ လငဖြစ်သူ ညစာစားဖို့ ပြငပြေးဆငပြေးနှင့် ခါတိုင်းလိုပဲ အလုပမြွားရတော့သည်။ ဒါတငပြဲလား မဟုတသ်ေး။

ကိုမွိုးအောငရြဲ့အကငွြ့အတိုင်း မူးလာလွှင် သူရဈသမွှ အနှံအတာတွကေိုလည်း မယားဖြစ်သူ ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ တဝကြီး ခံရပါသေးသည်။ဆိုငမြှာ ကူဖောလြောကဖြကြ မနှင်းအေးတဈယောကြ ရှိလို့သာ တောပြသေေးသည်။ နို့မဟုတလြွှင် ဆိုငမြှာ အရကရြောင်းမည့်သူ မရှိ၍ ဆိုငကြိုပါ အပြီးအပိုင် ပိတလြိုကရြကိန်း ကြုံသှားနိုငသ်ည်။

ကိုမွိုးအောငတ်ို့လငမြယားက ပိုကဆြံသိပရြှိလှတာတော့ မဟုတ်။ လငဖြစ်သူက ယခငကြ အငှားတကျကစီမောင်းသူဖြစ်ပြီး အခုတော့လည်း နေ့စဉရြကဆြကြ အသောကမြကသ်ည့်ဒဏန်ှင့် မကနွြးမမာဖြစ်လာရာက သူ့ကနွြးမာရေးအခွအနေအရေ ယာဉမြောင်းအဖြစ်ကနေ အနားယူပြီး မယားဖြစ်သူနှင့်အတူ သူတို့ရပကြှကထြဲမှာ အရကဆြိုငင်ယလြေး ဖြင့်လှဈ ရောင်းခနွသေူဖြစ်သည်။ မယားလုပသ်ူက သူမ အရငကြ ကုပကြပစြုမိသမွှလေးနှင့် အိမရြှေ့မှာ ဆိုငခြန်းလေးတဈခုဆောကပြှီး ခနောန်ီခနောန်ဲ့ အရကဆြိုငလြေးတဈဆိုင် ဖြင့်လိုကသ်ည်။ ရပကြှကထြဲက ပြံကအွလုပသ်မားတွအတွေကြ ရညရြှယဖြှင့်လှဈခွင်းဖြစ်ပြီး အရကကြှိုကလြှန်းသည့် ယောကြွားဖြစ်သူလည်း အိုးမကြာအိမမြကြာ အိမမြှာသောကရြင်း သူမနှင့်အတူ ဆိုငမြှာဝိုင်းကူ၍ နှစ်ယောကသ်ား အတူတကြ ဒိုးတူပေါငဖြကြ အလုပလြုပကြိုငကြာ အိမစြီးပြားရေး အဖတဆြယန်ိုငဖြို့ မိမိတတစြှမ်းသမွှ ကြိုးပမ်းခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ကိုမွိုးက အရကကြှိုကရြာမှာလည်း နှစ်ယောကမြရှိသူ။ အပေါင်းအသင်းတရုန်းရုန်းနှင့် အခွိနပြှည့် မူးရူးသောကစြား သုံးဖြုန်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အရှုပကြှိုကသ်ောသူ့ကြောင့် အမှုအခင်းမွိုးစုံဖြစ်ပြီး ငှကေုနရြပေါင်းလည်း မနည်းတော့ပါ။ အသောကမြွားပြီး ပပတေတေေေ နထေိုငတ်တလြှန်းလို့လည်း နှစ်ခါမက လဖြန်ေး မလိုလိုတောင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ စိတရြင်းတော့ တောတ်ောကြောင်းသူဖြစ်ကာ စိတတ်ိုစိတဆြတသ်လောကြ မူးလာလွှင် သူမတူအောင် ရဈတတတ်ာလေး တဈခုပဲ သူမစိတည်ဈရပါသည်။

ပြီးတော့လည်း လူသူသိပမြသိလှသည့် သူမတို့လငမြယားနှစ်ယောကသ်ာသိသော အခွားအကြောင်းရင်းတဈခု (လငမြယားကိဈစလို့ ပြောရမည်။) ကလည်း ရှိသေးသည်။ ဒါကတော့ ကိုမွိုးအောင် အရကသ်ောကြ၍ ရခွေိနကြိုကပြှီဆိုတာနှင့် သူမအိပမြချင်ြး မယားဖြစ်သူကို သူ့အနားခေါပြှီး ဟိုကိဈစ ဒီကိဈစ မပြီးနိုငမြစီးနိုင် လုပတ်တခြှင်းပဲ ဖြစ်သည်။

သူက ဒီမှာဖကကြှတော့ ဆရာကပြှီး ထူးခွှနလြှန်းသူလို့ ဆိုရမည်။ သူ့ယောကြွားတနဆြာကြီးကလည်း နည်းတာကြီးမဟုတ်။ စံခွိနမြီလှန်းသည်။ လငန်ှင့်မယား တဈခါတဈခါ ကာမဆကဆြံသည့် အခါမွိုးမှာလည်း အခွိနအြကြာကြီးဆှဲ၍ နည်းလမ်းစုံလငအြောင် ဆကဆြံစခန်းသှားတတသ်ူဖြစ်ပရော ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ သူ့ဒဏတ်ဈခါခံရလွှင် တဈခါဆိုသလောကြ သိသိသာသာ နုံးခွိ၍ပင် သှားရတတပြါသည်။ အခွိနဆြှဲလိုးနိုငသ်ည့် အရကသ်မားမယားပီပီ ကိုမွိုးအောငရြဲ့မယားချောလေး ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ဘယလြိုမှ သူ့ကိုမခွာနိုင် ဖြစ်ရတာကလည်း ဒီအခကြကြှောင့် ပပေဲလားတော့ မသိ။ ဒါကလည်း ကာယကံရှင် ခငလြေးနှယကြိုယတ်ိုငကြို မေးကြည့်တော့မှသာ အကြောင်းစုံ သိနိုငမြညဖြစ်သည်။

ဒီနေ့လည်း ခါတိုင်းနေ့ကလိုပဲ ညစာစားသောကပြှီး ခတ်ေတအနားယူ၍ ခငလြေးနှယကြိုခေါကြာ အိပခြန်းထဲမှာ နှစ်ယောကသ်ား ခစွရြယောဉကြှောထဲ မွောပါ နှစ်ပါးသှားကြသည်။ ကိုမွိုးအောင် အိမထြောငသ်ကရြလာပြီဖြစ်သည့်တိုင် အခုခွိနထြိ သားသမီး တဈယောကတ်ဈလမှေ ရရှိခွင်းမရှိသေးသော မယားချောလေးဖြစ်သူ ခငလြေးနှယကြို ပကတိ အပျိုစငကြလေး တဈယောကန်ှင့်မခွား များစွာ အခစွပျိုသူပဲ ဖြစ်သည်။ ခငလြေးနှယကြ သူနှင့်ဆိုလွှင် အသကတ်ောတ်ောကြှာသည်။ အခုမှ အသကြ ၂၀ ကြောြ အစိတဝြန်းကငွြ အရှယ် သှေးသားကောင်းမှနဆြဲဖြစ်သော မိန်းကလေးတဈယောကြ ဖြစ်သညန်ှင့်အညီ သူမအနနှင်ေ့ ခငပြှန်းဖြစ်သူလိုအပသ်မွှ ဘာမဆို မညည်းမညူ လိုကပြါဖြည့်ဆည်း ပေးနိုငစြှမ်းရှိသူပင်။

ရုပရြညကြလေးကလည်း တောတ်ောလြှသည်။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တဈတဈရဈရဈ ငါးရံ့ကိုယလြုံးကလေး နှင့် ရှှရငေဖြှိးမောကမြောကြ တငပြါးဆုံကလေး လုံးလုံးကဈကဈ အပေါကြို ကောကခြွိတတ်ကန်ပြေီး အထောင်းခံအထုခံ အခွဈခံ ဘယလြောကဖြှိုဖြို မပျိုနိုင် ဆိုသည့် အစားမွိုးထဲကမို့ ဖိုသတ်တဝါတို့အကြိုကြ သှားရညတ်မှားမှားကကြာ လူတိုင်း မကြစြိစပါးမှှေးစူးချင်စြရာကြီး ဖြစ်နလသေည်ေ။

သူမ၏ အရကဆြိုငကြလေးမှာ သူမ၏ မကြန်ှာ၊ သူမ၏ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ၊ သူမ၏ အလှအပများကြောင့်ပင် အမြဲတမ်း လူစညကြားနလေေ့ ရှိပါပသည်ေ။ တည့်တည့်တဈမွိုး၊ စောင်းစောင်းတဈဖုံ၊ မသိမသာတဈလီ သူမကို ထိကပါးရိကပါး စောင်းပါးရိပခြှည် ပြောဆိုရင်း ရခွေိနကြိုကအြောင် သောကစြားခွင့်ရနတောကိုကပင် ဒီရပကြှကအြတွင်းမှ လကလြုပလြကစြား ကာလသားများအဖို့ ဘုရားသခင် အထူးတလည် ပေးသနားအပသ်ည့် ဆုလာဘကြှီးတဈပါးပင် ဖြစ်နပတေေော့သည်။

ဒီနရောမှာ အထူးခွီးကြုးထိုကသ်ူက ကိုမွိုးအောငပြဲဖြစ်သည်။ သူ့အရကဆြိုငမြှာ လာရောကသ်ောကသ်ုံးသမွှ ယောကြွားသားအများစုမှာ သူ့ရဲ့မယား အချောအလှကလေး ခငလြေးနှယကြို ထိကပါးရိကပါး မတောတ်ဆလိုလို တမငတ်ကာပဲ သှေးတိုးစမ်းသလိုလိုနှင့် လူအလဈမှာ မဖြယမြရာမထိတထိ စောင်းခွိတပြှောလိုကြ မယားချောကလေးရဲ့ သှားရညယ်ိုစရာ နဂိုရညမြပကြြ တင်းမာဖြံ့ထွား လုံးဝိုင်းစွင့်ကားလှန်းလှသည့် တငပြဆုံအသားဆိုငအြိအိ ဖငအြိုးကားကားကြီးနှစ်ဖကကြို မစားရဝခမန်း အနောကကြနေ စူးစိုကကြှည့်ပြီး နေ့တဓူဝ ပါးစပအြရသာယူကာ ညဈတီးညဈပတ် ပြောဆိုရင်း အရကဝြိုင်းဖြဲ့ သောကစြားလေ့ရှိကြသူတွကေို သူကိုယတ်ိုငသ်ိလကြန်ှင့်ပင် သဝနတ်ိုခွင်း အလဉွြးမရှိဘဲ လုံးဝပငဂြရုမစိုကသ်လို ပယွောလကန် ဥပကျေခာပြုကာ အေးတိအေးစကြ နနေိုငခြှင်းပဲဖြစ်သည်။

ကိုမွိုးအောင် တောသ်ည်။ လုပစြရာရှိတာတွေ မယားချောလေးနှင့်အတူ ဝိုင်းကူလုပပြှီး အခွိနရြောကတ်ာနှင့် သူ့အတွကြ သီးသန့် စပါယရြှယ် ခကြပြှုတပြေးထားသည့် မယားလကရြာဖြစ်သော အမဲ (အိုးကြီးနှပ်) ဟင်းလွာနှင့် အရကတ်ဈလုံးခွဲကုနအြောင် ဇိမခြံသောကပြှီး ညစာစား အနားယူဖို့ အိမပြေါတ်ကသ်ှားလေ့ရှိစမှဲ ဖြစ်သည်။ ကနွသ်ည့်အပိုင်းကတော့ သူ့မိန်းမခငလြေးနှယန်ှင့် အကူအလုပသ်မား မနှင်းအေးတို့ နှစ်ယောကရြဲ့အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ခငလြေးနှယလြည်း ယောကြွားဖြစ်သူ အရကဝြိုင်းသိမ်းပြီဆိုတာနှင့် ပုံမှနအြတိုင်း တဈနာရီနှစ်နာရီလောကြ အခွိနပြေးပြီး ယောကြွားဖြစ်သူရဲ့အနောကကြနေ အိမပြေါကြိုလိုကပြါ၍ ထမင်းဝိုင်းပြငကြာ ထမင်းဟင်း ခူးခပပြေး ရံဖနရြံခါ အတူတကြ ထမင်းလကဆြုံ စားသောကရြင်း စကားတပြောပြောနှင့်နပြေီး ဆိုငတ်ာဝနကြို မနှင်းအေးလကထြဲသို့ ယာယီခိုကအြတန့် လှဲပေးထားရစမှဲပင် ဖြစ်လသည်ေ။

ထမင်းစားသောကြ အနားယူပြီး ကိုမွိုးအောင် ညအိပရြာဝငခြွိန် အိပခြန်းထဲအထိ လိုကပြါပြီး မယားကိဈစအဝဝကို ဖြည့်ဆီးရှကဆြောင် ပေးရသညကြလည်း ညစဉမြပကြယ်ှင်းခဲ့သော သူမ၏ မယားဝတ်တရားများပင် ဖြစ်ပတေော့သည်။

“အနားလာစမ်း လေးနှယ်။ ငါ့ကို နည်းနည်း နှိပန်ယပြေးစမ်းပါဦး ”

ခေါန်ကြအေတိုင်း ဒီကိဈစက ဒီနရောက စလာစမှဲပငဖြစ်သည်။ ခငလြေးနှယ် ယောကြွားဖြစ်သူကို ခွဆေုပလြကန်ယပြှုရင်း ဇကကြှောတွနှေိပ် တံတောငန်ှင့်ထောင်းတနထြောင်း ပေါငကြှောခွသလေုံးကြောလေးတွေ လိုကလြံ ဖြလွှေော့ပေးရသည်။ ပေါငကြှောလွှော့ရာကနေ ပေါငတ်ှင်းကြောလေးများရှိရာဖကဆြီ တဖြည်းဖြည်းရောကလြာရပြီး ထူပြောလှသည့် ရာဂသှေးသားကြောင့် သှေးတိုးနှုန်းမှင့်ကာ တဒုတဒြုတတ်ုန် ခါတောငမြတန်ပြေီဖြစ်သည့် သူ့လိငတ်နလြီးငပဲကြီးကိုပါ တဈဆကတ်ည်း လကန်ှင့် ပြတသ်ီးပြတသ်ပလြုပ်၍ အကြောအခဉွတ်ှေ အကုနဖြှလွှေော့ပေးရတာကလည်း ညတိုင်းလိုလို လုပရြလေ့ရှိသည့် သူမ၏ကြပြနေလြှသော အလုပဝြတ်တရားတဈရပပြင် ဖြစ်ပသညေတ်ကား။

တိုးတိုးတိတတ်ိတ် ကြိတရြယ် လိုကသ်ော ခိုးခိုးခစ်ခစ်အသံကလေးများသည် သူမတို့အိပခြန်းကလေးဆီမှာ ပြံ့လှင့်ထွကပြေါလြာခဲ့ရခွပြေီ။ မကြာမီ သိမ့်ကနဲသိမ့်ကနဲ သူတို့နှစ်ယောကအြိပစြကရြာ ကုတငကြှီးတဈခုလုံးသာမကဘဲ အခန်းတဈခုလုံးပါ တသိမ့်သိမ့် တုနခြါသှားစသည်ေ့ ခပကြှမ်းကြမ်း ပြတတ်ိုကြ လှုပရြှားမှုများက အိပခြန်းကလေးရဲ့ အလယဗြဟိုတည့်တည့်မှာရှိသည့် နှစ်ယောကအြိပ် ကုတငကြှီးပေါကြနေ အစပြု၍ ဖြစ်တည် ပေါပြေါကလြာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ မုနတ်ိုင်းကသွကဲ့သို့သော လှုပရြှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း အရှိနလြွော့ကြ ငှိမသ်ကသ်ှားပြီး ဆယမြိနဈ ဆယ့်ငါးမိနဈလောကကြှာတော့မှပင် ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ကုတငပြေါကြနေ ပြလွေော့လွော့ ဖယိုဖရဲဖြစ်နသေော ဆံပင် ခွှေးစေးပြံနလကြေရြှိသည့် နှမ်းလလွ မကြန်ှာပေးလေးနှင့်အတူ အဝတအြစား ဖိုသီဖတသ်ီ မလုံမလဲဖြစ်လကြြ ထမီလွော့တိလွော့ရဲ စွနတ်ောငဆြှဲ၍ မထချင်ထြချင်ြ လေးလေးပငပြငကြှီး ထလာခဲ့ပြီးနောကြ မှနတ်ငခြုံအရှေ့မှာ မိမိတဈကိုယလြုံးကို ရှေ့နောကဝြဲယာမကနွြ အပြဈအနာအဆာရှိမရှိ အထပထြပ် လှနလျှောစဈဆေးကြည့်ရင်း ကိုယပြေါရြှိ အဝတအြစားများကို သပသ်ပရြပရြပဖြစ်အောင် ပြနလြညပြှုပြင် ဝတဆြငလြကြြ သူမစိတတ်ိုင်းကပြှီဆိုတော့မှ အခန်းထဲကနေ ဘာမှမဖြစ်သလိုပုံစံနှင့် ဆိုငဖြကကြို တဈလှမ်းချင်ြး လွှောကလြှမ်း ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

စားပြဲဝိုင်း သုံးလေးခုလောကသ်ာ လူရှိတော့သည်။ ယမကာ ယဈမူးသူတို့သဘာဝ ကိုယ့်ဖီလငန်ှင့်ကိုယ် အခန်းထောင့်မှာ စည်းစိမယ်ူပြီး ဆေးလိပ် လကကြှားညှပ်၍ ရှိုကကြာရှိုကကြာ ဖြာရင်း အရကရြှိနတ်ကသ်ူတကြ တီးတိုးစကားပြောသူပြော အရကတ်စိမ့်စိမ့် ဇိမဆြှဲသောကသ်ူသောကန်ှင့်မို့ သူမကို ဘယသ်ူမှလည်း သတိပြုမိကြဟန် မတူပါ။ မနှင်းအေး တဈယောကသ်ာ စားသောကပြှီးစီး သှားသည့် ဝိုင်းအသီးသီးမှ အရကဖြနခြှကန်ှင့် အမှည်းပန်းကနမြွားဆေးကြောရင်း တဈပကန်ှဈပကြ မှာသောကသ်ူတွကေို အရကြ ပကခြငွထြည့်ပေးရင်းဖြင့် တဈယောကတ်ည်း အလုပမြွားနတော တွေ့ရသည်။ ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးဆီ လွှောကလြာပြီး …

“ကဲ မနှင်း ပန်းကနတ်ှေ ထားခဲ့တော့။ နှယပြဲ ဆကပြှီး ဆေးကြောလိုကမြယ်။ ရချိုးစရာရှိလည်းခွိုး။ ဒီည အိမပြှန်ဦးမလား။ မပြနရြငလြည်း နောကန်ေ့ အတွကြ စောစောထ ဈေးသှားဖို့ အခုကတည်းက နားလိုကတ်ော့။ နှယတ်ဈယောကတ်ည်းလည်း ဖြစ်တယ်”

ဆိုပြီး ကနွန်သေူတွရေဲ့ ဝိုင်းတွဆေီက ဘယသ်ူဘယဝြါ ပိုကဆြံရှင်းဖို့ ကနွမြကနွြ သူမထံ မေးမှန်းပြီး အလုပသ်ိမ်းခိုင်းလိုကသ်ည်။

“အင်း ဒီည အိမခြဏပြန်ဦးမယ်။ မနှင်း စောစောထွကလြာမယလြေ ”

“ဒါဆိုလည်း ပြီးရော။ အမှည်းကနွလြေးဘာလေး ထည့်သှားလိုကြဦး။ အိမကြလူတွေ စားချင်လြည်း စားရတာပေါ့”

“ကောင်းပါပြီ နှယရြယ် ”

မနှင်းအေးလည်း အခွင့်ရသညန်ှင့်ပင် လှောငခြွိုင့်မှ လှတမြှောကခြှင့်ရသည့် ငှကင်ယတ်ဈကောငလြို ပေါ့ပါးသှကလြကသ်ော ခွလှမြေးများနှင့် သူမထံပါး ကနေ ထွကခြှာသှားသည်။

မနှင်းအေးက အိမထြောငသ်ည် တဈယောကပြမယ်ေ့ အိမထြောငပြကြြ တဈခုလပမ် တဈယောကဖြစ်သည်။ သူ့လငကြ နောကမြယား ယူသှားပြီး သမီးနှစ်ယောကန်ှင့် ကနွခြဲ့ရာ အကြီးမမှာ လှနခြဲ့သည့်နှစ်နှစ်ခန့်က ငှကဖြွားပိုးခေါင်းထဲဝငပြှီး အသကဆြုံးပါးသှားခဲ့သည်။ အိမမြှာ သူမရယ် သမီးအငယမြရယ် မိခငဖြစ်သူနှင့် သူမအောကမြှ ညီမတဈယောကရြယ် လေးယောကသ်ား စုပြီးနထေိုငကြှသည်။ မနှင်းအေးမိခငန်ှင့်ညီမက ဈေးမှာ ကုနစြိမ်းရောင်းပြီး အသကမြှေးရာ သမီးငယသ်ညလြည်း လေးတန်းနှစ်နှင့် ကြောင်းမှထွကပြှီး အဒေါဖြစ်သူနှင့် အဖြားကို တဈဖကတ်ဈလမ်းမှ ဝိုင်းကူပေးနရသေည်။ မနှင်းအေးလည်း ရံဖနရြံခါ ဈေးဆိုငဝြိုင်းထွကပြေးပမယ်ေ့ အခုနောကပျိုင်းတော့ ခငလြေးနှယန်ှင့် နှစ်ယောကသ်ား အပေးအယူ အစပအြဟပတ်ည့်ပြီး သူမထံမှာပဲ ပငတ်ိုငလြကစြှဲတဈယောကြ အနနှင်ေ့ အလုပလြုပကြိုငန်တော ဖြစ်သည်။

ခငလြေးနှယကြလည်း မရှိအတူရှိအတူ စာနာစိတမြွိုးထားပြီး ထိုကသ်င့်သလောကြ သူမကို ပေးကမ်းသည်။ တကယတ်မ်းကြတော့ သူမကိုယတ်ိုငကြလည်း အရကဆြိုငဖြှင့်မည့်သာ ဖြင့်ထားသည်။ ငှအခွေေးအငှားဘဝကနေ လုံးလုံးလွားလွား လှတန်ိုငသ်ေးတာတော့ မဟုတ်။ လမ်းထိပရြှိ အမွိုးသမီးဝတအြထညစြုံနှင့် အလှကုနပြဈစည်းများ ရောင်းခသွည့် သီတာစတိုးဆိုငမြှ ဒေါသ်ကထြားခငထြံမှာ ဆိုငစြရိတလြိုအပသ်မွှ ငှတဈေဆယတ်ိုး တဈဆယ့်ငါးကပြတ်ိုးနှင့် ခွေးပြီး လစဉမြှနမြှန် အတိုးငှသှင်ေးနရသေူပင် ဖြစ်သည်။ ငှကေုနကြှေးကများလှန်းသော ဒီနေ့လို ခတ်အေခါသမယမွိုးမှာ အလုပအြကိုင် မညမြညရြရမရှိသော အိမထြောင်ဦးစီးတဈယောကထြံမှ ဘာမှမွှောလြင့်စရာမရှိသည့် အိမထြောငရြှငမြတဈယောကြ အဖို့ရာမှာ သူမတဈယောကတ်ည်းရဲ့ ကြုံလှီခွိနဲ့လှသော မညကြာမတ်တ အငအြားလောကမြွှနှင့် အိမစြရိတ် ဆိုငစြရိတ် ဟင်းရံစရိတတ်ှေ လောကင်ှအောင် ရှာဖြနေိုငဖြို့ဆိုတာ ဘယလြိုနည်းနှင့်မှ လှယလြင့်တကူ ဖြစ်လာနိုငမြည့် ကိဈစတော့ဖြင့် မဟုတပြါခွေ။

ခငလြေးနှယ် ကိုယ့်အိမတ်ှင်းအရေး ကိုယတ်ှေးရင်း အဖြရှောမရဟနန်ှင့် သကပြှင်းတဈခကြကြိုသာ ဟင်းကနဲ ခလွိုကမြိပါသည်။

……………………………………………………………..

⭐အခန်း ( ၂ )⭐

ခငလြေးနှယ် မကြလြုံးအကြည့်များက ဆိုငထြောင့်တဈနရောမှာ စီးကရကတ်ဈလိပကြို ဟနပြါပါခဲကာ အရကတ်ဈကြိုကစြုပလြိုကြ စီးကရကဖြှာလိုကလြုပန်သည်ေ့ သကလြတပျိုင်းအရှယ် လူရှယတ်ဈယောကဆြီ အကြည့်ရောကသ်ှားသည်။ စောစောတုန်းကတော့ သူ့အဖောန်ှဈယောကန်ှင့် အတူတကြ သောကစြားနတောဖြစ်ပြီး အရကဝြိုင်းပြီးလို့ အဖောတ်ှပြနေသ်ှားတာတောင် သူမပြနန်ိုငသ်ေးဘဲ အရကသ်ောကလြို့ မဝသေးဟနန်ှင့် နောကထြပအြရကဖြှူတဈလုံးမှာပြီး တဈယောကတ်ည်း ဇိမခြံသောကန်တောဖြစ်သည်။

ခငလြေးနှယ် ပိုကဆြံခွကထြဲက တဈနေ့တာရောင်းရသမွှ ပိုကဆြံတွေ ရတွကေန်ရောမှ သူထိုငန်သည်ေ့ဝိုင်းရှိရာဖကကြို မသိမသာ လှမ်းလွှောကလြာခဲ့လိုကပြှီး စားပြဲအရှေ့မှာ ခွစေုံရပကြာ တိုးတိုးလေး လှမ်းမေးလိုကသ်ည်။

“အမွည်း ယူဦးမလား ကိုနောင် ဘာလိုသေးလဲ နှယ့်ကိုပြော”

သူမအမေးကို သူက ပြုံးတုံ့တုံ့ကလေး လုပပြှီး …

“အင်း လကဖြကသ်ုပတ်ဈပြဲ ထပပြေးဦး။ ခရမ်းခဉွသ်ီးတော့ မထည့်ခဲ့နဲ့။ ကြကသ်ှနဖြှူ သုံးလေးဥလောကြ ယူလာခဲ့။ မနှယ် ပြီးရင် အနားမှာ ငှိမင်ှိမလြေး လာထိုင်ဦး ”

“အံမယ် သူကများ … ဟှင်း ”

ခငလြေးနှယ် ကြာဟနပြါပါနှင့် သူ့ကို မကြစြောင်းတဈခကြပြဈထိုးလိုကရြင်း သူမမကြန်ှာကို မခွိုမခဉွကြလေး ပြုံးလိုကရြာက …

“ကဲ နှယ် လကဖြကသ်ုပလြိုကြဦးမယ်။ စီးကရကတ်ို့ အရကတ်ို့ရော လိုသေးလား တဈခါတည်းပြော ”

“ဟင့်အင်း တောပြှီ။ မတောရြင် မှောကလြဲသှားဦးမယ်။ ဒီည အကြဲအပြဲ သောကလြို့မဖြစ်ဘူး”

ခငလြေးနှယ် သူ့စကားကြောင့် သူမအောကန်ှုတခြမ်းလေးကို သှားနှင့်အသာဖိကိုကြ၍ မရယမြိအောင် ထိန်းလိုကရြပြီး အနားကနေ ခွာကနဲ အမှနလြှည့်ထွကခြဲ့လိုကရြသည်။ လကဖြကသ်ုပပြှီးနောကြ လကဖြကသ်ုပပြန်းကနန်ှင့်အတူ ကိုမွိုးအောငစြားဖို့ ခကြထြားသည့်အထဲက ပိုလွှံနသေော အမဲနှပ် သုံးလေးတုံးကိုပါ ပန်းကနတ်ဈခုထဲထည့်ယူလာလိုကကြာ သူ့ဝိုင်းကို လာခပြေးလိုကသ်ည်။ အခွား အရကဝြိုင်းများဖကကြိုပါ လှည့်ပြီး …

“ဆိုငသ်ိမ်းခွိနရြောကတ်ော့မှာနောြ မှာစရာရှိတာ အပြီးမှထားကြ။ နောကမြှ မဝဘူးလေး ဘာလေးမလုပန်ဲ့။ ကဲ ဒီက ဦးကြောတ်ို့ရော ထပယ်ူဖို့ ရှိသေးလား ”

သူမ တပလြှန့်သံပေးလိုကရြာ ဦးကြောဆြိုသော အသကင်ါးဆယကြွောအြရှယခြန့် လူကြီးနှင့် ဆိုကျကားသမားတဈစု ဖီးလအြပြည့်နှင့် အရကခြှကကြသိုဏြးရှု၍ ထိုငန်ရောက သူမကို ကပြာကယာမော့ကြည့်ပြီး …

“ဟဲ့ မိနှယ် လာဦး ”

“ပြော ဦးကြောြ ဘယလြောကလြဲ တဈပိုင်းလား တဈစိတလြား လကင်င်းပဲနောြ ဟင်းဟင်း ”

“အာ နှယန်ှယ် နငကြလည်း သူစိမ်းဆနလြိုကတ်ာ ဟာ တဈရပတ်ည်းနတေဲ့လူတွပေဲ ဥဈစာ။ ဒီမှာ ရခမြေးနပြေီ ဒီညသောကဖြို့လည်း မကနွတ်ော့ဘူး …။ ညဦးပိုင်းက ဟိုကောင် စိနသ်ောင်းနဲ့အဖြဲ့ ဓားပြတိုကပြှီး တဈဖြဲနှစ်ဖြဲ ဝငကြဈသှားတာ နငမြမှငဘြူးလား။ ရော့ ဒီမှာ တဈလုံးထည့်ပေး မနကဖြှနမြှယူ ”

“ဦးကြောျ များနပြေီနောျ။ တဈလုံးမရဘူး တဈပိုင်းပဲရမယ် ”

“ငါမှ မမူးသေးတာ မိနှယ်”

“ကဲပါကြာ သူမပေးရင် ငါတဈဝကစြိုကပြေးမယ်။ ရော့ ဒီမှာ တဈပိုင်းဖိုး။ တဈလုံးအပြည့်သာပေးလိုကြ။ တဈပိုင်းဖိုးကနွတ်ာက သူ့မှာယူပေါ့။ ဟုတပြှီလား မနှယ်”

ဦးကြောန်ဘေးမှာထိုငန်သေော ဦးလှမောင် ဝငပြှောရင်း အရကတ်ဈပိုင်းဖိုး စိုကပြေးလိုကြ၍ ခငလြေးနှယလြည်း …

“တကယန်ောြ ဦးလှမောငကြှီး။ သူမပေးရင် ရှငဝြငခြံရမှာ။ ဟင်း ဒီလူကြီး လှယတ်ာမဟုတဘြူး ”

“မိနှယရြာ ရှဈကြီးခိုးပါရဲ့ကြာ ငါ တကယပြှနပြေးမှာ တဈဝကတ်ဈပကြကြှီးမလုပပြါနဲ့။ ဒီည ငါ့မှာပြတသ်ှားလို့ဟ ငါအကြှေးမယူပါဘူး ဘုရားစူးရစေ့”

“အံမယ် အံမယ် ရှငကြှီးလား အကြှေးမယူတဲ့ရုပကြှီး။ ဒီဖကလြှည့်စမ်း ဟှန်း အရငကြလည်း နှစ်ရာခနွြ ငါးရာခနွန်ဲ့ ငှလေေးထောငကြွောန်ပြေီ။ ဒီထကမြွားလာရင် ဒေါလြေးမှရီနဲ့ကို တိုငပြှောပလိုကမြှာ နှယ့်ကို ဘာမှတလြဲ ”

“ရှဈ ရှဈ ကြီး ခ ခ ခိုးး… ”

“အို ရှဈတွေ ကိုးတွေ လာမလုပန်ဲ့ သူများငရဲကြီးပါ့မယဆြို ဟှင်း မမူးရငတ်ဈမွိုး မူးရငတ်ဈမွိုး။ ရော့ ဒီမှာ တဈလုံး …မှနမြှနသ်ောကြ ပြီးရင် ထတော့ ဆိုငသ်ိမ်းတော့မှာ”

“အမလေးလေး ဘုရားမလို့ မိနှယရြာ ငါ ရှဈ ရှဈ …”

“လုပ် ပြနပြှီလား ဒီ ရှဈတွေ ကိုးတွေ ဦးကြောန်ောြ ဟှန်း နှယ် ဂွေးဖမ်းညှဈပလိုကရြ ထိုငရြကန်ဲ့ နတပြှညတ်ကသ်ှားမယ် ဟှန်းး ”

တဈဝိုင်းလုံး တဟားဟား ထရယကြှသည်။ ခငလြေးနှယ် အသံကလေးစာစာ စာစာနှင့်။ အရကရြောင်းတာကြာလာတော့လည်း သူတို့နှင့် ရင်းနှီးမှု ပိုလှနလြာသည့်အလွောကြ သူတို့ပြောသမွှ တဈခွန်းမခံ ဒုတထြိုးအိုးပေါကြ ထိထိမိမိ ဒကကြနဲ ဒကကြနဲ ခကြကြလွကကြွ ပြနပြှောတတလြာသည်။ ဒါကိုပဲ သူတို့အဖြဲ့တွေ သဘောကနွကြခွေင်း ဖြစ်သည်။ လူရင်းတွအခေငွြးချင်ြး အတညပြေါကသ်ဘောနှင့်ရော အပြောအြပြကရြော စလိုကန်ောကလြိုကြ မနာအောင် ဖိပြောလိုကန်ှင့်ဘဲ သူမ၏ဆိုငကြလေးက အရှိနအြဟုနမြပကြြ ဆကလြကြ လညပြတန်ခေဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

သူမစကားကို ကနွသ်ည့်ဝိုင်းနှစ်ဝိုင်းကရော တဈယောကတ်ည်းထိုငန်သည်ေ့ ကိုနောငဆြိုသူပါ တိတတ်ိတကြလေးနားထောငပြှီး ပြုံးစိစိလုပန်ကြသေည်။ သူတို့မကြလြုံးများကတော့ ခငလြေးနှယ် သူတို့ဝိုင်းနားကနေ့ ဖြတလြွှောကသ်ှားလိုကတ်ိုင်း လှုပလြီလှုပလြဲ့ အိကနဲသိမ့်ကနဲ လှုပရြှားယမ်းခါသှားတတသ်ည့် သူမ၏ခန်ဓာကိုယန်ောကပျိုင်းရှိ ပြည့်ဖြိုးကားစွင့်လှသည့် တငပြဆုံအိုးကြီးနှစ်ဖကဆြီကို တဈခကြတ်ဈခကြြ အကြည့်ရောကရြောကသ်ှားကာ ကိုယစြီကိုယစြီ တိတတ်ဆိတင်ှိမသ်ကြ အရသာခံနလကြေရြှိလသည်ေ။

ခငလြေးနှယ် စကား ရောသောဖောသောပြောရင်း ကိုနောငဆြိုသူ တဈယောကတ်ည်း ထိုငန်သည်ေ့ဝိုင်းမှာ အသာကပထြိုငခြလွိုကသ်ည်။ အမှည်းပန်းကနန်ှဈလုံးကို သူ့ဖကထြိုးပေးလိုကရြင်း သူမကပါ လကဖြကသ်ုပတ်ဈဇွန်း ခပစြားလိုကကြာ …

“ရှင် စားဦးလေ ကြှနမ် ဖယထြားတာ စားနိုငမြှ အားရှိမှာ”

သူမပြောလိုကသ်ည့် စကားက တဈစုံတဈရာသော အဓိပျပါယကြို ဖောဆြောငန်သည်ေ။ ဒါကလည်း သူတို့ချင်ြးလောကသ်ာသိသော ဘာသာစကားပဲ ဖြစ်ပြီး ဘယသ်ူတဈဦးတဈယောကကြမှ ရိပစြားမိခွင်းမရှိကြ။ ရိပမြိစရာလည်း မလိုအပပြါခွေ။ သူမနှင့်ကိုနောငတ်ို့ တဈဝိုင်းတည်း နီးကပစြှာ အတူထိုငရြင်း စကားပြောဆိုနရောက သူမပေါငတ်နတ်ဈဖကကြ ကိုနောငဆြိုသူ၏ ခွထေောကတ်ဈဖကန်ှင့် မတောတ်ဆလိုလို တိုကဆြိုငထြိတွေ့မိနကြပြေီး သူမလည်း ညာဖကဒြူးတဈဖကကြို ထိုငခြုံပုလေးပေါြ ခပကြှေးကြေးလေးလုပပြှီး ခွိတတ်ငထြားလိုကရြာ နဘေးမှ သူ့ရဲ့ပေါငပြေါကြို အပေါစြီးက ဖိထပမြိသလို ဖြစ်သှားရလသည်ေ။ ကိုနောင့်လကတ်ဈဖကကြ သူမရဲ့ပေါငတ်နတ်ဈဖကပြေါကြို မသိမသာရောကရြှိကာ ဖိအုပကြိုငစြမ်းလာသည်။ ခငလြေးနှယ် တွန့်ကနဲ ဖြစ်သှားပမယ်ေ့ ဣန်ဒွမပေကြြ ဘယသ်ူမှမရိပမြိအောင် အခွိနမြီ ထိန်းလိုကန်ိုငသ်ည်။

“ပိုကဆြံ ရှင်းမယဟြေ့ ”

“အေး ဒီမှာလည်း ရှင်းမယ်။ ပါဆယ် ၂ လုံးပါထည့်ပေး။ အမွည်းက … ”

တဈဝိုင်းက ထအောသ်ည်။ ကနွတ်ဈဝိုင်းကလည်း မရှေးမနှောင်းပင် ငှရှင်ေးဖို့ ပြောသည်။ အရကန်ှင့်မှည်းစရာ ပါဆယဆြှဲသည်။

“လာပြီ ကိုသု လာပြီ …။ ဟုတ် ကိုစိုး … ရှငတ်ို့ဝိုင်းက အရကလြေးလုံး၊ ပဲကြောသ်ုပ် ၂ ပြဲ၊ ငါးအူက ၁ ပြဲ၊ မှင်းခွာရှကသ်ုပရြော ယူသေးတယ် မဟုတလြား …။ ပါဆယကြ အနီ အဲ မဟုတဘြူး အဖြူပဲနောြ။ အမဲနှပလြေးတုံး ကနွတ်ယ် ထပယ်ူသှားမလား”

“အမဲနှပလြည်း အကုနထြည့်။ ကြကကြှာရြဦးမလား ရငအြုံသားရရ ပေါငသ်ားရရ ရှိတာပေးလိုကြ ”

“ရှငတ်ို့ ဝိုင်းဆကကြှဦးမယန်ဲ့တူတယ် ကိုစိုး။ အသောကခြညွြးပဲ လုပမြနနေဲ့နောြ။ မနကလြည်း အလုပဆြင်းရမှာ”

“အေးပါ မိနှယရြယ် အိမမြှာက ငါ့ အလုပဆြိုကထြဲက ခွာတိတန်ှဈကောင် စောင့်နတော ပါးပါးပဲလုပမြှာပါ”

စာရင်းရှင်းစရာရှိတာ ရှင်းသည်။ အသအချော စိတရြှညလြကရြညန်ှင့် ပါဆယထြုပပြေးသည်။ ကိုသု၊ ကိုစိုးတို့နှစ်ဝိုင်း ထွကသ်ှားတော့ ဆိုငမြှာ လူမကနွသ်လောကြ ဖြစ်သှားသည်။

“ရိုရိုသသေေ ကိုငန်ောြ ကိုစိုး။ တဈစကမြှ မဖိတစြနေဲ့။ ရှင့်အသကထြကြ အရေးကြီးတယ် ဟှင်း ဟှင်း ”

“အေးပါ မိနှယရြယ် ညည်းကြေးဇူးတော့ကြီးပါ့။ ညည်းကြောင့် မှနမြှနသ်ောကပြှီး အသကမြပြောကတ်ာ။ မိန်းမထမီပေါငပြှီး ဒီဝါတွင်း နင့် လာကနတ်ော့ပါ့မယ် ဟီးဟီး ဟီး”

“ရှငန်ောြ ကြီးကောငကြှီးမားနဲ့။ ကနတ်ော့မယ့်ကနတ်ော့မုန့် မလိုပါဘူး။ ဟိုအကြီးကောငကြလေးသာ မိန်းမမှင် ကဈဆငဆြှဲတတအြောင် သငထြားပေးလိုကြ။ ကြှနမ် အပိုငမြှေးပြီး စားပလိုကမြယ် ဟင်းဟင်း ဟင်း”

“အမယလြေး ကြီးမွိုးရေ တဈဆုပတ်ဈကိုငတ်ည်းနဲ့ တောင် ဒီဟာရီးက မဝပါလားဟ ဪ မိန်းမ မိန်းမ ”

“ဟယ် ဒီလူကြီးတော့ ဟင်း … သှား ဘာမှန်းမသိ တဈလှဲလွှောကပြှောနေ … သများက လငလြိုချင်လြို့ ပြောတာကို ခိခိ ခိ”

ည ၈ နာရီခွဲလောကကြှတော့ နောကဆြုံးကနွန်သည်ေ့ ဦးကြောတ်ို့ဝိုင်းပါ ပိုကဆြံရှင်းပြီး ပါဆယတ်ဈလုံးထပဆြှဲကာ ပြနသ်ှားကြပြီ။ ခငလြေးနှယ် စားပြီးကနွခြဲ့သည့် ပန်းကနခြှကယ်ောကတ်ှေ လိုကလြံသိမ်းဆည်းပြီး စားကြှင်းစားကနွတ်ှကေို အမှိုကပြုံးတဈလုံးထဲ သှားရောကြ စုသှနထြည့်ကာ ဖနခြှကန်ှင့်ပန်းကနတ်ှေ အသအချော ဆေးကြောသည်။ အားလုံးပြီးသှားတော့ ဆိုငရြှေ့တံခါးမကြီးကိုပါ သှားပိတလြိုကပြှီး ပြတင်းတံခါးနှစ်ခပြကြိုပါ ဆှဲပိတ် ဂကြခြကြာ ဆိုငအြနောကဖြကဝြငပြှီး ကြည့်မှနတ်ဈခပြအြရှေ့မှာထိုင်၍ ခွှေးစေး အနည်းငယပြွံနသေော သူမမကြန်ှာကလေးကို ရဝတေန်ှင့် သသခွေောခွာသုတ် မိတကြပပြါးပါးလေး လိမ်းကြံလိုကပြှီးနောကြ ဘီးတဈချောင်းနှင့် ဖယိုဖရဲဖြစ်နသေော ခေါင်းမှဆံပငတ်ှကေို သပသ်ပရြပရြပဖြှီးကာ ဆံစုကြိုးကလေးနှင့် အနောကကြို ဆှဲလှနစြုစည်းပြီး မှနကြို တဈခါပြနကြှည့် တဈဖန် သူမကိုယပြေါကြအင်ျကြီနှင့် ခါးဝတထြမီကို ခပြခြပြရြပရြပကြလေးဖြစ်အောင် အသအချော ဆှဲဆန့် ပြငဝြတလြိုကကြာ စိတတ်ိုင်းကလွောကတ်ော့မှ အပြငကြို ဟနမြပကြြ ပြနထြှကလြာခဲ့သည်။

တိတဆြိတစြှာထိုငန်သေော ကိုနောငရြှိရာ ဝိုင်းဖကကြို ခပစြူးစူးကလေး တဈခကြစြိုကကြှည့် လိုကပြှီးနောကြ ထိုငခြုံပုကလေးနှစ်လုံး အသာဆှဲ၍ ဆိုငန်ဘေးက အဖီကလေးအောကကြို ထွကလြာခဲ့လိုကရြာ မလှုပမြယှကြ ရှိနသေော ကိုနောငလြည်း သတိဝငကြာ လှုပရြှားလာပြီး သူ့အရကခြှကကြိုဆှဲ၍ သူမထွကသ်ှားရာ နောကကြို အသာလိုကလြာခဲ့လသည်ေ။ အိမန်ဘေးရှိ ဆိုငခြန်းအဖီကလေးအောကမြှာ နှစ်ယောကသ်ား ပူးပူးကပကြပ် ထိုငလြိုကမြိသည်။ ခငလြေးနှယ် သူ့လကထြဲက အရကခြှကကြို ရုတတ်ရကြ ဆတကြနဲ လှမ်းဆှဲယူလိုကပြှီး …

“ဟင်း သောကြ သောကြ အသကထြှကတ်ဲ့အထိ သောကန်တေော့မလား ကိုနောင် စကားလေးဘာလေးပြောဦး”

“အေးပါ ဟဲဟဲ ဟဲ ”

ကိုနောင် မခွိသှားဖြဲလုပရြင်း သူမလကထြဲမှ ဖနခြှကကြို ပြနယ်ူကာ အရကကြို တဈကြိုကတ်ည်း မော့ခလွိုကသ်ည်။

“ဟား ခါးလိုကတ်ာကြာ ရပေေးပါဦး မိနှယ် ”

“ရော့ ဒီမှာ သောကြ။ အရကပြဲ ဒီလောကတ်ော့ ခါးမှာပေါ့။ အမှည်းစားချင်သ်ေးလား”

“ဟင့်အင်း မစားဘူး မွည်းစရာရှိပြီးသား ”

ကိုနောင် မကြလြုံးအကြည့်က သူမတဈကိုယလြုံးကို စားမတတဝြါးမတတ် အနီးကပ် စူးစိုကကြှည့်နသလေို သူ့လကန်ှဈဖကကြလည်း ခငလြေးနှယရြဲ့ ကိုယလြုံးအိအိကလေးကို စွေ့ကနဲ တင်းတင်းကြပကြှပ် လာရောကပြှေ့ဖကလြိုကပြါပြီ။

“သှားပါ … လူကို … အခုမှ … ဟှန်း … အှန်း ဟှန်း ဟှန်းး ”

“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

“အ အ အို အို အ အသံ သိပမြထွကန်ဲ့ ကြားသှားပါ့မယ် ”

“ဟင်း … ညည်းလူ အိပပြှီဆို … သိုးနလေောကရြောပေါ့ ”

“အင်းး အိပပြှီ…. သူအိပရြင် တဈရေးတည်း မိုးလင်းတဲ့အထိပဲ။ ဆငန်ဲ့နင်းနှိုးတာတောင် မနိုးဘူး။ ဒါပမယ်ေ့ ဘာအသံမှမထွကတ်ာ ပိုမကောင်းဘူးလား ကိုရဲ့”

“ကောင်းပါရဲ့ဗြား ဒါနဲ့ နှယ့်ကို ပေးစရာလေးရှိတယ် ရော့ ယူလိုကျ”

“ဟင် ဘာများလဲ ”

သိလကြန်ှင့် တမငဟြနလြုပ် မေးလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ ထငသ်ည့်အတိုင်း သူမလကထြဲကို ငှစကျေကူတဈထပ် ရောကရြှိလာကြောင်း သူမသိလိုကရြသည်။ ကိုနောငဆြိုသူက သူများတကာလို လူကို ဘယတ်ော့မှ ဗရမ်းဗတာ မလုပ်။ အလကားပဲတင်း အချောငန်ှိုကြ အခွင့်အရေးယူသူ မဟုတပြါ။ စည်းရှိသည်။ နှမ်းပါးလှန်းလှသည့် သူမဘဝ အခွအနေကေို စာနာနားလညမြှု အပြည့်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူ့အလုပကြ အစုံသုပ် ပြဲစားတဈပိုင်းဖြစ်၍လည်း တခွားသူတွနှင်ေ့နှိုင်းစာလွှင် ငှမရှေားသူတဈဦးမို့ သူတတန်ိုငသ်ည့်ဖကကြ သူမကို ကူညီထောကပြံ့မှု အများဆုံးပေးနိုငသ်ူ တဈဦးလည်း ဖြစ်ပသည်ေ။ သူ့အသကကြ ၃၅ နှစ်ခန့် အသားဖြူဖြူ အရပအြမောင်းမှင့်မားပြီး မိန်းမတွေ သဘောကလွောကသ်ည့် ရုပလြကျခဏာ သှငပြှငမြွိုး ရှိသူမို့လည်း ကိုမွိုးအောငရြဲ့ မယားချောလေး ခငလြေးနှယကြို အပိုငခြဉွြးကပန်ိုငခြဲ့ခွင်း လည်းဖြစ်သည်။

ခငလြေးနှယ် သူပေးသောပိုကဆြံကို နဘေးကခုံပုကလေးပေါြ အသာတငထြားလိုကပြှီး သူ့ကို ခစွရြညရြှှန်းလဲ့နသေော မကြဝြန်းအစုံနှင့် အသာအယာပင် မော့၍ကြည့်လိုကလြသည်ေ။

“ကိုနောငရြယ် နှယ် နှယလြေ မ မတတသ်ာလို့သာ အခုလို ကိုယ့်ဆီကငှကေို လကခြံရတာပါ… တကယတ်ော့ … ”

“မပြောနဲ့ ခစွလြေးရာ ကိုယသ်ိတာ ခစွလြေးနဲ့ကိုယ် အခုလို နီးနီးကပကြပန်ချင်ေတ်ယ်။ ဖြစ်နိုငရြင် အပြငသ်ှားပြီး လူမသိတဲ့နရောတဈခုခုမှာ တဈခါလောကဖြစ်ဖြစ် အားရပါးရ ခွိန်းတွေ့ချင်တ်ယ်။ စိတရြှိလကရြှိ ပြောပြွောကြှီး ကဲပစ်လိုကခြငွတ်ယ်”

“အခုလည်း ကိုယ့်စိတကြှိုကြ မနရလေို့လား ကိုရယ်။ နှယ် သူလိုတာမှနသ်မွှ ပေးနတောပဲ ဟင့်ဟင့် ”

ခငလြေးနှယပြှောရင်း သူ့ပေါငတ်ဈဖကအြပေါကြို သူမတံတောငကြလေးနှင့် အသာထောကမြှီ လိုကရြာက သူမလကကြလေးတဈဖကကြ ကိုနောငရြဲ့ပေါငန်ှဈဖကကြှားထဲကို ဆကလြကတ်ိုးဝငသ်ှားပြီး သူ့ပေါငကြှားရှိ ပုဆိုးအောကကြနေ ခိုးလိုးခုလုဖြစ်ကာ တင်းမာထောငထြ နပြေီ ဖြစ်သည့် လိငခြွောင်း (လီးချောင်း) တုတတ်ုတကြှီးအား သူမလကဖြဝါးကလေးနှင့် ခပတ်င်းတင်းကလေး လှမ်းဆုပ်၍ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လွှောထိုးပြတသ်ပ် ညှဈနယပြဈလိုကလြသည်ေ။ ကိုနောငရြဲ့လကန်ှဈဖကကြလည်း တဈဖကကြ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်းရှိ ရငသ်ားဆိုငအြိအိကြီး နှစ်မှှှာအား တဈလှည့်စီ ဆုပန်ယဖြစွကြစား ပေးနသလေို ကနွတ်ဈဖကကြလည်း သူမ၏ခါးအောကပျိုင်းရှိ တငပြါးအိအိကြီးနှစ်ဖကအြား ညှဈနယလြိုကြ ပေါငခြှကြားထဲ လကထြည့်ပြီး သူမ၏ဆီးခုံမို့မို့အောကမြှ ဖောင်းကား တင်းကြှနသေော အင်ျဂါဇပမြကြန်ှာပြငကြှီးအား လကဝြါးနှင့်ဖိအုပကြိုငကြာ ဖြဖြရှရှပြတကြစားပေးလိုကန်ှင့် အလုပမြွားလကြြ ရှိလတေော့၏။

……………………………………………………..

⭐အခန်း ( ၃ )⭐

“အ ယား ယား တယ် ကို နောင် ရယ် အင့် အင့်”

“မသိဘူး ခစွတ်ယကြှာ နှယ် ထမီလှနပြေး ကိုယ် ပြတပြေးမယ် နှယ့်စောကဖြုတလြေး ကြည့်ချင်တ်ယ် ”

“ဟင့် မဟုတတ်ရုတတ်ှေ လွှောကမြလုပန်ဲ့နောြ ကိုနောင်”

ခငလြေးနှယ် သူမခါးမှ ထမီအောကန်ားစလေးကို ဝမ်းဗိုကပြေါရြောကသ်ညအြထိ အသာပင့်လှနပြေးလိုကရြာ သူမပေါငခြှကြားရှိ အမှေးအုံထူထပ် သိပသ်ည်းလှသည့် စောကဖြုတကြှီးက ဘှားကနဲပင် ပေါထြှကလြာရပြီ။ ကိုနောင့်လကကြ သူမစောကဖြုတရြှိရာဆီကို ဗှုန်းကနဲရောကရြှိကာ အကြဲကြောင်းလေးကို အသာစမ်း၍ အရှေ့အနောကြ ပြတဆြှဲပေးလိုကသ်ည်။ သူ့လကကြ ခငလြေးနှယ် စောကဖြုတထြိပကြ အစိကလေးကိုပါ ခလုတတ်ိုကြ ထိမိသှားရာ ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ငိုချင်ခြငွပြငဖြစ်သှားရသည်။ ခုံပုကလေးထကမြှာ သူမထိုငန်ရောက သူ့အပြတအြဆှကြောင့် သူမဖငကြှီးနှစ်ဖကြ အပေါကြိုပင် ကော့ကြှတကသ်ှားရလသည်ေ။

“အ အ ကို ကို ရယ် လုပတ်တလြိုကတ်ာ ဟင့် ဟင့် ”

“ကောင်းလား နှယ် ယားလား ”

“အင်း ယား ယားတယ် ဘယလြိုကြီးလဲ မသိဘူး ”

“ကြယသ်ီးဖြုတ်ဦး နို့စို့ချင်လြို့ ”

“ဟင့် တဈခုမှ မကနွဘြူး အကုန် လွှောကလြုပန်တေော့တာပဲ”

ခငလြေးနှယ် တဗစွတ်ောကတ်ောကပြှောရင်း အပေါပျိုင်းအင်ျကြီကြယသ်ီးတွေ ဆှဲဖြုတကြာ ဘရာစီယာကလေးကိုပါ ကြိုးလွော့၍ ရငသ်ားနှစ်ဖကကြို အပြငဆြှဲထုတ် ပေးလိုကရြာ ပြည့်ဖြိုးအုံကောင်းလှသော သူမ၏ရငသ်ားဆိုငအြိအိကြီးနှစ်ဖကကြ အပြငကြို စုပြုံ၍ ထွကအြံကလွာလသည်ေ။ လငသ်ားတဈယောကကြို ပြုစုနသလေိုပင် ဖြစ်နသည်ေ။ ခငလြေးနှယလြည်း ဒီအခွိနကြှီးကြကာမှ ရှကမြနနေိုငအြားတော့ပါ။ ကိုနောင် သူမနို့အုံအိအိကြီး နှစ်ဖကကြို အားပါးတရ ဖစွန်ယ်၍ ကိုငလြိုကစြို့လိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ော့ နို့သီးခဲကလေးနှစ်ခုက ကာမဇောအဟုနကြှောင့် တဖြည်းဖြည်း ကစွခြဲထောငထြလို့ လာသည်။ သူမပေါငခြှကြားရှိ စောကဖြုတကြလေးဆီမှလည်း အရညစြိမ့်ထွကလြာသလိုကြီး ခံစားရပြနရြာ ခငလြေးနှယ် သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို အားကလေးစုစုပြီး လိမကြစွဖြစွည်ှပလြကြြ စောကဖြုတအြယားပြအေောင် ပေါငတ်နအြချင်ြးချင်ြး ယှကလြိမပြှတကြစားပေးနမေိသည်။

ကိုနောငလြည်း ခငလြေးနှယရြဲ့ နို့ကို တဈဖကကြစို့လိုကြ ကနွလြကတ်ဈဖကကြ စောကပြတကြို နှိုကပြှတလြိုကလြုပန်ရော အတောကြှီးကို အခံခကလြာရပြီး စောကပြတယ်ားယံမှုဝဒနောကို ဆကလြကြ သည်းညည်းမခံနိုငလြောကအြောင် ဖြစ်လာသည်။ သူက တဈဆင့်ထပတ်ကလြာပြီး သူမစောကပြတအြဝကလေးကို သူ့လကန်ှင့် ဟဟဖြဲဖြဲကလေးလုပ်၍ စောကပြတအြကြဲကြောင်း အပေါထြိပန်ားရှိ လူကြီးလကသ်န်း ထိပလြုံးအရှယခြန့်ရှိသည့် စောကစြိထိပဖြူးကလေးကို လကည်ှိုးလကမြအကြားညှပကြာ ခပဖြှဖြရှရှကလေး ဖစွပြှတ် လှိမ့်ခွကစေားရင်း ခပဟြဟရှိနသေော သူမစောကခြေါင်းပေါကကြလေးထဲကို လကခြွောင်းနှစ်ချောင်းပူးကာ ထည့်သှင်း၍ အဆကမြပြတ် သှင်းလိုကထြုတလြိုကလြုပကြာ ထိုးမှှဆေောင့်သှင်းပေးလိုကရြာ ခငလြေးနှယလြည်း ပါးစပကြနေ တရှီးရှီးအသံထွကြ၍ ရှုံ့ရှုံ့မဲ့မဲ့ ညည်းညူလာမိရင်း …

“အ အ အိ အင့် အင့် ကို ကိုနောငရြယ် ထည့် ထည့် လိုကတ်ော့။ တဈခါတည်း လိုးရငလြိုးတာ မဟုတဘြူး။ နှယ် နှယ် တ တအား ရှ လှန်း နပြေီ ဟင့် …။ ပုဆိုး ခွှတ်ဦး သူများကိုခညွြး တအားရှအောင် သူ လုပ် လုပန်တော။ သူ့လီးကြီး နှယ် စုပပြေးမယ်။ လီးတောငန်ပြေီပဲ မဟုတလြား … ”

အိမထြောငသ်ညပြီပီ သူမလိုလားခကြကြို မရှကမြကြောကြ ထုတပြှောမိပြီး သူ့ပုဆိုးစကိုပါ တဈဆကတ်ည်း လှမ်းဆှဲခွှတ်၍ ကိုနောင့်ပေါငကြှားထဲကနေ ဘှားကနဲ ခုနထြှကလြာသည့် လူနှင့်ဘယလြိုမှ မလိုကဖြကသ်ော လချောင်းညိုညိုတုတတ်ုတ် ရှညလြမွောကြီးကို သူမလကကြလေးနှင့် တအားဖစွည်ှဈဆုပဆြှဲလိုကကြာ လဒဈထိပသ်ားရကြေီးကို သူမလကကြလေးနှင့် ဖြဲလှနပြှီး လေးငါးဆယခြကြြ ဂွင်းရိုကြ ဆောင့်ပေးလိုကလြသည်ေ။ လီးကြီးက အကြောချောင်းတွေ အပျိုင်းပျိုင်းထပြီး သူမလကဆြုပအြတွင်းမှာ တဆတဆြတ် တုနခြါလကြြ ရှိနပေုံမှာ ရငတ်ဖိုဖို အသည်းတယားယားဖြစ်ချင်စြရာ ကောင်းလှန်းလှသညဟြု သူမထငမြိသည်။ သူမခစွလြင် ကိုမွိုးအောငလြီးထကကြှီးပြီး အရှည် ၈ လကမြသာသာခန့်ရှိသော လီးဖြစ်၍လည်း ကိုနောင့်လီးကို ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ စွဲမကမြိခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

လီးကို ရှညဆြန့်လာအောင် လကန်ှင့် အထကအြောကြ ဆှဲဆန့်လိုကြ လချောင်းတုတတ်ုတကြှီးကို တဖတဖြတန်ှင့် အသံထွကအြောင် လွှောထိုးဂွင်းရိုကြ ဆောင့်လိုကြ လုပပြှီး သူ့လီးကြီး လဒဈထိပလြုံးကြီး ပြုးတူးပြဲတဲနှင့် တဆတဆြတ် တုနခြါမတတ်ောငလြာတာ တွေ့ရတော့ ခငလြေးနှယလြည်း မနနေိုငမြထိုငန်ိုငဖြစ်ကာ သူမကိုယခြန်ဓာအရှေ့ပိုင်းကို သူ့ပေါငကြှားထဲ ထပမြှောကအြိပခြလွိုကရြင်း ကိုနောင့်လီး ညိုတုတတ်ုတကြှီးကို ပါးစပန်ှင့် အားပါးတရ ကုန်းစုပယ်ကပြေး လိုကလြသည်ေ။

လီးဒဈကြီးကို လွှာနှင့်ထိုးမှှလေိုကြ လချောင်းတဈလွှောကြ အသှားအပြန် ပါးစပန်ှင့် တပြှတပြှှတစြုပ် လွှာနှင့်ယကဆြှလိုကလြုပ်၍ လီးထိပကြနေ လီးအရင်းတောကလြွှောကြ လွှာထိုးကစားပေးလိုကကြာ လီးကြီးကို လကတ်ဈဖကန်ှင့် ဆှဲမကိုငလြိုကရြာက လီးချောင်းအောကခြှမှောရှိသည့် ကိုနောင့်ဂွေးစိနှစ်လုံးကိုပါ ပါးစပန်ှင့် မမှီမကမ်း စုပဆြှဲပေးလိုကပြှနသ်ည်။

ကိုနောငလြည်း ဖီးလအြလှနရြှိဟနန်ှင့် ပါးစပကြနေ တရှီးရှီး အောန်သည်ေ။ လကကြလည်း ခငလြေးနှယဖြငသ်ားကြီးများကို ထမီပင့်လှနစြမ်းသပ်၍ စောကဖြုတကြို ခပကြှမ်းကြမ်းပြတခြွဆှလေိုကြ ဖငပြေါကကြိုပါဖြဲဖြဲပြီး လကထြည့်ကာ အသှင်းအထုတလြုပလြိုးပေးနရော ခငလြေးနှယလြည်း လီးစုပန်ရောက သူမစောကပြတတ်ဈခုလုံး စောကရြညတ်ှရှေှဲစိုအောင် ယိုစီးထွကလြာရပြီး ဘယလြိုမှ ဂဏှာမငှိမန်ိုငအြောင် ဖြစ်လာသည်။ စိတမြထိန်းနိုငသ်ည့်အဆုံးမှာ ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ခုံပုကလေးမှာထိုငလြကြသ်ား ကုန်းကုန်းကြကြနှင့် လီးကိုသဲကြီးမဲကြီး ကုန်းစုပ် ပေးနရောကနေ ရုတတ်ရကြ မတတ်ပထြရပလြိုကပြှီး သူမခါးဝတထြမီကို ကိုယပြေါကြနေ တဈကြင်းလုံးကြှတအြောင် အောကကြို ခွှတပြုံခွ လိုကရြာက ကိုနောငရြဲ့ အရှေ့ဖကကြို ခပဆြန့်ဆန့်လေးဆင်းပေးထားသည့် ခွထေောကန်ှဈဖကအြပေါကြို သူမခွနှစ်ေဖကစြလုံး ကြောခြှ၍ အလငွစြလိုပင် တကထြိုငခြလွိုကပြါသည်။

သူ့ပေါငကြှားက ထောငန်သေော လီးထိပတ်ည့်တည့်ပေါကြို သူမစာကပြတန်ှင့် အသအချောတေ့ခွိနပြှီး အပေါကြနေ ဗှုန်းကနဲ ဖိထိုငလြိုကရြာ လီးထိပကြှီးက ခပဟြဟပြဲပြဲကလေးဖြစ်နသည်ေ့ သူမ၏စောကခြေါင်းလေးထဲကို အရှိနန်ှင့်ဒုန်းကနဲ ပြေးဆောင့် တိုးဝငလြာလသည်ေ။

“အ အိ အင့် အင့် ဟင် ဟင် ”

“အား မိုကတ်ယကြှာ နှယ် အပေါကြနေ အပြတဆြောင့်။ လီးမဝငဝြငအြောင် အားနဲ့ဖိဖိပြီး ဆောင့်ခပြေး ”

“ဝင် ဝငတ်ယ် ဟင့် ဟင့် ကို့ လီး တအား ကြီးတော့ စဖုတထြဲမှာ ကြပထြုပန်တောပဲ”

“ဒီအတိုင်း မလိုးနဲ့လေ ကိုယအြောကကြနေ နှယ့်စောကဖြုတ် လကန်ဲ့ဖြဲပေးထားမယ် သချောဂရုစိုကြ ဆောင့် ဒါမှ လီးဝငမြှာ ”

“ရ ရတယ် နှယ့်ဖာသာ နှယ် ဖြဲမှာ ဖယ် လကြ လကဖြယလြိုကြ… ကို့လကကြ နှယ့်နို့နှစ်ဖကကြို ခွပေေး နို့သီးကို ကြမ်းကြမ်းလှိမ့်ခွပေေး။ နှယ် လီးတဈချောင်းလုံး ဝငအြောင် လိုးပေးမယ်။ ဒီပုံစံကို သိပကြှိုကတ်ယ် မဟုတလြား”

“ကြိုကတ်ာပေါ့ နှယရြာ အဲ ဘှာတေး မိန်းမရာ ဟင်းဟင်း ဟင်း ”

“အင်း အင်းပါတောြ ယောကြွားရယ် လိုး လိုး အောကကြနေ ပင့်လိုးပေး သိပ် အချောငခြိုမနနေဲ့ အ ထိ ထိတယ် လိုး လိုး အ အိ အိ အင့် အင့်ဟင့် ဆောင့် ကို ကို မှနမြှန် အ အ အမေ့ အိ ကြှတ် ကြှတ် … နှယ့် စောကပြတ် ပြဲအောငလြိုး တအား လိုးပေးပါ ဟင့် ဟင့် အ အင့် အင့် နှယ့်ကို နမ်း နမ်းလေ …ဟင့်ဟင့် ခစွတ်ယ် သိပခြစွတ်ယ် ကိုရယ် လငကြှီးထကခြစွတ်ယ် အား ကောင်းလိုကတ်ာနောြ အိ အီး ဟီး ဟီးး လိုးပါ လိုး လိုး မှနမြှန် လီးတဈချောင်းလုံး အရငထြိလိုး … နှယလြည်း အပေါကြနေ ခပသ်ှကသ်ှကြ လိုးပေးမယ် ကဲ ကဲ ”

ခငလြေးနှယ် သူ့ပေါငပြေါခြှထိုငရြင်း သူ့ကိုယလြုံးကြီးကို တင်းတင်းကြီးဖကထြားလိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား ရငခြငွြးအပလြကြြ အနအထေားအတိုင်း သူမဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြို တအိအိတလိမ့်လိမ့် လူးကာလှန့်ကာနှင့် တဈခကြခြငွြး ဖိထိုငဆြောင့်ခရွင်း အပေါစြီးကနေ လှိမ့်ပိတလြိုးပေးနသည်ေ။ ကိုနောငလြည်း သူမကိုယလြုံးကလေး ကစွကြစွပြါအောင် ပြနဖြကထြားရင်း အောကကြနေ သူ့လီးကြီးကို ခငလြေးနှယစြောကဖြုတထြဲကို မဝငဝြငအြောင် ကော့ကာကော့ကာနှင့် အပြတအြသတပြင် ညှောင့်လိုးပေးနပေါသည်။

လီးအဝငအြထွကကြ အစပိုင်းလောကသ်ာ အထဈထဈအငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နပမေယ်ေ့ နောကပျိုင်းကြတော့ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိပြီးသူတွေ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း လိုးရင်းဆောင့်ရင်းနှင့် စောကဖြုတန်ှင့်လီး အသားတကဖြှဈကာ တဖြည်းဖြည်း အဝငရြောအထွကရြော မှနလြာ သှကလြာကြသည်။ ဆောင့်ခကြတ်ှေ ပိုစိပလြာသည့်အလွောကြ ဇိုးဇိုးဇပဇြပန်ှင့် ခုနထကြ ပို၍လည်း မှနဆြနထြိရောကမြှု ရှိလာလသည်ေ။

“ကောင်းလား နှယ် ကိုယ့်လီးကို ကြိုကလြား ”

“အိုး ကြိုကတ်ာ မပြောပါနဲ့တော့ ကိုရယ်။ ဦးမွိုးလုပရြငတ်ောင် ကို့လောကကြောင်းမှာ မဟုတဘြူး။ လုပလြုပ် ကို့သဘောရှိလိုး အခွိနမြရှိဘူး နှယ် ပြီးချင်ခြငွတ်ောင် ဖြစ်လာပြီ ဆောင့် ဆောင့်မရပန်ဲ့”

“အင်း အင်း နှယလြည်း မရပန်ဲ့ လိုး အပြတလြိုးခလွိုကြ ကို့လရညတ်ှေ နှယ့်ထဲကို အကုနပြန်းထည့်မှာနောြ”

“ပန်းထည့်လိုကြ နှယ် မ မရပတ်ော့ဘူး … အ လိုး လိုး လိုးပြီ … အဈကိုရယ် အိ အိ အိဟိ … အင့်အ အ အိ အိ ဟိ ကဲ ကဲ”

“လိုးသာလိုး … နှယ် နှယ့်စောကဖြုတထြဲကြတော့ ကို့လီးတောင် ခါတိုင်းထကြ ပိုသေးသှားသလိုပဲ နောြ အဟင်းဟင်း ”

စောကရြညမြွားရှှဲအိုငန်တောမို့ စောကပြတတ်ဈခုလုံး ဘတလြဘိုငလြိုကပြှီး သူ့လီးကြီး စလိုးစဉကြလောကြ တဈကြပမြနတေော့ဘဲ အဝငရြောအထွကပြါ တဇွပဇြှပတ်ဖြတဖြှတ် အသံထွကအြောင် ကြမ်းကြမ်းသှကသ်ှကကြှီး ဆောင့်လိုးဝငရြောကန်ိုငလြာသဖြင့် ကိုနောငလြည်း သူမကိုကြီစယခြငွလြာပြီး ခပန်ောကန်ောကကြလေး အရှှန်းဖောကပြှောလိုကရြာ …

“နှယ့် စောကပြတထြဲက အရညတ်အားထွကန်တော ကိုရယ် …။ ဗလှတ် ဗလှတန်ဲ့ နားတောငရြှကတ်ယ်။ အရညတ်ှကြေောင့် သူ့လီးက စောစောကလောကြ မကြပတ်ော့တာ လီးသေးသှားတာ ဖြစ်နိုငမြလားလို့ …။ အခုလို ရှောကနဲရှောကနဲပဲ ဝငန်တော သားအိမအြရမ်းထိတယ် အောင့်တောင့်တောင့်နဲ့ တဒုတဒြုတဆြောင့်မိနတော ကိုရယ်”

ခငလြေးနှယလြည်း မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့ပြီး သနားစဖြယပြှောလိုကတ်ော့ ကိုနောငကြ …

“အလကား နောကတ်ာပါ နှယရြာ အောင့်ပစေ သားအိမဆြောင့်မိတော့ ဖီလငပျိုရှိတာပေါ့ ခဏပဲ ကောင်းလာတော့မှာ … လိုးသာလိုး တအားဖိလိုး ကိုလည်း ပြီးချင်န်ပြေီ ”

“အင့် အင့် လ လိုး လိုး နတောပဲ ဟင့် ဟင့် လိုးရလှန်းလို့ သေ တော့မယ် စပတလြည်း ဗှကပြေါကန်ပြေီ ကို ရဲ့”

“စွတ် ဗှပ် ဘုတ် ဖတ် … ဗလပ် ဇွပ် စွိ … ဘုတ် ဇွပဖြှပ် …ဗလှတ် လှတ် ဘုတ် … စွိ စွတ် ဗှှတ် ဖြပ် ဘုတ် ဗှပ်”

“ဟား ကောင်းတယ် ဆောင့်ဆောင့် မရပန်ဲ့ ဆောင့် ဖိလိုးစမ်း နှယ် ဖငကြှီးဝိုကဝြိုကပြှီး လိုးပေး အ ဟုတပြီ ဟုတပြီ”

“အ အ … ကို …နှယ် … ပြီး ပြီး တော့မှာ … ကို တ တဈလှည့် လိုး လိုး ပေး ”

“အင်း နှယ် ထ ထ ရပလြိုကြ … နှယ့်ဖငကြှီး ကို မပြီး လိုးပေးမယ် မတတ်ပရြပပြှီး အောကပြင့်လိုးမှာ ”

“ဟင့် ဟင့် … အဲလို မလုပန်ဲ့ အ … နှယ် … အဲ …ဒါ … အား မ မ ရ ဘူး … နှယ် အောကဆြင်းမယ် မှကြေီးပေါပြဲ လိုး နှယ် ပကလြကလြှဲပေးမယ် …စပတဖြှဲပေးမယ် ကို အပေါကြနေ ပေါငထြမ်း လိုးပေး … အ အ ”

ခငလြေးနှယ် သူ့အပေါကြထပြီး ခုံပေါကြနေ ဆိုငဘြေးအဖီအောကရြှိ မှသေားကြမ်းပြငထြကမြှာပဲ သူမကိုယလြေးကို နောကလြှန် လှဲအိပခြလွိုကကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ဟဟပြဲပြဲလုပပြှီး ရကရြကရြောရောပင် ဖြဲကားပေးလိုကပြါသည်။ စောကရြညတ်ှရှေှဲစိုနသည်ေ့ သူမစောကပြတကြှီးမှာ အပြငဖြကလြမ်းမီးတိုငကြနေ ဖြာကလွာသည့် ဝိုးတဝါးအလင်းရောငအြောကမြှာ အဆီရညတ်ရှှဲရှှဲ ပြဲပြဲကားကားကြီး ဖြစ်လကြြ သူ့လီးအလာကို ငံ့လင့်တကြီး စောင့်ကြိုနတော တွေ့ရလသည်ေ။ နောကဆြုံးပိတ် အပြီးသတလြိုးခွင်းဖြစ်၍ အီလေးဆှဲကာ အခွိနဆြိုင်းမနတေော့ဘဲ ကိုနောငလြည်း သူမအပေါကြနအေုပမြိုးပြီး သူမစောကပြတ် ဟပြဲပြဲကလေးထဲကို သူ့လီးကြီး တဈရှိနထြိုးကြီး (မှစေိုကလြိုးနည်းပုံစံ) ထိုးစိုကထြည့်သှင်းကာ စကသ်နတေပြဈ သကဲ့သို့ အဆကမြပြတ် တရစပပြင် ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ဆိုပြီး မနားစတမ်း ဆောင့်လိုးခလွိုကလြတေော့ရာ အခကြလြေးဆယင်ါးဆယမြက အခကြပြေါင်းရာခွီအောင် တဘုတဘြုတ် တဘောကဘြောကြ တဖြပဖြှပတ်ဘှပဘြှပ် သံစုံပေးပြီး ငလငွတ်ောလြဲ ငရဲပြကသ်ကဲ့သို့ ဆိုငတ်ဈခုလုံး သှကသ်ှကခြါမတတ် တသိမ့်သိမ့်လှုပရြှား တုနခြါသှားခဲ့ရာက သူ့လီးထိပဆြီမှ ကငွကြနဲကငွကြနဲ ဖြစ်သှားသည့်နည်းတူ ခငလြေးနှယစြောကပြတအြတွင်း မှလည်း ပူကနဲနှေးကနဲ အီကနဲဆိမ့်ကနဲ အရသာမွိုးစုံအောင် နှစ်ယောကသ်ား ပေါင်းရုံး ခံစားကြရပြီးနောကြ ကာမရာဂအထွတအြထိပ် ဘုံနန်းဆီသို့ နှစ်ဦးသားပျိုငတ်ူပင် အတူတကြ တကလြှမ်းရောကရြှိ သှားခဲ့ကြလတေော့၏။

နှစ်ယောကသ်ား မှပေေါမြှာ အတနကြှာသညအြထိ ပြတသ်ပန်မ်းရှုံ့ကာ လူးလှိမ့်နမေိကြသည်။ ကိုနောင့်လကတ်ှကလေည်း အရှိနမြသသေေးဘဲ သူမဖငကြိုငလြိုကြ စောကပြတန်ှိုကလြိုကြ နို့နှစ်လုံးကို ဆုပဆြှဲနယပြှီး နို့ဖမ်းစို့လိုကန်ှင့် သူမစိတပြှနလြညလြာအောင် မသိမသာဆှနှူးပေးနပြနေရြာ ခငလြေးနှယလြည်း သူ့ရငခြှငထြဲကနေ ရုန်းမထွကသ်ာဘဲ သူပြုသမွှ နုရသောဘဝကို ရောကရြပြနပြါသည်။ ခငလြေးနှယစြောကပြတတ်ဈဝိုကမြှာ ပကြေံနသည်ေ့ လရညန်ှင့်စောကရြညတ်ှကေို သူက ထမီနှင့်ပြောငစြငအြောင် သုတပြေးသည်။ စောကပြတကြို သန့်ရှင်းရေးလုပပြှီး ခငလြေးနှယပြေါငန်ှဈဖကကြှားထဲ ခေါင်းတိုးဝငကြာ စောကပြတကြို မကြန်ှာအပပြှီး သူ့ပါးစပန်ှင့် နမ်းလိုကစြုပလြိုကြ အစိကလေးလှုပဆြှဖစွခြွလေိုကြ စောကခြေါင်းထဲလွှာထည့်မှှလေိုကန်ှင့် ဘာဂွာကိုင် ပေးနပြနေသ်ည်။

ခငလြေးနှယလြည်း သူမစောကပြတကြ ယားကြိကြိ မခွိအောငခြံစားရပြနကြာ ကာမစိတ် အလှနအြမင်းထကြှလာခဲ့ပြီး သူ့လီးကြီးကိုပါ လကန်ှင့်ဆှဲကိုင်၍ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲဂွင်းရိုကဆြောင့်ရင်း နှစ်ယောကသ်ား မှကမျေဗလာမှေ့ယာထကမြှာပဲ ဖငပြှနခြေါင်းပြန် လီးစုပ် စောကပြတယ်ကခြှင်း အမှု (စဈစတီနိုင်းဟုလည်း ခေါသ်ည်။) ကို ပြုကြပြနလြတေော့သည်။ ကိုနောင့်လီးလည်း ဒေါငဒြေါငမြှညတ်ောငမြတလြာသလို သူမစောကပြတကြလည်း စောကရြညတ်ှေ ရှှဲသထကြ ရှှဲစိုလာရပြနပြှီ။

“လိုးကြစို့ နှယရြာ ကိုယ့်လီးက တအားတောငန်ပြေီ”

“နှယရြောပဲ နှယလြည်း ကို့ကို ပြောချင်န်တော စပတထြဲက အရမ်းရှနပြေီ ကို လိုးပေးမှဖြစ်တော့မယ် ”

မိန်းမတွေ စောကပြတမြရှခင် တုံဏှိဘာဝေဣ‌န်ဒွေ ကြီးမားကြသလောကြ စောကပြတကြ စောကရြည် ထွကပြှီဆိုတာနှင့်ပင် သူတို့ကို ဘယလြိုမှ ထိန်းမရနိုင်တ်ော့။ ဒီသဘောကို ကိုနောငဆြိုသည့်သူက ကောင်းကောင်းနားလညပြှီးသားလည်း ဖြစ်သည်။ ခွေးကုန်းလိုးချင်သ်ညဆြိုပြီး ပူဆာရုံရှိသေး ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ မှပေေါမြှာ ခွလကေလြေးဘကထြောကကြာ မှောကခြုံရကြ ဖငကြုန်းပေးပြီးသား ဖြစ်နပြေီ။ အောကပျိုင်းဗလာကငွြးပြီးဖြစ်၍ သူမဖငသ်ားကားကားကြီးနှစ်ဖကကြ မှငရြသူအနနှင်ေ့ အနောကကြနေ ကြုံးလိုးပစ်ချင်စြရာ ကောင်းနသည်ေ။

ကိုနောင် အနောကကြနေ သူမ၏ကြီးမားထညဝြါလှသော ဖငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကကြို လကန်ှင့်ဆှဲဖြဲပြီး ဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကြ အကြားကနေ ပြူးပြဲထွကပြေါလြာသည့် သူမစောကပြတထြဲကို လီးချောင်းကြီး ထိုးနှစ်ထည့်သှင်း လိုကခြွိနမြှာ ခငလြေးနှယလြည်း ခကြကြောင်းမိပြီး သူမပါးစပကြ အိုးကနဲ ဖြစ်ကာ မကြစြိစုံမှိတ်၍ မေးကလေးအရှေ့ကို ငေါ့ထိုးတကသ်ှား ရလသည်ေ။

“ဖြတ် စွတ် ဖောကျ ”

“စွိ ဘှတ် ဖြတ် ဘု ဘောကျ ဘုတ် ဇွပ် ဖြပ် ဘုတ် ဘှပ်”

“အင့် အင့် အင်းး ဟင်းးး … အင်းးး ”

“အ အား … ကောင်း ကောင်းတယ် ကို နောငရြယ် ဆောင့် တအားဆောင့် …လိုး လိုးစမ်းပါ မှနိမှန် သှကသ်ှကလြေးလုပ် အ အ အား ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် အင့် အင့် ကောင်း လှန်းလိုကတ်ာနောြ ”

“ကိုလည်း အရမ်းကောင်းတယ် နှယ့်စောကဖြုတကြှီး ကြိုကတ်ယ် ဒီမှာလိုးတာအားမရဘူး အပြငမြှာ တဈရကခြွိန်းလိုးရအောငကြှာ ဟောဒီ နှယ့် ဖငပြေါကြ စူတုတူကလေးကိုပါ ကိုနောင် အပီလိုးခွဲလိုကခြငွတ်ယ် ”

“နှယ် နှယလြည်း ကိုနဲ့ လိုကခြငွတ်ယ် အိ အိ အ … ကို လိုးသမွှ အ အားရအောင် ခံ ခံပေးချင်တ်ယ် တဈနကေုန် လိုး … ဖငပြဲလိုးလိုး စောကပြတပြဲ လိုးလိုး ရတယ် … ကို့ စိတတ်ိုင်းကပြဲ … အခွိနတ်ော့ ယူရဦးမယ် ကိုရယ်”

“အား တောကြ !! ကောင်းလိုကတ်ာ နှယရြာ !! ဟင်း ဟင်း … နှယ့်စောကပြတလြေးလိုးရတာ ဝကသ်ားသုံးထပသ်ားကြီး သှားဖုံးမှုပ် အောင် ကိုကဝြါးလိုကရြသလိုပဲ … အီဆိမ့်ပြီး နတောပဲ နှယ့်အဖုတကြှီး အရညရြှှဲလေ … လိုးလို့ကောင်းလပေါပဲကြာ ”

“စွတ် ဖြတ် စွိ ဇွိ ဇွပ် ဖြတ် ဘု ဘှတ် ဇွပ် ဗှပ် ဖြတ် စွိ ဖောင် ဘှပ်”

“ကို ဆောင့် တအား ဆောင့် ဆောင့် လေ … လိုး သာလိုး မညှာနဲ့ အင့် အင့် … နှယ့် နို့ …ကိုလည်း အလှကြည့်မနနေဲ့ ကိုငဆြှဲပြီးလိုး … နို့ဆှဲဆှဲပြီး လိုးတာ …မိန်းမတိုင်းအကြိုကြ ကိုရဲ့”

“ဟုတလြား ဒါဖြင့် လိုးပြီ … နှယရြာ စကားမပြောနဲ့ ပါးစပသ်ာပိတထြားလိုကြ အပီဆှဲမှာ”

“ဘုတ် စွပ် ဗလပ် … ဘုတ် ဖြပ် ဗှပ် ဘှတ် ဖြတ် ဘုတ် ဘတ် ဖြပ်”

“အ အိ အိ … လိုး လိုး ကြမ်းကြမ်း လိုး … အ ထိ ထိတယကြှာ အ ဟ အင့် အင်းဟင့် ဟင့် … ကို ကို့လီးကြီး တဈချောင်းလုံး ထည့်လိုးပေး ကိုရာ နှယတ်အားခံလို့ ကောင်းနပြေီ”

သူမစကားသံအဆုံးမှာ နောကထြပ် ဘာစကားမှမကြားရတော့။ ကိုနောငလြည်း ဖငအြပီ ကုန်းထားပေးသည့် ခငလြေးနှယရြဲ့ စောကပြတကြို သူ့လီးကြီးတဈဆုံး ထည့်သှင်းကာ လဒဈထိပကြနေ လီးအရင်း အရှိနပြှင်းပြင်း တအားကုန် ဖိဆောင့် လိုးခလွိုကရြင်း အီဆိမ့်နအေောင် ကောင်းမှန် လှန်းလှသော လောကီကာမဂုဏအြဆီအနှစ် အရသာထူးကြီးကို ပေးနပပြေေီ။

တွတတ်ီးတွတတ်ာ စကားသံတွအစေား လကတ်ှေ့ကကြ လီးနှင့်စောကပြတ် ထိတွေ့လိုးဆောင့်သံ တွကသော တဘုတဘြုတ် တဗှပဗြှပန်ှင့် ဆူညံပြကလြောရိုကလြကြြ ဆိုငခြန်းအဖီလေးအောကမြှာ ကမျဘာပကြသ်လိုပင် ဖြစ်နပတေေော့၏။

“စွတ် ဖောကျ စွိ ဖတ် ဘုတ် ဘတ် ဗလပ် စွိ ဇွတ် ဖြှတ် ဗွှတ် ”

“အို့ အိ အိ အင့် အ အင့်ဟင့် လိုး ကို မှနမြှန် ကြမ်းကြမ်းလိုး နှယ့်စောကပြတကြှဲပစေ လိုး ကို့အလိုး ခံရတာ ဘာနဲ့မှမလဲနိုငဘြူး”

ခငလြေးနှယ် ကုန်းရင်းကြရင်း တထွန့်ထွန့်လှန့်လူးရင်း လီးကြီးဝငလြိုကထြှကလြိုကြ အကြမ်းပတမ်းပြတတ်ိုကမြှု အရသာအောကဝြယ် စိုကလြိုကမြတတ်ပ် မွောပါပြီး လောကကြီးကိုတောင် မေ့နခေဲ့လပြေီ။

………………………………………………………

⭐အခန်း ( ၄ )⭐

ထိုညက ကိုနောင် သုံးခွီတိတိလိုးပြီးမှ ပြနသ်ှားသည်။ ခငလြေးနှယလြည်း ယောကြွားနှင့်လိုးတာရော ကိုနောငလြိုးတာပါ ပေါင်းပြီး သူမအိပရြာထကမြှာ လီးနှစ်ချောင်းနှင့်လိုးခဲ့သမွှ ပြနလြညစြားမှုံ့ပြန်၍ သူမပေါငကြှားကို ပြတကြာသပကြာ ရာဂအဆိပတ်ှေ တကပြှီးရင်းတကရြင်း အခွိနတ်ောတ်ာလြေးကြာအောင် စိတကြမျဘာထဲ တဝဲလညလြညရြှိနရောက နာရီပြန် ၂ ခကြတ်ီးအခွိနလြောကမြှ အိပပြွောသ်ှားသည်။ ခငပြှန်းဖြစ်သူ ကိုမွိုးအောငကြတော့ ဘာမှမသိပါ။ ဇရကမြင်းစည်းစိမခြံစားပြီး သူမရဲ့နဘေးကုတငတ်ဈဖကမြှာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကလွကြသ်ာ ရှိနပသေည်ေ။ သားမသိ မယားမသိ သူရာရညတ်ဈမွိုးတည်းကိုသာ မကမြကစြကစြကြ စွဲလမ်းနှစ်ခွိုကြ တတလြှန်းသည့် အိမထြောငရြှင် အမွိုးကောင်းသားတို့ သတိထားဖြယရြာပင်။

နောကတ်ဈနေ့မနကကြှတော့ မနှင်းအေး အစောကြီးရောကလြာပြီး ခငလြေးနှယကြိုလာနှိုးကာ နှစ်ယောကသ်ား ဆိုငအြတွကြ လိုအပသ်ညမြွားကို ခေါင်းချင်ြးဆိုငတ်ိုငပြင်၍ မနှင်းအေးတဈယောကတ်ည်းကို ဈေးထဲလှှတလြိုကသ်ည်။ ခငလြေးနှယလြည်း အိပရြာမှထ ရချိုးသန့်စငပြှီး အိပခြန်းထဲပြနဝြငလြာရာ ကိုမွိုးအောငန်ိုးနတောတွေ့ရသည်။

“နှယ် ဒီနားလာပါဦး ”

“ဟုတ် ကိုမြိုး ဘာလဲ ပြော ”

သူမ သိလိုကပြှီ။ အိပခြငွမြူးတူးနှင့် မနကလြင်းလင်းချင်ြး မထသေးဘဲ မယားဖြစ်သူကို တဈခွီကောင်း လင်းဆှဲဆှဲချင်သ်ေးသော လငသ်ားဖြစ်သူရဲ့ အမူအကငွြ့အား သိပြီးဖြစ်၍ ခငလြေးနှယလြည်း သူမကိုယပြေါမြှာ ရငလြွားထားသည့်ထမီကို ပြငဝြတပြှီး သူ့အနားကို ဆငမြယဉသ်ာဟနန်ှင့် အသာအယာပင် တိုးကပလြာခဲ့လသည်ေ။ ကိုမွိုးအောင် သူမကို လကကြမ်းကြိုလိုကရြာ အလိုကတ်သိရှိသော မယားချောလေးကလည်း လငတ်ောမြောငရြဲ့ လကမြောင်းနှစ်ဖကြ အကြားကို တဈကိုယလြုံး မှီနှဲ့တိုးဝငလြိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား အပြနအြလှနပြှေ့ဖကြ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်မ်း၍ တဈယောကကြိုယအြင်ျဂါကို တဈယောကြြ ပြတသ်ပကြိုငစြမ်းကြရင်း ကုတငကြှီးထကမြှာ အလုပမြွားသှားကြလသည်ေ။ မကြာမီ သူတို့အခန်းကလေးထဲမှ နေ့စဉအြမှဲကြားနကြေ အသံဗလံများက ခါတိုင်းကဲ့သို့ပင် စတငထြှကပြေါလြာပြီဖြစ်သည်။

ဒီတဈခါတော့ ခငလြေးနှယကြသာ ဦးဆောငလြှုပရြှားသည်။ ကိုမွိုးအောငရြဲ့တောငမြတန်သေော လီးကြီးပေါကြနေ သူမကိုယတ်ိုင် တကခြှထိုင်ပြှီး အပေါစြီးကနေ သူမစောကပြတထြဲကို သူ့လီးထိပကြှီး တေ့ခွိနထြည့်သှင်းကာ သူမဖငကြှီးကို နှိမ့်လိုကကြှှလိုကလြုပ်၍ အဆကမြပြတ် ဖိဆောင့်လိုးခပြေးနသည်ေ။ အရှည် ၈ လကမြနီးနီးရှိသော ကိုမွိုးအောင်၏လီးတဈချောင်းလုံး ခငလြေးနှယရြဲ့ စောကပြတထြဲကို စည်းခကြမြှနမြှနန်ှင့် ဝငခြညွထြှကခြညွဖြစ်လကြရြှိလတေော့သည်။ နှစ်ယောကသ်ား စိတလြိုလကရြရှိကြပြီး လိုးခွိနလြည်း တောတ်ောလြေးကြာမှင့်သည်။ ခငလြေးနှယအြပေါကြနေ နှိမ့်ခညွကြှှခညွြ ဖိဆောင့်လိုးပေးနသလေို ကိုမွိုးအောငလြည်း မယားချောလေး၏ဖငထြှားအိအိကြီးနှစ်ဖကကြို အောကကြနေ သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့်ပင့်မထိန်းကိုငပြှီး လီးကိုတဈခကြခြငွြး ကော့လိုး ပေးခွင်းအားဖြင့် နှစ်ယောကသ်ား အပေးအယူညီမွှလကြရြှိကြလသည်ေ။

မနှင်းအေး ဈေးကပြနလြာခွိနအြထိ သူတို့လငမြယားလိုးပြဲက မပြီးကြသေး။ ခငလြေးနှယ် မောနပမေယ်ေ့ ရမျမကဇြောကပန်ခွေိနမြို့ ကိုမွိုးအောငလြီးကြီးကိုသာ ဖိလိုကကြှှလိုကလြိုးရင်း နှစ်ယောကသ်ားလိုးလိုကြ နားလိုကြ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပ် ကဈဆငဆြှဲ၍ ကိုမွိုးအောငလြည်း အောကကြနေ သူမနို့လုံးအိအိနှစ်ဖကကြို လကန်ှင့်ဆှဲဆှဲပြီး ဖစွန်ယလြိုကစြို့လိုကလြုပ်၍ သူ့လီးကို အခကြကြကြပြင် မပြတကြော့လိုးပေးနပရေောနှစ်ယောကလြုံး ဖီလငတ်ှရှေိလာပြီး လိုးရတာလည်း ပို၍ပင် အသားပါလာသည်။ သူမဖငကြှီးကို အပေါကြှှလိုကန်ှိမ့်လိုကြ ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပလြိုကြ စကောဝိုင်းမှှေ့လိုးလိုကန်ှင့် လိုးခကြတ်ှစေုံလာရပြီး ခန်ဓာကိုယထြဲရှိသှေးတွေ တဈစတဈစ ဆူဝအေုံကြှလာရသည့်အလွောကြ လှုပရြှားမှုတွလည်ေး တဖြည်းဖြည်းနှင့်သှကလြကမြှနဆြနလြို့ လာကြလသည်ေ။

သူတို့ဇောကပန်ခွေိနမြှာ ကာမမှုကိုဝါသနာကြီးပြီး အိမထြောငသ်ညတ်ို့၏ အထာလည်းနပန်ပြေီဖြစ်သော မနှင်းအေးတဈယောကြ သူမတို့လငမြယားအဖြစ်ကို ဆိတကြှယရြာတဈနရောရာကနေ ချောင်းများချောင်းကြည့်နမလေား မသိ။ ချောင်းကြည့်မှာတော့ သချောသည် လို့ပဲ ခငလြေးနှယ် တဈထဈခတွှကဆြလိုကမြိသည်။ အခုမှတော့ သူမ ရှကမြနနေိုငတ်ော့။ ကြည့်ပဲကြည့်ကြည့် မှငပြဲမှငမြှင် ကိဈစမရှိ။ လငမြယားချင်ြး လုပကြှတာဖြစ်ပြီး အပြငလြူနှင့် လောလြီဖောကပြှားနခွင်ေး မဟုတ်၍လည်း ဘာမှ မကြန်ှာပူစရာ မလိုအပဘြူး လို့လည်း ကိုယ့်ဖာသာ ဖြတွေေးတွေးလိုကမြိသည်။

တကယတ်ော့လည်း … မနှင်းအေးတဈယောကြ သူမတို့လငမြယား၏ အိပခြန်းထဲကမှငကြှင်းကို ကြယရြာကနေ တိတတ်ဆိတ် ချောင်းကြည့်နတောအမှနပြင်။ သူမဈေးကပြနလြာပြီး အမဲသားကြကသ်ား အသားတွဲတွနရေောခွ ခရမ်းခဉွသ်ီး ကောဖြီထုပ် ကနစြှန်းရှကြ ကိုကလြန် မုနည်င်းစသည့် အသီးအရှကတ်ှကေိုတဈနရောမှာ သီးသန့်ဖယထြားပြီး ခငလြေးနှယကြိုအသိပေးဖို့ အိမပြေါတ်ကလြာရာ ခါတိုင်း သူမ မကြာခဏ ကြားဖူးနကြေ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည့် မသင်ျကာဖြယရြာအသံဗလံတွေ နားထဲဝငလြာ၍ ခငလြေးနှယတ်ို့ အိပခြန်းဖကဆြီ အသာခဉွြးကပလြာခဲ့ပြီး တိတတ်ဆိတ် ခိုးချောင်းကြည့်လိုကရြာ မနကစြောစောစီးစီး ကုတငပြေါမြှာ အခစွန်ားလနထြကာ လင်းဆှဲဆှဲနကြသေည့် လငမြယားနှစ်ယောကရြဲ့အဖြစ်ကို သသခွေောခွာ ကြကကြှကကြှင်းကြင်းကြီး ပကပြင်း တွေ့မှငလြိုကရြလတေော့သည်။

ခငလြေးနှယကြ လငသ်ားဖြစ်သူထကစြာလွှင် အသကအြားဖြင့် ပိုငယသ်ူဖြစ်၍ပဲလားမသိ။ ရာဂစိတပျိုကဲကာ လှုပရြှားမှုတွေ ပိုမို၍ ထကထြကသ်နသ်န် ရှိနပေုံရသည်။ သူမလှုပရြှားပုံက အားပါပြီး လငသ်ားဖြစ်သူ ပကလြကအြိပန်သည်ေ့အပေါကြနေ သူမဖငသ်ား အိအိကြီးနှစ်ဖကကြို မှှောကကြာကြှကာနှင့် နှိမ့်လိုကမြှှင့်လိုကလြုပပြှီး တကကြှှထကသ်နစြှာလိုးနပေုံက စိတလြိုကမြာနပြါရှိလှန်းလှသည် ဟု မနှင်းအေးထငသ်ည်။

သူမယောကြွား ဦးမွိုးအောငသ်ညလြည်း ယောကြွားပီသသူတဈယောကြ ဖြစ်လရော နှစ်ယောကသ်ား တကည်ီလကည်ီနှင့် အခွိနကြလေးဆှဲဆှဲပြီး စိမပြှနပြေလေိုးနကြပေုံမှာ အပြာမူဗီကားတွထေဲက လဗဆြင်းခေါြ အခစွဇြာတဝြငခြန်းများ ကြည့်ရသလိုပင် အသည်းတယားယားရငတ်ဖိုဖို တဈမွိုးတဈဖုံ ရမျမကကြှှချင်စြဖြယကြောင်းကာ ဖီလငရြှိလှန်းလှသညဟြု မနှင်းအေး ခံစားမိလသည်ေ။

ကြည့်ရင်းနှင့်သူမလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် စိတဝြငစြားမှု ပိုကဲလာသည့်အလွောကြ အခန်းတံခါးကို အနည်းငယ် ထပဟြကာ တံခါးဝကနေ ကိုယတ်ဈခွမ်းစောင်းပြီး သူတို့လငမြယား လိုးနကြသေည့်မှငကြှင်းကို အသအချော အာရုံစူးစိုကြ၍မကြစြိအရသာခံကြည့်နရင်ေး သူမပေါငကြှားရှိ အင်ျဂါဇပထြဲကနေ တဆဈဆဈတရှရှ ရှစိထလာသညန်ှင့် လကကြလေးတဈဖကကြ ပေါငကြှားဆီ ရောကရြှိသှားကာ ထမီပေါကြနေ သူမစောကပြတကြို အသာအယာပြတဆြှ၍ ဖီလငယ်ူနမေိသည်။

ရာဂအရှိနကြ တသိမ့်သိမ့်တငှိမ့်ငှိမ့်နှင့် တဖြည်းဖြည်းတကလြာသည်။ မုဒဝြငလြာသည်။ မနှင်းအေး ကြည့်ရင်းက အာခေါငတ်ှတေောင် ချောကလြာရသလိုပင်။ သူတဈပါးလုပန်တောကိုကြည့်၍ ကိုယတ်ိုငခြံစားလိုစိတကြ ထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရဖြစ်လာသညန်ည်းတူ မနှင်းအေးလည်း ကာမစိတထြကြှပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမဝတဆြငထြားသည့် ထမီအောကန်ားစကလေးကို အောကကြနေ လကတ်ဈဖကန်ှင့် အသာပင့်လှနတ်ငလြိုကရြာက အောကခြံဘောင်းဘီမပါသည့် သူမပေါငခြှဆုံနရောမှ အမှေးအမှင် ထူထပရြှုပပြှနသေော ဖောင်းကြှကြှ အင်ျဂါဇပခြေါြ စောကပြတပြှငကြှီးကို အကြဲကြောင်းကလေးအား လကကြလေးနှင့် ခပဖြှဖြကလေးပြတဆြှ၍ အကြဲကြောင်း ထိပရြှိ အစိအသားညှောကတ်ောကကြလေးအား လကည်ှိုးလကမြကြားညှပကြာ ခပဆြတဆြတကြလေး လှုပခြတပြှတခြွပေေးနမေိသည်။ နောကြ အားမလိုအားမရ ရှိလာသညန်ှင့် စောကပြတအြကြဲကြောင်းအောကဖြကရြှိ လငသ်ားနှင့်ကာလကြာရှညစြှာ ထိတွေ့မှု ကင်းကြာ နသည်ေ့ စောကပြတအြခေါင်းပေါကဝြ ကဉွြးကဉွြးကလေးထဲကို လကည်ှိုးလကခြလယန်ှင့် အသာထိုးမှှလှည်ေ့ပတ်၍ မပြတ် ဆှကစား ပေးလိုကရြာ သူမစောကခြေါင်းပေါကကြလေးထဲမှ စောကရြညကြှညကြလေးများ တစိမ့်စိမ့်စီးယိုကဆွင်း၍ တဈခဏအတွင်း ရှှဲအိုငလြို့ လာရလသည်ေ။ အင်ျဂါဇပဒြှါရပေါကကြလေးထဲကို သူမလကခြွောင်းများနှင့် အဆကအြပြတ် ပြတလြိုကန်ှိုကလြိုကလြုပရြင်း သိန်းစွနင်ှကြ တဈကောငကြဲ့သို့ သူမမကြလြုံးအစုံတို့ကလည်း အခန်းတွင်းမှ လငစြုံမယားဖကဇြနီးမောငန်ှံနှစ်ယောကြ ရဲ့ စီးချင်ြးထိုးမှင်းစီးပြဲကို လှိုကလြှဲအားကသွော အကြည့်များဖြင့် မမှိတမြသုန် စူးစိုကင်ေးကြည့်လကြရြှိနပေေ၏။

ခငလြေးနှယကြား ပတဝြန်းကငွကြို ဂရုမစိုကန်ိုငအြားဘဲ ယောကြွားလုပသ်ူလီးကြီးကို တငပြါးကြီးတလှုပလြှုပ် လူးလှိမ့်ကော့ထိုးကာ နှိမ့်လိုကမြှင့်လိုကြ ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပလြိုကန်ှင့် အဆကမြပြတ် ဖိဆောင့်လိုးခနွရင်ေး အခွိနကြှာလအရှေိနန်ှုန်းမှနလြာလဖြစ်ေကာ သူမကြည့်နစဉေမြှာပဲ ကိုမွိုးအောငရြငဘြတပြေါကြို သူမခန်ဓာကိုယအြရှေ့ပိုင်းတဈခုလုံး ဗှုန်းကနဲဖိမှောကအြိပခြလွိုကရြာက သူမဖငသ်ားကြီးနှစ်ဖကကြ ရုတတ်ရကြ လှုပရြှားမှုတွေ တနပျိုမှင့်သထကမြှင့်လာပြီး တဆတဆြတတ်ဖတဖြတ် အသံထွကအြောင် ဆန့်ငငတ်ှန်းထိုးညှောင့်လိုးလကြြ အခကြသ်ုံးဆယလြေးဆယမြက တလူးလူးတလှိမ့်လှိမ့်အားသှန် ရုန်းဆောင့်ကာဖြင့် တဈအောင့်ခန့် အကြာမှာ လထေဲကနေ ရုတတ်ရကအြရှိနလြွော့ပြီး ကြိုးပြတကြလွာသည့် လတေံခွနသ်ို့နှယ် အရုပကြှိုးပြတဆြိုသလို ကိုမွိုးအောငရြဲ့ ကိုယပြေါကြို ပုံ့ပုံ့ကြီးမှောကအြိပကြလွကြြ ငှိမကြသွှားတာကို တွေ့ရလတေော့သည်။

ခငလြေးနှယ် ငှိမကြသွှားပမယ်ေ့ မနှင်းအေးခငမြွာ အရှိနကြောင်းတုန်းမို့ စောကပြတထြဲလကထြည့်နှိုကရြင်း တဈကိုယလြုံးနတပြူးသလို တုနယ်င်၍နလရေော မကြာမီမှာပင် ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ခတ်ေတအမောဖြလှေဲနရောမှ လူးလဲပြနထြလာပြီး သူ့ယောကြွားဖြစ်သူ ကိုယပြေါကြနေ အသာလွှောဆင်းလာကာ ပြော့ခွနဟေနေတ်ူသည့် ယောကြွားကိုမွိုးအောငရြဲ့လီးကို တယူတယဆုပန်ယ်၍ အပေါအြောကဆြှဲဆန့်လကြြ လွှောထိုးဂွင်းရိုကရြင်း လီးဒဈကြီးအား သူမပါးစပန်ှင့်ကုန်းဟပစြုပပြေး လိုကတ်ာကို မှငရြပြနလြသည်ေ။

မနှင်းအေး တအားတကသ်ှားပြီး သူမကဲ့သို့ပင် မိန်းကလေးတနမြဲ့ တဏှာလိုဘကြီးလှန်းအားကြီးလှသည့် ခငလြေးနှယကြို စိတထြဲက ကြိတ်၍ ခွီးကြူးလိုကမြိသည်။

အာဂ မနှယပြပေဲ မိုးလင်းတဈခွီနှင့်ပင် မတင်းတိမန်ိုငဘြဲ နောကတ်ဈခွီ ပြနစြပြနပြဟဲ့ ဆိုပြီး အသကတ်ောင် ရဲရဲမရှူဝံ့ဘဲ အသာငှိမပြှီး စောင့်ကြည့်နရော ခငလြေးနှယလြည်း လငဖြစ်သူလီးကို မတောငတ်ောငအြောငစြုပပြှီး လီးတောငလြာပြီ ဆိုတော့မှ နှစ်ဦးသား စိတကြှိုကအြနအထေားပြင်၍ ဒီတဈခွီမှာ ခငလြေးနှယကြ ကုတငစြောင်းမှာပကလြကြ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ကုတငအြောကမြှာ တွဲလောင်းခလွကြသ်ား ဆန့်ဆန့်ရန့်ရန့်နပြေီး ကိုမွိုးအောငကြ ကုတငအြောကဆြင်း ပြီးတော့ ဆန့်တန်းထားသည့် ခငလြေးနှယရြဲ့ ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ခပကြားကား သူလိုချင်သ်ည့်ပုံစံရအောင် ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြဆြီ ဆှဲဖြဲကားထုတလြိုကကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြှားမှာ နရောယူ၍ အပေါစြီးကနေ သူမစောကပြတထြဲ လီးထည့်သှင်းကာ လိုးဆောင့်ခွင်းဖြစ်သည်။ လူကြိုကမြွားလှသည့် ကုတငစြောင်း လိုးနည်းပဲ ဖြစ်ပသည်ေ။

ခငလြေးနှယ်၏ ကြီးမားလုံးဝိုင်းသော ဖငအြိုးကြီးနှစ်ဖကကြ ကုတငစြှန်းမှာ ထကဝြကခြန့်မေးတငန်သဖြေင့် သူမပေါငခြှကြားရှိ ပြဲအာအာလေးဖြစ်နသေောစောကပြတကြို အပေါဖြကသ်ို့ ကော့ကော့ကြီး ဖြဲဟဖြင့်ခံပေးထားသလိုဖြစ်နရော လိုးသူရော အလိုးခံသူအနနှင်ေ့ပါ နှစ်ဦးနှစ်ဖကအြကြိုးများလှပြီး ကာမစည်းစိမအြပြည့်အဝရရှိစသေောနည်း ဖြစ်မညမြှာ မှကြေီးလကခြတမြလှဲ ကြိန်းသပငေတ်ည်း။

မနှင်းအေးလည်း သူ့လုပင်န်းကိုပြနစြပြီး ကိုမွိုးအောငဖြိလိုးခွင်းကြောင့် ခငလြေးနှယရြဲ့စောကပြတကြလေးကို ပြဲပြဲလနသ်ှားအောငပြင် အဝငတ်ဈခကြအြထွကတ်ဈခကြြ ဝငစြို့ထွကစြို့နှင့် အငအြားကောင်းလှသော စပရိနမြောင်းတံကြီးတဈခုလုံး အငဂြငွထြဲကို အဆကမြပြတ် ထိုးဖောကတ်ိုးဝငန်ဘေိသကဲ့သို့ ဆုပလြိုကတ်ကလြိုကန်ှင့် လှုပရြှားနသေော မကြစြိပသာဒရှိလှသည့် မှငကြှင်းကို အထူးပင် ငေးမောအားကကြာ အာရုံထဲစွဲနအေောင် မှငယ်ောငခြံစားရင်း သူတို့နှစ်ဦး စိတရြှိတိုင်းလိုး၍ မပြီးမချင်ြး မိမိကိုယတ်ိုငလြည်း နောကထြပ် နှစ်လီတိုငတ်ိုင် ဆကလြကပြှီး ပေါငခြှကြားရှိစောကပြတထြဲမှ စောကရြညမြွား တဖြောဖြောပန်းထွကလြာသညအြထိ အသည်းအသန် တဈကိုယရြည် ပြတဆြှနှိုကကြလိကာ ကာမအာသာဖြဖြေောကရြင်းဖြင့် အခန်းထဲမှနှစ်ယောကရြော သူမကိုယတ်ိုငကြပါ မိမိတို့နရောမှာပင် မလှုပမြယှကြ နုံးခွိ ငှိမသ်ကသ်ှားသည့်တိုငအြောင် ရှားပါးထူးကဲလှန်းလှသည့် ကာမဂုဏစြည်းစိမ် အရသာထူးကြီးကို အသီးသီး အသကအသက တရှိုကမြကမြကပြင် ခံစားရရှိသှားကြရတော့၏။

ပြဲလည်းပြီးပြီမို့ မနှင်းအေး တိတတ်ိတကြလေး အိမပြေါကဝြကနေ ပြနဆြင်းလာခဲ့သည်။ မကြာမီ ခငလြေးနှယလြည်း သနပခြါးဘဲကြား ကလေး လိမ်းရင်း ဆံပငကြိုကပိုကယိုထုံးဖြဲ့ကာ အိမန်တေီရှပအြင်ျကြီအဟောင်းကလေးနှင့် ထမီတိုတိုဝတပြှီး အိမပြေါမြှဆင်းလာခဲ့ကာ နှစ်ယောကသ်ား တဈနေ့စာအတွကြ ဆိုငမြှာလိုအပသ်ည့် အမှည်းဟင်းလွာများကို အတူတကြ စီမံခကြပြှုတ် ကြောလျှောန်ကြရေင်း စကားတပြောပြောနှင့် ရှိကြလသည်ေ။ မနှင်းအေး တုံးတဈလှီးပေးသမွှ အသားများကို ဆီဆားနနှင်းနယဖြတကြာ ဒယအြိုးတဈလုံးထဲမှာ ဆီသတန်ှပန်ရင်ေးက ခငလြေးနှယ် သူမကို ရုတတ်ရကြ ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမပါ မေးခွန်းထုတလြိုကသ်ည်။

“မနှင်း မှနမြှနပြှော နှယမြေးမယ်”

“ဘာလဲ နှယ် အလန့်ထညကန်ဲ့”

“ညက မနှင်းပြနသ်ှားတာ အိမကြို ဖြောင့်ဖြောင့်မှရောကရြဲ့လား ဟင် ပြောစမ်း”

“အို ရောကြ ရောကပြါတယ် နှယ် ဘာဖြစ်လို့ ”

“သိဘူးလေ ဦးတရုတန်ဲ့တဈယောကြ အရှေ့ကင်းတဲကနေ မနှင်းနောကကြို ထလိုကသ်ှားတာ ကြှနမ် မှငသ်လားလို့ ”

“မဟုတကြဟုတကြ နှယရြယ် အဟင်းဟင်း ဟင်း ”

“နှယ့်ကို မပတန်ဲ့နောြ ဒါမွိုးတော့ နှယ် အံတိုနပြေီ”

“အို ဘုရားစူးရစေ့ ဟင့်ဟင့် ”

မနှင်းအေး တကယပြဲ အထိတတ်လန့် ဖြစ်သှားသည်။ အသားလှီးပြီး၍ ပကြေံနသေောလကကြိုရဆေေးကြောကာ နောကထြပ် ဟင်းအနှစ်လုပဖြို့အတွကြ ငရုတကြှကသ်ှနအြဖြူအနီ အခွံခွာပြီး ငရုတဆြုံထဲထည့်ထောင်းမလို့ ဟနပြှငန်သေော သူမလကတ်ှေ လထေဲမှာ တို့လို့တန်းလန်း ရပတ်န့်လို့သှားရသညအြထိပင်။ ခငလြေးနှယ် ဆကပြှောသည်။

“ဦးတရုတကြိုယတ်ိုင် ပြောတာနောြ နှယ့်နားနဲ့ဆတဆြတ် ကြားပြီးသား ”

“အို သူက လူရှုပကြှီးကို … နှယ် ဘာ ဘာတွကြေားမိလို့လဲ ”

“ဟင်း ပြောရမလား … ဒီ ဖာဂေါင်းကြီးအကြောင်း ”

“ပြောကြည့်လေ နှယ် … မနှင်း …ဟို ဟို ဘာမှတော့ မပတသ်ကဘြူးနောြ ”

ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးကို မကြစြောင်းကြီးထိုးပြီး မကြန်ှာကလေး မဲ့ရှဲ့ပြလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ သူမအနားကပကြာ အိမပြေါကြလူ မကြားအောင် ခပအြုပအြုပလြသေံနှင့် …

“ဟင်း မသိရငအြခကြ …နှယမြပြောချင်လြို့ …။ အခုလည်း စကားအဖြစ် ပြောတာပါ။ နှယ့်မှာလည်း ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ကိုယ် မနှင်းလည်း အသိပဲ။ မနှင်းကို နှယ် ဆူနတော မဟုတဘြူးနောြ”

ဆိုပြီး စကားပလျလငခြံလိုကရြင်း …

“မနှင်းနဲ့သူ လေးငါးခါ မကတော့ဘူး ဆို …။ သူကိုယတ်ိုင် မနှင်းအိုးကြီးကို ဖြင့်တာလို့ ပြောတယ်။ တဈခုလပပြမယ်ေ့ အောကပြေးတော့ အလှနကြောင်းသတဲ့ … လှိုကလြှိုကလြှဲလှဲလည်းရှိတယ်။ တခွို့ညတွေ အိမတ်ောငပြှနမြရောကဘြူးဆို …။ သူ့လူရင်းတဈယောကန်ဲ့ သောကရြင်း ပြောတာလေ နှယကြိုယတ်ိုင် အမှည်းခပြေးရင်း နားနဲ့ဆတဆြတကြှားတာနောြ”

“ဒါ ဒါ က တော့ … ”

မနှင်း ဘာပြနပြှောရမှန်းမသိ စကားလုံးရှာမရဟနန်ှင့် အထဈထဈအငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နသည်ေ။

“ဘယသ်ူ့ပြောလဲ သိလား ”

“ဘယသ်ူလဲ ပြောပါဦး နှယရြယ် ”

“ကိုနောငလြေ ကိုနောင် နှယ့်ကို သူကိုယတ်ိုငပြှောပြတာ။ နှယလြည်း ဘေးကနပြေီး ကြားသင့်သလောကြ ကြားတာပဲ မှိနရြညယ်ှကရြညကြှီးကို ပြောနတော …။ ကိုနောငရြော သူနဲ့ပါမလားတဲ့ ဆှယလြိုကသ်ေးတယ် ”

“အို ဒုကြ ဒုကျခပါပဲ နောြ … ဒီလူကြီး ပါးစပသ်ရမ်းလှန်းလိုကတ်ာ ဟင်းးး ငါ့နှယ် … ”

မနှင်းတဈယောကြ ခကြကြလွကကြပြှောလိုကသ်ော ခငလြေးနှယစြကားကြောင့် ဘာမှပြနမြပြောနိုငဖြစ်ကာ လဒမှိုငမြှိုငသ်ှားရသည်။

“ဘာ အခုမှ ဒုကျခလဲ လုပတ်ုန်းက လုပပြှီးတော့။ မနှင်း ကဲပြော ဟုတတ်ယမြဟုတလြား ကိုနောင့်ကိုပါ သကသ်ခေေါလြိုကရြမလား”

“အမယလြေး ရှဈကြီခိုးပါရဲ့ နှယရြယ် … မ နှင်း ရှကြ ရှကြ လှန်းလို့ ညည်း လူကြီးတော့ ပြနမြပြောလိုကပြါနဲ့ အေ ”

“ပြောမှာပဲ မရဘူး မနှင်း သူခေါရြငရြော လိုကမြှာလား နှယကြိုယတ်ိုင် ခေါခြိုင်းမှာနောြ ”

မနှင်းအေး ခေါင်းကိုသာ တွငတ်ှငင်ုံ့ထားလိုကမြိသည်။ သူမမကြဝြန်းအိမမြှာ မကြရြညမြွားဝဲလာသည်။ တကယတ်ော့ မနှင်းအေးတဈယောကြ ဆိုငရြှငခြငလြေးနှယန်ှင့် ကိုနောငဆြိုသူတို့ရဲ့ နီးစပပြတသ်ကမြှုကို မသိမဟုတ်။ သူမအနနှင်ေ့ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးနှင့် အနီးကပန်လောသူဖြစ်၍ အခွအနေကေို ကောင်းကောင်းကြီး ရိပစြားမိပြီးလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ကိုမွိုးအောင် တဈယောကတ်ည်းသာ အိမမြှာနပမေယ်ေ့ မသိတာ။ တခွို့ဒီဆိုငလြာနသေော ကာလသားတွထေဲကတောငမြှ ခငလြေးနှယတ်ို့အဖြစ်ကို ရိပမြိသူတွေ ရိပမြိကြသည်။ ပါးစပအြရသာခံပြီး ပြောဆိုစရာဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုလို သူမပါးစပကြနေ ဤကိဈစကို ကိုယတ်ိုင် ထုတဖြောပြှောကြားလာသည့်အခါတွငမြူ ခငလြေးနှယသ်ူ့အကြောင်းကိုသူ ဝနခြံပြီးဖြစ်သှားသလို မနှင်းအေးရဲ့အကြောင်းကိုလည်း မှှမှှခေငွြေးခွမှင်ေ ဆိုဘိသကဲ့သို့ သူမကိုယတ်ိုင် အပကြတွာကအစ အဘယမြွှအထိ ထဲထဲဝငဝြငသ်ိပြီးဖြစ်ကြောင်းကို အတိအလင်း ထုတပြှောလိုကသ်လိုပင် ဖြစ်သှားရတော့သည်။ မိန်းမသားနှစ်ယောကလြုံးမှာ လူမသိသူမသိ အပြဈအနာအဆာတွေ ကိုယစြီနှင့်မို့ သူမသာကိုယအြသုဘ အဖြစ်မွိုးလို့တောင် ဆိုဖြယရြာ ရှိနပတေေော့သည်။

ခငလြေးနှယ် သူမအရှေ့မှာ ရုတခြှည်းငိုငကြသွှားသည့် မနှင်းအေးပုခုံးပေါလြကတ်ငကြာ ပုခုံးကို သူမလကကြလေးနှင့် တဈခကြဖြစွည်ှဈ လိုကရြင်းက …

“ကဲ ထ နှယ့်နောကြ ခဏလိုကခြဲ့ မနှင်း …။ နှစ်ယောကတ်ည်း အေးဆေး စကားပြောချင်လြို့။ ဒီဟာတွေ အဖုံးဖုံးပြီး ခဏပစ်ထားလိုကြ။ နောကြ ပြနလြာမှ ဆကလြုပကြှမယ်”

မနှင်းအေးကိုယလြုံးလေးကို အသာဆှဲထူခေါလြာခဲ့လိုကကြာ ဆိုငအြနောကဖြကတ်ှငရြှိသည့် ခန်းဆီးလိုကကြာလေး ကာရံထားသော နားနခန်ေးသဘောမွိုးလုပထြားသည့် တဈယောကအြိပကြှပပြစွကြလေးဆီ လွှောကလြာခဲ့ကြသည်။ ကြပပြစွပြေါြ နှစ်ဦးသား ဘေးချင်ြးယှဉလြကြြ ထိုငမြိကြရာက ခငလြေးနှယကြနေ စတငပြှီး …

“ကဲ မနှင်း ပြောပါဦး။ မနှင်းရော နှယရြော မိန်းမသားချင်ြး နောကဆြို ပြင့်ပြင့်လင်းလင်း ခရစေ့တွင်းကြ မခွှင်းမခနွပြှောမှဖြစ်တော့မယ်။ နှယ့်ကိဈစရော မနှင်းသိချင်မြှာပဲ မဟုတလြား”

“အင်း သိချင်တ်ာပေါ့ နှယရြယ် ”

“နှယ် ပြောပါ့မယ်။ နှယ် ကိုနောငန်ဲ့ ဘယကြနဘယေလြို စဖြစ်တယ်။ နေ့တိုင်း ဘယမြှာတွေ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီအခွအနေအထေိ ရောကလြာတာ လူကြောင့်လား ငှကြေောင့်လား သူ့ဟိုဟာကြီးတာကြောင့်လား … သူနဲ့ တဈခါတွေ့ရင် ဘယန်ှဈခွီလုပတ်ယ် ဆိုတာကအစ အိမထြောငသ်ည် အချင်ြးချင်ြးပဲ မဟုတလြား။ မနှင်းကို နှယ် အသအချော ပြောပြမှ ဖြစ်မှာပေါ့။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကလြည်း ဘာလုပ် ဘာကိုငရြမလဲဆိုတာ အကြံပေးနိုငကြှရင် ပိုမကောင်းဘူးလား မနှင်းရယ် ”

ကြောင်းကြိုးညီညှတမြှုရှိသော သူမစကားကြောင့် မနှင်းအေးလည်း သူမခေါင်းလေးကို အသာအယာပင် ညိတပြှလိုကရြတော့သည်။

“နှယ် အခုလို ပြောတော့ မနှင်း စိတထြဲမှာလည်း သံသယရှင်းသှားပါပြီ။ တို့မိန်းမသားချင်ြးကိဈစမို့ မနှင်း အားလုံး အကုနပြှောပြပါ့မယ်။ လာ နှယ် ဒီအနားတိုးပါ”

“အမယလြေး တိုးပါ့မယတ်ဲ့တောြ ဒီအခန်းက လုံတယ် မနှင်းပြောသာပြော။ နှယ် မနှင်းကို ဟောဒီလို အသအချောဖကပြှီး နာထောငမြယ်။ နှယ် သိချင်လြို့ ပြနမြေးတာရှိရငလြည်း ဘာမှထိနခြနွမြထားနဲ့ နောြ။ မနှင်း ဖြကေိုဖြရမေယ် ဒါပဲ ဟင်းဟင်း ”

“ဖြပေါ့မယ် နှယရြယ် နှယသ်ိချင်တ်ာမေး အတိုင်းအထွာကအစ မနှင်း အကုနပြှောပြပါ့မယ် ဟင်း ဟင်း ကိုင်း မှတပြလား”

“ခိခိ ခစ်ခစ်ခစ် အဟင့် ဟင်း ဟင်း ”

အမွိုးသမီးနှစ်ယောကရြဲ့ တိတတ်ိတကြှိတပြှီး ရယလြိုကသ်ံက အခန်းကလေးထဲမှာ ပြံ့လှင့်ထွကပြေါလြို့လာလသည်ေ။

…………………………………………………….

⭐အခန်း ( ၅ )⭐

အမှနကြတော့ ငှကသော အစစရာရာကို အဆုံးအဖြတပြေးသှားခွင်း ဖြစ်သည်။ မနှင်းအေး၏အဖြစ်ကို စေ့စေ့တွေးကြည့်လွှင် သှေးသားဆန်ဒဆိုတာက သပသ်ပ် ဆင်းရဲနှမ်းပါးမှုပြူနာက သပသ်ပစြီခွဲ၍ ပြောရမညဖြစ်သည်။ မနှင်းအေးသည် ငယင်ယရြှယရြှယန်ှင့် တဈခုလပမြဘဝကို ရောကခြဲ့ရသူဖြစ်သည့်တိုငအြောင် အကငွြ့စာရိတ်တအားဖြင့် ယုတည်ံ့သိမဖြငွြးသော လောလြီဖောကပြှားတတသ်ည့် မိန်းမဆိုးစာရင်းဝင် တဈယောကတ်ော့ မဟုတပြါခွေ။ လူတိုင်းမှာ အသှေးအသား ရာဂဆန်ဒနှင့်မကင်း ဟုဆိုသောင်ှားလည်း အသအချော ဓမျမဓိဋျဌာနကြကြ ဆန်းစဈကြည့်မညဆြိုပါက သူမရုပသ်ူမရညန်ှင့် ဖြံ့ထွားကစွလြစွြ တောင့်တင်းအခွိုးကသွည့် သူမ၏ခန်ဓာကိုယတ်ညဆြောကပြုံ အခွိုးအစားများအရ ဦးတရုတကြဲ့သို့သော ရပကြှကကြ အော့ကြောလန် သည့် သကကြွားအိုအရှယ် လူမသမာကြီးတဈယောကန်ှင့် ဘယလြိုနည်းနှင့်မှ မဟုတမြဟတကြိဈစ ဖြစ်လောကစြရာ အကြောင်းတော့ မရှိခွေ။ အသကင်ယင်ယခြွောချော တောင့်တောင့်တင်းတင်း လုလငပြွိုလေးတွေ အများကြီး သူမအတွကြ တန်းစီနပြေီးသားပဲ ဖြစ်သည်။ ကြိုကတ်ဲ့သူ ခေါင်းခေါကယ်ူနိုငသ်ည့် အနအထေားမွိုးရှိပါသည်။

ဆိုလိုတာက ငှကြေေးသာမပြည့်စုံပမယ်ေ့ အနအေေးအေး ရိုးရှင်းစွာ အသကမြှေးနထေိုငပြှီး ချောမောတောင့်တင်းပြပြဈေလှသည့် သူမ၏ ရုပအြဆင်းအင်ျဂါရပန်ှင့် လွောည်ီသည့် လုလငပြွိုတဈဦးတဈယောကြ မွှလောကကြို မိန်းမသားတို့၏ မှေးရာပါပညာဟုဆိုအပသ်ော မာယာအတတကြို အသုံးပြုပြီး ပုံမှနအြထာကလေး အသာပြလိုကရြုံနှင့်ပင် တဈသကစြာ ကုန်းရုန်းရှာဖြထမြေးပိုးကြှေးမည့် သူကောင့်သား တဈယောကမြဟုတ် တဈယောကကြတော့ဖြင့် သူမ၏ ဖူးစာဖကအြနနှင်ေ့ သချောပေါကပြေါထြှန်းလာမှာ အမှနပြဲဖြစ်သည်။ အထုပအြခွေ မရှိပမယ်ေ့ ရုပရြညရြှိပြီး အောကခြှခေိုငခြိုင် အိမထြောငမြှုနိုငန်င်းသူတဈယောကြ ဖြစ်သည့်အားလွောစြှာ သူမကို မကြစြိကသွူ လူကြီး လူငယ် လူလတပျိုင်းတွေ တောတ်ောမြွားများ သူတို့ပတဝြန်းကငွမြှာ တဈပုံတဈပငကြှီး ရှိနပေါသည်။

သို့စဉလြကြြ မနှင်းအေး ရလေိုကလြှဲကာ လမ်းကြောင်းအလိုကမြှားပြီး မသူတောတ်ဈယောကန်ှင့်မှ တွေ့ဖို့ စိတပျိုင်းဖြတခြဲ့မိသည်။ မိခငန်ှင့်ညီမဖြစ်သူတို့ နှစ်ယောကသ်ာ အဓိက ရှာဖြလေုပကြိုငန်ရသေည့် အိမထြောငစြုတဈခုမှာ ဘယလြောကပြဲ အပငပြန်းခံပြီး နဖူးကခွှေးမှကသွေညအြထိ ကြိုးစားလုပကြိုငန်ိုငသ်ည် ဆိုစေဦးတော့ သူမတို့ သားအမိနှစ်ယောကအြပါအဝင် မိသားစုဝင် လေးယောကြ နေ့ဖို့ညစာအလငွမြီအောင် စားနိုငဖြို့ကြတော့ သူတို့ရဲ့ ရှိစုမဲ့စုအငအြားလောကမြွှနှင့် မတတန်ိုငတ်ာ အမှနပြင်။

သူမယောကြွားရှိစဉအြခါက ပေးကမ်းစွန့်ကြဲနိုငခြဲ့သောလြည်း ယခုလို အိမထြောငရြေးကံအကြောင်းမလှ၍ လငမြယားကြဲကြပြဲကြပြီ ဆိုကတည်းက ပကြစြီးခွင်းရဲ့လမ်းစကို မလှဲမသှေ ရောကရြှိအောင် လမ်းစဉခြမွှတဖြောဆြောငပြေးခဲ့သလို ဖြစ်နသညေဟြု မနှင်းအေး တဈထဈခယွုံကြညမြိသည်။ မိမိရတတသ်မွှ တဈပိုငတ်ဈနိုင် ဝိုင်းဝန်းကုပကြပ် ဖြရှောပါသောလြည်း ဆင့်ပါးစပန်ှမ်းပကသ်ည့်နှယသ်ာ။ ဒီနေ့ခတ်အေခါမှာ ဖြတလြမ်းမှ မလိုကပြှနလြွှငလြည်း လူဖြစ်ရှုံးရုံသာ ရှိပတေော့မည် ဟုတွေးပြီး ငှဝငေလြမ်းမှကမြှကကြလေးလည်းရ မခံစားရတာကြာပြီဖြစ်သော ကာမဂုဏလြိုအငဆြန်ဒကိုလည်း တဈလုံးတဈဝတည်း ပြည့်ဝစနေိုငမြည့် လမ်းတဈခုကို (အခွအနေကလေည်း ပေးသည့်အခိုကမြှာ) သူမအနနှင်ေ့ စိတဆြန်ဒစောစွာနှင့်ပဲ ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကရြှေးခယွမြိခဲ့ခွင်း ဖြစ်ပတေော့သည်။

ဦးတရုတကြ သူမတို့ရပကြှကထြဲမှာ နသည်ေ။ တပကြနေ ပြဈမှုကြူးလှန်၍ ထွကလြာသူတဈယောကဟြုသိရပြီး ဘယတ်ပလြဲ ဆိုတာတော့မသိ။ ထောငတ်ှတန်ေးတွေ သုံးလေးကြိမမြကကဖြူးခဲ့ပြီး ထောငထြှကပြီပီ အတတစြုံသူဖြစ်သည်။ တပည့်တပန်း အစွယအြပြားလည်း ပေါများသူဖြစ်ကာ မဟုတသ်ည့်အလုပကြို အစုံလုပသ်ည်။ အပေါင်းအသင်းဆန့်သလောကြ အထကရြောအောကရြော ပိုငရြာဆိုငရြာတွကအေစ လူစုံပေါင်းနိုငသ်ူဖြစ်သည်။

မိခငန်ှင့်ညီမဖြစ်သူ (သူမသမီး အငယမြပါ အပါအဝင်) ဈေးမှာ ဆိုငဝြိုင်းကူထွကပြှီး အိမမြှာ လူတဈယောကမြှ မရှိကြသည့်အခိုကမြှာ ဦးတရုတ် မနှင်းအေးထံ မကြာခဏ အလညအြပတ် လာရောကပြှီး သူမအတွကြ လကဆြောငတ်ှေ ယူလာပေး ထိကပါးရိကပါးစကားတွေ လာလာပြောပြီး ရဈသီရဈသီ လုပလြေ့ရှိသည်။ တဈနည်းအားဖြင့် အပျိုရညပြကြပြှီး အိမထြောငပြကြတ်ဈယောကလြည်းဖြစ်သည့် သူမကို အညှာလှယသ်ူတဈယောကဆြိုပြီး ဇာတလြမ်းထွင် ဂွငဆြငခြှင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဒီလိုနှင့် ကြာလာတော့လည်း အပျိုစငမြဟုတဘြဲ ဖိုနှင့်မ လိငမြှုကိဈစ အတွေ့အကြုံအဝဝရှိသူ တဈယောကလြည်းဖြစ်ကာ လငန်ှင့် အလှမ်းဝေးခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်သည့် တဈခုလပမြတဈယောကပြီပီ သူမအနနှင်ေ့ အပြော့ဆှဲဆှဲတတသ်ော သူ့ပြောလုံးဆိုလုံး ညုလုံးများအောကမြှာ စိတယ်ိမ်းယိုငကြာ တဖြည်းဖြည်း ယဈမူးသာယာစပြုလာရပြီး နှစ်ယောကသ်ား မစွန်းရင်းလည်းရှိ ကနစြှန်းခင်းလည်းငှိ ဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။ သူမတို့ အိမမြှာပဲ တဈခါလားနှစ်ခါလား အလုပဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ နောကတ်ော့ အပြငကြို ပါလာသည်။ သူခွိန်းသည့်နရောကို မဆိုင်းမတွ လိုကပြါလာတတသ်ည့်အဆင့်ကို ရောကခြဲ့ရသည်။

ခငလြေးနှယထြံ သူမအလုပဝြငခြွိနမြှာ ဦးတရုတကြှီးနှင့်သူမ အခစွန်ယကြွှံမိခဲ့တာ နှစ်လနီးနီးလောကရြှိခဲ့ပြီ။ ဦးတရုတကြှီးအနနှင်ေ့ ပထမတော့ သူမကို တဈယောကတ်ည်း မောငပျိုငစြီးပြီး နရောမွိုးစုံမှာ နည်းမွိုးစုံစခန်းသှားခဲ့ပမယ်ေ့ နောကပျိုင်းကတွော့ သူမကို သူစိမ်းယောကြွား တဈယောကစြနှစ်ယောကစြနှင့် အစမ်းသဘောမွိုး လှှတပြေးခဲ့သည်။ လမ်းစရပြီးဖြစ်၍ မနှင်းအေးလည်း အတွေ့ရဲ့နောကကြို မရှောငသ်ာဘဲ ဦးတရုတကြှီးအလိုကြ လိုကပြါမိခဲ့သည်။ ဦးတရုတကြှီးက ငှအပေေးအကမ်း ရကရြောသူလည်းဖြစ်ရာ မနှင်းအေးကို သူမအလိုအပဆြုံးဖြစ်သော ငှနှင်ေ့ကြုံးသှင်းပြီး သူအလိုရှိရာကို မရရအောင် ခိုင်းစနေိုငခြဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

မနှင်းအေးတဈယောကြ သူ့ကို လုံးဝမလှနဆြနန်ိုငတ်ော့ပြီ။ ဦးတရုတ်၏ ထားရာနစရေောသှား ဘဝကို အလိုအလွောကြ ရောကရြှိနခေဲ့ပြီ ဆိုတာ ခငလြေးနှယ် ကောင်းကောင်း သဘောပေါကလြိုကသ်ည်။သူမပြောသမွှ အာရုံစိုကန်ားထောငပြှီး ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးအနားကို အသာတိုးကပကြာ …

“မနှင်း ပြောပါဦး ဦးတရုတကြှီးက ဘယလြို၊ သူကတခွားလူတွနေဲ့ ဘယလြိုတွမွေား ကြဲပြားခွားနားမှုရှိလိမ့်မလဲ ဆိုတာ … ”

“အဟင်း ဟင်း ဟင်း ”

မနှင်းအေး ခပရြှကရြှကန်ှင့်ပင် ရယလြိုကပြှီး သူမကို အဓိပျပါယပြါပါနှင့် မကြလြုံးကလေး ဝေ့ကြည့်လိုကသ်ည်။

“သူက ထောငထြှကတ်ဈယောကလြေ နှယရြယ်။ နှယလြည်း အဲလိုလူတွအကြေောင်း နည်းနည်းပါးပါး ကြားဖူးနားဝတော့ ရှိမှာပဲပေါ့ ”

“အင်း ပြောပါဦး မနှင်းရယ်။ သူ့ဟာကြီးက မတနတ်ဆ အောလြနပြှဲဒဈကြီးဖြစ်နမလေား။ နှယတ်ော့ သှေးရိုးသားရိုးလို့ကိုမထငဘြူး။ မနှင်းလိုမိန်းမကိုတောင် ဒီလောကအြထိ စွဲနအေောင် လုပထြားနိုငတ်ဲ့ဥဈစာ ဟီးဟီး ”

ခငလြေးနှယ် မရမက စကားနှိုကသ်ည်။

“ညည်း ဒီလောကသ်ိချင်ရြင် ပြောပြမယ်။ သူ့လီးက တောရြုံ စောကပြတကြှဲအောင် လိုးနိုငတ်ဲ့လီး။ ရယကေတ်ို့ ဂေါလြီတို့ ဆိုတာလည်း ထောငမြှာနကတေည်းက လုပခြဲ့ ထည့်ခဲ့တာတဲ့။ လေးငါးချောကလြုံးမကဘူး လဒဈသားရကြေီးကိုလည်း အနောကလြှနပြှီး ငါးပါးဟကလြို လိပတ်ငထြားတာ။ လီးက ပြူးတူးပြဲတဲနဲ့ ခေါင်းကြီးထိပကြှီး သာမနလြူထကြ သုံးဆလောကြ ပိုကြီးနတယ်ေ”

မနှင်းအေးက ပြောရုံနှင့် အားမရသေးဘဲ သူမလကည်ှိုးလကမြနှစ်ခုကိုပါ ဝိုင်းပြီး အမူအယာလုပပြှလိုကသ်ေးသည်။

“ဟင် ဒါဖြင့် ကိုနောင့်ထကတ်ောင် ကြီးမလားဘဲ အဈမနှင်းရော ဘာ ဘာမှ မခံစားရဘူးလား ”

“ညည်းဆိုရငကြော မိနှယ် ငါ ခံရတာမှ နှစ်ပတလြောကကြို အိပရြာကမထနိုငတ်ာ စောကပြတတ်ဈခုလုံး အနားသားတွေ ရစရာမရှိအောင် စုတပြှတသ်တကြုနတ်ာပဲ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”

“ဘယမြလဲ ပြကြည့်ရမယ် ”

ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးရဲ့ပေါငကြှားကို သူမလကကြလေးနှင့်နှိုကစြမ်းပြီး စောကဖြုတကြိုကိုငသ်ည်။

“တကယကြှည့်မလား ဟင်း ဟင်း ”

“ပြဆို ဘယသ်ူမှမရှိဘူး အဈမနဲ့နှယ် နှစ်ယောကတ်ည်းရှိတာ”

“တောတ်ောကြှာ အမှည်းအတွကြ ခကြပြှုတဖြို့ မမီဘဲနမယ်ေ ဟင်း ဟင်း”

“ရတယ် ပဲခွမ်းကြောန်ဲ့ သံပုရာသီးလေးညှဈပြီး ပဲလကသ်ုပလြုပမြှည်းကြပစေ ဟင်းဟင်းဟင်း။ အခုကိဈစက အဲဒါတွထကြေ အရေးကြီးတယ်”

ခငလြေးနှယ် မနှင်းထမီကို မရမကဆှဲခွှတလြိုကြ၍ သူမခါးမှထမီကလေးက ပေါငလြယလြောကအြထိ လွှောကြှတကြသွှားရသည်။ မနှင်းအေးစောကပြတကြ ထူထပသ်ိပသ်ည်းလှသော စောကပြတအြမှေးအမှှငတ်ှကြေားကနေ ဘှားကနဲ ထွကပြေါလြို့လာသည်။ အမှေး တကယသ်နသ်ူဖြစ်သည်။ ခငလြေးနှယလြည်း စောကမြှေးသနသ်ူတဈယောကပြငဖြစ်ရာ သူမစောကမြှေးတွကေ ဆီးခုံအစပန်ားကနေ ခကြအြနားလောကရြောကသ်ညအြထိ ခပရြေးရေးပေါကန်သေူဖြစ်သည်။ မနှင်းအေးလည်း မထူးဘူးဆိုပြီး ထမီကိုခွကနေခြွှတလြိုကရြာ တဈကြင်းလုံးကြှတသ်ှားသည်။ ထမီကြှတသ်ှားရုံနှင့်အားမရသေးဘဲ မနှင်းအေးလည်း သူမကိုယပြေါကြအင်ျကြီနှင့်ဘရာစီယာကိုပါ ဆကခြွှတန်ပြနေသ်ည်။

တဈကိုယလြုံး ဝတလြဈစားလဈ ဗလာကငွြး သှားသည်။ ပြီးတော့ သူမက ခငလြေးနှယဆြီလာပြီး ခငလြေးနှယရြဲ့ကိုယလြုံးအိအိလေးကို ဖကကြာ ကုတငပြေါကြို ဆှဲလှဲခလွိုကရြာက သူမခါးလေးကိုပြေ့ဖကရြင်း နှုတခြမ်းအစုံကိုတပြှတပြှှတန်မ်းစုပ် နို့ကိုငဖြငန်ှိုကလြုပပြှီးမှ ထမီကိုပါ ခွှတခြိုင်းရာ ခငလြေးနှယလြည်း အားကမွခံပင် …

“ရတယ် အဈမဟာ ကြှနမြမှငခြငွသ်လို ကြှနမြဟာလည်း အဈမ တဝကြီးကြည့်နိုငပြါတယ်။ မိန်းမချင်ြးပဲ အသားပဲ့ပါသှားတာမှ မဟုတဘြဲ”

ပြောပြီး ထမီခွှတပြေးသည်။ ကိုယပြေါကြအင်ျကြီကိုလည်း ခေါင်းပေါမြှနေ လှန်၍ ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ဒီနောကတ်ော့ တဈယောကန်ှင့် တဈယောကြ အပြနအြလှနကြှည့်ရင်း တဈယောကဟြာကို တဈယောကြ နှိုကလြိုကကြိုငလြိုကြ စမ်းလိုကလြုပန်ရောက စောကပြတကြို အပြနအြလှန် ပြတသ်ပကြွီစယန်မေိကြပြနပြါသည်။

တဈယောကအြကြောင်း တဈယောကသ်ိပြီးဖြစ်၍လည်း ရှကစြိတမြရှိကြတော့။ မနှငအြေးရောသူမပါ အင်ျကြီနှင့် ဘောလြီတွေ မရှိကြတော့တာမို့ နှစ်ယောကသ်ား ပကတိအနအထေားအတိုင်းပင် ကိုယလြုံးချင်ြး နီးစပပြူးကပသ်ှားကြရာက အပြနအြလှန် နို့ကိုင် ဖငကြိုင် နှုတခြမ်းချင်ြး မခွာစတမ်း နမ်းကြစုပကြှနှင့် အတနကြှာအောင် အတွေ့အရသာထဲ မွောပါနမေိကြသည်။ မိန်းမသားနှစ်ယောကကြ အသကခြငွြးလေးငါးနှစ်မက ကြာသောလြည်း ခန်ဓာကိုယ် အလုံးအထညခြငွြး သိပတ်ော့ မကြာလှခွေ။ နှစ်ယောကလြုံး တောင့်တင်းပြည့်ဖြိုး၍ ခန်ဓာကိုယအြခွိုးအဆဈ ပြပစွေကြနွလှပသူတွခညွြေး ဖြစ်သည်။

“နှယ့်လူအကြောင်းလည်း မနှင်းကိုပြောဦးနောြ။ ဘာလုပတ်ယ် ဘာကိုငတ်ယဆြိုတာကအစ ပြော”

ခငလြေးနှယ် ပြောပြသည်။ ညက ကိုနောငန်ှင့် ဆိုငဘြေးအဖီအောကမြှာ အပြနအြလှနဆြှဲကြတာတွပေါ ထည့်ပြောပြခွင်းဖြစ်သည်။ မနှင်း စိတဝြငတ်စားနားထောငသ်ည်။ စိတပြါလကပြါ ရှိနပေုံလည်း ရပါသည်။

စကားပြောရင်း ပြတသ်ပန်မ်းရှုံ့နကြရောက တဈယောကကြ နို့နှစ်ဖကကြိုကိုငကြာ ဖစွပြေးနယပြေးရင်း ကနွတ်ဈယောကကြလည်း ပေါငကြှားထဲကို လွှိုနှိုကြ၍ လကကြိုတဆတဆြတ် ထိတွေ့လှုပဆြှပေးနလရေောအမွိုးသမီးနှစ်ယောကလြုံး စိတဇြောအဟုနမြွား ထကြှ ထကသ်နလြာကြပြီး သူတို့နှစ်ယောကရြဲ့အင်ျဂါဇပ် အသီးသီးဆီမှ ကာမရှေ့ပြေးအရညကြှညကြလေးများ စိမ့်ယိုထွကလြာကြလသည်ေ။

“မနှင်း ကြှနမ် သူနဲ့ တဈခါလောကြ ဆုံချင်တ်ယ် ဖြစ်မလား ”

မနှင်းအေး အံ့အားသင့်သှားသည်။ ဆိုငရြှငလြည်းဖြစ် လငရြှိမယားတဈယောကလြည်းဖြစ်သော ခငလြေးနှယပြါးစပမြှ ဒီလိုစကားမွိုး ထွကလြာလိမ့်မညလြို့ သူမ တဈခါမှ ယောငလြို့တောင် မတွေးမိခဲ့ပါခွေ။

“အိုး တ တကယလြား နှယ်။ မဟုတကြ ဟုတကြ ပြောနေ ”

“ဟင်း မနှင်း တကယမြထငဘြူးမို့လား …။ နေဦး ပြတပြါ မနှင်းရဲ့ နှယ့်ဟာလေးကို ကြမ်းကြမ်းပြတပြေး အ အ အဲလို ပြတရြင်း ပြောတာ ပိုမိုကတ်ယ်။ နှယလြည်း မနှင်းစောကပြတ် ပြတပြေးမယ်။ ယကလြည်း ယကပြေးမယ်။ မနှင်းကို အားရအောင် မှုတပြေးချင်တ်ယ်”

“ဟင်း ဟင်း နှယလြေးသဘောပါကြယ် အဟင်း ဟင်း ကြံကြီးစီရာ နှယရြယ် ဒီနေ့မှ ဘာစိတမြွားပေါကန်သလေဲ မသိဘူး ခိခိခိ ”

လူချင်ြး လုံးထွေးသှားရာကနေ ခငလြေးနှယ် သူမခံစားခကြတ်ှကေို မနှင်းကို အကုနရြငဖြှင့်လိုကသ်ည်။

“တကယန်ောြ အဈမ။ ကြည့်နေ အဈမပြောမပေးလည်း နှယ် သူ့ကို ဘယသ်ူမှမသိအောင် တိတတ်ိတကြလေး ဝငလြုံးဖို့အထိ စဉြးစားထားပြီးသား။ နှယ် ရလေိုတယ်။ အခု မ မနှင်းဆီက သူ့အကြောင်းသိလိုကရြတော့ ကိုယတ်ိုငလြည်း တွေ့ချင်စြိတပြှင်းပြလာတယ်။ အဲ့လို ကောငကြှီးနဲ့တွေ့ရင် ဘယလြိုနမလေဲလို့ စိတကြူးယဉခြဲ့ရတာ ကြာပြီ ”

“အိုကြယ် ပြောမနနေဲ့တော့ သူမို့လို့ လိုးလိုကရြငမြွား ကိုယ့်ပိပိထဲကို ပစ်စတငကြှီးတဈချောင်းနဲ့ တအားဝငမြှှေ့နသလေား အောကမြေ့ရတာ။ ဂေါလြီလီးပါဆိုမှ စွဲကိုစွဲတယ်။ သူ့အကောငတ်ှေ နှစ်ယောကသ်ုံးယောကြ တဈခါခေါလြာတာလည်း သူ့လိုပဲ လီးမှာ ဂေါလြီထည့်တာတို့ ခွဲထားစိပထြားတာ ကြီးဆေးထိုးတာဘာညာပေါ့ အမွိုးစုံအောင် လုပထြားတော့ မနှင်းမှာ တဈနေ့လုံးတဈညလုံး သလေုမွောပါး မွော့နအေောငကြို အလိုးခံရတာ နှယရြဲ့ … ဟင်းဟင်း …။ ဒါ အခုမှ မနှင်း နှယ့်ကို ကိုယ့်ညီမအရင်းလေးတဈယောကလြို ခစွလြှန်းလို့ ပြောပြရတာပါ”

“အ အား မနှင်းရယ် မိုကလြိုကတ်ာနောြ ဆကပြှော ဒါဆို မနှင်း သူတို့ဆီက အခကြေးတော့ မှကမြှကကြလေးရမှာပေါ့ ဦးတရုတကြှီး မပေးဘူးလား ”

“ပေးတယ် ပေးလို့လည်း မနှင်းလည်း အရဲစွန့်ပြီးခံတာလေ။ တဈကြိမန်ှဈကြိမန်ဲ့တင် အော့ကြောလနပြါတယကြှယ်။ လူတွရေော လီးကြီးတွရေော သရမ်းလိုကကြှတာ အဈမပြောရင် မိနှယ် ယုံမှာတောငမြဟုတဘြူး”

“အိုး ဆကပြှော ဆကပြှော နားထောငလြို့မဝဘူး မနှင်း … လာ နှယ့်ပေါငကြှားထဲလည်း ဝငပြေးပါဦး … နှယ် … မ ရ မ ရတော့ဘူး … မနှင်း ပြီးရင် … အဲဒီဟာ အစအဆုံး ဆကပြှောရမှာနောြ။ ခု ခုတော့ နှယန်ဲ့မနှင်း အပျိုငစြုပကြှယကကြှမယ် …။ မနှင်း နှယ့်စောကပြတကြို တအားဖြဲပြီးတော့သာ မှုတပြေး။ နှယလြည်း အပေါကြနေ ဒီလို … ဒီလို အဟင့် ဟင့် ဟင့် … ”

“အို အို အို နှယ် နှယ် ရယ် စဈစတီနိုင်းကြီးပါလား ဟင့်ဟင့် …တတလြည်း တတန်ိုငလြိုကတ်ာကြယ် အဟင့် ဟင့် ဟင့် အင့် အင့် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

“အ ထိ ထိတယ် အဈမရဲ့ စုပပြါ အစိကလေး နာနာစုပ် အပေါကထြဲကို တအားနှိုကဆြောင့်ပေး နှယ် အဈမပြောတာ ကြားရရုံနဲ့တင် အရညတ်ှေ အ အရမ်း ပဲ ရှှဲလှန်းနပြေီကြာ အဈမရော ရှှဲနပြေီလားလို့ ကြည့်စမ်းမယ် မှန်း …”

“အို တောျ ရှှဲ ရှှဲ ပါဘူး အင်း ဟင့်ဟင့် ”

“ဟင် ဘာ မရှှဲရမှာလဲ စိမ့်နလေိုကတ်ာများ ပကကြှားအကလြေးထဲက အရညတ်ောငကြနွသ်ေးရဲ့လားမသိဘူး အဟင်းအဟင်း ဟင်း ကဲကြာ ဒီတဈခါဖြင့် တွေ့ကြပြီပေါ့ ”

ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးရဲ့ခွရင်ေးဖကဆြီ မကြန်ှာမူပြီး အပေါစြီးကနေ ပြောင်းပြနမြှောကအြိပခြလွိုကရြာ မနှင်းအေးမကြန်ှာပေါကြို သူမစောကပြတတ်ဈခုလုံး အပေါမြှ ပိုငစြိုးပိုငန်င်း ဖိအုပမြိသှားသကဲ့သို့ဖြစ်သှားရပြီး သူမဦးခေါင်းပိုင်းတဈခုလုံးလည်း မနှင်းအေးရဲ့ ပေါငကြှားခွဆုံရှိရာဆီ ကကြနွနအပမြိသှားသည်။

ခငလြေးနှယန်ှုတခြမ်းများက မနှင်းအေးရဲ့စောကပြတကြို အပီကုန်းစုပ် နမ်းလိုကြ ခွိနမြှာပင် မနှင်းအေးလည်း အောကကြနေ သူမစောကပြတတ်ဈပြုံလုံးကို အမှေးအမှှငတ်ှဖယေရြှားကာ သူ့နှုတခြမ်းအစုံဖြင့် ထိုးဟပ်၍ စုပန်မ်းပစ်လိုကပြှီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောကသ်ား သူ့စောကပြတကြိုမှုတ် သူ့အဖုတကြိုယယ်ကန်ှင့် အသီးသီးအလုပဖြစ်သှားကာ နောကထြပ် စကားဟဟပင် မပြောနိုငတ်ော့လောကအြောင် ဖြစ်သှားကြလသည်ေ။

“အ ယကြ ယကြ ယကပြေး မမ နှင်း အ အိ အိ ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ ဟင်းဟင်း ဟင်း”

“နှယလြေးလည်း ယကြ မှနမြှန် မမစောကဖြုတ် ယားလှန်းနပြေီ အ အိအိ မထိတထိမလုပန်ဲ့တော့ ဆောင့် လကသ်ုံးချောင်းပူးပြီး ဆောင့်ပေး လိုးပေး ကြမ်းကြမ်း လိုး”

“လိုးမယ် မနှင်းကို လိုးပေးမယ် အ အင့်အင့် ဟင့် ကြှတကြွှတ် ကြှတ် မနှင်း လည်း ဆောင့် လုပပြါ မှနမြှန် သှငသ်ှကလြေးလုပ် အ အိ ထိ ထိတယ် အ အ အင့် အင်းးး”

စောကမြှေးထူပြော နကမြှောငန်သည်ေ့ မနှင်းအေးစောကဖြုတအြုံကြီးကို ဖတကြနဲဖတကြနဲ လကဖြဝါးကလေး နှင့်နာနာလေးနှကရြင်း ခုံညင်းဖားတဈကောငကြဲ့သို့ မို့မောကဖြောင်းကြှလာသော ဆီးခုံကြီးအောကဖြကရြှိ စောကပြတအြကြဲကြောင်းရဲ့အခွေ၌ရှိသည့် တွင်းခွိုင့်ကလေးထဲကို သူမလကည်ှိုးလကခြလယ် လကသ်ူကြှယသ်ုံးချောင်းပူးကာ ခပရြဲရဲပင် တဆတဆြတထြိုးနှိုကြ ဆောင့်သှင်း ပေးနလသေည်ေ။

အရညတ်ှေ ရှှဲအိုငကြာ ခွှဲကြိကြိဖြစ်နတောမို့ စောကဖြုတထြဲ လကန်ှိုကဆြောင့်ပေးခွင်းက ရှောရှောရှူရှုဖြစ်ကာ တွင်းခွိုင့်ကလေးထဲကို မှနဆြနထြိရောကစြှာ အသှင်းအထုတ် ပြုလုပပြေးနိုငလြာပြီး မနှင်းကလည်း သူမစောကပြတကြို အောကကြနေ နှုတခြမ်းသားထူထူနှစ်ခပြကြို ဖြင့်လှဈဖြဲဟလကြြ အတွင်းသားပတပြတလြညတ်ဈဝိုကကြို လွှာနှင့်ထိုးမှှယကေဆြှပေးလိုကြ အစိကလေ းစုပစြုပပြှီး သှားနှင့်မနာကငွအြောင် ကိုကင်ုံ လှုပယ်မ်းပေးလိုကလြုပပြှီး စောကခြေါင်းထဲကို လကန်ှင့်အပြတထြိုးမှှကော အဆကမြပြတ် ဆောင့်လိုးပေးလိုကပြှနရြာ ခငလြေးနှယလြည်း ဖငကြှီးတယမ်းယမ်းဖြစ်ပြီး မနနေိုငအြောငကြော့ပြံလူးခါနပေါတော့သည်။

နှစ်ယောကသ်ား ဖီးလတ်ှစွတေတ်ကပြှီး သူနိုငကြိုယန်ိုင် အပျိုငကြှဲကာ စိတရြှိနှှဲလိုကကြှရာက မိနဈလေးဆယကြွောလြောကကြှာတော့မှ သူမတို့ နှစ်ဦးစလုံးလှုပရြှားမှုတွေ မှနဆြနလြာကြသလို စောကပြတန်ှဈခုလုံးဆီမှလည်း စောကရြညတ်ှေ တဖြန်းဖြန်း သှနထြှကကြဆွင်း လာရပြီးနောကြ လှုပရြှားမှုတွပေါ တဖြည်းဖြည်းငှိမကြသွှားရတော့သည်။

……………………………………………………..

⭐အခန်း ( ၆ )⭐

ခငလြေးနှယတ်ို့နှစ်ယောကြ အခန်းလေးထဲမှာ နှစ်ကြိမတ်ိတိခစွပြှဲဝငခြဲ့ကြသည်။ တဈယောကန်ှင့်တဈယောကြ အတွေ့အကြုံချင်ြး ဖလှယမြိကြသလို ရမျမကကြှှစရာတွေ အဖြစ်တွေ ပြနပြှောင်းပြောလိုကြ တဈယောကကြိုတဈယောကြ အပြနအြလှနခြှစီးပြီး ပေါငခြငွြးပြတလြိုကြ နှိုကလြိုကြ ကိုငလြိုကန်ှင့် ခစွရြညလြူးကြရင်း အခွိနတ်ောတ်ောကြလေး ကြာမှင့်သှားရသည်။ စိတန်ောကကြိုယပြါ လုပခြငွရြာလုပပြှီး နှစ်ယောကသ်ား မောမောပန်းပန်း ခွှေးတဈလုံးလုံးနှင့် ဖြစ်နခေဲ့ကြပြီ။

“ကိုင်း နှယရြေ အလုပပြှနစြရအောင်။ မကြာခင် ဖောကသ်ညတ်ှရေောကတ်ော့မှာ။ ကိုမွိုးအောငတ်ောင် သူ့ဖာသာသူ ဝိုင်းစဖြင့်နလေောကပြှီ ထငတ်ယ် ”

“သူ့ဖာသာ သောကခြငွသ်လောကသ်ောကြ နှယတ်ော့ ထည့်မငှဲ့ပေးနိုငပြါဘူး။ ဒီလောကတ်ောင် မိန်းမထကြ အရကကြိုမကန်မှတေော့ ကိုယလြည်း ကိုယ့်အကြိုကလြုပရြမှာပဲ ”

ခငလြေးနှယပြှောလိုကရြင်း …

“မနှင်းကို နှယ် ရငဖြှင့်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ် ”

ဆိုပြီး လမ်းထိပရြှိ (သီတာစတိုး)ဆိုငကြနေ ဆိုငပြဈစည်းဝယရြန် အကြှေးစယူမိရာက တဈစတဈစနှင့် သူမလကလြှနပြှီး ငှတွေေ နင်းကန် ခွေးမိရင်း လောလောဆယ် ပြနအြဆပခြကန်ရပေုံတွေ ငှတေိုး မှနမြှနသ်ှင်းဖို့ဝေးစွ။ ဆိုငခြင်းဖို့နှင့် သူမအလှနဝြါသနာကြီးသော ခွဲထီကြှေးတွပေါ ပေါင်းပြီး တဈနေ့တဈနေ့ အလဉွမြီအောငပြင် မနည်းကြိုးစား ရုန်းကနန်ရသေည့်အကြောင်းများကို မနှင်းအေးသိအောင် နတသ်ံကလေးနှော၍ အကုနအြစင် ဖြင့်ပြောပြလိုကသ်ည်။

“ဒါကြောင့် ပြောတာ နှယ့်မှာ ခွဲကြှေးဆပရြမှာရော အတိုးသှင်းဖို့နဲ့ အသုံးစရိတတ်ှအတွေကပြါ ငှကအေမှဲတမ်းလိုနတယ်ေ။ နို့မဟုတရြင် ဆိုငပြါ အရင်းပြုတသ်ှားမှာ။ သူနဲ့တွေ့ပြီး စကားတွပြေောချင်တ်ယ် ခွငလြေးဘာလေးလည်း ညှိချင်တ်ယ်။ နှယကြရှင်းရှင်းပဲ ပြောငပြှောငတ်င်းတင်းပဲ ဖြင့်ပြောမှာ။ မနှင်း ဆိုငမြလာတာမွိုးလုပပြှီး နှယ် မနှင်းကို အိမအြထိလိုကခြေါမြယ် ဆိုတဲ့ပုံစံနဲ့ အိမကြလူကို အကြာင်းပြ ထွကလြာလို့ရတယ်။ တဈနရောမှာ တွေ့ကြတာပေါ့။ … အခွအနေပေေးသလို နှယကြှည့်လှုပရြှားမယ်။ တဈခုခု ကြိုတင် အခွိန်းအခကြလြုပန်ိုငရြင် ပိုတောင် အဆငပြှမယေလြို့ ထငတ်ယ်”

သူမကပြောလိုကရြာ မနှင်းအေး တွေးတွေးဆဆနှင့် …

“အင်း ဒီလိုလုပ် … ငါ ကိုတရုတန်ဲ့ သချောတိုငပြငမြယ်။ သူ ညည်းကို စိတဝြငစြားမှာတော့ သချောတယ် ။ သူ့လိုလူက စောကပြတမြရှေးဘူး ရသမွှ အကုနလြိုးမယ့်လူ။ သူ့ကိုလည်း ဒီရကပျိုင်း ဆိုငကြို မကြာမကြာ အလာခိုင်းရမယ်။ ကြိုလုပ် ကြိုညှိစရာရှိတာ ကြိုညှိကြတာပေါ့ ။ လူမသိဖို့သာ အရေးကြီးတာ။ ဒီကြားထဲ ဆိုငမြှာ ညည်းလူကရှိသေးတယ်။ အရငဆြုံး သူ့ကို ပထုတရြဦးမယ်။ ညဖကြ အခွိနပြေးနိုငရြငတ်ော့ အကောင်းဆုံးပဲ”

မနှင်းအေးက ပြောသည်။ ခငလြေးနှယလြည်း ခေါင်းလေးအသာညိတပြှီး …

“ကြှနမြလူ (ကိုနောင်) က လှယပြါတယ် …။ မနှင်းသာ ဦးတရုတန်ဲ့လှောပြှီး သူ့ကိုတဈကြိမလြောကြ အခွင့်အရေးပေးလိုကြ။ သူ မနှင်းနောကကြို ကောကကြောကပြါသှားမှာ သချောတယ် ။ ဟင်းဟင်း နှယကြတော့ သူ့ရှေ့မှာလည်း ဖြစ်ရဲတယ်။ လူဆိုတာ ကိုယ့်အပိုင်းနဲ့ကိုယပြဲလေ။ တကယတ်မ်းကြတော့ သူက နှယန်ဲ့ ဘာမှပတသ်ကတ်ဲ့လူမှ မဟုတတ်ာ။ ရည်းစားလည်းမဟုတ် လငသ်ားလည်းမဟုတဘြူး သူပြောခွင့်မရှိပါဘူး …။ ငှပေေးလို့ နှယ့် ခန်ဓာကိုယ် သူ့ကို ပြနပြေးတာပဲ မဟုတလြား”

“ကောင်းပြီလေ အခွအနေကြည်ေ့ လှုပရြှားတာပေါ့။ နှယ် အခုပြောတဲ့စကားက အတညန်ောြ”

“အောြ အခုထိ မယုံသေးဘူးလား အဈမရယ်။ ဘာလဲ နှယ် သကသ်ထပေပြှရဦးမလား ဟင်းးဟင်းး”

“ယုံပါပြီတဲ့ ရှင် ယုံပါပြီ တဲ့”

နှစ်ယောကသ်ား အဝတအြစား သပသ်ပရြပရြပဝြတဆြငပြှီး အပြငပြှနထြှကလြာသည်။ ထငသ်ည့်အတိုင်း ကိုမွိုးအောငကြ သောကတ်ောငသ်ောကန်ပြေီ။ မယားဖြစ်သူဖကြ လှည့်ကြည့်ပြီး …

“ဟင် ငါက မိန်းမနှစ်ယောကြ ဈေးဝယထြှကတ်ယထြငန်တော အခုတော့ အခန်းအောင်းနကြတောကိုး ဟားဟား ”

“အို ပြောစရာကိဈစ ရှိလို့ပါတောြ။ ကိုယတ်ောြ ဒီနေ့ သောကတ်ာစောလှခညွလြား”

“စောပါဘူး မိန်းမရာ ၁၀ နာရီတောငထြိုးနပြေီပဲ ”

ခငလြေးနှယ် လငဖြစ်သူကို မကြစြောင်းကလေးထိုးပြီး …

“ကဲပါ သောကပြါတောြ အမှည်းကနွပြဲရှိမယ်။ အခုမှ ကြုပတ်ို့ စပြီးခကြပြှုတရြမှာ”

ခငလြေးနှယ် ယောကြွားဖြစ်သူကို စကားစဖြတလြိုကပြှီး နောကထြပ် သူ့အတွကြ အရကတ်ဈလုံးနှင့် ရသန်ေ့တဈဘူး အသင့်ထပခြထွား ပေးလိုကကြာ ဆိုငန်ောကကြို ပြနဝြငလြာခဲ့သည်။ ဆိုငရြှေ့မှာ သူ့တဈယောကတ်ည်း ဆိုငစြောင့်ခနွထြားပြီး မနှင်းအေးနှင့်အတူ နှစ်ယောကသ်ား မီးဖိုချောငထြဲမှာ အမှည်းဟင်းလွာတွေ အတူတကြ ခကြပြှုတကြှသည်။ ကြကကြှောြ အသားလုံးကြောမြွား အရငလြုပပြှီးမှ ဟင်းအနှစ်တွဆေီသပပြှီး ဂကဈြမီးဖိုပေါြ အမဲသားအိုး တငကြာ မီးငှေ့ငှေ့နှင့် နှပထြားလိုကသ်ည်။ သူတို့နှစ်ယောကြ အမြဲလုပန်ကြအေလုပတ်ှမေို့ တဈယောကန်ှင့်တဈယောကြ အထူးပြောစရာ မလိုအပဘြဲ အပေးအယူညီမွှလကြြ ရှိကြသည်။

နေ့ခင်းရောကြ၍ အရကသ်ောကသ်ူ တဈယောကစြနှစ်ယောကစြ ဝငလြာတာမို့ ပြငဆြငပြေးပြီး ကိုမွိုးအောငလြည်း စကားပြောဖောတ်ှေ ရလာတာကြောင့် သူ့ဖကလြှည့်ကြည့်စရာမလိုတော့ဘဲ မီးဖိုကိဈစပြတအြောင် အရငလြုပပြှီးမှ ဆိုငကြို သူနှင့် ခဏတာလှဲထားခဲ့လိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား နံနကစြာစားသောကဖြို့ ဆိုပြီး အိမပြေါသ်ို့ တကလြာခဲ့ကြသည်။ ခငလြေးနှယရြော မနှင်းအေးပါ နှစ်ယောကသ်ားစိတထြဲမှာ မနကခြင်းတုန်းက အတူတကြ အခစွန်ယကြွှံစဉအြခွိနကြလိုပင် ကာမသံဝါပြုလိုစိတ် တို့က မကုနခြမ်းကြသေးဘဲရှိလရော ခငလြေးနှယကြပဲ စတငပြှီး …

“ကဲ မနှင်းရယ် လုပလြကစြတွေ ခဏနားထားလိုကစြမ်းပါ။ စားတာက နောကမြှ ဖြေးဖြေးစားလည်းရသားနဲ့ ”

“ဘာလဲ ညည်း တဈခုခု လုပဖြို့ ကြံစညန်တယေမြဟုတလြား နှယ် ရယ် အဟင်း ဟင်း”

“အို မမနှင်း အသိပဲ ဥစ်စာ ”

ခငလြေးနှယပြှောရင်း ဆိုငဖြကကြို ခဏငုံ့ချောင်းကြည့်လိုကကြာ အားလုံးကိုယ့်ဖီးလန်ှင့်ကိုယ် ငှိမသ်ကန်ကြတောမှငရြ၍ ရငထြဲ ဘဝငကြသွှားဟနန်ှင့် နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကပြှုံးလိုကမြိပြီး မနှင်းခါးကလေးကို အနောကကြနေ သူမလကန်ှဈဖကန်ှင့် ရုတတ်ရကြ ဆှဲယူပြေ့ဖကြ နမ်းရှုံ့ပစ်လိုကသ်ည်။ သူမလကတ်ဈဖကကြ မနှင်းရဲ့ပေါငခြှကြားထဲကို မသိမသာ တိုးဝငသ်ှားရာက ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ကလေးဖြစ်နသေော မနှင်းရဲ့အင်ျဂါဇပအြုံကြီးကို အသာဖြဖြ ဖိပြတလြိုကရြင်း သူမနားနားကပကြာ နှစ်ကိုယကြှား တီးတိုးလသေံကလေးနှင့် …

“ခစွထြှာ မနှင်းရယ် … နှယ် မနှင်းကို ခစွမြဝသးဘူး။ လာ လာခဲ့စမ်းပါ ဒီကို … အဟင်းဟင်း ဟင်း ”

မနှင်းအေး ကိုယတ်ဈပတလြှည့်ပြီး သူမကို ပြနလြည် မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုကသ်ည်။

“မနှင်းလည်း နှယ့်လိုပါပဲကြယ်။ တို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ဒီနေ့မှ ပိုရင်းနှီးလာကြသလိုပဲနောြ အဟင်းဟင်း ဟင်း”

မိန်းမသားနှစ်ယောကြ ပြေ့ကြဖကကြှနှင့်။ မကမြကစြကစြကြ အနမ်းက မသိမမြှေ့သည့်အပြင် လိုအပတ်ာထကြ ပိုရှညကြှာပြီး အကြမ်းပတမ်းလည်း နိုငလြှန်းနသည်ေ။ တဈယောကန်ှုတခြမ်းတဈယောကြ အပီအပြင် စုပန်မ်းမိကြသလို ကိုငတ်ှယပြှတသ်ပမြှု အရာမှာလည်း မိန်းမသားချင်ြးဆိုပြီး အချင်ြးချင်ြးငဲ့ညှာမှုလုံးဝမရှိကြဘဲ ရမျမကဇြောထနန်သေော ယောကြွားအရင့်အမာကြီးတဈယောကြ ခပကြှမ်းကြမ်း ပြတန်ှိုကကြိုငဆြှပေးနသည်ေ့အလား ရငသ်ားဆိုငတ်ှရေော ပေါငရြင်းခွဆုံ အကြိုအကြားမကနွအြောင် အပြနအြလှန် နှိုကဟြယဆြှဟယန်ှင့် ရငသ်ပရြှုမောဖြစ်ချင်စြရာ တကယလြည်း သရုပပြီပြငလြှန်းလှပသည်ေ။ ကိုယလြုံးချင်ြး ပူးကပပြှေ့ဖကကြာ တဈယောကတ်ဈပြနစြီ သူနိုငကြိုယန်ိုင် စောကဖြုတန်ှိုကဆြှပြတကြိုငလြကြြ ရှိကြရာက တဖြည်းဖြည်း ခငလြေးနှယတ်ို့လငမြယား အိပစြကရြာအခန်းဆီ ရောကပြှီး ကုတငကြှီးအနားကို နှစ်ယောကသ်ား ခဉွြးကပမြိလာကြသည်။

ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးကိုယလြုံးအိအိကြီးကို ကုတငပြေါြ ပစ်လှဲခလွိုကပြှီး အပေါကြနေ အုပမြိုးခွစီးလိုကရြာက မကြန်ှာထိမကြန်ှာထားနှင့် …

“ဟင်း မပြေးနဲ့တော့ မနှင်း ဒီနေ့ မနှင်း ကမွလကကြ လုံးဝမလှတစြရဘေူး ”

“အိုး သ သနား ပါဦး နှယရြယ် မနှင်း အသကရြှူ ခကြ ခကလြှန်းလို့ ခိခိ ခိ ”

“မခကစြရဘေူး နှယ် အောကကြနေ မှုတသ်ှင်းပေးမယ် မပူနဲ့ခစ်ခစ် ခစ်”

“နှယ် နှယ် နောြ လှနမြယ် မနကကြလည်း တမနကလြုံး ဟင်းးး ”

“ဘာလဲ မနှင်း သဘောမကလြို့လား ပြော”

“အိုး ဘယသ်ူပြောလဲ သဘောမကဘွူးလို့ ကသွမှ သိပကြွ ဟင့်ဟင့်ဟင့် ကဲ ကဲ ဟယ်”

မနှင်းအေးလည်း အားကမွခံပင် နှယ့်ထမီအောကကြနေ စောကပြတကြို လှမ်းနှိုကကြာ ပြတသ်ည်။ နှယကြတော့ သူမ ရငသ်ားအုံ အိအိနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကန်ှင့် စုံကိုငဖြစွန်ယပြေးနပြေီး ရငသ်ားကိုဖုံးအုပထြားသည့်အင်ျကြီနှင့်ဘရာစီယာကို ကိုယပြေါကြနေ အားလုံးဆှဲခွှတခြှာပစ်လိုကပြါသည်။ မနှင်းအေးအပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးသှားသည်။ နှယလြည်း သူမထမီလှနလြိုကတ်ာမို့ အောကပျိုင်းကို ဟဖြင့်ပေးလိုကသ်လိုဖြစ်ပြီး မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး ကိုယပြေါကြအင်ျကြီရော ဘောလြီတွပေါ ကိုယတ်ိုငခြွှတ်၍ မနှင်းအေးထမီကိုပါဆှဲလှနခြွှတပြဈလိုကရြာက နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါမြှာပဲ တဈယောကန်ှင့်တဈယောကြ ဖငပြှနခြေါင်းပြနအြိပပြှီး စဈစတီနိုင်း (69) ပုံစံ လုပပြဈလိုကကြှပါသည်။

တဈယောကပြေါငခြှကြားရှိစောကပြတကြို တဈယောကကြပြတဆြှပြီး တဈယောကစြောကပြတကြို တဈယောကြ နမ်းကြယကကြှ စုပကြှသည်။ ဖငတ်ှကေိုငကြာ ဖစွန်ယလြိုကကြှသည်။ စောကပြတအြခေါင်းပေါကကြလေးထဲကို လကထြိုးထည့်ပြီး အလုအယကြ နှိုကကြှဆှကြသလို ဖငပြေါကထြဲကိုပါ လကန်ှင့်ထည့်လိုးရင်း မမောနိုငမြပန်းနိုငအြောင် ရမျမကမြီးတောကကြာ ထနခြငွတ်ိုင်းထန် လိုကကြှရာ အခွိနန်ှဈနာရီလောကပြင် ကြာမှင့်သှားသည်။

ပြီးမှ လူချင်ြးခွာပြီး ခဏနား တဈယောကကြိုယပြေါကြခွှေးစကမြွားကို တဈယောကသ်ုတပြှီး ကြငကြှငန်ာနာအနမ်းပေးနကြရေင်း ယနေ့ညအတွကြ လုပဆြောငရြနရြှိသညမြွားကို နှစ်ယောကသ်ား ခေါင်းချင်ြးရိုကတ်ိုငပြငကြာ ဉာဏန်ီဉာဏန်ကထြုတကြှသည်။ အမောပြသလေောကရြှိမှ စားကြသောကကြှနှင့် အိမအြောကပြှနဆြင်းပြီး ဟနမြပကြြ အရကရြောင်းကြသည်။ အရကဆြိုငကြ နညေိုလေ လူစညလြပေဲဖြစ်တော့သည်။

ခငလြေးနှယယ်ောကြွား ကိုမွိုးအောငကြား တဈနကေုနမြအိပဘြဲ အဆောကြောင်းသဖြင့် ရခွေိနအြတောကြှီးကိုကကြာ အာလေးလွှာလေးဖြစ်ရုံမက သူ့ပုဆိုးသူမနိုငအြောငဘြဲ ဖြစ်နပပြေေီ။ ညမရောကခြင် မနှင်းအေးကို ခဏအပြငလြှှတလြိုကပြှီး ဦးတရုတန်ှင့် အဆကအြသှယယ်ူခိုင်းသည်။ ဦးတရုတ် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီး ဒီနေ့ည သူ ဆကဆြကလြာခဲ့မညဟြု မှာလိုကကြှောင်း ခငလြေးနှယကြို ပြနပြှောပြသည်။

ညရောကတ်ော့ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြင် ကိုနောငလြည်း ရောကရြှိလာရာ သူတို့နှစ်ယောကြ ဆုံမိသှားကြသည်။ အမှနကြ ဦးတရုတကြှီးရဲ့ အကြံဉာဏသ်ာ ဖြစ်ပတေော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈဝိုင်းတည်းအတူထိုငပြှီး သောကစြားကြရင်း ဝါသနာပါရာ မိန်းမကိဈစ ပြောဆိုဆှေးနှေးကြရာက ဦးတရုတစြကားစပြီး ခငလြေးနှယန်ှင့် မနှင်းအေးတို့ မိန်းမသားနှစ်ယောကအြကြောင်းကို ရောကရြှိသှားသည်။ တဈယောကစြီကို အပိုငကြိုငထြားကြမှန်း ကိုယစြီသိပြီးဖြစ်၍လည်း ယခုတဈဖန် သူမတို့နှစ်ယောကလြုံးကို အပီခွုပန်ိုငမြည့် အနအထေားကို ပြောဆိုတိုငပြငကြှရာ ဦးတရုတကြှီးက သူ ညစဉလြိုးနကြဖြေဈသော မနှင်းအေးကို ဆိုငရြှငလြည်းဖြစ် ကိုနောင့်ခွငလြည်းဖြစ်သည့် ခငလြေးနှယရြှေ့မှောကမြှာပင် ဒီဆိုငမြှာအလုပဖြစ်အောင် ခေါည်ှိပေးမည့်အကြောင်း အကယ်၍ ဆိုငရြှငခြငလြေးနှယကြိုယတ်ိုင် သူ့ကို စိတပြါဝငစြားမှုရှိမညဆြိုလွှငလြည်း ကိုနောင့်အနနှင်ေ့ မညသ်ည့်အနှောင့်အယှကမြှမပေးဘဲ ကိုယကြှိုကရြာကိုယ် လှုပရြှားနိုငခြှင့် ပေးရမည့်အကြောင်း ကတိစကားတောင်းခံလိုကရြာ ကိုနောငလြည်း မဆိုင်းမတွပင် ကောင်းပြီ ဆိုပြီး တရုတကြှီးကို ခေါင်းညိတ် ကတိပေးလိုကသ်ည်။

သူ့အနနှင်ေ့လည်း ခငလြေးနှယလြို မိန်းမတဈယောကအြနနှင်ေ့ ဦးတရုတကြဲ့သို့ နာမညပြကြရြှိနသေူတဈယောကကြို လကခြံမည် လကမြခံမည် ဆိုသညကြို တပအြပပြှောဆိုနိုငခြှင်းမရှိဘဲ ဖြစ်နပရေော အဖြကေို ကြဲကြဲပြားပြား သိလိုလှပသည်ေ။ အကယ်၍ ခငလြေးနှယ် ဦးတရုတကြို လကခြံပြီး သူတို့နှစ်ယောကြ အလှယတ်ကူငှိသှားကြမညဆြိုလွှငလြည်း သူ့အနနှင်ေ့ ဘာတဈခွန်းမှတော့ ဝငပြှောနိုငမြညမြဟုတပြါ။

ည လူရှင်းခွိနမြှာ မနှင်းအေးနှင့် ခငလြေးနှယကြို ဝိုင်းထဲခေါသ်ှင်းလိုကရြာက ဦးတရုတကြှီးက ခငလြေးနှယရြှေ့မှာထားပြီး မနှင်းအေးကို ကိုနောငန်ှင့်ခွိတပြေးမညဆြိုပြီး ကြေးတဈခုသတမြှတကြာ ဈေးဖြင့်ပေးလိုကရြာ မနှင်းအေးလည်း ကိုနောင် ဘာပြနပြှောမညလြဲဆိုတာကို အသာနားစွင့်ရင်း ခေါင်းလေးကို အောကင်ုံ့ထားမိသည်။ ဦးတရုတကြ ကိုနောငသ်ာ တကယစြိတဝြငစြားလွှင် လောလောဆယ် လူရှင်းခိုကြ ဤဆိုငမြှာပင် တွေ့နိုငမြည့်အကြောင်း မယုံလွှင် သူမကိုမေးနိုငကြှောင်း ပြောရာ ကိုနောငလြည်း

“တကယလြား မနှင်း။ ဒါဖြင့် အခုခကြခြငွြးပဲ နှစ်ယောကတ်ှေ့နိုငအြောင် စီစဉပြေးနိုငမြလား ”

မေးသဖြင့် မနှင်းအေးလည်း အဓိကလူဖြစ်သော ဆိုငရြှငခြငလြေးနှယဆြီ အသာမေးငေါ့ပြလိုကရြင်း …

“ကိုနောင် မေးခင်ျးမေး နှယ့်ကိုသာမေးပါ … သူခွင့်ပြုရင် ဘာမဆို ဖြစ်ပါတယ်”

မနှင်းအေးစကားကြောင့် ကိုနောင် ခငလြေးနှယဖြကလြှည့်ပြီး …

“နှယ် တကယဖြစ်နိုငလြား ကိုနောင် ဆိုလိုတာက နှယ် ကိုနောင့်ကို အခွင့်ပေးနိုငမြလား”

မေးလိုကရြာ ခငလြေးနှယလြည်း ဘာမှမဖြစ်သလိုပုံစံနှင့် အသာအယာပြုံးလိုကပြှီး …

“ကိုနောင့်သဘောပဲလေ။ အခု ဖြစ်ချင်ရြင် ဖြစ်လို့ရပါတယ်။ သိတဲ့အတိုင်းပဲ နှယ့်အိမကြလူလည်း မူးပြီး အိပပြှီဆိုတော့ ရှငတ်ို့နှစ်ယောကြ အနောကခြန်းသှားလို့ရတယ်။ တဈခုခုအရေးကြုံရငလြည်း နှယ် ဒီကနေ အသံပေးလိုကမြှာပေါ့ ”

“နှယ် … က ဟို … အခန်းစောင့် လုပ် လုပဖြို့လား ”

“ဟင်းဟင်း နှယ့်အတွကမြပူနဲ့ … ဦးတရုတရြှိသားပဲ။ သူသောကတ်ာထိုငစြောင့်ရင်း နှစ်ယောကစြကားတပြောပြောနဲ့ ရှိနမှောပေါ့။ စိတခြသွာ သှား အဟင်းဟင်းး ”

“ကောင်းပြီ ရော့ ဒီမှာ … ကိုတရုတ် … မနှင်းကို ကြုပ် ဝမ်းနိုကြ ခေါမြယဗြွာ။ လောလောဆယ် အနောကခြန်းသှားမယ်။ ကနွတ်ဲ့ခငဗြွားကိဈစ ခငဗြွားဖာသာ ကြည့်ကကြလြုပပြေါ့ ဟုတလြား”

ပြောပြီး ခငလြေးနှယဖြကကြိုပါ လှည့်ကြည့်လိုကရြာက …

“နှယ် … ကိုယ့် ကို … အဲ … စိတ် … မဆိုးပါဘူးနောျ ”

“ဆိုးစရာလား … ကိုယ့်ဟာကိုယ် အလုပဖြစ်တဲ့ဟာကို။ နှယတ်ောင် မနှင်းကို အားကမွိသေး … အဟင်းဟင်း ဟင်း”

မနှင်းအေး ထိုငရြာက ထလိုကပြှီး ကိုနောင့်ဖကကြို အသာလကကြမ်းပေးလိုကသ်ည်။

“ကဲ ကိုနောင် သှားမယဆြို ထပါ … နှင်း အိမမြပြနခြင် ခဏပဲ အခွိနရြမှာနောြ … ဒီမှာ တဈညလုံးတော့ မဖြစ်ဘူး။ နောကပျိုင်း ရှင် အဆငပြှတေဲ့ဆီ သှားတာပေါ့။ နှင်း ကိုယ့်အလုပကြိုယ် နားလညပြါတယ်”

“ကောင်းပြီလေ ကဲ မရှှနှင်ေး … အရှေ့က ကြှ ”

နှစ်ယောကသ်ား ဆိုငအြနောကဖြကမြှာရှိသည့် နားနခန်ေးလေးဆီ ထွကသ်ှားကြရာ ခငလြေးနှယန်ှင့် ဦးတရုတကြှီး နှစ်ယောကတ်ည်းသာ ကနွပြါတော့သည်။

အခွိနကြ ည ၉ နာရီခွဲသာသာ ၁၀ နာရီဝန်းကငွခြန့် …

ခါတိုင်းညတွထကြေ စောသေးပမယ်ေ့ ဒီည ထူးထူးခွားခွား ဆိုငမြှာလူရှင်းနသည်ေ။ ဆိုငရြှေ့တံခါးမကြီးကို အသာပင် သှားရောကြ စေ့ပိတ် ထားလိုကပြှီး အရကပြုလင်းနှစ်လုံးဆှဲကာ ဦးတရုတထြိုငန်သည်ေ့ ဝိုင်းဆီ ခငလြေးနှယ် ပြနရြောကလြာသည်။ သူနှင့်ကပရြကြ ခုံပုကလေးမှာ ဝငထြိုငခြလွိုကတ်ော့ ဦးတရုတကြှီးရဲ့မကြလြုံးများက သူမခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံးကို စူးစူးစိူကစြိုကအြကဲခတကြှည့်နတော မှငလြိုကရြသည်။ ခငလြေးနှယ် သူ့ကို မပြင့်တဈပြင့်ကလေးပြုံး၍ ကြည့်လိုကပြှီး …

“ဘာကြည့်တာလဲ မမှငဖြူးလို့လား ဦးတရုတရြဲ့”

“အင်း ဒီလို တဈခါမှ မမှငဖြူးလို့ ခငလြေးနှယ် ဒီညတောတ်ောလြှနသလေားပဲ ”

“အဟင်း ဟင်း ဟင်း ”

ခငလြေးနှယ် ကိုယကြလေး တသိမ့်သိမ့်လှုပခြါပြီး ဟကဟြကပြကပြကပြင် ရယခြလွိုကမြိသည်။ရုတတ်ရကြ ဦးတရုတကြှီးလကတ်ဈဖကကြ သူမခါးလေးဆီရောကလြာသည်။ သူမခါးလေးကို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း စွေ့ကနဲ လှမ်းပြေ့ဖကြ လိုကရြင်း သူ့ရငခြှငထြဲကို မထငမြှတဘြဲ ဆှဲသှင်းလိုကခြှင်းပဲ ဖြစ်သည်။

🏵️ ပြည့်တနဆြာနှင့် မိမာယာ (အပိုင်း ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️