⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
တကယလြား လုပဇြာတကြှီးလား
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
ဒီလို တဈနေ့ပေါ့ဗွာ။ အဈမ လာမယဆြိုတော့ သှားကြိုရတာပေါ့ ။ တူမရောကန်တော ကြာပမယ်ေ့ သူက သူ့သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ဆိုတော့ တဈမှို့ထဲတောင် တခါတလမှေ ဆုံဖြစ်တာ။ အဈမက သူ့သမီးဆီ လာလညတ်ယ် ဆိုတော့မှပဲ သှားကြိုဖြစ်တော့တယ်။
ကြုပကြလည်း ဗမာပြညကြို စိတန်ာလို့ ထွကလြာတာ မပြနရြရင် ပြီးရော။ ဘယန်ိုငင်ံကမဆို ကြုပကြို စီဒီဇငရြှဈ ပေးလို့ကတော့ ယူမှာပဲဆိုတော့ အခုဆို ဗမာပြညအြတွကြ ကြုပကြ နိုငင်ံခွားသား ဖြစ်နရပြေီလေ။
ကြုပကြ ဒီနိုငင်ံမှာ စီတီဇငယ်ူထားတာ ဆိုတော့ ကိုယပျိုငအြခန်းဝယထြားပြီး ကိုယကြ master bedroom မှာနေ ကနွတ်ဲ့အခန်းတွကေို ငှားစားထားတယ်။ ကြုပအြခန်းမှာ ငှားနကြတေဲ့သူတွကေ ဘဲတွကြေီးပဲဆိုတော့ တူမလေး ကြောင်းတကမြယဆြိုပြီး လာတုန်းက မိန်းကလေးတွပေဲနတေဲ့ apartment တဈခု ရှာပေးလိုကတ်ယ်။
အခု အဈမက ရောကလြာတော့ သူ့သမီးက တဈခန်းမှာ လေးယောကန်တေဲ့ဟာဆိုတော့ သူက အဲ့မှာ တည်းလို့ မရဘူးလေ။ ကြူပန်တေဲ့ apartment မှာပဲနမယ်ေ ဆိုတော့ အင်းပေါ့။ ကိုယ့အြဈမပဲ ဘယတ်တန်ိုငမြလဲ။ ကြူပကြလည်း ဒီရောကန်တော ဆယန်ှဈကြောြ ဗမာပြညလြည်း တဈခေါကမြှ မပြနဖြစ်တော့တာ ဆိုတော့ အဈမကိုလည်း မတွေ့ရတာ ကြာပြီ မဟုတလြား။
သူ့သမီးတဈယောကကြ အရှယရြောကလြို့ တကျကသိုလတ်ောင် ရောကန်ပြေီ။ အဈမက ကနွောြ့ထကြ လေးနှစ်လောကကြှီးတယ်။ အခု ကနွောကြ ၃၅၊ သူက ၃၉ လောကပြေါ့။
လဆေိပမြှာသှားကြိုရင်း အဈမကို ဆယန်ှဈကြောကြှာပြီးမှ အခု ပြနတ်ှေ့လိုကရြတော့ စိတထြဲမှာတောင် တဈမွိုးဖြစ်မိတယ်။ အဈမက အခုကြတော့ မိန်းမကြီးပုံပေါကလြို့၊ ဝလို့ ခန့လြို့ပဲ။ ဝတယဆြိုပမေဲ့ သူများတွလေို စညပျိုင်းလုံးကြီး မဟုတဘြူး။ တငဆြုံကြီး ကားစွံ့လာတာ။ ခါးက သေးတော့ အတောြ အခွိုး ပြပြဈေလာတာ။
ကြူပစြိတထြဲ တဈမွိုးကြီးဖြစ်မိတယ် ဆိုတာက ကြုပတ်ို့က ရာဇဝငရြှိတယလြေ။ ကြူပတ်ို့ ဆိုပမေဲ့ ကြုပဘြကကြပါ။ ပြောပြမယ် ဒီလိုဗွ။
………………………………………………….
အဈမ နှင့ြ ကြှနတ်ောြ
ကြုပကြ ၇ တန်း၊ အဈမက ၁၀ တန်းလောကမြှာ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပေါ့။ တကယ် အစပျိုးခဲ့တာကတော့ ကြုပ် ၆ တန်းလောကကြတည်းက ။ ကြုပတ်ို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကကြို တဈခွငထြောငထြဲ အိပစြတေဲ့ မိဘတွရေဲ့ အပြဈလို့ပဲ ဆိုရမှာပဲ။ ခွငထြောငကြလည်း ပိတခြှငထြောင် အဖြူ၊ အပြငကြ လုံးဝ အထဲကို မမှငရြဘူး။
အဈမက အအိပကြှမ်းတယ်။ ကြူပတ်ရေးနိုးရင် အဈမက ဖငပြှောငန်ပြေီ ။ ထမိနကြလည်း လညပြင်းခွိတန်တယေပြဲ ပြောရမှာပေါ့။ အဈမဖငကြှီးက လုံးဝန်းပြီး ဝိုင်းစကန်တော။ ကြုပကြလည်း ဖကလြုံးကို ခွပြီး အိပတ်တတ်ဲ့သူ။
တဈနေ့တော့ ဘာကြောင့မြှန်းမသိဘူး။ ကြုပ် တရေးနိုးလာတော့ ကြုပဖြကလြုံးကို အဈမက ယူသှားပြီး ခွအိပန်တော နောကကြ တွေ့လိုကရြတယ်။ သူ့ကိုယအြောကကြလည်း ဘယလြိုမှ ဆှဲထုတလြို့ မရဘူး။ အဲလောကဖြစ်တာကြာဆိုပြီး သူ့ကို ခွအိပလြိုကတ်ယ်။
အဲဒီအခွိနမြှာ ကြုပလြီးက ငုတတ်ုတလ်းပဲ ရှိဦးမယ်။ လေးလကမြလောကန်မှောပေါ့။ မာတောငန်တယ်ေ။ ဘာရယမြဟုတဘြူး အဈမဖငမြှာ သှားထောကန်လေို့ နရအေဆငပြှအေောင် ဖငကြှားထဲ ထည့ထြားလိုကရြတယ်။ အဈမ တွန့ကြနဲ ဖြစ်ပြီး ဖြတကြနဲ နိုးသှားတယထြငတ်ယ်။
“ဟေ့ကောင် ဘာလုပတ်ာလဲ”
လို့ မေးတယ်။
“နင် ငါ့ဖကလြုံးကို ယူထားတာကိုး”
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ သူဘာမှ ပြနမြပြောဘူး ။ အိပပြွောသ်ှားတယ် ထငတ်ာပဲ။ ကြူပ် စိတထြဲလည်း ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ အဲဒီအတော့အတွင်းမှာ လူပျိုစဖြစ်တယ် ထငတ်ာပဲ။ လီးလေးက ယားယားလာတယ်။ အဲဒါနဲ့ အဈမရဲ့ ဖငကြှားထဲကို ထည့ထြည့ပြှီး ပြတလြိုကတ်ယ်။ အဈမကလည်း ဘာမှမပြောဘူး အိပန်တောပဲ။
အဲဒါနဲ့ ၆ တန်း နှစ်ကုနလြို့ နှရောသီပိတတ်ော့ ရပကြှကထြဲမှာ ကိုယ့ထြကကြှီးတဲ့ ယောကြွားလေး တွကြေား သှားသှားနပြေီး သူတို့ကို အတုခိုးတယ်။ သူတို့ပြောစကားတွကေို သှားနားထောငတ်ယ်။ ဟာသတွရေော ဟိုကိဈစ ဒီကိဈစတွရေောပေါ့။
တခါတလေ ညဘကြ ကင်းတဲမှာပေါ့။ ညနကတ်ော့နလေို့မရဘူး၊ ကိုယကြ ငယသ်ေးတာကိုး။ ညဦးပိုင်းလောကဆြို စကားဝိုင်းက ကောင်းပြီ။ ကင်းတဲမှာ ဆေးလိပလြာခိုးသောကကြှတဲ့ အဈကိုကြီးတွေ အာတာကို နားထောငကြောင်းတာကိုး။ အဲမှာ သူတို့က မာစတာဘေးရှင်းအကြောင်းကို ပြောကြတော့ ကိုယကြ နားမလညဘြူး။
အဲ့ဒါနဲ့ ဝငစြပစြုတော့ မင်းက ဟိုဟာရော လာလို့လားတဲ့ ဆိုပြီး ဝိုင်းလှောငတ်ာ ခံလိုကရြတယ်။ စိတထြဲကတော့ သိပမြခံချင်ဘြူး။ ဒါပမေဲ့ သူတို့ပြောတဲ့ ဟိုဟာလာလား ဆိုတဲ့ အဓိပျပါယကြို မပေါကလြိုကဘြူး။ ဒါပမေဲ့ တဈနေ့မှာ သူတို့ ဘာကို ပြောတာလည်း ဆိုတာကို ကိုယ့ဘြာသာကိုယ် သိသှားရတယ်။
အဲ့ဒီညကဗွာ အိုကလြိုကတ်ာ ခွှေးတွကေို စေးကပန်တောပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ အိပလြို့မရတော့ ညသန်းခေါငလြောကမြှာ နိုးလာတယ်။ ကြူပ် ပုဆိုးကလည်း ကြင်းလုံး လညပြင်းစွတန်သလေို၊ အဈမကလည်း ထမိနကြှင်းလုံး ခါးရောကန်ပြေီ။ ထုံးစံအတိုင်း သူအပိုငစြားသိမ်းထားတဲ့ ကြှနတ်ော့ဖြကလြုံးကို ခွပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ကြောပေးအိပန်တောပေါ့။
အခု နောကပျိုင်း အဈမဖငကြှီးတွကေ ပိုပိုပြီး အလုံးကြီးလာသလိုပဲ။ ခါးလေးကလည်း သေးသှားတော့ ဘူးသီးချောကြ တုံးလုံးလှဲထားသလိုပဲဗွာ။ ကြှနတ်ော့လြီးလေးကလည်း တောငမြတန်ပြေီလေ။ အဲဒါနဲ့ လုပန်ကြအေတိုင်း သူ့ကို အနောကကြနေ ခွပြီးသူ့ဖငကြှီးနှစ်လုံးကြားကို လီးကလေး မှုပလြိုကတ်ယ်။ လီးလေးကလည်း တအားယားနတောနဲ့ ရှေ့တိုးနောကင်င် ပြတန်မေိတယ်။
အဲဒီနေ့က ပြတလြို့က ကောင်းသလားမမေးနဲ့။ အဲ့ဒါပြတရြင်းပြတရြင်းနဲ့ ရငထြဲ လှိုကကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး လီးထိပကြ အရညတ်ှေ ဆပကြနဲ ပန်းထွကသ်ှားတယ်။ ဆပကြနဲပန်းတိုင်း လူက အကြောဆှဲသလို တွန့တ်ှန့သ်ှားတာ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ ငါဘာဖြစ်တာပါလိမ့ဆြိုပြီး ပြီးတော့မှ လန့သ်ှားတယ်။ သုတလြှှတန်တေုန်းကတော့ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အရသာဗွာ။ ပြီးသှားတာနဲ့ လန့သ်ှားပမေဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဟိုအဈကိုကြီးတွေ ပြောနကြတေဲ့ စကားတွကေ ခကြခြငွြး အဓိပျပါယရြှိသလို ဖြစ်လာတယ်။ ဟိုဟာလာတယ် ဆိုတာ ဒီလိုမွိုးဖြစ်တာကို ပြောတာပဲလို့။ နောကြ အဈမနိုးသှားရငလြည်း ပြူနာတကမြှာစိုးလို့ သူ့ဖငကြှား ပေါငကြှားမှာ ပကြေံကုနတ်ဲ့ လရညတ်ှကေို ကိုယ့ပြုဆိုးနဲ့ပဲ သုတပြှီး ရှင်းပေးလိုကရြတယ်။
အဲ့လိုနဲ့ မနကကြှတော့ အဈမကို ကြည့်ရြတာ ညတုန်းက ဖြစ်ပကြခြဲ့တဲ့ဟာကို သိပုံမရဘူးဗွ။ ဆိုတော့ ကြူပလြည်း နည်းနည်းချင်ြး ရဲလာတယ်။ အိပယ်ာကို စောစော ဝငအြိပတ်ယ်။ ညသန်းခေါငကြွောရြင် နိုးပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း အဈမက ဖငလြှနန်ေ၊ ကိုယကြ အနောကကြနေ ဝငကြှိတတ်ယ်။ ပေါငန်ှဈလုံးကြား၊ ဖငလြုံးကြား၊ ကိုယ့လြီးလေး ထည့ထြည့ပြှီးညှောင့တ်ယ်။
တဈနေ့တော့ဗွာ ကြုပ် အိပမြောကသွှားတာ မနကလြင်းခါနီးမှ နိုးတယ်။ အဲ့ဒီအခွိန် အဈမကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ပကလြကကြလေး အိပန်တယ်ေ။ ထမိနကြ ထုံးစံအတိုင်း ခါးမှာ အကြင်းလိုကြ။ ပထမဆုံးစောကဖြုတကြို မှငဖြူးတာပဲပေါ့ဗွာ။ အဈမက အမှှေးမပေါကသ်ေးဘူးဗွ။ စောကဖြုတလြေးက ဖားဂုံညှင်းလေးလို ဖောငဖြောင်းလေး။ နှုတခြမ်းလေးကလည်း ဟဟလေး။
အဲ့တော့ ကြူပ် ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ဘူး။ လီးမာမာလေးနဲ့ အဲဒီအဖုတ် နှုတခြမ်းလေးထဲကို ထိုးကြည့်မြိတယ်။ ကြူပကြောငလြေးကပဲ သေးလို့လား မသိဘူး အပျိုစောကပြတလြေးပမေဲ့ တဝကလြောကြ ဝငသ်ှားတယ်။ ကြူပလြည်း အဝငအြထွကြ နည်းနည်းလေး လုပပြှီးတော့ သှားတွေးမိတယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ဗိုကကြှီးတာကိုတော့ သိနပြေီ။ သချောမသိပမေဲ့ ကိုယလြီးကထွကတ်ဲ့ လရညတ်ှေ စောကဖြုတထြဲ ဝငသ်ှားရင် ဗိုကကြှီးတတတ်ယ် ဆိုတာကိုတော့ သိနပြေီ။
အဲ့တာကြောင့ြ လီးကလေးက ယားလာပြီး ထွကခြငွလြာတာနဲ့ ကမန်းကတန်း ဆှဲထုတလြိုကတ်ာ အပြငမြှာ တပြှတပြှှတန်ဲ့ အဈမဗိုကပြေါကြို ပန်းထုတမြိတော့တာပါပဲ။ တောတ်ော့ကြို သုတလြိုကရြတယ်။ နောကဆြိုရင် စကျကူပါ ဆောငထြားလိုကတ်ယ်။
တကယတ်ော့ ကြူပကြ နားမလညလြို့။ စလုပကြည်းက ထွကတ်ဲ့ အရညန်ဲ့တောငမြှ ဗိုကကြှီးနိုငတ်ယ် ဆိုလား၊ စာအုပတ်ဈခုမှာ ဖတဖြူးတာ။ ကံကောင်းလို့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့တာ။ အဲ့လို တဈခါနှစ်ခါ လုပဖြစ်ပြီးတော့ နောကြ အိပယ်ာခွဲသိပလြိုကတ်ော့ မလုပဖြစ်တော့ပါဘူး။
——————————————-
အခု အဈမကို မတွေ့တာကြာပြီး ပြနတ်ှေ့လိုကရြတော့ ငယင်ယကြ အကြောင်းတွေ ပြနစြဉြးစားမိပြီး လီးတောင် တောငခြငွလြာတယ်။ မကောင်းဘူးလေ ဆိုပြီး အာရုံပြောင်းပစ်ရတယ်။ ဟိုဟာက ငယင်ယတ်ုန်းက မဟုတလြား။ နောကြ ကိုယ့ဘြာသာကို ကမှင်းကြောထပြီး အဈမက အိပပြုပတ်ော့ ဘာမှမသိခဲ့တာ။ အခုတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီးမှ တဈကုတငပြေါြ အိပရြမယဆြိုတော့ အဲဒါတွေ ပြနစြဉြးစားမိပြီး လီးက တောငန်တယ်ေ။ အင်း အတွင်းခံ ဘောင်းဘီထဲမှာ ကြပန်တောပေါ့။
ကြူပအြခန်းထဲမှာကလည်း နှစ်ယောကအြိပကြုတင် တဈလုံးပဲ ရှိတာမလား။ မောငန်ှမပဲလေ ဆိုပြီး အဲ့လိုပဲ အိပကြှတာပေါ့။ ညတရေးနိုးတော့ ငယင်ယတ်ုန်းက အခွိနကြို ပြနရြောကသ်ှားသလိုပဲဗွာ။ ဒီတခါတော့ ခွငထြောငထြဲမှာ မဟုတတ်ော့ဘူး၊ အခန်းကယွထြဲမှာ။ ညအိပမြီးပြာပြာလေး အောကမြှာ။
ကြူပဘြေးမှာ အိပန်တေဲ့ အဈမဖငကြှီးက ဝိုင်းစကလြို့၊ ထမိနကြလည်း ခါးပေါမြှာ အကြင်းလိုကြ။ ကြုပလြုံခွညကြလည်း လညပြင်းမှာ အကြင်းလိုကြ။ ကြုပကြောငကြှီးက အလံတိုငကြှီးလို တောင့တ်င်း ထောငမြတလြို့။ တကယ့ကြိုဗွာ သူ့အလိုလို ကြူပ် အဈမနောကန်ား ကပသ်ှားမိတယ်။ ငယင်ယတ်ုန်းကလိုပဲ အဈမဖငကြှားထဲကို ကြူပကြောငကြှီး အမှှောင်းလိုကထြည့ပြှီး ပေါငခြှဆုံထဲ ထိုးလိုကမြိတယ်။
ငယင်ယကြနဲ့ မတူတာက အခုတော့ ကြူပကြ အတွေ့အကြုံ ရှိနတောရယ်၊ ကြူပကြောငကြှီးကလည်း ရှညပြှီး ကြီးနတောရယပြေါ့။ အဲ့တော့ အဈမ ပေါငကြှားကနေ တိုးဝငသ်ှားတဲ့ ကြူပဒြဈကြီးက အဈမ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးကို ပြတသ်ပမြိသှားတယ်။ အဈမဆီက ငှီးသံလေး သဲ့သဲ့ ထွကလြာတယ်။ ကြူပပြဲ စိတထြငလြို့လား၊ အဈမစောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွကေ အရညစြိုနသလေိုပဲ။
အဲ့လို ပြတရြင်းနဲ့ တတတ်ဲ့ပညာ မနသော ဆိုသလို၊ ဆန်ဒတွကေိုလည်း မလှနဆြနန်ိုငတ်ော့တဲ့ ကြူပကြ ကိုယကြို အသာလေးနှိမ့ခြလွိုကတ်ော့ ကိုယ့လြီးကြီးက လေးဆယ့င်ါးဒီဂရီ ထောငတ်ကလြာတယ်။ အဖုတပြေါကဝြနဲ့ တည့သ်ှားတဲ့အခွိနမြှာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလိုကမြိတော့တယ်။ အဈမ စောကခြေါင်း နူးညံ့ညံ့လေးတွကေို ကြူပရြဲ့ဒဈက တိုးဝငသ်ှားတာ အရသာရှိလိုကတ်ာဗွာ။ စိတထြဲထငလြို့လား မသိဘူး။ အဈမဖငကြှီးကလည်း နောကဘြကကြို ကော့ပေးလာသလိုပဲ။ သတိမထားလိုကမြိခွိနမြှာပဲ ကြူပကြ အဈမရဲ့ ခါးကငွကြငွလြေးကို ကိုငပြှီး အနောကကြနေ လိုးနမေိပြီလေ။
အဈမ ဖငကြှီးကလည်း အခကြကြကြ အနောကကြို ကော့ကော့ပေးလာတယ်။ အဲ့လို စည်းခကြည်ီညီ လိုးနလေိုကကြှတာ မကြာပါဘူး၊ ကြူပလြီးကြီး ပူကနဲဖြစ်ပြီး သုတရြညတ်ှေ အဈမစောကဖြုတထြဲ ပန်းထည့လြိုကပြှီး ပြီးသှားပါတော့တယ်။
အဲလောကြ စည်းခကြည်ီညီ လိုးခဲ့ကြကတည်းက အဈမလည်း နိုးနမယေဆြိုတာ ကြူပသ်ိပါတယ်။ အဲတော့လည်း မထူးဇာတခြင်းပြီး အဈမကို နောကကြ ကပဖြကထြားရင်းက သူ့နို့ကြီးတွကေို ဖြဖြလေး ဆုပန်ှယပြေးနလေိုကမြိတော့တယ်။ အဈမက ဖြည်းဖြည်းလေး လှန့လြူးလိုကပြှီး
“နငကြလေ ငယင်ယကြ အကငွ့ကြို မပြောကသ်ေးဘူး”
ဆိုပြီး ပြောလာတယ်။
“ဟင် နင် ငါငယင်ယတ်ုန်းက လုပတ်ာလည်း သိတယပြေါ့”
ဆိုပြီး ပြနမြေးလိုကတ်ော့
“ဟဲ့ သိတာပေါ့ဟ။ မိန်းကလေးတွကေ ပုံမှန် ရိုးရိုးအိပပြွောန်လေို့ စောကဖြုတကြိုငခြံရတာကို မသိဘူးဆိုတာ ဖြစ်မှ မဖြစ်နိုငပြဲဟာ။ တကယတ်ော့ ငါလည်း အဲဒီတုန်းက စမ်းသပခြငွန်တေဲ့ အရှယဆြိုတော့ တမင် မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ခေဲ့တာပေါ့ဟ”
“ဟင် ဒါဆိုရင် အခုကရော”
“အခုကတော့ ခံချင်လြို့ဟေ့ ရှင်းပြီလား”
တဲ့။ အဟီး။ အစကတော့ မောငန်ှမဆိုတော့ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပရြမှာ တမွိုးကြီး ဖြစ်နကြသေေးတာပေါ့ဗွာ။ တခွီပြီးလို့ နောကအြခွီတွမှောတော့ သူ့အလိုလို ဖြစ်သှားတော့တာပဲ။ သူလည်း အတွေ့အကြုံရှိ၊ ကြူပလြည်း အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား လူတွဆေိုတော့ ဘာဂွာ၊ ပုလှတွလေည်ေး သူ့အလိုလို ဖြစ်သှားကြတာပေါ့။
သူ စလုံးမှာ နသှေားတဲ့ နှစ်ပတလြောကမြှာ ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ လငမြယားလိုပါဘဲဗွာ။ ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ကို လိုးလိုကကြှတာ။ အဈမက ပြနခြါနီး ပြောသှားသေးတယ်။ နငကြ တောတ်ောြ အလိုးကောင်းတာပဲတဲ့၊ ငါ့ လငထြကတ်ောင် ကောင်းသေးတယတ်ဲ့။ စောစောထဲကသာ ငါတို့ ပြင့လြင်းခဲ့ရင် ဘယလြောကကြောင်းမလဲတဲ့။ ဟဲဟဲ။ နငလြည်း ပြနလြာလည်ဦးဟာ တဲ့။ အင်းပါလို့ ပြောလိုကရြတယ်။
ငယင်ယတ်ုန်းက စိတကြူးယဉကြို တောတ်ောကြှီးမှ အကောငအြထညဖြောလြိုကရြတာ ပြနတ်ှေးမိတိုင်း ကြညန်ူးရတယ်။ ဒါပါပဲဗွာ။ နောကဆြကတ်ှဲက တော့ ခငဗြွားတို့ဘာသာ စဉြးစားကြည့်ကြှပတေော့။
…………………………………………..
တဈနှစ်လောကကြှာတော့ ကြူပအြလုပကြ ဖိအားတွလည်ေး များလှန်းတော့ ပရောဂကြတ်ဈခု အပြီးမှာ ဗကေေးရှင်း သှားမယဆြိုပြီး ဘောစိကို ပြောလိုကတ်ယ်။ သူကလည်း သဘောပေါကတ်ယ်၊ အင်းလေ သှားပေါ့။ ကြူပ် ၂ ပတခြှင့ယ်ူပြီး ဗမာပြညကြို ထွကသ်ှားလိုကတ်ယ်။ ဟောတ်ယမြှာ တည်းလို့ရပမေဲ့ အဈမအိမမြှာပဲ တည်းလိုကတ်ယ်။
ယောကဖြကလည်း သဘောကောင်းပါတယ်။ ဒါပမေဲ့ ခကတ်ာက သူတို့အိမမြှာ လူက မပြတဘြူးဗွ။ ယောကဖြရဲ့အဈမ အပျိုကြီးရယ် ၊ အိမဖြောမြလေးရယ် ရှိတယ်။ အဲတော့လည်း ဘာမှ မဖြစ်နိုငဘြူးပေါ့ဗွာ။ သူတို့ အောကထြပကြ အခန်းမှာလည်း ယောကဖြရဲ့ညီမ မိသားစုရှိတယ်။ ယောကဖြကလည်း ယောကဖြရဲ့ညီမက ကလေးတဈယောကန်ဲ့ နောကထြပ် ကိုယဝြနအြရင့အြမာနဲ့ ဆိုတော့ အိမမြှာ အမြဲရှိတယ်။
အခုယောကဖြကလည်း ကိုယပျိုငတ်ကျကစီလေး ဆှဲနတယေဆြိုတော့ ကြုပရြောကတ်ုန်း ဘယန်ရောသှားချင်ခြငွြ လိုကပျို့ပေးဖို့ ရယဒြီပဲ။ တဈခုပဲ ရှိတယ်။ ယောကဖြညီမရဲ့ ယောကြွားက သင်ျဘောလိုကန်တယ်ေ ဆိုတော့ သူ့ညီမ ကိုယဝြနအြရင့မြာကြီးကို အိမမြှာ ယောကြွားသား မရှိ၊ တဈယောကထြဲ ပစ်မထားနိုငလြို့ ယောကဖြက ခရီးဝေး မသှားနိုငဘြူး။
ကြူပကြ ဗမာပြညရြောကတ်ုန်း ငယင်ယတ်ုန်းက မရောကခြဲ့လိုကရြတဲ့ တောငကြှီး အင်းလေးတို့ဖကကြို သှားမယဆြိုတော့ အဈမက ကနွော့ကြို တဈယောကထြဲ စိတမြခဘွူး သူလိုကပျို့မယ် ပြောတယ်။ ယောကဖြကလည်း အေးလေ လိုကသ်ှားလိုကပြါ သူတော့ အိမမြှာ စောင့န်ခေဲ့မယတ်ဲ့။
အဲဒါနဲ့ ကြူပတ်ို့မောငန်ှမ နှစ်ယောကထြဲ ခရီးထွကြ ခဲ့ကြတယ်။ ခရီးတလွှောကလြုံးမှာ ကြူပတ်ို့ကို မောငန်ှမမှန်း ဘယသ်ူမှ မသိဘူး ဆိုတော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ လငမြယားလိုလိုနဲ့ ဒိုးကြတာပေါ့။ ဟန်းနီးမှန်း ထွကရြသလိုပဲဗွာ။ နေ့ဘကဆြို လွှောကလြည် ကြပြီး ညနဘကြေ ဟောတ်ယပြှနရြောကလြို့ ရမေိုးခွိုး စားသောကပြှီးတာနဲ့ ကုတငပြေါြ ရောကတ်ော့တာပဲ။
ကြူပအြဈမက အောကပျိုင်း တောတ်ောတ်ောင့တ်ာ။ ပေါငလြုံးကြီးတွကလေည်း တုတတ်ုတခြဲခဲ၊ ဖငလြုံးကြီးကလည်း အကြီးကြီးဆိုတော့ ဒေါ့ကီဆှဲလို့ အရမ်းကောင်းတာ။ နောကပြှီးတော့ သူ့ပေါငလြုံးတွကေ တုတသ်ာတုတတ်ာ အဆီအရဈတွေ မရှိနဘေူး လုံးချောပြီး ပြောငန်တေော့ အရမ်းမိုကတ်ာ။ ကလေးမှေးထားဖူးလို့ ဗိုကကြှောတွေ ပြတန်တောရှိပမေဲ့ လေးဘကထြောကကြုန်းလိုကရြင် မမှငရြတော့ပါဘူးဗွာ။
ကြူပတ်ို့လည်း ပုံစံမွိုးစုံအောင် လိုးပြီးဖူးနတေော့ ကြူပကြ သူ့ဖငကြို လိုးချင်န်တယေဗြွာ။ အဲဒါနဲ့ ဂယွလြေး လကမြမှာ သုတသ်ုတပြှီး ထိုးကြည့်တ်ယ်။ သူက နင် ဖငလြုပခြငွလြို့လားတဲ့ မေးလာတော့ ဒီကကောငလြည်း ဘယင်ှင်းလိမ့မြတုန်း အင်း ဆိုတော့ အဖောစြှတပြှီး ဂယွမြွားများသုံးဟာတဲ့။
အဲဒါနဲ့ သူ ဖငဘြူးတောင်း ထောငပြေးတော့ ဖငပြေါကကြို ဂယွတ်ှေ ညှဈထည့ြ၊ ပြီးတော့ လကခြလညန်ဲ့ အရင် ကလိုင်းတာပေါ့။ နောကတ်ော့ လကည်ိုး နဲ့ လကခြလည်၊ နောကတ်ော့ လကသ်ကြှယပြါပေါင်း လကသ်ုံးချောင်းနဲ့ လေ့ကငွ့လြိုကပြှီးမှ ကနွော့လြီး ထည့လြိုးပစ်လိုကတ်ယ်။
ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ သူ့ဖငလြုံးကြီးတွကလေည်း အိနတေော့ တုနခြါနတောပဲ။ ကြူပလြီးတောင် ပြနမြနုတတ်ော့ဘူး။ တခွီလုံး အပြီးကိုလုပပြှီး ဖငထြဲမှာပဲ ပြီးပစ်လိုကတ်ယ်။ သူ့ကိုကြည့်တ်ော့လည်း အကြိုကတ်ှေ့နပေုံ ဖငခြံဖူးပုံလည်းရတော့ လိုးပြီးတဲ့အခါ တဈယောကကြို တဈယောကြ ဖကပြှီးနားကြတဲ့အခါ မေးကြည့်လြိုကတ်ယ်။
“အဈမ နင့ယ်ောကြွားက နင့ဖြငကြို လိုးဖူးလား”
“ဟင့အြင်း”
“နင့ကြိုကြည့်ရြတာ ဖငအြလိုးခံဖူးသလိုပဲ”
“အင်း… ငါဖငအြလိုးခံဖူးတယ်။ ဒါပမေဲ့ ငါ့ယောကြွားနဲ့ မဟုတဘြူး”
သူက ပြုံးစေ့စေ့နဲ့ ပြောတယ်။ ကြူပလြည်း အရမ်းကို စိတဝြငစြားသှားတယ်။
“ဟင် အဲ့တာဆို နင် ယောကြွားမရခငကြတည်းက ဒါတွေ လှုပရြှားဖူးတာပေါ့ ဟုတလြား”
“မဟုတဘြူး။ အိမထြောငကြပြှီးမှ”
တဲ့။ ကြုပကြ အရမ်းစိတဝြငစြားသှားပြီး သူ့ကို ပြောပြခိုင်းတော့ သူက
“အင်း နငကြ ငါ့ယောကြွားလည်း မဟုတဘြူး။ သူစိမ်းလည်း မဟုတဘြူး။ ငါ့မောငဆြိုတော့ ပြောပြရမှာပေါ့ ”
ဆိုပြီး ပြောပြတယ်။ သူ အိမထြောငကြပြှီးတော့ အလုပဝြငတ်ော့ သူ့အလုပကြ နယတ်ှေ သှားရတယတ်ဲ့။ အဲတော့ ယောကြွားနဲ့ တခါတလကြရေင် တဈပတန်ှဈပတလြောကြ ခွဲပြီး သှားရတယတ်ဲ့။ သူတို့ အဖြဲ့မှာက မိန်းကလေးတွရေော ယောကြွားလေးတွရေော ပါတယတ်ဲ့။ အဈမကလည်း အရှယကြောင်းတုန်း၊ ကာမဆန်ဒ အတကကြှှဆုံး အခွိနမြှာ ယောကြွားနဲ့လည်း ခွဲနရေ၊ တခွားယောကြွားလေးတွနေဲ့လည်း လကပြှန်းတတီးနရေ ဆိုတော့ စိတတ်ှကေ ထတာပေါ့တဲ့။
ဖြစ်ချင်တ်ော့ တဈနေ့ သူတို့ သုံးပတလြောကကြှာတဲ့ ခရီးစဉပြှီးတဲ့ တဈနေ့မှာ အထိမ်းအမှတအြနနေဲ့ ညနကတေည်းက စပြီးသောကကြှတယတ်ဲ့။ ညဖကကြှတော့ ကနွတ်ဲ့သူတွကေ အတွဲအလွှိုအလွှိုနဲ့ ပြောကသ်ှားကြတာ သူနဲ့ သူတို့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင် ဘဲကြီးတဈယောကပြဲ ကနွခြဲ့တယတ်ဲ့။
ဘဲကြီးက အသကကြှီးပြီ အိမထြောငသ်ည်။ သူ့ကလေးတွတေောင် အရှယရြောကန်ပြေီတဲ့။ ဘယကြနေ ဘယလြို ကုတငပြေါရြောကသ်ှားမှန်း မသိဘူး၊ ဘဲကြီးက သူ့ကို ဘာဂွာ အပီကိုငတ်ာတဲ့။ သူက မကောင်းပါဘူး ဆရာရယ် ဘာညာပြောရင်းနဲ့ကို အခွီခွီ ပြီးရတယတ်ဲ့။
သူ့စောကဖြုတထြဲ လွှာကြီးထိုးထည့ရြင်း လကခြွောင်းတွကေ တဈဖကကြ စောကစြေ့ကို ဖိပြတပြေးပြီး နောကတ်ဈဖကကြ သူ့ဖငဝြကို ဆော့ရင်း ထိုးပေးတယတ်ဲ့။ နောကတ်ော့ သူ့ကို လှကြေီးထိုးနဲ့ တဈခွီ ကောင်းကောင်းလိုးပေးလိုကပြှီး နှစ်ယောကစြလုံး အိပမြောကသွှားကြတယဆြိုပဲ။
နောကြ သူတရေးနိုးတော့ သူ့ဖငပြေါကကြို အဲလူကြီးက ဂယွသ်ုတထြားတဲ့ လကခြွောင်းနဲ့ ထိုးဆော့နတယေတ်ဲ့။ သူလည်း ခံစားရတာလေးက တမွိုးလေးမို့ အသာငှိမန်လေိုကတ်ယတ်ဲ့။ အဲဒီနောကတ်ော့ လကတ်ဈချောင်းကနေ နှစ်ချောင်း၊ နောကသ်ုံးချောင်း ပြီးတာနဲ့ သူ့လီးကြီးကို ထည့လြိုးတော့တာပဲတဲ့။ သူက အရမ်းကြှမ်းပြီး အကိုငအြတွယလြည်း တောတ်ော့ နည်းနည်းနာတာကလှဲပြီး ခံလို့ကောင်းတယတ်ဲ့၊။
အဲဒါနဲ့ နောကပျိုင်းကြတော့ ခရီးထွကတ်ိုင်း အဲဒီဘဲကြီးနဲ့ လိုးဖြစ်ကြတယတ်ဲ့။ အဲဒီဘဲကြီးက အဖုတကြို လိုးပမေဲ့ ဖငကြိုတော့ အနည်းဆုံး တဈခါခတွယတ်ဲ့။ သူတို့ အဖဲယားက တဈနှစ်လောကပြဲခံပြီး နောကြ ဌာနတွေ မတူတော့ ဇာတလြမ်းပြတသ်ှားတယတ်ဲ့။
သူ့အဖြစ်အပကြကြို ပြောပြပြီးတော့ ကြူပလြီးကြီးက မာတင်းတောင့တ်င်းနပြေီ။ အဈမက ရယပြှီး နငကြလေ၊ ကိုယ့အြဈမ သူများဖငခြတွဲ့အကြောင်း နားထောငပြှီးတောင် လီးက တောငသ်ေးတယတ်ဲ့။
ကြူပကြလည်း အေးဟာ ငါမနနေိုငတ်ော့ဘူး နင့ဖြငကြို ထပလြိုးဦးမယ် ဆိုတော့၊ သဘောတဲ့။ အဟီး အဲ့ဒီတဈခေါကြ ဗမာပြညကြို ပြနလြညရြတာတော့ အပီပဲဗွာ။ စလုံးပြနရြောကပြှီးတော့တောငမြှ ကြူပမြှာ လှမ်းနသေေးတယဗြွာ။ viber တွေ ဘာတွနေဲ့ ကြူပတ်ို့ ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ဒီကြားထဲ သူ့သမီးလေးကို ကြည့်ရြှု့ပေးဖို့လည်း မှာပါသေးတယ်။
တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြဲ တဈနေ့တော့ မီးမီးက ဖုန်းဆကတ်ယ်။ မီးမီးဆိုတာ ကြူပအြဈမရဲ့ သမီးပေါ့ဗွာ။ သူက NUS မှာ တကန်တောလေ။ ဖဖေောဝြါရီ လကုနခြါနီးမှာ ရီးဆကဝြိ တပတပြိတတ်ာ။ ဒီတဈခါ ဗမာပြညကြို မပြနခြငွဘြူး၊ ဘယသ်ှားရမှန်းမသိလို့ လေးလေး ဘာအစီစဉရြှိလဲလို့ မေးလာတယ်။
ရိုငရြယကြာရဈဘီရမ် ခရုဇြ မလေးရှားဘကသ်ှားတာ လေးညခရီးစဉြ လကမြှတ် ဝယထြားပြီးတော့ မသှားဖြစ်လို့ဆိုပြီး ကြုပရြဲ့ သူငယခြငွြးတဈယောကြ လာရောင်းနတော တနလြှန်းလို့ သှားရငကြောင်းမလား စိတကြူးနတောနဲ့ ငါ ခရုဇသ်ှားရင် လိုကမြလား ဆိုတော့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ လိုကမြယ် ဆိုပါလရေော။
အေး ငါမေးကြည့်လြိုကပြှီး ပြနခြေါမြယ် ဆိုပြီး သူငယခြငွြးကို အမှနဖြုန်းဆကရြတယ်။ မင်းမှာ လကမြှတရြှိသေးလား ဆိုတော့ ရှိသေးတယတ်ဲ့။ သူတို့ လငမြယားအတွကြ ဝယထြားတာ တဈနှစ်လောကြ ကြိုဝယထြားရင် ဈေးပေါတယဆြိုပြီး ဝယထြားကြတာ။ မိန်းမက ဗိုကကြှီးလာတော့ မသှားနိုငကြှတော့ဘူးလေ။ အဲတော့ ကြူပယ်ူမယလြည်းဆိုရော ဝမ်းသာအားရနဲ့ ပြနရြောင်းပေးတာပေါ့။
အဲဒီနေ့ကြတော့ တူမလေးကို ဝငခြေါပြှီး သင်ျဘောပေါြ တကကြှတာပေါ့။ တူမက သူ့အမနေဲ့တူလို့ မကြန်ှာလေးက ချောပမေဲ့ သူ့အမလေိုတော့ ဘောဒြီက မလှရှာဘူး။ NUS မှာ အီလကထြရဈကယ် အငဂြငွန်ီယားရင်း တကန်တယေဆြိုတော့ ဉာဏကြတော့ ကောင်းပါ့။ မကြမြှနကြလည်း အထူကြီးနဲ့။ ကိုယလြုံးလေးက ဝတုတလြေး။ အသားအရညကြတော့ ကြူပအြဈမလို ညိုဝင်းမနဘေူး။ သူ့အဖေ တရုပမြွိုးဘကကြို လိုကလြို့ ဖြူဖြေးနတယ်ေ။ ပေါငလြုံးလေးတွကေ တုတတ်ုတလြေးတွနေဲ့ ချောမှတမြှတလြေးတွပေဲ။ ခါးကတော့ မရှိရှာဘူး စညပျိုင်းလုံးလေးလိုပဲ။ အရပ် က ၅ ပေ ၄ လောကရြှိတော့ သိပမြပုဘူးဆိုတော့ ထောငထြောငမြောင်းမောင်းလို ဖြစ်နတောပေါ့။
သင်ျဘောပေါရြောကလြို့ ကြူပတ်ို့နရမေဲ့ အခန်းကို ရောကတ်ော့မှ သတိရတယ်။ ဟိုကောငတ်ှကေ သူတို့လငမြယားအတွကြ ဝယထြားတာမို့ ကုတငကြ တဈလုံးပဲ ရှိတယ်။ တူဝရီးပဲလေ ရပါတယလြို့ ကြူပတ်ို့ အချင်ြးချင်ြး ပြောရင်း ဘာမှမထူးဆန်းသလို လုပန်ကြပေမေဲ့ ကြူပရြငတ်ှကေ ခုနန်ပြေီဗွ။ အဈမသာ သိရငတ်ော့ ဒုကျခပဲ။ သူ့သမီးကို ခရုဇခြေါသ်ှားပြီး တဈခန်းထဲ တဈကုတငထြဲမှာသာ အတူတူအိပမြှန်း သိသှားရင်၊ ဘာမှမဖြစ်တာတောင် သူကတော့ ကြုပကြို ယုံမှာ မဟုတဘြူးဗွ။
ကြုပကြိုယကြွုပလြည်း စိတမြခတွော့ဘူး။ အခုထဲက တွေးပြီး လီးတောငန်ပြေီလေ။ ကြူပတ်ူမလေးကလည်း လူကသာ စညပျိုင်းလုံးလေး၊ မကြန်ှာလေးက ချောချောလေး၊ ပေါငလြုံးတွကလေည်း တုတတ်ုတ် ဖြေးဖြေးကြီးတွေ။ အခု သူက ဂငွြးဘောင်းဘီ အတိုဝတလြာတော့ ကြူပ် မှငန်ရတောပေါ့။ နောငခြါ နောငလြာဈေးပေါ့ကြာ ဆိုပြီး ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ အထုပအြပိုးတွေ ကလော့ဆကထြဲထည့ပြှီး သင်ျဘောမထွကခြင် ထုံးစံအတိုင်း ဆေ့ဖတီး ထရိနန်ငကြို သှားကြရတယ်။ အဲဒါလည်းပြီးရော သင်ျဘောလည်းထွကတ်ော့ ကြူပတ်ို့ ဝါးတီးခန်းကို ထွကလြာတော့တာပေါ့။
အဲမှာက အစားအသောကကြ ဖရီးရပမေဲ့ ဘီယာဝိုငကြတော့ ဝယသ်ောကရြတယ်။ ကြူပကြ ဘီယာတဈဗူးမှာတော့ မီးမီးကလည်း သူလည်းသောကမြယ် ဆိုပြီး လုပလြာတယ်။ နငဖြစ်ရဲ့လားလို့ မေးတော့။ ဟာလေးလေးကလည်း မီးက အသကြ ၂၀ ပြည့တ်ော့မှာ လုပလြာသေးတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ခကြှာ ဆိုပြီး မှာပေးလိုကတ်ယ်။
သင်ျဘောက ညနငေါးနာရီလောကကြနေ စထွကလြာတာ မနကြ ၈ နာရီလောကမြှ ကြာလာလနပြူကို ရောကမြှာဆိုတော့ ပငလြယထြဲ တဈညလုံး မောင်းမှာလေ။ ညနစော ဖရီးရတာဆိုတော့ ဟိုစားဒီစား၊ ဘီယာလေးမှာသောကလြိုကန်ဲ့ တူဝရီးနှစ်ယောကြ နည်းနည်းထွလောကြတယ်။ ကုန်းပတပြေါမြှာလည်း မှောငန်ပြေီမို့ ဘာမှ ကြည့်စြရာမရှိ။ နိုကကြလပတ်ှေ ရှိရာလည်း ကြူပကြ မသှားချင်ြ။
မီးမီးကို မေးကြည့်တ်ော့ သူကလည်း မသှားချင်ဘြူးတဲ့၊ ဒီညတော့ အခန်းပဲ ပြနအြိပရြအောင် လေးလေး ရာ ဆိုတာနဲ့ ကြုပတ်ို့ ၂ ယောကြ ရိမ်းတိမ်းယိုငတ်ိုငန်ဲ့ ကိုယ့အြခန်းဆီ ပြနလြာခဲ့ကြတယ်။ သင်ျဘောကလည်း လှိုင်းကြောင့ြ မသိမသာ လှုပတ်ာနဲ့ ဘီယာ အရှိနလြေးနဲ့ ဆိုတော့ ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ တိုးတိုးခွေ့ခွလေေးနဲ့ ပြနလြာကြသဗွ။ သူ့ကိုယ် အိအိလေးရဲ့အထိအတွေ့နဲ့ ကြူပလြီးကတော့ ဘောင်းဘီအောကမြှာ တောတ်ောကြို တင်းမာနပြေီ။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ သူက ရချိုးခန်းထဲ အရငဝြငပြှီး တီရှပန်ဲ့ ပါဂွားမား ဘောင်းဘီရှညဝြတပြှီး ပြနထြှကလြာတယ်။ ဟိုကြ ဒီကောငမြလေး တီရှပအြောကမြှာ ဘာမှ မဝတထြားပါလား၊ သူ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေ ခွှနန်တော တွေ့နရတေယ်။ ကြုပလြည်း ရချိုးခန်းထဲဝင် သေးပေါကပြှီး ဘောင်းဘီနဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခွှတပြှီး လုံခွညလြဲဝတလြိုကတ်ယ်။ အပေါကြ တီရှပကြတော့ လဲမနတေော့ဘူး။
ရချိုးခန်းအပြငထြှကလြာတော့ ပုဆိုးအောကကြ လီးကြီးတောငန်တောကို မီးမီး မမှငရြအောင် ခါးလေးကိုင်းပြီး မသိမသာ ထွကလြာရတယ်။ မီးမီးက မီးတောင် မှိနထြားပြီး စောငအြောကဝြငန်ပြေီ။ အခန်းထဲမှာလည်း အဲယားကြန်းကို အပီတငထြားတော့ နည်းနည်းလေး အေးနတယေလြေ။
ကြူပလြည်း သူ့ဘေးကနေ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး စောငထြဲ ဝငလြိုကတ်ယ်။ သူက ကြူပဘြကကြို လှည့လြာပြီး ကြူပကြို လာဖကတ်ယ်။ ဟိုကြ ဒုကျခပဲ။
သူ့နို့သီး ခွှနခြွှနတ်ှကေ ကြူပရြငဘြတကြို လာထောကန်ပြေီး ကြူပရြဲ့ လီးကြီးကလည်း သူ့ဗိုကကြို သှားထောကန်မေိပြီဗွာ။ ကြူပပြါးစပကြ အလိုလိုပဲ သူနှုတခြမ်းတွကေို ငုံစုပလြိုကမြိတော့တယ်။ သူ့လကတ်ှကေ ကြူပလြညဂြုတမြှာ သိုင်းဖကလြာတော့ ကြူပလြကဖြဝါးတွကေ သူ့တီရှပအြောကကြလွှိုဝငပြှီး သူ့နို့ကြီးတွကေို နှယပြေးနမေိပြီ။
အခုမှတော့ မထူးတော့ဘူးဆိုပြီး သူ့တီရှပကြလေးကို လှနတ်ငပြှီး နို့လေးတွကေို ကုန်းစုပပြဈလိုကတ်ယ်။ နို့လေးတွကတေော့ အတောမြိုကသ်ဗွား။ အပျိုနို့လေးတွေ ဆိုတော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ အလုံးသေးလေးတွပေေါ့။
မီးမီးကတော့ လူးလှန့န်ပြေီး ကြူပကြိုလည်း သူပေါငန်ှဈလုံးနဲ့ လာညှပတ်ယဗြွ။ ကြူပကြ သူ့ပဂွားမားကို ခါးမွှော့ကြိုးကနေ ဆှဲခွှတခြလွိုကတ်ော့ ဖငကြှှပေးတယ်။ အောကမြှာလည်း အတွင်းခံ လုံးဝမရှိဘူး။
ကြူပလြည်း ပုဆိုးကို ကနထြုတပြဈလိုကတ်ယ်။ ပထမဆုံးအခွီ ဆိုတော့လည်း အရမ်းတင်းပြီး လိုးချင်စြိတကြ မှနန်ပြေီဆိုတော့ ဘာမှ နူးနပမြနတေော့ဘူး။ ကြူပရြဲ့ မာတောငန်တေဲ့ လီးကြီးကို ကိုငပြှီး သူ့စောကဖြုတဝြမှာ တေ့ပေးလိုကတ်ယ်။ သူ့စောကဖြုတကြလေးကလည်း အရညတ်ှေ ရှှဲနပြေီလေ။
လီးကို အသာလေး ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ စေးစေးလေး ဝငသ်ှားတယ်။ သူ့လကတ်ှကေ ကြူပကြွောကုန်းကို ကုတလြာတယ်။ အသံလေးလည်းထွကလြာတယ်။ အင့ြ.. လေးလေး .. တဲ့ ။ အဲဒါပဲ နောကြ ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။ အသကရြှူသံ ပြင်းပြင်းလေးနဲ့ ကြူပကြို တင်းတင်းလေးပဲ ဖကလြာတယ်။
စေးစေးလေးနဲ့ နူးညံ့နတေဲ့ အဖုတအြတွင်းသားလေးတွကေ အရသာရှိလိုကတ်ာဗွာ။ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားတယ်၊ ဘာမှ အတားအဆီးမရှိဘူး။ ဒီအရှယ်၊ ဒီခတ်မှော အပျိုစငလြို့တော့ မွှောလြင့မြထားတော့ သိပတ်ော့လည်း မအံ့သှပါဘူးဗွာ။ ကြူပကြလည်း အဲ့လို အနအထေားကို ကြိုကပြါတယ်။ ကိုယလြည်းမနာ သူလည်းမနာ အရသာတန်းရှိတဲ့ ဟာမွိုးပေါ့။
လီးအဆုံးထိ ဝငသ်ှားတာနဲ့ ကြူပလြည်း ဖငကြို ကြှကြှပြီး ဆောင့တ်ော့တာပေါ့။ သူကလည်း အောကကြ ကော့ကော့လာတယဗြွ။ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ ခဏလေးနဲ့ ကြူပလြီးကြီးက သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကသ်ှားတယ်။ သူလေးတောင် ပြီးမပြီး မသိလိုကဘြူး၊ အဟီး။
ကြူပလြီးက သုတရြညတ်ှေ သူ့စောကဖြုတလြေးထဲ တဖြောဖြော ပန်းထုတပြှီးတော့ ကြူပတ်ို့ ဆီးခုံနှစ်ခု ဖိကပထြားပြီး တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းတင်းကြပကြှပဖြကပြှီး နှပန်လေိုကကြှတော့တယ်။
——————————————-
ကြူပတ်ရေးနိုးလာတော့ သင်ျဘောကြီးက တအိအိပဲ။ တကယကြ အခန်းထဲနလေို့တာ မောင်းလို့ မောင်းနမှန်ေးတောင် မသိရပါဘူးဗွာ။ မနေ့ညက မီးမှိနမြှိနလြေးက အခု နိုးလာတော့ မကြစြေ့က ကငွ့သ်ားရနလေို့လားမသိ၊ လင်းထိနန်သလေိုပဲ။
မီးမီးကတော့ ဘေးမှာ အသကမြှနမြှနလြေးရှူလို့ အိပမြောကနွတယ်ေ။ ကြူပကြိုခွထားတဲ့ သူ့ပေါငလြုံးကို အသာလေးမပြီး အိပယ်ာပေါကြ ထလိုကတ်ော့ သူလူးလှန့ပြှီး နိုးလာတယ်။ လေးလေး ဘယသ်ှားမလို့လဲလို့ အိပခြငွမြူးတူး အသံလေးနဲ့ မေးတယ်။
ကြူပလြည်း ရှူးသှားပေါကမြလို့လို့ ပြောပြီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့တယ်။ သေးပေါကပြှီး လီးကို ဆပပြှာရညန်ဲ့ သချောဆေးကြောလိုကတ်ယ်။ ရချိုးခန်းတံခါး ဖြင့လြိုကတ်ော့ မီးမီး ထလာတယ်။ အပေါကြ တီရှပပြဲ ဝတထြားပြီး အောကကြ ဘာမှ ဝတမြထားဘူး။ ဒါပမေဲ့ တီရှပကြ ပေါငလြယန်ားထိ ရောကန်တေော့ ပေါငလြုံးလောကပြဲ မှငရြပါတယ်။
သူလည်း ရှူးပေါကခြငွလြို့ ထငပြါတယ် ကြူပကြို ဘာမှမပြောတော့ပဲ ရချိုးခန်းထဲကို အမှနဝြငသ်ှားတယ်။ ကြူပလြည်း အခုကြတော့ မကြလြုံးက ပြနကြယွလြာပြီဗွ။ ဗိုကလြည်း နည်းနည်းဆာလာသလိုပဲ။ အိမမြပြောသ်ှားခငလြေး ကိုယ့တ်ူမကို လိုးလိုကရြတယဆြိုတာလည်း စိတထြဲမှာက ရှိနပြေီး၊ အခုလည်း တဈခန်းထဲ၊ ဒီညအပြင် နောကထြပ် ၂ ည အတူတူ အိပရြဦးမယဆြိုတာ သိတော့ လီးက နည်းနည်း ပြနမြာချင်လြာတယ်။
အခုတော့ တဈခုခု သှားစားရဦးမယလြေ ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ဘောငဘြီတိုတဈထည် ကောကဆြှဲဝတလြိုကတ်ယ်။ ခဏနတေော့ မီးမီးလည်း ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာတယ်။ ကြူပကြသာ မကြန်ှာပူသလိုလို ဘာပြောရမှန်း မသိသလိုလို ဖြစ်နတော ။ သူက ကြူပအြနားရောကတ်ော့ ကြူပပြါးကို ရှတကြနဲ နမ်းလိုကပြှီး ဗိုကဆြာတယ် လေးလေး၊ တဈခုခု ထွကစြားရအောငတ်ဲ့။ ပြောပြီး သူ့အဝတပြုံထဲက ပငတ်ီလေး တဈထညထြုတပြှီး ကောကစြှပလြိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ ဆံပငကြို သူ့ဘရှပန်ဲ့ နည်းနည်း ဟိုသပဒြီသပလြုပပြှီး သှားရအောငတ်ဲ့။
ဟဲ့ နငအြောကကြ ဘာမှ မဝတတ်ော့ဘူးလားဆိုတော့၊ ပငတ်ီ ဝတပြှီးပြီလတေဲ့၊ တီရှပကြ ပေါငလြညရြောကန်တော ဘယသ်ူမှ မသိပါဘူးတဲ့။ အင်းလေ သူရတယဆြို ပြီးတာပဲပေါ့။ ကြူပတ်ို့ အခန်းထဲက ထွကလြာခဲ့ကြတယ်။
ညဘကတ်ော့ စားစရာ များများစားစား မရှိတော့ဘူး။ နည်းနည်း အေးချင်န်ပြေီဖြစ်တဲ့ ပီဇာလေး တဈစိတန်ှဈစိတလြောကြ ယူစား၊ အိုကဈြတီးလေး သောကပြှီးး ဘေးပြတင်းပေါကကြနေ မှောငမြဲနတေဲ့ ပငလြယရြပြငေကြှီးကို ကြည့်န်မေိတယ်။ စားသောကဆြိုငထြဲမှာလည်း သန်းခေါငကြွောန်ပြေီမို့ လူသိပမြရှိပမေဲ့ အပြတကြှီးတော့ မဟုတဘြူး။ ကြူပကြသာ နည်းနည်း စိတထြဲမှာ အပြဈရှိသလို ဖြစ်နတော မီးမီးကတော့ အေးဆေးပဲ။ ဘာမှမဖြစ်သလိုနဲ့ စားသောကန်တယ်ေ။ သူလည်း စားသောကပြှီးသှားမှ
“လေးလေး ကုန်းပတပြေါြ လွှောကကြှည့ရြအောင်၊ မီးတဈခါမှ အဲလို ပငလြယထြဲ မစီးဖူးဘူး”
“အင်းလေ သှားကြတာပေါ့”
ဆိုပြီး အပေါဆြုံးအထပကြ ကုန်းဘတပြေါကြို တကြ သှားကြတယ်။ လကလည်း သိပမြသာတဲ့ညမို့ အဝေးနရောတွကေ မှောငမြဲနပမေေဲ့ သင်ျဘောပေါမြှာကတော့ တခွို့နရောတွကေ လင်းထိနန်ပြေီး တခွို့နရောတွကေ အမှောငရြိပကြနွတယ်ေ။ ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ နည်းနည်းလေး အရိပကြတွဲ့နရောလကရြမ်းနားမှာ ရပပြှီး ပငလြယပြှငကြို ကြည့်န်မေိကြတယ်။
လကလေည်း နည်းနည်းလေး တိုကန်တေော့ နည်းနည်းအေးသလို ဖြစ်လာလို့ မီးမီးက ကြူပရြငခြှငထြဲ ဝငလြာတယ်။ ကြူပလြည်း ဘာရယမြဟုတ် အလိုလို သူ့ကိုယလြေးကို နောကကြ ဖကထြားမိတယ်။ ကြူပည်ီလေးကတော့ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ခကြခြငွြးကို မာတကလြာတယ်။ မီးမီးကတော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ ကြူပရြငခြှငထြဲကို ပိုပြီးတိုးဝငလြာတယ်။ နောကသ်ူ့လကတ်ဈဖကကြို နောကပြဈပြီးကြူပလြီးကြီးကို ဘောင်းဘီပေါကြနေ ပြတပြေးလာတယ်။ အဲတော့လည်း လီးက တဖြည်းဖြည်း မာတောငလြာတာပေါ့။
အခန်းပြနကြှရအောငကြှယလြို့ ကြူပပြှောလိုကတ်ော့ အင်း ဆိုပြီး ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ ဦးလေး တူမနဲ့ မတူ၊ သမီးရည်းစားနှစ်ယောကလြိုပဲ ဖကပြှီး ပြနခြဲ့ကြတယ်။
ကြူပတ်ို့ အခန်းထဲ ပြနရြောကလြို့ အခန်းတံခါးပိတပြှီးတာနဲ့၊ အိပယ်ာစငဘြေးမှာ ရပလြိုကရြော မီးမီးက ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ကြူပရြှေ့မှာ ထိုငခြလွိုကပြှီး ကြူပဘြောင်းဘီကို ဆှဲခွှတခြလွိုကတ်ယ်။ ကြူပကြောငကြှီးက ခုနကတာြးက မာနတော ဖြောင်းကနဲ ထွကလြာတာပေါ့။ အဲဒါ သူ့လကကြလေးနဲ့ တဈခကြန်ှဈခကြြ ကြင်းလေး တိုကပြေးလိုကပြှီး သူ့ပါးစပလြေးနဲ့ ငုံလိုကတ်ယ်။
အား.. ကြူပအြကြောတွတေောင် တုနတ်ကသ်ှားတယ်။ အာငှေ့နှေးနှေးလေးရယ် နှုတခြမ်းအေးအေးလေးရယ်။ အရသာနှစ်ခု ကြူပလြီးအရင်းနဲ့ အဖြားမှာ တွေ့နရတေယ်။ နောကတ်ော့ စုပလြိုကတ်ာ တစဈစဈနဲ့ အာ့ တောတ်ောကြောင်းတာပဲ။ ဘယတ်ုန်းကများ အဲဒီဟာတွေ တတန်ပေါလိမ့လြို့ လည်း တွေးနမေိတယ်။
ကြူပလြည်း ပုလှမှေုတတ်ော့ ခံဖူးပါတယဗြွာ။ ဒါပမေဲ့ သူကလေးက ကောင်းလှန်းအားကြီးတယ်။ ကြူပ် သူ့ခေါင်းလေးကို ကိုငပြှီး သူ့ပါးစပထြဲ ဆောင့မြလိုးမိအောင် မနည်းထိန်းနရတေယ်။ နောကြ ကြူပလြုံးဝ မထငမြှတတ်ာ ဖြစ်သှားတာ။ သူ ကြူပလြီးထိပကြို လညခြွောင်းထဲထိအောင် သှင်းလိုကတ်ာပဲ။
ကြူပလြီးထိပဖြူးက သူ့အာသီးလေးကို ထိပြီး လညခြွောင်းထိပလြေးမှာ ကြပပြှီး ထိုးဝငသ်ှားတော့ ကြူပမြနနေိုငတ်ော့ဘူး။ တဈခကြန်ှဈခကြြ လညခြွောင်းကို ဆောင့လြိုးပစ်လိုကမြိတယ်။ အဲ့ဒါ နောကဆြုံး ထိန်းထားနိုငတ်ာပဲ။ ကြူပလြီးထိပကြ လရညတ်ှေ တဗှဈဗှဈနဲ့ သူ့လညခြွောင်းထဲကို ပန်းထုတလြိုကမြိတယ်။ ကြူပဒြူးတွတေောင် ကြေးညှှတသ်ှားတယ်။
သူလည်း ကြူပလြီးကြီးကို လညခြွောင်းထဲက ဆှဲထုတပြှီး ပါးစပထြဲမှာ ငုံရကကြပဲ သုတရြညတ်ှကေို တဂွတဂြှတ် မွိုခပြဈလိုကတ်ော့တယ်။ အား အဲဒါ ကြူပပြထမဦးဆုံးအကြိမ် deep throat ဆိုတာ ကိုယ့ကြို လုပပြေးတာ ခံဖူးလိုကတ်ာပါပဲ။ နောကဆြုံးအကြိမတ်ော့ မဟုတဘြူးဆိုတာ ခငဗြွားတို့ သဘောပေါကကြှမှာပါ။ ဟဲဟဲ။
ကြူပလြရညတ်ှေ အကုနမြွိူခပြှီးတော့မှ မတတ်တထြရပပြှီး ကြူပကြို ဗိုကခြေါကလြိမဆြှဲပြီး မကြစြောင်းလှလှလေး တဈခကြထြိုး၊ ဟှန်းလူပျိုကြီး ဘယကြတည်းက အောင်းထားလည်း မသိဘူး၊ တဈခါထဲ တဈဂါလံလောကရြှိမယ်၊ ဗိုကတ်ောငဝြသှားတယတ်ဲ့။ ကြူပကြို နောကပြှီး ရခွေိူးခန်းထဲ ဝငသ်ှားပါရော။
မီးမီး ရချိုးခန်းထဲက သန့စြငပြှီး ထွကလြာတော့ ကုတငပြေါြ (တကယတ်ော့ နံရံက ဆှဲခထွားတဲ့ အိပယ်ာစငပြါ) တကလြှဲတော့၊ ကဲ ဒီတဈခါ လေးလေး ပြုစုရမယ့် အလှည့ဆြိုတော့ ရပါတယ် လေးလေးရယတ်ဲ့။ လုပခြငွမြှပါ အားနာပြီး လုပပြေးစရာမလိုပါဘူးတဲ့။ စပဖြှည်းဖြည်းနဲ့ ကြူပကြို လာနောကန်သေေးတယ်။
ကြူပကြ ဟဲ့ ငါက နင့စြောကဖြုတကြို ယကခြငွလြို့ဟေ့ ရှင်းပြီလားလို့ ပြောလိုကတ်ယ်။
ကြူပ် သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြား ခေါင်းထိုးဝငပြှီး ပငတ်ီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ နောကမြှ ပေါငန်ှဈလုံးကို ကြူပလြကန်ှဈဖကန်ဲ့ တွန်းကားပြီး သူ့စောကဖြုတလြေးကို အပီယကတ်ော့တာ။ စောကစြိလေးကို လွှာဖြားနဲ့ ထိုးတော့ တအိအိနဲ့ ဖငကြို ကော့ကော့လာတယ်။ နောကတ်ော့ ကြူပကြ သူ့စောကစြေ့လေးကို လကခြွောင်းထိပကြလေးနဲ ဖိပြတပြေး၊ လွှာကိုလည်း သူ့စောကဖြုတအြတွင်းထဲ ထိုးထည့ြ၊ နောကလြကတ်ဈဖကကြ လကခြွောင်းကို တံတွေးဆှတပြှီး သူ့ဖငပြေါကလြေးထဲကိုပါ ထိုးထည့တ်ော့ ကော့လနတ်ှန့လြိမပြှီး ပြီးသှားတယ်။
ကောငမြလေးက အရညတ်ှေ ရှှမ်းလိုကတ်ာလည်း မမေးနဲ့။ ကြူပမြေးစေ့ တဈခုလုံးကို စိုရှှဲပပြသှေားတာပဲ။ သူလည်းမောပြီး နား၊ ကြူပလြည်း နည်းနည်း မောသှားတော့ နှစ်ယောကသ်ား ဖကပြှီး နားလိုကကြှတယ်။ ကြူပကြ သူ့တီရှပကြို လှနတ်ငပြှီး ခွိုခွိုတွကေို ဇိမခြံစုပန်မေိတယ်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ အားလေး ထည့စြုပလြိုကတ်ဲ့အခါ သူ့လကတ်ှကေ ကြူပခြေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို လာပြီး ဆုပဆြုပဆြှဲတယ်။
ကြူပလြည်း လီးပြနတ်ောငလြာတယ်။ သူ့ပေါငလြုံးတွကေို ကြူပလြီးကြီးက ထောကမြိနတေော့ သူလည်းသိတာပေါ့။ လေးလေး လုပခြငွလြုပတ်ော့လေ၊ မီးလည်း စိတပြှနထြလာပြီတဲ့။ အေးဟာ ဒီတဈခါ ခွေးလိုးလိုးမယ်၊ လေးဘကထြောကပြေး ဆိုတော့ ခကြခြငွြးပဲ အိပယ်ာပေါမြှာ လေးဘကထြောကကြုန်းပေးတယ်။
သူ့ပေါငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကြားက စောကဖြုတကြှီးက စောစောကမှ ကြူပယ်ကထြားတဲ့ တံတွေးတွေ စောကရြညတ်ှကေ ချောကသ်ှားပမေဲ့ အတွင်းက စောကရြညကြှညတ်ှကေ ပြနစြိုနတော တွေ့ရတယ်။ ကြူပလြည်း အနောကကြ မုဆိုးထိုငန်ဲ့ လီးကြီးကို သူ့အဖုတဝြမှာတေ့ပြီး ဒေါ့ဂီ ကောင်းကောင်းဆှဲတော့တာပဲ။ သူကလည်း အသံမွိုးစုံနဲ့ကို ငှီးတယ်။ ကြူပကြလည်း အားကုနထြည့ဆြောင့တ်ာ။
နှစ်ယောကစြလုံး တောတ်ောကြှာတယ်။ နောကတ်ော့ ကြူပလြည်း ဆောင့န်ရင်ေးက သူ့ဖငကြှီး နှစ်လုံးကြားက ဖငပြေါကလြေးကို လကမြနဲ့ ထိုးဆော့လိုကတ်ော့ အား အီး လေးလေး မီးပြီးပြီ ဆိုတာနဲ့ ကြူပလြည်း ထိန်းမနတေော့ပဲ သုတရြညတ်ှေ သူ့စောကဖြုတထြဲမှာပဲ ညှဈထည့ရြင်း ပြီးသှားတော့တယ်။
အဲလိုနဲ့ ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း ညားခါစ လငမြယား ဟန်းနီးမှန်းလို ဖြစ်နကြတောပေါ့။ အခန်းထဲမှာ လိုးလိုကြ၊ နည်းနည်းလေး ငှီးစီစီဖြစ်ရင် အပြငထြှကြ ပငလြယလြလေေး ရှူလိုကပြေါ့။
ကြူပကြ သူ့ကို ဖငလြုပခြငွတ်ယလြို့ ပြောတော့ သူက တဈခါမှ အလုပမြခံဖူးဘူးတဲ့၊ နာမှာကြောကတ်ယတ်ဲ့။ ကြူပကြ နာရင် ဆကမြလုပဘြူးလို့ စမ်းရမလားဆိုတော့ အင်း လုပကြှည့်တဲ့။
အဲဒါနဲ့ နောကြ အစားသှားစားကြရင်းနဲ့ သင်ျဘောက ပေါငမြုန့န်ဲ့ စားဖို့ ခထွားပေးတဲ့ ထောပတအြထုပလြေးတွေ လကတ်ဈဆုပလြောကြ နိုကယ်ူလာခဲ့တယ်။ သူ့ကို ဘာဂွာပေးတဲ့အခွိနမြှာ ထောပတထြုပလြေးတဈထုပ် အကုနန်ီးပါး ဖငထြဲ ထိုးထည့ပြှီ; လကန်ဲ့ ကလိုင်းပေးတော့တာ။ ပထမ လကတ်ဈချောင်း၊ နောကတ်ော့ လကန်ှဈချောင်း၊ ထောပတထြပထြည့ြ ထပကြလိုင်းပေးတယ်။ လကသ်ုံးချောင်းလောကြ ဝငတ်ာအထိ ခံနိုငလြာတယ်။
တကယကြ တဈခါထဲတော့ မဟုတဘြူး။ တဈခါလိုကကြလိုင်းလိုကြ စောကဖြုတကြို လိုးလိုကြ၊ နောကြ သူကိုယ့ကြို ပုလှမှေုတပြေးနတေုန်းလည်း ဆဈစတီနိုင်းလို လုပရြင်း ထောပတထြည့ြ ကလိုင်းတာ၊ နောကြ လကသ်ုံးချောင်းကို သူခံနိုငရြညရြှိလာမှ လီးစထည့တ်ော့တာ။
ပထမတော့ သူက နာတယလြို့ ပြောတယ်။ ကြူပကြ ပြနမြဆှဲထုတသ်ေးပဲနဲ့ ဝငသ်လောကမြှာ ရပထြားလိုကတ်ယ်။ သူနည်းနည်း အသားကသွှားပြီးတော့ ရတယလြို့ပြောမှ နည်းနည်း ဆကသ်ှင်းတယ်။ အဖောတ်ော့ စွတထြားရတာပေါ့။ နောကတ်ော့ တဈချောင်းလုံးကို ဝငသ်ှားတယ်။ အဲဒီအတိုင်းလေး ကပပြှီး ငှိမန်လေိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ သူ့ရှေ့ဖကကြို လကန်ဲ့ပတပြှီး စောကစြေ့လေးကို ကလိတယ်။ အဲဒီမှာ ဖငကြ လှုပလြှုပရြှရှ ဖြစ်လာတယ်။ မကြာပါဘူး သူ့ဖငကြို ကောင်းကောင်းလိုးလို့ ရသှားပါတယ်။
ဖငကြလည်း စေးစေးလေးဆိုတော့ လိုးလို့ကောင်းတယ်။ သူလည်း အောဟြဈငှီးတာပဲ။ နောကတ်ော့ တဖုန်းဖုန်း ဆောရြင်းနဲ့ လရညတ်ှေ အဖောထြဲမှာ ပန်းထွကသ်ှားတယ်။ သူ့စောကစြေ့ကိုလည်း လကန်ဲ့ ဆကဖြိပြတပြေးနတေော့ သူလည်း မကြာခငပြှီးသှားတော့တယ်။
……………………………………………….
အဲ့လိုနဲ့ ကြူပတ်ို့ တူဝရီးနှစ်ယောကြ ဖဲမှှေ့ယာ မဟုတလြို့ မအိစကတ်ဲ့ သင်ျဘောဘန့ဘြကပြေါမြှာ ခစွတ်လင်းခေါြ ကောင်းကောင်းနဲ့ အိပ်၊စား၊ကာမ ဤသုံးဝကို မပကြမြကြကပြဲ လုပန်ခေဲ့ကြတော့တာပေါ့။
နောကဆြုံး စလုံးဆိပကြမ်းကို ပြနလြာမယ့် ညမှာ ကြူပတ်ို့ ဒငန်ာ ထိုငစြားကြတော့ ကြူပတ်ို့စားပြဲမှာ လာစားကြတဲ့ တရုပအြဖိုးကြီးနဲ့ စကားစမှညပြှောရင်း ခငသ်ှားကြတယ်။
သူနဲ့အတူ သူ့သမီးလို့ ထငရြတဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကြ ပါလာတယ်။ မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ ခစွစြရာလေး။ စကကြငဒြရီတူး ပြီးလို့ စကကြငဒြရီ သရီး သှားတော့မယလြို့ ပြောတယ်။ အဲဒီတရုပကြှီးကို မီးမီးနဲ့ မိတဆြကပြေးလိုကတ်ော့ သူ့မကြလြုံးတွကေ အငှေ့ထွကန်သလေိုပဲ။
မီးမီးကလည်း ကြည့်ြဦးလေ။ ဝတထြားလိုကတ်ာ တီရှပကြို အောကကြ ဘာမှမခံထားဘူး။ သူ့နို့လုံးတွကလေည်း နည်းနည်းထွားတော့ မောကထြနရတေဲ့အထဲ နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးကလည်း ထောငထြလို့။
အဲဒီ တရုပအြဖိုးကြီးက စားပြီးတော့ သူ့အခန်းကို လိုကလြညဖြို့ ဖိတတ်ယဗြွ။ သူ့အခန်းက မာစကာဆှိ လို အထူးခန်းဆိုတော့ ကြူပလြည်း တဈခါမှ မရောကဖြူးလို့ စိတဝြငစြားတာနဲ့ လိုကသ်ှားလိုကတ်ယ်။ တကယ့ကြို အပြံစားပဲဗွာ။ အဖိုးကြီးက တောတ်ောခြမွြးသာပုံရတယ်။ အခန်းအနအထေားကို ကြည့်လြိုကတ်ာနဲ့ တောတ်ောဈြေးကြီးမယမြှန်း သိသာတယ်။
အဖိုးကြီးက သူ့အခန်းထဲက မီနီဘားကနေ အရကပြှင်းတွေ ထုတလြာတော့ ကြူပလြည်း အကြိုကပြေါ့ ။ ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ ထိုငခြကြှတယ်။ မီးမီးက ဘီယာတဈဗူးယူပြီး တရုပမြလေးက အခွိုရညတ်ဈဗူးနဲ့ သူ့တို့ နှစ်ယောကကြလည်း စကားလကဆြုံ ကနွကြတောပေါ့။
အဖိုးကြီးနာမညကြ မဈစတာတန် တဲ့။ သမီးလေး နာမညကြ ဂွူလီယာတန် တဲ့။ ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့မှ သိလာတာက ကောငမြလေးက သူ့ရဲ့ မှေးစားသမီးတဲ့။ အဖိုးကြီးက စလုံးက ကုမျပဏီကြီးတဈခုကို ပိုငတ်ဲ့ သူဌေးကြီးတဈယောကပြဲ။ သူ့သမီးလေး ကြောင်းပိတရြကြ လိုကပျို့တာတဲ့။
အဖိုးကြီးရဲ့ မကြလြုံးကစားပုံနဲ့ သူ့ရဲ့ စကားသှားလာ တွေ ကြည့်ရြတာကတော့ မှေးပြီး စားထားတဲ့ သမီးလေးလို့တော့ ကြူပတ်ော့ ထငမြိတာပဲ။ ထငတ်ဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ အဖိုးကြီးရဲ့ စကားလမ်းကြောင်းက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လိငကြိဈစတွဘကေကြို ရောကလြာတော့တာပေါ့။
မဈစတာတနကြ တခွားအခန်းတဈခုမှာ ဖုံးတဈလုံးစီနဲ့ ဂိမ်းတွေ ဖလှယန်ကြတေဲ့ ဂွူလီယာတနန်ဲ့ မီးမီး တို့ မကြားအောင် တိုးတိုးလေး စပြောပါတော့တယ်။ လိငကြိဈစတွမှော သူက အင်းစကကြို စိတဝြငစြားကြောင်းနဲ့ စာအုပတ်ှေ ဗီဒီယိုတွထေဲမှာလည်း အဲဒါတွကေို ရှာဖြဖတေကြှောင်း ပြောလာပါတယ်။
ကြူပကြလည်း သူဘာလမ်းကြောင်း လာတော့မယ် ဆိုတာကို ဓါတသ်ိလို ဖြစ်နတေော့ ကြူပလြည်း ဝါသနာပါကြောင်း ဖောရှောလုပတ်ာပေါ့။ သူက ကြူပန်ဲ့ မီးမီးနဲ့က တကယ့ြ တူဝရီးအရင်းလား၊ ဘင်ျဂလား တူဝရီးလားလို့ မေးပါတယ်။
ကြူပကြ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ ခငဗြွားက ဘာထငလြို့လဲ၊ ကြူပတ်ို့က တကယ့ြ တူဝရီး အရင်းပါ၊ သူမက ကြူပ် အဈမရဲ့ သမီးပါလို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ သူ့မကြလြုံးတွကေ အရောငပြှောင်းလာတယ်။
မင်းတို့ကို ကြည့်ရြတာ တူဝရီးထကြ ပိုရင်းနသလေိုပဲတဲ့။ ကြူပကြ ခငဗြွား ဘာဆိုလိုတာလဲ ဆိုတော့၊ သူ့ကို ဘယလြိုမှ မထငပြါနဲ့တဲ့၊ မင်းတို့ကို ပြောတာတော့ မဟုတပြါဘူးတဲ့၊ သူ့ဘဝမှာတဲ့ တကယ့ြ အင်းစကကြို မကြစြေ့နဲ့ တဈခါလောကြ တပအြပတ်ှေ့ရရင် ဘယလြောကကြုနကြုန် သူကြုံချင်လြို့ပါတဲ့။
ကြူပကြလည်း ခငဗြွားက ဘယလြောကြ အကုနခြံနိုငလြို့လဲ ဆိုတော့၊ မင်းပြောပါတဲ့။ ကြူပလြည်း စောကမြှငကြပကြပန်ဲ့ ဂဏန်းတဈခု ပါးစပထြဲရှိတာ ကောကပြှောလိုကတ်ယ်။
သူက အာ့တာတော့ များတယတ်ဲ့၊ တဈဝကလြောကတ်ော့ သူဖြုံးဖို့ စိတကြူးထားတယတ်ဲ့။ တကယတ်ော့ တဈဝကတ်ောင် ငှကြေေးပမာဏက တောတ်ောမြွားနပေါပြီ။
ကြူပကြလည်း ကိုယန်ဲ့လည်း မသိ၊ ဗမာလည်း မဟုတ် ဆိုတော့ စိတထြဲမှာ သိသှားလည်း အရေးမကြီးဘူးပေါ့။ လူရှေ့မှာ မီးမီးကို လုပပြှရမှာကိုလည်း စိတထြဲမှာ တမွိုးတော့ ဖြစ်မိတယ်။ လီးတောင် နည်းနည်း မာလာတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကြူပလြည်း အဲ့လို ငှနေဲ့ပေါကပြှီး လူကိုခိုင်းတာ စောကမြှငကြကပတ်ော့ သူ့ကိုပြနပြှီး ရဈလိုကတ်ယ်။
မင်း အောဖြာလုပတ်ဲ့ ပိုကဆြံနဲ့ဆိုရင် ငါလည်းတဈခု တောင်းဆိုမယလြို့ ဆိုတော့ ဘာလဲတဲ့။ အဲဒါနဲ့ မင်းရဲ့ သမီးကိုလည်း ငါလိုးရမှ အဲဒီ အောဖြာကို လကခြံမယလြို့ ပြောလိုကတ်ယ်။
သူက တဈခကြပြှုံးလိုကရြင်း မင်းက တောတ်ောြ တော့ ဈေးညှိတတတ်ာပဲတဲ့၊ စီးပြားရေးသမားကောင်း ဖြစ်နိုငတ်ယတ်ဲ့။ သူက ကြူပမြထငမြှတပြဲနဲ့ သဘောတူတယလြို့ ပြောခလွိုကရြောဗွ။
ကြူပလြည်း တအားကို စိတတ်ကကြှှသှားတယ်။ သူ့သမီးလေးက ပိနပြိနသ်ှယသ်ှယလြေးပမေဲ့ အသားအရညကြ မှတပြှီး ဖြေးနုနတောပဲဗွ။ ဟို ဂပြနကြားတွထေဲက ကြောင်းသူလေးတွအဖြေဈ သရုပဆြောငတ်ဲ့ ဂပြနမြလေးတွလေိုပဲ။ ဒါပမေဲ့ မီးမီးကို ဘယလြိုပြောပြီး စည်းရုံးရမလဲ ဆိုတာကို နည်းနည်း ခေါင်းစားသှားတယ်။
အဲ့တာနဲ့ ငါ့ဘကကြတော့ သဘောတူတယ်၊ ငါ့တူမ ကို မေးကြည့်ရြဦးမယလြို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ မင်း စည်းရုံးကြည့်လြိုကလြတေဲ့၊ မရတော့လည်း ငါတို့ ပြနခြှာကြတာပေါ့ကြာတဲ့၊ ငါ့သမီးကတော့ ပိုငပြါတယတ်ဲ့၊ ငါပြောရင် ဖြစ်တယတ်ဲ့။
မီးမီးကိုတော့ ကြူပကြ ငှကြေေးအကြောင်း မပြောတော့ဘူး။ ကိုယ့အြမွိုးအကြောင်း ကိုယသ်ိတယ်။ အလကားဆိုရင် အားနာလို့ လုပပြေးလိုကတ်တပြမေဲ့၊ ပိုကဆြံပေးမယဆြိုရငတ်ော့ မာနကြောင့ြ သတေောငလြုပပြေးမှာ မဟုတဘြူးဆိုတာ။
တကယတ်ော့ သူ့ကို အိမကြ ထောကပြံ့နရတေဲ့ ပိုကဆြံ ပမာဏက မသေးဘူး။ သူ့အဖေ တကျကဆီဆှဲတာနဲ့ အမရေဲ့အလုပန်ဲ့ ဆိုတာက တောတ်ော့ကြို ခွိုးခွံရမှာ။ ကြူပကြ စဉြးစားထားတာက ဒီဘဲကြီး ဆီက ရသမွှ မီးမီးကို အကုနပြေးလိုကမြယ်၊ ကိုယ့အြတွကကြတော့ ဂွူလီယာတနလြေးကို လိုးရရင် အမှတဖြစ်နပြေီ။ အဲ့လိုဟာလေးတွကေ စိတကြူးယဉထြဲမှာတာ လုပဖြူးတာကိုးဗွ။
မီးမီး ဟိုဘဲကြီးက နင့ကြို စိတဝြငစြားနတယေလြို့ ပြောတော့ သိသားပဲတဲ့၊ လေးလေးက ဘာလဲ ကပကြိုး လုပခြငွလြို့လားတဲ့။
ကပကြိုးဆိုတာ ခငဗြွားတို့ သိကြတဲ့ အတိုင်းပဲလေ။ ကိုယ့မြိန်းမကို တခွားယောကြွားနဲ့ ဖြစ်နတောကို ကြည့်ခြငွတ်ဲ့ ကောငမြွိုးတွလေေ။ အဲတော့ ကြူပလြည်း ရောခရွတာပေါ့။ ဖီလင် တဈမွိုးပေါ့ကြာ။ နောကပြှီး ဂွူလီယာတနလြေးကိုလည်း ငါဆှဲလို့ ရမယလြေ။ အဟီး။
နင် စိတမြပါရငတ်ော့ မလုပပြါဘူးဟာ ဆိုတော့ ဒီဘဲကြီးကို ကြည့်ရြတာ ဂွူလီယာ့ကိုလည်း ဖြုတန်ပေုံပဲ၊ ဘာလို့ မီးကို စိတဝြငစြားတာလဲတဲ့။ တဈခုခုတော့ ရှိမယတ်ဲ့။
မီးမီးကလည်း အပါးလေ။ အဲတော့ ကြူပကြ သူ့ကို ပြောပြရတယ်။ ဒီဘဲကြီးရဲ့ ဖနတ်ကစြီနဲ့ ကြူပကြ ဒီဘဲကြီးကို ငါတို့က ဦးလေးနဲ့ တူမအရင်း၊ ငါက နင့ကြို လိုးနတောလို့ ပြောလိုကလြို့၊ သူက အရမ်း စိတတ်ကကြှှနတောလို့၊ ဆိုတော့ ထငသ်ားပဲတဲ့။
အဲဒီအခွိနမြှာ ဂွူလီယာလေးကို အဖိုးကြီးက ဘာပြောလိုကလြို့လဲ မသိဘူး အခန်းတဈခုထဲ ဝငသ်ှားတာတွေ့ရတယ်။ ကြူပတ်ို့လည်း ဧည့ခြန်းကြီးထဲက ဆိုဖာပေါြ ပြနရြောကလြာကြတယ်။ မဈစတာတနကြ မကြခြုံးလေး မသိမသာ ပင့ပြှီး မေးတဲ့ပုံပြလို့ ကြူပကြလည်း မကြစြေ့တဖကမြှိတပြှီး အိုကကြေောင်း အခကြပြေးလိုကရြတယ်။
နောကတ်ော့ ကြူပလြကတ်ှကေ ဘေးနားမှာ ကြူပကြို မှီပြီးလာထိုငန်တေဲ့ မီးမီး ကိုယလြုံးလေးကို သိုင်းဖကလြိုကတ်ယ်။ ကြူပကြ ခေါင်းငုံ့ပြီး မီးမီးနှုတခြမ်းလေးကို နမ်းစုပလြိုကတ်ော့ မီးမီးက သူ့လကထြဲက ဘီယာပုလင်းကို စားပြဲပေါလြှမ်းတငလြိုကရြင်း ကြုပလြညကြုတပြေါကြို သူ့လကတ်ှနေဲ့ တွဲခိုလာခဲ့တယ်။ မီးမီးကလည်း နဂိုထဲက သရီးဆမ်းကို စမ်းချင်န်လေို့လား မသိဘူး၊ ကြူပကြို စိတပြါလကပြါနဲ့ ပြနန်မ်းရင်း သူ့ပေါငလြုံးကြီးတွနေဲ့ တကခြှလာခဲ့တယ်။
ကြူပလြည်း မီးမီးဝတထြားတဲ့ တီရှပကြို အောကအြနားစကနေ ကိုငပြှီး ခေါင်းပေါကြ မခွှတပြဈလိုကတ်ော့ သူက လကမြှှောကပြေးလာပါတယ်။ ဘရာဇီယာမပါလို့ ခုနလြှုပပြှီး ထွကလြာတဲ့ နို့နှစ်လုံးကြားမှာ ကြူပန်ှာခေါင်းမှုပပြှီး နမ်းရှုတလြိုကရြင်း မကြန်ှာနှစ်ခုလုံးကို ပြတသ်ပပြဈလိုကတ်ယ်။ မီးမီး ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကလေည်း မာတောငလြို့လာနပေါပြီ။
ကြူပကြ မီးမီးနို့သီးခေါင်းတွကေို ငုံပြီး တဈဖကြ တဈလှည့ဆြီ စို့ပေးရင်း မီးမီးဘောင်းဘီကို လကန်ဲ့ စမ်း ခွှတန်လေိုကတ်ယ်။ မီးမီးက ကြုပရြဲ့ခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဖြပြီး ဆော့ကစားနတယ်ေ။ ဘောင်းဘီကြှတသ်ှားလို့ ကြူပပြေါငပြေါြ ခွထားတဲ့ မီးမီးဆီက စိုစိုစွတစြှတ် အရညတ်ှကေ ကြူပပြေါငပြေါြ လာစိုနတော ခံစားနရတေယ်။ ကြုပဘြောင်းဘီတို ပြပြက ပေါငရြင်းပေါြ လိပတ်ကန်တောကိုးဗွ။
ကြူပလြီးကလည်း အရမ်းကို မာတောငန်တောမို့ ကိုယ့ဘြာသာ ဖငကြှှပြီး ဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြါတော့တယ်။ မာတောငန်တေဲ့ ကြူပလြီးကြီးက မီးမီးစောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းကို ချောထြိုးလိုကတ်ော့ မီးမီးဆီက အသံလေး ထွကလြာပါတယ်။ သူက ကိုယကြို အသာလေးကြှလို့ ကြူပကြောငကြှီးကို ကိုငပြှီး သူ့စောကဖြုတအြဝမှာ တေ့ပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကိုယကြို အသာလေး နှိမ့ခြလွိုကတ်ော့ သူ့စောကဖြုတထြဲကို ကြုပကြောငကြှီး တအိအိနဲ့ တိုးဝငသ်ှားပါတော့တယ်။
ကြူပတ်ို့နှစ်ယောကြ တဏှာကြောတွေ မှနထြပြီး ပတဝြန်းကငွကြို ခဏမေ့သှားလိုကတ်ာ ဘေးနားက ငှီးသံကြားလိုကမြှ သတိပြနရြလာပါတယ်။ မဈစတာတနတ်ဈယောကြ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ ဆိုဖာပေါထြိုငရြင်း ကြုပတ်ို့ကို ကြည့်ရြင်း သူ့လီးကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး ဂွင်းထုနတော တွေ့လိုကရြတယ်။ သူ့လီးကြီးက ကြုပလြီးနဲ့ မတိမ်းမယိမ်းပါပဲ။ သူ့လီးကြီးက ဖြူဖြေးနပြေီး ကြူပလြီးကြီးက ညိုနတောပဲ ကြာခွားပါမယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာတော့ မီးမီးက ကြုပကြိုယပြေါမြှာ မှင်းစီးသလို တကလြုပန်ပေါပြီ။
မီးမီး အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ကြုပပြေါမြှာ တကဆြောင့ပြှီးတဲ့အခွိန် သူ့ကို ကြုပကြ လကန်ဲ့ ကိုငထြိန်းရင်း ခဏရပခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ သူ့လကန်ှဈဖကကြို ကိုငပြေးပြီးတော့ ကိုယကြို တဈပတလြှည့ခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ ကြူပလြီးကြီးကိုတော့ သူ့စောကဖြုတထြဲက မခွှတဘြူးလေ။
အခုတော့ ကြူပကြ ဆိုဖာပေါမြှာ ထိုငရြကြ၊ မီးမီးက ကြုပကြို ကြောပေါပြှီး ကြုပပြေါငပြေါမြှာ ခွထိုငရြကသ်ားနဲ့ မဈစတာတနကြို မကြန်ှာမူလို့ ။ ကြုပကြ မီးမီးခါးလေးကို မပြီး ကြှပေးလိုကတ်ော့ သူက ထိုငထြလုပပြှီး ကြုပလြီးကြီးပေါြ စီးပြနရြော။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာတော့ မဈစတနကြ ကြူပတ်ို့ရှေ့မှာ မတတ်တရြပရြကြ ရောကလြာခဲ့တာပေါ့။ ကိုယလြုံးတီးမို့ သူ့လီးကြီးက တရမ်းရမ်းနဲ့ပေါ့။
မီးမီးက မဈစတာတနရြဲ့ လီးကြီးကို သူ့လကန်ဲ့ ဆှဲယူလိုကပြှီး ခေါင်းလေးကို ငုံ့လို့ ပါးစပထြဲ ငုံစုပလြိုကတ်ယ်။ မဈစတာတနကြလည်း ရှေ့ကိုတိုးပြီး မီးမီးရဲ့ ခုနလြှုပန်တေဲ့ နို့ကြီးတွကေို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆုပကြိုငပြှီး အားရပါးရ နှယန်တေော့တာပေါ့။ ကြုပလြည်း စိတကြ တအားကြှနပြေီမို့ ဖငကြှှကြှသှားတဲ့ မီးမီး စောကဖြုတထြဲကို ကြူပလြီးကြီး ကော့ကော့ပြီး ထိုးဆောင့ပြေးနမေိတော့တယ်။
မီးမီးလည်း တူးအငဝြမ်းကို ပထမဦးဆုံး ဆှဲဖူးတာမို့ထငတ်ယ် အရမ်းကို တကကြှှနတော ။ ကြူပလြီးကြီးပေါြ ဆောင့ဆြောင့ခြလွိုကတ်ာ အားရပါးရပဲ။ အဲ့လိုပုံစံနဲ့ လုပန်ကြရေင်းက မီးမီးက မဈစတာတနလြီးကြီးကို သူ့ပါးစပထြဲက ဆှဲထုတပြှီး ကြူပပြေါငပြေါကြလည်း မတတ်တထြရပလြိုကတ်ယ်။ မဈစတာတနကြို နောကဆြုတပြေးဖို့ အသာတွန်းလိုကပြှီး ဆိုဖာပေါထြိုငန်တေဲ့ ကြူပလြီးကို ကုန်းစုပတ်ော့တာပဲ။ အဲ့တော့ မဈစတာတနကြို ဖငကြုန်းပေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားတာပေါ့။
တရုပကြှီးကလည်း ဘယန်လေိမ့မြလဲ။ ကြူပလြီးကို ဖငကြုန်းပြီး စုပန်တေဲ့ မီးမီးကို အနောကကြနေ မောတ်ောဆြပ်၊ မတတ်ပဆြောတ်ော့တာပဲပေါ့ဗွာ။ အခုတော့ သူက ဆောင့လြိုကြ၊ မီးမီးလညခြွောင်းထဲ ကြုပလြီးကြီးက လွှောကနဲ ဝငသ်ှားလိုကန်ဲ့ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဖြစ်ချင်ြးဗွာ။
မကြာပါဘူး ကြူပလြီးကြီး သူ့လညခြွောင်းထဲမှာပဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကပြှီး ပြီးသှားရတယ်။ မီးမီးက ကြုပသ်ုတရြညတ်ှကေို မွိုခပြှီး ကြုပလြီးကြီးကို ယကပြှီး သန့ရြှင်းရေးလုပပြေးနတေုန်း တရုပကြှီးကလည်း သူ့ကို အနောကကြ ဆောကြောင်းနတေုန်းပေါ့ဗွာ။
ကြူပလြည်း တခွီပြီးသှားလို့ ရငတေလြာတာနဲ့ ထိုငရြာက ထပြီး အရကဘြားပေါကြ ရခေဲရခွကြေ ထယူလိုကတ်ယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာ မီးမီးနဲ့ တရုပကြှီးက ဆိုဖာပေါမြှာ လှကြေီးထိုးပုံစံနဲ့ ဖကပြှီး လိုးနကြပြေီ။ ကြုပသ်ုတရြညတ်ှကေို ခုနလေးကမှ မွိုခထွားတဲ့ မီးမီးရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေိုလည်း မရှံမရှာ စုပန်မ်းလို့ဗွာ၊ အဟီး။ ကြူပကြတော့ မီးမီးပါးစပ် မဆေးမချင်ြး ကဈဆငမြပေးတော့ဘူးလို့ စိတထြဲ တွေးထားလိုကတ်ယ်။
သူတို့နှစ်ယောကြ ငါးဖြံတလှည့ြ ဘုံလုံတလှည့ြ ဆိုဖာပေါမြှာ တဈယောကြ တဈပြနဆြီ အပေါကြ တကခြှ ဆောန်ကြတေုန်း ကြူပလြည်း ဂွူလီယာတနလြေး ဝငသ်ှားတဲ့ အခန်းထဲ လွှောကဝြငသ်ှားကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ဂွူလီယာတနလြေးက ကုတငပြေါမြှာ အိပပြွောန်တော တွေ့ရတယ်။ တကယ် အိပပြွောန်တောလား မှေးနတောလားတော့ မသိဘူး။ ဂါဝနတ်ိုလေးနဲ့ အပေါကြ တီရှပအြဖြူလေး ဝတထြားတယ်။ တကယ့ကြို ဂပြနကြားတွထေဲက ကြောင်းသူအဖြစ် သရုပဆြောငတ်ဲ့ ကောငမြလေး တွနေဲ့ တူတယဗြွာ။
ပေါငလြေးတွကေ ပန်းနုရောငပြှေးအောငကြို ဖြေးနုနတယ်ေ။ လူလေးကလည်း သေးသေးကြေးကြေးလေး။ ပိနည်ှောငလြေးတော့ မဟုတဘြူးဗွ။ ကဈကဈ ဖောင်းဖောင်းလေး။ အရပလြေးက ပုတော့ ညှကန်သလေို ဖြစ်နတော။ ကြုပလြည်း ကုတငပြေါြ တွားတွားတကလြိုကပြှီး သူ့ဂါဝနလြှတန်တေဲ့ ပေါငတ်နလြေးတွကေို နမ်းလိုကတ်ယ်။
တဈခကြတ်ော့ ဆပကြနဲ ဖြစ်သှားပမေဲ့ မလှုပဘြူးဗွ။ သူလည်း လာတော့မယဆြိုတာကို သိနတေဲ့ပုံပဲ။ ကြုပလြည်း အငမ်းမရပဲ ပေါငလြုံးဖြေးဖြေးလေးတွကေို အသာခွဲပြီး အတွင်းသားလေးတွကေို လွှာနဲ့ ယကလြိုကမြိတယ်။ ကောငမြလေးဆီက အသံထွကလြာတယ်။ သူ့ပေါငလြေးကိုလည်း ကြုပဝြငသ်ာအောင် ကားပေးလာတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကြုပလြည်း သူ့ဂါဝနလြေးကို လှနတ်ငပြှီး ပေါငတ်ဈဖကတ်ဈခကြရြဲ့ အတွင်းသားတွကေို လွှာနဲ့ စုံဆနယ်ကပြေးလိုကတ်ယ် ။ အနံ့ကလည်း သင်းသင်းလေးဗွာ။ သူလေးလည်း လူးလှန့လြာပြီး ကြူပခြေါင်းက ဆံပငကြို ဆုပကြိုငလြာတယ်။
သူ့ပနတ်ီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့ အမှှေးနုနုလေးပဲ ရှိသေးတဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းလေးက အရညကြှညရြှှမ်းလဲ့လို့ ဟတတလေး။ အတွင်းသားလေးတွကေ ပန်းနုရောငရြင့ရြင့လြေး။ ကြူပလြည်း ခစွစြရာကောင်းလှတဲ့ တရုပမြလေး ဂွူလီယာတနရြဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းလေးကို ကုန်းယကမြိတော့တယ်။ လွှာနဲ့လည်း စောကစြေ့လေးကို ထိုးဆှလို့ပေါ့။
သူ့စောကဖြုတလြေးကို ယကပြေးနရင်ေးက ကြူပလြကတ်ှကေ သူ့တီရှပအြောကထြဲ ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ အောကမြှာ ဘရာဇီယာ ဝတမြထားဘူးဗွ။ နို့လေးတွကေ ပေါကစြီလုံးလေးတွလေောကပြဲ၊ လကတ်ဈအုပစြာလေး ကိုငလြို့ကောင်းသား။ ကြုပ် သူ့စောကဖြုတလြေးကို ယကန်ရင်ေးက နို့လေးတွကေို နှယပြေးနတေော့ ကောငမြလေး အောကမြှာ လူးလှန့န်ရေောပဲ။
ကြူပလြီးကြီးလည်း မတနတ်ဆကို တောငလြာတယ်။ အဲ့တာနဲ့ ထပြီး သူ့ပေါငလြုံးနှစ်လုံးကြားမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကတ်ယ်။ ကြုပ် လီးထိပဖြူးကြီးနဲ့ သူ့စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းလေးကို အသာခွဲပြီး ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ သူ့မှေးစားအဖေ တရုပကြှီး စားထားဖူးတာမို့ သိပအြကြပကြှီးတော့ မဟုတပြမေဲ့ အပျိုလေးစောကဖြုတဆြိုတော့ စေးကြပန်တေုန်းပေါ့ဗွာ။
ကောင်းလိုကတ်ာ၊ နူးအိနတောပဲ။ သူ့ရဲ့နှုတခြမ်း နီတွာတွာလေးကို ငုံပြီး ဆှဲစုပလြိုကတ်ယ်။ သူလေးကလည်း လွှာလေးနဲ့ ကြုပပြါးစပထြဲကို ပြနထြိုးထည့တ်ယဗြွ။ ကြုပ် သူ့ဖငလြုံးလေး နှစ်ခုအောကြ လကဖြဝါးထိုးထည့ပြှီး ဆောင့တ်ော့တာပဲ။ ကောငမြလေးလည်း တအင့အြင့န်တောပဲ။ သူ့လကသ်ည်းလေးတွနေဲ့ ကြုပကြွောကုန်းကိုလည်း ကုတခြှဈလာတယ်။
လိုးရတာ အရမ်းကောင်း အရသာ ရှိလှပမေဲ့၊ ခုနက မှ မီးမီးပါးစပထြဲမှာ ပြီးခဲ့တာဆိုတော့ ကြုပကြ တောတ်ောန်ဲ့ မပြီးနိုငဘြူး။ အဲဒါနဲ့ ကြုပလြီးကို ဆှဲခွှတပြှီး သူ့ကို ပုံစံပြောင်းခိုင်းလိုကရြတယ်။ သူ့ကို လေးဘကထြောကခြိုင်းပြီး ဖငလြေး အနောကကြ ပြူထွကလြာတဲ့ စောကဖြုတလြေးထဲ ထည့ပြှီး ဒေါ့ကီ ဆှဲလိုကတ်ယ်။ အဖုတလြေးက နုရှနတေော့ ဆောင့ရြတာတောင် အားနာတယဗြွာ။ ကိုယလြုံးလေးကလည်း ပေါ့ပေါ့လေး ဆိုတော့ ကိုယဆြှဲတိုင်းပါနတယ်ေ။
ကြုပကြ မပြီးသေးပဲနဲ့ကို ညှောင်းလာတယ်။ အဲ့တော့ ကြုပကြ ပကလြကလြှနလြဲလိုကတ်ော့ သူလေးက ကြုပအြပေါခြှထိုငပြှီး မှင်းစီးတော့တာပဲဗွာ။ သူလေးလည်း ခသေူမဟုတပြပေဲ။ ကြုပပြေါခြှ လကန်ှဈဖကြ ကြုပန်ဘေး တဈဖကတ်ဈခကြမြှာ ထောကပြှီး ဖငလြေးကော့ကော့ပြီး အပေါကြနဆေောင့တ်ာ ကြူပတ်ောင် မခံနိုငဘြူး ။ ကောင်းလှန်းလို့ သူ့စောကဖြုတလြေးထဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကပြှီးတော့ ပြီးသှားတယ်။
ကြူပလြည်း နည်းနည်း ပငပြန်းသှားလို့ထငတ်ယ် သူ့စောကဖြုတလြေးထဲ ကြူပလြီးကြီး စိမရြကသ်ားနဲ့ ဖကပြှီး အိပမြောကသွှားတော့တယ်။
ကြူပတ်ရေးနိုးတော့ ဂွူလီယာလေးက ဘေးမှာ မရှိတော့ဘူး။ ကြူပလြည်း ရငတေတ်ာနဲ့ အပြငထြှကလြာလိုကတ်ော့ ဧည့ခြန်းထဲမှာ သရီးဆမ်း ဆှဲနကြတောကိုး။ မီးမီးက ဆိုဖာပေါမြှာ ဒူးထောငပြေါငကြားထိုငလြို့၊ သူ့ပေါငကြှားမှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘာဂွာဆှဲနတောက ဂွူလီယာ၊ အဲ့လို ကုန်းဘာဂွာမှုတန်တေဲ့ ဂွူလီယာလေးကို အနောကကြနေ မတတ်ပဆြောန်တောက မဈစတာတန်။ တယဟြုတန်ကြပေါလား။
သူတို့ တအီးအီး ဆောန်ကြတောကို ရသေောကရြင်းက ကြုပလြည်း ကြည့်ရြင်း လီးက ပြနတ်ောငလြာတယ်။ အဲဒါနဲ့ မီးမီးထိုငန်တေဲ့ ဆိုဖာ အနောကဖြကကြို လွှောသ်ှားရင်း ကြူပရြဲ့ မာတောငန်တေဲ့ လီးကြီးကို မီးမီးမကြန်ှာနား တိုးကပလြိုကတ်ယ်။
မီးမီးကလည်း အလိုကသ်ိပါတယ်။ ကြူပလြီးကြီးကို လှမ်းကိုငလြိုကပြှီး သူ့ပါးစပထြဲ ထည့စြုပပြေးတော့တယ်။ ကြူပရြဲ့ အားနတေဲ့ လကတ်ှကေ မီးမီးနို့တွကေို ဆုပန်ှယပြေးနတောပေါ့ဗွာ။
သူတို့ အဲ့လိုပုံနဲ့ လိုးနတော ဘယလြောကတ်ောင် ကြာနပြေီလည်း မသိ။ ကြူပလြီးကြီးကို မီးမီးက စုပပြေးနတေုန်းမှာပဲ မဈစတာတနကြ ဂွူလီယာလေးရဲ့ စောကဖြုတထြဲမှာ ပြီးသှားတယထြငတ်ယ်။ အီး အား အောပြှီး ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ခြလွိုကရြင်းက သူ့ပေါငခြှဆုံကို ဂွူလီယာလေး ဖငမြှာ ဖိကပထြားလိုကတ်ော့တယ်။
ကြည့်ရြတာ သူ့လရညတ်ှေ ဂွူလီယာလေး အထဲမှာ ပန်းထည့န်တယ်ေ ထငတ်ယ်။ ကြုပကြ အခုမှ အရှိနရြလာတာဆိုတော့ မီးမီးပါးစပထြဲကို ကြုပလြီးကြီး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးထည့န်တေုန်းပေါ့။ ခဏနတေော့ မဈစတာတနကြ သူ့လီးကြီးကို ဂွူလီယာလေး စောကဖြုတထြဲက ပြှတကြနဲ ဆှဲထုတပြှီးတော့ ကြုပကြို ပြုံးပြလိုကပြှီး ရချိုးခန်းဘကကြို လွှောကသ်ှားလရေဲ့။
ဂွူလီယာလေးကလည်း ခဏနတေော့ မီးမီးပေါငခြှဆုံကနေ ထလာပြီး ကြူပဂြှေးဥတွကေို လာစုပတ်ော့တာပဲ။ အဲဒီမှာ မီးမီးနဲ့ ဂွူလီယာလေးတို့ ကြုပဂြှေးဥတွနေဲ့ ဘောကို တဈလှည့စြီ စုပပြေးမှုတပြေးနတေော့ ကြုပလြည်း တောတ်ော့ကြို ဖီးတကလြာတယ်။ ပြီးတောင် ပြီးချင်လြာတယ်။
အဲဒါနဲ့ ဆိုဖာဘေးရပန်ရောကနေ ဆိုဖာပေါတ်ကြ မီးမီးပေါတ်ကခြှပြီး ဆိုဖာနောကမြှီပေါဇြကတ်င် ခေါင်းမော့ထားတဲ့ မီးမီးရဲ့ ပါးစပထြဲကို ကြုပလြီးကြီး အပေါကြနေ ထိုးထည့တ်ော့တာပဲ။ မီးမီးကလည်း dep throat လုပပြေးရှာတယ်။ ဂွူလီယာလေးကတော့ ကြူပပြေါငန်ှဈလုံးကြားကနေ ဂွေးဥတွကေို ယကပြေးနရင်ေးက ကြူပဖြငပြေါကကြိုပါ သူ့လွှာလေးနဲ့ လာယကတ်ယ်။ ကြူပတ်ကိုယလြုံး တွန့တ်ှန့လြူးသှားပြီး မီးမီးလညခြွောင်းထဲ လရညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထုတလြိုကမြိပါတော့တယဗြွာ။
ကြူပတ်ို့ လေးယောကစြလုံး ရမေိုးခွိုးပြီးတော့ မဈစတာတန် မှာလိုကလြို့ အခန်းထဲကို လာပို့ပေးတဲ့ အစားအသောကတ်ှကေို စားသောကကြှတယ်။ အဲဒီ အခွိနမြှာတော့ sex နဲ့ မဆိုငတ်ဲ့ ဒီပြင် အကြောင်းအရာတွကေို ပြောဆိုကြတယ်။
ကြူပကြို ဗမာပြညကြမှန်း သိသှားတော့ မဈစတာတနကြ သူ့ကုမျပဏီမှာလုပန်တေဲ့ ဗမာလူမွိုးတွရှေိကြောင်း ပြောပြတယ်။ နောကတ်ော့ စင်ျကာပူဆိပကြမ်းလည်း ရောကခြါနီးပြီမို့ ကြူပတ်ို့လည်း ပစ်စည်းတွေ သိမ်းဆည်းရအောင် နှုတဆြကပြှီး ပြနလြာကြတယ်။
အဲ မပြနခြင် အခန်းဝမှာတော့ မဈစတာတနကြ သူ့လိပစြာကဒပြှားလေးရယ် စာအိပတ်ဈအိပကြို ကြုပဘြောင်းဘီအိပထြဲ လာထိုးထည့ပြေးတယ်။ ကြုပတ်ို့ အခန်းပြနတ်ဲ့လမ်းမှာ မီးမီးပြောတာကတော့ မဈစတာတနကြ ဘာဆေးစားထားလဲ မသိဘူးတဲ့ ။ သူ့ကိုလိုးတာ ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ကို တောတ်ောန်ဲ့ မပြီးဘူး ဆိုပဲ။ မီးမီးတောင် နှစ်ခါသုံးခါလောကပြှီးမှ သူတဈခါ ပြီးတယတ်ဲ့။ ပြီးသှားလည်း ခဏလေးနဲ့ ပြနမြာလာတာပဲတဲ့။ ကြုပ် အိပပြွောန်တေုန်း တောကလြွှောကကြို မီးမီးကို မနားတမ်း လိုးနတောဆိုပဲ။
နငကြရော ဘယလြိုနလေဲ ဆိုတော့၊ သူလည်း အရမ်းခံလို့ ကောင်းနတောပဲတဲ့၊ ရှနတော အလိုးခံပြီးရင်း အလိုးခံချင်န်တယေတ်ဲ့၊ သူသောကတ်ဲ့ ထဲမှာများ ဆေးခပထြားလား မသိဘူးတဲ့။ အခုမှ သူက တွေးမိတာ ခွေးမသားကြီး တနအြောင် ဆောသ်ှားတယဆြိုပြီး။
ကြူပဘြောင်းဘီအိပထြဲက စာအိပကြို ဖြင့ကြှည့တ်ော့ ဟိုကြ ပိုကဆြံက တောတ်ောမြွားတာပဲ။ အဟီး။ အဲလောကန်ဲ့ဆို ဒီလောကဆြောတ်ာ နည်းသေးတယလြို့ တွေးမိတာပဲ။ ကိုယလြည်း သူ့မှေးစားသမီး ငယင်ယလြေးကို ဆောလြိုကရြတာပဲလေ။
စာအိပတ်ဈအိပလြုံး မီးမီးကို မုန့ဖြိုးဆိုပြီး ပေးလိုကတ်ယ်။ ဟိုဘဲကြီးဆီက ရတယလြို့တော့ မပြောတော့ဘူး။ နို့မို့ ကြုပကြို အထငသ်ေးသှားလိမ့မြယ်။ ကြုပကြလည်း အဲဒီပိုကဆြံကြောင့တ်ော့ မဟုတဘြူး ဂွူလီယာလေးကို စားချင်လြို့ လကခြံခဲ့တာ။ တဈခကြခြုတ် နှစ်ခကြပြှတပြေါ့လေ။
အဲ့ဒီနောကပျိုင်း မီးမီးနဲ့ ကြူပလြည်း တခါတလေ ခွိန်းပြီး ဟောတ်ယတ်ို့ ဘာတို့မှာ သှားလိုးဖြစ်ကြပါတော့တယ်။
ပြီးပါပြီ။