အောစာအုပ်

ဦးစိုင်းလုံ

ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…


ကြှီ … ပြမပြမ်…ပြမပြှမ် ” ” ဦးစိုင်းလုံ … တံခါးလာဖြင့်ပါဦး ” ” လာပြီ လာပြီ ဆရာ ” စကားသံနှင့် အတူ ခွံဝင်းအတွင်း လေးထပတ်ိုကကြှီးရှေ့ဘယဘြကပြန်းခွံလေးထဲ အလုပရြှုပန်သေော အသကြ၆၀ခန့် လူကြီးတဦးပြေးထွကလြာပြီး ခွံတံခါး လာဖြင့်ပေးလိုကသ်ည်။အနကရြောငဇြိမခြံကားကြီးမှာ ခွံထဲ မောင်းဝငလြာရင်း တိုကကြှီး၏ ဆငဝြငအြောကြ၌ ထိုးရပလြိုကသ်ည်။ကားရပပြှီး ခဏအတွင်း ဦးစိုင်းမှာ ကားနားရောကရြှိနတေော့သည်။အသကကြှီးပမယ်ေ့ ကမွမြာရေးလိုကစြားသဖြင့် အရှယန်ှင့်မလိုကအြောင် ခန်ဓာကိုယ် ကစွကြစွလြဈလဈနှင့် ပေါ့ပါးသှကလြကန်သည်ေ။ဤတိုကကြှီး၏ တဈဦးတည်းသော လူယုံ ခွံစောင့်ကြီးဖြစ်သည်။ဦးစိုင်းလုံ ကားနားအရောကြ ကားပေါမြှ ခွသလေုံးဖြူဖြူတုတတ်ုတလြေးတဖကထြှကလြာပြီး အသကြ၄၀အရှယ် မိန်းမချောတဈယောကဆြင်းလာတော့သည်။” ခယွလြေး … မင်ျဂလာပါ ” ” ဟုတ် … ဦးစိုင်း … မင်ျဂလာပါရှင့် ” ဦးစိုင်းလုံ၏ ဆရာကတောလြေး ဒေါမြှသှေးခယွပြါ။ဂုဏသ်ိကျခာအရ ဒေါတ်ပခြေါရြပမယ်ေ့…မကြခြုံးထူထူ မကြတ်ောငကြော့ကော့လေးတွရယ်ေ နူတခြမ်းဖူးဖူးလေးရယ် နှာတံခွှနခြွှနလြေးက တခါမှငဖြူးရုံနဲ့ တသကမြမေ့နိုငတ်ဲ့ ရုပရြညမြွိုးပါ။

ဘယအြခွိနကြှည့်ကြည့် သူမမကြန်ာလေးက အပစ်ကင်းစငပြှီး ရှိရှင်းစွဲအသကထြကြ နုနယန်တေဲ့ အလှတရားတွေ ပိုငဆြိုငထြားသူတဈယောကြ။ရငသ်ားထွားထွား အကြီ ဒူးဖုံးဂါဝနအြတိုလေးအောကကြဝိုင်းစကကြော့ထွကတ်ဲ့ဖင်းသားအိအိလေး ထိနသေော ဆံနှယတ်ှကေို တခကြရြမ်းရင်း ဦးစိုင်းလုံအား ပြနလြညန်ုတဆြကန်သည်ေ။ ” ဆရာ ပစ်စည်းတွေ ခရွတော့မလား ” ” ဟုတ် ဦးစိုငလြုံ … ကနွောတ်ို့ လင်းမယား အဝတတ်ှပေဲ ဘာမှတော့ မပါဘူး … အဲ ခငဗြွားဖို့ ဝိုငတ်ှတေော့ ပါတယဗြွ … ဟဲဟဲ ” ဒေါမြှသှေးခယွရြဲ့ ခငပြှန်း ဦးကြောဇြောမှ ကားပေါမြှဆင်းရင်း ဆှမွေိုးလို ဖြစ်နသေော ဦးစိုင်းလုံအား ရယရြယမြောမော ပြောဆိုနတေော့သည်။ဦးကြောဇြောမှာ ဒေါမြှသှေးခယွထြကြ ၂နှစ်ခန့်ကြီးပြီး အသားညိုညို ပိနပြိနပြါးပါးနှင့် လူချောစာရင်းဝငတ်ဈယောကဖြစ်သည်။ယခုအခါ အသကြ၄၂နှစ်ထဲဝငလြာခဲပြီး မှနမြာပြည်၏ ထိပတ်န်းစီးပြားရေးပညာရှင် တဈယောကဖြစ်နသည်ေ။ကြောကလြုပင်န်းအား အဓိက ထားလုပကြိုငရြင်း မိုးကုတသ်ို့အသှား လမ်းတွေ ဒမှတိုကခြံရစဉြ ဦးစိုင်းလုံမှ ကယတ်ငခြဲ့သဖြင့် ခကြခြငွြးပင် သူနထေိုငသ်ော မှို့သို့ ခေါလြာကာ လူယုံသဘော မှေးထားလိုကတ်ော့သည်။ဦးစိုင်းလုံရောကပြှီး ၅နှစ်အကြာမှ မိုးကုတမြှို့ရှှဆေိုငပျိုငရြှင်၏သမီး မှသှေးခယွန်ှင့်တွေ့ကာ အိမထြောငပြှုဖြစ်တော့သည်။” ဦးစိုင်း … နီကီကြီးကို သမီးအခန်းထဲ ခဏနေ လာပို့ပေးပါနောြ ” ” အေးအေး ခယွလြေး လာပို့ပေးပါ့မယ် ခုနကမှ ဦးစိုင်းနဲ့ လမ်းလွှောကထြှကရြင်း ရချိုးပေးထားတာ ” နီကီဆိုတာက ကမနသ်ိုးထိနခြှေ မွိုးဖြစ်ပြီး ဦးကြောဇောတို့၏ လေးနှစ်မှှောကြ မင်ျဂလာနှစ်ပတလြညတ်ှင် မိတဆြှတဈေဦးမှ ကလေးမရသော ဒေါမြှသှေးခယွတ်ို့ ဇနီးမောငန်ှံအတွကြ နိုငင်ံခွားမှ မှာယူကာ လကဆြောငပြေးထားသော ခွကြေီးဖြစ်သည်။ရောကကြာစ မှနမြာပြညရြာသီဥတုနှင့် မကိုကည်ီသဖြင့် ခဏတိုင်းဆေးကုခဲ့ရသည်။လေးလကြောန်ောကပျိုင်း ကမွြးမာရေးပြနကြောင်းလာကာ ခုဆို တဈနှစ်ကြောပြှီမို့ မတတ်ပရြပလြငွြ လူတရပန်ီးပါး အမှင့်ရှိသည်။သခင့်စကား နားလညလြှယပြှီး အမိန့်နာခံတတလြသည်ေ။အထူးသဖြင့် နီကီကြီးမှာ ဒေါမြှသှေးခယွြ အပေါတ်ှင် သံယောစဉြ ကြီးမားလှသည်။

” ဦးစိုင်းရေ … ကားရဆေေးပြီး တခါတည်း ခွံတံခါး သော့ခတလြိုကတ်ော့ဗွာ … ရော့ ကားသော့ ” ဦးကြောဇြောမှာ ကားသော့ပေးပြီး ဇနီးဖြစ်သူနောကမြှ လိုကကြာ ဒုတိယထပသ်ို့ တကခြဲ့လိုကသ်ည်။လေးထပတ်ိုကဆြိုပမယ်ေ့ ပထမထပန်ှင့် ဒုတိယထပသ်ာ အသုံးပြုပြီး တတိယထပမြှာ အိမပြါတီပြဲကငွြးပခွိနန်ှင့် ဒေါမြှသှေးခယွအြတွကြ သီးသန့်ပြဲလေးများ အတွကသ်ာ အသုံးပြုသည်။စတုတ်ထထပတ်ှင် ရကေူးကနအြသေးစားလေးနှင့် နှရောသီ အိမတ်ှငအြပန်းဖြရန်ေ စီစဉထြားရှိသည်။အိမ်၏ ဒုတိယထပ် ဦးကြောဇြောတို့ အိပခြန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့် မှသှေးခယွမြှာ အခန်းတံခါးများဖြင့်ကာ လိုကကြာများ ဘေးသို့ ဆှဲကပလြိုကသ်ည်။ပြတင်းပေါကမြှ ဝငရြောကလြာသော လနေုအေးလေးနှင့် နရေောငခြှညကြှောင့် အခန်းတွင်း အလင်းရောငရြရှိကာ အနံ့သကလြေးများ ကင်းစငသ်ှားတော့သည်။လှပအိစကသ်ော မှေ့ယာကုတငကြှီးနှင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် ဘဲဥပုံ ဆိုဖာခုံကြီးရှိပြီး ဆိုဖာခုံရှေ့တွင် ကြှန်းဖြင့် ပြုလုပထြားသော စားပြဲခုံတဈလုံးရှိလသည်ေ။ဆိုဖာခုံကြီး နှင့် ကုတငကြှားတွင် မှနတ်ငခြုံအဝိုင်းကြီးရှိပြီး နောကကြွောဖကတ်ှင် နံရံကပ် ရတခွေန် ပနခြွီပုံများ ဖနတ်ီးထားကာ အခန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့် စိတထြဲလန်းဆန်းကြညန်ူးသှားရသညမြှာ အသချောပင်။မှသှေးခယွမြှာ မှနတ်ငခြုံဘေး ရခေဲသတ်ေတာအတွင်းမှ အခွိုရညတ်ဈဗူးယူသောကကြာ ဘဲဥပုံဆိုဖာခုံကြီးပေါထြိုငလြိုကစြဉြ တံခါးခေါကသ်ံ ထွကပြေါလြာသည်။ ” ဒေါကြ … ဒေါကြ ” ” ဦးစိုင်းလား … တံခါးလော့ခမွထားပါဘူး ဝငခြဲ့လေ ” ” နီကီကြီး လာပို့တာ ခယွလြေးရေ … လာပြီ ” စကားသံနှင့်အတူ တံခါးပြင့်လာပြီး ဦးစိုင်းမှာ နီကီလညပြတမြှ သံကြိုးအားဖြုတပြေးပြီး တံခါးပြနပြိတပြေးကာ အောကထြပပြှနဆြင်း သှားတော့သည်။

” ဟော့ … သားလေး … လာလာ မာမီဆီ ” ” ဝု … ဝု အီ အီ အီ ” နီကီမှာ လညဆြံမှေး ဖြားဖြားကြီးအား ခါရင်း အမှီးလေးနံ့ကာ မှသှေးခယွဆြီ တအီအီနှင့် လွှောကလြာခဲ့သည်။ ၂ညအိပ် ၃ရကခြရီး အလညပြတသ်ှားက ခုမှ ပြနရြောကသ်ဖြင့် နီကီမှာလည်း မှသှေးခယွကြို လှမ်းနသညေပြုံပင်။ဆိုဖာခုံပေါထြိုငန်သေော မှသှေးခယွပြုခုံးပေါြ လကန်ှဈဖကမြှောကတ်ငကြာ မကြန်ှာ အနှံ့ လွှာရဲရဲကြီးဖြင့် ယကပြေးနသည်ေ။” အံမယ် … သားလေးက … မင်း မာမီကို ရောကတ်ာနဲ့ ခွှဲပြီပေါ့ ” ဦးကြောဇြောမှာ မှသှေးခယွပြုခုံးပေါြ လကန်ှဈဖကတ်ငရြင်း မကြန်ှာအားလွှာဖြင့်ရကန်သေော ဂွာမာနသ်ိုးထိန်းခွေးကြီးအားလှမ်းပြောပြီး မှသှေးခယွတ်ို့ဘေး ကပထြိုငလြိုကသ်ည်။ထိုစဉြ နီကီမှာ မှသှေးခယွပြုခုံးပေါလြကန်ှဈဖကြ တငထြားရာမှာ ကြမ်းပြငပြေါပြှနခြကြာ မှသှေးခယွြ ဂါဝနထြဲ ခေါင်းတိုးလိုကတ်ော့သည်။” ခခြြ … ကြည့်ကြည့် … မောင် … သားလေး ဆာနရှောပြီ နမှော ” ” ဟုတတ်ယ် … ခယွရြေ … ပေါငလြေး ဖြဲပေးလိုကပြါကြာ ” မှသှေးခယွမြှာ ဂါဝနအြတိုဝတထြားသညမြို့ သူမပေါငလြေး ဟပေးလိုကရြာ နီကီမှာ ပေါငဂြှထဲထိ ခေါင်းတိုးကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအား နှာခေါင်းဖြင့် တခကြန်မ်းကာ လွှာဖြင့် ထိုးယကန်တေော့သည်။” အားဟားးး … သားလေးရယ် … ခစွလြိုကတ်ာ … တောတ်ောတ်တန်ပေါလားကြာ ” ဒီလိုဖြစ်အောငလြည်း သူမကိုယတ်ိုငသ်ငကြှားပေးထားခဲ့သည်။အစပိုင်းတွင် သူမစောကပြတလြေးအား နိုဆီလောင်းကာ ယကခြိုင်းခဲ့သည်။တဖြည်းဖြည်း နိုဆီနဲနဲလေးသာ သုတပြှီးယကခြိုင်းရင်း စောကရြညကြှညမြွားကိုပါ နီကီ ကြိုကန်ှဈသကသ်ှားရသည်။ခုလည်း မှသှေးခယွြ ပေါငကြှားထဲ စောကရြညမြထွကမြချင်ြး တပြတပြှတန်ှင့် ထိုးယကန်ရော မှသှေးခယွမြှာ ကြမ်းပြငပြေါထြောကထြားသေား ခွဖြေားလေးများ ကုတထြားရတော့သည်။

ဦးကြောဇြောမှာလည်း နီကီကြီးအား စောကပြတအြယကခြံနသေော ဇနီးဖြစ်သူအား ဘေးမှ ကြည့်ရင်း ဆိတမြွားထကြှလာရသည်။ဂါဝနအြတို အောကန်ားစလေးအား လှနကြှည့်ရာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အတွင်းခံဂွကြားလေးမှာ အရညမြွားရှှဲနသညေကြို မှငလြိုကရြပြနသ်ည်။ ” အားးး … မောငရြယ် … သားလေးက ဒီတခါ တောတ်ောကြို ဆာနတော မရပတ်ော့ဘူး … ခယွလြည်း မနနေိုငတ်ော့ဘူးကြာ ” ” အင်းပါ ခယွရြယ် … အတွငခြံ ခွှတပြေးလိုကပြါ့လား ” ” ခွှတတ်ာနဲ့ … အရညတ်ှေ တန်းထွကမြယ် ထငတ်ယ် မောင် ” ” အာ ကြာ … ခယွလြေးရယ် ” ဦးကြောဇြောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ စကားကြောင့် နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပကြာ နိုအုံလေးများအား ဆုပကြိုငည်ှဈပေးလိုကမြိသည်။” အားးး ရှီးးး … ညှဈပေး မောင် … နာနာလေး ညှဈထားပေးနောြ ” ” မထူးပါဘူး ခယွရြာ … ဘောငဘြီးလေး ခွှတပြေးလိုကတ်ော့ကြာ မောငလြည်း ခယွပြှီးတာလေး ကြည့်ချင်န်ပြေီ ” ” အာ … မောငကြလည်း … ဒါဆို နီကီခေါင်းကို ဖမ်းထိန်းထားပေး ” ဦးကြောဇြောမှ နီကီခေါင်းအား ဖိကိုငကြာ နောကသ်ို့တွန်းထားခွိန် မှသှေးခယွမြှာ ဖင်း လေးကြှကာစောကရြညရြှှဲနသေော အတွငခြံလေးအားခပမြှနမြှနခြွှတခြလွိုကတ်ော့သည်။ဘောင်းဘီကြှတသ်ှားသညန်ှင့် စောကမြှှေးရိတထြားသော မှသှေးခယွအြဖုတလြေးမှာ ပန်းရောငသ်န်းနပြေီး ဖေါင်းကြှနကော စောငခြေါင်းလေးထဲမှာ အရညကြှညလြေးများ ဖင်းကြားထဲစီးဝငန်သညေကြို မှငလြိုကရြတော့သည်။ ” ရပြီ မောင် … သားလေးကို ယကခြိုင်းလိုကတ်ော့ ” နီကီမှာ ဦးကြောဇြော လကကြ လှတပြေးသညန်ှင့် မှသှေးခယွစြောကပြတလြေးအား အငမ်းမရ ပြနယ်ကန်တေော့သည်။
ဒီတကြိမ် စောကပြတလြေးနှင့် ဒါရိုကထြိတွေ့ခွင့်ရသဖြင့် စောငခြေါင်းအတွင်းမှ စီးကလွာသော အရညကြှညလြေးများအားဖိယကတ်ော့သည်။မှသှေးခယွမြှာလည်း ဦးကြောဇြော လညပြင်းအား ဆှဲပြီး နူတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပကြာ နီကီ၏ လွှာဒဏကြို ကြိတမြှိတခြံနရတေော့သည်။စောကရြညမြွားထွကလြေ နီကီမှာ စောကခြေါင်းပေါကလြေးအားထိုးထိုးယကန်သဖြေင့် နီကီ၏ နှာခေါင်းထိပန်ှင့် မှသှေးခယွစြောကစြိလေး ဒကကြနဲ့ဒကကြနဲ့ ထိုးမိရာ ပေါငသ်ားလေးများ တဇပဇြပတ်ုနလြာပြီး မှသှေးခယွမြှာ စောငရြညမြွား ထောငပြန်းနရတေော့သည်။” အားးးး သားလေးရယ် … ကောင်းလိုကတ်ာ … ထွကြ ထွကြ … ထွကပြှီ … သားရဲ့ … အမလေးးးး ကြာ ” အသံကယွလြောငစြှာညည်းရင်း နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပန်သေော ဦးကြောဇြော အောကန်ူတခြမ်းအား ဖိကိုကပြဈတော့သည်။နီကီကြီးမှာ စောကရြညမြွားပြောငစြငသ်ညအြထိယကပြေးနသဖြေင့် မှသှေးခယွမြှာ အစိလေးကငွလြာကာ ပေါငန်ှဈချောင်းအား စိရင်း နီကီခေါင်းအား တွန်းထုတပြဈလိုကတ်ော့သည်။သူမခငပြှန်းအောကန်ူတခြမ်းအား ဖိကိုကထြားသညကြို ခွာ၍ နီကီကြီးအား စကားလှည့်ပြောနတေော့သည်။” သားလေး … မာမီပြီးပြီလေ … ခဏ နားဦးနောြ … လိမျမာပါတယသ်ားက ” နီကီခေါင်းအား ပြတသ်ပပြေးကာ စကားပြောနလေိုကသ်ည်။သို့သောြ နီကီကြီးမှာ ရုတတ်ရကြ သူမပုခုံးပေါမြကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လကန်ှဈဖကတ်ငလြိုကပြှီး သူမမကြန်ှာအား ယကပြေးရာ နီကီနူတသ်ီးမှ စောကရြညန်ံ့ငှီစို့စို့လေး ရရှိနရသေည်။ပုခုံးပေါလြကတ်ငထြားလကြြ ဆိုဖာခုံတွင် ပေါငလြေး စိကာထိုငန်သေော သူမ ဒူးခေါင်းအတွင်းဘကြ ကြားအား နီကီမှာ သူ့လီးထိပလြေးနှငစြမ်းထိုးက ဖင်းလေးကြုံနအေောင် လိုးတော့သည်။

” သားလေးက လုပခြငွတ်ာထငတ်ယ် မောငရြယ် ” ” မောငလြည်း လိုးချင်တ်ာပေါ့ ခယွရြာ ” ” ဟှန့် မောငန်ောြ … သားလေးနဲ့ ပျိုငပြှီး မနာလိုနတော ” ” တကယပြါ ခယွရြဲ့ … ဒီမှာ ” ဦးကြောဇြောမှာ စီးပြားရေးလိုင်းဘကြ အောငမြှငသ်လောကြ အိမထြောငရြေးသုခလိုင်းဘကြ အားနည်းနရသေည်။လီးမှာလုံးပတသ်ေးသညအြပြင် အရှညမြှာ ၅လကမြခန့်သာရှိသည်။ရာကစိတကြှီးသောမှသှေးခယွြ၏ ဆနဒြမားအား မဖြည့်စီးနိုငခြဲ့ပေ။” ဟယ် … မောင့်ဟာလေးက ထောငန်ပြေီပေါ့ ” ” ဟုတတ်ယ် ခယွရြယ် … လုပကြှာ ကုတငပြေါသ်ှားရအောင် ” ” အင်းပါ … ခဏ နပေါဦး မောငရြယ် … သားလေးက ခယွြ့ ဒူးခေါင်းကြားထဲ လိုးနရှောတာ ” ” ဒီလို လုပကြှာ ခယွကြလည်း မောငလြိုးနတေဲ့အခွိန် သားလေးကို ခယွြ့လကလြေးနဲ့ လုပပြေးလိုကလြေ ” ” မယ့်လေး … အဲလောကဖြစ်နလည်ေး … လာ ” မှသှေးခယွမြှာ သူမဒူးခေါင်းကြားလေးအား မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုးနသေော နီကီအား ခွိုင်းမှပြေ့ခွီကာ ကုတငဘြကြ လွှောကသ်ှားတော့သည်။ကုတငပြေါရြောကသ်ညန်ှင့် နီကီအားကုတငပြေါပြှီး ဂါဝန် အတိုလေးအား ခွှတကြာ ပကလြကလြှနလြိုကတ်ော့သည်။ဦးကြောဇြောမှာ ကပလြိုကလြာရင်း ကုတငပြေါမြတကခြင် သူဝတထြားသော ဘောင်းဘီအား ခွှတကြာ မှသှေးခယွြ ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကန်ရောယူလိုကတ်ော့သည်။နီကီကြီးမှာ မှသှေးခယွဒြူးခေါင်းအား ညှောင့်ထားသဖြင့် လီးအရညပြှားနီတာရဲကြီးမှာ အပြငထြှကန်တေော့သည်။နူတသ်ီးမှ တဟဲဟဲ မှညန်ကော မှသှေးခယွအြား ဒူးထောကလြိုးနသေော ဦးကြောဇြောအား ကြည့်လိုကြ ဘေးပတပြတလြညအြားကြည့်လိုကြ ဖြစ်နတေော့သည်။ မှသှေးခယွမြှာ သူမခေါင်းရင်းဘကြ နီကီပေါငအြားဆှဲကာ လီးအရညပြှားနီတာရဲကြီးအား သူမလကကြလေးများဖြင့် ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့သည်။
ခကြခြှင်း တဟဲဟဲ အသံများ ဆူညံကာ နီကီခါးမှာ ညှတကြှလာရသည်။မှသှေးခယွြ လကလြေးအား အားမလို အားမရ လိုးနရင်ေး ခေါင်းက ကိုယလြုံးလေးမှဝိုကပြှီး ဗိုကအြောကဝြငကြာ သူ့လီးထိပလြေးအား လွှာဖြင့် လှမ်းယကန်တေော့သည်။မှသှေးခယွမြှာလည်း လင်းဖြစ်သူလီးထကြ လုံးပတရြော အရှညရြော သာသော နီကီ၏ လီးကြီးအား ကြင်းတိုကပြေးရင်း ရတမြတဆြိတမြွားလည် ထကြှလာတော့သည်။ ” မောင် … သားလေး လီးကြီး ကြည့်ပါဦး … တဖြည်းဖြည်း ထွားလာလိုကတ်ာ … မောငထြကြ ကြီးလာပြီ ” ဦးကြောဇြောမှာ မှသှေးခယွြ အဖုတလြေး လိုးနရောမှ လှမ်းကြည့်ရာ အမှနတ်ကယပြင် နီကီ လီးကြီးမှာ သူ့ထကြ သာလှနန်သညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။ဇနီးဖြစ်သူမှ သူ့လီးသညခြှေ လီးလောကပြင် မရှိကြောင်းပြောသဖြင့် စိတထြဲတမွိုးကြီး ခံစားရကာ လိုးခကြမြွား မှနလြာတော့သည်။သို့သောြ မှသှေးခယွမြှာ အားမရသဖြင့် ဦးကြောဇောအား ပကလြကလြှန် လှဲခိုင်းလိုကသ်ည်။ခါးပေါတ်ကခြှကာ လီးအား စောကပြတလြေးထဲ သှင်းပြီး သူမခနာ ကိုယရြှေ့ပိုင်းအား ဦးကြောဇော ရငဘြတပြေါမြှောကခြရွင်း ဖင်းလေးအား ကော့ပစ်လိုကသ်ည်။ ” သားလေး … လာလာ … မာမီဖင်းပေါခြှလိုကြ ” မှသှေးခယွမြှာ သူမဖင်းကြီးအား ပုတပြှရင်း နီကီကြီးအား ခေါလြိုကတ်ော့သည်။နီကီကြီးမှာ မှသှေးခယွြ စကားအဆုံး ပကလြကလြှနလြှဲနသေော ဦးကြောဇြော ပေါငကြှား တအီအီနှင့် တိုးဝငလြာတော့သည်။မှသှေးခယွြ ခါးသေးလေးအား ရှေ့လကန်ှဈဖကဖြှင့် ဆှဲခွိတကြာ ခါးလေးညှတပြှီး တဇပဇြပလြိုးတော့သည်။
သို့သောြ နီကီ၏ လီးထိပမြှာ မှသှေးခယွအြဖုတထြဲ ဦးကြောဇြောလီးဝငန်သဖြေင့် ပိတထြားသလိုဖြစ်ကာ ဘေးပတပြတလြညအြား စမ်းထိုးနတေော့သည်။ ” သားလေးရာ … မာမီ အဖုတကြ မင်းဒယဒြီသှင်းထားတာလေ … သားလေးလီးက မာမီ့ဖင်းပဲ လိုးလို့ရတော့မှာ ” နီကီလီးကြီးအား လကန်ောကပြှနကြိုငရြင်း သူမ ဖင်းပေါကလြေးထဲ တေ့ပေးလိုကရြာ နီကီမှာ တဇပဇြပလြိုးနသဖြေင့် ဖင်းပေါကထြဲမဝငပြဲ ဖင်းသား တဝှိုကန်ှင့် ပေါငခြှံများကိုသာ ထိုးမိတော့သည်။ဦးကြောဇြောမှာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ လင်းရော မှေးထားသောခွေးရော တပျိုငထြဲ အလိုးခံချင်ကြာမီးတောကလြောငန်သည်ေ့ပုံစံအားကြည့်ရင်း လရညမြွားထွကကြုနတ်ော့သည်။ ” အာ … မောငကြလည်း … သားလေးလီးတောင် ခယွြ့ဖင်းထဲ မဝငသ်ေးဘူး … လုပပြှီကြာ ဟှန့် ” မှသှေးခယွမြှာ နီကီလီးကြီးအား သူမဖင်းထဲဝငရြန် ကြိုးစားနခွေိန် စောကခြေါင်းထဲ ပူကနဲ့ခံစားမိသဖြင့် လင်းဖဈသူ ပြီးသှားမှန်း သိရှိကာ ပြောနတေော့သည်။တဆကထြဲ သူမဖင်းအားကြှကာ နံရံကပထြားသော ကုတငခြေါင်းရင်းဘကြ တိုးကပရြင်း နံရံအားကြောကပကြာ ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးလေးအား ဖြဲထားလိုကတ်ော့သည်။” လာ … သားလေး … မာမီ့ဟာလေး ယကပြေးပါဦးကြာ ” စကားသံဆုံးသညန်ှင့် နီကီမှာ အမှီးလေးနံ့ရင်း မှသှေးခယွဖြှဲထားသော ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းတိုးကာ စောကပြတလြေးအား တပြတပြှတ် ယကပြေးတော့သည်။မှသှေးခယွမြှာ တဟင်းဟင်းညည်းရင်း ဦးကြောဇြော လရညမြွားပါ ညှဈထုတန်မေိသည်။နီကီကြီးမှာ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ ထွကကြလွာသော အကြိအခွှဲများ ပြောငစြငအြောင် ယကပြေးနရော မှသှေးခယွမြှာ ဒုတိယအကြိမ် စောကရြညမြွားပန်းထွကကြာ ခါးလေး ကော့ကော့ထိုးရင်း နီကီခေါင်းလေးအား ခပတ်င်းတင်း ဆှဲညှဈမိရပြနသ်ည်။စောကရြညကြုနသ်ညန်ှင့် ခကြခြငွြးကုန်းထကာ ကုတငပြေါတ်ှင် လေးဖကထြောကရြင်း သူမခနာ ကိုယရြှေ့ပိုင်းအား အိပယ်ာခင်းဖြင့်ကပထြားလိုကတ်ော့သည်။
နီကီကြီးမှာ ဒီတကြိမ် ခေါစြရာ မလိုတော့ပေ။ကိုယလြုံးရှေ့ပိုင်းမှာ အိပယ်ာခငဖြှင့်ကပကြာ ဖင်းဗူးတောင်း ထောငပြေးသလို ဖြစ်နသေော မှသှေးခယွြ၏ ခါးလေးအား ခွကာ တဟဲဟဲဖြင့် လိုးတော့သည်။ ” အ … သားလေးရာ … လိုးတတလြိုကတ်ာ … အင့်ဟာ ” မှသှေးခယွမြှာ ဖင်းကြီးအား နောကသ်ို့ပစ်ကော့ရင်း သူမစောကပြတလြေးထဲ ဝငလြာသော နီကီကြီး၏ လီးအရသာကို ပြည့်ပြည့်ဝဝလေး ခံစားနလေိုကသ်ည်။တဖြည်းဖြည်း သူမကြောပြှငပြေါြ နီကီကြီး၏ နူတသ်ီးမှ သှားရညမြွားကလွာကာ စောကခြေါင်းတွင်း သေးပန်းသလိုလ ရမွေားဝငလြာသညကြို ခံစားသိရှိလိုကရြပြနသ်ည်။လရေ များကုနမြှ နီကီကြီးမှာ မှသှေးခယွခြါးအား ခွိတထြားသော ရှေ့လကန်ှဈဖကအြား ဘေးသို့လှဲခကြာ အမောဖြညန်လေိုကသ်ည်။နီကီလရေ ထွကခြွိန် လီးအနောကမြှ ဘုလုံးကြီးမှာ မှသှေးခယွစြောကခြေါင်းထဲဝငသ်ှားသဖြင့် ခကြခြငွြးလီးအား ပြနမြထုတန်ိုငပြဲ တအီအီဖြင့် ညည်းနရှောသည်။ ” မောငရြေ … သားလေး လီးကြီး ထုတပြေးပါဦး သူ့ဟာသူဆို ကြာနလေိမ့်မယ် ” ဘေးမှ တခွိနလြုံး လှဲကြည့်နသေော ဦးကြောဇြောမှာ ဇနီးသည် အသံကြားမှ သတိဝငလြာပြီး နီကီလီးကြီးအား ခါးမှဆှဲကာ ထုတပြေးလိုကတ်ော့သည်။ အီကနဲ့ သံရှညည်ည်းရင်း နီကီကြီးမှာ ကုတငပြေါမြှ ဆင်းပြီး ကြမ်းပြငပြေါတ်ှငဝြတကြာ ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။
ပြီးပါပြီ။


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။