ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…
သူငယခြငွြး ၃ယောကြ..သူဇာ.. နှင်းအိ..အောငကြှီး.. တကျကသိုလ် ပထမနှစ် စာမေးပြဲဖြပြေီးလို့ ၃ယောကသ်ား ပြောပြွောပြါးပါး ချောင်းသာကို ခရီးထွကကြှတာပေါ့ ချောင်းသာရောကတ်ော့ တည်းခိုခန်းတခုမှာသူဇာနဲ့ နှင်းအိက တခန်း..အောငကြှီးက တယောကထြဲ တခန်းပေါ့ ညက အိပရြေးပကြလြာကြတာတော့ တည်းခိုခန်းရောကတ်ာနဲ့ တရေးတမော အိပန်ှင့်လိုကကြှတာပေါ့.. နပေူတာလည်း ပါတာပေါ့.. ညနကမွှေ ပြောပြွောပြါးပါး အုန်းရသေောကကြှ.. ပငလြယထြဲဆင်းပြီး ရဆေော့ကြတော့တာပေါ့။
အဲ့အခွိနမြှာ မတောတ်ဆသူဇာက ရမှမြေးသှားတာကိုအောငကြှီးနဲ့ နှင်းအိတို့ တွေ့တော့သူဇာကိုအောငကြှီးက ရထေဲကနေ ပြေ့ပြီး ကမ်းစပပြေါခြေါလြာရော.. အရေးပေါကြယန်ည်းနဲ့အောငကြှီးက ပြုစုပေးလိုကတ်ာပေါ့ တောသ်ေးတာပေါ့။
သူဇာ ပုံမှနအြသကပြှနရြှုလာလို့.. အဲ့အခွိနမြှာအောငကြှီးရဲ့လကကြသူဇာရဲ့ လုံးအိ နုထွားနတေဲ့ ရငန်ှဈမှှာပေါမြှာ..သူဇာက ရငတ်ှအရေမ်းခုနပြှီးအောငကြှီးရဲ့လကကြို မှနမြှနဖြယခြိုင်းလိုကရြော..သူဇာတယောကြ ရှကသ်ှားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြေးပြီး ပြနသ်ှားတော့တာပေါ့။
အောငကြှီးကလည်း အမှတမြထင် တငထြားမိလိုကတ်ာကို ပြနတ်ှေးမိပြီး ရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ပေါ့အောငကြှီးကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းတယလြို့ပဲ ဆိုရမလားသူဇာရော နှင်းအိရော ၂ယောကလြုံးက လုံးဝအချောအလှတွေ.. စကားပြောရင် ပြုံးလိုကရြင် အရမ်းခစွဖြို့ကောင်းတဲ့သူတွေ.. ခန်ဓာကိုယကြ သေးသေးသှယသ်ှယလြေး.. လုံးဝန်းနတေဲ့ ရငန်ှဈမှှာက တီရှပအြကပြလြေးများ ဝတထြားလိုကရြင် စနနှစ်ေခိုင် အပျိုငတ်ိုးထွကန်တော.. သူတို့ရဲ့ တငပြါးလေးတွကလေည်း နောကကြို ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ ဖြစ်နတယ်ေ.. လုံခညွဝြတထြားရင် သိပမြသိသာဘူး.. ဂငွြးဘောင်းဘီအကပြလြေးများ ဝတထြားလိုကရြင် မှငတ်ဲ့သူတိုင်း နှစ်ခါပြန် မကြည့်ဘဲ မနနေိုငအြောငကြို လှကြတဲ့သူတို့နှစ်ယောကြ..
အောငကြှီးလည်း အခန်းထဲ ပြနရြောကပြှီး ရချိုး အဝတအြစားလဲပြီးတဲ့အခွိန် ဒေါကြ.. ဒေါကြ.. ဒေါကြ.. နဲ့ တံခါးမှာ လူတယောကြ.. ဖြင့်ကြည့်လိုကတ်ော့ နှင်းအိ.. ရစေိုစိုနဲ့..အောငကြှီး – “ဟာ.. နှင်းအိ.. ရမချိုးရသေးဘူးလား.. အအေးပတကြုနမြှာပေါ့..” နှင်းအိ – “ဟိုဘကအြခန်းမှာ ဒေါသ်ူဇာတယောကြ မပြီးနိုငသ်ေးဘူးလေ.. ငါလည်း ခမွြးလာတာနဲ့ နငပြှီးလောကပြှီထကပြှီး နင့်အခန်းထဲမှာ ရလောခွိုးမလို့.. ရမလား”အောငကြှီး – “ရတာပေါ့.. လာ.. ” အဲ့လိုနဲ့အောငကြှီးရဲ့ အခန်းထဲမှာ နှင်းအိက ရချိုးဖြစ်သှားတာပေါ့ တကယတ်ော့ နှင်းအိက ဇာတလြမ်းရှာတာ.. နှင်းအိကအောငကြှီးကို ကြိုကန်တော.. ဒါပမယ်ေ့အောငကြှီးကသူဇာကို ကြိုကန်ရေော.. အဲ့ဒါကို နှင်းအိကအောငကြှီးကို သူ့ဆီကို စိတလြညလြာအောငဆြိုတဲ့ ရညရြှယခြကြန်ဲ့အောငကြှီးဆီမှာ ရလောခွိုးတာ.. နှင်းအိ ရချိုးပြီးလို့ အပြငထြှကလြာခါနီးမှာ ထမီကို လွော့လွော့လေး ဝတထြားခဲ့တာ..
အောငကြှီးအရှေ့ကို ရောကရြင် ချောလြဲအောင် လုပလြိုကပြှီးရင် သူရဲ့ နုနုထွားထွား ခန်ဓာကိုယန်ဲ့အောငကြှီးကို အပိုငကြှံမယဆြိုတဲ့ ရညရြှယခြကြန်ဲ့ပေါ့.. ခကတ်ာက သူလည်း ရချိုးခန်းထဲကနေ ထွကလြာရော..အောငကြှီးက အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ဘူး.. နှင်းအိတို့ ၂ယောကြ နမယ်ေ့အခန်းထဲမှာအောငကြှီးကသူဇာနဲ့ စကားပြောနကြတောကို ကြားတော့ နှင်းအိခမွာ ဝမ်းနည်းသှားရှာတယအြောငကြှီးကတော့ သူခစွတ်ဲ့ကောငမြလေးသူဇာနဲ့ စကားစမှညတ်ှေ ပြောပြီး ပြောန်လရေေဲ့.. အားလုံးအဝတအြစားတွလေဲပြီးတာနဲ့ ၃ယောကသ်ား ညစာအတူတူသှားစားကြတာပေါ့ ညစာ စားပြီးတာနဲ့ ကမ်းခွမှော မီးဖိုပြီး စကားတွေ ပြောကြ.. သောကကြှပေါ့။
အောငကြှီးကတော့ အရကလြေးနဲ့.. ကနွတ်ဲ့ ၂ယောကကြတော့ ဝိုငန်ဲ့ပေါ့.. ပြောမြှူးနလေိုကကြှတာ… ည အိပခြွိနရြောကတ်ော့အောငကြှီးက မူးနတေဲ့သူဇာနဲ့ နှင်းအိကို အခန်းထဲပို့ပေးပြီးတော့ သသခွေောခွာ အိပယ်ာပြငဆြငပြှီး ၂ယောကလြုံးကို အိပယ်ာပေါြ ခပြေးလိုကတ်ာပေါ့အောငကြှီးကသူဇာ အိပန်တောလေးကို ကြည့်ပြီး စိတကြ မရိုးမရှတွေ ဖြစ်လာပြနရြော.. လကတ်ှကေ အငှိမမြနနေိုငတ်ော့ဘဲသူဇာရဲ့ ရငန်ှဈမှှာကို ပြတန်မေိလိုကတ်ယ် အင်ျကြီကြယသ်ီးကလည်း တလုံးက ပြုတန်တေော့ အင်ျကြီကြားထဲ လကထြည့်လိုကတ်ာနဲ့…
အိုးးးး… အိနပေါ့လား.. ဆိုတဲ့အတွေးအောငကြှီးဆီ ရောကတ်ာနဲ့ သူ့ရဲ့ လပြှတဝြမှာ လရညတ်ှကေ စို့လာ… အင်ျကြီကြယသ်ီးကို မသိမသာခွှတပြေးပြီး ဖုံးကြယန်တေဲ့ နို့ ၂လုံးကို ဘောလြီကြားကနေ ထွကလြာအောင် လုပပြှီးတာနဲ့..အောငကြှီးတယောကြ မကြလြုံးအတိုင်းသား ပြူးသှားပြီး.. အိုးးး.. ရကရြကစြကစြကြ လှလှခညွလြား ဆိုပြီး နာမညန်ဲ့လိုကအြောင် ပန်းရောငသ်န်းပြီးသူဇာလုံးအိနတေဲ့သူဇာရဲ့ နို့တွကေိုအောငကြှီးတယောကြ လွှာနဲ့ လကြပြေးနမေိလိုကတ်ယ် ဘယဘြကန်ို့ကို စို့ပေးလိုကြ..
ညာဘကန်ို့ကို လကမြလေးနဲ့ ခွလေိုကြ လုပပြေးနတယ်ေ အဲ့လိုနဲ့ ညာဘကလြကကြသူဇာရဲ့ အောကကြို ဆင်းသှားရင်းသူဇာရဲ့ စောကစြိကို လိုကစြမ်းတော့ ပါးလှှာလှတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို စ စမ်းမိလိုကတ်ယ် စောကမြှှေးတွကေို အသာအယာပြတပြေးရင်းသူဇာရဲ့ စောကစြိကို စမ်းမိလိုကတ်ော့… ဟင်းးးး အိနပြနေပြါရောလား..အောငကြှီးအနနေဲ့က တခါမှ အပြငမြှာ ကြုံဖူးတာမဟုတဘြူး အမြဲတမ်း အောကားတွပေဲ ကြည့်.. ကိုယ့်ဘာသာကို ဂွင်းထုခဲ့တာ.. အခုတော့ အပြငမြှာ တကယအြကောငအြထညဖြောမြိပြီဆိုပြီး ရငတ်ှေ တလှပလြှပန်ဲ့.. အဲ့လိုနဲ့သူဇာရဲ့ စောကစြိကို သချောကိုငပြေးရင်း အကြဲကြောင်းတလွောကကြို ဖိကာ ပြတမြိနတယ်ေ အရညတ်ှေ အရမ်းရှှဲပြီးထွကလြာတာကိုအောငကြှီး စမ်းမိလိုကတ်ယ်။
ဖီးလတ်ကန်တေဲ့အောငကြှီးက စိတကြို မထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ လကခြွောင်း တချောင်းကို အထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်မိလိုကတ်ယ် အဲ့အခွိနသ်ူဇာက အိပန်ရင်ေးကနေ အသိဝငလြာပြီး ရှစိရှစိတွေ ဖြစ်လာပါလရေော ထလိုကတ်ဲ့အခါကရွငအြောငကြှီးလည်း အရှကရြသှားမယ် အိပန်တေဲ့ နှင်းအိလည်း နိုးမှာစိုးရိမတ်ာနဲ့ မကြလြုံးမှိတပြှီးပဲ ငှိမခြံနလေိုကတ်ော့တယအြောငကြှီးရဲ့ လကကြတော့သူဇာရဲ့ စောကပြေါကဝြထဲကို ထည့်ပြီး မှှပေေးနတေော့သူဇာ နိုးနတောလား အိပန်တောလားဆိုတာကိုတောင် မရိပမြိနိုင် ဖြစ်သှားလရေဲ့သူဇာကတော့ ပါးစပကြနတေော့ တအင်းအင်းးး ပေါ့။
အောငကြှီးကသူဇာရဲ့ လကတ်ဖကကြို ကိုငပြှီး သူ့ရဲ့ ထိုးထောငထြှကန်တေဲ့ လီးကိုသူဇာက လာကိုငန်တယေဆြိုတဲ့ အမှတန်ဲ့ ပြတပြှီးကိုငခြိုင်းနတယေသ်ူဇာရဲ့ လကကြအောငကြှီးရဲ့ လီးတံကို ကိုငမြိလိုကတ်ဲ့အခွိနသ်ူဇာက မနနေိုင် မထိုငန်ိုငတ်ှဖြစ်ေပြီး ဘာဆကလြုပရြမှန်းမသိတော့ဘူး လှုပလြို့ကလည်း မရတာနဲ့ သူခိုင်းရာ လုပန်မေိပြီ အဲ့လိုနဲ့အောငကြှီးကသူဇာလကကြိုကိုငပြှီး သူ့လီးတံကို သူ ဂွင်းတိုကန်မေိလိုကတ်ာ တခွီပြီးသှားလရေဲ့..
ဒါပမယ်ေ့ သူ့ခမွာ စိတကြ မကြနပေန်ိုင်..သူဇာရဲ့ အဖုတလြေးထဲကို ထည့်ချင်န်ခေဲ့တာ.. ဒါပမယ်ေ့လည်းသူဇာကို ပြင့်ပြင့်လင်းလင်းပြောပြီးမှပဲ ထည့်တော့မယဆြိုပြီးအောငကြှီး ကိုယ့်အခန်းထဲကိုယ် ပြနသ်ှားလရေဲ့..အောငကြှီး လုပသ်ှားတဲ့လုပရြပ် အကုနလြုံးကို နှင်းအိက အိပခြငွယ်ောငဆြောငပြှီးနလေိုကတ်ာ..
အကုနမြှင် အကုနကြှားလိုကရြတော့ နှင်းအိရဲ့ အဖုတမြှာလည်း အရညတ်ှရှေှဲလို့..အောငကြှီး အခန်းအပြငထြှကသ်ှားပြီး သိပမြကြာဘူး နှင်းအိကလည်း အိပန်ရောကနေ ထပြီးအောငကြှီးနတေဲ့အခန်းကို လိုကသ်ှားဖြစ်ပြနရြော..အောငကြှီး တံခါးဖြင့်ပေးတာနဲ့ နှင်းအိကလည်း အတင်းတိုးဝငပြှီး ကုတငပြေါကြို နှစ်ယောကသ်ား ပစ်လှဲလိုကကြှတယ် အဲ့အခွိန် နှင်းအိကအောငကြှီးရဲ့ လီးတံကို ဘောင်းဘီအပေါကြနေ ပြတပြေးနတယေအြောငကြှီးက အံ့သှသှားပြီး “နင် ဒါ ဘာလုပတ်ာလဲ” လို့ မေးတော့ “ငါက နင့်ကို ခစွခြငွတ်ာ.. နငလြည်း အရမ်းလုပခြငွန်တယေမြလား.. ငါ အရမ်းခစွခြငွန်တယေဟြာ..” ဆိုပြီး နှင်းအိက ပြနပြှောလိုကရြော အဲ့အခွိနအြောငကြှီးကလည်း သူ မူးနလေို့ ပြောတာ နမှောပါ.. ငါ အခုလုပလြိုကရြငလြည်း မနကကြရွင် သူ မှတမြိချင်မြှ မှတမြိမှာ.. အခုလကရြှိ ငါ့လီးကလည်း တောငန်တေော့ အတောပြဲ..
ဆောလြိုကအြုံးမှ.. လို့ စဉြးစားပြီး ချောလြဲရောထိုင် လုပမြိလိုကရြော.. နှင်းအိကအောငကြှီးရဲ့ ဘောင်းဘီအောကကြ လီးတံကြီးကို ကိုငပြှီး အထကအြောကြ ပုံမှနကြစားပေးနတောပေါ့အောငကြှီးကလည်း အရှိနပြှနတ်ကလြာတာနဲ့ ဘောင်းဘီကို ဖြုတပြေး ဇဈကို ဖြုတပြေးပြီး နှင်းအိရဲ့ လကကြို ကိုငပြှီးအောငကြှီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုငလြို့အဆငပြှအေောင် ထည့်ပေးနေ၏ နှင်းအိကတော့ ပုံမှနအြတိုင်းပဲ လီးတံကြီးကို ကိုငပြှီး အပေါအြောကြ ဆှဲပေးလိုကြ ပြင့်အာနတေဲ့ ဒဈကို ကိုငလြိုကန်ဲ့ပေါ့အောငကြှီးကတော့ အေးဆေး ဇိမခြံနရင်ေး နှင်းအိကအောငကြှီးရဲ့ ခါးအောကန်ားကို ဆင်းသှားပြီးအောငကြှီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ကြည့်နလေေ၏ အဲ့အခွိန် နှင်းအိက သူ့ရဲ့ ပါးစပန်ဲ့အောငကြှီးရဲ့ ဒဈကို ငုံလိုကတ်ဲ့အခွိန်…အောငကြှီးခမွာ ကြကသ်ီးဖငွြးဖငွြးထသှားပါလရေော… တခါမှမရဖူးတဲ့အရသာ.. တခါမှမရဖူးတဲ့ခံစားခကြမြွိုး ရလိုကတ်ော့အောငကြှီးတယောကြ နတပြှညရြောကသ်ှားတဲ့အတိုင်းပဲ။
အောငကြှီးကတော့ ပါးစပကြနေ တရှူးရှူး… တရှူးရှူးနဲ့ပေါ့.. နှင်းအိကတော့အောငကြှီးရဲ့ လီးတံကြီးကို ပါးစပထြဲထည့်လိုကြ.. ထုတလြိုကြ လုပန်တော.. လီးကို အရင်းက ကိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် အားရပါးရလုပပြေးနသည်ေ.. ဖငကြှားထဲတွင် တွဲလောင်းကနွသေော လအုကို အသာအယာ သူမလကန်ှင့်ကိုငပြှီး အု ၂လုံးကို လကထြဲမှာ ဆုတန်ယကြစား၍ နသည်ေ.. ခဏအကြာမှာ လအုနှစ်လုံးကို နှင်းအိက သူ့ပါးစပထြဲ ငုံထည့်လိုကတ်ော့…
အိုးးးး…. ကောင်းကငဘြုံသို့ ရောကသ်ှားသည့်အလား…အောငကြှီးတယောကြ တကိုယလြုံးတဖငွြးဖငွြးဖြစ်လာပြီး လီးက ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ အစွမ်းကုနတ်ောငသ်ှားရာကနေ သုတရြညတ်ှေ သူမ ပါးစပထြဲ ပန်း၍ ထွကသ်ှားလသည်ေ.. နှင်းအိတာဝနကြွတေော့အောငကြှီးက နှင်းအိကို သူ့အပေါကြနေ ဖယ်.. ပကလြကလြှနခြပြှီး နှင်းအိ ဝတထြားတဲ့ ထမီကို ဆှဲဖယလြိုကတ်ဲ့အခွိန်.. နှင်းအိကလည်း အသင့်ကားပေးထားတဲ့ ပေါငမြွားနဲ့အတူ စောကဖြုတလြေးပါ အသာပြဲ၍ဟသှားလသည်ေ.. ကြမ်းရှရှ အမှှေးလေးများ အုပဆြိုင်းဆိုင်းဖြစ်နသေော စောကဖြုတလြေးသည် နူးညံ့လှန်းလှသည်။
ဖိလိုကရြင် နဈသှားပြီး ကြှလိုကလြွှငလြည်း ပြနပြှီး ဖောင်းလာသည်။ ကြီးမားကားစွင့်သော တငပြါးကြီးများကြောင့်လည်း စောကဖြုတလြေးသည် ကော့ကော့လေးမို့၍နသည်ေ။အောငကြှီးက ခုနကသူဇာရဲ့ စောကဖြုတကြို ကလိခဲ့ပမယ်ေ့လည်း ယခုလို သသခွေောခွာ မမှငခြဲ့ရ။
ထို့ကြောင့်လည်းအောငကြှီးရဲ့ နားထငတ်ှင် သှေးတွကေ တဒိတဒြိတခြုန်၍ လာရသည်။ အမှှေးကြမ်းတွကြေားကနေ မာနသေော နှင်းအိရဲ့ စောကဖြုတထြဲ လကခြလယကြို စမ်းပြီး ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ ခုနကအောငကြှီးကသူဇာကို လုပပြေးနတေဲ့အခွိန် မှငခြဲ့ရတာတွကြေောင့် နှင်းအိရဲ့ စောကဖြုတမြှာ အရညရြှှဲနသဖြေင့် နူးညံ့ချောအိသော အသားစိုငလြေးများထဲသို့ လကခြလယသ်ည် ရှောရှောရှုရှုဝင်၍သှားသည်။ ပူနှေး၍ နှစ်သကစြရာ အရသာပငဖြစ်သည်.. စောကစြိလေးကလည်း မာပြီး တောငန်လသေည်ေ.. ထို့နောကြ အဖုတထြဲသို့ လကခြွောင်းသှင်းပြီး မှှပေေးလိုကပြါတော့သည်။
“အင့်… ဟင်းးးး… ဟင်းးး… ကိုကြောြ… အင်းးးး… အိုးးး… ဟင်းးးး…” နှင်းအိကလည်း အရှိနတ်ှတကေပြှီး ပေါငကြို အစွန်းကုနဖြှဲကားပေးလိုကရြာ အဖုတကြှီးက ပို၍ဖောင်းကားကာ ပြူးပြီးပေါလြှငလြာရသည်.. “ဟင့်… အင့်… အင့်… အင့်…” ထူးခွားသော အရသာကြောင့် အင့်ကနဲတွန့်သှားပြီးမှ ဘာလုပပြေးရမယဆြိုတာကို သဘောပေါကသ်ှားပြီး သကပြှင်းများခလွိုကသ်ည်။
“ပြှတ်.. ပလပ်.. ပြှတ်.. အားးး… ရှီးးး… ပြှတ်.. ကြှတ်.. ကြှတ်..” စောကစြေ့ကြု လွှာဖြားနဲ့ ကလိပေးလိုကြ စောကခြေါင်းထဲ လွှာထိုးထည့်ပြီး မှှပေေးလိုကြ.. အဖုတတ်ပြငလြုံး လွှာနဲ့သိမ်းပြီး လကြပြေးလိုကန်ဲ့ လုပပြေးနတေဲ့ ကြောကြှီရဲ့ လွှာဒဏကြှောင့် နှင်းအိတယောကြ တကိုယလြုံး တုနခြါနလသေည်ေ.. အရညတ်ှကလေည်း မရပမြနား ယိုစီးကလွာပြီး အိပယ်ာပေါတ်ှင် အကြကကြှီးပင် ဖြစ်ပေါလြာသည်။
လွှာက စောကစြိကို စုပပြေးနသလေို.. လကခြွောင်းတွကလေည်း စောကဖြုတထြဲကို ထည့်လိုကြ.. မှှပေေးလိုကြ လုပပြေးနသည်ေ..အောငကြှီးက အားသှနခြှနစြိုကဖြှင့် လုပပြေးလိုကတ်ော့ နှင်းအိတယောကြ ပြီး၍သှားသည်..အောငကြှီးကတော့ အဆကမြပြတ် စောကစြိကို စုပပြေးလိုကြ စောကခြေါင်းထဲထည့်လိုကြ…နဲ့ လုပလြိုကရြင်း နောကထြပတ်ကြိမ် ထပပြှီးသှားပြနလြသည်ေ။
ဒီတကြိမမြှာတော့ ငယသ်ံပါအောင် အောရြင်း လရညဖြှူတွကေိုပါ ထုတလြိုကပြါတော့သည်..အောငကြှီးက အသင့်ဖြဲထားတဲ့ နှင်းအိရဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားသို့ဝငလြိုကပြှီး စိနသေော စောကဖြုတလြေးကို လကဖြှင့်အသာအယာဖြဲပြီး ဒဈဖြားဖြင့် စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသား တလွှောကြ ပြတသ်ပပြေးနရင်ေး စိတတ်ှေ ထသထကြ ထလာအောင် နှိုးဆှပေးနသည်ေ ထို့နောကအြောငကြှီး၏ ဧရာမလီးချောင်းကြီးက စောကခြေါင်းထဲသို့ မဆန့်မပြဲ ဝငသ်ှားရှာသည်။
အောငကြှီးရဲ့လကကြ နှင်းအိရဲ့ လုံးအိနတေဲ့ နို့တွကေို ကိုငရြင်း စိတကြှှအောင် ကစားပေးနမေိသည်..အောငကြှီးရဲ့ လီးကြီးကလည်း လကန်ဲ့အတင်း ညှဈညှဈထားသလို ခံစားနရသေည်..အောငကြှီးရဲ့ လီးတံကြီးက ထငသ်လောကြ မဝငသ်ေး.. တခုခုခံနသညေဟြု ခံစားနရသေည်.. အာာ.. အပျိုမှှေး.. ဟုတပြါသည်။
နှင်းအိရောသူဇာရော နှစ်ယောကလြုံး ပါကငမြဖောကရြသေးတဲ့ အပျိုလေးတွပေါ.. အဲ့အခွိနအြောငကြှီးတယောကြ စိတမြထိန်းနိုငဘြဲ အတင်းဇွတတ်ိုးပြီး လီးတံ တဆုံး ထည့်ပြီး ငှိမန်လေိုကလြသည်ေ.. အိုးးးး.. အာာာာ… ပြှတ်… လီးတံကြီးတခုလုံး နှေးနပေါရောလားး… ခဏကြာအောင် အသှင်းအထုတ် ဖြေးဖြေးစီ လုပပြေးလိုကမြှ သူမ၏ စောကပြတကြှှကသ်ားလေးများ တဖြေးဖြေး ပြလွှေော့၍ကလွာသည်။
“ပြှတ်… အား…. အင့်…. သိပကြောင်းတာပဲ… အားးး… ” အခုထိ ကောင်းနသေော နှင်းအိ၏ ခွထေောကမြွားကို ပခုံးပေါြ ထမ်းတငပြှီး ရှေ့ကို ငိုကခြလွိုကပြါသည်.. ခါးအောကမြှာ ခေါင်းအုံးတွေ ခံထားလိုကတ်ော့ နှင်းအိတယောကြ လီးရဲ့ ဆောင့်ခကြတ်ိုင်းကို မလှဲနိုင် မရှောငန်ိုကြ ရကရြကစြကစြကကြို ခံနရပေါတယ်.. နှင်းအိခမွာ.. နှုတခြမ်းကို ကိုကပြှီး လကကြ မှေ့ယာကို ကုတခြှဈရင်း ခေါင်းကို ဘယည်ာ ခါယမ်း၍နလသေည်ေ.. သူမ၏ ပေါငအြတွင်းသားတွေ တဆတဆြတတ်ုနခြါ၍နသလေို နို့အုံတွကလေည်း ပြုတထြှကမြတတ် လှုပရြမ်း၍နသည်ေ။
စောကခြေါင်းထဲက ချောအိအိအသားမွှငမြွားသည် လီးကို စုပယ်ူ၍ နကြသေည်.. နှင်းအိရဲ့ ခါးကို ကိုငကြိုငပြှီး ဆောင့်ရာမှ စောကဖြုတပြါ အထဲကို ကြှံဝငသ်ှားသလား အောကမြေ့ရအောင် လအုတွပင်ေ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းကြား ညပည်ပသ်ှားလသည်ေ.. မကြာခငမြှာပဲ.. ဗှုံးဆို ပြလွှေော့သှားပြီး အဖုတတ်ခုလုံး လရညတ်ှေ အိုငထြှန်းနတေော့သည်..အောငကြှီးလည်း ရှှဲနသေော စောကခြေါင်းထဲကို ဆယခြကြလြောကြ ဆကဆြောင့်ရင်း စောကပြတရြဲ့ စုပအြားကို မခံနိုငတ်ော့ဘဲ သားအိမန်ံရံကို သုတရြညမြွားဖြင့် တဖြန်းဖြန်း ပန်း၍ ပြီးသှားရပါတော့သည်။