“ကြည့်ြ၊ ခုမှ ၉ နာရီခွဲ ပဲရှိသေးတယ်။ အစောကြီး ရောကန်ပြေီ။ ကိုက တအားလောတာပဲ။ အေးဆေးမှ ထွကရြင် ရပါတယလြို့ ဘယလြောကပြှောပြော မရဘူး။ စောရောကလြို့ အခန်းမရသေးရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”
“စောရောကတ်ော့ စောနားရတာပေါ့ကြာ။
နမှငေ့ရြင် ကားမောင်းရတာ ပငပြန်းလို့ပါ။”
“အခန်းမရသေးရင် ငုတတ်ုတကြှီး ထိုငစြောင့န်ရမှောပေါ့လို့”
“ဘာဖြစ်လဲ၊ အညောင်းအညာပြေ လမ်းလွှောကန်လေဲ ရတာပဲ၊ ငုတတ်ုတမြစောင့ခြငွြ မတတ်တစြောင့ြ ဟဲ ဟဲ”
“များသောအားဖြင့ြ ဧည့သ်ညတ်ှကလေည်း ၁၂ နာရီထိ မနကြပေါဘူးကြာ။ နမမှေင့ခြင် ပြနကြှတာပါပဲ။ ခုနကတင် လမ်းမှာ အပြနကြားတွေ အများကြီး ဆုံခဲ့တဲ့ဟာ၊ ခွို အတွေ့ပဲ”
ပြောရင်းနှင့ပြင် xxx ဟိုတယ် ဧည့ကြှိုကောငတ်ာရှေ့ ထိုးဆိုကလြိုကရြင်း ၂ ဦးသား ကားပေါမြှ ဆင်း၍ ဧည့ကြှိုကောငတ်ာဆီ သှားကြပါသည်။ Sea View အခန်း ဘှတကြင် ယူထားသည့ြ အကြောင်းပြောဆို၊ လိုအပတ်ာတွေ ပေးခွအပြေီး . . .
“ဧည့သ်ညတ်ှေ စောပြနသ်ှားလို့ အခန်းကတော့ အားနပေါပြီရှင့ြ။
ဦးနဲ့ မမ ပစ်စည်းတွေ ထားပြီး အနားယူလို့ရပါတယရြှင်။ အခန်းရှင်းဖို့ကတော့ ကလေးတွကေို အတတန်ိူငဆြုံး စောလှှတပြေးလိုကပြါ့မယ်။ ခု ဒီက မောငလြေး လိုကပျို့ပါလိမ့မြယ်။”
“ကြေးဇူးတငပြါတယ်”
ဟု ကြောကြ ပြောရင်း
ခွို့ဘကလြှည့ြ ဆရာကြီး အထာနှင့ြ
“ကဲ . . အေးဆေးပါ”
ဟု လှည့ပြှောလိုကသ်ည်။
ခြိုက ပြုံးဖြီးဖြီး နှင့ျ
“ဦး နဲ့ မမ တဲ့ ဟီဟိ”
လို့ ပြောငပြှပါသည်။
ခွိုက ထိုကဲ့သို့ပင်။ သူ့ကို မမ ခေါရြင် ကြနပေသ်လို ကြော့ကြို ဦး တို့ ဘဘ တို့ အခေါခြံရရငလြည်း စ တတပြါသည်။ ကြောကြလည်း ကိုယ့မြိန်းမကို နုတယ် လှတယ် ပြောရင် သှားအဖြီးသားနဲ့ ကြနပြေ ဂုဏယ်ူနတတေတ်ာမွိုး။
ပစ်စည်းတွေ ပစ်ခပြှီး ကြောတ်ယောကကြားမောင်းလာရတာ ပငပြန်းသမို့ ရှေ့ ဝရံမှာထိုင် ပငလြယကြှီးကို ငေးကြည့်န်လေိုကသ်ည်။
ခွိုကတော့ မိတကြပ် ဖကြြ၊ အဝတအြစားတွေ ခွှတပြှီး
“Check out က ၁၂ နာရီ ဆိုတော့ အခန်းက တောတ်ောန်ဲ့ လာရှင်းဦးမယ် မထငပြါဘူး” ဟု သူ့ကိုယသ်ူ ပြောသလို တကိုယတ်ည်း ရရှတေရြင်း
ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားပါသည်။
xxxx
ကြောန်လတ်ေ နှင့ြ လင်းလကခြွိုတို့ နှစ်ယောကမြှာ သာယာသည့ြ အိမထြောငသ်ညဘြဝကိုပြောရြှှင် အေးခမွြးစွာ ဖြတသ်န်းနကြသေည့ြ လိုကဖြကသ်ည့ြ ဇနီးမောငန်ှံ။ အခမွြးသာကြီးမဟုတသ်ောင်ှား ပြလညေကြှသည်။
ပြည့စြုံသည့ြ နှစ်ဘကမြိဘများအတွကြ အပူအပင် မရှိ။ သူတို့မှာလည်းကိုယပျိုငလြုပင်န်းနှင့ြ ဝငင်ှနှငေ့ြ။
ကမပြဏီတခုတွင် မနန်ဂွောရာထူးဖြင့ြ တာဝနထြမ်းဆောငရြင်း လငကြ နေ့စဉြ ပုံမှန် ရုံးတကရြုံးဆင်း အလုပန်ှင့ြ၊ မယားက သားသမီးနှစ်ယောကန်ှင့ြ အိမဖြောမြထား၊ အိမဝြယွောဝဈစလုပရြင်း လိငဆြကဆြံမှုကို နေ့စဉပြှုနကြေ။
ယခု ၁၂ နှစ် မင်ျဂလာနှစ်ပတလြညတ်ှင် အလုပ် နားရကန်ှင့လြည်း တိုကဆြိုငသ်ဖြင့ြ သားနှင့သ်မီးကို အဖိုးအဖြားထံ အပခြဲ့ကာ လငမြယား နှစ်ဦးတည်း လှတလြှတလြပလြပ် ခစွရြညလြူးရန် အပန်းဖြခရေီး ထွကလြာကြခွင်း ဖြစ်သည်။
ကြောကြ ရံခါ အသောကအြစားလေးမှ လှှဲ၍ ကနွြးမာရေး ဂရုစိုကသ်ူ။ လေ့ကငွ့ခြန်း မလုပဖြစ်သဖြင့သ်ာ ဘီယာဗိုကလြေးဟု ဆိုနိူငသ်ည့ြ ဗိုကခြေါကလြေး နည်းနည်း ထွကန်သညေကြလှှဲ၍ သနတ်ုန်း မှနတ်ုန်းဟု ဆိုနိူငသ်လို ခွိုကလည်း သူ့ကိုယသ်ူ လှအောင် တသသ နတတေသ်ူ။
တရုတသ်ှေး ပါသူမို့ အသားအရည် လှသလို၊ အစားအသောကကြို ချင့်ခြွိနစြား၍ အိမရြှငမြကောင်း တဦးပီပီ အိမအြလုပလြည်း ကိုယတ်ိုငလြုပ်၊ လေ့ကငွ့ခြန်း ပုံမှန် လုပကြာ ပိနပြိနသ်ှယသ်ှယ် ကိုယလြုံးအလှ ထိန်းထားနိူငသ်ူ။ ပိနသ်ှယသ်ောလြည်း သူ့နရောနှင့သ်ူ ရှိသင့သ်ည့ြ ကောကကြှောင်းများက အပိုအလိုမရှိ။ မို့သည့န်ရောမို့၊ ဟိုကသ်ည့န်ရော ဟိုကြ၍ ယောကြြားသားများ အာရုံကို ဆှဲငငန်ိူငစြှမ်းရှိသူ။ ကလေး နှစ်ယောကြ မိခငပြမယေ့ြ အပျိုရှုံးလောကအြောင် လှမှဲ။ လုံးကစွသ်ည့ြ တငပြါးအစုံမှာ အကိတကြှီး မဟုတသ်ောလြည်း သေးကဉွသ်ော ခါးအောကမြှာတော့ အနောကသ်ို့ ကောကြ၍ ဘေးသို့ စွင့ကြားနသညေပြင်။
သဘာဝအတိုင်း မီးဖြားပမယေ့ြ လေ့ကငွ့ခြန်းမှနလြို့ အလှ မပကြယ်ှင်း၊ ဗိုကကြှော မပြတ်၊ ခွဲစိတဒြဏရြာ မရှိ။ မိခငန်ိူ့ကိုလည်း ၆ လထကြ ပိုမတိုကြ။ နိူ့ဗူးနှင့ြ ဖြည့စြှကစြာကို သူ့အရှယန်ှင့သ်ူ တိုကကြွှေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း နို့သီးခေါင်းမှာ ပန်းရောင် သန်းလကြပြင် ရှိနသေေးကာ ရငသ်ားများလည်း အပျိုစငလြောကြ မတင်းရင်းသောင်ှား တွဲကခွှင်းသိပမြရှိလှ။
မိန်းမကိုယအြတွင်းကြှကသ်ားများကိုပင် ဂရုတစိုကပြှနလြညလြေ့ကငွ့ထြားသဖြင့ြ အပျိုတုန်းကလိုပင် စီးစီးပိုငပျိုင် ကဉွြးမှဲ ကြပမြှဲ။ ထိုကြှကသ်ားကို လိုအပသ်လို ညှဈပေးရာမှာတော့ အတွေ့အကြုံမရှိသည့ြ အပျိုစင် တဈဦးထကြ သာသညကြား အထူးပြောရနမြလို။
အဆီပိုမရှိ ပြားခပြန်သညေ့ြ ဗိုကသ်ားပြငအြောကြ ဆီးခုံမှှေးများကိုလည်း သပရြပ် သန့ရြှင်းစွာ ထားတတစြမှဲ။ ပါးစပဖြှင့ြ နှိုးဆှလေ့ရှိကြသူတွမေို့လည်း မိန်းမအင်ျဂါ သန့ရြှင်းမှုကိုလည်း အလေးထား ဂရုစိုကတ်တသ်ူ။
သဘာဝ အတိုင်းမှေးသည့ြ ကလေး၂ ယောကြ မိခင် ဆိုပမယေ့ြ နီညိုရောင် အတွင်းသားပြင့ဖြတလြေးများမှာ ပြင့အြာသည် ဆိုရုံသာ။ လနထြှကမြလာခဲ့။ ၄င်း ပြင့ဖြတလြေးများက ဖြူဝင်းသည့ြ နဘေးသား နှုတခြမ်းထူထူဖောင်းဖောင်း ကြားထဲမှ ပြူထွကသ်ည် ဆိုရုံ။ ပြင့ဖြတလြေးများထိပမြှ ဖူးတံသဖြယ် အစေ့လေးမှာ ပုံမှနအြခွိန် ဖုဖုဖောင်းဖောင်းလေး၊ ရှိသညပြင် မထငရြ။ ကာမစိတအြထူးထကြှနခွေိန် ဘေးနှုတခြမ်းသားများ ဖောင်းမို့လာပါက ပြင့ဖြတလြေးများမှာ အတွင်း၌ ညှပ်၍ ပုန်းကြယန်တတေကြာ ဖူးတံလေးသဖြယ် အစေ့လေးက ကာမစည်းစိမခြံစားရန် ခေါင်းပြူထွကလြာလေ့ရှိသည်။
ထို အစေ့လေးသညကြား အစပိုင်း၌ ကြောကြ နှိူးဆှရန် အဖြင့ြ ခလုတ် ဖြစ်သလို
ခွို ပြီးခါနီးတိုင်း ကြောကြ မီးကုနယ်မ်းကုန် ထိုးသှင်း ထိုးထုတ် လုပခြွိန် ခွို ကိုယတ်ိုင် အားပါးတရ ပြတသ်ပ် ညှဈခွေ၍ ကာမပန်းတိုင် ပျိုငတ်ူ ခွီတကရြန် အဓိက အပိတ် ခလုတတ်ခုဟုလည်း ဆိုနိူငပြသည်ေ။
ခတ်ပေညာတတမြွားမို့ လိငမြှုကိဈစကိုပြင့လြင်းစွာ ဆကဆြံလေ့ရှိကြပြီး ကာမသုခကို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ြ ခံစားနကြသေူများပင်။
နှုတကြှမ်းလေ့မရှိပမယေ့ြ လိငကြိဈစအကြောင်းနှင့ြ လိငဆြကဆြံခွိန် တဈတဈခွခွ ပြောဆိုသုံးနှုန်းလေ့ရှိကြသည်။
လိငဆြကဆြံတိုင်း ကြောန်လတ်ေ၏ မှိုပြင့သ်ဏျဍာန် ထိပဖြူးကြီးက ဆောကဖြုတအြတွင်းသား နံရံတလွှောကြ ခွိတခြွိတဆြှဲသည့ြ ပြတတ်ိုကမြှုအရသာ၊ အတွင်း နှုတခြမ်းသား ပြင့ဖြတလြေးများ၏ လီးဒဈကြီးနှင့အြတူ လိပဝြင် လိပထြှကမြှုများကား လင်းလကခြွို အနှစ်သကဆြုံးပင်။ အူတွေ ကလီစာတွေ တပြုံလုံး ပြုတထြှကသ်ှားမတတ် ကောင်းလှန်းလှသဖြင့ြ ကြနဒြုံး သုံးလွှင် ကြနပေအြားရမှု မရှိလှ။ တဈလှှာကိုပင် ကမျဘာခွားသလို။ ထို ထိပဖြူးကြီးကို မိမိ ဆောကဖြုတ် အတွင်းမှ မှေးလမ်းကြောင်းတလွှောကြ ကြှကသ်ားများနှင့ြ ဖမ်းဆုပ် ညှဈ၍ နှစ်ဦးသား ကာမစည်းစိမကြို မှိနမြှိန် ခံစားလေ့ရှိကြသည်။
ယခငကြ တားဆေးသုံးရ၊ ရကတ်ှကရြ၊ အပြငမြှာ သုတလြှှတရြနှင့ြ ကရိကထ များပမငေ့ြ ယခု ဒုတိယကလေး မီးဖြားပြီး သားကြောပါဖြတလြိုကတ်ော့ စိတရြှိလကရြှိ လိငဆြကဆြံနိူငကြှလပြေီ။
အိုငတ်ီခတ်တွေင် နည်းမွိုးစုံ လေ့လာ စမ်းသပဖြူးပြီး မိမိတို့နှင့ြ အကိုကည်ီဆုံး၊ နှစ်ဦးစလုံး ကြနပေမြှု အရှိဆုံး ပိုဇရှငေမြွားနှင့ြ စခန်းသှားနကြသေူတွေ။
လငမြယား ကတောကကြဆဖြစ် စိတဆြိုးစိတကြောကခြွိနပြင် နေ့စဉြ အလိုးမပကြြ။ လူချင်ြး စကားမပြောသောင်ှား လီးနှင့ဆြောကဖြုတကြား မိတ် မပကြြ။ ကိဈစပြီးလို့ စိတကြောကမြပြလွှငေသ်ာရှိမည်၊ စကားမပြောလွှငသ်ာ နမည်ေ။ နောကတ်ကြိမအြတွကလြည်း အသင့ြ ရှိနမှေဲ။
ထိုအခွိနမြွိုးဆို ခွိူတယောကြ ကြောပေးအိပစြဉြ ပုဇွနတ်ုတကြှေး အနောကမြှ လိုးပေး၍ အရှိနရြလာပါကလည်း ကာမပန်းတိုင် အတူ ခွီတကမြှဲ။
မညသ်ည့အြခွိန်၊ မညသ်ည့န်ရော ဖြစ်ဖြစ် ဆကဆြံတိုင်းလည်း နှစ်ဦးစလုံး ပျိုငတ်ူ ကာမ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကစြမှဲ။ ရံဖနရြံခါ တဦးဦးက နောကကြွ ကနွခြဲ့လည်း ကနွတ်ဦးက တနည်းနည်းဖြင့ြ ပြနလြည် ဖြည့ဆြည်းပေးလေ့ရှိသည်။
တဈဦး ဆန်ဒပြည့ဝြစွာ ကာမပန်းတိုငသ်ို့ရောကတ်ိုင်း ကနွတ်ဈဦးကလည်း ကြနပေစြမှဲ။ ယုတဆြှအဆုံး မီးနီပြနခွေိနပြင် ခွိုက ပါးစပဖြှင့ရြော လကဖြှင့ပြါ ကြော့ြ လီးကြီးကို စုပပြေး၊ ထုပေးခွင်းဖြင့ြ ဆန်ဒဖြဖြေောကပြေးလေ့ရှိသည်။
ကြောကြလည်း ခွိူ့ကို နိူ့စို့ပေး၊ အစိပြတပြေး ခွင်းဖြင့ြ ကာမသုခအပြည့အြဝ မဟုတတ်ောင် အာသာပြရန်ေ အပြနအြလှနလြုပပြေးလေ့ရှိကြသည်။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ငေးနသညေမြှာ မညမြွှကြာသှားသည် မသိ။
“မင််ဂလာပါ ဦး”
ဆိုပြီး ကောငလြေး ၂ ယောကြ နှင့ြ ကောငမြလေး တယောကြ အထုပတ်ှေ ခွင်းတွေ အိတတ်ှေ တံမကြစြည်း ဂေါပြှား တွနေဲ့ အခန်းရှင်းဖို့ ရောကလြာတော့မှ သတိ ပြနဝြငလြာပါသည်။ ခွိုတယောကြ ရချိုးခန်းထဲ ရှိနသညေကြို အမှတတ်မဲ့။
ကြောလြည်း ငေးကောင်းကောင်းနဲ့ ငေးနသလေို သူတို့လည်း လုပစြရာ ရှိတာ သှကသ်ှကလြကလြကြ လုပန်ကြပေါသည်။ ကောငမြလေးက တံမကြစြည်း လှည်း၊ ကောငလြေး၂ယောကကြ အိပယ်ာခင်း အဟောင်းတွလေဲပြီး အသဈတွေ ဆှဲဆန့ြ ခင်းနခွေိန်
“တလကစြတည်း ရပေါခွိုးပစ်လိုကပြှီ။ ခုမှပဲ ညီးစီစီဖြစ်နတော သကသ်ာသှားတော့တယ်။
ကို့အတွကပြါ ရှယ် ကတုံးတုံး ထားလိုကပြှီ။ အဟင်းဟင်း . . . ကြိုကရြဲ့လား”
ဟု ဆိုကာ ဆံပင် အဖြားများကို ပါလာသည့ြ သဘကြ အသေးလေးနှင့ြ ခေါင်းငုံ့သုတရြင်း ခွိုတယောကြ ရချိုးခန်းထဲက ဘှားကနဲ ထွကလြာပါသည်။
ခွို့ အဖုတလြေး ကတုံး ပြောငရြှင်းနမှေ ကြောကြလည်း ကြိုကသ်ည်။ ပါးပြငကြို နမ်းသလိုကို နမ်းလေ့ရှိသည်။ ပါးစပန်ှင့ြ ငုံနေ စုပန်ကြေ။
ခွို့အနနေဲ့ကြ နေ့တိုင်းကြီးတော့ ရိတမြနနေိူင်။ တပါတ်/ ၁၀ ရကြ ကြာမှသာ တခါ ရိတလြေ့ရှိသည်။
အပြောငရြိတပြှီး ၂ရကြ၃ရကြ အကြာ အမှှေးသဈထွကခြွိန် စူးသလိုလို ယားကြိကြိ အရသာမှာ ခွိုလည်း သာယာတတသ်ည်။
ယခုလို ၂ဦးတည်း လှတလြပစြှာ ခရီးထွကလြာစဉြ ကြော့အြကြိုကကြို အဆငသ်င့ြ ကြိုတင် ပြငဆြငထြားသည့ြ အနဖြငေ့ြ တလကစြတည်း ရိတပြှီး အံ့ဩ ဝမ်းသာအောင် လုပလြိုကခြှင်းလည်း ဖြစ်သည်။
မိမှေးတိုင်း၊ ဖမှတေိုင်း ကိုယပြေါမြှာ အဝတအြစား မရှိ။ အပြငမြှာ ဝနထြမ်းတွေ ရှိတာ မသိ။ အေးဆေးပင်။
ဝနထြမ်းလေးများက အသံကြားရာ လှမ်းအကြည့်ြ
‘ဟင်’ ကနဲ ‘ဟာ’ ကနဲ
ပါးစပ် အဟောင်းသား ကြောငအြမ်းအမ်းနှင့ြ အကြည့်မြွားအားလုံး ခွို၏ ဖြူဝင်း ပြောငရြှင်းနသညေ့ြ ဆီးခုံ နှင့ြ ပေါငကြှားဆီမှာ စု ကုနကြှပါသည်။
ကြောတ်ယောကလြည်း ရုတတ်ရကြ ကိုယ့မြိန်းမ ကိုယ် မမှငဖြူးသလို မှငသ်ကကြာ စိုကကြှည့န်မေိပါတော့သည်။
ခွိုကတော့ ဘာမှ မသိသေး။ ခေါင်းငုံ့ရင်း ဆံပငကြို ရသေုတန်ဆေဲ။ နိူ့အုံ နှစ်ခုက ထကအြောကြ ဘေးတိုကြ လှုပခြါ ရမ်းလကြြ . . .
ပထမဆုံး သတိ ဝငလြာသူက ကြောြ
‘ခြို . . . ခြို . .
ဟို ဟို ဒုက်ခပါပဲ’
အဲတော့မှ ခွိုကလည်း ကြော့ဆြီက ကြနပြေ ခွီးမှမ်းသံ အစား မထငမြှတတ်ာ ကြားရတော့မှ ခေါင်းမော့အကြည့်ြ
‘ဟာ ‘
သူ့ အောကပျိုင်းကို ဝိုင်းကြည့်န်ကြတေဲ့ မကြလြုံးတွကေို မှငပြှီး ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်ပတေော့သည်။
လန့ဖြတွပြှီး ကိုယ့ဟြာကို ငုံ့ကြည့်တ်ော့ ပြောငရြှင်းနသညေ့ြ ရတနာ ရှှကြေုတလြေးက သူနဲ့ ဘာမှ မဆိုငသ်လို အပြဈကင်းစွာ ခစွစြရာကောင်းနမှေဲ။
မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဝိုင်းကြည့်န်ကြသေည့ြ မကြလြုံးများ။
သဘာဝ တုန့ပြှနမြှုအရ အယောငယ်ောင် အမှားမှား ဆတကြနဲ လကန်ှဈဘကကြို ယှကရြင်း သဘကသ်ေးလေးနဲ့ ရငသ်ားအစုံကို ဖုံး အုပလြိုကပြါသည်။ သို့ပမယေ့ြ၊ အဓိက အလှက တခွားနရောမှာ။ ပေါငန်ှဈလုံးကို လိမကြစွလြိုကမြိသည်။
ဒီတော့မှ ဘေးနှုတခြမ်းသားတွကေို ဖိညှဈသလို ဖြစ်ပြီး တွိဂံ ဇောကထြိုး စမူဆာပုံ ဆီးခုံက ပိုမို့လာပြီး ဆောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းလေးက ဓားရှရာလေးပမာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ငုတလြွှိုးသှားရာ အသဲယားစဖြယ် ပိုဖြစ်သှားလသည်ေ။ ခွိုက မကြလြုံးအပြူးသားနဲ့ အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်န်မေိဆဲ . .
အားလုံးရဲ့ မကြလြုံးများကလည်း ထိုနရောမှ မခွာ။ မသင့တ်ောလြို့ အကြည့်လြှှဲရန် မညသ်ူမှ သတိမရ၊ အားနာရကောင်းမှန်းလည်း မသိကြတော့။ လကတ်ဝါးစာပင် မရှိသည့ြ ဆောကဖြုတ် အလှ၏ ဆှဲငငအြား အောကမြှာ လောကကြီးနှင့ြ တဒင်ျဂ အဆကပြှတကြုနကြှသည်။
ခွို့မှာလည်း တသကန်ှင့တ်ကိုယ် ဒီလို အဖြစ်မွိုး မကြုံစဖူးမို့ ရှကလြှန်းလှကာ လကထြဲရှိသဘကကြိုသာ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုတထြားမိ၍ ဆီးခုံကို ဖုံးအုပရြန် သတိမရ။လူအများရှေ့ ကိုယလြုံးတီးအလှ ပြသလို ဖြစ်နလတေေော့သည်။ ပေါင် နှစ်ဘကကြို လိမထြားရုံနှင့ြ မလုံခွုံမှန်းသိ၍ လုပမြိလုပရြာ ရုတတ်ရကြ ထိုငခြလွိုကပြါသည်။
မကြလြုံးများ အားလုံးက အညို့ခံထားရသည့အြလား။ အကြည့်မြွားက ထိုငခြလွိုကတ်ဲ့ဆီ ထပခြကြမြကြာ ကပပြါလာကြ၏။
ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငခြလွိုကတ်ော့မှ သှယစြင်းတဲ့ ပေါငတ်ံ နှစ်လုံးကြားက ဖောင်းမို့မို့ ဆောကဖြုတ် ဘေးနှုတခြမ်းသား အခွမ်းနှစ်ခွမ်းကိုဟပြသလို ဖြစ်ပြီး ကြင်းကြင်းကြကကြှကကြှီး ဖြစ်နပေါတော့သည်။
ရချိုးခန်းထဲမှာ ကြော့အြတွကလြို့ တွေးရင်း သသခွေောခွာ အမှှေးတွေ အပြောငရြိတ်၊ မကြာမီ ခစွရြညလြူးတော့မည့အြကြောင်း အာရုံထဲ ရောကန်တေော့ ဆောကဖြုတအြုံကြီးတခုလုံးကလည်း ကာမစိတန်ဲ့ သှေးတွပြညေ့ကြာ ဖောင်းကြှလို့ နပေါသည်။ ရိတသ်ငပြှီးစ နမထေိ လမထေိ အသားနုလေးများကို ကာကြယသ်ည့အြနနှငေ့ြ ဘောဒြီလိုးရှင်း နှင့ြ ပြတသ်ပ် လိမ်းကြံထားရာ နဂို ဖြူဝင်းသည့ြ အသားနုလေးများမှာ အရောငတ်လကလြကြ။
ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းနှစ်ခွမ်း ဆိုသညမြှာလည်း ပိနသ်ှယသ်ည့ြ ခန်ဓာကိုယန်ဲ့မှ မလိုကဖြကအြောင် ဖောင်းပြည့ြ ခုံးထနပေါသည်။ ဟ နသညေ့ြ ဘေးသားအခွမ်းကြားက ပြင့ဖြတလြေးနှစ်ခုကလည်း အပေါကဝြ တဖကတ်ခကြမြှာ၊ အပြည့အြဝ ကာမထားနိူငတ်ော့။ အလိုးခံရန် အသင့အြနအထေားရောကန်သညေ့ြ ပန်းနုရောင် အပေါကဝြလေးက ဟတတနှင့ြ ရှှန်းလဲ့လဲ့ ကာမအကြို ခစွရြညကြှညလြေးများ ကိုပင် မှငန်ရလေပြေီ။ အစေ့လေးပင် ဘာမသိ ညာမသိ၊ သူ့အခန်းကဏျဍရောကတ်ော့မည့အြလား ငေါကတ်ောကလြေး ပြူထွကန်လပြေေီ။
ယခုမှပင် ဆောကဖြုတကြှီး တပြုံလုံးကို အသေးစိတ် ပြသလို ဖြစ်ပတေော့သည်။
ဆောင့ကြှောင့ကြှီး ထိုငခြလွိုကပြှီးမှ ပိုဆိုးသှားသညကြို ခွို ခကြခြငွြးသတိဝငပြှီး ပေါငန်ှဈဘကကြို ပူးစေ့၍ ဘေးတိုကြ လှည့ြ၍ မှငကြှင်းကို ကာလိုကသ်ည်။ လကန်ှဈဘကကြလည်း သဘကကြို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုတကြိုငလြကြြ ရှှရငေအြစုံပေါြ အုပထြားဆဲမို့ ဟနခြကြပြကြခြါ ပကလြကလြနကြပြတေော့သည်။ လကထြောကရြန် နောကကြသွညမြို့ ကြမ်းပြငန်ှင့ကြွော တသားထဲ ထိသညအြထိ ပျိုလဲသှားလသည်ေ။ အရှိနန်ှင့မြို့ ခွထေောကန်ှဈချောင်းက မှောကတ်ကကြာ ကားသှားတော့သည်။
အဖြစ်အပကြမြွားက မှနဆြနလြှန်းလှသောင်ှား မှငကြှင်းများက တခုပြီးတခု ဆကတ်ိုကြ။ ပုံစံ တမွိုးပြီး တမွိုး။ အားလုံးက မှငသ်ကြ ငေးကြည့်န်ဆေဲ။
ယခုမှပင် အရှင်းဆုံး အနအထေား။
OG မမထံ အစမ်းသပခြံ ဝငသ်လို၊ မီးဖြားခါနီး ဒူးထောငပြေါငကြားကာ ဖြဲပေးထားသည့န်ှယပြင်။ ရှှရငေအြစုံမှာလည်း အကာအကြယမြဲ့လပြေီ။
ရုတတ်ရကမြို့ မထနိူင်။
အား . . ကြှတ် ကြှတ် . . .
သတိဝငသ်ညန်ှင့ခြကြခြငွြး ဘယဘြကြ ဘေးကို လှိမ့ြ၍ ဒူးထောကထြရန် ကြိုးစားလိုကသ်ည်။ ဒူးကြေးလကြြ ပေါငန်ှဈချောင်းကိုစေ့ ဘေးတိုကလြှဲလိုကသ်ည့ြ အနအထေားမို့ ပုဇွနတ်ုတကြှေးလို ဖြစ်သှားပြနပြါသည်။ ခွို ဆောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသားကြီး ၂ ခုကို ညှဈထားသလိုဖြစ်၍ လုံးဝန်းကစွလြဈသည့ြ တငသ်ားနှစ်ခု၏ အနောကဘြကြ ပြူးထွကလြာပါသည်။ ဆောကဖြုတအြပေါကဝြ၊ အစေ့ပြူးတဈတဈနှင့ြ အတွင်း ပြင့ဖြတမြွားကား နှုတခြမ်းသားကြီး နှစ်ခုအောကြ ပြောကကြှယ်၍ အကြဲကြာင်းကြီးသာ ဝင်းလကစြှာ ပေါန်လသေည်ေ။
ဒီအတိုင်း ဆကန်ေ၍ မရ။ ကုန်းထပြနရြာ သေးကဉွသ်ည့ြ ခါး၏ ကြောပြင် အခွိုင့မြှ ပြပြလေေေး တောငပြူစာသဖြယ် မို့မောကတ်ကလြာသည့ြ လုံးဝန်းသော တငသ်ားများက ကော့တငထြားသည့န်ှယ်။ ထိုတငသ်ား နှစ်ခွမ်းကြားက ပြူထွကန်သညေ့ြ ဘောဒြီလိုရှင်းနှင့ြ ပြောငလြကန်သညေ့ြ ဖောင်းမို့မို့ နှုတခြမ်းသားကြီးများ။ ထငရြှားလှသည့ြ အကြဲကြောင်း၊ သူ့အပေါမြှာ နီညိုရောင် ရှုံ့နသည်ေ စအိုဝ စသဖြင့ြ ဒီမှငကြှင်းက အားလုံး၏ အမှငအြာရုံကို ဆှဲဆောငထြားသည်။
ခွိုလည်း ကုန်းရုန်းထပြီး ဒရောသောပါး ရချိုးခန်းသို့ လေးဘကထြောကြ သှားလတေော့သည်။ ဒူးထောကြ၍ လှမ်းတိုင်း တငပြါးအစုံက နိမ့ခြညွြ မှင့ခြညွြ၊ ပြူထွကန်သေော ဆောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသား တဘကတ်ခကြကြလည်း တကခြညွြ ဆင်းခညွန်ှင့ြ၊ အကြဲရာလေးကလည်း ဘယ် ညာ ရှဲစောင်း လိုကန်ှင့ြ စည်းခကြည်ီညီ လှုပရြှားနကြလေသည်ေ။
ရချိုးခန်းတံခါးဝအရောကြ အမှနမြတတ်ပထြ၊ တံခါး တွန်းဖြင့ြ ဝငလြိုကမြှသာ ခွိုလည်း သကပြှင်းမောကြီးခွ၍ မောဟိုကတ်ုနရြငန်ပတေေော့သည်။
ရုပရြှငပြှကြကကြို ပေါ့ဈ နှိပ်၍ ရပတ်န့ထြားရာမှ ပြနလြည် အသကဝြင် လှုပရြှားသလို အပြငမြှ လူတွအေားလုံးလည်း ခုမှ သတိပြနဝြငလြာကြသည်။ အသီးသီး သကပြှင်းများခကြာ ယခုမှပင် အသကပြှနရြှူရန် သတိဝငကြှတော့သည်။ ကောငလြေးများက ဟနသေော ပါးစပမြွား ပြနပြိတ်၍ တံတွေးမှိုခွ၊ကာ အကြည့်လြှှဲ၍ အလုပဆြကလြုပန်ကြသေည်။ ကောငမြလေးကတော့ အခွားယောကြြားသားများရှေ့မို့ ခေါင်းကို တွငတ်ှင် ငုံ့လကြြ အလုပဆြကလြုပန်လသေည်ေ။
ကြောတ်ယောကလြည်း မှနဆြနလြှသော အဖြစ်အပကြမြွားထဲ မှငသ်ကင်ေးကြည့်မြိရာမှ ခုမှ အသကဝြငလြာပြီး ရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်း ခုနကြာ အမွိုးအမည် မသိ ခံစားမှု တခုကို လှိုကကြနဲ လှိုကကြနဲ ခံစားမိနတေော့သည်။ ကိုယ့မြိန်းမကိုပင် မမှငဖြူးသလို၊ အသဈအဆန်းတခုကို တွေ့မှငလြိုကရြသလို ရငဖြို စိတလြှုပရြှားနမေိသည်။ နကိုဖြူသော ခွိုရဲ့ မကြန်ှာ တပြငလြုံး ရှကသ်ှေးဖြာကာ ရဲတွတန်သညေကြို မှငတ်ော့ ပထမဆုံး လိငဆြကဆြံစဉအြခွိနကြို ပြေးသတိရမိပတေော့သည်။
မိမိအောကကြ ဖြားဘကတ်ောမြှာလည်း အလိုလို ရုန်းထနသညေကြို သတိထားမိသည်။ ကောငလြေးတွကေို လှမ်းကြည့်မြိတော့လည်း မိမိလိုပင်။ ဝနထြမ်းဘောင်းဘီအောကြ ဖောင်းထွကန်တော သတိပြုလိုကမြိသည်။
ထူးဆန်းစွာပင် မနာလိုလည်း မဖြစ်မိ၊ သဝနမြတိုမိလို့ မိမိကိုယကြို အံ့ဩမိနသည်ေ။
မိမိခစွဇြနီး၏ ကိုယလြုံးတီး အလှနှင့အြတူ ဆောကဖြုတ် အသေးစိတမြှငကြှင်းကို သူများတွမှငေတ်ှေ့သှားသည့အြပေါြ ဂုဏယ်ူနမေိသလိုလို၊ ကြနပေန်မေိသလိုလို ပင် ဖြစ်နသေေးတော့သည်။ မိမိတဦးတည်းသာ တသကလြုံး မှငတ်ှေ့ခွင့ရြှိသည့ြ အတွင်းပုန်းရတနာ ပစ်စည်းအား အခွားယောကြြားသားများကို ကြှားဝါ လိုကရြသလို ခံစားလိုကရြသည်။ ထိုခံစားမှုနှင့အြတူ ဒုတကြလည်း နှလုံးခုနသ်ံနှင့အြတူ တဆတဆြတန်ှင့ြ မာတင်းနသညေကြို မိမိကိုယမြိမိ မယုံကြညန်ိူငပြင် ဖြစ်နမေိသည်။
အားလုံး တိတဆြိတ် ငှိမသ်ကစြှာ တကသ်ုတရြိုကြ မှနမြှနလြုပကြိုငကြှပြီး . . .
“ဒီမှာ မကြန်ှာသုတပြုဝါနဲ့ သဘကြ အသဈတွေ၊ ပြီးတော့ ဒါတွေ”
ရချိုးခန်းသုံး ပစ်စည်းတွကေို ကုတငပြေါတ်င် ညှှနပြှရင်း အာခေါငခြှောကြ၍ အကကြှဲကြဲ အသံတုနတ်ုနန်ှင့ြ ကောငမြလေးက ခေါင်းငုံ့ပြောရင်း
“ခွင့ပြှုပါဦး”
၃ ဦးသား တခွိုးတည်း ထွကသ်ှားကြလသည်ေ။
xxxxx
ခုမှ ကြောလြည်း အခန်းတံခါးပိတ်၊ သဘကကြှီးတထညကြို ယူကာ ရချိုးခန်းထဲ လှမ်းဝငလြိုကပြါသည်။
ခွိုတယောကြ ဘိုထိုင် အိမသ်ာအိုးပေါမြှာ ကိုယလြုံးတီး ထိုငလြကြြ အသကမြှနမြှနရြှူရင်း
“ပြနသ်ှားကြပြီလား . . .
ကို ဘယလြို လုပလြိုကတ်ာလဲကြာ၊ အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့။
သူတို့တွေ ရောကန်ကြေောင်း ဝငပြှောလိုကပြါလား”
“ခွို ခုလို ရဝငေခြွိုးမှန်းမှ မသိလိုကတ်ာ၊ ခနတဖြုတ် အိမသ်ာဝငတ်ကြ၊ မကြန်ှာဝငသ်ဈရုံလောကြ ထငမြိတာပေါ့။ အဝတအြစားတွေ ခွှတသ်ှားတာ မသိလိုကဘြူးလေ”
“ခုတော့ ရှကစြရာ ကောင်းလိုကတ်ာ။ ဘယလြို မကြန်ှာနဲ့ ဆကန်ရမှေန်းတောင် မသိတော့ဘူး။ အဲ့ဒီကောငလြေးတွနေဲ့ ပြနတ်ှေ့ဦးမလား မသိ။ သူတို့တွေ လွှောကပြှောရင် ဟိုတယတ်ခုလုံးလည်း သိကုနကြှတော့မှာ။ ပြနကြှတော့မှ ထငတ်ယ် ကိုရာ”
“အာ . . မဟုတတ်ာ၊ ခွိုကလည်း။ အဲလောကကြှီး မလိုပါဘူးကြာ။ လာ ရှေ့သှားရအောင်”
သဘကအြသဈကို ကမ်းပေးလိုကပြှီး ပုခုံး အသာဖကြ၍ တွဲခေါလြိုကပြါသည်။
ခွိုက သဘကကြို ရငလြွား ပတပြှီး သကပြှင်းတခကြန်ှင့အြတူ ကုတငပြေါြ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
“ရှကစြရာကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရာ။ တသကလြုံး ဖုံးထားသမွှ အကုနပြေါကြုနတ်ော့တာပဲ”
ခွို့ အရှယရြောကပြှီး သိတတစြ အရှယမြှ စ၍ အုပထြိန်းမှုကောင်းသည့ြ မိဘများနှင့ြ ကြီးပြင်းလာသူ ပီပီ အတွင်းပစ်စည်းကို ဘယယ်ောကြြားသားမှ မမှငဖြူး။ ကြောတ်ယောကသ်ာ အိမထြောငကြသွည့ြ မင်ျဂလာဦးညမှ စ မှငဖြူးခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
အခွား မှငဖြူးသညမြှာ OG မမ နဲ့ နာ့ဈတွသော။ ကလေးမှေးသညပြင် ပုဂျဂလိက ဆေးရုံမှာမို့ ဘယဆြရာဝနလြောင်း ယောကြြားသားမှ မရှိ။
“စိတထြဲ သိပထြားမနပေါနဲ့ ခွိုရာ။ ပြီးတော့လည်း ပြီးသှားတာပါပဲ။ ကြာရင် မေ့သှားကြမှာပါ။
မိန်းမတိုင်း ရှိတာပဲ ဥစ်စာ။ မထူးဆန်းပါဘူး ဟဲ ဟဲ ”
ရှကစြိတပြှအေောင် ကြီစယလြိုကရြင်း တခါတည်း ဆှဲလှဲလိုကကြာ ရငခြှငထြဲ ထည့ြ ဖကထြားလိုကပြါသည်။
“သှားပါ။ ရှိပမယေ့ြ တူမလား။
ခုဟာက ပိုးစိုးပကစြကကြှီး ဖြစ်ကုနတ်ာ။
အကုန် ပြူးပြူးကြီး မှငကြုနကြှတာလား ဟင် . . .
ခွိုတော့ ပူထူနတောနဲ့ ကောင်းကောင်း မမှတမြိတော့ဘူး”
ရှကစြိတန်ှင့ြ မှှနထြူကာ ခွို့ခေါင်းထဲ၌ ထိုကိဈစက တခွိနလြုံးစိုးမိုးနလတေေော့ရာ စိတကြ မိမိ ဆောကဖြုတ် မှာသာ ရှိနသလေို ဖြစ်နတေော့သည်။ ဒီတော့လည်း ခန်ဓာကိုယ်၏ သဘာဝ အရပလေား မသိ။ ကာမ ခစွရြညကြှညမြွား စိမ့ထြှကကြာ တစဈစဈနှင့ြ လိငဆြကဆြံမှု ဆာလောငတ်ောင့တ်သလိုလည်း ဖြစ်နသည်ေ။
“ကိုယလြုံးတီး အလှပေါ့ ခွိုရ . . . လူတိုင်းရှိပမယေ့ြ မတူတာ သိသားပဲ . . . ခွို့ဟာက “ရှယ်” လေ . . . ရှယတ်ောငမြှ “ထူးထူးရှယ်” သိလား . . . ကိုတောင် ကြောငပြှီး စိုကကြှည့န်မေိတာ”
“ရှကလြို့ သတေော့မှာပဲ။ သူတို့လည်း စိုကကြှည့န်မှောပေါ့”
“သချောတာပေါ့”
“ကိုက သူတို့ကို စိတမြဆိုးဘူးလား။ ဘာလို့ မောင်းမထုတလြိုကသ်လဲ။ ဟေ့ကောငတ်ှေ မကြည့်ကြှနဲ့ လို့ တားပါ့လား”
“မသိဘူးလေ။ ကိုလည်း ကြောငကြှည့န်မေိတော့တာပဲ။ ခွိုက တအားလှတာကိုး၊ ပုံဆိုးပန်းဆိုးကြီးကို သူများတကာမှငရြငသ်ာ ရှကဖြို့ကောင်းတာ၊ ပြဈမွိုးမှဲ့မထင် ဆိုသလို ခွို့ထူးထူးရှယ် လေးက ဘယန်ရောမှာ ရှကစြရာ ကောင်းလို့တုန်း ခွိုရ။ ”
ပြောလည်းပြော၊ လကကြလည်း သဘကကြိုတွန်းဖယပြှီး ခွို့ ဆီးခုံပေါြ သာသာလေးပြတပြေးနလေိုကပြါသည်။
ကြော့လြီးကြီးမှာလည်း ခုန အဖြစ်အပကြန်ှင့အြတူ ရှကသ်ှေးတွေ ရဲတွတန်သေော ခွို့မကြန်ှာလေးကိုမှငကြာ တအားပင် မာတောငန်ပတေေော့သည်။
လှသညပြှောတော့လည်း ခွိုတယောကြ မိန်းမပီပီ သာယာသလို ကြနပေသ်လို ခံစားရသညပြေါ့။ ရှကစြိတပြင် အနည်းငယ် သကသ်ာသှားသလိုလို။
“နေ့တိုင်း တွေ့နကြေ ကို့အဖို့တောင် ကြည့်မြဝတဲ့ ဒီ ဆောကဖြုတလြှလှလေး၊ သူတို့တွဆေို ဘယလြောကတ်ောင် သဘောကလွိုကမြလဲ မသိ။ ဒီကောငတ်ှေ ခုဆို အိမသ်ာထဲဝင် ထုနလေောကပြှီ”
“အာ . . ဘာတွေ ပြောနမှန်ေးမသိဘူး။ ကိုက ကို့မိန်းမတယောကလြုံး အရှကတ်ကြဲ ဖြစ်တာကို ပြောန်သလေိုပါလား။ ဘယလြိုကြီးလဲ။ လီးကလည်း တောငန်လေိုကပြှီ”
“အရှကတ်ကြဲ မဟုတပြါဘူး ခွိုရာ။ ခွို့ အလှတွကေို ပြလိုကြ ကြှားလိုကရြတယ် သဘောထားပေါ့။ ဟုတဘြူးလား။ ခွိုတို့ မိန်းမတွေ ကိုယကြိုကိုယလြှကြောင်း အတိုအပြတတ်ှေ ဝတ်၊ မပေါ့တ်ပေါတ်ှေ ဝတတ်ာ အလှကို ပြချင်ြ ကြှားချင်တ်ာပဲမဟုတလြား၊ ခုဆို မထငမြှတဘြဲ အတွင်းက အလှပါ ပြခွင့ရြလိုကတ်ယ် သဘောထား လိုကြ ဟီး ဟီး ”
“ဘာဆိုငလြို့လဲ။ ပေါငပြေါြ ရငည်ှန့ပြေါတ်ာ မွိုးက မိန်းမတိုင်း ဝတစြားနကြတောပဲ။ ခုဟာ ခွို့ ဆောကဖြုတ် တခုလုံး၊ ကတုံးက ပြောငန်သေေး၊ ဖြဲပြသလိုက ဖြစ်သေး၊ ရှကလြိုကတ်ာနောြ”
“အဲ့လို ရှကပြှီး မကြန်ှာကြီး နီရဲနတော မှငတ်ော့ ကိုလေ ဟိုး မင်ျဂလာဦးညကို သတိရပြီး ခွို့ကို ကြည့်ရြတာ အရမ်း ဖီလ်း တကသ်ှားတာပဲ၊ သိလား”
ထိုစကားကြားရတော့ ခွိုလည်း ကြညန်ူးမိကာ စိတလြှုပရြှား ရငဖြိုလာလသည်ေ။
“ကို ပါကငဖြှင့ခြဲ့ရတဲ့ ဒီ ဆောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းလေး ကို အရမ်းခစွတ်ာပဲ။”
ပြောရင်း ခွို့ ဆောကဖြုတကြို လကဖြဝါးနှင့ြ အုပကြိုငပြှီး လကခြလယန်ှင့ြ အကြဲကြောင်းထဲ ပြတဆြှဲပေးနလေိုကပြါသည်။ အရညမြွားကလည်း ရှှဲစိုနသည်ေ။ လကမြနှင့လြည်း အစေ့ထိပလြေးကို မထိတထိ ကလိပေးနလေိုကသ်ည်။
လကကြ အောကမြှာ အလုပမြွားနသလေို ပါးစပကြလည်း စကားတပြောပြောနှင့ြ ခွို့ ညာဘကြ နိူ့သီးခေါင်းလေးအား စို့ပေးနလေိုကသ်ည်။
ခွိုလည်း မကြာမီက အဖြစ်အပကြမြွားကြောင့ြ ရှကသ်ှေးဖြာ ရငဖြို၍မှ မရပသ်ေး။ စိတထြဲမှာလည်း ဒီကိဈစပဲ ကြီးစိုးနခွေိန် ကြောကြလည်း ဒီ ဆောကဖြုတအြလှကို စာဖြဲ့၍ တဖြဖြ ပြောလိုကြ နူးလိုကြ ဆှလိုကြ လုပန်လရေော ကြကသ်ီးဖနွြးဖနွြးထ၍ တုနတ်ုနရြီရီပင် ဖြစ်လာလတေော့သည်။
“အ . . .အင်း ဟင်း ဟင်း ”
“ဒီ ဆောကဖြုတပြေါ့။ သူတို့ မှငကြုနတ်ာ။ ဒီလိုလေးတောင် ပါသေး”
ဟုဆိုကာ ထထိုငလြိုကပြှီး ခွို့ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ဒူးခေါကကြှေးကကိုင် မလိုကပြါသည်။ ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေားဖြစ်အောင် ပေါငန်ှဈချောင်းအား ဖြဲလိုကပြှီး
“အဲ့လိုပေါ့၊ ခွို။ သူတို့တွေ မှငကြုနတ်ာ”
“သပေါပြီ ကိုရယ်။ အင့ြ အဟင့ြ ဟင့ြ။ အကုနလြုံးကို ပြူးပြူးကြီး ဖြစ်ကုနတ်ာပေါ့”
“အင်းပေါ့။ ရှင်းမှ ရှင်း။ ကြင်းကြင်းကြကကြှကကြှီး”
ပြောရင်း ကြောကြ ကောကခြါငငခြါ ငုံ့၍ မုန့ပြေါင်းလေးပမာနူးညံ့အိစကန်သညေ့ြ အခွမ်းကြား အကြဲကြောင်းထဲ လွှာနှင့ြ ထကအြောကြ စုနဆြန် စယကပြါတော့သည်။
“အင့ျ အဟင့ျ . . အား အား . . ကို ရယ် ”
ခွိုလည်း မပြသေေးသည့ြ ရှကစြိတန်ှင့အြတူ ထူးကဲစွာ စိတထြကြှ၍ ကောင်းလာပါတော့သည်။ တခု သတိပြုမိသညမြှာ ခါတိုင်း ဘယတ်ုန်းကမှ နဲ့ မတူအောင် တမူထူးခွား ကောင်းမှနန်ခွင်ေးပင်။
သူများတွေ မှငသ်ှားတာရော၊ ကြောခြုနက ပြောသလို မင်ျဂလာဦးညကလို ရှကစြိတမြှှနရြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကာမခရီး စကြသညကြို သတိတရဖြစ်တာရော၊ ရငဖြို စိတလြှုပရြှားမှုများ ရောပြှန်းကာ ထူးဆန်းလှသည့ြ ကာမဆိပ် တရိပရြိပ် တကန်ပတေေော့သည်။
အားလုံးပေါကြုနတ်ာ၊ သူတို့တွေ ဝိုင်းကြည့်ကြှတာကို မဖြစ်သင့သ်ည့ကြိဈစတခုဟု မမှငတ်ော့ဘဲ သာယာမှု လိုလို၊ ကြညန်ူးမှုလိုလို အမွိုးအမညမြသိ ခံစားလာရသည်။
ကြောတ်ယောကြ ခွို့ ဆောကဖြုတကြို ယကပြေးနသညေမြှာ ခွို့မကြန်ှာ လှလှလေးကို အမှတတ်နိူး ကြငန်ာစွာ နမ်းရှုပန်သကေဲ့သို့ပင်။
အမှှေးအမွှငပြှောငရြှင်းကာ နုဖတန်သညေ့ြ ဘေးသားကြီးများကို ခွို့ ပါးပြငအြလား လွှာနှင့ြ ယကလြိုကြ၊ ငုံလိုကြ၊ စုပလြိုကြ၊ အစေ့ လေးကိုလည်း ခွို့ နှာသီးဖြားလေးပမာ ဖြဖြလေး ငုံလိုကြ၊ စုပလြိုကြ၊ ဆောကဖြုတ် အဝကိုလည်း ခွို့ နှုတခြမ်း၊ ပါးစပ် များကဲ့သို့ ကဈဆငဆြှဲ လိုကြ နှင့ြ။ အလုပရြှုပန်လပြေေီ။
ခွို တယောကြ ငှကမြှှေးလေး ပမာ ပေါ့ပါးညငသ်ာစွာ လထေဲ လှှင့မြှောသလို ဖြစ်လိုကြ၊ ချောကကြမ်းပါးစွန်းမှ ပြုတကြသွလို အသဲထဲ အေးကနဲ ဖြစ်လိုကြ၊ လူပုံအလယ် ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ ပြေးလှှားဆော့ကစားနသလေို ရငဖြိုလှိုကမြောလိုကြ၊ သဲကန်တာရ ခရီးကြမ်းထဲ ရငတေန်သေူလို မောဟိုကတ်ုနရြီ ဖြစ်လိုကြ၊ ဆောင်းမနကခြင်းမှာ နှင်းစကမြွား လာထိသလို စိမ့န်အေောင် အေးကနဲ ဖြစ်လိုကန်ှင့ြ ကြော့ြ လွှာစွမ်းအောကမြှာ ဆတဆြတတ်ုနအြောင် ပြုသမွှ နုလပြေီ။
“ဒီလောကလြှပြီးခစွစြရာကောင်းတဲ့ ဆောကဖြုတကြို မကြိုကဘြယသ်ူရှိမလဲ. . .”
ပလပ် ပလပ် . .
“ဒီဆောကဖြုတကြို ယကခြှင့ြ လိုးခွင့ရြနတေဲ့ ကို့လောကကြံကောင်းသူ ရှိပါ့ဦးမလား။ ဟင် ခွို ။ ပြောစမ်းပါအုံး”
ဒူးခေါကကြှေးကို အတင်းတွန်းတငရြင်း ယကလြည်း ယကြ၊ ဗလုံးဗထွေးလည်း ပြောကာ မိုးပေါထြောငန်သညေ့ြ ခွို့ ပေါငန်ှဈလုံကြား မှ ဆောကဖြုတပြေါြ မေးတငကြာ ခေါင်းပြူ မော့ကြည့်လြသည်ေ။
ခွိုလည်း ဘာပြနပြှောရမှန်းမသိ။ ကောင်းလှန်းသညမြှာလည်း ထွန့ထြှန့လြူးနပြေီ။
မိမိခွထေောကကြို မိမိဘာသာ သိုင်းဖကထြားလိုကသ်ည်။ ကြောလြည်း အားသှားသည့ြ လကမြနှစ်ချောင်းနှင့ြ ခွို့ဆောကဖြုတန်ှဈခွမ်းကို ဖြဲကာ အစေ့လေးကို လွှာဖြားလေးနှင့ြ သှကသ်ှကလြေး ထကအြောကြ ဘယည်ာ ခတပြေးလိုကသ်ည်။
“အ . . အ. . အိ . .”
ကြော့ပြှုစုမှု၊ ကြော့အြပြောတွကြေောင့လြည်း တစစ
ရှကစြိတအြစား ကြနပေဂြုဏယ်ူမှုက အစားထိုးဝငရြောကြ၍ သာယာသလိုပင် ခံစားလာရသည်။
“သူတို့တွကေို ပြလိုကရြတာ ကြှားလိုကရြတာ ပိုမကောင်းဘူးလားဟင် ”
“ဟင် . . မပြောနဲ့ ၊ ရှကတ်ယ် ဘာတွမှန်ေးလဲ မသိဘူး”
“ခွို့ ဆောကဖြုတလြှလှလေးကို မှငသ်ှားကြပြီ . . မှန်းနကြပြေီ . . ထုနလေောကပြှီ . . . စိတကြူးနဲ့ မှန်းလိုးနကြပြေီ . . ဟင် . . ခွို . . အဲ့ဒီဆောကဖြုတပျိုငရြှငကြ ကိုလေ . . လိုးခွင့ရြနတော ကိုလေ . . ဘယလြောကြ အားကနွကြမေလဲ . . တွေးကြည့်စြမ်း”
ခွို့မှာ ခုလို ကြားရလေ ကြကသ်ီးတဖြန်းဖြန်းထကာ ရှိန်းဖိန်းလာလေ ဖြစ်ပြီး ပြီးချင်ခြငွြ ဖြစ်လာတော့သည်။ အိမထြောငသ်ကြ ကြာလာတော့ အပီအပြငမြလိုးဘဲ ခုလို ဆှရုံ နူးရုံနှင့ြ ပြီးမလို တခါမှ မဖြစ်စဖူး။
“ဘာလဲ။ အ အ ။ အင့ြ အဟင့ြ ကိုက သူများမှငသ်ှားတာ ကြနပေန်တောလား။ မှန်းလိုးနမှော ဝမ်းသာနတောလား ဟ င်”
“အင်း ဟုတတ်ယ် . . အရမ်း ကြနပေတ်ယ်၊ ကို့မိန်းမ ဆောကဖြုတ် လှလှလေး မှငသ်ှားကြပြီ . . .
အဲဒီဆောကဖြုတကြို လိုးခွင့ရြနတော ကိုပဲ။ ဒီလောကြ ကံထူးတဲ့ ကို့ကို မနာလို အားကြ နကြမှော သချောတယ်”
ပြောရင်း ခွို့ကို ဘေးစောင်း လှဲခွ လိုကပြါသည်။
ကြော့ြ အောကမြှကောငကြလည်း ရုန်းလှပြီမို့
ဘောင်းဘီကို အမှနခြွှတ်၍ လှတလြပခြှင့ပြေးလိုကသ်ည်။
ဒူးကို ရငဘြတန်ှင့ြ ထိသည် အထိ တွန်းတငရြင်း တငပြါးအစုံကြားမှ ပြူထွကလြာသည့ြ ဝင်းလကအြိစကန်သညေ့ြ အခွမ်းနှစ်ခွမ်းကို ငုံ့ကြည့်ရြင်း
“ဒါမြိုး ပေါ့ ခြို။
သူတို့ မှငသ်ှားတဲ့ အထဲ ဒီလိုလည်း ပါသေးတယ်”
“အာ . . ကိုကလည်း ဘာတွပြေောနတောလည်း မသိဘူး ၊ တောပြါတော့”
ရှကကြိုးရှကကြန်း ပြနပြှောရင်း ကာမဆိပကြ အထွတအြထိပ် ရောကခြါနီးနလပြေေီ။
“ဒီလို ဆောကဖြုတလြေး ပြူးနတောလေ ခွို”
ဟု ပြောကာ ဖောင်းမို့ရှှဲစိုနသေော အခွမ်းနှစ်ခွမ်းကို လကဖြဝါးဖြင့ြ အုပကြိုငကြာ ပေါငန်ှဈချောင်းကြားမှ အပြငသ်ို့ ပို ပြူးထွကအြောငကြလောြ၍ ဆှဲယူလိုကသ်ည်။ အကြဲကြောင်းထဲ လကခြလယန်ှင့ြ ထိုးဆှ၍ ကာမခစွရြညမြွားရော တံတွေးများပါ နှိုကယ်ူ၍ ဆောကဖြုတ် တပြငလြုံးကို နှိပန်ယ် ပြတသ်ပ် လိမ်းကြံပေးလိုကသ်ည်။
“ခွို တအားရှကသ်ှားတာလား ဟင်။ ကို ပထမဆုံး စမှငတ်ုန်းကလို လား ၊ အဲ့တုန်းက ခွို့ မကြန်ှာလေး ရဲတွတန်တော တအားလှတာပဲ သိလား”
လကန်ှင့ြ ပြတပြေးရင်း၊ စကား တတွတတ်ှတ် ပြောကာ ကြောကြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် နရောယူလိုကသ်ည်။
“အင့ြ အဟင့ြ ဟင့ြ။ ကြော့ကြို ပထမဆုံးပြတုန်းက ဆို ခွိုလေ ရှကလြိုကတ်ာ၊ သိလား။ ခုထိတောင် တွေးလိုကရြင် ရှကမြိတုန်း၊ အင့ြ အ ”
ကြောကြ ဆောကဖြုတ် အခွမ်းကြား အကြဲကြောင်းတလွှောကြ ဒဈကြီးကို ပြတတ်ိုကြ ဆှဲပေးလိုကသ်ည်။ စေ့နသညေ့ြ နှုတခြမ်းသားကြီးများကြားက အပေါကဝြ စမ်းသည့ပြမာ။ အစေ့လေးကိုလည်း ဖိဖိ ပြီး ခလုတတ်ိုကပြေးလိုကသ်ည်။
“အင့ြ အဟင့ြ ထည့တ်ော့လေ ကိုရာ၊ ဒီမှာ နရခေကလြှပြီ”
ခွို ထုတပြှောရလောကအြောငပြင် လိုချင်လြှပြီ။
တကိုယလြုံးလည်း ကာမဆိပန်ှင့ြ တုနရြီနပြေီ။ တငပြါးအစုံကိုလည်း တွန့လြိမလြှုပရြှားနမေိပြီ။
“အဲ့တုန်းက ရှကရြှကန်ဲ့ ကို့လီးကြီး ထည့ခြံချင်န်ခေဲ့တာမလား”
ဟု ပြောကာ ကြောကြ သူ့ အချောင်းကို ဆတကြနဲ ထိုးထည့လြိုကတ်ော့သည်။
“အ ဟား . . . ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ် . . ”
“ဟုတတ်ယ်။ အဲ့တုန်းက ရှကသ်ာရှကတ်ာ။ ကို့လီးကြီးကိုလည်း ထည့စြချင်ေတ်ာ။ ယောကြြားယူတဲ့ အရသာ အရမ်းသိချင်ခြဲ့တာ . . .”
ရှကစြိတတ်ှေ၊ ကြောြ၏ အနိူးအဆှတွနှငေ့ြ ခစွရြညကြှညရြှှဲစိုကာ ရှထနသေော ဆောကဖြုတလြေးမှာ ယခုမှ စီးကနဲ ပိုငကြနဲ ဒင်းပြည့ကြှပပြှည့ြ ခံစားရကာ ဝုန်းကနဲ ကာမ အထွတအြထိပကြို ခဉွြးကပသ်ှားတော့သည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရာ”
“ခွို့ဟာ သူများတွေ မှငသ်ှားတာ၊ ပြလိုကရြတာ ကောင်းတာလားဟ င် ”
“အာ. . ဟုတပြါဘူး။ ကို့လီးဒဈကြီး ခွို့ ဆောကဖြုတထြဲ ဝငတ်ာ ကောင်းလှန်းလို့ အင့ြ အဟင့ြ ”
“ခါတိုင်းထကြ ပိုပြီး ဖီးလ် တကလြား ဟ င်”
“အာ မသိဘူး . မတကပြါဘူး . .”
ငှင်းဆနရြင်း ပြီးချင်န်ပြေီ။
ဘေးစောင်း အနအထေား ပေါငန်ှဈချောင်းကြား ဆောကဖြုတကြ ညှပန်သဖြေင့ြ ကြပန်သေောလြည်း၊ ဆောကရြညမြွားကလည်း ရှှဲရှှဲစိုနသလေို၊ ဆောကဖြုတကြှှကသ်ားများကလည်း ဝငလြာသည့ြ လီးကြီးအား ဖြင့ဟြ ဆှဲငငကြှသဖြင့ြ အဝငခြွောလသည်ေ။ အဆုံးထိ ဖိသှင်းထားပြီး
ကြောကြ မလိုးသေး။ စိမထြားလိုကသ်ည်။ အထဲမှ ကြှကသ်ားများ၏ တုန့ပြှနလြှုပရြှားမှုကို လီးဒဈကြီးမှ တဆင့ြ အရသာ ခံ နလသေည်ေ။
“ကို လုပပြါ လုပလြေ အ အ ”
“ပြောစမ်းပါ . သူများမှငသ်ှားတာ အရသာ ထူးတယ် မလား ”
အထုတအြသှင်း မလုပဘြဲ ကြောကြ အတင်း စွတမြေးနသည်ေ။
ခွို့မှာ စိတလြှုပရြှားလှန်း၍ ကြော့လြီးကြီးကို ဆောကဖြုတ် အတွင်း ကြှကသ်ားများနှင့ြ စုပကြာ ညှဈ ညှဈဆှဲမိနသည်ေ။ ခါးကို နှဲ့ကာနှဲ့ကာ နှင့ြ တငပြါး အစုံကိုလည်း ရှေ့နောကြ အပေါအြောကြ လှည့ပြတ် မှှနသေည်ေ။
ညှဈအား ဘယလြောကကြောင်းကောင်း၊ ဘယလြောကမြှှေ့မှှေ့ ကြောရြဲ့ မှိုပြင့ကြှီးလို လီးဒဈနဲ့ ဆောကဖြုတအြတွင်းသား နံရံ ပြတတ်ိုကမြှု မရှိတော့ အပြည့အြဝ မခံစားရ။ ဆတတ်ငံ့ငံ့နှင့ြ။
“အား အား မဆိုငပြါဘူး ၊
အား ကောင်းနပြေီ၊ ဆောင့လြေ ဆောင့ပြါ။ ဒီမှာ ပြီးတော့မယ် ”
ညီးရင်း ညူရင်း ဝနမြခံချင်ြ။
တငပြါးအစုံမှာတော့ ဝေ့ဝှိုကလြှုပရြှားနသည်ေ။
“လုပလြေ ကို။ ဘာလို့ ရပန်ရတောလဲ”
“ခါတိုင်းထကြ ပိုကောင်းနတယ်ေ မဟုတလြား၊
သူတို့တွမှငေသ်ှားလို့ စိတလြှုပရြှား ပြီး ခွို ခါတိုင်းထကြ ပို ကောင်းနတယေမြလား”
ကြောကြ တခကြန်ှဈခကြြ ဖြေးဖြေးလေး စ လိုးလိုကသ်ည်။
“အင့ြ အ အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရာ။ လုပပြါ။
လိုးစမ်းပါ””
“သူတို့မှငသ်ှားလို့ ပိုကောင်းနတောလား ခွို ”
ဟုမေးရင်း စည်းခကြမြှနမြှနလြေး စလိုးလိုကသ်ည်။
ဝနမြခံချင်ြ ဝနမြခံရဲသာလြည်း ကြောကြ ခွို့ကို မထိတထိလိုးပေးကာ ညှင်းဆဲရင်း အတင်းမေးနသဖြေင့ြ ခွို စိတကြို လှှတပြေးလိုကသ်ည်။
“အာ မသိဘူး ဟုတရြငလြည်း ဟုတမြှာပေါ့”
ထိုစကား ကြားတော့ ကြောလြည်း ဝုန်းကနဲ ဖီးလ် အလှန် တကလြာပတေော့သည်။ ခွိုရဲ့ မသိစိတထြဲမှာလည်း သူ့လို သာယာနတော အမှနပြင်။
ခွိုရဲ့ ငုတလြွှိုးနသေော ကာမရမျမကဆြိုးကို ဖြင့လြှဈခွိနတ်နလြပြေီ။
ဘေးတစောင်းမို့ ဖိမိနသေော အောကဘြကမြှ ခွို့ ခွထေောကတ်ချောင်းကို ဆန့ထြုတလြိုကကြာ အပေါဘြကြ ခွတခွေောင်းကိုတော့ ကြေးလကြထြားကာ ဘေးစောင်းမှ မှောကခြုံ မကတွကြ အနအထေားမွိုး ပြငလြိုကသ်ည်။
ခွိုကလည်း အလိုကသ်င့ပြင် ခါးကိုကောကြ၍ ဖငကြို ကော့တငပြေးလိုကသ်ည်။
ကြောကြ လီးကို ဒဈမှုတရြုံသာခနွြ၍ ဆှဲထုတလြိုကကြာ ခွို့
အပေါဘြကြ တငပြါးကို ညှဈ၍ တွန်းတငလြိုကပြှီး တငပြါးနှစ်ခွမ်းကို ဖြဲလိုကသ်ည်။
ပန်းနုရောင် ဆောကဖြုတ် အတွင်းသားနုနုလေးပင် လနထြှကလြာသညထြိ။
ခွိုက ညာဘကလြကကြိုဗိုကအြောကမြှ လွှိုကာ ထောငမြတန်သေော ဆောကစြေ့လေး ကို ဖိ၍ ညှဈထားမိသည်။
ကြောကြ ပို၍မှနမြှန် လိုးပေးလိုကသ်ည်။
“အ အင့ြ၊ ထိတယ် ကိုရာ၊ တအား ထိတာပဲ။ ဖငကြို ဖြဲလိုကတ်ော့
အတွင်းထဲက အသားနုလေးတွပေါ လနထြှကပြှီး တအားထိတယ်”
ကြောကြလည်း အားပေးအားမှောကြ စကားကြားရတော့ ခွို့ အလိုကြ မှနမြှနလြေး လိုးပေးနလေိုကသ်ည်။
“ကိုတော့လေ၊ ခွို့ ဆောကဖြုတလြေး သူများတွေ မှငသ်ှားတာ တွေးလေ၊ ဖီးလ် တကလြေ ဖြစ်နတေော့တာပဲ။ ဘာကြောင့မြှန်းလည်း မသိဘူး။ ခုလည်း လိုးရတာ ခါတိုင်းထကြ ပိုကောင်းနသလေိုပဲ”
“အ ၊ ကောင်းတယ် ၊ ကောင်းလိုကတ်ာ။ မှန် မှနလြုပ်၊ ပြီးခါနီးပြီ။ ဆောင့ပြေး ကိုရယ်၊ သှကသ်ှကလြေး ဆောင့စြမ်းပါ”
“ခြိုရော ပိုကောင်းလား ဟင် ”
ခွိုငှင်းဆနဖြုံးကြယမြနချင်ေတ်ော့။ ပန်းတိုငရြောကရြန် တဲတဲလေးသာ လိုတော့သည်။ ခပသ်ှကသ်ှကြ အခကြြ၂၀ ခန့ဆြို ပြီးတော့မညကြို အတွအကြေုံအရ သိနသည်ေ။ ဆောကဖြုတတ်အုံလုံးလည်း ထုံ၍ လူတကိုယလြုံးလည်း ဆတဆြတတ်ုနန်လပြေေီ။ အသိစိတတ်ှလည်ေး လှှတကြုနပြှီ။ အရှကတ်ှေ သိကျခာတွေ ဘာဆိုဘာမှ မသိတော့။
“ဟုတတ်ယ်၊ သူများတွေ မှငသ်ှားတာ အင့ြ အင့ြ
ပို စိတလြှုပရြှားပြီး ပိုကောင်းတယ်”
ထိုစကား ကြားလိုကရြတော့ ကြောလြည်း စိတအြလှုပရြှားကြီး လှုပရြှားသှားပြီး ခွို့အလို ဖြည့ရြန် သှကသ်ှကကြှီး ဖိထိုးပြီး အသားကုန် လိုးလတေော့သည်။
ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်
“အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရာ။ အား . . .
လုပပြါ မှနမြှနလြေး လိုးပလိုကစြမ်းပါ အင့ြ အင့ြ”
ခွို့ လကကြလည်း စောကစြေ့ကို သှကသ်ှကြ ပြတလြတေော့သည်။ အတွင်းမှ ကြှကသ်ားများကလည်း ကြော့ြ လီးတချောင်းလုံးကို အားကုန် ညှဈလသည်ေ။ ကြပသ်ိပန်သေောလြည်း ချောမှတန်သညေ့ြ ပြတတ်ိုကမြှုက အမှင့ဆြုံး အခွိန်။
ကာမသုခ လှိုင်းလုံးကြီးများ တလိပလြိပတ်ကလြာကာ အသကရြှူပင် မှားကုနတ်ော့သည်။
“ခွို့ ဆောကဖြုတ် လှလှလေး ပြလိုကရြတာ အရမ်း ရငဖြိုတယ် မဟုတလြား ခွို. . ဟင် . ဟုတလြား ”
“ဟုတတ်ယ် သူတို့မှငသ်ှားတော့ ခွို ဖီးလ် တအားတကန်တယ်ေ။ လုပ် လုပြ
ပီးပြီး ပီးပြီ
အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရာ ”
ဆိုကာ ခွိုတယောကြ ဆတကြနဲဆတကြနဲ တွန့လြိမ် ကာ ကာမအထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားလသည်ေ။
ကြောလြည်း ခွိုတယောကြ ပီးတာ ကြည့်ရြင်း၊
ဆောကဖြုတ် အတွင်းမှ ကြှကသ်ားများ၏ လီးကြီးအား အတင်းညှဈမှု၊ ခွို၏ တငပြါးများကိုလည်း လှုပခြါ ကော့တငပြေးမှု၊ ခွို့ပြောစကားများကြောင့ြ ခါတိုင်းနှင့မြတူ ထူးခွားလှစွာ စိတမြွားလှနစြှာ ထကြှ၍ အသားကုန် ဖိလိုးရင်း
“အ အဈ အဈ ပီးပြီ ပီး အီးအီး ပြီ”
ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ
အခွိနတ်ိုအတွင်းမှာပင် ကာမပန်းတိုငဆြီ ရောကသ်ှားတော့သတည်း။ကြောန်လတ်ေ နှင့ြ လင်းလကခြွိုတို့ နှစ်ဦး မထငမြှတဘြဲ ဖြစ်ပကြသ်ှားသည့ြ အပေါြ ရှကစြိတန်ှင့အြတူ ရငဖြို စိတလြှုပရြှားမှုများကြောင့ြ ခါတိုင်းထကြ လှနစြှာကောင်းလှသည့ြ ကာမသုခကို မှိနယ်ှကစြှာ ခံစားရင်း နတပြှညအြသဈသို့ ရောကသ်ှားသကဲ့သို့ပင်။
ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ဆြိုသလို ကာမအထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကကြာ သုတရြညမြွားကို ခွို့ ဆောကဖြုတထြဲ အားရပါးရ ပန်းထဲ့ပြီး မှောကခြလွိုကကြာ ခွို့ကို ရငခြှငထြဲသှင်း ဖကထြားရင်း ဝကမြှိန်းမှိန်းနလေိုကလြသည်ေ။
ခွိူကလည်း သူ့ဆောကဖြုတကြို တခွားသူတွေ မှငသ်ှားသည့အြပေါြ ရှကစြိတမြှှန် ရငဖြို၍ အလိုးခံရာ ခါတိုင်းထကြ သာလှနစြှာ ကောင်းနသေောလြည်း ဝနမြခံလို။ ဖြစ်လည်း မဖြစ်သင့ဟြု ခံယူမိလသည်ေ။
ကြောကြလည်း သဝနတ်ိုစိတ် ဖြစ်သင့ပြါလကြြ ထူးခွားစွာပင် ကာမစိတ် ပိုကြှနလသေည်ေ။
စိတကြှှနခွေိန်၊ လိုးနကြခွေိန် တဈတဈခွခွ ပြောရင်း ကာမသှေးဆိုး အလိုနောကြ ကောကကြောကပြါ လိုကခြဲ့ကြသောလြည်း ခုခါမှာတော့ ပုံမှနအြသိစိတဝြငခြွိန်၊ သှေးအေးခွိန် ပြနလြည် ပြောဆိုရန်၊ ဝနခြံရန် မဝံ့မရဲ ုဖြစ်နကြလေသည်ေ။
ခွို ရှကမြညစြိုး၍ ကြောြ ကလည်း စကားအစ ပြနမြဖောြ။
ခွိုကလည်း လိုးနကြစေဉြ ကာမစိတထြကြှနခွေိန် ပြောမိပြောရာတွကေို ဘူး ခံငှင်းရနသ်ာ စိတတ်င်းထားသည်။
သူတို့၏ ငုတလြွှိုးနသေော အတွင်းစိတကြိုကား သူတို့ကိုယတ်ိုင် နားမလညန်ိူငကြှတော့။
အတနကြှာ အမောဖြေ နားနကြပြေီး နေ့လညစြာကို ခွိုက ဟိုတယမြှာ မစားလို။
ကြောကြလည်း သိနပြေီးသားမို့ ဘာကြောင့ဟြု မေးမနေ။ အလိုကတ်သိပင် ကားနှင့ြ အပြငထြှကစြားကြသည်။
ပြနလြာ တရေးတမော အိပ်၍ နမစေောင်းမီ လှိုင်းစီးကြဖို့ ပြငဆြငကြှလသည်ေ။
ခွိုက တီရှပ် ခါးတို၊ ဂငွြးဘောင်းဘီ အတိုအပြတန်ှင့ြ။
ဘရာတော့ ခံထား၍ ပငတ်ီ ဝတမြနတေော့။
ကြောန်လတ်ေ စိတထြဲ တမွိး စမ်းသပလြိုလပြေီ။
“ခြို ”
“ဟင်”
“ဟိုလေ၊ ဘရာ မဝတန်ဲ့လေ။ တခွိူ့တွေ swim suit ဘီကီနီ ဝတ် ရဆေော့နကြတောပဲ ဥဈစာ”
“အှန်၊ ဖြစ်ပါ့မလား ကိုရာ။ ဟောင်းလောင်းကြီး။ ဒီ တီရှပကြလည်း တိုနှံ့နှံ့နဲ့။ နိူ့အောကြ နည်းနည်းပဲ ဖုံးတာ”
“လုပပြါ ခွိုရာ ။ ကိုယ့လြည်း သူ မသိ၊ သူ့လည်း ကိုယမြသိ။ နောင် တွေ့ကြမှာလည်း မဟုတ်။ ဘရာမပါတာ မှငလြည်း ဘာဖြစ်တာ မှတလြို့”
ခွိုလည်း ငှင်းမနေ။ တစိမ်းများနှင့ြ နီးကပလြှစရာ အကြောင်းလည်း မရှိလှသဖြင့ြ ကိဈစ မရှိတန် ဟု သဘောထားမိ၏။
ဘရာ ကို ခွှတ်၍ တီရှပ် ခါးတိုလေး ပြနဝြတရြင်း မိမိကိုယကြို ပြနင်ုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ သိပမြဆိုးလှ။ အသအချော ကြည့်မြှသာ သိနိူငသ်ည်။
“ဘီကီနီ လို ဖြစ်သှားအောင် အောကကြ ပငတ်ီနဲ့ပဲ သှားပါလား ဟင်”
“အန် . . . အဲ့လိုတော့ မဖြစ်ပါဘူး။ ဘီကီနီက သူ့ဟာနဲ့သူ လုံခွုံသလိုလို အမှင် တင့တ်ယသ်ေးတယ်။ ပငတ်ီကတော့ အမှငရြိုင်းတာပေါ့။ မသှားရဲပါဘူး . . .”
ကြောလြည်း အတင်းတိုကတ်ှန်းမနတေော့။
ရဆေော့ လှိုင်းစီးရန် နှစ်ဦးသား လကခြငွြးခွိတ်၍ လှှတလြပပြေါ့ပါးစွာ ကြငစြဦး မောငန်ှံ အလား ထွကလြာကြသည်။
ကြောကြ လိုလိုမယမြယ် ခွို ရဲ့ ပငတ်ီ အနီရောငလြေးကို ကောကယ်ူ၍ ကစွကြစွြ လိပကြာ သူ့ဘောင်းဘီ အိပထြဲ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။
ခွိုက ရမကေူးတတ်။ ရကြေောကသ်ဖြင့ြ ဘောကြင်းမစီးရဲ။ ပေါငလြညလြောကြ ရမှောသာ နသည်ေ။
“လာပါ ခွို ရဲ့။ ခါးလောကထြိတော့။ ကိုတယောကလြုံး ရှိနတောပဲ။ အဲ့ဒါမှ လှိုင်းလာရင် ခွထေောကလြှှတပြှီး ကိုယဖြော့သလို ဖြစ်မှ လှိုင်းစီးလို့ ရမှာပေါ့”
ခြို မရဲတရဲ ရှေ့တိုးလာသည်။
ခါးလညလြောကြ ရထေဲရောကသ်ည် အထိ။
နှစ်ဦးသား မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရငခြငွြးကပ် သိုင်းဖကထြားရင်း၊ လှိုင်းလာလွှင် အတူခိုစီးလိုကန်ှင့ြ မှူးပြောန်ကြသေည်။
တဖြည်းဖြည်း ရကစေားသူ များလာပြီ။
ခွိုက ကြော့လြညပြင်းကို ခိုတွဲလိုကသ်ည်။ ကြောကြအလိုကသ်င့ြ ခွို့ ခါးကို ဖကထြားလိုကသ်ည်။ ကြငစြဦး ဇနီးမောငန်ှံပမာ။ခွို့ကို ကြငန်ာစွာ အနမ်းလေးပေးလိုကသ်ည်။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုတန်မ်း၍ ပေါ့ပါးလှတလြပစြှာ ရီမောလိုကကြှသည်။အောကမြှာလည်း လိငအြင်ျဂါချင်ြး ထိမိတော့ ကြောန်လတ်ေ စိတကြူးဆန်းဆန်း ပေါလြာသည်။
ရထေဲ မောတ်ောဆြပ် ကြည့်လြိုသည်။
အတွေးနှင့အြတူ ဖြားဘကတ်ောကြ ရုန်းထလာ၏။
ဝတထြားသညမြှာ စပန့ဘြောင်းဘီမို့ မွော့ကြိုးနှင့ဆြိုတော့ လီးတံကို အသာပင် အပြငထြုတလြိုကသ်ည်။
ခွို့ ပေါငခြှံကြား ကပထြိုးလိုကတ်ော့ ခွို အလန့တ်ကြား မော့ကြည့်သ်ည်။
“ဟာ . . ဘလိုကြီးတောငလြား . .
ရထေဲ လာတောငန်ပေါ့လား . . ”
ရီကြဲကြဲ နှင့ြ ပြောလသည်ေ။
လီးတောငန်တော ပြရုံဟုသာ ထငပြုံ။ ကြော့ြ စိတကြူးကို မရိပမြိသေး။
ကြောကြ ခွို့ ပေါငခြှံထဲ ထောကထြားသည်။ စိတကြူးဆန်းနှင့အြတူ မာတောငန်လပြေေီ။ ခွို့ ဘောင်းဘီတိုက ဖဈဆိုကြ အကြပမြို့ ဘေးတခွမ်းကပ်၍ ဆောငဖြုတပြေါအြောင် ဟ မရ ဖြစ်နသည်ေ။
ကြောကြ ခွို့ ဂငွြးဘောင်းဘီတို ကြယသ်ီးကို ဆတကြနဲ ဖြုတလြိုကြ၏။ ခွို အလန့တ်ကြား မော့ကြည့်သ်ည်။ ဇဈဖြင့ြ၍ အောကသ်ို့ တွန်းခလွိုကသ်ည်။ ခွိုက ကြှတကြသွှားမှာ စိုး၍ ပေါငကြားကာ ဘောင်းဘီကို ပေါငလြညလြောကမြှာ ရပထြားစသည်ေ။
ပေါငကြားထား၍ ဆောကဖြုတကြား ဟတတ အသင့အြနအထေား။
ကြောန်လတေကြ သူ၏ မာတင်းနသညေ့ြ လီးတံကြီးကို ဆောကဖြုတဝြ မှာ တေ့ထောကလြိုကသ်ည်။
ဆားငံရညတ်ှထေဲမှာမို့ ချောဆီမရှိ။ သှင်းမရ။ ဆောကဖြုတအြကြဲကြောင်းထဲမှာ ပြတတ်ိုကရြင်းသာ အောင့အြီးကြနပေန်ရသေည်။
ခွိုတယောကြ ယခုလို လူပုံအလယမြှာ အလိုးခံဖို့ တွေးကြည့်မြိတော့ ကြကသ်ီးထကာ ရငဖြို စိတလြှုပရြှားလှသည်။ ကြောြ၏ အဆန်းထွငမြှုကို အပြဈမတငလြို။ အိမထြောငသ်ကြ ၁၂ နှစ် ကြာပြီမို့ တမွိုးတဖုံ အပြောင်းအလဲလုပလြိုသညမြှာ သဘာဝပင်။ အခွားလူမှုရေး ရှုပထြှေးမှုများ နှင့ပြတသ်ကြ၍ကား တဦးအပေါြ တဦး သံသယ မှူမှုနမြွှ မရှိကြ။
မနကလြေးကတင် မမွှောလြင့ြ မထငမြှတသ်ည့ြ အဖြစ်ကြောင့ြ ငုတလြွှိုးနသညေ့ြ ကာမဆန်ဒတခု ပြင့ထြှကလြာရာ နှစ်ဦးစလုံး တခါမှ မကြုံဖူးသည့ြ ကာမအရသာကို ထူးကဲစွာ ခံစားခဲ့ကြရသည် မဟုတပြါလား။
ခွိုလည်း ရငဖြိုလှန်းလှ၍ ဆောကရြညမြွား စိမ့ထြှကန်ပြေီ။ ဘေးမှာ ရဆေော့နကြသေူများ၊ လှိုင်းစီးနကြသေူများကား မညသ်ူမှ သူတို့ကို ဂရုစိုကမြနကြေ။ ခွို စိတသ်ကသ်ာသလိုတော့ ရှိသည်။
“အကုနခြွှတလြိုကကြှာ၊ ရှုပတ်ယ် . .”
ဟု ပြောကာ ကြောကြ ခွို့ကို ဖကြ၍ မ လိုကရြာ အောကခြှလှေှတသ်ှားသည်။ တပျိုငတ်ည်း ဘောင်းဘီတိုကို အတင်းခွှတလြိုကတ်ော့သည်။ ခွို တားဆီးခွိနပြင် မရလိုကြ။ မှငသ်ကန်မေိကာ တကယကြွှတသ်ှားမှန်း အသိနှင့အြတူ ဆောကရြည် ဝေါကနဲ စီးထွကလြာသလို ခံစားလိုကရြသည်။
“ကို၊ ဟို ဟို ဘောင်းဘီ ပြောကသ်ှားဦးမယ်”
“အင်း ၊ မပူပါနဲ့၊ ကို့ လကမြှာ စွပထြားလိုကတ်ယ်”
ရအေောကထြဲမှာ ဖငပြှောငကြှီး မမှငရြသောလြည်း လူပုံအလယမြှာ အောကပျိုင်း ကိုယလြုံးတီး အကာအကြယ် မရှိ ဟူသော အသိက ခွို့ စိတကြို ဗှောင်းဆနစြတေော့သည်။
ခွို စိတလြှုပရြှားလှကာ ဆောကဖြုတကြ တဆဈဆဈ ဖြစ်လာသည်။
ကြောကြ ဆောကဖြုတဝြမှာ လီးထောကြ၍ ကြိုးစားသှင်းနသေောလြည်း သှင်းမရ။
ကြော့အြခကအြခဲကြောင့ြ ခွို အရှကကြို မငဲ့နိူငတ်ော့။ ကာမစိတကြလည်း သောင်းကနွြးပြီမို့ စိတအြလို လိုကရြုံသာ။လှိုင်း အငှိမမြှာ
ဘယ် ခွတခွေောင်းကို မှောကြ၍ ကြော့ခြါးကို ခွိတလြိုကသ်ည်။ ကြောကြလည်း ရလာသည့ြ အခွင့အြရေးကို ကောင်းကောင်း အသုံးခကြာ ခွို၏ခွခွိတထြားသည့ြ တငပြါးကို ပင့မ်၍ ဖိကာဖိကာ ထိုးသှင်းသည်။
အဝမှာ ဆားငံရကြေောင့ဆြောကရြညမြရှိ၊ ထိပဖြူး ကြီးက ဆောကဖြုတအြဝကို ဖိထိုးနရော ဆောကဖြုတသ်ာ ခွိုင့သ်ှားသည်။ မဝင်။ ကြောကြ စိတမြရှညစြှာ လကခြလယန်ှင့ြ ဆောကဖြုတထြဲမှှေ၍ ဆောကရြညကြို ကလောထြုတကြာ အဝမှာ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ ပငလြယရြထေဲ ဆောကရြည် ပြောမြသှားမီ လငွမြှနစြှာ ထိပဖြူးကြီးကို တဖန် ဖိထိုးပြနသ်ည်။ ထိပဖြူးတော့ ကြပတ်ပတ်ပ် တွန်းထိုး ဝငသ်ှားလပြေီ။ တချောင်းလုံးကိုကား သှင်းမရသေး။
အ အင့ျ ဟင့ျ
အပြငမြှာ ကနွန်သညေ့အြပိုင်းက ခွို့ ဆောကဖြုတအြဝမှာ ဆောကရြညမြရှိသေးတော့ အသားချင်ြး ကပ်၍ နသည်ေ။ လီးဒဈနှင့ြ အတွင်းမှ ဆောကရြညကြို ကောထြုတသ်လို အပြငသ်ို့ အနည်းငယ် ဆှဲထုတလြိုကြ၊ သှင်းလိုကြ လုပလြိုကသ်ည်။ နှဲ့ ကာ နှဲ့ကာ သှင်းရင်း အထဲမှ ဆောကရြည် လိုကလြာကာ လမ်းကြောင်း ချောမှေ့လာတော့မှ တချောင်းလုံး ဝငသ်ှားတော့သည်။ အဆုံးထိသှင်းပြီးခွိနမြှာတော့ စီးစီးပိုငပျိုငန်ှင့ြ ဆောကရြညအြိုငထြဲ အဝငအြထွကြ ညငသ်ာလာလပြေီ။
ဒဈကြီး ဆှဲအထုတမြှာ ခွိတဆြှဲယူသှားသော ဆောကရြညမြွားက ဆောကခြေါင်းတလွှောကကြို ချောမှေ့စသည်ေ။ ဆောကဖြုတကြလည်း လိုအပသ်လောကြ ဆောကရြညကြို အလငွမြပြတ် ထုတလြှှတပြေးနလသေည်ေ။ ကြောကြ သူ့ကို ခွခွိတထြားသော ခွထေောကြ၏ ဒူးခေါကကြှေးအောကြ လကလြွှို၍ တငပြါးကို မ,တငပြေးထားကာ ကနွလြကတ်ဘကဖြှင့ြ ထိန်း ဖကထြားရင်း ဆောကဖြုတထြဲ လီးဝငလြကြြ လှိုင်းစီးနကြပေတေော့သည်။
လှိုင်းအပုတမြှာ ဆောကဖြုတထြဲမှ လီး ကြှတမြထွကစြရန်ေ တင်းတင်း ဖကထြားကြရင်း လှိုင်းအငှိမမြှာ နဘေးနဘီကို အကဲခတ်၍ ညှောင့လြိုကကြှနှင့ြ သာသာလေး လိုးနကြလေသည်ေ။
ဘေးနားတဝှိုကြ မှာ အောဟြဈဆူညံဆော့ကစားနကြသေူများကြား တိတတ်ဆိတ် ကြိတလြိုးနကြသေညမြှာ နှစ်ဦးစလုံးအတွကြ ထူးဆန်းသည့ြ အတွေ့အကြုံ ဖြစ်နရော စိတလြှုပရြှားဖြယ် ကောင်းလှခွသည်ေ။
ခွိုလည်း လူပုံအလယမြှာ ခါးအောကပျိုင်းက ရအေောကထြဲ မှုတလြကြြ မတတ်ပလြိုးနသညေ့ြ အဖြစ်ကြောင့ြ မလုံမလဲ ဘေးဘီဝေ့ကြည့်ကြာ ကာမဆိပ် တကြ၍နလသေည်ေ။ တခါမှ စိတပြငမြကူးဖူးသည့ြ ပုံစံဖြင့ြ တကယလြကတ်ှေ့ လုပန်တောပါလား ဆိုသည့ြ အသိက ထူးကဲလှစွာ ရငဖြို စသည်ေ။
“ခြို ကောင်းလား ဟင်”
“အင့ြ အဟင့ြ ဟင့ြ၊ ကောင်းတယ်။ ကို သူများတွေ သိကုနအြုံးမယန်ောြ . . ”
ကြောကြတော့ ပတဝြန်းကငွကြို သိပ် ဂရုမစိုကြ။ သူက ယောကြြားကိုး။ ခွို့မှာသာ တယောကယ်ောကြ သတိပြု မိလမလေား တွေး၍ ပူပနန်မေိသည်။ ထိုသို့ စိုးရိမန်ရသေညကြပင် ဆောကဖြုတမြှ ရှစိရှစိ ပိုဖြစ်စသညေကြို ခွို သတိပြုမိလာသည်။ မတတ်ပလြိုးတာမို့ လီးတံက ဆောကခြေါင်းကို ကန့လြန့ဖြှတ် ပြတတ်ိုကန်ရော ခါတိုင်း မထိသည့ြ နရောသဈများကို ပြတတ်ိုကြ၍ ထငသ်ည်။ တခကြတ်ခကြြ ကောင်းလှန်းလှသည်။ အသိသာဆုံးမှာကား အဝငအြထွကတ်ိုင်းမှာ ဆောကစြေ့ကို ပြတတ်ိုကန်ခွင်ေးပင်။
ဒီပုံစံနှင့တ်ော့ ကာမပန်းတိုငထြိတော့ မရောကန်ိူင်။ ရထေဲမို့ ဆောင့ရြသညမြှာလည်း စိတရြှိသလို မသှကလြှ။ ရသလောကြ နှိုးဆှကာ ဆတတ်ငံ့ငံ့နှင့ြ တင်းတိမ်၍ အခန်းသို့ပြန် အပီးလိုးကြရနသ်ာ နှစ်ဦးသား အကြံတူကြပသည်ေ။
“အင့ျ အ အရမ်း ကောင်းလာပြီ ကိုရာ . . .
အခန်းပြနကြှရအောင် နောြ ”
ကြောကြလည်း သဘောတူသည်။
စိတကြူးသဈကို အကောငအြထညဖြောဖြစ်၍လည်း ကြနပေမြိသည်။ ကာမဆိပ် အရှိနကြလည်း အတောမြှင့န်လပြေေီ။ အပီအပြင် ခပသ်ှကသ်ှကသ်ာ လိုးလိုကပြါက တခနတွင်း ပြီးဆုံးခွင်း ပန်းတိုငရြောကတ်ော့မညကြိုလည်း သိနကြပြေီ။
မခွှတခြငွြ ခွှတခြငွြ လီးကို အသာ ဆှဲထုတ်၍ ဘောင်းဘီအောကြ ပြနထြိုးထည့ထြားလိုကသ်ည်။
ဒီအတိုင်းထားလို့တော့မရ။ ၉၀ ဒီကရီ တန်းနသညေမြို့ လူမှငကြှင်းရှေ့ ဖြတလြို့မဖြစ်။ လီးကို အပေါထြောငထြားပြီး မွှော့ကြိုးနှင့ြ ဖိထားလိုကသ်ည်။ မွှော့ကြိုးအားကိုတွန်းကနကြာ ရှေ့တည့တ်ည့သ်ာ ထိုးထွကရြန် ရုန်းနသဖြေင့ြ ခကြအြောကမြှာ ဘောင်းဘီက ဟ နသည်ေ။ ကြိုးစ နှစ်ဘကကြို ဆှဲတင်းခညွပြှီး ဖိထားလိုကမြှ သာ ခကြအြောကမြှာ ဗိုကန်ှင့ကြပ်၍ နလတေေော့သည်။ ငုံ့ကြည့်ပြါက ဆီးနှင့ြ သုတရြည် ထွကပြေါကလြေးက ပြနလြည် မော့ကြည့်န်သလေိုပင်။
အမှတတ်မဲ့ ဆိုလွှင် ဘယသ်ူမှ သတိမပြုနိူငလြောကဟြု ယူဆလိုကသ်ည်။
“အင်း ပြနကြှမယလြေ”
ဆိုကာ ခွို့ကို အနမ်းကြမ်းကြမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ကမ်းစပန်ှင့လြည်း အတန် ဝေးသညမြို့ သိပဂြရုမစိုကြ။
“ရော့ ခွို ဘောင်းဘီ ပြနဝြတလြိုကတ်ော့”
ဟု ဆိုကာ ဖြကယ်ူလာသည့ြ ပငတ်ီ အနီလေးကို ခွို့လကထြဲ ထည့ပြေးလိုကသ်ည်။
ခွို့ကို စိတလြှုပရြှားမှု အသဈပေးရန် ဖနတ်ီးလိုကသ်ည်။
” ဟင် . . .
ဘယလြို ဖြစ်တာလဲ၊ ဂငွြးပင် ကဘယရြောကသ်ှားပြီလဲ ”
“မသိဘူး ရထေဲ ပါသှားပြီ ထငတ်ယ်။ မရှိတော့ဘူး။ အဲ့ဒါပဲ ဝတလြိုကတ်ော့ ”
“အာ . . ကိုနောြ၊ မလုပန်ဲ့၊ ခွို တကယ် စိတဆြိုးမှာ”
ခွို တကယလြည်း လန့သ်ှားသည်။ ဒီ ပငတ်ီလေးနဲ့ လူတွကြေားဖြတပြှီး ဘယလြို ပြနရြမလဲ။
ထိုအတွေးနဲ့အတူ မနကကြ ဆောကဖြုတကြှီးတခုလုံး သူများမှငသ်ှားတာ ပြနသ်တိရမိပြီး ရငဖြိုသှားပြနသ်ည်။ ကြောကြ ခွို့လကကြိုဖြုတ် ကမ်းစပဘြကြ နောကပြှန် ဆုတ်၍ တရှေ့ရှေ့ သှားနပြေီ။
“ကိုနောြ . . ဂငွြးပင် ပြနပြေးပါ။ ဒါနဲ့ ဘယလြို ပြနမြလဲ. . ”
အောရြင်း အနောကကြ အမှနလြိုကလြသည်ေ။
“ဝတန်ောြ မဝတရြင် ဖငပြှောငကြှီး ဖြစ်မှာ . .”
ဟု ပြောမှ သတိရသည်။ လှိုင်းအကမွှာ ဖငကြ အေးကနဲ လနေဲ့ထိမှ အလန့တ်ကြား ကိုယကြို နိမ့ြ ခလွိုကရြသည်။
ကြောကြ ရောကန်သညေ့န်ရောမှာရပကြာ စပဖြှီးဖြီး နှင့ြ ဂငွြးပငကြို ဝေ့ပြသည်။ ရကေ တိမန်ပြေီမို့ သှားလုယူ၍လည်း မရတော့။ ကြော့ကြို စိတဆြိုးမိလာသည်။ ပြနရြောကမြှ ရနတ်ှေ့မည်၊ စိတကြောကလြိုကမြည် ဟု တေးထားကာ မတတသ်ာသည့အြဆုံး ပငတ်ီကို အသာလွှို၍ ဝတလြိုကသ်ည်။ ဒီပုံစံနှင့ြ လူအများရှေ့ ဖြတလြွှောကရြမှာ မလုပစြဖူး လုပရြမှာဖြစ်လို့ တွေးပြီး ကြောကလြည်းကြောကြ ရငလြည်းတုနလြှသည်။
ဝတပြှီးသညန်ှင့ြ ကြော့ထြံ ပြေး၍ ရှကရြမ်းရမ်းကာ လကသ်ီးဆုတန်ှင့ြ ထုရိုကပြဈသည်။
“ဘယလြိုလုပန်တောလဲ။ ခွို့ကို အရှကခြှဲနတောလား
ကို တအားလှနန်ပြေီနောြ . . .”
“ရှူး ဖြေးဖြေး ခွို . . . တွန်းလားထိုးလား လုပမြှ သူများတွေ သတိပြုမိကုနမြယ်”
ကြောပြှောတာလည်း အမှန် . . .
နအေေးစပြု ပြီမို့ သောငပြှငပြေါမြှာ လမ်းလွှောကြ၊ စကဘြီးစီး၊ မှင်းစီး၊ ပြေးလှှားဆော့ကစား၊ ဓာတပြုံရိုကြ နကြသေူများနှင့ြ အတနအြသင့ြ စညကြားနပြေီ။ လူပြတသ်ည့န်ရောရယလြို့ မရှိတော့။
စိတဆြိုးပြီး တယောကတ်ည်း လွှောကသ်ှားရနလြည်း မဖြစ်။ ပိုသတိပြုမိပြီး အားမနာစတမ်း ပိုကြည့်ကြှလိမ့မြည်။
“လာ ကို့လကကြို တွဲပြီး ဘေးကပလြိုကခြဲ့”
ပငတ်ီ လေးက တွိဂံပုံ ဆောကဖြုတကြို အုပမြိသည် ဆိုရုံ။ ဆီးခုံကို တဝကလြောကထြိသာ အုပမြိသည်။ အကြဲကြောင်းလေးပင် ပေါလြုလု။ ဆောကမြှှေးများရိတသ်ငထြား၍သာ တောသ်ေးသည်။ ဗိုကသ်ားပြငန်ှင့ြ ဆီးခုံမှာ နယစြည်းမခွား တဆကတ်စပတ်ည်း။ တငပြါးအခွမ်းများက တဝကခြန့ြ ပေါန်သည်ေ။
ဖုံးမိသည့အြပိုင်းကလည်း ဇာနဲ့မို့ အတွင်းက အသားရောငကြ အထင်းသား။ ပေါငတ်ံများကတော့ အကုနလြုံးနီးပါး သဘာဝ အရှိအတိုင်း၊ မဖုံးမကြယ်။
ခုနကမှ ဆန်ဒမပြည့မြဝ အလိုးခံထားသည့အြရှိနန်ှင့ြ ကာမသှေးများပြည့ကြာ ဖောင်းမို့နသညေ့ြ ဆောကဖြုတကြို ဘေးပေါငတ်ံရှိ အနားရဈများက တင်းတင်း ဆှဲထုပထြားသလိုကြပထြုပ် ခုံးထနသည်ေ။ အကြဲရာက အထင်းသား။
ယခုတဖန် လူကြားထဲ ပငတ်ီနှင့ဖြှတလြွှောကရြတော့မှာမို့ ရငတ်ုနကြာ ဆောကဖြုတကြ ပိုမို ဖောင်းမို့လာသည်။
ထိုအနားရဈကြိုးများ ပေါငခြှံမှနေ၍ ဆောကဖြုတ် အခွမ်းကြီးများကို ကြောြ၍ အကြဲကြောင်းထဲ လာညှပပြါက ဆောကဖြုတအြခွမ်းကြီးများ ပငတ်ီ အပြငဘြကြ ပြူးထွကကြုနမြှာလည်း စိုး၍ သတိထားလွှောကန်ရသေည့အြပြင် လူလဈသညန်ှင့ြ မွှော့ကြိုးကို ဘေးတဘကတ်ခကြြ ဆှဲဆှဲဆန့န်မေိသည်။
လုံးဝန်းကစွလြဈသည့ြ တငပြါးများကတော့ ခွလှမြေးတိုင်းမှာ နိမ့တ်ုနမြှင့တ်ုန် လှပစွာ လှုပရြှားနကြသေည်။ သှယစြင်း ကြော့ရှင်းသည့ြ ပေါငတ်ံများကလည်း ကနွရေောင် အောကမြှာ ဖြူဝင်းလှပစွာ။
မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တည့တ်ည့ြ လူတွနှငေ့ြ မဆုံအောငသ်ာ ဆုတောင်းရင်း ခွို စိတလြှုပရြှားလာသည်။
ကြောကြိုလည်း စိတပြဲ ဆိုးရမလို၊ ကာမစိတကြှှဖြယ် အသဈအဆန်းထွငသ်ည့အြတွကြ ခွင့လြှှတပြေးရမလို ဖြစ်နသည်ေ။
“ခွို . . . ဘာမှ မဖြစ်သလို ခပတ်ညတ်ညသ်ာ ကို့ကိုကြယရြင်း လွှောကလြာခဲ့။ ဒီမှာ ရှိတဲ့လူတွေ ဆိုတာကလည်း စရိုကတ်ှေ မဟုတပြါဘူး ခွိုရာ။ မရိုင်းကြပါဘူး . . .”
“ဘာလို့ ခုလို လုပရြတာလဲ။ မိန်းမကို အရှကခြှဲနေ တာလား။ တနဘြိုးမထားလို့လား။ အစကတည်းက မိန်းမကို အရှကခြှဲဖို့ ကြို စဉြးစားထားတာမဟုတလြား”
မှညတ်ှနတ်ောကတ်ီးရင်း လူအုပည်ာဘကရြှိလွှင် ကြော့ြ ဘယဘြကြ အနောကခြနွကြပလြွှောကြ၊ လူအုပ် ဘယဘြကရြှိလွှင် ကြော့ြ ညာဘကြ အနောကခြနွြ ကပလြွှောကန်ှင့ြ ခွိုတယောကြ မကြလြုံးများ မအား သလို လူလည်း ဗွာများ နရသေည်။
အခွို့က မသိမသာ၊ အခွို့ကလည်း သိသိသာသာပင် လှမ်းကြည့်ကြှသည်။
ခွို နောကပျိုင်း မလုံသောလြည်း မတတန်ိူင်။ ရှေ့ပိုင်းကို ပိုဂရုစိုကန်ရသေည်။ တီရှပမြှာလည်း ရစေိုနေ၍ ထောငထြနသေော နိူ့သီးခေါင်းလေး မှငရြအောငပြင် အသားကပန်သည်ေ။ ဆောကဖြုတမြှာလည်း အကြဲရာကြီးက အထင်းသား။
တငပြါးသားကြီးများကို အားမနာတမ်း ကြည့်ကြှမညမြှာ အသအချော။ ဒီလောကကြတော့ ကြည့်ကြှပါစေ။ နှစ်ရှညလြများ အစာငတခြံ၊ အပငပြန်းခံ လေ့ကငွ့ထြားရသည့ြ လုံးကစွသ်ည့ြ တငသ်ားတွေ။ ရငတ်ဖိုဖို ရှကစြိတန်ှင့အြတူ ပီတိလိုလို ထူးထူးခွားခွား ခံစားနမေိသညကြို မိမိဘာသာ နားမလညန်ိူင်။
ကြော့လြီးကြီးကတော့ အတောအြသင့မြာနကြွ၍ ပြော့သှားပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ ဗိုကန်ှင့ကြပခြညွထြားရာမှ ဖြုတခြလွိုကပြှီ။ မမာ့တမာ အနအထေားနှင့ြ ဘောင်းဘီ အနည်းငယ် ဖောင်းထနရေုံလောကသ်ာ ရှိ၍ တရမ်းရမ်းနှင့ြ။
ခပတ်ညတ်ည် ပုံမှနပြင် လွှောကလြာကြသည်။ ဟိုတယ် ရောကခြါနီးမှာတော့ အထဲမှ ထွကလြာသူ ယောကြြားမိန်းမ တအုပစြု။ ကြော့ြ အနောကကြို ကိုယကြို ရို့၍ ကြယကြာ လွှောကရြတော့သည်။ သူတို့ကလည်း သတိပြုမိသှားပြီ။ မသိမသာ စူးစမ်းသည့ြ အကြည့်မြွားက ခွို့ ဆောကဖြုတရြှိရာ ပငတ်ီပေါမြှာ။ တခကြတ်ခကြြ မကြလြုံးများက နိူ့အုံပေါြ တလှည့ြ။ မသိမသာမှ သိသိသာသာကြီး ဝိုင်းကြည့်လြာကြသည်။
ခွို ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုကသ်ည်။ အရှကကြ ဆောကဖြုတမြှာ ဆိုသောလြည်း ဖုံးမရသည့ြ အတူတူ အရှကကြ မကြန်ှာမှာ ဟု သဘောပိုကကြာ မကြန်ှာကိုသာ ဖြကထြားလိုကတ်ော့သည်။
ရငတ်ော့ ဖိုလှသည်။ မနကခြင်းကထကပြင် ပိုသည်။ မနကကြ ကိဈစက မတောတ်ဆ ဆိုတော့ မိမိအပြဈမဟုတ်။ ခုဟာက တမင် ဖောခြွှတပြှတာမို့ ပို၍ ရှကစြရာ၊ ရငတ်ုနစြရာ ဖြစ်နသည်ေ။ ဖောခြွှတပြှရတာ နှစ်သကမြိနပြေီလားဟုလည်း မိမိကိုယမြိမိ ဆငခြှငမြိ၍ တုနလြှုပမြိသည်။
ဝငပြေါကန်ား အရောကတ်ှငတ်ော့ ဝေးဝေး ရှောငစြရာ နရောမရှိ။ အတောလြေး နီးလာခွိနမြှာတော့ ကြောကြ သူ့ဘောင်းဘီအိတထြဲ လိပထြည့ထြားသည့ြ ဂငွြးပင် ကိုထုတယ်ူ၍ ခွို့လကထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်။
ခွိုလည်း အမှနဖြှန့လြိုကကြာ ဆီးခုံရှေ့မှာ ကာထားလိုကသ်ည်။ ထိုအခါမှ လူအုပလြည်း သူတို့ အကြည့်ရြိုင်းမှန်း သတိပြုမိသလို မကြလြုံးများလှှဲ၍ မသိယောငဆြောင် ဆကလြွှောကသ်ှားကြတော့သည်။
ကြောကြ ခုလို ခွိူ့ အရှကကြို ကာကြယပြေးလိုကတ်ော့ အနည်းငယ် စိတဆြိုး ပြမေိသည်။
ဘနဂြလိုဘကြ သှားရာမှာတော့ တန်းစီနသေော အခန်းဝရံတာများမှ လူတွအကြေည့ကြို ရှောငမြလှှတတ်ော့။ သူ့နရောနှင့သ်ူ အားလုံးက အရှေ့ကိုသာ ဝိုင်းကြည့်န်ကြရော လကရြှိအခွိနမြှာ မိမိတို့ကိုပဲ ဝိုင်းကြည့်န်ကြမှော အသချောပင်။
အထူးသဖြင့ြ အခန်းချင်ြးကပရြကမြှ လူကြီးကား သူတို့ကို အသအချော ကြည့်ြ၍ အရကန်ှင့မြှည်းနသလေို ခံစားမိသည်။
ဆောကဖြုတကြို ဂငွြးပငန်ှင့ြ ကာထားနိူငသ်ဖြင့ြ အတနအြသင့ြ လုံခွုံသလို ခံစားရ၍ ခပတ်ညတ်ညပြင်။
မိမိဘနဂြလိုရှေ့ရောကသ်ညန်ှင့ြ ရပန်ေးအောကအြမှနဝြင်၍ ဆားငံရညမြွားကို ဆေးကြောလိုကပြှီး ရချိုးနစဉေမြှာပင် ဂငွြးပငကြို ဝတလြိုကသ်ည်။
ယခုမှပင် လုံခွုံမှုရှိသှားကာ သကပြှင်းမောကြီးခရွင်း ဖြစ်ခဲ့သညမြွားကို ပြနတ်ှေးလိုကသ်ည်။ ရထေဲတွင် မတတ်ပ် လိုးခဲ့ကြသညမြွား၊ သောငပြှငပြေါြ ပငတ်ီလေးနှင့ြ လူအများကြား ဖြတလြွှောကခြဲ့သညမြွား ခေါင်းထဲ အစဉလြိုကြ ပေါလြာကာ ရငဖြိုလာသည်။
ကြော့ြ လုပရြပမြွားကို စိတဆြိုးသလိုလိုနှင့ြ မိမိကိုယတ်ိုင် သာယာသလို ခံစားမိသည်။ ကြော့ကြို ခစွလြှန်း၍ အလိုလိုကခြှင်းလား၊ အစပြုသူ ရှိ၍ မိမိကိုယတ်ိုင် သာယာမိကာ လိုကလြွောနသညေလြား ဆိုသညကြိုလည်း အဖြရှောမနချင်ြေ။
ရချိုးပြီးတော့ ဆံပငကြိုရသေုတကြာ ဝရံတာလေးပေါတ်ကြ၍ လကတ်န်းကို လကထြောကြ၍ ခုနက ဖြတလြာခဲ့သည့ြ ပငလြယ် ကမ်းစပဘြကြ ငေးမွှောလြှမ်းကြည့်လြိုကကြှသည်။ ကိုယတ်ိုငကြ ပငတ်ီနှင့ြ ဖြတလြွှောကခြဲ့သူမို့ သူများတကာတွေ ရဆေော့ခွိန် ဝတစြားဆငယ်ငတ်ာ ဂရုတစိုကကြှည့န်မေိသည်။
ကြောကြ ဘေးနား အသာယှဉရြပကြာ လကကြို အသာ မိန်းမ ဖငတ်ုံးတွပေေါတ်ငပြှီး ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။ ဒီအတွေ့အထိမွိုးက ခါတိုင်းဆို ရိုးနပမေငေ့ြ၊ ခုနလေးတငကြ စိတလြှုပရြှားမှုနဲ့အတူ ကာမစိတကြှှကာ တွန့သ်ှားသည်။
ကြောကြလည်း အရိပမြှငတ်ော့ အကောငထြငပြှီ။ အနီးရှိ အဝတလြှန်း စငပြေါလြှှားထားသော သဘကကြှီး နှစ်ထညကြို လှမ်းယူ၍ ဝရံတာလကတ်န်းပေါလြှန်းတငရြင်း အောကပျိုင်းကို လုံခွုံအောင် ကာလိုကသ်ည်။
ကြောလြုပရြပကြှောင့ြ ခွို သှေးဆူလှုပရြှားသှားရပြနသ်ည်။ ဒီဝရံတာ လူမှငကြှင်းမှာ ကြောြ တခုခု အဆန်းထွင် လုပြဦးမှာပါလား။
ခုနလေးတင် ရထေဲဖငပြှောငအြလိုးခံခဲ့သကဲ့သို့ စိတလြှုပရြှားသှားပါသည်။
တခကြတ်ှန့ကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ရှကပြှုံး ပြုံးပြဖြစ်ပါသည်။
သညန်ရောမှာ လိုးဦးမှာလား ဟုလည်း ရငဖြိုမိသည်။ ဖြစ်မှဖြစ်ပါ့မလား။ မှငကြုန်၊ သိကုနမြလား ဟုလည်း စိုးထိတမြိသည်။
မလုပသ်င့ြ မလုပခြငွသ်ောလြည်း ဘာကြောင့ရြယမြသိ။ မတားမိ၊ တားရန် ဝနလြေးနမေိသည်။ ရှကစြိတန်ှင့ြ ရငဖြိုရသည့ြ အရသာကို နှစ်ခွိုကန်မေိပြီ။
ဂငွြးပင် ကြယသ်ီးကို ဖြုတတ်ော့ အလိုကသ်င့ြ နပေေးလိုကသ်ည်။
နှဲ့ကာခွှတခြသွညကြို အသာခွင့ပြှုရင်း အောကပျိုင်းကို အပြငကြ မမှငရြကြောင်း သချောစရန်ေ အပြင် ခေါင်းထုတ် ငုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ တလကစြတည်း တဘကခြန်းကို ခေါင်းပြူကြည့်လြိုကတ်ော့ ခုနလူကြီး၏ ခွထေောကြ စားပြဲပေါြ လှမ်းတငထြားသညအြထိသာ မှငရြသည်။
ဂငွြးပငလြေးကား ခွရင်ေးထိ လွှောကသွှားလပြေီ။
ပငတ်ီလေးပေါကြနေ သာသာ ပြတပြေးနရင်ေး နှစ်ဦးသား ပုံမှန် မကြန်ှာတညတ်ညထြားကာ ရှေ့ကို ကြည့်န်ကြသေည်။ မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ ဖြတသ်ှားဖြတလြာ လူတွနှငေ့ြ၊ ၂ခန်းတွဲ ဘနဂြလို ဘေးခန်းက ဝရံတာမှ စကားပြောဆိုသံ၊ လှုပရြှားသံ သဲ့သဲ့ ကြားနရသေည်။ ဘေးခန်းနဲ့ သူတို့ ဝရံတာကြား အလုံပိတ် ကာရံထားသညမြို့ ခေါင်းပြူ မကြည့်သ်ရှေ့ တဘကကြို မမှငန်ိူင်။
ပငတ်ီပေါမြှ ပြတန်ရောကနေ ခွကြားကို ဘေးတွန်းပြီး ဆောကဖြုတကြို စမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ခွိုလည်း စိတလြှုပရြှားမှုနဲ့အတူ အရည် စိုနလပြေေီ။
လကတ်ဘကတ်ည်းနှင့ြ မသိမသာလေး တဘကစြီ နှဲ့ကာနှဲ့ကာ တွန်းခရွင်း ပေါငလြညလြောကရြောကတ်ော့ ခန ရပထြားလိုကသ်ည်။ ခွိုကလည်း ဝရံတာ လကထြောကထြားရာ ပုံစံမပကြြ ဆကန်မှေဲ။
ဆောကဖြုတကြ အဖုံးအကာ မရှိတော့ပဲ ကြော့လြကခြွောင်းများ လှတလြပစြှာ လှုပရြှား၍ ရနပြေီ။
“သူများတွေ မှငလြိမ့မြယ်”
“မမှငရြပါဘူးကြာ။ မှငလြည်း အပေါပျိုင်းပဲ မှငရြတာ။ အလှနဆြုံး ခေါင်းလှုပန်တောပဲ တွေ့မှာပေါ့”
“အာ ဒုကျခပါပဲ။ ကိုကတော့ လုပပြှီ။ အင့ြ အဟင့ြ ”
စကားတပြောပြော၊ ခွိုကလည်း ဟနဆြောငပြနဆြောငင်ှင်းလကြန်ှင့ပြင် ကြော့လြကမြွားကလည်း သူ့အလုပသ်ူ ဆကလြုပန်ပသေည်ေ။
ခွိုလည်း တွန့ရြင်း လိမရြင်းနှင့ြ ပေါငလြညတ်ှင် ရပန်သညေ့ြ ပငတ်ီလေးကို တရှေ့ရှေ့ အလိုလိုလွှောကစွလေိုကသ်ည်။
ကြောကြလည်း ဘေးဘီ တခကြအြကဲခတကြာ ဆတကြနဲ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ပငတ်ီကို အဆုံးထိ ခွှတခြရွင်း ဂငွြးပငန်ှင့အြတူ ခွထေောကမြွားမှ ထုတလြိုကသ်ည်။ ခွိုကလည်း ခွထေောကတ်ှကေို တလှည့စြီ ကြှပေးလိုကသ်ည်။
ကြောကြ အောငမြှငသ်ူ စဈသူကြီးတယောကအြပြုံးမွိုးနှင့ြ ဂငွြးပငန်ှင့ြ ပငတ်ီကို စုကိုငကြာ အနီးရှိ ထိုငခြုံပေါလြှမ်းပစ်တငလြိုကသ်ည်။
ယခုမူကား ခွိုတယောကြ အောကပျိုင်း ဗလာနှင့ြ ဘနဂြလို ဝရံတာတွင် မတတ်ပရြပလြကြသ်ား။
ရငဖြို စိတလြှုပရြှားမိသညန်ှင့အြတူ ဆောကရြညမြွား စီးကလွာသည်။
အောကတ်ှင် ပုန်းလွိုးကြယလြွှိုး ထိုငလြကစြနှင့ြ ကြောကြ ခွို့ တငပြါးနှစ်ခွမ်းဖြဲကာ ဆောကဖြုတ် အနောကဖြကခြှမ်းကို လွှာနှင့ြ မထိတထိ လှမ်းယကပြေးသည်။ တငပြါးများကို ဆုတခြွကော သှားနှင့ြ တဆတဆြတ် နရောအနှံ့ လိုကကြိုကပြေးနသည်ေ။ ယားကြိကြိနှင့ြ တွန့လြိမလြိုသောလြည်း ခွိုတယောကြ အောင့အြီးနနရေသေည်။
“အင့ြ အ အာ . . ဘာတွေ လုပန်မှန်ေး မသိဘူး . . ”
ကြောကြ မတတ်ပပြှနရြပကြာ ခွို့ဘေးမှာ ပြနလြညန်ရောယူလိုကသ်ည်။
လကကြ တငပြါးနှစ်ခွမ်းကြားမှ ကြဲကြောင်းတလွှောကြ ထကအြောကြ ပြတလြိုကြ၊ ဆောကဖြုတ် အဝကို ထိုးလိုကြ၊ အစေ့ထိရောကအြောင် နှိုကလြိုကန်ှင့ြ ခွို့ခါးမှာ အလိုလို ကော့မိလကြသ်ား ဖြစ်လာလပြေီ။
ခွထေောကတ်ှကေ မတမြတရြပရြန် မခိုငတ်ော့။
တံတောငဆြဈနှင့ြ လကတ်န်းကို အားပြုထောကထြားရလပြေီ။ ကိုယကြို နိမ့ခြလွိုကသ်ဖြင့ြ အလိုကသ်င့ြ ကုန်းပေးသလို ဖြစ်ကာ ဖငတ်ုံးများမှာလည်း ကော့တငပြှီးသား ဖြစ်နလပြေေီ။
မလှမ်းမကမ်း တွင် ဖြတသ်န်းသှားလာသူများ၊ ဆော့ကစားနသေူများ ရှိသောင်ှား မိမိတို့အား အထူးတလည် အာရုံစိုကကြှည့န်သေူမရှိ၊ မိမိအခန်း ဝရံတာမို့ လုံခွုံမှု ရှိသလိုခံစားရကာ စိတအြလိုဆကလြိုကမြိနကြလေသည်ေ။
ကုန်းထားသော ခွို့ ဖငတ်ုံး နှစ်ခွမ်းကြားမှ အနောကသ်ို့ ပြူနသေော ဆောကဖြုတအြား အားရပါးရ ပြတသ်တကြိုငတ်ှယရြာမှ ခွိုတယောကလြည်း ကာမ အရှိနတ်ကလြှခွပြေီ။
ကြောလြည်း အရှိနရြလာသညန်ှင့အြတူ ဆောကဖြုတထြဲ လကခြလယထြိုး၍ အဝငအြထွကြ မှနမြှန် လိုးပေးနလေိုကသ်ည်။
ရံခါ ဘနဂြလိုရှေ့ ကြနကြရဈ လမ်းလေးမှ ဖြတသ်န်းသှားလာသူရှိခွိနမြွိုး၌ ကြောကြလည်း ခတ်ေတရပထြားလိုကသ်ည်။ ခွိုကလည်း အဝေးကို ငေးနသလေို မကြန်ှာလှှဲ၍ ခပတ်ညတ်ည် ပုံမှနန်နလေေိုကကြှသည်။
ပြငပ် ဟာလာဟင်းလင်းထဲတွင် အောကပျိုင်းဖငပြှောငန်ှင့ြ ကလိခံရသညကြ တမွိုး၊ မတောတ်ဆများ တယောကယ်ောကြ မှငတ်ှေ့လမလေား ရငဖြိုရသညကြ တဖုံ၊ အသံမထွကအြောင် အံကြိတရြသညကြ တနည်း၊ ခွိုတယောကြ အရသာ ထူးလှပသည်ေ။
လူမှငကြှင်းထဲက ကိုယခြန်ဓာအပေါပျိုင်းကို ငှိမအြောင် သတိထား၍ အောကပျိုင်း တွန့လြိမလြှုပရြှားကာ ကြော့လြကခြွောင်းများအတူ ဆောကဖြုတကြို ထကအြောကြ စုနဆြန်၊ ဘေးတိုကဝြဲယာ ကစားပေးနလသေည်ေ။
ခါတိုင်းဆိုလွှငဖြှင့ြ ဤမွှ ကောင်းလှန်းသည့အြခွိန် အားရပါးရ အသံထွကြ ညည်းညူကာ စိတလြှတကြိုယလြှတ် ပြုမူမှဲ ဖြစ်သောင်ှား ယခုလို ကာမ စည်းစိမခြံစားနရင်ေး ကောင်းနခွေိန် အတင်း မှိုသိပထြိန်းခွုပထြားရသညမြှာ အနရခေကလြှပသည်ေ။ အရှိနအြဟုနန်ှင့ြ စီးဆင်းနသညေ့ြ ရစေီးအား တာတမံတုတထြားသလို။ ပေါကကြှဲ ပြင့ထြှကတ်ော့မည့ြ ဆဲဆဲ။
မကြန်ှာ အမူအယာ မပကြအြောငလြည်း အတောြ သတိထားရပသည်ေ။
“အင့ြ အ အ ကောင်းလိုကထြှာနောြ . .
အားရပါးရ ခံပလိုကခြငွန်ပြေီ အီး အီး ”
ထိုစဉမြှာပင် ဝနထြမ်း ကောငလြေး ၂ ယောကြ လွှောကလြာသညကြို လှမ်းတွေ့နရသေည်။ အနားရောကလြာတော့ မနကကြ ခွို့ ဆောကဖြုတကြို ကြကကြှကကြှင်းကြင်း အထင်းသား မှငသ်ှားကြသည့ြ သူတွပင်ေ။ မိမိတို့ဆီ လာနတောများလား။
ခွို ရှိန်းကနဲ ထူပူသှားသညန်ှင့အြတူ ကာမဆိပကြ ရိပကြနဲဖြစ်ကာ ပြီးချင်ခြငွပြင် ဖြစ်သှားသည်။ အံကို မသိမသာကြိတရြင်း မကြန်ှာမပကြအြောင် ထိန်းထားလိုကသ်ည်။
ဆောကဖြုတကြှှကသ်ားများကို ညှဈပြီးတောင့ထြားလိုကသ်ည်။ ကြော့ကြို ခန ရပထားစလေိုသည်။ အဝငအြထွကြ ပို၍ ကြပသ်ိပကြာ စီးစီးပိုငပျိုင် ဖြစ်လာသည်။
ကောငလြေးတွေ ရှေ့အရောကမြှာ ကြောကြ လကခြလယန်ှင့ြ လိုးပေးနခွင်ေးကို ခန တန့ထြားလိုကသ်ည်။
“ဒီက မမတို့ ညစာ ဘာများသုံးဆောင် လိုပါသလဲ။ အခန်းကိုလည်း လာပို့ပေးပါတယ် . . ”
“အင်း . .အင့ျ
မ . . မလို သေးပါဘူးကြယ် . .”
ကြောကြ လကခြွောင်း အသှင်းအထုတရြပထြားသောလြည်း ညှဈထားသည့ြ ဆောကခြေါင်းထဲ လှည့ပြတမြှှနှေောကန်သည်ေ။ တခကြတ်ခကြြ ဂွီစပေါ့ကို ဖိဖိပေးလိုကသ်ည်။
“စားသောကဆြောငမြှာ လာသုံးဆောငလြည်း ရပါတယ် ခငဗြွ . . .”
“အ . .အင့ျ အဟင့ျ . . အေး လာခဲ့တာပေါ့ . .”
ခွိုတယောကြ အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ပြနဖြှနရေသေည်။ မနကကြ မိမိဆောကဖြုတ် မှငသ်ှားကြသည့ြ ခွာတိတလြေးများ ဖြစ်နသညေကြ တကြောင်း၊ ယခု လောလောလတလြတ် အောကပျိုင်း ဖငပြှောငန်ှင့ြ ဝရံတာမှာ လှန်းထားသော သဘကလြေးသာ ခွားကာ ကာမအရသာ ခံစားနရသေညကြ တကြောင်း စိတတ်အားလှုပရြှားနသည်ေ။
ထိုသို့ စကားပြနန်စဉေမြှာပဲ ကြောကြ ခတ်ေတ ရပတ်န့ထြားသော လကခြွောင်းကို ရုတတ်ရကြ သှင်းထုတ် ပြနလြုပလြိုကသ်ည်။
“အ အဟ အင့ျ ဟင့ျ ”
ခွို အသံမထွကအြောင် လညခြွောင်းထဲ မှိုခွ လိုကရြသည်။ မကြန်ှာကတော့ တခကြြ ရှုံ့တွသှားသည်။ မူမပကြအြောင် အားတင်း၍ မကြန်ှာကို ပုံမှနအြတိုင်း ခပတ်ညတ်ညဖြစ်အောငန်သည်ေ။
“ကြှနတ်ောတ်ို့ ဟိုတယမြှာ အားပေးပါနောြ။ စွေးနှုန်းလည်း သင့သ်လို လကရြာလည်း ကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ သန့ရြှင်းမှုက အဓိကပါ ခငဗြွ။ အပြငစြားသောကဆြိုငတ်ှထကြေ ပိုကောင်း၊ ပိုသန့တ်ာတော့ စိတခြပြါ”
ကောငလြေးက အလုပသ်ဘောအရ စကားကြောရှညန်သည်ေ။ ဒီမှာက ကာမဆိပကြ တကလြှပြီ။ စိတလြှှတလြကလြှှတ် ခပသ်ှကသ်ှကသ်ာ လုပလြိုကရြပါက ပြီးတော့မည်။
“အေး အေး . . လာ မှာ . . ပါ . . အာ့ အာ ”
ကြောကြ လကခြွောင်းကို အသှင်းအနှုတ် မှနလြိုကသ်ည်။
“အင့ျ အဟင့ျ . . .”
“ဟိုလေ။ မမ။ ညဘကြ ၈ နာရီလောကကြရွင် ကြှနတ်ောတ်ို့ ခွငဆြေးဖနွြးရင်း လိုအပတ်ာရှိရင် ပို့ပေးပါတယ်။ မမ တို့ လိုအပတ်ာရှိရင် ကောငတ်ာကို မှာထားလို့ ရပါတယန်ောြ . . ”
“အ အ အေး အေး . .ပါကြယ် . . . ဟုတပြါပြီ . . .”
“ခွင့ပြှုပါဦး ခငဗြွ”
“အင့ျ အင်း အ အ . . ”
ကောငလြေး ၂ယောကြ လှည့ထြှကအြသှားမှာတော့ ကြောကြ နောကလြကတ်ချောင်း တိုး၍ လကန်ှဈချောင်းပူးနှင့ြ အမှနန်ှုန်းကို တငလြိုကသ်ည်။ ခွိုကလည်း အောင့ထြားရသမွှ လှှတထြုတလြိုကလြသည်ေ။
“အား . . .ဟား . . . အင်း . . ”
ကနဲ ညည်းညူသံ ပြုရင်း ခေါင့မြော့ မကြစြိမှိတကြာ ပတဝြန်းကငွကြို လဈလွူရှုလိုကတ်ော့သည်။ ဆောကဖြုတမြှ လှိမ့တ်ကလြာနသေော ကာမ လှိုင်းတံပိုးများက မီးတောငပြေါကသ်ည့န်ှယ် ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်းသို့ ဒလဟော ပြင့ကြန် ထိုးတကလြာသည်။
လှည့ထြှကသ်ှားသော ဝနထြမ်းကောငလြေးများက သူတို့ကို ခေါသ်ညအြထငန်ှင့ြ လှမ်းအကြည့်ြ ကြောန်လတေကြ ဆတကြနဲ လကပြှနထြုတကြာ ဘာမှမဟုတဘြူး ဆိုသည့ြ သဘောနှင့ြ ခေါင်းခါပြရင်း ခွို့ကို ဇကကြှောဆှဲပေးနသလေိုလို ဆံပင် သပတ်ငပြေးနသလေိုလို လုပန်လေိုကလြသည်ေ။
ဆောကခြေါင်းပေါကြ ဟာကနဲ ဟ သှားသလို ခွို့ရငထြဲမှာလည်း ဟာကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ အမှနပြှနထြည့စြလေိုသည်။ တငပြါးများ အငမ်းမရ လှုပရြမ်းလာသည်။
ကြောကြ လူလဈသညန်ှင့ြ ဆတကြနဲ လကန်ှဈချောင်းပူးကို အဆုံးထိ ဖိထိုးလိုကသ်ည်။
ခွို တယောကြ ကာမသှေးတွေ တရိပရြိပန်ှင့တ်ကြ၍ ထူပူရှိန်းဖိန်းကာ ပတဝြန်းကငွြ တခုလုံးအမှောငကြသွှားသလို ခံစားလိုကရြသည်။
ဟာလာဟင်းလင်းပြငတ်ခု။ ဘာမှမရှိ။ နတ်ထိ။ အရာရာ လှှင့မြွောနသလေိုလို။ လင်းသည် မှောငသ်ည် မကြဲ၊ ဖြူသည် မဲသည် မရှိ၊
မှင့သ်ညန်ိမ့သ်ည် မရှိ၊ ဝေးသညန်ီးသည် မရှိ။
ပြောရြှှငခြှင်း၊ ကြနပေခြှင်း၊ ပီတိဖြစ်ခွင်း စသည့ြ စကားလုံးများဖြင့ြ ဖောပြှမရနိူငသ်ည့ြ သာယာခမွြးမှေ့မှုတခုတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုအရာကလည်း ခန်ဓာကိုယထြဲမှာပင် တလှိမ့လြှိမ့ြ ပြန့န်ှံ့စီးဆင်း၍ အာကာသဟင်းလင်းပြငထြဲ လှှင့မြွောနသလေို ခံစားနရသေည်။
ကြောကြလည်း ခွို့ အရိပအြကဲကိုကြည့်ကြာ လကန်ှဈချောင်းပူးနှင့သ်ှကသ်ှကလြေး လိုးပေးနသည်ေ။ ခွိုတယောကြ ခေါင်းမထောငန်ိူငတ်ော့။ တံတောငထြောကထြားသော ဝရံတာပေါြ မကြန်ှာအပခြလွိုကကြာ ဖြစ်လိုရာဖြစ်၊ မှငရြငလြည်း မှငကြှပစတေော့ သဘောထားကာ စိတကြို လွှော့ခလွိုကပြှီး ဆောကဖြုတဆြီမှ အရသာထူးထံ အာရုံစုစည်းထားလိုကတ်ော့သည်။
ကာမပန်းတိုငကြား အလှနန်ီးကပန်လပြေေီ။
ဒူးနှစ်ဘကကြို ကြေးလိုကြ ဆန့လြိုကလြုပကြာ ခုနဆြှခုနဆြှ နှင့ြ ဆောကဖြုတကြို နိမ့မြှင့ကြစားပေးနမေိသည်။ လကခြွောင်းများကို အားမရသလိုလည်း ဖြစ်လာသည်။
“အ အင့ျ အဟင့ျ ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့မယ် အ အား . . .”
လသေံတိုးတိုးနှင့ြ ညည်းရင်း ကြော့ကြို အသိပေးလိုကသ်ည်။
ကြောကြ ဆတကြနဲ ရပလြိုကသ်ည်။
“အ အာ . . ဘာလို့ . . အင့ျ အဟင့ျ . . ”
ကြောကြ ခွိုနှင့ြ ဘေးချင်ြးယှဉန်ရောမှ ခွာကာ ခွို့နောကမြှာ နရောယူလိုကသ်ည်။
မညသ်ည့အြခွိနကြတည်းက ထုတထြားသညမြသိ၊ မာထနတ်ောင့တ်င်းနသေော လီးတံကို ဆောကဖြုတဝြ တေ့လိုကသ်ည်။
ခွို ဘာမှ မသိတော့။ ကာမစိတမြှှနထြူနပြေီ။ လူမှငကြှင်းလည်း ဂရုမစိုကန်ိူငတ်ော့။ ကြော့လြီးဒဈကြီးနှင့ြ နှစ်ခကြြ၃ခကြလြောကသ်ာ အလိုးခံရလွှင် ပြီးတော့မညကြို သိနသည်ေ။ ဒီတဒင်ျဂလေးနှင့တ်ော့ဖြင့ြ လူတွေ မရိပမြိနိူငဟြု အားတင်းလိုကသ်ည်။
ဆာလောငမြှတသ်ိပစြှာပင် ဆောကဖြုတဝြတေ့ထားသော ကြော့ြ လီးဒဈကို အထဲဝငအြာင် တငပြါးကို ပင့ထြိုးလိုကသ်ည်။
စီးကနဲ ဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ အတွင်းမှ ညှဈထားလိုကသ်ည်။
အမှင့မြှ ပြုတကြသွူတယောကြ အသဲတအေးအေး ရငတ်လှပလြှပ် ဖြစ်နရောမှ မှပြငေကြို ညငသ်ာစွာ သကဆြင်းပြီး၊ မိမိရရ လကဆြုပလြကကြိုင် တခုခုကို အားပြုမိသလို နှေးထွေးလုံခွုံ သလို ခံစားလိုကရြသည်။
“အာ့ အား ကောင်းလိုကထြှာ . . ”
ခွိုကား ခေါင်းပြနမြဖောတ်ော့။
တငပြါးကြီးတွကေို ဝှေ့ဝှိုကြ လှုပရြမ်းနသည်ေ။
“ငှိမင်ှိမလြေးနလေေ . . . သူများတွေ ရိပမြိသှားလိမ့မြယ် . .”
ကြောကြ အထဲ ထည့စြိမထြားရင်း သတိပေးလိုကသ်ည်။
“အာ . . မရတော့ဘူး . . . ကိုရာ . . ပြီးတော့မှာ . . .နီးနပြေီ
အင့ျ အဟင့ျ . . ”
“မှငကြုနတ်ော့မှာပဲ . . .”
ကြောကြ တမငပြင် ဆှပေးလိုကသ်ည်။
“မှငလြည်း မှငပြစတေော့
လုပပြါ လိုးလိုကစြမ်းပါ . . တခကြြ နှစ်ခကြလြောကပြဲ . . .
သှကသ်ှကလြေး . . . . .”
ကြောလြည်း ဘေးဘီးတခကြြ ဝေ့ကြည့်ရြင်း ခပဆြတဆြတ် သှကသ်ှကလြေး လိုးပေးလိုကသ်ည်။
ခွိုတယောကြ လုံးဝ အရှကကြုနသ်ှားလပြေီ။ ဘေးပတဝြန်းကငွြ အကုနမြေ့ပြီး မကြန်ှာကို ဝရံတာပေါြ အပကြာ
“အ အား အား ”
အောရြင်း တဆတဆြတတ်ုနကြာ ပြီးသှားလပြေီ။
အသံကြား၍ပဲလား၊ လှုပရြှားမှုကြောင့လြားမသိ၊ အခွို့လူများက သံသယ အကြည့်မြွားနှင့ြ လှမ်းကြည့်ကြှသဖြင့ြ ခုနတုန်းကလိုပင် ကြောလြည်း လီးကို အမှနဆြှဲထုတ် ခွိုနှင့ြ ဘေးချင်ြးယှဉရြပကြာ ဇကကြှောဆှဲပေးသလိုလို၊ ကြောကုန်း ပုတပြေးသလိုလို လုပကြာ ခပတ်ညတ်ည် ပြနန်လေိုကတ်ော့ အကြည့်မြွားလည်း လှှဲသှားကြလပြေီ။
ခြိုတယောကျ . .
အရုပကြှိုးပြတပြမာ ဒူးများပြော့ခွေ၍ လကတ်န်းပေါအြားပြု လကထြောကကြာ မကြန်ှာအပလြကြြ ခတ်ေတ မှေးနလေိုကသ်ည်။
ဆတကြနဲ ပြနထြုတသ်ှားသော ကြော့လြီးတံကြီးကြောင့ြ ဆောကခြေါင်းက ဟပြဲပြဲ ရှုံ့ပြရှုံ့ပြ ဖြစ်ကာ သုတရြည် နှင့ြ ဆောကရြညမြွားကို ပြကကြနဲ ပြကကြနဲ ပန်းထုတန်မေိသည်။ အခွို့မှာ ပေါငခြှံတလွှောကြ စီးကလွကြြ . . .
ကြောကြ အလိုကတ်သိပင် ခွို့ ဆောကဖြုတတ်အုံလုံးကို အသာအယာ လကဖြဝါးနှင့ြ အုပကြိုငကြာ ကာမခစွရြညကြှညမြွားနှင့ြ နှိပန်ယပြှတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။
ဝရံတာလူမှငကြှင်းတွင် အလိုးခံတာပါလား ဆိုသည့ြ ရငဖြို စိတလြှုပရြှားမှုက ဦးဆောငကြာ တကယတ်မ်း လီးနှင့ြ လေးငါးဆယခြကြခြန့သ်ာ အလိုးခံပြီး အံ့ဩဖြယပြင် ကာမပန်းတိုငသ်ို့ ရောကခြဲ့သညကြို တစိမ့စြိမ့ြ ခံစားရင်း ကြော့လြကမြွား၏ ပြတသ်ပန်ှိပန်ယပြေးမှုအောကမြှာ
ခွိုတယောကြ ရှကသ်ှေးဖြာလကြြ . . .
ကြောန်လတ်ေ က လင်းလကခြွိုကို ဘနဂြလို ဝရံတာ လူမှငကြှင်းတွင် အောကပျိုင်းကို သဘကန်ှင့ကြာ၍ ကာမပန်းတိုင် အရောကြ လိုးပေးခဲ့သောလြည်း အခွအနေမပေေးသဖြင့ြ သူကား မပြီးလိုကခြွေ။ သို့သောြ ခွို နှင့အြတူ စိတလြှုပရြှားဖြယ် အတွေ့အကြုံသဈတခု ဖနတ်ီးလိုကန်ိူငသ်လို ခွိုတယောကြ ကောင်းကောင်းကြီး ပြီးသှားသညကြို ကြနပေန်မေိသည်။
ညကမွှ ဒီထကပျိုမိုကောင်းအောင် အပီထပလြိုးရနအြားခဲထားပြီး၊ မာနကြှှနသေော လီးတနကြှီးကို ပြော့ကစွရန်ေ သောငပြှငပြေါြ လမ်းလွှောကထြှကဖြို့ အာရုံပြောင်းလိုကသ်ည်။
ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲကြကာ ညနေ ဆည်းဆာမှာ ဓာတပြုံရိုကရြန် သောငပြှငပြေါြ လညင်ေးခံ လမ်းလွှောကထြှကလြာကြသည်။
မိမိတို့အဖြစ်ကို ရိပမြိ၍လား၊ မလုံမလဲ စိတကြှောင့ြ စိတထြင်၍ပဲလား မဆိုနိူင် လူအခွို့ ကြကကြှည့ကြှကကြှည့ြ လုပသ်လို ထငမြိသည်။ ခွိူ့အလှကြောင့ြ ကြည့်သ်ညလြည်း ဖြစ်မည်။
ထွန့ထြှန့လြူးအောင် ပြီးသှားသည့ြ ခွို ရှကကြနကြနမြညစြိုး၍ ဝရံတာကိဈစ ဘာမှ ထပမြပြောဘဲ နသည်ေ။
ခွိုတယောကြ ကာမသုခကို ပြည့ဝြစွာ ခံစားထားရသောကြောင့ထြင့ြ။ မကြန်ှာမှာ ရှှန်းပ လန်းဆန်း၍ ဆည်းဆာ တိမတ်ောကခြွိနန်ှင့အြပျိုင် လှချင်တ်ိုင်း လှနတေော့သည်။
ခွိုကို ဆကဆြီကကြ စတိုင် အမွိုးမွိုး နစကေော အလှပုံများ ရိုကယ်ူ၊ အတူတူ ဆယလြဖီ ဆှဲကြနှင့ြ လညင်ေးခံ လမ်းလွှောကပြှီး ဟိုတယမြှာပင် ညနစော စားသောကကြှလသည်ေ။
ခွိုကတော့ ဝရံတာ လူမှငကြှင်းကြီးမှာ ကာမပန်းတိုငထြိ အရောကြ စိတအြလိုလိုကကြာ အလိုးခံခဲ့သညကြို မှားသလိုလို၊ နောငတ်ရသလိုလို ဖြစ်မိသောင်ှား . . .
အခွားသူ မှငမြှာကို စိုးထိတန်ရသေညကြိုက ကာမစိတ် ပိုကြှစသညေကြို အံ့ဩစွာ ကြုံတွေ့နရသေညကြား အမှန်။ ခါတိုင်း ပုံမှန် လိငဆြကဆြံခွိနလြို တသမတတ်ည်း အရှိနတ်ကလြာကာ ပန်းတိုငရြောကပြုံမွိုးနှင့မြတူ။
အစပိုင်းမှာ လူမှုကငွ့ဝြတတ်ှကြေောင့ြ ရှကစြိတကြ လှှမ်းမိုးထားသောလြည်း စိတအြလိုလိုကမြိခွိန် အရှကကြင်းမဲ့သလို ဖြစ်သှားသညမြှာ animal instinct တိရဈဆာနအြရိုင်းစိတကြှောင့ြ ဖြစ်ပမည်ေ။
အောင့အြီး ထိန်းခွုပထြားရာမှ ရုတတ်ရကြ ဖြင့ခြလွိုကခြွိန် အရှိနအြဟုန် ပြင်းပြင်း နှင့ြ ဝုန်းကနဲ ဒိုင်းကနဲ အထွတအြထိပကြို ရုတခြညွြး ရောကသ်ှားသည့ြ ထူးခွားသည့အြရသာမွိုး တခါမှ မခံစားဖူးခဲ့။
ကြောကြတော့ ယခုလို လူမှငကြှင်းတွင် ကြိတလြိုးသည့ြ အတွေ့အကြုံသဈအပေါြ ကြနပြေ၍မဆုံး။ ဒီထကပျိုကာ အခွားသူ တကယ် မှငအြောင် လိုးပြရလွှင် မညမြွှကောင်းလမညေန်ည်းဟု တွေးနမေိပြီ။
ခွို့ကို မညသ်ို့ စပြောပြီး စည်းရုံးရပါ့မလဲ ဟု အကြံထုတန်မေိသည်။ ယခုထိတော့ မိမိအစပြု ဦးဆောငရြာနောကြ လိုကပြါရင်း ခွိုကိုယတ်ိုင် ကာမစည်းစိမကြို ထူးကဲစွာ ခံစားနသညေကြား လကတ်ှေ့ပင်။ လူမှငကြှင်းတွင် ကြိတလြိုးကာ ရငဖြိုစိတလြှုပရြှားရသည့ြ အရသာကို ခွိုကိုယတ်ိုင် ကြိုကန်ှဈသကန်မေိသညကြို ဝနမြခံသောင်ှား၊ ငှင်းမရ၊ ဖုံးမရခွေ။
စားသောကပြှီး မှောငရြီပျိုးလပြေီ။ နှစ်ဦးသား လကခြငွြးခွိတ်၍ သောငပြှငပြေါြ လမ်းလွှောကထြှကခြဲ့ကြသည်။ အခွအနေပေေးပါက သောငပြှငပြေါြ ကြိတလြိုးရနလြည်း ကြော့မြှာ ဆန်ဒရှိနသည်ေ။
သို့သောြ မိမိတို့လို လမ်းလွှောကန်ကြသေူတွေ အများအပြားပင်။ ဟိုတယမြှ ထွန်းထားသည့ြ မီးအလင်းရောငမြွားက လွှံထွကကြာ မှောငရြိပရြယလြို့ မရှိလှ။ ဟိုတယမြွားအလှန် လူပြတသ်ည့ဘြကမြွားသို့လည်း မသှားလိုပေ။
“ခြို . . ဘာလိုလိုနဲ့ ၁၂ နှစ် တောင် ရှိပြီနောျ . .”
“အင်း . .”
“ေဩာြ . . ခုလို စိတလြှုပရြှား ရငဖြိုပြီး အားရပါးရ ပြီးတာမွိုး အိမထြောငကြခွါစ ဟန်းနီးမှန်းပြီး ခုဟာ ပထမဆုံး ပဲနောြ”
“. . . ”
“တနေ့ထဲ ၂ ခွီ အားရပါးရပြီးတာမွိုး မရှိတာ ဘယလြောကတ်ောင် ကြာပြီလဲ . . .”
“. . . ”
“အပြောင်းအလဲ ဆိုတာ တကယ် လိုအပတ်ာပဲ . . သိလား . . ဒါကြောင့ြ မကြာမကြာ အပန်းဖြခရေီး ထွကသ်င့တ်ယလြို့ ပညာရှငတ်ှေ ပြောကြတာ ဖြစ်မယ် . . နရော၊ ပတဝြန်းကငွြ၊ အတွေ့အကြုံ အပြောင်းအလဲ ပေါ့”
“ဘာလဲ . . လူပါ ပြောင်းချင်န်တောလား”
“အာ ဟုတပြါဘူး . .
ခွို့ကို ဘယတ်ော့မှ သဈစာ မဖောကဘြူး၊ စိတတ်ောင် မကူးဖူးဘူး။ ဒီတယောကကြိုပဲ ပုံစံအမွိုးမွိုး၊ နရောအမွိုးမွိုး၊ အခွအနေအမွေိုးမွိုး နဲ့ မရိုးရအောင် လိုးနချင်ေတ်ာ . . . ကို့အပေါြ အလိုကသ်ိ အလိုလိုကတ်တတ်ဲ့ ခွို့ကို ဘာနဲ့မှ မလဲနိူငပြါဘူး . . ဟီး . . ”
ပြောရင်း ခွို့ လကကြို ဆှဲ၍ နဖူးပြငကြို ကြငန်ာစွာ အနမ်းလေး ပေးလိုကသ်ည်။
“သူများမမှငအြောင် ကြိတလြိုးရတာတောင် ဒီလောကကြောင်းရင် တကယမြှငအြောငမြွား လိုးရရင် ဘယလြောကတ်ောင် ကောင်းမလဲလို့ တွေးမိလို့ပါ . . .”
“ဟိုး ဟိုး . . တောပြှီ ဆရာ . .
ခုတောင် ဟိုကောငလြေးတွေ လွှောကပြှောပြီးလို့ ခွို့ ဖငပြေါတ်ာ ဟိုတယတ်ခုလုံး အကုနသ်ိနလေောကပြှီ . . .
ဒါတောင် မတောတ်ဆ ဖြစ်တာ မို့လို့ ဖြသောနတော . . .
ခုနကတောင် တယောကယ်ောကမြွား သတိထားမိသှားမလား မသိဘူး . . .”
“ကို ပြောတာကလည်း မတောတ်ဆ သဘောမွိုးပေါ့ ခွိုရဲ့ . . .
လာ . . ကြည့်ကြှဟေ့ လို့တော့ ဘယပြှပါ့မလဲ . . ”
“. . . ”
“အခန်းထဲမှာ ခန်းဆီး မပိတမြိဘဲ လုပန်တေုန်း အမှတမြထငတ်ယောကယ်ောကြ မှငတ်ာမွိုးပေါ့ . . .”
ခွို၏ မူလပုံမှန် စိတမြှာ ရှကသ်လို၊ နောငတ်ရမိသလို ဖြစ်ပြီး နောကန်ောင် လူမှငကြှင်းတွင် ဤကဲ့သို့မဖြစ်အောင် ထိန်းမည် ရညရြှယထြားခါမှ၊ ယခုတဖန် ကြောကြ အသဈတဖန် အတတဆြန်းချင်န်ပြနေတ်ော့
ကနရြပြငေပြေါြ ကြောကစြရဈခဲ ပြုတကြသွလို ကာမဆိပကြ ဝုန်းကနဲ ဂယကြ ထလာပြနသ်ည်။
“ကိုတို့ မသိအောင် လာချောင်းကြည့်တ်ာမွိုးပေါ့ . .”
“ဘယသ်ူ့ကို လာချောင်းခိုင်းဦးမလို့လဲ . . . ကိုနောြ . .ဒီမှာ ခွိုလည်း အရှကကြုနပြှီ။ ဖငလြည်း ပေါပြှီးပြီ၊ ခု ခွိုတို့ လုပတ်ာပါ မှငရြငတ်ော့ ဘာကနွအြုံးမှာလဲ . . . အပြာ မင်းသမီး ဖြစ်တော့မယ် . . .”
အတင်းငှင်းဆနန်သေောလြည်း ထိုအတွေးက ခွို့ရငကြို လှုပခြတစြသည်ေ။ ကြည့်ဖြူးသော အပြာကားများထဲက မင်းသမီးနရော မိမိကိုယမြိမိ ဖြတကြနဲ မှငမြိသည်။
“နောကလြည်း ဘယတ်ော့မှ ပြနတ်ှေ့မှာမှ မဟုတတ်ာ ခွို ကလည်း . .
ကိုယ့ြ သူမသိ၊ သူ့ ကိုယမြသိ ပဲဥဈစာ . . . ပြီးတော့လည်း ပြီးသှားမှာပဲ. . မနကဖြှနမြနကြ ဒီကနေ ပြနပြှီပဲ . . .
သူများ မှငတ်ာ မမှငတ်ာထကြ ကိုတို့တွေ ထူးခွားတဲ့ အရသာ ခံစားရတာက အဓိကပဲလေ . . မှငတ်ဲ့သူတွကတေော့ ကံထူးရှငပြေါ့ . . ကုသိုလတ်ောင် ရသေး . . . ဟီး . .”
“. . .”
ခြိုက အင်းမလုပ် အဲမလုပ်။
ညနကေ စိတရြိုင်းနှင့အြတူ အရှကကြုနအြောင် ဝရံတာမှာ အလိုးခံခဲ့ပြီး မိမိတဦးတည်း ကာမပန်းတိုငရြောကခြဲ့သောလြည်း ကြောတ်ယောကြ ဆတတ်ငံ့ငံ့ ဖြစ်ခဲ့သညကြိုလည်း စိတမြကောင်း။ ကြောြ ဘာစိတကြူးနသညေမြသိ။
“စဉြးစားကြည့်လြေ . . ကိုတို့ မင်ျဂလာဦးညပြီးကတည်းက ဒီနေ့ဟာ ဘဝမှာ
တကြော့ပြန် မင််ဂလာဦးညပဲ . . . ခုဟာက ပိုတောင် ကောင်းနသေေး . . .”
“. . . ”
“ဟုတတ်ယမြလား . . . မင်ျဂလာဦးညကဆို အခွီများများဆောဖြို့ပဲ မဲနတော . . .ဒီလောကကြောင်းလှတာ မဟုတဘြူး . . ”
ငှင်းလည်း မငှင်းရကြ၊ ခွင့ပြှုရနလြည်း အခကြ ဖြစ်နသည်ေ။ ကြောပြှောတာတွကလေည်း သူ့ဟာနှင့သ်ူတော့ ယုတ်တိရှိသလိုလို။ ခွို ကိုယတ်ိုငလြည်း ငုတလြွိုးနသေော ကာမဆန်ဒ အလိုလိုကကြာ အတွေ့အကြုံ အသဈ၌ ထူးခွားစွာ ကောင်းနသညေမြှာ အမှန်။ ယခုပင် ကြော့ြ စိတကြူးဆန်းက ခွို့ရငကြို လှုပခြတစြပြေီ။
“အလင်းရောင် ခပမြှိနမြှိနအြောကပြေါ့ ခွိုရာ။ တို့တွေ လိုးနတယေဆြိုတာ မှငရြုံလောကပြါပဲ။ ပြန်း ထဲကလို ပြူးပြူးကြီး မဟုတပြါဘူး . . .ဟတဖြြ ကား လိုပေါ့ ဟဲ ဟဲ . . .”
အဲဒီလောကြ ဆိုရငတ်ော့မဆိုးလှ ဟု ခွို တွေးမိသည်။
နေ့စဉြ အိမမြှုကိဈစများနှင့ြ လုံးပန်းရင်း ည အိပယ်ာဝင် တခွီလိုးပြီး အိပကြှနှင့ြ ဖြတသ်န်းလာခဲ့ကြသည့ြ နှစ်များ မနည်းလှတော့ပေ။
ယခုလို စိတလြှတကြိုယလြှတ် ငယမြူပြနကြာ စိတကြူးသဈ၊ ပတဝြန်းကငွသ်ဈ၊ အတွေ့အကြုံသဈနှင့ြ လိုးရဆောရြသည့ြ အရသာမှာ သာယာမိသလိုလို . . . ညနစောစားရင်း သောကထြားသည့ြ ကောကတ်ေးလ် အရှိနလြေးနှင့ြ လူကလည်း ယဈမူးကာ ရီဝဝေေ။
“ဒီလိုလေ . . . ည ၈ နာရီလောကကြရွင် ခွငဆြေးလာဖြန်းပေးလိမ့မြယ် လို့ ညနကေ ပြောသှားတယ် . . . အဲ့ အခွိနမြှာ ကိုတို့ လှုပရြှားနလေိုကတ်ာပေါ့ . . . ဘာဆကဖြစ်မလဲ ငှရေောငပြိတကြားပေါြ ဆကလြကြ ရှုစားကြမယလြေ . . . အဟဲ . . ”
ကြောကြ အရှှန်းလေးဖောကကြာ ပေါ့ပေါ့လေး ပြောနသေောင်ှား ဇွတတ်ရှတပြင် အကောငအြထညဖြောခြငွန်မှန်ေး ခွို သိနသည်ေ။
“. . . ”
“ခြို . . . ဘလိုလဲ . . ”
“တောကြှာ ဖုန်းနဲ့ ဗှီဒီယို ရိုကသ်ှားမှ အှနလြိုင်းပေါြ ပြန့ပြှီး အရှကတ်ှေ ကြဲနပေါ့မယ် ကိုရာ . . .
အဆန်း သိပမြထွငခြငွပြါနဲ့တော့ . . .”
ခွို က မခိုငလြုံသည့ြ ဆငခြှပေေးသည်။ ခါးခါးသီးသီးတော့ မငှင်း။ ကြောြ အားတကလြာသည်။
“အဲလို မဖြစ်အောင် ကို တွေးထားပြီးသားပါ . . . ဝရံတာမှာ go pro နဲ့ ခွိနထြားပြီး ဖုန်းကနေ သူတို့ကို ပြနကြှည့န်မှောပေါ့ . . .”
ကြောြ ဒီလောကတ်ောင် စိတအြားထကသ်နန်တေော့ ခွို ဆကလြကင်ှင်းဆနဖြို့ အားမရှိတော့။ ကြော့အြလိုကိုလည်း လိုကခြငွသ်ည်။ ကြော့အြပြောအရတော့ သိပမြဆိုးလှပေ။
“မီးပိတထြားနောြ . . . ပြီးတော့ စောငလြည်း ခွုံထားမှာ . . .”
“အင်း . . . ခြို့သဘော . . .”
မီးစိမ်းပြပြီဆိုတော့ ကြောတ်ယောကြ လာမည့အြရေး တွေးကာ ညနကေ ဆန့င်ငင်ငဖြစ်ခဲ့ရသည့ြ ဒုတကြ စည်းရုံးရေးဆင်းနဆေဲ မမာ့တမာ အနအထေားမှ ရုတခြညွြး ဒိုင်းကနဲ ထောငထြ လာသည်။
“ကြေးဇူးပါ ခွိုရာ . . . ဒီမှာ ကြည့်ပြါဦး . . .”
ခွိူ့လကကြိုဆှဲကာ ကြော့ြ ဒုတပြေါြ ဖမ်းတငလြိုကသ်ည်။
မိမိအပေါြ ရငခြုနဆြဲ၊ စွဲလန်းဆဲ မှန်းသိရ၍ ခွိုတယောကြ ကြညန်ူးမိသည်။ ခွို့ကို ပူဆာနရင်ေးပင် ကြော့လြီးကြီးဒီလောကမြာတောငန်တေော့ ကြော့အြလို လိုကခြငွမြိပြီပေါ့။
“အမလေး . . . ကြောကစြရာကြီးပါလား . . ”
ခွိုက အမူပိုပို ပြောလိုကရြင်း မကြာမီ သူများမှငအြောင် အလိုးခံရမှာပါလား ဟုတွေးကာ ဆောကဖြုတမြှ ဝေါကနဲ ဆောကရြညစြီးကလွာသလို ခံစားလိုကရြသည်။
ကြောကြလည်း ဒီလိုအခွိနမြှာ ခွို့ အခွအနေကေို အကဲခတရြန် ဖတကြနဲ စကပကြို မ၍ ဆောကဖြုတကြို ဖမ်းကိုငလြိုကသ်ည်။ ခွို အတွင်းခံ ဝတမြလာ။
ဆောကရြညမြွားက ရှှဲစိုကာ ပေါငခြှံကြားမှပင် စီးကနွပြေီ။ ခွိုလည်း စိတပြါနပြေီကို သဘောပေါကကြာ ကြောြ ဝမ်းသာသှားသည်။ ခွို အနခကေမြှာ စိုး၍ မစတော့။ မကြာမီကမွှသာ မွှောမြှန်းထားသလို အခွအနေပေေးပါက ခွို့ကို အရှကကြုနအြောင် အပီအပြငလြိုးပြ၍ ကာမအထွတအြထိပကြို တူနှစ်ကိုယ် အပျိုငလြှမ်းမညဟြုသာ အားခဲထားလိုကသ်ည်။
ရ နာရီခန့တ်ှင် ဘနဂြလို ပြနရြောကပြှီး ဝရံတာမှာ နှစ်ဦးသားထိုငကြာ ညနကရေိုကခြဲ့သော ဓာတပြုံများပြနကြှည့န်ကြသေည်။ ဤသို့ နှစ်ဦးတည်း လှတလြှတလြပလြပ် ခရီးမထွကဖြစ်သညမြှာ သားနှင့သ်မီးရပြီးကတည်းက၊ အတောကြှာခဲ့လပြေီ။
ကြောကြ ရခေဲသတ်ေတာထဲမှ ဘီယာဘူးများ ယူကာ စကားတပြောပြောနှင့ြ ခွိုနှင့အြတူတူ သောကကြှသည်။ ရဲဆေးထပတ်ငသ်ည့ြ သဘော။ မကြာမီကငွြးပတော့မည့ြ လိုးပြဲ လိုကဖြရြှိုးအတွကလြည်း ကြို ပြငဆြငရြင်း ရငခြုနန်ပြေီ။ go pro၊ ဖုန်းဟန်းဆကြ နှင့ြ ကြောတ်ယောကြ အလုပရြှုပန်လပြေေီ။
ဟန်းဆကကြို ကုတငဘြေး ခုံပုလေးပေါြ အပြငမြှ မမှငရြသည့ြ အကြယလြေး၌ ထောငထြားလိုကသ်ည်။ အိပယ်ာပေါမြှနေ၍ အပြငမြှငကြှင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မှငန်ရသေည်။ မိမိတို့အား ချောင်းကြည့်မြည့သ်ူကို တဖန် ပြနကြှည့န်ရေုံသာ။ အခွအနေပေေးလွှငပြေးသလို ခရီးဆကကြှရုံပင်။
ခွိုစိတထြဲ ခွီတုနခြွီတုန် ဖြစ်နမေိသည်။ ပုံမှနမြှ ဟုတရြဲ့လား၊ မှားများမှားနလေား၊ အပြဈလုပမြိနလေား ဟု ခံစားနရသေည်။ အပြဈရှိရအောငလြည်း လူမှုရေး ဖောကပြှနန်သညေမြဟုတ်၊ ကြော့ဆြန်ဒလိုကလြွောခွင်းသာ ဟု ဖြတွေေးတွေးလိုကသ်ည်။
ပုံမှနအြခွိန်၌ မိမိတို့၏ အတွင်းပစ်စည်းနှင့ြ၊ လိငဆြကဆြံခွင်းကို သူတပါး မှငစြလေိုစိတ် တစိုးတစိမွှ မရှိသောင်ှား ကြောြ၏ နိူးဆှမှုနှင့ြ ကာမအမှောငတ်ိုကထြဲ ရောကသ်ှားခွိန်၌ကား ဒီအပေါမြှာ ရငဖြို သာယာနမေိသည်။
အရှကမြရှိ ဟု ဆိုရအောငလြည်း ကိုယကြငွ့သ်ိကျခာပကြယ်ှင်း လောလြီဖောကပြှားနတောမဟုတ်။ မတောတ်ဆ တိုကဆြိုငမြှု ဆနဆြန် ဖနတ်ီးမှုသာ။
“အို . . ရှုပပြါတယ် . . . ဘာမှ တွေးမနတေော့ပါဘူး . . ”
မတွေးဘူးဟု စိတတ်င်းလည်း ဒီအကြောင်းပဲ ခေါင်းထဲကြီးစိုးနသည်ေ။
သချောတာတခုကတော့ ခါတိုင်းလည်း လိငဆြကဆြံတိုင်းလိုလို ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ောင်ှား ယခုခွိနထြိ ဒီလောကြ တခါမှ မကောင်းစဖူး။
တနေ့တည်း ၂ ခွီ အားပါးတရ ပြီးထားသောလြည်း နောကတ်ခွီအတွကြ စိတကြရှိနသေေးသည်။
မင်ျဂလာဦးညကတော့ အရညအြသှေးထကြ အရအတွေကကြို အလေးထားနမေိကြသညထြင့ြ။
ငယရြှယစြဉမြို့ မီးကုနယ်မ်းကုန် တခွီပြီးတခွီဆောကြှဖို့သာ အားသနန်ခေဲ့ကြသည်။ ကာမအထွတအြထိပရြောကခြွိန် တဒင်ျဂသာ ကောင်းခဲ့သည်။ ယခုလို အဝငအြထွကြ တခကြဆြို ဆိုသလောကြ ပီပီပြငပြှင် အရသာ ရှိလှသညမြဟုတ်။ ကာမအထွတအြထိပရြောကသ်ည့ြ အရသာမှာလည်း ယခုလောကြ မပြင်းထနခြဲ့။
“ခွို . . ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟင် . . . အဆငပြှရေဲ့လား . . .”
ခွို ငိုငန်တော မညမြွှ ကြာသှားသညမြသိ။
ကြောတ်ယောကြ သူ့ကိရိယာတွဆင်ေ၊ မီးရောငကြို ခပမြှောငမြှောငခြွိနည်ှိ၊ ခန်းဆီးကို မလုံတလုံပုံစံ ဖြင့ြ စသဖြင့ြ စိတအြားထကသ်နစြှာ စတိတစြငတ်ခုလို ပြငဆြငပြှီး ခွိုငိုငန်တော မှငတ်ော့ စိတထြဲ ထင့ကြာ လှမ်းမေးလိုကသ်ည်။
“အင်း . . .ပြပေါတယ် ကိုရဲ့ . . . စိတထြဲတမွိုးကြီး ဖြစ်နလေို့ပါ . . ”
ကြိုးစားအားတင်းပြုံးပြလိုကသ်ည်။
“အပြငမြှာ အေးလာပြီ . . လာ . . . အထဲ ဝငကြှရအောင် . . . ”
ဝရံတာမီးကို ပိတ်၍ အခန်းတံခါးကို လော့ခခြထွားလိုကသ်ည်။
“ခွို . . အဆငမြပြရင်ေ ပြောပါ။ ကို ဆကမြတိုးတော့ပါဘူး . . .”
“အင်း ရပါတယ် ကိုရဲ့ . . . ကို တအားတကကြှှနတော မဟုတလြား . . .
ခွိုက ကို့ မိန်းမပါ၊ ကို့ဆန်ဒ လိုကလြွောရမှာပေါ့ . . .”
နှစ်ဦးသား ကုတငပြေါြ ပစ်လှဲ၍ ကြော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းတိုးဝငကြာ မကြန်ှာအပထြားလိုကသ်ည်။
ကြောြ စိတအြားထကသ်နန်တောကို မထိခိုကစြလေိုပါ။
ဇနီးကောင်းပီသစွာကြော့ြ အလိုကြ ကပြအသုံးတောခြံရမညကြ ခွို့ တာဝန် မဟုတပြါလား။
ရုတခြညွြး ရငထြဲ ဝမ်းနည်းသလိုလို ခံစားမှုက လှှမ်းခွုံလာသည်။
“ကို့မိန်းမ ဟာ သူများကို ပြချင်န်တော ကို ခွို့အပေါြ ရိုးသှားလို့များလား ဟင်. . .”
“ဟာ . . အဲ့လို မဟုတဘြူး ခွို . . . မှားနပြေီ . . .”
“ဟုတမြှာပါ . . . ခု ခွို့ကို့ ကြေးစားတယောကလြို၊ အပြာမင်းသမီးလို လုပပြှချင်န်တောလည်း တနဘြိုးမထားလို့၊ အပေါစားလို သဘောထား လို့မဟုတလြား . . အဟင့ြ . . .”
ခွို ပြောရင်း ဝမ်းနည်းလာကာ အသံဝင်၍ ရှိုကသ်ံထွကလြာသည်။ မကြရြညမြွားလည်း ဝိုင်းလာသည်။
“အဟင့ြ ဟင့ြ . . .” “ခွို ကို့ကို တအားခစွတ်ာပဲ . . . ကိုသာ ခွို့အပေါြ မခစွတ်ော့ရင်၊ တနဘြိုးမထားတော့ရင် ခွို ရူးသှားမှာ သိလား . . .”
ရှိုကသ်ံ ဗလုံးဗထွေးနှင့ြ ခွို့ရငထြဲ ခံစားခကြကြို ဖြင့ခြလွိုကသ်ည်။
“ခွိုရယ် . . . ဘာလို့ အဲ့လို ထငန်ရတောလဲဟင် . . . ခွို့ကို အရမ်းခစွြ၊ အရငကြလည်းခစွြ၊ ခုလည်း ပိုခစွြ၊ နောငကြို ပိုလို့တောင် အရမ်းအရမ်းခစွမြှာ . . .”
“. . . ”
“ခွို မကြိုကတ်ာ မလုပတ်ော့ဘူးနောြ ခွို . . . တောပြှီ။ ဒီမှာပဲ တစခန်းရပကြှမယလြေ . . . ဟုတပြှီလား . . .”
” . . . ”
“တနဘြိုးမထားလို့ မဟုတပြါဘူး ခွိုရာ . . .
ခွို နားလညမြှု လှှဲနပြေီ . . .
တနဘြိုးထားလှန်းလို့ ကို့စိတကြ ဖြစ်နမေိတယ် ထငတ်ာပဲ . . .”
“ဘယလြိုပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး . . .”
“ဒီလိုလေ . . . ကလေးတွေ အရုပလြှလှလေးရရင် ပြောပြှီး သူများကို ပြချင်ြ၊ ကြှားချင်ြ သလိုမွိုးလား။ သူများယူမှာ၊ သူများကို ပေးဖို့တော့ နှမှောတွန့တ်ို သလိုမွိုးလေ”
” . . .”
“အဲ့လိုမွိုး ပြောရမလား . . . ဒါမှ မဟုတ် ဒီလိုဆိုရငရြော . . . ဥပမာကြာ . . . ခွို့မှာ တနဘြိုးကြီး စိနဘြယကကြှီး ရှိတယ် ဆိုပါတော့ . . . ခွိုတယောကတ်ည်းပဲ ကြည့်န်မလေား . . .
တသကလြုံး ဘယသ်ူမှ မမှငအြောင် မီးခံသတ်ေတာထဲ သိမ်းထားမလား . . .
သူတနဘြိုးရှိတာလည်း ဘယသ်ူမှ မသိတော့ဘူးလေ . . . ”
“မသိဘူး . . . ကိုက ခွို့ကို အပေါစားလို သဘောထားမှာ၊ အထငသ်ေးမှာ ကြောကတ်ာ . . .”
“မဟုတရြပါဘူး ခွိုရာ . . . ခွို့ ဆောကဖြုတလြေးကို စိနဘြယကကြှီးလို တနဘြိုးထားလှန်းလို့ ကြှားချင်တ်ာ မွိုးပါ . . .
ခွို ကို့ကို ခစွလြို့ အလိုလိုကန်မှန်ေးလည်း သိပါတယ် . . . အဲ့ဒါလေးကိုပဲ ကြေးဇူးတငလြှန်းလို့ ခွို့ကို ပိုပိုတောင် ခစွလြာသေးတယ် . . .
ကဲပါ . . . တောပြှီနောြ . . ပြောပြွောန်ကြစေို့ . . . ကိုစိတရြူးပေါကန်မေိတာပါ။ ကို့စိတ်တဇကို ရပပြါတော့မယ်. . .”
ကြောတ်ယောကြ စကားတွေ ကရားရသှန်ေ တရစပပြှောခနွမေိသည်။ အတင်းရှင်းပြနမေိသည်။ ခွို ဒီလို ခံစားရတော့ စိတမြကောင်း။ မိမိက ယောကြြားသားမို့ စိတရြူးထ၊ အဆန်းထွငသ်ောင်ှား ခွို့လို တသကလြုံး ဖုံးဖုံးဖိဖိ နခေဲ့သူကို သူများမှငအြောင် လိုးပြ ခံပြ လုပသ်ညမြှာ များသှားပြီ ဟု သုံးသပမြိလာသည်။
ခွို့ကို တင်းတင်းဖကထြားရင်း ကြောပြငလြေးကို ပြတသ်ပ် နှစ်သိမ့ပြေးနလေိုကသ်ည်။
တကယတ်မ်း ကာမအထွတအြထိပရြောကခြဲ့သူက လင်းလကခြွို ၊ ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ှင့ြ လမ်းတဝကမြှာ လီးတန်းလန်းနှင့ြ အာသာမပြေ ဖြစ်ခဲ့ရသူက ကြောန်လတ်ေ။ ကြော့အြလို လိုကခြဲ့သညဟြုပင် ခွို့သိကျခာကို ကာကြယကြာ ခွီးမှမ်းမှောကပြင့ပြေးလိုကသ်ေးသည်။ ခွိုတယောကြ နောငတ်ရသလို၊ ဝမ်းနည်းသလို ဖြစ်နမှေုကြောင့ြ နေ့ခင်းက ဖြစ်ခဲ့သမွှကို သူ့အပြဈ လုပလြိုကသ်ည်။
ခွို တွနသေည်ေ။ ကြောတ်ယောကြ ခွို့ကို တကယကြို ခစွမြှန်း၊ တနဘြိုးထားမှန်း၊ ခွို့ဆန်ဒကိုသာ ရှေ့တန်းတငမြှန်း သိလိုကရြတော့ ခွို မကြရြညဝြိုင်းလာမိပြနသ်ည်။
ခုနကလို ဝမ်းနည်းမှုကြောင့တ်ော့ မဟုတ်။
ကြောကြ မှိနထြားသော မီးကို မှှင့ြ၍ တီဗှီ လှမ်းဖြင့လြိုကသ်ည်။ ခေါင်းအုံးကို ခေါင်းရင်းဘကတ်ိုးကပ်၊ ကိုယကြိုလည်း အပေါရြှှေ့ကာ ကြောကပ် ခေါင်းမတ်၍ တီဗှီဘကြ အာရုံပြောင်းလိုကတ်ော့သည်။ ခွို့ကိုလည်း ရငခြှငထြဲမှ အသာခွာထုတကြာ သူ့ဘယလြကမြောင်းပေါြ ခေါင်းအုံးစလေိုကသ်ည်။
ရှင်းပြ ပြောပြရသညမြှာ မောသှားသဖြင့ြ ကြော့လြီးကြီးမှာလည်း ပြော့ခွေ၍နပြေီ။
နှစ်ဦးသား စကားမဆိုမိကြဘဲ အတွေးကိုယစြီနှင့ြ တီဗှီဖနသ်ားပြငပြေါသ်ာ ကြည့်န်လေိုကကြှသည်။
“အိပခြါနီးမှပဲ လုပရြိုးလုပစြဉအြတိုင်း တခွီတမောင်း ဆှဲကြတာပေါ့ နောြ . . . ခွို . . .”
ကသိကအောကြ ဖြစ်နသညေ့ြ တိတဆြိတမြှုကို ဖြိုခွင်းရန် စကားမရှိ စကားရှာ ပြောလိုကသ်ည်။
“လုပရြိုးလုပစြဉြ အတိုင်း”
ဒီစကားလုံးကို ကြောကြ သဘောရိုးဖြင့သ်ာ ပြောလိုကသ်ောလြည်း ခွို ရငကြို တခကြြ ရိုကခြတသ်ှားသည်။
အိမမြှာလည်း လုပရြိုးလုပစြဉြ အတိုင်း နဈစဓူဝ လိုးနဆေောန်ကြသေညလြေ။ ယခုက ၁၂ နှစ်ပြည့မြင်ျဂလာ ဟန်းနီးမှန်း ထွကလြာကြသညပြဲ။ အမှတတ်ရ ထူးခွားရမည်။ ကြော့စြကားအရဆို တနဘြိုးထား သိမ်းဆည်းထားသည့ြ စိနဘြယကကြှီးကို ပြဲနပြေဲထိုင် အခါမွိုး၌ ထုတကြှှားရမည် မဟုတပြါလား။
ကြောကြ ခွို့ကို တနဘြိုးထားနသရှေေ့ ကိုယလြငကြိုယမြယား ဘယလြိုလိုးလိုး ဘယလြိုခံခံ ဘယသ်ူ့မှဂရုစိုကစြရာ မလိုဟူသော အတွေးဝငလြာကာ ကြော့ဆြန်ဒကို ဖြည့ဆြည်းလိုလာသည်။ ကြော့ကြို ပြောစြလေိုသည်။ ကြောန်ှင့အြတူတူ ထူးကဲသည့ြ ကာမ အမှောငတ်ိုကထြဲ တူပျိုငလြှမ်းလိုကတ်ော့မည်။
ခွို ခွင့ပြှုလိုကလြွှင် ခစွရြတဲ့ ကြောတ်ယောကြ ဘယလြောကြ ဝမ်းမှာကလြမလေဲ၊ ဘယလြိုများ လိုးမလဲ၊ ဘယလြောကအြထိ ကဲမှာလဲ။ တောငတ်ောငအြီအီ လွှောကတ်ှေးနရင်ေး ခွို ကိုယတ်ိုငလြည်း ဆောကဖြုတကြ ယားယံသလိုလို ဖြစ်လာပြီ။
” ဒေါကျ . . . ဒေါကျ . . .ဒေါကျ ”
တံခါးခေါကသ်ံ ခပတ်ိုးတိုး ထွကလြာသည်။
အတွေးထဲ နဈမှောနသညေ့ြ ခွို့အတွကမြူ မိုးခွိမ်းသံအလား။ ခွို အထိတတ်လန့န်ှင့ြ ငုတတ်ုတ် ထထိုငမြိလကြသ်ား ဖြစ်သှားသည်။ ကြောကြ ခွို ဘာကြောင့ြ ဒီလောကြ လန့စြရာလိုသလဲ ဆိုသည့ြ အံ့ဩသလို အကြည့်ြ တခကြြ ကြည့်ကြာ အသာအယာထ၍ တံခါးဆီသှားရနပြှငသ်ည်။
ခွို့ရငထြဲ မီးရထား ဆယစြီး ပျိုငခြုတန်သလေို တဂွုံးဂွုံး မှညန်ပြေီ။ အမှနဆြုံးဖြတရြတော့မည်။ ဟုတပြှီ။ ကြောကြခွို့ကို ခစွသ်လို ခွိုကလည်း ကြော့ကြိုခစွန်သရှေေ့ တခွားဘာတွကေို ဂရုစိုကန်ရမှောလည်း . . .
ကြော့လြကကြို ကမန်းကတန်း လှမ်းဆှဲလိုကသ်ည်။
ကြောကြ မထငမြှတထြားသညမြို့ ဟနခြကြပြကြကြာ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြန် လဲကသွှားသည်။
ခွို ကကြော့ခြါးပေါြ ခွတကလြိုကပြှီး ခေါင်းငုံ့ ပါးချင်ြးအပကြာ
“ကို . . ခွို့ကို အထငမြသေးဘူး မလား . . .ဟင် . . .”
“ဘာကို ဘာလို့ အထငသ်ေးရမှာလဲ ခွို . . .”
“ကိုပြောသလို ပြဲနပြေဲထိုငမြှာ စိနဘြယကကြှီးကို ထုတကြှှားကြမယလြေ . . . ကို့အတွကြ ခွို့ရဲ့ ၁၂ နှစ်ပြည့ြ မင်ျဂလာ လကဆြောငပြေါ့ . . .”
“ခွို . . တကယ် . . ? သချောတယန်ောြ . . . ဖြစ်ရဲ့လား”
“အင်းပါ . . ဆိုမှ၊ သူက ပြနမြူနပြေီ . . . ကို့ကို ခွို ခစွတ်ယ်။ ကိုက ခွို့ကို ခစွန်သရှေေ့၊ တနဘြိုးထားနသရှေေ့ ဘယသ်ူ့ဂရုစိုကရြဦးမှာလဲ . . .
ဒီညတော့ ခြိုက ကို့ရဲ့ အပြာ မင်းသမီးလေး လို့သာ သဘောထား ပတေော့ . . .”
“ခြို . .ရယ် . . .”
ကြောကြ ခွို့ ပါးနှစ်ဘကကြို လကန်ှင့ြ ညှပကြိုငကြာ နှုတခြမ်းအစုံကို မှတသ်ိပစြှာ နမ်းလိုကသ်ည်။ လွှာကိုလည်း ခွို့ ပါးစပထြဲ ထည့ြ၍ ခွို့လွှာကို လိုကြ ကလိသည်။ ပြီး ခွို့ အောကန်ှုတခြမ်းကို ဆှဲစုပကြာ လွှာဖြားလေးနှင့ြ ပြတပြေးသည်။ နှာသီးဖြားလေးကို ဖြဖြငုံသည်။
ခုနက ညိုးငယစြှာ ပြော့ကနွရှောသော ဒုတကြ ခွို့ တငပြါးအောကမြှာ ရုန်းထလာလပြေီ . . .
နှစ်ဦးသား မတိုငပြငရြပါဘဲ ဖုန်းဆီ အကြည့်ရြောကသ်ှားကြသည်။ လူရိပြ၂ ခု ။
မီးကိုလည်း မှိနမြနတေော့၊ စောငလြည်း မခွုံတော့ပြီ။ အရှကတ်ှေ သိကျခာတွေ ဘေးခွိတ် ကာမဝဲဂယကထြဲ ပြောပြွောကြှီး ခုနဆြင်းတော့မည်။ မနကဖြှန် ဒီနရော ဒီဒသမှေ ပြေးထွကြ၍ မူလ လကတ်ှေ့ဘဝထဲ ပြနဝြင် လှုပရြှားကြရုံသာ။
“ခွို့ရဲ့ စိနဘြယကကြှီး ထုတမြကြှားခင် ကို့ရဲ့ ရှှခွေောင်းကြီး အရင် ကြှားလိုကစြို့ . . .
ဟု ကြော့န်ားကပ် ခပမြှူးမှူး ပြောကာ ခွိုက အောကကြိုလွှောဆင်းရင်း ကြော့ဘြောင်းဘီကို တပါတည်း ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်။
ကြော့လြီးကြီးက အတားအဆီးမဲ့စွာ ဝုန်းကနဲ အပေါြ တည့တ်ည့ြ ထောငတ်ကလြာသည်။
ခွိူက ဖုန်းစကရငကြို တခကြြ ဝေ့ကြည့်လြိုကပြှီး . . .
ဆံပငကြိုသပတ်င် ခေါင်းကိုငုံ့၍ ထညဝြါလှသည့ြ ကြော့လြီးဒဈကို နှုတခြမ်းအစုံနှင့ြ ဖြဖြလေး ငုံလိုကတ်ော့သည်။ညခမွြးခွိနခြါ အေးအေးဆေးဆေးရှိသညန်ှင့ြ ကြောန်လတ်ေ တို့ကို နှုတဆြကရြန် အလို့ငှာ ကိုဆှတေို့လငမြယား အခန်းကူးကာ ရောကလြာကြသည်။
ဒေါကျ . . ဒေါကျ . . ဒေါကျ
တံခါးကို ခပဖြှဖြလေး ခေါကပြှီး အတောကြှာသညအြထိ ဘာမှ တုန့ပြှနမြှုမရ။ သချော နားစွင့ကြှည့ရြာ တီဗှီသံတော့ ကြားနရသေည်။
တီဗှီသံကြောင့ြ မကြားလိုကလြသလေားဟု ထပမြံခေါကရြန် လကလြှမ်းလိုကသ်ည်။
“သူတို့ နားနခွေိန် လာ နှုတဆြကတ်ာ ကောင်းပါ့မလား . . ကိုကို”
ဟု ငယကြ ပြောလိုကတ်ော့ ကိုဆှလကေကြ လထေဲတွင် တန့သ်ှားသည်။
“အင်း ဒါလည်း ဟုတတ်ာပဲ . . . အပြငမြှာ တွေ့မှပဲ နှုတဆြကတ်ာ ကောင်းပါတယလြေ . . ”
ဟုတွေးမိကာ ပြနလြှည့လြိုကသ်ည်။
ဒီနေ့ခင်းက
တငအြောငဆြှတယေောကြ ဘနဂြလို ဝရံတာမှာ ထိုင်၍ နေ့ခင်းကြောငတ်ောင် တယောကတ်ည်း ဝီစကီ သောကရြင်း ပငွြးရိ လေးလံစွာ ငေးနမေိသည်။ အခန်းကဉွြးလေးထဲ တယောကတ်ည်း သောကသ်ည့ြ နေ့ ရကြ များ၊ ပငလြယပြှင် မှငကြှင်းများသည် သူလို သင်ျဘောသားအဖို့ ဆန်းသည် မဟုတ်။
ဘေးခန်းမှ လငမြယားကိုတော့ သူများနှင့မြတူ အနည်းငယ် ထူးခွား၍ သတိပြုမိသည်။ တပူးတွဲတွဲ အခစွသ်ည်း အကဲပိုသည့ြ စုံတွဲများ တွေ့လေ့ရှိရာ နရောမို့ သိပမြထူးဆန်းလှသောင်ှား လိုကဖြကသ်ည့ြ ဒီစုံတွဲမှာ မိန်းမ၏ အလှက ဆှဲဆောငမြှုရှိလှသည်။ တဦးနှင့တ်ဦး အလှနခြစွကြှပုံလည်း ရသည်။ ငယင်ယရြှယရြှယ် ညားကာစ လငမြယားမွိုးတော့လည်း ဟုတဟြနမြတူ။
သို့သောြ . . . ပတဝြန်းကငွကြို လုံးဝလဈလွူ ရှုကာ သူတို့နှစ်ယောကတ်ည်းကမျဘာပမာ။ ညနကေ သူတို့ ရလှေိုင်းစီးကြစဉြ ရထေဲတွင် မောတ်ောဆြပကြှသညဟြု ခန့မြှန်းမိသည်။ ကိုဆှေ့ ခန့မြှန်းခကြြ မှနကြှောင်း ပိုသချောသည့ြ အခကြမြှာ ရထေဲ အသှားတုန်းက ဂငွြးပင် အတိုလေးဝတသ်ှားသောလြည်း အပြနတ်ှင် ပငတ်ီ နှင့ြ ပြနလြာပြီး ဘနဂြလို ရောကခြါနီးမှ ဂငွြးပငလြေးနှင့ြ အပေါမြှ ဖုံးထားလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလို စိတကြူးမွိုး၊ အတွေးအကြံမွိုးကိုတော့ ကိုဆှလည်ေး စိတကြူးယဉဖြူးသည်။ သဘောကသွည်။ ခတ်မေီပြင့လြင်းသည့ြ အဖြူနိူငင်ံများတွင် nude beach များ ရှိ၍ ၄င်းနရော လူမှငကြှင်းတွငပြင် လိငဆြကဆြံခွင်းမွိုး ရှိမှန်း ကိုဆှေ ဖတဖြူး ကြားဖူးသည်။
ဒီ စုံတွဲကို ကိုဆှေ အထငမြသေး၊ အပြဈမမှငမြိ။ ခတ်မေီ ပြင့လြင်းမှုကို ကြိတ် အမှတပြေးနမေိသည်။ မိမိတို့ရှေ့ အဖြတတ်ှင် မိန်းမမကြန်ှာမှာ ရှကသ်ှေးဖြန်း၍ သှေးရောငလြှမ်း နီရဲနကော ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။ ယောကြြားကို အသအချော ကြည့်မြိတော့မှ . . .
ကြောန်လတ်ေ ။ ဟုတပြါတယ်။ သူမှ သူ အစဈပါ။
တိုးကြောြ၏ xxxx ကမပြဏီမှ အားထားရဆုံး ညာလကရြုံး ကြောန်လတ်ေ မှန်း သိလိုကသ်ည်။
Sleeping partner အဖြစ် ကိုဆှရှယေယ်ာထည့ဝြငထြားသည့ြ ငယသ်ူငယခြငွြးအရင်းကြီး တိုးကြောြ၏ ကမပြဏီ။ လှမ်းနှုတဆြကမြိတော့မလို ဖြစ်ပြီးမှ အခွိနကြောင်းမဟုတမြှန်း သတိရလိုကသ်ည်။ သူများ လငမြယား တခွီတမောင်း ဆှဲကြလိမ့မြညမြို့ အလိုကသ်ိရပမည်ေ။ ညနေ အေးအေးဆေးဆေးရှိခွိနမြှ နှုတဆြကရြင်း အတူသောကကြှရန် ဖိတခြေါမြညဟြု စိတကြူးထားခဲ့သည်။
သို့သောြ ယခုအခွိနထြိ အေးအေးဆေးဆေး ရှိသေးပုံမပေါြ။
လှည့ထြှကမြလို အလုပမြှာ . . .
အလင်းရောင် လွှံထွကန်ရော ပြတင်းပေါကဘြကြ အကြည့်ြ တခကြြ ရောကသ်ှားသည်။ ဟ နသညေ့ြ ခန်းဆီးကြားမှ ရိပကြနဲ လှုပရြှားမှုကို တွေ့လိုကသ်ည်။ လူမှုကငွ့ဝြတအြရ ချောင်းကြည့်ရြန် မသင့တ်ောမြှန်းသိပမငေ့ြ အနားကပ် ကြည့်လြိုကမြိသည်။
ဟင် . . .
ငယ့ဘြကကြိုလှည့ြ၍ တိုးတိုးနရန်ေ အသာ အရိပအြကဲပြလိုကပြှီး ခွှတန်င်းရင်း အနားပိုတိုးကြည့်လြိုကမြိသည်။ ဝရံတာမှာကလည်း မှောငန်သဖြေင့ြ မိမိတို့ကို မညသ်ူမွှ မမှငန်ိူငသ်ောကြောင့လြည်း ယခုလို ဆကလြကြ ကြည့်ရြဲခွင်း ဖြစ်သည်။
“ပုလှမှေုတန်တောပါလား . . . ”
ကြော့လြီးချောင်းကြီးမှာ ယောကြြားချင်ြးပင် အားကစွဖြယ် မာထနတ်ောင့တ်င်း စံခွိနမြီ ကြီးပင်။ ဒဈက လီးချောင်းထကြ ပိုတုတကြာ မှိုပြင့ကြှီးလို ကားထွကန်သည်ေ။ မာထနခြွိန် ရှညထြှကလြာသညမြို့ ဒဈကိုဖုံးသည့ြ အရပြေားသညပြင် အပိုမရှိ။ လီးတံနှင့ြ တသားတည်း ဖြစ်နသည်ေ။ မေးသိုင်းကြိုးသညပြင် တင်း၍ ပြတတ်ော့မညအြလား။
လီးချောင်းမှာ အရင်းသိမ်၍ အဖြားတုတသ်ည့ြ အမွိုးအစားပင်။ အဖြား တုတသ်ညသ်ာမက မှိုပြင့လြို ကားထွကန်သေော ဒဈ ကြီးနှင့ဆြိုတော့ ဒါမွိုးနှင့ြ အလိုးခံရသူ မိန်းမများအဖို့ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကသ်လို ဖြစ်ပလေိမ့မြည်။ ကိုဆှလည်ေး ဗဟုသုတ အတွေ့အကြုံ ခသေူမဟုတ်၊ sex show, fucking show, live show များလည်း ကြည့်ဖြူးသည်။ ဒါပသညေ့ြ ယခုလို သရုပဆြောငတ်ာမဟုတဘြဲ သဘာဝ အတိုင်း လိငဆြကဆြံတာမွိုး အနီးကပ် အရှငလြတလြတကြှီး တခါမှ မကြည့်ဖြူး၊ မမှငဖြူး။
ကြော့မြိန်းမက လီးဒဈကို သူ့နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးနှင့ြ ငုံလိုကြ၊ ပြနထြုတလြိုကြ နှင့ြ မထိတထိ ကလိနသည်ေ။ ဆံနှယမြွားကလည်း တွဲလောင်းကကြာ ပေါငခြှံကြားမှာ ပြတသ်ပကြလူကြီစယန်ေ၏။ တခကြတ်ခကြြ ဆံပငမြွား သပတ်ငလြိုကခြွိနမြှာ မကြန်ှာ လှလှလေး ပေါလြာတတသ်ည်။ တခွိနတ်ည်းမှာ မေးသိုင်းကြိုးနားနှင့ြ ဒဈအောကတ်လွှောကကြို လွှာနှင့ြ ပတပြတလြညယ်ကပြေးသည်။ ပြီးလွှင် လွှာကို စုခွှန်၍ ဆီးထွကပြေါကလြေးအား ထိုးထိ ကလိပေးသည်။ လီးဒဈကြီးမှာ အကြိုသုတရြညန်ှင့အြတူ တံတွေးများဖြင့ြ အရောငတ်လကလြကြ တောကန်တေော့သည်။
လုံးကစွန်သညေ့ြ ဥများကိုလည်း လကတ်ချောင်းက အသာအယာ ဖြဖြ ဆုတန်ယပြေးနသည်ေ။ တခကြတ်ခကြြ ဥ နှင့စြအိုကြား နရောကို လကခြွောင်းဖြင့ြ ဖိ ဖိ ပေးရာ လီးချောင်းက ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဖြစ်လာတတသ်ည်။
တို့ထိတို့ထိ နှင့ြ ဒဈ ကို ကလိခံရသဖြင့ြ ကြော့ြ မကြန်ှာမှာကား တွန့လြိမ့ရြှုံ့တွနသည်ေ။ နာကငွြ၍တော့မဟုတမြှန်း အားလုံး သဘောပေါကကြှသည်။ ခါးကို ကော့ကော့ထိုးနသည်ေ။
ကိုဆှသော ဒီမှငကြှင်းမှာ နဈမှောနသညေမြဟုတ်။ သူ့မိန်းမ ငယလြေးလည်း အံ့ဩမှငသ်ကကြာ စိုကကြှည့န်မေိတော့သည်။
ငယကြ ကိုဆှကေို လကကြုတ်၍ ပြနရြန် အမူအယာ ပြနပမေငေ့ြ သူကိုယတ်ိုငလြည်း မကြလြုံးက မခွာချင်မြိ။
တငအြောငဆြှေ တယောကြ သင်ျဘောပြနန်ားခွိန်
မိမိငယ် ၏ အဒေါမြွား နယမြှ အလညအြပါတရြောကလြာကြသညန်ှင့ြ ကြုံကြိုကသ်မို့ ယခု xxxx ကမ်းခွသေို့ လိုကပျို့ကြခွင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့လငမြယားက သူများနှင့ြ တွဲလကြြ ဘနဂြလိုမှာ တခန်းယူ၊ ကနွမြိသားစုများက နှစ်ခန်းတွဲ ဘနဂြလိုတခုလုံးမှာနရောယူ တည်းခိုကြခွင်းဖြစ်သည်။
ကြီစယ် နှိပစြကရြတာ ကြနပေသ်ှားသည့အြလား ကြော့မြိန်းမက တခကြရြပ် လိုကကြာ မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ နှစ်ဦးသား ကြနပေမြှု အပြည့န်ှင့ြ ရီဝဝအေကြေည့ခြငွြး ဖလှယကြှသည်။ မကြလြုံးတွမှောတော့ ကာမခိုးတွနှငေ့ြ။
ကြော့မြိန်းမက နရော အနည်းငယ် ပြငလြိုကသ်ည်။ ယောကြြားနှင့ြ ထောင့မြှနကြွ အနအထေား။
ပြတင်းပေါကဘြကြ မကြန်ှာမူသလိုမို့ မှငကြှင်းမှာ ပို၍ ရှင်းလင်းသှားသည်။ ၆ ပေ ခန့သ်ာ ဝေးကြာ၍ မှနတ်ခပြခြှားရုံသာ။
ဒူးတုပထြိုငရြာမှ ဘယလြကန်ှင့ြ ထိန်းထောကကြာ အသာ ငုံ့လိုကသ်ည်။ လီးချောင်းအရင်းကို ညာဘကြ လကည်ိုး လကမ် နှင့ြ ကြင်းဆုပကြာ ကနွလြကခြွောင်းများနှင့ြ လကဖြဝါးနုနုကို ဥ များပေါတ်ငကြာ ဆုပထြားလိုကသ်ည်။
လီးအရင်းကို ညှဈလိုကတ်ော့ ဆတကြနဲ ထောငတ်ကကြာ ဒဈကြီးက ပိုကြီးလာသယောင်။
ခေါင်းငုံ့၍ လီးချောင်းတချောင်းလုံးကို ငုံလိုကသ်ည်။ တဝကခြန့သ်ာ ဝငသ်ည်။ အာခေါငထြောကန်ပြေီ။ နှုတခြမ်းကို တင်းတင်းစေ့ရင်း ဦးခေါင်းကို အထကအြောကြ သှကသ်ှကြ လှုပရြှားပေးလိုကသ်ည်။ ပါးစောင် အတွင်းတွငလြည်း ဒဈကြီး အဝငအြထွကတ်ိုင်းမှာ လွှာနှင့ြ ကလိပေးသည်။ လီးကို ပါးစပန်ှင့ြ လိုးပေးနသည်ေ။ တံတွေးများပငလြွှံကာ စီးကနွသည်ေ။ ကြင်းထားသည့လြကခြွောင်းကလည်း အငှိမမြနေ၊ လီးအရင်းနားမှာ ကပ်၍ ထကအြောကြ ကြင်းထုပေးနသည်ေ။ ဥများကိုလည်း ဖြဖြ ဆုတ်၍ ညှဈနယပြေးသည်။
ကြောတ်ယောကြ ထွန့ထြှန့လြူးနလပြေေီ။
တခုခု ပြောလိုကပြုံ ရသည်။ ပါးစပန်ှင့ြ လိုးပေးနခွင်ေးကို ရပ်၍ ဒဈဖြားကို နှုတဆြကြ အနမ်းဖြဖြပေးကာ ကုန်းထလိုကသ်ည်။
နှစ်ဦးသား ကုတငပြေါမြှ ဆင်း၍ ကုတငဘြကကြိုမကြန်ှာမူ ရပ် လိုကကြှ၏။ ကြောကြ သူ့မိန်းမနောကမြှနေ၍ ညဝတဂြါဝနရြှညကြို မတင် ခွှတလြိုကသ်ည်။ မိန်းမက လကမြွားကို အသာ မှောကထြားပေးသည်။
ဖြူဝင်းသည့ြ အသားအရေ၊ ကြော့ရှင်းသည့ြ ခန်ဓာကိုယ်၊ လှပသည့ြ ကောကကြှောင်းများ၊ လုံးဝန်းမို့မောကသ်ည့ြ စနနှစ်ေခိုင်၊ ပြောငရြှင်း လှပကာ ဖောင်းမို့မို့ ဆောကဖြုတန်ှင့ြ အကြဲကြောင်းလေး၊ မှငမြှငသ်မွှသည် လကရြာမှောကလြှသည့ြ အလှနတသ်မီး ပန်းပုရုပလြေးပမာ မီးရောငအြောကြ လှချင်တ်ိုင်း လှနတေော့သည်။ အနီးကပ် မှငတ်ှေ့နရသေည့ြ ကိုဆှတေို့ လငမြယားမှာ ငေးကြောငကြှည့န်မေိဆဲ။
ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားတော့မှ အသာအယာလှည့ကြာ ကုတငပြေါြ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ဘေးတိုကြ နှင့ြ နောကပျိုင်းအလှများမှာလည်း အပြဈဆိုစရာ တခကြမြှ မရှိ။ မို့သင့သ်ည့န်ရော မို့၊ ခွိုင့သ်င့သ်ည့န်ရော ခွိုင့ြ နှင့ြ ပြပြဈေလှသည့ြ ကောကကြှောင်းများက ပန်းခွီကားတခပြန်ှယ်။
ကြောကြ အပေါအြကြႌ ခွှတလြိုကကြာ သူ့မိန်းမခွရင်ေးမှာ ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
ဒီလို အလှနတသ်မီး ခွရင်ေးသို့ မညသ်ည့ြ သကောင့သ်ားမဆို ဝပစြင်းလိုမညကြား သံသယရှိရနမြလိုဟု ကိုဆှေ ကဗွာဆနဆြန် တွေးလိုကမြိသည်။
ပြော့တော့တော့ လီးပင် မာတောငလြာလပြေီ။
ကြောကြ သူ့မိန်းမ ပေါငန်ှဈချောင်းပေါြ လကတ်င် ပြတသ်ပပြေးကာ ရငသ်ားအစုံကို တလှည့စြီ နမ်းစုပလြိုကသ်ည်။ နို့သီးခေါင်းလေးများကို သှားနှင့ြ မနာအောင် တဆတဆြတ် ကိုကပြေးသည်။ မိန်းမက အနောကသ်ို့ လှန်၍ ကော့ပေးကာ လကန်ှဈချောင်း ထောကထြားလိုကသ်ည်။
ရငသ်ားများဆီမှ တစတစ ဗိုကသ်ားကို နမ်းရှုပရြင်း၊ လွှာနှင့ြ အပြားလိုကယ်ကရြင်း အောကသ်ို့ ဖြေးဖြချင်ြေး ဆင်းလာသည်။ မိန်းမလည်း ကြောပြငန်ှင့မြှေ့ယာ ထိသညအြထိ ထောကထြားသော လကမြွားကို ကြေးကာ လှဲခလွိုကသ်ည်။ အားသှားသည့ြ လကဖြဝါးများက ဘေးသို့ လွှံကနွသညေ့ြ နိူ့အုံနှစ်ဘကကြို တွန်းတငရြင်း သူ့ဘာသာသူ ဆုပန်ယန်သည်ေ။ တွဲလောင်းကနွသညေ့ြ ခွနှစ်ေချောင်းကို ကြောကြ ဒူးခေါကကြှေးမှ မတငကြာ သူ့ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငလြိုကသ်ည်။ ခုံးထလာသည့ြ ဆောကဖြုတကြို အပြငမြှ ကိုဆှတေို့ ဘှား ကနဲ မှငလြိုကရြပြီ။ အမှှေးအမွှငပြှောငရြှင်းနသညေ့ြ ဆောကဖြုတမြှာ မုန့ပြေါင်းတခု ကပတ်ငထြားသည့န်ှယ်။
ဗိုကသ်ားပြငမြှ ဆီးခုံတဝိုကကြို အနမ်းရှှေ့လိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ လွှာဖြားနှင့ြ ဆောကဖြုတ် အခွမ်းကြား၊ ဆောကစြေ့၊ ပေါငရြင်း၊ ပေါငခြှံ၊ နရော အနှံ့ ထိုးဆှ နမ်းရှုပ် ယကပြေးတော့သည်။ မိန်းမဖြစ်သူမှာ
“တအင့အြင့ြ တဟင်းဟင်း” နှင့ြ အပြငမြှပင် အသံကြားနရလေပြေီ။
ဖငတ်ုံးများကိုလည်း စကောဝိုင်းသလို ဝေ့ဝှိုကြ လှုပခြါနတေော့သည်။ နှုတခြမ်းများကို ကိုကြ အံကြိတ်၍
“အင်း . .အင့ျ . . အင့ျ”
ညည်းညူနသည်ေ။ အသကကြို မရမကရှူရှိုကန်ရသေည့ြ ရနဈေနသေူပမာ ခေါင်းကိုလည်း
ဘယည်ာ ယမ်းခါနသည်ေ။
အတနကြှာ လူးလှန့န်ရောမှ မနနေိူငသ်ည့အြဆုံး . .
“အား . . ကောင်းလိုကတ်ာ . . အဟင့ြ ဟင့ြ. .
တောပြှီ တောပြှီ . . . ထည့ခြငွလြှပြီ . . . ထည့ပြေးတော့နောြ . . .”
ဘာဂွာအစွမ်းပြနသညေ့ြ ကြောကြ လွှာအပြားလိုကကြှီးတခကြန်ှဈခကြြ ယကလြိုကကြာ အမှုတရြပလြိုကသ်ည်။ ထမ်းထားသည့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းကို အသာအယာဖယခြသွည်။ ဒူးခေါကကြှေးနှင့ြ ကြောပြငအြောကြ လကလြွှိုကာ စွေ့ကနဲ ပြေ့၍ ကုတငအြစပန်ား အလွားလိုကြ ကိုယလြုံးကိုဆန့ကြာ နရောခလွိုကလြသည်ေ။
ဆောကဖြုတမြှာ တံတွေးများ ဆောကရြညမြွားနှင့ြ လင်းလကြ ဖောင်းမို့ကာ၊ နိူ့သီးခေါင်းလေးများမှာ ပန်းရောငသ်န်းလကြြ ထောငမြတန်သည်ေ။
ရမျမကခြိုးဝနသေညေ့ြ မကြလြုံးများက အရညလြဲ့ကာ မကြခြှံများက မပြင့တ်ပြင့ြ။ နှုတခြမ်းချောကသ်ဖြင့ြ လွှာနှင့ြ မကြာခန သပန်ရင်ေး မောဟိုကစြှာ အသကလြုရှူနရသေဖြင့ြ ရှှရငေအြစုံက နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကြ။
မောဟိုကန်သေောင်ှား ပငပြန်းပုံမရ။ တကကြှှနသည်ေ။
ခွှေးများစို့နသေောင်ှား မဝေးတော့သည့ြ ပန်းတိုငအြရောကြ အမှနခြရီးနှငခြငွန်ပေုံ။
သှေးရောငလြွှမ်းလကြြ နီရဲကာ ကာမစည်းစိမ် မှိနမြှိနကြှီး ခံစားနရသေည့ြ ကာမဆိပတ်ကန်သညေ့ြ မိန်းမတယောကြ မကြန်ှာမှာ ဝါဖန့ဖြန့ြ မီးရောငအြောကမြှာ
လှပလှန်းသည်။
ကုတငစြပတ်ှင် ရမျမကခြိုးတွေ လှှမ်းခွုံလကြြ ဆန့ဆြန့လြေး လဲလွောင်းနသညေ့ြ ကိုယလြုံးတီး မိန်းမလှတယောကြ နှင့ြ
ကုတငဘြေးမှာကား ထောငမြတန်သညေ့ြ ဒုတတ်ရမ်းရမ်း နှင့ြ ယောကြြားသားတဦး . . .
ယဈပလျလငပြေါြ ယဈပူဇောန်သညေ့ြ ပမာ . . .
တငအြောငဆြှေ က သင်ျဘောမှ အငဂြငွန်ီယာခွုပ်။ ရာထူးတိုးစာမေးပြဲများ နှင့ြ အောငမြှငမြှုများနောကလြိုကကြာ၊ အပူမရှာ လှတလြှတလြပလြပ် နခေဲ့ရင်း အသကကြှီးခါမှ အိမမြှ စီစဉပြေးမှုရော၊ မိမိကိုယတ်ိုင် မိသားစုဘဝ နှင့ြ ဘဝလကတ်ှဲဖောလြိုလာမှုကြောင့ပြါ အိမထြောငပြှုခဲ့သည်။
သူများတကာနှင့ြ ယှဉလြွှငတ်ော့ အတောပြင် နောကကြနွပြေီ။
လိငကြိဈစမှာတော့ နိူငင်ံတကာရောကခြဲ့သလို၊ ကိုယ့န်ိူငင်ံမှာလည်း အတွေ့အကြုံ မနည်းလှပေ။ သို့သောလြည်း လိငဆြကဆြံတိုင်း ကြနဒြုံးအမြဲသုံးကာ မှနမြှနသ်ုတထြှကရြနသ်ာ အဓိကထား ဆကဆြံလေ့ရှိပြီး၊ ပငလြယထြဲတွငလြည်း ခနခန လကဖြှင့သ်ာ တကိုယရြညအြာသာဖြေ ရလေ့ရှိသည်။ စိမပြှနပြေေ ခစွရြညလြူး ကာမဆကဆြံမှုမွိုး မရှိခဲ့။ မိမိဆန်ဒ မှနမြှနပြှည့မြှောကရြနသ်ာ အဓိကထား ဆကဆြံတတသ်ူ။
လူပျိုကြီးဘဝ တလွှောကလြုံး ကြေးစားများနှင့သ်ာ ကြနဒြုံးစွပ် ဆကဆြံခဲ့ဖူးရာ အိမထြောငကြခွါမှ ဇနီးမယား၏ မိန်းမကိုယ် သန့သ်န့န်ှင့ြ ကြနဒြုံးမပါဘဲ ဆကဆြံသောအခါ လိငအြင်ျဂါချင်ြး တိုကရြိုကထြိတွေ့မှုကြောင့ြ သုတလြှှတမြှနသ်ည့ြ ပြသနာ ဖြစ်နသည်ေ။
ကြေးစားမိန်းမများနှင့သ်ာ ဆကဆြံလေ့ရှိခဲ့သညကြှောင့ြ မိန်းကိုယအြတွင်းမှ ကြှကသ်ားများ၏ ရဈပတ် ဆုတန်ယမြှု၊ ရှုံ့ပြ ညှဈစုပမြှုမွိုး မခံစားဖူးခဲ့။ တကယတ်မ်း မိမိဇနီးမယားနှင့ြ ဆကဆြံတော့မှ မိန်းမကိုယအြတွင်းမှ အတွေ့အထိကို တောင့မြခံနိူင်။ ထိန်းမထားနိူင်။ တခနအတွင်း သုတထြှကသ်ှားတတသ်ည်။ သုတထြှကသ်ညန်ှင့ြ ပြော့ခွကော ကလေးတယောကြ ရှှပန်ေးလေးပမာ ကြုံ့သှားတော့သည်။
တသကလြုံး စွဲစွဲမှဲမှဲ သောကလြာသည့ြ ဆေးလိပ် အရကြ ဘီယာ များကြောင့လြည်း ငယရြှယစြဉကြလို လိငတ်ံကို မာတောင့န်အေောင် ကြာရှည် ထိန်းနိူငစြှမ်းလည်း မရှိတော့။
အိမထြောငပြှုနောကကြသွူပီပီ ကလေးရလိုဇောကြောင့ြ အစပိုင်း ရကစြိတစြိတ် ဆကဆြံခဲ့သောလြည်း ကလေးလည်း ရပြီး၊ အသကလြည်း ၅၀ စွန်းခွိန် ကာမစွမ်းအား လှနစြှာ ကလွာလပြေီ။ ကိုယခြန်ဓာမှာလည်း ဝဖိုင့ဖြိုင့ြ ဖြစ်လာ၍ ခါးလည်း သိပမြသနလြှတော့ခွေ။ စိတသ်ာ ရှိ၍ ရုပပျိုင်းမှာ မလိုကန်ိူငတ်ော့။ တပါတ် ဆယရြကန်ေ၍ တခါပင် လိငဆြကဆြံလိုစိတမြဖြစ်ပေါြ။
မိမိငယကြ မိခငအြိုနှင့အြတူနသညေ့ြ အရှယတ်ောြ တဆိတဟြိုင်းသည့ြ အပျိုကြီးဟု ဆိုနိူငသ်ည်။ တသကလြုံး ဝနထြမ်းလစာလေးဖြင့ြ ခွိုးခွံခွှတော၍ ရိုးရိုးကုတကြုတကြှီးနလောရာမှ မိမိထကြ ၁၄ နှစ်ခန့ြ ကြီးသည့ြ လူပျိုကြီး သင်ျဘောအငဂြငွန်ီယာခွူပန်ှင့ြ ရကာ ပြည့စြုံကြှယဝြလာတော့ သူမဘဝကိုသူမ အထိုကအြလွောကြ ကြနပေမြိသည်။ ဝနထြမ်းအလုပမြှ ထွကခြါ မိခငအြိုကို အတူခေါထြားနိူငသ်ည်။ သားလေးတယောကြ ရှိပြီး အိမဖြောတ်ဈဦး၊ ကလေးထိန်းတဈဦး၊ ဒရိုငဘြာတဈဦးနှင့ြ ကြနဒြိုတိုကခြန်းကယွတ်ှင် မပူမပင် မကြောင့မြကြ နထေိုငန်ရသေည်။
အပျိုကြီး ပီပီ အရှကအြကြောကကြှီးကြီး၊ ရိုးရိုးကုတကြုတန်လောသူမို့ လိငကြိဈစကို ဖိနှိပခြွိုးနှိမထြားကာ သိပြဦးစားမပေး။ အိမထြောငကြွ ၊ လိငဆြကဆြံ၊ ကလေးမှေး၊ လငသ်ားကြနပေအြောင် အလိုကသ်င့န်ပေေး၊ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉြ အိမရြှငမြတယောကြ၏ တာဝနတ်ရပဟြုပင် သဘောထားသည်။
မိမိခငပြှန်း စိတဖြစ်ခွိန် သူ့အလိုကြ ဆကဆြံပေးပြီး စိတကြှှလာသလိုလို၊ သာယာသလိုလို ဖြစ်လာလွှင် သူက သုတလြှှတကြာ ပြီးသှားစမှဲ။
ရံခါ ဆကဆြံနရင်ေးနှင့ပြင် လိငတ်ံပြော့ကသွှားတတ်၍ ခငပြှန်းသည် အလိုကြ ပါးစပန်ှင့စြုပ် လကန်ှင့ြ ထုပေးကာ သုတထြှကအြောင် လုပပြေးရလေ့ရှိသည်။
သူကြနပေသ်ှားလွှင် မိမိကလည်း ကြနပေရြသညပြင်။
ယခုမှငကြှင်းထဲမှ စုံတွဲကဲ့သို့ ကာမအရသာဆိုသညမြှာ ဤသို့ဤပုံ နကန်ကရြှိုင်းရှိုင်း ခံစားရကောင်းမှန်းပင် မသိခဲ့။
ကြည့်ဖြူး မှငဖြူးသည့ြ ရုပရြှငထြဲမှ ပြကြကမြွားမှာ တမငသ်ရုပဆြောငထြားသည့ြ ရိုကခြကြမြွားသာဟု မှတယ်ူထားသည်။
ကြောကြ သူ့မိန်းမ ကိုယလြုံးကို ပြတင်းပေါကဘြကြ အသာတွန်းလိမ့ြ၍ ဖငတ်ုံးကြီးများကို မယူကာ သူ့ဘကန်ီးနိူငသ်မွှနီးအောင် ဆှဲ၍ ကုတငအြစပတ်ှင် ကကြနွန နရောခလွိုကသ်ည်။ သူ့မိန်းမကလည်း ဖငကြို ကြှကာ နှဲ့ကာ ခွိနသ်ားကိုကအြောင် ပြငဆြငပြေးလေ၏။
ခန်းခန်းနားနား စားပြဲကြီးတခုကို တညခြင်းနသညေ့ပြမာ။
မိန်းမတိုင်း ဘေးစောင်းလှဲစဉြ ခါးရိုးက မှေ့ယာနှင့ြ တပြေးတည်းဖြစ်သှားခွိန် တငပြါးလုံးကြီးများက စွင့ကြားတကလြာတတစြမှဲပင်။
ကြော့မြိန်းမလို သေးသှယသ်ော ခါးနှင့ြ လုံးဝန်းသည့တ်ငသ်ားပိုငရြှင် အလှနတသ်မီးအဖို့မှာကား ဆိုဖြယမြရှိ။
တငသ်ား လုံးလုံးများက စွင့ကြားကာ ခုံးမောကန်သည်ေ။ ကုတငအြစပဘြကြ ကော့ထုတထြားပေးသဖြင့ြ ကြော့လြီးကြီးအောကမြှာ ဆောကဖြုတကြ အပြူးသား ဖြစ်နပမေည်ေ။ ပေါငတ်ံများက ခန်ဓာကိုယန်ှင့ြ ဒေါင့မြှနကြွ ခွိုးထားသလိုမို့ အရှေ့ဘကြ မှငကြှင်း၌ကား ဆောကဖြုတကြို မမှငရြတော့။
ကြောကြ သူ့လီးတံကို အရင်းမှ ကိုင်၍ ဆကာဆကာ မှောတ်ုတတ်ံ အလား သူ့မိန်းမ တငပြါးကို နှစ်ခကြြ သုံးခကြြ ပုတလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဒူးကြေး ခွညှတေကြာ ကိုယကြို နိမ့ခြွ၍ ဆောကဖြုတန်ှင့ြ ခွိနကြာ အကြဲကြောင်းကြား အပေါကရြှာနသညေ့ပြမာ အမှောင်းလိုကြ ပြတတ်ိုကပြေးလိုကသ်ည်။
“အ အင့ျ အဟင့ျ ”
သူ့မိန်းမက မကြန်ှာ ရှုံ့မဲ့၊ အောကန်ှုတခြမ်းကိုကကြာ အံကြိတ်၍ ညည်းညူသံ ထွကလြာသည်။ ဒီတော့မှ
သူ့မိန်းမ တငပြါးကို ဖြဲ၊ အပေါကဝြကို ခွိန်၍ လီးတံကို တအိအိ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။
“အ . . အား . . အဟား . . .”
သူ့မိန်းမ၏ အားရကြနပေစြှာ ညည်းညူသံ ထွကလြာသည်။ ထို့နောကတ်ော့ ဖြေးဖြေးမှနမြှန် စလိုးလတေော့သည်။ သူ့မိန်းမလည်း ကောင်းလှန်းရှာသညထြင့ြ။ ခေါင်းမော့ ရငကြော့၍ လကတ်ဘကဖြှင့ြ မှယောကို အားပြုထောကကြာ ကြော့ြ ဆောင့ခြကြမြွားကို တနပြှန် ပြနဆြောင့ပြေးနလသေည်ေ။ မကြလြှှာကို ပင့ြ၍ ကုတငခြေါင်းရင်း ခုံပုလေးကို ကြည့်န်တတေသ်ည်။
ကြောတ်ယောကလြည်း စည်းခကြမြှနမြှန် ကကြနွနလိုးပေးနရင်ေး အကြည့်မြွားက သူ့မိန်းမ မကြန်ှာမှ ကြောကြာ ကုတငခြေါင်းရင်းက ခုံပုလေးထံ ရောကသ်ှားတတသ်ည်။
ကြော့မြိန်းမ မကြန်ှာဖြေးဖြေးလေးမှာ ရမျမကခြိုးတွေ၊ ကာမဆိပတ်ှကြေောင့ြ သှေးရောငလြနွြး၍ ရဲတွတန်ပသေည်ေ။ အိမထြောငသ်ကကြှာပြီဖြစ်သောင်ှား အပျိုဖနွြးလေး တဦးပမာ ရှကသ်ှေးဖြာနပေုံက မှငရြသူ ရငကြို လှိုကဖြိုနစသေည်ေ။
အပျိုဖနွြးလေးလို ရှကသ်ှေးဖြာနပမေငေ့ြ ကာမအရသာ ခံစားရာမှာတော့ ဝါရင့အြပြာမင်းသမီးတယောကအြလား။
အမူအယာ၊ ညည်းညူသံတို့မှာ အပြာကားများတွငသ်ာရှိ၍ တကယ့လြကတ်ှေ့တွင် ရှိမညဟြုပင် မိမိငယမြထငခြဲ့ခွေ။
အပေးအယူမွှမွှ အတောကြှာအောင် လိုးကြ ဆောင့ကြှပြီး ခတ်ေတ အရှိနသ်ပကြာ ကြောကြ ကိုယကြို ကိုင်းညှှတ်၍ သူ့မိန်းမ ပါးပြငကြို ဖြဖြလေး နမ်းလိုကသ်ည်။ နားသယစြပလြေးကိုလည်း လွှာနှင့ြ ယကပြေးနသည်ေ။
‘ေဩာြ . . . ခစွရြညလြူးတယ် ဆိုတာ ဒါမွိုး ဖြစ်မယ်’
ဟု ကိုဆှေ အတွေးဝငသ်ည်။ လိုးရုံ ဆောရြုံ လီးနှင့ြ ဆောကဖြုတမြှာသာ အာရုံထားသညမြဟုတဘြဲ လိုးနဆေဲတန်းလန်းမှာပင် ကြငန်ာစွာ မကမြကမြောမော နမ်းရှုပပြေးနသညေ့ြ ကြောန်လတေကြို ကိုဆှေ အားကြ အထငကြှီးသှားမိသည်။
နှစ်ဦးသား ကုတငခြေါင်းရင်းမှ ခုံပုလေးဆီ လှမ်းကြည့်ကြှကာ ကြောကြ တီးတိုးတခုခု ပြောလိုကသ်ည်။ သူ့မိန်းမက အကြောကအြကန် ငှင်းနပေုံရသည်။ နောကပြေါကြ ဆောခြငွန်တောများလား ဟု ထငမြိသည်။
ကြော့ြ လကကြ သူ့မိန်းမ ခွကငွြေးဝတကြို လှမ်းကိုငတ်ာ မှငရြသည်။ သူ့မိန်းမက ရှောငလြိုကသ်ည်။ ကြောလြည်း ထပမြကြိုးစားတော့။
သူ့မိန်းမ၏ အပေါဘြကြ တငပြါးခွမ်းကို လကဖြဝါးနှင့ြ အုပကြိုငကြာဆှဲမ၍ ဆောကဖြုတကြို ဖြဲနိူငသ်မွှ ဖြဲလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူ့လီးတံကြီးကို ဆောကဖြုတထြဲ အဖြောင့လြိုးနရောမှ ဂွီ စပေါ့ ကို ထိုးမိသည့ြ ဒေါင့ခြွိုးတခု ဖြစ်အောင် နရောပြငလြိုကသ်ည်။
ဖြေးဖြးမှနမြှန် အရှိနပြှနတ်ငလြိုကသ်ည်။
“အင့ျ အဟင့ျ အ . အ .”
သူ့မိန်းမကား ခကြကြောင်း ထိ၍ထငသ်ည်။
တခကြဆြို ဆိုသလောကြ အသံထွကြ ညည်းနလတေေော့သည်။ မကြစြိအစုံကို တင်းတင်းပိတ်၍ ဆောကဖြုတဆြီမှာသာ အာရုံကိုစုစည်း ကြိတခြံနပေုံ။
“အင့ျ အ အ
ကို ရာ . . အား အား ကောင်းလိုကတ်ာ . . .”
ကြောကြ အဆကမြပြတ် လိုးပေးနရောမှ သူ့မိန်းမ ညာ ခွကငွြေးဝတကြို ဘယလြကဖြှင့ြ ဖမ်းဆုတကြိုငလြိုကသ်ည်။ ဒီတခါတော့ ရုန်းဖယခြှင်းမရှိတော့။ ထို့နောကြ အသာအယာ မကာ လထေဲ မှောကတ်ငလြိုကသ်ည်။
“အား အင့ြ ဟင့ြ အင်း ဟင့အြင်း . .”
ကြော့မြိန်းမက ရှကကြိုးရှကကြန်း ငှင်းဆနန်သညေဟြု ထငသ်ည်။ သို့သောြ ခွထေောကကြ လထေဲမှောကန်ပြေီ။ မကြန်ှာမှာလည်း ရှကလြှန်း၍ထင်၏။ ရဲတွတန်သည်ေ။
အိမထြောငသ်ကြ အတောကြှာ၍ ပုံစံမွိုးစုံ အပီအပြငလြိုးနကြသေည့ြ လငမြယားကြား ရှကသ်ှေးဖြာနသေေးသည့ြ ကြော့မြိန်းမကို အနည်းငယ် အံ့ဩမိသလို ဖြစ်မိသည်။
အရုပဆြိုး လှခွိန် တိမတ်ောကခြွိနဟြုသာ ကြားဖူးသည်။
အရုပဆြိုးသည့ြ မိန်းမပငလြွှင် တိမတ်ောကခြွိန် အနီရောငန်ှင့ြ လှပတတသ်ညဟြု နားလညထြားသည်။
ကြော့မြိန်းမလို ကိုယလြုံတီး အလိုးခံနစဉြေ နဂိုလှပသည့ြ မိန်းမ၏ ရဲတွတန်သညေ့ြ မကြန်ှာလောကြ လှသည့မြှငကြှင်း ဘယမြှာ ရှိနိူငပြါဦးမညန်ည်း။
“ဟာ ကနဲ ဟင် ကနဲ ”
ဖြစ်သှားကြသညကြ ကိုဆှတေို့ လငမြယား။
ဒီလောကြ ရှင်းလင်းပြီး လှပတဲ့ မှငကြှင်းမွိုး မကြဝြါးထငထြင် မှငန်ရသေော မိမိတို့ မကြလြုံးများကိုပင် မယုံချင်ြ။
ပြောငရြှင်း ဖြူဝင်းနသညေ့ြ ဆောကဖြုတကြား ဖောင်းမို့ကာ အရညမြွားနှင့ြ အရောငတ်လကလြကြ။ အစွမ်းကုန် နီးပါး ပေါငဖြှဲထားသောလြည်း ဘေးခွမ်းနှစ်ခုက အကုန် ပြဲအာမသှား။ မုန့ပြေါင်းပမာ ဖောင်းမို့ အိစကသ်ည့ြ အဆီမှောင်း ၂ ခုက အဝငအြထွကြ လိုးပေးနသညေ့ြ လီးတံကြီးကို ဖိညှပပြေးထားဆဲ။
ပန်းနုရောင် အတွင်း အဖတလြေး ၂ ခုက လီးတံကြီးကို ရဈပတ်၍ အဝငအြထွကတ်ိုင်းမှာ ဆောကရြညမြွားနှင့ြ စိုရှှဲကာ လိပဝြင် လိပထြှကန်သည်ေ။ ဒဈပေါလြု နီးပါး ဆှဲထုတခြွိနမြှာတော့ ထိုပြင့ဖြတလြေး နှစ်ခုက အပြငသ်ို့ လွှံထွကလြာတော့သည်။ ဆောကဖြုတကြှီး တအုံလုံး၏ထိပ် အဓိပတိ နရောမှာတော့ ဆောကစြေ့လေးက အခန့သ်ား ငုတတ်ုတလြေး နရောယူထားလသည်ေ။
လီးအသှင်းအထုတလြုပတ်ိုင်း ခွိုင့ဝြငလြိုကြ စူထွကလြိုကြ ဖြစ်နသေော အတွင်းမှပြင့ဖြတလြေးများနှင့ြ အပြငဘြေးသား နှုတခြမ်းသားကြီးများကြား ငုတခြညွြ ပေါခြညွြ။
ကြောကြိုယတ်ိုငလြည်း လီးဝငလြီးထွကြ မှငကြှင်းကို တစိမ့စြိမ့ကြှည့ြ လိုးနရင်ေး ညာလကည်ိုး လကမြနှင့ြ ဆောကစြေ့နဘေးသားများကို ညှဈကာ စုလိုကြ လှှတလြိုကြ လုပပြေးသည်။ တခကြတ်ခကြြ သူ့လီးတံကို ညှပထြားသော ဘေးသားနှုတခြမ်း တအုံလုံးအား ဖိညှဈ၍ မုန့န်ှဈနယသ်လို နယကြာ ဆောကဖြုတဖြှင့ြ သူ့လီးတံကို ညှဈ ပေးနသည်ေ။
အထဲမှ ဂွီစပေါ့ကို ထိုးသညကြ တမွိုး၊ ဆောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားများကို ဆုတန်ယကြာ ဆောကစြေ့ကို ကလိသညကြ တဖုံ၊ ဆောကခြေါင်းထဲ ပြတတ်ိုကန်သညေ့ြ လီးဒဈကြီးကြောင့ြ တနည်း အရသာ အစုံစုံ ပေါင်းစု၍ မညမြွှကောင်းလှန်းနသညေမြသိ၊ ကြော့မြိန်းမကား အသံမွိုးစုံနှင့ြ မှညတ်ှနန်လသေည်ေ။
“အား အား ကောင်းတယ် ကို အား . . ကောင်းလိုကတ်ာ . . ပြီးချင်လြာပြီ . . အ အ ”
ကြော့ြ ဆောင့ခြကြတ်ှေ မှနလြာပြီ။ လကန်ှင့ပြင့မြှောကထြားသည့ြ သူ့မိန်းမခွထေောကကြို ပုခုံးပေါထြမ်းတငလြိုကြ၏။ သူ့ညာခွထေောကကြို ကုတငပြေါြ ဒူးထောကကြာ ဘယခြှထေောကကြတော့ ကြမ်းပြငတ်ှင် ရပလြကြြ သူ့မိန်းမပေါငကြို စုံဖကြ၍ သှကသ်ှကကြှီး လိုးလတေော့သည်။ အောကမြှ သူ့မိန်းမမှာကား တကိုယလြုံး ရှေ့နောကြ လှုပန်ကော နိူ့အစုံမှာ ရပေူပေါင်းပမာ ရမ်းခါလကြြ။ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်၍ လှိမ့ခြံနသည်ေ။ အသကပြင် မနည်း လုရှူနရသေည်။
“ဟူး ”
ကနဲ သကပြှင်းတခကြန်ှင့အြတူ ကြောြ အလိုးအဆောင့မြွားကို ရပလြိုကသ်ည်။
သူ့မိန်းမလည်း ဖုတလြှိုကဖြုတလြှိုကန်ှင့ြ အသကကြို ကြိုးစား ပြနရြှူနရသေည်။
ထမ်းထားသော ခွတခွေောင်းကို အသာခွ၍ ခါးမှာ ခွိတလြိုကကြာ နောကခြှတခွေောင်းကိုပါ ခါးမှာ ခွိတလြိုကစြသည်ေ။ လီးကို ဆောကဖြုတထြဲ တဆုံး ဖိသှင်းထားပြီး သူ့မိန်းမ၏ ကြောပြငအြောကြ လကလြွှိုမကာ အပေါဘြကရြှှေ့ရင်း ကြောလြည်း ကုတငပြေါြ ဒူးထောကတ်ကလြိုကြ၏။ မိန်းမကလည်း အပေးအယူမွှစွာ တွန့ရြင်း လိမရြင်း ကြော့ခြါးကို ခွနှစ်ေချောင်း သိုင်းခွိတလြကြြ လီးကို ဆောကဖြုတမြှ မကြှတစြဘေဲ အပေါဘြကကြို ရှှေ့ယူလိုကသ်ည်။
ယခုတော့ နားနားနနေေ လှကြေီးထိုး ရိုးရိုး ပုံစံ။ ကြောကြ သူ့မိန်းမအပေါြ ထပလြကြြ အိပကြာ ကိုယလြုံးကို သိမ်းကြုံးဖကထြားလိုကသ်ည်။ ကြောရြငခြှငကြယွအြောကမြှာ သူ့မိန်းမက ပြောကန်သည်ေ။ သူ့မိန်းမ မကြန်ှာ တပြငလြုံး နရောလပမြကနွအြောင် အငမ်းမရ စုပယ်ူ နမ်းရှုတလြသည်ေ။ ခါးကိုလည်း နှဲ့ကာ နှဲ့ကာ ကစားပေးသည်။ မိန်းမကလည်း ကြော့ြ ကြောပြငကြို သိုင်းဖကထြားကာ အနမ်းများကို ကြမ်းကြမ်းပင် ပြနလြည် တုန့ပြှန်၍ ဆောကဖြုတန်ှင့ြ လီးကို ညှဈ ညှဈပေးနသည်ေ။ ကြော့ခြါးမှာ သိုင်းခွိတခြါးသော ခွထေောကမြွား ကို မှေ့ယာပေါြ ခွ၍ အားပြုထောကထြားသည်။ တငပြါးများ ခွကြ ခွကဝြငသ်ှားသညကြိုပင် အတိုင်းသား မှငန်သည်ေ။
အပေါပျိုင်း အောကပျိုင်း ခန်ဓာကိုယ် အနှံ့ ထိစပသ်ည့ြ ဤပုံစံနှင့ြ အတနကြှာ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ခစွရြညလြူးပြီး သကာလ မိန်းမက ဒူးထောငပြါငကြား အနမှေ သူ့ခွထေောကမြွားကိုဆန့ထြုတကြာ အတွင်းကို စုသည်။
ကြောကြလည်းခွကြားထဲမှ အလိုကသ်င့ြ ထွကြ၍ သူ့မိန်းမ ခွနှစ်ေချောင်းကို ခွလိုကသ်ည်။ မိန်းမက ခွနှစ်ေချောင်းပူးမိတော့မှ ပေါငစြေ့ကာ ကြော့လြီးကို ဆောကဖြုတန်ှင့ြ ညှဈကာ ညှဈကာ ဆှဲဆှဲစုပလြသည်ေ။ ခါး ပင့ပြင့ဆြောင့လြိုကြ၊ တငပြါးများခွကဝြငလြိုကြ၊ ဒူးခေါကကြှေးနရော တောင့ကြနဲ ဖြစ်လိုကန်ှင့ြ စည်းခကြည်ီစွာ ဆောကဖြုတအြတွင်းသားများဖြင့ြ ညှဈပေးနရော ကြောကြလည်း မှောကခြုံ ခွအိပအြနအထေားမှ တငပြါးလေးကို သာသာလေး ကောကကြောကတ်ငတ်ာ လီးကို ညငသ်ာစွာ အသှင်းအထုတ် လုပပြေးနသည်ေ။
“ပြီးတော့မလား . . . ပြီး လို့ရပြီလား . . .”
ကြောကြ မေးခွန်းနှင့ြ တိုငမြင် ညှိလိုကသ်ည်။
“အင်း နီးနပြေီ . . . ပြီးချင်ပြှီ . . .”
ကြောကြ လကရြှိ ပိုဇရှငေမြှ လကထြောကကြာ ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်းကို ကြှလိုကသ်ည်။ ဆီးခုံနရောကိုလည်း ဟ ပေးလိုကသ်ည်။ သူ့မိန်းမက ဟနသေော ဆီးခုံ နှစ်ခုကြား ညာလကကြို အပြားလိုကြ ထိုးသှင်းကာ ဆောကစြေ့ပေါြ အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ လီးအဝငအြထွကန်ှင့ြ အလိုးကား တခကြမြှ မပကြြ။
စိတကြှိုကြ အနအထေားရအောင် ပြငဆြငပြှီး . . .
“အပီး လိုးတော့မယ် နောျ . . .”
“အင်း . . လိုးတော့ ကို ။ တအားကို လိုးပေးပါတော့ . . .”
ကြောကြလည်း မှနန်ှုန်း မှင့တ်ငလြိုကသ်ည်။
ဆီးခုံ နှစ်ခု တဖြောင်းဖြောင်း ရိုကန်လပြေေီ။ အမှှေးအမွှငကြင်းသော ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းနှင့ြ ကြော့လြီးအရင်း ဆီးခုံမှာ ဆောကရြညမြွား၊ ခွှေးစီးများနှင့ြ ကပန်ရော တဆကတ်စပတ်ည်းပမာပင်။ လီးထိုးသှင်းခွိန် ပိပြားသှားလိုကြ၊ လီးထုတခြွိန် ကပပြါသှားကာ ဖတကြနဲ ပြနကြှာလိုကန်ှင့ြ ပလာတာ ရိုကန်သညေ့အြလား။
ဆီးခုံ နှစ်ခုကြား မိန်းမ၏ လကကြ ကြပကြှပည်ှပည်ှပ် တိုးဝငကြာ ဆောကစြေ့ကို ပြတခြွပေေးနသည်ေ။
“လုပထြား ကိုရေ . . . လုပ် လုပ် . . .နီးပြီ . . .”
“အား အ အ ”
ကနွလြကတ်ဖကန်ှင့ြ ကြော့ြ ခါးကို လှမ်းဖကကြာ အားမလိုအားမရ ဆှဲကူတွန်းကူပေးသည်။
လှပသော မကြန်ှာလေးနှင့ြ မလိုကဖြကစြှာ၊ မေးကြောကြီးများ ထောငထြလာသည်။ ခေါင်း ထောငတ်ကလြာသည်။ ပြနကြွ သှားသည်။ ဆီးခုံ နှစ်ခုကြား ငုံ့ကြည့်သ်ည်။ ခေါင်းပြနလြှန် ကသွည်။
မကြစြိကို အတင်း မှိတထြားသည်။ ပြတန်လကေစြ လကန်ှင့ြ ဆောကစြေ့ကို ဖိပြတသ်ည်။
ဦးခေါင်းကို ဘယည်ာ ရမ်းသည်။
“အ အ အား အူး အား အား . . .”
“ပြီးပြီး ပြီးပြီ . . . ”
“အား အ အ ကောင်းလိုကထြှာ . . ကောင်း . . .ကောင်း . . .လိုကထြှာ . . .”
ဆီးခုံနှစ်ခုကလည်း တဖြောင်းဖြောင်း ရိုကန်သည်ေ။
“အား . . အား . . .”
မေးကြောကြီးများထောငကြာ ဦးခေါင်း ထောငမြတလြာသည်။ သှားများစေ့ကာ အံကိုတင်းတင်းကြိတထြားသည်။ လကန်ှင့ြ ဆောကစြေ့ကို ဖိပြတသ်ည်။ ပြတန်သညေ့ြ ဆီးခုံကြား ငုံ့ကြည့်သ်ည်။ ဝုန်း ကနဲ ပြနပြှုတကြသွည်။
နောကဆြုံး “အား . . .အား . . . ”
အောသ်ံကား အတောပြင် ကယွလြှသည်။ ဘေးပတဝြနကြငွြ ဖြတသ်ှားဖြတလြာ လူရှိလွှင် အတိုင်းသား ကြားနိူငသ်ည်။
ဒီတော့မှ ကိုဆှတေို့ လငမြယားလည်း သတိဝငကြာ
ပတဝြန်းကငွကြို ဝေ့ကြည့်မြိသည်။ တောပြါသေးရဲ့။ မညသ်ူမွှ မရှိကြ။
ကြောကြား မီးကုနယ်မ်းကုန် လိုးဆဲ။ အသကရြှူသံမှာ ရနှေေးငှေ့ မီးရထား စကခြေါင်းသံ အလား။ တရှူးရှူး တရှဲရှဲ။
ကြော့မြိန်းမက ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကပြှီး ယခု သူ့ယောကြြား အလှည့ြ။
တငပြါးများခွိုင့ခြှကသ်ှားအောင် ညှဈပေးသည်။ လကဖြဝါးနှစ်ဘကကြို ဆီးခုံ နှစ်ခုကြား ကြပကြှပတ်ည်းတည်း လွှိုသှင်းကာ ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းနှစ်ခုနှင့ြ ဆှဲလိုကြ တွန်းလိုကြ ညှဈပေးသည်။ ဆောကဖြုတအြဆီပြငကြ ဆှဲလိုကခြွိန် ပြားသှားပြီး၊ စုတွန်းလိုကခြွိန် ခုံးထလာသည်။ ခါးကို ကော့ကော့ပင့ပြေးသည်။
“အ အဈ အဈ ပြီးတော့မယ် အ အား”
“ပြီးမယန်ောြ အဈ အဈ အူး ”
“အင်း . ပြီးတော့ . ပြီးလိုကတ်ော့ . .”
ကြောတ်ယောကြ အကြောဆှဲသလို ဆန့င်ငဆြန့င်င် ဖြစ်ကာ ထွန့ထြှန့ြ ထွန့ထြှန့န်ှင့ြ ပြီးသှားလတေော့သည်။
သူ့ခန်ဓာကိုယကြှီးမှာ သဲအိပကြှီးအလား ဝုန်းကနဲ သူ့မိန်းမကိုယပြေါြ ပြုတကြသွှားလတေော့သည်။ နှစ်ခကြြ သုံးခကြခြန့ြ တငပြါး ကောကကြောကတ်ကလြာသည်။ လကကြနွြ သုတရြည် အကုနအြစင် ညှဈထုတလြိုကသ်ည်။
ကိုဆှတေို့ လငမြယားလည်း ကပြာကယာ ခွခွှတေန်င်း၍ အမှနပြှနလြဈကြလတေော့သည်။
xxxx
“ကို . . . အတောကြောင်းပြီး ကြနပေသ်ှားပြီလား ဟင် . . .”
“အင်း . . တအားကောင်း၊ အရမ်းကောင်း။ ကြေးဇူးအများကြီးတငတ်ယ် ခွိုရာ၊ ခွိူ့ကို တအားခစွတ်ာပဲ . . ”
ခွို့ကို ဖားရင်း မှတန်ိူးစွာ အနမ်းဖြဖြပေးလိုကသ်ည်။
“ကိုတို့ကို ချောင်းကြည့်န်တောကို ပြနကြှည့ပြှီး လိုးပြရတာ တအားကောင်းတာပဲ . . . သိလား . . . ခွို ရော ဟင် . . .”
“မသိဘူး . . . ပုံမှနပြါပဲ . . .
ကို့လောကတ်ော့ မဟုတပြါဘူး . . .ကိုကြနပေရြင် ပြီးတာပဲ . . .”
ခွို့မှာတော့ ကြောလြို ပြလိုစိတ် မပြင်းပြလှ။ ဒါပသညေ့ြ လိုးနတေုန်း သူများကြည့်န်မှငေန်မှန်ေး သိရတော့ စိတကြှှလှသညကြား အမှန်။
“ခုန အပြငကြ လူတွကေ ဝနထြမ်းတွေ မဟုတလြောကဘြူးနောြ ကို . . . ”
“အင်း . . .ဝဝ ဖိုင့ဖြိုင့ြ အသကကြှီးကြီးတွပေဲ။ ဘေးခန်းကများလား မသိ။ ညနကေ တခကြတ်ှေ့မိတယ် . . . အဲ့ဒီ အရှယတ်ှပေဲ . . .”
ဟိုတယ် ဝနထြမ်းလူငယလြေးများထကစြာလွှင် အိမထြောငသ်ည် လူကြီးတွေ မှငသ်ှားတာမို့ ခွို အနရခေကတ်ာ သကသ်ာစသည်ေ။
“ကိုက တအားဆိုးတာပဲ။ အဝငအြထွကြ လိုးနတေဲ့ ဆောကဖြုတ် ပြူပြူကြီး ကိုများ သူတို့ဘကြ ဟ ပြလိုကသ်ေးတယ် . . . ရှကဖြို့ကောင်းလိုကထြှာ . . .”
“ရှကမြနပေါနဲ့တော့ ခွိုရယ် . . .
မှငမြယ့မြှငတ်ော့လည်း အမရေိကန် ဘလူးကားထဲကလိုသာ အားရပါးရ မှငပြလေ့စတေော့ . . .”
“ခွို့ အောသ်ံတွရေော ကြားကုနကြှမှာပဲနောြ . . .”
“သူတို့ ကြားမကြားတော့ မသိဘူး . . .
ကောငတ်ာကတော့ ကြားလိမ့မြယ် ထငတ်ယ် . . .”
“အာ . . မဟုတတ်ာ . . ကြောကြလည်း . . .”
ခွိုက ရှကရြမ်းရမ်းကာ ကြော့ြ ရငဘြတကြှီးကို တဘုန်းဘုန်း လှမ်းထုတော့ ခွို့လကကြို ဖမ်းဆုပကြိုငလြိုကရြင်း . . .
တဟားဟား အောရြယကြာ
နောငမြွားကရွင် ဒီထကြ ပိုအောအြောင် လိုးပေးဦးမှာ . . . ဟု ကြီစယလြိုကလြသည်ေ။ကိုဆှတေို့ လငမြယား အခန်းပြနရြောကလြာပြီးသညထြိ ခုန မှငကြှင်းကား ခေါင်းထဲမှ မထွကတ်ော့။
လိငမြဆကဆြံဖြစ်သညမြှာလည်း ကြာနပြေီမို့ လိငစြိတလြည်း အတောအြတန် နိူးထ လာသည်။
မှငခြဲ့ရသည့ြ ကြော့မြိန်းမ၏ ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ အတွင်းပစ်စည်းများ အလှကြာင့ြ ကိုဆှေ့ လိငတ်ံလည်း မာတင်းနပြေီ။
တဖြောင်းဖြောင်းနှင့ြ အားကောင်းမောင်းသန် ဆကဆြံနိူငသ်ည့ြ ကြောန်လတေကြို အားကမွိသည်။
ကြော့မြိန်းမ ခွို နှင့ြ သကတ်ူ ရှယတ်ူ ငယလြေးမှာကား ဆိုဖြယမြရှိ။ လိငဆြကဆြံသည့အြရသာမှာ ဤမွှကောင်းလိမ့မြညမြှန်းပင် မသိခဲ့။ ယခုလို မကြဝြါးထငထြင် မှငမြှပင် ယုံတော့သည်။ ကြော့မြိန်းမနရောတွင် အစားထိုး ခံစားလိုစိတပြင် ဖြစ်ပေါလြာမိသည်။ ထိုအတွေးကိုပင် အပြဈကြီးတခုလိုလည်း အတင်း ခွိုးနှိမမြိသည်။ ဒီအတွေးမွိုး ရှိမှန်း သူများရိပမြိမှာကိုပင် စိုးကြောကမြိသည်။
မညသ်ို့ပင် စိတကြို ခွုပတ်ည်းထားသောင်ှား သဘာဝ သှေးသားဆန်ဒက မနေ။ကြောြ၏လိငတ်ံထိပဖြူးကြီးကို မှငယ်ောငရြင်း အူထဲ အသဲထဲ ယားလာမိသည်။ မိန်းမ အင်ျဂါမှာ အရည် စိုနလပြေေီ။
ကိုဆှလည်ေး ခုနလေးတငကြ မှငကြှင်းကြောင့ြ လိငစြိတတ်ကကြှှနရော ပြနပြွော့မကမွီ လငွမြှနစြှာ အကောငအြထညဖြောဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။
ထုံးစံအတိုင်း ငယလြေး အဝတမြွားကို အမှနခြွှတ်၍ အပေါခြှတကကြာ လိငတ်ံကို ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။
ငယလြေးလည်း ခုနမှငကြှင်းထဲက မိန်းမနရောမှာ ကြိုးစား စိတသ်ှင်းရင်း ကိုဆှေ့ ဆန်ဒအတိုင်း အလိုကသ်င့ြ နပေေးလိုကသ်ည်။
ကိုဆှကေ ဂမူးရှူးထိုး အသှင်းအထုတ် စလုပပြှီ။
ဟိုမိန်းမလိုတော့ ကာမသုခ ရမှာမဟုတမြှန်း သိနလတေေော့ ခရီးအဆုံးမှာ ဆတတ်ငံ့ငံ့ နရခေကမြှာကို စိုးရှံ့စွာ သိနသည်ေ။
ကာမစိတထြကြှလာခါမှ တို့လို့တန်းလန်းဖြစ်မည် သိ၍ စိတမြပါအောင် ထိန်းထားလိုသောလြည်း သှေးနှင့ကြိုယ် သားနှင့ကြိုယဆြိုတော့လည်း လိငအြင်ျဂါချင်ြး ထိတွေ့ ပြတတ်ိုကမြှု နှင့အြတူ ခုန မှငကြှင်းက တရိပရြိပပြေါလြာဆဲမို့ စိတကြှှလာသည်။ မိန်းမကိုယအြတွင်းမှ ကြှကသ်ားများက တုန့ပြှနလြာသည်။ မိန်းမအင်ျဂါနှုတခြမ်းသားများ ဖောင်းမို့လာသည်။ အစေ့လေး မတထြောငလြာသည်။
မသိမသာ အောကမြှနေ၍ ခါးကို ကော့ကော့ပေးနမေိသည်။ မိမိဘာသာသတိမထားမိဘဲ အတွင်းကြှကသ်ားများက ရှုံ့ခညွပြှခညွြ ညှဈပေးနမေိသည်။
ထိုသို့ တုန့ပြှနမြှုများကို ခါတိုင်းနှင့မြတူ ထူးထူးကဲကဲ ခံစားလိုကရြ၍ ကိုဆှေ တယောကြ ထိန်းမထားနိူငတ်ော့။ သုတထြှကခြငွလြာပြီ။
“ငယလြေး . . .အ အဈ အဈ . . ကိုကို ပြီးချင်န်ပြေီ . .
ပြီးလိုကတ်ော့မယ် နောြ . . .”
ခွင့တ်ောင်းနသေေးသည်။ မပြီးပါနဲ့ ဆိုလည်း အောင့ထြား ထိန်းထားနိူငသ်ညမြဟုတ်။ တကယမြပြီးဘဲ ရပလြိုကပြါကလည်း ပြော့ခွသှေားတတတ်ာ သိနသညေပြဲ။
“ဟုတ် . .ကိုကို . . ပြီးလိုကလြေ . . .ပြီးလိုကြ . . ”
“အ အဈ အဈ အူး အူး . . .”
သားသတရြုံမှ ဝကကြှီးတကောင် အသကင်ငသ်လို ညညည်ူရင်း ကိုတငအြောငဆြှကေိုယလြုံးကြီး ငယလြေးအပေါြ ပြုတကြလွာသည်။ ငယလြေးခမွာမတော့ ထုံးစံအတိုင်း။
ကိုဆှေ့ကိုယလြုံးကြီးကို အသာ တွန်းဖယရြင်း ငယလြေး ရအေိမထြဲ ဝငသ်ှားသည်။ ဆေးကြောသုတသ်ငပြှီး သဘကအြသေးတခုကို ရစေိမ်၊ ညှဈကာ ဝကမြှိန်း မှိန်းနသေော ကိုဆှေ့ကို ဆှဲလှန်၍ လိငတ်ံနှင့ြ အနားတဝိုကကြို ရပတေတ်ိုကြ သန့စြငပြေးလိုကသ်ည်။
xxxxx
“ငယလြေး . . .”
“အင် . . ”
“ငယလြေးကို ကိုကို အရမ်းအားနာတာပဲကြာ . . .”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုကို . . .”
“ေဩာြ . . . ငယလြေးက အရှယကြောင်းတုန်း ဆိုတော့လေ . . .
ကိုကိုက ငယလြေးကို ဆန်ဒမဖြည့ဆြည်းပေးနိူငတ်ော့လို့ပါ . . .”
“မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ် . . . ငယလြေးမှာ အဲ့ဒီဆန်ဒ မရှိပါဘူး . . . ငယလြေး ဘဝ ပြည့စြုံပါတယ် . . . ကိုကိုက ရထေဲမှာ သကစြှန့ဆြံဖြား ပငပြငပြန်းပန်းစီးပြားရှာနတော . . . ကိုကို့ကိုတောင် ငယလြေးက အားနာနတော . . .”
“မဟုတဘြူးလေ . . .
ခုနကလို ဟိုစုံတွဲလိုမွိုး ငယလြေးကို ကိုကို မလုပန်ိူငတ်ော့လို့ ငယလြေးကို သနားလို့ပါ . . .”
“မလိုပါဘူးဆိုမှပဲ ကိုကိုရာ . . . ငယလြေးလည်း စိတမြပါပါဘူး . . .”
“တကယပြှောတာပါ ငယလြေးရယ် . . .
ငယလြေးလည်း ကာမ စည်းစိမ် ခံစားဖူးစချင်ေတ်ယ် . . .
ကြေးစား ကောငလြေး တယောကယ်ောကန်ဲ့ . . ”
“တောပြါတော့ ကိုကိုရယ် . . .
ငယလြေး အဲ့အစားထဲက မဟုတပြါဘူး . . .”
“ငယလြေးလည်း သှေးနဲ့ကိုယ် သားနဲ့ကိုယ် ကနွြးမာတဲ့ မိန်းမတယောကပြါ . . .
ကိုကို သဘောပေါကတ်ယ် . . နားလညပြါတယ် . . .”
“နပေါ့စေ ကိုကိုရယ် . . . ကိုကိုတို့ယောကြျားတွကေ
မိန်းမဆိုတာ သဝနတ်ိုမွိုး အူတိုမွိုးလို့သာ ဆိုကြတာ . .
ယောကြြားတွကမှေ ရည်းစားလူလု အူနု ကြှဲခတ် ဆိုသလို အဖြစ်သည်းတတကြှတာ . . မသိတာ မှတလြို့ . . ”
လှှတကြနဲ ပြနပြကလြိုကမြိသညကြို ငယလြေး ဘာသာ အံ့ဩမိသည်။
“ငယလြေးက ဇနီးအလိမျမာတယောကဆြိုတာ သိပါတယ် . . .
ကိုကို အားနည်းခကြကြှောင့ြ ငယလြေးကို အရမ်းအားနာတယ်။ ငယလြေးကို နှိပစြကသ်လို ဖြစ်နမေိပြီ ထငပြါရဲ့ . . . ငယလြေးက ကိုကို့ ရည်းစားမှ မဟုတတ်ော့တာ . . . ကိုကို့ ဇနီးအလိမျမာတုံးလေး ဖြစ်နပြေီ . . . ကိုကိုကသာ လငကြောင်းပီပီ သချော မလိုးပေးနိူင် ဖြစ်နလေို့ . . .”
“ဟင် ကိုကို . . ဘယလြိုပြောလိုကတ်ာလဲ ဟင် . . စကားလုံးကြီးက ကြမ်းလိုကတ်ာ . . ”
“ငယလြေးအတွကြ တကယကြို မလိုပါဘူး ကိုကိုရယ် . . .
ငယလြေးမှာ ဒီယောကြြား၊ ဒီသားနဲ့ မိသားစု ပြည့ပြှည့စြုံစုံ ရှိတယ် . . တခွားဘာမှ စိတမြဝငစြားဘူး . . . ဘာလိုသေးလို့လဲ . . .”
ပြောမယ့သ်ာ ပြောရသည်။ ဟိုစုံတွဲ မှငကြှင်းကား အတွေးထဲ တရဈဝဲဝဲ။
“ဆောရီးနောြ ငယလြေး ဆောရီး . .”
xxxx
ဝနထြမ်းလေးများ ခွငဆြေးလှည့ဖြနွြး၊ ရနှေေးဓာတဗြူးများလိုကဝြေ၊ လိုအပတ်ာ မေးမှန်း ကြတော့ အသီးသီး ဝရံတာဘကြ ထွကလြာဖြစ်ကြသည်။
တငအြောငဆြှေ တယောကြ ကြောန်လတေဘြကြ ကူးကာ . . .
“ညီက ကြောန်လတ်ေ မဟုတလြား . . xxx ကမပြဏီ ကလေ . . .”
“ဟုတပြါတယ် အကို . . .”
“ကိုယ့ကြို မမှတမြိဘူးနဲ့တူတယ် . . ကိုယတ်ို့ဆုံဖူးတယလြေ . . . တငအြောငဆြှပေါ . . . တိုးကြီးရဲ့ ဘောဒြါ ၊ သင်ျဘော အငဂြငွန်ီယာလေ . . .”
“ေဩာြ . . သိပြီ အကို . . ဆောရီးနောြ . . ဆောရီးပါ အကို . . ရုတတ်ရကမြို့ မမှတမြိတာ စိတမြရှိပါနဲ့နောြ . . . ဒီမှာ အသိမိတဆြှေ တွေ့လိမ့မြယလြို့ မထငထြားလို့ပါ . . .”
“လိုးကောင်းနကြတောကိုး” ဟု ကိုဆှေ စိတထြဲ ပြောမိသည်။
“ခွို . . ဒါ ကို့ ဘောဈရဲ့ ဘောဒြါကြီးလေ . . . တကယတ်ော့ ဒီအကိုကလည်း ကိုတို့ ဘောစ့ြ ပါပဲ . . . sleeping partner လေ . . . နောကကြှယကြ တကယ့ြ သူဌေး အစဈပေါ့ . . .”
“အဲလောကလြည်း မဟုတပြါဘူး ညီရာ . . .ကိုလည်း ငှပေိုလေး နည်းနည်းပါးပါး ထည့ထြားတာပါ . . .”
တကယတ်မ်း တငအြောငဆြှေ ရှယယ်ာက အများစုမှန်း ကြောန်လတ်ေ သိထားသည်။
ခုနလေးတင် မိမိတို့အရှကကြုနအြောငလြိုးပြတာ ကြော့ြ ဘောစိလငမြယား အကုနမြှငတ်ှေ့သှားကြပါလား ဟု ရှိန်းတိန်းတိန်း ရငဖြိုမိသည်။
ဒါပသညေ့ြ မိမိအခန်းထဲ မိမိလိုးနကြတောကို လူကြီးတနမြဲ့ လာချောင်းကြည့်သ်ူမှာ သူတို့မို့လို့ ကိုယအြပြဈမှ မဟုတဟြု ဖြသောသည်။
“ညီတို့ အားရင် ဒီဘကြ ကူးလာခဲ့ပါလား . . . ခုလိုကြုံတောင့ကြှုံခဲ ဆုံတုန်းလေး ဧည့ဝြတပြှုချင်လြို့ပါ . . .”
“ဟုတ် ဟုတ် . . အားပါတယ် အကို . . အားနာစရာကြီး . . ဘာမှ အထူးအထွေ မလိုပါဘူးအကို . . .ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း စားပြီးသောကပြှီးကြပါပြီ . . .”
ကိုဆှတယေောကြ ဝနထြမ်းကောငလြေးကို လှမ်းခေါြ၍ စားစရာများနှင့အြတူ သောကစြရာများ မှာကြားလသည်ေ။
တယောကန်ှင့တ်ယောကြ မိတဆြကြ၊ တယောကအြကြောင်းတယောကြ စပစြု မေးမှန်း ပြောဆိုကြသည်။
ရညမြှန် ပြင့လြင်းသော ကြောန်လတ်ေ ကို တငအြောငဆြှကလေည်း ညီငယတ်ယောကပြမာ ခငမြငမြိသည်။ နုပျို သနစြှမ်းမှုကို အားကမွိသညန်ှင့အြတူ ခစွသ်ော ငယလြေးကို သူ့ဇနီးနရောမှာ တခန ဝင်၍အစားထိုး ခံစားကြည့်စြချင်ေမြိသည်။ မိမိအားနည်းခကြအြတွကြ အကူအညီ ရယူလိုသည်။
မိမိဘော့ဈ တယောကြ တဈလတဈလ သိန်းရာကြောြ လစာစားနရသေည့အြပြင် ကမပြဏီမှ အမှတင်ှမွေား လစဉြ ခံစားနရသေောလြည်း ဟိတဟြနမြကြီး၊ စကားအပြောအဆို ပြင့လြင်းရင်းနှီးသည့ြ ကိုတငအြောငဆြှလေို သင်ျဘောအငဂြငွန်ီယာခွုပ်၊ သူဌေးတယောကကြို ကြောန်လတေကြလည်း လေးစားခငမြငမြိသည်။
ထို့အတူပင် . . .
သကတ်ူ ရှယတ်ူ ခငပြှန်းနှင့ြ ဒိုးတူဘောငဖြကြ စိတတ်ူ ကိုယတ်ူ ပြောရြှှငအြေးခမွြးစွာ အိမရြှငမ် ဘဝကို ဖြတသ်န်းနသညေ့ြ လင်းလကခြွို ဘဝကို မိမိငယတ်ယောကြ အားကနွမေိသည်။
အိမအြကူ မထား၊ အိမမြှုကိဈစ သားသမီးအရေးများကို ကိုယတ်ိုင် ဇယဆြကသ်လို လုပန်တတေသ်ူဖြစ်၍
ကနွြးမာသနစြှမ်းကာ လှပပျိုမှဈနသည်ေ။
တဦးကိုတဦး ခစွခြငမြှတန်ိူးစွာ အားပါးတရ လိငဆြကဆြံကြ၍ ကာမစည်းစိမ် ခံစားကြပုံကို မကြဝြါးထငထြင် မှငတ်ှေ့ထားရသညမြို့ ထိုအခကြကြိုကား မသိစိတထြဲမှ အထူးတလည် အားကြ နမေိသညမြှာ သချောလှသည်။
မိမိငယမြှာတော့ အခွှအရေံများနှင့ြ ပြည့စြုံကုံလုံစွာ လိုလသေေးမရှိ၊ အပူအပငကြင်းကင်း နနေိူငသ်ူမို့ အတနင်ယ် ပြည့ဖြှိုးသော ခန်ဓာကိုယကြို ပိုငဆြိုငထြားသည်။ အသကြ အတောကြှာသော ယဈထုပ် သင်ျဘောသားကြီးကို ရထားသူမို့ သူတို့စကားအသှားအလာအရ ကာမဆန်ဒ ပြည့ဝြမှာ မဟုတမြှန်း လင်းလကခြွို ခန့မြှန်းမိလသည်ေ။ ပြည့စြုံသလိုနှင့ြ တစုံတရာ လိုအပန်သညေ့ြ မိမိငယကြို သနားသလိုလို ခံစားမိရင်း မိမိ အမ တယောကလြို ခငမြငမြိသည်။
အထူးသဖြင့ြ ခုနကလို မိမိတို့ လိုးနသညေ့ြ မှငကြှင်းမွိုး မှငပြှီး ခမွာ အနရေ ခကရြှာမညဟြု တွေးမိကာ အသနား ပိုနမေိသည်။
မိမိငယမြှာ အပေါယ်ံကြည့်လြွှင် လူကြီးဆနသ်ညဟြု ဆိုနိူငသ်ောင်ှား လကရြှိအသကထြကြ အနည်းငယ် အိုစာသယောင် ထငရြသည်။
တယောကအြကြောင်း တယောကြ အကုနအြစငန်ီးပါး မေးမှန်းပြောဆိုကြပြီး ရင်းနှီးမှုပိုလာကာ ဝိုင်းလေးလည်း အတောစြိုပြလသေည်ေ။
“ညီတို့နဲ့ ခုလို ခငမြငရြတာ အရမ်းဝမ်းသာတယကြှာ . . ညီတို့လငမြယားကြည့်ရြတာ တကယ့ကြို အပူအပငမြရှိ ပြောပြွောန်တတေကြှပုံပဲ . . တကယပြှောတာ . . ပြနရြောကရြငလြည်း ရနကြုနမြှာ တွေ့ကြမယလြေ . . ကိုယကြလည်း အိမမြှာနရတေယရြယလြို့ သိပမြရှိ။ ငယလြေးဆို တယောကတ်ည်း အထီးကနွသ်လို ဖြစ်နတော . . .
ငယ့ကြိုလည်း ဒီက ညီတို့လငမြယားဆီမှာပဲ အပရြမယ် . . ”
ခုနက မှငတ်ှေ့သှားသည့အြဖြစ်နှင့ြ ဆကစြပကြှည့ပြါက ကိုဆှေ့စကားနောကမြှာ အဓိပျပါယ် အများကြီးရှိနသယေောင်။
အတောြ ညဉ့န်ကသ်ညအြထိ စကားပြောဆို သောကစြားကြပြီး အသီးသီး အိပယ်ာဝငကြှပြီ။
“အဲ့ဒီ အမ ကြည့်ရြတာ ပြည့စြုံသလိုနဲ့ တခုခု လိုနသလေိုပဲနောြ . . . ကို . .”
“အင်း . . လောကကြီးမှာ အရာရာ ပြည့စြုံတာ ဘယသ်ူမှ မရှိပါဘူး ခွိုရာ . . လူတိုင်းမှာ အပူကိုယစြီ၊ သောက ကိုယစြီ ရှိကြတာပဲ . .
ကဲ . . ဆရာမကြီး . . ဘာတွမွေား ကြီးကြီးကယွကြယွတ်ှေ တွေးနတောလဲ . . လာ . . အိပစြို့ . . .”
ကြောပြှောသလို ကြီးကြီးကယွကြယွဟြု ဆိုက ဆိုနိူငပြသည်ေ။
အိမထြောငသ်ည် တယောကြ၏ ကာမသုခ၊ ယောကြြားယူသည့ြ အရသာကို သူများကို ပြသပြီးတော့၊ ဒီမမ မိမိငယ် ကို သနားစိတပျိုမိကာ ခွို့နရောမှာ ခန ပေးနကြညေ့ြ၍ ဤကာမသုခ အရသာကြီးကို မှည်းစမ်းသိစချင်ေသ်ည့ြ အတွေးတခကြဝြငမြိလပြေီ။
xxxxxx
သညလြိုနှင့ြ နောကတ်နေ့ ရနကြုနပြှနကြှကာ အသီးသီး မူလဘဝထဲ တဖန် ကငွလြည် လှုပရြှားကြလပြေီ။
ရနကြုနမြှို့လညန်ှင့မြဝေးလှသော မှို့နယတ်ခုထဲမှာ ကြောတ်ို့က ရပကြှကတ်ှင်းမှ အထပမြှင့ြ တိုကခြန်းကယွလြေးတဈခုမှာ နကြသေလို၊ မနီးမဝေးနရောရှိ အဆင့မြှင့ြ ကြနဒြို အိမယ်ာတခုမှာ ကိုဆှတေို့ လငမြယား နကြသေည်။
အခွို့ရုံးပိတရြကမြွားတွင် တငအြောငဆြှတေို့ လငမြယားက ကြောတ်ို့ကို ဖိတ်၍ စားသောကဆြိုင် တခုခုတွင် စားကြ သောကကြှလေ့ ရှိလာသည်။
ကြားရကမြွားတွငတ်ော့ ငယကြ အိမမြှာ အားနသေူပီပီ ခွို့ ထံသို့ မကြာခန အလညအြပတ် ဝငတ်တလြေ့ရှိသည်။ ခွိုကတော့ အိမသ်န့ရြှင်းရေး၊ လွှောဖြှတ်၊ မီးပူတိုကြ၊ ခကြပြှုတကြှောလျှောြ၊ ကလေးကြောင်း/ကြူရှင် ကြိုပို့ ကိဈစများနှင့ြ အခွိနပျိုရယလြို့ အများကြီးမရှိလှ။
“ခွို့ ကြည့်ရြတာ မောလိုကတ်ာကြယ် . . . အကူ တယောကလြာကြ ခေါထြားပါ့လား . . .”
“ရပါတယ် မမရယ် . . ကငွ့သ်ားရနပေါပြီ . .
အိမဖြောခြေါရြငလြည်း ကူဖောမြရဘဲ လောငဖြကြ ဖြစ်နတတေတ်ာမွိုး . . မမရဲ့ . .
တကယကြွှမ်းကငွတ်ဲ့ အိမဖြာမြွိုးကြ စွေးက မသေးဘူး . . .ထမင်းခကြဆြို ထမင်းပဲခကြတ်ာ၊ ကလေးထိန်းဆို ကလေးပဲ ထိန်းတာ မွိုး။ ကြော့လြစာလေးနဲ့ အိမစြရိတ် ကလေးကြောင်းစရိတတ်ှေ လောကင်အောင် ချင့်ခြွိနန်ရတောလေ . .
မမတို့လို ဘောစိ မှမဟုတ် . . ငီး ငီး . .
ဒီတိုကခြန်း နဲ့ ကားတောင် နှစ်ဘကမြိဘတွေ လကဖြှဲ့ထားလို့ မမရေ . . မဟုတလြို့ကတော့ အငှားနရရေင် မလှယဘြူး . . ”
“တိုကခြန်းကလည်း ကဉွြးကဉွြးမို့ လူပိုရှိရင် နရထေိုငရြတာလည်း မလှတလြပပြါဘူးမမရယ်”
သူတို့လငမြယား ခစွပြှဲနှဲပုံ နှင့ဆြို လူပိုရှိ၍မဖြစ်မှန်း . ဒါကိုတော့ မိမိငယ် လကခြံမိသည်။
“အင်း . . ခွိုတို့ကြည့်ရြတာ ပြောန်တောပဲနောြ . .
မမက အိမမြှာ ဇိမန်ဲ့ နရတေယ် ဆိုပမယေ့ြ ပငွြးချောကခြှောကြ နဲ့ အထီးကနွန်သလေိုပဲ . . ကိုဆှကေ သိတဲ့အတိုင်း ခရီးပဲထွကန်ရတောလေ . . အိမပြှနရြောကခြွိနကြတွော့လည်း သူ့အလုပကြိဈစတွေ၊ မိတဆြှအပေေါင်းအသင်းတွနေဲ့ ရှုပန်တတေသ်ေးတာ . . အိမမြှာနတေော့လည်း ဟိုအရညလြေး တမှမှနဲ့ . . မိန်းမနားလည်း သိပမြကပပြါဘူး . . ”
ဟုတမြည်။ အသကခြငွြးကလည်း အတောကြှာတော့ ဖကလြှဲတကင်းရှိလှမညမြဟုတ်။ သချောတာတခုက လိငကြိဈစလည်း အားနည်းနပလေေိမ့မြည်။
ခွို က ကလေးကြောင်းပို့ပြီး ပြနမြကြိုမီ စပကြှားတွင် အခွိနအြားလေး ရတတသ်ည်။ ထိုအခွိနလြေးမွိုးမှာ ငယကြ လာလာလညတ်တသ်ည်။ ရံခါ စွေးဝယထြှကခြှင်း၊ ဗှူးတီးပါလာသှားခွင်းမွိုး အဖောခြေါတ်တသ်ည်။ ပြီးလွှင် တခုခု စားနကြေ။ ငယလြေးကသာ အမြဲ အကုနအြကခွံလေ့ရှိသည်။ ခွို့ကို လုံးဝ အလှည့မြပေး။ ခွိုက အားနာလာသည်။ တခါတရံ အတင်းပေးမည် လုပပြါက အဲ့ဒါဆို နောကကြို အလညမြလာ၊ အဖောမြခေါတ်ော့ကြောင်း၊ သူ့ကို မခင်၍ မလာစချင်ြေ၍ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။
အခွို့ရုံးပိတရြကမြွိုးကြ
သူတို့လို စားသောကဆြိုငမြှာ ဖိတမြကြှေးနိူင်၍ အိမမြှာ ဖိတ်၍ ညစာကို ကိုယတ်ိုငခြကြပြှုတ် စီမံ ကြှေးမှေးတတသ်ည်။ ခွို ကိုယတ်ိုင် အိမခြကြြ လကရြာမို့ အပြောင်းအလဲ အဖြစ် ကိုဆှတေို့ လငမြယားလည်း ခံတွင်းတွေ့သည်။ သူတို့အိမလြို မကြီးကယွြ မခမ်းနားပမယေ့ြ အိမအြကူမရှိ၊ ကိုဆှတေို့ ငယလြေးတို့လည်း ဝိုင်းလုပဝြိုင်းစားကြနှင့ြ သိုကသ်ိုကဝြန်းဝန်းရှိသည်။
ငယလြေး နှင့ြ ခွိုတို့လည်း ညီအမရင်းပမာ ရင်းနှီးခငမြငလြာကြ၍ တိုးတိုးတိုငပြငဖြောြ ဖြစ်လာကြသည်။
တနေ့တော့ . .
“ဒါနဲ့ . . ခွို . . တခုလောကြ မေးကြည့်ခြငွလြို့ . .”
“အမလေး စကားပလျလငခြံနလေိုကတ်ာ . . မေးပါ မမရဲ့ . . ညီအမတွပေဲ ဟာ . .”
“ဟိုလေ . . ခွို တနကေုန် အလုပတ်ှမွေား၊ ကြောကြလည်း ရုံးမှာ ပငပြန်းဆိုတော့ ခွိုတို့ ညဘကကြတွော့ရော အတူ နဖြစ်ေကြလား ဟင် . . ”
“အှန် . . ဒီတိုကခြန်းသေးသေးလေးပဲဥဈစာ . . အတူမနလေို့ ဘယမြှာ နရမေလဲ မမရဲ့ . .”
“ဟုတဘြူးလေ ဟို ဟာ . . ဟိုဥဈစာ . .”
“ေဩာြ . . လငမြယား လိုးကြတာပြောတာလား . .”
“ဟယ် . . ခွိုကတော့ လုပပြှီ . . ”
“ရှင်းအောငမြေးရတာလေ . . အဲ့တာကတော့ ညတိုင်း ပဲ မမရေ . . ”
“ဟယ် . . တကယ် . . ”
“အင်းပေါ့ . . ဒါက ဝ တဲ့ အမွိုးမှ မဟုတတ်ာ . . စားရလေ စားချင်လြေ ပဲ . . လူပြကတ်ှပြေောသလို အိပပြွောစြားဝင် အစာကြလခွေေောင် ဆေးကြီးကိုး . . ”
“မမတို့ရော ဟင် . . ”
“အင်း သူက အိမမြှာမှ သိပမြနရဘေဲ . . ”
“အိမပြှနရြောကခြွိန် အတိုးခွ ခစွကြှပေါ့ မမရဲ့ . .”
” . . .”
xxxx
ငယတ်ယောကြ ခွို့ကို မှငတ်ိုင်း xxxx ကမ်းခွကေ ညမှာ လိငဆြကဆြံစဉြ ခွိုတယောကြ ကာမ အထွတအြထိပရြောကပြုံက ဖြတကြနဲ တခကြတ်ခကြြ ပေါလြာတတသ်ည်။
တနေ့တော့
“ခြို . . ”
“ဟင် .”
“မိန်းမတွကေ သူတို့ယောကြျားတွလေို ပြီး လားဟင် . .”
“ပြီးတာပေါ့ မမရဲ့ . . သူတို့ထကတ်ောင် ပိုကောင်းမယလြို့ ထငတ်ာပဲ . . ”
ဟုတလြောကသ်ည်။ ထိုညက ခွိုတယောကြ ကောင်းလှန်းပုံကို ပြနမြှငယ်ောငမြိသည်။
ငယလြေး ဘာကြောင့မြေးလဲဆိုတာ ခွိုလည်း သိနသည်ေ။ ခွိုတယောကြ အားရပါးရပြီးတာ သူကိုယတ်ိုင် မှငခြဲ့ဖူးသညပြဲ။
“မမ တကယ် မသိဘူးလား ဟင် . . ”
“မသိပါဘူး ခြိုရယ် . . မိန်းမတွကေ သူတို့တွလေို ကောင်းမှန်း မသိပါဘူး . .”
“ေဩာျ . . မမရယ် . . ”
“ဟို . . ကိုဆှကေ ဟို ဘယလြို လုပသ်လဲ ဟင် . .”
“. . .”
“ဆောရီးနောြ မမ . . ခွို လှှတကြနဲ မေးမိတာပါ . . ”
“မမလည်း ပြောစရာဆိုလို့ ဒီညီမပဲ ရှိတာပါ . . ”
အတနကြှာ စကားမဆကြ . .
ခွိုလည်း ငှိမန်မေိသည်။
“အိမထြောငကြတွော့ ကိုကိုက ၄၆နှစ်ပေါ့ . . ကလေးရလိုစိတန်ဲ့ ကြိုးစားကြရတာပေါ့ . . . သင်ျဘောကလည်း ထွကရြသေး . . . ဒါပမယေ့ြ ပြနရြောကခြွိနမြှာတော့ ခနခန နဖြစ်ေကြပါတယ် . . ”
“နောကြ သားလေး ရပြီးတော့ သိပမြနဖြစ်ေကြတော့ဘူး . . သူလည်း အရကပြဲ စွဲစွဲမှဲမှဲသောကန်တေော့တာပဲ . . ပငလြယထြဲ အမြဲသောကန်တေော့ စွဲနပြေီပေါ့ . . .
မမလည်း သားလေးတယောကန်ဲ့ လုံးခွာလညန်တေော့ စိတမြပါလှပါဘူး . . .
ခုတော့သားလည်း ၅ နှစ်ထဲမှာ၊ ကလေးထိန်းနဲ့၊ ကြောင်းကြိုပို့ ဒရိုငဘြာနဲ့ ဆိုတော့ မမလည်း အခွိနပျိုတွေ များလာပြီလေ . . ”
သှေးသားဆန်ဒ ပြနကြှှလာပြီဟု ဆိုလိုချင်မြှန်း ခွို နားလညသ်ည်။
“သူများလငမြယားတွေ တပူးတွဲတွဲ ခစွခြငကြှငန်ာနကြတော မှငတ်ော့ အားကလွာတယ် . . ကိုကိုက သိပပြူးပူးကပကြပ် မရှိလှဘူး . . . ခွိုရဲ့ . . ”
“ဒါနဲ့ . . ဟို . . ခုရော . . အတူနဖြစ်ေကြလား ဟင် . . ”
“အင်း တပါတ် ဆယရြကြ ကြာမှ တခါလောကပြါပဲ . . ”
“အဲ့တော့ရော မမ ဟို . . ဟိုလေ မကောင်းဘူးလား . . မပြီးဖူးဘူးလား ဟင် . . ”
“ပြီးတယ် ဆိုတာ ဘာမှန်းကို မသိပါဘူး ညီမရယ် . . စာထဲ ဖတဖြူးတာ၊ သူများပြောသံ ကြားဖူးတာပဲ ရှိတယ် . . ”
“အတူနရင်ေ ကိုကိုက ခန လေးဆို ပြီးသှားတာပဲ . . . တခါတလတေော့ မမ ကောင်းသလိုလို ဘာလိုလို တော့ ဖြစ်ဖူးတယ် . . သူပြီးသှားတော့ ကိုယလြည်း ဘာတတန်ိူငမြှာလဲ . . .”
ခွိ စိတမြကောင်း ဖြစ်မိသည်။ ခွိုတို့ ကောင်းကောင်းကြီး လိုးပြတာ မှငမြိပြီး မမငယတ်ယောကြ အနရခေကန်ပေုံပင် . . .
“ကိုကိုက ပညာတတပြီပီ မမ ဖြစ်နပေုံကို ရိပမြိတယ် ထငတ်ယ် . . . တလောက စကားစလာတယ် . . . သူ အရမ်းအားနာတဲ့အကြောင်း၊ မမကို သနားတဲ့အကြောင်း၊ လင့တ်ာဝန် မကြတေဲ့အကြောင်း ပေါ့ . . .”
“. . . ”
“ကုနကြုနပြှောရရင် ခွိုရယ် . . . သူက ကြေးစားကောငလြေးတယောကယ်ောကခြေါပြှီး မမဆန်ဒဖြည့ဆြည်းပေးမယ့အြကြောင်း . . .”
“အို . . ”
ခွိုပင် အထိတတ်လန့ြ ဖြစ်သှားမိသည်။
“မမ ရှကလြိုကထြှာ . . ခါးခါးသီးသီး ငှင်းပစ်လိုကတ်ယ် . . .”
“. . .”
ခွို ဘာပြနပြှော၍ အားပေးရမညပြင် မသိတော့။
“ကဲ . . မမလည်း ဘာလို့ ပြောမိနသလေဲ မသိပါဘူး . . ”
“ရပါတယ် မမရယ် . . တိုးတိုးဖောဆြိုလို့ ဒီညီအမပဲ ရှိတာ . . ”
“ကဲ . .ခွို လည်း သှားဖို့ လုပတ်ော့ . . ကြောင်းကြို နောကကြလွိမ့မြယ် . . မမ ကားလှမ်းခေါလြိုကတ်ော့မယ် . . ”
xxxx
ခွို တယောကြ နဖူးပေါလြကတ်င် အတွေးနယခြွဲ့နရပြေီ။ မိမိတို့ နေ့တိုင်း လိုးနေ၊ ခံနေ၊ ပြီးနကြတောတောင် ဝသှားသည် မရှိ။ စားပြီးရင်း စားချင်ြ ဖြစ်နတေုန်းပင်။ စားရသည့ကြလေး ပိုငတ် ဆိုသည့စြကားအတိုင်းပင်။
မမငယန်ရောမှာ ခန ဝငန်ကြညေ့မြိသည်။ ပြည့စြုံကြှယဝြသောင်ှား လငရြှိလကြန်ှင့ြ အလိုးမခံရ၊ ကာမသုခ မခံစားရဆိုလွှင် ခွို ရူးသှားနိူငသ်ည်။
နီးစပရြာ ယောကြြားတယောကယ်ောကန်ှင့ပြင် အလိုးခံမိမည် ထငသ်ည်။ မမငယလြို သူ့ယောကြြားကိုယတ်ိုငကြ ခွင့ပြှုသညကြိုပင် ငှင်းဆနန်သညေ့ြ သဈစာရှိမှုကိုတော့ လေးစားမိသည်။ သနားမိသည်။ ကူညီလိုလာသည်။
ကြောကြ ခွို့ ဆောကဖြုတန်ှင့ြ ကိုယလြုံးတီးအလှကို ပြချင်ြ ကြှားချင်သ်ည့ြ စိတမြွိုး၊ ခွို နှင့ြ လိုးတာ သူများမှငလြိုသည့ြ စိတမြွိုး ရှိသလို၊ အဲ့လို လုပတ်ာ သာယာတတသ်ညကြို ခွို သိသည်။ ခွိုပင် သာယာသလို ဖြစ်တတသ်ညပြဲ။ ထို စိတမြွိုးကို exhibitionism ဟု ဆေးပညာ၌ ခေါကြှောင်း သိထားသည်။
ယခု ကြော့ကြို မမငယအြား ပေးလိုးပါက မညသ်ို့ ရှိမညန်ည်းဟု တွေးမိသည်။ သဝနတ်ိုစိတမြရှိဘဲ အနည်းငယရြငဖြို စိတလြှုပရြှားလာမိသည်။ ကြော့အြပေါြ ယုံကြညတ်ာ၊ ခစွတ်ာလည်း ပါသည်။ မမငယကြို ခငတ်ာ၊ သနားတာလည်းပါမည်။ သချောတာက ဖောကပြှနခြှင်းမဟုတဘြဲ သှေးသားကိဈစသကသ်ကမြှန်း သိနသေောကြောင့ြ သဝနတ်ိုစိတ် မရှိတာ ဖြစ်မည်။ မိမိကိုယတ်ိုင် threesome နှစ်သကသ်ည့ြ cuckqueen များ ဖြစ်နပလေား သံသယ ဖြစ်မိသည်။
တသကလြုံး မိမိအပေါြ သဈစာရှိလာခဲ့သည့ြ ကြော့ကြို အပြောင်းအလဲ အသဈတဈခု ပေးလိုသည်။ ရုံးမှ ဝနထြမ်းကောငမြလေးများ၊ မဟုတတ်ယုတ် မိန်းမလညမြွားနှင့ြ ကြယရြာ တွေ့မှာထကစြာလွှင် မမငယန်ှင့ြ မိမိမကြစြိအောကမြှာပင် လိုးကြ ဆောကြှသညကြ ပိုစိတခြရွကြောင်းတွေးမိသည်။ ပြီးတော့ . . မမငယကြ ဖောကလြှှဲဖောကပြှန် လုပမြည့အြစားထဲက မဟုတ်။ လိငကြိဈစမှလှှဲ၍ အစစအရာရာ မိမိတို့ထကြ သာလှနပြှည့စြုံသူတွေ။ နောကဆြကတ်ှဲ ပြသနာ ပူစရာ မလိုသညမြှာသချောသည်။ သူ့ယောကြြားကလည်း ကြောရြဲ့ ဘော့ဈ။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း အပထြားသည်၊ ခွင့ပြှုထားသညပြဲ။ ကူညီပေး၍ ကြေးဇူးတောင် တင်ဦးမည် ထငသ်ည်။ ကြော့ရြှေ့တကလြမ်းအတွကပြင် အလားအလာ ကောင်းနိူငသ်ည်။
ရောဂါဆန်းများ ထူပြောသည့ခြတ်ကောလထဲတွင် မမငယတ်ို့လို လူကုံထနတ်ှကေ ပိုစိတခြရွသည်။ တဆိတရြှိ ဘနကြောကသ်ှားလိုကြ၊ စလုံး သှားလိုကန်ှင့ြ ခကြကြပ် လုပန်ကြသေူတွေ။
“အင်း . . ငါ့ဟာငါတော့ စွတသ်ချောနလေိုကတ်ာ . .”
“မမငယကြို ဘယလြို ပြောရမှာလဲ . . မမ နဲ့ ခွို့ယောကြြားကို ပေးလိုးမယလြေ” ဟု ပြောရမှာလား . . “ပါးထရိုကန်မှဒေုကျခ” ဟု တွေးရင်း ခွို ပြုံးမိသည်။
xxxx
“သဇင် HD တဲ့ မမရေ . . ကြောင်းကြိုလာတဲ့အထဲက အမကြီးတယောကပြှတာ . . ခွိုလည်း ဖုန်းထဲ ကူးလာခဲ့တယ် . . ဒီမှာ ကြည့်ြ . . ”
ခွိုကတော့ ပြတလြပန်သေူမဟုတသ်ဖြင့ြ သာမနကြာလွှံကာသာ ကြည့်သ်ောင်ှား ဒီပြကြကတ်ှကေ ငတပြှတန်ရှောသူ ငယလြေးအတွကတ်ော့ နဂိုကမှ ဖြဲမီးလို တမှေ့မှေ့လောငကြွှမ်းနရောမှ ယမ်းပုံထဲ မီးပြားကသွည့ပြမာ . .
စိတထြဲ သရိုးသရီ ဖြစ်လာမိသည်။
xxxx ကမ်းခွမှော ခွိုတို့ လိငဆြကဆြံသည့မြှငကြှင်းကိုလည်း ပြနမြှငယ်ောငလြာမိသည်။ အဲ့ဒီနောကပျိုင်း ခွိုနှင့လြည်း တို့ထိတို့ထိ လငမြယားကိဈစပြောဖြစ်ကြတော့ တသကလြုံး ခွိုးနှိမ် မှိုသိပထြားသမွှ ဒီမှာဘကပြဲ အတွေးရောကန်တတေသ်ည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ဆိုပဲ . . . ကောငမ် ညည်းနေ လိုကတ်ာ”
“ဟုတလြို့လား ခွို ရယ် . . တကယရြော အဲ့လောကကြှီး ကောင်းလို့လား . . ”
မိမိတို့အားရပါးရ လိုးတာ မှငဖြူးထားလကြန်ှင့ြ ခုလို မေးသညဆြိုတော့ မမငယ် အတောကြှီးကို စိတဝြငစြားနတော သချောလှန်းနပြေီ။ ကြောန်ှင့ြ ပေးလိုးရန် အထိ ခွို ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။
“တကယကြောင်းလို့ ပေါ့ မမရဲ့ . . ဟီး ”
“တခါတလေ စိတလြှှတကြိုယလြှှတ်၊ ပတဝြန်းကငွအြသဈ ဆို ပိုတောင် ကောင်းသေး”
“ဘယလြို ဘယလြို ”
“ေဩာြ . . နေ့တိုင်း အိမမြှာ လုပန်ကထွေကြ အရငတ်ခါ xxxx ကမ်းခွခရေီးထွကတ်ုန်းကဆို စိတလြှှတကြိုယလြှှတ် တနေ့ထဲ ၃ ခါတောင် ဖြစ်သှားသေးတာ . . . ခြ ခြ”
ခွိုကလည်း အူမှူးမှူးနှင့ြ ခပကြှှားကြှားပြောလိုကမြိသည်။
“အယ် အဟုတ် . .”
ငယလြေး တခကြြ ငိုငသ်ှားသည်။
“အဲ့ဒီတုန်းကလေ . . ” ဟု အစခွီကာ မတောတ်ဆ ဖငပြေါသ်ှားသည့အြကြောင်း၊ ကြောကြ စိတလြှုပရြှားပြီး တခါလုပဖြစ်ကြောင်း၊ ရထေဲမောတ်ောဆြပဖြစ်သည့အြကြောင်း၊ ဝရံတာမှာပင် တခွီပြီးသှားကြာင်း၊ ညဘကလြည်း တခွီအလုပဖြစ်ကြာင်း၊ နှစ်ဦးသား ရငဖြို စိတလြှုပရြှားပြီး အတွေ့အကြုံသဈမို့ ပိုကောင်းကြောင်း အတိုခွုပ်၍ ပြောပြလိုကသ်ည်။ သူတို့မှငသ်ှားသည့ြ အခွီကိုတော့ ခပပြါးပါးလေးပဲ အကဉွြးရုံးလိုကသ်ည်။
“. . .”
ငယလြေး စိတဝြငတ်စား နားထောငသ်ည်။
“ခွိုက ပြင့လြင်းတယန်ောြ . . အဟင်းဟင်း . . ”
ခွို အားတင်းလိုကသ်ည်။
“မမ”
“. . .”
“ဟိုလေ . . မမရော မကောင်းကြည့်ခြငွဖြူးလား ဟင် . . . ခွို့ကို စိတမြဆိုးနဲ့နောြ . . ”
“ကောင်းကြည့်ခြငွပြါပြီတဲ့ . . . ဘယလြို လုပရြမှာလဲ . . . မမ ဘဝက ဒီလောကပြဲလေ . . မုဆိုးမ တခုလပ် လိုပဲ . . အို . . အဲဒီထကတ်ောင် ဆိုးပါတယကြှယ် . . ”
“ခွိုလေ မမကို ကူညီချင်မြိတယ် . . မမ စိတမြဆိုးနဲ့နောြ . . ခွို တခု ပြောကြည့်မြယန်ောြ . .”
“စိတမြဆိုးပါဘူးလေ . . . ဘာလဲ . . ကိုဆှေ ပြောသလိုလား . . တောပြါ ညီမရယ် . .”
“မဟုတပြါဘူး မမရဲ့ . . အဲ ဟုတသ်လိုလိုပဲ လို့ ပြောလို့တော့ရမယ် ထငတ်ယ် . . . ”
“ဘယလြို . . မဟုတဘြူး . . ဟုတတ်ယ် နဲ့ ရှုပန်တောပါလား . . ”
“ေဩာြ . . ဒီလိုလေ . . . ကိုယမြသိတဲ့ လူစိမ်း ကြေးစား မဟုတပြါဘူးလို့ . . ခွို့ ယောကြြားနဲ့ ဆိုရငရြော ဟင် . . .”
“ဟင် . . ခွို . . ဘယလြို . . အို . . မဟုတတ်ာ . . မဟုတတ်ာကြာ . .
ခွို ဘယလြိုများ တွေးပြီး ပြောလိုကတ်ာလဲ . .
ကိုကြောြ နဲ့ တို့တွကေ ရိုးရိုးသားသားပဲ မောငန်ှမတွလေို ဥဈစာ . . ”
ပြောရင်းနှင့ပြင် ကြောြ၏ ယောကြြားပီသ ကနွြးမာ သနစြှမ်းသည့ြ ခန်ဓာကိုယ်၊ အရင်းသိမအြဖြားတုတ် တောင့တ်င်းသည့ြ လိငတ်ံ၊ ဦးခွှန် လုံးဝန်း ပြီး လိငတ်ံထကြ ကားထွကန်သညေ့ြ ထိပဖြူးကြီးက အတွေးထဲ ပေါလြာသေးသည်။
ဆီးခုံချင်ြး တဖြောင်းဖြောင်းနှင့ြ ရိုကအြောင် ဆောင့အြားကောင်းလှသည့ြ ခွနအြားမွိုးကို မှငယ်ောငမြိသည်။
“ခွို နဲ့ မမနဲ့က ညီအမတွလေိုပါပဲ မမရယ် . . မမ စိတဆြင်းရဲရင် ခွိုလည်း မကြည့်ရြကဘြူး၊ မပြောဘြူး။ မမပြောရြင် ခွိုလည်း ပြောမြိမှာ . . .”
“. . .”
“ဒီကိဈစက အိမထြောငသ်ညမြှာ ရှကစြရာလို့ မမှတပြါနဲ့ မမရယ်၊ သှေးသားနဲ့ တညဆြောကထြားတာပဲ။ လူတိုင်း လိုအပတ်ာပဲ။ မမမှာ အရာရာ ပြည့စြုံနပြေီးသား၊ ဒီတခုလေး လိုအပန်တော ခွို လည်း ကူညီလို့ရတာ ကူညီပေးချင်တ်ာပါ . . . တခွားဘာအနှောငအြဖြဲ့မှ မပါပါဘူးမမ . . .”
“. . .”
“မမ ကို ကောင်းဖူးစချင်ေတ်ယ်၊ ပြီးတယဆြိုတာ ဘယလြိုမွိုးလဲ ဆိုတာ သိစချင်ေတ်ယ် . . .”
“. . .”
“မမ . . . လာ သှားကြစို့ . . . မမ မကြိုကရြင် ခုန ခွိုပြောတာ အကုနပြှနရြုပသ်ိမ်းပါတယန်ောြ မမ . . .”
“ပြောခဲ့တာ အကုနမြေ့ပြီး နဂို အတိုင်းပဲ ပြနန်ကြစေို့ . . .”
xxxx
တကယတ်မ်းကတွော့ ငယလြေး ဘယလြိုမှ မမေ့နိူငတ်ော့။ အတွေးထဲ ခွာခွာလညန်ပြေီ။ ခွိုတို့ လငမြယား ခစွရြညလြူးနပေုံတွကေို ကြကကြှကကြှင်းကြင်း ပြနမြှငယ်ောငလြာသည်။ ခွို့နရောမှာ ငယလြေး ကိုယတ်ိုင် အစားထိုးကြည့်မြိပြီ။ ကြော့ြ လိငတ်ံကြီးနှင့ြ မိမိ အင်ျဂါ တွဲလကြြ မှငမြိသည်။ ထိပဖြူးကြီးကို ရငခြုနမြိသည်။
အားရပါးရအောပြှီး ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားသညဟြု မှန်းကြည့်မြိသည်။
ယခု ခွိုကိုယတ်ိုငကြပင် လိုလိုလားလား ကမ်းလှမ်းလာသည်။ xxxx ကမ်းခွမှော ကြောတ်ို့ လိငဆြကဆြံတာ မှငပြှီးကတည်းက ကိုဆှကလေည်း ကြေးစားလူစိမ်းနှင့တ်ောင် ခွင့ပြှုထားခဲ့သညပြဲ။
ကြောတ်ို့နှင့ြ ရင်းနှီးအောငပြင် သူဖနတ်ီးခဲ့သညဟြု ထငသ်ည်။ ကြောန်လတေဆြိုသည့ြ ယောကြြားပီသသည့ြ သူနှင့သ်ာဆိုလွှင် . . .
အို . . .
xxxx
တနေ့ မမငယတ်ယောကြ ကိုယလြကမြအီမသာ နမကေောင်း ဖြစ်သဖြင့ြ အထူးကုဆီ သှားပြဖို့ ခွို အဖောလြိုကသ်ှားပေးသည်။ သှေးပေါငအြနည်းငယတ်ကသ်ညမြှ လှှဲ၍ ဘာမှ ရောဂါ မယမြယရြရမရှိ။
စိတခြမွြးသာအောငန်ရနေန်ှင့ြ ကိုယလြကလြှုပရြှားမှု တခုခု လုပရြနသ်ာ ညှှနကြှားခဲ့သည်။
အပြနလြမ်းတွင် . .
“ညီမလေး ခြို . . ”
“ဟင် မမ”
“ညီမ သသခွေောခွာ စဉြးစားပြီးသားလားဟင် . .”
“ဘာကိုပြောတာလဲဟင် မမ”
“ဟိုလေ . . ကြောျ နဲ့ မမ ဆိုတာလေ . . ”
“ေဩာျ . . ဘာများလဲလို့ မမရယ် . .
မမ စိတမြွားဆိုးသှားလားလို့ ခွိုက ထငန်တော . . ” “ခွို ပြောပြီးသားပဲ . . . မမ ပြောရြင် ခွို ပြောမြှာပါလို့ . . .”
“မုန့သ်ာ ဝစေားနိူငမြယ် အခစွတ်ော့ ဝမစေားနိူငဘြူး ဆိုတဲ့စကားရှိတယမြလား . . .”
“ဒါက အခစွမြှ မဟုတတ်ာပဲ မမရယ် . . . တယောကလြိုအပတ်ာ တယောကကြ တတန်ိူငသ်လောကြ ကူညီပေးတဲ့ သဘောပါ . . . မမမှာလည်း ကိုတငအြောငဆြှေ ရှိနတောပဲ။ မိသားစုရှိတာပဲ။ ခွိုတို့မှာလည်း မိသားစု ရှိုကြတာပဲ။ ဘယသ်ူက ကိုယ့မြိသားစုကို အပျိုကြဲခံမှာလဲ . . ”
“မမကလည်း ကြောလြို ပမှှားလေးကို ခစွလြာမှာမှ မဟုတတ်ာ၊ မစိုးရိမပြေါင် . . .”
“ပမှှား မဟုတပြါဘူးကြယ် . . အဲ့လို မပြောပါနဲ့ . . ”
“စ တာပါ မမရယ် . . ”
“. . .”
“အဲဒီတော့ . . .”
“အင်း . . . ”
ငယလြေး ခေါင်းငုံ့ထားမိတော့သည်။
မကြန်ှာလှှဲထားရင်း
“ကြောကြရော . . ဟို . . ဟိုလေ . . မမကို လကခြံပါ့မလား . . . မမက ခွိုလောကမြှမလှတာ . . ”
“အမလေး မမရယ် . . . မမက အကိတကြှီး . . ခွိူ့ထကြ အပုံကြီးလှတယ် . . . သူတို့ ယောကြြားတွမွေား မကြိုကဘြူးရယလြို့ ရှိပါ့မလား . . .”
xxxx
“ဘာ !!! ”
“ခြို ဘာပြောတယ် ”
ကြောြ ဒေါသတကြီး ထအောသ်ည်။
ခွို လန့သ်ှားသည်။
မမငယတ်ယောကြ တခါမှပင် မပြီးဖူးကြောင်း၊ သူ့ယောကြြားက လိငစြိတအြားနည်း၍ ဆယရြကန်ေ၍ တခါ မလိုးဖြစ်ကြကြောင်း၊ ကိုတငအြောငဆြှကြေီးက သုတလြှှတမြှနကြှောင်း ပြောပြပြီး . .
“ကို မမငယလြေးကို လိုးပေးလိုကပြါလား ဟင် . . ”
ဟု ပြောလိုကရြာ ခုလို ထ အောခြှင်း ဖြစ်သည်။
“သူ့မှာ လငင်ုတတ်ုတန်ဲ့၊ သူ့လငမြလိုးပေးနိူငတ်ာနဲ့ ကြာကူလီ ရိုကပြှီး ဝငလြိုးရမှာလား . . . ကို အဲ့လောကြ အောကတ်န်းမကဘွူး ခွို . .”
“ခွိုကရော ကိုယ့ယ်ောကြြားကို အဲ့လောကတ်ောင် အထငသ်ေးတာလားဟင် . . ”
“သူများကို ပြချင်တ်ာ၊ သူများမှငအြောင် လုပခြငွတ်ာ အထိက ကိုသာယာမှု ရှာတာ မှနပြါတယ် . . . ရငဖြိုစိတလြှုပရြှားပြီး ကို နဲ့ ခွို ပိုကောင်းဖို့ကလှှဲလို့ တခွားဘာစိတမြရှိဘူး ခွို . .
ကိုက တနှာရူး၊ နှာဗူး၊ ကြာကူလီ၊ ဒုသနသော မဟုတဘြူး . . .”
“ဟို . . . ဟို . . ခြို ရှင်းပြပါ့မယ် . . ကိုရယ် . . ခြို စကားပြော လောသှားလို့ပါ . . .”
“ဒီလို ကိုရေ . . .” အစ ခွီကာ မမငယ် အိမထြောငကြမွှ စ၍ ယခုခွိနထြိ မကောင်းဖူးကြောင်း၊ ပြီးတယဆြိုတာ ဘာမှန်းပင် မသိကြောင်း၊ အရငကြတော့ ကလေး ရရေးနှင့ြ ကလေးရပြီး ကလေးနှင့ြ လုံးခွာလညန်ေ၍ အရေးမပါလှသောလြည်း ယခု ကလေးက ကြောင်းနရှယ်ေ၊ ကလေးထိန်း၊ အိမဖြောြ၊ ဒရိုငဘြာ တို့ဖြင့ြ သူ့မှာ အခွိနပျိုတွေ ထွကလြာသညဟြု ပြောကြောင်း၊ လိငစြိတ် ပြနကြှှလာတာဟု ဆိုလိုပုံရကြောင်း၊ ကိုဆှကေ သူ့အားနည်းခကြအြတွကြ ကြေးစားနှင့ပြင် ပေးလိုးချင်ကြှောင်း၊ မမငယကြ ခါးခါးသီးသီးငှင်းကြောင်း၊ မနကကြတော့ နမကေောင်းသဖြင့ြ အထူးကု သှားပြရာ ရောဂါ မယမြယရြရ မရှိဘဲ ကိုယလြကလြှုပရြှား ကနွြးမာရေး လိုကစြားရနသ်ာ ညှှနကြှားကြောင်း၊ ခမဲလိုနတောဖြစ်မည် ထငကြှောင်း အရှညကြှီး ရှင်းပြရလသည်ေ။
“မမငယကြို မှငတ်ော့ သနားမိလို့ပါ . . သူလိုနတော ဘာဆိုတာ ခွို သိတယ် . . ကူညီချင်မြိလာတယ် . . ကိုလည်း အပြောင်းအလဲ ဆောကဖြုတအြသဈ လိုးချင်မြယ် ထငလြို့ပါ . . . ခွို တတန်ိူငသ်လောကြ လကဆြောငပြေးတာပါ . . ”
“ကို့ကိုလည်း ယုံကြညပြှီးသားမို့ပါ . . . ခွို့ကြယရြာမှာ ဖောကပြှနတ်ာမွိုးမှ မဟုတတ်ာ . . ခွိုကိုယတ်ိုင် ခွင့ပြှုတာပဲ ဥဈစာ . . ”
“တလကစြတည်း . . ခွို့ကို အထငလြှှဲမှာစိုးလို့ ကြိုပြောထားမယန်ောြ . . ကြော့ကြို ခုလို တခွားမိန်းမနဲ့ ခွငပြှုတာ ခွိုလည်း တခွားယောကြြားနဲ့ ဖြစ်ချင်လြို့ ခွင် ဆငတ်ာလို့တော့ လုံးဝ လုံးဝ မထငလြနေဲ့ . . ”
“စိုးရိမမြယ့ြ စိုးရိမ် ကို့ကိုသာ ခွို စိုးရိမတ်ာ . . . ကိုမဝမှာ စိုးလို့သာ အဝ ကြှေးထားချင်တ်ာ . . ”
“. . .”
ကြောကြား သိကျခာထိတော့ အနည်းငယ် လှုပလြှုပရြှားရှား ပေါကကြှဲမိသောလြည်း ခုလို အကြိုးသင့အြကြောင်းသင့ြ ရှင်းပြတော့လည်း လကခြံမိသည်။
သို့သောင်ှား အိုကစြကလငခြံကာ . . .
“ကို စဉြးစားဦးမယ် . . . ” ဟု ခပတ်ညတ်ည် အနိူငပျိုင်းထားလိုကသ်ည်။
xxxx
တငအြောငဆြှနှငေ့ြ မိမိငယတ်ို့
နောကတ်ခွီလည်း ထုံးစံအတိုင်း ကိုဆှကေ တကထြှကဖြစ်ရာမှ ယခငအြတိုင်း စကားစရာ . .
ကိုကိုပြောသည့ြ ကြေးစားတော့ ငယလြေး လုံးဝ ရှံကြောင်း၊ ခွိုက လိုလိုချင်ခြငွပြင် ကူညီလိုကြောင်း၊ သူ့ယောကြြားကို ပြောပြတော့ ယခုလို အခွအနေရှေိကြောင်း ပြောပြလိုကသ်ည်။
“ငယလြေးကတော့ ကြောန်လတေဆြို လကခြံတယမြလား . . ”
“. . .”
“ကိုကို အစကတည်းက ငယလြေးကို ကြောန်လတေန်ဲ့ ပေးနချင်ေခြဲ့တာ၊ စိတကြူးရှိပြီးသားပါ . . ဘယကြစပြော၊ ဘယလြိုဖနတ်ီးရမယမြှန်းမသိလို့ ငယလြေးတို့ချင်ြးရင်းနှီးအောင် စောင့န်တော . . .”
“. . .”
“ဒီအထိရောကလြာပြီ ဆိုတော့ ကနွတ်ာ ကိုယ့တ်ာဝနပြေါ့ . . . ငယလြေး တောတ်ယ် . . ဆုံးဖြတတ်ာ မှနတ်ယ် . . ”
“ငယလြေး ရှေ့ခရီး ရဲရဲ ဆကဖြို့သာ ပြငထြား . .”
“ကိုကိုလည်း ဝမ်းသာပါတယ် ငယလြေး . .”
“. . .”
xxxx
“ကဲ . . ညီ . . ကိုယတ်ို့ ယောကြြားချင်ြး ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပဲ ပြောမယကြှာ . . .”
“ကိုယ့ြ မိန်းမ ငယလြေးကို ညီ့ မိန်းမ နရော ခန အစားထိုးပြီး အတူနပေေးဖို့ပါ . . . ညီ့ဆီက အကူအညီတောင်းတာပါ . . .”
“ဟိုလေ အကို . . ကြှနတ်ောြ . .”
“ညီတို့ လငမြယားကြား အခကအြခဲ ရှိလို့လား . . .”
“အဲ အင်း မဟုတ် . . မဟုတပြါဘူး အကို . . ခွိုက ခွင့ပြှုပါတယ် . . . သူကိုယတ်ိုငကြ တိုကတ်ှန်းနေ တာပါ . . ”
“ဒါဆို . . . ဘာလို့ . .”
“ငယလြေးက ခွို့လောကြ မလှ လို့များလား . . ဆှဲဆောငမြှု မရှိလို့လား . . ညီ စိတမြသန့လြို့များလား . . ”
” အာ . . အဲ . . မဟုတပြါဘူး အကို . . .အဲ့ဒါတွေ တခုမှ မဟုတပြါဘူး . . ဟို . . ဒု သ န သော လေ . . အိမထြောငရြှငမြိန်းမ တယောကဆြိုတော့ ကြှနတ်ောြ လူမှုရေး မဖောကပြှနခြငွဘြူး အကို . .”
“အင်း . . ဒါဆို ကိုယပြှောမယ် . . ငယလြေးက လငရြှိမယား မှနတ်ယ်။ အဲ့ဒီလငကြ ဒီမှာ၊ လငကြိုယတ်ိုငကြ မစွမ်းဆောငန်ိူငလြို့ စွမ်းဆောငပြေးနိူငမြယ့လြူကို ကိုယတ်ိုငကြိုယကြွ ခွင့တ်ောင်းနတော . . . ဘာလူမှုရေး ဖောကပြှနတ်ာ ဖြစ်မှာလဲ . . .
ကိုယကြိုယတ်ိုင် အပပြေးနတောပဲ . . .”
“ပြီးတော့ ညီတို့ အိမထြောငရြေး ထိခိုကမြယ့ြ ကိဈစမွိုး မဖြစ်ဖို့ ငယလြေးကို ကိုယ် တာဝနယ်ူပါတယ် . . ညီတို့ ရပခြငွတ်ဲ့ အခွိနရြပ်၊ ညီမလေးခွို မသိဘဲ၊ ခွင့ပြှုခကြမြရှိဘဲ ငယလြေးဘကကြ လုံးဝ မဆကသ်ှယစြရဘေူး . . .”
“. . .”
“အင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီ့ စိတဓြာတကြို ကိုယလြေးစားပါတယ် . . သူများတွလေို ကြာကူလီရိုကခြငွတ်ဲ့ ကာမဘီလူးတွေ များတဲ့ခတ်ကြေီးမှာ ညီကို respect ပေးပါတယ် . . အထငကြှီး လေးစားပါတယ် . .”
“ကဲ ကဲ လာ . . ခွင့ပြှုဦး ညီ . . ကိုယပြှနမြယ် . . ”
xxxxx
“ခြို . . ”
“အင်း . .”
“ကိုဆှကြေီးက ကို့ကို လာပြောတယ် . . သူ့မိန်းမနဲ့ အတူနပေေးဖို့ . . သူ ခွင့ပြှုကြောင်း၊ သူမစွမ်းတော့လို့ ကူညီပေးဖို့၊ ခွို့ခွင့ပြှုခကြမြရှိဘဲ၊ ခွိုမသိဘဲ ကို့ကို မဆကသ်ှယဖြို့ ငယလြေးကို သူတာဝနယ်ူကြောင်း တွရေောပေါ့ . . .”
“ကိုကလည်း . . ခွိုပြောပြီးသားပဲ . . ကူညီပေးလိုကပြါဆိုမှပဲ . .”
“ဒါပမယေ့ြ ကို့စိတထြဲ . ခွို့အပေါြ သဈစာဖောကသ်လိုများ . .”
“နိူး နိူး ဆရာ . . ခွိုမသိဘဲ တခွားမှာ ရှပိုးထိုးမှ ဖောကပြှနတ်ယ် ခေါတ်ာ . . .
ခုဟာက ခွိုကိုယတ်ိုင် လိုလိုချင်ခြငွြ ခွင့ပြှုတာပါ . .”
“ကို့ကို ခွို ခစွတ်ယ် . . . ယုံလည်း ယုံတယ် . . ”
“ခုလို မမငယ် တယောကြ လငစြိတသ်ားစိတ် ပြနကြှှလာရတာ xxxx ကမ်းခွမှော ခွိုတို့လိုးပြခဲ့ကြတာကိုး . . . ကို စခဲ့တဲ့ ဇာတလြမ်း ကိုပဲ အဆုံးသတပြေးလိုကပြါ . . .
ကို ပြောရြင် ခွိုပြောမြှာပါ . . ခွို့ရှေ့မှာ လိုးကြတာမွိုး ခွိုလည်း ကြည့်ခြငွတ်ယ် . . .”
“ဒါဆို ကိုဆှကြေီးကို အနကြယလြကြတော့ ယကဈြ လိုကတ်ော့မယ် . . .”
“ကိုဆှကေို ယကဈြ ပြီးရင် မမငယကြို ယကြ ပေးပတေော့ ကိုရေ . . .”
xxxx
တခုသော စနနေေ့ နေ့လညမြှာ . . .
ကိုဆှတေို့ နဲ့ ခွိုတို့ လငမြယား စားသောကဆြိုင် တခုတွင် စားသောကကြှရင်း . . .
ကိုဆှကေ အစည်းအဝေးတခု ဖြင့လြှဈသည့အြတိုင်း . .
“ကဲ အားလုံးရှေ့မှာ ရှေ့မကြန်ှာ နောကထြားပြီးပဲ ပြောပါမယ် . . .
တယောကန်ဲ့ တယောကြ ရင်းနှီးခငမြငန်ကြပြေီးသားမို့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပဲ ပြောကြတာပေါ့ . . . ”
“ကိုယတ်ို့က အိမထြောငပြှုတာ နောကကြကြှတယ် . . ငယလြေးကလည်း ကိုယ့ထြကအြများကြီးငယတ်ယ် . .
ခုဆို ကိုယကြ လင့တ်ာဝန် မကြဘေူးဆိုပါတော့ . . ငယလြေးကတော့ ဇနီးအလိမျမာလေးမို့ ကိုယ့အြပေါြ သဈစာရှိရှိနမှန်ေး သိပါတယ် . . ”
“ဒီမှာ ဝနခြံစရာ တခုလည်း ရှိပါတယ် . .
xxxx ကမ်းခွမှော ဒီက ညီတို့ လငမြယား ဆကဆြံနကြတော မကြဝြါးထငထြင် မှငခြဲ့ကြဖူးတယ် . . ”
ငယလြေး ခမွာ ရှကလြှန်းရှာ၍ ခေါင်းကို တွငတ်ှငကြှီး ငုံ့ထားလသည်ေ . .
ကြောြ နှင့ြ ခွို တို့ကလည်း အံ့ဩယောင် ဟနဆြောငလြိုကသ်ည်။
“အဲ့ဒီနောကြ ကိုယ့ကြိုကိုယ် အားမလို အားမရ ဖြစ်လာတယ် . .
ဒါပမယေ့ြ အသကအြရှယ်၊ ကနွြးမာရေးအခွအနေအရေ ဘာမှမှ မတတန်ိူငတ်ော့တာပဲ . . ”
“နောကပျိုင်းမှာတော့ ငယလြေးကို အရမ်းသနားလာမိတယ် . . မတရား ခွုပန်ှောင် သိမ်းပိုကထြား သလိုလည်း ခံစားမိတယ် . . ဒီကညီမလေး ခွိုနဲ့ သကတ်ူရှယတ်ူ အိမထြောငသ်ည် မိန်းမတယောကအြနနေဲ့ ခွို့လိုပဲ ခံစားဖူးစချင်ေတ်ယ် . . .”
အာခေါငခြှောကသ်ှားသဖြင့ြ ခွကထြဲမှ ဝီစကီကို တကြိုကြ မော့လိုကသ်ည်။ ပြီးမှ . .
“ကိုယ် အမွိုးမွိုး စဉြးစားမိပါတယ် . . . ကြေးစားကောငလြေး တယောကယ်ောကန်ဲ့ ဖနတ်ီးပေးဖို့က အစ ပေါ့။ အိမထြောငရြေး လူမှုရေး၊ သိကျခာပိုင်းဆိုငရြာ နောကဆြကတ်ှဲ ပြသနာတွေ အမွိုးမွိုး ကြောကရြပြနပြါတယ် . . .”
“လိမျမာတဲ့ ငယလြေးကလည်း ခါးခါးသီးသီး ငှင်းပါတယ် . . ငယလြေးသာ ဆန်ဒရှိရင် နောကပြှသနာ နောကရြှင်း၊ ငယလြေးအလို ဖြည့ဆြည်းပေးမိမှာပါ . . .”
“ခု ဒီက ညီတို့ လငမြယားကိုတော့ ကိုယ့ည်ီရင်း ညီမရင်းလိုမွိုးမို့ ယုံကြညတ်ယ် . . . အားကိုးတယ် . . ညီတို့ဆီမှာ ငယလြေးကို ကိုယကြိုယတ်ိုင် အပခြငွပြါတယ် . . .”
ငယလြေးကား ခေါင်းလုံးဝ ပြနမြဖောတ်ော့။ လကဖြဝါးနှစ်ခုကို အကြောင်းမဲ့ ပြတန်လသေည်ေ။
“ညီလေးကိုလည်း ကိုယကြ အကူအညီတောင်းတာနောြ . . . ကိုယတ်ို့ ကမပြဏီက ဝနထြမ်းမို့ ဖိအားပေးတာမွိုး မဟုတပြါဘူး . . .”
“ဟုတကြဲ့ပါ အကို . . ”
“ခုရှုပမြှ နောငရြှင်း တခါတည်း ပြောမယ် . . .”
“ညီမလေး ခွို မသိဘဲ၊ ညီမလေး ခွင့ပြှုခကြြ မရှိဘဲ သူ့ခငပြှန်းကို မဆကသ်ှယဖြို့၊ သူ့ခငပြှန်းက ဆကသ်ှယခြဲ့ရငလြည်း လကမြခံဖို့၊ ငယလြေးကို ကိုယကြပဲ တာဝနယ်ူ အာမခံပါတယ် . . .”
“ညီမလေး ခွို ခွင့ပြှုသလောကပြဲ ရမယ် . . . ညီမလေးက ရပ် ဆိုတာ နဲ့ ရပရြမယ် . . ဘာကြောင့ြ ညာကြာင့ြ အကြောင်းပြခကြြ မရှိစရဘေူး . . . ညီမလေးက အဓိက ပဲ . . . ”
“ငယလြေးလည်း အဲ့ဒါ သိတယန်ောြ . . အဲဒီတခကြကြို စည်းဖောကရြငတ်ော့ ကိုကို ကိုယတ်ိုင် ငယလြေးကို ရဲစခန်း အပမြှာ . . .”
“ငယ် . . . ကဲပါ . . ခေါင်းမော့ပါဦး . . . အဲ့တခကြကြို ညီမလေးရှေ့မှာ ကတိပေးလိုကြ . . ”
ငယတ်ယောကြ ခွို့ဆီ တခကြြ ပင့ကြှည့သ်ည် . .
ခြိုက အားပေး ပြုံးပြသည် . .
အသံထွကမြလာ . .
ပြောလိုကလြေ ငယလြေး . .
“အင်း . . ဟုတ် ဟုတ် . . .”
“သချော ပြောလိုကပြါ ငယလြေးရဲ့ . . .”
“ရပါတယ် ကိုဆှေ . . မမ အနခကေန်ပြေီ . . မမကို ခွို ယုံပြီးသား . . . ညီအမတွပေဲ ဥဈစာ . . .”
ပြောရင်း ခွိုက ထိုငခြုံကိုရှှေ့ကာ မမငယဘြေး ကပထြိုင်၍ မမငယကြို လှမ်းဖကထြားလိုကသ်ည်။
မမငယကြ ခွို့ရငခြှငထြဲ ခေါင်းဝှကကြာ ရှိုကင်ိုမိလပြေီ။
“အင့ျ အဟင့ျ . ရှှတ် ရှှတ် ”
” ေဩာြ . . အရေးကြီးတာ တခုတော့ ကနွသ်ေးတယ် . . ကိုယ် ငယလြေးကို ခွင့ပြှုတာကတော့ အကန့အြသတမြရှိဘူး ဆိုတာပေါ့ . . . ငယလြေး ပြောသ်လောကြ . . .ညီတို့ ညီမတို့ ခွင့ပြှုသလောကထြိပေါ့ . . . ကိုယသ်ိလည်း ရတယ် . . မသိလည်း ရတယ် . . ”
ကိုတငအြောငဆြှကေ အစည်းအဝေး နိဂုံးခွုပစြကားဆိုသည်။
“ကဲ . . ကိုယ့ဘြကကြတော့ ပြောစရာ စကားကုန် ပြောပြီးပြီ . .
ညီတို့ ညီမတို့ ပြောစရာ ရှိရင် ပြောပါ . . . အားမနာပါနဲ့နောြ . . အကူအညီမပေးနိူငလြည်း ကိုယတ်ို့ စိတမြဆိုးဘူး . . . အဆငမြပြရငေလြည်း အခွိနမြရှေး ရပလြိုကလြို့ ရပါတယ် . . . ဒီကိဈစကြောင့တ်ော့ တို့ ခငမြငကြို ထိခိုကစြရာ မလိုဘူး . . .”
“ဟုတ် . . ပြောစရာ မရှိပါဘူး အကို . . အကို့ဘကကြ ခုလို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောပြတာ ကြေးဇူးတငပြါတယ် . . .”
“ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ဝနခြံစရာ ရှိပါတယ် အကို . . .
အဲဒီညက ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ကြည့်န်မှန်ေး သိပါတယ် . . အကိုတို့မှန်းတော့ မသိသေးဘူးပေါ့ . . . အရှိနကြလည်းရနခွေိန် ပြဲကြည့်ပြရိတသ်တရြှိလို့လားမသိ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ပိုတကကြှှ၊ ပိုစိတပြါပြီး ပီပီပြငပြှင် လုပပြှမိသှားတာပါ . . . ”
“အဲ့တာကြောင့ြ ဒီက မမ အနခကေသ်ှားရင် တောင်းပနပြါတယန်ောြ . . .”
“ေဩာြ . . အဲ့လိုလား . . ရပါတယ် ညီရာ. . .တောင်းပနဖြို့ မလိုပါဘူး . . အဲဒီညက အဖြစ်တွကြေောင့ပြဲ ခုလို ရင်းနှီး ပြင့လြင်းမှုရလာခဲ့ကြတာပေါ့ . . ”
“ကြေးဇူးတောင် တငရြမှာပါ”
“ခုဆို ကိုယကြရော ညီကပါ ဝနခြံလိုကကြှတော့ တယောကန်ဲ့တယောကြ တွေ့ဖူး မှငဖြူးပြီးကြပြီးသားတွမှန်ေး သိကြပြီမို့ ရှေ့ခရီးဆကဖြို့ ပိုတောင် အဆငပြှသှေားပြီ . . .”
“ဟုတတ်ယမြလား . . ငယလြေး . . ”
ငယ် အနရခွေောငအြောင် ကြီစယလြိုကသ်ည်။
“ကဲ . . ပြောစရာ မရှိကြတော့ရင် နိဂုံးခွုပလြို့ရပြီ . .
ငယလြေးလည်း ကိုကို့ကို အားမနာနဲ့နောြ . . ကိုကို ကိုယတ်ိုင် ငယလြေးကို သူတို့လကထြဲ အပတ်ာ . . ငယလြေးမှာ အပြဈလုံးဝ မရှိဘူး . . ”
“ဟုတ် ဟုတ် . . ကိုကို . . ဟင့ျ ဟင့ျ . .”
“ကဲ ကဲ . . . အောငမြှငမြှု အထိမ်းအမှတအြနနေဲ့ . . ”
“ခြီးယားဈ . . ”
“ဒီနေ့တော့ အခွိနမြရှိတော့တာမို့ ကိုယအြိမ် ကိုယပြှနကြှစို့ရဲ့ . . .”
“မနကဖြှန် ငယလြေးကို ကိုကို ကိုယတ်ိုင် ကိုကြောန်လတေတ်ို့ဆီ လာအပပြါမယ် . . .
ဒီတညနဲ့ မနကဖြှန် စဉြးစားခွိနရြှိပါသေးတယ် . . စိတအြပြောင်းအလဲ ရှိရင် အခွိနမြရှေး အကြောင်းကြားပေးပါ . . . ဘာမှ အကြောင်းမထူးရငတ်ော့ ညနေ ရ:၀၀ လောကြ ငယလြေးကို လာပို့ပေးပါမယ် . . .
လင်းလကခြွို တယောကြ စိတလြကရြှှငလြန်းကာ တကကြှှနသည်ေ။
ဟိုအရင် ကြောန်ှင့မြိမိ သူများကို လိုးပြသကဲ့သို့ပင်
မိမိယောကြြား နှင့ြ တခွားမိန်းမတို့ မိမိရှေ့မှာ လိုးကြ ခံကြမညကြို အတွအကြေုံသဈအဖြစ် ကြည့်ရြှုခံစားရမညမြို့ ရငဖြိုစိတလြှုပရြှားဖြယ် ကောင်းမည် ဟု မွှောလြင့ထြားသည်။ မိမိ ဘယအြခွိန်၊ ဘယအြခန်း ဝငကြရမညလြဲ မသိသေး။ သိလည်း မသိချင်သ်ေး။ အတွေ့အကြုံသဈအဖြစ် သူတို့နှစ်ဦးသား လိုးကြခံကြတာ ကြည့်ပြှီး ဖီးလလြာရင် လာသလို မိမိဘာသာ ပြတ်၍ ပြီးရနအြထိ ရညရြှယထြားသည်။
နေ့လညဘြကြ ကလေးတွေ ကြူရှငပြှီးကတည်းက အဖိုးအဖြားများထံ ညအိပည်နေ ပို့ခဲ့ပြီ။ အိပယ်ာခင်း အသဈလဲ၊ ရမှေှေးအနည်းငယဖြှန်း၊ အခန်းကို သပရြပသ်န့ရြှင်းအောင် ပြငဆြင်၍ ထားပြီးလပြေီ။
မိမိငယ် တယောကြ ရငဖြို ရှကရြှံ့ နမေိသညတ်ော့ အမှန်။ အနှစ်နှစ်အလလ မှိုသိပခြွိုးနှိမခြဲ့ရသည့ြ ကာမအရသာကို မိမိ ကြုံချင်ြ၊ ခံစားဖူးချင်ြ၍ တခွားယောကြြားနှင့ြ ရယူရနမြှာ ရှကစြရာ ကောင်းလှသညမြှနသ်ောလြည်း သှေးသားဆန်ဒ က တောင့တ်သည်၊ ကြုံလာမည့ြ ကိဈစတွေးမိလိုကတ်ိုင်း ကာမစိတ် ကြှကြှလာကာ အာခေါငခြှောကသ်လို၊ ရငတေသ်လို ဖြစ်လာတတသ်ည်။ ဒီဆန်ဒကို တသကလြုံး မှိုသိပခြွိုးနှိမခြဲ့ရလှန်းသဖြင့ြ ပငပြန်းလှပြီ။ အခွင့လြည်းကြုံတုန်း၊ အားလုံးကလည်း ပံ့ပိုးမှုနှင့ြ ဘဝမှာ တကြိမလြောကတ်ော့ စိတလြှှတလြကလြှှတ် ပြောခြငွသ်ည်။ မိမိလိုနတောလည်း အားလုံးအသိ။ လိုနတောက မိမိဖြစ်ပြီး ရှကရြှံ့ပြနေ၍လည်း အကဲပိုနသည်ေ ဟုသာ ထငကြှမည်။ အပိုတွေ ဟုသာ မှငမြည်။ မညသ်ူမွှ ပိုအထငကြှီးနမှော မဟုတ်။ အပျိုစငလြေးလည်းမဟုတ်။ မိမိဘာသာ ကြိုးစား ရဲဆေးတင်၍ စိတကြို ပေါ့ပေါ့ထားသည်။
တကယ့တ်ကယ် မနေ့ည နှင့ြ ဒီနေ့တနေ့လုံး ဂနှာမငှိမ် ပူပန် စိတလြှုပရြှားနရသေူက ကြောန်လတ်ေ . . .
မိမိမိန်းမ မဟုတသ်ည့ြ အခွား ဆောကဖြုတအြသဈတခုကို လိုးရမညမြို့ ဝမ်းမှောကပြွောရြှှငန်ရမေည့အြစား သူ့ခမွာ သောကများနရသေည်။
ခွိုနှင့ကြ အပေးအယူမွှမွှ၊ တိုငမြငကြိုကြ၊ သူ့အကြိုကြ ကိုယ့အြကြိုကြ သိနကြသေူတွမေို့ ကာမခရီး တူပျိုငလျှောခြတရြာမှာ တကည်ီလကည်ီ ပြောပြွောကြှီးလိုး၍ ပန်းတိုငအြရောကြ သှားရုံပင်။ စိတဖြိအားမရှိ။
ယခုမူကား အလိုးခံဖူးပြီး၊ ခံနဆေဲ၊ ကလေးပငမြှေးဖူးသူ အိမထြောငသ်ည် ဖြစ်သောင်ှား တခါမှ ကာမသုခ မခံစားဖူးသူ၊ ပြီးခွင်းဆိုသည့ြ ကာမအထွတအြထိပ် မရောကဖြူးသူကို
“ဒီအရာကြီးက ဒီလို” ဆိုသည့ြ ကြီးကယွခြန်းနားမှု ပေါလြှငအြောင် ဦးဆောင် လိုးပေးရမည်၊ တွဲခေါရြမည်၊ လမ်းပြရမည်၊ အထွတအြထိပအြရောကြ ပို့ရမည် မို့ တာဝနကြှီးလှပသည်ေ။ သူ့လင် ကိုယတ်ိုင် မစွမ်း၍ မိမိကို အားကိုးတကြီး အပခြါမှ ဘာမှမထူးပါဘူး ဆိုပါက မိမိ ညံ့ဖငွြးရာ ကမွည်။
မနေ့ညကပြနလြာပြီး ခွိုကိုတောငမြလိုးဘဲ သုတစြုထားလိုကသ်ည်။ ဆောကဖြုတအြသဈလိုးရမည့အြပေါြ အာရုံစုစည်းထားပြီး မဟာဗွူဟာခကြာ လီးသှေးထားရသည်။
“အလကားပါ၊ ထငသ်လောကလြည်း မကောင်းပါဘူး”
“သူတို့တွေ ပြောသလောကလြည်း မဟုတပြါဘူး” ဆိုပါက မိမိ အရှကြ ဗှန်းဗှန်းကြဲလပြေီ။
xxx
ကိုတငအြောငဆြှကေ ငယလြေးစိတလြှုပရြှားနမှောကို နားလညသ်ည့အြလွောကြ ဘာမှ မဖြစ်သလို၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နပြသေည်။ ညနစောလည်း ဟုတတ်ိပတတ်ိ မဝငသ်ည့ြ ငယလြေးကို မသိယောငသ်ာဆောငန်သည်ေ။
“လာ . . ငယလြေး . . သှားကြရအောင် . . .”
ငယလြေးတယောကြ သံပါတပြေးထားသည့ြ စကရြုပပြမာ အသကမြပါသလို ကားထဲ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ စကားလည်း တလုံးမှ မဆိုဖြစ်။ ကိုဆှေ တခုခု ပြောလာမှာလည်း မကြားရဲ။
ကိုဆှေဦးဆောငကြာ ကြောတ်ို့ တိုကခြန်းဆီသို့ တကလြာကြသည်။ ရငခြုနသ်ံကပင် ခွသေံများနှင့အြပျိုင် တဒုန်းဒုန်းနှင့ြ ကယွလြောငလြှသလို ငယလြေး ထငမြိသည်။
“လာ အကိုတို့ မမတို့ . . ထိုငကြှပါ ခငဗြွ . .”
“ခွိုရေ . . အအေးတခုခု လုပပြါဦး . . ”
“နပစေေ ညီရေ . . ဘာမှ မလုပန်ဲ့တော့ . . ကိုယ် ခုပဲ သှားတော့မှာ . . . ကဲ . . ညီတို့ဆီ အပခြဲ့ပြီနောြ . . ”
“ငယလြေး . . စိတကြိုလွှော့ထား . . . အဆငပြှသှေားမှာပါ . . အဆငမြပြလည်ေး ဘာမှ မဖြစ်ဘူး . . စိတတ်င်းမထားနဲ့ နောြ . . တာ့ တာ ”
“မမ . . စားခဲ့ပြီးပြီလား . . . ”
“အင်း . .”
“ရော့ . . အအေးလေး သောကလြိုကြဦး . . .”
“စိတကြို လွှော့ထားပါ မမရဲ့ . . မမကို ဘယသ်ူမှ ကိုကမြစားပါဘူး . . အ ဟင်း ဟင်း ”
“. . .”
တိတဆြိတမြှုကသာ ကြီးစိုးနသည်ေ။
ကြောကြတော့ မိမိငယ် အနခကေမြှန်းသိ၍ မသိယောငဆြောင် ခပရြှောငရြှောငန်လေိုကသ်ည်။
“ကဲ . . အခန်းထဲ သှားရအောင် . . .”
ခွိုက လကတ်ှဲခေါလြိုကသ်ည်။ အလိုကသ်င့ပြင် ထလိုကသ်ှားသည်။
အိပယ်ာပေါြ လှဲနပြေီး ခနအကြာ
“ဘာမှ ထူးဆန်းတဲ့ကိဈစ မဟုတပြါဘူး မမရယ် . .
ပြီးတော့ တစိမ်းတွလည်ေး မဟုတ် . .
ခွိတို့ ဟိုမှာ အားရပါးရလိုးကြတုန်းက မမတို့ လငမြယား မှငဖြူးကြတာပဲ . . ခွို့ဟာရော ကိုကြော့ဟြာရော မှငဖြူးပြီးသားပဲ . . ”
“လာ မမ . . . ခွှတလြိုကြ . .”
ခွိုလည်း ကူညီကာ ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညအိပဂြါဝနရြှညသ်ာ ဝတလြာတာမို့ လှယလြှယကြူကူပင် . . .
ဘရာ နှင့ြ ပငတ်ီလေးတော့ ခနွထြားလိုကသ်ည်။
“ကြော့ကြို ခေါလြိုကတ်ော့မယန်ောြ . . .”
“ခွို . . . ဟိုလေ . . မမတယောကထြဲထားမသှားနဲ့နောြ . . ဒီမှာ အတူ နနေောြ . . .”
ခွို ပြုံးပြ ခေါင်းညိမ့လြိုကသ်ည်။
ကြောန်ှင့အြတူ ခွို ပြနဝြငလြာသည်။
ငယလြေး အကြည့်ကြို လှှဲထားသည်။
အို . . ဒါတွကေ အိပမြကမြဟုတ် . . တကယ် ဖြစ်လာပြီပဲ . .
ငယလြေး ရငဖြိုမိပြီး ဆောကဖြုတထြဲ စိမ့ကြနဲ တခကြဖြစ်သည်။
“မမ . . ဘာမှ မရှကန်ဲ့နောြ . . . စိတကြိုလွှော့ထား . . ”
ပြောရင်း ဘရာကို လှမ်းခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ငယလြေးက ကြောအသာကြှပေးသည်။ လုံးဝန်း ကြီးမားသည့ြ ရငသ်ားအစုံ ဘှားကနဲ ပေါလြာသည်။ နီညိုရောင် နိူ့သီးခေါင်းများက မတထြောငန်လပြေေီ။
ကြောကြ ပငတ်ီကို အပေါအြနားရဈမှ ဆှဲခသွည်။ ငယလြေး တငပြါးတွကေို ပင့မြပေးလိုကသ်ည်။ ကြောန်ှင့အြကြည့်မြဆုံအောင် မကြန်ှာလှဲထားမိသည်။ အောကထြိ ခွှတခြလွိုကသ်ည်။
ဆောကဖြုတကြှီး ပေါလြာသည်။ ခွို့လို ကတုံးတော့မဟုတ်။ ပေါငစြေ့ထားဆဲ အမှေးမဲမဲများဖုံးအုပထြား၍ အတိုင်းသား မမှငရြ။ အမှေးများက ထူလဗစွကြှီးတော့ မဟုတ်။ ကပကြွေးနှင့ြ သပသ်ပရြပရြပ် ဖြစ်အောငတ်ော့ ညှပထြားသည့ပြုံ။ နောကမြွားမှ မိမိလိုသလို ရိတသ်ငမြညဟြု ကြောြ တေးထားလိုကသ်ည်။
ငယလြေးက အသားအရေ လတသ်ူတယောကြ။
ခွို့လောကတ်ော့ မဖြေးသောလြည်း ဖြူသော အသားအရေ ပိုငဆြိုငသ်ူ။ ကိုယလြုံးကတော့ ခွိုထကြ အတောကြှီး ကိတသ်ည်။ တငပြါးကြီးများက လုံးလုံး ကြီးကြီး၊ နိူ့အုံကြီးက တုတတ်ုတခြိုငခြိုင်၊ ရှှဘေို မင်းကြီးကြိုကြ ကိုယလြုံးမွိုး။ ပြောစရာ ဆိုလို့ ခါး နည်းနည်းတုတသ်ညပြင်။
အခွိနပြေး၍ တောတ်ောြ ဖြိုယူရမညဟြု ကြောြ တွေးမိသည်။ ဒီလို အကိတကြှီးကို ဖြိုရမညမြို့ ကြောဝြမ်းမှောကမြိသည်။ ဒီလိုဖနတ်ီးပေးသည့အြတွကြ ခွို့ကိုရော၊ လာ အလိုးခံသည့ြ ငယလြေးကိုပါ ကြဇေူးတငမြိသည်။
ဖနလြာသည့ကြံကြမျမာကိုလည်း အံ့ဩမိသည်။ ‘တယကြံကောင်းလှသည့ြ ငါ ပါလား’ ဟု ဝမ်းမှောကမြိသည်။
ငယလြေး လည်း ကြောတ်ို့ လိုးကြတာ မှငဖြူးပြီးသားမို့ ဘာပြီး ဘာလာမညကြိုတော့ သိသလိုလိုရှိသည်။
ခွိုက ခေါင်းရင်းမှာ နရောယူ၍ ငယလြေးကို ပြေ့ကာ သူ့ပေါငပြေါြ ခေါင်းအုံးထားစသည်ေ။ လကန်ှဈဘကကြို နိူ့အုံ နှစ်လုံးပေါြ တငထြားသည်။ ဖြဖြလေး ချော့မှူ ပြတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။
“ကို . . မမဆောကဖြုတကြို ယကြ ပေးလိုကတ်ော့လေ . . ”
ခွိုကိုယတ်ိုင် အဖြင့မြိန့ခြှန်း နှင့ြ စလိုကသ်ည်။
ကြောြ လုပင်န်းစပြီ။ ငယလြေးကလည်း ဒီလိုမွိုး အတွကြ ပြငဆြငလြာခဲ့ပြီးသားပင်။ Ph care နှင့ြ သချော သန့ရြှင်းအောင် ဆေးကြောထားပြီးသား။
ပေါငန်ှဈလုံးကို အနည်းငယ် ကားလိုကသ်ည်။ အမှှေးအုပအြုပထြဲ လကမြနှင့ြ မှှနှေောကကြာ စောကစြေ့ကို ကလိလိုကသ်ည်။
ငယလြေး၏ စောကစြေ့က အတောကြှီးသည်။ ဆောကဖြုတအြကြဲကြောင်းထဲမှ လွှံကာ ပြူထွကန်သည်ေ။ တနှာကြီးမည့ြ အမွိုးအစား ဖြစ်မည်။ တနှာကြီးသလောကြ တင်းတိမဖြို့ မဆိုထားနှင့ြ၊ တခါမွှပင် ပြီးသညအြထိ မခံရဖူးသည့ြ ဒီဆောကဖြုတကြှီးကို အားရပါးရ အပီ ဖြုတမြညဟြု မောင်းတငထြားသည်။ တသကတ်ာ မိမိလီးကြီးကို မမေ့နိူငအြောင် လိုးပြမညဟြု တေးထားသည်။ ကိတသ်ည့ြ ဖငတ်ုံးကြီးများနှင့ြ လိုကဖြကလြှစွာ ဆောကဖြုတကြလည်း ဖောင်းမို့လှသည်။ ဝကဆြီဖတကြှီး နှစ်ခု ပုံသှင်း၍ အမှောင်းလိုကြ ပေါငကြှားညှပထြားသည့ပြမာ အိတုန် ခုံးထနသည်ေ။
ကြောကြ အောကဆြကဆြင်းကာ လကမြနှစ်ချောင်းနှင့ြ ဆောကဖြုတကြို ဖြဲကြည့်သ်ည်။ အတွင်းနှုတခြမ်း အဖတန်ှဈဖတကြို ညိုတိုတို တွေ့ရသည်။ ထိုအဖတမြွားလည်း အတောကြှီးသည်။ အကြဲကြောင်းကြားမှ အပြငထြှကန်သည်ေ။
ထိုအဖတ် နှစ်ဖတကြို ကိုငကြာ ဆှဲဟ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ပန်းနုရောင် စောကခြေါင်းအတွင်းသားကတော့ အရညရြှှန်းလဲ့နသည်ေ။ စောကခြေါင်းကတော့ ကြပမြည့ပြုံပင်။
ကြောန်ရော အသအချောယူသည်။ ငယလြေး ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ကြေးစေ၍ ပိုကားကာ အပေါြ အနည်းငယ် တွန်းတငလြိုကသ်ည်။
ခွဖဝေါးများကတော့ မှေ့ယာမှာပင် ရှိနသေေးကာ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေား။
ပေါငတ်ံများမှစ၍ လွှာနှင့ြ အပြားလိုကြ ယကပြေးသည်။ ဘယတ်လှည့ြ ညာ တလှည့ြ။ ယားကြိကြိနှင့ြ ငယတ်ယောကြ စ တွန့လြာသည်။ ပေါငခြှံကြားတလွှောကြ လွှာကိုခွှန်၍ ယကပြေးသည်။ ငယ့ြ တငပြါးတွေ လွှာရှိရာဘကြ ယိမ်းလာသည်။
အမှှေးအုပထြဲက စောကစြေ့ကို ဖြဲရှာ၍ စုပပြေးသည်။ ယကပြေးသည်။ မထိတထိ ကလိသည်။ ငယ် တငပြါးကြီးများ ကော့ကော့လာသည်။
“အင့ျ အင့ျ”
ဆောကဖြုတကြိုမူ အလှည့မြပေးသေး၊ မထိသေး။
မိမိ၏ စွမ်းဆောငမြှု ထိရောကသ်ည့အြတွကြ ကြောြ အားတကလြာသည်။
ခွိုက နိူ့အုံနှစ်လုံးကို ပြတသ်ပပြေးနေ၍ တခကြတ်ခကြြ နို့သီးခေါင်းလေးကို လုံးခွပေေးနသလေို ကြောကြလည်း ပေါငခြှကြားမှာ အစွမ်းပြနဆေဲ။ ဆောကဖြုတ် အနားတဝိုကကြို နရောလပမြကနွရြလအေောင် သချော တိုကစြဈဆငပြှီး ဆောကဖြုတသ်ိမ်းတိုကပြှဲ နှဲရန် ဆောကဖြုတအြကြဲကြောင်းထဲ လွှာကို အမှောင်းလိုကြ စယကပြှီ။
ငယလြေး ခွထေောကတ်ှကေို အပေါတ်ှန်းတငလြိုကသ်ည်။ ဆောကဖြုတကြ မိုးပေါြ ထောငလြာသည်။ ဖငတ်ုံးကြီးများကငှါးငှါး စွင့စြှင့ြ။ စအိုဝလေးပင် ဖြဲထားသလို ပေါလြာပြီ။
ကြောြ တွန်းတငလြိုကသ်ည့ြ ခွနှစ်ေချောင်းကို ခွိုက လှမ်းထိန်းထားလိုကသ်ည်။ ဘာလုပရြမှန်းမသိ အိပယ်ာခင်းကို ဆုပကြိုငထြားသည့ြ ငယလြေး လကန်ှဈဖကကြို ယူကာ သူ့ခွထေောကမြွားကို သူကိုယတ်ိုင် သိုင်းဖကထြားစလေိုကသ်ည်။
အကြဲကြောင်းကြီးအောကမြှ ဆောကဖြုတအြဝလေးထဲ လွှာကို စုခွှန်၍ စောကခြေါင်းထဲ ဝငန်ိူငသ်မွှ ထိုးထည့ြ၍ ဘေးသားများကို ဝေ့ဝိုကယ်ကသ်ည်။
တခါ အကြဲကြောင်းထဲ အမှောင်းလိုကြ ထကအြောကြ ကြုံးယကပြေးသည်။ ဆောကစြေ့ ထိပမြှ ဟိုးအောကဘြကြ စအိုဝအထိ ယကသ်ည်။
“အင့ျ . . အ . . အ . . ဟ ”
ငယလြေး ဖငရြှုံ့အောင် ထိသည်။ တကိုယလြုံး တုနရြီလာသည်။ တခါမှ မကြုံဖူးသည် ကာမဆိပ် တရိပရြိပ် တကန်ပြေီ။ ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများပေါြ ရောကန်သေူလို နိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကြ ရငထြဲ အသဲထဲ လှပကြနဲ၊ အေးကနဲ ဖြစ်သည်။ သိမ်းပိုကထြားသော လကအြစုံနှင့အြတူ ဖငတ်ုံးကြီးများကို စကောဝိုင်းပမာ အလိုလို ဝှေ့ရမ်းနမေိသည်။
ငယလြေးတယောကြ လောကကြီးကို မေ့သှားသည်။ မကြစြိစုံမှိတ်၍ အံကြိတန်ရပြေီ။ ညည်းသံများက ထိန်းထားသည့ကြှားက ထွကလြာပြီ။ ဘယလြိုမှ မအောင့န်ိူငတ်ော့။
“အင်း အဟင်း ဟင်း ”
ငယတ်ယောကြ ကိုဆှမှတေပါး တခွားယောကြြားတယောကန်ှင့ြ ဆကဆြံနရသေည့ြ အသိ နှင့အြတူ၊ ထူးကဲသည့အြတွေ့များကြား လူးလှန့န်သည်ေ။ တခါမှ မတခါဖူးသညမြို့ ရီဝယဈေမူးနသည်ေ။ ဒီလောကတ်ခါမှ မကောင်းစဖူး။
“အား . . အင့ြ . . အင့ြ . . ကောင်းလိုကတ်ာနောြ . .” အရှကကြှီးသူကြီး အသံထွကပြင် ညည်းမိပြီ။
ကိုဆှနေဲ့သာ ဒီလိုဆိုပါက . . .
ဖြတကြနဲ ကိုဆှကေ အတွေးထဲ ဝငလြာသည်။
“ငယလြေး . . . ဒီမှာ အရေးပေါြ တားဆေး . . . လိုအပရြင် သောကဖြို့ . . .”
ဒီကို လိုကပျို့ရင်း ကိုဆှေ ကိုယတ်ိုင် စီစဉပြေးလိုကတ်ာလေးတွေ။ ရငထြဲ နင့သ်ှားသည်။
“ကိုကိုရယ် . . ”
ကိုဆှေ့ကို အားနာမိသည်။ မိမိက ဒီမှာ ပိုစိုးပကစြကြ ကာမစည်းစိမ် ယဈနသည်ေ။
အခွားမိန်းမဆိုရငရြော မိမိနရောမှာ မိမိလိုပဲ ဖြစ်မညလြား။ ကိုဆှလေိုရော တခွားယောကြြားတွကေ သဘောထား ကြီးနိူငပြါ့မလား။
“နောကပြှီး ဒီမှာ တခါသုံး သှားတိုကတ်ံနဲ့ တခွားလိုအပမြယ် ထငတ်ာလေးတွေ . . မနကထြိ အိပရြငလြည်း အိပလြိုကလြေ . . ညဘကြ ပြနခြငွရြငလြည်း အခွိနမြရှေး ဖုန်းဆကလြိုကန်ောြ . . ကိုကို လာကြိုမယ် . . .”
ငယ် ငိုချင်လြာသည်။
ငယအြတွေးထဲ နဈမှောသှားမိတော့ လကရြှိအနအထေားကို ခနမေ့သှားသည်။
ငယတ်ယောကြ သူ့ပေါငတ်ှကေို သူကိုယတ်ိုငမြိုးပေါထြောင် ဖြဲထားပေးပြီး စိတပြါလကပြါ ဖငတ်ုံးကြီးများအား ဝေ့ရမ်းနရောမှ ဆီလီကြနအြရုပကြှီးတရုပလြို ငှိမကြသွှားသည်။
အေးစကစြကြ တုန့ပြှနမြှု မရှိ ဖြစ်နသည်ေ။
မကြလြုံးများပြူးကြောငကြှောင်၊
မကြန်ှာသနှငေ့ြ ငေးနသည်ေ။
ကြောြ ဖိကြိုးစားသည်။ ဦးခေါင်းတခုလုံးကို နိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကန်ှင့ြ စောကခြေါင်းထဲကို လွှာနှင့ြ လိုးပေးနသည်ေ။ ခွိုကလည်း နိူ့အုံများအပြင် ဗိုကသ်ားပြင်၊ ဗိုကခြေါကမြွား မကနွြ နရော အနှံ့ ပြတသ်ပပြေးသည်။
စောကမြှှေးလေးများကို ဖြဖြ ဆှဲယူ ကလိပေးသည်။
မိမိ၏ ကာမသုခ ငတမြှှတမြှုကို တခွားလူတွကေ ဝိုင်းဖြည့ဆြည်းပေးနကြသေည်။
လူတိုင်းပြုနကြေ အိမထြောငပြှု လိငဆြကဆြံသည့ြ သဘာဝထကြ ထူးခွားနသည်ေ။ လူ့စည်းအပြငဘြကြ၊ လူသိမခံဝံ့၊ လူကြားမကောင်းသည့ြ ကိဈစကို အကောငအြထညဖြောန်မေိပြီ။
“ကိုကို . . ”
“အင့ျ အဟင့ျ ဟင့ျ ”
ငယလြေး တယောကြ ဖီးလ် တကြ၍ ညည်းညူသံ အစား ငိုရှိုကသ်ံ ထွကလြာတော့ ခွို ငုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“အို . . .”
မကြလြုံးထောင့မြှ မကြရြညမြွား စီးကနွသည်ေ။
ငယ် ငိုနပြေီ။
ကြောလြည်း တခကြမြော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“ကိုဆှေ . . ကိုဆှေ . .” ” အို . . မမ မှားနမေိပြီ . .”
သိုင်းဖကထြားသည့ြ လကတ်ှကေို လှှတလြိုကတ်ော့ ကြောလြည်း ပေါငခြှကြားမှ ခေါင်းဖယထြုတလြိုကရြတော့သည်။ ငယလြေး ခွထေောကတ်ှကေို ပြနဆြန့ကြာ ပေါငစြေ့ လိုကသ်ည်။ ခွို့ ပေါငပြေါြ ခေါင်းအုံးထားရာမှ ဘေးတစောင်းလှည့ကြာ အနည်းငယ် ကြေး၍ ကြော့ကြို ဖငပြေးထားလိုကသ်ည်။
ကြောလြည်း ဖငတ်ုံး အကိတစြားကြီးများကို ဆှေး ဆှေးမှေ့မှေ့ ကြည့်ရြင်း စားရခါနီး ထမင်းလုတ် ပြုတကြသွလို ဟတကြော့ ကြီး ဖြစ်သှားသည်။
အပီဖြို ရန် အားခဲထားသည့ျ
တောငမြတစြပြုနပြေီဖြစ်သည့ြ ကြော့လြီးကြီးလည်း တမဟုတခြငွြး ညိုးကသွှားသည်။
“မမရယ် . . ကိုဆှေ ကိုယတ်ိုင် မမကို ပြောစြချင်ေတ်ာလေ . . မမ အဆငမြပြရင်ေ ကိုဆှေ ပိုစိတမြကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့ . . ”
ငယလြေး ဆံနှယမြွားကြား ဖြပေးရင်း၊ လကမြောင်းပေါြ တလှည့ြ ပြတပြေးရင်း ခွိုက နှစ်သိမ့သ်ည်။
“. . .”
“ကိုဆှကေိုလည်း ပစ်မထားပါဘူး မမရယ် . . ခုဟာ အစမို့လို့ မမလှတလြပအြောင် ကိုဆှကေို မခေါတ်ာပါ . . နောကဆြို သူ့ကိုလည်း ခေါမြှာပေါ့ . . ခွိုတို့က ဘေးက ပံ့ပိုးပြီး ကိုဆှနေဲ့ မမ ဆကဆြံပေါ့ . . နောြ . . ကိုဆှကေ ပြီးတာမှနတ်ော့ မမလိုအပသ်ေးရင် ကြောကြ ဆကတ်ာဝနယ်ူမှာပေါ့ . . .”
“. . .”
“အခွအနေေ၊ အခွိနအြခါ ပေးပါလကြန်ဲ့ အခွင့အြရေးတခုကို လကလြှှတဆြုံးရှုံးရင် မမ နောငဆြို သှေးသား တောင့တ်တာကို ကြိတမြှိတ် မှိုသိပပြှီး တသကလြုံး အရငလြိုပဲ စိတပြငပြန်း နသှေားရတော့မှာ . . . ကိုဆှလည်ေး အမြဲ စိတမြကောင်း ဖြစ်နရတေော့မှာ . . . ”
” အင့ျ . . ဟင့ျ . . . ရှှတ် . . ရှှတ် . . ”
“ခု ကိဈစ အဆငပြှသှေားရင် . . မမတို့ အိမထြောငရြေး ပိုသာယာလာမှာပါ မမရယ် . . . ခွိုပြောတာကို ယုံ . . . ”
“. . .”
ခွို ပြောပြတာတွလည်ေး ယုတ်တိရှိသည်။
“ခွို ပြောတာ မှနတ်ယ် မမ . . . မမသာ ခု အဆငပြှကြညေ့ြ . . .
နောကဆြို ကိုဆှကေိုပါ ခေါမြှာပေါ့ . . . ကိုဆှလည်ေး ဝငပြါချင်မြှာပါ . . .
ခွို စိတပြါရင် အပြောင်းအလဲ အဖြစ် ကိုဆှကေိုလည်း ခွို နဲ့ ပေးနလေို့ ရပါတယ် မမရယ် . . .”
ကြောကြလည်း သာသာထိုးထိုး ဝငန်ားခသွည်။ မိမိ မကြစြိရှေ့မှ အကိတကြှီးကို မှည်းစမ်းကြည့်ပြှီးမှတော့ အပီ ဝါးချင်ပြှီလေ။
“ကို ရော သဘောတူလားဟင် . . ကိုဆှကြေီး ခြို့ကို လိုးမယ် ဆိုရင် . . . ”
“သဘောမတူစရာ မရှိပါဘူး ခြိုရယ် . . . ကိုတို့လည်း သူ့မိန်းမကို လိုးနတောပဲ . . .”
“ဒါနဲ့ . . မမ . . ဟိုတုန်းက ကနွောတ်ို့လိုးတာ မှငပြှီးတော့ ကိုဆှေ လီးတောငလြားဟင် . . ”
“. . .”
“တောငသ်လားလို့”
“ဟုတ် . . ဟုတတ်ယ် . .”
“ဘာဟုတတ်ာလဲ . . မမ . . လီးတောငလြားလို့ . .”
“အင်း . . တောင် . .တောင် . . အဲ မာ လာတယ် ”
“ကိုတို့ လိုးပြခဲ့ကြတုန်းက ကိုဆှလည်ေး ခွို့ကို အကုနမြှငဖြူးတာပဲ . . . ယောကြြားပဲ ခွိုရာ . . သူလည်း အပြောင်းအလဲ လိုးချင်မြှာပေါ့ . . .”
ကြောြ၏ ကမ်းလှမ်းမှုထဲမှာလည်း ကိုဆှေ့အတွကလြည်း ပါသည်။ ကိုဆှနှငေ့ြ မိမိတို့ ဘဝ တဆဈခွိုး အကြီးစားပင်။ ရဲရဲ ရငဆြိုငကြွောဖြှတမြှ ဖြစ်မည်။ ဒီကြားထဲ ငယလြေးရှေ့မှာ တဈတဈခွခွတွေ ပြောကြတော့ ခုန အရှိနပြှနကြှှလာသည်။ မကြိုကလြို့မှ မဟုတတ်ာပဲ။ သှေးသားတောင့တ်နတောကလည်း လိမည်ာ၍ မရ။
ငယလြေး ရှေ့ဆကရြမည်။ မကြရြညတ်ှေ သုတပြဈပြီး အားတင်းလိုကသ်ည်။
ပကလြကပြှနလြနကြာ မိမိဘာသာ ခွနှစ်ေချောင်းကို ကြေးယူကာ လကန်ှင့ပျိုကလြကြြ ခုနက အနအထေား ပြနယ်ူလိုကသ်ည်။
xxx
ကြောလြည်း မူလ နရော ပြနယ်ူလိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်းထဲ လွှာနှင့ပြှနလြိုးပေးသည်။ နောငဆြို ကိုဆှလည်ေး ဝငန်ှဲမည်။ ခွို ကိုလည်း လိုးခွင့ရြမညမြို့ ကိုဆှအတွေကြ စိတမြကောင်း မဖြစ်မိတော့။ ကိုဆှကေို ခန မေ့ထားလိုကသ်ည်။
ပိုးစိုးပကစြကအြနအထေား၊ တဈတဈခွခွ အတွေးနှင့အြတူ ကာမစိတ် ပြနကြှှလာသည်။
ဖငတ်ုံးကြီးများကို ပြနလြည် တုန့ပြှန် ပင့ပြေးနပြေီ။ ဝေ့ကာ ဝှိုကကြာ စကောဝိုင်းသည်။ အာရုံကို ဆောကဖြုတန်ှင့ြ နိူ့အုံမှာပဲ စုစည်းထားလိုကတ်ော့သည်။
ကြောလြည်း ပညာကုနသ်ုံး ဘာဂွာပေးပြီးပြီမို့ ဒီဆောြ အကိတကြှီးကို တခကြတ်ော့ စမ်းကြည့်လြိုလာသည်။
ခုနက အရှိနပြကြသ်ှားသညမြို့ နည်းနည်းတော့ အစာမကြေ ဖြစ်မိသည်။
ဘာဂွာမှုတအြပြီး အကိတကြှီးအား အပီဖြုတခြါနီးမှ ဒရာမာ ခင်းနေ၍ အနည်းငယ် တင်းမိသညလြည်း ပါသည်။
လွှာနှင့ြ လိုးပေးနရင်ေး စောကစြိ ကို လကမ် လကည်ိုးနှင့ြ ညှပကြာ ဖိညှဈလိုကသ်ည်။
“အား . . အား . . နာတယ် . .”
ငယလြေး ထအောသ်ည်။
လှှတပြေးလိုကသ်ည်။
“မမ ဘာဖြစ်လို့လဲ . . ဟင် . .”
စဈကနဲ နာကငွမြှုက စောကစြေ့နရောမှ တကိုယလြုံးသို့ ဖြေးဖြေးချင်ြးစိမ့ဝြင် ပြန့န်ှံ့သှားလကြြ စပဖြဉွြးဖဉွြး ဖြစ်သှားသည်။
နောကထြပ် တောင့တ် မိသည်။
“အင့ျ ရတယ် . . ရတယ် . . ဘာမှ မဖြစ်ဘူး . . ”
ခြို အံ့ဩသှားသည်။
ကြောြ ဘယလြို လုပလြိုကသ်ညလြဲ ကြည့်လြိုကသ်ည်။
ကြောြ နောကတ်ခါ ထပည်ှဈသည်။ ဒီတခါ ပိုအားစိုကလြိုကသ်ည်။
“အား . . အား လား လား . . . အား . . . နာလိုကထြှာ . . ”
“ကို . . မလုပန်ဲ့လေ . . မမ နာနပြေီ . . ”
ဒီတခါက ပိုထိသည်။ ဆကည်ှဈထားတာ အောင့ခြံရင်း ထုံပြီး ခံနိူငလြာသည်။
ဆတကြနဲ လှှတလြိုကသ်ည်။
စပဖြဉွြးဖဉွြး နာကငွမြှုက သာယာမှု အဖြစ် သှေးပြနစြီးဆင်းမှုနှင့အြတူ တကိုယလြုံးသို့ စိမ့ဝြင် ပြန့န်ှံ့သှားသည်။
“နာလို့နာတယပြဲ အောမြိတာပါ ခွို ရဲ့ . . .မလုပန်ဲ့လို့ တားတာ မဟုတပြါဘူး . . .”
ငယလြေး အမှနပြင် ဖြင့ပြှောမိသည်။ ခွိုက အတင်းတားနေ၍ ကြောြ ထပမြလုပတ်ော့မှာ စိုးမိသည်။
ငယလြေးကိုယတ်ိုငကြ ပြောလာတော့ ခွိုပင် ပါးစပအြဟောင်းသား။
ကြောကြ “တွေ့လား” ဆိုသည့သ်ဘောမွိုး တခကြပြှုံးပြသည်။
ငယလြေးအကြိုကြ ကြောန်လတ်ေ သိသှားပြီ။
သှေးသားက လိုလားတောင့တ် ပါလကြန်ှင့ြ လိငစြိတကြို ခွိုးနှိမဖြိနှိပ် ထားတာ ကြာတော့ ငုတလြွှိုးနတော ဖြစ်သည်။ စောကစြေ့ကြီးကြီးနှင့ြ ဖငကြှီးကြီး ဒီဆောကြှီးသည် တနှာကြီးမညမြှာ သချောသည်။ ကြောြ ကုတငပြေါမြှ ဆင်း၍ သူတို့ရှေ့ ရပလြိုကသ်ည်။
“မမ . . ဒီမှာ ကိုင် ကြည့်ပြါဦး . . ”
ငယလြေးလကကြို ယူ၍ လီးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။ ငယခြှထေောကမြွားကိုတော့ ကြောကြ ထိန်းမ ထားပေးလိုကသ်ည်။ ခုန ဘာဂွာမှုတစြဉကြ ကားပေးထားသော ပေါငန်ှဈချောင်း ပူးကပသ်ှားသည်။ အတနင်ယ် တုတသ်ညမြို့ ပေါငကြှားက ဆောကဖြုတကြို ညှဈထားသလို ဖြစ်သည်။ အမှောင်းကြီး နှစ်ခု ပြူးထွကန်သည်ေ။ ဒီမှငကြှင်းကြောင့ြ ကြော့လြီးကြီး မာလာသည်။
“ကနွော့လြီးလေး ခုနက ပြနပြွော့ကသွှားလိုကတ်ာ . . . သနားစရာတောငကြောင်းတယ် . . .”
“ဆောကဖြုတ် အကိတကြှီး ဖြိုရတော့မယ့ဆြဲဆဲ ငတပြှီ ဆိုပြီး ဝမ်းနည်းသှားရှာတယ် ထငပြါရဲ့. .”
“အင့ြ အဟင့ြ ဟင့ြ . . စကားလုံးတွကေ ကြမ်းလိုကတ်ာကြာ . .”
မကြာခန အိပမြကမြကခြဲ့ရသည့ြ ကြော့လြီးကြီးကို လကဝြယပျိုငပျိုင် ဆုပကြိုငရြပြီ။ အားရစရာကောင်းလှသည်။ ကိုဆှဟောနှင့ြ လားလားမွှ မဆိုင်။
‘အကိတကြှီး’ ‘ ဖြို ‘ ဆိုသည့ြ စကားလုံးများကြားရတော့ အသကကြှီးပမယေ့ြ မပကြစြီးသေး ဟူသည့ြ စိတန်ှင့ြ မိန်းမပီပီ ကြနပေမြိသညပြဲလေ။ ဒီလီး ဒီဒဈကြီးနှင့ြ မိမိကို လိုးမည် အတွေးနှင့ြ စောကရြညမြွားလည်း စိမ့ထြှကလြာသည်။
လကပြူငှေ့ကြောင့ြ ငယ့လြကထြဲမှာပင် ကြောလြီးကြီး တဆတဆြတ် မာတင်းလာသည်။
“အို . . အားရလိုကတ်ာ . . ”
စကားလုံးများကို မှိုခလွိုကရြသည်။ ခွို မရှိလွှငတ်ော့ အသံထွကြ ပြောမိမည် ထငသ်ည်။
“ကနွော့လြီးလေး ခုနက ဆတတ်ငံ့ငံ့ ဖြစ်သှားလို့ မမကို အပြဈပေးရမယ် . . ”
ပြောပြီးသညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကတ်ည်း ဘယလြကန်ှင့ြ ထိန်းမထားသည့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းကြား ပြူထွကြ ခုံးထနသညေ့ြ ဆောကဖြုတအြုံကို ညာလကဝြါးနှင့ြ
“ဖြောင်း”
ကနဲ အပြားလိုကြ အုပရြိုကလြိုကသ်ည်။
“အား ား ား . . ”
တောငန်သညေ့ြ စောကစြေ့ကိုပါ ထိသဖြင့ြ ငယလြေး အရိုးထဲ စိမ့အြောင် နာသည်။
ထငမြှတမြထားတာကြောင့ြ ခွိုပင် လှန့သ်ှားသည်။
“ကို . . ဘယလြို လုပန်တောလဲ . .”
ခွိုက ဝငဝြငတ်ားနေ၍ ငယလြေး မနနေိူငတ်ော့။
ခုန နာကငွမြှု တစိမ့စြိမ့န်ှင့ြ ပြလွှေော့သှားသည့ြ ခံစားမှုကို နှစ်သကသ်ည်။
“ခွို . . ရတယ် . . ရတယ် . . လုပပြစေ . .
မမ မခံနိူငတ်ဲ့ အဆုံး mercy mercy လို့ ပြောမယ် . . . ”
ငယလြေးလည်း sex ဗဟုသုတ မနည်းကြောင်း သိလိုကရြပြီ။ BDSM များ ကြည့်ဖြူး၊ စိတကြူးဖူးပုံ။
“. . .”
“အဲ့လို မပြောမချင်ြး မမ ဘယလြောကန်ာနာ၊ ဘယလြောကြ အောအြောြ ဂရုမထားနဲ့ နောြ . .
နာလိုကတ်ာတို့ ၊ တောပြှီ တို့ ဆိုလည်း တကယမြဟုတဘြူး လို့ မှတ် . . ”
“Mercy . . Mercy နောျ . . ”
သူတို့ချင်ြး အပေးအယူမွှနကြပေုံများ . . အံ့ဩ မှငသ်ကမြိသူက ခွိုရယပြါ။
“ခြို . . မမ နိူ့သီးခေါင်းတွကေို ညှဈလိုကျ . . ”
ခွိုလည်း အားစိုကည်ှဈကြည့်သ်ည်။ ငယလြေး မဖြုံ ။
“ဒီလို ညှဈရတာ ခြိုရ . . .”
ဆိုကာ ကြောကြ သူ့အားကြီးနှင့ြ အသားကုန် ညှဈကာ လိမဆြှဲသည်။ ရှညထြှကလြာကာ ပြတထြှကတ်ော့မတတပြင်။ တောတ်ောန်ှင့မြလှှတပြေး။ ငယလြေးမကြန်ှာ ရှုံ့မဲ့နသည်ေ။ လကထြဲက ကြော့လြီးကြီးကို အားပြု၍ တင်းတင်း ဆုပထြားသည်။ ခွိုပင် အံကြိတန်မေိသည်။
ဆတကြနဲ လှှတလြိုကသ်ည်။
“အား ား ား” ” ကြှတ် ကြှတ် . . ” စုပသ်ပယ်ူနရသေည်။ စူးရှသည့ြ စပဖြဉွြးဖဉွြး ခံစားမှုက သှေးကြောထဲ တစိမ့စြိမ့ြ စီးဝငသ်ည်။
“ခွို . . နောကတ်ဖကကြို ညှဈထား . . ”
ကြောကြ ပြောရင်း လကတ်ဖကကြ နိူ့သီးခေါင်း၊ နောကတ်ဖကကြ စောကစြေ့ကို ညှဈသည်။ ခွိုက ငယလြေးခွထေောကတ်ှကေို လကတ်ဖကန်ှင့ထြိန်းရင်း နိူ့သီးခေါင်း နောကတ်ဖကကြို အားရှိသမွှ ညှဈသည်။
“အဈ အဈ အ အ ”
ငယလြေး အံကြိတန်သည်ေ။ စောကစြေ့ရော နိူ့သီးခေါင်းပါ ထုံကဉွန်သည်ေ။
“ခွို ဆကည်ှဈထား . . .”
“အ အ . . နာ တယ် နာ တယ် . . ”
ခွိူက လှှတပြေးချင်ပြှီ။ ကြောကြ ခေါင်းခါပြသည်။
ငယလြေး အံကို တင်းတင်းကြိတထြားသည်။ ကြောလြီးကြီးကို ဆုတကြိုင် အားပြုထားရသည်။ အသကအြောင့ထြားသည်။ ခေါင်းကို ထောငကြာ ငုံ့ကြည့်သ်ည်။ ကိုဆှကေိုလည်း သတိမရနိူငတ်ော့။ စောကစြေ့နှင့ြ နိူ့သီးခေါင်းမှာ သာ စိတကြရှိတော့သည်။
ကြောကြ ခေါင်းတခကြဆြတလြိုကသ်ည်။ ခွို လကလြှှတလြိုကသ်ည်။ ကြောလြည်း လှှတလြိုကသ်ည်။
“အား ား ား အ အ အ ”
“ဖူး ဟူး ဟူး ”
ဦးခေါင်းပြနလြှနကြသွည်။ အသကပြှနလြုရှူနရသေည်။ သှေးကြောတလွှောကြ ထုံကဉွမြှုက ပြန့န်ှံ့စီးဆင်းသှားသည်။
စောကရြညအြခွို့ ပြကကြနဲ လွှံထွကြ၍ စအိုဝလေးပေါြ ဖြတစြီးကာ ကြောအောကြ အိပယ်ာခင်းမှာ ကြကသ်ှားသည်။
ကြောကြ ထိန်းမ ထားသော ခွထေောကမြွားအား အသာ ခလွိုကသ်ည်။ ပကလြကြ ဆန့ဆြန့ကြှီး နစလေေိုကသ်ည်။ ခွို့ပေါငပြေါြ ခေါင်းအုံးထားရာမှ ခွို့ကို ဘေးထွကန်ရောယူစလေိုကသ်ည်။
ခွဆင်ေးလိုကသ်ော ငယလြေး ပေါငကြှားမှာ ခုံးထနသညေ့ြ ဆောကဖြုတအြုံပေါကြ စောကမြှှေးများကို ဆုပယ်ူ၍ တပြုံလုံး ပြုတထြှကမြတတ် ဆှဲမလိုကသ်ည်။ သနမြာလှသည့ြ ကြော့လြကမြောင်းအားအောကမြှာ ဆီးခုံ အရပြေားပင် တင်းလာပြီး ငယလြေးလည်း ခါးကော့တကလြာသည်။ ငယလြေး ကြာကြာ တောင့ြ မခံနိူင်။ ခါးပြနအြိကြ လာသည်။ ဖငတ်ုံးအကိတကြှီးများ၏ ဝိတကြို စောကမြှှေးများနှင့မ်, ထားသလို ဖြစ်နသည်ေ။
“အား ား ား ”
ကြောကြလှှတမြပေးသေး။
အနားစပရြှိ စောကမြှှေးအခွို့ပင် ပြုတထြှကကြုနသ်ည်။ နာလှန်းသဖြင့ြ ငယလြေး တံတောငဆြဈနှင့ြ ထောကြ၍လိုကကြော့ပေးထားရသည်။ ကြောကြ ပိုမ သည်။ ဆန့ထြားသည့ြ ဒူးကိုကြေးယူ၍ ထောကကြာ ကော့နိူငသ်မွှ ဆကကြော့ထားပေးသည်။
ဖငတ်ုံများက မှေ့ယာမှ တထွာလောကြ လှှတန်ပြေီ။
ကြောကြ နောကလြကတ်ဖကဖြှင့ြ နိူ့သီးခေါင်းကို ဆှဲညှဈ၍ မပြနသ်ည်။ ခွို့ကိုလည်း မကြရြိပပြှတော့ ခွိုလည်း နောကတ်ဖကကြို ညှဈ၍ ကူမသည်။
တံတောငထြောကထြားသည့ြ လကမြွားကို ဆန့ကြာ လကဖြဝါးဖြင့ြ ထောကြ၍ လိုကကြှှလာသည်။
ကြှမ်းဘားမယတ်ယောကြ အနောကသ်ို့ လှနကြာ လကထြောကသ်ည့ပြမာ။
သို့သောြ ငယလြေးခန်ဓာကိုယကြ ကြှမ်းဘားမယန်ှင့တ်ခွားစီ။ တုတတ်ုတခြိုငခြိုင် မာတောင့တ်ောင့မြို့ ကိုးရိုးကားယား နိူငလြှသည်။
မှေ့ယာမှ တတောငခြန့ြ ကြှနပြေီ။ ခေါင်းက အနောကလြနကြနွသည်ေ။ အံကြိတခြံသည်။
“အား ား ား . . နာတယ် . . နာလိုကတ်ာနောြ . . ”
ခွှေးများပင် တောကတ်ောကကြလွာပြီ။
ခွဖြေားထောကကြှည့သ်ည်။ မနိူင်။ တံတောငဆြဈနှင့ြ ဒူးတွေ တဆတဆြတ် တုနန်ပြေီ။
ဘယလြိုမှ တောင့မြခံနိူငတ်ော့။ ငယလြေး ထောကထြားသည့ြ ဒူးကို ဆန့ြ၍ လှှတခြလွိုကရြပြီ။
ဧရာမဖငတ်ုံးကြီးများ ဝိတကြ စောကမြှှေးများဆီမှာ စုသှားသည်။ စောကမြှှေးအခွို့ ဖစွဖြစွြ ဖစွဖြစွန်ှင့ြ ပြုတထြှကကြုနသ်ည်။ ကနွစြောကမြှှေးများ ကြောလြကထြဲမှ လွှောထွကကြုနသ်ည်။
ဖငတ်ုံးကြီးနှစ်လုံး ဝုန်းကနဲ မှေ့ယာပေါြ ပြုတကြသွည်။
နိူ့သီးခေါင်းထိပန်ှဈခုလည်း နာလှပြီ။ နောကပြှနလြှန် ထောကထြားသော လကမြွားလည်း တောင့မြခံနိူငတ်ော့။ တံတောငန်ှဈဘကကြို ကြေးခလွိုကရြတော့သည်။ နိူ့သီးခေါင်းများ ပြတထြှကတ်ော့မတတ် ရှညထြှကလြာပြီး ဆတကြနဲ လှှတထြှကကြာ ကိုယလြုံးက ဝုန်းကနဲ မှေ့ယာပေါြ ပြုတကြသွည်။
“ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် . . .”
“ဖူး ဟူး ဟူး . . ”
ခွှေးသီးများ ပေါကပြေါကကြနွသည်ေ။
မောဟိုကလြှန်း၍ အသကလြုရှူနရသေည်။
ခတေ်တ အနားပေးပြီး
“ကဲ . . ခွို နောကတ်ခေါကြ . . . သသခွေောခွာ ညှဈထားနောြ . . . မလှှတထြှကစြနေဲ့ . . .”
ငယလြေး အထိတတ်လန့ြ နှင့ြ ခုနကလို လကန်ှင့ြ ခွထေောကမြွားကို အဆငသ်င့ြ ပြငလြိုကသ်ည်။ ကြောကြ နိူ့သီးခေါင်း တဖကကြို ညှဈ၍ ခွိုက ကနွတ်ဖကကြို ညှဈသည်။ ဆောကမြှှေးအဖုတလြိုကကြို ကြောြ နောကလြကတ်ဖကကြ သချော ဆုပကြိုငသ်ည်။
“ကဲ . . မ မယ် ခြို . . .”
ငယလြေး သိထားပြီးသားမို့ လကကြို ဆန့ထြောကြ၊ ဒူးကြေးကာ ထောကြ၍ ကိုယကြို လိုကကြော့တငပြေးသည်။ ခွဖြေားပါ ထောကသ်ည်။
ဒူးများတုနလြာသည်။ တံတောငဆြဈလည်း ခါနသည်ေ။ ဒီတခါ ပိုတောင့ခြံကြည့်သ်ည်။
“ဖူး ဟူး . .”
လပေူများမှုတထြုတရြင်း
တံတွေးများပင် ပါးစပမြှ လွှံကလွာသည်။ခွှေးများပျိုကပြှိုကကြသွည်။
မရတော့။ ကိုယလြုံးကြီး ပြုတကြသွည်။ ဆောကမြှှေးများ အခွို့ကြှတထြှကပြှီး ကနွသ်ောဆောကမြှှေး အုံလိုကြ နှင့ြ နိူ့သီးခေါင်းများ လှှတထြှကကြာ ဖြိုးကနဲ ဖဉွြးကနဲ စူးစူးရှရှ နာသည်။
“အား ား . . .ဖူး ဟူး ဟူး ”
အသကလြုရှူရင်း အမောဖြသည်ေ။
ကြောကြ ဆောကဖြုတအြုံကို ဖောင်းကနဲ ဖောင်းကနဲ ၃ခကြြ ဆကတ်ိုကြ ရိုကလြိုကသ်ည်။
“အား ား ား အား ား”
ဆတကြနဲဆတကြနဲ ကြုံ့ ကြုံ့သှားအောင် နာသည်။
စောကမြှှေးတွေ ဆှဲနှုတခြံရသည့ြ စူးရှနာကငွမြှုသည် စောကဖြုတ် တပြငလြုံး အရိုကခြံရသည့ြ နာကငွမြှုများနှင့ြ ရောထွေးသှားသည်။
ဆောကဖြုတန်ှင့ြ နိူ့သီးခေါင်းကို ဗဟိုပြုကာ လှိုင်းသဖြယ် ခန်ဓာကိုယအြနှံ့ ပြန့သ်ှားသည်။
ရှိနတ်ိန်းတိန်းနှင့ြ သကသ်ာလာသည်။ ကြောကြ ဆောကဖြုတထြဲ လကန်ှိုကစြမ်းလိုကသ်ည်။ စောကရြညမြွားက ရှှဲရှှဲစိုနသည်ေ။ ရသလောကြ ကလောထြုတကြာ ဆောကဖြုတအြုံ အနှံ့ ပြတသ်ပလြိမ်းကြံပေးလိုကသ်ည်။ ဆုပကြိုင် နှိပန်ယပြေးသည်။ ဆောကမြှှေးများမှာလည်း ခွှေးများ စောကရြညမြွားနှင့ြ စွတစြိုနလပြေေီ။
ငယလြေးကို ခတ်ေတ အနားပေးထားလိုကသ်ည်။
ခွိုကလည်း နို့သီးခေါင်းကို ဖြဖြခွပေေးကာ နို့အုံကို ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယပြေးသည်။
ငယလြေး တယောကြ ဒီလိုနာကငွအြောင် နှိပစြကမြှုမှာ သာယာတတမြှန်း သူ့ဘာသာသူပင် အံ့ဩ တုနလြှုပမြိသည်။ ထပမြွှောလြင့န်မေိသေးသည်။
“မမ . . အဆငပြှတယေန်ောြ . . ”
“အင်း ပြပေါတယ် ခြို ရဲ့ . . တမြိုးကြီးပဲ ခြိုရယ် . .
မမလည်း အရှကတ်ှေ ကုနပြါပြီ . . .”
“မကုနပြါနဲ့အုံး မမရဲ့ . . ခနွထြားပါအုံး . .
ကြော့လြီးကြီးနဲ့ မမကို လိုးပေးရအုံးမှာ . . . ခြ ခြ . .”
ငယလြေးလည်း ရှကကြိုးရှကကြန်း တခကြြ ရယလြိုကမြိသည်။
အသကရြှူမှနလြာကာ အမောပြတေော့ ကြောကြ
“မမ မှောကလြိုကြ . . .”
ငယလြေး မှောကလြိုကသ်ည်။ မကြစြိအစုံကို မှိတ်၍ ဘာလုပအြုံးမလဲ ရငတ်ထိတထြိတန်ှင့ြ စောင့န်သည်ေ။ ဆောကဖြုတထြဲမှလည်း တစဈစဈနှင့ြ။
ငယလြေး၏ ဖငတ်ုံးကြီးများကို ကြည့်ြ၍ ကြောြ ကြနပေန်မေိသည်။ ခွို့လိုတော့ လုံးကစွကြစွမြဟုတ်။ အဆီပိုများနှင့ြ အရဈထနသည်ေ။ ပေါငရြင်းနားမှာ အတုံးလိုကြ အထဈအထဈ ဖြစ်နသည်ေ။ လကဖြဝါးနှစ်ဖကန်ှင့ြ အရသာခံကာ ဆုပန်ယသ်ည်။ လီးလည်း တဆတဆြတန်ှင့ြ တုနန်ပြေီ။ လိုး ချင်န်ပေီ ဖြစ်သောလြည်း ဒီဆောကြှီး ပြီးအောင် မဆောလြိုကန်ိူင် ဖြစ်မှာစိုးသည်။ နှစ်ရှညလြများ ခွုပတ်ီးထားသူမို့ အကြောမာနပေုံရသည်။
မလိုးပေးသေးပဲ အကြောဆကလြွှော့ပေးရန် စဉြးစားလိုကသ်ည်။ ဒီတငပြါးကြီးတွကေ ကြော့လြကဖြဝါးလောကတ်ော့ ဖြုံမညမြဟုတ်။
ခါးပါတတ်ခုသှားယူလိုကသ်ည်။ ခွိုကတော့ ငယလြေး၏ ခံနိူငအြားကို အံ့ဩနမေိသည်။
တငပြါးကြီးများကို ဆုပန်ယပြေးတာခံရင်း ဘာဆကလြုပမြညလြဲ ရငတ်ဖိုဖို စောင့န်ရောမှ
“ဖြောင်း” ကနဲ အရိုကခြံလိုကရြသဖြင့ြ
“အား ား ”
အလန့တ်ကြား အောလြိုကမြိသည်။
အဆီတုံးကြီးများ လှိုင်းထသှားသည်။
ဖငကြှောကို ရှုံ့မိသည်။ အနီရောင် အရှိုးရာကြီးက ထင်းကနဲ ပေါလြာသည်။
နောကတ်ခကြြ ထပရြိုကမြည် အထငန်ှင့ြ အသကအြောင့ြ၊ ဖငကြှောကို ရှုံ့ ၍ ရငတ်ထိတထြိတ် စောင့န်သည်ေ။ ကြောကြ မရိုကြ။
စပဖြဉွြးဖဉွြး နာကငွမြှုက ကြောရိုးထဲ စိမ့သ်ည်။
“ဟူး . . ”
သကပြှင်းခရွင်း အသကမြှနမြှနပြှနရြှူသည်။ ဖငကြှောပြနလြွှော့လိုကသ်ည်။
ကြောကြ အခွိနကြောင်းကို စောင့ြ၍
ဖြောင်းကနဲ ထပရြိုကပြှနသ်ည်။
ခုနလိုပင် နာကငွလြှသည်။ နာကငွပြမယေ့ြ အောင့ခြံနမမေိဆဲ။
ခွိုက ငယလြေးဘေးမှာ ထိုငရြင်း ကြောပြငကြို ကြငကြှငန်ာနာ နှစ်သိမ့ြ ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ။
ကြောကြ အရိုကရြပခြွိန် ဆောကဖြုတထြဲ လကန်ှိုကြ၍ စောကရြညကြလောထြုတကြာ အရှိုးရာပေါြ ပြတသ်ပလြိမ်းကြံပေးသည်။
ရိုကမြည် ပြငလြွှင် သဘာဝ အလွောကြ ဖငကြှောရှုံ့ အသကအြောင့မြိသည်။ ကြောကြ မရိုကြ။ အသကပြှနအြရှူ ၊ ဖငကြှောပြနအြလွှော့ မှာ ခွိနရြိုကသ်ည်။
ငယလြေး တယောကြ နာကငွမြှုနှင့ြ သာယာမှု နှစ်ခုကို မီးနှင့ရြပမော တလှည့စြီ ခံစားနရသေည်။
အရှိုးရာ ၂၀ ခန့ြ ထငပြှီးနောကြ ရိုကတ်ာ ရပလြိုကသ်ည်။
ငယလြေးကား ခွှေးပြနကြာ မောဟိုကန်ပြေီ။
ခွိုက ကြောပြငပြှတသ်ပပြေးနရောမှ ကြောလြုပသ်လို ဆောကဖြုတထြဲက စောကရြညကြလောြ၍ တငပြါးက အရှိုးရာတွအပေေါြ လိမ်းကြံ ပြတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။ မိန်းမ အချင်ြးချင်ြး ဆောကဖြုတန်ိူကမြိတော့ ခွိုစိတထြဲ မရိုးမရှ တမွိုးခံစားရသည်။ ငယလြေး ဆောကဖြုတထြဲက ရှုံ့ပြရှံ့ပြ ဖြစ်နတောလည်း လကခြွောင်းများက ခံစားသိရသည်။
ငယလြေးဘဝက တသကလြုံး ကိုယလြကလြှုပရြှားမှုမရှိ၊ အိမမြှုကိဈစလည်း လုပစြရာမလို၊ အားပါးတရ လိငဆြကဆြံမှုမွိုးလည်း မရှိခဲ့လတေော့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသလို ရှိခဲ့သည်။
ယခုလို ခွှေးပျိုကပြှိုကကြသွညအြထိ ပြုမူခံလိုကရြတော့ သှေးလညပြတမြှုကောင်းမှနလြာကာ၊ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသလို ဖြစ်လာသည်။
ခွုပတ်ည်းမှိုသိပထြားသမွှလည်း အကုနပြှင့ထြှကြ ပေါကကြှဲလပြေီမို့ လိငကြိဈစလည်း အလှနစြိတပြါလာလပြေီ။
ခွိုလည်း ဝငန်ှဲရနအြတွကြ အဝတအြစားများကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ မှောကန်သညေ့ြ မမငယလြေး၏ ကိုယပြေါြ ထပလြကြြ မှောကခြလွိုကသ်ည်။ အိစကသ်ည့ြ နို့နှစ်လုံးက လကပြှငန်ရောမှာ ဖိမသ်ည်။ မိန်းမချင်ြးပမယေ့ြ အသားစိုငအြိအိ ထိတွေ့မှုမှာ နှေးထွေးသာယာသည်။ ခွို၏ စောကမြှှေးငုတစြိလေးများနှင့င်ယလြေး၏ဖငတ်ုံးကြီးများပေါြ ပြတသ်ပပြေးသည်။
အရှိုးရာထငအြောင် ရိုကန်ှကထြားသည့ြ ဖငတ်ုံးများက ခုလို စူးစူးလေးပြတသ်ပခြံရတော့ ငယလြေး အရသာတွေ့လှသည်။ ကြောကြ ငယလြေးဖငကြှား မရမကနှိုကကြာ လကခြွောင်းနှင့ြ ညငည်ငသ်ာသာမှှနှေောကြ ကလိပေးနသည်ေ။
“မမ . . ဟို . . ကြော့လြီးနဲ့ အလိုးခံဖို့ အသင့ြ ဖြစ်ပြီလား ဟင် . . . ”
“အင် . . မသိ . . မသိဘူးလေ . . ”
“ဟိုလေ . . ပြီးဖို့ နီးပြီလား . . လို့ . . ”
“မသိဘူး ခွို ရဲ့ . . သေးပေါကြ ချင်သ်လိုလို . . အထဲက တခုခုကို ညှဈချင်သ်လိုလိုတော့ ဖြစ်တယ် . . .”
“ဒါဆို . . ဟုတပြါပြီ. . မမ ပြီးခါနီးပြီ ထငတ်ယ် . .” “လိုးကြစို့နောြ မမ . . . မမကို ပြီးအောင် လိုးပေးလိမ့မြယ် . . ”
ခွိုကား ပြဲစီစဉသ်ူ၊ ရှုတငမြနန်ဂွော၊ ဒါရိုကတ်ာ ပင်။
“ကို . . မမကို အပီသာ လိုးပေးပတေော့ . . .”
ကြောကြား ဖိုးကြိုင်းတုတ် ဖြစ်ပြီ။
ခွိုက ဦးဆောင် ထ ၍ ကုတငပြေါမြှ ဆင်းလိုကသ်ည်။ ငယလြေးလည်း လိုကဆြင်းလာသည်။ ဒုတတ်ရမ်းရမ်းနှင့ြ မတတ်ပရြပန်သညေ့ြ ကြော့ခြှရင်ေးမှာ နှစ်ဦးသား ယှဉြ၍ ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငလြိုကကြှသည်။ ကြော့လြီးကြီးကို ခွိုက စယကပြေးလိုကကြာ ငယလြေးဘကြ ယိုငပြေးလိုကသ်ည်။ ငယလြေး ငုံလိုကသ်ည်။ ပါးစပထြဲ မဆန့မြပြဲ တိုးဝငလြာသည်။
ဒီလောကကြှီးတဲ့ဒဈကြီးကို မငုံစဖူးမို့ အားရမိသည်။ တလှည့စြီ ငုံလိုကြ စုပလြိုကြ ယကလြိုကန်ှင့ြ လီးကြီးမှာ တင်းတောင့န်ပြေီ။ ဆောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်း၊ ဖငတ်ုံး ကိတကြိတကြှီးကို ဖြိုရတော့မညမြို့ ကြောလြည်း ရငဖြိုကာ ခါတိုင်းထကပြင် ပိုမာနသယေောငရြှိသည်။ နှစ်ယာကတ်ောင် လိုးပေးရမညမြို့ သုတထြိန်းထားနိူငရြန် အရေးကြီးသည်။ တောလြောကပြှီ။
“လာ . . လာ . . မမ . . ကုတငပြေါြ တကတ်ော့ . . ”
ကြောကြ ပုဆိုးနှစ်ကြင်း သှားယူခဲ့သည်။ ကြင်းဖြစ်အောင် လိပလြိုကပြှီး
ပကလြကလြှနထြားပေးသည့ြ ငယလြေး ခွတဘေကစြီ ဒူးခေါကကြှေးနရောမှာ ခွိတလြိုကသ်ည်။ ပြီး ဘယခြှထေောကမြှ ပုဆိုးကြင်းကို ဆှဲယူကာ ငယလြေး ဂုတမြှာ ခွိတလြိုကသ်ည်။ ညာခွထေောကမြှ ပုဆိုကြင်းကိုတော့ ငယလြေး လညပြင်းကို တပတပြတ်၍ ခွိတလြိုကသ်ည်။
ငယလြေးကား တဈတီတူးမိုးမွှောြ ဖငထြောငအြနေ အထားနှင့ြ ဆောကဖြုတကြလည်း ပကလြကြ ဟပြဲ၊ ဖငတ်ုံးကြီးများ စွင့ကြားထွကကြာ ခါးလညလြောကမြှစ၍ မှေ့ယာနှင့ြ လှှတန်သည်ေ။ ဦးခေါင်းကိုပါ ခွိတဆြှဲထားသညမြို့ မိမိဆောကဖြုတ် မိမိ ငုံ့ကြည့်န်သလေို ကြေးကောကန်သည်ေ။ အတနထြူသော ဗိုကခြေါကကြ အတဈလိုကြ အတဈလိုကြ အရဈထနသည်ေ။ ပုဆိုးကြင်း တင်းလေ လညပြင်း အဈနသလေိုဖြစ်၍ ညာဒူးခေါကကြှေးကို မိမိဘာသာ အစွမ်းကုန် ဆှဲကြေးထားရသည်။
ကြောကြ ငယ့ခြှရင်ေးမှာ နရောအသအချောယူ၍ ခွိုကလည်း ငယ့ဘြေးမှာ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်လပြေီ။ ငယ် ပန်းတိုငရြောကမြညဟြု ယုံကြညသ်ည်။
ငယ် ပြီးဆုံးခွင်း ကာမသုခ ခံစားရန် အသင့ပြှငထြားလိုကသ်ည်။ စောကရြညမြွားကား တစိမ့စြိမ့ြ စီးထွကလြကြြ။
ကြောကြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငန်ရောယူကာ သူ့လီးအချောင်းလိုကြ ငယလြေး ဆောကဖြုတ် အကြဲကြာင်းထဲ ပြတဆြှဲပေးသည်။ ဒဈဖြားကြီးက မတထြောငန်သညေ့ြ စောကစြေ့ကို သှားသှားထိသည်။ အခကြတ်ိုင်းမှာ ငယလြေး တွန့ကြနဲ တွန့ကြနဲ။ ဘယတ်ော့ သှင်းမလဲ ရငဖြိုစောင့စြားနရသေည်။ ကြောကြ စောကစြေ့ကို လကန်ှင့ကြလိရင်း လီးဒဈကို တအိအိ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ ခွိုကတော့ အပေါပျိုင်းမှာ တာဝနကြွပြနေစြှာ နိူ့အစုံကို ပြတသ်ပခြွော့မှူပေးနသည်ေ။
“အ အ အား ား ကောင်းလိုကတ်ာနောြ . . .”
ဆကသ်ှင်းစလေိုသည်။ ကြေးကောကန်သညေ့ြ ခန်ဓာကိုယန်ှင့မြို့ ထပပြင့ြ ပေး၍လည်းမရ။ ပေါငန်ှဈခွာင်းကို ဆှဲယူ၍ ဆောကဖြုတကြို ကြိုးစား ပင့ပြေးသည်။ ကြောကြ လီးဒဈကြီးကို အဝမှာသာ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပပြေးသည်။ စောကခြေါင်းတွင်းမှာတော့ ပြစိပြစိနှင့ြ လိုချင်လြှပြီ။
“အင့ြ အင့ြ သှင်းလကြယ်ေ . . .”
ကြောြ လကန်ှဈဖကကြို ငယလြေး ပေါငလြုံးတုတတ်ုတကြှီးများပေါြ ဖိထောကြ၍ ဆတကြနဲ တဆုံး ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။
“အ အား ား ငယလြေး”
ခေါင်းလှနကြာ ကော့တကသ်ှားသည်။ ခွိတထြားသော ပုဆိုးကြင်းများကြောင့ြ ဆောကဖြုတကြို ဆှဲမလိုကသ်လို အဝင် ပိုထိသည်။
ကြောျ စလိုးပြီ။
ဆောင့ကြှောင့ထြိုင်၍ ရှေ့နောကြ လိုးသဖြင့ြ လီးတံကြီးက ရပြငေည်ီ တိုးဝငန်သညေမြို့ ကော့ထောငန်သညေ့ြ ဆောကဖြုတထြဲ လွှောလွှောရှူရှူ မဟုတဘြဲ ကန့လြန့ြ ပြတတ်ိုကန်သည်ေ။ ဒဈကြီးက ဂွီစပေါ့ကို ထိထိမိမိ ဖိတိုကြ ခွိတဆြှဲသည်။ ဂွေးဥများက စအိုဝကို တဖတဖြတ် ရိုကန်သည်ေ။
ခွို့ လကတ်ဖကကြ ရမ်းခါနသေော နိူ့အုံပေါပြှတပြေး၍ ကနွလြကတ်ဖကကြ စောကစြေ့သို့နရောရှှေ့သည်။ ကြော့လြိုးခကြန်ှင့အြညီ စောကစြေ့ကို ပြတပြေးသည်။ ထကအြောကြ ဘေးတိုကြ ပြတသ်ည်။ တခကြခြကြြ ညှဈပေးသည်။
ငယလြေး အလူးအလဲ ခံရင်း စိမ့န်အေောင် ကောင်းလာသည်။ အဖြားတကသ်လို တုနရြီလာသည်။ ကြကသ်ီး တဖနွြးဖနွြး ထသည်။ “တအားအား တဟင်းဟင်း” အသံမွိုးစုံနှင့ြ ညည်းညူနသည်ေ။
ပန်းတိုင် နီးလာပြီဆိုတာ သိသည်။ တခုခု လာတော့မည်။ တင်းကြပန်တော ပေါကကြှဲထွကတ်ော့မည်။
“ပြီးပြီ . . . ပြီးပြီ . . . ”
တောင့တ်င်းသှားသည်။ အသကအြောင့ြ၍ တကိုယလြုံးရှိ ကြှကသ်ားများ ညှဈသလို ဖြစ်သည်။ ။ မကြစြိမှိတ် အံကြိတထြားသည်။ လကသ်ီးကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပထြားသည်။ မေးကြောများထောငတ်ကလြာသည်။ တလောကလုံး အမှောငဖြုံးသလို ဘာမှမမှငတ်ော့၊ မသိတော့။ ကြေးကောကန်သညေ့ြ ခန်ဓာကိုယကြို အားရပါးရ ဆန့ထြုတလြိုကခြငွသ်ည်။
ခွထေောကကြို အားစိုကြ ဆန့ထြုတသ်ည်။ လညပြင်းအဈလာသည်။ အသကရြှူ၍ မရတော့။ မကြဖြှူလှနလြာသည်။
ငယလြေးတယောကြ ကာမအထွတအြထိပကြို ရောကန်မှန်ေးသိ၍
ခွို က ဆောကစြေ့ကို သှကသ်ှကြ ဖိပြတပြေးသည်။ ကြောကြ အမှနန်ှုန်းတငသ်ည်။ တဗှန်းဗှန်း မှည် အောင် လိုးပေးသည်။
“အဈ အဈ အားအား ား ား . . .”
စောကရြညမြွား ပန်းထွကလြာသည်။ စောကခြေါင်းထဲ စောကရြညကြွဲကြဲများ စိုရှှဲလာ၍ ကြောကြ သူ့လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ အပေါကပြွောကသ်ှားသည့ြ လီးကြီးက ဆန့င်ငဆြန့င်င် နှင့ြ တဆတဆြတ် တုနန်သည်ေ။
စောကရြညမြွား ပန်းထွကကြာ ကြော့ဗြိုကတ်ပြငလြုံး ရှှဲရှှဲစိုသှားသည်။ ခွိုလည်း မကြုံစဖူးမို့ အံ့ဩနမေိရင်း စောကစြိကိုသာ သှကသ်ှကဖြိပြတပြေးသည်။ သေးများလည်း ပန်းထွကလြာသည်။
ဖငဆြုံကြီး တခုလုံး တွန့လြိမ် ရမ်းခါကာ ပန်းထုတသ်ောကြောင့ြ
ထောငတ်ကသ်ှားသည့ြ သေးများ ငယလြေးဆောကဖြုတပြေါြ ပြနကြသွည်။ အခွို့ကား ကြောဗြိုကမြှ တဆင့ြ အိပယ်ာခင်း စိုရှှဲကုနသ်ည်။
ငယလြေး ကိုယလြုံးကြီး တောင့တ်င်းနရောမှ တဆတဆြတ် တုနခြါကာ ဝုန်းကနဲ ပြော့ကသွှားသည်။ ပုဆိုးကြင်း တင်းနရောမှ အတနင်ယလြွှော့သှား၍ အသကပြှနလြုရှူနရသေည်။ သို့သောြ လညပြင်းတပတပြတထြား၍ ကြပသ်ှားသော ပုဆိုးကြင်းက ပေါငလြုံးကြီးများ ဝိတန်ှင့တ်င်းနသေေးသဖြင့ြ လိုအပသ်လောကြ ပြနမြလွော့။ အသကရြှူကြပန်ဆေဲ။ မကြဖြှူလှနန်ဆေဲ။ သှေးဆုတသ်လို ဖြူဖတဖြှူရောြ ဖြစ်လာတော့မှ ကြောကြ အလငွအြမှန် ပေါငလြုံးကြီးများကို ဖိတွန်းပြီး ပုဆိုးကြင်းကို ခွှတလြိုကကြာ ခွထေောကမြွားကို ဆန့ခြပြေးလိုကသ်ည်။
ငယလြေးတယောကြ ပြော့ဖတကြာ နူံးခွိနသည်ေ။ အသကကြို ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကြ ကြိုးစားရှူနသည်ေ။ အမှောကထြဲ ထည့ပြဈခံရသူလို အမှင့သ်ို့ ထိုးတကသ်ှားပြီး လထေီးဖြင့ြ တဖြေးဖြေး ပြနဆြင်းလာသူလို တညိမ့ည်ိမ့ြ အသဲတအေးအေး ရငတ်ဖိုဖိုနှင့ြ အာရုံ ပြနစြုစည်း၍ သတိပြနဝြငလြာသည်။
ကြောန်လတေကြ နှုတဆြကအြနမ်းအဖြစ် ငယလြေးပါးပြငန်ှဈဘကကြို တလှည့စြီ မှှေးမှှေးပေးလိုကသ်ည်။
ခွိုကလည်း ကြောြ လုပသ်လို လိုကလြုပရြင်း
“မမ . . အဆငပြှတယေမြလား ဟင် . . .”
ငယလြေး နှုတဖြွားမှ မပြင့တ်ပြင့ြ တိုးတိုးလေး ရရှတေန်သည်ေ။ ကြောန်လတ်ေ နှင့ြ လင်းလကခြွိုတို့ နှစ်ဦးသား နားစွင့လြိုကရြာ . . မိမိငယတ်ယောကကြား လောကကြီးနှင့ြ အဆကပြှတကြာ ရှိန်းဖိန်းဖိန်းနှင့ြ နတပြှညရြောကန်ဆေဲ။
အသကကြို ဖြေးဖြေးမှနမြှနရြှူရင်း အိပတ်ဝကြ နိူးတဝကြ အိမမြကထြဲ မွောလှှင့န်သေူတယောကလြို ဘိန်းမှိန်း မှိန်းနလသေည်ေ။
” ပြီးသည် ” ဆိုသညမြှာ ဒီလောကတ်ောင် ကောင်းတာ အသိနောကကြလွခွင်ေး ဟု နောငတ် ရမိသည်။ အိမထြောငကြနွောကကြခွှင်း၊ ကိုဆှကေ အကြောင်းကြောင်းကြောင့ြ မဖြည့ဆြည်းပေးနိူငခြှင်းမှာ ကံဇာတဆြရာ ကြောင့ဟြု ဆိုနိူငသ်ောင်ှား ကြောန်ှင့ခြွိုတို့ လိုးပြဲအပြီး ယခုလို အကောငအြထညပြေါဖြို့ ၄ လ ခန့ကြှာမှင့ခြဲ့သညမြှာ မိမိ၏ နှောင့န်ှေးတွဝခေေဲ့မှုကြောင့မြို့ နောငတ်ရ နှမှောနမေိသည်။
ယခုမှပင် စိတပြေါ့ပါး လန်းဆန်းကာ အထီးကနွသ်လိုလို၊ ငှီးငှေ့သလိုလို ဖြစ်နသညေ့ြ စိတကြနွမှေု သကသ်ာပြောကကြင်းသှားသည်။ လောကကြီး တခုလုံး သာယာသလို ထငလြာမိပြီ။ လူဖြစ်ရကြိုး နပလြခွင်ေး ၊ လူ့ဘဝကား နပြေောလြှခညွ့ြ ဟု ခံယူလာမိပြီ။
ကိုဆှကေို ရငထြဲမှ အထူး ကြေးဇူးတငန်မေိသည်။ သဘောထားကြီးစွာ စီစဉြ ခွင့ပြှုပေးသည့ြ ခွို နှင့ြ အားကောင်းမောင်းသန် လိုးပေးခဲ့သည့ြ ကြောြ တို့ကိုလည်း ကြေးဇူးတငမြိသည်။ ကြေးဇူး ပြနတ်ုန်ှ့ပနရြမညဟြု တွေးသည်။ ပိုးစိုးပကစြကြ ခံခဲ့သညအြတွကလြည်း မကြန်ှာပူခွင်း၊ ရှကခြှင်းများ လွော့ပါးသှားပြီ။ သှေးသားဆန်ဒဆိုတာ သဘာဝ တဈခု အဖြစ်ခံယူကာ နောကန်ောငလြည်း ယခုလို အားရပါး ခံပစ်မည် ဟု တွေးသည်။ ခွို ပြောဖူးသည့ြ ဝ သည့ြ အမွိုး မဟုတဆြိုသညမြှာ မှနလြိုကလြခွင်ေးဟု လကခြံမိသည်။
ခွှေးများ စိုရှှဲနသညေမြို့ အအေးမမိအောင် ခွိုက စောငပြါးလေးတထည် လှှမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ငယလြေးလည်း ထိုစောငကြို ဆှဲခွုံကာ သူတို့ဘကြ တစောင်းလှည့ြ ကြေးနလေိုကသ်ည်။
ကြောကြား အသားကုန် လိုးလိုကရြသဖြင့ြ မောဟိုကကြာ ပကလြကလြနသ်ှားသည်။ ဆောကြှီးကို ဆောကရြညမြွား၊ သေးများပင် ပန်းထွကအြောင် ဖြုတလြိုကန်ိူငသ်ဖြင့ြ ကြနပေလြှသည်။ မိမိ မပြီးအောင် ထိန်းနိူငခြဲ့သညအြတွကလြည်း အားရမိသည်။ ရရှညေမြှာ ခွို စတနော မပကြအြောင် သူ့လည်း လိုးပေးရဦးမည်၊ အလှည့ပြေးရမညကြို သဘောပေါကသ်ည်။
ခွို့ကို မိမိအပေါလြှမ်းဆှဲယူကာ အနမ်းကြမ်းကြမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ခွိလည်း ယခငကြ သူများကို လိုးပြရတာ ဖီးလတ်ကဖြူးပြီး ယခု သူများလိုးကြတာ အနီးကပ် အရှငလြတလြတ် မှငရြသဖြင့ြ ကြနပေမြိသည်။ မမှငဖြူးမကြုံဖူးတာမွိုး ကိုယတ်ိုငမြှငတ်ှေ့၊ ပါဝင် လှုပရြှားခဲ့ရသဖြင့ြ ဆောကဖြုတထြဲမှ ငတမြှှတန်ပြေီ။ မိမိကို လိုးနကြေ လီးကြီး သူများဆောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကန်တောကြည့်ပြှီး သဝနတ်ိုသလိုလိုနှင့ြ ကြနပေအြားရမှုလည်း ရှိသည်။ ထိုလီးကြီး ယခုတော့ မူလပိုငရြှင် ကြှင်းမှနကြို ဝငရြတော့မည်။
ကြော့အြပေါခြှနရင်ေး အနမ်းမပကြဘြဲ ဆောကဖြုတန်ှင့တ်ည့အြောငခြွိန်၍ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ စီးစီးပိုငပျိုင် လွှောကနဲ ဝငသ်ှားသည်။ အထဲမှ ယားယံမှု သကသ်ာသှားသည်။ ထကအြောကြ ဘေးတိုကြ ဘယည်ာ နှဲ့ကာ အရသာခံသည်။
မှေ့ယာ လှုပခြါမှုနှင့အြတူ ငယလြေး နိူးလာသည်။ အာရုံ စုစည်းကာ မူလ အခွအနေပြနေရြောကပြှီမို့ ခွိုတို့ကို တခကြကြှည့လြိုကသ်ည်။ လိုးနကြပြေီမို့ ပြုံးပြလိုကသ်ည်။ မိမိတယောကတ်ည်းအတွကြ ဆိုပါက ခွို့ကို လှနစြှာ အားနာရမည်။
“ကိုဆှေ့ကို အဆငပြှကြေောင်း ပြောပြလိုကမြယန်ောြ . . .”
“ဟုတတ်ယ် မမ . . ကိုဆှတယေောကြ စိတပြူနမှော . . . ”
ကြော့အြပေါြ မှင်းစီးနရင်ေး ပြနပြှောသည်။
ခွို အကြံရပြီ။ တခကြြ ရငဖြိုသှားသည်။ ဟုတသ်ည်။ အရငကြ မတောတ်ဆပုံစံနှင့ြ ကြောြဦးဆောငတ်ိုကတ်ှန်းမှုနှင့ြ လိုးပြခဲ့ဖူးသည်။ ယခု တမငပြှရလွှင် ကောင်းမညဟြု အတွေးပေါသ်ည်။ နောငကြိုလည်း ကိုဆှေ့ကိုပါ ဒီပြဲတွထေဲ ဝငန်ှဲစမညေမြို့ ခုကတည်းက အစပြုထားလိုကမြည်။ လိငစြိတအြားနည်းနသညေ့ြ ကိုဆှကေို မိမိတို့ အစွမ်း ခပကြှှားကြှားလေးပြမည် စိတကြူးပေါသ်ည်။
“ဟို ဗှီဒိုကောလ် နဲ့လား ဟင် . . မမ”
ကြောကြလည်း ဒါမွိုးဆို အကြိုကမြို့ လကမြထောငပြှသည်။
ခွို ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သိသည်။ ငယလြေးလည်း ထိုအိုငဒြီယာကို သဘောကသွည်။ ကိုဆှေ့ကို တယောကတ်ည်း ပစ်ပယမြထားရကြ။
အှနလြိုင်းတကလြိုကတ်ော့ ထငသ်ည့အြတိုင်းပင်။ ကိုဆှေ မီးလေးစိမ်းနသည်ေ။
Hi လုပလြိုကသ်ည်။ အသဲပုံ ပို့လိုကသ်ည်။
ကိုဆှတယေောကြ တခွိနလြုံး စောင့န်ပေုံပင်။ ခကြခြငွြးပင် အကြောင်းပြနသ်ည်။
“ငယလြေး . . . အဆငပြှရေဲ့လား . . .”
လကမ် အကြီးကြီး ထောငပြှလိုကသ်ည်။
“Can Video call ?”
လကမ် အကြီးကြီးတခု ပြနရြတော့ ဗှီဒိုကောလ် ခေါသ်ည်။
စပီကာ ဖြင့ထြားလိုကသ်ည်။
“ကိုကို . . ”
“ငယလြေး . . အဆငပြှလေား . . ”
“ဟုတ် ကိုကို အရမ်းအဆငပြှတယ်ေ . . ကိုကို့ကို သတိရနတော . . . အရမ်းကြေးဇူးတငတ်ယ် . . ကိုကိုရော . . . ခု ဘာလုပ် . . .”
“ထုံးစံအတိုင်းပေါ့ . . .”
မဲ့ပြုံးလေးနှင့ြ ဝီစကီ ဖနခြှကလြေး မှောကပြှသည်။
“သူတို့တွရေော . . ”
“သူတို့တွကေ ခုမှ စ လုပ် နကြတောပေါ့ ခြ ခြ . . .”
“ကိုကို ကြည့်မြလား . . လိုကဖြြ ပြမယ် . . .”
“ကြည့်မြယလြေ ငယလြေး . . ငယလြေးကရော ဟင် . . ”
ကငမြရာ ပြောင်းလိုကသ်ည်။
“ငယလြေး . . ပြီးသှားပြီ ကိုကို . . . တကိုယလြုံးကို နူံးခွိသှားတယ် . . . ကိုကြောရြော ခွို ရောက ပြုစုပေးတာ တအားတောတ်ာပဲ . . .”
“ကိုကိုက ငယလြေး ကို ကြည့်ခြငွတ်ာ . . ”
“ကြည့်ရြမှာပေါ့ ကိုကို . . နောကတ်ခါဆို ကိုကိုပါ ပါမှာ . . . ”
“တကယ် ?
“ဒါနဲ့ . . ကိုကို ခွိူ့ ကိုရော မလုပခြငွဘြူးလားဟင် . . ”
“အာ . . ငယကြလည်း . . .”
“မလုပခြငွဘြူးပေါ့ . . .”
“အခုလား လို့ . . ဟီး ဟီး . . ”
“အခုတော့ အဲ့ကနကြညေ့ပြှီး စိတကြူးနဲ့ လှမ်းလိုးပတေော့ ကိုကို . . . ငယလြေး ရိုကပြှနမယေလြေ . . . ကိုကို ထုပေါ့ နောြ . . .”
“အိုကေ”
ကိုဆှကေား တသကလြုံး ထုနကမွေို့ ခကြခြငွြးပင် ပုဆိုးကိုခွှတခြွ၍ ငယပြါကို ဆုပကြိုငပြှီးသား ဖြစ်နပြေီ။ မိမိမိန်းမ ငယလြေးကို ဟိုကောင် ဘယလြို လိုးလမလေဲ တခွိနလြုံး တွေးနတေော့ လီးက တောငခြငွခြငွမြှာ ခုလို သူ့မိန်းမက တကဆြောင့န်တော မှငတ်ော့ ခကြခြငွြးထောငတ်ကလြာသည်။ ငယလြေး လှဲနရောမှ လူးလဲထကာ အကောင်းဆုံး မှငကြှင်းရအောင် လှည့ပြတ် ရိုကပြှသည်။ ကြောတ်ို့ လငမြယား ၂ ဦးလုံးက ကငမြရာဘကလြှည့ြ ပြုံးပြကြသည်။
ခါခဉွကြောင် မာနကြှီး၊ တောငကြှီးဖြိုမယကြှံ ခါးကမသန် ဆိုသလို ကိုယ်၌က လီးတောငအြားမကောင်းပမယေ့ြ ခွိုလို လုံးလုံးကစွကြစွြ ဖြူဖြေးဖြေး ဆောမြွိုးကို ကဈချင်သ်ေးသည်။ ကြော့လြီးကြီးကို တခကြတ်ခကြတ်ှေ့ရသည်။ ဒီလီးကြီးနှင့ြ သူ့မိန်းမကို လိုးပြီးသှားပြီ ဆိုသည့အြသိကလည်း ကိုဆှေ့ကို စိတကြှှစသည်ေ။ မိမိလကကြို ထကအြောကြ စရှှေ့ လိုကသ်ည်။
“အဝငအြထွကြ သချောရိုကပြှလေ ငယလြေး . . ”
ငယလြေးက ခွို ဆောကဖြုတကြို အနီးကပ် ရိုကသ်ည်။ ခွိုက ရိုကပြှနမှန်ေးသိ၍ ပီပီပြငပြှငဖြစ်အောင် နှေးနှေးမှနမြှန် တဆုံးထုတ် တဆုံးသှင်း လုပပြှသည်။
“ကိုဆှေ ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှငရြအောင် လှည့လြိုကမြယ် . . .”
ဟု ပြောကာ လီးကို ဆောကဖြုတမြှ မကြှတစြဘေဲ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ ကြော့ဘြကကြို ဖငပြေးအနအထေားဖြစ်အောင် လှည့သ်ည်။ လီးကို တပလြကြြ လှည့သ်ညမြို့ ကြောတ်ယောကြ အီဆိမ့သ်ှားသည်။ ဆောင့ကြှောင့အြနအထေားနှင့ြ ကြော့ြ ပေါငန်ှဈချောင်းကို အားပြုထောကကြာ မှနမြှနဆြောင့ပြေးသည်။
“အား လှလိုကတ်ဲ့ မှငကြှင်းကြာ . . ”
ကိုဆှေ လကကြို မှနမြှန် အလုပပြေးသည်။
“ကိုဆှကြေီး ညီမကို မလိုးချင်ဘြူးလား”
ခြိုက လှမ်း စသည်။
“အခုလား . . ”
ကိုဆှလည်ေး ခသေူတယောကတ်ော့မဟုတ်။
“ဟုတတ်ယ် . . ခု ခွို လိုးပေးနတော ကိုဆှေ့ လီးကြီးလေ . . ကောင်းလား ကိုဆှေ . .”
ပြောရင်းနှင့ြ မှငကြှင်း ပိုကောင်းအောင် အနောကဘြကြ လှနရြင်း လကကြို ကြော့ရြငဘြတပြေါြ ထောကလြိုကသ်ည်။ ဖငကြို ထကအြောကြ လှုပရြှားရင်း သချော လိုးပြနသည်ေ။ နှဲ့ကာ ဝှိုကပြှသည်။ ကြှတထြှကလြုမတတ် ဆှဲထုတသ်ည်။ ဆောကဖြုတပြှင့ဖြတလ်းများ အရညတ်ဝင်းဝင်းနှင့ြ လနထြှကလြာသည်။ တအိအိ ပြနထြိုငခြသွည်။ ဆောကဖြုတခြွိုင့ကြာ အဖတလြေးများ လိပဝြငသ်ှားသည်။
ကြောြ အစပြု၍ လိုးပြခဲ့သည့န်ောကရြယ်၊ မမငယလြေးကိုယတ်ိုင် ပကပြကစြကစြကြ မိမိရှေ့မှာ အလိုးခံခဲ့တဲ့နောကရြယ်၊ ခွိုခုလို ပြရတာ မရှကတ်ော့တဲ့အပြင် ဖီးလ် ပိုတကလြာသည်။ ကြောကြ ခွို့ တငပြါးအစုံကို ကိုငကြာ မလိုကခြလွိုကြ ကူပေးသည်။ ခွို့ကိုယကြ ခပလြနလြန် နှင့မြို့ လီးအဝငအြထွကကြ ဂွီစပေါ့ကို အခကြတ်ိုင်း ထိုးမိသည်။
ပြောငရြှင်း ဝင်းလကန်သညေ့ြ ဆောကဖြုတထြဲ လီးတံကြီး ဝငထြှကန်သညေမြှာ အတိုင်းသား မှငန်ရသေည်။ အဝနားထိ ဒဈကြီးကြှတထြှကတ်ော့မလို ရောကရြောကလြာပြီး နင့ကြနဲ ပြနဝြငသ်ှားပုံမှာ ပီပြငလြှသညမြို့ ကိုဆှေ တအား ဖီးလတ်ကန်သည်ေ။ ငယလြေးဆောကဖြုတန်ှင့မြတူ တမူလှပသည့ြ ဆောကဖြုတလြေးမို့ လည်း အာရုံရလှပသည်ေ။
“ညီမရယ် . . . ဆောကဖြုတလြေးက လှလိုကတ်ာကြာ . . အမှေးတွပြေောငရြှင်းနတေော့ ခွာတိတမြလေး ကနွတောပဲ . .
ကိုယ် အဲဒီထဲ ထည့ခြငွလြိုကထြှာ . . .”
“အင်း . . . ထည့ရြမယ် ကိုဆှေ . . .
ခုလည်း . . ကို့ဆှေ့ဟာလို့ ခြို မှန်းနတော . . ”
ဒီစကားမှာ ကိုဆှေ လီးကြီး ဆတကြနဲ မာသည်။
“ကိုယလြည်း ဟို ဟိုတယမြှာ ညီမ ဆောကဖြုတစြမှငဖြူးကတည်းက မကြစြိထဲက မထွကဘြူး ညီမရယ် . . .”
“လိုးလေ ကိုဆှေ . . ဆောင့ပြေး ဆောင့ပြေး . . အား ကောင်းနပြေီ . . အား . . .သှကသ်ှကြ လုပပြေး . .”
ခွို၏ ညုတုတု စကားသံကြောင့ြ ကိုဆှေ ထိုငထြုနရောမှ ခါးကော့ တငပြါးများစုညှဈကာ သှကသ်ှကကြှီး ထုလိုကတ်ော့ သုတရြညတ်ှေ ကြမ်းပေါြ ပန်းထွကကြုနသ်ည်။
“အား အဈ အဈ . . .”
ကိုဆှမကြေန်ှာကြီး ရှုံ့မဲ့သှားကာ စခရငပြေါမြှ ပြောကသ်ှားသည်။ မှငကြှင်းများက မကြန်ှာကကြရြောကလြိုကြ နံရံဘကရြောကလြိုကြ၊ ကြမ်းပြင် ဖြစ်လိုကန်ှင့ြ။ ကိုဆှေ ဖုန်းကို ပုံမှနကြိုငမြထားနိူငတ်ော့။
ငယလြေး ကငမြရာကို သူ့ဘကြ ပြနပြှောင်းပြီး
“ကိုကို . . နလေို့ကောင်းသှားပြီလား . . ချ ချ . . ”
“အင်း . . ဟုတတ်ယ် . . . ငယလြေး ခုကိဈစ အကောငအြထညဖြောဖြစ်တာ ကြေးဇူးတငတ်ယ် သိလား . . .
ငယလြေးကို ပိုပိုပြီး ခစွလြာတယ် . .”
“ဟုတ် . . ကိုကို . . ငယလြေးလည်း ကိုကို့ကို တအားခစွြ . . အများကြီးခစွြ . . . ”
“ကိုကို အိမသ်ာသှားဆေးလိုကြဦးမယ် . . .”
“ဟုတ် ကိုကို . . ဘိုင့ဘြိုင် . . .”
ကိုဆှကြေီးလည်း တခွီကောင်းကောင်း ထုလိုကရြသညမြို့ ငယလြေး ကြနပေမြိသည်။ ကြောတ်ို့ လငမြယားကို ကြေးဇူးတငပြှီးရင်း တငန်မေိသည်။ မိမိ အားရပါးရ ပြီးပြီးသားမို့ နုံးခွိနေ၍ ကာမစိတမြပါလှသောင်ှား ယခု သူတို့ ပြီးရနအြလှည့မြို့ မိမိ တတန်ိူငသ်လောကြ ဝငကြူကြည့်မြည် စိတကြူးသည်။
မိမိအား ခွို စောကစြေ့ပြတပြေးခဲ့သလို ပြနပြှတပြေးသည်။ ထကအြောကြ ခုနဆြှခုနဆြှ လုပန်သညေ့ြ ခွို့ ဆောကဖြုတဖြောင်းဖောင်း သေးသေးလေးကို အုပကြိုငကြာ စောကစြေ့ကို ပြတပြေးသည်။ ကနွလြကတ်ဘကကြ ကြော့ရြငဘြတကြို ပြတပြေးလိုကသ်ည်။
ပြငပ် လကတ်ချောင်း၏ ပြတသ်ပန်ူးဆှပေးမှုကြောင့ြ ကြောရြော ခွိုပါ တမူထူးခွား ကောင်းလှသည်။ မိမိတို့လိုးပြတာကြည့်ပြှီး ကိုဆှေ တယောကထြုလိုကသ်ည့အြသိကြောင့လြည်း ပိုရငဖြိုရသည်။ နှစ်ဦးသား ကာမပန်းတိုင် နီးလပြေီ။
“ဟူး . . မောပြီ ကိုရယ် . . ခွို့ ကို အပေါကြ လိုးပေးတော့ နောြ . . .”
ခွိုက အလိုးရပပြှီး ပကလြကလြန် အိပခြလွိုကသ်ည်။ ကြောကြလည်း ခပသ်ှကသ်ှကန်ရောယူသည်။
ပေါငစြေ့ထားသည့ြ ခွို့အပေါြ ခွကာ ဒူးထောကထြိုငပြှီး ပြောငဝြင်း ကော့ထောငန်သညေ့ြ လီးတံကို လကန်ှင့ဖြိ ဆောကဖြုတအြခွမ်းကြားတအိအိ သှင်းလိုကသ်ည်။
ခွိုကလည်း ပြဲသိမ်းအနအထေားယူကာ ဝငလြာသည့ြ ကြော့လြီးကြီးကို တငပြါးများခွကသ်ညအြထိ ဆှဲစုပယ်ူသည်။ ငယလြေးက ခွို့ နိူ့သီးများကို ပြတသ်ပပြေးသည်။ ကြောြ လကထြောကကြာ ဒိုကထြိုးသလို တဖြောင်းဖြောင်းနှင့ြ လိုးတော့သည်။
ဆီးခုံ နှစ်ခုကြားညာလကဝြါးကို အပြားလိုကြ ထည့ကြာ ခွို ကိုယတ်ိုင် ဆောကစြေ့ကို မှနမြှနပြှတသ်ည်။ ငယလြေး က ခွို့နိူ့လေးများကို ဆုပန်ယပြေးသလို ကြော့ြ ကြောပြငကြှီးကိုလည်း ပြတပြေးသည်။
“အား ား ား . . .ကောင်းလိုကထြှာ ပြီးတော့မယ် . . . ပြီး အီး အီး တော့မယ် . . .”
ခွိုတယောကြ တင်းတောင့သ်ှားကာ ခေါင်းထောငလြိုကြ ပြနကြလွိုကန်ှင့ြ ပန်းဝငန်လပြေေီ။
ငယလြေးလည်း ခွို့ နိူ့သီးခေါင်းကို ညှဈပေးကြည့်သ်ည်။ ခွို တယောကြ တကိုယလြုံး တင်းတောင့လြာသည်။
“ကို . . . လုပထြား လိုးထား . . .”
“အား ား ား ပြီးပြီ ပြီးပြီ”
ခွို့ ခန်ဓာကိုယလြေး ပြော့ကသွှားသည်။
ကြောကြ တဖန်းဖန်း လိုးနဆေဲ။
ခွိုက အရှိနမြပကြြ ဆောကဖြုတအြတွင်းသားများနှင့ြ ဆကည်ှဈပေးသည်။ ငယလြေးက ကြော့ြ ကြောပြငကြှီးကို ပြတန်ရောမှ တငပြါးပေါြ ပြတပြေးသည်။ ထိုမှ တဆင့ြ ဖငအြကြဲကြောင်းထဲ အမှောင်းလိုကြ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ စအိုဝပေါြ ပြတဆြှဲပေးသည်။
“အီး ကောင်းတယ် မမ . . ဟုတပြှီ . . ဂွေးဥတွကေို ပြတပြေး . . အူး ဟူး . . ”
ငယလြေးလကမြွား ကြော့ြ ဂွေးဥတွကေို ဆုပကြိုငပြှတပြေးသည်။ ဖြဖြညှဈပေးလိုကသ်ည်။
“အဈ အိ အိ အား ား ား ပြီးပြီ . . အဈ အဈ . . ”
ကြောတ်ယောကြ အောင့အြီးထိန်းထားခဲ့သမွှ သုတ် တွကေို အားရပါးရ ပန်းထဲ့လိုကကြာ ဝုန်းကနဲ ခွိူ့ပေါြ ပြုတကြွ၍ ပြော့ခွသှေားသည်။ တခကြန်ှဈခကြြ ဆန့င်ငဆြန့င်င် ဖြစ်ကာ ငှိမသ်ှားတော့သည်။
xxxx
နောကတ်နေ့ ကြောလြည်း ရုံးတကရြမညမြို့ ခနအကြာ ကိုဆှကငေယလြေးကို လာရောကကြှိုသှား၍ စိတကြှညန်ူးလန်းဆန်းစွာ အိမပြှနလြာကြသည်။ ကြောန်လတ်ေ ငယလြေးကို ဘယလြို လိုးပေးလို့ ငယလြေး ကာမအရသာကို ဘယလြို ခံစားရသလဲ ဆိုသညကြို ကိုဆှကေ တဖြဖြ မေးသောလြည်း ငယလြေးက ရှကကြိုးရှကကြန်းနှင့ြ ဝေ့လညကြှောငပြတသ်ာ ဖြလသေည်ေ။
“လာမယ့ျ စနနေေ့ကြ သိရမှာပေါ့ ကိုကိုရာ . . .”
“အင်းပါလေ . . .
ငယလြေး အရမ်းကောင်းတာပဲလား . . .”
“ဟုတ် . . ကောင်းတယ် ကိုကို . . ”
ကိုဆှေ စိတထြဲ တခကြြ မနာလိုသလို ဖြစ်မိသောလြည်း မိမိ အသကအြရှယအြရ အခွအနေမှနေကြို လကခြံရမညလြေ။
“ဒါနဲ့ ကိုကို . . နောကတ်ခါကရွင် အမှေးတွေ ရှင်းခဲ့ဖို့ မှာလိုကတ်ယ် . . .”
“အင်း . . ကောင်းတာပေါ့ . . ခြို့ ဟာလိုမြိုးပေါ့ . . .”
“ဟုတ် . . ကိုကိုရော ကြိုကလြားဟင် . . ”
“ကြိုကတ်ာပေါ့ ငယလြေး . . ”
“ငယလြေးလေ . . တားဆေးတွေ သောကလြည်း မသောကခြငွြ၊ ထိုးလည်းမထိုးချင်ဘြူး ကိုကို . . OG မမနဲ့ တိုငပြငကြှည့လြိုကမြယန်ောြ . .”
“ငယလြေး အဆငပြှသလေို လုပလြေ . . ”
“ကိုကို . . . ဟိုလေ . . ခွိုတို့အတွကြ ငယလြေးကတော့ အိပယ်ာခင်း ၃ စုံ လောကန်ဲ့ ကလေးတွအတွေကြ ချောကလကတ်ှေ ဝယပြေးမလား လို့ . . တခွား ဘာလကဆြောင် ပေးရင် ကောင်းမလဲ ဟင် . . . ”
“အင်း . . ကိုကိုစဉြးစားထားတာ ရှိတယ် . . ကားအသဈ တဈစီးကို ရုံးထဲထည့ပြှီး လကရြှိကားကို ကြောအြတွကြ သီးသန့ြ ပေးထားမလားလို့ . . ”
“နောငကြို ရရှည်ေ အမြဲ လကတ်ှဲသှားနိူငရြင် တိုးကြောြ ကမပြဏီကနေ branch အသဈ တဈခု ခွဲဖြင့ပြှီး ကြောန်လတေကြို ဒါရိုကတ်ာ ခန့ဖြို့ထိ စဉြးစားထားတယ် . . .”
“ဟုတ် . . ကောင်းတာပေါ့ ကိုကို . . အဲ့လိုဆို ခွိုလည်း အရမ်းပြောရြှာမှာ သိလား . . ”
စနနေေ့ ရောကရြန် တပါတကြာလသည် ခါတိုင်းထကြ ကြာနသလေိုပင်။ နိူ့သီးခေါင်း နှင့ြ ဆောကစြေ့များမှ ဒါဏမြွား တရကန်ှဈရကအြထိ တဆဈဆဈ နာနသေေး၍ သတိတရ ဖြစ်နမေိသည်။ ရချိုးတိုင်း အရှိုးရာများကြည့်ကြာ နှိပစြကခြံ၊ အလိုးခံခဲ့သည့ြ မှငကြှင်းများ ပြနလြည် မှငယ်ောငန်မေိသည်။ ဒီကြားထဲတွင် ငယလြေးထံလည်း မသှားဖြစ်။ ဖုန်းနှင့သ်ာ ဆကသ်ှယဖြစ်ကြသည်။
အရှိုးရာများ ပြောကသ်ည့ြ တရကမြှာတော့ ပြနကြေ OG မမ နှင့ြ တိုငပြငကြာ IUD ထည့ဖြစ်သည်။ နကို ဝနသေူမို့ တားဆေး သောကဆြေး ထိုးဆေးများ မသုံးလို။
ဆရာဝနမြှာကြားသည့အြတိုင်း လေ့ကငွ့ခြန်းလုပရြန် အနီးရှိ ဂငွြ တခုတွင် စာရင်းသှင်း၍ စလုပဖြစ်နသည်ေ။ စားဝငအြိပပြွောြ၍ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသလို ခံစားရသည်။
ခွိုတယောကတ်ော့ ညတိုင်း အလိုးခံနရတော ကံကောင်းလိုကတ်ာ ဟု တွေးမိသည်။
ကိုဆှကတေော့ အားရပါးရ ထုလိုကရြသညမြို့ တပါတ် ၁၀ ရကခြန့ြ ကာမစိတ် ကုနခြမ်းနဆေဲ။
သောကြာနေ့တွငတ်ော့ ငယလြေးတယောကြ ပြီးခဲ့သည့ြ တညကို ပြနမြှငယ်ောငကြာ မနကဖြှနအြတွကြ စိတမြွားက ကြှနသည်ေ။ စနနေေ့ မှသာ ဆောကမြှေးရိတရြန် တွေးထားသောလြည်း ယခုထဲက ရိတထြားမည် စိတကြူးလိုကသ်ည်။
ဆောကမြှေးများကို ကပကြှေးနှင့ြ အရငဖြှတပြှီးမှ ဂွုပန်ှင့ြ အပြောငရြှင်းလိုကသ်ည်။ မီးဖြားခွိနမြှ လှှဲ၍ တခါမှ မရိတဖြူးသဖြင့ြ မိမိဟာ မိမိ ငုံ့ကြည့်ရြင်း အသဈအဆန်းလေး အဖြစ် ကြနပေန်မေိသည်။ ဆောကမြှေးများ မရှိတော့သဖြင့ြ ယခငတ်ခေါကလြို အမှေးမှ ဆုပကြိုင် မှောကြ၍ ရတော့မည် မဟုတ်။ ဒီတခေါကြ မညသ်ို့များ လုပြဦးမလဲ တွေးနမေိသည်။ ဆောကစြေ့ကို ညှဈ၍တော့ မ မ,လောကဘြူးဟု ထငသ်ည်။
“အို . . ဘယလြိုပဲ လုပလြုပ် ကြိတမြှိတ် ခံရမှာပဲ . . ”
စနနေေ့ နေ့လညမြှာတော့ ငယလြေးတယောကြ လာမည့ြ စနညေ အတွကြ ရငဖြိုနလပြေေီ။
ထိုသို့ နာကငွအြောင် နှိပစြကခြံရပြီး ပြနလြညသ်ကသ်ာခွိန်၌ အလိုးခံရမှသာ အထူးကောင်းသညကြို ငယလြေးသိနသည်ေ။ ကိုယကြ သူတို့လို ညတိုင်း ကာမစည်းစိမ် ရတာမဟုတတ်ော့ တခါဆို ဆိုသလောကြ ပယပြယန်ှယန်ှယ် ခံထားမှ တပါတစြာ လုံလောကမြညမြှန်းသိသည်။
xxxx
စနနေေ့ ည ရ နာရီ ခန့မြှာတော့ ကိုတငအြောငဆြှတေို့ လငမြယား လကဆြောငမြွား၊ အရကတ်လုံး၊ စားစရာများနှင့ြ အတူ ကြောန်လတေတ်ို့အိမ် ရောကလြာကြသည်။ ကြောြ တို့လငမြယားလည်း အားနာပါးနာနှင့ြ ဝမ်းသာအားရ လကခြံကြသည်။
“ညီ . . ကားကို ပြနရြောင်းရင် ရောင်းလိုကလြို့ရပြီ။ ငှပေို ထွကလြာတာပေါ့ . . ရုံးက xxxx ကားလေးကို ညီ ကိုယပျိုငသ်ုံးဖို့ ပေးထားလိုကမြယ် . . . ရုံးသုံးအတွကြ ပိုကြီးပြီး လူပိုဆန့တ်ဲ့ xxxx ကားတစီး ဝယထြည့ထြားပြီ . . ”
ကြောရြော ခွိုပါ ထငမြှတမြထားသညကြှောင့ြ အလှန် ဝမ်းသာသှားသည်။ ခွိုက ကားရောင်းရငှကေို ဘဏထြဲထည့ြ ငှတေိုးရဖို့ထိ တန်းတွကလြိုကမြိပြီ။ ကြောကြတော့ ဒီတခါ ဆောကြှီးကို အရငထြကြ ပိုကောင်းအောင် လိုးပေးပြီး ကြေးဇူးဆပဖြို့ မှနမြှန် အကြကခြွ စဉြးစားလိုကသ်ည်။
ခနတဖြုတ် စကားပြောဆိုကြပြီး . . .
“ကဲ . . ညီတို့ သဘောနောြ . . . စချင်ရြင် စတော့ . . . ”
“လုပစြရာ ရှိတာ အရင် လုပကြှပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေး သောကကြှစားကြ စကားပြောဆိုကြတာ ကောင်းမယထြငတ်ယ် . . .”
ကိုဆှကပေဲ လူကြီးပီပီ ပြဲစဖို့ တိုကတ်ှန်းလိုကသ်ည်။
xxxx
အားလုံး အခန်းထဲသို့ ဝငလြိုကကြှပြီ။
“ကိုဆှေ့ကို အရငတ်ခေါကအြကြောင်း ဘာမှ မပြောပြထားဘူး . . .”
ငယလြေး က ကြောတ်ို့ကို အသိပေးလိုကသ်ည်။
“ဟင် . . ဒီလိုဆို . . ဟို ဟို . . မမ ပဲ ပြောပြလိုကလြေ . . . သူ့မိန်းမကို နှိပစြကန်တယ်ေ ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ထသတန်ပေါ့မယ် မမ ရယ် . . ”
ကိုဆှကေ နားမလညသ်လို အားလုံးကို တလှည့စြီ ကြည့်န်သည်ေ။
ခြိုကပဲ
“ဒီလို . . ကိုဆှေ ရေ . . မမငယလြေးက မှိုသိပခြွိုးနှိမထြားရတာ ကြာလှန်းလို့ ထငပြါရဲ့ . . . အကြောတွေ တင်းပြီး မာတောင့န်လေို့ အကြောလွှော့ပေးဖို့ လိုတာကို ပြောတာ . . ”
ဒီအထိလည်း ကိုဆှကေား နားမလညန်ိူငသ်ေး။ အကြောလွှော့စချင်ေလြို့ လာအလိုးခံနတော တခွား ဘာကို ဆိုလိုနမှန်ေး သဘောမပေါကြ။
အူကြောငကြှောငန်ှင့ြ ငယလြေးထံ ကြည့်မြိသည်။
“ကိုကိုရေ . . BDSM ကို ပြောတာ . . ငယကြ BDSM ကို ကြိုကသ်လို ဖြစ်နတော . . . ငယတ်ို့ နားလညမြှု ရပြီးသား . . ကိုကို အသာ ကြည့်န်ရေုံပဲ . . ”
“ေဩာျ . . ”
ကိုဆှေ ပါးစပကြှီးအဟောင်းသား အံ့ဩမိရုံမှ တပါး ဘာစကားသံမှ ထွကမြလာတော့။ မိမိ ကာလကြာရှည် ပေါင်းသင်းလာသည့ြ ဇနီးမယား အကြောင်းကို မိမိမသိ။ တခွီတည်းနှင့ြ ငယလြေး၏ ငုတလြွှိုးနသေော ဆန်ဒ hidden desire ကိုဖြင့လြှဈနိူငသ်ော ကြောန်လတေကြို အံ့ဩတကြီးနှင့ြ အထငတ်ကြီး ငေးနမေိသည်။ ေဩာြ ဆယစြုနှစ် တခုကြောကြှာတာနဲ့ အတောပြှောင်းလဲတာပဲ ဟု အတွေးဝငသ်ည်။
“ဟုတ် ပြီ ဟုတပြှီ . . ပေါကပြှီ . . အကိုက audience ပဲ လုပပြါမယ် . . အို ခေ . . ”
ကြောကြ ကုတငဘြေးရှိ အံဆှဲထဲမှ Eye mask ထုတလြိုကသ်ည်။ ငယလြေး မကြလြုံးများကို အုပလြိုကသ်ည်။ ငယလြေး ရင် ထိတကြနဲ ဖိုသည်။ ခွိုက ထိန်း၍လကမြောင်းကိုကိုငထြားပေးသည်။ ကိုဆှလည်ေး မိမိမိန်းမကို မမှငဖြူးသည့ြ တစိမ်းတယောကလြို ကြည့်န်မေိသည်။ အသဈအဆန်း တခုလို မှငရြ၍ ရငခြုနမြိသည်။
ကြောကြ လကသ်န်းလုံးခန့ြ ကြိုးတပငသ်ှားယူလာသည်။
အရငကြ ကလေးပုခကြ ဆငသ်ည့ကြှိုး။ အပေါြ ဆလပ် တန်းမှာ ဝေါလပြလပန်ှင့ြ သံကြင်းနှစ်ကြင်းရှိသည်။ ကြိုးကို သံကြင်းထဲ ရှိုကာ အစများကို တွဲလောင်းခထွားလိုကသ်ည်။
ငယလြေးကတော့ ဒါတွကေို မမှင်။
ကြောတ်ို့ လငမြယားက တွဲခေါြ၍ ငယလြေး စမ်းတဝါးဝါးနှင့ြ သူတို့ တွဲခေါရြာနောကြ လိုကလြာခဲ့သည်။
တမငပြေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတလြာသည့ြ ညအိပ် ဂါဝနရြှညကြို ခေါင်းမှ ကြောြ၍ ခွှတလြိုကသ်ည်။
ဘရာ နှင့ြ ပငတ်ီ ခနွထြားလိုကသ်ည်။
ကြောြ တခကြြ အကဲခတလြိုကတ်ော့ ဆောကမြှေးရိတလြာမှန်းသိသည်။ အပြောငလြား၊ တိရုံပဲလားဆိုသညတ်ော့ မသိသေး။ ရိတမြလာလွှင် စိတကြှိုကြ ကိုယတ်ိုင် ရိတရြနလြည်း ပြငထြားပြီးသား။
လကကြောကဝြတ် နှစ်ဘကမြှာ ကြိုးခညွတ်ာခံရသည်။ ငယလြေး အငတ်ာနကမြှာ ကြည့်ဖြူးသည့ြ BDSM အတိုင်း လုပတ်ာခံရတော့မညမြှန်းသိတော့ ရငဖြိုလာသည်။
ဘာမှ မမှငရြတာကိုက ဘယန်ရောကို ဘယလြို လုပမြည် မသိ။ စိတ် တအားလှုပရြှားစသည်ေ။
ကြိုးနှစ်ပငကြို ဆှဲတင်းတော့ လကမြွားကား၍ မှောကတ်ကလြာသည်။ နို့အုံကြီးများပင် အပေါကြှှလာသည်။ လကတ်ဆုံးဆန့ြ၍ ကြိုးတင်းသှားသညအြထိ မရပသ်ေး။ ဆကဆြှဲသည်။ လကကြောကဝြတမြှ နာလာသည်။ ခွဖြေား ထောကလြိုကရြသည်။ သဇင်HD ကို ပြနမြှငယ်ောငမြိသည်။ အဲ့တုန်းက အထူးအဆန်း ဖြစ်ခဲ့မိသညမြှာ ယခု မိမိလောကြ မဟုတမြှန်း သတိရသည်။ ခွဖြေား စမ်းကာစမ်းကာ ထောကပြှီး မတမြတရြပမြိတော့မှ ကြောကြ ကြိုးစကို အနားသတ် ခညွသ်ည်။
နောကတ်ော့ ကြောကြ ငယလြေး ခွနှစ်ေဘကကြို ကားလိုကသ်ည်။ ထိပန်ှဈဖကမြှာ အပေါကဖြောကြ ကြိုးတပထြားသည့ြ ၂ ပခနေ့ြ pvc ပိုကြ တချောင်းကို ငယလြေး ခွကငွြေးဝတမြှာ တဘကစြီ ခညွလြိုကသ်ည်။
ငယလြေးတယောကြ လကကြားယား၊ ခွကေားယား နှင့ြ ခွဖြေားထောကြ ရပလြကြြ မယိုငလြဲအောင် ထိန်းနရသေည်။ လဲမလို ဖြစ်ပါက လကကြောကဝြတမြှ ကြိုးကို အားပြု ပြနထြိန်းရသည်။ လကကြောကဝြတမြှာ ကြာကြာ အားပြုထား၍ လည်းမရ။ မိမိ ဝိတန်ှင့ြ နာလှသညမြို့ ခွဖြေားပေါမြှာသာ အားပြုရပရြသည်။ တခကြတ်ခကြြ လဲမလိုလို ဖြစ်၍ တွဲလောင်း ဖြစ်သှားသည်။ လူတကိုယလြုံး ဟိုဒီရမ်း သည်။ ခွဖြေားကို စမ်းကာစမ်းကာ ထောကပြှီး ပြနရြပရြသည်။
ဒူးတွေ တဆတဆြတ် တုနသ်ည်။
ကြောကြ ဘရာ ခွိတကြို ဖြုတလြိုကသ်ည်။ ကလဈကနဲ ပြုတထြှကသ်ှားသညန်ှင့ြ နို့လုံးကြီးများ တွဲလှဲ ကလွာသည်။ ဘရာကို လကမြောင်းတလွှောကမြတငပြှီး ဦးခေါင်းကို ကြောြ၍ လညဂြုတပြေါြ တငထြားလိုကသ်ည်။
အယောငကြသွှားပြီ ဖြစ်သည့ြ နိူ့သီးခေါင်းတွကေို အဝတလြှန်းသည့ြ ကလဈနှင့ြ ညှပ် လိုကသ်ည်။
“အား အ အ . . ”
အစမှာ တအား နာလှသည်။ တဖြေးဖြေး ထုံလာသည်။ မနာတော့။
ပငတ်ီကို ခွကြားညှပအြောင် ဆှဲလိုကသ်ည်။ ဆောကဖြုတအြမှောင်းကြီး နှစ်ခု အမှေးအမွှင် ကင်းရှင်းစွာ ပေါလြာသညကြို အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး မှငလြိုကရြသည်။
ကြောကြ ပငတ်ီ အရှေ့နှင့ြ အနောကြ အနားစများကို ကိုင်၍ ဆောကဖြုတအြမှောင်းကြားထဲ ပငတ်ီစ မှုတဝြငပြွောကကြှယသ်ှားသည် အထိ တင်းနအေောင် မလိုကသ်ည်။ ခွဖြေား ထပထြောကစြရာ မရှိတော့။ အမှောင်းထဲက ပငတ်ီစက လုံးလိပကြာ ဆောကစြေ့ကို ဖိမိသည်။ ကိုဆှပင်ေ မိမိမိန်းမ ဆောကဖြုတကြို ခုမှ မှငဖြူးသူလို လီး မာလာသည်။
ပြီးတော့ ဆောကဖြုတ် ဘေးနခမ်းသား အမှောင်း တလွှောကြ၌ ကလဈ ၃ ခုကို တဖကစြီ၌ညှပသ်ည်။ ကလဈလေးများ၌ အပခြညွြ ကြိုးတန်းလန်းနှင့ြ စတီးဇွန်း တဈချောင်းစီ ခညွြ၍ တွဲလောင်းခထွားလိုကသ်ည်။ တခကြတ်ခကြြ
တခုနှင့ြ တခု ရိုကခြတသ်ံ တခွှမခြွှမ် မှညလြသည်ေ။ နဂိုဖောင်းမို့သည့ြ ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းများ တွဲလှဲဆှဲခံထားရသညမြို့ ဖောင်းမို့ ရှညထြှကန်သည်ေ။
စပဖြဉွြးဖဉွြးနှင့ြ စူးစူးရှရှ နာသည်။ နာကငွမြှုက တကိုယလြုံးသို့ တစိမ့စြိမ့ပြှန့န်သည်ေ။
အံကြိတခြံရင်း တဖြေးဖြေး သကသ်ာသလို ရှိလာသည်။ စိမ့ထြှကလြာသည့ြ စောကရြညမြွား ကို လိပည်ှပန်သညေ့ြ ပငတ်ီက စုပယ်ူသည်။
ငယလြေးတယောကြ မမွှောလြင့ထြားသညကြို ပြုမူခံရသညမြို့ ရငဖြိုရသည်။
လူ ၃ ယောကရြှေ့မှာ မိမိကို ပိုးစိုးပကစြကြ လုပန်ကြသေညမြှာ အလှန် ရှကစြရာကောင်းသောလြည်း မိမိကို အားလုံးအာရုံစိုကြ၍ ဒီလို အလုပခြံနရသေညကြို သာယာနမေိသည်။ နောကဆြကတ်ှဲလိုကလြာသည့ြ ကာမအရသာမှာ ကောင်းလှန်းလှသဖြင့ြ မသိစိတထြဲမှ လိုချင်တ်ောင့တ်နမေိသည်။ ဆားငံရညလြို သောကလြေ ငတလြေ၊ ထပသ်ောကခြငွလြေ ဖြစ်နပြေီ။
ဘာဆကလြုပကြှမလဲ ရငတ်ထိတထြိတန်ှင့ြ စောင့န်ရသေည်။ ဖငတ်ုံးတွကေို ရိုကမြညပြဲ ဖြစ်မည်။
ကြောကြ ငယလြေးလကကြောကဝြတ်၌ ခညွထြားသော ကြိုးအရှယ် နောကတ်ပင် ယူလိုကသ်ည်။
“ရှှီး . . ရှှီး . . ”
လထေဲ ရမ်းရင်း ငယလြေးနားကပသ်ှားသည်။
အသံကြောင့ြ ငယလြေး ထိတကြနဲ တုနတ်ကသ်ှားသည်။ ခါးပါတပြှားမဟုတမြှန်း သိလိုကသ်ည်။
“ဝှဈ . . ဖြန်း . . ”
“အင့ျ . .”
ဖငတ်ုံးကြီးပေါြ မဟုတဘြဲ ဗိုကခြေါကကြို ရိုကသ်ည်။ ဖငရြိုကလြွှင် ရှုံ့မည်၊ ကော့မည် ပြငထြားရာ ဗိုကကြို ရိုကတ်ော့ ကုန်းသလိုဖြစ်သည်။ ခွထေောကမြွားလှှတ်၍ တကိုယလြုံး ယမ်းနသည်ေ။ ဇွန်းများက တခွှငခြွှင် မှညသ်ည်။ ခွဖြေား စမ်းကာ စမ်းကာ ထောကြ၍ လကကြောကဝြတမြှ ကြိုးများကို အားပြုကာ ပြနထြောကရြသည်။ မတမြတပြှနထြိန်းရသည်။
ကိုဆှကေ ရိုကတ်ာလား၊ ကြည့်န်တောလား မသိ။
မိမိကိုယတ်ိုင် မမှငရြသညကြိုက ရငထြိတရြသည်။
ခွဖြေားထောကန်ရေ၍ ခွှေးများပြနလြာသည်။ ဖြဖြေားလှှတပြါက လကကြောကဝြတမြှ နာလှန်းသဖြင့ြ မနည်း ငှိမအြောင် ထိန်းရပ်၍ အံကြိတခြံရသည်။
၃ ခါလောကြ အရိုကခြံရတော့ ဆောကဖြုတမြှာ ခွိတထြားသည့ြ ကလဈ ၂ ခု ပြုတကြသွည်။ ကလဈ လှှတသ်ှားသည့ြ နရော စဈကနဲ နာသည်။ ကလဈ ပြနတ်ပသ်ည်။ တဖန် စူးကနဲ နာပြနသ်ည်။
ခွှေးများ ပျိုကပြှိုကြ ကနွပြေီ။
ထပခြါ ရိုကလြိုကြ၊ ခွဖြေား လှှတသ်ှားလိုကြ ပြနထြိန်းလိုကန်ှင့ြ ငယလြေးတယောကြ ခွှေးပျိုကပြှိုကြ ကနွပြေီ။
ဗိုကခြေါကြ ပေါတ်ှငလြည်း အရှိုးရာများ ထငန်ပြေီ။
ဒီကြားထဲ ကလဈ ပြုတကြတွိုင်း စူးကနဲ နာကငွမြှုက တမွိုး၊ ကလဈ ပြနည်ှပခြွိန် တင်းကနဲ နာကငွမြှုက တဖုံ တကိုယလြုံး စပဖြဉွြးဖဉွြး နှင့ြ တရှိန်းရှိန်း ဖြစ်နသည်ေ။
ကိုဆှတယေောကကြား လီး တတောငတ်ောင် နှင့ြ ငယလြေးအစား အံပင် ကြိတန်မေိသည်။ မိမိ တသကလြုံး ကြငကြှငန်ာနာ ခစွလြာခဲ့သည့ြ ဇနီးကို ခုလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ကိုငတ်ှယန်တော တွေ့တော့ လီးက တစဈစဈနှင့ြ မာလာသည်။
အခကြြ ၂၀ ခန့မြှာတော့ ငယလြေး ဘယလြိုမှ မခံနိူငတ်ော့။ ဒူးများလည်း ပြော့နပြေီ။ ခွထေောကကြို လွှော့ခလွိုကလြွှငလြည်း တွဲလောင်း ဟိုဒီရမ်း၍ လကကြောကဝြတမြှ နာလှပြီ။
Mercy . . . Mercy . . .
ကြောန်လတ်ေ ခညွထြားသော ကြိုးကို ငယလြေး ခွဖဝေါး ကြမ်းနှင့ြ ထိသညအြထိ လွှော့ခပြေးလိုကသ်ည်။
သူတို့ချင်ြး တခါကြုံဖူးရုံနှင့ြ အပြနအြလှန် နားလညမြှုတွေ ရနပေါ့လား ဟု ကိုဆှေ အံ့ဩဘနန်း ဖြစ်ရပြီ။ အရငတ်ခေါကြ ဘယလြောကတ်ောင် ဖြတဖြှတည်ကည်ကကြှအေောင် လိုးလှှတလြိုကသ်ည် မသိ။ ယခငလြို ငိုငတ်ိုငတ်ိုင်၊ ထိုင်းထိုင်းမှိုင်းမှိုင်း မဟုတဘြဲ တပတလြုံး ငယလြေးတယောကြ စိတကြှညလြငလြန်းဆန်းနတော မိမိအမှင်။ မိမိ မဖြည့ဆြည်းပေးနိူင်၍ ငယလြေးအတွကြ စိတမြကောင်း ဖြစ်စရာ မလိုတော့မှန်းလည်း သိရပြီ။ ရှေ့လွှောကြ မိမိ သင်ျဘောထွကလြွှငလြည်း ငယလြေး အတွကြ စိတပြူစရာ မလိုတော့။
“ဖူး ဟူး ဟူး . . ”
ခွဖဝေါးပေါြ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ရပ်၍ လကမြှ ကြိုးလည်း ခပလြွှော့လွှော့ အနမေို့
ငယလြေး ခုမှ အသကြ ဝအောင် ဖြေးဖြေးမှနမြှန် ပြနရြှူရသည်။ ခွကေားယား လကကြားယား ရပလြကြြ အမောဖြသည်ေ။ ဘာများဆကလြုပမြလဲ ရငဖြိုရသည်။
“မမ . . ဒီတခါတော့ mercy အောရြပြီ . . ”
ခွိုက မခံချင်အြောင် ကြီစယလြိုကသ်ည်။
“ဟူး . . အတောျ ထိ တာကိုး . . သတေော့မယ် ခြိုရဲ့ . . ”
ခုမှ ရီရီမောမော စကားပြောနိူငတ်ော့သည်။
ကြောကြ eye mask ကို ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်။
ငယလြေး အားလုံးကို ရှကကြိုးရှကကြန်း ကြည့်မြိသည်။ အားလုံး၏ ဂရုစိုကမြှု ခံယူရင်း အသကမြှနမြှနပြှနရြှူနလေိုကသ်ည်။
ကြောကြ ငယလြေး နိူ့သီးခေါင်းမှ ကလဈ၌ စတီးဇွန်း တခုစီ ခညွထြားပေးလိုကသ်ည်။ နိူ့သီးခေါင်း ထိပလြေး ရှညထြှကြ၍ တွဲလှဲ ကသွည်။ တင်းပြီးအနည်းငယ် ပိုနာလာသည်။
ကတကြှေးနှင့ြ ငယလြေး ပငတ်ီ ခွကို ဆှဲယူ၍ ဖြတလြိုကသ်ည်။ ပြောငရြှင်းနသညေ့ြ ဆီးခုံ ဘှားကနဲ ပေါလြာသည်။ ခါးမှ အစကိုပါ ဖြတ်၍ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။
“အကို . . ကြှနတ်ောတ်ို့ ဂိမ်းလေး တခု ကစားကြရအောင် . . .”
ကြောကြ ဒီတခါ ပြဲစီစဉသ်ူ ဒါရိုကတ်ာ။
ကိုဆှကေ မကြခြုံးတခကြြ ပင့ကြှည့ြ၍ နားထောငန်သည်ေ။
“ကြှနတ်ောြ ပြမယ် . . .”
မတကြာပင် နှင့ြ ငယလြေး ဆောကစြေ့ကို ဗဟိုပြုကာ ဖောင်းမို့မို့ ဆီးခုံ ကို စကဝြိုင်းဝိုင်းသည်။
ယားကြိကြိနှင့ြ ငယလြေး တွန့သ်ည်။ မိမိဆောကဖြုတကြို လုပခြငွရြာလုပ်၍ ရသည့ြ ကစားစရာ အရုပတ်ခုပမာ ဝိုင်းလုပန်ကြသေညလြေ။
စကဝြိုင်းခွမ်းတခု ရသည်။ သူ့အပြငဘြကြ ၂ လကမြခန့ခြှာ၍ နောကစြကဝြိုင်းတခု ထပဝြိုင်းသည်။ ဒီစကဝြိုင်းက ပေါငရြင်းပေါြ ထိ ရောကြ၍ စကဝြိုင်း ၃ စိတစြာတော့ ရသည်။
ထောငမြတ်၍ ပြူထွကန်သညေ့ြ ဆောကစြေ့ထိပကြို မှငန်ှင့ြ ထပခြါထပခြါ တို့သည်။
“အှန့ျ . . အှန့ျ . . .”
ဆောကစြေ့က အပြာရောင် ဖြစ်သှားသည်။
ကြောတ်ို့သား အကြီးကောင် ဆော့သည့ြ ပလပစြတဈ ကညွဆြံ ထည့ပြဈရသည့ြ လသနေတ်ေ ပစ်စတို လေးကို ယူကာ . .
“ဒီလိုလေ အကို . . မမ ဆောကဖြုတမြှာ စကဝြိုင်းဝိုင်းထားမယ် . .
အကို ဒီလသနေတ်ေ နဲ့ ပစ် . . ”
“အပြငဆြုံး စကဝြိုင်းထဲ ထိရင် ခွိုက အကို့ကို strip dance နဲ့ ဧည့ခြံပြီး အကုနစြခွှတမြယ် . . ”
“အတွင်း စကဝြိုင်း ဆို အကို့ကို မှုတပြေးမယ် . . ထုပေးမယ် . . .”
“ပစ်မှတတ်ဲ့တဲ့ မှနရြင် ခွို ကို အကို စိတကြှိုကြ လိုးပတေော့ . . ”
“ဟာ . . ကောင်းတာပေါ့ ညီ . . ”
“ညီ့ ခေါင်းက ရှှခထွေားရမယ့ြ ခေါင်းမွိုးပဲ . . ” ကိုဆှေ ဝမ်းသာအားရ ထအောသ်ည်။ မိမိ ဒီလောကအြထိ မွှောလြင့မြထားရဲခဲ့။
ငယလြေး ကတော့ အတောပြင် ထိတလြန့သ်ှားသည်။ မိမိဆောကဖြုတကြို လသနေတေန်ှင့ြ ပစ်မည် ဆိုပါလား။
“ေဩာြ . . အကို . . ကညွကြ ၁၀ ခုပဲနောြ . .
အကြာအဝေးကတော့ သတမြှတခြကြမြရှိဘူး . . ”
ငယလြေး ကိုဆှကေို တခကြလြှမ်းအကြည့်ြ ကိုဆှဆေီမှ အားပေးပြုံး တခု ရသည်။ ကိုဆှေ တယောကြ ခွိုကို လိုးချင်ဇြောနှင့ြ တကကြှှနသညေကြို တွေ့နရသေည်။ မိမိကို အသည်းခိုကသ်ညအြထိ နာအောင် ပစ်မှ ခွို့ကို လိုးရမညမြို့ ကိုဆှေ မှနမြှနလြိုးရအောင် အနာခံရမညဟြု အားတင်းထားသည်။ ငယလြေး ရငထြိတန်သည်ေ။ ဆောကစြေ့ ကို ကညွဆြံမှနလြွှင် မညမြွှ နာမည် မသိ။ သူတို့အားလုံးထံ တလှည့စြီ ကြည့်မြိသည်။
အားလုံး မိမိ ဆောကဖြုတကြို အာရုံစိုကန်ကြတော တွေ့ရသည်။
ပလပစြတဈ ကညွဆြံလုံးလေးများကို မှဖြေူမှုန့မြွားနှင့ြ ရောမှှေ၍ ခွကလြေးထဲ ထည့ထြားသည်။
“ကဲ . . ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခွှတထြားကြစို့ . . . မမ တယောကထြဲ ဆိုတော့ အားငယန်ရှောမယ် . . .”
ကြောရြော ကိုဆှရေော အဝတတ်ှေ ခွှတလြိုကတ်ော့မှ မမာ့တမာ ဒုတမြွား အသီးသီး လှှတလြပသ်ှားကြသည်။
“ကဲ . . မမလည်း သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ဖြစ်အောင် ဒါတွေ ဖယလြိုကစြို့ . . ”
ပြောလည်းပြော လကကြလည်း တပျိုငတ်ည်း နိူ့သီးခေါင်းက ကလဈတွကေို ဆတကြနဲ ဆှဲဖြုတလြိုကသ်ည်။
“အား ား ား”
ဖဉွြးကနဲ ဖဉွြးကနဲ နာလှသည်။ အသကရြှူပင် မှားသည်။
ခနအကြာ အသကပြုံမှနပြှနရြှူတော့မှ ဆောကဖြုတဘြေးခွမ်းများမှ ကလဈများ၌ ခွိတဆြှဲထားသာ ဇွန်းများကို စုကိုငကြာ တပျိုငတ်ည်း ဆှဲဖြုတလြိုကသ်ည်။ အဆီမှောင်းကြီးများ ရှညဆြန့ထြှကလြာကာ ကလဈများ ပြုတထြှကြ၍ နဂို အတိုင်း ပြနရြုန်းတကြ သှားသည်။
ဆောကဖြုတ် အခွမ်းကြီးများ နီရဲ ယောငကြိုင်းနသည်ေ။
“အား လား လား . . .ဖူး ဖလူး အူး . . ”
ငယလြေး အီစိမ့သ်ှားသည်။
ကြောကြ ဇကကြှောနှိပသ်ည့ြ လကကြိုင် အနှိပစြကလြေး ယူလာကာ မီးပလပတ်ပ်၍ ခလုတဖြှင့ြ စမ်းလိုကသ်ည်။
ပြီး ရောငကြိုင်းနသညေ့ြ မိမိငယ် ဆောကဖြုတပြေါြ လကဖြဝါးအုပ်၍ ငှငင်ှငသ်ာသာ ဆုပန်ယပြေးသည်။ အနှိပစြကလြေးကို လကဖြမိုးပေါြ ကပ်၍ တုနခြါမှုကို လကဖြဝါးမှ တဆင့ြ ဆောကဖြုတ်၊ ဆောကစြေ့များဆီသို့ ပြန့စြသည်ေ။
“အင်း အဟင်း ဟင်း . . .
ငယလြေး တယောကြ ခုနက နာကငွမြှုများ သကသ်ာ၍ အရသာတွေ့လာသည်။ ယခငတ်ခေါကြ ဆောကစြေ့ကို လကန်ှင့ြ ဆုတန်ယ် ပြတပြေးသညန်ှင့ြ လားလားမွှ မဆိုင်၊ အပုံကြီးသာသည်။ ဒူးနှစ်ချောင်း တလှည့စြီ ကြေးလိုကြ ညှှတလြိုကန်ှင့ြ တကိုယလြုံး တွန့လြိမလြာသည်။
မကြစြိမှေး၍ အရသာ ရှိနစဉေမြှာပင် . .
“ကဲ . . အကို . . စပစ်ပတေော့ . .”
ငယလြေး ပြနသ်တိဝငသ်ည်။ နာကငွမြှုအတွကြ ပြနပြှငဆြငရြပြနသ်ည်။
ငယလြေး နာမည် စိုး၍ ကိုဆှကေ ၆ ပခနေ့အြကြာ ခပလြှမ်းလှမ်းမှ ပစ်သည်။
“ဖောင်း ”
အသကအြောင့ြ ဗိုကရြှပလြိုကသ်ည်။ မထိ။
ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဝငသ်ှားသည်။ ပြောင်းတိုမို့ ခွိနတ်ာ တခွား၊ ကညွသ်ှားတာ တခွား ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် ရှေ့တိုးလာသည်။ ထပခြွိနပြဈသည်။
“ဖောင်း ”
“အ . . ”
ပေါငပြေါထြိသည်။ မှဖြေူစကလြေး ထငသ်ည်။ စကဝြိုင်းတွင်းတော့ မဝင်။ သိပမြနာလှ။
နောကတ်ခကြြ ထပပြဈသည်။
“ဖောင်း ”
“အ . .”
ဗိုကမြှ အရှိုးရာ အနီရောငပြေါမြှာ မှဖြေူစကလြေး ထငသ်ည်။
ငယလြေး မနာမှန်းသိ၍ ကိုဆှေ အတောန်ီးနီးထိ တိုးလာကာ ကပပြဈသည်။ ၃ ပေ ခန့ြ ရှိမည်။
“ဖောင်း”
“အား ား . . ”
ပေါငခြှံနား အပြင် စကဝြိုင်းထဲ မှနသ်ည်။ ငယလြေး တခကြတ်ော့ စူးကနဲ နာသည်။ သို့ပမယေ့ြ ကိုဆှေ့ မကြန်ှာကြီး ပြုံးသှားတာ မှငတ်ော့ ကြနပေမြိသည်။ ခွို ဧည့ခြံတာ ကိုဆှေ မကြစြိအရသာ ခံရတော့မညလြေ။
ကြောကြ ငယလြေး ခွကငွြေးဝတ်၌ ခညွထြားသော ပိုကလြုံးကို ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်။ ငယလြေးလည်း အနည်းငယ် သကတ်ောင့သ်ကသ်ာရှိကာ ပြဲကြည့်ြ၍ ရပြီ။
ခွိုက လှုပလြီလှုပလြှဲ့ နှင့ြ အဝတအြစားများကို စ ခွှတသ်ည်။ မကြစြိထဲ ကားရောင်းရငှမွေားကို မှငမြိသည်။ ကြေးဇူးရှငကြို ကြေးဇူးဆပရြမညမြို့ သချော ပြုစုဧည့ခြံရမညမြှန်း သိသည်။ ကြာကြည့်တ်ခကြကြှည့သ်ည်။
ကြောကြလည်း မိမိမိန်းမ အလှကို ပြရတာ ကြနပေလြှသည်။ မမငယလြေးဆောကဖြုတပြေါြ လကဖြဝါးနှင့ြ အုပကြိုငထြားရင်း နိူ့သီးခေါင်းကို လွှာနှင့ြ ကလိပေးသည်။
ကိုဆှတယေောကြ လသနေတေကြို ခနမေ့ထားသည်။ အကြည့်ကြ ခွို ဆောကဖြုတမြှာကပ်၍ အာရုံက တောငလြာသောလီးမှာ ရောကသ်ည်။
ငယလြေးကတော့ မတတ်ပ် လကကြားယားနှင့ြ ကိုဆှေ မကြန်ှာမှ တနှာရိပမြွားကိုကြည့်ြ၍ ကိုဆှလည်ေး ကြနပေအြားရနသညေကြို မှငပြှီး ဝမ်းသာမိသည်။ နိူ့သီးခေါင်းနှင့ြ ဆောကဖြုတကြို ပြုစုပေးမှုမှာ အရသာ ခံနလေိုကသ်ည်။ နာကငွမြှုအပြီး ယခုလို ပြုစုခံရမှုမှာ ဘာနဲ့မှ မတူသည့ြ သာယာမှု ရသည်။
ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ လှုပလြီလှုပလြဲ့ လုပပြှနတေော့ ခွိူ့ ဆောကဖြုတလြှလှလေးကို ကြည့်ရြင်း ကိုဆှေ ရင် တဒိန်းဒိန်း ခုနလြှပြီ။ ခါတိုင်းထကြ ထူးခွားလှစွာပင် လီးလည်း တောငလြှပြီ။ ခွို့ နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးနှင့သ်ာ အစုပခြံရလွှင် . .
လသနေတေကြို တင်းတင်း ပြနဆြုတလြိုကသ်ည်။
ပစ်မှတ် အတွင်းစကဝြိုင်းက ဆီးခုံပေါမြှာသာ ရှိသညမြို့ ပေါငကြားပေးရနမြလိုပေ။
သချောခြိန်၍ ပစ်သည်။
ကြောကြ အသာဘေးဖယလြိုကသ်ည်။ ငယလြေး အသကအြောင့ြ၍ ငှိမင်ှိမလြေး ရပလြိုကသ်ည်။
“ဖောင်း . . ”
စိတလြှုပရြှားလှန်၍ လကမြွား တုနရြီကာ ဘေးသို့ လုံးဝကြီး လှှဲသှားသည်။ လကကြနွြ ကညွကြို ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ၅ တောင့သ်ာ ကနွတ်ော့သည်။
ရှေ့တိုး၍လည်း အနီးကပ် ပစ်လိုသည်။ ငယလြေး နာမညကြိုလည်း စိုးသည်။
ကြောမြယား လှလှလေး၏နှုတခြမ်းလေးများနှင့ြ လီးအစုပလြည်း ခံလိုလှပြီ။ သူ့လငကြို စုပပြေးသညကြို မကြဝြါးထငထြင် မှငဖြူးထား၍လည်း မညမြွှကောင်းမညကြို မှန်း၍ ရသည်။
ငယလြေး လည်း ကိုဆှေ့မကြန်ှာပေါမြှ တနှာရိပမြွားနှင့ြ အရောငတ်ောကန်သညေ့ြ မကြလြုံးအစုံကို ကြည့်ြ၍ ပစ်မှတကြို ထိစချင်ေမြိသည်။
“ကိုကို အရှေ့ကို တိုးပြီး ရဲရဲကြီးသာ ပစ်ထည့လြိုကပြါ . . .” ဟု ဗိုလအြောငဒြငလြသေံနှင့ြ မခွိတငကြဲ ပြောလိုကသ်ည်။
ကိုဆှေ တနှာခိုးများနှင့ြ တခကြြ ပင့ကြှည့ြ၍ ခေါင်းတခကြြ ဆတသ်ည်။ ငယလြေးကို အားတော့နာသည်။ သနားလည်း သနားသည်။ မတတန်ိူင်။
ခွိုက ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ ကိုဆှေ့ လကမြောင်းကို ပြတပြေးသည်။ လှုပလြီလှုပလြဲ့ လုပပြှသည်။ မထိသေးဘူးလား ဟူသည့ြ အဓိပျပါယန်ှင့ြ ပြီတီတီ ပြုံးပြသည်။ နှုတခြမ်းလေးကို ဖူးဖူးလေး စူပြသည်။
ကိုဆှေ အာရုံများလှပြီ။ မိမိ မကြစြိရှေ့နားမှ ကြော့မြယား ခွိူ၏ နိူ့လှလှ တစုံ၊ မိမိဒုတကြို ငုံစုတပြေးတော့မည့ြ နှုတခြမ်းဖူးဖူးတစုံ၊ အောကဆြကဆြင်းကြည့်တ်ော့ များမကြာမီ လိုးရတော့မည့ြ လုံးကစွကြစွြ ခန်ဓာကိုယ် နှင့ြ ဖောင်းမို့မို့ ဖြူဝင်းဝင်း ဆောကဖြုတ် တခု။
ကိုဆှေ အားတင်း၍ ရှေ့တိုးကာ ၁ ပေ ခန့အြကြာမှ ပစ်လိုကသ်ည်။
“ဖောင်း ”
“အား ား ား . . ”
ငယလြေး ခါးကုန်းသှားသည်။ ကြိုးကို ခိုစီးမိသည်။ ခွတဖေကစြီ ကြေးကာ ကိုယကြို ကြေး၍ အနာသကသ်ာအောင် တွန့လြိမန်သည်ေ။
ဆီးခုံဖောင်းဖောင်းပေါကြ
ကညွမြှနသ်ည့န်ရော မှဖြေူစကမြှာ အဖြူရောငမြှ ခကြခြငွြး အနီရောင် ဖြစ်သှားသည်။
“ဆောရီး ငယလြေး ရယ် . . ”
ကိုဆှကေ လကဖြဝါးနှင့ြ ငှငင်ှငသ်ာသာ ပြတပြေးရင်း
“ဥုံဖြ ဥုံဖြ နောျ . . ”
“ရတယ် ကိုကို . . ရတယ် ဘာမှ မဖြစ်ဘူး . . ”
ငယလြေး နာကငွမြှုတွေ ဘယပြွောကသ်ှားမှန်းပငမြသိ။ ကိုဆှေ ဒီလို ကြငန်ာပြတာ ခုမှ ကြုံဖူးသည်။ ကိုဆှေ့ကို မှုတပြေးတော့မည့ြ မှငကြှင်းဆီ အာရုံရောကသ်ည်။ သူ့မယားကို သဘောထားကြီးစွာ ပကပြကစြကစြကပြေးလိုးရှာသည့ြ ကိုဆှကေိုလည်း အပြည့အြဝ ပြောစြချင်ေသ်ည်။
ခွိုက တာဝနကြသွည့ြ အတိုင်း ကိုဆှရှေေ့ အသာ ဒူးထောကကြာ မတထြောငန်သညေ့ြ လီးကြီးကို ဆုတလြိုကသ်ည်။ လုံးပတအြနနှငေ့ကြား ကြော့ြ လီး အရင်းလောကသ်ာ ရှိသည်။ ကြော့လြို အရင်းသိမ် အဖြားတုတသ်ည့ြ အမွိုးအစားမဟုတ်။ တဖြောင့တ်ည်းမို့ ကြီးလှသည် မဆိုနိူင်။
ကြောကြ ခုနနရောပြနယ်ူသည်။ မမငယ်၏ ဆီးခုံပေါြ အသာအယာ ဖြဖြ ပြတပြေးသည်။ နိူ့အုံကို တလှည့စြီ စုပလြိုကြ လကြလြိုကလြုပပြေးသည်။
ခွိုလည်း ကိုယ့လြငဟြာက လှှဲ၍ တခွားလီး တခါမှ မထိဖူး မကိုငဖြူး မို့ ရငဖြိုသည်။ မမငယလြေး တယောကြ ပိုးစိုးပကစြကြ ခံနသညေ့န်ောကြ မိမိမှာလည်း ရှကရြှံ့တွန့ဆြုတမြှုမွိုး မရှိတော့။ ကာမ အရသာ ဟူသည် ပြည့ပြှည့ဝြဝ ခံစားသင့သ်ည် ဟုသာ မှတယ်ူတော့သည်။
ဒဈတဝကြ ဖုံးနသညေ့ြ အရပြေားကို ဆှဲခွ လိုကသ်ည်။ ဒဈကလည်း ပငမ် ဒုတ် လုံးပတထြကြ ပိုမကားလှခွေ။ ဒါကြောင့လြည်း မမငယ် တယောကြ ယခငတ်ခေါကြ ကြော့ြ ဒဈဖြားအောကမြှာ အလူးအလဲ သေးရော ဆောကရြညမြွားပါ ပန်းထွကတ်ာ ဖြစ်မည်။
လွှာနှင့ြ ဒဈတဝိုကြ စလကြပြေးလိုကသ်ည်။
ကြောကြ ခုံတလုံးယူ၍ ကိုဆှကေို ထိုငစြလေိုကသ်ည်။ ပြီး အနှိပစြကြ လှမ်းယူကာ မမငယဆြီ သှားသည်။ ငယလြေးကလည်း သူ့လငလြီး တခွားမိန်းမ စုတတ်ော့မည့ြ မှငကြှင်းကို ကြည့်န်သည်ေ။
ကိုဆှေ က ထိုငခြုံပေါြ ဖငလြွှောထိုငရြင်း မကြစြေ့မှေး၍ ဇိမစြခံလပြေီ။
ခွိုက လီးပေါမြှ အရပြေားကို ထကအြောကရြှှေ့ရင်း ကြင်းတိုကပြေးသည်။ ကြော့ဟြာလို မဟုတဘြဲ လီးက တိုသဖြင့ြ အရပြေား အပိုအများကြီးရှိ၍ ဂွင်းတိုကရြသညမြှာတော့ အားပါးတရ ရှိသည်။ ပါးစပထြဲ ထည့င်ုံလိုကသ်ည်။
“အ . . အင်း . . အင်း . . ”
ကိုဆှေ တွန့သ်ှားသည်။ ပြီးချင်ခြငွြ ဖြစ်လာသည်။
ကြောကြ သူ့လငလြီးစုပခြံနသညေ့ြ မှငကြှင်းထဲ ငေးနသညေ့ြ ငယလြေး ဆောကဖြုတပြေါြ အနှိပစြကြ ၏ ဘုလုံးမဟုတသ်ည့ြ ဘကကြို တငလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ခလုတ် တဆင့ြ ဖြင့လြိုကသ်ည်။
“အင်း အင်း . . ”
ငယလြေး ဖငရြမ်းလာသည်။
လငမြယား နှစ်ယောကလြုံး ကိုယစြီ အပြုစုခံလကြြ တယောကြ ကို တယောကြ ကြည့်ရြင်း အရသာ နှစ်မွိုး နှစ်ဖုံ ခံစားနကြရေသည်။
ခွိုလည်း လီးအသဈမို့ ဂရုတစိုကြ သသခွေောခွာ အစွမ်းပြသည်။ ငုံထားသည့ြ ဒဈကို လွှာနှင့ြ ပတလြကြလြိုကြ၊ ဆီးထွကပြေါကလြေးကို ထိုးလိုကြ၊ လီးချောင်းပေါမြှ အရပြေားကို ထကအြောကြ ထုလိုကန်ှင့ြ ဖြေးဖြေးမှနမြှန် လုပပြေးနသည်ေ။
“အ အဈ အဈ . ”
ကိုဆှေ တယောကြ မကြုံစဖူး အတွေ့ထူးထဲတွင် မိန်းမော ယဈမူးကာ ကာမဆိပတ်ကလြကြြ တကိုယလြုံး တွန့လြိမန်ပြေီ။
စိတအြစဉကြတော့ တိမတ်ိုကြ တခုပမာ လနှငေရြာ မွောလှင့န်သည်ေ။
မတတ်ပရြပ် လကမြှောကအြနအထေားနှင့ြ ကြိုးခညွခြံထားရသည့ြ ကိုယ့မြိန်းမ ဆောကဖြုတ် ကို ကြောကြ ကလိနသညေ့ြ မှငကြှင်း၊ သူများမယား၏ ဆောကဖြုတလြှလှလေးကို မကြာမီ လိုးရမည့ြ အတွေး၊ လောလောလတလြတ် မိမိလီးကို အထူးရှယ် မှုတပြေးနသညေ့ြ သူများမယား . . .
လီးတချောင်းလုံး ကဉွတ်ကလြာပြီ။
“အ အိ အိ အဈ အဈ . . ”
ကြိုးစားထိန်းသည်။ မရ။ သုတမြွားက လီးအရင်းထိပင် တကလြာသညကြို သိနသည်ေ။ ခွို ဆောကဖြုတလြေးကို လိုး ရဦးမည်။
အောင့ထြား . . ထိန်းထား . . မှ
ကိုယ့ဘြာသာ အားတင်းသည်။
ကြိုးစားထိန်းလေ အတွေးထဲ ခွို့ ဆောကဖြုတလြေးကို လိုးသညပြဲ ပေါလြာလေ။
“အ . . အဈ . . အဈ . . ”
“ဟာ . . သှားပြီကြာ . . ”
သုတမြွား ခွိူ့ ပါးစပထြဲ ပန်းထွကကြုနသ်ည်။
ခွိုလည်း ဒီလောကမြှနလြိမ့မြည် ထငမြှတမြထားသညကြှောင့ြ အလန့တ်ကြား ထွေးထုတလြိုကသ်ည်။
သုတပြန်းနဆေဲ ကိုဆှေ့ လီးကိုတော့ အလိုကတ်သိ လကန်ှင့ြ ဆကထြုပေးနလေိုကသ်ည်။
ကြောပြင် တခါမှ ခွို့ ပါးစပထြဲ မပြီးစဖူး။ ယောကြြားတွေ ပြီးခါနီးလွှင် ဗှောင်းဆနအြောင် လိုးသညသ်ာ ကြုံဖူးသညမြို့ ယခုလို ကိုဆှေ ထိုငလြကြြ ကြိုးစားသုတထြိန်းနခွေိန် အောင့အြီးငှိမသ်ကလြကြြ ပြီးမည် မထငခြဲ့။
“ဆောရီး ညီမလေး . . ဆောရီး နောျ . . ”
“ရတယ် ကိုဆှေ . . ကိစ်စမရှိပါဘူး . . ”
ခွိုက ရအေိမထြဲပြေး၍ လကကြနွမြွားကို ထွေးထုတ် ပလုပကြငွြးလိုကသ်ည်။
“ညီမလေးက အရမ်းလှတော့ ကိုယ် မထိန်းနိူငဖြစ်သှားတယ် . . . ဟီး . . ”
ရှကရြယ် ရယရြင်း ပြောလိုကသ်ည်။
ကိုဆှကေ လူကြီးရှကတ်ော့ရယ် ဆိုသလို
ကြောကြို တခကြြ ရယပြှသည်။
ငယလြေးပင် မိမိယောကြြား အဖြစ်ကြောင့ြ အနည်းငယ် ရှကသ်ယောင် ဖြစ်မိသည်။ ကြည့်လြေ။ ဒီလို ယောကြြားနှင့ဆြိုတော့ မိမိ ဘယလြို အိမထြောငသ်ုခ ရမညန်ည်း။
ပြဲက ခတ်ေတ ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်သှားသဖြင့ြ ကိုဆှကေ “အင်း . . အဲ . . ညီတို့ ဟို . . ဟိုလေ . . လုပစြရာ ရှိတာ ဆကလြုပကြှလေ . . ”
ကြောြ နှင့ြ ခွိုက ဒီလို ဖြစ်နိူငမြှန်း ကြိုခန့မြှန်းမိပြီးသား။ ငယလြေးကို ခညွထြားသော ကြိုးများကို ဖြုတခြပြေးလိုကသ်ည်။
“ဖြေးဖြေးပေါ့ အကို . . . အခွိနတ်ှေ ရှိပါသေးတယ် . . . Half time ပေါ့ . . .”
“သှေးပူအောင် နည်းနည်း ကဈကြရင် မကောင်းလား . . .”
ကြောကြ ဒီတခေါကြ ကိုဆှနှငေ့အြတူ သူ့မယားကို ညှပ်၍ ခခွငွသ်ည်။ ဒါကြောင့လြည်း ကြိုဝယထြားသည့ြ Viagra ကို ကိုဆှကေို သောကစြလေိုကသ်ည်။ အမှနပြှောလွှင် ကိုဆှေ တခါမှ မသောကဖြူးပေ။ ဂွင်းသမားမို့ သောကစြရာလည်း မလို။ အိမပြှနန်ားခွိနလြည်း ယမကာလေး တမှမှ နှင့မြို့ လိငကြိဈစလည်း သိပစြိတမြဝငစြားလှ။ သုတစြုမိခွိန် ဟိုမုန်းကြောင့ြ လီးတောငမြှသာ တကလြိုးနကြေ ဖြစ်နသည်ေ။
ယခုလို ပြဲကြီးပြဲကောင်းမှာတော့ ဆေးကူမှဖြစ်မည်။
“အမှနပြှောရရင် ကိုယ် တခါမှ မသောကဖြူးဘူး ညီ . . .”
“ရတယ် အကို . . စမ်းကြည့်ပြါ . . အဓိက က အကို့ဟာ မာနဖေို့ပဲ . . ကနွတ်ာ ခွို့ တာဝနလြို့သာ သဘောထား ပါ . . .”
ဒီလို ဝနထြမ်းကောင်းမွိုး ရသည့အြတွကြ ကိုဆှေ အထူးကြနပေမြိပြီ လေ။
အားလုံး အတွင်းခံများ ပြနမြဝတကြှတော့ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတကြှကာ တခွကတ်ဖလား ခွီးယားဈ လုပ်၍ သှေးပူအောင် သောကကြှသည်။ သှားရညစြာ အနည်းငယ် စားကြသည်။
ကြောကြ ခွို့ကို ရငခြှငထြဲ ဖကထြားသလို ငယလြေးကလည်း ကိုဆှေ့ ပုခုံးကို ခေါင်းမှီထားလသည်ေ။
ကိုတငမြောငဆြှကေ သူလည်း များမကြာမီ သင်ျဘောပြနထြှကမြည့အြကြောင်း၊ သင်ျဘောလောကမှ အနားယူခွိနအြတွကြ လကရြှိကမပြဏီမှ ရှယယ်ာ ပြနထြုတကြာ ကမပြဏီ အခွဲတခု ဖြင့လြှဈရန် စီစဉန်ကြေောင်း၊ တိုးကြောကြလည်း အစစ ကူညီမည့အြပြင် ကြောန်လတေကြိုပင် MD အဖြစ် ဦးစီးစမည်ေ ဖြစ်ကြောင်း၊ လစာမှာလည်း ယခုထကြ ၂ ဆထိ တိုးသှားမညဖြစ်ကြောင်း များ ပြောပြလသည်ေ။
ကြောတ်ယောကြ နားထောငရြင်း မယုံကြညန်ိူငလြောကအြောင် ဝမ်းသာမိသည်။ လောကကြီးတွင် တကယတ်ော့ လုပရြညကြိုငရြည် အပြင် လိုးရည် မှုတရြညလြည်း အရေးပါလှပုံကို သိနားလညသ်ှားပြီ။
မိမိတို့၏ ကြေးဇူးရှင် သူဌေး ကိုတငအြောငဆြှေ နှင့ြ မိမိငယ် တို့၏ ကာမစည်းစိမ် ကြနပေမြှု အပြည့အြဝ ရရှိရေးပါ မိမိ နှင့ြ ခွို၏ တာဝနသ်ဈ တခု ဖြစ်ကြောင်း သိရပြီ။ ခွို့ကို တခကြကြှည့သ်ည်။ မကြလြုံးချင်ြး အပြနအြလှန် စကားတွပြေောကြသည်။ ခွိုလည်း သူ့တာဝနကြို သူသိလပြေီ။
ကိုဆှေ တယောကြ ဆေးတနခြိုးကြောင့ြ ရင် တဒိတဒြိတန်ှင့ြ သှေးတိုးနှုန်း မှနလြာသည်။ မကြန်ှာလည်း အရကရြှိနရြော ဆေးရှိနပြါ ပေါင်း၍ ရဲတကလြာပြီ။
နာရီဝကခြန့ြ အကြာမှာတော့
“ကိုဆှေ အဆငပြှလေောကပြှီ ထငတ်ယန်ောြ . . .”
ကြောစြကားစလိုကသ်ည်။
“အင်း . . . ရငတ်ှေ တဒိတဒြိတန်ဲ့ ခုနတ်ာ အရမ်းမှနန်တယ်ေ . . ”
“ဟုတတ်ယ် အကို ဒီလိုပဲ . . ဘာမှ မစိုးရိမန်ဲ့ . . ”
အခန်းထဲ ပြန် ခွီတကကြှသည်။ ယခုတော့ မညသ်ူမွှ မညသ်ူ့ကို ဦးဆောငန်စရော မလို၊ ကိုယ့တ်ာဝနကြိုယ် ကြပြနေစြှာ အဝတအြစားများခွှတ် မူလနရော အတိုင်း ပြနယ်ူကြသည်။
ခတ်ေတနားလိုကကြှသဖြင့ြ သှေးလေးသှားသညကြို ပြန်၍ သှေးဆူစရန်ေ ကြောကြ ငယလြေးကို ကနဦးတုန်းကလို ခွဖြေားထောကမြိသညအြထိ ကြိုးကို တင်းအောင် ပြနခြညွသ်ည်။ ပေါငပြှနကြားစေ၍ ပိုကလြုံးကို ခွကငွြေးဝတမြှာခညွသ်ည်။
ငယလြေး သှေးပြနပြူလာသညသ်ာမက ခွှေးပါ စို့လာရပြနသ်ည်။
“ဖောင်း ဖောင်း . . ”
“အု . . အု . . ”
ဆောကဖြုတကြို လကဖြဝါးနှင့ြ အုပ်၍ နှစ်ခကြြ ရိုကလြိုကြ၊ ခန နားလိုကြ နောကန်ှဈခကြြ ရိုကလြိုကြ လုပသ်ည်။
ကိုဆှကေ လသနေတေကြို ကောကကြိုငကြာ ကညွထြည့ြ၍ လကထြဲ ဆ ကြည့်န်သည်ေ။ ရ ခုမှောကြ ကညွကြ သနတေထြဲမှာ။ လကကြနွြ ကညွဆြံ ၃ လုံးက ခွကထြဲမှာ။
ဆောကစြေ့ကို တေ့၍ တခါတည်း ပစ်ရမညလြား။ နောကဆြုံး ကညွအြထိ စောင့ြ၍ လကတ်ည့ြ မတည့ြ စမ်းရမညလြား တွဝနေသေည်ေ။
လကတ်ည့စြမ်းနပေါက ငယလြေး အကြိမကြှိမ် ခံရမည်။ နောကဆြုံးတော့လည်း တေ့ပစ်ရမညသ်ာ ဖြစ်သညကြို သိသည်။
ကိုဆှေ မသိစိတထြဲကတော့ ငယလြေးဆောကဖြုတကြို ၄ ခါ ပစ်လိုသည်။ တခါတည်း တေ့ပစ်လွှင် တကြိမသ်ာ နာမည်။ ပြဲ မှနမြှနပြှတမြည်။
ဒီအခကအြခဲကို ကြောကြပဲ ဝငဆြုံးဖြတလြိုကသ်ည်။
“ကဲ . . ပြဲလေးလည်း ကြည့်ကြောင်းအောင် နောကဆြုံး တထောင့အြထိ တေ့ပစ်ခွင့ြ မရှိဘူးလို့ စည်းကမ်း ပြနသ်တမြှတမြယ် . . . ဖြစ်လား အကို . . ”
ကိုဆှေ၏ ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်နမှေုကို ကြောြ ဝငဖြှရှင်ေးလိုကသ်ဖြင့ြ ကြနပေသ်ှားသည်။
ငယလြေးအတွကြ အတောတ်ော့ ထိတလြန့စြရာ ဖြစ်သည်။ ခွဖြေားထောကြ ကို့ရို့ကားယား နရေ၍ ခွှေးစို့နရောမှ ဆောကစြေ့ထိပ် ကညွဆြံမှနမြည့အြရေးတွေးမိတော့ ခွှေးများ တဒီးဒီးပင် စီးကလွာပြီ။
နောကဆြုံးပစ်ထားသည့ြ အကြာအဝေး ၁ ပေ ခန့မြှ ဆောကစြေ့ကို သချော ခွိန်၍ ပစ်သည်။
“ဖောင်း . .”
“အ အား ား . . ”
ဆီးခုံသာ မှနသ်ည်။
ငယလြေး ခွဖြေားလှှတသ်ှားသည်။ ယမ်းခါသှားကာ
ကြိုးစားထိန်းရင်း ပြနရြပသ်ည်။ ကိုဆှေ ကညွထြည့ြ မောင်းတငသ်ည်။ အခွိနဆြှဲမနတေော့။ ငယလြေး ငှိမသ်ညန်ှင့ြ ထပပြဈသည်။
“ဖောင်း . .”
“အား လား လား . . ”
ခါးကုန်းသှားသည်။ ကြိတခြံသဖြင့ြ ခွဖြေားတော့ မလှှတ်။ ဆောကစြေ့ အပေါြ ဘေးနား အသားနုနုကို ထိသည်။
လကဆြ ရနတေုန်းမို့ အခွိနမြဖြုန်းလို။
ကိုဆှေ နောကကြညွတ်ခု ထပထြည့ြ၍ ထပပြဈသည်။
“ဖောင်း . . .”
“အ အား ား အား ား . . ”
ငယလြေး ခွဖြေားများလှှတကြား ကြိုးတန်းလန်းနှင့ြ ယမ်းခါသှားသည်။ စမ်း၍ စမ်း၍ ထောကကြာ မူလနရော ပြနယ်ူရသည်။
ခုနလိုပင် ဆောကစြေ့နားကပ်၍ အသားနုနုကို ထိသည်။ အနီရောင် အစကလြေးများ ဝန်းရံနသညေ့ြ ဆောကစြေ့ပြာပြာလေးမှာကား ပြူတဈတဈနှင့ြ လှောငပြှောငန်သလေို။
နောကဆြုံး တတောင့သ်ာ ကနွတ်ော့သည်။
ငယလြေး အသည်းခိုကအြောင် နာရတော့မညမြှန်းသိသည်။ ကိုဆှေ ငယလြေးကို တခကြြ မဝံ့မရဲ ကြည့်သ်ည်။ ငယလြေးခမွာ မကြန်ှာ အပကြပြကြန်ှင့ြ အားတင်း ပြုံးပြသည်။ ကို့ရို့ကားယား အပြုံး။ ကိုဆှေ ခွို့ကို လိုးရမညလြေ။ မိမိလည်း မှငလြိုသည်။
ကိုဆှေ သနတေကြိုငလြကြ တွန့န်သည်ေ။
“ကဲပါ . . ကိုကို . . မှနမြှနသ်ာ ပစ်လိုကပြါ . . ”
ငယလြေးကပဲ လာမည့ဘြေး ပြေးတွေ့ရန် အားတင်းပြောလိုကသ်ည်။
ပြောပြီး မကြစြေ့ကို အတင်းပိတ်၊ အံကြိတ်၍ အသကအြောင့ြ ထားလိုကသ်ည်။
ကိုဆှေ ပစ်စတို ပြောင်းဝကို ငယလြေး ဆောကစြေ့ ငုံမိသညအြထိ တေ့လိုကသ်ည်။
ငယလြေးတငမြက။ ခွိုပါ ရောယောင် အံကြိတထြားမိသည်။
“ဖောင်း . . ”
“အား ား ား . . ”
“အားလား လား . . ”
“နာလိုကထြှာ . . အား . . ”
ဖြဖြေားရော တကိုယလြုံးပါ လှှတသ်ှားတော့သည်။ ဒူး နှစ်ချောင်းလုံးကြေး၍ ကြုံ့သောလြည်း ခွနှစ်ေချောင်းမှာ ကားလကြမြို့ ကို့ရို့ကားယား နိူငလြှသည်။ ခွကေားယား အစုံမှာ ဒူေးကြးလကြြ လထေဲ မှောကတ်ကကြာ တကိုယလြုံး ဝိတကြ လကကြောကဝြတမြှာမို့ ကြိုးစကို လကန်ှင့ြ အမှနဖြမ်းဆုတကြိုင် ထိန်းရသည်။ လထေဲ ရမ်းကာ ဘယည်ာ လညန်ေ သညမြို့ .
“Mercy . . . Mercy . .”
ကြောန်လတ်ေ ငယလြေးကိုယကြို အမှနပြှေ့ကာ ထိန်းလိုကသ်ည်။
“ခွို . . လာ ကြိုးဖြညပြေး . . .”
ခွိုက မမငယ်၏ လကကြောကဝြတကြှိုးများ ဖြခလွေိုကသ်ည်။ တကိုယလြုံး ကြော့ြ ရငခြှငထြဲမှာ။ ကားလကြြ ရှိနသေေးသည့ြ ခွကငွြေးဝတမြှ ကြိုးတွကေိုလည်း ဖြပေေးလိုကသ်ည်။
အသာပြေ့ခွီ၍ ကုတငပြေါြ တငပြေးလိုကပြှီး ပကလြကအြိပစြကော ငယလြေး၏ ဆောကစြေ့ကို အားလုံး ဝိုင်းကြည့်ကြှသည်။
ကညွမြထိမီက ငယလြေးမှာ ကာမစိတကြှှနသညေမြို့ ဆောကစြေ့ကြီးမှာ သူ့ကို ဖုံးအုပသ်ည့ြ ဦးထုပမြှ ပြူထွကကြာ ထောငထြှကန်ပသေည်ေ။ ထို အမိုးအကာ လှှတန်သညေ့ြ အသားနုထိပလြေးကိုမှ ကညွထြိမှနသ်ညမြို့ အသည်းခိုကအြောင် နာလှပသည်ေ။ ကြောကြ အရပြေားလေးကို ပိုဖြဲကြည့်လြိုကသ်ည်။ မှငအြခွို့တော့ ခွှေးများကြောင့ြ ပကြကြုနပြှီ။
“အား ား နာတယ် နာတယ် . . .”
ဟုတသ်ည်။ ဆောကစြေ့ အသားတော့ ပဲ့မသှား။ သှေးခွေဥကတော့ လကကြနွမြှငအြပြာပေါမြှာ ရဲတွတန်သည်ေ။ ကြောြ ခကြခြငွြးပင် ပါးစပန်ှင့င်ုံထားလိုကကြာ အာငှေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ငယလြေး နာကငွလြှသောလြည်း ခုလို သူ့အပေါြ တယုတယ ပြုစုကြတော့ ကြနပေပြီတိ ဖြစ်နမေိသည်။ အာငှေ့ကြောင့ြ တစစ သကသ်ာလာသည်။
ကြောတ်ခကြြ ခွာကာ အသကဝြဝ ရှူရင်း သချော ပြနကြှည့သ်ည်။ အနည်းငယ် သကသ်ာလာသညကြို တွေ့ရသည်။ နောကတ်ကြိမ် ငုံထားလိုကကြာ အာငှေ့ ပေးပြနသ်ည်။ ငယလြေး အတောြ ပြနသ်ကသ်ာလာပြီ။
“ဟို . . လုပစြရာ ရှိတာ ဆကလြုပကြှပါ . . ငယလြေး သကသ်ာပါပြီ . . .”
ကရွောကလြာသည့ြ တာဝနကြို ကြပြနေစြှာ ခွိုတယောကြ ထမ်းဆောငရြမည်။ ခုနလေးတင် စကားပြောဆိုကြရင်း ကြော့ြ အနာဂါတ်၊ မိသားစု အနာဂါတအြတွကြ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်။
ကိုဆှလည်ေး ဆေးတနခြိုးကြောင့ြ မကြန်ှာကြီးနီရဲတွတန်လပြေေီ။ လီးကတော့ မပြော့မမာ အနမထေားမှာပင် ရှိနသေေးသည်။ သူ့မိန်းမ အခွအနေကေို အားနာစိတန်ှင့ြ အပြဈရှိသူလို စောင့ကြှည့န်သညေ့ြ ကိုဆှကေို ခွိုက တွဲခေါကြာ ကုတငခြှရင်ေးဘကကြ နဂို ထိုငခြုံမှာ ပေးထိုငလြိုကသ်ည်။ လီးကို ဆုပကြိုင်၍ အသာ ပြတသ်ပ် ထုလိုကရြာ ဆေးရှိနန်ှင့ြ ခကြခြငွြးပင် မာတင်းလာတော့သည်။ ခုနကလိုပင် လကန်ှင့ြ အရင်းကို ကြင်းဆုပရြင်း အရေ ပြားကို ထကအြောကရြှှေ့ကာ ပါးစပန်ှင့င်ုံ၍ အသအချော မှုတပြေးလတေော့သည်။
ငယလြေးလည်း နာကငွမြှု အတောသ်ကသ်ာလာသညမြို့ ခေါင်းရင်းဘကတ်ိုးကာ ခေါင်းအုံးနှစ်လုံးဆင့ြ၍ ခေါင်းကိုမတရြင်း မိမိလငကြို လှမ်းကြည့်သ်ည်။ ကြောကြတော့ တာဝနကြွပြနေစြှာ အာငှေ့ပေးနဆေဲမှ ငယလြေး အခွအနေေ ကောင်းလာသညမြို့ ငုံထားသည့ြ ဆောကစြေ့ကို လွှာဖြားနှင့ြ မထိတထိ လုပပြေးသည်။
ကိုဆှကေား ဤမွှကောင်းသည့ြ စည်းစိမ် မရစဖူး။ ခုနလေးတင် သုတထြှကထြားသညမြို့ ယခုတကြိမ် သုတလြှှတမြှနမြှာ မစိုးရိမရြတော့ပေ။ ငယလြေးကို ဘာဂွာ မှုတပြေးနသညေ့ြ ကြော့ြ လီးတံ တရမ်းရမ်းကလည်း မိမိရှေ့ မှငကြှင်းထဲမှာ။ မကြလြုံးမှေး၍ ဇိမခြံကာ ပြနကြှည့န်သညေ့ြ မိမိဇနီးလေးမကြန်ှာမှာလည်း ကာမဆိပတ်ှေ ဖုံးလှှမ်းလကြြ။ မိမိကိုယတ်ိုငကြရော။ ခွို့ ပုလှေ အစွမ်းအောကမြှာ ထွန့ထြှန့လြူးနလသေည်ေ။
“ကိုဆှေ . . ကောင်းလားဟင် . . .”
“ဘယလြိုပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး ညီမရယ် . . . ကောင်းလိုကထြှာ . . တသကန်ဲ့ တကိုယ် ဒီလောကမြကောင်းဖူးဘူး . . ”
“ကိုဆှေ . . စိတကြှိုကြ လုပန်ောြ . . ဒီညက ကိုဆှေ့ည လို့သာ သဘောထား . . ”
“ခု ခွို အပေါကြ တကလြုပပြေးမယ် နောြ . . .”
“အင်း . . ကြေးဇူးပါ ညီမရေ . . . ဟို လေ . . အကို မှုတကြှည့ခြငွတ်ယ် . . . ရ မလား ဟင် . . ”
“ေဩာျ . . ဒါလေးများ . . လာ . . ”
ကိုဆှကေို ဆှဲထူ၍ ခွိုက ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ဖငကြို လွှောခထွိုင်၍ ပေါငကြားထားပေးလိုကသ်ည်။
မိမိငယ်၏ ဆောကဖြုတန်ှင့မြတူ ကစွကြစွဖြောင်းဖောင်း လေးမို့ ကိုဆှေ ရငခြုနလြှသည်။ အဖတလြေးများကလည်း သေးသေး၊ ဆောကစြေ့ကလည်း သေးသေးမို့ ခစွစြရာ တမွိုး ကောင်းလှသည် ထငသ်ည်။
အမှောင်းအတိုင်း လွှာလေးနှင့ြ စယကကြှည့သ်ည်။ စောကရြညမြွားကတော့ စိုနလပြေေီ။ အပေါကဝြလေး ကို ထိုးကြည့်သ်ည်။ အပေါတ်ကကြာ ဆောကစြေ့ သေးသေးလေးကို ငုံစုပသ်ည်။
ငယလြေးတယောကလြည်း
ကိုဆှေ ခွိုရဲ့ ဆောကဖြုတ် ယကန်တောကို လှမ်းကြည့်ရြင်း မိမိဆောကဖြုတအြယကခြံရသညမြှာ ကောင်းလှန်းလှသည်။ ယခုန နာကငွတ်ာတွေ ဘယရြောကကြုနပြှီ မသိတော့။ ကိုဆှကေို ဦးစားပေးကြရမညကြို အားလုံး အလိုလို သိနသညေမြို့ ငယလြေးလည်း အလိုးမခံလိုသေးသလို ကြောလြည်း မလိုးချင်သ်ေးပေ။
“မမ . . နာတာ သကသ်ာ ပြီလားဟင် . . ”
“အင်း . . သကသ်ာလို့ ပြနတ်ောင် နာချင်လြာပြီ . . ”
“ဟုတပြှီ မမ . . . ကြှနတ်ောတ်ို့ ကိုဆှေ နဲ့ ခွို တို့ကို အားပေးရအောင် နောြ . . . လာ . . .”
ငယလြေးကို တွဲခေါကြာ နောကြ ခုံတလုံးမှာ ထိုငလြိုကစြသည်ေ။
ကြောရြှေ့မှာ တစိမ်းယောကြြားတယောကြ အယကခြံရမှု၌ ခွို တယောကြ ရငဖြိုမှုနှင့ြ အထိအတွေ့ အသဈမှာ မှိန်းမူးနသည်ေ။ လကတ်ဈဘကန်ှင့ြ ကိုဆှေ့ခေါင်းကို ထိန်းရင်း ကနွလြကတ်ဘကကြ နိူ့ကို ဖိပြတန်မေိသည်။
ကြောကြ ကြိုးစ အတိုတခုကို ယူကာ ငယလြေး ညာခွထေောကကြို ထိုငခြုံခွထေောကမြှာ ခပလြွော့လွော့ ခညွလြိုကသ်ည်။ နောကြ ကြိုးတစကိုတော့ ငယလြေးခါးကို တပတ် ပတ်၍ ကြောနောကမြှာ ခညွလြိုကသ်ည်။ ငယလြေး ရငတ်ဖိုဖိုနှင့ြ ပြုသမွှ နုနသည်ေ။ ဘယလြို အတတဆြန်းဦးမည် မသိ။ သချောခညွပြှီး ကြိုးကို ဖငအြောကြ လွှို၍ ခါးတောင် မှောငအြောင် ကြိုကလြိုကသ်ည်။ ကြိုးလုံးက ဖငလြုံး နှစ်လုံးကြား ခရကေိုပါ ပိတကြာ ဆောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းကြားညှပသ်ှားသည်။ ကြောြ က တင်းအောင် တခကြဆြှဲကြည့်သ်ည်။ ပြီး ကြိုးကို ဖငအြောကမြှ ပြနထြုတလြိုကသ်ည်။ ငယလြေး ဖငကြှား ဟာသလို ပြနဖြစ်သှားသကဲ့သို့ ရငထြဲလည်း ဟာချင်ခြငွြ ဖြစ်မိသည်။ ဟုတန်တေဲ့ ဥဈစာ၊ ဘာလို့ ပြနဖြယလြိုကပြါလိမ့ြ ဟု ပင် အတွေးပေါကမြိသည်။
“ကိုဆှေ ရပြီ . . ခွို အပေါကြ လုပပြေးမယန်ောြ . . ”
ကိုဆှကေို တလှည့ြ ဖငလြွှော ပြနထြိုငခြိုင်းကာ ခွိုက ကိုဆှေ၏ လီးပေါြ ခွိနရြင်း ကြောပေးကာ ဖြေးဖြေး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ကိုဆှေ့လီး တအိအိနှင့ြ ခွို့ ဆောကဖြုတထြဲ ဝငကြာ ပြောကကြှယသ်ှားသည်။ ကြောတ်ို့ လုပန်တောကို လှမ်းကြည့်မြိသည်။
ကြောကြ ခါးမှာ ပတခြညွထြားသညကြို ပြန် ဖြုတသ်ည်။ ငယလြေး တားပင် တားချင်လြာသည်။ ခုနက ခါးတောင်းကြိုကတ်ာ ဟုတန်ပြေီပဲ။ ကြောကြ ခုနက သူ လကန်ှင့ြ မှတထြားသည့န်ရောများမှာ ခွိန်၍ အထုံးလေးများ ထုံးလိုကသ်ည်။ ငယလြေး သဘောပေါကပြှီ။
ခုနလိုခါးမှာ တပတပြတပြှနခြညွြ၊ ဖငအြောကြ ကြိုးလွှို ခါးတောင်း ကြိုကလြိုကရြာ အထုံးများက ဖငကြှားတလွှောကြ စအိုဝ၊ ဆောကဖြုတအြဝ၊ ဆောကစြေ့နား အသီးသီး နရောတကြ ဖြစ်လသည်ေ။ ကြိုးအရှညစြ တခုလုံးကို ခွယေူကာ ခါးမှာ ပတခြညွထြားသည့ြ ကြိုးကြင်းနှင့ြ ငယလြေး ဗိုကြ ကြား လွှိုထည့သ်ည်။ အစကို ပြနယ်ူကာ မကြန်ှာကကြမြှ သံကြင်းထဲ ထည့ြ၍ ပြနခြသွည်။ စိတတ်ိုင်းကြ ပြငဆြင် ပြီးတော့မှ ကြောကြ ကြိုးစကို ဆ၍ ဆ၍ ဆှဲကြည့်သ်ည်။
ငယလြေး ထိုငလြကြြ ဖငကြှားထဲ ကြိုးလုံးညှပကြာ တင်းကနဲ တင်းကနဲ ကြိုးထုံးများက စအိုဝ ရော၊ ဆောကဖြုတအြကြဲကြားပါ ဖိ ဖိမိသဖြင့ြ ထူခွားစွာ အရသာ ရှိနသည်ေ။ ကြောကြ ငယလြေး ဘယခြှထေောကကြို ဖမ်းယူ၍ မှောကလြိုကသ်ည်။ လူတကိုယလြုံး ညာဘကြ ယိုငသ်ှားသည်။ ညာလကတ်န်းပေါြ လကထြောကြ၍ ကိုယကြို မှီထားလိုကသ်ည်။
ညာခွထေောကမြှာ ခညွထြားသဖြင့ြ လှုပရြှားမရ။ ဆောကဖြုတ် ပြဲအာသှားသည်။ ကြိုးထုံးတခုက အပေါကထြဲ တဝကြ ဝငသ်ှားသည်။ ဘယခြှထေောကကြို ငယလြေး မကြစြေ့ တတန်းထဲလောကထြိ မှောကပြှီး ခွကငွြေးဝတမြှာ ကြိုးစ ကနွတ်ဘကကြို ခညွြ၍ လှှတခြွ လိုကသ်ည်။
“အ အိ အိ . . ”
ခွို က ဖြေးဖြေးမှနမြှန် ထိုငထြ လုပပြေးနရင်ေး ကြောလြုပန်သမွှေ ကြည့်န်သည်ေ။ ကိုဆှလည်ေး လီးထိပမြှာ အာရုံစုစည်း ခံစားရင်း အမှငအြာရုံကိုတော့ ခစွဇြနီး ငယလြေး၏ ဆောကဖြုတကြို လှမ်းကြည့်န်သည်ေ။
ငယလြေး တယောကြ ခုနက ကောင်းသလိုလို ရှိနရောမှ ယခုမှ အပီအပြင် ထိလပြေီ။ ခွထေောကြ ဝိတ် ကြောင့ြ ကြိုးက ဖငကြှားမှာ တင်းလှကာ အမှောင်းတလွှောကြ နာလာသည်။ အနာသကသ်ာအောင် ခွထေောကကြို မှောကရြအောငကြလည်း ဗယလြီအားက ရှိလှသည် မဟုတ်။ လကန်ှဈချောင်းနှင့ြ ဘယဘြကြ ပေါငရြင်းမှ ကိုငကြာ ကူမ ထားရသည်။ ခွထေောကြ မှောကထြားနိူငမြှ ဖငအြကြဲကြောင်းကြားက နာကငွမြှု သကသ်ာသည်။ ခွထေောကမြတာ လွှော့လိုကသ်ညန်ှင့ြ တင်းကာ နာလာသည်။
“ကဲ . . မမ . . . ကိုဆှေ ခွို့ကို ပြီးအောင် မလိုးပေးနိူငသ်ရှေ့ ကြိုးမဖြုတပြေးတော့ဘူး . . ”
“အကို . . ခွို့ကို ပြီးအောင် လိုးပေးနောြ . . . ခွိုပြီးမှ မမငယလြေးကို ကြိုးဖြုတပြေးမယ် . . .”
“ဟင် . . ကိုဆှေ လိုးပေးနိူငပြါ့မလား . . ခုနကတင် သုတတ်ှေ ထွကထြားတာ . . ” ငယလြေး အထိတတ်လန့တ်ှေးမိသည်။
“ရမှ ရပါ့မလား မသိဘူး . . ခုနကတင် . . ကိုယ် ထွကသ်ှားတာ ဆိုတော့ . . ”
“ရပါတယ် အကိုရာ . မပူပါနဲ့ . . . တို့အကိုက အသကကြှီးပမယေ့ြ မပကြစြီးသေးပါဘူး . . အကငွ့မြရှိလို့ပါ . . .”
“ခြိုလည်း ကောင်းနပြေီ မလား ဟင် . . ”
“ဟုတတ်ယ် ကို . . ခွိုလည်း ကိုဆှေ့ လီးကြီးနဲ့ အလိုးခံရတာ တောတ်ောထြိပြီး ကောင်းနပြေီ . . ”
ခွို တမင် ပြောလိုကသ်ည်။ ဒီစကား အဆုံးမှာ ကိုဆှလေီးကြီး ပိုပိုမာလာတာ ဆောကဖြုတ် အတွင်းသားထဲက သိလသည်ေ။
“ကိုဆှေ ခြို့ကို အပြီးလိုးပေးတော့နောျ . . .အရမ်းကောင်းနပြေီ . . .”
ခွိုက ခွှဲပစ်ပစ် ပြောရင်း ထရပလြိုကသ်ည်။ ကိုဆှေ လီး ဖြှတ် ကနဲ ကြှတသ်ှားသည်။
ငယလြေးကတော့ ကြားရသည့ြ စကားများကြောင့ြ ဖီးလ် တကသ်လို ခွထေောကကြို တောင့ြ မ ထားရသဖြင့ြ မောလှသည်။ ခွှေးပြနန်ပြေီ။
ခွိုတို့ ကုတငပြေါြ နရောယူကြခွိန် ကြောကြ ငယလြေးထိုငခြုံကြီးကို မ၍ လှည့လြိုကသ်ည်။
ကုတငပြေါမြှ မင်းသားမင်းသမီး လိုးပြဲ မစသေး၍ ငယလြေး ခွထေောကကြို ခတ်ေတ မထား ပေးလိုကသ်ည်။
“ဖူး ဟူး . . .”
ငယလြေး ခုမှ အသကရြှူချောငသ်ည်။
ခွိုက ပကလြကလြှဲရင်း ပေါငဖြှဲထားလိုကသ်ည်။ ကိုဆှေ ဒူးထောကြ ဝငကြာ ဆောကဖြုတဝြတေ့ကာ လီးတဆုံး ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ အရှိနယ်ူကာ စလိုးလပြေီ။
“ကဲ . . မမရေ . . ပြဲကြည့်ပြတေော့ . . မပြီးမချင်ြး တောင့ထြား . . .”
ကြောကြ ငယလြေးကိုလှှတထြားလိုကပြှီး ခွို့ ခေါင်းရင်းဘကြ နရောယူလိုကသ်ည်။
ခွို့ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ဆှဲကူမ၍ ထောငကြာ ဖြဲထားပေးသည်။ ကိုဆှတယေောကြ ငုံ့ကြည့်ရြင်း အာရုံစုစည်းကာ တဖတဖြတ် လိုးလသည်ေ။ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ လီးကတော့ မာတောငန်သည်ေ။
လိုးကငွ့မြရှိ၍ အမောမခံနိူငသ်ောင်ှား အားလုံးရှေ့မှာမို့ သိကျခာအကမွခံနိူင်။ ခွှမွေား ပျိုကပြှိုကကြလွာသည်။
ခွိုတယောကြ မိမိ ယောကြြားကိုယတ်ိုင် ပေါငဝြငဖြှဲပေးပြီး တခွားယောကြာြး တယောကြ အလိုးခံနရတော စိတလြှုပရြှားလှန်း၍ ပြီးချင်လြာသည်။ ကြော့လြီးလောကြ ဒဈက ခွိတဆြှဲအားမကောင်းလှသောလြည်း ယောကြြား နှစ်ယောကြ၏ ပြုစုမှုကြားမှာ ကာမဆိပ် တကန်ပြေီ။
ခွို ဆောကစြေ့ကို ကိုယ့ဘြာသာ စပြတသ်ည်။ ကြောကြ ပေါငန်ှဈချောင်း စုကိုငရြင်း လကတ်ဘကန်ှင့ြ နိူ့တွေ ပြတပြေးသည်။ ကိုဆှကေား ရှူးရှဲလိုကကြာ ဖိလိုးနသည်ေ။ ပေါငစြေ့လိုကသ်ဖြင့ြ ပိုစီးသှားကာ ခွို ပြီးချင်လြာပြီ။
“အကို . . .လိုးထား . . ခွိုက အဲလို အားရပါး အလိုးခံချင်တ်ာ . . ဟုတတ်ယမြလား ခွို . . .”
“အင်း ဟုတတ်ယ် ကို . . အရငကြ သူများရှေ့မှာ ကို လိုးတာ ခံရတာ တအားကောင်းတယ် . . .
ခု ကို့ရှေ့မှာ သူများလိုးတာ ခံချင်တ်ာ . . ”
“ပြီးတော့မယ် . . ကိုဆှေ . . ခွို ပြီးတော့မယ် . . လိုးပေးပါ . . ခွို့ကို တအားလိုးလိုကစြမ်းပါ . . .” “ကို့ရှေ့မှာ ခွို့ကို တအားလိုးပစ်လိုကစြမ်းပါ . . .”
ကိုဆှကေား မောဟိုကကြာ ရပလြုမတပ် ပင် ဖြစ်ချင်န်ပြေီ။ ဆေးစွမ်းကြောင့ြ လီးတံက မာနသေောင်ှား သုတကြ မကြာမီကမှ ထွကထြားသညမြို့ အားက မရှိလှ။ ခုလို အားပေးအားမှောကစြကား ကြားရတော့ မရှိရှိသည့အြား ညှဈထုတကြာ စွတလြိုးပေးနသည်ေ။
ငယလြေးမှာတော့ မှငကြှင်းက ကောင်းလှသောင်ှား ဖငအြကြဲကြား၊ ဆောကဖြုတအြကြဲကြားက နာကငွမြှုနှင့ြ ခွထေောကကြို ပင့မြှောကထြားရသည့ြ ဗိုကသ်ားများနာကငွမြှုကြားမှာ နပန်းလုံးနရသေည်။ သူ့ကိုလည်း မေ့လွော့နကြလေပြေီ။ ခွို မှနမြှန် ပြီးမှသာ သူလည်း သကသ်ာမည်။
“အ အား ား ပြီးပြီ . . ကိုဆှေ . .အား” “ကောင်းလိုကထြှာ . . ”
“ကိုရယ် ကောင်းလိုကထြှာ . . ကို့ရှေ့မှာ အလိုးခံရတာ ကောင်းလိုကထြှာ ကိုရာ . . .”
ခွို ကယောငကြတမ်း ပြောချင်ရြာ ပြော၍ ပြီးသှားလသည်ေ။
“ရပြီ ကိုဆှေ ရပြီ . . ”
ကိုဆှလည်ေး ခုမှ အလိုးရပကြာ အမော ဖြရလေသည်ေ။ လိုးရသည့ြ အရသာ ဘယဆြီနသညေမြသိ။ လူတကိုယလြုံး ဖတဖြတမြောနသည်ေ။
ကြောကြ မမငယလြေးဆီသှားကာ ခွကငွြေးဝတမြှ ကြိုးကို ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုငခြုံခွထေောကမြှာခညွထြားသညကြိုလည်း ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်။
ကိုဆှရေော ငယလြေးပါ မောဟိုကန်ကြသေည်။
ခွိုတယောကကြတော့ ကိုဆှကေိုလည်း အစွမ်းကုန် ပြုစုပြီး တာဝနလြည်းကြပြေီ၊ ပန်းတိုငလြည်း အရငရြောကန်ှင့ပြှီ။
ကိုဆှကေား ကုတငပြေါြ ပကလြကြ။ လူသာ ဖလကပြှသည် လီး ကား မာနမြကြ . . မတန်ဆေဲ။
ကြောကြ မမငယလြေးကို ကုတငဆြီ တွဲခေါလြာကာ ကိုဆှေ့အပေါြ မကြရြိပပြှလိုကသ်ည်။ ငယကြလည်း ခွုပန်ှောငရြာမှ လှှတရြုံနှင့ပြင် သကသ်ာလှပြီ။ အထူးတလည် နားစရာမလို။ မယုံကြညန်ိူငစြရာ မတထြောငန်သညေ့ြ မိမိလင်၏ လီး ကြီးကို မမှငစြဖူးမို့ အားပါးတရ ဆုပကြိုငရြင်း တကခြှ လိုကသ်ည်။
ကိုဆှလည်ေး မောဟိုကလြှန်း၍ အပန်းဖြနရေောမှ ပြုစုသူမဲ့နသေော လီးကြီး ဆောကဖြုတထြဲ ဝငအြောင်းလိုကရြ၍ နလေို့ ထိုငလြို့ အတောပြင် ကောင်းသှားသည်။ ကိုယလြငကြိုယမြယား ယခုမှ ဇာတပြေါင်းရသညမြို့ တပလြကြန်ှင့ပြင် ကိုယခြငွြးထပ်၍ ခတ်ေတ မှိန်းနကြသေည်။
ကိုဆှကလေည်း မောဟိုကလြှန်း၍ အားပြနမြှေးနရသေလို ငယလြေးခမွာ လည်း နာကငွမြှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ပြလွေော့ကာ စပဖြဉွြးဖဉွြး ရှိန်းမှမှ သာယာမှု အဖြစ် ပြောင်းအောင် အကြောအခဉွမြွား ဖြလွှေော့နလသေည်ေ။ ထိုစဉမြှာပဲ ကြောကြ ငယလြေး တငပြါးကြီးများကို အုပကြိုငကြာ ထကအြောကြ ပင့မြလိုကြ ခလွိုကြ စ လုပပြေးလသည်ေ။ ငယလြေးလည်း သိပအြားမစိုကရြဘဲ သကသ်ကသ်ာသာ အလိုကသ်င့ြ မွောနလသေည်ေ။ ဆောကဖြုတ် နှင့ြ လီး အဝငအြထွကြ ရှိတော့လည်း ဖီလငကြ တဖြေးဖြေး တကလြာပြီ။
ကြောကြ ခွို့ကို မကြစြပစ်၍ ky jelly သှားယူခိုင်းလိုကသ်ည်။
ခွို လည်း ပြီးပြီ၊ ယခု မိမိတို့ လငမြယား၊ ကြောတ်ယောကသ်ာ ဘေးလူအနနှငေ့ြ အဖြည့ခြံသကသ်ကပြါလား ဟု ငယလြေး အားနာတွေး တခကြတ်ှေးမိသည်။
ကြောြ ဆငကြှံ ကြံနသညေကြို မသိသေး။
ခွို အနားရောကလြာသည်။ ငယလြေးက ကိုဆှေ့ ရငဘြတပြေါြ နိူ့ကြီးများနှင့ြ ကပကြာ ကိုဆှနှငေ့ြ ပါးချင်ြး အပထြားလိုကသ်ည်။ ကြောကြ အနောကမြှ ဖငတ်ုံးတွစေုံကိုငကြာ တင် ခွ လုပပြေးနသည်ေ။ ကိုဆှကေ ငယလြေး ကြောပြငကြို သိုင်းဖကထြားသည်။
စအိုဝ မှာ အေးကနဲ တခကြဖြစ်သည်။ ဆီလို ချောကြိကြိ အရညကြို ပြတလြိမ်းနသည်ေ။ ကြော့လြကအြစုံက တငပြါးတွေ အပေါမြှာ။
“အို . . ဒါ ခွို ပဲ . . . ခွို့လကကြ ငါ့ ဖငဝြ မှာ ဆီသုတန်တောပါလား . . .”
ငယလြေး သိလိုကပြှီ။ အထိတတ်လန့ြ ဖြစ်ရသည်။ တခါမှ ဖငမြခံဖူး။ ဖငခြလွို့ ရမှန်းတော့ ကြားဖူးနသည်ေ။ ကြောြ ဖနတ်ီးသမွှ အထိတတ်လန့တ်ိုင်းက အဆုံး၌ မိမိငယအြတွကြ နတပြှညရြောကမြှန်း၊ အတွေ့အကြုံသဈ၊ အရသာ ထူးမှန်းတော့ သိထားသည်။ ဖငရြှုံ့မိပမယေ့ြ မငှင်းဆနမြိ။
ခွို့ လကခြွောင်းလေးကို အဝ အနားစပလြေးထဲ မဝငတ်ဝင် ကလိသည်။ ရှုံ့ပြ ရှုံ့ပြ တုန့ပြှနမြှု ဖြစ်သည်။ ခုနက ကြိုးထုံးကြီး၏ ပြတတ်ိုကမြှုက ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်ရာမှ ယခုတော့ ချောမှေ့ညငသ်ာသည့ြ အတွေ့မှာ ငယလြေး သာယာမိသည်။ ခွို က ကနွလြကတ်ဘကန်ှင့ြ ကြောြ၏ တောငစြပြုနသညေ့ြ လီးကို ဆုပ်၍ jelly နှင့ြ နယပြေးသည်။
ကြောကြား အထူးနိူးဆှရနမြလိုလှတော့ခွေ။ ခရခေူးရမညမြို့ အထူးစိတအြားထကသ်နန်လပြေေီ။
ခွိုနှင့တ်ခါကြိုးစားဖူးပြီး လကလြွော့ခဲ့ရသည့ြ ခရေ ခူးခွင့ြ တဖန် ပြနရြလပြေီ။ ဒီဆောကြှီး ငှင်းမည် မဟုတမြှန်း ကြိုခန့မြှန်းနိူငသ်ည်။ ယခုလည်း အခွအနေေ ကောင်းနသည်ေ။ အခွိနသ်ိပဆြှဲမနချင်ေတ်ော့။ကိုဆှကတေော့ အခွအနေကေို မရိပမြိသေး။ကြောကြ တငပြါးလုံးကြီးများကို တငခြွ လုပပြေးနရောမှ ရပ်၍ အသအချော နရောခပြှီ။ လီးတံကြီးကို လကန်ှင့ြ ဆုပကြိုင်၍ ငယလြေး စအိုဝ၌ သချော တေ့လိုကသ်ည်။ ခွိုက တငပြါးအခွမ်းကို ဟ နအေောင် ဖြဲကူပေးသည်။
ငယလြေး၏ အသကအြောင့ကြာ အောကန်ှုတခြမ်းကို ကိုကလြိုကသ်ညန်ှင့အြတူ ကြောြ၏ ကုန်းကုန်းကြကြ လှုပရြှားနသညေကြှောင့ြ ကိုဆှေ သဘောပေါကလြိုကပြှီ။ တသကလြုံး အရှကကြှီးစွာ မှိုသိပ် ခဲ့ရှာလသေော ခစွဇြနီးကို မိမိအပါ နှစ်ယောကည်ှပခြနွမှန်ေး သိတော့ ဖီးလ် ပိုတကလြာသည်။ ငယလြေးကြောပေါြ သိုင်းဖကထြားသည့လြကမြွားကို ပိုတင်း ကြပလြိုကသ်ည်။
ငယလြေးကား သူ့ယောကြြားကိုယတ်ိုငကြ ခွုပကြိုငထြားပေး၍ ခွိုက တငပြါးဖြဲထားပေးကာ ကြောြ၏ ဒဈကားကြီး စအိုထဲ မဆန့မြပြဲ ထိုးသှင်းခွင်း ခံနရပြေီ။
“အ အား ား . . . ”
ဒဈလုံးကြီး ချောဆီအားကိုးနှင့ြ မဆန့မြပြဲ ဝငသ်ည်။ စအိုအဝရှိ ကြှကသ်ားများ ပြဲကား၍ ဒဈဝငအြပြီးမှာ ဒဈအရင်း ပငမြလီးတံကို တင်းကြပစြှာ ရှုံ့၍ ငုံထားလိုကပြှီ။ ဒဈကို ဆှဲစုပထြားသလို ဖြစ်သည်။ ကိုဆှလည်ေး အောကမြှ အသာ ငှိမန်ပေေးသည်။ ငယလြေး နားသယစြပလြေးနား ဖြဖြလေး လမှေုတပြေးသည်။ လွှာနှင့ြ တို့ထိပေးသည်။
နာကငွလြှသောလြည်း အားလုံး၏ ဂရုတစိုကြ ပြုစု ကြငန်ာမှုမှာ ငယလြေး မှေ့ပြောသ်ည်။ ကြောကြ ဝငန်သညေ့ြ ဒဈ နှင့ြ ခွိတ်၍ ဆှဲထုတလြိုကြ ထိုးသှင်းလိုကြ စလုပကြှည့သ်ည်။ စအိုဝ ကြှကသ်ားများသာ စူထွကလြိုကြ၊ ခွိုင့လြိုကြ ဖြစ်သည်။ ထပတ်ိုး မဝငသ်ေး။ jelly ကို လီးတံပေါန်ှင့ြ ဖငကြှားထဲ အစကခြပြေးလိုကသ်ည်။ အားပိုစိုကြ၍ ဖိထိုးတော့ ချောဆီကြောင့ြ စီးစီးပိုငပျိုင် ဝငသ်ှားသည်။
“အ အ အ . . ”
ငယလြေး ခေါင်းကော့တကလြာသည်။ ဆောကဖြုတထြဲရှိ ကိုဆှေ၏ လီးအပေါြ နံရံတဘကခြှား၍ ကြော့လြီးကြီး လာထောကသ်လို ခံစားလိုကရြသည်။ အဆုံးဝငပြှီမှန်း သိ၍ ကိုဆှေ လကတ်ှေ ဖြလွှေော့ပေးလိုကသ်ည်။
ကြောလြည်း လီးတဆုံးသှင်း၍ ဝငသ်ညန်ှင့ြ အခွိန် သိပဆြှဲမနတေော့။ ဖငအြစုံကို ထိန်းကိုငကြာ ဖြေးဖြေးမှနမြှန် သှင်းထုတလြုပသ်ည်။ ငယလြေး လကထြောကြ၍ ပြနတ်ောင့ခြံထားပေးသည်။ ကိုဆှေ၏ လီးကြီးအပေါလြည်း ဖိအား ရောကသ်ည်။
ကိုဆှတယေောကြ ခုနက အစပိုင်းတွင် သူများမယား ဆောကဖြုတအြသဈ လုပရြသညမြို့ စိတတ်ကကြှှ အားရလှသောလြည်း တကယဆြှဲတော့ အမောမခံနိူငဘြဲ ခွိုပြီးအောငသ်ာ အရှကမြကြဲအောင် ကြိတမြှိတ် ကြုံးလိုကရြသည်။ မောဟိုကလြှန်း၍ အရသာ ဘာမှန်းပငမြသိလိုကြ။ ယခုမှပင် ခုနငကြ ပငပြန်းမှုကြောင့ြ အနားယူနရောမှ ဆောကဖြုတန်ှင့ြ ဂွင်းတိုကပြေးနသလေို ဖြစ်သည့အြပြင် ကြော့လြီးကြီးက တဘကမြှ ဖိဖိပေးနေ၍ အရသာ ထူးလှပသည်ေ။ ဘေးမှ ရပ်၍ ငယလြေး ကြောပြငန်ှင့ြ ကြောခြါးပေါြ ပြတသ်ပပြေးနသညေ့ြ ခွို့ ဆောကဖြုတလြေးပေါြ လကတ်င်၍ ကလိသည်။ ဆောကဖြုတ်၏ နူးညံ့မှုကို လကန်ှင့ြ ဖြဖြ အုပကြိုငရြင်း ဖီးလ် တကလြာခွပြေီ။
ငယလြေး မှာ ဆောကဖြုတထြဲ မိမိလင် လီး နှင့ြ နောကပြေါကထြဲ ကြော့ဒြဈကြီးကြီးလီးတပျိုငန်ကြ လိုးခံနရေ၍ ကောင်းလှန်းနပြေီ။ ခုနက တုတန်ှောငမြှု နာကငွမြှုတွေ ပြပြေောကသ်ကသ်ာကာ ကာမ အရသာ တစိမ့စြိမ့ြ တကလြာနပြေီ။
အဝငအြထွကြ စီးစီပိုငပျိုင် ဖြစ်သောင်ှား ချော့မှေ့ညငသ်ာလာမှုနှင့အြတူ ကြောန်လတ်ေ ခပသ်ှကသ်ှကြ စ လိုးလပြေီ။ တသကန်ှင့တ်ကိုယ် ဒီလောကြ စီးပိုင် တင်းကြပမြှုမွိုး မခံစားဖူးသညမြို့ ကြောလြည်း အရသာထူး တစိမ့စြိမ့ြ ခံရင်း ပန်းတိုင် ခဉွြးကပလြာပြီ။
ငယလြေး ဖငအြစုံကို စုံကိုငဆြောင့လြိုးပေးသဖြင့ြ ငယလြေးဆောကဖြုတမြှာ ရှေ့နောကြ ရှေ့လွားနရကေား ကိုဆှေ့ လီးကို အမှန် ဂွင်းတိုကပြေးနသလေို ဖြစ်နသည်ေ။ ကြှတမြထွကစြရနေကြိုတော့ ကြော့ဆြောင့ခြကြတ်ိုင်း၌ ငယလြေးက တောင့ခြံထားပေးသည်။
“မမ . . အား . . ကောင်းလိုကတ်ာ မမရယ် . . .”
“အင်း . .င်း ကိုကြောြ လုပထြား လုပထြား မမ လည်း ကောင်းနပြေီ . . ”
ကိုဆှကေား အသံ မထွကတ်ော့ . .
သူတို့ အပြနအြလှနပြှောနကြတော ကြားရသလို ဆောကဖြုတန်ှင့ြ ဂွင်းတိုကပြေးမှုကြောင့ြ
“အ အဈ အဈ ကိုကို ထွကပြှီ ငယ် . . အယ် အယ် . .လေး . . ”
ကိုဆှကြေီး ပြီးမှန်းသိရ၍ ကြောြ အသကုန် ဝုန်းတော့သည်။ တ ဘန်း ဘန်း နှင့ြ ဆူညံနတေော့သည်။ ကိုဆှပြေီးသှားပြီမို့ ခွို့ဆောကဖြုတပြေါကြ လကလြည်း ဖယသ်ှားပြီ။ ခွို ကြော့အြနောကသ်ှားကာ ကူတွန်းပေးသည်။
“အား အား ား ား . . ”
ငယလြေး အရငတ်ခေါကလြိုပဲ ဆောကရြညမြွား သေးများ ပန်းထွကကြုနသ်ည်။ ကိုဆှေ၏ ဂွေးဥနှင့ြ ပေါငခြှံကြားမှ စီးကကြာ မှေ့ယာ စိုရှှဲသှားသည်။
“အ အ ား ား ကိုကို . . ကနတ်ော့ ကိုကို . . .”
“အင့ြ အင့ြ ဆောင့ပြါ ဆောင့ပြါ အား ား. . . ”
စအိုကို တင်းကြပန်အေောင် ညဈ၍ ဆောကရြည် ဆကပြန်းနသည်ေ။ လကန်ှင့တ်အားဖစွည်ှဈသကဲ့သို့ စအို ကြှကသ်ား၏ ညှဈအားကြောင့ြ ကြောလြည်း သုတလြှှတခြငွပြှီ။
ကြောြ နောကကြွ ကနွခြဲ့မည် စိုး၍ ခွို က ကြောြ စအိုဝကို ဖိ၍ ကလိပေးသည်။ ခုနက jelly နှင့ြ စိုနသဖြေင့ြ စွတကြနဲ ဝငသ်ှားသည်။ ကြောြ တင်းကနဲ တခကြဖြစ်သည်။
“အဈ အ အ . . .”
ဆောင့ခြကြန်ှင့အြတူ လိုကတ်ှန်းပေးရင်း ခွို့ လကခြွောင်းကို ဆကဖြိထိုးလိုကသ်ည်။ လကန်ှဈတဈခန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ဆီးကြိတကြို ဖိမိသည်။
“အား . . ကောင်းလိုကတ်ာ . . အား . . ”
“မမ . . ကြှနတ်ောလြည်း ပြီး မယ် နောြ . . .”
“အင်း အင်း . . ပြီးလိုကျ ကိုကြောျ . . ”
“အား ား ား . . ”
“အိ အိ . . အဈအဈ . . ”
ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ပျိုငတ်ူ ကာမပန်းတိုင် အတူရောကသ်ှားကြလတေော့သတည်း။
xxxx
များမကြာမီ ကာလတွငတ်ော့ . . .
ကြောန်လတေတ်ယောကြ ကိုတငအြောငဆြှေ ခွဲဖြင့သ်ည့ြ ကမပြဏီ ဘရန့ခြွတ်ှင် အကြီးဆုံး MD အဖြစ် ရာထူးနှင့ြ လစာလည်း တိုးသှားလပြေီ။
ကြောန်လတ်ေ တယောကြ ရုံးပိတရြကတ်ိုင်း threesome အမြဲ ဆှဲနရသေညမြို့ မညမြွှ ကြနပေအြားရမညကြို အထူးတလည် ပြောရနပြငလြိုမညမြထင်။
လင်းလကခြွို နှင့ြ မိမိငယလြည်း လိငအြရသာကို အမွိုးမွိုး အဖုံဖုံ အတူတူ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ခံစားကြလကြြ ကြောန်လတ်ေ တယောကြ အပြငမြှာစိတကြစားမညအြတွကြ စိတပြူပငစြရာ လုံးဝ မလိုတော့ပေ။ အထူးသဖြင့ြ မိမိငယမြှာ ရုံးဖြင့သ်ည့ရြကြ အားလပခြွိနမြွားတွင် လေ့ကငွ့ခြန်း မှနမြှနလြုပဖြစ်ကာ ဆီးဝမ်း မှန်၍ ကနွြးမာရေး တိုးတကြ ကောင်းမှနလြာသည်။ အဆီပိုများလည်း သိသာစွာ စ ကြ၍ ကိုယလြုံးအလှ ထိန်းရန် အထူးစိတဝြငစြားလာပြီ။
ကိုတငအြောငဆြှတယေောကကြတော့ သင်ျဘောလောကမှ အနားယူခွိနအြတွကြ ကိုယပျိုင် ကမပြဏီ ခွဲတခုကို ယုံကြညစြိတခြရွသည့သ်ူနှင့ြ မကြန်ှာလှှဲ တညထြောငန်ိူငပြှီမို့ စိတအြေးလကအြေး သင်ျဘောထွကန်ိူငလြပြေီ။
ကြောန်လတေတ်ို့လငမြယားထံ စိတခြလွကခြွ အပထြားခဲ့နိူငပြှီမို့ မိမိငယကြို ကာမဆန်ဒ မဖြည့ဆြည်းပေးနိူငသ်ည့အြတွကြ မိမိကိုယမြိမိ စိတအြားငယမြှုမွိုး အလဉွြး မရှိတော့ခွေ။ အခါအားလွောစြှာ အငတ်ာနကြ လိုင်းမိသည့အြခွိန်၊ မိမိငယတ်ို့ threesome ကြုံပါက ကိုတငအြောငဆြှလည်ေး video call နှင့ြ ဂွင်းထုရင်း ကြနပေမြှု ရလသည်ေ။
ကြောန်လတေတ်ို့ သားနှင့ြ သမီးကား ရုံးပိတရြကတ်ိုင်း အဖိုးအဖြားတို့ထံ ညအိပည်နေ သှားလညကြှရစမှဲ . . . ပြနလြာလွှင် ချောကလကမြွား မုန့မြွား အလွှံပယ် တွေ့ရမှဲ။
လူ ကငွ့ဝြတ်၊ စည်း အပြငဘြကြ သို့ ပါးပါးလေး ကြောဖြှတကြာ သူတို့ ၄ ဦးသား၊ တနည်းဆိုသောြ မိသားစု နှစ်စု၏ အနာဂါတ် ခရီးလမ်းမှာကား အစစ အဆငပြှကော ရှှရေောင် တောကပ် လင်းလကလြကြြ . . .
(ပြီးပါပြီ)