ရေးသားသူ – နတဆြေး

ရှာလမ်းတဈလွှောကြ လကခြငွြးခွိတပြှီး လွှောကလြာတဲ့ သူတို့အတွဲကို တွေ့တဲ့လူတိုင်းက အထူးအဆန်းသဖြယ် ငေးကြည့်န်တောကြောင့ြ ရဲလေး ရှကသ်လိုလိုတောင် ဖြစ်လာသည် ။ ဒီရှာသားဖြစ်တဲ့ သူ့ကြောင့တ်ော့မဟုတ်။ သူ “မ´´ လို့ခေါတ်ဲ့ ခငယ်ုလှင် ကြောင့ဆြိုတာလည်း ရဲလေး သိသည်။ ရှာကလူတွေ မှို့သူမှို့သားဆိုရင် ဇွတကြှီးအထငကြှီး အားကတွတတ်ာကို သူမကြိုကခြငွြ …။ တောသူတောငသ်ား ဘဝသမားတွပေီပီ ညိုညိုညဈညဈ အသားအရောငတ်ှကြေားမှာ ဖြူဖြေးစိုလဲ့နတေဲ့ အသားအရညကြှောင့ြ ခငယ်ုလှငကြ ပိုလို့ထငပြေါန်သည်ေ။

ရငသ်ား အခွကနေစပြေီး ခါးအထိ မသိမလြှန်း မတုတလြှန်းပဲ ပြဆငေသ်ှားတဲ့ ကိုယလြုံးရှပရြှပလြေးရယ်၊ ခါးအောကပျိုင်းမှာ ပြည့တ်င်းကော့ကားနတေဲ့ တငသ်ားစိုငကြှီးတွကေို ရခွေိနကြိုကလြာဟနတ်ူတဲ့ ငယင်ယကြ ဆော့ဖောဆြော့ဖကကြောငတ်ှေ ကြည့်ပြှီး ပစ်မှားသှားတာကိုလည်း ရဲလေး ခပပြှုံးပြုံးပဲ တုန့ပြှနမြိသည်။ စိတထြဲကတော့ အိမပြှနခြငွန်သည်ေ။

“မ´´

`ဟင်´

“ရှေ့ဆကသ်ှားရင် မှဈကမ်းပဲရှိတော့တာ အိမပြှနရြအောင်´´

“မောငကြလည်း အခုမှထွကလြာတာကို အဲ့မှဈ ဘကပြဲ သှားမယလြေ။ အိမရြှငကြ ဧည့ဝြတမြကြေ မလုပန်ဲ့နောြ ´´

တားရမဲ့ပုံမရှိတာနဲ့ တဈလမ်းလုံး တွေ့သမွှလူ ပြုံးပြပြီး နှစ်ယောကသ်ား မှဈဆိပဆြီ ဦးတညခြဲ့ကြသည်။ ကမ်းစပရြောကလြို့ လူတဈယောကမြှ မမှငမြှ ရဲလေး သကပြှင်းခမွိသည်။

“မောငတ်ို့ရှာက သာသာယာယာရှိသားပဲ´´

မကြစြိတဆုံး ပတဝြန်းကငွတ်ဈခွင် ဝေ့ဝှိုကကြှည့ပြှီး ခငယ်ုလှငကြ ပြောလာသည်။ ရဲလေးဆီက အသံထွကမြလာတာကြောင့ြ ခငယ်ုလှင် သူ့ဘကလြှည့ကြှည့တ်ော့ ဖုန်းဖြင့ပြှီး စိုကကြှည့န်တောတွေ့တာနဲ့ လကထြဲကဖုန်း ဆှဲလုယူကြည့်သ်ည်။

“ဒါကြည့်ရြမဲ့ အခွိနလြား´´

“ရှာထဲကကောငတ်ှေ ဇာတကြားတောင်းနတောလေ။ အဲ့ဒါဖုန်းထဲရှိသေးလား စဈနတော´´

“ပိတလြိုကစြမ်းပါ မောငရြာ…။ မဲမဲသဲသဲကြီးတွေ ရှံစရာကြီး´´

“ဖြူတဲ့ကပ်ပလီးရှိလို့လား …မ… ရဲ့´´

“ပိတလြိုကတ်ော့ ဒီမှာစကားပြောနတောကို´´

“ကဲ ပြောဗြာ ပြောတော့´´

ရဲလေး… ခငယ်ုလှင် သူတို့ရှာအကြောင်းမေးသမွှ စိတမြပါလကမြပါ ဒိုငခြံဖြရတေော့သည်။ မှောငစြပြုမှ သူ့အိမပြှနခြဲ့ကြသည်။ တဈနှစ်ကြောဆြိုတဲ့ အခွိနအြတွင်းမှာ ရဲလေး နဲ့ ခငယ်ုလှင် တောတ်ောခြရီးပေါကခြဲ့ကြတယလြို့ ဆိုရမည် ။ ရှာကနေ မှို့တကြ… ကြောင်းသှားတကရြာက ကြောင်းပြီးလို့ ဘာအလုပလြုပရြမယမြှန်းမသိ ဖြစ်နခွေိန် ကားဝပရြှော့တဈခုမှာ အခွိနပျိုင်း ဝငလြုပခြဲ့ရာက သူတို့ဆီ ကားလာပြင် ရလောဆေးနကြေ သူ့ထကအြသကသ်ုံးနှစ်ခန့ကြှီးတဲ့ ခငယ်ုလှငန်ဲ့ ရဲလေးဆုံခဲ့သည် ။ ပြောရရင် ဇာတလြမ်းဆနမြည် ။

ရဲလေး ကိုယတ်ိုငလြည်း သူ့လို ရုပရြညကြလှှဲလို့ ဘာမှမရှိတဲ့ လူတဈယောကကြို ခငယ်ုလှင် ပြနခြစွခြဲ့တယဆြိုတာကို … ရည်းစားတွမဖြေဈခင် သုံးလေးကြိမလြောကြ စကားပြောကြည့်တ်ာနဲ့ ခငယ်ုလှင် အဆင့အြတန်းမခွဲမှန်း သဘောကောင်းဖောရြှမှန်ေး ရဲလေးသိပမယေ့ြ ဒီနေ့အခွအနေအထေိ ရောကလြာလိမ့မြယလြို့… သူ ထငမြထားမိခဲ့…။

ရဲလေး အလုပဆြင်းခွိနတ်ိုင်း ခငယ်ုလှငကြ သူအားရင် ကားနဲ့ အလုပကြိုလာခေါပြှီး ရဲလေးနတေဲ့အဆောင် ပို့ရငပျို့ပေး မဟုတရြင် သူတို့နှပန်ကြေ ဘိ( မိုတယ်)ဆီ ရောကသ်ှားတတကြှသည် ။ ရိုင်းရိုင်းပြောရရင် ခငယ်ုလှငကြ ခံလည်းခံသည်။ အခန်းခလည်း သူပဲရှင်းသည် ။ ရဲလေး ပိုကဆြံထုတမြယ် ဆိုရငတ်ောင် လကမြခံခဲ့ ။ နေ့တိုင်းမဟုတပြမေဲ့ နေ့တိုင်းနီးနီး သူတို့တွေ့ဖြစ်ကြသည်။

ရဲလေးက ခငယ်ုလှင် အားတဲ့ရကမြှာ မနကပျိုင်းအလုပလြာရင် သှားရမယ့လြမ်းကြောင်းတူ သူငယခြငွြးတဈရောကြ ဆိုငကြယန်ဲ့ လိုကသ်ှားပြီး အပြနကြှ သူ့ဆောြ ခငယ်ုလှငကြားနဲ့ ပြနလြေ့ရှိသည်။ ခငယ်ုလှင် သူတို့ရှာ လာလညခြငွတ်ယလြို့ ပြောလာတုန်းကလည်း ရဲလေး လှယလြှယပြဲ လကခြံခဲ့သည် ။ ကိုယကြ ယောကြြားလေးလည်းဖြစ် နားလညသ်ဘောကောင်းတဲ့ အဖေ တဈယောကပြဲရှိတော့တဲ့ သူ့အတွကြ ဒါက ခကခြဲတဲ့အရာ မဟုတတ်ာနဲ့ ခပမြိုကမြိုကြ ရည်းစားလေးကို ခေါလြာခဲ့တာ ဒီနေ့လို ရှာကလူတွေ ဝိုင်းကြည့်တ်ာ ခံခဲ့ရသည်။ ပြနခြါနီး သူ့အဖအတွေကြ မန်းလေး လကဆြောငဆြိုပြီး ပစ်စည်းတွေ အများကြီး ပေးသှားခဲ့ပြနသ်ေးသည်။

မန်းလေးပြနရြောကတ်ော့လည်း ပုံမှနအြခွအနေနေဲ့ပဲ သူတို့ ရှေ့ဆကဖြစ်ခဲ့ကြသည် ။ ခငယ်ုလှင် မအားလို့ သူ့ကိုလာမကြိုနိုငတ်ဲ့ ရကမြွိုးဆိုရင် ရဲလေးက သူငယခြငွြးတွစေုပြီး ဖူဆယဘြောလုံး ကနဖြစ်ကြသည်။ ရံဖနရြံခါ ခငယ်ုလှငကြ သူ့အိမသ်ားတွေ မရှိတဲ့အခွိန် ရဲလေးကို သူတို့အိမ် ခေါသ်ှားတတသ်ေးသည်။ သူနတေဲ့နရောနဲ့ လားလားမှမဆိုငတ်ဲ့ အိမကြှီးထဲမှာ လူလဈရင် လဈသလို သူတို့ဆှဲဖြစ်ကြတာကလည်း ထုံးစံလိုဖြစ်နပြေီ။ ခငယ်ုလှငကြလည်း မလုပပြါနဲ့ အိမထြဲကြီးတွေ ဘာတွေ သိပမြပြော အခွအနေကြညေ့ပြှီး အခခွံခဲ့တာကများများပင်…။

ဒီလိုနဲ့ တဈရကမြှာ ခငယ်ုလှင် မအားတဲ့နေ့ ထုံးစံအတိုင်း ရဲလေးတို့ ဘောလုံးသှားကနမြယ် ကြံနတေုန်း လူမစုံလို့ ပြဲမဖြစ်တော့တာနဲ့ အဆောငကြိုပဲ ပြနရြတော့မဲ့ အခွအနရေောကန်စဉေမြှာ သူနဲ့ အလုပအြတူလာတဲ့ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သန်းဇောကြ ဘောပြဲမဖြစ်လည်း ငါတို့ စကရြုံဝန်းထဲမှာ ခွင်းဝိုင်းရှိတယ် ပငွြးရငလြိုကခြဲ့ကြာဆိုပြီး ဆှယန်တောနဲ့ ရဲလေး သူ့သူငယခြငွြးခေါတ်ဲ့ဆီ လိုကသ်ှားမိသည်။ ဟိုရောကတ်ော့ သူပါ ခွင်းဝငခြတန်တေုန်း ကားတဈစီး ဝင်းထဲ မောင်းဝငလြာတော့ ခွင်းဝိုင်းထဲက ကောငတ်ဈယောကကြ သှားဖြင့ပြေးသည်။

ရဲလေး သူ့သူငယခြငွြးကို မေးမိသည်။ သူ့နရောကနေ မကြန်ှာကို မမှငရြပမယေ့ြ ဒီကားက သူအမြဲစီးနကြေ ခငယ်ုလှငရြဲ့ ကားဆိုတာ စကသ်ံကြားတာနဲ့ တန်းသိသည်။

“ဘယသ်ူလဲ သန်းဇောြ ´´

“ကိုယန်ဲ့မဆိုငပြါဘူးကြာ။ ငါတို့ ဘောစိဆောလြိုလို ဘာလိုလို ပြောနကြတောပဲ။ ဟုတမြဟုတတ်ော့ မသိဘူး´´

ရဲလေး သူ့သူငယခြငွြးကို တွတွကြေေီး ကြည့်မြိသည် ။ ထငမြထားတဲ့ အဖြကြေောင့ြ ခတ်ေတဆှံ့အသှားပုံရသည် ။

“အောြ …ဟုတလြို့လား ဆောကြချောလား´´

“ရဆေေးငါးကြီး မိုးဦးကြ မှဈစို့ပေါကကြှီးလိုပဲ ငါ့ကောင်´´

ဒီစကားကို သန်းဇောမြဖြခင်ေ ကားဆီပဲ အာရုံရောကန်ကြတေဲ့ ဝိုင်းထဲက ကောငတ်ဈယောကကြ ဝငဖြှပြေီးနောကြ ကနွတ်ဲ့သူတွဆေီကပါ တီးတိုးစကားသံတို့ ဆကတ်ိုကထြှကကြလွာပြနသ်ည်။

“မင်းကသိလို့လား ငါ့ကောင်´´

“ဆိုပါတော့ဗွာ။ ကနွောတ်ို့ဝပရြှော့ကို မကြာမကြာ ကားလာပြငတ်တတ်ယလြေ´´

“ဒါဆို အနီးကပတ်ှေ့ဖူးမှာပေါ့။ ဆောကြှီးက ဂွောတောင့တ်ယန်ောြ ´´

တွေ့ဖူးရုံတင် မဟုတဘြူး၊ တကပြါလိုးဖူးတယကြှလို့ ဖြလေိုကခြငွတ်ဲ့ ပါးစပကြို ရဲလေး မနည်းပိတထြားရသည်။

“မဆိုးပါဘူး မိုကပြါတယ်´´

“ဒါကြောင့လြည်း အဲ့ဒီမိုကခြဲလေးကို ကြိုကဆြှဲဆှဲနတောပေါ့ တို့ဘောစိက ´´

“တိုးတိုးပြောစမ်း တင့ဝြေ။ ဟိုက ကြားသှားမှ မင်းမကြန်ှာ စောကပြတန်ဲ့ လာပြတန်ေဦးမယ်´´

“ဒါမွိုးဆောလြေးကသာ လာပြတလြို့ကတော့ လုံးပါး ပါးသှားတဲ့အထိ အပြတခြံလိုကမြယ်။ ဂွီးမများပါဘူး။ တွင်းဟောင်းရကြည်ေ အေးမှသညတ်ဲ့။ မင်း မကြားဖူးဘူးလား အောငကြွောြ´´

“အေးမှတယဆြိုရငတ်ော့ ကောင်းတာပေါ့ တင့ဝြရယ်ေ။ တောကြှာ မအေးမှပဲ အနောရြထာခတ်ကေ တွင်းပကြကြှီးလို နှုတခြမ်းနားပန်းနားတွေ ပဲ့ရှှဲ့ပြီး မှိုတကန်တေဲ့ဟာကြီး ဖြစ်နမှေ အလကားနေ ဂလိုငခြေါကန်ရပေါဦးမယ်… ခွိ´´

“ဟေ့ရောငတ်ှေ မင်းတို့ သူများသားသမီးကို မှိုခွိုး မှဈခွိုး ပြောမယဆြိုတာကြီးပဲ…။ ဒါနဲ့ ဒီနေ့ ကောငမြလေး ကားပေါကြလည်း မဆင်းပါလား။ ဂလုစ့ြ … ( တံတွေးမွိုခသွံ) ´´

တဈရောကတ်ဈပေါကြ ပြောနတေဲ့ကြားထဲ ရဲလေး အများကြီး ဝငမြစပစြုမိခဲ့။ အပြနလြမ်းမှာတော့ ခေါင်းထဲ အတွေးတွအပြေည့န်ဲ့ အဆောငကြို ဘယလြိုရောကသ်ှားမှန်းတောငမြသိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သန်းဇောဆြီက သိခဲ့ရတာက သူတို့သူဌေးနာမညကြ ဦးမင်းဇောြ ဆိုတာ တဈခုပင်။ ညရောကတ်ော့ သမီးရည်းစား စုံတွဲတွရေဲ့ ပုံမှနအြလုပလြို ဖြစ်နတေဲ့ ညဘကြ လိုင်းပေါမြှာ ခကြတ်ငထြိုငကြှသလို သူလည်း အများနည်းတူ ညစဉလြိုလို ခငယ်ုလှငန်ဲ့ စကားတွေ ပြောဖြစ်သည်။

“မောင် ဒီနေ့ကော ဘောလုံးကနဖြစ်သေးလား´´

“မကနဖြစ်ဘူး ´´

ခွင်းခတဖြစ်တယလြို့လည်း ရဲလေး မဖြမေိခဲ့။

“မရော ဒီနေ့ ဘယတ်ှသှေားသေးလဲ ´´

“အလုပကြိဈစနဲ့ လမ်း ( ……) ဘကြ သှားဖြစ်တယ်။ အဲ့ဒါပြီး အိမပြှနပြေါ့။ ဒီနေ့ ဘယမြှ ထွထွထေေူးထူး မသှားရဘူး ´´

ခငယ်ုလှငပြှောတဲ့ လမ်းက သူခွင်းသှားခတတ်ဲ့ လမ်းပဲမို့ အဲ့ဒီဆီသှားတာကိုတော့ အမှနပြှောတာပဲလို့ ရဲလေး တွေးမိသည် ။ ကနွတ်ဲ့ကိဈစတွကေိုတော့ ရဲလေး ထပမြမေးမိ။ သူ့အလုပကြိဈစတွကေို ကိုယလြည်း အသေးစိတသ်ိတာ မဟုတ်။ သူ အကြမ်းဖငွသ်ိတာ။ ခငယ်ုလှင် ရှယယ်ာဝငထြားတဲ့ လုပင်န်း သုံးလေးခုလောကရြှိပြီး မီတငတ်ှေ သှားရတယ်၊ စာရင်းသှားစဈရတယ် ဒီလောကပြဲ သူသိသည် ။ ဆကပြှီး တခွား ရောကရြာပေါကရြာတွေ ပြောဖြစ်ပမေဲ့ ဦးမင်းဇောန်ဲ့ အကြောင်းကို ရဲလေး ယောငလြို့တောင် မဟမိခဲ့…။ မနကဖြှန် တွေ့ဖို့သာ သူ့စိတထြဲရှိတဲ့အတိုင်း ခွိန်းလိုကမြိသည်…။

“ဂွတန်ိုကြ… မ … မနကဖြှန် ဖငလြာခံဦး ´´

“အှန်း ( ရိုင်းတာ) 😜 ´´

ခငယ်ုလှငဆြီက အဲ့ဒီစာကြောင်းလေး သူ့ဆီရောကပြှီးတော့ ရဲလေး ဂွကြားက မာဆတဆြတ် ဖြစ်ချင်လြာလို့ အခွိုသပထြားရသေးသည် ။

“ငှိမင်ှိမန်စမြေး မနကဖြှနကြှမှ မင်းအစာနဲ့ ပေးတွေ့မယ်´´

ကနွတ်ဲ့ မရမရော အကြောင်းတွေ တောငတ်ောငအြီအီ လွှောကတ်ှေးပြီး အပူပေးမနတေော့ပဲ အိပယ်ာပေါြ ပစ်လှဲလိုကတ်ော့သည်။

နောကတ်ဈရကြ …

ရချိုးလိုကြဦးမယ် ပြောပြီး ဝငသ်ှားတဲ့ ခငယ်ုလှင် ကို စောင့န်ရတော ရဲလေး စိတမြရှညတ်ာနဲ့ အဝတအြစားတွေ ခွှတခြထွားခဲ့ပြီး စေ့ရုံသာစေ့ထားတဲ့ တံခါးကိုဆှဲဖြင့ပြှီး သူပါ လိုကဝြငလြာသည်။ သူ့ကိုမှငတ်ော့ တဈကိုယလြုံး ဆပပြှာမှှပတ်ှနေဲ့ ဖြေးနတေဲ့ ခငယ်ုလှငကြ ရစေိုနတေဲ့ ဆံပငတ်ှကေို တဈခကြခြါရမ်းလိုကရြင် ပြောလာသည်။

“ရေချိုးမလို့လား ခြိုးခဲ့ပြီဆို´´

“မကို ဆပပြှာတိုကပြေးမလို့ ဝငလြာတာ´´

ပြောပြီး ရဲလေးက ခါးကနေ ဆှဲဖကလြိုကတ်ော့ သူ့ဒုတကြ ခငယ်ုလှငဗြိုကကြို သှားထောကမြိသည်။

“ဘာတွလေောနတောလဲ မောင်။ ဇာတကြားကြည့်လြာလို့လား ´´

“မနေ့ကတည်းက လုပဖြှဲ လုပခြှဲချင်န်တော´´

အဲ့လိုပြောပြီး မနေ့က ခွင်းဝိုင်းကကောငတ်ှေ ပြောနကြတေဲ့ စကားတွေ ရဲလေးနားထဲ ပြနကြှားယောငသ်လို ဖြစ်လာမိသည်။ ဒါကြောင့မြို့လို သူ ဒီစကားထွကသ်ှားသလားဆိုတာကိုတော့ မစဉြးစားမိ။

ရနေဲ့ ဆပပြှာမှှပတ်ှေ ရောပြီး တငပြါးဖောင်းဖောင်းကားကားကြီးပေါြ စီးကနွတောကြည့်ပြှီး အောကကြဒုတကြ သှေးတိုးလာတာနဲ့ လကဝြါးနဲ့ ဖောင်းခနဲ့ တဈခကြဆြောပြှီး လကခြလညကြို ဖငထြဲ အားစိုကထြိုးထည့တ်ာ ဆပပြှာမှှပအြကူအညီနဲ့ လွှောကနဲ လှယလြှယကြူကူဝငသ်ှားပြီး ဇိကနဲ အသံထွကသ်ှားသည်။

“အားးး မောင်´´

“ဘာလဲ… မ´´

“တအားကြီး မလုပန်ဲ့လေ။ အဲ့ဟာက မလုပတ်ာ ကြာပြီ´´

ဒါတော့ ဟုတသ်ည် ။ ဒီနောကပျိုင်း အရှေ့ကပဲ အဝငမြွားပြီး အနောကတ်ံခါးကို သူမေ့လွော့နခေဲ့သည်။ ခငယ်ုလှငကြ သူ့ပေါကကြှားထောကန်တေဲ့ ရဲလေးဒုတကြှီးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပန်ပြေီး ရဲလေးကို ကဈဆငလြာဆှဲသည်။ ရဲလေးကလည်း ဖငထြဲ လကထြိုးမှှတော တောတ်ောလြေးကြာလာတော့ ခငယ်ုလှင် မရိုးမယှဖြစ်လာပြီး သူ့ဖငထြဲက ရဲလေးလကကြို ဆှဲဖယကြာ ပေါငတ်ဈချောင်း ဘိုထိုငပြေါြ တငပြေးလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ရဲလေးက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားကနေ ဒူးအနည်းငယည်ှှတလြို့ စောကပြတထြဲ ကော့ထိုးထည့သ်ည်။

မိနဈအနည်းငယလြောကအြထိ ဖြည်းဖြည်းမှနမြှန် နည်းလမ်းမှနဆြိုတဲ့အတိုင်း သှားနတေုန်း ခငယ်ုလှင် ဒူးတွတေုနလြာပြီး ထွကသ်ှားပုံရသည်။ နှပထြားတဲ့ အရှိနကြှောင့လြားတော့ မသိ၊ ပြီးတဲ့သူက ပြီးပမေဲ့ ကိုယကြလိုသေးတာကြောင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နရောယူထားရာကနေ နံရံဖကြ လကထြောငကြုန်းခိုင်းပြီး ပစ်ပစ်ဆောင့တ်ာ… မကြာခငမြှာပဲ သူ့အရညတ်ှေ ခငယ်ုလှငကြိုယထြဲ ပန်းထည့ပြဈတော့သည်။

ပထမတဈခွီအပြီး နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယလြုံးတီးတွနေဲ့ ကုတငပြေါြ အနားယူနတေုန်း ရဲလေးဘကကြ စကားစလာသည်။

“မ … အရငကြ ရည်းစားထားဖူးလား´´

“ဟင် ´´

သူ့လကမြောင်းပေါြ ခေါင်းခုအိပန်ရောက ခငယ်ုလှင် မကြန်ှာလေး မော့လာသည်။

“တဈယောကထြားဖူးတယလြေ။ အဲ့ဒါ မောင့ကြို ပြောဖူးသားပဲ။ အခုမှ ရုတတ်ရကကြှီး ဘာဖြစ်ပြနတ်ာလဲ´´

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး သိချင်ရြုံပါ။ တကယ် တဈယောကထြဲပေါ့´´

“အင်း´´

သူနဲ့စဖြစ်တုန်းက ခငယ်ုလှင် အပျိုလား အအိုလားတွေ ရဲလေး သတိမထားမိခဲ့။ မိန်းမမှငတ်ိုင်း မှန်းထုချင်န်တေဲ့ အရှှယပြီပီ အဓိကပစ်မှတ် မိန်းမခရွဖို့သာ စိတဝြငစြားပြီး ပျိုတာအိုတာတွေ ခေါင်းထဲ ယောငလြို့တောင် ရှိခဲ့တာ မဟုတတ်ဲ့လူက ကိုယတ်ဈနှစ်လောကြ ဘှတလြာတဲ့ မိန်းမကို အခုမှ အပျိုဟုတမြဟုတ် သိချင်န်တေဲ့ ကိုယ့အြဖြစ်ကို တွေးမိတော့ ရယခြငွသ်လို ဖြစ်လာပြနသ်ည်…။

“ဒါနဲ့လေ… မ … မောင် နဲ့ ဘယအြခွိနထြိ တွဲမှာလဲ။ နောကထြပ် ရည်းစားထားဖို့ကော အစီအစဉရြှိလား´´

“မောင် ဒီနေ့ဘာဖြစ်နတောလဲ ´´

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး တဈခါတလေ တွေးမိတာလေးတွေ မေးကြည့်တ်ာ ´´

“နောကရြည်းစားထားဖို့လည်း အစီအစဉမြရှိဘူး။ ရှေ့ရည်းစားထားဖို့လည်း အစီအစဉမြရှိဘူး …။ မ… တို့နှစ်ယောကြ အခုလို တဈသကလြုံး အဆငပြှသှေားဖို့ အရေးကြီးတာပဲ မဟုတလြား ´´

“ဟုတပြါပြီ … ဒါနဲ့… မ… အလုပတ်ှကေော အဆငပြှလေား´´

“အားလုံးအဆငပြှတယ်ေ။ အောြ အလုပဆြိုလို့ ပြောရဦးမယ်´´

“ဘာများလဲ´´

“မ …အလုပတ်ှပေါးသှားရင် ခရီးထွကမြလားလို့ စဉြးစားနတော´´

“ဘယကြိုလဲ ဘယသ်ူနဲ့လဲ´´

“မောငန်ဲ့လေ ဘယသ်ူနဲ့ရမှာလဲ ´´

“နှစ်ယောကထြဲလား´´

“အင်းပေါ့´´

“မ… ဘကကြ အဆငပြှပေါ့မလား။ နှစ်ယောကထြဲ အကြာကြီးသှားမှာ ဆိုတော့လေ´´

“သူများကို မပြောပါနဲ့။ အလုပလြုပန်တေဲ့ မိန်းမတဈယောကပြါ။ ကြုပအြိမကြ လူတွအကြေောင်း ခငဗြွား သိသင့သ်လောကသ်ိတာပဲ။ ခငဗြွားကိုပဲ ပြောရမှာ ´´

“အင်း ဟုတတ်ယ် မောင့အြလုပကြ အကြာကြီး နားလို့ရမှာ မဟုတဘြူး´´

“နားမရရင် ထွကလြိုကြ အလုပမြရှားဘူး … မ …ရှာပေးမယ် အလုပတ်ှပေေါတယ် ´´

“ပေါပမေဲ့ ရဦးမှလေ´´

“ဒီမှာ ကမွ ရှင့ကြို တဈသကလြုံး တငကြွှေးထားနိုငတ်ယန်ောြ ´´

သံသယတွကေို ဘေးထားလို့ ဟုတသ်ောရြှိ မဟုတသ်ောရြှိ ကိုယ့ရြည်းစားဆီက ဒီလိုစကားမွိုးကြားရတာ ပုရိသတိုင်း တဒင်ျဂတော့ ကြနပေကြှညန်ူးမိမည် ထငပြါသည်။

“ဟုတသ်ားပဲ တခွားဆီမှာ မလုပခြငွရြငတ်ောင်… မရဲ့ … အလုပမြှာ ဝငလြုပလြို့ရတာပဲနော့´´

“ဒါပေါ့… အဲ့ဒါပြောတာပေါ့´´

“ဒါပမယေ့ြ မကောင်းပါဘူး …။ မ…ဆီမှာ ဝငလြုပဖြို့ရာက´´

“ဟယ် ဘာဖြစ်လို့တုန်း´´

“စဉြးစားကြည့်လြဗွော။ ကိုယလြုပန်တေဲ့ အလုပကြ ပိုငရြှငကြို သူ့ဝနထြမ်းက တကတ်ကလြိုးနတော သိသှားရင် ကြောမြကောင်း ကြားမကောင်းတွေ ဖြစ်ကုနပြါ့မယ်´´

“ခခြြ … အဲ့တော့လည်း မသိအောင် ခိုးလိုးပေါ့နောြ… ဟီးး´´

`|`အခုတော့ ပေါတ်ငလြိုးဦးမယဗြွာ´´

ပြောပြီး ခငယ်ုလှငတ်ငပြါးကြီးကို သူ့ဖကဆြှဲကပမြလို့လုပတ်ုန်း ဖုန်းဝင်းလာတာကြောင့ြ ရဲလေး တန့သ်ှားရသည် ။ သူ့ဖုန်းတော့မဟုတ်… ဘယသ်ူလဲ မသိဘူး ဆိုပြီး ခငယ်ုလှငကြ ဖုန်းကောကကြိုငကြာ ၅ မိနဈလောကကြှာအောင် ပြောအပြီးမှာတော့ …

“မ… အလုပကြိဈစ သှားစရာပေါလြာလို့ သှားစို့မောင်။ မောင့အြဆောငကြို အရငလြိုကပျို့ပေးမယ်´´

ပြောပမယေ့ြ ရဲလေးက

“အရေးကြီးရင်… မ… အရငသ်ှားနှင့ြ။ မောင် တကျကစီငှားပြီး ပြနလြိုကမြယ်´´

ဆိုတော့ ခငယ်ုလှင် တဈခကြစြဉြးစားသလိုပြုပြီးမှ

“ဒါဆိုရင် မောင် အဲ့လိုပဲသှားလိုကပြေါ့…။ မ… သှားရမှာဝေးတယ်´´

ဆိုတာနဲ့ အခန်းခရှင်း… ဟိုတယရြှေ့ကနေ ခငယ်ုလှငကြ ကားနဲ့ အရငထြှကသ်ှားပြီးမှ ရဲလေးလည်း ပြနစြရာ တကျကစီရှာရတော့သည်။ အခန့သ်င့စြှာပဲ ဟိုတယန်ဲ့ မကြန်ာချင်ြးဆိုင် ရှေ့ဘကလြမ်းဘေးမှာ ရပထြားတဲ့ သုံးဘီးမီနီအိုးဝတဈေစီး သူ့ကိုမှငသ်ှားပြီး လကလြှမ်းပြတာနဲ့ လကယ်ကခြေါလြိုကသ်ည်။

“ညီလေး ဘယသ်ှားချင်လြဲ ´´

“မိန်းထဲ ´´

သူ့အဆောင် လိပစြာပြောပြီးး ရဲလေး တကထြိုငလြိုကသ်ည် ။

“ဘယလြိုဖြစ်တာလဲဟ။ ဆောကြကြ ကားနဲ့ပြနသ်ှားပြီး ငါ့ညီကတော့ တက္ကစီငှားပြနရြတယဆြိုတော့´´

“သူ့အလုပကြိဈစ အရေးကြီးလာလို့ပါ။ သှားရမယ့န်ရောလည်း မတူတာနဲ့ ဆင်းနခေဲ့တာ ´´

“ချောသားပဲကြ ငါ့ညီဆောကြ´´

“ခငဗြွား မှငလြိုကလြား ´´

“ညီလေးတို့အလာထဲက အဈကိုက ဒီနားမှာရှိတယ်။ ညီလေးဆောရြဲ့ မကြန်ှာကိုတော့ အခုအထွကမြှ မှငတ်ာပါ´´

“အောြ …ဒီအနားမှာ အမြဲရှိတယပြေါ့´´

“အဲ့လိုလည်း မဟုတပြါဘူးကြာ…။ ကြောင်းသားပဲလား ငါ့ညီက´´

“ပြီးသှားပါပြီ …အလုပဝြငလြုပန်တော´´

“ဟုတလြား… ဘယမြှာလုပတ်ာလဲ အဆငပြှလေား´´

“မဆိုးပါဘူး ကားပြငတ်ဲ့အပိုင်း စိတဝြငစြားလို့ ဝပရြှော့တဈခုမှာ ဝငလြုပန်တော´´

တဈလမ်းလုံး လပစ်ေလာတဲ့ တကျကစီသမားက သူ့ ကို အဆောငပျို့လို့အပြီး ပြနခြါနီးမှာ

“ကိုယ့န်ာမညကြ ပိုငစြိုး။ ကိုယ့ဖြုန်းနံပါတ် မှတထြားလေ …။ လိုအပရြင် ဖုန်းဆကလြိုကြ´´

ဆိုတာနဲ့ ရဲလေး ဝတကြွတန်ေးကြေ မှတထြားလိုကသ်ည်။ စိတထြဲကတော့ လီးမှ မခေါဘြူး စကားများတဲ့ကောငဟြု တွေးမိသည် ။ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြဲ နောကရြကတ်ှမှော ပိုငစြိုးဆိုတဲ့ လူကို သူ့အလုပန်ဲ့ အဆောငသ်ှားတဲ့လမ်းကြောင်းမှာ မကြာခဏဆိုသလို တွေ့လာရသည်။

တဈရကြ ခငယ်ုလှင် လာမကြိုနိုငတ်ဲ့နေ့မှာ သူ့သူငယခြငွြးကလည်း သူအလုပဆြင်းတာ နည်းနည်းနောကကြမွယ် ဆိုတာနဲ့ တက္ကစီပဲငှားပြနရြမလား သူငယခြငွြးပဲစောင့ရြမလား ခညွတ်ုံခတွုံ ဖြစ်နတေုန်း ပိုငစြိုးဆိုတဲ့လူ ရောကခြလွာသည်။

“ဟာ… ညီလေး ဘာစောင့န်တောလဲ ပြနစြရာမရှိရင် တကကြှာ ´´

နားငှီးမခံနိုငတ်ာနဲ့ မလိုကခြငွလြို့ နပေါစေ ကနွောြ ပိုကဆြံမပါဘူး ပြောတာလည်း နားမလညဘြူး၊ မပါရင် နောကရြကမြှပေး လာတကြ ဆိုပြီးအတင်းခေါန်တောကြောင့ြ ရဲလေး ပိုငစြိုးနဲ့ ပါသှားရပြနသ်ည်။

“ဆိုငကြယမြရှိဘူးလားဟ´´

“ဆိုငကြယကြရှိတယဗြွ။ သူငယခြငွြးတဈယောကန်ဲ့ လမ်းကြုံလို့ သူနဲ့ပဲသှားနတော၊ ဒီနေ့ အဲ့ကောင် အလုပန်ောကကြလွို့ စောင့န်တေုန်း ခငမြွား ရောကလြာတာပဲ´´

“ဒါများကြာ မင်းဆောလြာကြိုခိုင်းပေါ့´´

“အားရင် သူလာကြိုနကြပေါ။ အလုပတ်ဈဖကန်ဲ့ဆိုတော့ နေ့တိုင်းတော့ မလာနိုငဘြူးလေ´´

“ အင်း ဒါလည်းဟုတတ်ာပဲ… ထမင်းကော စားပြီးပြီလား´´

“ဘယစြားရသေးမလဲဗွာ အခုမှ အလုပပြှီးတာကို´´

“ငါလည်း မစားရသေးဘူး တဈဆိုငဆြိုင် ဝငလြိုကမြယလြေ´´

“သဘောဗြာ´´

အဆောငရြောကရြငလြည်း ပြနထြှကစြားရမှာကြောင့ြ မထူးတာနဲ့ ရဲလေး လကခြံလိုကသ်ည် ။ အဲ့ဒီမှာ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ရဲလေးသူငယခြငွြး သန်းဇောကြ သူမနကဖြှန် ခရီထွကရြဦးမယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း ဖုန်းဆကပြှောလာတာကို ပိုငစြိုး ရိပမြိသှားပုံရသည်။

“မင်းသူငယခြငွြးမရှိရင် မနကဖြှန် ငါနဲ့လိုကခြဲ့ လမ်းကြုံတယ်´´

ဇွတခြေါန်တောကို အစက ငှင်းမလို့လုပမြိပမယေ့ြ ထမင်းကြှေးထားတဲ့ မကြန်ှာကြောင့ြ

“ဒါဆိုလဲလာခေါဗြွာ´´

လို့ပဲ ပြောလိုကရြပြနသ်ည်။ ဒါနဲ့ပဲ နောကန်ေ့ ပိုငစြိုး သုံးဘီးနဲ့ ရဲလေး အလုပသ်ှားဖြစ်သည်။ အပြနကြှတော့လည်း သူတောငမြဆင်းသေးဘူး ကြိုရောကန်ှင့န်တောကြောင့ြ ပါသှားပြနသ်ည် ။

“ခငဗြွား အလုပသ်ိမ်းတာလား အစောကြီးပါလား ကိုပိုငစြိုး´´

“ဒီနေ့ သိပအြဆငမြပြတောနဲ့ စောစောသိမ်းလာတာကြ၊ မင်းဆောြ ဒီနေ့လည်း မအားဘူးပေါ့´´

“မနကဖြှနလြည်း အားမှာမဟုတဘြူး ´´

“ဟုတလြား ´´

“ သူကကိုယ့ထြကြ အလုပမြွားတဲ့လူလေ´´

“ငါစဉျးစားနတောကြ ´´

“ဘာကိုလဲဗြ´´

“မင်းကို ပြောသင့ြ မပြောသင့ဆြိုတာ´´

“အဆန်းပါလား ပြောကြည့်ပြေါ့ ရပါတယ်´´

“မင်းဆောျ အကြောင်းလေ´´

ရဲလေး နားရှှကထြောငလြာသည်။

“ပြောပါဦး ဘာပြောမှာတုန်း ´´

“မင်း စိတမြဆိုနဲ့ကြာ စိတလြည်းမတိုနဲ့ အဲ့ဒါဆို ငါပြောမယ်´´

“ပြောမှာသာ ပြောပါဗြာ´´

“မင်းဆောန်ာမညဘြယသ်ူ´´

“ခငယ်ုလှင်´´

“အေးအး… သူကလေ ဘယလြိုပြောရမလဲကြာ… ဦးမင်းဇောဆြိုတဲ့ ဘဲကြီးတဈဗှေ ခေါဖြှုတန်ကြေ ဆောလြို့ ကြားတယန်ောြ´´

“ခငဗြွား ဘယကြကြားလာတာလဲ ´´

“အဲ့ဒါအရေးမကြီးဘူး ရဲလေး…. မှနမြမှနပြဲ အရေးကြီးတာ။ မင်းမယုံရင် စုံစမ်းကြည့်ပြေါ့ ´´

“အခုလို အသိပေးတာ ကြေးဇူးပဲဗွာ။ နောကတ်ော့ စုံစမ်းသင့ရြင် စုံစမ်းရမှာပေါ့´´

ဒီလူက ဦးမင်းဇောကြို ဘယလြိုသိတာလဲ၊ ခွင်းဝိုင်းက လူတွနေဲ့များ သိနတောလား စသဖြင့ြ တွေးမိသည်။ နောကြ လေးငါးရကအြတွင်း သူနဲ့ ပိုငစြိုး မတွေ့ဖြစ်တော့ပြန်…။ အဲ့ဒီအတောအတွင်း ရဲလေး ခငယ်ုလှငန်ဲ့ ပုံမှနအြတိုင်းပဲ ဆုံဖြစ်ကြသည်။ ဆုံတိုင်းလည်း ဆောဖြစ်ကြသည် ။ ဒီအခွိနထြိ ဖြစ်နတေဲ့ သံသယကို ထုတမြမေးမိသေး…။

တဈရကြ မှောငစြပျိုးခါနီး ရဲလေး သူ့အဆောငကြနေ ဆိုငကြယန်ဲ့ မှို့ထဲထွကလြာတုန်း လမ်းမှာ ပိုငစြိုး သုံးဘီးပေါမြှာ ခငယ်ုလှငကြို တွေ့လိုကရြတော့ ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားသည်။ သူ့ကိုတော့ မှငပြုံမပေါကြှ …။ မ… က ပိုငစြိုးသုံးဘီးပေါြ ဘယလြိုရောကန်တောတုန်း သူ့မှာကားတွရှေိရဲ့သားနဲ့ အခုလိုတွေ့လိုကရြတော့ တမွိုးဖြစ်နတောနဲ့ ခပခြှာခွာကနေ မသိမသာ နောကကြလိုကခြဲ့မိသည်။

သုံးဘီးလေးက တောတ်ောန်ဲ့ ရပမြသှား…။ လိုကရြင်း … လိုကရြင်း တဖြည်းဖြည်း လူပြတလြာတာကြောင့ြ ပတဝြန်းကငွြးကို အကဲခတကြှည့တ်ော့ မှို့စွန် မရောကတ်ရောကကြ တိုးခွဲ့ကြကသ်ဈတွဆေီ ရောကလြာမှန်း သတိထားမိလာသည်။ ဒီဘကတ်ှကေ ဂရံမှမရှေိတဲ့ လယမြှတွကေေို အကြကရြိုကြ ခွံခတရြောင်းကြတဲ့ နရောတွဆေိုတာ ရဲလေး သိသည်။ လူလည်းရှင်းသည် ။ အိမဆြကလြည်း ခွားသည် ။ လူတွကေ ဈေးပေါတ်ာနဲ့ ဝယထြားပြီး မှတရြငပြှနရြောင်းနဲ့ လူလာနတယေဆြိုတာ ခပရြှားရှားလို့ ဆိုရမည်။

တဈနရောအရောကြ နန်းကြိုးတွနေဲ့ ခွံခတထြားပြီး အထဲမှာ ထရံကာဆောကထြားတဲ့ တဈထပအြိမသ်ဈလေး တဈလုံးရှေ့မှာ ပိုငစြိုးရဲ့ သုံးဘီးလေး ရပသ်ှားတာနဲ့ တပျိုငန်ကြ ရဲလေး ဆိုငကြယကြို စကပြိတပြဈသည်။ ပိုငစြိုးက ခွံတံခါးဆင်းဖြင့ပြှီး သူ့သုံးဘီး မောင်းဝငသ်ှားတဲ့အထိ ရဲလေး စောင့ကြှည့န်သည်ေ။ ခွံထဲမှာ လှုပရြှားမှု မရှိတော့ပဲ စိတခြရွမှ သူ့ဆိုငကြယကြို ခွံနဲ့မလှမ်းမကန်း မှောငရြိပကြတွဲ့နရော ဇကသ်ော့ခတထြားခဲ့ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနပေဲ ငါးပသောသာလောကသ်ာရှိမဲ့ ခွံထဲကြောဝြငကြာ အိမန်ား ခွသေံလုံလုံနဲ့ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။

ပိုငစြိုးနဲ့ ခငယ်ုလှင် အိမထြဲရောကန်ကြလေောကပြှီဟုလည်း တွေးမိသည် ။ တဖြည်းဖြည်း အိမန်ဲ့နီးကပလြာခွိန် ဖကြခြနဲ လင်းထိနလြာတာကြောင့ြ အမှနဝြပခြလွိုကရြသည် ။ အိမထြဲက မီးတွပြငေ့လြာသလို အသံသဲ့သဲ့ ထွကလြာတာကြောင့ြ နံရံနားကပကြာ နားထောငကြှည့သ်ည်။

“ဒါနင့အြိမပြေါ့လေ (ခငယ်ုလှငရြဲ့အသံ)´´

“အေး ဝယထြားတာ မကြာသေးဘူး´´

“လူမနဘေူးလား ´´

“နဖေို့မဟုတဘြူး ရောင်းစားဖို့ မှိုးမှိုးမှကမြှကရြရငပြေါ့။ နငဝြယခြငွလြို့လား နင့ဆြိုရငတ်ော့ ဈေးလွှော့ပေးမယလြေ ´´

“မဝယပြါဘူး ဝယပြှီးဘာလုပရြမှာလဲ ´´

“နင့ဘြဲနဲ့ လာနှပပြေါ့ဟ ဟကဟြကြ´´

“ဟားဟား …ဒီလိုနရောတော့ လာနှပမြလားဟယ်…. ဟိုတယသ်ှားမှာပေါ့´´

“ငါတွေ့လိုကပြါတယ်။ နငန်ဲ့ ကောငလြေးတဈယောကြ မိုတယထြဲက ထွကလြာတာကို´´

“ နင် ငါ့နောကြ လိုကခြွောင်းနတောလား ´´

“မချောင်းပါဘူး တိုကဆြိုငသ်ှားတာပါ´´

“နင် လွှောကမြလုပန်ဲ့နောြ….။ ငါ အဲ့တဈယောကန်ဲ့က အတည်´´

ပိုငစြိုး ဘာပြောမလဲ ရဲလေး နားစွင့န်တေုန်း အသံက ခကြခြငွြးထွကမြလာပဲ ခဏတိတသ်ှားသည်။

“အတညဟြုတလြား ယုလှင်´´

“အေး… ဟုတတ်ယ် အတည်´´

“ထူးခွားဖြစ်စဥပြါလားဟ…။ ရချိုးလိုကြဦးမယဟြာ ခဏစောင့ြ´´

“ရရတေယပြေါ့´´

“စကရြတွင်ေးလေ ခွံထောင့မြှာ။ နငရြော ခွိူးဦးမလား´´

“မခြိုးတော့ဘူး ငါခြိုးခဲ့ပြီး´´

“ဒါဆို ခဏစောင့ျ ´´

တံခါးဖြင့သ်ံကြားလို့ ရဲလေး နောကတ်ဈကြိမ် မှပေေါဝြပခြလွိုကပြှနသ်ည်။ အရှေ့တံခါးတော့မဟုတ် အနောကတ်ံခါးကနေ ထွကသ်ှားပုံရသည်။ ပိုငစြိုးထွကသ်ှားပြီး သိပမြကြာခငမြှာပဲ ခငယ်ုလှငပြါ ထွကသ်ှားတာကြောင့ြ အခွင့အြရေးရတုန်း သူတို့ထွကတ်ဲ့ အပေါကကြနပေဲ အိမထြဲလှဈခနဲ ပြေးဝငကြာ ပုန်းစရာနရော ရှာကြည့်သ်ည် ။

ဖြာလေးတဈခပြသ်ာခင်းထားတဲ့ အခန်းလေး တဈခုသာရှိပြီး ကနွတ်ဲ့နရော ကြယဝြှကပြုန်းစရာ ဘာပစ်စည်းမှ မရှိတာကြောင့ြ ရဲလေး စိတလြသှေားသည်။ ကြံရာမရတဲ့အဆုံး ခေါင်းပေါကြ ထုတတ်နကြှီး မော့ကြည့်မြိသည်။ မတကန်ိုင် ဒါပဲရှိတော့သည်။

ထုတတ်န်းပေါမြတကခြင် တံခါးပေါကဘြေးကနေ အပြငကြို ချောင်းကြည့်မြိသည်။ မှောငန်တောကြောင့ြ ရသေံမှလှှဲ၍ ဘာမှမမှငရြ။ ခွံကယွတ်ာကိုပဲ ကြေးဇူးတငရြမည်။ လူတွရေောကမြလာခင် နံရံအသားဘောငတ်န်းတွကနေေ ကုတကြပတ်ကကြာ အခန်းရှိရာဘကခြှမ်းမှာ ခဏငှိမန်လေိုကသ်ည်။

ရဲလေးအကြံက အပြငကြနေ အထဲဝငလြာရင် အခန်းဘကခြှမ်း အမိုးပေါကြို ရုတတ်ရကြ မမှငန်ိုင် …။ သူတို့ အခန်းထဲ ဝငလြာတဲ့အခွိန် အခန်းပြငဘြကကြို မရိပမြိအောင် ပြနကြူးဖို့ရာဖြစ်သည် ။ မလှယပြမယေ့ြ ဒီတဈနည်းပဲရှိသည်။ တွေ့သှားတော့လည်း ဘာဂရုစိုကစြရာလိုလဲ ရှင်းမယဆြိုတဲ့ အကြံနဲ့ဖြစ်သည် ။ သိပကြှာကြာ မစောင့လြိုကရြ အထဲဝငလြာတဲ့ ပိုငစြိုးအသံကြီး ထွကလြာသည်။

“တောတ်ောဆြာနလေား ယုလှင် ´´

“အထဲမှာ တဈယောကထြဲ မနရေဲလို့ လိုကလြာတာ လွှောကပြှောမနနေဲ့´´

“လာ… အခန်းထဲသှားမယ်´´

သူထငထြားတဲ့သလို ဖြစ်လာတာကြောင့ြ အထဲသှားမယ် အသံကြားတာနဲ့ အပြငဘြကကြို ခွလှမြေးဖို့ အသင့ပြှငထြားလိုကသ်ည်။ ပိုငစြိုး အခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ခွတဈေလှမ်း လှမ်းလိုကတ်ာနဲ့ ဖြုတခြနဲ တဈဖကကြို လှမ်းလိုကသ်ည်။ သတိတော့ထားရသည်။ အခန့မြသင့ရြင် သနေိုငတ်ဲ့ အမှင့ြ မဟုတပြမေဲ့ ကြိုးကန်းမဲ့ကိန်းပင်။ အခန်းထဲရောကသ်ှားခွိန် ခငယ်ုလှငအြသံက အရငထြှကလြာသည်။

“ပိုငစြိုး ငါက ဒီဖြာပေါမြှာ ကုန်းရမှာလား´´

“အေးလေ… နငကြလည်း အိမအြသဈပါဆိုမှ။ ဖြာပေါမြှာ မခံဖူးတာကြနတောပဲ။ ကြောင်းတုန်းက လူမနတေဲ့ ထန်းတောထဲက တဲပကြထြဲမှာ တဈခါ နင် ငါ့ကို ခံဖူးတယလြေ မေ့နပြေီလား´´

“ကြာပြီလဟော … အံ့သှလို့ပါ နငလြည်း အဲ့လောကမြှှဲနတောမှ မဟုတပြဲ။ ဟိုတယသ်ှားလို့ရနတောကို ဒီခေါခြဲ့လို့ပါ´´

“နင့ကြို ငါ့ဝယထြားတဲ့အိမ် ပြချင်လြို့ပါဆို။ အပိုတွပြေောနတောနဲ့ အခွိနကြုနန်ပြေီ။ လာစမ်းပါ ဒီနားကို ´´

“အာ့… အသာလုပပြါ လဲတော့မယ်´´

ပိုငစြိုးက ခငယ်ုလှငကြို သူ့အနား ဆှဲခေါပြုံရသည်။ အသံသာကြားရသည်။ မမှငရြလည်း ကိဈစမရှိပမယေ့ြ ဇောင်းတွနေဲ့ အသားထုတတ်န်းကို အားနဲ့ကိုငထြားရတာကြာတော့ ရဲလေးလည်း မသကသ်ာခွေ …။ အဲ့ဒါနဲ့ တကလြာတုန်းက နရောကနေ သတိထားပြီး ပြနဆြငခြဲ့သည်။ အခန်းနား ခကြခြငွြးမသှားသေးပဲ ထွကပြေါကတ်ံခါးဂကြကြို အသာလေး သှားဖြုတခြဲ့ပြီးမှ အတွင်းထဲမှငရြတဲ့ အခန်းထရံပေါကကြနေ အထဲကို ကြည့်မြိသည်။

ပိုငစြိုးက ကိုယတ်ုန်းလုံး ဖြစ်နပြေီ …။ လူကသာ အသားအမဲကြီး မဟုတပြမေဲ့ လီးကတော့ အတောမြဲရှာသည် ။ ဖြာပေါြ ပကလြှနအြိပန်တောကြောင့ြ လီးက ခေါငမြိုးပေါြ ထိုးခွိနထြားတဲ့ လှှတခြါနီး ဒုံးပြံကြီးလို ဖြစ်နသည်ေ။ သူ့ဘေးမှာတော့ ခငယ်ုလှငကြ ကိုယလြေးဘေးတစောင်း ကြေးအိပန်ရောကာ ပိုငစြိုးလီးကို ပြတသ်ပန်သည်ေ။

“နငကြ လီးအသဈတွေ့နတေော့ ငါ့လီးကို မေ့ပြီပေါ့လေ´´

“ နငလြည်း ဘာထူးလဲ။ ကောငမြတဈယောကန်ဲ့ ခိုးစားနတော ငါမသိဘူးထငန်လေား´´

“ပြတသ်ှားပြီ သူနဲ့က ´´

“ဘာဖြစ်လို့ … စားရတာ ဝလို့ ထားခဲ့တာလား ´´

“အိမကြပေးစားတဲ့ လူနဲ့လေ ယူသှားပြီ။ ဒရာမာတွေ လာခင်းပြနတော နားငှီးတာနဲ့ ယူချင်ယ်ူ မယူချင်န်ေ အပေါကမြရှားဘူးလို့ တဈခွန်းပဲ ပြောခဲ့တာ ဟကြ´´

“လုပစြရာအပေါကြ မရှိတော့လို့ ငါ့ဆီဝဲလာတာ မဟုတလြား´´

“ခွိ… အဲ့ဒါလည်း အဲ့ဒါပေါ့ဟာ …။ ပြီးတော့ ငါခဖြူးတဲ့ ဆောတ်ှကေ နင့လြောကကြို ပုံမလာဘူး။ နင့်လိုလည်း အထုအထောင်း မခံနိုငကြှဘူး´´

“ဟုတလြား ညံ့တာပေါ့နောြ…။ ငါသိပါတယ် နင် အဲ့ကောငမြလေးနဲ့ ပြတသ်ှားတာကို…။ ပြတသ်ှားလို့လည်း နငခြေါတ်ာ လိုကခြဲ့တာပေ့ါ´´

“ငါ့သာပြောတယ်။ နငကြသာ ငါ့နောကြ လိုကခြွောင်းနတေဲ့ပုံနောြ´´

“ချောင်းစရာ မလိုပါဘူး။ လာလာပြောကြလှန်းလို့လေ နင့သ်ူငယခြငွြးတွေ´´

“ဒီကောငတ်ှေ နငန်ဲ့ငါ့အကြောင်း သိတာမဟုတဘြူး။ အခုလို နင့ကြို ငါဆောန်တောကိုပေါ့။ စောကတ်င်းတုတခြငွလြို့သာ လာပြောကြတာ …။ ကဲကဲ အဲ့တာတွေ ထားလိုကတ်ော့။ ဝငလြိုကပြါဦး ငါ့ပေါငကြှားထဲ´´

ပြနပြဲထွကသ်ှားရမလား… ဝငပြဲဖမ်းရမလား … စဉြးစားရခကန်တေဲ့ ရဲလေး အတွေးတဈခု ဝငလြာတာနဲ့ ဖုန်းထုတပြှီး အသံဖမ်း app ဖြင့ထြားလိုကသ်ည်။ အခန်းတံခါးဆီ ကြည့်မြိတော့ အတွင်းထဲက ဂကြထြိုးမထားတာကို တွေ့ရသည် ။ အိမမြကြီးတံခါး ပိတထြားလို့ အတွင်းတံခါး ဖြင့ထြားပုံရသည်။ တံခါးက အနည်းငယ် ဟနသည်ေ။

သူအထဲကို ပြနကြှည့မြိတဲ့အခွိန် ပိုငစြိုးက မကြစြိမှိတကြာ မှိန်းနပြေီး ခငယ်ုလှငကြိုယလြေးက အောကန်ည်းနည်း လွှောသှားပြီး ပိုငစြိုးပေါငကြှား မကြန်ှာအပကြာ ခေါင်းကနိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကြ ဖြစ်နတောကြောင့ြ လီးစုပန်ပြေီဆိုတာ ရဲလေး သိလိုကသ်ည်။ အဝတအြစားတွကတေော့ ရှိတုန်းပင်…

“စုပစြုပ်… (ဖီလ်းတကန်တေဲ့ ပိုငစြိုးအသံ) ´´

ပြောပြီး ပိုငစြိုးက နကပြှောငလြကန်တေဲ့ ခငယ်ုလှင် ထဘီကို ခါးပေါဆြှဲလှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ ဖငကြားကားကြီးက မီးရောငအြောကမြှာ ဝင်းပြောငလြို့နသည်ေ။ ပိုငစြိုးက ကနွန်သေေးတဲ့ ပန်းဆီရောင် အတွင်းခံလေးကို အထကကြနေ စုကိုငတ်ော့ အတွင်းခံမှာ လုံးကစွကြစွလြေး ဖြစ်သှားပြီး အဲ့ဒါကို တငပြါးနှစ်ခွမ်းကြား လှှဆှဲသလို ဆှဲနသည်ေ။

“ဘုန်း ´´

ပိုငစြိုးရဲ့ တငသ်ားစိုငကြှီးတွကေို အားနဲ့ပစ်ရိုကလြိုကတ်ဲ့ အသံကြီးမှာ တိတဆြိတန်တေဲ့ ပတဝြန်းကငွမြှာ အကယွကြှီး ထွကလြာသည်။ ကာယကံရှငတ်ှထကြေ ရဲလေး ပိုစိုးရိမသ်ှားသည်။ ကြားကုနမြှဖြင့ြ ဘေးဘီကို ယောငရြမ်းပြီး လှည့ကြှည့မြိသည်။

“ထထ ထတော့´´

ပါးစပန်ဲ့လီး မလှှတတ်န်း စုပန်တေဲ့ ခငယ်ုလှငကြို ဆံပငကြနေ ဆှဲမော့ကာ ပြောနသည်ေ။

“ဘာလဲလို့ ´´

သူစုပကြောင်းနတေုန်း ထခိုင်းတော့ ခငယ်ုလှင် သိပကြွနပေပြုံမပေါြ…။ ဝဲဖြာကနွတေဲ့ ဆံပငတ်ှကေို သိမ်းရင် ခေါင်းမော့လာသည်။

“ငါထွကသ်ှားလိမ့မြယ်… နငကြ အသကုန် စုပန်တောကို´´

“ဟယ်… သူများတွကေိုလည်း ဒီလိုပဲ စုပတ်ာပါဟယ်´´

“အေး ငါတော့တောပြှီ။ အဝတအြစားတွေ ခွှတပြှီး အိပလြိုကြ´´

လှဲနရောက ကုန်းထကာ သူကိုယ့ပြေါကြ အဝတအြစားတွကေို ဘရာစီယာတဈထညသ်ာ ခနွပြှီး အကုနခြွှတကြာ ပကလြကလြှန် ပေါငကြားပေးသည်။ အနအထေားကသွှားမှ ပိုငစြိုး… ခငယ်ုလှငပြေါငကြှား ဒူးထောကဝြပကြာ လွှာစွမ်းပြတော့သည်။

“အားး လားး လားး ငတပြှတန်တေဲ့ ခွေးလေးပါလား´´

“ဖာသညမ် အဲ့ခွေးလိုးတာပဲ ကြိုကန်တော မဟုတလြား´´

“ခခြြ… ပြောမိလို့လား´´

“ဟဲ့ … ဒါနဲ့ နင် ဟိုဘဲကြီးကို ကုန်းနတေုန်းလား´´

ဟိုကြ ဘာလဲဟပေါ့ ရဲလေး ဆတခြနဲ ဖြစ်သှားသည်။

“ဘယသ်ူကို ပြောတာလဲ နာမညတ်ပပြှော´´

စောကပြတယ်ကတ်ာ မှိန်းခံနရောက ခငယ်ုလှင် အိပခြငွမြူးတူး အသံမွိုးနဲ့ ပြနမြေးသည်။

“ဦးမင်းဇောလြေ´´

“ငါ သူနဲ့ မတွေ့တာကြာပြီ ´´

“ဘာဖြစ်လို့ ´´

ပိုငစြိုးက လကြလြိုကြ မေးလိုကြ လုပန်သည်ေ။

“မတွေ့ချင်တ်ော့လို့ ပေါ့´´

“ဒါနဲ့ နင့ကြောင် ရဲလေးကော ဘယလြိုလဲ။ နင့ကြို ကောင်းကောင်းမှ ဖြုတပြေးနိုငရြဲ့လား´´

“သူလည်း မဆိုးပါဘူး …။ အားးးးးး သပေါပြီ´´

မပြောမဆို စောကပြတထြဲ လွှပတ်ဈပြကြ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ဲ့ ပိုငစြိုးလီးဒဏကြှောင့ြ ခငယ်ုလှင် အငိုကမြိသှားသည်။

“မှနလြိုကတ်ာနောြ လွှာကနေ လီးပြောင်းတာ´´

“ဘာသပေါပြီလဲ။ လီးပေါင်းသောင်းချောကထြောငလြောကြ လိုးတာခံလာတဲ့ စောကပြတကြ´´

“နငကြလည်း အဲ့လောကလြည်း မများပါဘူးဟာ´´

“စွပစြှပ် ဗစွြ ဗစွြ အင့ြ အင့ြ အာ့ အားးး´´

အသံတွေ စထွကလြာသည်။ ခငယ်ုလှင် သူ့ပေါငန်ှဈချောင်း ဘေးကို တန်းနအေောင် တွန်းကားခံထားရပြီး အရှိနန်ဲ့ ပစ်ပစ်ဆောင့တ်ာ ခံနရသေည် ။

“ကောငမ် နင့စြောကပြတ် နည်းနည်းတောင် ကယွလြာသလိုပဲ ´´

“နင့လြီးက ကြုံ့သှားတာနမှောပါ။ သူများတွေ အဲ့လို မပြောပါဘူး … အာ့´´

“ဖာသညမ် လီးကြိုကတ်ဲ့ကောငမြ´´

“အင့ြ …အင့ြ … သစမြေး´´

ဖငကြှီးကြှကြှကာ ကိုယလြုံးအားပါသုံးပြီး အားကုနထြုတ် လီးဆုံးအောင် စောကခြေါင်းထဲ ဆောင့ထြည့သ်ည်။ အနအထေားက ခုဏကလို ပေါငတ်ှေ ဘေးတန်းနတော မဟုတတ်ော့ပဲ ပိုငစြိုးက ခွကငွြေးဝတန်ှဈဖကြ စုကိုငပြှီး ခငယ်ုလှင် ရငဘြတန်ားအထိ ပေါငတ်ံတွကေို ဖိခထွားပြီး သူက အပေါကြနေ ကြကြကြီး ကြုံးလိုးနသည်ေ။

ရဲလေး မှငကြှင်းကကြည့်ရြင် ခငယ်ုလှင် ဖငကြားကားကြီးက လထေဲမှောကန်ပြေီး စောကပြတအြမှှောင်းထဲ လီးကြီးဝငထြှကန်တော မှငသ်ာလှသည်။ သူ့ဆောဖြငကြှားက အရညတ်ှေ စီးကနွတောကိုပါ မှငန်ရသေည်။

“ခခြြ… နောကတ်ှေ့ဖို့ရာ မသချောဘူး။ တွေ့တုန်း အားရအောငခြသွှား စောကကြောင် ´´

“ပြှတပြှှတ် ´´

အဲ့လိုပြောလာတဲ့ ခငယ်ုလှငပြါးစပကြို ပိုငစြိုးက ဖိစုပသ်ည် ။ ခငယ်ုလှငကြလည်း ပိုငစြိုး ခေါင်းကိုငကြာ အပီအပြငကြို ပြနစြုပပြေးနသည်ေ။

“ဟူးးးး ဟားးးး အင်းးး´´

“နငပြှီးတော့မလား´´

“အင်း …နီးလာပြီ ´´

ပြောပြီး ပိုငစြိုးခါး လကန်ှဈဖကန်ဲ့ စုံကိုငကြာ အပေါကြလူ ဆကတ်ိုကလြိုးနတောတောင် သူကပါ အောကကြနေ ပိုငစြိုးပေါငကြှား ကော့ကော့ပြီး ပစ်ကပလြာသည်။ အောကကြနေ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ လမ်းဆုံးရောကဖြို့ အားထုတန်တေဲ့ ကောငမြလေးကို ဆံပငဆြှဲမပြီး ပိုငစြိုးက သူ့လီးကြီး စောကပြတထြဲဝငန်တောကို မှငအြောငပြှသည်။

“မှငလြား ခွေးမ။ နင့လြငတ်ှလေီးနဲ့ ငါ့လီး အရသာချင်ြး တူလား´´

နီမှန်းနတေဲ့ မကြန်ှာလေးနဲ့ ခငယ်ုလှင် ပိုငစြိုးမကြန်ှာကို မော့ကြညသ်ည်။ ပြီးတော့ ပြောသည်။

“အတူတူပဲ ´´

ပြောပြီး မကြန်ှာကို တံတွေးနဲ့ပါ ထွီခနဲ ထွေးပစ်ခဲ့သည်။ စကားပြောနပမေေဲ့ လီးကိုလည်း အနားမပေးတဲ့ ပိုငစြိုးက သူ့မကြန်ှာကို ခငယ်ုလှင် မကြန်ာအနား ကပပြေးလိုကသ်ည်။

“ပြနလြကြြ ´´

ခကြခြငွြးဆိုသလိုပဲ သူ့တံတွေးတွကေို ခငယ်ုလှငကြ ပြနလြကြကြာ ခေါင်းလေးပါ ကြမ်းပြငပြေါလြှဲပြီး ဘရာစီယာအောကကြနေ သူ့နို့သူ ခွနသေည်ေ။ အဲ့ဒီလို မိန်းကလေးက အရှိနအြတကဆြုံး ဖြစ်နခွေိနမြှာ လိုးနရောက ပိုငစြိုး သူ့လီးကို စောကပြတထြဲက ဆှဲနှုတပြဈသည်။ ခငယ်ုလှင် မကြလြုံးပြင့လြာပြီး စိတပြကြသ်ှားတဲ့ လသေံလေး ထွကလြာသည်။

“ဘာလဲဟာ ´´

“ထဦး… ကုန်း´´

“ဒီအခွိနမြှ ကုန်းခိုင်းရလား´´

“အေး … ဒီအခွိနမြှပဲ ကုန်းခိုင်းတာ။ နငကြ စောပြီးသှားရင် မလုပခြငွတ်ော့ဘူးတွေ ဘာတွလေုပန်မှော ကြုံဖူးတယလြေ ´´

လူးလဲထပီး ခငယ်ုလှင် လေးဖကထြောကြ ကုန်းပေးသည်။

“မပူပါနဲ့ဟ နင့်ကိုပြီးအောင် လိုးပေးမှာပါ´´

“အမယ် အထာကြီးနဲ့။ နငပြှီးအောင် လုပမြပေးလည်း လုပပြေးမယ့သ်ူတွေ တပုံကြီး။ သဘောပေါကြ´´

ဖငကြုန်းနရောကနေ ပြနပြကသ်ည်။

“ဒီလောကတ်ောငဖြစ်နတော ငါ့သူငယခြငွြးတွေ ခေါလြိုကရြမလား´´

“ခေါလြိုကလြေ… ကြာသလားလို့။ နငလြာစတာနောြ´´

“ဟင်းဟင်း… တောတ်ောယ်ှတဲ့ စောကပြတ်´´

တငပြါးကြီးနှစ်ခွမ်း ဆှဲဖြဲပြီး အံကြိတသ်ံကြီးနဲ့ ပြောလာသည်။

“မနိုငတ်ော့ဘူးမလား …ခခြြ´´

“လာစမ်း အပေါကြ တကဆြောင့ြ´´

“ကုန်းပေးဆို´´

“စိတပြှောင်းသှားပြီ တကြ အပေါကြို´´

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ခငယ်ုလှငကြို ဘေးတွန်းလှှတပြှီး သူက အဲ့နမှော ဝငလြှဲခလွိုကသ်ည်။ ခငယ်ုလှင် ခကြခြငွြးဆိုသလို ပိုငစြိုးအပေါြ ဆောင့ကြှောင့ခြှထိုငပြှီး သူ့စောကပြတဝြ လီးနဲ့ခွိနကြာ ထိုငခြသွည်။ နောကတ်ော့ ဆကတ်ိုကြ ဆကတ်ိုကြ ပိုငစြိုး ရငဘြတ် လကန်ှဈဖကထြောကပြှီး သူ့ဖငကြားကားကြီးကို တဘုန်းဘုန်းနဲ့ ဆောင့ခြတွော့သည်။ အားပါခကြကြ လဥပေါမြွား ဆောင့ခြမွိရင် တကသ်မညေ့ကြိန်းပင်…။

အသံဖမ်းထားတာကို ရဲလေး ပိတပြဈသည်။ စိတခြံစားခကြြ ပေါင်းစုံတို့ ရောထွေးလာသည်။ ခငယ်ုလှငကြို ဆဲဆို ပေါကကြှဲပစ်ချင်စြိတ် ဖြစ်နတောလား။ ဒါလည်း မသချော။ သူ့အပေါြ ခငယ်ုလှင် ဘယလြောကကြောင်းခဲ့တယ် ဆိုတာလည်း သူသိသည် ။ ခစွသ်ူတဈယောကလြိုကော မိသာစုဝငတ်ဈဦးလိုပါ ငှရေေးကြေးရေးကအစ ကူညီပေးခဲ့တာတွေ ပြောရင် ကုနမြယမြထငတ်ော့။ သူ့အဆောငလြခတောင် သူအမြဲပေးရတယမြရှိ ။ သူမပဲ ပေးခဲ့တာတွကမွေားများ။ ဒါတွကြေောင့ပြဲ သူပြောမထွကတ်ာလား ဝခွေဲမရ ဖြစ်နသည်ေ။ သချောတာ တဈခုကတော့ သူ့ပေါငကြှားက ဒုတကြ သံချောင်းလို ဖြစ်နပြေီ …။

မ… နဲ့ …မောင် တဈသကလြုံး အဆငပြှသှေားဖို့ အရေးကြီးတာပဲ မဟုတလြား ဆိုတဲ့ စကားက နားထဲ ရောကလြာပြနသ်ည် ။ သို့သောြ လွှိုု့ဝှကဖြုံးကြယ် ဆကဆြံနတေဲ့ အခွအနေမွေိုးနဲ့တော့ အဆငမြပြနေိုငလြို့ ယူဆသည့အြလွောကြ ထွပြေားနတေဲ့ စိတကြို ရှင်းထုတကြာ ရဲလေး ဘောင်းဘီခွှတခြလွိုကသ်ည်။ သူ့ညီတောမြောငကြ စဈထွကခြါနီး လှံတံတဈလကလြို တဝင့ဝြင့ဖြစ်လာသည်။

အခန်းတံခါးကို အသာတွန်းဖြင့လြိုကသ်ောလြည်း အထဲက နှစ်ယောကကြတော့ မှှနန်တေဲ့ အရှိနကြှောင့လြားတော့ မသိ။ သူ့ဝငလြာတာကို မမှငကြှသေး။ အနအထေားကလည်း ခုဏကလို ခငယ်ုလှငကြ ခွထိုင် ဆောင့ခြနွတောမွိုး မဟုတတ်ော့ပဲ ပိုငစြိုးကိုယပြေါြ မှောကန်ပြေီး နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်ကြပေုံရသည် ။ ခငယ်ုလှငကြ ငှိမန်ပမေေဲ့ ပိုငစြိုးလီးကတော့ အောကကြနေ စောကပြတထြဲ ညှောင့ကြာ ကော့လိုးနတေုန်းပင်…။

ရဲလေး ပိုငစြိုးပေါငကြှား ဒူးတဈဖကထြောကကြာ ခငယ်ုလှင် ဖငအြနောကတ်ှင် နရောယူလိုကသ်ည်။ လကကြလည်း တငပြါးကြီးပေါြ အသာလေးတငလြိုကခြွိန် ခငယ်ုလှင် ဆတခြနဲ ခေါင်းလှည့လြာသည်။

“ မောင်´´

ခငယ်ုလှငရြဲ့ အသံနဲ့အတူ အောကကြ ပိုငစြိုးပါ လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်လာတော့ ခငယ်ုလှငခြါးပေါြ က သူ့လကကြို ပိုအားထည့ဖြိထားပြီး ကနွလြကတ်ဈဖကန်ဲ့ လကကြာပြလိုကသ်ည်။

“နနေေ အသာနေ မထနဲ့ မထနဲ့´´

လကကြလည်း အတင်းဖိထားသည်။

“ဟေ့လူ ကိုပိုငစြိုး´´

“ရဲလေး မင်းဘယလြို ရောကလြာတာလဲ´´

“အဲ့ဒါအရေးမကြီးဘူး။ ကြုပရြောကတ်ာ ခငဗြွားတို့နဲ့ အတူတူပဲ ´´

ခငယ်ုလှငကြ ပိုငစြိုးအပေါကြနေ ဆငမြလို့ လုပန်လေို့ ရဲလေး သူ့ခါးကို ထပပြှီး အားထည့ဖြိထားလိုကသ်ည်။

“မ … အသာနပေါဆို ´´

ရဲလေးက လသေံအေးအေးနဲ့ပဲ ပြောသည်။

“ခငဗြွား ကြုပကြိုပြောဖို့ မေ့နတောထငတ်ယ် ကိုပိုငစြိုး ´´

“ဘာကိုလဲဟ´´

“ဦးဇောမြင်းက မကို ခေါခြေါဖြှုတတ်ယ် ဆိုတာပဲ ပြောသှားတယလြေ။ ခငဗြွား အခုလို ခေါဖြှုတတ်ာကြ ပြောမသှားဘူး´´

“ငါမင်းကို ပြောဖို့ အစီအစဉရြှိပါတယကြှာ…..။ လုံးဝ မလိမဖြူး။ ဒါကြောင့လြည်း မင်းအနားကပခြဲ့တာပေါ့´´

ခငယ်ုလှင် ပိုငစြိုးကို မကြလြုံးပြူးကြည့်သ်ည်။

“ကဲပါ ဆကဆြှဲလိုကရြအောင် ´´

ပြောပြီး ရဲလေးက သူ့လီးကို တံတွေးဆှတသ်ည်။ ခငယ်ုလှင် စောကပြတထြဲမှာတော့ ပိုငစြိုးလီးရှိနတေုန်း …။

“မောင် …ဘာလုပမြှာလဲကြာ´´

မကြန်ှာလေးက ညှိးငယန်တောလား တညန်တောလား တောင်းပနခြငွန်တောလား ဘာမှန်းမသိတဲ့ မကြန်ှာပေးနဲ့ ခငယ်ုလှငကြ မေးသည်။ ရှူး… ဆိုပြီး ရဲလေးက နှုတခြမ်းနား လကတ်ေ့ကာပြသည်။ ဒီနောကတ်ှငတ်ော့ ဒဈခေါင်းကို မဝငတ်ာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ခငယ်ုလှငရြဲ့ ဖငဝြတွငတ်ေ့ကာ ဖိထည့်သည်။ မဝင် ချောသ်ှားသည်။ လီးကို မှဲမှဲကိုငပြှီး ထပထြိုးထည့ပြှနသ်ည်။ ခငယ်ုလှင် ပါးလေးဖောင်းသှားပြီး ရဲလေးဖကြ လှည့န်ရောက ပိုငစြိုးမကြန်ှာပေါြ ခေါင်းစိုကကြသွှားတော့သည်။

“ရဲလေး မင်း အနောကဖြှင့န်တောလား ( ပိုငစြိုး အသံ)´´

“ဖြင့ပြှီးသား မရောကတ်ာကြာလို့ ပြနခြွော့နရတေယ်။ ခငဗြွားလည်း နည်းနည်းလှုပရြှားပေးလေ။ ဟိုမှာ ခေါင်းစိုကသ်ှားပြီး´´

“အောြ အေးပါဟ …။ ယုလှင် နငဖြငခြံတာ ငါ့ကို ပြောသင့ပြါတယဟြာ။ ဘောဒြါချင်ြးကို´´

“စောကပြတကြို ဘောဒြါလား…။ တကလြိုးနတော ဘောဒြါခေါရြမှာလား…။ အားး… ကြှတ် …ကြှတ်´´

အစမို့ နာကနာ သူ့ဘဲကိုလည်း တဈခုခု ပြောထားပုံရတာနဲ့ အံကြိတဖြငခြံနရတောတောင် ခငယ်ုလှငကြ ပိုငစြိုးကို ရနတ်ှေ့နသည်ေ။

“ခငဗြွားတို့ တောတ်ောရြင်းနှီးကြတာပဲ။ ကြုပအြကုနကြှားတယ် ပြောနတောတွေ´´

“မ… ပြောတာ နားထောငပြေးဦးလေ မောင်´´

“နောကမြှပြော မ ´´

စကားတပြောပြောနဲ့ နှဲ့သှင်း ဖိသှင်း ဆသှင်းရာကနေ ရဲလေး လီးတဈချောင်းလုံး ဖငထြဲ စုံစုံမှှပသ်ှားခွိနမြှာ အသှင်းအထုတကြို ရမ်းမလုပသ်ေးပဲ လီးအရင်းနားတငပြဲ ကပဖြိကာ ဆေးကြိတသ်လို ကြိတကြှိတခြသွည်။ အထာသိပြီးသား ဖငမြို့ ဘယလြိုစခန်းသှားရမယဆြိုတာ ရဲလေး ကောင်းကောင်းသိသည်။

ခပကြှာကြာလေး ဒီပုံအတိုင်းလုပပြေးပြီးမှာ ခငယ်ုလှငဆြီက ဟူးးး အင်းးး အားးး နဲ့ ခပတ်ိုးတိုး ညည်းသံလေး ထွကလြာတော့ ဖငကြလီးကို လကခြံလာပြီဆိုတာ ရိပမြိတဲ့ ရဲလေး လီးကို ပိုပြီး အပြငဆြှဲထုတကြာ ဆောင့ကြှည့သ်ည် ။ အသုံးမပြုတာကြာလို့ အသဈလိုဖြစ်နတေဲ့ ဖငကြ ညှဈအားကောင်းကောင်းနဲ့ကို ညှဈယူသည်။ အထဲထိုးထည့လြိုကတ်ိုင်း ဖစွဖြစွဖြစွန်ဲ့ မှညသ်ှားမှာပင် စိုရိမစြရာ ဖြစ်နသည်ေ။ ဒူးတဈဖကထြောကထြိုငပြှီး ဆှဲနတေဲ့ ရဲလေး ဆောင့ကြှောင့ပြုံစံ ခပမြှင့မြှင့ခြှပြီး ပုံစံပြောင်းလိုးကြည့်သ်ည် ။

“ဟေ့လူ ကိုပိုငစြိုး ခငဗြွားရလား´´

“ငါကရတယ် မင်းပဲ ´´

ဒီအနအထေားမှာ အောကကြလူထကြ အပေါကြလူက လှုပရြှားရ ပိုလှယတ်ာကြောင့ြ ရဲလေး ပိုအားထည့ကြှည့သ်ည်။ အခွအနေကေ မဆိုးလှ။ ခငယ်ုလှင် လကခြံနိုငလြောကတ်ဲ့ အခွအနေေ ရောကလြာတာနဲ့ လီးကို ကြှတခြါနီးနီး ဆှဲနုတပြှီး ကြုံးဆောင့တ်ော့သည်။

“အားးး အင့ျ … အာ့… အာ့´´

ခေါင်းလေးထောငလြာသည်။ အောကကြ ပိုငစြိုးကလည်း စောကပြတထြဲက လီးကို မကြှတစြရပေဲ ရသလောကြ ညှောင့လြိုးသည်။

“ဘုန်း´´

တငပြါးကားကားကြီးကို ရဲလေး လကဝြါးစာ တဈခကြကြွှေးပြီး ခေါင်းထောငန်တေဲ့ ခငယ်ုလှင် မကြန်ှာအနား ကပမြေးသည်။

“ခံနိုငသ်ေးလား´´

“ဟင်´´

“ခံနိုငသ်ေးလားလို့´´

“လုပကြှည့လြေ´´

လှည့မြကြညပြဲ ပြောလာသည်။

“အောကကြလူ ခငဗြွားကောရလား´´

“သူ့ကိုမေးမနနေဲ့။ မောင် အပေါကြဆောင့လြေ သူ့ဟာ အထဲဝငလြပေဲ´´

ဒီတော့မှ ရဲလေးလည်း ခါးကနေ အပိုငကြိုငပြှီး တဘုန်းဘုန်းနဲ့ ပိတဆြောင့တ်ော့သည်။

“အားးးအင်းးအားးးအာ့… မောင်… မောင်´´

“ဟင် ဘာလဲ´´

အရှိနကြောင်းကောင်းနဲ့ ကြူံးဆောင့န်တေုန်း ခငယ်ုလှငဆြီက အသံထွကလြာပြနသ်ည်။

“ပိုငစြိုး ဘာတွပြေောထားသေးလဲ´´

“ဘာမှမပြောရသေးပါဘူးဆို´´

ရဲလေး မဖြခင်ေ ပိုငစြိုးက ဝငဖြှသည်ေ။

“နင့ကြို မမေးဘူး´´

“ဦးမင်းဇောကြ… မ… ကို ခေါဖြှုတတ်ယတ်ဲ့ ဒါပဲပြောတာ ´´

ဖငခြံနတောကိုတောင် မေ့သှားပုံရပြီး ခငယ်ုလှင် သူ့အောကကြ ပိုငစြိုးကို ရနလြုပပြှနသ်ည်။

“နင့ကြိုလေ စောကပြတန်ဲ့ မကြန်ှာကို တကပြှတခြငွတ်ာ´´

“ လာလေ လုပလြိုကစြမ်းပါ´´

ပြီတီတီမကြန်ှာနှင့ြ ပိုငစြိုးက ပြောသည်။

“သူ့ကိုပြောမနပေါနဲ့… မ …။ သူပြောလို့ မောင် သိတာလေ။ မဟုတရြင် ဘယအြခွိနထြိ မောင့ကြို ဖုံးထားမှာလဲ မသိနိုငဘြူးလေ´´

“မဟုတပြါဘူးကြာ …။ မ … သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အဆကဖြှတန်ပေါပြီ´´

ဆကပြှောလာမယ့ြ စကားတွကေို ရဲလေး နားမထောငတ်ော့ပဲ ညောင်းသလို ဖြစ်လာလို့ ပုံစံပြောင်းချင်တ်ာနဲ့ လီးကို ဆှဲနုတပြဈသည်။ ခငယ်ုလှငပြါ ပိုငစြိုးပေါကြ ဆင်းလာသည်။

“မောင် …ဘာဖြစ်လို့လဲ´´

“ညောင်းလို့ ခဏနားတာ´´

“ရဲလေး မင်းနရော ငါခဏဝငမြယန်ောြ´´

ပကလြကလြှနန်ရောက ပိုငစြိုး ထလာသည်။

“ဘာကိုလဲဗြ ´´

“ငါသူ့ကို ဖငမြလိုးဖူးသေးဘူး´´

“အဲ့ဒါသူ့ကိုမေး ဖငကြ သူခံရမှာလေ´´

ရဲလေး သူ့ဆောဆြီ မေးငေါ့ပြသည်။

“ယုလှင်… ကုန်း …ကုန်း´´

ခငယ်ုလှင် ပိုငစြိုးကို မကြစြောင်းတဈခကြထြိုးကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နတေဲ့ ဆံပငတ်ှကေို အပေါကြို သပတ်ငလြိုကပြှီးမှ ဖြာပေါမြှာ ကိုယလြေးဝပကြာ ဖငဗြူးတောင်း ထောငပြေးလိုကသ်ည်။ ပိုငစြိုးလည်း အရငဆြုံး တငပြါးကြီးတွေ ဆှဲဖြဲပြီး ဖငဝြကို တံတွေးထွေးခကြာ ချော့သှင်းတာတွေ ဘာတွေ လုပမြနတေော့ပဲ တဈခါထဲ လီးတဈဆုံး စိုကခြသွည်။

ခငယ်ုလှငဆြီက အားးးခနဲ အောလြိုကတ်ဲ့ အသံစူးစူးလေး ထွကလြာပြီး လကလြေးတွကေ အနားက တဈခုခုဆီ လှမ်းဆှဲလိုကပြမေဲ့ တဈခန်းလုံး ဖြာတဈခပြကြလှှဲပြီး ဘာမှမရှိတာကြောင့ြ လကသ်ီးလေးပဲ ကစွကြစွဆြုပထြားရရှာသည်။ အောကကြ မိန်းကလေး ဘာဖြစ်ဖြစ် စိတဝြငစြားပုံမရတဲ့ ပိုငစြိုးက အသားကုန် ခွလိုးတော့သည်။ ခငယ်ုလှငခြငမြွာ အမြဲမဟုတပြမေဲ့ တဈခကြြ တဈခကြြ ခွေးအောြ ဝကအြောြ ကုန်းအောရြရှာသည်။

“တောကြ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဖင် .. ဖာသညမ် စောစောထဲက ဒီဖငကြို လိုးခွဲပစ်ရမှာ´´

ပိုငစြိုးစကားကြောင့ြ ခငယ်ုလှင် နောကလြှည့ကြှည့ကြာ သူ့ဖငခြှလိုးနတေဲ့ ပိုငစြိုးကို အောကန်ှုတခြမ်းလေးကိုကပြှီး ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ ဒီမှာ ငါ့ဘဲရှိတယန်ောြ ဆိုတဲ့ သဘောမွိုး ကြည့်လြာသည်။ ပြီးတော့ ရဲလေးကိုပါ ဖကြခြနဲ လှမ်းကြည့်ပြှီး လကလြေးထောကကြာ ဖငဆြကခြံရှာသည်။ ခဏနတေော့ ပိုငစြိုးက

“ရဲလေး လာ´´

ဆိုပြီး နရောဖယပြေးသည်။

“ခငဗြွား မပြီးသေးဘူး မဟုတလြား´´

“ ငါကအိမရြှငပြဲ ဧည့သ်ညကြို ဦးစားပေးရမှာပေါ့´´

ရဲလေး အနောကလြမ်းကနပေဲ ပြနဝြငမြိသည်။ ဧည့ဝြတကြွချင်ေတ်ဲ့ ပိုငစြိုးက ရဲလေး လိုးကောငစြရန်ေ ဘေးကနေ ခငယ်ုလှငဖြငကြှီးနှစ်ခွမ်းကို အားကုနဆြှဲဖြဲထားသညမြှာ ဖငန်ှဈခွမ်း ကြဲထွကတ်ောမည့ပြုံပင် ဖြစ်နသည်ေ ။ စကားများသူပီပီ ဘေးကနလည်ေး တတွတတ်ှတ် လွှောကပြှောနသည်ေ။

“လိုးစမ်း လိုးထား သနားလို့ကောင်းတဲ့ဖင် မဟုတဘြူး … ဖောင်း ´´

ရိုကလြည်း ရိုကပြှနသ်ည်။ သူတို့လုပသ်မွှကို ရှုံ့လိုကြ မဲ့လိုကြ မကြန်ှာလေးနဲ့ ခငယ်ုလှင် လှည့လြှည့ကြှည့တ်တပြမေဲ့ ဘာမှတော့ မတားဆီးခဲ့။

“ဟဲ့ … ဦးဇောမြင်းကော နင့ကြို ဖငလြိုးလား ယုလှင်။ လိုးမှာပါလေ ဒီလောကြ မိန်းမမှငရြင် သှားရညတ်မှားမှား ကနွတေဲ့လူက မလိုးပဲ နမလေား´´

“နင့ြ စောကပြေါကပြိတထြားတော့ ပိုငစြိုး။ မဝသေးရင် ကြိုကတ်ဲ့အပေါကြ ကြိုကသ်လို ထပခြသွှားလိုကြ။ အပေါကလြေးတော့ ပိတထြားပေး´´

သူလည်း ထွကခြါနီးနတောကြောင့ြ ကြားနရတေဲ့ စကားတွကေို ရဲလေး သိပအြာရုံမထားတော့ပဲ ပိုငစြိုး ဖြဲပေးထားတဲ့ ခငယ်ုလှငဖြငထြဲသာ သှကသ်ှကကြှီး အားကုန် ဆောင့ဆြောင့ခြတွော့သည် ။ ရထေဲက မိကြောင်း အမှီးခတသ်လို တဘုန်းဘုန်းနဲ့ ပစ်ဆောင့ပြှီး အရညတ်ှပေါ တဈခါထဲ ဖငထြဲ ပန်းထုတပြဈသည်။

သူ့ကို ပိုငစြိုး ကြည့်လြာတာနဲ့ ပြီးပြီးချင်ြး လီးကိုဆှဲနုတပြှီး အခန်းအပြငထြှကခြဲ့ကာ ဘောင်းဘီသှားဝတသ်ည်။ အထဲပြနရြောကခြွိနမြှာ ပိုငစြိုးက ဘေးစောင်းလှဲနတေဲ့ ခငယ်ုလှငကြို ပေါငတ်ဈချောင်း ပုခုံးပေါတ်င် တဈပေါငခြှပုံစံနဲ့ စကသ်နတေပြဈသလို အဆကမြပြတ် လိုးနပြနေသ်ည်။

ရဲလေး အသာငုံ့ကြည့်မြိသည်။ ပိုငစြိုးက စောကပြတကြို ပြောင်းလိုးနသည်ေ။ အားနဲ့ပစ်ဆောင့တ်ာ ခံနရတောမို့လို့ သူ့ကိုယလြေး အထကကြို ရှှေ့ရှှေ့သှားပြီး အခန်းနံရံနဲ့ တိုကမြိမလို ဖြစ်နတောကြောင့ြ ခငယ်ုလှငကြ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ နံရံကို လှမ်းထောကထြားသည်။ များမကြာမီ အခွိနအြတွင်းမှာပင် ပိုငစြိုးမကြန်ာကြီး မဲ့ရှှဲ့လာပီး သူ့ပေါငဂြှကြားနဲ့ ခငယ်ုလှငပြေါငဂြှကြားကို ဆှဲကပကြာ ခေါင်းကြီးမော့သှားတော့သည်။

ပိုငစြိုး ထလာပမယေ့ြ ခငယ်ုလှငကြတော့ ခကြခြငွြးထမလာသေး။ ရထေဲကငါး ကုနပြေါတ်ငခြံထားရသလို ဟပပြကြ ဟပပြကန်ဲ့ ဖြစ်နသည်ေ။ အမောပြသှေားပုံရမှ လူးလဲထလာပြီး အဝတအြစားတွေ ပြနဝြတကြာ သူကအရင် အခန်းပြငထြှကသ်ှားသည်။ ရဲလေးတို့လည်း အနောကကြ ကပလြိုကလြာခဲ့သည်။ အပြငရြောကမြှ ခငယ်ုလှင် ပိုငစြိုးကို ပြောသည်။

“နင် ငါ့ကို လိုကမြပို့နဲ့တော့။ ငါ ရဲလေးနဲ့ပဲ ပြနလြိုကမြယ်´´

ပိုငစြိုးလည်း ခေါင်းငှိမ့ပြှသည်။

“နောကမြှဆုံမယ် ရဲလေး´´

ဆိုပြီး နှုတဆြကကြာ ခွံဝအထိ လိုကပျို့သည်။ ခငယ်ုလှင် ရဲလေးရဲ့ ဆိုငကြယန်ောကကြ ပါသှားရပြနတ်ော့သည်။

“မောင်… ဒီည အပြငမြှာအိပရြအောင်´´

“ဘာလို့လဲ´´

“အိမပြှနခြငွစြိတ် မရှိလို့´´

“မ… က ရလို့လား´´

“ရပါတယ်။ ကားကို သူငယခြငွြးအိမမြှာ ထားခဲ့တယ်။ စိတခြရွတယ်။ မနကကြှမှ စောစောပြနပျို့ပေးပေါ့ ´´

သူ့ကို ခငယ်ုလှင် စကားတွေ ပြောချင်န်မယေဆြိုတာ ရဲလေး ရိပမြိသည် ။ အဲ့ဒါကြောင့ြ သူမပြောသလို ဟိုတညဆြီပဲ ဦးတညလြိုကသ်ည်။ ဟိုတညရြောကလြို့ အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ ရဲလေး မှှေ့ယာပေါြ ခွပစ်ေလကပြဈ လှဲခပြဈသည်။ သူ့ဘေးကို ခငယ်ုလှငကြ ခွခွလေေေး ဝငအြိပလြာသည်။ နှစ်ယောကသ်ား တောတ်ောကြှာတဲ့အထိ ငှိမသ်ကန်ကြသေည် ။

“မောင်… မောင်´´

“ဟင် ´´

မကြစြိမှိတ် မှိန်းနရောက ရဲလေး ထူးလိုကသ်ည်။

“အိပပြွောန်ပြေီလား´´

“မအိပပြါဘူး မှိန်းနတော။ ဘာပြောချင်လြို့လဲ ပြောလေ´´

“ မောင်… ပိုငစြိုးနဲ့သိတာ ကြာပြီလား´´

“မကြာသေးဘူး …။ မ… သှားစရာရှိလို့ မောင် တကျကစီးငှားပြနတ်ဲ့ နေ့ကမှသိတာ သူ့တကျကစီလေ ´´

ဘယကြနေ စဖြရှင်ေးရမှန်းမသိ ဖြစ်နပေုံရတဲ့ ခငယ်ုလှင် ရဲလေးကို ဖကလြိုကပြှီး ပေါငတ်ဈချောင်းကလည်း ရဲလေးကိုယပြေါြ ဖကတ်ုံးခွသလို ခွတငလြိုကသ်ည်။

“မ …သူတို့ကို အဆကဖြှတန်ပေါတယ် ´´

“ပြတပြှီလား …အဲ့ဒီတော့´´

“ပြတန်ပြေီ။ ဦးမင်းဇောန်ဲ့လည်း ပြတန်ပြေီ။ ဟိုးတဈရကကြတောင် သူ့အလုပဆြီ လိုကသ်ှားပြီး … မ… နဲ့ ကင်းကင်းနပေေးဖို့ သှားပြောဖြစ်သေးတယ်။ လူချင်ြးတော့ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဖုန်းဆကပြှောလိုကတ်ယလြေ´´

သူမပြောတာ အမှနဆြိုရင် သူ ခွင်းသှားခတတ်ဲ့နေ့က တွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်မညဟြု ရဲလေး တွေးမိသည်။

“ဘယန်ားမှာလဲ သူ့အလုပကြ ´´

“(…) လမ်းဘကမြှာ ဂိုထောငပြါ ရုံးခန်းက မှို့ထဲမှာ´´

ဟုတသ်ည်။ ရဲလေး ခငယ်ုလှငကြို တွေ့ခဲ့တာလည်း အခု သူမပြောတဲ့ လမ်းမှာပဲဆိုတော့ ဒါတော့ မှနန်ပြေီ ။ ကနွတ်ာတွေ သူဘာတဈခုမှမသိ။ သူ့ဘကကြ တဈခုချင်ြး မေးလို့ရပမေဲ့ သူမ ပြောတာကိုပဲ နားထောငခြငွတ်ာနဲ့ အသာပဲ ငှိမန်သည်ေ။

“အဲ့လူနဲ့က အလုပအြတူလုပရြင်း ပတသ်ကမြိတာပါ။ သူတို့တွေ… မ… အနားကပတ်ယကြှာ။ ဘာလိုချင်လြို့ ရောကလြာမှန်းလည်း သိတယ် ..။ ပြောရရငလြေ သူတို့တွနေဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အခွိနကြ ဟာတွကေို မ… ပြနမြစဉြးစားတတတ်ော့ဘူး။ စိတထြငရြာ လွှောကလြုပခြဲ့မိတယ်။ မှားခဲ့တယလြို့ ဆိုရမလားပဲ ..…။ မ… ပြောချင်တ်ာ မောင် နားလညမြလားတော့ မသိဘူး´´

“အင်း ´´

ရဲလေး… ခေါငင်ှိ့မပြှသည်။ တကယလြည်း သူ နားလညပြါသည်။ အရှယရြောကပြှီးသား ခတ်လေူငယတ်ဈယောကြ အနနေဲ့ အရိပပြှ အကောငမြှငတ်တပြါသည်။ တဈခုပဲရှိသည် ။ အထကမြှာဆိုခဲ့သလို ထောကထြားစရာ မကြန်ှာတွရှေိလို့ သူတကထြောငမြောင်းနှင်း မဖြစ်မိတာလား ဒါမှမဟုတ် အများနဲ့မတူတဲ့ ထူးဆန်းလှန်းတဲ့ သံယောစဉမြွိုး ရှိနသေေးလား … ဒါကြောင့ပြဲ သူမအနားက ထွကသ်ှားဖို့ မစဉြးစားမိတာလား…. အဖြမရှောနိုင် ဖြစ်နသည်ေ ။ ခငယ်ုလှငကြ ဆကပြှောနသည်ေ။

“ပိုငစြိုးနဲ့လည်း မနေ့ကမှ ပြနတ်ှေ့တာပါ။ သူ အိမဝြယထြားတာ လိုကကြှည့ပြှီး ဝယလြူရှိရင် စပပြေးဦး ဆိုတာနဲ့ ပါသှားတာပါ ..။ ပြီးတော့ တဈခါထဲ … မ … နဲ့ နောကထြပ် မပတသ်ကတ်ော့ဖို့ပါ ပြောရင်း ဆိုပါတော့။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ မောင် မှငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ ရပကြှကကြလည်း လူရှင်း၊ အိမထြဲလည်း လူတဈယောကမြှ မရှိဘူးလေ …။ မ… က တဈခွားလူတွေ ရှိဦးမယ် ထငခြဲ့တာ။ အိမန်ားရောကခြါနီးမှ သူက အိမထြဲ ဘယသ်ူမှမရှိဘူးတဲ့ …။ မ… ဝနခြံပါတယ်။ သူနဲ့ကတော့ တခွားလူတွထကြေ တောတ်ောလြေး ရင်းရင်းနှီးနှီး ရှိခဲ့ကြပါတယ်။ နောကပျိုင်း အိမထြဲ ဖြစ်ခဲ့တာတွတေော့ မောငမြှငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ…။ မ… လည်း ဒါနောကဆြုံးပဲလေ ပြီးရင် အပြတပြှောခဲ့မယဆြိုပြီး လိုကလြွောမိခဲ့တာပါ…။ ဟိုလေ… နောကပြှီး သူနဲ့ ပြောခဲ့ဆိုခဲ့ကြတဲ့ စကားတွကေိုလည်း စိတထြဲမထားပါနဲ့နောြ … မောင် …။ ဘာရယမြဟုတပြါဘူး သူနဲ့က သူငယခြငွြးဘဝကနေ ဖြစ်သှားတာဆိုတော့ အဲ့လိုပဲ ပါးစပထြဲ တွေ့ကရာ လွှောကပြှောဖြစ်ကြရုံပါ …။ တဈခွို့လူတွနေဲ့ကြ အလုပအြတူတူ လုပန်ကြတေော့ ရှောငရြခကန်တောမွိုးတွေ ရှိခဲ့ပမယေ့ြ အခုတော့ အားလုံးနဲ့ ကင်းကင်းရှင်းရှင်း ဖြစ်တော့မှာပါ။ မောင် နားလညပြေးနောြ… နောြ…။ မောင်… မ… တို့နှစ်ယောကြ တဈသကလြုံး အဆငပြှပြေေ နသှေားကြမယလြေ နောလြို့´´

နောကဆြုံးပြောသှားတဲ့စကား ဒီစကားကို ရဲလေး ထပကြှားရပြနပြှီ ။

“ဒါပမေဲ့… မ… ကနွော့ကြို တဈခု လိမတ်ယလြေ´´

“ဘာလိမလြို့လဲ´´

“ရည်းစားတဈယောကပြဲ ထားခဲ့တယ် ဆိုတာလေ´´

“ဟုတတ်ယလြေ ရည်းစားက တဈယောကပြဲ။ အဲ့ ဒါလည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး ´´

“ဒါဆို အခု မ… ပြောတဲ့ လူတွကြတေော့´´

“သူတို့က ရည်းစားမှမဟုတတ်ာ´´

“ရည်းစားထကတ်ောင် ဆိုးနတယေလြဗွော´´

“မောငကြလည်းကြာ စိတမြဆိုးပါနဲ့တော့။ ကြနပေအြောင် ဘာလုပပြေးရမလဲပြော´´

“ဘာမှလုပပြေးစရာ မလိုဘူး။ ပိုငစြိုးက အလှှတပြေးမယ် ထငလြား။ ဖာသညမြဆိုပြီး ဖငရြိုကလြိုးဖို့ ချောင်းချင်ခြွောင်းနေဦးမှာ ´´

“အဲ့ကောငကြ… မ …လကမြခံရင် လကဖြွားနဲ့တောင် လာတို့ရဲတာ မဟုတဘြူး။ မပြောနဲ့တော့နောြ…။ ထ ရသှေားခွိုးရအောင်´´

သူက အရငထြပြီး ရဲလေးကို ဆှဲထူသည်။

“ခွိုးချင်တ်ော့ဘူး… မ … ပဲ သှားခွိုးတော့´´

“ဒါဆို ခဏစောင့ျ´´

အဝတအြစားတွေ အကုနခြွှတပြှီး တဘကန်ံငယပျိုင်းလေး ပတကြာ ရချိုးခန်းဆီ လွှောကသ်ှားတဲ့ ခငယ်ုလှငကြ တံခါးဝနားအရောကမြှာ ရဲလေးဘကြ လှည့လြာပြနသ်ည်။

“မောင် လူတွကေ ဘာသတ်တဝါတွလေဲဟင်´´

“ဟမ် … ဘာပြောတာလဲ´´

ဘယလြိုမေးခွန်းကြီးမှန်း မသိလို့ ရဲလေး ကြောငသ်ှားသည်။

“လူတွကေ ဘာသတ်တဝါလဲလို့…..။ ဟိုလိုလေ ပြောကြပါတယ် သှေးနှေးသတ်တဝါ သှေးအေးသတ်တဝါ ဆိုလား စာတွထေဲ တွေ့ဖူးလို့´´

“မသိဘူးလေ ဘာလို့မေးတာလဲ …။ မ… ကော သိလား´´

“တခွားလူတွတေော့ မသိဘူး…။ မောငကြတော့ သှေးအေးသတ်တဝါပဲနမှောပါ …။ ကမွက ပြတပြှီထငန်တော ´´

ရယန်တောလဲ မဟုတ်…၊ ပြုံးနတယေဆြိုရငလြည်း ပီပီပြငပြှင် ပြုံးတာမွိုး မဟုတဘြဲ ပြုံယောငသ်မ်းနတေဲ့ မကြန်ှာ…၊ တဈဖကလြူရဲ့ စိတကြို ခန့မြှန်းနတေဲ့ အကြည့်မြွိုးနဲ့ တံခါးဘောငလြေးမှီပီ ပြောလာတဲ့ ခငယ်ုလှငစြကားကို ရဲလေး တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ ဘာကိုရညရြှှယပြှီး ပြောနတယေဆြိုတာ သဘောပေါကလြာသည်။

“ထငတ်ယပြေါ့ အဲ့လို´´

“ထငတ်ာပဲလေ ´´

“ကြာကြာပေါင်းကြည့်ျ… သိလာမှာပေါ့´´

“ခခြြ ´´

“ဒါနဲ့ နပေါဦး မေးစရာရှိတယ်´´

“မေး ဘာမေးမလဲ မခြှင်းမခန်ျ ဖြပေေးမယ်´´

“ရှာမှာတုန်းကတော့ လီးမဲမဲကြီးတွဆေို ရှှံစရာကြီးဆို။ ပိုငစြိုးလီးလည်း မဲတာပဲ ´´

“အင်းလေ ရှံစရာကြီးလို့ပဲ ပြောတာလေ ´´

ပြုံးစိစိမကြန်ှာပေးနဲ့ ပြောလာတဲ့ သူ့ဆောကြိုကြည့်ပြှီး ရဲလေးစိတထြဲ မရိုးမယှ ဖြစ်လာသည်။ သဘောကတော့ ရှှံစရာကြီးပဲ ပြောတာ မခံဘူးလို့ ပြောတာမှ မဟုတပြဲ ဆိုတဲ့ အဓိပျပါယပြေါ့…။

“မ… ဘယန်ှဈယောကကြို ကုန်းခဲ့တာလဲ ´´

“ဟယ် … နည်းနည်းလေး သိမသ်ိမမြှှေ့မှှေ့မေးလို့ မရဘူးလား´´

“ဖြပေါ။ ကန်ောျ အခုမှ ဒါတဈခုပဲ မေးတာနောျ´´

“လေးယောကထြဲ… မောင် မပါပဲ´´

“အောြ … အကောကြ အဖြောင့ြ အစောင်း ဒုတစြုံခဲ့တာပဲ ´´

“အဲ့လိုတွေ မပြောတော့ပါနဲ့ဆို …။ ဪ ပြောရဦးမယ် …။ မ… ရချိုးနတေုန်း… မ… ဖုန်းထဲက မကစြငဂြွာထဲမှာပေါ့။ အပေါဆြုံးက တဈယောကထြဲ ဝငကြှည့ကြှည့ြ။ ပြီးရင် ဘလော့လိုကတ်ော့ ´´

“ဘယသ်ူလဲ သူက´´

“ထွကလြာရင် ပြောမယ် ´´

ပဟဠေိလုပပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားတော့မှ ရဲလေး သူ့ဆောရြဲ့ ပိုကဆြံအိပထြဲက ဖုန်းကိုထုတပြှီး ဒတောဖြင့ကြာ… ခငယ်ုလှငပြှောတဲ့အတိုင်း အပေါဆြုံးက တဈယောကထြဲ ဝငလြိုကသ်ည်။

“တွေ့ချင်တ်ယ် ကလေး လာခဲ့ဦး ´´

ဆိုတဲ့ စာတိုလေးတဈကြောင်းနဲ့ ဗှီဗီဒီယိုဖိုငတ်ဈခု … လေးထောင့အြကြကထြဲ လကည်ိုးထိပန်ဲ့တို့ကာ ဘာတွပေေါလြာမလဲ စာင့မြိသည်။ ဖြင့ဖြှင့ခြငွြး ဘာမှ ပေါမြလာသေးပဲ မဲမှောငန်ရောက မှှေ့ယာထူထူကြီးခင်းထားတဲ့ ကုတငကြှီးကြီး တဈလုံးပေါမြှာ မိန်းမတဈယောကြ မှောကရြကြ အိပန်တေဲ့ပုံ ပေါလြာသည်။ ကငမြရာရိုကန်တေဲ့ လူက ကုတငပြေါကြ မိန်းကလေးအနား တိုးကပသ်ှားမှ ကြောကကြွောတုံးကြီး ရဖြန်ေးထားတဲ့အတိုင်း တင်းပြောင်းကားထွကန်တေဲ့ ဖငကြှီးကို ရဲလေး အနီးကပ် မှငရြတော့သည်။ အဲ့ဒီအခွိန် ကောငမြလေးက

“ဦး ဗှီဒီယို ရိုကန်တောလား။ မရိုကပြါနဲ့ဆိုကြာ´´

ဆိုတဲ့ အသံထွကလြာမှ သူ့ဆောြ ခငယ်ုလှငမြှန်း သိတော့သည်။

“ မကြန်ှာမပါပါဘူး ကလေးကလည်း ခဏလေးပဲ ဖငထြောငပြေး´´

ခငယ်ုလှင် လေးဖကထြောကြ… ဖငထြောငပြှီးလို့ အသင့အြနအထေားရောကမြှ ကငမြရာသမား ကုတငပြေါြ တကလြာသည်။ သူ့ဖငကြှီးအနောကြ ကငမြရာသမား ရောကလြာတာနဲ့ ခငယ်ုလှငကြ သူ့တငပြါးကြီးနှစ်ခွမ်းကို လိုးကောင်းစရန်ေ လကန်ောကပြဈကာ ဆှဲဖြဲပေးထားသည်။ ကငမြရာသမားက ကငမြရာကို ညာလကန်ဲ့ကိုင်… ဘယလြကကြ သူ့လီးကိုကိုငပြှီး ခငယ်ုလှငရြဲ့ ပြူထွကန်တေဲ့ စောကပြတထြဲ ထိုးသိပထြည့တ်ော့သည်။

ကငမြရာ ရှု့ထောင့ြ ပြောင်းသှားမှ ယောကြြားဖြစ်သူရဲ့ အောကပျိုင်း ကိုယအြနအထေားကို မှငရြတော့သည်။ လူကြီးက ဝမည့ပြုံပင်…။ ဗိုကဖြောင်းဖောင်းကြီးနဲ့ အနောကကြနေ ပစ်ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ခငယ်ုလှင် ဖငကြှီးနဲ့ ဗိုကအြိုးကြီး ရိုကမြိတဲ့ အသံမှာ လှုပရြှားမှု မှနရြငမြှနသ်လို ဘုန်းခနဲ ဖန်းခနဲ ဆကတ်ိုကြ ထွကပြေါလြာသည်။

ဖငန်ဲ့ဗိုကြ ကပန်ရောက ခွာသှားတိုင်း စောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ အရှှဲသားနဲ့ ထွကလြာတဲ့ လီးကြီးကိုလည်း အနီးကပကြို ရိုကပြှထားသည်။ လီးကြီးထိုးထည့်လိုကတ်ိုင်း စောကပြတအြပေါယ်ံ နှုတခြမ်းသားတွေ အထဲကြူံ့ဝငသ်ှားပုံမှာလည်း ရှင်းလင်းလှသည်။ ငါလိုးရငကြော ဒီလိုဖြစ်လားလို့ ကြုံတုန်း ရဲလေး တွေးမိလိုကသ်ေးသည်။

“ဖြဲထား… ဖြဲထား .. အေး …ဟုတပြှီ အဲ့လိုလေး´´

“ကြိုကလြား ခလေး ´´

“ကြိုကတ်ာပေါ့။ မကြိုကရြင် အခုလို နေ့တိုင်းလာကုန်းပါ့မလား´´

“ဗစြျ… ဗစြျ… ဗြိ ´´

“ အာ့ …အာ့´´

“ဦး… လခေိုနတယေထြငတ်ယန်ောြ။ အသံတွေ အရမ်းထွကတ်ာပဲ ´´

“အထဲမှာ စောကရြညတ်ှမွေားလာလို့ ဖြစ်မယ် လလေး´´

“ဦး… ခလေးနဲ့ ဦးအရငမြိန်းမနဲ့ ဘယသ်ူက ပိုကောင်းလဲဟင်´´

“ခလေးကလည်းကြာ ဘာဆိုငလြဲလို့။ ခလေးက နတသ်မီးလေးဆို … ဟိုဟာကြီးက မီးကြှမ်းနတေဲ့ မွောကန်ာမကြီး´´

“တောပြှီလေ… ပိတလြိုကတ်ော့´´

ဖုန်းထဲ အာရုံရောကန်တောနဲ့ သူ့ဘေး ခငယ်ုလှင် ရောကလြာတာကိုတောင် ရဲလေး မသိလိုကြ။ သူ့လကထြဲကနေ ဖုန်းကို ဆှဲယူသှားသည်။

“ဘလော့လိုကပြါဆို… အဆုံးထိ ထိုငကြှည့န်တယ်ေ´´

“အဲ့ဒါ ဦးမင်းဇောလြား´´

“အင်း ဟုတတ်ယ် ´´

“မကြန်ှာပေါတ်ဲ့ ဖိုငတ်ှေ ရှိသေးလား´´

“မရှိပါဘူး … ဒီတဈခုပဲ။ အဲ့လောကျ အမလားလို့ ´´

ပြောရင်းနဲ့ ခငယ်ုလှငကြ လေးဖကထြောကကြာ ရဲလေးပေါငကြှား ဝငလြာသည်။

“မောင်… ဘောင်းဘီခြှတ်´´

ရဲလေးက ခါးပတဖြှုတပြေးလိုကသ်ည်။ စိတလြောနပေုံရတဲ့ ခငယ်ုလှငကြ ခွရင်ေးကနေ အတင်းဆှဲခွှတပြဈသည်။ အပေါကြ ဂငွြးဘောင်းဘီအရှည် မရှိတော့ပမေဲ့ အတွင်းခံအတိုလေးတော့ ကနွသ်ေးသည်။ တဈထညထြဲ ကနွတ်ော့တဲ့ ဘောင်းဘီတိုလေးထဲ ခငယ်ုလှငကြ လကန်ှိုကကြာ လီးဆှဲထုတသ်ည်။ အားပြနပြှည့လြာတဲ့ ရဲလေးလီးကြီး ဘှားခနဲ ထွကပြေါလြာသည်။ မဆိုင်းမတွပဲ သူမပါးစပထြဲ ဆှဲသှင်းကာ ကလေး ရခေဲချောင်းစုပသ်လို တပြှတပြှှတန်ဲ့ အငမ်းမရ စုပတ်ော့သည်။ လီးလုံးကိုပင့ကြာ လဥတွကေို ငုံသည်။ နှုခမ်းနှစ်လှှာကြားညှပကြာလည်း ဖိဖိတတသ်ေးသည်။

ရဲလေး နည်းနည်းတောင် အောင့သ်ကသ်ကြ ဖြစ်ချင်လြာသည်။ ဒါပမယေ့ြ သူ မတားမိ …။ နပေါစလေေ မဝရှာသေးဘူးနမှော ဆိုပြီး လှှတပြေးထားသည်။ အဲ့ဒီအခွိန် သူ့ဖုန်းဝငလြာတော့ ခငယ်ုလှင် အနှောင့အြယှကြ ဖြစ်သှားပုံရသည်။ ကြှတခြနဲ စုပသ်ပပြှီး ဖုန်းကို ခကြခြငွြးမကိုငသ်ေးပဲ နံပါတကြို အရငကြှည့လြိုကသ်ည်။

“မ ဘယသ်ူလဲ´´

“မသိဘူး နံပါတအြစိမ်းနဲ့´´

“ကိုငလြိုကလြေ ကသွှားဦးမယ်´´

ခငယ်ုလှငလြည်း “အင်း ´´ ဆိုပြီး ဖုန်းကို စပီကာပါ ဖြင့လြိုကသ်ည်။

“ဟဲလို ဘယသ်ူလဲ´´

“ခလေး ဦးလေ´´

ခငယ်ုလှင် ရဲလေးကို တဈခကြကြှည့လြိုကသ်ည်။ ရဲလေးက

“ကိုယ့ကြိဈစကိုယရြှင်း ´´

လို့ ခပတ်ိုးတိုး ပြနပြှောသည်။

“ဘာကိစ်စရှိလို့လဲ ဦး´´

“လစေိမ်းတွတေိုကတ်ာ ခလေးရယ်။ ဦးကို တကယ် အဆကဖြှတပြှီလား။ မလာတော့ဘူးပေါ့´´

“ဟုတတ်ယ် ဖြတပြှီ။ အခုလည်း မလာဘူး၊ နောကလြည်း မလာတော့ဘူး၊ နောကတ်ဈယောကြ ရှာလိုကတ်ော့။ ဒါပဲနောြ ခလေးမအားဘူး ´´

“ဘာလုပန်လေို့ မအားတာလဲ အိပခြွိနကြှီးကို´´

“လီးစုပန်လေို့… လီးစုပန်လေို့ မအားတာာ´´

“ဟာ… ကြှကြေဲတယ် ခလေးရာ …။ ပြောတော့ ဦးလီးပဲ ကြိုကတ်ယ် ဦးလီးပဲ စုပမြှာဆို´´

“အဲ့ဒါပလီတာ … ဦး… ဒီလီးက ပိုကောင်းတယ် ဒါပဲသိလား။ နောကကြို ဘယတ်ော့မှ ဖုန်းမဆကန်ဲ့တော့နောြ´´

ဖုန်းခပြှီး ပါဝါပါ တဈခါထဲ ပိတပြဈသည်။

“ဟိုလူကြီး တောတ်ောထြိသှားမဲ့ပုံပဲနောြ … မ´´

ခငယ်ုလှငကြ မတတန်ိုငဘြူးလဆေိုတဲ့ အထာမွိုးနဲ့ ပခုံးလေးတွန့ပြှသည်။

“မ… သချောသှားပြီလား ´´

“ဘာကိုလဲ မောင်´´

ရဲလေး သူ့ဆောမြကြန်ှာကို အကဲခတသ်လို စိုကကြှည့ပြှီး မေးကြည့်သ်ည်။

“ဖငမြသရမ်းတော့ဘူး ဆိုတာလေ´´

“တဈယောကထြဲဆီမှာတော့ သရမ်းလို့ရတယမြလား´´

ထိုသို့ပြောပြီး တဆကထြဲ ကိုယမြှာပတထြားတဲ့ တဘကအြဖြူလေး ဖြညခြကြာ လေးဖကထြောကပြှီး ကိုယအြရှေ့ပိုင်း ကုတငပြေါြ ပြားနအေောင် ဝပကြာ သူ့ဖငကြှီးကို ထောငကြားပေးလာသည်။

“လာလေ ´´

ရဲလေးလည်း လီးကိုငကြာ နရောဝငယ်ူသည်။

“ဖငတ်ော့ မလိုးနဲ့ဦး … မောင်´´

“ဘာဖြစ်လို့´´

“ကမွက ဝမ်းဘိုငဝြမ်းပဲ ဆှဲဖူးတာရှင့ြ …။ ခုဏကမှ လီးနှစ်ချောင်းနဲ့ တဈအိပယ်ာထဲ တဈခွိနထြဲ ဖငခြံခဲ့ရတာလေ။ အီတာပေါ့´´

“ဟုတပြှီလေ ဒီနေ့တော့ အနားပေးလိုကပြါ့မယ်´´

စပဖြှီးဖြီးနဲ့ သူက နောကသ်လို ပြောမိပမေဲ့ ခငယ်ုလှငကြတော့ မကြန်ှာလေး ခပတ်ညတ်ည် ဖြစ်သှားပြီး သူ့ကို

“မောင် … တခွားမိန်းမတွနေဲ့ မလုပရြဘူးနောြ´´

တဲ့ …။ ဒီနရောမှာ သူမ အဖြစ်အပကြတ်ှနေဲ့ နှိုင်းယှဉကြာ စောဒကတကခြငွြ တကလြို့ရတဲ့ အခွအနေရှေိပမေဲ့ ရဲလေးပါးစပကြ “အင်း´´ လို့ပဲ ဖြခေဲ့မိသည်။ နောကတ်ော့ စကားတွမွေားနလေို့ တွင်းအောင်းဖို့ရာ စောင့ဆြိုင်းနတေဲ့ သူ့မှှကြေီးကိုလည်း ခငယ်ုလှင် စောကပြတဝြနဲ့ ခေါင်းတေ့ပေးလိုကသ်ည်။ အိစကန်ူးညံ့နတေဲ့ နံရံတွကေို ဖြတသ်န်းပြီး သူ့လီးကြီးက အနကရြှုံးဆုံးထိ တိုးဝငသ်ှားတော့သည်။

“အာရုံငါးပါးနှင့ြ အနီးကပ် ရငဆြိုငရြပါမူ ပုထုဇဉတ်ို့မညသ်ည် ရနသ်ူပင် ဖြစ်လင့ကြစား ကရွှုံးတတသ်ော သဘောရှိကြကုန်၏´´

ဆိုတဲ့ စကားကို သှားသတိရမိသည်။ မညသ်ို့ပင် ဖြစ်နပေါစေ သူ … နဲ့ …“မ´´… ဟာ ဘယတ်ော့မှ လှယလြှယန်ဲ့ ဝေးသှားမယ့ြ သူတွေ မဟုတဘြူးဆိုတာတော့ ရဲလေး ကောင်းကောင်းသိနသည်ေ။

ပြီးပါပြီ။