အောစာအုပ်

အမှောင်စိတ်

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

—————

ရနကြုနဆြေးရုံကြီးပေါဝြယ်………။

“သမီးဝင့ဝြါ”

“ရှင် ဖဖေေ”

“ဖဖေေ တဈခုလောကြ မှာခဲ့ချင်တ်ယကြှယ်”

“အီး.. အင့ျ.. ဟင့ျ.. ဖဖေေ မောနပေါ့မယ့ျ ဖဖေေ”

“ရပါတယ်.. သမီးရယ်…..။ ဖဖေေ့အခွအနေေ ဖဖသေေိပါတယ်”

“အင့ျ..ဟင့ျ..ဟင့ျ”

“သမီး…. ဖဖမေရှေိတော့ရင် သမီးမောငလြေးကို စောင့ရြှောကန်ောြ”

“ဟုတ်.. ဟုတကြဲ့ပါ ဖဖေေ… ဟင့ြ.. ဟင့ြ”

“သားရဲမာန်.. သားလည်း မမပြောစကား နားထောငန်ောြ”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဖဖေေ”

“အေးကြယ်… ဖဖေေ စိတခြပြါရစနေောြ”

ပြောရင်းနှင့ြ ဦးရဲထွန်းတဈယောကြ ခေါင်းငိုကကြဆွင်းသှားလတေော့သည်။

“ဖဖေေ… ဖဖေေ…. ဖဖေေ”

“ကယကြှပါဦး…….”

“အီးးးး ဟီးးးးး ဟီးးး.. ဖဖေေ………..”

ဝင့ဝြါနှင့ြ ရဲမာန် မောငန်ှဈမနှစ်ယောကမြှာ အဖဆေုံးသှား၍ ဘာမှမလုပတ်တမြကိုငသ်ဖြင့ြ ရပကြှကမြှ အကူအညီဖြင့ြ သဂွိုလန်ိုငခြဲ့လသည်ေ။ ရဲမာနမြှာလည်း လူငယပြီပီ သိပပြှီး မခံစားရသောလြည်း ဝင့ဝြါမှာ အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ သူ့တာဝန် ဖြစ်ခဲ့ရလသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ အသကြ ၂၁ နှစ်အရှယရြောကပြှီး ဘှဲ့ရတဈယောကဖြစ်ကာ နာမညန်ှင့လြိုကအြောင် ချောမောလှပသူဖြစ်ပြီး မောငဖြစ်သူ ရဲမာနမြှာ အသကြ ၁၈ နှစ်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယနှစ် အဝေးသင် တကရြောကန်သေူတဈဦး ဖြစ်သည်။ ရဲမာနမြှာ အရပ် ၅ ပေ ၈ လကမြခန့ရြှိပြီး ကိုယခြန်ဓာတောင့်တင်းသူတဈယောကြ ဖြစ်လသည်ေ။ အိမ်၏ စားဝတန်ရေေးအတွကြ ဝင့ဝြါမှာ အဖရကေလြညပြှီးသညန်ှင့ြ အလုပထြှကရြှာရန် ကြိုစားလသည်ေ။

“မောငလြေးရဲမာန်”

“ပြောလေ မမ”

“မမ အလုပအြငတ်ာဗွူးရှိလို့ ဒီနေ့ အပြငသ်ှားရမယ်”

“မမ.. မောငလြေးလည်း အလုပလြုပခြငွတ်ယ်”

“မဖြစ်ပါဘူး.. မောငလြေး၊ မောငလြေးက ဘှဲ့မရသေးတော့ အလုပကြ မလှယလြောကဘြူး၊ အလုပကြှမ်းတွပေဲရမှာ။ မလုပပြါနှင့ြ မောငလြေးရယ်”

“မမကလည်းဗွာ၊ အိမမြှာနရတော ပငွြးတယ်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလုပရြရင် လုပမြယန်ှောြ”

“အေးပါ မောငလြေး။ ကဲ မမ ရမေိုးခွိုးပြီး သှားလိုကမြယန်ောြ”

ဝင့ဝြါမှာ အငတ်ာဗွူးဖြရမေယဆြိုတော့ အကြိုကဆြုံး ဝတစြုံတဈစုံကို ယူဝတလြိုကပြှီး လိပစြာထဲကအတိုင်း အလုပကြိုသှားလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ သူ့အသားအရနှငေ့ြ လိုကဖြကသ်ော အဝါရောငန်ှင့ြ စကပထြမီတဈထညအြား ဝတဆြငထြားသဖြင့ြ ကြော့ရှင်းလှပသော ကိုယခြန်ဓာမှာ ပေါလြှှငလြသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ အလုပလြုပရြန် ရုံးခန်းဆီသို့ရောကသ်ောြ လုံခွုံရေးဝနထြမ်းမှ အခန်းကယွအြတွင်း စောင့်ခိုင်းထားပြီး ရုံးတွငလြည်း လူအများကြီး တွေ့ရလသည်ေ။ တူညီဝတစြုံ ယူနီဖောင်းနှင့် စကပတ်ိုလေးများနှင့ြ ဝနထြမ်းများကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ဝင့ဝြါမှာ အားငယစြိတမြွားပင် ဝငလြာသည်။ မိမိ၏ လုပင်န်းအတွေ့အကြုံမှာ လုံးဝမရှိသေးပေ။ သို့သောြ စားဝတန်ရေေး ပြလညေအြောင် ရသည့အြလုပကြို လုပရြပမည်ေ။ ဆယမြိနဈခန့စြောင့ပြှီးခွိနတ်ှင် အသကြ ၄၅ အရှယခြန့ြ လူကြီးတဈယောကြ ဝငလြာပြီး ဝင့ဝြါအား အကဲခတကြှည့ပြှီး ရုံးခန်းထဲသို့ ဝငရြောကသ်ှားလသည်ေ။ ခဏအကြာတွင်

“ညီမလေးက မဝင့ဝြါလား”

“ဟုတပြါတယ် ရှင့ြ”

“ညီမလေး အထဲဝငသ်ှား သူဌေးရောကန်ပြေီ”

ဝင့ဝြါလည်း ရုံးခန်းရှေ့သို့ရောကသ်ောြ တံခါးခေါကလြိုကပြှီး

“ကမွ ဝငခြဲ့ပါရစရှငေ့ြ”

“အောြ.. အေးအေး.. ဝငလြာခဲ့”

ဦးအောငမြင်း စီးပြားရေးလောကမှာ အောငမြှငန်သေူ။ လုပင်န်းတွမှေ အများကြီး။ သူတဈဦးတည်း ခွှနထြှကလြာသူတော့မဟုတ် အပေါင်းအသင်းတွပေေါမြှာလည်း သဘောကောင်းသူ။ လကကြှီးသမားတို့ ထုံးစံအတိုင်း လုပင်န်းတွအမွေားကြီး လုပပြမယေ့ြ အခုမှ ဆောကလြုပရြေးလုပင်န်းကို ဝငလြာသူပါ။ ကုမျပဏီထဲ ဝငလြာကတည်းက ဧည့ခြန်းထဲမှာ ထိုငန်တေဲ့ မိန်းကလေးကိုကြည့်ပြှီး စိတဝြငစြားမိတယ်။

မိန်းကလေးဟာ ခငဝြင့ဝြါလိုချောတဲ့ ကလေးမ။ အရငကြ မိန်းမဆို အိမကြ မိန်းမလောကသ်ာသိပြီး စီးပြားရေးအောငမြှငလြာတော့ တဏှာလေးတော့ ကြှမိတာပေါ့။ အခုလည်း ကြည့်လြေ ကိုယ့ရြုံးခန်းအတွင်းကို ဝငလြာတဲ့ ကလေးမကို စားပြဲပေါကြနေ အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်န်လေိုကမြိတယ်။ စားပြဲရှေ့ရောကမြှ

“ကဲထိုင် ညီမ”

“ဟုတကြဲ့… ရှင့ြ”

“ကိုယကြ ဒီကုမျပဏီရဲ့သူဌေးပဲ”

“ဟုတကြဲ့…ရှင့ြ”

“ညီမက အလုပလြာလွှောကတ်ာနောြ”

“ဟုတကြဲ့…ရှင့ြ”

“CV ထဲမှာတော့ ညီမနာမညကြ ဝင့ဝြါလှိုင် ဟုတလြား”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

“အေးလေ၊ အခုငါက အလုပသ်ဈတဈခုဘလုပမြှာမို့ လူလိုနတော။ ငါ့စိတတ်ိုင်းကြ လိုချင်လြို့ ငါကိုယတ်ိုင် အငတ်ာဗွူးထိုငတ်ာပါ။ အတွေ့အကြုံ ရှိလား”

“မရှိပါဘူးရှင်”

“အေး ခကတ်ော့တာပဲ။ ငါက အတွေ့အကြုံနည်းရင် သိပသ်ဘောမကဘွူး။ ဒါပမယေ့ြ ဝင့ဝြါကိုတော့ ခန့လြိုကမြယ်။ ဒါပမယေ့ြ စာခွုပခြွုပရြမယ်။ ကဲ မွှောမြှန်းလစာပြော”

“နှစ်သိန်းငါးသောင်းပါရှင့ျ”

“ပေးမယ်။ သုံးလအထိ စောင့ကြှည့လြို့ ကြိုးစားအားထုတမြှုကောင်းရင် သုံးသိန်းပေးမယ်။ အလုပကြတော့ ဒီမှာမဟုတဘြူး။ စကရြုံတဈခုဆောကမြှာ။ အလုပကြ အဲဒီမှာ ဆင်းရမယ်။ ကြားလား”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

“နင့ရြာထူးက ငှစောရင်းကိုငန်ှင့ြ လွှောကတ်ာဆိုတော့ အဲဒီမှာ ရုံးထိုငရြမှာ။ သတမြှတယ်ူနီဖောင်း ရှိတယ်။ ရုံးခန်းမှာ စုံစမ်းပြီး ဒီမှာပဲ ယူနီဖောင်းအတွကြ ဝတစြုံဖိုး ထုတသ်ှား”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

“အေး ပြနန်ိုငပြှီ”

“ကလင်.. ကလင်.. ကလင်”

ထိုစဉြ ဦးအောငမြင်းဖုန်း ထမှညလြာသည်။

“အေးပြော သူငယခြငွြးရဲထွန်း”

“ကိုအောငမြင်းရေ အကူအညီတဈခု တောင်းစရာရှိလို့”

“ပြောပါကြာ”

“ဒေါလြာတဈသိန်းလောကြ ခဏခွေးကြာ”

“အေး ပေးမယ်၊ ဒါနဲ့ မင်းလုပင်န်းတွေ အဆငပြှလေား”

“ပြတယ်ေ ဒီနေ့တောင် လူသဈတွေ ခန့လြိုကသ်ေးတယ်။ အခု နိုငင်ံခွားကုမျပဏီတွနေဲ့ တိုကရြိုကြ အဆကအြသှယရြပြီလေ။ ပစ်စည်းအသဈတွေ ရောကတ်ော့မယ်။ အဲဒါ ငှလေိုနသေေးလို့ မင်းဆီက ခွေးတာကြ”

“အေးပါကြ အေးပါ”

ကိုရဲထွန်းဟာ ဦးအောငမြင်း အကူအညီနှင့ြ ကြီးပြားလာသူဖြစ်တယ်။ ဦးအောငမြင်း အနှံအတာခံသလို၊ ရဲထွန်းဒုကျခကိုလည်း ဦးအောငမြင်း ခံရသညလြေ။ ဦးအောငမြင်းအနနှငေ့ြ ဦးရဲထွန်းအား ငယန်ိုငလြို ဖြစ်နတောပေါ့။

ဝင့ဝြါမှာ ဦးအောငမြင်း အကြည့်ကြို မကြိုကသ်ောလြည်း မိမိမှာ အတွေ့အကြုံကမရှိပဲ ခွေးများလို့မဖြစ်။ တဈဖကမြှာ စားဝတန်ရေေးက ရှိသေးသညမြို့ အောင့အြီးသည်းခံပြီး စာခွုပခြွုပဆြိုခဲ့ရသည်။ ဝင့ဝြါ အိမပြှနရြောကတ်ော့

“မမ အဆငပြှောလား”

“ပြပေါတယ် မောငလြေး”

“ကနွောလြည်း အဆငပြှခေဲ့တယ်”

“မောငလြေးက ဘာအဆငပြှတောလဲ”

“အလုပလြေ အလုပ်”

“မောငလြေးကလည်း မလုပပြါနဲ့ ပြောထားတာကို”

“မမကလည်း မောငလြေးက ပငွြးလို့ပါဗွာ”

“ဘယလြို အဆကအြသှယန်ဲ့ရလဲ”

“ကိုမှကြီးလေ ဟိုဘကရြပကြှကကြ သိတယမြလား”

“အင်း.. သိတယလြေ”

“သူတို့အလုပမြှာ လူလိုလို့ဗွ။ အဲဒါနဲ့ မောငလြေး လိုကသ်ှားတာလေ။ သူတို့သူဌေးက မောငလြေးကို မှငတ်ာနဲ့ အလုပခြန့လြိုကတ်ယ်။”

“ဘာအလုပခြန့တ်ာလဲ”

“လုံခွုံရေးလေ။ အေးအေးဆေးဆေးပဲ။ ညနကြေ စာရင်းနဲ့လကခြံ မနကပြှနအြပပြေါ့”

“အေးလေ မောငလြေး အဆငပြှရင်ေ ပြီးတာပဲ”

နောကန်ေ့တော့ ဝင့ဝြါမှာ အလုပသ်ို့ သှားလသည်ေ။ အလုပကြိုရောကတ်ော့ ဦးအောငမြင်းက

“စာရင်းတွေ တဈထပကြှီးပြပြီး ဒီစာရင်းတွကေို ရှင်းထားလိုကြ။ သူ့စာရင်းနဲ့သူခွဲပါ။ လုပအြားခတဈမွိုး၊ ပစ်စည်းဖိုးလယဂြွာတွသှင်ေး အထွထွစေောရင်းတဈခု၊ လစာစာရင်း အထွထွစေောရင်းခွုပ် တဈခုစီခွဲပါ။ ဒီမှာက ယောကြွားလေးတွကေ လုပင်န်းတွပေဲလုပတ်ာ စာရင်းတဈခုမှ မလုပကြှဘူး။ နငရြောကပြှီဆိုတော့ အဲဒါ နငလြုပတ်ော့။ ငှလေိုရင် ငါ့ဆီ ငှတေောင်းခံလှှာနဲ့တောင်း။ သူတို့က ငှတေောင်းခံရငလြည်း တွကခြကြမြှုတွပေါမှ အငဂြငွန်ီယာတွေ လကမြှတပြါမှပေး”

ဝင့ဝြါမှာ အခုမှ စတငလြုပဖြူးသူဖြစ်၍ ကြောငအြမ်းအမ်း လုပန်ရော

“ကဲလာပါ ငါ့အနားကို၊ အဲဒါမှ ငါပြလို့ရမယ်”

“ဟုတ် .. ဟုတကြဲ့”

ဝင့ဝြါမှာ ဦးအောငမြင်းဘေးနား ကပရြလတေော့သည်၊၊ ဦးအောငမြင်းလည်း ဝင့ဝြါအား မထိတထိလုပကြာ စတငကြွုံးသှင်းလသည်ေ။ ဝင့ဝြါလည်း သတိထားကာ ဦးအောငမြင်းနှင့ြ မထိရအောင် ကြိုးစားရှောငရြလသည်ေ။ ဦးအောငမြင်း ပြသပေးသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ စာရင်းအင်းများ နားလညလြာသည်။

ဦးအောငမြင်းမှာ ရုံးခန်းရောကကြာ ဝင့ဝြါအား တဏှာစကားလေးများကို ဟာသနှောကာ ပြောလေ့ရှိသည်။ ဝင့ဝြါမှာ စကားလမ်းကြောင်းလှှဲလကြြ ရှိသည်။ ဒီလိုနဲ့ ဝင့ဝြါမှာ ဦးအောငမြင်းဆီတွင် အလုပဝြငခြဲ့သညမြှာ သုံးလကြောခြဲ့ပြီး လခမှာလည်း တိုးခဲ့ပသည်ေ။

တဈခါသောြ ဝင့ဝြါအကြောင်းမေးရာ ဝင့ဝြါမှ မောငလြေးတဈယောကရြှိကြောင်း၊ ကုမျပဏီတဈခုတွင် အလုပလြုပန်ကြေောင်း ပြောရာမှ ဝင့ဝြါမောငလြေးလုပန်သေော ကုမျပဏီမှာ ဦးရဲထွန်းပိုငဆြိုငသ်ော ကုမျပဏီဖြစ်ကြောင်း သိလသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းက လိုအပသ်ည့ြ အကူအညီရှိက တောင်းခံနိုငကြှောင်း ပြောလသည်ေ။

ဝင့ဝြါအား ခညွြးကပလြကြရြှိသော ဦးအောင်းမင်းမှာ ဝင့ဝြါ၏ ပါးနပစြှာ ရှောငတ်ိမ်းမှုကြောင့ြ ဖနတ်ီးမရဘဲ ဖြစ်နသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းလည်း ကြိတမြနိုငခြဲမရဖြစ်ကာ ဆငကြှံကြံနသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ သိနသေောလြည်း စာခွုပခြွုပဆြိုထားသဖြင့ြ အလုပမြှ ထွကမြရခွေ။ ဦးအောငမြင်းမှာ အလုပလြောဘကြီးသူ ဖြစ်သည့အြလွောကြ နိုငင်ံတောလြုပင်န်းကြီး တဈခုအား တငဒြါရရှိရန် ကြိုးစားနလသေည်ေ။ ဝနထြမ်းများမှာလည်း အခွိနပျိုဆင်းရသည်။ ဝနထြမ်းများအား ညအခါ နီးစပရြာသို့ လိုကပျို့ပေးလသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာလည်း သူဌေး အငှိုငှငမြခံရအောင် အလုပလြုပရြသည်။ တငဒြါအောငသ်ှားသဖြင့ြ ညတွင် ဒငန်ာကြှေးရာ အားလုံးကို အသောကအြစားဖြင့ြ ကြှေးမှေးသဖြင့ြ ယောကြွားလေးများက ဘီယာ၊ အရကန်ှင့ြ မိန်းကလေးများက ဝိုငမြွားသောကကြှရပြီး ဝင့ဝြါမှာလည်း ဝိုငသ်ောကခြဲ့ရာ ဝင့ဝြါမှာ အူရိုင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယမြွှ ရီဝဝဖြေဈေရလသည်ေ။ တခွားသော ဝနထြမ်းများအား အသီးသီး ကားဖြင့ြ လိုကပျို့ပြီး ဝင့ဝြါအား သူဌေးကိုယတ်ိုင် လိုကပျို့လသည်ေ။ ကားပေါတ်ှင် ဝင့ဝြါမှာ အိပပြွောလြကြရြှိစဉြ လူရှင်းသောနရောရောကကြာ ကားကိုရပလြိုကပြှီး ဝင့ဝြါအား ဖကြ၍နမ်းရနလြုပရြာ ဝင့ဝြါလည်း လန့န်ိုးသှားပြီး

“ဟင်…ဘာ..ဘာလုပတ်ာလဲ”

“ဝင့ဝြါ ငါနင့ကြို မှငကြတည်းက ငါ သဘောကနွတော”

“ရှင် မယုတမြာနဲ့နောြ”

“မယုတမြာပါဘူး၊ နင့အြတွကြ အကြိုးမယုတစြရပေါဘူး”

“ရှင် ကမွကို ဘယအြမွိုးအစားထဲက ထငလြို့လဲ”

“ဝင့ဝြါရာ အေးအေးဆေးဆေး နစမြေးပါ”

“ဘာရှင့ြ… ရှငန်ှမချင်ြး ကိုယခြငွြးစာပါ”

“အေးပါ.. ငါ့ကို ခစွခြှင့ပြေးပါဟာ”

“ရှင် မယုတမြာနဲ့နောြ ကမွအောလြိုကမြှာ”

“မအောပြါနဲ့ ဝင့ဝြါရယ်… ငါခစွလြို့ပါ”

“လာကြပါဦးရှင်”

“ဟာ.. ဝင့ဝြါ မလုပန်ဲ့ ငါပြနပျို့ပေးပါ့မယ်”

ထိုစဉြ ဦးအောငမြင်းကားအနီး ကားများရောကလြာလရော ဦးအောငမြင်းလည်း ကားကို အမှနမြောင်းထွကခြဲ့ရသည်။ ကားများထဲတွင် ဦးအောငမြင်းရဲ့ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဦးရဲထွန်းကားလည်း ပါဝငလြသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းမှာ လိုချင်တ်ာရခဲ့သော လူမွိုးဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုလို ငှင်းဆနခြံရသောအခါ အလှနပြေါကကြှဲရသဖြင့ြ စတထြဲမှာ ဝင့ဝြါးအား အငှိုးထားလသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ ဦးအောငမြင်းကြောင့ြ အလုပမြလုပလြိုသောလြည်း စာခွုပရြှိ၍ အလုပဆြကလြုပရြသည်။ နောကပျိုင်းတွင် ဦးအောငမြင်းက

“ဝင့ဝြါ ငါတောင်းပနပြါတယ်။ ငါမူးသှားလို့ မဆငမြခွင် ဖြစ်သှားတာပါ”

“ရပါတယ် နောကမြလုပရြင် ပြီးတာပဲလေ”

ဦးအောငမြင်းလည်း နောကပျိုင်းတွင် အေးအေးဆေးဆေး ဆကဆြံသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ စိတသ်ကသ်ာရာရခဲ့သည်။

“ဟေ့ကောင် ရဲမာန်”

“ပြော… ကိုမှကြီး၊ မကြန်ှာက ပြုံးပြုံးနဲ့”

“အေး… ငါရှာပြနမြလို့ ခွင့တ်ငထြားတာ ရလာတယကြှ။ မုနဖြိုးတောင် တောတ်ောရြခဲ့တယ်’”

“ဟုတလြား ဒါဆိုလည်း ညတဈပြဲလောကလြုပဗြွာ”

“အေး ခကြှမယ်၊ မနကကြှ ငါပြနမြှာမို့ ညနေ သော့ကို မင်းယူပြီး ငါတို့ခရွအောင်”

“အိုကဗြော”

ညနတွင်ေ စတိုသော့အပရြာ တနဖြိုးရှိအီလကထြရောနဈ ပစ်စည်းများနှင့ြ အိုငဖြုန်းကဲ့သို့သော ပစ်စည်းများရှိ၍ သသခွေောခွာစောင့ရြန် မနန်ဂွောက ပြောသဖြင့ြ စဈဆေးပြီး သော့ကို ယူထားရလသည်ေ။ သော့ယူပြီး မကြာမှီ အရကန်ှဈလုံးနှင့ြ အမှည်းများနဲ့ ကိုမှကြီး ရောကလြာသဖြင့ြ ထိုငသ်ောကကြှရာ နှစ်လုံးလုံး ကုနသ်ှားခွိနတ်ှင် ကိုမှကြီး ပြနသ်ှားလသည်ေ။ မူလက ဘီယာတောင် မသောကတ်တသ်ော ရဲမာနတ်ဈယောကြ မူးပြီး အိပခြငွလြာသည်။ မအိပရြအောင် အမွိုးမွိုးလုပသ်ောလြည်း မရသဖြင့ြ ခဏမှေးလိုကမြည် ကြံဆောငရြာမှ မိုးလင်းထိ အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ။

နံနကရြှဈနာရီတွင် မနန်ဂွောနှင့ြ ဝနထြမ်းများ ရောကလြာသဖြင့ြ သော့ဖြင့အြပရြာ အိုငဖြုန်းအလုံးငါးဆယခြန့ြ ပြောကဆြုံးနသညေကြို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့ြ မနန်ဂွောမှ တရားလိုလုပပြှီး အမှုဖြင့ရြာ ရဲမာနမြှာ အခွုပခြန်းထဲ ဝငရြလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ကြံရာမရသည့အြဆုံး အဈမဖြစ်သူဆီကို ဖုန်းဆကြ အကြောင်းကြားရလသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ အရူးမီးဝိုင်းသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုမွှလောကသ်ော ပိုကဆြံမှာ လွောန်ိုငရြနလြည်း မတတန်ိုငပြေ။ ထောငကြရွငလြည်း ပညာတဈပိုင်းတစနှင့ြ ရဲမာနဘြဝ ဆုံးရပတေော့မညဖြစ်၍ မတတသ်ာသည့အြဆုံး သူဌေးဦးအောငမြင်းကို အကူအညီ တောင်းရလသည်ေ။

“ကမွကို ကူညီပါဦးရှင်”

“အေးလေ… ငါဟိုဘကကြို မေးပေးပါ့မယ်”

ဦးအောငမြင်းလည်း အပြငကြိုသှားပြီး ညိနှိုင်းရလသည်ေ။

“ကဲ ဝင့ဝြါ….။ ပြောကသ်ှားတဲ့ ပစ်စည်းက အများကြီးပဲ။ လွောန်ိုငရြင် သူတို့က အမှုပိတပြေးမယတ်ဲ့’”

“ဟင့ြ.. အဈ.. အင့ြ… ကမွတို့အိမရြောင်းရငတ်ောင် အဲလောကင်ှမရှေိဘူး.. အီး.. ဟီး.. အင့ြ”

“အဲဒါမှမဟုတရြင် အဲဒီသူဌေးက သူနဲ့ တဈလနပေေးရမယတ်ဲ့”

“ရှင်……”

“ဝင့ဝြါ နင့ဟြာနင် စဉြးစားပေါ့၊ ငါကူညီနိုငတ်ာ ဒါပဲ”

ဝငဝြါမှာ အရမ်းစိတည်ဈသှားပြီ။ မိမိ၏ အပျိုစငဘြဝကို မောငလြေးဘဝနဲ့ လဲလှယရြတော့မည် ဖြစ်သည်။ မိမိတနဖြိုးထား ထိန်းသိမ်းလာခဲ့သော အပျိုစငဘြဝကို အလှနန်ှမှောမိသောလြည်း ဖဖမေဆေုံးခငကြ မှာခဲ့သည့စြကား “သမီး၊ သမီးမောငလြေးကို စောင့ရြှောကပြါ” ဟူသည့ြ စကားကို ကြားယောငလြာရာ မတတသ်ာသည့အြဆုံး ဦးအောငမြင်းအား အဖြပေေးရလသည်ေ။

“ကဲ… ဝင့ဝြါ စဉြးစားပြီးပြီလား”

“ဟုတကြဲ့”

“ဒါဆို သဘောတူတယပြေါ့”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

“အင်း.. တဈခုတော့ရှိတယ် ဝင့ဝြါ။ ဒီနရောမှာ သဘောတူညီခကြြ တဈခုပေါ့။ နင့်မကြန်ှာကိုလည်း သူမမှငရြအောင်၊ သူ့မကြန်ှာကိုလည်း နငမြမှငရြအောင်၊ သူကလည်း မကြန်ှာဖုံးထားမယ်။ အဲဒါမှ နောကကြှောင်းအေးမှာ။ အဲဒါတော့ သဘောတူရမယ်”

“တူပါတယ်”

“တူတယဆြိုရင် ညနေ ဆေးခန်းသှားပြီး တားဆေးထိုးပေးမယ်။ မနကဖြှနဆြိုရင် နင့မြောငလြေးကို လှှတပြေးမယ်၊ ဟုတပြှီလား”

“ဟုတကြဲ့”

ညနဘကေကြှတော့ ဦးအောငမြင်းက ဆေးခန်းတဈခုထဲဝငကြာ ကိုယဝြနရြစသေော အားဆေးများ ထိုးနှံခိုင်းရာ အသိဆရာမကလည်း ထိုးပေးမည် ဆေးခန်းထဲကို ခေါခြဲ့ပါဟု ပြောသဖြင့ြ ဝင့ဝြါလည်း အခန်းထဲဝငရြသည်။ ဝင့ဝြါမှာ ထိုဆေးကို သန်ဓတေားဆေးဟုသာ ထငမြှတလြသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းက

“ဝင့ဝြါ၊ ဒီဆေးအကြောင်းသိလား”

“ကြားဖူးပမယေ့ြ သသခွေောခွာ မသိဘူး”

“အင်း တားဆေးထိုးရင် ဓမျမတာသှေးပြောကတ်တတ်ယ်။ ဘာမှမစိုးရိမပြါနဲ့ ဟုတပြှီလား”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

ဦးအောငမြင်းသည် ဝင့ဝြါအား အငှိုးထားပြီး ကြံစညသ်ညကြို ဝင့ဝြါတဈယောကြ ထူပူပြီး မစဉြးစားမိခွေ။

“ရဲမာန်”

“အဈကိုတို့က မင်းကို ဒီအထဲက အာမခံနဲ့ ထုတပြေးမှာ”

“ဟုတကြဲ့”

“တဈခုတော့ရှိတယ်။ အဈကိုတို့ သဘောတူညီခကြျ တဈခုတော့ ရှိတယ်။”

“ပြောပါခငမြွ”

“ငါ့မိတဆြှတဈေယောကကြ ကလေးလိုချင်လြို့။ အဲဒါ မင်းက ကလေးရအောင် လုပပြေးရမယ်”

“ဗြာ”

“အေး ငါတို့က ကနွြးမာသနစြှမ်းပြီး ရောဂါကင်းတဲ့ လူမွိုးကို လိုချင်တ်ာ။ မင်းလုပပြေးရမယ်”

“ဟုတကြဲ့”

“နောကပြှီး ဒီကိဈစကို ဘယသ်ူမှမသိအောင် လုပရြမယ်။ အပြငကြို ပေါကကြှားလို့ မရဘူး”

“ဟုတကြဲ့ပါဗွ”

“အေး သူနဲ့ဆကဆြံတဲ့အခါ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ မသိရအောင် မကြန်ှာဖုံးစွပထြားမယ်။ ပြီးတော့ စကားလည်း မပြောရဘူး။ ဒီသဘောတူညီခကြတ်ှကေို လကခြံရင် မင်းနဲ့ ငါတို့ အလုပဖြစ်မယ်။ မင်းကို အခွုပထြဲက ထုတပြေးမယ်”

“ဟုတကြဲ့ သဘောတူပါတယ်”

“အေး ဒီလိုဆို အထဲကထွကလြို့ရရင် မင်းမိသားစုကို ဖုန်းဆကလြိုကြ။ ကနွောြ ခဏတော့ စိတပြှလကေပြွောကြ ကမ်းခွဘကြေ ခရီးသှားမယလြို့ ဟုတပြှီလား”

ဒီလိုနဲ့ ရဲမာနဟြာ အခွုပခြန်းထဲက လှတလြာသည်။ လှတသ်ညန်ှင့ြ အဈမဝင့ဝြါကို ဖုန်းဆကပြှီး

“မမ… မောငလြေးလှတပြှီ”

“ဝမ်းသာလိုကတ်ာ မောငလြေးရယ်”

“ကနွောြ အိမပြှနမြလာချင်သ်ေးဘူး။ ကနွောြ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ကမ်းခွဖကြေ ခဏသှားမလို့”

“အေး.. မောငလြေး။ မမလည်း မောငလြေးကို ပြောမလို့။ မမလည်း နယကြို ခဏသှားမလို့”

“သှားလေ မမ၊ ပြနလြာမှ တွေ့ကြတာပေါ့”

“အေးအေး.. မောငလြေး။ ဒါဆို ဖုန်းခလွိုကတ်ော့မယ်”

ဝင့ဝြါမှာ မောငလြေးလှတသ်ှားပြီဖြစ်၍ ဝမ်းသာသှားလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ပြင် ဦးအောငမြင်းအား ကြေးဇူးတငကြှောင်းပြောရာ

“မင်းမောငလြေး လှတသ်ှားလို့ဆိုပြီး ဝမ်းသာပြီး ငါတို့ သဘောတူထားတာ မဖကြန်ဲ့နောြ။ အခုက အာမခံနဲ့ လှှတထြားတာ”

“မဖကြပြါဘူး”

“အေး တဈခုပြောမယ်။ ညည်းနဲ့လုပမြယ့်သူကို သိအောင် မကြိုးစားနဲ့။ စကားလည်းမပြောနဲ့။ ဒီကိဈစ အဆငပြှရင်ေ လှှတပြေးမယ်။”

“ကမွမောငလြေး အဆငပြှရင်ေ ပြီးပါပြီ”

“ဝင့ဝြါဘကကြ အားလုံးပေးနိုငမြှပါ”

“ရှင်…. ကမ် ဘာတွပေေးရမှာလဲ”

“သူ့စိတတ်ိုင်းကပြါ”

“ရှင်”

“ဝင့ဝြါ… ဈေးမဆဈနဲ့။ အခုဆုံးရှုံးသှားတဲ့ ပိုကဆြံက အများကြီးပဲ။ ညည်းဖကကြ အကုနလြိုကလြွောရမှာ”

“ဘာတွလေိုကလြွောရမှာလဲ”

“ညည်း အပြာကား ကြည့်ဖြူးလား”

“ကမွ မကြည့်ဖြူးဘူး”

“အေး ဒါဆို ဟိုရောကရြင် ကြည့်ပြေါ့။ အဲဒီထဲကအတိုင်း အားလုံးလုပပြေးလိုကပြါ”

“ဟင်းးးး ကောင်းပါပြီ။ ကမွမောငလြေးအတွကြ အားလုံးလုပပြေးပါ့မယ်”

“ဒါဆို အဆငပြှပြေီ။ မနကဖြှန် ငါလာခေါမြယ်”

ဦးအောငမြင်းဟာ မှောဘြီဖကမြှာရှိတဲ့ သူ့ခွံထဲက တိုကမြှာ အစားအသောကကြအစ အားလုံး စီစဉစြရာရှိတာ စီစဉရြတော့သည်။ အခန်းတွမှော စီစီတီဗီနှင့ြ ဗီဒီယိုကငမြရာတွေ အားလုံးဝှကပြှီး တတဆြငခြိုင်းသည်။ ရဘေူးတွေ ရခေဲသတ်ေတာထဲ ထည့သ်ှင်းထားသည်။ ရဘေူးအားလုံး ကာမစိတကြှှဆေးတွေ ထည့ထြားလိုကသ်ည်။ အနံအရသာမရှိတဲ့ အစကခြဆွေးတွေ ထည့ထြားလိုကသ်ည်။ ရဲမာနကြို ဟိုတယမြှာထားပြီး ကာမစိတကြှှဆေးတွရေော ကာမအားတိုးစတေဲ့ အစားအသောကတ်ှပေါ ကြှေးမှေးဖို့ လုပထြားရသည်။ အပြာကားကြည့်န်ိုငအြောငလြည်း လုပထြားသည်။

ဦးအောငမြင်းက အထူးစီမံထားတဲ့ မကြန်ှာဖုံးကို လုပထြားသေးသည်။ မကြလြုံး၊ နှာခေါင်းပေါကန်ှင့ြ ပါးစပပြေါကလြောကသ်ာ အပေါကဖြောကပြှီး လညပြင်းမှာ သော့ခတလြို့ရတဲ့ ဟာမွိုးပါ။

ရဲမာနမြှာ အရမ်းတကကြှှနသည်ေ။ ဆောကြို အလကားလုပရြမယဖြစ်ပြီး ကုနကြမွှု မရှိသလို ဘာမှတာဝနယ်ူစရာလည်း မလိုအပ်။ အထူးသဖြင့ြ ကိုယဝြနရြအောငသ်ာ လုပရြမှာဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ဘကကြ အားလုံးလုပပြေးနိုငရြင် မိန်းကလေးဘကကြ အဆငပြှပြေီး ကနွတ်ာအားလုံး ရနိုငတ်ာကြောင့ြ မနကဖြှနအြတွကြ တွေးပြီး ရငခြုနန်မေိသည်။

စားစရာသောကစြရာ အပြည့န်ှင့ြ ဟိုတယမြှာ ဇိမကြကြ နရသေည့အြပြင် အပြာကားလည်း ကြည့်ရြသောကြောင့ြ လီးမှာ အဆမတန် တောငလြာသဖြင့ြ ပြဲမဝငမြှီ အပြငတ်ှငလြေ့ကငွ့ြ ဆိုသည့အြတိုင်း မနကဖြှန် ကြာကြာလိုးနိုငရြန် ဂွင်းတဈခွီ ထုလိုကသ်ေးသည်။ ပြီးမှ ကာမအားတိုးစပြေီး သုတရြညမြွားစွာ ထွကစြသေော အစားအသောကတ်ှစေားပြီး အားမှေးနလေိုကပြှီး ညစောစောအိပလြိုကရြလသည်ေ..။

ဝင့ဝြါမှာ မနေ့ကတည်းက မှောဘြီခွံထဲ ရောကန်သည်ေ။ ညစာစာပြီး တီဗီကြည့်တ်ော့လည်း မကြလြုံးကြောငန်တောကြောင့ြ ပငွြးနတောနဲ့ ဗီဒီယိုခွတွေေ တွေ့တာကြောင့ြ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ အကုနလြုံး အပြာကားတွခညွြေးပဲ ဖြစ်သည်။ ဝင့ဝြါမှာ ကြည့်ရြင်း ရှကမြိသေးသည်။ အနားမှာလည်း ဘယသ်ူမှမရှိတာရယ်၊ ဦးအောငမြင်း ပြောထားလို့ အပြာကားထဲကအတိုင်း လုပမြယဆြိုလို့ တဈခွလေုံး ထိုငကြှည့မြိသည်။ ရငထြဲမှာ တသိမ့သ်ိမ့န်ဲ့ စိတတ်ှလှေုပရြှားနမေိသည်။ မနကဖြှနဆြိုရင် ငါ အလိုးခံရတော့မယဆြိုတဲ့ အတွေးက ဝငလြာသေးသည်။

အပြာကားမကြည့်ဖြူးတဲ့ ဝင့ဝြါဟာ မကြန်ှာတွေ နီရဲလာပြီး နားရှကတ်ှပေါ ပူလာသယောင် ခံစားရလို့ ရတွခေညွြေး ဖိသောကန်မေိသည်။ အပြာကား ကြည့်န်ရင်ေးနဲ့ စိတထြဲမှာ အရသာရှိလာသလို သူမရဲ့ ရတနာရှှကြေုပကြ အရညတ်ှလည်ေး စိမ့ထြှကလြာသည်။ ရငထြဲမှာ ရငခြုနသ်လို တုနန်လေို့ ရငဘြတတ်ောင် ဖိထားရသည်။ အပြာကားထဲက ကောငမြလေးပိပိထဲ လီးဝငန်တောကို ကြည့်ရြင်း ဝင့ဝြါတဈယောကြ ကြကသ်ီးနှေးတွတေောငထြလာသည်။

ကောငမြလေးက စုပပြေးယကပြေးနတောတွေ ကြည့်ပြှီး စိတထြဲမှာ ရှံသလိုတော့ ဖြစ်မိတယ်။ နောကတ်ော့လည်း ဝကဖြစ်မှတော့ ခွီးမကြောကတ်ော့ပါဘူးဆိုပြီး စိတထြဲမှာ တွေးရတော့တာပေါ့။ မောငလြေးလှတဖြို့က အရေးကြီးတယလြေ။ ဒီလိုနဲ့ ညနကမြှ အိပပြွောသ်ှားတယ်။ မနကန်ိုးလာပြီး ရမေိုးခွိုး၊ နံနကစြာ စားရတာပေါ့။ အတွေးထဲမှာတော့ ငါအလိုးခံရတော့မယဆြိုတဲ့ အတွေးက တဈခွိနလြုံး ဝငန်သလေို ရငထြဲမှာလည်း တဈမွိုးကြီး ခံစားရတယ်။ နေ့လညဘြကရြောကတ်ော့ ဦးအောငမြင်း ရောကလြာတယ်။

“ဝင့ဝြါ ထမင်းစားပြီပြီလား”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

“ညည်းတော့ ကြောကန်တယေမြလား”

“ဟုတ်… ကြောကန်သလေိုပါပဲ”

“အေးလေ… ကိုယမြသိတဲ့သူနဲ့ဆိုတော့ တဈမွိုးပေါ့”

“ဟုတကြဲ့”

“ရော့ ဝိုငလြေးသောကလြိုကြ အရှကပြှလေေး”

အေးလေ နည်းနည်းမူးနရင်ေ သိပပြှီး ရှကန်ရမှော မဟုတဘြူး။ ဝင့ဝြါ ဦးအောငမြင်းပေးသော ဝိုငခြှကကြို ယူသောကလြိုကတ်ယ်။ ခွိုပြင်းပြင်း နှစ်ခွကလြောကြ သောကပြှီးတော့ နည်းနည်းထူပူသှားမှ နရတော အဆငပြှတေော့တယ်။

“ကဲ… ဟိုကလာတော့မယ်။ အိမသ်ာလေးဘာလေး ဝငပြှီး သန့ရြှင်းရေး လုပလြိုကတ်ော့။ ပြီးရင် မကြန်ှာဖုံး တပပြေးမယ်”

ဝင့ဝြါလည်း ရချိုးခန်းဝငပြှီး သန့ရြှင်းရေးလုပန်တေုန်း ကားသံကြားလိုကရြတယ်။ ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာတော့ အိပခြန်းမှာ ဦးအောငမြင်းရောကန်ကော မကြန်ှာဖုံးတတပြှီး နားကိုပါ ဆီလီကြနန်ာကြပ် အပြော့စားလေးပါ တပသ်ှားပြီး သော့ခတကြာ ထွကသ်ှားတော့ ကုတငပြေါမြှာထိုငပြှီး ရငခြုနန်ရတေော့တာပေါ့။ ကြောကလြည်းကြောကမြိတယ်။ ငါ့ကို အကြမ်းကြီး ဆကဆြံရင် ဒုကျခပဲလို့ တွေးမိတယ်။ ဒါတောင် ခုဏက သောကထြားတဲ့ ဝိုငအြရှိနလြေးရှိလို့ သကသ်ာသေးတယ်။ အခုတော့ နည်းနည်းမူးလာပြီလေ။

“ညီလေး”

“ဗြာ”

“စစချင်ြးမို့လို့ အကြမ်းကြီး မလုပပြါနဲ့ ဖြေးဖြေးပဲ လုပပြါ။ နာကငွသ်ှားရင် ပြူနာရှိတယန်ောြ”

“ဟုတကြဲ့”

“ဘယကြစပြီးလုပရြမှာ သိတယမြလား”

“ဟုတကြဲ့ သိပါတယ်”

“လုံးဝ စကားမပြောရဘူးနောျ”

“ဟုတကြဲ့ပါ””

“ကဲ မကြန်ှာဖုံးတပရြအောင်၊ နားကြပလြေးပါ တပလြိုကြ”

ရဲမာန် နားကြပတ်ပပြှီး မကြန်ှာဖုံးကို ဦးအောငမြင်း စွပပြေးပြီး သော့ခပလြိုကသ်ည်။

“ကဲ အထဲကို ဝငသ်ှားတော့”

ရဲမာနလြည်း အိပခြန်းထဲသို့ ရငခြုနစြှာဖြင့ြ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ တံခါးဖြင့ြ၍ ဝငလြာသော မကြန်ှာဖုံးစွပထြားသူကို ကြည့်မြိရာ အရပမြှင့များ၍ အသားဖြူကာ တောင့တ်င်းသော ဘောဒြီပိုငရြှငမြှန်း မှငလြိုကရြပြီးနောကြ ရှကရြှံ့စွာပင် ခေါင်းကို အောကသ်ို့ငုံ့ကြည့်မြိသည်။

ရဲမာနမြှာလည်း ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုငလြကြရြှိသောသူကို ခဏကြည့်လြိုကရြာ အလှနလြှပသောသူဖြစ်မှန်း သိရသည့အြတွကြ ဝမ်းသာရလသည်ေ။ ဖြူဖြေးဝင်းဝါသော အသားအရဖြစ်ေကာ ပစ်မွိုးမထငသ်ည့ြ အလှမွိုး ဖြစ်မညဟြုလည်း တွေးထငမြိလသည်ေ။

ရဲမာနလြည်း သူမအနားသို့ကပ်၍ ဖကလြိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါလည်း သူစိမ်းယောကြွားနှင့ြ မတွေ့ဆုံဖူးသညဖြစ်၍ ရငခြုနသ်ှားလသည်ေ။ ရဲမာနမြှာ အခွိနမြဆှဲပဲ ဝင့ဝြါအင်ျကြီအား ငှငသ်ာစွာပင် ခွှတပြေးလသည်ေ။ ဝင့ဝြါ၏ အောကခြံဘရာသာ ရှိတော့သဖြင့ြ ရှှရငေန်ှဈမှှာအား ကြည့်ရြှု့မိရင်း ရဲမာနမြှာ လီးအလှနတ်ောငလြာလသည်ေ။

နောကြ ကနွသ်ော ဘရာအား ခွှတပြဈရာ နုထွား၍ လပငေမြသလပလြသေော ရှှရငေန်ှဈမှှာအား လုံးဝန်းလကြြ တွေ့ရသဖြင့ြ ရဲမာနမြှာ မနနေိုငပြဲ ရှှရငေန်ှဈမှှာကို စို့ပြီး ဝင့ဝြါအား အိပရြာပေါသ်ို့ အသာအယာ တွန်းလှဲလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ ခွိုခွိုနှစ်လုံးအား အလှည့ကြွ စို့နမ်းလရော ဝင့ဝြါမှာယားပြီး ဖီးလ်းတကရြလသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာလည်း သောကသ်ည့ရြတေိုင်း ကာမစိတကြှှဆေး ခပထြားခံရသဖြင့ြ စိတမြှာ ထိန်းခွုပမြရအောင် ဖြစ်လာရလသည်ေ။

“ပြှတ်…ပြှတ်”

“အင့ျ.. အာ့.. အင်းး ဟင်းးးး ဟင်းးး”

နို့အုံတဈခုလုံး ကြှတကလြာအောင် စို့ခံရသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ အလှနကြို စိတကြှှတကလြာသည်။ ရဲမာနမြှာ လွှာဖြားဖြင့ြ နို့သီးခေါင်းပတလြညကြို ယကပြှီး ကာမစိတကြို နှိုးဆှလသည်ေ။

“ပလပ်… ပလပ်”

“အိုး.. အင့ျ ဟင့ျ အင့ျ အား”

ရဲမာနမြှာ နားကမကြားရသောလြည်း ဝင့်ဝါအောည်ည်းနသညေကြို မှငရြ၍ အားတကကြာ ခွိုးသီးခေါင်း စူထွကလြာသညအြထိ စို့ပစ်လိုကသ်ည်။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အာ့ အင့ျ… ဟင်းး အင်းးး”

ဝင့ဝြါမှာ ကာမဆေးအစွမ်းကြောင့လြည်းကောင်း ဝိုငကြှောင့လြည်းကောင်း စိတကြို ထိန်း၍မရဘဲ ဖြစ်ပေါလြာသော ကာမစိတကြို အလိုလိုကကြာ အောည်ည်းမိလသည်ေ။ အောကပျိုင်းပိပိမှာ စိုရှှဲလာသညကြိုလည်း သတိထားမိလသည်ေ။

ရဲမာနလြည်း နိုးသီးခေါင်းများကိုကြည့်ရြာ ထောငထြနပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ ဝမ်းဗိုကပြှငရြှပရြှပကြလေးကို လွှာလေးဖြင့ြ ယကဆြင်းသှားပြီး ခကြန်ရောကို ဝိုကပြှီး ယကလြိုကရြာ

“အီး.. ဟီးး အင့ျ.. ဟင့ျ.. အင့ျ”

ဝင့ဝြါမှာ အိပယ်ာခင်းအား ဆှဲဆုပ်၍ အောည်ည်းမိလသည်ေ။ ထို့နောကြ ရဲမာနကြ ဝင့ဝြါလုံခညွအြားခွှတရြာ ဝင့ဝြါမှာ ခါးကိုအသာကြှပေးမိသဖြင့ြ ကိုယ့်ကိုယကြို အံ့ဩမိလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ မိမိကိုမိမိ အံ့ဩမိပြီး ရှကသ်ှေးဖြာမိသည်။ အခုပဲကြည့်တ်ော့ မိမိခန်ဓာကိုယမြှာ မကြန်ှာဖုံးကလှှဲရင် ကနွတ်ာ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ဖြစ်နပြေီလေ။

ရဲမာနမြှာ လုံခညွရြော ပငတ်ီပါ ခွှတပြဈလိုကသ်ဖြင့ြ မှငရြသော အောကပျိုင်းမှာ အလှနလြှပသဖြင့ြ ရငသ်ပရြှူမောမိလောကအြောင် မှငတ်ကသ်ှားလသည်ေ။ ဆီးခုံမှာ အမှေးနုကလေးများ ဖုံးအုပထြားပြီး မို့မောကသ်ော တောငခြုန်းလေးသဖြယ် ဖြစ်နရော အလှနစြိတကြှှစရာ ကောင်းလှသည်။ ရဲမာနလြည်း ပေါငန်ှဈလုံးကြားဝငလြိုကပြှီး ဝင့ဝြါပေါငအြား မှောကလြိုကရြာ အလှနလြှပသော အဖုတကြို တွေ့ရသည်။

သူကြည့်ဖြူးသော နိုငင်ံခွားကားထဲမှ ပိပိအတိုင်း ဖြူဖြေးပြီး နှုတခြမ်းသားများမှာ နီရဲနလသေည်ေ။ ကာမဖီးစေ့မှာ မပေါလြှှငပြဲ နှုတခြမ်းနှစ်ခုကြား နဈမှုပန်သညေ့အြပြင် နှုတခြမ်းသားအရှတမြှာ ပေါရြုံလောကသ်ာ ပေါန်သေော အဖုတဖြစ်၍ ရဲမာနလြည်း အလှနကြွနပေသ်ှားလသည်ေ။

ရဲမာနမြှာ ကြည့်န်ရင်ေးကို အားမရဖြစ်ကာ ဝင့ဝြါပိပိအား နမ်းရှုပပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ နှစ်ခမ်းနှစ်လှှာကြားကို လွှာဖြားထိုးသှင်းပြီး ယကလြိုကရြာ အရညကြှညကြလေးတောင် ပါလာလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း အရသာခံကြည့်ပြှီး အနံ့မရှိကြောင်း တွေ့ရသဖြင့ြ ဆကလြကပြှီး ယကလြိုကလြသည်ေ။

“ပလပ်..ပလပ်..ပလပ်”

“အိုး.. အားးး ဟားးး ဟားးး”

ဝင့ဝြါမှာ အောဟြဈမှညတ်မ်းမိသည်။

“ပလပ်…ပလပ်….ပလပ်”

“အင့ျ.. အင့ျ.. ဟင့ျ.. ဟင်.. အာ့”

“ပလပ်.. ပလပ်.. ပြှတ်.. ပြှတ်”

“အိုးးး အားးးး ဟားး အားး အင့ျ.. ဟင့ျ.. အင့ျ”

ရဲမာနကြ ယကန်ရင်ေး နှုတခြမ်းသားဖြဲကာ အစေ့ကို စုပဆြှဲလိုကသ်ဖြင့ြ ဝင့ဝြါတဈယောကြ တကိုယလြုံး တွန့သ်ှားကာ အိပရြာခင်းကိုသာ ကစွကြစွပြါအောင် ဆှဲဆုပမြိလသည်ေ။ အကြောရှိသမွှတို့ တုနသ်ှားကာ ပိပိထဲမှအရညမြွား အပြငသ်ို့ ပန်းထွကသ်ှားသကဲ့သို့ ခံစားမိရလသည်ေ။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အင့ျ ဟင်းးး ဟင်းး အဈကိုရယ်”

ကောင်းလှန်းလှသဖြင့ြ အဈကိုလို့တောင် ခေါမြိလသည်ေ။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

ထွကလြာသော အရညမြွားကို ရဲမာနမြှာ စုပယ်ူမွိုခမွိလသည်ေ။ ရဲမာနမြှာ ဒီအမွိုးသမီးတော့ ငါမှုတတ်ာမှာ တဈခွီတော့ ပြီးသှားပြီ။ ငါလိုးတော့မယဟြု ဆုံးဖြတပြှီး ဘောင်းဘီနှင့အြင်ျကြီကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ဝတထြားသော အဝတအြစားများမှာ ဦးအောငမြင်း ဝယပြေးထားသော အဝတအြစားများ ဖြစ်သည့အြတွကြ ဈေးကောင်းသော အဝတအြစားများ ဖြစ်နသည်ေ။

မိမိနှင့ဆြကဆြံမည့သ်ူမှာ အဝတအြစားများ ခွှတပြဈသဖြင့ြ ဝင့ဝြါ ငေးမောကြည့်ရြှူမိလိုကတ်ယ်။ ဗိုကသ်ားပြငမြှာ အဆီပိုရယမြရှိ၊ ကြှကသ်ားတွနှငေ့ြ မှှမ်းထုံထားတဲ့ ဘောဒြီပိုငရြှင်၊ သူ့လီးကို ကြည့်လြိုကတ်ော့မှ သှေးတိုးသလို ခေါင်းထဲ မိုကကြနဲ ဖြစ်မိတယ်။ အမလေး နည်းတဲ့ဟာကြီး မဟုတပြါလား။

ငယင်ယတ်ုန်းက မောငဖြစ်သူရဲ့ လီးသေးသေးလေးသာ မှငဖြူးတဲ့ ဝငဝြါမှာ လန့ဖြနွ့သ်ှားလသည်ေ။ ထောငမြတန်သေော လီးမှာ ကြှကသ်ားအမှောင်းမှောင်း ထနသလေို သှေးကြောများနှင့ြ ဖုထဈနပြေီး အနည်းဆုံး ချောကလြကမ် ရှိမညဟြု ခန့မြှန်းမိသည်။ ဝင့ဝြါ သှေးပကြခြငွသ်လိုပင် ဖြစ်သှားသည်။

ရဲမာနမြှာ အမွိုးသမီး ထိတလြန့သ်ှားသညကြို မှငပြှီး ဖြေးဖြေးလုပမြှ ဖြစ်မညကြို တွေးပြီး ပေါငကြှားထဲသို့ ဝငရြောကပြှီး လီးအား ပိပိထဲ လီးခေါင်းကိုထည့ကြာ ခွိုခွိုနုနုထွားထွားကို စို့လတေော့ ဝင့ဝြါမှာ ကာမစိတတ်ို့ တဖနန်ိုးကြှလာပြနသ်ည်။

“အင်းးး အင့ျ.. ဟင့ျ.. ဟင့ျ”

ရဲမာနလြည်း ငှငသ်ာစွာ ထည့လြသည်ေ။ ကြပတ်ည်းသောကြောင့ြ ထူးခွားသော အရသာကို ခံစားရလသည်ေ။ ဤအမွိုးသမီးမှာ လီးကြီးနှင့ြ ထိတွေ့ဖူးမည် မဟုတဟြု ထငမြှငကြာ အနည်းငယသ်ာ သှင်းလိုကသ်ည်။

“ပြှတ်..ဗစြျ..ဗစြျ”

“အာ့.. အာလားး လားး ကြှတ်.. ကြှတ်”

အနည်းငယ် တင်းကြပမြှု ဝဒနောကို ခံစားလိုကရြသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ ညည်းညူမိလသည်ေ။ ရဲမာနမြှာ ဝင့ဝြါ ဖီးလတ်ကလြာစရနေအြတွကြ ဝငသ်လောကကြလေးသာ အသှင်းအထုတ် လုပလြသည်ေ။

“ဗစြျ.. ဗစြျ.. ပလှတ်.. ပြှတ်”

“အင်း အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ..”

ရဲမာနလြည်း လိငဆြကဆြံဖကြ အမွိုးသမီးမှာ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး ဖီလ်းရှိလာသညကြို မှငရြ၍ ရှေ့သို့ အနည်းငယတ်ိုး၍ လိုးလိုကရြာ

“ပြှတ်.. ဖောကျ.. ဗစြျ.. ဗစြျ.. ဇွိ”

“အားးးးးး အိုးးးးးး နာလိုကတ်ာ”

ဟု ဝင့ဝြါမှာ ညည်းညူမိသည်။ ရဲမာနလြည်း လီးထဈကနဲဖြစ်ပြီး ဝငသ်ှားသဖြင့ြ အဆုံးအထိသာ သှင်းလိုကတ်ော့သည်။ ရဲမာနသ်ည် နို့စို့ရင်းပင် တဖြေးဖြေးချင်ြး အသှင်းအထုတလြုပလြသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ အပျိုစဈအမှေးပါး ပေါကသ်ှားမှန်း သိသောလြည်း ကာမဆိပတ်ကန်ပြေီဖြစ်၍ နာကငွမြှုကို ဂရုမစိုကတ်ော့ခွေ။ အသှင်းအထုတ် တဈခကြလြုပတ်ိုင်း မှိုပြင့ပြမာဒဈကြီး၏ ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဖြစ်မှုကြောင့ြ အရသာ တွေ့သထကြ တွေ့လာပြီး မိမိပိပိထဲတွင် လှုပရြှားလာသော အသိကိုသာ သတိထားမိသည်။ အရသာလည်း အရမ်းပင် ကောင်းနသညေကြို သတိထားမိပြီး နှုတမြှလည်း အောဟြဈညည်းညူလသည်ေ။

“ဇွိ.. ဗစွြ… ဗစွြ.. ဖတဖြတ်.. ဖတ်”

ဥရိုကသ်ံနှင့ြ အဖုတအြတွင်းသို့ လီးဝငသ်ံမှာ တဈခကြခြငွြး မှညန်သလေို ဝင့ဝြါ၏ ကာမတဏှာသံမှာလည်း ထွကပြေါလြာလသည်ေ။

“ဇွပ် ဗစြျ ဖတ် ဖတ် ဖတ်”

“အား အိုးး အင်း အင့ျ ဟင့ျ အာ့ ရှီးး ရှီးးး”

ဝင့ဝြါ၏အသံကို ရဲမာနတ်ဈယောကြ မကြားရသောလြည်း အဖုတအြတွင်းညှဈမှုနှင့ြ အမူအရာကြောင့ြ ပြီးဆုံးတော့မညကြိုသိပြီး အရှိနထြပတ်င်၍ လိုးလိုကသ်ည်။

“ဇွပ် ဘှတ် ဖတ် ဇွိ.. ဖတဖြတ်.. ဖန်းဖန်းဖန်း”

“အာ့ အိုး အိုး အား ရှီး အာ့ ရှီးး ရှီး အားးး”

ဝင့ဝြါမှာ ပထမဆုံး အလိုးခံဖူးသောလြည်း မိမိအားလိုးသောသူ၏ ကြှမ်းကငွလြိမျမာမှုကြောင့ြ ကာမစည်းစိမကြို အပြည့အြဝ ခံစားရလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း သူမ ပြီးဆုံးသှားမှန်းသိသဖြင့ြ အခွိနဆြှဲမလိုးတော့ပဲ ပြီးမှောကရြန် အားထုတပြှီး နောကင်ါးမိနဈခန့လြုပလြိုကပြှီး သုတရြညမြွားကို ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။

ဝင့ဝြါမှာ ပူနှေးသော သုတရြညမြွား ပန်းထွကလြာသညကြို သိလိုကပြှီး အရသာရှိသလိုပင် ခံစားမိလိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါမှာ နှစ်ကြိမပြှီးမှောကပြှီး ပငပြန်းနှမ်းနယကြာ လူတဈကိုယလြုံး နာကငွန်ေ၍ စောငကြိုသာယူပြီး အိပရြာပေါြ အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ။

ရဲမာနမြှာ ငယရြှယပြှီး ကနွြးမာသနစြှမ်းသူ ဖြစ်သဖြင့ြ အနည်းဆုံး သုံးလေးကြိမ် ခဏနားပြီး လိုးနိုငသ်ောလြည့ြ ယနေ့မှာ ပထမအကြိမဖြစ်၍ တဈကြိမသ်ာလိုးရန် ဆုံးဖြတပြှီး အခန်းအပြငသ်ို့ ထွကသ်ှားလသည်ေ။

ရဲမာနန်ှင့ြ ဝင့ဝြါတို့ရဲ့ Love Sence ကို Live ကြည့်န်တေဲ့ ဦးအောငမြင်းမှာ စိတထြဲမှာ ကြိုကမြနိုငခြဲမရ ဖြစ်နသည်ေ။ ကြည့်ရြင်းနှင့ြ လီးက အရမ်းတောငလြာတာမို့ ဂွင်းတဈကြိမ် ထုပစ်လိုကသ်ည်။ အိမထြောငကြပြှီးသား လူဖြစ်နတောတောင် စိတကြမထိန်းနိုင်၊ တကယကြို ဖီလ်းရှိတဲ့ အပြာကားကြည့်န်ရသေလို ခံစားရမိသည်။ ရဲမာန် အပြငကြိုထွကလြာတာမှငမြှ CCTV Monitor များထားရာ အခန်းမှ ထွကလြိုကပြှီး ရဲမာနအြား မကြန်ှာဖုံး ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။

“ဘယလြိုလဲ ညီလေး”

“ရှယပြါပဲဗွာ၊ စေးကြပန်တောပဲ”

ဦးအောငမြင်းမှာ စိတထြဲမှနေ၍ မင်းအဈမက အပျိုစဈကလေးကိုးဟ ဟုပြောရင်း ပြုံးမိသေးသည်။

“အေးကြာ.. မင်းသဘောကရွင် ပြီးတာပါပဲ”

“ကတွာပေါ့ဗွာ၊ ငါးကြောမြကြိုကရြင် ကြောငမြိုကဖြစ်သှားမှာပေါ့ဗွာ”

“ဘာလို့ တဈကြိမပြဲ လုပခြဲ့တာလဲ။ မင်းက မလုပန်ိုငတ်ော့တာလား”

ရဲမာနမြှာ ယောကြွားမာနကို ထိသလိုပင် ခံစားလိုကရြသည်။

“ဟာဗွာ ကြုပကြ လေးကြိမလြောကြ လိုးနိုငတ်ယ်၊ အခုက ပထမဆုံးဖြစ်လို့ပါ”

“အေးပါကြာ၊ များများလိုးနိုငရြင် မှနမြှနအြဆငပြှတောပေါ့ကြာ။ ကဲ.. မင်းပြနပြှီး အနားယူတော့ မနကဖြှန် များများလုပန်ိုငရြမယ်။”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

ဦးအောငမြင်းလည်း ရဲမာနပြှနသ်ှားပြီးနောကြ ဝင့ဝြါအိပခြန်းတံခါးအား ခေါကလြိုကရြာ ဝင့ဝြါမှာ အဝတအြစားဝတပြှီး လာဖြင့ပြေးသည်။ ဦးအောငမြင်းလည်း ဝင့ဝြါအား မကြန်ှာဖုံးစွပ် ခွှတပြေးပြီး

“ဘယလြိုလဲ ဝင့ဝြါ နာကငွန်လေား”

“ရပါတယ်”

“အေးလေ သူက အခုမှစလို့ တဈကြိမပြဲ လုပခြဲ့တာတဲ့။ နောကန်ေ့တွဆေို အကြိမရြမွေားများ လုပမြှာတဲ့။ ဒီနေ့တော့ အစမို့လို့ သူက ဝင့ဝြါကို ပြုစုပေးတာတဲ့။ နောကန်ေ့ကြရင် သူ့အလှည့ပြှီးရင် ဝင့ဝြါ လုပပြေးရမယတ်ဲ့ ကြားလား”

“ဟုတ်.. ဟုတကြဲ့.. ကြား… ကြားပါတယ်”

“နောကန်ေ့ နင့အြလှညတ်ှခညွြေးပဲနောြ”

“အင်းလေ ကမွဘဝက ငှင်းမှမရဘဲကိုး”

“အေး.. ငါအပြငမြှာ အားဆေးတွနေဲ့ အကိုကအြခဲပြောကဆြေးတွေ ထားခဲ့မယ်။ ညအိပရြာဝငခြါနီး သောကပြေါ့။ နောကပြှီး သှေးသားသန့သ်ှားအောင် ဆေးတွလည်ေး ထားခဲ့တယ် သောကလြိုကြဦး”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

ဦးအောငမြင်းလည်း ပြောဆိုမှာပြီး ရနကြုနဖြကြ တကသ်ှားလသည်ေ။

ရဲမာန် ဟိုတယရြောကတ်ော့ အမောဖြသေောကရြန် ရခေဲသတ်ေတာထဲကြည့်ရြာ အဘေီစီဘီယာနှင့ြ မှည်းရနအြတွကြ သဈကြားသီး၊ သီဟိုလစြေ့နှင့ြ တခွားအစေ့အဆံများကို တွေ့ရသည်၊၊ ဤအစေ့အဆံများမှာ သုတကြိုပြားများစသညေ့ြ အစားအစာများ ဖြစ်နသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း အပြာကားကြည့်ရြင်း ဘီယာနှင့ြ အမှည်းများ စားသောကပြှီး အားမှေးရတော့သည်။

ညနစောအတွကြ ဦးအောငမြင်းတပည့ြ လာပို့သော ထမင်းကိုစားပြီး ဖီးကြမ်းငှကပြွောသီးနှစ်လုံး တွယလြိုကသ်ေးသည်။ ရဲမာနလြည်း ညနေ အိပရြာပေါလြှဲပြီး နေ့လညကြအကြောင်း ပြနစြဉြးစားကာ လီးကတောငလြာပြနသ်ည်။

အင်း… ဆောကြ အသားအရကလေည်း ဝင်းဝါနတောပဲ၊း။ ပြဈခကြရြယလြို့ကို မရှိဘူး။ ငါက အစတုန်းက ဘယလြိုပုံမှန်း မသိရလို့သာ။ မှုတရြတာလည်း အရသာကို ရှိလိုကတ်ာကြာ။ မနကဖြှန် ရှယကြိုလုပပြေးမယ်။ လုံးဝ ငါ့လီးကို စွဲလန်းစရမေယ်။ ရှယကြို လိုးပစ်မယ်။ ဖငထြောငပြှီးကို လိုးပစ်မယ်။ ငါ့ကလေး ဒီဆောြ ရကိုရစရမေယလြို့ ကြုံးဝါးရင်း မနကဖြှနအြတွကြ တွေးလို့ အားဆေးသောကြ အိပသ်ောလြည်း အိပမြပြောတ်ော့ပဲ ညတောတ်ောန်ကမြှ အိပပြွောတ်ော့သည်။

မနကမြိုးလင်းမှ ဟ.. ညက အိပရြေးတောင် သိပမြဝဘူး၊ အားရှိအောင် နှားနို့နှင့ြ ကြကြဥတော့ သောကမြှ ဆိုပြီး နံနကစြာ စားဖြစ်လသည်ေ။ နံနကစြာစားရင်းပင် “ဖဲရှူံးသောလကသ်ီး အိပရြေးပကြသ်ောလီး ပိုပြင်းတယ်” ဟု တွေးကာ တကိုယတ်ည်း ရယမြောမိပြနသ်ည်။

နံနကစြာစားပြီးနောကြ အားဆေးနှစ်လုံးကို တပျိုငန်ကြ သောကခြလွိုကသ်ည်။ အားဆေးများအပြင် ကာဗာတာ၊ မကဂြွီကယဖြောဈနှင့ြ အခွား ကာမအားတိုးဆေးများပင် တွေ့လသည်ေ။

ဝင့ဝြါမှာ မနေ့က ပငပြန်းသဖြင့ြ ညမှာ အားဆေးသောကပြှီး အိပလြိုကရြာ ကောင်းစွာအိပပြွောသ်ှားသည်။ မနေ့က လူမှာ မိမိအား ကြမ်းတမ်းစွာ မဆကဆြံပဲ ညငသ်ာစွာ ဆကဆြံခွင်းကို သတိရမိသည်။

အလိုးကောင်း အပြုအစုကောင်းသညကြိုလည်း သဘောကမွိသလို တဈခါမှ ကာမဆကဆြံဖူးခွင်းမရှိပဲ မနေ့က ဆကဆြံခဲ့ရသော အနအထေားတွင် အရသာရှိလှသညကြို တွေးမိသဖြင့ြ မိန်းကလေးများ လငယ်ူရသညမြှာ ဤအရသာကြောင့ပြဲဟု ထငလြသည်ေ။ မနေ့က ဆကဆြံဖူးပြီး ယခုလည်း ထပမြံဆကခြငွန်မေိသော မိမိကိုမိမိ အံ့ဩမိပြနသ်ည်။ မိမိကိုယတ်ိုင် အလိုးခံမည့အြရေးကို ရငခြုနစြှာ မွှောလြင့မြိလသည်ေ။

အမှနတ်ကယ် ဝင့ဝြါမှာ ဆေးခပခြံထားရမှန်း မသိခွေ။ ဦးအောငမြင်းမှာ ဤအခွအနေမွေိုးရောကအြောင် ဖနတ်ီးထားခွင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝင့ဝြါ ကာမစိတ် ပြင်းထနစြသလေို ရဲမာနကြိုလည်း ကာမစိတကြှှဆေးများနှင့ြ သုတရြညမြွားများထွကပြှီး ဝင့ဝြါကိုယဝြနရြစရန်ေ စီမံထားခွင်း ဖြစ်သည်။

နေ့လညထြမင်းစားပြီးခွိန် ရဲမာနကြို ဦးအောငမြင်း ဖုန်းဆကခြေါလြိုကပြှီး ကားနှင့ကြှိုစသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း တကကြှှစွာ မှောဘြီကို လာလသည်ေ။ ရဲမာနသ်ည် ကားပေါမြှာ အဘေီစီစတောကကြို မှင်းစုပလြာလိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါလည်း အလိုးခံရမည် အမှုတခြံရမညဖြစ်၍ ကြိုတငပြှီး သန့ရြှင်းရေး လုပထြားလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ စိတပြါလကပြါ ဆကဆြံနိုငရြန် ဝိုငလြေးပါ သောကထြားလိုကလြသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းလည်း ရဲမာနလြာပြီဆို၍ ဝင့ဝြါအား

“သူရောကတ်ော့မယ် ဝင့ဝြါ။ ညည်း အဆငသ်င့ြ ဖြစ်ပြီလား”

“ဖြစ်ပါပြီ”

“အေး.. ဒါဆိုလည်း မကြန်ှာဖုံး စွပပြေးမယလြေ”

“ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”

“ဝင့ဝြါအား မကြန်ှာဖုံးနှင့ြ နားကြပစြှပပြေးပြီး ဦးအောငမြင်းတဈယောကြ အပြငထြှကကြာ ရဲမာနအြားစောင့ရြာ ရဲမာနလြည်း ရောကရြှိလာသဖြင့ြ မကြန်ှာဖုံးနှင့ြ နားကြပ် စွပပြေးရပြနသ်ည်။

“ညီလေး အဆငသ်င့ပြဲလား”

“အဆငသ်င့ပြဲ ဦး”

“အေး.. ခါးအောကြ ခေါင်းအုံးလေးခုပြီး လုပကြှာ။ ဒါမှ အဆငပြှမှော”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဦး”

“အဲဒါဆိုလည်း ဝငလြိုကတ်ော့”

ရဲမာနလြည်း တကကြှှစွာ ဝငသ်ှားလိုကလြသည်ေ။ ကုတငပြေါြ အိပန်သေော ဝင့ဝြါမှာ သူရောကလြာသညကြို တွေ့ပြီး ရငခြုနရြပြနသ်ည်။ ရဲမာနလြည်း ဝင့ဝြါးအနားကပကြာ သူ့အဝတအြစားများကို ခွှတလြိုကပြှီး ဝင့ဝြါအဝတအြစားများကိုပါ ခွှတရြာ ဝင့ဝြါလည်း ကိုယဘြာသာကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြစ်သှားရာ ရဲမာနလြည်း ဝင့ဝြါနို့ကိုစို့ပြီး ကာမစိတကြို လှုံဆောလြသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ ကာမစိတဖြစ်ပေါန်ရော နို့စို့ခံရသဖြင့ြ ကာမမီးအလွှံ တညီးညီး ဖြစ်ပေါလြာသည်။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အို… အင်းး အင်းး ဟင့ျ.. ဟင့ျ”

နို့စို့ခံရရုံနှင့ပြင် ကာမစိတကြှောင့ြ အလိုအလွောကြ အောည်ည်းမိလသည်ေ။ ဝင့ဝြါအောည်ည်းသံ မကြားရသောလြည်း အမူအယာကြည့်ယ်ုံနှင့ြ ဖီလ်းဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရဲမာနသ်ိလသည်ေ။ ရဲမာနသ်ည် နို့စို့ရင်းပင် တကိုယလြုံးအား ညငသ်ာစွာ ပြတပြေးရာ ဝင့ဝြါမှာ ကြကသ်ီးနှေးများပင် ထလာသည်။ ရဲမာနကြ ဝင့ဝြါလကကြိုယူပြီး မိမိလီးပေါသ်ို့ တငလြိုကပြှီး ဂွင်းထုသလို လကဖြှင့ြ လုပပြေးလိုကသ်ည်။

ဝင့ဝြါမှာ လီးကိုကိုငမြိပြီး လီး၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ဓာတလြိုကသ်လိုပင် ခံစားရလိုကသ်ည်။ လီး၏ ပူနှေးသော အရသာကိုလည်း သိသှားခွသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ လီးကိုငမြိရင်း စိတပြါလာကာ ရဲမာနပြှသကဲ့သို့ပင် ဂွင်းတိုကပြေးလသည်ေ။

ရဲမာနလြည်း ဝင့ဝြါဖီလ်း အမှင့်ဆုံးနီးပါး ရောကရြှိလာစရနေအြတွကြ ပေါငကြှားထဲဝငကြာ ဝင့ဝြါပိပိကို ယကလြိုကသ်ည်။

“ပလပ်..ပလပ်..”

“အာ့.. အင့ြ.. ဟင့ြ.. အင့ြ.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. အာ့ ရှီးး ရှီးး”

ဖငကြို အပေါကြိုမှောကတ်ငပြှီး အဖုတကြို ပါးစပတ်ဈခုလုံးဝငအြောင် ငုံလိုကပြှီး လွှာနှင့ြ ထိုးလိုကရြာ

“ပြှတ်..ပလပ်..ပလပ်”

“ရှီးးး အာ့.. အိုးးးးး”

ဝင့ဝြါမှာ အရှငလြတလြတ် သတိမေ့မတတ် ကောင်းသညကြို တွေ့ရပြနသ်ဖြင့ြ အောည်ည်းမိသည်။ ရဲမာနလြည်း ဖငကြို အပေါကြိုမှောကပြဈပြီး အဖုတကြိုယကရြာ ပန်းရောငသ်န်းနသေော စအိုဝစူစူလေးကို မှငရြသဖြင့ြ ယကခြငွလြာသဖြင့ြ ယကလြိုကသ်ည်။

“ပလပ်..ပလပ်…..”

“အိုးးး အားး လားး လားးးး အီးး”

ဝင့ဝြါတဈယောကြ တီကောငဆြားပကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သှားပြီး အဖုတထြဲမှ အရညကြှညမြွား စီးထွကလြာသည်။ ရဲမာနလြည်း တဏှာစိတပြှင်းပြစွာ ဝင့ဝြါစအိုအား စုပလြိုကြ ယကလြိုကြ လုပလြိုကလြသည်ေ။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပလပ်..ပလပ်”

“အီး.. ဟီးးး ဟီးးးး အာ့.. အင်းး ဟင်းးး”

အတွေ့အကြုံမရှိသော ဝင့ဝြါမှာ ပြီးချင်လြာလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ဖငကြို ယကစြုပန်ရောမှ ကာမခလုတ်၏ ဗဟိုခကြမြဖြစ်သော အစေ့ခွှနကြလေးကို အားပါးတရ စုပဆြှဲလိုကသ်ည်။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အာ့.. ရှီးး အာ့ ရှီး အိုး.. အားးးး ဟားးး အားးး ရှီး”

ဝင့ဝြါမှာ အစေ့ကို အစုပဆြှဲခံလိုကရြသဖြင့ြ တကိုယလြုံးရှိ အကြောအခွငမြွား ပြင့ထြှကသ်ှားသလို ခံစားရင်း ပထမအကြိမ် ပြီးဆုံးသှားရတော့သည်။

ရဲမာနလြည်း မိမိဆကဆြံဖကြ ပြီးဆုံးသှားကြောင်း သိရ၍ အိပန်သေော ဝင့ဝြါအပေါခြှကာ မိမိလီးအား ဝင့ဝြါပါးစပပြေါကကြိုသှား၍ ထိုးရာ ဝင့ဝြါလည်း ပါးစပကြို ဟပေးရသည်။ လွှာဖြားလေးနှင့ြ လီးအား ထိုးကြည့်ပြှီး အရသာခံကြည့်ရြာ ငံပြပြသော အရညကြှည် အရသာကို ပထမခံစားမိပြီ အရသာမှာလည်း မဆိုး၍ စုပပြေးလသည်ေ။ လီးနှင့လြွှာ ထိတွေ့သော အရသာမှာ ကောင်းသဖြင့ြ စုပပြေးပြီး စုပပြေးချင်လြာသည်။

ဝင့ဝြါလည်း လီးအပေါကကြလေးကို လွှာနှင့ထြိုးသှင်းရာ ရဲမာနမြှာ စအိုကြောတင်းသညအြထိ ခံစားရပြီး ပြီးချင်လြာသဖြင့ြ လီးစုပခြံခွင်းကို ရပပြဈလိုကရြသည်။ ရဲမာနမြှာ လီးစုပခြံခွင်းကို ရပလြိုကပြှီး သကသ်ကသ်ာသာနှင့ြ လိုးနိုငရြနအြတွကြ ဝင့ဝြါအား ကုတငပြေါတ်ှင် ကနလြန့ပြှငလြိုကကြာ သူက အောကကြနေ မတတ်တလြိုးနိုငရြနအြတွကြ စီမံလိုကသ်ည်။

အရပရြှညသ်ူ ဖြစ်သည့အြတွကြ ဝင့ဝြါခါးအောကြ ခေါင်းအုံးခုခံပြီး ဝင့ဝြါခွနှစ်ေချောင်းအားပူးပြီး မိုးပေါမြှှောကတ်ငလြိုကရြာ မို့ဖောင်းနသေော ဝင့ဝြါ၏ပိပိမှာ နှုတခြမ်းသား ပြူးထွကလြာလသည်ေ။ လီးကို ပိပိထဲသှင်းကာ ဝင့ဝြါဒူးနရောအား လကန်ှင့ပျိုကပြှီး ထည့လြိုကသ်ည်။

“ပြှတ်”

“အိုး အာ့”

“ဇွိ.. ဗစြျ.. ဗစြျ.. ဘှတ်.. ဖတ်.. ဖတ်”

“အင့ျ.. အင်းး ဟင်းးး အင်းး”

ပေါငန်ှဈလုံးကိုပူးပြီး စေ့ထားသညဖြစ်၍ လီးမှာ ကြပတ်ည်းစွာ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ အရညတ်ှထွကေပြှီး ချောနသေောလြည်း လီးမှာ ကြပသ်ည့အြတွကြ ဝင့ဝြါရော ရဲမာနပြါ နာကငွရြလသည်ေ။ ရဲမာနကြ မိမိတောငကြွိန်းသှားတာ ခံရသည့ဆြောဆြိုလွှင် ပိုနာမညဖြစ်၍ ပေါငကြို ပြနကြားပြီး နို့ကိုစို့၍ လိုးလိုကသ်ည်။

“ဇွပ်.. ဗစြျ.. ဗစြျ.. ဘှတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ဖတ်”

“အင့ျ အိုး အား အင်းး အင်းး ဟင့ျ”

ဝင့ဝြါလည်း အခုမှ နာကငွမြှု သကသ်ာသှားပြီး အရသာတွေ့တော့သဖြင့ြ အောည်ည်းလသည်ေ။

“ဇွပ် ဖတ်….ဖတ်..ဘှတ်..ဘှတ်”

“အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ အိ အာ့ အင်း”

ရဲမာနမြှာ ယခုလိုပုံစံမှာ အဆုံးထိဝငသ်ဖြင့ြ အားရလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာလည်း မိမိပိပိနှုတခြမ်းသားများ လိပဝြငလြာသလားဟုပင် ခံစားရပြီး လီးတဈခကြဝြငတ်ိုင်း ထွကတ်ိုင်းမှာ အဖုတထြဲက ကငွကြနဲ ကငွကြနဲ ခံစားရလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း အရမ်းကို ဇိမရြှိပြီး ဒူးမညောင်းပဲ လိုးရသဖြင့ြ ကြာကြာလိုးနိုငလြသည်ေ။ တဖြေးဖြေးနှင့ြ လီးအဝငအြထွကြ ချောလာသလို ဥရိုကသ်ံလည်း တဖြေးဖြေး ဆူညံလာသည်။ ဝင့ဝြါမှာ မိမိဖငကြို ဥဖြင့ရြိုကမြိကာ ဖီလ်းတဈမွိုးအဖြစ် ခံစားရပြီး ပို၍ဖီလငတ်ကလြာကာ ပိုပြီး အောဟြဈညည်းလသည်ေ။

“ဘှတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ဖန်း.. ဖန်းး ဖန်းး”

“အား ရှီးး အားး အားး ရှီးးး ရှီးးး”

လီးအဝငအြထွကမြှနလြေ ဖီလ်းပိုရှိလဖြစ်ေသော ဝင့ဝြါမှာ ပြီးချင်သ်လို ဖြစ်လာသည်။

“ဇွိ..ဗစြျ..ဗစြျ…ဘှတ်..ဖတ်..ဖန်းးဖန်းးး”

“အာ့.. ရှီးး…..ရှီးး အားးးးး အိုးး အား ရှီး”

ရဲမာနလြည်း ဆောကြ ပြီးတော့မညမြှန်းသိ၍ ပိုပြီးမှနလြိုကသ်ည်။ လိုးခွိန် ဆယမြိနဈခန့တ်ှင် ဝင့ဝြါလည်း တဈကိုယလြုံး တုနလြာကာ ပြီးသှားလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ဆောပြှီးသှားသည့အြတွကြ အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ ငါးမိနဈခန့ြ မှနမြှနလြိုးလိုကရြာ ရဲမာနလြည်း ပြီးသှားပြီး သုတရြညမြွားအား ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။ သုတရြညမြွားမှာ များလှပြီး အရှိနပြှင်းစွာ ဝငသ်ှားရာ ရဲမာနလြည်း အားရကြနပေသ်ှားသည်။

ရဲမာနသ်ည် ပြီးသှားသောလြည်း လီးကို ပြနမြထုတပြဲ နို့ကို အမောဖြေ စို့လသည်ေ။ ဝင့ဝြါသည် မိမိပိပိထဲသို့ သုတရြညမြွား ပန်းထွကသ်ှားသောအခါ အားရကြနပေသ်လို ဖြစ်မိသည်။ လီးမခွှတပြဲ နို့စို့နသေောကြောင့ြ နောကတ်ဈကြိမ် ထပလြိုးဦးမညကြို ရိပမြိလသည်ေ။ မနေ့က အလိုးခံရသညမြှာ နာကငွသ်ောလြည်း ယနေ့မှာမူ နာကငွမြှုမရှိပဲ အရသာရှိလှသညကြိုလည်း သတိထားမိသည်။

ဝင့ဝြါမှာ ပြီးသှားသောလြည်း အလိုးခံရသညမြှာ ကောင်းမှနသ်ောကြောင့ြ နောကတ်ဈကြိမ် အလိုးထပခြံရန် ဆန်ဒပြင်းပြလာလသည်ေ။ ဆန်ဒပြင်းပြသလို ကာမစိတမြှာလည်း ကြှတကလြာလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ မိမိအဖုတထြဲ လီးသှင်းပြီး နို့ကိုအစို့ခံရသဖြင့ြ ကာမစိတတ်ို့တဖန် နိုးကြားလာလသည်ေ။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အင့ျ..ဟင့ျ..အင့ျ..အာ့ဟင်းးးးးး”

ဆောတ်ော့ ထပထြလာပြနပြှီဟု ရဲမာနမြှာ တွေးမိလသည်ေ။ နို့ကို ဘယည်ာစို့ပြီး သှားလေးနှင့ြ မနာကငွအြောင် အသာလေးကိုကဆြှဲလိုကြ၊ နို့အုံကြီးတဈခုလုံးကို ဆှဲစုပလြိုကြ၊ လွှာဖြားဖြင့ြ နို့သီးခေါင်းရှိရာလေးကို ကလောလြိုကန်ှင့ြ လုပလြရော နို့သီးခေါင်းမှာ ခွှနထြှကလြာသည်။ ပန်းရောငသ်န်းသော နို့မှာ ရဲမာနလြကခြကြကြှောင့ြ နီရဲလာလသည်ေ။

ရဲမာနလြီးမှာလည်း တဖြေးဖြေး မာလာပြနသ်ည်။ ရဲမာနမြှာ ကနွြးမာသနစြှမ်းသော လူငယဖြစ်သည့အြပြင် ကာမအားတိုးဆေးများ သောကသ်ုံးထားရသဖြင့ြ အခွိနတ်ိုအတွင်း လီးမှာ မာတောငလြာလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း တောငလြာသောလီးအား ဆှဲမထုတပြဲ တဖြေးဖြေးချင်ြး အသှင်းအထုတလြုပကြာ နို့အား စို့ပေးလိုကသ်ည်။

“ဘှတ်.. ဗစြျ.. ဗစြျ ဘှတ် ဖတ် ဖတ်.. ဖတ်”

“အင့ျ ဟင့ျ ဟင်းးး အင်းး”

ဝင့ဝြါလည်း လီးမှာ မာလာပြနပြှီဆိုတာ သိရပြီး တဖြေးဖြေး ညောင့လြိုးလာသောကြောင့ြ ကာမမီးအလွှံမှာ တရှိနတ်ညီးညီး တောကလြောကလြာပြနသ်ည်။ ရဲမာနလြည်း ငါးမိနဈခန့ြ လိုးပြီးသောအခါ လီးကိုဆှဲထုတပြှီး ဆောကြို မှောကခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ဆောခြှထေောကအြား အောကသ်ို့ ဆှဲခပြှီး ကုတငပြေါတ်ှင် ဗိုကအြောကြ ခေါင်းအုံးခံပြီး ကုန်းစကော နောကကြနလေိုးရန် ကြံရှယလြသည်ေ။

ဝင့ဝြါလည်း ဤနည်းကို အပြာကားတွင် မှငဖြူးလသည်ေ။ ရဲမာနမြှာ ဆောအြား ကာမစိတတ်ကလြာစရန်ေ နိုးဆှထားပြီး ဖြစ်သောလြည်း နောကမြှ တငပြါးလေးနှစ်လုံးကို အသာအယာ ပြတသ်ပပြေးလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ တငသ်ားအား အကိုငအြတွယခြံရယုံနှင့ြ ကြကသ်ီးနှေး တဖြန်းဖြန်းထလာသည်။ ကြောပြငတ်လွောကြ လွှာဖြားနှင့ြ ပြတယ်ကသ်ှားပြီး လညပြင်းနရောအား အသာလေး ဖြဖြနမ်းရှုပပြေးရာ ဝင့ဝြါမှာ ယားသလို ခံစားရလသည်ေ။

ရဲမာနမြှာ ဆောဂြုတသ်ားလေးကို ဖြဖြလေး ကိုကခြဲပေးပြီး ပုခုံးသားနှစ်ဖကအြားလည်း မနာမကငွစြဘေဲ ကိုကခြဲလိုကစြဉြ ရဲမာနလြီးမှာ ဝင့ဝြါဖငသ်ားအပေါကြို လှှတိုကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နသဖြေင့ြ ဝင့ဝြါစိတထြဲမှာ လိုးရငလြည်း မှနမြှနလြိုးပါတော့ဟု လီးကို တောင့တ်ာလာလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း လီးကို ပိပိအတွင်း ဖြေးညင်းစွာ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။

“ပလှတ်..ဗစြျ..ဖစြျ..ဗစြျ”

“အာ့…. အားလားး လားးး”

လီးမှာ အဆုံးထိရောကလြာသောအခါ ဝင့ဝြါမှာ အနည်းငယ် အောင့သ်ှားလသည်ေ။ ကုန်းပြီးခံရခွင်းမှာ ပကလြကခြံရဖြင်းနှင့ြ မတူပေ။ ရဲမာနကြ အပေါစြီးက စိုကလြိုးနသလေိုဖြစ်ပြီး ဂွီစပေါ့ကို ထိမိနသလေို ဖြစ်နသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ကုန်းလိုးသောအခါမှ ပိပိအတွင်းရှိ အပေါပျိုင်း တဈလကမြခွဲခန့န်ရောတွင် တင်းပြီးညှဈနသေောကြောင့ြ အလှနကြှပတ်ည်းနသညေကြို သိရလသည်ေ။ ဒဈကြီး ပြနဆြှဲထုတခြွိနတ်ှင် အလှနပြင် သိသာပြီး တင်းမာနသည်ေ။ အားနှင့ဆြောင့ထြည့ရြာ ဝင့ဝြါလည်း နာကငွပြှီး တငသ်ားကို လှုပရြမ်းမိလိုကလြသည်ေ။ တငသ်ားအနည်းငယ် ရမ်းသှားသဖြင့ြ ရဲမာနလြည်း သတိထားမိလသည်ေ။ ရဲမာန်းလည်း ဆောြ၏ခါးသိမလြေးနရောကို ကိုငပြှီး တဈခကြခြငွြး ဆောင့လြသည်ေ။

“ဘှတ်…ဖတ်..ဖတ်..ဇွပ် .ဖတ်”

“အိ.. အာ့.. အိုးး အားး အင်း ဟင်းး အင့ျ”

ပိပိအတွင်း လီးဝငသ်ံနှင့်အတူ ပေါငသ်ားကို ဥရိုကသ်ံများ ထွကလြာသည်။ ဝင့ဝြါမှာ ပထမ ကုန်းပြီးစလိုးစဉြ နာသောလြည်း တငသ်ားမနည်းရပ်၍ ပုံစံကအွောင် လုပလြိုကသ်ညမြို့ မနာမကငွတ်ော့ပဲ ဖီလ်းတွေ ဖြစ်လာသည်။ ရဲမာနမြှာလည်း နောကမြှ ကုန်းလုပရြသဖြင့ြ အဖုတအြတွင်း လီးဝငန်သညေကြို ကြကကြှကကြှင်းကြင်း မှငရြလသည်ေ။ လီးဝငသ်ှားတိုင်း အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများ လိပဝြငသ်ှားတာကိုကြည့်ပြှီး အားရကာ အလှနစြိတတ်ကကြှှလာသည်။

“ဇွပ်..ဘှတ်..ဘှတ်..ဘှတ်..ဗစြျ..ဖတ်..ဖတ်”

“အင့ျ..ဟင့ျ..အင့ျ..အင့ျ

လိုးခွိန် ဆယမြိနဈခန့ကြှာသောြ ပိပိအတွင်း ညှဈသလိုခံစားနရပြေီး စအိုဝမှာလည်း ရှုံ့ပြရှုံ့ပြ ဖြစ်လာသည်။ ဆောြ နောကတ်ဈကြိမ် ပြီးတော့မညမြှန်း ရဲမာနရြိပမြိကာ အရှိနကြိုမှှင့ြ၍ လိုးလသည်ေ။

“ဘှတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖန်း..ဖန်း..ဖန်းးး”

“အာ့ ရှီးရှီး.. အာ.. အိုးး အားးး အားး”

“ဖြတ်..ဗစြျ..ဗစြျ…ဘှတ် ဖန်းးး ဖန်းး ဖတ်.. ဖတ်”

“အာ့ ရှီးး အိုးးး အားး အားးးး ရှီးး အားး”

ဝင့ဝြါ ပြီးသှားလသည်ေ။ ဆောကြိုပြီးအောင် လိုးရင်းက ရဲမာနလြည်း ပြီးတော့မညဖြစ်ပြီး အားပါပါနှင့ြ လိုးပစ်လိုကပြှီး လီးကို တဆုံးထိသှင်းကာ သုတရြညမြွားကို ပန်းထည့လြိုကသ်ည်။ သုတရြညမြွားမှာ များပြားသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ သုတရြညပြန်းသည့ြ အရှိနကြို ခန့မြှန်းမိပြီး တောတ်ောသ်ုတပြေါသည့လြူပဲ ဟု စိတထြဲမှ ပြောမိသည်။

ရဲမာနမြှာ ဆောအြား ကိုယဝြနရြအောင် လုပပြေးရမည် ဖြစ်သည့အြတွကြ လီးမနှုတသ်ေးပဲ ဆောပြုခုံးသားကို သှားဖြင့ြ မနာကငွခြဲကာ ဇိမယ်ူလိုကပြှီး ငါးမိနဈလောကကြှာမှ ထရပကြာ ဆောကြို ကုတငပြေါြ မတငပြေးလိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါလည်း နှစ်ကြိမတ်ိတိ အလိုးခံရသည့အြတွကြ စိတကြွနပေသ်ှားလသည်ေ။ လူမှာလည်း နှမ်းသှားကာ ဒူးများပင် ဆတဆြတတ်ုနသ်ှားသည့အြတွကြ စောငကြိုလှှမ်းခွုံကာ ခဏမွှ လှဲလိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါမှာ ဒူးတုနရြငမြောခွင်းကို ခဏအနားယူနစဉြေ မိမိအား လိုးသှားသူမှာ အပြငသ်ို့ ထွကခြှာသှားပြီး တံခါးပိတသ်ှားသဖြင့် အဝတအြစားများဝတကြာ မကြန်ှာဖုံးခွှတရြန် ဦးအောငမြင်းအား စာင့မြွှောန်ရတေော့သည်။

ဦးအောငမြင်းလည်း ရဲမာနအြား ဟိုတယပြှနခြိုင်းကာ အားမှေးနရန်ေ မှာကြားလိုကသ်ည်။ ရဲမာနလြည်း နှစ်ကြိမတ်ိုင် ကောင်းကောင်းလိုးရသဖြင့ြ ကြနပေမြိသည်။

ဦးအောငမြင်း အခန်းတံခါးခေါကကြာ ဝငလြာပြီး ဝင့ဝြါအား မကြန်ှာဖုံးများ ခွှတပြေးကာ အေးအေးဆေးဆေး နားနရနေန်ှင့ြ အားဆေးများတိုကကြာ ပြနသ်ှားလသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာ အိပရြာပေါြ
အိပပြှီး စဉြးစားမိသည်။

“အင်း.. ငါတော့ တောတ်ောထြူးဆန်းတယ်။ သူစိမ်းယောကြွားလီးကို စုပရြမယလြို့ မထငထြားမိဘူး။ တွေးကြည့်ရြင် ရှံစရာ။ ဒါပမယေ့ြ အဲဒီအခွိနတ်ုန်းက ငါမရှံဘဲ သူ့ဆီကထွကတ်ဲ့ အရညတ်ှတေောင် မှုခမွိတယ်။ ဟီး…. ရှကလြိုကတ်ာ။ စုပရြတာတောင် သိပအြားမရသလိုပဲ။ နောကတ်ဈခါ ဘယလြိုစုပပြေးရမယ် မသိဘူး” ဟု တွေးရင်း အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။

ဦးအောငမြင်းလည်း အိမပြှနရြင်း နောကန်ှဈရကလြောကန်ားပြီး ရဲမာနကြို အားမှေးခိုင်းရမယ်။ နေ့တိုင်းဆို ရဲမာနသ်ုတ် အားနည်းလာမှာ။ လူငယဆြိုတော့ အားပြည့မြှနမြယ်။ ဝင့ဝြါလည်း နေ့တိုင်းဆိုရင် စိတပြါတော့မှာ မဟုတဘြူး။ သူစိတပြါအောင် ဒီကြားထဲ ဆေးနည်းနည်း ပိုထည့ရြမယလြို့ တွေးလိုကပြှီး ရဲမာနကြို ဖုန်းဆကလြိုကသ်ည်။

“ဟဲလို”

“ဟုတကြဲ့ ဦး”
”
တို့နှစ်ရကလြောကြ နားမယကြှာ”

ရဲမာနလြည်း စိတပြကြသ်ှားပြီး

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦး”

“မင်းလိုးခကြကြ ပြင်းတယလြေ။ သူလည်း ခဏတော့ ပြန်ဦးမှာပေါ့။ မင်းသာ အားဖြည့ထြား”

“ဟုတကြဲ့ ဦး”

“မင်း ဒိနခြဉွလြေးဘာလေး သောကြဦး”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦး”

“မင်းမကြားဖူးဘူးထငတ်ယ်။ ဒိနခြဉွသ်ောကရြင် ဒုတကြိုထွားစတယ်ေ။ သုတကြို ပြားစတယ်ေ။ အဖုတကြို ယားစတယ်ေ ဆိုတာလေ။ ဟားးး.. ဟားးး.. ဟားးး”

“ဟား.. ဦးကလည်း ပြောတော့မယ်”

“တကယပြှောတာဟ”

“ဒါဆိုလည်း ကနွောသ်ောကမြယဗြွာ”

“အောြ.. အေး.. အေး.. ဒါဆို ဖုန်းခလွိုကမြယ်”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဦး”

ရဲမာနမြှာ တဈနေ့လုံးနားနရေ၍ ပငွြးရိလာသည်။ မထူးဘူးဆိုပြီး အပြငကြို လွှောကသ်ှားပြီး အစားအသောကမြွားစား၍ ဟိုတယဘြကကြို ပြနလြာသည်။ Super Market ဘကသ်ို့သှား၍ ဒိနခြဉွမြွား ဝယလြာပြီး စားသောကလြိုကပြှီး တဈနေ့ခင်းလုံး အိပပြဈလိုကသ်ည်။ ညနကမွှေ ဘီယာလေးသောကြ အမှည်းလေးစားကာ အပြာကားများ ထိုငကြှည့န်လေိုကသ်ည်။

ဒီလိုနှင့ြ တဈရကပြှီး တဈရကြ ဖြတသ်န်းရသည်။ အားဆေးများ မနကတ်ဈလုံး ညတဈလုံး သောကပြှီး အားမှေးနသည်ေ့ နှစ်ရကမြှောကတ်ှင် စိတကြ မှောဘြီသို့သာ ရောကန်လတေေော့သည်။

ဝင့ဝြါမှာ ပထမရကြ၌ သိပပြှီးမထူးခွားသောလြည်း ဒုတိယရကမြှာ စိတကြ အလိုလို တောင့တ်လာသည်။ စိတထြဲမှာ လာနိုးလာနိုးပင် မွှောလြာသည်။ အရသာသိပြီး လူများအတိုင်း ထိုအရသာကိုပင် တောင့တ်လာသည်။ စားသညပြင် စားနရသေညဟြု မထငပြဲ အိပရြသညလြည်း တဈခုခုပဲ လိုနသလေို ထငလြာသည်။ ညအိပလြွှငပြင် ထိုလီးကို အိပမြကမြွားပင် မကလြာသည်။ ထိုမွှလောကြ တောင့တ်မိခွင်းကို မိမိဘာသာပင် ရယမြိသည်။

သုံးရကမြှောကန်ေ့ နေ့လညရြောကတ်ော့ ဦးအောငမြင်း ရောကရြှိလာပြီး ဝင့ဝြါကို အဆငသ်င့လြုပထြားရန် ပြောသည့အြခါ ဝင့ဝြါလည်း စိတထြဲမှာ ပြောသ်ှားမိသည်။ ထိုနေ့ကလည်း ဦးအောငမြင်းက စကားပြောပြီး ဝိုငမြွားတိုကသ်ဖြင့ြ သောကလြိုကသ်ည်။ ဦးအောငမြင်းမှာ အိမထြောငသ်ည် ဖြစ်သောကြောင့ြ ဝင့ဝြါအား ဆေးခန်းပြစဉကြတည်းက ဝင့ဝြါ ဓမျမတာလာရကကြို သိရှိပြီးဖြစ်၍ ရကတ်ှကခြကြန်သည်ေ။ ဝင့ဝြါးခေါလြာသောရကမြှာ ဝင့ဝြါဓမျမတာလာပြီး ဆယ့န်ှဈရကမြှောကဖြစ်ပြီး ယခု တဈပတလြုံးလုပလြွှင် ဝင့ဝြါ ကိုယဝြနရြနိုငကြှောင်း သိလသည်ေ။

ယခုလည်း ရဲမာနအြား အနားပေးကာ သုတမြွားများ ထွကန်ိုငရြန် အစားအသောကမြွား စီစဉထြားပြီးဖြစ်သည်။ ရဲမာန် ရောကတ်ော့မညကြိုသိပြီး ဝင့ဝြါအား အိပခြန်းထဲသို့ခေါကြာ မကြန်ှာဖုံးများ တပဆြငလြိုကပြှီး အိပရြာထဲမှ စောင့စြသည်ေ။ ဝင့ဝြါမှာလည်း အရငလြို မဟုတတ်ော့ပဲ မွှောတ်ဲ့သူ ရောကရြှိတော့မညဖြစ်၍ ပြောန်ရှောသည်။

ဦးအောငမြင်း ရဲမာနအြား မကြန်ှာဖုံးတပပြေးပြီး အိပခြန်းအတွင်း လှှတလြိုကသ်ည်။ ရဲမာနလြည်း အခန်းထဲ ဝငလြိုကရြာ ဝင့ဝြါမှငပြှီးနောကြ ဝင့ဝြါလည်း အဝတအြစားများကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါ အဝတအြစားခွှတသ်ောြ ရဲမာနလြည်း ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ဝင့ဝြါအနားသှား၍ ဝင့ဝြါအား လီးစုပစြသည်ေ။ ဝင့ဝြါလည်း လီးကို သသခွေောခွာ စုပလြိုကပြှီး ဒဈကို လွှာနှင့ြ ယကပြေးလိုကသ်ည်။ လီးအပေါကအြား လွှာနှင့ထြိုးပေးပြီး ဂွေးဥလေးကိုပါ ညငသ်ာစွာ ကိုငပြေးလိုကသ်ေးသည်။

ရဲမာနလြည်း မနနေိုငလြောကအြောင် လီးတောငလြာလသည်ေ။ အကြောများ ထောငထြလာပြီး လီးမှာ ခကြန်ားကပပြှီး နတေော့သည်။ ရဲမာနလြည်း စိတမြှာ ပေါကကြှဲမတတ် ဖြစ်လာကာ ဆောကြို မှုတပြေးဦးမယဆြိုပြီး ဝင့ဝြါအား ကုတငပြေါြ ကန့လြန့အြိပစြကော သူက ကုတငအြောကမြှနေ၍ ကုန်း၍ အစေ့ကို စုပပြဈလိုကသ်ည်။

“ပြှတ်..ပြှတ်..ပြှတ်”

“အိုး…..အာ့…အားးး”

ဝင့ဝြါလည်း စိတထြဲ ပေါကထြှကလြောကအြောင် ကောင်းလှသဖြင့ြ အောဟြဈညည်းညူမိသည်။ ရဲမာနမြှာ လွှာကို အပြားလိုကဆြှဲပြီး ဖငမြှစ၍ ယကပြဈလိုကသ်ည်။ ပေါငကြိုဖြဲကားယကရြာ ထိမိလှန်းသဖြင့ြ ဝင့ဝြါမှာ အိပရြာခင်းအား ဆှဲဆုပကြိုငပြှီး ခါးပါကြှတကလြာသည်။

“ပလပ်…ပလပ်..ပလပ်”

“အာ့.. ဟားး ဟားးး အာ့ ရှီးး ရှီးး”

ရဲမာနလြည်း စိတထြနသေူပီပီ အဖုတအြကြဲကြား လွှာဝငန်ိုငသ်မွှ ဝငအြောငလြုပပြှီး အစေ့ကို ကလောထြုတလြိုကရြာ ဝင့ဝြါတဈယောကြ ငါးပြမေ ပြာလူးသကဲ့သို့ ထွန့ထြှန့်လူးသှားလသည်ေ။

ရဲမာနလြည်း ခေါင်းအုံးတဈလုံးယူပြီး ဝင့ဝြါခါးအောကခြုကာ ကုတငအြောကမြှပင် နို့စို့ရင်း လိုးလသည်ေ။ ဖီလ်းတကန်သေော ဝင့ဝြါမှာ လီးဝငကြတည်းက အောည်ည်းလသည်ေ။

“ဇွိ..ဗစြျ..ဗစြျ.. ဘှတ် ဖတ် ဖတ်.. ဖတ်….”

“အာ့.. အား အင်းး ဟင်းးး အာ့”

ရဲမာနလြည်း နို့စို့ရင်း မှနမြှနပြင် လိုးလိုကသ်ည်၊၊

“စွပ်.. ဖတ်.. ဘှတ်.. ဖန်းဖန်းး”

“အားး အာ့ အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ.. အင့ျ”

ဆယမြိနဈခန့အြတွင်း ဝင့ဝြါရော ရဲမာနပြါ ပျိုငတ်ူပင် ပြီးသှားခွသည်ေ။ ဒီအကြိမထြှကသ်ော သုတရြညမြှာ တောတ်ောပြင် များလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း လီးကို ဆှဲမထုတပြဲ ဝင့ဝြါနို့ကိုသာ တဈလှည့စြီ စို့နလေိုကသ်ည်။ ငါးမိနဈခန့ကြှာမှ အမောပြသှေားကာ လီးကိုနှုတပြှီး ဝင့ဝြါပါးစပထြဲထည့ရြာ ဝင့ဝြါမှာ သုတန်ံ့ကြောင့ြ မစုပသ်ေးပဲ အနားတွငရြှိသော တဈရှူးယူပြီး သုတကြာ စုပပြေးလိုကသ်ည်။

ဝင့ဝြါ၏ အာငှေ့ဓာတရြသော ရဲမာနလြီးမှာ ထပပြှီးတောငလြာသည်။ ရဲမာနလြည်း အမောပြသှေားပြီဖြစ်၍ ဝင့ဝြါးအား ကုတငပြေါတ်ှင် ကုန်းပေးရနအြတွကြ ပြငဆြငရြသည်။ ဝင့ဝြါလည်း ကုတငပြေါတ်ှင် လေးဘကထြောကပြှီး ကုန်းပေးလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ဝင့ဝြါကုတငပြေါြ ကုန်းခိုင်းရာမှ အဖုတပြှူးပြူးလေးနှင့ြ စူပြပြ စအိုဝကိုမှင်၍ တဈခကြန်ှဈခကြခြန့ြ ယကလြိုကပြှီး အဖုတထြဲ လီးသှင်း၍ လိုးလိုကသ်ည်။

“ဇွိ….ဘှတ်..ဘှတ်…..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်”

“အာ့.. အင့ျ.. ဟင့ျ.. အင့ျ..”

ရဲမာနမြှာ ဒူးထောကလြိုးရသညကြို အားမရပဲ ပုခုံးကို ဆှဲကိုငပြှီး တဈခကြခြငွြး ဆောင့လြိုကြ မှနမြှနလြိုးလိုကန်ှင့ြ ဆောအြရသာရှိစရန်ေ လုပလြသည်ေ။

“ဘှတ်.. ဗစြျ.. ဖြတ်.. ဖတ်… ဖတ်.. ဖန်းဖန်း”

“အာ့ အင့ြ အိုး အားး ကောင်းလိုကတ်ာ”

ရဲမာနမြှာ နို့ကိုကိုငပြှီး အခကြန်ှဈရာခန့ြ ဆောင့လြိုကရြာ ဝင့ဝြါလည်း ဖငမြွားပင် အောင့လြာသည်။

“ဇွိ…ဗှကျ ဘှတ်…ဖတ်..ဖတ်..ဖန်းဖန်းးးးဖန်း”

“အိုး အာ့ အင့ျ ရှီးး ရှီးး”

ရဲမာနလြည်း ကုန်းပြီးလိုးရာမှ ခါးညောင်းလာသဖြင့ြ ခါးဆန့ပြှီးလိုးရာ ဝင့ဝြါစအိုဝမှာ ရှုံ့လိုကပြှလိုကြ ဖြစ်နသဖြေင့ြ ဖငကြို လိုးချင်စြိတမြွားပင် ဖြစ်ပေါလြာသည်။ သို့သောြ ဦးအောငမြင်း မှာထားသညမြှာ ဆောအြား ကိုယဝြနရြစရန်ေ ဖြစ်သည့အြတွကြ ဖငကြို မလိုးဝံ့ခွေ။ ထို့ကြောင့ြ စိတဖြှရနေအြလို့ငှာ ဖငဝြကို တံတွေးထွေးပြီး လကမြကို သှင်းလိုကသ်ည်။

ဝင့ဝြါလည်း ဖငကြို တံတွေးထွေးကတည်းက လန့သ်ှားပြီး ဖငထြဲ လကဝြငလြာသဖြင့ြ လန့သ်ှားသည်။ သို့သောြ အဆုံးထိ ဝငမြလာ၍သာ တောသ်ေးသဖြင့ြ တဈခကြမြွှ နောကကြိုလှည့ကြှည့ပြှီး ခေါင်းခါပြလိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ရဲမာနမြှာ ဆကမြတိုးရဲပဲ လကမြကို ပြနန်ုတလြိုကရြသည်။ ဝင့ဝြါ ခါးသိမကြလေးအား ကိုင်၍ ရဲမာနမြှာ အားပါးတရ ဆောင့လြိုကသ်ည်။

“ဇွပ်…ဖတ်..ဘှတ်..ဘှတ်..ဖတ်..ဖတ်”

“အိုးး အင့ျ ဟင့ျ.. အား.. အင့ျ.. ဟင့ျ.. အာ့.. ရှီးး ရှီးး”

ရဲမာနဆြောင့ခြကြကြှောင့ြ ဝင့ဝြါလည်း ပြီးချင်လြာသလို ရဲမာနလြည်း ပြီးချင်သ်လို ဖြစ်လာသည်။ ရဲမာနလြည်း အားမလွှော့တော့ပဲ အားပါးတရ လိုးပစ်လိုကရြာ ဝင့ဝြါမှာ တအားအားအောြ၍ ပြီးသှားလသည်ေ။ ရဲမာနလြည်း ငါးမိနဈခန့ြ သုတထြိန်းပြီး ဆကလြုပလြိုကသ်ည်။

“ဘှတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်…”

“အင်း.. ဟင်းး ဟင်းးးးး အင့ျ ဟင်းးးး”

ရဲမာနမြှာ တောတ်ောလြည်း အားရသှားကာ သုတလြှှတလြိုကပြှီး ဝင့ဝြါကို ဖိတွန်းကာ အိပရြာပေါြ မှောကစြပြေီး အပေါကြနေ ဖိထားလိုကသ်ည်။ ငါးမိနဈခန့ထြားပြီးမှ အိပရြာကထကာ အဝတအြစားဝတလြကြြ အပြငကြို ထွကခြဲ့သည်။

ဒီလိုနှင့ြ နှစ်ရကဆြကတ်ိုကြ လိုးပြီး နှစ်ရကန်ားကာ လိုးလာခဲ့ရာ ဝင့ဝြါမှာ ဓမျမတာသှေး မပေါတ်ော့ပေ။ သို့သောြ ဝင့ဝြါမှာ တားဆေးထိုးသညဆြိုသော အသိဝငန်ေ၍ စိတမြပူခွေ။ ဒီကြားထဲ မောငဖြစ်သူ ရဲမာနအြား ရဲစခန်းတွင် အမှုပိတပြေး၍ ဝမ်းသာနတေော့သည်။

ဒီလိုနှင့ြ ဝင့ဝြါနဲ့ ရဲမာနမြှာ ကာမစပရြှကရြင်း တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ အလိုကသ်ိလာလသည်ေ။ တဈယောကအြကြိုကြ တဈယောကသ်ိကာ အဆငပြှပြေေ ဆကဆြံလာခဲ့ပြီး တဈခါတဈရံလည်း ဝင့ဝြါမှာ အပေါကြနပြေီး ဆကဆြံတတလြာသည်။

ရကတ်ှကြောလာပြီးနောကတ်ှင် တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ မကြန်ှာကို မှငဖြူးတွေ့ဖူးချင်လြာသည့ြ စိတကြ အမြဲလိုလို ဖြစ်လာလသည်ေ။ သို့သောလြည်း သော့ခတသ်ှားသည့အြတွကြ အခွင့မြသာခွေ။

ဒီလိုနှင့ြ တဈလပြည့ခြါနီး ရောကလြာခွိနမြှာ ဦးအောငမြင်းလည်း ပြငဆြငစြရများ ပြငဆြငလြိုကပြှီး ရဲမာနအြား

“ရဲမာနရြေ… ဒီနေ့ကတော့ နောကဆြုံးပဲ။ မင်း စိတကြှိုကသ်ာ လုပလြိုကပြါတော့”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဦး”

ဒီလိုနဲ့ ရဲမာနန်ှင့ြ ဝင့ဝြါတို့အား မကြန်ှာဖုံးစွပပြေးလိုကသ်ောလြည်း သော့ကို မခတပြေးလိုကတ်ော့ပေ။ ရဲမာနလြည်း သတိမထားမိသလို ဝင့ဝြါလည်း သတိမထားမိခွေ။ နှစ်ယောကစြလုံးမှာလည်း နောကဆြုံးနေ့ ဖြစ်သည့အြတွကြ ဝမ်းသာကြသည်။

ရဲမာနလြည်း နောကဆြုံးနေ့ဖြစ်၍ မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောလြိုကသ်ည်။ ဝင့ဝြါလည်း စိတကြှှနသဖြေင့ြ နှစ်ကြိမတ်ိုင် ပြီးသှားလသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းလည်း ရဲမာနတ်ို့ အိပခြန်းထဲ မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောန်စဉေမြှာ လကစြှဲလူမိုကမြွားကို ခေါထြားလသည်ေ။

ရဲမာနမြှာ နောကဆြုံးတွင် ဝင့ဝြါအား ကုန်း၍ဆောရြာတွင် သော့မခတထြားသညကြို တွေ့ရ၍ ပြီးမှသာ မကြန်ှာဖုံးအား ခွှတကြှည့မြည် ဆုံးဖြတပြှီး အားရအောင် လိုးလိုကပြှီး ပြီးသှားမှ မကြန်ှာဖုံးကို ခွှတလြိုကသ်ည်။

“ဟာ.. မမ”

“ဟင်.. နငဘြယသ်ူလဲ”

“မောငလြေး… ရဲမာနပြါ”

ဆိုပြီး မကြန်ှာဖုံးကို စမ်း၍ ခွှတလြိုကလြသည်ေ။

“ဟင်.. မောငလြေးရဲမာန်”

“ဟာ.. ဘယလြိုဖြစ်ရတာလဲ မမရယ်”

“အီး.. ဟီးးး ဟီးး… ရဲမာနရြယ်… ငါတို့ ခွေးလုံးလုံးဖြစ်ပြီ”

“မမ.. မမ… ဘယလြိုဖြစ်ရတာလဲဗွာ”

“အီး..ဟီးးးးဟီးးးး နငထြောငကြမွှာစိုးလို့ ငါ့မှာ.. အီး..ဟီးးဟီးးး ရှှတ်.. ဟင့ြ.. ဟင့ြ”

ဝင့ဝြါမှာ ငိုခလွိုကသ်ည်။

“ဟာ.. ဒီလိုဆို… ဟိုလူယုတမြာ ဦးအောငမြင်း အကြကခြွ စီစဉတ်ာပေါ့။ ငါလိုးမသားကြီး”

“ကဲ.. မမ.. အဝတအြစားတွေ ဝတလြိုကြ။ ငါ ဟိုလူယုတမြာကို သတမြယ်”

“အီး..ဟီးးးဟီးးး… မလုပပြါနဲ့ မောငလြေး”

ရဲမာနမြှာ ပုဆိုးကောကဝြတပြှီး အခန်းအပြငထြှကရြနပြှငရြာ ဝင့ဝြါမှာ ဆှဲထားလိုကရြသည်။ မောငလြေးကို ထောငမြကစွချင်ေပြါ။ ဝင့ဝြါလည်း အဝတအြစားဝတ်၍ မောငန်ှဈမနှစ်ယောကြ အပြငကြို ထွကလြိုကကြှရာ အိမရြှေ့ခန်းမှာ လူမိုကမြွား ခွံရံလကြြ ဦးအောငမြင်းအား တွေ့ရသည်။

ရဲမာနလြည်း စိတမြထိန်းနိုငပြဲ ဦးအောငမြင်းအား ထိုးကြိတရြင်း ပြေးလိုကရြာ ဦးအောငမြင်းတပည့မြွားက ရှေ့ကဦးစွာ ဟန့တ်ားတိုကခြိုကသ်ဖြင့ြ ရဲမာနမြှာ လူမိုကမြွား၏ ဖမ်းခွုပခြှင်းကို ခံလိုကရြသည်။

“ဒီမှာ ရဲမာန်…။ မင်းရှေ့ဆကတ်ိုးရင် မင်းတို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကလြုံးကို သတပြဈလိုကမြယ်။ ကြားလား… ဟားး ဟားးး ဟားးး”

“ခငမြွားကြီးကို ရဲတိုငမြှာ”

“ဘာလဲ မင်းအဈမကို မင်းလိုးတဲ့အကြောင်းနဲ့လား… ဟားး ဟားးး ဟားး…..။ မင်းရဲတိုငရြင်.. မင်းနဲ့ မင်းအဈမလိုးတဲ့ ဗီဒီယိုတွကေို အငတ်ာနကပြေါြ တငပြဈလိုကမြှာ။ မင်းလုပရြဲရင် လုပလြိုကပြါ”

“ခငမြွား လူယုတမြာကြီး”

“အေး.. ငါ မင်းအဈမကြောင့ြ လူယုတမြာ ဖြစ်သှားတာ… ဟားး ဟားးး ဟားး”

“ခငမြွား တဈနေ့တော့ တွေ့မယ်”

“ဟားးး ဟားးး ဟားးး မင်းသှားတော့ မဟုတရြင် မင်းအဈမရော မုဒိန်းကငွ့ပြှီး အသတခြံရတော့မယ်”

“ဟေ့ကောငတ်ှေ ဒီအကောငန်ဲ့ ကောငမြကို မောင်းထုတလြိုကတ်ော့။ ဟားးး ဟားးး ဟားးးးးးးးးးးးး”

ရဲမာနမြှာ အဈမဖြစ်သူလကကြိုဆှဲ၍ ခွံပြငကြို ထွကလြာခဲ့ရလသည်ေ။ ဝင့ဝြါနှင့ြ ရဲမာနတ်ို့ နှစ်ယောကသ်ား အိမကြိုပဲ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။ ဝင့ဝြါမှာ မောငန်ှမချင်ြး လုပရြကလြခွင်ေးဆိုပြီး ဦးအောငမြင်းကို အလှနဒြေါသထွကန်ခွေဲသည်။ လူပီသတဲ့ မောငန်ှမဖြစ်တဲ့အတွကြ အမှားကို ဆကပြှီး မမှားကြတော့ပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ ရဲမာနဟြာ ဦးအောငမြင်းကို လုံးဝမကြနပေတ်ဲ့အတွကြ လကစြားခွရန်ေ ကြံစညတ်ော့သည်။ အဈမကိုမှငတ်ိုင်း ဦးအောငမြင်းကို ဒေါသထွကရြတာဟာ ကဝဋေပြုဏျဏား အမာရှတမြှငတ်ိုင်း မဟောသ်ဓာအပေါမြှာ အခဲမကြသလေိုပါ။

ဒီလိုနဲ့ ဦးအောငမြင်းအကြောင်း စုံစမ်းတဲ့အခါ သားတဈယောကကြ ကြောင်းတကန်တေဲ့အရှယ်၊ သူနှင့ရြှယတ်ူဆိုတာ သိလိုကရြတဲ့အတွကြ ဦးအောငမြင်းတဈယောကြ အမြဲခံစားနရအေောင် စဉြးစားပြီး ဦးအောငမြင်းသားကို သတလြိုကပြှီး ရဲစခန်းမှာ ဖြောင့ခြကြပြေးလိုကတ်ော့သည်။

ဦးအောငမြင်း ဒေါသဟာ ငယထြိပအြထိ ရောကတ်ော့သည်။ အားလုံးကို လကတ်ုန့ပြှနရြန် ကြိုးစားဖို့ ဆုံဖြတထြားလိုကသ်ည်။ သားသဆေုံးပြီး ရကလြညရြောကတ်ဲ့အခါ မိဘလကထြကကြ ကိုးကြယခြဲ့တဲ့ တောမှီရဟန်းဟာ ဦးအောငမြင်းအိမကြို ကြှလာပြီး

“ဒကာကြီးအောငမြင်း”

“ဘုရား”

“မင်းမှာ ပရိဝဒမေီးတွေ တောကလြောကန်တယ်ေ ဒကာကြီး”

“မှနပြါတယ် ဘုရား”

“လောကမှာ လူတွဟော ကံရှိသလောကသ်ာ နရတေယ်”

“………..”

“ဒကာကြီး၊ ကံဆိုတာ လူလုပတ်ဲ့ အလုပပြဲ ဒကာကြီး”

“……………”

“မိမိပြုခဲ့ဖူးသော ကုသိုလ်၊ အကုသိုလကြို ပြောတာ ဒကာ”

“…………………”

“သံသရာမှာ နထေိုငသ်၍တော့ ဒီအကြိုး၊ ဒီအပြဈတွေ ခံရမှာပဲလေ။ ကိုယလြုပတ်ဲ့ဒဏြ ကိုယ့ထြံ ပြနလြာတတတ်ယ် ဒကာကြီး”

“အလို.. ဘုရား.. ဘုရားး”

“လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတွေ ဖုံးလှှမ်းရင် မိမိစိတကြို အဝဇျဇာတည်းဟူသော အမှောငစြိတတ်ှေ ဖုံးလှှမ်းနတတေတ်ယ်…။ အမှောငစြိတတ်ှေ ဖုံးလှှမ်းရင် ဘာကိုမှ မမှငန်ိုငတ်ော့ဘူး….။ သရငေလြည်း အပါယဘြုံမှာ ဖြစ်တတတ်ယ် ဒကာကြီး….။ အမှောငစြိတကြို အလင်းဆောငပြှီး သံသရာကောင်းကြိုးကို ဆောငရြှကရြတယ်…..။ ပြုလုပခြဲ့သော အကုသိုလတ်ှကေို မေ့လိုကရြတယ်…..။ ကောင်းမှုကုသိုလတ်ှကေို အဖနတ်လဲလဲ သတိရရမယ်…..။ မမေ့အောင် လုပရြသလို အမြဲကောင်းမှုကုသိုလတ်ှေ လုပန်ိုငအြောငလြည်း ကြိုးစားရမယ် ဒကာကြီး….”

“မှနပြါဘုရား”

“ရနကြို ရနခြငွြး တုန့ပြှနခြှင်းဟာ သံသရာတွေ ရှညစြတယ်ေ ဒကာကြီး။ ရနကြို ရနခြငွြးလည်း မတုန့ပြှနပြါနဲ့ ဒကာကြီး”

“တငပြါဘုရား၊ တပည့တ်ောြ မလုပတ်ော့ပါဘူး ဘုရား”

“အေး… ငါပြနကြှှတော့မယ်”

“တငပြါဘုရား”

ဦးအောငမြင်းမှာ စဉြးစားလေ မိမိအပြဈကို မှငလြေ ဖြစ်ကာ လူမိုကန်ောငတ် နောငမြှရ ရလသည်ေ။

ရဲမာနလြည်း လူသတမြှုနဲ့ ထောငခြုနှစ်နှစ် ကသွှားလသည်ေ။ ဦးအောငမြင်းလည်း ရိုကကြူးခဲ့သော ဗီဒီယိုဖိုငမြွားကို ဖကြသ်ိမ်းပစ်လိုကပြှီး ဝင့ဝြါအား သှားရောကတ်ောင်းပနကြာ မိမိအမှားကို သိပြီးဖြစ်၍ ခွင့လြှှတပြါရန် တောင်းပနသ်ဖြင့ြ ဝင့ဝြါလည်း ခွင့လြှှတရြသည်။

သို့သောြ ကံဆိုးမလေး ဝင့ဝြါမှာ ကိုယဝြနလြေးလအထိ ဖြစ်နလပြေေီ ဖြစ်သည့အြတွကြ ဝင့ဝြါအား စောင့ရြှောကပြါမညပြှောကာ မှေးလာသော ကလေးအား မှေးစားခွင့ြ တောင်းဆိုလသည်ေ။ ဝင့ဝြါလည်း ကလေးအား မပေးခွေ။ ထို့ကြောင့ြ ဦးအောငမြင်းသည် ဝင့ဝြါအား တောင်းပနကြာ ငှကပြေသ်ိန်းငါးရာ ပေးထားခဲ့သည်။

ဝင့ဝြါမှာလည်း အားကိုးရာမဲ့နရောမှ သူ့ကို အမှနတ်ကယ် ခစွမြှတန်ိုးသူတဈဦးနှင့ြ တွေ့ရာ လကထြပရြန် မောငဖြစ်သူရဲမာနအြား အကြိုးအကြောင်း ရှင်းပြရာ ရဲမာနလြည်း ဦးအောငမြင်းအပေါတ်ှင် ဒေါသစိတပြှပြေီး အဈမဖြစ်သူအား လကထြပရြန် သဘောတူလိုကလြသည်ေ။

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – အမညမြသိ