🏵️အခန်း ( ၁ )🏵️
“ဟဲ့ ဟဲ့ နင် တငမြောငလြတ် မို့လား”
အလုပကြ မိတဆြှတဈေယောကြ သူ့ အိမတ်ကမြင်ျဂလာ ဖိတတ်ာမို့ မသှားမဖြစ် သှားရင်း မမွှောလြင့်ဘဲ ကြောင်းတုန်းက နာမညကြို ခေါပြှီး မေးလိုကတ်ာကြောင့် အရငတ်ုန်းက သူငယခြငွြးမှန်း တန်းကနဲ သိလိုကသ်ည်။ လောလောဆယ် ဒီကလူတွကေ သူ့ကို မိုကကြယ် လို့ဘဲ သိကြတာကိုး။ ခေါတ်ဲ့သူကို လှမ်းကြည့်လိုကတ်ော့ တန်းကနဲ မှတမြိလိုကသ်ည်။ ပုံစံက ပြောင်းသှားပမေဲ့ ဒီအပြုံးနဲ့ ဒီအသံက အရငတ်ုန်းကလို မပြောင်း
“ဟာ မဝေ၊ ထငမြထားဘူး၊ ကြည့်စမ်း မှတတ်ောငမြမှတမြိချင်ဘြူး”
“ခစ် ခစ်၊ ငါတို့ မွိုးရိုးကိုက ကြီးလေ လှလဟေ၊ နငကြတော့ဟယ် တခါတည်း ဘာမှကို မပြောင်းဘူး၊ အရငကြ အတိုင်းဘဲ၊ ဘာဆေးတွမွေား စားပြီး ဒီလောကတ်ောင် နုနရတောလဲဟ။ ဒါနဲ့ နငကြ ကြောင်းပြီးကတည်းက ယူအကဈြ ထွကသ်ှားတာ မဟုတလြား၊ အခု ဘယတ်ုန်းက ပြနရြောကန်တောလဲ။ တခါတည်း ငါတို့ကိုတောင် မဆကသ်ှယဘြူး”
“သိပမြကြာသေးဘူး၊ ၃ လလောကဘြဲ ရှိသေးတယ်။ ငါလုပန်တေဲ့ ကုမျပဏီက ဒီမှာ ဘရန့်ခွြ တဈခု အသဈလာဖြင့်တော့ ငါ့ကို ဒီပို့လိုကတ်ာ”
“အေး ကောင်းတယ်၊ တို့နိုငင်ံကြီး တိုးတကန်ပြေီဟ၊ အရငကြလို မဟုတတ်ော့ဘူး။ ဒါနဲ့ နငကြတော့လေ တောတ်ောြ့ကို မေ့မေ့ပြောကပြွောကြ နနေိုငတ်ဲ့ အကောင်။ တခါတည်း ထွကသ်ှားပြီးတော့လဲ တဈခါမှ မဆကသ်ှယဘြူး၊ ပြနရြောကလြာတာလဲ မဆကသ်ှယဘြူး”
“မဟုတပြါဘူးဟာ၊ ဒီလောကကြှာပြီဟာ၊ ငါ့မှာ နငတ်ို့ လိပစြာဘယရြှိတော့မှာလဲ။ နငတ်ို့က ကြောင်းတုန်းက အဆောငမြှာ နတေဲ့ဟာကို”
“လာခဲ့၊ လာခဲ့ ငါတို့ဝိုင်းကို၊ အေးဆေးစကားပြောရမယ်။ ဒါနဲ့ နငဘြယသ်ူနဲ့ လာတာလဲ”
“ငါတဈယောကတ်ည်းလာတာ၊ ဒီမှာ လောလောဆယ် ငါ့တဈယောကတ်ည်းဟ”
နှစ်ယောကသ်ား အဓိကကတွာလေး ပြောရင်း စားသောကဖြှယရြာတွေ တငထြားတဲ့ စားပြဲရှညဆြီက ကိုယစြားချင်တ်ဲ့ အစားအစာတွကေို တဈခါသုံး ပန်းကနပြှားထဲ ထည့်ယူရင်း
“အခု ဒီမှာလည်း အရငကြလို မဟုတတ်ော့ဘူးနောြ၊ ခတ်မှေီလာပြီ”
“ဘာကိုပြောတာလဲ”
“အောြ ဒီလိုပုံစံ ကြှေးတာကိုပြောတာပါ၊ ဘူဖေးဆနဆြန် နိုငင်ံခွားစတိုင်”
“အင်း ဟုတတ်ယ်၊ ဒါပမေဲ့ တခွို့အိမတ်ှကတေော့ အရငထြုံးစံအတိုင်းပါဘဲ”
“မဝကေ အလှုလိုကစြားနကြထေငတ်ယ်”
“ခွိ ခွိ ခွိ ခစ် ဟိတ် လွှောကမြပြောနဲ့ တိုးတိုး”
စကားတပြောပြောဖြင့် တငမြောငလြတတ်ဈယောကြ မဝတေို့ ဝိုင်းသို့ ပါလာသည်။
“လာ လာ မိတဆြကပြေးရမယ်၊ ဒါ ငါနဲ့ အတူတူနတေဲ့ မခိုင် နဲ့ မဇင်၊ ဒီတဈယောကကြ မခိုင်၊ နာမညရြင်းက ခွိုခွိုခိုင် တဲ့၊ ဒီတဈယောကကြတော့ မဇင်၊ သူ့နာမညကြ ဇငမြာတင့်”
“ဒါက ငါ့ ဟိုးးးး (အမူအရာပါပါ လသေံကို ဆှဲပြောရင်း) ကြောင်းတုန်းက သူငယခြငွြး တငမြောငလြတ် တဲ့၊ ကြောင်းပြီးကတည်းက ယူအကဈြ ထွကသ်ှားတာ၊ အခု သူ အလုပန်ဲ့ ဒီပြနလြာတာ မကြာသေးဘူးတဲ့”
သုံးယောကသ်ား အပြံးကိုယစြီနဲ့ ခေါင်းညှိမ့် အသိမှတပြှုပြီးနောကြ အစားစားရင်း မဝကေ စကားဆကတ်ယ်။
“နငလြည်း ဟိုမှာ အိမထြောငတ်ှေ ဘာတွေ ကရွောပေ့ါ”
“အင်း၊ ကလေးတဈယောကရြှိတယ် ယောကြြားလေး။ အခု ၈ တန်းတကန်ပြေီ၊ နငရြော”
“အင်းပေါ့ဟ၊ ငါ့မှာလည်း သမီးတဈယောကတ်ည်း နင့်သားထကတ်ော့ နဲနဲငယမြယထြငတ်ယ်၊ သူက အခုမှ ၇ တန်းဆိုတော့”
“သူတို့မပါဘူးလား”
“သူတို့က နယမြှာ၊ ငါ့ယောကြြားက သူ့စီးပြားနဲ့သူ၊ ငါက ဒီရနကြုနမြှာ တဈယောကတ်ည်း အလုပလြာလုပတ်ာ၊ သူတို့လဲ ဒီအတိုင်းဘဲလေ၊ အဲဒါ ငါတို့ ၃ ယောကြ အိမတ်ဈလုံးငှားပြီ စုနကြတော၊ အိမကြိုတော့ တဈလတဈခေါကြ၊ ၂ လ တဈခေါကလြောကြ ဟောလီးဒေးနဲ့ ကြုံတာနဲ့ ခွင့်နဲ့ပေါင်းပြီး ပြနတ်ာပေါ့”
“ဒါဆို ဟိုကောင် ငါ့သူငယခြငွြး . . .”
“အင်း၊ နငလြည်း ထွကသ်ှားပြီးရော ငါလည်း သူနဲ့ ပြတတ်ာဘဲ၊ အခုယောကြြားက ငါတို့နယကြလေ”
“ဘယလြိုဖြစ်ကြတာလဲ၊ အခု ဒီကောငကြှီးရော”
“မသိပါဘူး၊ မှိတကြလား ထားဝယကြလား အမွိုးသမီးနဲ့ ညားပြီး အဲဒီကို ပြောင်းသှားတယ် ကြားတာဘဲ”
“ဟုတလြား၊ နောကမြှ နင့်ကို ဒီအကြောင်းတွေ ပြနမြေးရမယ်”
“အာ မပြောချင်ပြါဘူး ခွေးချောကရြနေူး၊ ဒါနဲ့ နငကြရော ဘယကြ အမွိုးသမီးနဲ့ အိမထြောငကြတွာလဲ ဘိုမနဲ့လား”
“ဘိုမ မဟုတပြါဘူး၊ မှနမြာမပါဘဲ၊ ဒါပမေဲ့ သူကဟိုမှာဘဲမှေးပြီး ဟိုမှာဘဲ ကြီးခဲ့တာဆိုတော့ ဘိုမ သဘောပါဘဲ”
အဲဒီကနစလေို့ တဈယောကအြကြောင်း တဈယောကြ မသိတာတွေ တောတ်ောမြွားများ ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ဟိုရောကဒြီရောကြ၊ ဟိုတစ ဒီတစပေါ့။ ဒါ့အပြင် သူ့နဲ့ အတူနတေဲ့ သူ့သူငယခြငွြးတွေ အကြောင်းပါ အဆဈပါသေး။ အတိုခွုပကြတော့ သူနဲ့ အတူနတေဲ့ သူတွထေဲမှာ မဇငကြ အပျိုကြီးတဲ့။ မခိုငကြတော့ ကလေးမရှိဘူးတဲ့၊ မရတာဆိုဘဲ။
…………………………………………………….
🏵️အခန်း ( ၂ )🏵️
“အဈမ၊ အဈမ လူကတော့ တောတ်ောမြိတယန်ောြ၊ မင်းသားတောငရြှုံးမယ့်ပုံ”
သုံးယောကသ်ား အိမပြှနရြောကတ်ာနှင့် မခိုငကြ မအောင့်နိုငသ်ည့် လသေံဖြင့် ကိုလတ် အကြောင်း စပြောသည်။
“ဟာ ဟ နင့်မင်းသားတွလေောကတ်ော့ ကိုလတတ်ို့က သနားတောင် သနားတယ်၊ သူက ကြောင်းကတည်းက ဒီပုံဟ၊ ငါတို့ ကြောင်းတကတ်ုန်းက ကောငမြတွမွေား သူ့နားမှာ ဝိုင်းနတော”
“အဈမရော ဝိုင်းတဲ့အထဲ မပါဘူးလား ခိ ခိ ခိ ခိ”
“ဟဲ့ ငါတို့က သူငယခြငွြး ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်၊ အမလေး ရည်းစားမဖြစ်တာဘဲ ကြေးဇူးတငရြမယဟြ၊ နငတ်ို့ဘာသိလို့လဲ၊ သူ့နဲ့ ဖြစ်သှားတဲ့ ကောငမြဆို မကြာဘူး ကြဲတာဘဲ”
“အမလေး”
“အယ်”
“ဟဲ့ ဟဲ့ ဟဲ့ ငါပြောတာ သူ့နဲ့ ကြဲတာ အဲ အဲ ပြတတ်ာကိုပြောတာ၊ အာ ကောငမြတွေ နငတ်ို့ထငသ်လို ငါပြောတာ မဟုတဘြူးဟ၊ တခါတည်း”
“ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
“ခိ ခိ ခိ ခိ အဈမကလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ကြဲ ကြဲ၊ ဟို အဈမ ပြောသလို ကြဲတာလဲဟင်”
“ကိုလတလြား ရုပခြွော ရှိုးကောင်းသလောကြ တောတ်ောြ ကဂွီကကြောင် နိုငတ်ာဟ။ သူက မိန်းကလေးတဈယောကန်ဲ့ တွဲပြီး မကြာဘူး အရိုးများသလေး ခွေးခါးသလေး ဖြစ်ရော။ ပြီးတော့ မကြာဘူး ပြတတ်ာဘဲ”
“လုပပြါအဈမရာ၊ ပြောပြစမ်းပါ အဲဒီကိုလတကြှီး အကြောင်း၊ ကြောင်းတုန်းက အဈမနဲ့ တောတ်ောရြင်းနှီးလား”
“အင်း ရင်းတော့ ရင်းနှီးပါတယ်၊ ဒါပမေဲ့ မပြောချင်ပြါဘူးဟာ၊ ဒီကောင့်အကြောင်း”
“ဟိ ဟိ ဟိ ဟိ သိပြီ၊ သိပြီ၊ အဈမမှာ သူနဲ့ ပတသ်ကပြှီး အတိတတ်ှေ ဘာညာ ဘာညာတွေ ဟိ ဟိ ဟိ ဟိ”
“ဘာအတိတမြှ မရှိဘူး၊ နငတ်ို့သိတဲ့အတိုင်း ငါက ပြောပြွောန်တတေတ်ာ၊ သူများတွလေို ပဲတွေ ဘာတွမွေားပြီး အထာတွေ ဘာတွေ ဇွတကြိုငန်တောမဟုတဘြူး၊ ဒီတော့ သူနဲ့ ငါနဲ့က တကယ့်သူငယခြငွြး အရင်းကြီးတွလေို ဖြစ်သှားတာပေါ့ဟ”
“အဲဒီတော့ဘာဖြစ်လဲ အဈမ၊ ပြောပါ အဈမကလဲ”
“မပြောချင်ပြါဘူးဟာ၊ သူများအကြောင်း၊ ဒီကောင့်ကို ငါတို့ နာမညပြေးထားတယ် သိလား၊ သဈတုံး လို့”
“ခစ် ခစ် သဈတုံး၊ သဈတုံး ဟုတလြား၊ သဈတုံးကြီးလို မတုနမြလှုတ်၊ ငတုံး ငအ၊ ဘာမှ မသိတဲ့ လူကြီးမို့လား”
“နင့် ဘိုးအေ ဟုတပြါလိမ့်မယ် အားကြီးကြီး၊ သူက မိန်းကလေးတွကေို သဈတုန်းလေး ကြိုကတ်ာမို့လို့ အေ၊ သိပြီးလား”
“အယ် . . ခိ ခိ ခိ ခိ၊ ဘယလြို သဈတုန်းလေးလဲ အဈမ”
“တောပြှီ မပြောပါဘူးဆို၊ အခု ငါတို့ သူနဲ့ မိတဆြှေ ဖြစ်သှားပြီဘဲ၊ နငတ်ို့ စောင့်ကြည့်၊ ငါတို့ သူ့ကို လိပစြာပေးထားတာဘဲ၊ သူလည်း ပငွြးနတောဆိုတော့ လာလညမြယလြို့ သူပြောထားတာဘဲ၊ သူက ခငဖြို့ ကောင်းပါတယဟြ၊ နငတ်ို့ ပေါင်းကြည့် သူ့ အကြောင်း သိလာလိမ့်မယ်”
“အင်းနောြ အဈမ၊ အဈမ လူကြီးက တောတ်ော့ကို ခငဖြို့ ကောင်းတာ၊ သူနဲ့ စကားပြောနရင်ေ အားလုံးကို မေ့နသလေိုဘဲ၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
“ဟဲ့ ဟဲ့ ဟဲ့ ကောငမြတွေ”
“ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်၊ ငါတို့ကိုလည်း သူက အခုမှ တွေ့ဖူးတာဆိုတော့ သူ့အတွကြ အသဈပါဘဲဟာ၊ မဝကသော အဟောင်းကြီး”
“ခစ် ခစ်၊ အဟောင်းပမေဲ့ ငါက သူ ဖြတတ်ဲ့ အဟောင်းထဲက မဟုတဘြူးဟ”
“ဟော ဟော ပေါပြှီ ပေါပြှီ၊ မဝေ တို့မှာလည်း ဇာတလြမ်း ရှိကို ရှိမယ်၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
………………………………………………….
🏵️အခန်း ( ၃ )🏵️
“ဒါက ဘယသ်ှားမလို့လဲ ကိုလတ်”
“ငါ့ အိမလြေ၊ ငါ တဈယောကတ်ည်းနတော ဘယသ်ူမှ မရှိဘူး”
“ငါ သိတယန်ောြ ကိုလတ်၊ နင် နောြ နင် . . ဟင်းးးး. . . . ငါတော့ နငန်ဲ့ ပြနတ်ှေ့တာ ငါးပါးမှောကတ်ာဘဲ”
ရုံးပိတရြကမြှာ တဈပတစြာ အဝတလြွှောမြလို့ ပြငတ်ုန်း ကိုလတဆြီက ဖုန်းလာပြီး အခု လာခေါမြယ် အဆငသ်င့်လုပထြား ဆိုလို့ အဝတမြလွှောဖြစ်တော့ဘဲ ကမန်းကတမ်း ရချိုးပြီး ကိုလတ် ခေါရြာ ပါလာခဲ့ရာက အခုမှ ဘယသ်ှားမလဲ မေးဖြစ်သည်။
ဖုန်းလာတုန်းက ဘယသ်ှားမလဲ မမေးလိုကရြ။ လာခေါမြယ် ဆိုတာနဲ့ “အေးအေး.. လာခဲ့၊ ငါရချိုးလိုကြဦးမယ်၊ နာရီဝကလြောကြ” ဆိုပြီး လိုရင်းလောကဘြဲ ပြနပြှောကာ ခပသ်ှကသ်ှကြ ရချိုး၊ အလှနည်းနည်းပါးပါး ပြငအြပြီး ကိုလတ် ရောကတ်ာနဲ့ တန်းထွကလြာခဲ့သည်။
အရငကြတည်းက ကိုလတ် ပြောသမွှ မငှင်းဘဲ အင်း လိုကန်ကကြေ အခုထိ အကငွြ့ပါနမှန်ေး ကိုယ့်ကိုယကြိုတောင် သတိမထားမိ။ သတိရလို့ အခွိုးပြောင်းမယ် ပြငမြှ လူက သူ့ကားပေါြ ရောကန်ပြေီ။
“မဝေ . . ဘာလဲ နင် ပြောခဲ့တာတွေ နင် မေ့နပြေီလား”
“မမေ့ပါဘူးဟ နငစြဉြးစားကြည့်လေ၊ အဲဒါတွကေ ကြာလှပြီ၊ ပြီးတော့ . . . .”
“အာ . . နငကြလဲ၊ နငပြှောချင်တ်ာတွေ အားလုံး ငါသိတယ်၊ ငါ နငန်ဲ့ ပြနတ်ှေ့ပြီးကတည်းက ဒီစိတကြ ဖြစ်နတောဟ၊ ငါ ဒီမှာ လာပြနလြုပဖြို့ လကခြံကတည်းက ငါ နင့်ကို လိုကမြရှာဘူးလို့ စိတဒြုန်းဒုန်း ခထွားတာ၊ အခုကြည့် . . ဖြစ်ချင်တ်ော့ ဘယသ်ူနဲ့မှ မဆုံခင် တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် နငန်ဲ့ အရငဆြုံတာ၊ တမငလြိုကရြှာတာလဲ မဟုတဘြူး၊ ဘာလဲ နငကြ မတွေ့ချင်ဘြူးလား၊ ဒါဆိုလဲ ပြီးရောဟာ ငါ ကားပြနကြှေ့လိုကမြယ်”
“ဒီလိုလဲ မဟုတဘြူးလဟော ကိုလတရြာ၊ နငကြလဲ တခါတည်း ငါ့ဆို အသနေိုင်၊ ငါလဲ နင့်လိုဘဲပေါ့ဟ၊ နင့်ကို ပြနတ်ှေ့တာ ဘယလြောကပြွောသ်ှားတယ် မှတလြဲ”
“ဒါဆို သိပ် ကကြီကကြောင် မကနွဲ့ဟာ၊ ငါတို့ ပြနတ်ှေ့တယ်၊ အရငလြို ပြနန်မယ်ေ၊ နငလြည်း ပြောထားတယ်၊ ငါ့နဲ့သာဆို ဘယအြခွိနခြွိန် ဖြစ်ဖြစ် နင် အဆငသ်င့်ဘဲ ဆိုတာ”
“နင် မမေ့ဘူးလား”
“မေ့စရာလား၊ နင် အကြိမကြှိမ် ပြောခဲ့တဲ့ စကား”
“အေးပါ အေးပါ၊ ငါကလည်း နင့်ကို ပြနတ်ှေ့လိုကကြတည်းက အရငစြိတတ်ှေ ပြနထြလာတာ၊ ဒါနဲ့ နပေါဦး၊ ဒီလောကြ ဂွီးများတဲ့ နငကြ ဘယလြို မိန်းကလေးနဲ့ အိမထြောငကြသွှားတာလဲ၊ အဲဒါ အရငပြှော”
“ဟား ဟား ဟား ဟား . . ဒီလိုပါဘဲ မဝရော၊ သူလည်း မိန်းမထဲက မိန်းမတဈယောကပြါဘဲ၊ ဒီတော့ ငါ မကြိုကတ်ာတွေ ရှိတာပေါ့၊ ရည်းစားနဲ့ မိန်းမ ကြာတော့ ကြာတယဟြ၊ ရီးစားက မကြိုကတ်ော့ရင် ဖြတလြိုကရြတာ လှယတ်ယ်၊ မိန်းမ ဖြစ်သှားရင် ကြိုကလြဲစား မကြိုကလြဲစား၊ ဖြတဖြို့ မလှယတ်ော့ဘူးဟ၊ ဟား ဟား ဟား ဟား”
“ဒါဆို နငမြကြိုကဘြဲ ဘာလို့ ယူလဲ၊ နင် ငါ့ကို ပြောတာ မှတမြိလား၊ နင့် စိတကြှိုကတ်ှေ့မှ ယူမယဆြို”
“ဟား ဟား ဟား ဟား မဝေ၊ နင် စိတထြဲမှာ ငါ့စိတကြှိုကြ မိန်းမ တွေ့ဖို့ လှယမြယမြွား မှတန်လေို့လား၊ ယူတာက ကဲ ယူမယကြှာ ဆိုပြီး ယူလိုကတ်ာ၊ မယူခင် သူ့ တကိုယလြုံး ငါလုံးဝ မကြည့်ဘူး၊ ကြည့်မိရင် ငါ မကြိုကတ်ာတွေ့ပြီး အရငလြို ဖြတမြိမှာဘဲ၊ ဒီတော့ လုံးဝကို မကြည့်တော့ဘူး။ သူ့ လကရြှိ အခွအနေနေဲ့ ယူဖို့ သင့်တောတ်ယ် ထငပြှီး ယူလိုကတ်ာဘဲ၊ ငါလည်း အိမထြောငပြှုဖို့ အခွိနကြနွပြေီ။ ပြီးတော့ ဟိုမှာ မှနမြာ အသိုင်းအဝန်းက ကဉွြးတယဟြ၊ ငါလည်း ရီးစား ၄ လောကယ်ောကန်ဲ့ ပြတပြှီး နာမညဆြိုးရနပြေီ၊ ရုပရြည် ဘန်းပြပြီး မိန်းမတွကေို ဖကြဆြီးနသလေိုလို အတင်းက ထွကလြာပြီဟ၊ အဲ့ဒါတွေ မခံချင်တ်ာလဲ ပါတယ်”
“နငကြလည်းဟာ လှနကြို လှနတ်ယ်”
“အင်း ငါသိတယ် ငါလှနတ်ယ် ဆိုတာ၊ ဒါပမေဲ့ ဘယလြိုမှ မတတန်ိုငဘြူးဟ၊ နင် ငါ့အကြောင်း သိတာဘဲ၊ အေး . . တကယဖြစ်သင့်တာက နငန်ဲ့ ငါနဲ့ ယူရမှာ၊ နငဘြဲ ငါ့ကို နားလညတ်ယ်”
“စောကကြောင် ပြောပြနပြှီ ဒီစကား၊ နင့်ကို ငါ တဈသကြ မယူဘူး၊ ငါ့ကို ယူပြီး နင် မကြိုကတ်ဲ့ မိန်းမစာရင်းထဲ ငါ အပါ မခံနိုငဘြူး”
“မပါအောင် နင် နလေို့ တတတ်ာဘဲ”
“တောစြမ်းပါ၊ လငမြယား ဖြစ်လာရင် အဲလိုနလေို့ ရတော့မလားဟ”
“ဟား ဟား ဟား ဟား၊ အဲဒါကို ငါသိချင်တ်ာ၊ နင့် တကိုယလြုံး ငါ့ အကြိုကြ ဟုတမြဟုတ်၊ ငါ အရမ်းသိချင်တ်ာ၊ ဟုတရြငလြည်း ဟုတန်မှောပေါ့ဟ၊ ဘယပြှောလို့ရမလဲ”
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဘာလဲ ကြည့်ပြီး ငါ့ကို ထားသှားမလို့လား၊ လာပြောမနနေဲ့၊ နင် ဘယတ်ော့မှ သိရမှာ မဟုတဘြူး”
“အေးပါ၊ ပြောသာပြောတာပါ၊ ငါလည်း မကြည့်ရဲပါဘူး၊ အခုလိုဘဲ ကောင်းတယ်၊ ငါလည်း ကြိုကတ်ယ်၊ ဒါကြောင့် နင့်ကို မှငရြင် ငါ မနနေိုငတ်ာ၊ ဟော . . ရောကပြှီ အဲဒါ ငါ့အိမ်၊ ကုမျပဏီက ငါ့အတွကြ ငှားပေးထားတာ၊ ဒီကားလည်း ကုမျပဏီက ပေးထားတာ”
“နငအြရငန်တေဲ့ အိမကြ ရောင်းလိုကပြှီလား”
“အင်းလေ ကြာပြီကော၊ ငါ ထွကသ်ှားပြီး မကြာဘူး ရောင်းလိုကတ်ာ၊ ဒီမှာ ဘယသ်ူမှမှ မရှိတော့တာ”
…………………………………………………..
🏵️အခန်း ( ၄ )🏵️
နှစ်ယောကသ်ား မအောင့်အီးနိုငတ်ော့သည့် အလား အိမထြဲရောကသ်ညန်ှင့် တဈစကျကန့်မွှ မဆိုင်းဘဲ ကိုလတကြ မဝကေို သိမ်းကြုံးဆှဲဖကရြင်း ပါးစပကြ တတွတတ်ှတ်
“မဝေ မဝေ၊ ငါ ဟာ ငါ၊ နင့်ကို တွေ့လိုကတ်ာနဲ့ မနနေိုငတ်ော့ဘူးဟ၊ ဟိုနေ့ နငန်ဲ့ တွေ့ပြီးကတည်းက ငါ ငါ နလေို့ မရတော့ဘူး”
ဒီစကားကိုဘဲ ရှေ့နောကပြှောင်းကာ ထပခြါ ထပခြါ ပြောရင်း မဝေ မကြန်ှာကို တရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် အငန်းမရ လိုကန်မ်း နသည်ေ၊ မဝကလေည်း ခေါင်းမော့ကာ ကိုလတ် အနမ်းကို မကြစြိမှိတ် ခံရင်း
“ငါလဲ ဒီလိုပါဘဲ ကိုလတရြာ၊ နင့်ကို တွေ့လိုကတ်ာ အရမ်းပြောသ်ှားတာ၊ ငါ့ စိတထြဲမှာ အခွိနတ်ောတ်ောကြှာ ပြောကန်တေဲ့ ဆန်ဒတွေ ပြနပြေါလြာတာ၊ နငကြလေ နငကြ ငါ့ကိုအရမ်းဆှဲဆောငန်ိုငတ်ာ”
စိတထြဲက ဖြစ်နသည်ေ့ ဆန်ဒကို ထပခြါ ထပခြါ ကိုလတန်ဲ့ လုပြောရင်း တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းတင်းဖကကြာ အပြနအြလှန် အငန်းမရ နမ်းနရင်ေးမှ
“ငါလည်း နင့်လိုပါဘဲဟာ၊ ဟာ မရတော့ဘူး မရတော့ဘူး၊ လုပတ်ော့ဟာ လုပတ်ော့၊ ငါ ငါ အရမ်းထနန်ပြေီ”
ကိုလတကြ ပြောပြောဆိုဆို သူ အင်ျကြီကို ကမန်းကတမ်း ဆှဲခွှတပြှီး မဝကေို အခန်းထဲ ဆှဲခေါသ်ှားသည်။
“ကိုလတ် . . . . အဝတစြတွရေော ဘယမြှာလဲ၊ နင် အဆငသ်င့် လုပထြားလား”
မဝေ အမေးကို ကိုလတကြ
“အင်းပါ၊ အဲဒါ မပါဘဲ နင့်ကို လုပလြို့ရမှ မရတာ၊ ဟိုမှာလေ”
ကိုလတပြှရာ လှမ်းကြည့်လိုကတ်ော့ အိပယ်ာဘေး စားပြဲပေါမြှာ အနကရြောင် ခပရြှညရြှည် အဝတစြ ၂ စ၊
“နင် အရမ်းထနန်ပြေီလား ဟင် ကိုလတ်”
မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မတတ်ပရြပရြင်း အပေါပျိုင်း ဗလာ ဖြစ်နသေော ကိုလတ် ရငအြုံကို မဝကေ လကန်ှဈဖကဖြှင့် ခပဖြှဖြ ပြတကြစားကာ နှာသံပါပါ ခပတ်ိုးတိုးလသေံဖြင့် မေးလိုကသ်ည်။
“ဟင်းးးး အင်းးး ငါ ငါ နင့်ကို မှငကြတည်းက ထနန်တော မဝရော၊ နငရြော ဟင်”
“အင်း ငါရောဘဲ၊ ကိုလတရြာ မနနေိုငတ်ော့ဘူး အရညကြို တစိမ့်စိမ့် ထွကန်ပြေီ၊ ငါလေ ငါ၊ နင် နဲ့တွေ့မှဘဲ အဲလိုဖြစ်တာ၊ တဈကိုယလြုံးကို ရှနတောဘဲ”
“ဒါဆိုလည်း လုပလြဟော၊ ဘာလုပန်တောလဲ၊ ငါ မနနေိုငတ်ော့ဘူးဟ”
“အင်း . . လာ”
မဝကေ ပြောပြောဆိုဆို သူအရငကြတည်းက လုပန်ကြအေတိုင်း လကထြဲက အဝတစြဖြင့် ကိုလတ် မကြလြုံးကို ပိတအြောင် ခပတ်င်းတင်း စီးလိုကသ်ည်၊ မကြစြိကို စီးပြီးသညန်ှင့် ကိုလတကြ အလိုကတ်သိ သူ့လကန်ှဈဘကကြို ပူးပြီး ရှေ့ကို တိုးပေးသည်။ ထိုးပေးသော လကန်ှဈဘကကြို နောကြ အဝတစြ တဈခုဖြင့် မဝကေ တင်းကြပအြောင် ခညွကြာ ကိုလတကြို အနားက ကုတငပြေါြ တွန်းခွ လိုကသ်ည်။ ပကလြကလြဲသှားသော ကိုလတကြ ခညွထြားသော သူ့လကန်ှဈဘကကြို ခေါင်းပေါြ မှှောကတ်ငလြိုကသ်ည်။
“ပြောစမ်းဟာ ကိုလတ်၊ ပြောစမ်း နင် ငါ့ကို အခု ဘာလုပခြငွန်လေဲ”
“ငါ ငါ အခု နင့် စောကရြညတ်ှေ တဝ ယကခြငွတ်ယဟြာ”
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း၊ ကြိုကတ်ယ် ဟုတလြား ကိုလတ်”
ပါးစပကြ ပြနမြဖြဘေဲ ခေါင်းတညှိမ့်ညှိမ့ြ ဖြစ်နသေော ကိုလတကြို မဝကေ တဟင်းဟင်း ရယပြှီး ကြည့်ရင်း သူ့ အဝတအြစားများကို အကုန် ခွှတခြလွိုကသ်ည်၊ ပြီးတော့ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြဲနသည်ေ့ ကိုလတ် ဘောင်းဘီမှ ခါးစကို ဆှဲကာ ခါးပတခြေါင်းကို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆှဲဖြုတလြို့ ကြယသ်ီးနဲ့ ဇဈကို ဖြုတကြာ ခွထေောကအြစမှ ကိုငပြှီး ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။
ကိုလတကြ အလှယတ်ကူ ကြှတသ်ှားအောင် အလိုကသ်င့် ခါးကော့ပသည်ေ၊ ဘောင်းဘီကြှတသ်ှားတော့မှ မဝကေ ကုတငဘြေးရပလြွှကမြှ ခါးကုန်းကာ လကတ်ဈဖကကြ ကုတငကြိုထောကြ လကတ်ဈဖကကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အောကမြှ အတင်းရုန်းကနန်သည်ေ့ ကိုလတ် လီးကို ဘောင်းဘီပေါမြှ လကဖြှင့် ခပဖြှဖြ ပြတစြမ်းရင်း
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း နင် အရမ်းထနန်ပြေီ ကိုလတ်၊ တင်းပြီးတော့ကို မာထောငန်တော”
“ထနန်ပေါတယဆြိုမှ နငကြလည်း ငါ့ကို လာကလိနတယ်ေ၊ လုပမြှသာ လုပစြမ်းဟာ”
“လုပမြှာပေါ့ဟ နငကြလဲ၊ ငါက နင့်ထကတ်ောင် ပိုထနန်တော၊ သချော ကြည့်ပါရစေဦး နင့်လီးကို၊ ငါ မမှငတ်ာ ဘယလြောကကြှာပြီလဲ”
ပြောပြောဆိုဆို အတွင်းခံ ဘောင်းဘီအောကမြှ အတင်းရုန်းနသေော ကိုလတလြီးကို ပြတကြစားနရောမှ လကန်ှဈဘကဖြှင့် တဖြေးဖြေး ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ငေါကကြနဲ ပေါလြာကာ တယမ်းယမ်း ဖြစ်နသေော လီးကို ဖမ်းဆုပရြင်း ခပတ်င်းတင်း ညှဈကာ အားမရသလို သူ့ အောကန်ှုတခြမ်းကို သူ့ အပေါသ်ှားဖြင့် ကိုကရြင်း လေးငါးဆယခြကြြ ခပသ်ှကသ်ှကြ ထုကစားကာ စိမ့်ထွကလြာသော အရညကြှညလြေးကို လွှာဖြားဖြင့် အသာတို့ရင်း နှုတခြမ်းဖြင့် ခပကြှာကြာလေး ပြှတဈြကနဲ ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။
“နင့် လီးက အရငအြတိုင်းဘဲဟာ၊ ငါ အရမ်းကြိုကတ်ယ်”
စိတထြဲက မအောင့်နိုငဘြဲ ထွကလြာသော လသေံဖြင့် နှာသံပါပါ စကားသံက မဝနှေုတခြမ်းက ထွကလြာသည်။ ကိုလတကြ မနနေိုငသ်လို လသေံဖြင့်
“အားးး မဝရော၊ နငကြလဲ၊ လာစမ်းပါဟာ ငါ့ပေါခြှစမ်းပါ၊ ဘာလုပန်တောလဲ၊ ငါ ဒီမှာ စောကရြမ်းယကခြငွန်ပြေီ”
“လာမှာပေါ့ဟာ ကိုလတရြာ၊ ငါကလည်း ဒီမှာ အယကခြံချင်တ်ာ အရညကြို တောကတ်ောကကြနွပြေီ၊ အလယကြို တိုးဟာ”
မဝကေ ကိုလတကြိုယကြို ကုတငအြလယကြို ရောကအြောင် တွန်းသလို ကိုလတကြလည်း အလိုကသ်င့် ကိုယကြိုတွန့်ကာ ရှှေ့သည်၊ အလယရြောကသ်ှားမှ မဝကေ ကိုလတခြါးပေါြ ခွလိုကပြှီး ခါးကုန်းကာ ကိုလတန်ှုတခြမ်းကို သူ့လွှာဖြင့် လှမ်းယကလြိုကသ်ည်။
ကိုလတကြ အလိုကသ်သိ သူ့လွှာကို ထုတပြေးသည်၊ ထုတပြေးသည့် ကိုလတလြွှာကို မဝကေ မစုတ်၊ သူ့လွှာဖြင့် ယကကြာ တဖြေးဖြေး လွှာထိပဖြှင့် နှုတခြမ်းမှ မေးစေ့၊ မေးစေ့မှ လညစြေ့၊ လညစြေ့မှ ရငည်ှန့်ထိ တဖြေးဖြေး အောကကြို လွှာဖြင့် ယကခြလွာသည်။ ကိုလတကြ အောကမြှ တဟင်းဟင်းဖြင့် ညီးညူကာ ဖီးတကန်ရင်ေး
“လုပပြါတော့ မဝရော လုပပြါတော့ ငါ့ မကြန်ှာပေါြ ခွစမ်းပါဟာ”
“ရော့ ဟာ ရော့ နင် ဒီလောကလြိုချင်န်တော”
လွှာတန်းလမ်းထုတကြာ တောင်းတနသေော ကိုလတ် မကြန်ှာပေါထြိ ရောကအြောင် ဒူးထောကလြွှကြ တိုးပြီး မကြန်ှာပေါြ သူ့ စောကဖြုတ် ရောကလြာသညန်ှင့် ကိုလတ် မကြန်ှာနားထိ ထိလုမတတ် ကပကြာ
“ကိုလတ် ငါ့ စောကဖြုတ် အနံ့ကို ရှူဟာ၊ ဘယလြို လဲ အရငလြိုဘဲလား၊ နငကြှိုကသ်ေးလား ပြောစမ်း”
ကိုလတကြ အသကပြှင်းပြင်း ရှူသလို တရှူးရှူးဖြင့် ရှူရင်း
“ဟား လှမ်းနတော မဝရော လှမ်းနတော၊ ဒီ စောကပြတ် အနံ့ကို ငါ လှမ်းနတော နှစ်ပေါင်း မနည်းဘူး မဝရော၊ နင့် စောကပြတကြ အရမ်းရှူလို့ ကောင်းတာဘဲ၊ ငါကြိုကတ်ယ်၊ နည်းနည်း ကပြဦးဟာ၊ ငါ့ နှာခေါင်းနဲ့ ထိအောင် ကပ် . . ကပ်”
“ကြိုကလြား ကိုလတ်၊ ကဲ ရော့ ရော့ ရှူဟာ ရှူ တဝရှူ”
မဝကေ သူ့ စောကပြတကြို ကိုလတ် နှာခေါင်းနှင့် မထိတထိ ဖြစ်နအေောင် ကပပြေးရောက ဖိခလွိုကသ်ည်။ ကိုလတဆြီက ဝူးဝူးဝါးဝါးဖြင့် အသံထွကလြာကာ လွှာက မဝစေောကဖြုတထြဲ တိုးဝငလြာသည်။ မဝကေ အရှိနရြသလို သူ့စောကဖြုတဖြှင့် ကိုလတ် ပါးစပန်ဲ့ နှာခေါင်း တဝိုကြ ခါးကိုကစားပြီး ရှေ့တိုး နောကင်င် လှုတရြှားပေးနသည်ေ၊ စကားသံတွေ တိတသ်ှားတာ တဟင်းဟင်း ညီးသံနှင့် နှာမှုတသ်ံတွေ ပြင်းထနလြာသည်။
“အား အား ကိုလတ် ကိုလတ် ကြိုကလြား ကြိုကလြား ငါ့ စောကရြည် အရသာ ရှိလား နင် ကြိုကတ်ုန်းလား”
“ဝူး အူး အင်း ဝူး”
ကိုလတဆြီက မပီမသ အသံ ထွကလြာပမေဲ့ ဘာပြောမှန်း မဝေ ကောင်းကောင်းကြီး နားလညလြိုကသ်ည်။
“အား ကောင်းတယ် ကိုလတ်၊ ဖိထိုး ဖိထို နင့်လွှာနဲ့ အဲ့နရော ဖိထိုး၊ အား အား ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်၊ ငါ ပြီးတော့မယဟြ၊ ဖိ ထိုး ဖိ ထိုး၊ ငါ ငါ နင့် ပါးစပထြဲ အရညတ်ှေ ညှဈခမွယ်၊ ဖိထိုး ဖိထိုး အား အား အား အား . . . . ဆင်းပြီ ဆင်းပြီ ငါ့ အရညတ်ှေ ဆင်းကုနပြှီ. . အား အား . . .ပြီးပြီ ပြီးပြီ . . ကိုလတ် ကိုလတ် . . . ကောင်းလား ကောင်းလား၊ အရသာ ရှိလား . . အားးးး”
မဝေ ကော့လနကြာ ကိုလတပြါးစပကြို သူ့စောကဖြုတဖြှင့် အတင်းဖိရင်း အားကနဲ အသံရှညကြှီးဖြင့် အားရပါးရ အောရြင်း သူ့သုတရြညတ်ှေ ကိုလတ် ပါးစပထြဲ ညှဈခလွို့ တဈခွီ ပြီးသှားကာ စောစောက ပြင်းပြင်းထနထြန် လှုတရြှားမှု့တွေ တဖြေးဖြေး ညိမကြာ ပြော့ကသွှာသည်။
ပြော့ကသွှားသညန်ှင့် မဝကေ သူ့စောကဖြုတကြို ကိုလတ် မကြန်ှာပေါမြှ ခွာကာ ကိုယကြို နောကဘြကတ်ိုးရင်း ဗိုကပြေါခြှပြီး သူ့ကိုယကြို ကိုလတပြေါြ မှောကခြပြှီး သူ့ လကန်ှဈဖကဖြှင့် ကိုလတ် မကြန်ှာကို ညှပကြိုငကြာ မကြန်ှာချင်ြး ကပလြို့ ကိုလတ် နှာခေါင်း နှင့် ပါးစပတ်ဝိုကြ ပနသေေော သူ့စောကရြညတ်ှကေို သူ့လွှာဖြင့် လွှောကယ်ကကြာ သန့်ရှင်းရေး လုပပြေးနတေော့သည်။ မောမောနှင့် ခဏမွှ နှစ်ယောကသ်ား ခဏမွှ ငှိမသ်ကသ်ှားပြီးနောကြ
“ဘယလြိုလဲ ကိုလတ်၊ ကြိုကတ်ုန်းဘဲလား”
“ကြိုကတ်ယ် မဝရော၊ အရမ်းကြိုကတ်ယ်၊ ငါ အဲဒီ အရသာကို လှမ်းနတော ကြာလှပြီ၊ လုပစြမ်းပါဦးဟာ ငါ မပြီးသေးဘူးဟ”
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း . . . လာမယလြေ၊ ငါလည်း မဝသေးပါဘူးဟ၊ ပြီးသာပြီးသှားတာ နင့်ကို လိုးမှ မလိုးရသေးတာ၊ ဘယဝြမှာလဲ၊ နင့်ကို ငါက တကလြိုးရမှ ၀ မှာ”
“နေဦး နေဦး အခု မလိုးနဲ့ဦး၊ အခုလိုးရင် ငါ ကြာကြာထိန်းနိုငမြယ် မထငဘြူး၊ အခုတောင် တင်းပြီး အရညတ်ှေ အဝတေ့နပြေီဟ၊ ပြီးချင်န်ပြေီ၊ စုပဟြာ ငါ့ကို ပြီးအောင် အရငစြုပ်၊ နင့်ပါးစပထြဲ ငါ တဈခွီ အရငပြှီးမယ်။ နောကတ်ဈခွီပြီးမှ အားရပါးရ အကြာကြီးလိုးဟာ”
“အင်းပါဟ၊ ငါသိပါတယ်၊ နင့်လီးကို မှငကြတည်းက စုပခြငွန်တော၊ နငကြ ငန်းငန်းတကြ ငါ့ကို ယကမြယ် အောန်လေို့၊ အခု ငါ့ နို့သီးလေး စို့မလား”
“အင်း စို့မယ်”
မဝကေ ကိုလတပြေါြ အိပန်ရောက ကုန်းထကာ လေးဘကထြောကရြင်း တွဲလောင်းကနွတေဲ့ သူ့ နို့သီးကို ကိုလတ် ပါးစပပြေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်၊ ကိုလတကြ ပါးစပန်ဲ့ လှမ်းငုံရင်း ပူးခညွထြားသော သူ့လကကြ အလိုလို ကြှလာကာ မဝနေို့ကို ကိုငဖြို့ အားယူလိုကသ်ည်။ မဝကေ ကြှလာသော ကိုလတလြကကြို သူ့လကဖြှင့် ပြနတ်ှန်းခရွင်း
“ဘာမှ လာထိဖို့ မကြိုးစားနဲ့နောျ ကိုလတ်”
“ငါ ငါ အားရပါးရ ညှဈပြီး စို့ချင်တ်ာ မဝရော”
“တောစြမ်းပါ၊ ဘာ ညှဈချင်တ်ာလဲ၊ မကိုငန်ဲ့၊ ကိုငပြှီးရင် နငကြ ကြီးတယလြေး၊ သေးတယလြေး၊ မာတယလြေး၊ ပြော့တယလြေးနဲ့ နင့် ဆန်ဒ ပြည့်သှားရင် နင် မကြိုကတ်ာ တဈခုခု ဖြစ်ပြီ၊ ငါသိတယ်၊ နင့်ဖာသာနင် အောကကြ သဈတုံးလိုနေ၊ ငါ လုပတ်ာခံ၊ လိုချင်တ်ာ တောင်း၊ နင့်ကို ငါလုပပြေးမယ်”
“အေးပါဟာ အေးပါ၊ နည်းနည်းလေး အောကဖြိဟာ၊ အခု အဖြားလေးဘဲ မိနတော”
“ရော့ ရော့ စို့ဟာ စို့၊ လွှာ နဲ့ လှိမ့်ဟာ၊ အင်း အင်း . . စို့ဟာ၊ သှားနဲ့လည်း မနာအောင် ကိုကဟြာ၊ ပြီးရင် ငါ့ နို့နဲ့ နင့ြ ရငဘြတကြိုလည်း ပြတပြေးမယ်၊ နင့် လီး ကိုလည်း ပြတပြေးမယ်၊ နင် ကြိုကတ်ယ် မို့လား”
မဝကေ ပြောလဲပြော သူ့ နို့အုံ ၂ ဖကကြို တလှည့်ဆီ ကိုလတ် ပါးစပပြေါကရြှေ့ ခပြေးနသည်ေ။ ပြီးတော့မှ သူ့နို့သီးနဲ့ ကိုလတ် တကိုယလြုံးကို ဒရှတတ်ိုကြ ပြတရြင်း တဖြေးဖြေး နောကကြို ရှှေ့လာကာ ထောငမြတန်သေော ကိုလတလြီးကို သူ့နို့နှင့် တိုကကြစားနရောမှ သူ့ကိုယကြို ပေါငကြှားထဲ လွှောခကြာ လွှာနဲ့ ထိထိမိမိ ယကလြိုကသ်ည်။
“အားးး မဝေ”
ပါးစပကြ အားကနဲ အောရြင်း ကိုလတ် အောကပျိုငကြ ကော့တကလြာသည်။ မဝကေ ဆကမြလုပတ်ော့ဘဲ ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းထိုးကာ တွဲလောင်းကနွသေော ဥတဈလုံးကို လှမ်းဟတလြိုကသ်ည်။
“အား”
အောရြင်း ကိုလတ် ကော့တကလြာပြနသ်ည်။ ဥကို ဆှဲကိုကရြင်း လီးတံကြီးကို သူ့နှာခေါင်းဖြင့် ပြတကြစားနသည်ေ။ ကိုလတ် မနနေိုငတ်ော့
“စုပ် . . စုပစြမ်းပါ မဝရေော၊ ငါ မနနေိုငတ်ော့ဘူး၊ အဆုံးထိ ဆှဲစုပဟြာ၊ နင့် အာခေါငန်ဲ့ ထိအောင် ထိုးဟာ၊ မရတော့ဘူးဟ၊ ငါ ထွကခြါနီးနပြေီ၊ ငါ့ကို ဆှ မနနေဲ့တော့၊ သချောငုံပြီး ဆှဲစုပစြမ်းပါ၊ အား အား ကောင်းတယ် အဲလို အဲလို အား… မဝေ မဝေ . . အား အား နင် နင် အား အား ကောင်း ကောင်း အား ကောင်း”
ကိုလတ် ပြောသညကြို မဝကေ တထပတ်ည်း ကအွောင် လိုကလြုပပြေးရင်း
“အား အား အား အား မရတော့ဘူး ထွကပြှီ ထွကပြှီ မထုတလြိုကန်ဲ့၊ စုပ် စုပ် ငုံထား ငုံထား၊ အား အား အား အား”
တအားအား အောရြင်း ကိုလတ် ငှိမကြသွှားသည်။ မဝကေ ကိုလတလြီးကို ခဏကြာမွှ ဆကင်ုံထားရာမှ စုပဆြှဲလေး စုပကြာ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ပေါငရြင်းမှာ ခေါင်းတငမြှေးလိုကသ်ည်။
“စောကကြောင် နင် မထုတတ်ာ ဘယလြောကကြှာပြီလဲ၊ ညှီလိုကတ်ာ၊ ပစွခြဲနတောဘဲ”
“ကြာပြီဟ၊ မှတတ်ောင် မမှတမြိဘူး၊ အဲဒါမှ ကောင်းတာပေါ့ဟ၊ တကယ့် အဆီအနှစ်”
“ဗနွြး . . . စောကကြောင် ဘာ အဆီအနှစ်လဲ ငါ့မှာ မနည်း မှိုရတယ်”
ကိုလတ် ပေါငရြင်း ခေါင်းတင် အိပန်ရောက ဗိုကကြို ဗနွြးကနဲ အသံထွကအြောင် ရိုကရြင်း မဝကေ ပြောသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ မဝရော၊ ငါလည်း အခုမှ နရထေိုငရြတာ အဆငပြှသှေားတယ်၊ ဒါကြောင့် နင့်ကို ငါ စွဲနတော၊ တောကြှာ င့ါလီး ပြနတ်ောငလြာရင် အပီ တကလြိုးဟာ”
“နင့် လီးက တောငမြှ တောငပြါ့တော့မလားဟ၊ အခု တဈခွီထဲ သာခွယေိုင် ဖြစ်နပြေီ၊ နငလြည်း အသကကြှီးလာပြီနောြ အရငလြို မဟုတတ်ော့ဘူး၊ စိတသ်ှားတိုင်း ကိုယမြပါတော့ဘူး၊ လုပမြနနေဲ့”
“နငကြလဲဟာ ငါ့ကို အထငသ်ေးလို့၊ နင် အလိုးခံချင်သ်ေးတယ် မို့လား ငါသိတယ်”
“ရပါတယဟြ၊ အလိုးခံချင်ပြမေဲ့ နင့်ဟာကမှ မနိုငတ်ော့တာ”
“နိုငတ်ယဟြာ ထည့်သာထည့်”
“ဘယလြိုထည့်မလဲ ဒီမှာ နင့်လီးက ပြော့နတော”
“ဒီလောကြ မပြော့ပါဘူးဟ၊ ငါသိတယ်၊ တင်းနသေေးတယ်၊ ရအောငထြည့်ဟာ၊ နင့်ထဲ ရောကသ်ှားရင် အလိုလို တောငသ်ှားမယ်၊ မပူနဲ့”
“အင်း”
ပြောပြောဆိုဆို မဝကေ တကခြှကာ ကိုလတလြီးကို ကိုငပြှီး သူ့ စောကပြတန်ှင့် တေ့ကာ ဖိခလွိုကသ်ည်။ ခပပြွော့ပြော့ လီးက ကြေးညှှတသ်ှားပမေဲ့ ချောထြှကမြသှား၊ တအိအိ တိုးဝငသ်ှားသည်။
“အားးးး”
နှစ်ယောကလြုံး ခပတ်ိုးတိုး အသံထွကလြာပြီး စောစောက အေးသလိုလို ဖြစ်နသေော တနှာစိတကြ စောကဖြုတန်ဲ့ လီး အတွေ့အထိကြောင့် ပြနထြလာသည်။ စောစောက ခပပြွော့ပြော့နှင့် တိုးဝငသ်ှားသော လီးက တဖြေးဖြေးနှင့် သိသိသာသာ တင်းမာလာသည်။
“အားးး ကိုလတ် တောငလြာပြီ၊ ငါ့ထဲမှာ ပြည့်နတောဘဲဟာ၊ နငဟြာလေ၊ အရငကြလိုဘဲ”
“ငါ မပြောဘူးလား၊ နငန်ဲ့ဆို ငါက အမြဲထနန်တော သိပြီလား၊ လုပတ်ော့ဟာ နင့်စိတကြှိုကြ”
မဝကေ ကိုလတဗြိုကပြေါြ လကထြောကကြာ သူ့ခါးကို ဖြေးညှင်းစွာ စကစားသည်။ စကားသံတွေ မထွကတ်ော့၊ စကားသံအစား ငှီးညူသံ မောဟိုကသ်ံ တွသော ရပလြိုကြ ပြောကလြိုကြ ထွကပြေါလြာသည်။
……………………………………………………………..
🏵️အခန်း ( ၅ )🏵️
ပြုံးပြီး ပြနလြာသော မဝကေို အိမပြေါရြောကသ်ညန်ှင့် စဈဆေးရေးက စတော့သည်။
“အမယ် မဝတေို့များ ပြုံးနတောဘဲ၊ မကြန်ှာကိုက မှို ရလာတဲ့ မကြန်ှာ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
မခိုငရြဲ့ အပြောကို မဝကေ ပြုံးရင်း
“ဟဲ့ မှိုသှားရှာတာ၊ မှိုမရလို့ ဘာရရမလဲဟ”
အမူအရာပါပါနှင့် ပြနပြှောသော မဝေ စကားကြောင့် မခိုငကြ
“ဒါဆို ဘယမြှာလဲ အဲ့ဒီရလာတဲ့ မှို၊ ပေး၊ အကုန် ကြောစြားပစ်မယ်”
“ခစ် ခစ် ခစ် မှိုက တဈချောင်းထဲရတာ၊ ငါ စားလို့ ကုနပြှီ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
မဝကေ သူ့စကားကို သူ သဘောကသွလို တခစ်ခစ် နှင့် အူလှိုကသ်ဲလှိုကြ ရယသ်ည်။ မဝေ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း အကင်းပါးသော မဇငကြ
“ဟော ဟော ပေါပြှီ ပေါပြှီ၊ ပြော ပြော၊ မဝေ အကုန် ပြောပြဟာ”
“ဘာ ပြောရမလဲဟ”
ပြုံးစိစိဖြင့် ပြနပြှောသော မဝေ စကားကို မဇငကြ
“နငစြားလာတဲ့ မှို အကြောင်းလေ၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် မဝကလေည်း အချင်ြးချင်ြး လာလွှိုနတယ်ေ”
“အပျိုကြီးနောြ အဲဒါမွိုးဆို အငမြတန် ဝါသနာပါ၊ ဘာမှ မလွှိုပါဘူးဟ၊ ငါတို့က ဘာမှ မဟုတပြါဘူး၊ သူငယခြငွြးပါ၊ ပြောရင် နငတ်ို့ နားလညမြှာ မဟုတပြါဘူး”
“ဒါဆို ပြောကြည့်လေ၊ ငါတို့ နားလညလြား မလညလြား သိရအောင် ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
“နငတ်ို့ကလည်း ဇွတဘြဲ၊ နငတ်ို့သိလည်း ဘာထူးမှာလဲဟ”
“အင်းလေ ဟုတသ်ားဘဲ မခိုငကြလဲ၊ သူက မပြောချင်တ်ဲ့ဟာကို ဘာမှမပူနဲ့ အခွိနတ်န် သူ့ဖာသာသူ မနနေိုင် မထိုငန်ိုင် လာပြောလိမ့်မယ်၊ အဲ့အခါကြမှသိမယ်”
“ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် နငတ်ို့ကလဲ၊ ဒါနဲ့ နငတ်ို့ ညစာ စားပြီးပြီလား၊ အိမမြှာ ဘာခကြလြဲ”
“စားပြီးပြီလေ၊ နင့်က ဘယအြခွိနပြှနလြာမှန်းမှ မသိတာ၊ ဘယစြောင့်မလဲ၊ နင် မစားရသေးဘူးလား၊ နင့် ကိုလတကြလည်းဟာ တဈနေ့လုံး ခေါသ်ှားပြီး ဘာမှတောင် မကြှေးလိုကဘြူးလား”
“စောကကြောငမြတွေ စောကရြမ်း ပြောမနနေဲ့၊ ငါက ကိုလတန်ဲ့ အပြငမြှာ စားခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ဒီလောကြ နောကကြတွာပေါ့ဟ၊ ပထမ နငတ်ို့ကိုတောင် လာခေါြဦးမလို့ဘဲ၊ ဒါပမေဲ့ ငါတို့က အရမ်း ဆာနကြပြေီ ဆိုတော့ နငတ်ို့ကို လာခေါရြင် ကြာဦးမှာ၊ ဒါကြောင့် မခေါတ်ော့ဘဲ ငါတို့ဖာသာဘဲ သှားစားလိုကတ်ာ”
“ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်”
“ဘာရယတ်ာလဲ”
“ဘာမှ မဟုတပြါဘူး၊ နငတ်ို့ အရမ်းဆာနကြတေယ် ဆိုတာကို သဘောကလွို့”
“တကယဟြ၊ တကယဆြာတာ၊ ဆာတာမှ အသားတောင် တုနတ်ယ်”
“၂ ယောကလြုံးလား”
“အင်း ၂ ယောကလြုံး”
“ဆာတာမှ အသားတွတေောင် တုနတ်ယလြား”
“အင်း”
“ဟယ် ထူးဆန်းတယန်ောြ မဇင်”
“အင်း ထူးဆန်းတယ် ခိ ခိ ခိ ခိ”
“ခစ် ခစ် ခစ် ခစ် ဘာထူးဆန်းလဲ ဗိုကဆြာတာဘဲဟာ”
“အောြ မထူးဆန်းဘူးတဲ့ မဇငရြ”
“ခိ ခိ ခိ ခိ အင်း အင်း ဟုတသ်ားဘဲ မထူးဆန်းဘူးနောြ မခိုင်”
“စောကကြောငမြတွေ ငါ့ကို ရိမနနေဲ့၊ တောတ်ောသ်ိချင်န်ကြတေယ် မို့လား၊ ကဲ ပြောပြမယ်။ လကဖြကသ်ုတဟြာ လကဖြကလြေး စားပြီး နငတ်ို့ကို ငါနဲ့ ကိုလတ် စသိတဲ့ အခွိနကြစပြီး ပြောပြမယ်၊ ကြနပေပြှီလား”
“ခိ ခိ ခိ ခိ၊ ကဲ ကဲ မခိုင် လကဖြကသ်ုတ်၊ လကဖြကသ်ုတ်၊ ကောင်းကောင်းလေးသုတန်ောြ၊ လကဖြကြ အသားများများထည့်၊ ဒီည မအိပဘြဲ မဝေ ဇာတလြမ်း ကို နားထောငရြမယ်”
…………………………………………………………
🏵️အခန်း ( ၆ )🏵️
အင်း အစက ပြောရရင်၊ ကိုလတန်ဲ့ စတွေ့တော့ ငါတို့ အားလုံး ပထမနှစ်ဘဲ ရှိသေးတယ်၊ အဲ့တုန်းက သူက ငါ့ သူငယခြငွြးကို ကြိုကတ်ာဟ၊ အဲဒီမှာ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့ အုပစြုနဲ့ ငါတို့ မိတဆြှေ ဖြစ်သှားတယပြေါ့။ သူတို့ ၂ ယောကကြ လိုကလြည်းလိုကတ်ယ်၊
သူတို့ အဖြဲ့ထဲဆို သူက အချောဆုံး၊ ငါတို့ အဖြဲ့ထဲ ဆိုလည်း ငါ့သူငယခြငွြးက အချောဆုံးပါ့၊ ချောတာမှ ငါ့သူငယခြငွြးက တောတ်ောြ ချောတာ၊ ဆံပငကြလည်း အရှညကြှီး၊ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြလည်း လှ၊ အိနှလေဲရှိ၊ ဒီတော့ သူက ကြိုကတ်ာပေါ့၊ ငါတို့ကလည်း သူတို့ ၂ ယောကကြို ဘေးက ဝိုင်းတီးပေးကြတာပေ့ါ၊
အဲဒီမှာ နငတ်ို့ သိတဲ့အတိုင်း ငါက စကားများတယ်၊ ဟိုစပစြပ် ဒီစပစြပ် ဆိုတော့ သူက ငါ့ သူငယခြငွြးကို သာကြိုကတ်ာ၊ လပေေးဖြောင့်သှားတာက ငါနဲ့ဟ၊ ပြောရရင် ဇတလြမ်းက အဲ့ကနစတော၊ မလိုအပတ်ာတွေ အသေးစိတ် ပြောမနတေော့ပါဘူးဟာ၊ ကြောင်းတုန်းက ဟေးလား ဝါးလားတွကေ ဒီလောကြ ပြောနဖေို့ မလိုပါဘူး၊ နငတ်ို့လည်း ကြုံခဲ့တာဘဲ၊ အခုဟာက သူနဲ့ ငါနဲ့ ဇတလြမ်းကိုဘဲ ပြောမယ်၊
ဖြစ်ချင်တ်ော့ ငါတို့ အုပစြုက တဈဆောငထြဲ နပြေီး ပေါင်းနပမေေဲ့ ဘာသာ မတူဘူးဟ၊ ဒီတော့ အတန်းခွိန် မတူဘူး၊ ငါက တဈပတကြို ၃ ရကလြောကြ နေ့လည် ထမင်းစားခွိန် မတိုငခြင် တဈခွိန် အတန်းလှတတ်ယဟြ၊ တိုကဆြိုငခြငွတ်ော့ သူလည်း အဲ့အခွိနအြားတယ်၊ ဒီတော့ များသောအားဖြင့် နေ့လည် လူစုံအောင် စောင့်ရင်း သူနဲ့ငါ စကားပြောဖြစ်ကြတာ။
နငတ်ို့ သိတဲ့အတိုင်း ငါကလည်း ခငပြှီဆို ပြင့်ပြင့်လင်းလင်း၊ ဟနဆြောငပြနဆြောငတ်ှေ မပြောတတဘြူး၊ ဒီတော့ သာမန် မိန်းကလေး ပုံစံ မပေါကတ်ဲ့ ငါ့ကို သူခငတ်ာပေါ့။ ငါကလည်း စကားပြောရင် ပါးစပကြထွကရြာ ပေါကကြရ ပြောတတတ်ာ၊ အဲဒီကနေ စတယ် ဆိုမလား၊ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကကြ စကားအပြောဆို ပြင့်လင်းလာတာ။
နောကပြှီးတော့ ဖြစ်ချင်တ်ော့ သူတို့ အဖြဲ့ထဲက သူ့ သူငယခြငွြးက ငါ့ကို ကြိုကန်တော၊ အဲ့ကောငကြ အုံပုန်း။ သူကလည်း ငါ့ကို အဲ့ကောငန်ဲ့ လာလာလှောတ်ယ် ဆိုပါစို့။ ခငသ်ာခငတ်ယ် ပြောပမေဲ့၊ တခါ တခါ သူက စိတလြိုရင် ငါ့ကို ချောတယ် ဘာညာ၊ ရိသဲ့သဲ့က လုပသ်ေးတာ၊ နင့်မကြန်ှာက ဆှဲဆောငမြှု ရှိတယ်။ ကိုယလြုံးကလည်း လှတယ်၊ ဘာညာပေ့ါဟာ၊
ငါကလည်း အဲ့လို သူလာပြောရင် ရှကကြိုးရှကကြန်း ဖြစ်မနဘေူးဟ၊ သူ့နဲ့ဆို ငါ့ စိတထြဲက ရင်းနှီးနသလေို ခံစားနရတော၊ ငါကလည်း ပြနပြှောတာပေါ့၊ ငါ့ပုံစံ နငကြှိုကလြား ဘာညာပေါ့၊ သူကလည်း ကြိုကတ်ယပြေါ့၊ ဒီလိုပြောရင်း နည်းနည်း လှနလြာရငတ်ော့ သှားစမ်းပါဟာ၊ စောကပျိုတွေ၊ ဘာညာနဲ့ စကားကို လွှောခလွိုကပြေါ့။
အဲဒီအခွိနမြှာ သူနဲ့ ငါ့သူငယခြငွြးက ဖြစ်နပြေီဟ၊ ငါ့သူငယခြငွြးက သူ့ကို အဖြပြနေပြေးပြီးပြီ။ ရည်းစားသကတ်မ်းကလည်း နည်းနည်း ကြာလာပြီဆိုတော့ ငါကလည်း မေးတာပေါ့၊ နင့်တို့ နှစ်ယောကခြငွြး မတွေ့ကြဘူးလား၊ ဘာညာပေါ့၊ သူကလည်း တွေ့ချင်တ်ယ် ပြောတယ်၊ ဒါဆိုလဲ ခွိန်းဟာ ဆိုပြီး ငါကလည်း မှှောကပြေးတယ်။
ဒါပမေဲ့ တွေ့ရမှာ ကြောကန်တယေတ်ဲ့၊ ဘာကြောကတ်ာလဲဆိုတော့ သူက ငါ့သူငယခြငွြးကို မကြိုကတ်ော့မှာ စိုးတာတဲ့၊ ငါက ပထမတော့ နားမလညဘြူးဟ၊ ဒီတော့ သူ ငါ့ကို ရှင်းပြတယ်၊ သူ့မှာ အရငကြ ရည်းစား ၂ ယောကြ ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒီ ရည်းစားတွနေဲ့ အဲလို လူကြယရြာ ခွိန်းတွေ့ပြီး ပြတသ်ှားဖူးတဲ့ အကြောင်း၊ သူလည်း သူ့ကိုယသ်ူ ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘူးတဲ့၊ အခုလို ရိုးရိုးသားသား ခစွန်တေဲ့အခွိန် ဘာမှ မဖြစ်ပမေဲ့ အဲလို နှစ်ယောကထြဲ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ပြီးရင် သူက စိတမြပါတော့ဘူးတဲ့၊
တကယတ်ော့ မိန်းကလေးတွကေ အပြငကြ ဘယလြောကဘြဲ လှလှ၊ တကယတ်န်း အဝတအြစား ခွှတလြိုကရြင် သူ့စိတထြဲက မလှတော့ဘူးတဲ့ဟ၊ ဒါကြောင့် အဲ့လို ခွိန်းပြီးရင် သူမကြိုကတ်ော့တာတဲ့၊ အဲဒီကနစပြေီး ငါ သူ့အကြောင်းကို စသိတော့တာဘဲ။ ဒီကောငကြ လူတဈမွိုးဘဲ၊ ကိုယရြတဲ့ မိန်းကလေးကိုကြ မလှဘူး ထငပြှီး မရတာကိုဘဲ လိုချင်န်တေဲ့ကောင်။ ငါတော့ ဒီလိုဘဲ မှငတ်ယ်။ စိတရြောဂါ တမွိုးလို့ ပြောရင် ရမလားဘဲ။
အဲဒီကနေ စပြီး ငါနဲ့ သူလည်း နှိုကန်ှိုကခြွှတခြွှတတ်ှေ အကုနပြှောဖြစ်တော့တာဘဲ၊ တဖြေးဖြေး နဲ့ ငါလည်း သူ့အကြောင်း သိလာတာပါဘဲ၊ ခစ် ခစ်၊ သူကလည်း ငါ့ကို အဲလိုသူ့ အကြောင်းတွေ အသေးစိတ် ပြောပြရတာ သဘောကတွယတ်ဲ့ဟ၊ သူ့သူငယခြငွြးတွတေောင် သူ ဒီလို အသေးစိတ် မပြောဘူးတဲ့၊ ငါက ပထမဆုံး သူ့ စိတထြဲရှိတာ ပြောပြဖူးတာတဲ့။
သူ့ ကောငမြတွကေို ခွှတလြိုကလြို့ သူ မှငရြငသ်ာ သဘောမကတွာ၊ နိုငင်ံခွား မဂျဂဇင်းတွေ ဘာတွေ မှာပါတဲ့ နိကကြ ကောငမြပုံတွကတွေော့ သူက ကြိုကတ်ယဟြ၊ စိတပြါတယတ်ဲ့၊ ဘာကြာလဲ မေးတော့လဲ သူက ရရရေောရာ မပြောတတပြှနဘြူး၊ အရိုးများတယ် ခွေးခါးတယ် ကြံဖန် အပြဈမှငတ်တတ်ဲ့ ကောင်၊ တကယတ်န်းဆိုလည်း သူ့ရည်းစားတွေ မလှတာလည်း မဟုတပြါဘူး။ နို့သီးခေါင်းလေး သေးတာ၊ ကြီးတာ၊ နို့အုံတွဲတာ တင်းတာက အစ၊ အမှေးတွေ ပေါကတ်ာ၊ မှဲ့ ရှိတာ၊ အမာရှတရြှိတာ၊ ဟိုနရောဆို အသားအရောငကြှာတာ၊ မဲတယလြေး ညိုတယလြေး၊ အဓိကကတွဲ့ နရောတွရေော၊ အဓိက မကတွဲ့ နရောတွရေော တကိုယလြုံး ကြည့်ပြီး၊ သူ့ဖာသာသူ ဖြစ်နတော၊ တကယတ်ော့ ဒါတွကေ ဘာမှလဲ မဆိုငဘြူး၊ တကယခြစွရြင် ဒါတွကေ အပြဈလို့ကို မှငစြရာကို မလိုတာ၊ မဟုတဘြူးလား။
အဲဒီမှာ ငါက သူ့ကို အားပေးတာပေါ့၊ ခွိန်းသာ ခွိန်းဟာ၊ စမ်းကြည့်၊ နငကြှိုကသ်ှားရင် ပြီးတာဘဲ၊ တကယတ်န်း ယူပြီးမှ မကြိုကတ်ော့ရင် ပြူနာ ပေါ့ ဘာညာပေါ့၊ ငါက သူ့ ဘကကြနေ အကြံပေးဖြစ်တာ၊ ငါ့ သူငယခြငွြး ဘကကြတောင် ငါ သိပမြစဉြးစားခဲ့ဘူး၊ သူ့ကို ဘယလြောကထြိ သံယောဇဉြ ကြီးလဲ အဲဒါသာ ကြည့်၊
တကယတ်ော့ ငါလုပသ်င့်တာက အဲဒါဆိုလဲ ငါ့ သူငယခြငွြးကို ဒုကျခမပေးပါနဲ့ဟာ၊ ဘာညာနဲ့ ဖြစ်ရမှာ၊ အဲလို မဖြစ်ဘဲ သူ့ဘကကြနေ သူ ကြိုကဖြို့ အရေးကြီးတယဘြဲ ထည့်တွကတ်ော့တာ။ အဲ့ဒီတုန်းက သူ့သူငယခြငွြးနဲ့ ငါနဲ့က မဖြစ်သေးဘူး၊ ဟိုကလည်း ငါ့ကို အခုထိ ပြင့်ပြင့်လင်းလင်းကို မပြောဘူး၊ အခုထိ ငါ့ကို မှငရြင် ကြောကဒြူးတုနန်တေုန်း၊ အမှနပြှောရရင် ငါကလည်း အဲ့ကောငကြို စိတမြဝငစြားပါဘူး၊
ယောကြွားဖြစ်ပြီး ဒီလောကြ မပြောရဲ မဆိုရဲ ဖြစ်နမှတေော့ ဘယန်ရော သှားသုံးမလဲ၊ ငါက ယောကြြားဆို ကိုလတလြို ရဲရဲတင်းတင်း ကိုယလြုပခြငွတ်ာ လုပတ်တတ်ဲ့ လူမွိုးမှ ကြိုကတ်ာ။ တခါတလေ ငါ့မကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်ပြီး နငကြ တောတ်ောလြှတာဘဲ၊ တောကြ . . ငါ ဖကန်မ်းချင်စြိတကြို မနည်းထိမ်းထားရတယ် ဆိုပြီး အားမလို အားမရ ပြောရင် ငါ့ရငထြဲ ကြညန်ူးပြီး အရမ်းကြနပေတ်ာ၊
ဟနဆြောငပြနဆြောင် သူ့ကို တဘုန်းဘုန်း ထုရိုကပြှီး စောကကြောင် အချင်ြးချင်ြး ပြောစရာလား ဘာလား ဆဲပမေဲ့ ငါ့ဖာသာငါ ကြနပေန်တော ငါအသိဆုံး၊ ငါ ဘယလြောကြ ဆဲဆဲ ထုထု သူကလည်း မလွှော့ဘူးဟ၊ တကယဟြ ဘာညာ ဆကပြှောသေးတာ။ အဲဒါတွကေ သူနဲ့ ငါနဲ့ကြား မပြောဘဲ ညိနတေဲ့ သံယောဇဉြ ပေါ့ဟာ။
အဲဒီမှာ တဈနေ့ သူ ငါ့ကို ခွိန်းတာ၊ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူ့ကောငမြလေးအတွကြ မှေးနေ့ လကဆြောင် သှားဝယမြလို့၊ အဲဒါ ဘယသ်ူမှ မသိအောင် သှားဝယခြငွတ်ယပြေါ့၊ သူဝယခြငွတ်ာကလည်း မိန်းမ အသုံးအဆောငပြဈစည်း၊ အဲဒါ ငါ့ကို လိုကရြှေးပေးပေါ့၊ ဘယသ်ူမှ မသိအောင် သှားမယ် ဆိုပြီး ငါ့ကို တိတတ်ိတလြေးခွိန်းတာ။
ငါကလည်း အင်း ပေါ့၊ အဲဒါ ကြောင်းပိတတ်ဲ့ စနေ နေ့ ငါလည်း အဆောငကြ အစောကြီး ထွကပြှီး သူ့ နဲ့ သှားတွေ့ရော။
…………………………………………………………
🏵️အခန်း ( ၇ )🏵️
ငါလည်း ဘာစိတကြူးပေါကလြဲ မသိဘူး၊ အဲ့နေ့က သချော အလှပြငဖြစ်တယ်၊ ဝတထြားတာကလည်း အကြပလြေး၊ ငါ့ ပစ်စည်းကိုအရှိအတိုင်း ပြသလို ဖြစ်နတော၊ ခိ ခိ၊ အံမယ် နငတ်ို့ ဘာသိလဲ၊ အဲ့တုန်းက အခုလောကမြထွားပမေဲ့ ပစ်စည်းရှိ လူတန်းစားထဲ ငါပါ ပါတယ်၊ ငါလည်း အလှပြငရြင်း ရငတ်ှေ ဘာတွတေောင် ခုနလြို့၊ ရည်းစားနဲ့ ခွိန်းတွေ့သလိုမွိုး င့ါစိတထြဲ ဖြစ်နတော၊ ငါကောင်းကောင်းမှတမြိတယ်။
အဲ့နေ့ တဈရကထြဲ အဲလိုဖြစ်တာ၊ နောကပျိုင်း သူနဲ့ တွေ့တိုင်း ဒီလောကြ မပြငဖြစ်တော့ဘူးဟ၊ အဲ့ဒီနေ့က တွေ့တော့ သူလည်း ရှိုးနဲ့ မိုးနဲ့ ဟ၊ သူ့ပုံကို ငါ အခုထိ မှတမြိနတော၊ ဂငွြးဘောင်းဘီ အပြာ၊ စုတစြုတပြှတပြှတ် ဂငွြးပန် မဟုတဘြူးနောြ၊ စတိုငကြကြ၊ သူ့ကိုယန်ဲ့ တိုင်းခွုပထြားသလိုဘဲ။ ခါတိုင်း ဝတန်ကပြေုံစံ မဟုတဘြူး၊ အင်ျကြီအဖြူ နဲ့ အပြာ မတတ်တစြင်းလေး၊ ဆံပငကြလည်း ရစေိုပုံစံ ကပိုကရိုလေး၊ ရှူးဖိနပန်ဲ့ သချော ကကြနွန။
တွေ့တော့ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကကြို တဈယောကြ ကြည့်ပြီး ရယမြိတယ်၊ သိတယလြဟော နှစ်ယောကလြုံး ရှိုးထုတလြာတယ် ဆိုတာ၊ ဒါပမေဲ့ မပြောဖြစ်ကြဘူး၊ အရှကပြှဘေဲ ရယဖြစ်ကြတာ။ ပြီးတော့ နှစ်ယောကသ်ား စတိုးဆိုငထြဲ ရောကသ်ှားတယ်။
သူက ရမှေှေး အကောင်းစား ဝယပြေးမယဆြိုတော့ ဆိုငထြဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှေးရင်း ဆိုငထြဲက အရောင်းစာရေးမလေးက ငါတို့ကို အတွဲထငန်တော၊ အဲဒါကို ငါက အတွဲမဟုတဘြူး ပြောမလို့ သူက လကကြုတပြှီး မပြောဖို့ မကြရြိပပြှတာနဲ့ ငါလည်း အသာနလေိုကတ်ယ်။
အဲဒီတော့မှ သူက ငါ့ကို စာရေးမ ရှေ့မှာ သူ့ ခစွသ်ူလို ဂရုစိုကပြှတာ၊ ငါ့စိတထြဲ ကြနပေသ်လိုလို၊ ဘာလိုလို တမွိုးဘဲ၊ နရင်ေးထိုငရြင်း ပြောန်တော၊ အဲဒီကနေ အရှိနရြသှားတယန်ဲ့ တူတယ်၊ စတိုးဆိုငကြ အထွကြ မနကစြာ သှားစားတော့လဲ ငါ့ကို သူ့ ရည်းစားလို ဂရုစိုကပြှနသေေးတယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောကြ အဲ့တုန်းက ရည်းစားဖြစ်နတေဲ့ အတိုင်း၊ အဲဒီကနေ ပြနမြယ် ဆိုပြီး သူ့ ကားနဲ့ ပြနလြာတာ၊ အဲဒါ လမ်းမှာ ဘာစိတကြူးပေါကလြဲ မသိဘူး။
“ငါ့အိမသ်ှားမယဟြာ နငလြိုကခြဲ့။ နငလြည်း ရောကဖြူးတာပေါ့”
“ဘာလုပမြလို့လဲ၊ မသှားချင်ပြါဘူးဟ၊ တောကြှာ နင့်အိမကြ လူတွေ တမွိုး ထင်ဦးမယ်”
“မထငပြါဘူးဟ၊ ငါ့အိမမြှာ ဘယသ်ူမှ မရှိဘူး”
“အာ စောကကြောင် ဒါဆို ပိုဆိုးတာပေါ့၊ အဲဒါမှ ငါ့ ဘ၀ ပကြမြှာ၊ နငကြ ငါ့ကို မကောင်းကြံနတော မို့လား”
“နင် ဘယလြိုသိလဲ”
“သိတာပေါ့ဟ၊ နင့်ပုံစံ အသိသာကြီး၊ ဒီနေ့ တဈနေ့လုံး ငါ့ကို နင့် ရည်းစားလိုလို လုပန်တော၊ ဟှန်း မပြောချင်လြို့”
“နငကြလဲဟာ၊ မကောင်းတော့ မကြံပါဘူးဟ၊ ငါ နင့်နဲ့ အဲ့ဒီလို နနရေတောကို ပြောန်တော၊ နငကြရော အဲလို နရတော မပြောဘြူးလား”
“တောစြမ်းပါဟာ၊ ငါက နင့်ကို သူငယခြငွြးလို ခငတ်ာနဲ့ နင့်စိတထြင် ငါ့ကို နငလြုပခြငွလြုပလြို့ ရမယ့် အပေါစားကောငမြများ မှတန်လေား”
“ဟ ဘာဆိုငလြို့လဲ၊ နင့်စိတထြင် ငါကရော မိန်းမတိုင်း အဲလို ဖောရောသောရော နတေဲ့ ကောငမြွား မှတန်လေို့လား”
“ဒါဆို ငါ့ကို ဘာလို့ လာနလေဲ”
“ဘာလို့ လာနလေဲ ဟုတလြား၊ နင် တောတ်ောြ သိချင်လြား”
“စောကကြောင် တောပြှီ မပြောနဲ့၊ ငါ မသိချင်ဘြူး”
“ပြီးရော၊ ဟော ရောကပြှီ၊ ရှေ့က အိမကြ ငါ့ အိမ်”
“နင် နောြ နင်၊ အိမထြဲရောကပြှီး ငါ့ကို မဟုတတ်ာ လုပလြို့ကတော့ သပြေီသာမှတ်”
“ စိတခြွ၊ မလုပဘြူး၊ မလုပဘြူး၊ နငလြဲ ငါ့ကို ဘာမှ မလုပန်ဲ့”
“စောကကြောင်၊ ငါကတော့ လုပခြငွြ လုပမြှာပေါ့၊ ခစ် ခစ် ခစ် ခစ်၊ ငါ့ သဘော၊ နငသ်ာ ငါ့ကို ဘာမှ မလုပန်ဲ့”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး၊ ငါ နင့်ကို သဘောကတ်ာ အဲ့ဒီ အပြောတွကြေောင့်”
“ဘာဆိုငလြဲ”
“နငကြလဲ ငါ မကောင်းတဲ့ စိတန်ဲ့ နင့်ကို ခေါလြာတာ မဟုတပြါဘူးဟ၊ အခု အစောကြီး ရှိသေးတယ်၊ နင့်ကိုလဲ မပေးပြနခြငွသ်ေးဘူး၊ ငါ့စိတထြဲ နင့်နဲ့ အတူတူနပြေီး စကားတွေ ဘာတွေ ပြောချင်သ်ေးတယ်၊ ဒါကြောင့်ပါ၊ အပြငမြှာ လွှောကသ်ှားနရင်ေ သူများမှင် နင့်အတွကြ ဘယကြောင်းမလဲဟ၊ အခု ငါ့ အိမမြှာ ဆိုတော့ လှတလြှတလြပလြပ်၊ နချင်ေသ်လိုနေ၊ ဘယသ်ူမှလဲ မသိ၊ မဟုတဘြူးလား”
“အေးပါ အေးပါ၊ ရောကရြငလြဲ တံခါး မှနမြှနသ်ှားဖြင့်၊ ကားပေါထြိုငပြှီး တရားဟောမနနေဲ့၊ ငါ အခုရလည်ေး သောကခြငွတ်ယ်၊ သေးလည်း ပေါကခြငွတ်ယ်၊ ဒီ ဒေါကဖြိနပ် ကြီးနဲ့ ရှိုးထုတထြားရတာ ခွထေောကလြည်း နာနပြေီ”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး”
……………………………………………………….
🏵️အခန်း ( ၈ )🏵️
အိမထြဲရောကတ်ော့ ငါလည်း ငါ့ကိဈစ အရငရြှင်းရတာပေါ့၊ နငတ်ို့ကို မရှကတ်မ်း ပြောရရင် အဲ့ဒီနေ့က ငါ ဘာလုပမြိလဲ သိလား၊ ရှူးပေါကပြှီး ရသခွေောဆေး၊ အနံ့အသကြ ကောင်းမကောင်း ငါ့ဖာသာဆန်းစဈ၊ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလည်း မနံနအေောင် ခွှတပြှီး ခါလိုကသ်ေးတယ်၊ ခိ ခိ၊ အဲဒီတုန်းက ငါတွကထြားတာက သူ မနနေိုငလြို့ င့ါကို မဟားဒရား လာလုပရြင် စိတမြပကြသ်ှားအောငပြေါ့။
အဲ့လောကထြိဟာ၊ လူကသာ ဘာညာ ပြောနတော၊ စိတထြဲက သူလုပတ်ာ ခံချင်န်တော၊ ငါကိုက ရှတာ၊ ခိ ခိ၊ ဒါနဲ့ဘဲ အိမသ်ာထဲ နည်းနည်းကြာသှားတယ်၊ ငါထွကလြာတော့ သူက မီးဖိုခန်းမှာ သံပုရာရည် ဖြောန်တော ငါသောကဖြို့တဲ့၊ ငါက ကြောင်းမှာဆို သံပုရာရညဘြဲ သောကတ်တတ်ယလြေ၊
သူက စတိုငကြကြ ဝတထြားတဲ့ သူ့ အကြီကို အပြငထြုတပြှီး ရငဘြတကြို ဖြင့်ထားတာ၊ သူ့ပုံကလဲဟာ ယောကကြွား ပီပီသသ၊ ကာယဗလမောငလြို အထွားကြီး မဟုတပြမေဲ့ သူ့ဟာနဲ့သူ တောတ်ောြ ကြည့်လို့ကောင်းတယဟြ၊ အသားအရညကြလည်း မှငရြသလောကြ ဖြူပြီး နုနတော၊
ငါ့ မကြစြိကို လှှဲလို့ကို မရဘူး၊ သူပြောတော့ အင်ျကြီလဲမလို့ လုပပြှီးမှ မလဲဖြစ်တော့ဘဲ သတိရတာ နဲ့ သံပုရာရည် လာဖြောတ်ာတဲ့။ ငါ့ကို မှူဆှယတ်ာလည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့ဟာ၊ အဲဒါ ငါကို မှငတ်ော့ သူက
“သံပုရာရညလြေ မဝေ အကြိုကြ၊ ကြောင်းမှာ မဝေ သောကန်ကြေ”
“တောတ်ယ် မောငလြတ်၊ မောငမြင်းတောတ်ယ်၊ ဒါပမေဲ့ အခု လောလောဆယ် ရငတေန်တယေဟြ၊ ရေ အရငသ်ောကမြယ် ဘယမြှာလဲ”
“ရခေဲသတေ်တာထဲမှာ မဝေ”
ငါလည်း ရခေဲသတောထဲက အေးစကန်တေဲ့ ရတဈေဘူး ယူမော့ရင်း သူ့ကို ကြည့်ပြီး
“နငကြလည်း နဲနဲပါးပါး အနအထေိုင် ဆငခြှငပြါဦးဟ၊ အင်ျကြီဟပြဲနဲ့၊ ငါ့ကို ဘာမှ လာမှူ မဆှယန်နေဲ့၊ ငါ စိတမြဝငစြားဘူး”
“နင့် အရှေ့မှာ ဆငခြှငစြရာ လိုလို့လား၊ အင်ျကြီလဲမလို့ လုပန်တေုန်း နင် ကြိုကတ်တတ်ဲ့ သံပုရည် သတိရလို့ လာဖြောတ်ာ၊ လာ ဒီမှာ လာမှည်းကြည့်၊ ငါဖြောထြားတာ ကောင်းလား”
ငါသူ့ အနားကပသ်ှားတော့ သူက ဇွန်းနဲ့ ခပပြှီး ငါ့ကို တိုကတ်ယ်၊ ငါလည်း အလိုကသ်င့် ပါးစပဟြ မှည်းပြီး
“သကြားနည်းနည်း ထပထြည့်ဟာ၊ နင့်ဟာက ရခေဲ ရောလိုကရြင် အခွိုပေါ့ သှားမှာ၊ အခဉွကြတော့ အတောဘြဲ”
ငါပြောလိုကမြှ သူက ငါမှည်းထားတဲ့ ဇွန်းထဲက လကကြနွကြို သူထပမြှည်းလိုကသ်ေးတယ်၊ အသဈတောင် ထပမြခပဘြူး၊ သူ့ ပုံစံက သူ နဲ့ငါ တောတ်ောြ ရင်းရင်းနှီးနှီးလို သဘောထားထားသလို ဖြစ်နတော၊ သူက ထပမြှည်းပြီး အင်း ဆိုပြီး သကြားထပထြည့်တယ်၊
ငါလည်း သူ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီး စိတထြဲက တမွိုးဖြစ်သှားတယ်၊ ငါ့ကိုငါလည်း ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး၊ ငါ့စိတကြ တမွိုး ဖြစ်နသလေောကြ သူ့ပုံစံက အေးတိအေးစကြ နဲ့ ဖြစ်နတောလည်း ပါမှာပေါ့၊
ရုတတ်ရကြ ငါ့ လကထြဲက အေးနတေဲ့ ရဘေူး နဲ့ သူ့ ရငဘြတကြို ကပလြိုကတ်ယ်၊ သူ မထီမဲ့မှငန်ဲ့ လုပန်ပေုံကို ကြည့်ပြီး အသဲက ယားလာတာဟ၊ ဆှဲလုပလြိုကခြငွတ်ာ၊ သူကလန့်သှားပြီး အားကနဲ့ ထအောရြော၊ အဲဒီမှာ ငါက ရယပြှီး
“ကဲ မှတပြှီလား အဲ့ဒါ မဆငခြှင်ဦး”
“ဟီး ဟီး ဟီး ဟီး မဝကလေည်း အထူးအဆန်းလုပလြို့၊ နင် ယောကြြားလေး အင်ျကြီဟပြဲ ဝတထြားတာ တခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးလား”
“ဟဲ့ ငါက အဲ့ဒါတွေ လွှောကကြှည့် နတောမှ မဟုတတ်ာ၊ အခု နင့်ကြည့်ပြီး အသဲယားလာလို့၊ အခု နင့်ကို ဒုတန်ဲ့ ကောင်းကောင်း ဆောပြလောြ တီးချင်န်တော၊ သောကကြောာင် ပုံစံကိုက”
ငါကလည်း နငတ်ို့သိတဲ့အတိုင်း စိတထြဲရှိရင် မနနေိုငဘြူးဟ၊ ပြောချင်တ်ာ၊ ဒါနဲ့ ပြောမိရော၊ ဒီတော့ ဒီကောငကြ
“တီးလေ၊ မဝေ တကယတ်ီးရင် ခံမယ်၊ ဆေးရုံ ရောကသ်ှားပါစေ၊ မဝေ တကယတ်ီးရဲလား”
“ဘာလို့ မတီးရဲ ရမှာလဲ တီးချင်န်တော၊ နေဦး တီးပြမယ်”
ငါလည်း ဘာလုပလြို့ ဘာလုပမြိမှန်း မသိတော့ပါဘူး၊ ငါ့စိတထြဲက တမွိုးဖြစ်နတော၊ ပြောတဲ့ လသေံကိုက အရငကြနဲ့ မတူတော့တာ ငါသိတယ်၊ စိတထြဲ တဈခုခုကို အားမလို အားမရ ဖြစ်နတော၊ တဈခုခု လုပပြဈလိုကြ ချင်တ်ာဟာ၊ အဲဒါ အိမထြဲ လိုကကြှည့်လိုကတ်ော့ ကြကမြှေးတံမှကစြည်း သှားတွေ့တယ်၊
အဲဒါနဲ့ အဲဒါကို သှားယူပြီး သူ့ကို သှားဆှဲခေါလြာတယ်။ သူလည်း ကန့်လန့် ကန့်လန့် နဲ့ ပါလာတာ၊ အိမရြှေ့ရောကတ်ော့ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ အဖြားက ကိုငပြှီး ဟနတေဲ့ သူ့ အင်ျကြီစကို ဟိုဘကြ ဒီဘကြ ပခုံးက ထိုးပြီး ဆှဲခလွိုကတ်ယ်၊ အင်ျကြီကြ နဂိုကတည်းက ဟထားတာဆိုတော့ လွှောကသွှားတာပေါ့၊ သူကလည်း အလိုကသ်င့် လကကြ ဆှဲခလွိုကတ်ယလြေ၊ အင်ျကြီက ကြမ်းပြငပြေါြ ပုံကသွှားတာပေါ့၊ အဲဒီမှာ ငါက
“လကြ အနောကပြဈထား”
ခပတ်ညတ်ည် နဲ့ အမိန့်ပေးသလို ပြောတော့ သူက တကယဘြဲ လကကြို အနောကပြဈလိုကတ်ယ်၊ ရငကြ ကော့လို့၊ သူ့ကိုယပြေါမြှာ ခပြခြပြရြပရြပ် ဝတထြားတဲ ဂငွြးဘောငဘြီဘဲ ကနွတ်ာပေါ့၊ အင်ျကြီ ကြှတကြသွှားမှ သူ့ပုံက ပိုကြည့်ကောင်းလာတယဟြာ၊ ဗိုကသ်ားဆို ကြှကသ်ားနဲ့ ခပြရြပန်တော၊ အဲဒါ ငါလည်း ကြကမြှေးဒုတန်ဲ့ သူ့ မာဆယလြြ အရာတွကေို မထိတထိ လိုကပြှတပြှီး သူ့ တကိုယလြုံးကို ခပဖြှည်းဖြည်း ပတပြှီး လွှောကဆြှဲနတော၊
ငါ စိတထြဲ တဈခုခု ကြီးစိုးနသလေိုဘဲ၊ အဲဒီအခွိနမြှာ သူရော ငါရော ဘာစကားမှ မပြောဖြစ်ဘူးဟ၊ ငါ့ပုံကို ကြည့်ပြီး သူလည်း ထနလြာပုံဘဲ၊ ဘောင်းဘီအောကကြ ဖောင်းလာတာ၊ ပြီးတော့ သူ့ ဗိုကကြ ကြှကသ်ားကို ကြကမြှေးဒုတန်ဲ့ ခပဆြတဆြတလြေး တဈခကြြ ရိုကလြိုကတ်ယ်။
သူ့ကိုယကြ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သှားပမေဲ့ ဘာသံမှ မထွကဘြူး၊ အဲလို သူဖြစ်သှားတာ ကြည့်ပြီး ငါ့ စိတထြဲ ပိုဖိးလတ်ကလြာသလိုဘဲ၊ ဒါနဲ့ စောစောကလိုဘဲ သူ့ မာဆယတ်ှကေို ဒုတန်ဲ့ လိုကပြှတရြင်း တဈခကြလြောကြ ထပရြိုကလြိုကသ်ေးတယ်၊
တအားတော့လဲ မဟုတဘြူးဟ၊ ခပဆြပဆြပလြေးပါဘဲ၊ ငါလည်း ဘာဖြစ်နမှန်ေးမသိဘူး၊ ငါ့စိတထြဲ သူ့ကိုယကြို ဒုတန်ဲ့ ပြတန်ပမေေဲ့ တကယ့်အတွေ့အထိက ဒုတကြနေ တဆင့် င့ါကိုယထြဲ ရောကလြာသလိုဘဲ၊ ငါ့စိတထြဲ တမွိုးဖြစ်နတော၊ ဒုတန်ဲ့ ပြတန်တယေလြို့ကို မထငဘြူး၊ လကန်ဲ့ ထိနတယ်ေ ထငတ်ာ၊
အဲလို လိုကပြှတလြိုကြ ရိုကလြိုကြ နဲ့ ဘယန်ှဈခကြြ ရိုကမြိသှားသလဲ မသိဘူး၊ ပြီးတော့ ဒုတကြ အလိုလို သူ့ပေါငကြှားက ဖေါင်းကားနတေဲ့ နရောကို ရောကသ်ှားတယ်၊ ပထမတော့ သူ မကြစြိကို မှိတပြှီး ငှိမခြံနသေေးတယ်၊ နောကမြှ သူလည်း မနနေိုငတ်ော့ဘူးထငတ်ယ် ငါ့ကို အတင်းဆှဲဖကပြှီး နမ်းရော၊
ပထမတော့ ငါ မရုန်းမိဘူးဟ၊ နောကမြှ ခကြခြှင်း ငါ အသိဝငလြာတာ၊ ဟာ မဖြစ်ဘူး၊ သူ့ အခစွခြံလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုပြီး အဲဒီမှာ ငါ့ကိုလှှတဖြို့ အသအေောတ်ာ၊ သူ့ကိုလည်း တွန်းပေါ့၊ ဒီတော့ သူလည်း လန့်ပြီး ငါ့ကို လှှတရြော
“ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲ မဝေ”
“နင် နင့် ငါ့ကို မထိနဲ့”
“ဘာ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ငါ နင့်အရငကြ ကောငမြတွလေို မဖြစ်ချင်ဘြူး”
“ငါ ငါ မနနေိုငဘြူး”
“မနနေိုငလြည်း ရအောငန်ေ၊ ငါ လုပတ်ာဘဲ နငခြံ၊ ခံမလား မခံဘူးလား ဒါဘဲ ပြော”
“ခံမယဟြာ၊ လုပ် လုပ် နငလြုပခြငွတ်ာလုပ်”
“ပြီးရော၊ ဒါဆို နငဘြာမှ မသိအောင် နင့်ကို မကြစြိ ပိတပြှီး လကကြို ကြိုးခညွထြားမယ်”
“ခညွထြားဟာ”
အရေးထဲ မကြစြိပိတဖြို့ ရုတတ်ရကြ ရှာလို့ မရတာနဲ့ သူ့ စွပကြှယဟြောင်း တဈထညကြို ဆှဲစုတပြှီး မကြစြိ စည်းလိုကရြတယ်၊ လကကြနွြ အစနဲ့ သူ့ကို နောကပြှန် ကြိုးတုတပြေါ့၊ အဲဒီတော့မှ ငါဘဲ လှတလြှတလြပလြပ် လှုတရြှားလို့ ရသှားတယ်၊
လူက ထနန်တေုန်းဟ၊ သူ ဘာမှ မမှငတ်ော့မှ ငါက သူ့ကို လုပရြတာ အရသာ ပိုရှိလာတယ်၊ သူ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ဖြစ်သှားတာ ကြည့်ပြီး ငါ့စိတထြဲ ကြနပေန်တော၊ ပြီးတော့ တဖြေးဖြေး သူ့ တဈကိုယလြုံး ဆှဲခွှတပြှီး ထောငန်တေဲ့ သူ့ဟာကို ကြကမြှေးနဲ့ ကစားလိုကြ၊ သူ့ကို ခပဆြတဆြတလြေး ရိုကလြိုကြ၊ သူလည်း တွန့်တွန့်လူးနတော၊ ငါလည်း ထနပြှီး ရှနတော၊
……………………………………………………..
🏵️အခန်း ( ၉ )🏵️
ငါလည်း မရတော့ဘူး၊ သူက ဘာမှ မမှငတ်ော့ဘူး ဆိုတော့ ငါလည်း တောတ်ောရြဲလာတယ်၊ ငါလည်း ငါ့ဖာသာ တကိုယလြုံး ခွှတလြိုကတ်ယ်၊ ပြီးမှ သူ့ နားကပပြှီး ငါ့နို့သီးနဲ့ သူ့ အသားကို ထိပေးလိုကတ်ယ်၊ ပါးစပကြလည်း ညဈတီးညဈပတတ်ှေ ဘယကြနေ ဘယလြို ထွကလြာလဲ မသိပါဘူး၊ ငါလည်း ငါ့ကိုယင်ါ အဲ့လောကြ ဖြစ်လိမ့်မယ် မထငထြားဘူးဟ၊ တဈခုခုက ငါ့ကို လှုံ့ဆောန်သလေိုဘဲ
“ပြောစမ်းဟာ ကိုလတ်၊ နင် ငါ့ကို ဘာလုပခြငွလြဲ ပြော ပြော”
“ငါ . . ငါ . .”
“ပြောစမ်းဟာ နင် ယောကြွား မဟုတဘြူးလား နင့် စိတထြဲ ဘာလုပခြငွလြဲ မပြောရဲဘူးလား”
ပါးစပကြလည်း အတင်း သူ့ကိုမေး၊ လကထြဲက ဒုတန်ဲ့လည်း သူ့ကို ခပဆြတဆြတလြေး ခပြေါ့၊ တအားတော့ မရိုကပြါဘူး၊ ခပဆြတဆြတလြေးပါ၊ တကယတ်ော့ ဘယန်ာမလဲ၊
“ပြောစမ်းဟာ ပြောစမ်း ဘာလုပခြငွလြဲ၊ နင့် ငါ့ကို လိုးချင်လြား”
“အင်း . . လိုး ချင်တ်ယ်၊ လိုး ချင်တ်ယ်”
“ပြီးတော့ ငါ့ စောကဖြုတကြို မနမ်းချင်ဘြူးလော ပြောစမ်း ပြော”
“အင်း နမ်းချင်တ်ယ် အား . . အား . . မဝေ . . နမ်းချင်တ်ယဟြာ လိုးချင်တ်ယ်”
“ငါ အခု နင့်အရှေ့မှာ နိကကန်ဲ့၊ နင့်ကို ငါ့ကိုယန်ဲ့ ပြတပြေးနတော နင် ကြိုကလြား ပြော၊ တွေ့လာ တွေ့လား ငါ့ နို့သီးခေါင်းနဲ့ နင့်ကိုယကြို ပြတတ်ာ၊ တွေ့လား တွေ့လား”
“အင်း အင်း နင့်အသားနဲ့ ထိတာ အရမ်းခံလို့ ကောင်းတယ်၊ နင် နင် အရမ်းလှမှာဘဲ ငါ သိနတယ်ေ”
“နင့်ကို မပြပါဘူး၊ နင့် စိတထြဲ ငါလှတာ သိပြီလား၊ ပြောစမ်း”
“သိတယ် သိတယ် နင် အရမ်းလှတာ သိတယ်၊ အား အား ထိစမ်းပါ သချော ဖိပြီး ထိပါ”
“ကဲ ကဲ စောကဖြုတကြို မနမ်းခင်၊ ငါ့အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ၊ နင် နမ်းမလား၊
“အင်း အင်း နမ်းမယ်၊ နမ်းမယ် နင့် ဟာတွေ အကုန် နမ်းချင်တ်ယ်”
“ရော့ ရော့။ ပြောစမ်း ဘာအနံ့ရလဲ၊ င့ါအနံ့ နငကြှိုကလြား”
“အင်း အင်း ကြိုကတ်ယ်၊ နင့်အနံ့က တမွိုးဘဲ၊ ရှူလို့ကောင်းတယ်၊ ကပစြမ်းပါ ငါ့ မကြန်ှာနဲ့ ထိနအေောင် ကပစြမ်းပါ”
“ပြောစမ်း အဲ့ဒါ ဘာနံ့လဲ”
“နင့် စောကဖြုတန်ံ့”
“ကြိုကလြား”
“ကြိုကတ်ယ် ကြိုကတ်ယ်”
“ရော့ ရော့ ဒီလောကကြှိုကတ်ာ ပါးစပဟြ၊ ငါ့ ဘောင်းဘီဂွကြား နင့် ပါးစပထြဲ ထိုးထည့်ပေးမယ်၊ နငစြုပထြား”
“အင်း အင်း ထည့် ထည့်”
“ကောင်းလား ကြိုကလြား၊ ငါ့ စောကဖြုတ် အရသာရှိလား”
“ရှိတယ်၊ ကြိုကတ်ယ်”
“ပြောလဟော ပြော ပြော နင် ဘာဖြစ်ချင်လြဲ”
“ငါ ငါ နင့် စောကဖြုတကြို ယကခြငွတ်ယ်”
“အင်း အင်း ပေးယကမြယ်၊ နင့်ကို ပေးယကမြယ်၊ နင် တဝယကြ၊ ပြောစမ်း ပြီးတော့ နင် လီးရော အစုပ် မခံချင်ဘြူးလား ပြောစမ်း”
“အင်း အင်း အစုပခြံချင်တ်ယ်၊ စုပပြေးဟာ စုပ် စုပ်၊ ငါ့လီးကို စုပပြေး”
အဲဒီလိုတွေ တကယ့် ညဈညဈပတပြတတ်ှဟော၊ ဘယကြနေ ဘယလြို ဖြစ်ကုနမြှန်း မသိပါဘူး၊ ငါ နငတ်ို့ကို ပြောရတာ တကယရြှကတ်ယ်၊ ငါလည်း ငါ့ကိုငါ အဲ့လောကြ ထနမြယ် မထငထြားဘူး၊ သူလည်း တကယတ်ော့ တောတ်ောြ ထနတ်ာ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ဆိုဖာပေါြ ဆှဲခပြှီး တကခြှတာ၊ ငါ့ဟာနဲ့ တဈကိုယလြုံး လိုကပြှတ်၊ အတင်းယကခြိုင်း၊ ငါ ပြီးသှားတော့ သူ့ကို တဈခါ ပြနမြှုတ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ ငါ အပျိုရည် ပကြတ်ာဘဲ၊ ဒါ ငါ ပထမဆုံး ယောကြွားတဈယောကန်ဲ့ ဆကဆြံဖူးတာဘဲ။
အဲဒီနေ့က အားရပါးရ လုပဖြစ်တာ၊ ငါဆို ခဏခဏ ပြီးတာ၊ သူလည်း ၂ ခါလား၊ ၃ ခါလားဘဲ၊ အသကုန် ဆောတ်ာ၊ နောကဆြုံး အသိဝငလြာတော့မှ ငါ့ကို ငါ ရှကပြှီး ငိုလိုကတ်ာ၊ သူ့ မကြန်ှာလည်း မကြည့်ရဲဘူး၊ သူကတော့ ငါ့ကို နင့် အပြဈမဟုတဘြူး၊ သူ့ အပြဈပါ၊ သူ ခေါလြာလို့ ဒီလို ဖြစ်တာ၊ ဘာညာ အတင်း ငါ့ကို ချော့တာ၊ အဲဒီမှာ ငါတို့ ၂ ယောကြ နောကထြပ် ဒီလို မတွေ့ကြတော့ဘူး၊ အဲဒါတွေ မေ့ပြဈပြီး သူငယခြငွြးလိုဘဲ ဆကန်မယ်ေ ဆိုပြီး သဘောတူလိုကကြှတာ၊
ပြီးတော့ အပြနမြှာ သူ့ကို ငါပြောလိုကတ်ယ်၊ နင့် သူငယခြငွြးကို ပြောလိုကဟြာ ငါ့ကို မှနမြှန် ဖြင့်ပြောပါလို့၊ ငါ သူ့ကို ရည်းစား ထားလိုကတ်ော့မယ်၊ ဒါမှ နငန်ဲ့ငါ ဆကမြဖြစ်တော့မှာ ဆိုတော့ သူကလည်း သဘောတူတယ်၊ ငါ ပြောလိုကမြယတ်ဲ့။
……………………………………………………….
🏵️အခန်း ( ၁၀ )🏵️
“အယ် တကယကြှီးလား အဈမ၊ အဈမတို့က အဲ့လိုလား”
“ထငတ်ယ်၊ ထငတ်ယ်၊ အဈမတို့ ဇတလြမ်း ရှိခဲ့တယ် ဆိုတာ၊ အဈမတို့ကို ကြည့်လိုကတ်ာနဲ့ သိနတော”
“အဲဒါ ဇာတလြမ်းလား၊ တကယတ်ော့ ငါတို့က သူများတွလေို ရည်းစားလည်း ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်”
“အမ် အဲ့ဒါ ဇတလြမ်း မဟုတဘြူးတဲ့တော့”
“မသိဘူးလဟော၊ ငါတို့က တဈယောကကြို တဈယောကြ ခစွတ်ယလြည်း မပြော၊ ရည်းစားလည်း မဖြစ်၊ အဲ့ဒါ ဇတလြမ်းဖြစ်မလားဟ”
“ဆကပြှော အဈမ”
နောကန်ေ့ ကြောင်းတကတ်ော့ သူနဲ့ ငါ နှစ်ယောကခြငွြး မတွေ့မိအောင် ရှောငလြိုကတ်ယ်၊ သူလည်း ငါ့လိုဘဲ ရှောငတ်ယ်၊ နငတ်ို့စဉြးစားကြည့်လေ အဲလို ပကပြကစြကစြကြ ကြီး ဖြစ်သှားတာ သှေးအေးတော့ ဘယလြို မကြန်ှာနဲ့ ရငဆြိုငရြမလဲဟ၊ ငါလည်း ရှကသ်လို သူလည်း ရှကမြှာပေါ့။
ဒါပမေဲ့ဟာ တကယတ်န်း ရှောငဖြစ်တာက ကြောင်းခွိန် တဈခွိနထြဲပါ၊ ဘောဒြါတွနေဲ့ ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း မုန့်စားခွိန် မတွေ့လို့ မရတော့ဘူးလေ။
တွေ့တော့ ငါက အရငလြို နှုတမြသှကဘြဲ ငှိမန်သလေို သူလည်း ဘာမှ မပြောဘဲ ငှိမန်တောဟ၊ ဒီတော့ သူငယခြငွြးတွကေ နငတ်ို့ ၂ ယောကြ ဘာဖြစ်လဲ မေးတာပေါ့၊ အရငကြဆို သူနဲ့ငါက တဈယောကကြို တဈယောကြ အနိုငမြခံ ပြောနကြေ၊ သူ့ ရည်းစား ရှေ့မှာလဲ သူနဲ့ငါ အငှင်းအခုန် ဖြစ်လိုကြ၊ တဈယောကကြို တဈယောကြ ဆရာကြီး လုပလြိုကလြေ၊ ဒီတော့ ငါက သူ့ထကြဦးအောင် စိတည်ဈ နတယေဟြာ၊ ဘာညာနဲ့ ပြောတော့၊ ဟင် နငကြစိတည်ဈတတလြို့လား၊ ဒီလောကပြွောန်တေဲ့သူ၊ ဘာဖြစ်လဲ ငါတို့ကို ပြောလေ၊ မေးတာပေါ့၊
သူတို့ မေးမရတော့ ကိုလတကြို ဟေ့ နငမြေးလဟော ဘာညာပြောတော့ ကိုလတလြည်း သံယောငလြိုကပြှီး အေးဟာ မဝကလေည်း ပြောစမ်းပါ၊ နငဘြာဖြစ်တာလဲ၊ ပြောစမ်း နင့်ကို ဘယကြောင် စောကြားလိုကလြဲ ငါ့လကန်ဲ့ တွေ့သှားမယ်၊ငါက ကရာတေးကို ၁၄ နှစ်သားကတည်း ခါးပတန်ကြ ရထားတာ၊ ဘာညာ ခပတ်ညတ်ည် နဲ့ လာလုပတ်ယ်၊ အဲဒီမှာ ငါလည်း သူ့ကို စောကမြှငကြပကြပ် နဲ့ ရနတ်ှေ့ပါရော၊
အဲဒီမှာ အားလုံးက ငါ့ကို ကြည့်ပြီး တဟားဟား ဖြစ်ပြီး ငါလည်း အီးယောငဝြါးနဲ့ ပုံမှန် ပြနဖြစ်သှားတယ်၊ မနေ့က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်တွေ မေ့သှားတယ် ဆိုပါစို့။ ပြောရရင် ဒီကိဈစ သူနဲ့ ငါ စကားတောင် မစတော့ဘူးဟ၊ နှစ်ယောကစြလုံး မေ့ပစ်လိုကတ်ယ်၊ အဲ မေ့ချင်ယ်ောင် ဆောငထြားတယပြေါ့၊
ပြီးတော့ တိုတိုပြောရင် သူ့ အလှောကြောင်းမှုနဲ့ ငါနဲ့ သူ့သူငယခြငွြး ရည်းစား ဖြစ်သှားတယ် ဆိုပါတော့၊ ငါလည်း မကြစြိမှိတပြှီး ခေါင်းညှိမ့်လိုကတ်ာ၊ အောြ ပြောရဦးမယ် ငါတို့ ဖြစ်ပြီး တဈလလောကကြှာတော့ ထငတ်ယ် သူက သူ့ရည်းစားကို ငါ့လိုဘဲ အိမခြေါသ်ှားတယဟြ၊
ဒါပမေဲ့ဟာ ထငသ်လို မဖြစ်ဘူးဟ၊ သူ့ရည်းစား ငါ့ သူငယခြငွြးက သူ့ကြုံရတဲ့ အဖြစ်ပကြကြို ငါတို့ကို တိုးတိုးတိတတ်ိတ် ပြောပြတယလြေ။ ကိုလတကြ ကဲတော့ သူဘဲ စကဲပြီး တကိုယလြုံး ကြှတသ်ှားမှ ဘာမှ မလုပဘြဲ သူ့ကို အလှကြည့်ပြီး ထပြနလြာတယတ်ဲ့။
လကမြထပခြင် အပျိုရည် မဖကြခြငွဘြူး ဆိုပြီး သူ့ကိုပြောတယဆြိုဘဲ။ တခွားသူတွကေ ဟုတရြဲ့လား ဘာညာ အသေးစိတ် မေးပမေဲ့ ငါက သိနပြေီလေ။ ဟိုကလည်း တကယပြါ ငါမလိမဘြူး၊ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့တာ ကြိမတ်ှယပြှောလို့၊ ပြီးတော့မှ ရှကလြိုကတ်ာဟာ၊ အဲ့ ကိုလတကြှီးက ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး၊ မလုပဘြူး ဆိုလည်း အစကတည်းက မလုပဘြဲ နတောမဟုတဘြူး၊ ပြီးတော့မှ ဟဲ့ ငါက အတင်းညင်းနလေို့ သူစိတပြကြသ်ှားတာလား မသိဘူးနောြ ဆိုပြီး ကိုလတကြို အပြဈမမှငတ်ဲ့ အပြင် သူငယခြငွြးတွေ ကြားမှာ သူက နာမညကြောင်းတောင် ရသှားသေး၊ အဲဒီမှာ သူနဲ့က အားခွိန် ထုံးစံအတိုင်း ပြနတ်ှေ့တော့ ငါက မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး မေးတာပေါ့၊
“ကိုလတ်၊ နငတ်ို့ နှစ်ယောကြ နင့်အိမမြှာ ခွိန်းတွေ့တယဆြို”
“အေး”
“အံမယ် နင့်အကြိုကတ်ှေ့သှားပြီပေါ့လေ၊ စောကကြောင် ငါ့ကိုတောင် မပြောဘဲ လွှိုထားတယ်”
“မဟုတပြါဘူး မဝဟော၊ ငါ နင့်ကို ဘယလြိုပြောရမှန်းတောင် မသိဘူး၊ ငါတို့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး”
“ဘာလဲ နင် စိတမြပါတော့ဘူး ပြောမလို့လား”
“အေးဟ”
“အခု ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ငါ့သူငယခြငွြးက ချောပါတယဟြ”
“အေး၊ နင့်သူငယခြငွြးက ချောတယ်၊ ဒါပမေဲ့ အပြငဘြမ်းကြည့်ရင် မကြန်ှာရော ကိုယလြုံးကိုယပြေါကရြော တောတ်ောလြှပါတယ်၊ ငါလည်း ကြိုကမြယလြို့ ထငခြဲ့တာ”
“ကဲပါ ပြောပါ။ အခု ဘာကို မကြိုကရြတာတုန်း”
“အသေးစိတ် ပြောရမလား”
“နင့်ဘိုးအေ၊ အသေးစိတမြပြောလို့ ဘယလြိုပြောချင်သ်ေးလို့လဲ”
“အေးပါဟ”
“ငါ့အိမရြောကတ်ော့ သူက ရှကကြိုးရှကကြမ်းနဲ့ဟ၊ငါက ဘာမှတောင် မစရသေးဘူး သူက ဟငအြင်းဘဲ ပြောနတော၊ ဒါပမေဲ့ဟာ သိတယမြို့လား၊ ရည်းစားချင်ြးဘဲ၊ ဘာဆိုရင် ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာ သူလည်း သိမှာပေါ့၊ ဒီလိုဘဲ တဖြေးဖြေး သူ့ကို ဖကြ၊ ဟိုပြတ် ဒီပြတ် လုပရြင်း ခစွတ်ဲ့အကြောင်း တဖြဖြ ပြောရင်း စတာပေါ့၊ နငသ်ိတဲ့ အတိုင်း ငါလိုချင်တ်ာ ငါစိတပြါမဲ့ မိန်းမ၊ ဒါပမေဲ့ဟာ အဲလို လုပရြင်းတောင် ငါက စိတအြရမ်း မဖြစ်ဘူးဟ၊ ဒါက တောတ်ောထြူးဆန်းတယ်၊
ငါနဲ့ရည်းစား ဖြစ်သှားတာနဲ့ တဖြေးဖြေး သှေးအေးသှားတာ ဘာလို့လဲ မသိဘူး။ ငါလည်း ကြိုးစားတယ်။ နမ်းတာမှ သူ့ကို အသကုန် နမ်းတာ၊ ရှိသမွှ တကကြနဈတွေ အကုနသ်ုံးတာ။ ကြာတော့ သူက နင်းကနရြှလာပမေဲ့ ငါက ဒီလောကမြဖြစ်ဘူး။ နမ်းပါများတော့လည်း သူ့ တံတွေးအနံ့တောင် ငါရှံသလို ဖြစ်လာတာ၊ နင့်ကိုတော့ အားနာပါတယ်၊ ပြောရရင် နငန်ဲ့တုန်းကလို မဟုတဘြူး၊ နင့်နဲ့ဆို အသံကြားတာနဲ့ ငါက ထနန်တော၊ ဒါနဲ့ ငါက မထူးဘူးဟာ၊
လုပမြဲ့လုပ် အဆုံးထိ လုပကြှည့်မယ် ဆိုပြီး၊ သူ့ အဝတတ်ှေ ခွှတတ်ာပေါ့။ နငသ်ိတဲ့အတိုင်း အရင် မိန်းကလေးတွဆေို အဲလို ငါလုပလြို့ စိတမြပါတော့ဘူးဆို ငါ ထပမြလုပဘြူးလေ။ ငါသူတို့ကို နမ်းကြည့်လို့မှ အနံ့အသကြ မကြိုကသ်လိုလို ဖြစ်သှားတာနဲ့ ငါဆကမြလုပဘြဲ ရပလြိုကတ်ာ။
အခုကတော့ မထူးဘူးဆိုပြီး အဆုံးထိ စမ်းမယကြှာ ဆိုပြီး စမ်းတာ။ အင်ျကြီကြှတတ်ာနဲ့ ငါမကြိုကတ်ာ စတွေ့တာဘဲ၊ သူ့ ခွိုင်းက အသားရောင် အတိုင်းမဟုတဘြူးဟ၊ မဲနတော၊ သိသာတယ်။ ဒါကြောင့် သူလကပြှတ် အင်ျကြီမဝတတ်ာ၊ ငါ သိသိချင်ြး မကြည့်မိအောင် ကြိုးစားပမေဲ့ မရဘူးဟ၊ ငါ့မကြလြုံးက အဲ့ဒီ ခွိုင်းမဲကြီးကိုဘဲ မှငန်တော။
ဘာမှ တခွားဟာ လုပခြငွစြိတကြို မရှိတော့ဘူး။ ငါရှံသှားတာ၊ ခွိုင်းမဲရင် ပေါငကြှားလည်း မဲမယဆြိုတာ။ ငါထငတ်ဲ့ အတိုင်းဘဲဟ၊ သူ့ အတွင်းခံ ခွှတလြိုကန်ဲ့ ထင်းကနဲဘဲ၊ သိသိသာသာကို မဲနတော။ ရငသ်ားကတော့ လုံးလုံးလေးနဲ့ လှပါတယ်။ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ အပျိုနို့စဈစဈ ဆိုတာကြည့်တာနဲ့ သိတယ်၊ နို့သီးလည်း နည်းနည်းတော့ မဲသယောငယ်ောင် ရှိပမေဲ့ ငါမကြိုကတ်ဲ့ အနထေိတော့ မဟုတဘြူးဟ၊ ငါ မကြိုကတ်ာက အဲဒီ ခွိုင်းမဲတာနဲ့ ပေါငကြှားက မဲနတော၊
“အနံ့ရော ကြိုကလြား၊ နငရြှူကြည့်လား”
အေး၊ ရှူကြည့်တာပေါ့။ သူ့ကို နမ်းရင်း ခွိုင်းကို မသိမသာ ရှူကြည့်တယ်။ စိတထြဲက မကြိုကလြို့လားတော့ မသိဘူး။ သူရမှေှေးသုံးပမေဲ့ ငါ ခံစားလို့ မရဘူး။ ငါက လူနံ့ကြိုကတ်ာ၊ ဒါပမေဲ့ ရမှေှေးနောကကြှယကြ သူ့ အနံ့က တမွိုးဘဲ။ နင် ရမှေှေး မသုံးဘူး မို့လား
“ငါက roll on ဘဲသုံးတာ၊ ရမှေှေးမကြိုကဘြူး”
အေး ဟုတတ်ယ်။ နင့် အနံ့ကို ငါ အကြိုကဆြုံးဘဲ၊ နငကြိုယန်ံ့ကို အဲ့ roll on က မသိမသာလေး ဖုံးထားတာကို ကြိုကတ်ာ၊ သူက အဲ့လို မဟုတဘြူးဟ၊ ရမှေှေးနံ့က များနပြေီး ကိုယန်ံ့နဲ မလိုကသ်လို ဖြစ်နတော။ အဲဒီမှာ ငါလည်း ဘာမှ ဆကမြလုပခြငွတ်ော့ဘူး။ လုပဖြို့လည်း ငါ့စိတကြ မပါတော့ဘူး။
ဒါနဲ့ ငါလည်း ရပလြိုကပြှီး သူ့ကို ငါမှားသှားတယပြေါ၊ ကံကောင်းလို့ စိတအြလိုလိုကမြိတော့မလို့ပေါ့။ မိန်းကလေးတဈယောကမြှာ အပျိုရညဟြာ အရေးကြီးတယ် ဆိုတာ ငါ မေ့သှားတယပြေါ့။ ဘာညာပေါ့ဟာ၊ စကားလှအောငပြှောပြီး ပြနလြာခဲ့တယ်။
“စောကကြောင် ဖြစ်ရမယ်၊ နငကြတော့လေ”
“အေးဟာ၊ ငါလည်း ငါ့ကိုငါ စိတပြကြတ်ယ်၊ ပြီးတော့ဟာ နင့်ကို ပြောဦးမယ်”
“ဘာကိုလဲ”
“နငန်ဲ့ ငါ ကိဈစပါ”
“နင် နောြ နင်၊ ငါတို့ မေ့လိုကကြှမယ် ပြောပြီးသား၊ အစမဖောန်ဲ့”
“နငကြ မေ့နိုငလြို့လား၊ ကိုယ့်ကိုယကြို မညာချင်စြမ်းပါနဲ့ မဝရော၊ ငါ့စိတထြဲမှာ သိနတယ်ေ၊ ဘာဖြစ်လဲ စိတတ်ူကိုယတ်ူ၊ နငသ်တ်တိ မရှိဘူးလား”
“ဘာ”
“မဘာနနေဲ့၊ ငါ ရှင်းရှင်းပြောမယ်၊ အခု နငလြုပတ်ာ ခံချင်န်တော၊ မဝေ ပြော နင် ငါ့ကို နင့်စိတတ်ိုင်းကြ မလုပခြငွဘြူးလား”
“အေး လုပခြငွန်တောဟဲ့၊ လုပခြငွန်တော၊ တဈပတလြောကရြှိပြီ၊ စောကကြောင်၊ နင့်ကို အသသတေခြငွန်တော၊ နင့်ကို မှငန်ရတော ငါ့စိတထြနတ်ယ်”
“အေး၊ အဲ့လို ပြင့်ပြင့်လင်းလင်း သတ်တိရှိစမ်းပါ၊ ငါလည်း နင့်ကို မှငန်ရတော ထနတ်ယ်။ အောင့်ထားတာ ဘယလြောကကြှာပြီလဲ နငသ်ိလား၊ သတဟြာ၊ လာ အခု သှားမယ်၊ သတ်၊ သတ်၊ ငါ့ကို သအေောငသ်တ်”
…………………………………………………..
🏵️အခန်း ( ၁၁ )🏵️
ကဲ ငါတို့ အဖြစ်အပကြကြ ဒါဘဲ၊ အဲဒီကနေ စပြီး သူနဲ့ငါ ပြင့်ပြင့်လင်းလင်း ဖြစ်သှားတယ်။ ဘာဇတလြမ်းမှ မရှိဘူး။ ရည်းစားလည်း မဖြစ်ဘူး၊ သူလည်း ထုံးစံအတိုင်း ကြောင်းမှာ ရည်းစားတွေ ထားတယ်။ ကြဲလိုကပြှတလြိုကပြေါ့၊ ငါ့ သူငယခြငွြးနဲ့ သူပြတတ်ော့ ငါတို့အုပစြုနဲ့ အဆကသ်ှယ် ပြတသ်လို ဖြစ်သှားပမေဲ့ ငါက သူ့ သူငယခြငွြး ရည်းစား ဖြစ်နတေော့ ငါ နဲ့ သူက အမြဲတွေ့ဖြစ်နတယေပြေါ့ဟာ။
သူနဲ့ ငါကတော့တော့ နှစ်ယောကြ တွေ့မိကြရင် အမြဲပြင့်ထွကန်ကြေ၊ သူကတော့ ငါ့ကို အတညတ်ကြ ဖြစ်ဖို့ အမွိုးမွိုးကြိုးစားပါတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ သူ့ အပြောအရ ငါက သူ့ကို စိတပြါအောင် အဆှဲဆောငန်ိုငဆြုံးပေါ့၊ သူ ငါ့ကို လကထြပခြငွတ်ယ် ဆိုတဲ့ အထိ ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်။
“ဟယ် မဝရော၊ နငကြလည်း သူ့ကို ကြိုကရြဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ လကမြခံတာလဲ”
“ဘာလို့ လကမြခံတာလဲ သိလား၊ ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း (မဝကေ ရယရြင်း)၊ ငါ လကခြံချင်တ်ာပေါ့ဟ၊ သူပြောလိုကတ်ိုင်း ငါ့မှာ ခေါင်းညှိမ့်ချင်စြိတကြို မနည်းထိမ်းထားထားရတာ၊ ဒါပမေဲ့ လကခြံလို့ မဖြစ်ဘူး ဆိုတာ ငါသိနတယ်ေ။ ငါတို့ ၂ ယောကကြှားက ခုလို ဖြစ်နတေဲ့ အရာကို ငါ မဆုံးရှုံးချင်ဘြူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုငါ အတင်း အားတင်းပြီး ရှေ့ဆကြ မတိုးတာ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ရီးစားဖြစ်သှားရင် တခွားမိန်းကလေးတွလေို အဈမကို ပစ်သှားမှာ စိုးလို့လား”
“သချောတာပေါ့ဟ၊ နငတ်ို့ထငသ်လို ငါက သူ့ အကြိုကဖြစ်နတယ်ေ ထငလြို့လား၊ ငါ့မှာ သူ့အကြိုကဘြာမှ မရှိဘူး၊ သူနဲ့ ရည်းစားဖြစ်သှားရင် အခုလို သူ့ကို သဈတုန်းလို ငါသဘောထားလို့ ရတော့မလား၊ ငါ့မှာ သူ့ အကြိုကဆြိုလို့ အနံ့တဈခုဘဲ ရှိတာ၊ ငါ့ ခန်တာကိုယမြှာ သူ့အကြိုကြ ဘာမှ မရှိဘူး။
ငါက တကိုယလြုံး ခွှတလြိုကရြင် လှတဲ့ အကြကဘြာမှ မရှိဘူးဟ၊ ငါ ငယင်ယကြ အနာတွေ ပေါကပြှီး အနာရှတတ်ှကေ တငပြါးမှာရော၊ ပေါငမြှာရော၊ ဗိုကမြှာရော ငါ့တဈကိုယလြုံး ပြည့်နတော၊ ပြီးတော့ သူမကြိုကတ်ဲ့ အရာတွေ တောတ်ောမြွားများက ငါ့မှာ ရှိတာ။
တကယလြို့ ကိုလတသ်ာ ငါ့ တကိုယလြုံးကို မှငသ်ှားတာနဲ့ စိတပြကြသ်ှားမှာပေါ့ဟ၊ အဲလိုဖြစ်သှားမှ ပိုရငကြွိုးမှာ၊ အခုလို ပုံစံဆိုတော့ သူ့အတွကလြည်းကောင်း ငါ့အတွကလြည်း အဆငပြှေ၊ ငါ့ သဘောက လောဘကြီးလို့ ဆုံးရှုံးတာထကစြာရင် လိုချင်တ်ဲ့ အပိုင်းလေးဘဲ ကြကယ်ူပြီး ကြနပေတ်င်းတိမရြတာကို ပိုသဘောကတွယဟြ။
“ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း”
ပြီးပါပြီ
မောငဇြောြဦး
မတလ်၊ ၂၀၁၆။
ရေးသားသူ – မောငဇြောြဦး