အောစာအုပ်

ကြှန်တော့ျရဲ့ နောကျဆုံးအခစြျ (အပိုင်း ၄)

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၄)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ

🧡အခန်း ( ၉ ) ကံနိမ့သ်ည့အြခွိန်🧡

ဒေါခြိုငဇြာမှင့ကြ ညအခွိန် အရေးတကြီး ဖုန်းဆကလြာ၍ လုပလြကစြအလုပကြို ရပကြာ Taxi ငှားပြီး ရုံးကိုသှားလသည်ေ ၊ ရုံးကိုရောကတ်ော့ မခိုငဇြာမှင့ကြ သူ့ရုံးခန်းထဲတွင် ကြှနတ်ော့ကြို ထိုငစြောင့န်လသေည်ေ ၊ သူမ မကြန်ှာက ညိုးနှမ်းနလသေည်ေ…၊ အလုပလြုပခြဲ့သည့ြ သုံးနှစ်တာတွင် မခိုငဇြာမှင့ြ အခုလိုဖြစ်သညကြို တဈခါမွှမမှငဖြူးခဲ့ခွေ ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမ၏အရှေ့က ထိုငခြုံတွင် ဝငထြိုငလြိုကပြှီး…

“အဈမ…. ဘာပြူနာဖြစ်တာလဲဗြ”

“ရဲမာန်…. အဈမ ဘယကြနစပြေောရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး ၊ စောနလေးတုံးကပဲ ဥကျကဌကြီးက အဈမကို ရုံးခေါပြှီး စကားပြောတာ”

“ဟုတ်….ဘာတဲ့လဲ”

“ကုမျပဏီက Financial Information Leak လို့တဲ့…. အဲ့ဒါ ဥကျကဌကြီး တောတ်ောဒြေါကနန်တယ်ေ၊ အဲ့တာ ဟိုအရေးကြီးတဲ့ ဖိုငတ်ှရှေိတဲ့ ဗီဒိုကို အခုတဈပတထြဲ Finance ဌာနကလည်း မဖြင့ဘြူး၊ အဈမတို့ ဌာနကလည်း မောငလြေးပဲ နောကဆြုံးဖြင့တ်ာဆို”

“အင်း…. အရငအြပတကြလေ ၊ အဈမစားပြဲပေါကြ ရာထူးကြီးတဲ့လူတွရေဲ့ လစာတွကပြှီးတော့ ကြှနတ်ောဖြိုငတ်ှေ ပြနသ်ိမ်းပေးတာပဲရှိတာပါ”

“အဲ့တာ ဥကျကဌကြီးက နောကဆြုံးဖြင့တ်ဲ့သူကို အလုပကြ ရပန်ားခိုင်းမယလြို့ ပြောတယ်”

“ကြှနတ်ော့ကြို အလုပထြုတမြလို့လား ၊ ကြှနတ်ောကြနတဆေင့ြ ပေါကကြှားတယလြို့ သကသ်ရှေိလို့လားဗွ ၊ ဟိုကောင် မှတမြင်းသန့ြ ဗီဒိုကိုဖြင့တ်ာ ဖြစ်နိုငတ်ာပဲဟာကို”

“ဥကျကဌကြီးက မှတမြင်းသန့ကြတဈဆင့ြ သတင်းပေါကသ်ှားတယဆြိုတာတော့ သိတယ် ၊ ဒါပမယေ့ြ အတွင်းလူမပါပဲ သူ့သူတဈယောကတ်ည်းလည်း မဖြစ်နိုငဘြူးလို့ပြောတယ်”

“ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောမြှမဟုတတ်ာ အဈမရယ် ၊ အဈမလည်း သိတာပဲဟာ”

“မောငလြေး….. အဈမ နားလညပြါတယ် ၊ အဈမလည်း မောငလြေးကို ယုံပါတယ်…. ဒါပမယေ့ြ အတွင်းလူဘယသ်ူဆိုတာ မသိမချင်ြး မောငလြေးက ဓားစာခံဖြစ်မှာပဲ”

“ပြူနာပဲဗွ ၊ အလုပထြှကရြတာက အကြောင်းမဟုတဘြူး….. ကြှနတ်ောြ ဘယသ်ှားသှား နာမညပြကြကြှီး ကနွခြဲ့မှာပေါ့”

“မောငလြေး စိတမြပူပါနဲ့ ၊ အခု ပေါကကြှားသှားတဲ့ သတင်းကလည်း တအားအရေးမကြီးပါဘူး….. ဥကျကဌကြီးက အတွင်းလူပါလို့ ခံပြင်းပြီး ဒေါကနသ်ှားတာကြောင့ပြါ ၊ အဈမက မောငလြေးကို အပြအနနေဲ့ပဲ တာဝနကြ ရပဆြိုင်းထားပေးမယ်….. မောငလြေး ခွင့ရြကရြှညရြတယလြို့ပဲ သဘောထားလိုကပြါ”

“ဟင်းး.

“အဈမလည်း အတွင်းထဲကနေ အတတန်ိုငဆြုံး စုံစမ်းပေးထားပါ့မယ်၊ လကသ်ညပြေါရြင် မောငလြေးကို ပြနခြေါလြိုကမြယ်….. ဟုတပြှီလား”

“အင်း…. စောနက ကြှနတ်ောြ အောပြှောမိလိုကတ်ဲ့အတွကြ တောင်းပနပြါတယ် အဈမ ၊ မဟုတပြဲနဲ့ စွတစြှဲခံရတာလောကြ ခံပြင်းတာမရှိဘူး.. ဘာပဲပြောပြော ကြှနတ်ော့ပြေါ့ဆမှုလည်း ပါတယ် ၊ အရငတ်ဈပတလြောကကြ အဲ့ဗီဒိုသော့ ခဏပြောကသ်ှားသေးတယ်၊ မှတမြင်းသန့ြ HR ကို အလုပလြာလုပတ်ုံးက နရောကြည့်ထြားတာနလေိမ့မြယ်”

“အင်း…. အဈမလည်း CCTV Record တွပြနေကြှည့ပြှီး ရှာပေးထားပါ့မယ် ၊ ဖြစ်ချင်တ်ော့ အဲ့ဗီဒိုရှိတဲ့ အခန်းက Finance မနန်ဂွောရုံးခန်းထဲမှာဆိုတော့ CCTV မတပထြားဖူး”

“ဟုတကြဲ့ပါ…. အဲ့တာဆို မနကဖြှန် ရုံးကိုမလာရတော့ဖူးပေါ့”

“အေး… ခဏရှောငန်လေိုကြဦး၊ ပစ်စည်းတွတေော့ မသိမ်းပါနဲ့ဦး…… အဈမ သချောသိမှ မောငလြေးကို ပြနဆြကသ်ှယလြိုကမြယ်”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

ရုံးကနပြနေလြာခဲ့ပြီး ခံပြင်းသည့ြ ဒေါသများနှင့ြ ရငထြဲတွင် လောငကြွှမ်းနလသေည်ေ၊ အဲ့တာ ဟိုကောင် မှတမြင်းသန့လြုပတ်ာ ဖြစ်လိမ့မြည်….၊ ဘယသ်ူ့ပယောဂ ထပပြါသညဟြူ၍တော့ မသိ….၊ ဖြစ်နိုငခြှရှေိတာက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ အနီးကပဆြုံး HR က လူတွမွေားလား ၊ သူတို့ကတော့ ကြှနတ်ော့အြား ချောကခြမွည့လြူတွေ မဟုတဟြု ယုံကြညထြားသည်…..၊ တကယလြည်း ယုံကြညခြငွသ်ည် ၊ အဲ့တာဆို ဘယသ်ူဖြစ်လိမ့မြလဲ….၊ ဒီကိဈစက မှတမြင်းသန့ြ Finance ဌာနကို အလုပသ်ငအြနနေဲ့ ရောကသ်ှားပြီးမှ ဖြစ်တဲ့ ကိဈစဆိုတော့ သူ့ကိုလည်း တိုကရြိုကြ စွပစြှဲ၍မရ..၊ ခွေးကောငကြ လူလည်…..၊ သူနှင့ြ စကကြှင်းလှတသ်ည့ြ နရောကိုရောကမြှ သူ့အကြံကို အကောငအြထညဖြောလြသည်ေ။

ကြှနတ်ောြ ဆကပြှီး မတွေးတတတ်ော့သဖြင့ြ ရှိပါစတေော့ကြာဟု စိတကြိုလွှော့လိုကရြင်း လမ်းဘေးက ပလကဖြောင်းတဈခုပေါတ်ှင် ထိုငခြလွိုကသ်ည်၊ အသကရြှူခွင်းကို ပြနလြည် ထိန်းညှိရင်း သကပြှင်းရှညကြှီးတဈခကြြ ခလွိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ Taxi ငှားပြီး အိမသ်ို့ ပြနခြဲ့လိုကလြတေော့သည်။

ညရောကတ်ော့လည်း တောတ်ောန်ှင့ြ အိပမြပြောြ… အတွေးများက ယောကယ်ကခြကန်လသေည်ေ၊ မနကဖြှန် မနကစြောစော ရုံးကိုသှားပြီးတော့ ကြှနတ်ောယ်ူထားသည့ြ Laptop နှင့ြ အငယမြွားကို ညှှနကြှားရနရြှိသည့ြ အခကြအြလကမြွားကိုလည်း တဈခါတည်း တွေးထားလိုကသ်ည်…..၊ ထိုသို့ဖြင့ြ ညတောတ်ောန်ကမြှ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။

မနကရြောကတ်ော့ ရုံးကို စောစောလာပြီး တဈယောကယ်ောကအြလာကို စောင့န်လေိုကသ်ည်၊ ၉ နာရီမတတ်င်းတွင် ဇောမြွိုးနိုင် ရောကရြှိလာလသည်ေ…..၊ သူက ဝငဝြငလြာခွင်း….

“ကိုဆံရှည်.. ဟိုကိဈစက ဘယလြိုဖြစ်တာလဲဗွ”

“ဪ… မင်းသိပြီးပြီလား”

“မနေ့ညက မခိုငဇြာမှင့ြ ဖုန်းဆကပြှီးမေးလို့ သိတာ”

“ဘာတွမေေးတာလဲ”

“ဘယသ်ူတွကေို သံသယရှိလည်းလို့ မေးတာပါ၊ ကြှနတ်ောကြတောင် ကိုဆံရှညလြုပတ်ာ မဖြစ်နိုငဘြူးလို့…. ဟိုကောင် မှတမြင်းသန့ပြဲလို့ ပြောလိုကသ်ေးတယ်”

“အေး… ငါလည်း သူ့ကိုပဲထငတ်ာ ၊ လောလောဆယ် သကသ်ကေ မရှိသေးတော့ ငါပဲပေါ့ကြာ ၊ အဲ့တာထားလိုကတ်ော့…. ငါ ရုံးက Laptop ပြနလြာပေးတာ ၊ နောကပြှီး မင်းတို့လုပဖြို့ ကနွသ်ေးတဲ့ အလုပကြိဈစတွကေိုလည်း ပြောမလို့”

“ဟုတ်… ကိုဆံရှည်”

“ငါ စာရှကန်ဲ့ပဲ ရေးခဲ့ပေးလိုကတ်ယ် ၊ တဈယောကတ်ဈရှကစြီ….. သဲသဲဦးနဲ့ ရှပပြှာသီရိကိုရော ပေးလိုကြ”

“ဪ…ဟုတ်”

“ဟိုကိဈစက တကယ့သ်ကသ်ရှောမတွေ့ရငလြည်း ငါတကယ် ထွကသ်ှားရနိုငတ်ယ် ၊ ဒါကြောင့ြ မင်းကိုလည်း နှုတဆြကခြဲ့ပါတယကြှာ….၊ ဟိုပြာတာမ သီရိနဲ့ သဲသဲဦးတို့ကိုလည်း ပြောလိုကြဦး”

“ဟာဗွာ…. ကိုဆံရှညလြည်း အဲ့လိုမပြောပါနဲ့၊ ကြှနတ်ောြ ဒီကိဈစကို ထဲထဲဝငဝြင် စုံစမ်းပေးပါ့မယ်..၊ စိတထြဲ မှတမြင်းသန့အြပြင် မသင်ျကာတဲ့သူတဈယောကရြှိတယ်၊ ဒါပမယေ့ြ မသချောသေးတော့ ဘယသ်ူဘယဝြါရယလြို့ မပြောချင်သ်ေးလို့”

“အေးပါကြာ… ကြေးဇူးပါ ၊ မင်းအမှုပေါအြောင် ဖောန်ိုငရြင် အရမ်းမိုကတ်ဲ့ အဈကိုကြီးတဈယောကန်ဲ့ မိတဆြကပြေးမယ်”

“မလိုပါဘူး ကိုဆံရှညရြယ်….၊ ခငဗြွားကို မှနမြှနပြှနခြေါမြှဖြစ်မှာ ၊ မဟုတရြင် ကြှနတ်ောတ်ို့ အလုပတ်ှေ ပိုရှုပကြုနလြိမ့မြယဗြွ”

“ငါ့ကို အဲ့လောကခြစွြ တောရြောပေါ့…”

“စတာပါဗြာ….ဟဲဟဲ”

“အဲ့တာဆို ငါသှားပြီနောျ…”

“ဟုတ်”

တနင်ျလာနေ့ ဖြစ်သောလြည်း ရုံးမတကရြသဖြင့ြ အခန်းထဲအောင်းနရတေော့လည်း ဘာလုပရြမှန်းမသိသဖြင့ြ ကြောငတ်ောငတ်ောင် ဖြစ်နလသေည်ေ၊ လောလောဆညအြဖို့တော့ ဂိမ်းဆိုငလြည်း မသှားချင်ြ.….၊ ဒီအတိုင်း အိပယ်ာပေါြ ပကလြကကြှီး လှဲနမေိလသည်ေ။ ညဈနသေောစိတကြို ဖြဖြေောကရြနအြတွကြ ဖုန်းထဲတွငရြှိသော ဟာသဇာတကြားတွေ ကြည့်ပြှီး အကယွကြှီး ရယပြဈသည်၊ ထိုအခါမှသာ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲတွင် အနည်းငယ် ပူလောငမြှု လွော့ပါးသှားလသည်ေ…..၊ နေ့လညစြာ စားခွိနရြောကတ်ော့ အပြငကြိုထွကပြှီး ထမင်းဝယစြားလိုကလြသည်ေ ၊ အိမကြိုမပြနခြငွသ်ေးသဖြင့ြ ဂိမ်းဆိုငဝြငပြှီး အခွိနဖြှုန်းလိုကသ်ေးသည်…၊ ညနရေောကခြါမှ ညစာတဈခါထဲစားခဲ့ပြီး အိမကြိုပြနခြဲ့လသည်ေ ၊ အိမရြောကတ်ော့ ဟိန်းထကကြ……

“သားကြီး… မင်းဒီနေ့ ရုံးဆင်းတာ စောပါကောလား”

“အေး… ရုံးမှမတကရြတာ ၊ ငါအလုပဖြှုတခြံလိုကရြတယ်”

“ဟေ…. ဘယလြိုဖြစ်လို့တုံးကြ”

“ပြောရရငတ်ော့ကြာ……. ^#^*!^#&&!^^#^&!&&$%&(((^%7*!(^#^*!((!^&#””

“မင်းပြောတဲ့ မှတမြင်းသန့ဆြိုတဲ့ကောငရြဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ရှိတယမြလား ၊ ငါ့ကိုပေးစမ်းပါ ပါးစပန်ဲ့ မရရင် လကန်ဲ့ရှင်းတာပေါ့”

“ဟိန်းထကရြ…. အလုပထြဲရောကန်ပြေီကြ ၊ အဲလိုလုပလြိုကလြို့လည်း ဘာမှပိုထူးမလာဘူး”

“တောကြ…. ငါကြာ ၊ မင်းမို့လို့ သည်းခံပြီး ထွကခြဲ့တာ၊ ငါသာဆို တဈရုံးလုံး ပတဆြဲခဲ့တယ်…၊ စိတထြဲထားမနပေါနဲ့တော့ကြာ…. သားကြီး… ငါ့ရုံးမှာ HR နရောလှတန်တောရှိတယ်၊ လာပြီးအလုပလြွှောကလြိုကြ…၊ ငါ မနန်ဂွောကို ပြောပေးမယကြှာ ၊ စုမှတန်ိုးတို့လည်း ရှိတာပဲ”

“အေးပါ… အခုလောလောဆယတ်ော့ ခဏလောကြ စောင့ကြှည့လြိုကပြါဦးမယ်”

“အင်း.. ခဏလောကြ နားပေါ့ကြာ ၊ မင်းရနကြုနရြောကကြတည်းက အလုပပြဲဖိလုပန်တော…၊ အခု အနားရတယလြို့သာ တွေးလိုကပြေါ့”

“အင်း……”

ကြှနတ်ော့အြိပခြန်းထဲပြနရြောကလြာတော့ ဘာလုပရြမှန်းမသိသလို နောကတ်ဈခါ ထပဖြစ် ပြနသ်ည် ၊ ဇာတကြားလည်း မကြည့်ခြငွတ်ော့….၊ ဒီနေ့ တဈနကေုနပြှီဆိုလငွြ ရုံးကဝနထြမ်းတွေ အကုနလြုံး ကြှနတ်ော့သ်တင်းကို သိရှိပြီးလောကလြပြေီ ၊ တခွားသူတွေ ဘယလြိုထငမြလဲ ဂရုမစိုကသ်ောလြည်း နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ကြို အထငသ်ေးသှားမညကြိုတော့ မလိုလား…၊ ထို့ကြောင့ြ သူမကို ရှင်းပြရနအြတွကြ ဖုန်းဆကရြန် ပြငဆြငလြိုကသ်ည်….၊ ဒီအခွိန် ဖုန်းဆကရြင် သူမ စာလုပန်တောများ ပကြသ်ှားမလားဟုလည်း တွေးမိလိုကသ်ေးသည်…၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နန်းဖူးဝတမြှုံ အထငမြလှဲအောင် သချောရှင်းပြသင့သ်ညဟြုထင်၍ သူမဆီသို့ ဖုန်းခေါလြိုကလြသည်ေ…။

“တီ… တီ… လူကြီးမင်းခေါဆြိုသော တယလြီဖုန်းမှာ စကပြိတထြားပါတယရြှင်….. တီ”

သူမ စာလုပန်ေ၍ ဖုန်းပိတထြားသညန်ှင့တ်ူသည်…..၊ ကြှနတ်ောဖြုန်းကို မှေ့ယာပေါသ်ို့ လှှင့ပြဈ လိုကသ်ည်၊ ထိုအခွိနတ်ှင် အမေ့ထံမှ ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ…။

“ဟယလြို…သားရေ..ရဲမာန်”

“ဟုတ်….အမေ…ပြော”

“သား စိတကြိုထိန်းပြီး နားထောငန်ောြ သားလေး ၊ သားအဖေ ဒီနေ့ညနကေ ဆုံးသှားပြီ”

ဟု အမကေ အသံတုနတ်ုနရြီရီနှင့ြ ပြောလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောြ ကိုယ့်နားကိုယတ်ောင် မယုံနိုင်…၊ အဖကေ ဆုံးသှားပြီတဲ့လား….၊ စိုးထိတမြှုတို့က ရငထြဲကနေ ငယထြိပအြထိ ဆောင့တ်ကလြာလသည်ေ…။

“ဗွာ…… ဘယလြိုဖြစ်တာလဲဗွ ၊ ဘာရောဂါမှလည်း မဖြစ်သေးပဲနဲ့….၊ ဟိုတဈနေ့ကမှ အဖနေဲ့ ဖုန်းဆကတ်ော့ အကောင်းကြီးရှိသေးတာကို…..၊ အဖေ ရောဂါဖြစ်နတောကို ကြှနတ်ော့ကြို ဖုံးထားကြတာလား”

“မဟုတပြါဘူး သားရယ်….၊ ဒီနေ့နေ့လညခြင်းအထိ ကနွြးကနွြးမာမာပါပဲ၊ နေ့လညခြင်း တဈရေးတဈမော အိပသ်ှားပြီး မနိုးတာနဲ့ အမသှေားကြည့်လြိုကတ်ော့ မင်းအဖေ အသကမြရှူတော့ဘူး သားရဲ့…..”

“ဟာ… ဗြာ….”

“ကံတရားရဲ့ အလိုရပေါ့ သားရယ်…၊ အမကတေော့ လူများတွလေို နာတာရှညရြောဂါနဲ့ သကဆြိုးရှညန်တောထကစြာရင် အခုလို ငှိမ်းငှိမ်းခမွြးခမွြး ထွကသ်ှားတာ ကောင်းပါတယလြို့ပဲ ဖြသေိမ့လြိုကပြါတယ်”

“ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောပြှောချင်တ်ဲ့ စကားတွေ ကနွသ်ေးတယလြဗွော”

“မနကဖြှန် မနကစြောစော ကားနဲ့ သာစညပြှနခြဲ့မယ် အမေ ၊ ကြှနတ်ော့ကြို ဘာမှာစရာရှိသေးလဲ”

“သားလာရငကြိုပဲ ရပါပြီ သားရယ် ၊ ဒီမှာ မင်းအဈမတို့ကတော့ ကနွတ်ဲ့ကိဈစတွကေို ဝိုင်းပြီး ကူလုပပြေးနကြတေယ်… သားပြနလြာမယဆြိုတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့…. ရုံးက ခွင့ပြေးရဲ့လား”

“ဘယအြလုပဖြစ်ဖြစ် နာရေးခွင့ရြတော့ ရပါတယ် အမရယ်ေ….၊ အမလည်ေး စိတတ်အားမတင်းထားနဲ့နောြ..၊ ငိုချင်ရြင် ငိုပစ်လိုကြ”

“အေးပါ…..သားရယ်”

“အဲ့တာဆို ဒါပဲလေ အမေ၊ ကြှနတ်ောြ ဘုရားသှားပြီး အဖေ့အတွကြ ကောင်းမှုလုပပြေးလိုကြဦးမယ်”

“အေး…အေး…သား…”

ကြှနတ်ော့ရြငထြဲတွင် အလုပကြ အပူမီး ငှိမ်းခါစရှိသေး…. မိသားစုအပူမီးက ပြနလြည် လောငကြွှမ်းလာသည်၊ ဟိန်းထကကြို အကြိုးအကြောင်းပြောပြီး ရှှတေိဂုံဘုရားသို့သှားကာ ပန်းဆီမီးကပလြှူပြီး အဖေ့အတွကြ ရညစြူး၍ အမွှဝပေေးလိုကသ်ည်၊ မနကဖြှန် သာစညမြှို့ကို ပြနရြနအြတွကြ ကားလကမြှတကြိုလည်း တဈခါထည်း ဝငဖြှတခြဲ့လိုကသ်ည်၊ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ဟိန်းထကကြ

“ငါပါလိုကခြဲ့ပေးရမလား… သားကြီး”

ဟု နှစ်သိမ့ပြေး ရှာသည်၊ ကြှနတ်ောကြ

“မင်းအလုပရြှိသေးတာပဲဟာ… နခေဲ့ပါ ၊ ငါဘာမှမဖြစ်ပါဘူးကြာ”

ဟု ပြနလြညပြှောလိုကရြသည်။

မနကရြောကတ်ော့ လေးငါးရကစြာ အဝတအြစားများကို လှယအြိတထြဲ ထိုးထည့ပြှီး ကားကြီးကြင်းသို့သှားကာ သာစညမြှို့ရောကမြည့ြ လိုင်းကားပေါြ တကလြိုကလြသည်ေ ၊ လမ်းတဈလွှောကတ်ှင် ဘေးပတဝြန်းကငွကြ ရှု့ခင်းများ ငေးကြည့်ရြင်း ပူဆှေးခွင်းများကို အနားပေးလိုကသ်ည်…၊ ဘှဲ့ရပြီးခါစ ဘဝတကလြမ်းအတွကြ ရနကြုနကြို ဆင်းလာတော့ ဒီရှု့ခင်းများကိုကြည့်ပြှီး စိတအြားတကကြှှခဲ့သည် ၊ အလုပရြပြီးလို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အိမကြိုပြနတ်ော့လည်း မိမိလစာဖြင့ြ မိဘကို ကနတ်ော့ရတော့မညဟြူ၍လည်း ကြညန်ူးခဲ့ဖူးသည်၊ ဒီတဈခေါကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲက အစားမထိုးနိုငတ်ဲ့ တဈနရောတွင် ကြကလြပလြေးတဈခု ကနွရြဈခဲ့ရင်း ဘဝဆိုတာဘာလဲဟု မေးခွန်းများစွာ ထုတမြိခဲ့လသည်ေ၊

ညနေ ၄ နာရီကြောတ်ော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဇာတိမှို့လေးသို့ ပြနလြညရြောကရြှိခဲ့လသည်ေ ၊ ကားပေါကြဆင်းတော့ နယမြှို့လေးရဲ့ အငှေ့အသကတ်ှကေ အရငအြတိုင်း မပြောင်းလဲပဲ ကနွရြှိဆဲ…၊ ကြှနတ်ော့ယ်ောကဖြက ကားဂိတကြို ဆိုငကြယန်ှင့ြ လာကြိုလသည်ေ ၊ ထိုသို့ဖြင့ြ ကြှနတ်ော့အြိမလြေးသို့ ပြနလြညရြောကရြှိခဲ့ရလသည်ေ ၊ အိမထြဲကိုပြနဝြငတ်ော့ အမကေ ကြှနတ်ော့ကြို ဖကပြှီး ငိုကြှေးရှာလသည်ေ…၊ ကြှနတ်ောကြ သူမနောကကြွောကို ပြတသ်ပပြေးပြီး နှစ်သိမ့ပြေးလိုကသ်ည်။

အဖေ့ရဲ့ ရုပအြလောင်းကိုတော့ ကြှနတ်ော့အြဈမက ဓလေ့ထုံးစံများအတိုင်း စီမံထားလသည်ေ၊ အိမကြို နာရေးလာမေးကြသော ဆှမွေိုးမိတဆြှတခွေို့ကိုလည်း နှုတဆြကလြိုကသ်ည်..၊ အမကေ

“သား ဗိုကဆြာနပြေီလား”

လို့မေးတော့ ခေါင်းကို အသာညိမ့ပြှလိုကသ်ည်၊ အမကေ မီးဖိုခန်းထဲခေါသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ထမင်းခူးကြှေးလသည်ေ..။

“သား… စားနောြ ၊ မင်းပြနလြာမယဆြိုလို့ မင်းအဈမက မင်းကြိုကတ်ဲ့ဟင်းတွေ ခကြထြားတာ”

“ကြှနတ်ောကြ အလောတကြီး လာလိုကရြတော့ သူတို့ဖို့ ဘာမှတောင် မဝယခြဲ့ရဘူး”

“ ရပါတယ် သားရယ် ၊ မင်း ခါတိုင်းပြနလြာတော့ ဝယလြာပေးနကြပေဲဟာ”

“အင်း…”

“ထမင်းလိုရင် အိုးထဲမှာ ကနွသ်ေးတယ်…. ခူးစားနောသ်ား… အမေ ဧည့သ်ညတ်ှကေို စကားသှားပြောလိုကြဦးမယ်”

“ဟုတကြဲ့”

“ခရီးပန်းလာတာဆိုတော့ စားပြီးရင် နားလိုကတ်ော့ ၊ မနကဖြှနကြှရင် ဆှမ်းရငရြှိတယ်…. မင်းအဈမတို့ကို ကူလုပပြေးလိုကြဦး”

“ဟုတကြဲ့ပါ အမေ”

ညနစောစားပြီးနောကတ်ှင် ကြှနတ်ောြ ကြီးပြင်းလာသည့ြ အခန်းလေးထဲသို့ ပြနန်ားကာ အရငတ်ုံးက ပစ်စည်းဟောင်းလေးများကို ငေးကြည့်ပြှီး အိပပြွောအြောင် အိပလြိုကလြတေော့သည်..။

နောကတ်ဈနေ့ရောကတ်ော့ အဖေ့နာရေးကိဈစအတွကြ လုပဆြောငရြန် ကိဈစအဝဝများကို ကူညီ၍ လုပဆြောငပြေးလိုကလြသည်ေ၊ အမကလေည်း ဆှမွေိုးများအား စကားပြော ဧည့ခြံနရသေဖြင့ြ မအားလပခြွေ ၊ နောကဆြုံး အဖေ့ရုပကြလပကြို သုူနသ်ို့ လိုကပျို့ပေးပြီး ဧည့သ်ညမြွား ပြနသ်ှားသည့အြခါမှပင် အမတေို့ အဈမတို့နှင့ြ စကားပြောရလတေော့သည်၊

“သား…. အလုပကြော အဆငပြှရေဲ့လား”

ဟု မေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ အမေ့ကို စိတမြပူစချင်ြေ၍ ညာပြောလိုကရြလသည်ေ…..။

“ဟုတ်.. အဆငပြှပေါတယ် အမေ”

“လစာတွရေော ၊ စုမိဆောင်းမိရဲ့လား”

“ဟုတ်…အမေ”

“သား… ရည်းစားရှိနပြေီလား”

“မရှိသေးပါဘူးဗြာ”

“ဟေ….. သူများသားရှငအြမတွမွေေားဖြင့ြ သူတို့သားတွေ ရည်းစားထားမှာစိုးလို့ တားလိုကကြှရတာ…၊ ငါ့သားကတော့ ရည်းစားထားခိုင်းတာတောင် မထားဘူး…”

ဟု ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့အြဈမကလည်း…

“ရဲမာန်…. နငကြ မိန်းမယူရင် ယူလို့ရတဲ့အရှယ် ရောကန်ပြေီနောြ ၊ ယောင်းမချောချောလေး တဈယောကြ ဘယတ်ော့အိမခြေါလြာမှာလဲ”

ဟု ဝငည်ှောပြှနလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…

“မသိသေးပါဘူး အဈမရယ် ”

“သားပုံစံက မလှုပမြယှကန်ဲ့ ကြောကရြုပကြှီးအတိုင်းပဲ ၊ ပြီးတော့ ခေါင်းက ဆံပငရြှညကြှီးကို ညှပပြဈလိုကပြါလား…၊ အမကတေော့ဖြင့ြ လကတ်ှယေားလိုကတ်ာ..၊ ပုံစံက လမ်းသရဲလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့…၊ ကောငမြလေးတွေ မကြိုကတ်ာမပြောနဲ့ အမတေောင် မကြိုကဘြူး…”

“ဟား..ဟား.. အမကေ ပြောလိုကမြှတော့ဖြင့ြ”

ကိုယ့မြိသားစုနှင့ြ စကားလကဆြုံ မပြောရသညမြှာ အခွိနအြတောကြှာခဲ့လပြေီ ၊ အခုလို အလျလာပသလျလာပ လွှောကပြှောလိုကရြတော့ ရငထြဲက အပူမီးများ ငှိမ်းသကသ်ှားလသည်ေ၊ အမေ့ရဲ့ မတ်ေတာစကားများနှင့ြ အိမအြိုလေး၏ အရိပအြာဝါသကြောင့လြည်း စိတန်ှလုံးကို အေးမှစခွင်ေး ဖြစ်လိမ့မြည်၊ ကြှနတ်ော့ြ တူလေး တူမလေးများနှင့လြည်း အဖောပြှုကာ သူတို့နှင့အြတူ ဆော့ကစားပေးလသည်ေ….၊ လေးနှစ်အရှယ် ကြှနတ်ော့တ်ူလေးက ကြှနတ်ော့အြား

“ဦလေးရဲမာနကြ ယောကြာြးလေးဖြစ်ပြီး ဘာလို့ဆံပငရြှညန်ရတောလဲ”

ဟု မေး၍ တဈအိမလြုံး ဝိုင်းရယကြှသညကြို ခံလိုကရြသေးသည်။

ရနကြုနကြိုမပြနခြင် နောကဆြုံးနေ့ညတွင် အမေ့အား ရှဈခိုးဦးခပြှီး ကနတ်ော့သည် ၊ အမကေ ငါ့သားကနွြးကနွြးမာမာနပေါ၊ ဘုရားတရားကို မမေ့ပါနဲ့….၊ ပိုကဆြံကို လိုတာထကပျိုပြီး မဖြုန်းပါနဲ့၊ ရုံးပိတရြကအြခွိနရြရင် အိမကြို မကြာခဏပြနလြာပါ ဟူ၍ မှာကြားလသည်ေ ၊ အမေ့ရဲ့အခန်းထဲက ပြနထြှကလြာပြီး အရငကြ စကဘြီးထားသည့ြ ဂိုထောငခြန်းလေးထဲသို့ ဝငကြှည့လြိုကလြသည်ေ…..။

ဂိုထောငခြန်းလေးထဲတွင် ကြှနတ်ောြ ကြောင်းတကတ်ုံးက စီးနင်းခဲ့သည့ြ စကဘြီးအိုလေးနှင့ြ အဖေ့ရဲ့ တိုလီမုတစြ ပစ်စည်းကိရိယာတခွို့ကို အတူတွေ့ရလသည်ေ…၊ မီးစကအြပကြကြှီး သတင်းစာအဟောင်းများ၊ သံတွထညေ့ထြားသည့ဗြူး…. တူ.. ဝါရှာများ…. ဝါယာကြိုးတိုများ ၊ ပိနရြှုံ့နသညေ့ြ ဘောလုံးအဟောင်း ၊ ရသနေ့ဗြူးခွံအလှတတ်ှေ စသည့ြ ပစ်စည်းများကို ငေးကြည့်န်မေိသည် ၊ စကဘြီးအိုလေးမှာ ကိုယထြညကြ သံခွေးတွကေိုကပြှီး ဘီးလုံးကလည်း တာယာများပိနရြှုံ့ကာ စမုတတ်ံတခွို့ပင် ကြိုးပဲ့နလပြေေီ…၊ အဖေ ဘာလို့ မရောင်းပစ်ပဲ သိမ်းဆည်းထားသညမြသိ…။

စကဘြီးအိုလေးကိုတွေ့တော့ ကြှနတ်ောင်ယစြဉကြ အဖနှငေ့အြတူ ဘောလြုံးကြင်းထဲတွင် စကဘြီးစီး သငပြေးခဲ့သည့ြ အခွိနကြို သတိရမိသည် ၊ စကဘြီးစီးသငရြင်း ကြောကခြဲနှင့ြ တိုကမြိပြီး စကဘြီးပေါကြနလေဲတော့ ဒူးခေါင်းပြန်းသှား၍ ကြှနတ်ောကြ ငိုလသည်ေ၊ အဖကေ နှစ်တန်းအရှယ် ရဲမာနလြေး ငိုသညကြို အငိုတိတအြောငမြချော့…၊ ဘေးနားထိုငပြှီး အသာလေး ကြည့်န်လသေည်ေ ၊ ခဏကြာမှ အဖကေ…..

“ကဲ.. သား ငိုလို့ပြီးပြီလား”

“အီး….ဟင့ြ…ဟင့ြ” (ရှိုကသ်ံ)

“မင်းငိုလို့ပြီးပြီဆို စကဘြီးပေါပြှနတ်ကကြှာ ၊ စကဘြီးစီးပြီး အိမပြှနကြှမယ်”

နှစ်တန်းအရှယ် ကြှနတ်ောကြ စကဘြီးကိုထူပြီး ပြနတ်ကစြီးဖို့ ကြောကရြှံ့နလသေည်ေ၊ အဖေ့ကိုလည်း ပြနမြပြောရဲ….၊ ထို့ကြောင့ြ အဖေ့ကို ခေါင်းလေးစောင်းကာ လှည့ကြှည့မြိသည် ၊ အဖကေ ကြှနတ်ော့ပြုခုံးကို အသာပုတ် အားပေးလိုကပြှီး

“သား….. ယောကြာြးဆိုတာ မကြရြညမြကရွဘူးလို့တော့ အဖမပြေောဘူး….. ငိုစရာရှိရင် ငိုခလွိုကြ ၊ အေး…. ငိုလို့ဝရငတ်ော့ လဲကနွရောကနေ ပြနထြပေါ့ကြာ..၊ ဒါမှ ယောကြာြးအစဈကြ”

“ဟုတ်”

“အခုတော့ မင်း လန့န်သေေးရင် စကဘြီးတွန်းပြီး အိမပြှနကြှတာပေါ့ ၊ မနကဖြှနကြှရငတ်ော့ စကဘြီးစီး ပြနသ်ငရြလိမ့မြယ်”

“သား စကဘြီး ပြနစြီးကြည့်လြိုကမြယ် အဖေ”

“အေး… ဒါမှငါ့သားကြ ၊ စကဘြီးပေါတ်ကလြိုကြ အနောကကြနေ အဖကေိုငပြေးထားမယ်… မကြလြုံးရှငရြှငန်ဲ့ ကြိုကြည့်ထြားရတယကြှ…. စကဘြီးနင်းရင် သှားမယ့လြမ်းကိုလည်း ဂွိုင့တ်ှေ့ရင် ရှောငန်င်း… မခကပြါဖူးကြာ…. လာ… တကြ”

ဤကဲ့သို့ ဒူးပြန်းသည့န်ေ့မှာပင် ကြှနတ်ောြ စကဘြီးစီးတတသ်ှားခဲ့ဖူးလသည်ေ…။

ကြှနတ်ော့အြတွေးတွကေ အတိတကြာလကနေ ပစ်စုပျပနကြို ပြနလြညရြောကရြှိလာလသည်ေ ၊ အဖေ့ရဲ့ အရငတ်ုံးက ဆုံးမစကားအရ ကြှနတ်ောလြဲကသွည့အြတိုင်း မှိန်းနေ၍မဖြစ်… နောကတ်ဈဖန် ကိုယ့အြားကိုကိုးပြီး ပြနထြမှဖြစ်လိမ့မြညဟြု ဆုံးဖြတခြကြခြမွိလိုကသ်ည်။

နောကတ်ဈနေ့မနကတ်ှင် အိမရြှိ မိသားစုဝငမြွားအားလုံးက ကြှနတ်ော့ကြို ကားဂိတသ်ို့ လိုကပျို့နှုတဆြကကြှလသည်ေ ၊ အမကေ ကြှနတ်ော့ဖြို့ ခဉွပြေါငကြှောြ…. ကြကသ်ားမှှကြောြ စသည့ြ ရကရြှညခြံမည့ြ ဟင်းလွာများကို ပလကစြတဈဗူးများနှင့ြ ထည့ပြေးလိုကသ်ေးသည်၊ အဝေးပြေးကားပေါတ်ှင် ရှု့ခင်းများကို ကြည့်ရြင်း လဲကနွရောမှ နောကတ်ဈခါ ပြနထြရန် စိတကြိုအားတင်းပြီး ရနကြုနသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လတေော့သည်။

—————————–

🧡အခန်း ( ၁၀ ) လမ်းပြောကတ်ဲ့ နေ့ရကမြွား🧡

ကြှနတ်ောြ ရနကြုနကြိုပြနရြောကတ်ာ အခုဆိုလငွြ နှစ်ပတပြှည့ခြဲ့လပြေီ ၊ အခုထိ အလုပကြ ဖုန်းဆကပြှီး ပြနမြခေါသ်ေး..၊ သို့ဖြစ်၍ ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့တ်ို့အတွဲ အကြံပေးသလို သူတို့ကုမျပဏီတွင် အလုပလြွှောကလြှှာတငလြိုကသ်ည်၊ Online ပေါကြ အလုပခြေါစြာများကိုလည်း ကြည့်ရြင်း ရာထူးနှင့လြစာ ကိုကည်ီမှုရှိလငွြ CV Form ကို Mail ပို့ပြီး လွှောကထြားလိုကလြသည်ေ၊ တခွို့ကုမျပဏီတွကေ အငတ်ာဗွူးခေါဆြိုသည့အြခါ သှားဖြကြညေ့သ်ောလြည်း စိတကြှိုကမြဖြစ်သဖြင့ြ အလုပမြရရှိသေးခွေ။

ကြှနတ်ော့အြဖို့ နေ့စဉန်ေ့တိုင်း အားလပရြကြ ဖြစ်နသဖြေင့ြ ဘာလုပရြမှန်းမသိသဖြင့ြ ကြောငပြွောကန်လသေည်ေ၊ တဈခါတဈရံ ဟိန်းထကတ်ို့အတွဲ အပြငထြှကလြညလြငွြ အနောကကြနေ ကန့လြန့ကြန့လြန့န်ှင့ြ လိုကသ်ည်…..၊ သူတို့အတွဲကလည်း စိတလြနသေေော ကြှနတ်ော့ကြို ဘယသ်ှားသှား ခေါလြသည်ေ၊ ရုံးဖြင့ရြကမြွားတွငတ်ော့ အိမထြဲတွင် ဇာတကြားကြည့်ပြှီး အောင်းနလေိုကလြသည်ေ…၊ တဈခါတဈရံ မသန်တာတို့ တိုကခြန်းဖကြ အလညသ်ှားဖြစ်သည်…..၊ ပူတူးလေးလည်း ကြောင်းပြနဖြှင့ပြှီဖြစ်၍ မသန်တာတဈယောကြ ယခငကြလို ကလေးတဈဖကြ အလုပတ်ဈဖကန်ှင့ြ ဗွာများနလသေည်ေ၊ မသန်တာ၏အမေ အဒေါကြှီးရှိသည့န်ေ့များတွင် အဒေါကြှီးပြောသမွှ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ် ပုံပြငမြွားကို ဒိုငခြံနားထောငပြေးသည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံမပါပဲ ဂိမ်းဆိုငကြို မသှားချင်သ်ဖြင့ြ ဂိမ်းဆိုငကြိုပင် မသှားဖြစ်တာ ကြာခွပြေီ။

အားလပရြကဖြစ်သော စနနေေ့တဈရကတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံထံမှ ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ….။

“ဟယလြို ညီမ.. ပြော”

“ဟုတ်… ကိုရဲမာန် ၊ အရငလြတုန်းက အဈကိုဖုန်းဆကတ်ော့ ညီမ စာလုပန်တောနဲ့ စကပြိတထြားမိတာ….. အဲ့တာ စာမေးပြဲကြောင့ြ ခေါင်းရှုပန်တောနဲ့ ဖုန်းပြနမြဆကဖြစ်တာ.. ဆောရီးနောြ”

“ရပါတယ်….. အဈကိုလည်း ညီမ စာမေးပြဲရှိမှန်းသိလို့ ပြနမြဆကတ်ော့တာ၊ အခု စာမေးပြဲ ပြီးပြီလား၊ ဖြနေိုငရြဲ့လား ညီမ”

“ဟုတ်…. ဖြနေိုငပြါတယရြှင့ြ ၊ အဲ့ဒီတုံးက ကိုရဲမာန် ဘာပြောမလို့ ဖုန်းဆကလြိုကတ်ာလဲ”

“ဪ…. အလုပထြုတခြံရတဲ့အကြောင်း ပြောမလို့ပါ”

“ဟုတ်…. အဲ့ဒီကိဈစက ကိုရဲမာနအြမှား မဟုတမြှန်း ညီမသိပါတယ် ၊ ရုံးမှာလည်း အခုထိ ပြောနကြတေုံး…၊ ကိုဆံရှည်… အဲလေ ကိုရဲမာန် မဟုတလြောကဘြူး ဆိုပြီးတော့”

“ အခုတော့ ပြီးသှားပါပြီ ၊ အဈကိုလည်း အလုပအြသဈတွေ ပြနလြွှောကကြှည့န်တော”

“ဟင်.. ခဏလောကြ စောင့ကြှည့ပြါဦး ကိုရဲမာနကြလည်း ၊ HR က မနန်ဂွောက အဈကို့အတွကြ ခဏခဏ ပြောပေးနတယေလြို့တော့ ကြားတယ်… ညီမ အသေးစိတသ်ိရင် ပြနပြှောပေးပါ့မယ်”

“အင်း… ကြေးဇူးပါ ၊ ဒါနဲ့ အဈကို သာစညမြှို့ပြနတ်ော့ ညီမအမတေို့နဲ့တောင် တွေ့လိုကသ်ေးတယ်”

“အိမခြဏပြနတ်ာလား…. ညီမကိုတောင် မပြောဘူး”

“အင်း…… အဖဆေုံးတာနဲ့ ရုတတ်ရကြ သှားလိုကရြတော့ မပြောဖြစ်လိုကတ်ာ”

“ဟယ်….. အဈကို့အဖေ ဆုံးတာလား ၊ စိတမြကောင်းလိုကတ်ာ”

“အင်း… ဒီလိုပါပဲကြာ…. ဒီနေ့ ညီမ အပြငသ်ှားစရာရှိလား”

“ဟုတ်… စာမေးပြဲပြီးလို့ ကြောင်းကသူငယခြငွြးတွနေဲ့ လွှောကလြညကြှမလို့ ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုရဲမာန်”

“ဂိမ်းဆိုငသ်ှားကြမလားလို့ပါ ၊ ညီမ သှားစရာရှိရငလြည်း သှားလေ… နောကတ်ဈပတပြေါ့”

“ဟုတကြဲ့ အဈကို ၊ သူငယခြငွြး ဖုန်းဆကန်ပြေီ…. ဒါပဲနောြ”

“အေး…အေး….”

အခန်းထဲအောင်းနရတောကြာတော့ ငှီးငှေ့လာသဖြင့ြ အပြငသ်ို့ထွကလြိုကပြှီး အညောင်းဆန့ြ လိုကသ်ည်၊ ဧည့ခြန်းတွင် ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့တ်ို့အတွဲ အတူထိုငရြင်း ဇာတကြားကြည့်န်ကြသေညကြို တွေ့လိုကရြသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ…

“မင်းတို့ ဘယမြှမသှားကြဘူးလား”

ဟု မေးတော့ ဟိန်းထကကြ..

“ငါတို့နှစ်ယောကလြုံး….. ရခန်ေးနပြေီလကြော”

လို့ ပြနဖြှလသေည်ေ။

“အဲ့တာဆို ငါအဖောရြတာပေါ့…. ဟဲဟဲ”

ဟု စနောကလြိုကရြာ ဟိန်းထကကြ ယုပြင့ကြို နောကကြွောကနေ ဖကထြားသည့ြ လကကြိုထုတလြိုကပြှီး လကခြလယထြောငပြှလသည်ေ….. ၊ ကြှနတ်ောကြ

“စတာပါကြာ… ငါအပြငသ်ှားလိုကြဦးမယ်”

“ဘယသ်ှားမှာလဲ”

“မသိသေးဘူး”

ကြှနတ်ောြ အိမန်ရင်ေး အဝတအြစားနှင့ပြင် တိုကအြောကသ်ို့ ဆင်းလာခဲ့လိုကသ်ည်၊ ဟိန်းထကကြို ပြောခဲ့သလို ဘယသ်ှားရမလဲ မသိသေး၊ ဘတဈြကားဂိတကြိုသှားပြီး ကြုံရာကပြန်း ရောကလြာသော ကားပေါတ်ကစြီးခဲ့လိုကသ်ည်၊ ဘတဈြကားကတော့ သူ့လမ်းကြောင်းအတိုင်းသူ သှားနသေောလြည်း ကြှနတ်ောကြတော့ ဘယကြိုရောကမြလဲဟု စိတပြငမြဝငစြားခွေ…၊ ကားသှားရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုကစြီးလာခဲ့သည်၊ လူနည်းနည်းကြပလြာလငွြ ကားပေါကြ ဆင်းလိုကပြှီး လူချောငသ်ည့ြ နောကကြားတဈစီးပေါြ ပြနတ်ကစြီးလိုကသ်ည်၊ ဦးတညခြကြမြရှိပဲ ဘတဈြကားလွှောကစြီးရသညကြလည်း တဈမွိုးတဈဖုံ အပငွြးပြလသေည်ေ…၊ ဝမ်းစာအတွကြ… မိသားစုအတွကြ ရုန်းကနလြှုပရြှားနကြသေော လူမွိုးပေါင်းစုံကြားထဲတွင် ကြှနတ်ောကြ လှတလြပသ်ည့ြ လူသားတဈယောကလြို ခံစားရလသည်ေ…။

စမ်းချောင်းကနေ ဘတဈြကားပတစြီးရင်း ညနစေောင်းတော့ တောငဒြဂုံမှို့သဈဖကသ်ို့ ရောကန်ကြေောင်း သိရှိလိုကသ်ည့အြခါမှ ဘယကြားစီးပြီး ပြနရြမှာပါလိမ့ဟြု YBS လမ်းညှန် App ကို ဖြင့ကြှည့မြိလိုကလြသည်ေ ၊ အဲ့ဒီလိုနှင့ြ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ည ၈ နာရီပငရြှိသှားလပြေီ….၊ တဈနကေုနန်ီးပါး ကားပေါတ်ှင် ထိုငလြိုကထြလိုကန်ှင့ြ လူလည်း တကိုယလြုံး ညောင်းကိုကန်လပြေေီ ၊ ရမချိုးချင်တ်ော့သဖြင့ြ ကိုယလြကသ်ပပြှီး အိပရြာဝငခြဲ့လသည်ေ ၊ ပငပြန်းထားမှုကြောင့ြ ညဦးပိုင်း အိပပြွောသ်ှားပြီး ညလယလြောကကြှ အိမမြကဆြိုးများ ထပမြကြ၍ လန့န်ိုးလာလသည်ေ…။

အခုရကပျိုင်းထဲတွင် အိမမြကဆြိုးများ ခဏခဏ မကန်လသေည်ေ ၊ အရငရြည်းစားအကြောင်း အဖေ့အကြောင်း… တဈခါတဈရံတွငလြည်း တောထဲတွင် လမ်းပြောကလြိုကြ…. မှို့ထဲတွင် လမ်းပြောကလြိုကန်ှင့ြ အိမမြကထြဲ ယောငခြွာခွာ ဖြစ်နတတေသ်ည် ၊ အလုပမြရှိသေး၍ အိပရြေးပကြမြညကြို စိတမြပူရသောလြည်း ညနကသ်န်းခေါင် ခဏခဏလန့လြန့န်ိုးသညမြှာ စိတည်ဈစရာကောင်းသည်….၊ လန့န်ိုးပြီးရငလြည်း တောတ်ောန်ှင့ြ ပြနအြိပမြပြောြ၊ ဒီလိုနှင့ပြင် မနကမြိုးလင်းခဲ့ရသည့ြ နေ့တွကေ မနည်းတော့ခွေ…။

ဗုဒျဓဟူးနေ့လောကရြောကတ်ော့ ဟိန်းထကတ်ို့ ကုမျပဏီက အငတ်ာဗွူးခေါြ၍ သှားဖြလသေည်ေ၊ တာဝနထြမ်းဆောငရြမည့ြ လုပင်န်းစဉန်ှင့ြ ကမ်းလှမ်းသည့ြ လစာကလည်း အဆငပြှခေဲ့လသည်ေ….၊ Second Interview ကို ဖုန်းဆကြ၍ ပြောမညဟြု ပြောလှှတလြိုကသ်ည်၊ အလုပတ်ဈခုတော့ မှနမြှနရြမှဖြစ်မည်..၊ အခုလို ဂယောငခြှောကဆြယ် ဘဝကို အငမြတနမြှ ငှီးငှေ့နလပြေေီ….၊ အိပရြာမဝငခြင် စိတတ်ညင်ှိမအြောင် ခဏလောကြ တရားထိုငမြှတကြှည့သ်ောလြည်း အိမမြကဆြိုးများမှာ ထပကြာထပကြာ ချောကလြှန့န်ဆေဲ..။

သောကကြှာနေ့ မနကခြင်း၌ ကြှနတ်ောြ အဝတလြွှောန်သညေ့အြခွိနတ်ှင် ဟိန်းထကဆြီမှ စကားအောပြှောသံ ကြားရလသည်ေ…..။

“ဟေ့ကောင်..ရဲမာန် ၊ မင်းအခန်းထဲမှာ ဖုန်းလာနတယေဟြေ့… ကိုငလြိုကြဦး”

ကြှနတ်ောလြည်း လွှောကထြားသည့ြ ကုမျပဏီအသဈက Second Interview ခေါတ်ာလားဟု တွေးပြောသ်ှားပြီး ဆပပြှာရညမြွားပနသေေော လကန်ှဈဖကကြို ပုဆိုးနှင့ြ သုတလြိုကပြှီး အခန်းထဲ အမှနပြှေးဝငသ်ှားလိုကသ်ည် ၊ ဖုန်းနံပါတကြှည့လြိုကတ်ော့လည်း ရုံးအထိုငဖြုန်း ဖြစ်သည့ြ…. “01#####” ဖြစ်နသေောကြောင့ြ အမှနကြိုငလြိုကလြသည်ေ..။

“ဟယလြို…..အမိန့ရြှိပါ ခငဗြွာ”

“အေး….မောငလြေး ရဲမာနလြား”

“ဟုတပြါတယဗြွ…..အမ်း….မခိုငဇြာမှင့လြား”

“ဟုတတ်ယ်…မောငလြေး ဘယလြိုသိတာလဲ”

“သုံးနှစ်လောကအြတူတူ အလုပလြုပလြာတာပဲဗွာ…. ပြော အဈမ”

ဖုန်းထဲက ပြောသည့ြ အသံကို ကြှနတ်ောြ ရင်းရင်းနှီးနှီး ကြားဖူးနလသေည်ေ ၊ နားက ကြားသည့ြ အသံလှိုင်းတဈခွို့ကို ဦးနှောကကြ အဖြထေုတပြေးလိုကခြှင်း ဖြစ်လသည်ေ။

“အေး.. မင်းကို အဈမက surprise တိုကမြလို့ ရုံးဖုန်းနဲ့ ခေါလြိုကတ်ာ ၊ မင်းက မှတမြှိနတေော့လည်း ဘယတ်တန်ိုငပြါ့မလဲ”

“ဟုတအြဈမ..နကေောင်းတယမြလား”

“ ကောင်းလား မကောင်းလား သိချင်ရြင် ရုံးကို ကိုယတ်ိုငလြာကြည့်လြိုကတ်ော့ မောငလြေး ၊ ဟိုကိဈစ မနေ့ကပဲ လကသ်ညပြေါသ်ှားပြီ”

“ဪ… ဟုတလြား ဘယသ်ူလုပတ်ာလဲဗွ”

“အသားထဲက လောကထြှကတ်ာပါအေ…၊ ဟိုကောငမ် သဲသဲဦးလေ ၊ ငါသတင်းရလို့ စဈမေးကြည့်လြိုကတ်ော့ မှတမြင်းသန့ကြ အကူအညီတောင်းလို့ ခိုးကြည့်မြိတာပါတဲ့”

“ဟုတလြား ကြှနတ်ောကြ အဲ့လိုမထငထြားမိလိုကဘြူး”

“အေး…. နင့တ်ပည့မ် လကခြကြပြဲ ၊ ငါအခု ဥကျကဌကြီးနဲ့ စကားပြောပြီးသှားပြီ….. ရုံးသာ လာခဲ့ပါတော့အေ… ရောကမြှ အကြောင်းစုံ ပြနပြှောပြမယ်”

“ဟုတ်..ဟုတ်”

ထို့နောကြ အဝတလြွှောလြကစြ အဝတမြွားကို ဒီအတိုင်း ဆပပြှာနှင့ြ စိမထြားခဲ့လိုကပြှီး သင့တ်ောမြည့ြ အဝတအြစားလဲကာ ရုံးကိုလာခဲ့လိုကလြသည်ေ ၊ လမ်းတွင် ကားကြပန်ေ၍ ရုံးကို ၁၀ နာရီခွဲမှ ရောကရြှိသှားလသည်ေ၊ HR ဌာနထဲရောကတ်ော့ ဇောမြွိုးနိုငန်ှင့ြ သီရိက လုပလြကစြအလုပမြွားကို ရပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို ဝိုင်းဝန်းကြိုဆိုကြလသည်ေ ၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ

“ကိုဆံရှညကြှီး… ပိနသ်ှားတယန်ောြ ၊ ပြနလြာတာ ဝမ်းသာပါတယဗြွာ…..၊ အလုပတ်ှကလေည်း ခငဗြွားမရှိတော့ ပုံနတောပဲ၊ မကြကြှင်းတွလည်ေးကလွို့၊ အိပရြေးတွေ ပကြထြားတာလား”

“နည်းနည်းပါ”

“ကိုရဲမာန်…. ကြှနမြက ပါမင်းနင့ြ ဖြစ်သှားပြီနောြ ၊ အလုပသ်ငရြှပပြှာလို့ မခေါရြတော့ဘူးနောြ”

ဟု သီရိကလည်း နှုတဆြကလြသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ..

“အေးပါ မရှပပြှာရယ်… ဒါနဲ့ မခိုငဇြာမှင့ကြော”

“Personal ကိဈစပေါလြာလို့တဲ့ ၊ နေ့ဝကခြှင့ယ်ူပြီး ရုံးဆင်းသှားပြီ”

“အခုမှ ၁ဝ နာရီခွဲပဲ ရှိသေးတာကို…. ဘယလြိုလုပ် နေ့တဈဝကခြှင့လြဲ”

“အဲ့တာပြောတာပေါ့ …… ရုံးမှာ ကိုဆံရှညမြရှိတော့ ဖြစ်ချင်တ်ိုင်းဖြစ်နတော”

“ဒါနဲ့ သဲသဲဦးက အလုပထြှကသ်ှားပြီလား”

“မှတမြင်းသန့ကြ သူ့ကို ဘယလြိုဖြားယောင်းလိုကတ်ယ် မသိပါဘူး၊ ကိုယ့စြီနီယာကို နောကကြွော ဓားနဲ့ထိုးရတယလြို့…..၊ အစဈမတွေ ကောင်းကိုမကောင်းဘူး”

ဟု ဇောမြွိုးနိုငကြ ပြောလသည်ေ ၊ သီရိကလည်း…..

“ဟိုတဈယောကကြ ကြည့်ပြေးပါလား ဘာညာနဲ့ အကူအညီတောင်းလို့နမှောပေါ့ ၊ မသဲသဲဦး ညီမကိုပြောတာတော့ သိပအြရေးမကြီးတဲ့ အခကြအြလကမြို့လို့ ကြည့်ပြေးမိလိုကတ်ာတဲ့ ၊ ကိုရဲမာနကြလည်း….. ကိုရဲမာနပြဲ ဗီဒိုသော့ကို ညီမတို့မမှငန်ိုငတ်ဲ့နရောမှာ ဖြကထြားတာ မဟုတဘြူး”

ဟု ပြောလသည်ေ ၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ ဆကြ၍…

“ကြှနတ်ောလြည်း သဲသဲဦးက မှတမြင်းသန့န်ဲ့ ရောရောနှောနှောလုပန်လေို့ အစကတည်းက မသင်ျကာဘူး ဖြစ်နတော ၊ ပြီးတော့ အဈကို့လိုပဲ သူ မလုပလြောကပြါဘူးလို့ပဲ ထငမြိလို့”

“ဟုတတ်ယ်… မခိုငဇြာမှင့ကြလည်း အဲ့ကိဈစကိုသိသှားတော့ တအားစိတဆြိုးသှားတာ ၊ သူ ဘယကြနေ သတင်းရတယတ်ော့ မသိဘူး၊ မနေ့ညနတေုံးက သဲသဲဦးကို ခေါစြဈပါလရေော”

“အင်း…..”

“အဲ့မှာ ပြူနာစတကတ်ာပဲ…….. မခိုငဇြာမှင့ကြ အောင်ေါကြ… သဲသဲဦးက ငိုနဲ့ ၊ ကိုဇောမြွိုးနိုငန်ဲ့ ကြှနမြလည်း ငှိမင်ှိမလြေးနရတေယ်….. ဒီနေ့လည်း မေးမယလြုပပြှီး မမေးလိုကရြဘူး”

“အဲ့ကလေးမ အစကတည်းက ငါ့ကိုပြောပြီး ဝနခြံလိုကရြမှာ ၊ အခုလို အလုပထြှကရြမှာတောင် မဟုတလြောကဘြူးရယ်”

လို့ ကြှနတ်ောကြပြောတော့ ဇောမြွိုးနိုငကြ

“ ပြီးခဲ့တာတွေ ပြီးပါပြီ.. ထားလိုကပြါတော့ ၊ ကိုဆံရှညကြို တငပြှစရာအလုပတ်ှေ ရှိသေးတယ်”

“မင်းတငကြှီးတော့ ငါမကြည့်ခြငွပြါဘူး”

ဟု ကြှနတ်ောကြ စနောကလြိုကသ်ည် ၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ မကြန်ှာကို တညလြိုကပြှီး….

“တကယပြှောနတော ကိုဆံရှည်…. နောကန်တော မဟုတဘြူး”

ဟု ပြောလသည်ေ…..။

ကြှနတ်ောလြည်း ဇောမြွိုးနိုငဘြေးက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အလုပထြိုငခြုံရှေ့တွင် ထိုငလြိုကပြှီး…

“အေးပါကြာ… မိဇောရြာ ၊ အခုပဲ ပြနလြာခါစရှိသေးတယ်… ငါ့ကို ဘာလုပခြိုင်းမလို့လဲ….. ပြော”

“ သီရိ မသိအောငလြို့ ဒီဖကခြေါလြိုကတ်ာ ၊ အလုပကြိဈစ မဟုတဘြူးရယ်၊ နှလုံးသားရေးရာ ကိဈစ”

“ဪ… ငါမင်းကိုပြောထားတဲ့ အဈကိုကြီးတဈယောကန်ဲ့ မိတဆြကပြေးမယဆြိုတဲ့ဟာလား ၊ သဲသဲဦး စာရင်းတွေ ခိုးကြည့်တ်ာကို မင်းသတင်းပေးလိုကတ်ာလား”

“နှလုံးသားကိဈစက ကြှနတ်ော့ဟြာ မဟုတဘြူး ၊ ကိုဆံရှညရြဲ့ နှလုံးသားရေးရာကိဈစကို ပြောမလို့”

“ဟေ ကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့ မိတဆြကပြေးမလို့လား… ဟဲဟဲ”

“ ခငဗြွားကြီး ကြှနတ်ောပြှောတာကို အရငန်ားထောင်ဦး…. စကားဖြတမြပြောနဲ့”

“အေးပါ…ဟုတပြါပြီ…ပြော”

“ကိုဆံရှည် ရုံးမှာမရှိတုံး ကိဈစတဈခွို့ ဖြစ်ပကြသ်ှားသေးတယ် ”

“အင်း….ဘာလဲ”

“ခငဗြွားရဲ့ Finance က မှှာလေး နန်းဖူးဝတမြှုံကို မှတမြင်းသန့ကြ အရှငရြရ အသရရေ လိုကပြှီး ဖြနကြှောငန်တယ်ေ”

“အင်း….ပြောပါဦး”

“ဟိုတလောကလည်း ရုံးမှာကို ပန်းစည်းတွလေိုကြ ဘာတွပေေးလိုကန်ဲ့ ၊ အစကတော့ အဲ့ကောငမြလေးက ငှင်းပမယေ့ြ အခုတော့ မှတမြင်းသန့ဖြကြ ပါချင်ခြငွဖြစ်နပြေီလို့ ပြောသံတွေ ကြားနရတေယ် ၊ အဲ့တာ ကိုဆံရှည် ခငဗြွား ဘယလြိုလုပမြှာလဲ”

“ငါက ဘယလြိုလုပရြမှာလဲ”

“ခငဗြွား နန်းဖူးဝတမြှုံကို ဖြင့ပြှောပြီးပြီလား”

“ဟင့အြင်း”

“ကိုဆံရှညန်ဲ့တော့ ဒုကျခပဲ….. ခငဗြွား အဲ့လို တုံဏှိဘာဝလေုပန်လလေေေ ကောငမြလေးနဲ့ ဝလလေပေေဲနောြ ၊ ဒီနေ့ သောကြာနေ့မလား.. အဲ့တာ ညနကြရေင် Finance ဌာနတဈခုလုံး ရှှစကေတ်ောကြို သှားကြမှာတဲ့၊ အဲ့တာ မှတမြင်းသန့ပြါ လိုကသ်ှားမယလြို့ သတင်းရထားတယ်”

“အင်း…”

“အင်း မလုပန်နေဲ့… ဟိုက ဘုရားဖူးရင်း လိပြဥပါ တူးသှားလိမ့မြယ်”

“အေးပါ ငါ့ကြုတကြှပလြိလိုကပြါ့မယ်”

အခုမှ ရုံးပြနတ်ကရြပြီး ပြောရြမယလြို့ ကြံရှယကြာရှိသေး….. စိတအြနှောင့အြယှကဖြစ်စရာ သတင်းက ခေါင်းထဲရောကလြာပြနသ်ည် ၊ ဇောမြွိုးနိုငရြဲ့ သတင်းက အမှနတ်ကယ် မဟုတပြဲ ကောလဟာလ သကသ်ကသ်ာ ဖြစ်ပါစဟေု ဆုတောင်းမိသည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက မှတမြင်းသန့ကြို ပြနမြကြိုကလြောကပြါဘူးဟု စိတသ်ကသ်ာရာအောင် တွေးကြည့်လြိုကသ်ည်၊ တဈဖကကြလည်း သူ့မှာ ရည်းစားလည်းရှိတာမှ မဟုတတ်ာ ပြနကြှိုကခြငွလြည်း ကြိုကမြှာပေါ့ ရဲမာနရြာ…၊ မင်းက သူ့ဘဲလားကြာဟု တွေးမိပြနလြသည်ေ….။

သီရိတို့ ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့က ခစွစြရာကောင်းလသည်ေ….၊ ကြှနတ်ောြ အလုပတ်ှငမြရှိသခိုကြ တခွို့အလုပတ်ှကေို မလုပထြားသေးပဲ ထွကသ်ှားတုံးအတိုင်း ကနွရြှိနသေေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြ….

“မင်းတို့ကောငတ်ှေ ငါပြနအြလာကို ဘာကြောင့ြ စောင့န်လေဲဆိုတာ ငါသိသှားပြီ”

ဟု ကြနပြှူတာကိုဖြင့ရြင်း ပြောလိုကသ်ည်၊ ထိုအခါ ဇောမြွိုးနိုငကြ

“အဲ့တာကြောင့ြ ကိုဆံရှညကြ ကြှနတ်ောတ်ို့အတွကြ မရှိမဖြစ်ပါဆို…. ဟဲဟဲ”

“အေးပါကြာ ငါက စီနီယာ HR ခိုင်းဖကပြေါ့….၊ ဒီလိုမှန်းသိ ပြနမြလာပဲ တခွားကုမျပဏီမှာပဲ အလုပဝြငလြုပလြိုကပြါတယ်”

“ကြှနတ်ောတ်ို့ကို လှမ်းလို့မလား ”

“မဟုတပြါဘူး.. မင်းတို့ကို ကယတ်ငပြေးမလို့”

“အဲ့တာဆို ကယတ်ငပြေးပါဦး ကိုဆံရှညရြယ်”

“ဟုတပြါပြီ ငါ့ကို ကောဖြီတဈခွကလြောကြ ဖြောပြေးစမ်းကြာ”

“ဟဲ့သီရိ ကိုရဲမာနကြ ကောဖြီတဈခွကလြောကတ်ဲ့”

ဟု ဇောမြွိုးနိုငကြ သီရိကို တဈဆင့ပြှနခြိုင်းလိုကလြသည်ေ ၊ သီရိက စူပုတပြုတဖြှင့ြ

“ကိုရဲမာနကြ ရောကတ်ာနဲ့ အနိုငကြငွ့တ်ော့တာပဲ၊ ထမင်းစားခွိနတ်ောငန်ီးနပြေီ ကောဖြီသောကြဦးမလို့လား”

ဟု အတွန့တ်ကသ်ည်…..။

“သှ…..ဟုတသ်ားပဲ ၊ မဖြောန်ဲ့တော့ သီရိ…..၊ ဒါနဲ့ ငါရုံးကို အမှနလြာလိုကရြတော့ ထမင်းဂွိုင့ြ မပါခဲ့ဘူး၊ အဲ့တာ နငန်ဲ့ ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့ဆီက နေ့လညစြာ ကပစြားရမှာပဲ”

ဟု ပြောလိုကတ်ော့ သီရိရော ဇောမြွိုးနိုငကြပါ အသံပျိုငတ်ူဖြင့ြ

“ကိုယ့ဘြာသာဝယစြား”

ဟူ၍ ပြောလိုကလြတေော့သတည်း။

နေ့လညစြာစားခွိနရြောကတ်ော့ ရုံးအောကထြပတ်ှင် Grab ကနမှောထားသည့ြ ဒံပေါကပြါဆယတ်ဈပြဲကို စောင့န်ခေိုကြ မထငမြှတထြားသည့ြ မှငကြှင်းတဈခုကို တွေ့မှငလြိုကရြသည်၊ မှအေောကြ ကားပါကငကြနေ မှတမြင်းသန့ြ၏ကား ထွကလြာပြီး ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မလှမ်းမကမ်းတွင် ခဏရပန်လသေည်ေ…၊ ထို့နောကြ ရုံးပေါကြနေ နန်းဖူးဝတမြှုံ ဆင်းလာပြီး မှတမြင်းသန့ြ၏ ကားအရှေ့ခန်းထဲသို့ တံခါးဖြင့ဝြငထြိုငသ်ညကြို တွေ့ရသည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံ ကားပေါြ တကပြှီးပြီးချင်ြး မှတမြင်းသန့ကြားက ထွကသ်ှားသဖြင့ြ သူတို့နှစ်ယောကတ်ည်း တဈနရောကို အတူသှားကြသညဆြိုတာ သချောသှားလသည်ေ။

နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ရြည်းစား မဟုတသ်ောလြည်း အူနုကို ကြှဲခတသ်လို ခံစားလိုကရြသည်၊ ပြီးတော့ သူမကို ခေါသ်ှားသည့သ်ူက မှတမြင်းသန့ြ ဖြစ်နေ၍ ပိုပြီးခံပြင်းလသည်ေ၊ ခဏကြာတော့ မှာထားသည့ြ ဒံပေါကြ ရောကလြာသောကြောင့ြ ရုံးပေါတ်ကကြာ ပြနစြားပြီး အလုပလြုပန်လေိုကသ်ည်၊ Finance မနန်ဂွောထံသို့ အခွိနပျိုဆင်းသော ဝနထြမ်းများ၏ စာရင်းကို သှားပေးသည့အြခါတွငလြည်း မှတမြင်းသန့ကြ နန်းဖူးဝတမြှုံအနားတွင် မနှစ်လိုဖြယ် ရဈသီရဈသီ လုပန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ Finance မနန်ဂွော ရုံးခန်းတံခါးကိုရောကတ်ော့ တံခါးအသာခေါကပြှီး အထဲကဝငခြဲ့ပါလို့ပြောမှ ဝငသ်ှားလိုကသ်ည်၊ Finance မနန်ဂွောမမက…

“ဪ…..ရဲမာန် ၊ မောငလြေး ရုံးပြနတ်ကပြှီလား”

“ဟုတ် အဈမ…..”

“မင်း နှစ်ပတကြွောလြောကြ နားလိုကရြတာပေါ့”

“အဲ့လိုနားရတာတော့ မကောင်းပါဘူးဗွာ ၊ နာမညကြ ပကြရြသေးတယ်….၊ ဒါနဲ့ မှတမြင်းသန့ကြ အခုထိ Finance မှာ ရှိသေးတာလား၊ ဟိုကိဈစဖြစ်ပြီးတာတောင် ဥကျကဌကြီးက ခေါထြားတုံးလား”

“အေး…. မင်းဘယသ်ူကိုမှတော့ ပြနမြပြောနဲ့ ၊ ဒီလိုကြ…. မင်းသိတဲ့အတိုင်း မှတမြင်းသန့ကြ အဈမတို့ကုမျပဏီက ငှကြေေးဆိုငရြာ အခကြအြလကကြို သူ့အမတေို့ဘကကြို ပြောပြလိုကရြော ၊ မနေ့တုံးက မင်းအဈမ HR မနန်ဂွောက ဥကျကဌကြီးကို ဟိုကောငမြလေး…. ဘယသ်ူ မင်းတို့ HR ကလေ….”

“သဲသဲဦး”

“အေး.. အဲ့ကောငမြလေးကနတဆေင့ြ မှတမြင်းသန့ကြ သိသှားတဲ့အကြောင်းကို ပြောပြရော၊ ဥကျကဌကြီးက မှတမြင်းသန့ကြို မင်းဒါကို ဘာလို့ပြောလိုကတ်ာလဲလို့ မေးတော့ HR က ကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့ စကားကြုံလို့ ပြောရင်း သိတယလြို့ ဗှောငင်ှင်းလတယ်ေ”

“အင်း”

“ဥကျကဌကြီးက သူ့ရဲ့ဘကကြ အမွိုးတောတ်ာလည်း မဟုတဘြူးဆိုတော့ စကားကြှံမှာစိုးလို့ မှတမြင်းသန့ကြို ဘာမှထပမြပြောတော့ဘူး ၊ ပြီးတော့ အခုတဈပတပြှီးရင် မှတမြင်းသန့ြ အလုပသ်ငတ်ာ ဌာနအကုနန်ှံ့ပြီဆိုတော့ ပြီးပြီပေါ့ကြာ…. မင်းအဈမက မပြောပြဘူးလား”

“အင်း.. မခိုငဇြာမှင့ကြ သူ့ကိဈစရှိလို့ နေ့တဈပိုင်းခွင့ယ်ူပြီး ပြနသ်ှားလို့ မမေးလိုကရြဘူးရယ်”

“အင်း မင်းလည်း ကံကောင်းတယရြယ်….. Leak သှားတဲ့ Information က ဟိုးအရငတ်ဈနှစ်က စာရင်းဖြစ်နလေို့ တောသ်ေးတာပေါ့ ၊ နောကပြှီး မင်းအဈမ မခိုငဇြာမှင့ကြို သဲသဲဦးလုပတ်ာလို့ ဘယသ်ူ သတင်းပေးလိုကတ်ယ် မသိဘူး….. ပြနလြာမှ မေးကြည့်ပြေါ့ကြာ”

“ဟုတ်”

“ငါလည်း မှတမြင်းသန့ဆြိုတဲ့ အကောငကြို တောတ်ောမြကြစြိနောကန်ပြေီ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံရှိတော့ ဒီကောင် ဒီဌာနမှာတင် နှစ်ပတကြွောအြောင် လာရှုပန်တော၊ အလုပကြှ တကယကြူလုပပြေးတာလည်း မဟုတပြဲနဲ့”

“ဟုတ်… အဈမ စာရင်းထားခဲ့ပြီနောျ”

“အေး အဈမလိုတာရှိရင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ် ၊ နောကတ်ဈပတ် အင်ျဂါနေ့လောကမြှ အပြီးစဈပေး မယန်ောြ….. ဒီနေ့ညနေ အဈမတို့ တဈဌာနလုံး မန်းရှှစကေတ်ောကြို သှားကြမလို့”

“ဟုတ်… ဘယတ်ော့ပြနရြောကကြှမှာလဲ”

“တနင်ျဂနှနေေ့ညအမှီ ပြနလြာရမှာပေါ့ ၊ မဟုတလြို့ တဈဌာနလုံးပကြရြင် မခိုငဇြာမှင့ကြ ငါ့ကို လညပြင်းညှဈလိမ့မြယ်”

“ဟုတ်… အဲ့တာဆို ကြှနတ်ော့ကြို သှားခွင့ပြှုပါဦး”

“အေး….အေး….”

Finance မနန်ဂွောရုံးခန်းမှ ပြနအြထွကတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံရှိသည့န်ရောကို မကြည့်ဘြူးဟု စိတတ်င်းထားသောလြည်း မနနေိုငပြဲ ကြည့်မြိသှားသည်၊ ဘေးနားတွငထြိုငပြှီး စာရင်းတဈခုကိုပြပြီး လွှောကမြေးနသညေ့ြ မှတမြင်းသန့ကြို သူမက ရယရြယမြောမောနှင့ြ ရှင်းပြနသညေကြို မှငလြိုကရြသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ မဆီမဆိုင် ဒေါသထွကမြိသှားသည်၊ မှတမြင်းသန့ဆြိုတဲ့ အကောငကြို အပိုင်းပိုင်းခုတ် ကြိတစြကထြဲထည့ပြှီး ခွေးစာအနဖြငေ့သ်ာ ကြှေးပစ်လိုကခြငွသ်ည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ဘာဖြစ်လို့ အဲ့လိုကောငကြို ရယပြှနရတောလဲ…. ကြှနတ်ောြ မကြမနေပဖြစ်မိသည် ၊ အထူးသဖြင့ြ ကြှနတ်ောြ အလုပရြပန်ားခံလိုကရြတာ အဲ့ကောငကြှောင့ဆြိုတာ သူမ သိလကြန်ှင့ြ အခုလို စကားပြောနသညေတ်ဲ့လား….။

ကြှနတ်ောြ Finance ဌာနကနေ ပြနလြာတော့ မကြန်ှာမကောင်းသဖြင့ြ ဇောမြွိုးနိုငန်ှင့ြ သီရိက ဘာမှမပြောပဲ လုပစြရာရှိသည့ြ အလုပမြွားကိုသာ ကြိတလြုပန်ကြသေည်၊ ကြှနတ်ောြ ဒေါသထွကလြလေေ အလုပကြို ပိုဖိလုပလြနှငေ့ြ ညနတေောင် ဘယလြိုစောင်းမှန်းမသိ စောင်းသှားလသည်ေ။ HR ဌာနကလူတွေ တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ရုံးဆင်းသှားပြီး နောကဆြုံး ကြှနတ်ောတ်ဈယောကထြည်း ကနွရြဈခဲ့လသည်ေ၊ ၆ နာရီခွဲ အရောကတ်ှငတ်ော့ အလုပမြပြီးသေးသောလြည်း ဗိုကဆြာလာသဖြင့ြ လုပလြကစြ စာရင်းကို သိမ်းဆည်းပြီး ရုံးဆင်းခဲ့လတေော့သည်။

တိုကခြန်းကိုပြနရြောကတ်ော့ သောကြာနေ့ည ဖြစ်သဖြင့ြ ယုပြင့ကြ ဟိန်းထကန်ှင့တ်ှေ့ရန် ရောကရြှိနလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ ဝငလြာတာတွေ့တော့ ယုပြင့ကြ…..

“ရဲမာန်.. ပြနလြာပြီလား ၊ ညနစော စားပြီးပြီလား၊ ငါခေါကဆြှဲပြုတန်တော နငစြားဦးမလား”

ဟု မေးတော့ ကြှနတ်ောကြ

“အေး ငါ့ဖို့ပါ တဈထုပလြောကြ ပိုပြုတလြိုကြ ၊ ငါဗိုကဆြာနပြေီ…၊ ဟိန်းထကရြော”

“သူ စောနကမှ ပြနရြောကပြှီး ရချိုးနတယ်ေ”

“‌ဪအေး… အဲ့တာဆို ငါစားပြီးမှ ရေချိုးတော့မယ်”

ဟိန်းထကရြချိုးပြီးတော့ သူငယခြငွြးသုံးယောကြ ခေါကဆြှဲပြုတန်ှင့ြ ထမင်းကို အတူစားကြသည် ၊ ခေါကဆြှဲပြုတစြားနရင်ေး ဟိန်းထကကြ

“ရဲမာန်.. မင်းဒီနေ့ အလုပပြှနသ်ှားတာလား…. မနကကြ ငါ့ကိုတောင် ပြောမသှားဘူး”

“အေး… ငါအဝတလြွှောန်တေုံး မနန်ဂွောက ဖုန်းဆကလြို့ သှားလိုကရြတာ”

“အဲ့တော့…..”

“အင်း ငါတို့ဌာနကတဈယောကြ ခိုးကြည့်တ်ာပဲ၊ အဲ့ကောငမြလေးကိုတော့ အလုပထြုတလြိုကပြှီ”

“အလုပပြှနရြပြီပေါ့….. မင်း ငါတို့ကုမျပဏီ ရောကလြာမယထြငပြှီး ငါက ပြောန်တော”

“မင်းကံကောင်းသှားတယပြဲ မှတပြါ… ငါမင်းတို့ ကုမျပဏီရဲ့ HR ဌာနကိုလာရငတ်ော့ မလှယဘြူးမှတ်”

“အေးပါကြာ…..ဟဲဟဲ”

ယုပြင့ထြကခြိုငကြ ထမင်းကုနသ်ှားသော ကြှနတ်ော့ပြန်းကနထြဲ ထမင်းထပခြူးပေးရင်း

“အဲ့တာဆို နငပြှနလြာတော့ ရုပကြ ဘာဖြစ်လို့ အီးမှနတ်ဲ့ပုံ ပေါကန်တောလဲ”

“ဟင်း…. ဘယလြိုပြောရမလဲ ၊ ရုံးမှာ စိတရြှုပစြရာ တွေ့ခဲ့လို့ပါ”

“အင်း…..ဘယလြိုလဲ…ပြောပြလေ”

“ဒီလိုရှိတယ် ယုပြင့ရြ ၊ ငါ ဟိုတဈခါက နင့ကြိုပြောဖူးတဲ့ ကောငမြလေးလေ”

“ဪ…. နငစြိတဝြငစြားနတယေဆြိုတဲ့ တဈယောကလြား”

“အေး…ဟုတတ်ယ်”

“အဲ့တာ….. ဘာဖြစ်လို့လဲ ပြောလေ”

ဟု ယုပြင့ကြ မေးတော့ ဟိန်းထကကြ ကြားဖြတပြှီး….

“ဟေ့…ဟေ့ ခဏနပေါဦး ၊ ရဲမာန် မင်းကြိုကတ်ဲ့ကောငမြလေး ရှိနတောကို ငါက ဘာလို့ မသိရတာလဲ….. ပြီးတော့ ယုပြင့ကြှတော့ သိနပေါရောလား”

“အဲ့တာ မင်းအိပပြွောန်လေို့ပါကြာ”

ဟု ကြှနတ်ောကြ ဖြပေေးလိုကသ်ည် ၊ ဟိန်းထကကြ မကြနပေပြဲ..

“ဒါပမယေ့ြ ငါက မင်းဘောဒြါအရင်းကြီးလေ… အဲ့တာ….. မင်းငါ့ကို အရငပြှောပြသင့ြ…”

“အဲ….ကိုကလည်း တောတ်ော့၊ အဲ့တာ နောကမြှဖြရှင်ေးတော့.. အခု ရဲမာနပြှောပါစေ”

ဟု ယုပြင့ကြ စကားပိတပြေးလိုကသ်ည် ၊ ကြှနတ်ောကြ ဆကလြကြ၍

“အဲ့တုံးက ငါမသချောသေးလို့ မပြောဖြစ်သေးတာပါကြာ ဟိန်းထကရြ”

“ဪ…အေး”

“ငါဆကပြှောမယ် ၊ ငါ ဒီနေ့ အဲ့ကောငမြလေးကို တဈခွားတဈကောငန်ဲ့ အတူတွေ့လိုကရြတော့ ဘယလြိုပြောရမလဲ”

“ အူတိုတာလား….”

“အင်း အဲ့လိုမွိုးပေါ့….. ငါဘယလြိုဆကလြုပရြင် ကောင်းမလဲ မသိဘူး”

“နငကြှိုကန်တေဲ့ ကောငမြလေးက တဈခွားတဈယောကန်ဲ့ ရည်းစားဖြစ်သှားပြီလား”

ဟု ယုပြင့ကြ ထပမြေးလသည်ေ…။

“အဲ့လိုတော့ မဟုတလြောကသ်ေးဘူး ၊ အီစီကလီလောကပြဲ ထငတ်ာပဲ”

“အဲ့တာဆို ဘာလို့ အီးမှနတ်ဲ့မကြန်ှာကြီးနဲ့ ထိုငန်တောလဲ… ဖြင့ပြှောလိုကတ်ော့ပေါ့… နငယ်ောကြာြးလေးပဲဟာ…. ခစွရြငခြစွတ်ယပြေါ့ဟာ ”

“ယုပြင့ပြှောတာကို ငါထောကခြံတယ် သားကြီး ၊ လှုပရြှားလိုကတ်ော့… ဆယတ်န်းတုံးက ဆရာကြောပြှောသလို လှုပရြှားမှ မုန်းစားရမယ်”

ဟု ဟိန်းထကကြ ဝငပြှီး ထောကခြံလိုကသ်ည်။ သူငယခြငွြးနှစ်ဦး၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့ြ တွဝခွေင်ေးများကို အဆုံးသတလြိုကပြှီး အစောကတည်းက ကြှနတ်ော့ရြငထြဲတွင် ကိန်းအောင်းနသညေ့ြ ဆန်ဒတဈခုကို သိရှိသှားလပြေီ၊ ထို့နောကြ ခကြခြငွြး ဖုန်းကိုဖြင့ပြှီး ကားဂိတတ်ဈခု၏ ဖုန်းနံပါတကြိုရှာကာ ဆကသ်ှယလြိုကလြသည်ေ…။

“ဟယလြို…. **** ကားဂိတကြလား မသိဘူးဗွ ၊ မနကဖြှနမြနကစြောစော မင်းဘူးမှို့ကိုသှားမယ့ြ လကမြှတ် ဖြတခြငွလြို့ပါ ”

“အဈကိုလေး… မင်းဘူးကားတွကေ မနကဖြှနည်ကားလောကမြှ ရတော့မယဗြွ”

“အဲ့တာဆို မကြေးကားရော.. ဘယအြခွိနတ်ှရှေိလဲ ၊ ဒီနေ့ညထွကမြယ့ြ ကားရောရှိလား”

“မကြေးကားက…… ခဏနောြ… အဈကိုလေး…..၊ အင်း ဒီနေ့ည ၈ နာရီခွဲ ကားကတော့ နှစ်နရောလောကြ ကနွသ်ေးတယ်….. ဘယန်ှဈယောကစြာလဲ အဈကိုလေး”

“အဲ့တာဆို ဒီနေ့ညကားအတွကြ ထိုငခြုံတဈနရောစာ ယူမယဗြွာ”

“ဟုတ်…အဲ့တာဆို နာမညဘြယလြို….”

“ရဲမာန်”

“ဟုတကြဲ့…ကားဂိတကြို ၈ နာရီခွဲလောကြ အရောကလြာပေးပါနောြ အဈကိုလေး”

“ဟုတကြဲ့…ဟုတကြဲ့”

ကြှနတ်ောြ ဖုန်းထဆကပြှီး မကြေးမှို့သှားမည့ြ ကားလကမြှတ် ဖြတန်သညေကြို ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့ကြ ကြောငတ်ောငတ်ောင် ကြည့်န်ကြသေည် ၊ ဟိန်းထကကြ

“မင်းကြိုကတ်ဲ့ ကောငမြလေးက မကြေးမှို့ကလား”

“မဟုတဘြူး…. ငါ ရှှစကေတ်ောသ်ှားမလို့”

“အမ်…. ပြဲဈေးတန်းမှာ အလုပလြုပတ်ာလား”

“မဟုတဘြူး ဟိန်းထကြ….. ငါကြိုကတ်ဲ့ကောငမြလေးက အခုဆိုရင် မန်းရှှစကေတ်ောသ်ှားမယ့ြ ကားပေါြ ရောကန်လေောကပြှီ ၊ ငါ သူ့နောကကြို လိုကသ်ှားတော့မလို့”

——————————–

🧡အခန်း ( ၁၁ ) ကြူးလဈပန်းလေး🧡

“ရဲမာန်… နငကြ လုပမြယ့လြုပတ်ော့လည်း ခကြခြငွြးပါလား”

ဟု ယုပြင့ကြ ပြောလသည်ေ ၊ ဟိန်းထကကြ…

“အဲ့ကောငကြ အဲ့လိုပဲ…. အူကြောငကြှောငလြုပပြှီးရင် ပြနကြောင်းသှားတာ ၊ အိပန်တေဲ့ နဂါးကြီး ပြနန်ိုးလာပြီပေါ့”

ဟု ကြှနတ်ော့ကြို ပြောလိုကသ်ည်…။ ကြှနတ်ောကြ

“ယုပြင့ြ… ငါ အခွိနမြရှိတော့လို့ ပန်းကန် ဒီအတိုင်းထားခဲ့တော့မယန်ောြ ၊ ကားကြီးကြင်းကို ၈ နာရီ အရောကြ သှားရမှာဆိုတော့”

“အေးပါ…. ငါဆေးထားလိုကပြါ့မယ် ၊ နငလြုပစြရာရှိတာလုပ်”

ကြှနတ်ောလြည်း စားလကစြထမင်းကို ခေါကဆြှဲအရညဆြမ်းကာ အတင်းသှတထြည့ပြှီး အခန်းထဲသို့ဝငကြာ လှယအြိတထြဲသို့ အဝတအြစားအခွို့နှင့ြ တကိုယရြသေုံး ပစ်စည်းအခွို့ကို ကောကထြည့လြိုကသ်ည်၊ အခန်းထဲက ပြနထြှကလြာတော့ မနကကြ လွှောလြကစြ အဝတတ်ှကေို သတိရမိသှားသည်….၊ ကြှနတ်ောကြ ဟိန်းထကအြား…

“ဟိန်းထကြ… မင်းအဝတလြွှောရြင် ငါ့အဝတန်ည်းနည်းလေး ကနွတ်ာပါ လွှောပြေးထားဦး”

“ဟုတကြဲ့ပါ သခငလြေး….. ငါနဲ့ယုပြင့ကြ မသိရင် မင်းရဲ့အိမဖြောလြငမြယားကြနတောပဲ”

“အကူအညီတောင်းတာပါကြာ….. အပြန် မုန့ဝြယခြဲ့မယ် ၊ ဘာမှာကြဦးမလဲ”

“နှမ်းယို… အခပြလြေးတွေ နှမ်းအနကရြောငန်ဲ့ဟာနောြ ၊ နှစ်ထုပလြောကြ ဝယခြဲ့ပေး”

“အေးအေး… ငါသှားပြီနောြ ၊ နှစ်ယောကလြုံး အပြနမြှတွေ့မယ်”

“Good Luck သားကြီး”

“အေး….ဒါပဲ ၊ အပြငသ်ှားရင် အိမသ်ော့ကို သချောခတခြဲ့နောြ”

“ဟုတပြါပြီ ရဲမာနရြယ်…. ယုပြင့လြည်း ကြည့်ပြေးထားပါ့မယ် ဟုတပြှီလား ၊ သှားစရာရှိတာ သှားတော့”

“အင်း..အင်း”

သူငယခြငွြးနှစ်ယောကကြို နှုတဆြကပြှီး နထေိုငတ်ဲ့ ရပကြှကထြဲကနေ လမ်းမပေါသ်ို့ တကခြဲ့သည် ၊ ပိုကဆြံမလောကမြညစြိုး၍ ATM စကထြဲကနေ နည်းနည်းထပထြုတလြိုကသ်ည်၊ ပြီးမှ Taxi ငှားပြီး ကားကြီးကြင်းကို အမှနမြောင်းခိုင်းလိုကလြသည်ေ။

ကြှနတ်ောြ တဈယောကတ်ည်း အလောတကြီး ဟိုကူးဒီကူး သှားပြီးသကာလ နောကဆြုံးတော့ မကြေးမှို့ကိုသှားမည့ြ ကားပေါသ်ို့ ရောကရြှိခဲ့လပြေီ ၊ ကားပေါရြောကမြှသာ သကပြှင်းခနွိုငလြတေော့သည်…..၊ ကားကလည်း ရုံးပိတရြကြ၊ ကြောင်းပိတရြကမြို့လို့လားမသိ….. လူအပြည့ြ တငထြားလသည်ေ၊ ရနကြုနကြနေ ကားစထွကတ်ော့ လှယအြိတထြဲ ယူလာတဲ့ ပစ်စည်းတွေ စုံမစုံ ပြနစြဈပြီး စိတကြိုလွှော့ကာ မှိန်းပြီးလိုကလြာခဲ့လသည်ေ။

အခုတလော အိမမြကဆြိုးတွကြေောင့ြ အိပရြေးပကြတ်ာများလို့လား.. ဒါမှမဟုတ် တဈနကေုန် ပငပြန်းထားလို့လားမသိ ၊ ဖြတကြနည်း အိပပြွောသ်ှားပြီး ပြနန်ိုးလာတော့ ကားရပန်ားစခန်းသို့ ရောကရြှိနလပြေေီ…၊ ခရီးသညအြကုန် အောကဆြင်းရမညဖြစ်၍ မှိန်းချင်သ်ောင်ှားလည်း အိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ ကားအောကကြိုဆင်းကာ အပေါ့သှားပြီး ကားပြနအြဖြင့ကြို စောင့ဆြိုင်းနလေိုကသ်ည်။

ကားရပန်ားစခန်းက ပြနထြှကလြာတော့ တောတ်ောန်ှင့ြ ပြနအြိပမြပြောြ….. နိုးတဈဝကြ အိပတ်ဈဝကဖြှင့ြ မိုးသောကခြါနီးတော့ မကြေးမှို့သို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ ထို့နောကြ ကားကြီးကြင်းထဲက အများသုံးအိမသ်ာတွင် မကြန်ှာသဈ သှားတိုကပြှီး လမ်းဘေးထမင်းဆိုငတ်ှင် မနကစြာကို ဗိုကအြပြည့ြ စားလိုကသ်ည်…။

မန်းရှှစကေတ်ောဘြုရားပြဲ ရာသီခွိနဖြစ်၍ ပြဲကိုသှားမည့ြ ဟိုင်းလတကြားလေးတွကေို တွေ့တော့ ကြှနတ်ောလြိုကြ၍ စီးလသည်ေ။ အခွခေံလူတန်းစားများ စီးကြသောကား ဖြစ်သဖြင့ြ အမအေိုကြီးများ… ကလေးပေါကစြနများနှင့ြ ကားတဈစီးလုံး ကပြည်ပသ်ပန်သည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ကားနောကဖြကကြ ယောကြာြးလေးများ မတတ်ပရြပစြီးကြသည့ြ နရောတွင် တန်းတဈခုကိုကိုငကြာ မတတ်ပရြပပြှီး လိုကလြာခဲ့သည်…..၊ မကြေးကနေ မင်းဘူး…. ထို့နောကြ ရှှစကေတ်ောဖြကသ်ို့ သှားကြသည် ၊ လမ်းတဈလွှောကတ်ှင် ဖုနတ်ှအလေိမ့လြိမ့န်ှင့ြ ခွိုကမြွား အခွကမြွားကို ဂလုတဂြလုတန်ှင့ြ ကြောလြှား စီးနှင်းပြီးနောကြ နေ့ခင်း ၁၁ နာရီခန့တ်ှင် မန်းရှှစကေတ်ောပြှဲတောသ်ို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ။

ဘုရားပြဲသို့ ရောကရြောကခြငွြး ကြှနတ်ောန်ှင့ခြငသ်ည့ြ Finance ဌာနက Casher အဈကိုကြီးကို ဖုန်းဆကလြိုကသ်ည်..။

“တီ……. ဟယလြို ညီလေး ရဲမာနပြှော”

“ဟုတ် အဈကို…. အဈကိုတို့ အခု ဘယန်ားမှာလဲဗွ”

“ဟေ… ငါက ရနကြုနမြှာ မဟုတဘြူးဟ ၊ ရှှစကေတ်ောြ ရောကန်တော ”

“ကြှနတ်ောပြှောတာ လောကြီးသှားလို့ အဈကိုရေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ရှှစကေတ်ောြ ရောကန်တော”

“ဪ…အေး ဘယလြိုရောကလြာတာလဲကြ ၊ သူငယခြငွြးတွနေဲ့လား”

“မဟုတဘြူး… ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်း”

“အဲ့တာများ ငါတို့နဲ့ လိုကခြဲ့တာ မဟုတဘြူး ၊ ငါတို့က အခု တည်းခိုခန်းမှာပဲ ရှိသေးတယ်…၊ မနကလြင်းအားကြီးတုံးကမှ ရောကလြာတာ၊ အကုနအြိပန်ကြတော၊ အခုမှနိုးလို့ လွှောကလြည် ကြမလို့”

“ဟုတ်…. တည်းခိုခန်းနာမညကြ ဘာတဲ့လဲဗွ”

“မန်းသူလေး တဲ့ ၊ မန်းချောင်း အပေါဖြကန်ားလောကမြှာ”

“ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့”

Casher အဈကိုကြီးပြောသည့အြတိုင်း ဟိုမေးဒီမေးနှင့ြ စုံစမ်းရင်း ထိုတည်းခိုခန်းကို လိုကရြှာ လသည်ေ၊ တဈနရောရောကတ်ော့ “မန်းသူလေး” နာမညန်ှင့ြ တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် Finance ဌာန၏ ဝနထြမ်းများကို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ သူတို့ထံ ပြေးသှားလိုကသ်ည် ၊ Finance မနန်ဂွော မမက…..

“ဟဲ့ မောငလြေး… ရဲမာန် ၊ နငဒြီကို ဘယလြိုရောကလြာတာလဲ”

“ဟောဟဲ…. ဒီလိုပဲ အဈမ ”

“တည်းဖို့နရောရော ငှားပြီးပြီလား…. ဒီမှာ တဈခန်းကနွသ်ေးတယ် ငှားလိုကရြမလား”

“ဟုတကြဲ့…ငှား…ငှားလိုကပြါ”

ကြှနတ်ော့မြကြစြိက Finance အဖြဲ့ထဲတွင် နန်းဖူးဝတမြှုံအား ကြီးကန်းတောင်းမှောကြ လိုကရြှာ ကြည့်သ်ည် ၊ သူမကို မတွေ့တော့….

“ဟို…နန်းဖူးဝတမြှုံကော အဈမ”

ဟု ပေါတ်ငမြေးလိုကသ်ည် ၊ သူတို့ထဲက တဈယောကကြ

“နန်းဖူးဝတမြှုံက အခန်းထဲ ပစ်စည်းတဈခုကနွခြဲ့လို့ ပြနသ်ှားယူနတယ်ေ မောငလြေး ၊ ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ”

“အင်း…အင်း…အဈမ ခဏနောျ”

သူတို့အဖြဲ့၏ တဈယောကတ်ဈပေါကြ မေးခွန်းများကို ပြနမြဖြနေိုငသ်ေး….၊ နန်းဖူးဝတမြှုံ ယာယီတဲများရှိသည့ြ လမ်းကြားထဲက ထွကလြာတာတွေ့တော့ သူမထံ ပြေးသှားလိုကသ်ည်။

“ဟင်…. ကိုရဲမာနကြှီးပါလား ၊ ဘယလြိုရောကလြာတာလဲ”

“ညီမနဲ့ လာတွေ့တာရယ်”

“ခစ်ခစ်.. ညီမကို သတိရလို့လား”

“အင်း….. ဟုတတ်ယ်”

“ အဲ…. ဗှောငကြှီးပါလားတော့”

“အဈကို ညီမကို အရေးတကြီး ပြောစရာရှိလို့ ရနကြုနကြနေ လိုကလြာခဲ့တာ”

နန်းဖူးဝတမြှုံလေးရဲ့ မကြန်ှာက တညသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့အြား

“အဲ့တာဆို အဈကို ခဏစောင့ြဦး ၊ ညီမအဖြဲ့ကို အရငစြကားသှားပြောလိုကြဦးမယ်.. အဈကို့ဖို့ အခန်းငှားထားလိုကလြေ”

“အင်း အင်း သှားပြောလေ ၊ ညီမတို့မနန်ဂွောက တဈခန်းငှားပေးမယ် ပြောတယ်”

“ဟုတ်… အဲ့တာဆို ခဏနောျ”

နန်းဖူးဝတမြှုံက သူမ၏ Finance က အဖြဲ့သားများဆီသို့သှားပြီး တဈခုခုပြောနသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ ဧည့ကြှိုကောငတ်ာကနေ ယာယီတဲလေးတဈခန်း ငှားလိုကသ်ည်၊ ပိုကဆြံရှင်းပြီး အခန်းသော့လေး ယူလိုကသ်ည့အြခွိနမြှာပင် နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့န်ားသို့ ပြနလြညရြောကရြှိလာသည်။

“ကိုရဲမာန်… အခန်းငှားပြီးပြီလား ၊ အထုပတ်ှေ အရငခြလွိုကပြါဦး”

“ညီမကရော…”

“ကနွတ်ဲ့လူတွကေ အောကစြကတ်ောရြာကို အရငသ်ှားဖူးကြမလို့တဲ့ ၊ ပြီးမှ နေ့လညစြာ စားကြမှာ…. ညီမက အခု နခေဲ့လိုကတ်ယလြေ ၊ အဈကိုပဲ ပြောစရာရှိတယဆြို”

“အင်း…. ကောင်းတယ် အဖြဲ့ထဲ မှတမြင်းသန့ြ မပါလာဘူးမလား”

လို့ ကြှနတ်ောကြ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ တိုကရြိုကမြေးမိလသည်ေ။ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို အထာပေါကသ်ှားသည့ြ အကြည့်န်ှင့ြ ကြည့်လြိုကပြှီး…

“သူ မပါလာပါဘူး… အဈကို့ကို ဘယသ်ူပြောတာလဲ”

“ရုံးကတဈယောကျ”

“ကဲပါ…. တဲရှေ့ရောကန်ပြေီ ၊ အခန်းတံခါးဖြင့လြိုကပြါဦး… ညီမ ထွကမြပြေးပါဘူး”

“အင်း…”

ကြှနတ်ောြ အခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး လှယအြိတကြို အောကခြလွိုကသ်ည်၊ ယာယီတည်းခိုခန်းလေးတွကေ မန်းချောင်းရကသွေည့အြခွိန်၌ ဘုရားပြဲရှိသည့အြခွိနမြှသာ တညဆြောကထြားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ ကြမ်းပြငကြ ဝါးတန်းပေါတ်ှင် ဝါးကပမြွား ခင်းထားခွင်းသာ ဖြစ်လသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ လမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း ဂွှတ်…ဂွှတ်..ဂွှတန်ှင့ြ အသံမှညလြသည်ေ ၊ အပေါထြပ် အင်ျကြီကို အောကကြိုခွှတလြိုကပြှီး အခန်းပေါကဝြတွင် ရပကြှည့န်သညေ့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံ၏ လကကြိုဆှဲကာ အခန်းထဲသို့ ဆှဲခေါလြိုကသ်ည် ၊ ထိုသို့ နှစ်ယောကသ်ား မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြာ မတတ်ပရြပန်ရင်ေး နှင့ြ အကြည့်ခြငွြးဆုံမိကြသည်၊ စကားပလျလငတ်ှမခေံတော့ပဲ ကြှနတ်ောကြ…

“ နန်း….. အဈကို ညီမကို အရငကြတည်းက ဖြင့ပြှောချင်တ်ဲ့စကားရှိတယ်”

“အင်း…..ပြောလေ”

နန်းဖူးဝတမြှုံမကြန်ှာလေးက ကြှနတ်ော့ကြို ငေးကြည့်န်ရင်ေးကနေ ရှကသ်ှားပြီး အောကကြို အသာလေး ငုံ့သှားသည်၊ သူမကိုပြောရမည့ြ စကားလုံးများအတွကြ ရငခြုနသ်ံများကြားထဲက အားအငတ်ဈခွို့ကို စုဆောင်းလိုကသ်ည်..၊ သူမလည်း မိန်းကလေးတွရေဲ့ ဆဋျဌမအာရုံအရ ကြှနတ်ောြ ဘာပြောမညဆြိုတာကို သိရှိနလေိမ့မြည်….။

“ခစွတ်ယ်”

“အင်း”

“ညီမကို အဈကိုက မတ်ေတာသကဝြငန်မေိပြီလို့”

“ဟုတ်… ညီမကြားပါတယ် ကိုရဲမာနရြဲ့”

နန်းဖူးဝတမြှုံမကြန်ှာလေးက စောနတုံးကထကြ ပိုမိုနီမှန်းသှားပြီး အသံလေးလည်း တိုးသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ လကထြဲကိုငထြားသည့ြ သူမလကန်ုနုလေးတွကေ ခွှေးစေးလေးများ ထွကလြာလသည်ေ…..၊ သူမ အသံတိတသ်ှားသည်…၊ အခွိနအြနည်းငယကြှာတဲ့အထိ သူမထံမှ စကားသံ ထွကမြလာတော့……

“နန်း…… ညီမဖကကြရော အဈကို့ကို ဘယလြိုသဘောထားသလဲဟင်”

နန်းဖူးဝတမြှုံတဈယောကြ အားစေးကပသ်ှားပုံရသည်…..၊ စကားပြနမြပြောသည့အြပြင် ငုံ့ထားသည့ခြေါင်းကို အပေါကြို ထပမြမော့တော့ ၊ ကြှနတ်ောကြပဲ ရှေ့ဆကပြှီး တဈလှမ်းတိုးလိုကသ်ည်..။

“ညီမလည်း အဈကို့ကို ခစွတ်ယမြလား….”

“အင်း….”

နန်းဖူးဝတမြှုံက ခေါင်းလေးအသာငှိမ့ပြှီး “အင်း” ဟုသာ အဖြပြနေပြေးလသည်ေ ၊ ဒီလောကဆြိုလငွြ ကြှနတ်ော့အြတွကြ လုံလောကပြါပြီ….၊ သူမကို လကကြနဆှေဲပြီး ရငခြှငထြဲ တင်းကြပစြှာ ပြေ့ဖကရြင်း…

“ညီမကို သိပလြှမ်းနခေဲ့တာ…. ရုံးမှာ ကောလဟာလတွကြေားတော့ အဈကို့မှာ အရူးတဈပိုင်းလိုပဲ”

ဟု ခွှဲလိုကလြသည်ေ ၊ သူမက…

“ကောလဟာလထွကမြှပဲ ဒီအထိလိုကလြာပြီး ရည်းစားစကားပြောဖောြ ရတော့တယ် ”

ဟု ပြောလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ……

“မဟုတလြည်း အနှေးနဲ့အမှန် ညီမကို ခစွခြှင့ပြနမြလို့ပါပဲ ၊ တခွားသူလကထြဲ ပါသှားမှာ အရမ်းကြောကမြိလို့”

“ဟှန့ြ….. လူကိုဖကထြားတာ လှှတပြါဦး… အသကရြှူကြပလြိုကတ်ာ… ကိုရဲမာန် ရအရေငခြွိုးပါလား…. ဒီအင်ျကြီကြီးက မနေ့ကတည်းက ရုံးမှာဝတတ်ဲ့ဟာကြီး မဟုတဘြူးလား”

“အင်း… ဆောရီးနောြ ၊ ရချိုးမယဆြိုမှ ဆပပြှာတွဘောတွေ ပါမလာဘူး”

“အင်းပါ… ညီမတို့ပါလာတယ်၊ အဝတအြစားလဲပြီး ချောင်းထဲ ရအရေငခြွိုးလိုကြ…. ဆံပငကြှီးပါ လွှောလြိုကြဦး”

“အင်း… အင်း…”

“မှနမြှနလြုပ်.. ညီမဗိုကဆြာနပြေီ”

ထို့နောကြ ရလေဲဘောင်းဘီတိုကို ဝတလြိုကပြှီး မန်းချောင်းထဲသို့ဆင်းကာ ရချိုးပြီး ဆံပငပြါ လွှောလြိုကလြသည်ေ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ တံတားလေးပေါကြနေ စောင့န်ရှောသည်…..၊ ရချိုးပြီးတော့ သင့လြွောမြည့ြ ဘောင်းဘီတိုနှင့ြ ရှပအြင်ျကြီကို ဝတဆြငလြိုကသ်ည် ၊ ရချိုးတော့မှပဲ တကိုယလြုံးပေါ့ပါးပြီး နလေို့ထိုငလြို့ ကောင်းသှားသည် ၊ စိတရြောကိုယပြါ လှတလြပပြေါ့ပါးနသလေိုမွိုး ခံစားရလသည်ေ…၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ခြေါင်းပေါကြ ဆံပငရြှညတ်ှကေို တဘတန်ှင့ြ ကူသုတပြေးလသည်ေ…၊ အကုနပြှငဆြငပြှီးတော့ သူမက

“ကိုရဲမာန်….. မှနမြှနသ်ှားရအောင် ၊ ညီမဗိုကဆြာနပြေီ”

“အင်း….အဈကိုလည်း ဆာနပြေီရယ်”

“ဟုတ်… ညီမတို့အဖြဲ့တွေ ဘယမြှာစားကြမှာလဲ မသိဘူး ၊ ဖုန်းဆကကြှည့လြိုကြဦးမယ်”

“အင်း…ဆကကြှည့လြိုကလြေ”

သူတို့လည်း အခုမှ ထမင်းဆိုငရြောကကြှတာတဲ့ နှစ်ယောကစြာ ပိုမှာခိုင်းထားလိုကတ်ယ် ၊ လာ သှားကြရအောင်”

“အင်း…. ဘယဆြိုငလြဲ သိလို့လား”

“မနကတ်ုံးက ညီမတို့စားတဲ့ ဆိုငပြဲ”

နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့လြကကြိုတွဲပြီး ထမင်းဆိုငသ်ို့ အတူသှားကြလသည်ေ၊ ဆိုငထြဲလည်း ရောကရြော ကြှနတ်ောတ်ို့ အတွဲကိုမှငတ်ော့ Finance မနန်ဂွောမမက..

“ဒီရှှစွနေည်ိုကြီး ဘာလို့ဝဲလာပါလိမ့လြို့ တွေးနတော ၊ လကစြသတတ်ော့ ငါတို့ Finance က မထွေးလေးကို လာသုတတ်ာကိုး”

ဟု ကြှနတ်ော့ကြို ပြောလသည်ေ….။

“ ကဲ ထိုငကြှလေ ၊ မောငလြေးရဲမာနရြော နေ့လညစြာ မစားရသေးဘူးမလား”

“ဟုတကြဲ့အဈမ… မနကစြာပဲ စားထားရသေးတာ”

“နန်းဖူးဝတမြှုံ….. ညည်းလည်း ငါတို့ကို လွှိုထားတယန်ောြ”

ဟု အဈမတဈယောကကြ စလိုကလြသည်ေ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက……

“ညီမတို့က ဒီနေ့မှ ရည်းစားဖြစ်လို့ပါ… မဟုတရြင် ပြောပြပါတယ်”

ဟု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။

“ဝူး….” (တဈဖြဲ့လုံးဝိုင်းပြီး အောသ်ံ)

ကြှနတ်ောန်ှင့သ်ိသော Finance က အဈကိုကြီးက…

‘HR က အဈကိုကြီးကတော့ ဝိုကတ်ာရှယမြှနသ်ကိုး…. မကြလြှည့ပြှလိုကသ်လိုပါပဲလား ၊ ဒါတောင် အလုပန်ှဈပတန်ားထားရလို့…. မဟုတရြင် တို့ထွေးညိုလေး အရငကြတည်းက ပါသှား လောကပြှီ”

“အင်း… အဲ့လိုလည်း မဟုတပြါဘူးဗွာ….. ဟဲဟဲ”

Finance တဈဌာနလုံးက ဝိုင်းစကြသောလြည်း နန်းဖူးဝတမြှုံက မကြစြိမကြန်ှာပင် မပကြြ ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ လကကြို ပေါငကြှားထဲညှပရြင်း ယောကြာြးတနမြဲ့ ရှကန်ရသေည်..၊ သူမကတော့ ရည်းစားစကား အပြောခံရတုံးကသာ ရှကန်တော ၊ အခုကြတော့လည်း သူမဟုတသ်လိုပါပဲလား..။

တဈဖြဲ့လုံး နေ့လညစြာစားပြီးတော့ အထကစြကတ်ောရြာရှိသည့ြ တောငပြေါသ်ို့ တကကြှလသည်ေ…၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ရည်းစားအသဈစကစြကလြေး ဘေးနားကနေ မခွာပဲ ကပလြိုကလြာသည်….၊ ဘုရားပေါရြောကသ်ှားတော့ ကြှနတ်ောကြ…

“နန်းလေး….မောနပြေီလား”

ဟု မေးလိုကသ်ည်၊ သူမက

“မမောပါဘူးရှင့ြ ဒီလောကအြတကလြေးကို….၊ ကြိုကထြီးရိုးတောငပြေါြ တကရြတာလည်း မဟုတပြဲနဲ့”

“အင်း….မေးကြည့်တ်ာပါ”

“လာ…. ကိုရဲမာန် ဘုရားအရငဝြတပြှုရအောင် ၊ ပြီးမှ ဓာတပြုံရိုကကြှမယ်”

“အင်းအင်း”

“သှား…….. ယောကြာြးလေးက အရှေ့မှာသှားဝတပြှု”

ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကလြုံး ဘုရားဝတပြှုပြီးတော့ ရှူခင်းများနှင့တ်ှဲပြီး ဓာတပြုံရိုကကြှလသည်ေ၊ သူမကိုလည်း ဓာတပြုံရိုကပြေးရသည်….၊ တဈနရောတွင် ရိုကပြှီးလငွြ ကလေးမက သူ့ပုံလှရဲ့လားဟု ပြနလြာစဈဆေးသေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြ အသိအဈကိုကြီးကို အကူအညီတောင်းပြီး စုံတွဲဓာတပြုံရိုကခြိုင်းတော့ သူမက ရှကန်သေေးသည်၊ ရည်းစားဖြစ်ခါစဆိုတော့ ဘယလြိုပုံစံရိုကရြမညမြသိ……၊ သူမပုခုံးကို ဖကလြိုကတ်ော့ သူမက ကြှနတ်ော့ခြါးကို အသာလေး ပြနဖြကလြသည်ေ၊ မှန်းတည့ခြွိနဖြစ်သဖြင့ြ နကေ မကြလြုံးစူးနတေော့ နှစ်ယောကလြုံး ပြုံးနကြသေောလြည်း မကြမြှောင့ကြှုတသ်ည့ပြုံစံ ဖြစ်သှားလသည်ေ ၊ ဤပုံကား ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦး၏ ပထမဆုံး စုံတွဲဓာတပြုံ ဖြစ်ခဲ့လသည်ေ။

တောငပြေါကြနေ ပြနဆြင်းလာတော့ ခဏနားကြပြီး အဖြဲ့လိုကကြှီး မန်းချောင်းရေ ထပခြွိုးကြပြနသ်ည် ၊ ရှှစကေတ်ောကြို လာလညကြှသည့ြ ဧည့သ်ည် ၉၉ ရာခိုငန်ှုန်း၏ အကြောင်းပြခကြကြ မန်းချောင်းရချိုးချင်ြ၍ ဖြစ်လသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောလြည်း Finance အဖြဲ့က ယောကြာြးလေးများနှင့အြတူ ချောင်းရတေိမတ်ိမထြဲတွင် ဟိုကူးဒီကူး လွှောကကြူးကြရင်း အနားယူလသည်ေ။

ညနစေောင်းတော့ အဖြဲ့လိုကကြှီး ပြဲဈေးတန်းထဲ လွှောကလြညကြှလသည်ေ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ရည်းစားဖြစ်သှားသညကြို အသားကသွှားပုံပေါသ်ည်၊ ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို တွဲထားပြီး စကားလေးတွေ တီတီတာတာပြောပြီး လိုကလြာသည် ၊ တဈနရောတွင် သူမက မှပေဲပြုတရြောင်းသည့ြ ဈေးသညကြို တွေ့တော့….

“ကိုရဲမာန်….. ညီမကို မှပေဲပြုတ် ဝယကြွှေး”

ဟု ပါးလေးဖောင်းပြီးပြောကာ ပူဆာလသည်ေ။

“အင်း….. ကိုလည်းစားချင်တ်ယ် ၊ အဒေါကြှီး ဘယလြိုရောင်းလဲဗွ”

“နို့ဆီဗူး တဈဗူးကို….###ရာ”

“သုံးဗူးလောကျ”

“အေး…..ရမယ်..ရော့ ၊ ကြေးဇူးပါ”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

မှပေဲပြုတဝြယပြှီးတော့ ကြှနတ်ောကြ သူမအား….

“ညီမကလည်း ခစွသ်ူတွဖြစ်ေနပြေီကို… ကိုရဲမာန်…. ကိုရဲမာနန်ဲ့ပဲ ခေါန်တော ပြောင်းမခေါတ်ော့ဘူးလား”

ဟု ပြောလသည်ေ ၊ သူမက

“အဲ့တာဆို ဘယလြိုခေါရြမှာလဲ…. ကို… လို့ခေါရြမှာလား ကိုကို… လို့ ခေါရြမှာလား”

ဟု ပြနမြေးသည်..။

“အင်း…ကိုလို့ပဲခေါပြါ…ဟီးဟီး”

“ကို…..အီး….ရှကစြရာကြီး ၊ အခုတော့ ကိုရဲမာနလြို့ပဲ ခေါြဦးမယ်…. ကို… လို့ခေါရြမှာ လွှာယားလိုကတ်ာ.. ဟင့ြ”

“မရဘူးကြာ…. အခုကစပြီး ကို… လို့ပဲခေါတ်ော့”

“မသိဘူးကြာ… ကိုရဲမာနကြှီးကလည်း ၊ သူကရော ဘယလြိုခေါမြှာလဲ”

“နန်းလို့ခေါရြမလား.. ညီမလို့ပဲ ခေါရြမလား”

“အှင်း… စစချင်ြး လူကိုခေါရြင် နန်းလို့ခေါြ… စကားပြောနတေုံး နာမစြားအနနေဲ့ဆိုရငတ်ော့ ညီမလို့ပဲ ပြောပါ ၊ အဲ့လိုလေးတော့ သဘောကတွယ်… ဟီး”

“ဟုတပြါပြီ ညီမလေးရယ်”

“ဟုတပြါပြီ…ကိုရဲမာနရြယ်…..ခစ်ခစ်”

“ကို…လို့ပဲ ခေါပြါဆိုကြာ”

“ဟင့အြင်း သိဘူး…. ကိုရဲမာနလြို့ပဲခေါမြှာ.. ခစ်ခစ်ခစ်”

“အဲ့တာဆို မွပေဲပြုတ် မကြှေးတော့ဘူး”

“ကိုရဲမာနကြ ကလေးကလားနဲ့”

“သိဘူး….ဟီးဟီး”

“………..”

ညနခင်ေးတဈပိုင်းလုံးကို ပြဲဈေးခင်းထဲ လွှောကလြညကြှပြီးတော့ ညစာပါစားခဲ့ကြပြီး တည်းခိုရာနရောသို့ ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ကိုယ့အြခန်းလေးထဲသို့ ပြနလြာပြီး အိပယ်ာပေါတ်ှင် လှဲလွောင်းကာ အနားယူလိုကသ်ည်..၊ နန်းဖူးဝတမြှုံလေးနှင့ြ ရည်းစားဖြစ်သှားသညကြို အခုထိ မယုံနိုငသ်ေး…..၊ မနေ့တုံးကအထိတောင် ကြှနတ်ောကြ အရှုံးသမားအဖြစ် ရှငသ်နန်ရဆေဲ…..၊ အခုတော့ အရာရာ ပြောင်းလဲသှားခဲ့ခွပြေီ။

ဒီနေ့ညလည်း အတွေးများနှင့ြ ဝဲလညခြတန်ပြေီး တောတ်ောန်ှင့ြ အိပမြပြောန်ိုငခြွေ ၊ တဈရေးလောကြ မှေးကနည်း ခဏအိပပြွောသ်ှားပြီး ဘေးပတဝြန်းကငွကြ အသံများကြောင့ြ နိုးလာလသည်ေ၊ နာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ည ၁၂ နာရီတောင် ကြောန်လပြေေီ….၊ ပြနပြှီးအိပတ်ော့လည်း အိပမြပြောသ်ဖြင့ြ အပြငသ်ို့ထွကကြာ တံတားအစွနလြေးတွင် ခွဆင်ေးကာ ထိုငလြိုကလြသည်ေ။

လပြည့န်ေ့ဖြစ်သောကြောင့ြ လရောငကြ မန်းချောင်းရပေေါသ်ို့ ဖြာကနွသဖြေင့ြ ချောင်းရကေ ပိုပြီးကြညလြငကြာ တောကပြှောငန်သလေိုပင်…..၊ မန်းချောင်းရကေို ဖြတသ်န်းပြီး တိုကခြတလြာသော လနေုအေးလေးကလည်း စိတန်ှလုံးကို အေးခမွြးစသည်ေ ၊ ခရီးသှားဧည့သ်ညမြွားရှိသည့ြ ဝါးတဲလေးအများစုသည် အမှောငခြပြှီး အနားယူကာ အိပပြွောန်ကြပြေီဖြစ်၍ တိတဆြိတန်လပြေေီ…..။

ကြှနတ်ောကြ တွဲလောင်းကနွသညေ့ြ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ချောင်းရနှငေ့ြ ထိတွေ့ရုံမွှသာ အောကကြိုလွှောခလွိုကသ်ည်…..၊ အေးမှကြညလြငသ်ော မန်းချောင်းရကေ သူ့အပေါကြရွောကလြာသည့ြ ကြှနတ်ော့ခြှဖဝေါး နှစ်ဖကကြို ဖြေးညှင်းသော ရစေီးကြောင်းနှင့ြ ပြတတ်ိုကကြာ နှုတဆြကလြသည်ေ၊ မန်းချောင်းရေ၏ အေးမှသန့စြငမြှုက ကြှနတ်ော့ခြှဖဝေါးကနေ ခန်တာကိုယတ်ဈခုလုံးကို ပြံ့နှံ့သှားပြီး လန်းဆန်းသှားသလို ခံစားရလသည်ေ။

“ဟိတ်!!!!…ကောငလြေး”

ကြှနတ်ော့ြ၏ နောကကြွောဖကကြနေ ချောကလြှန့သ်ံကြား၍ လှည့ကြှည့လြိုကရြာ ညအိပဂြါဝနအြနီလေး ဝတထြားသည့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံကို တွေ့လိုကရြသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ……

“မကြောကပြါဘူးနောြ…. အဲ့လောကန်ဲ့ကတော့”

“မကြောကလြို့သာပဲ….. တကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားပြီးတော့”

“အဲ့တာ နည်းနည်းလေး လန့သ်ှားလို့ပါ”

“ကြောကတ်ာနဲ့ လန့တ်ာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတဘြူးလား”

“တူဘူးလေ….ဟဲဟဲ”

နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ဘြေးနားတွင် လကကြို အနောကသ်ို့ထောကပြှီး ခွဆင်ေးကာ ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ…၊ ပြီးတော့ ရထေဲကနွသညေ့ြ ကြှနတ်ော့ခြှထေောကကြို ကြည့်ကြာ…..

“ကိုရဲမာန်…… ရကေ မအေးဘူးလား”

“အင်း…. အေးစိမ့စြိမ့လြေး… ခွဖဝေါးလေးထိရုံပဲဆိုတော့ နလေို့ကောင်းတယ်…. ညီမလည်း လုပကြှည့လြေ”

“သူများအရပပြုလို့ ခွတေံတိုတာကို နှိမတ်ာလား… ဟှင်း”

“ဪ….. မသိလို့ပြောမိတာပါ ၊ ဘှာတေး.. ဘှားတေး..”

“ဘာမသိတာလဲ….. ကိုယ့ရြည်းစားက အရပပြုတာတောင် မသိဘူးလား… ဟှန့ြ”

နန်းဖူးဝတမြှုံက နှုတခြမ်းလေးစူကာ စိတကြောကခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး ခစွစြဖြယ် ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…..

“နန်းက…. မှတမြင်းသန့န်ဲ့ ခငတ်ာလား”

ဟု မေးကြည့်လြိုကသ်ည် ၊ သူမက

“အင်း… ဟုတတ်ယ်.. ကိုမှတမြင်းသန့ကြ တောတ်ောခြငဖြို့ကောင်းတယ်”

ဟု စပဖြှီးဖြီးနှင့ြ ပြောလသည်ေ၊ သူမစကားကိုကြားပြီး ကြှနတ်ောြ မကြန်ှာစူပုတသ်ှားသညကြို မှငတ်ော့…

“ကိုရဲမာနကြှီး အူတိုနပြေီ…. ကြည့်ြ.. ကြည့်ြ… ခစ်ခစ်”

ဟု ရယလြသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ

“ဒါ နောကစြရာ မဟုတဘြူးနောြ ၊ သူနဲ့က ဘယလြိုလဲ သချောပြော..”

“ရုံးမှာဆိုတော့ သူ့ကို ရှောငန်လေို့လည်းမရတော့ ဒီတိုင်း အလိုကအြထိုကြ ဆကဆြံလိုကတ်ာပါ ၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ခငခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး စကားနှိုကလြိုကတ်ယလြေ….၊ အဲ့တာကြောင့ြ HR က မသဲသဲဦး စာရင်းတွေ ခိုးကြည့်တ်ဲ့ကိဈစကို သိရတာပေါ့လို့”

“အဲ့တာဆို မခိုငဇြာမှင့ကြို သတင်းပေးတာက ကို့ရဲ့ရည်းစားလေးပေါ့”

“ဟုတပြါတယရြှင်…… ဒီက စပိုငမြလေးပါ”

“တောတ်ယ်…..ရော့…အာဘှား”

“ပြှတ်”

“ဟင့ြ…….. ဘာမှလည်းမဆိုငပြဲနဲ့ ၊ လူများပါးကို လာနမ်းတယ်”

“ကိုယ့ရြည်းစားရဲ့ပါးကို နမ်းတာပဲဟာ…. မကြနပေရြငလြည်း ပြနန်မ်းလေ… ရော့”

“အှင့ြ…တောပြါပြီ”

ကြှနတ်ောကြ နန်းဖူးဝတမြှုံရဲ့ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို နမ်းလိုကပြှီး မကြနပေလြငွြ ပြနန်မ်းဟုဆိုကာ ပါးကိုစောင်းပြီး သူမဖကသ်ို့ တိုးလိုကသ်ည် ၊ သူမက ကြှနတ်ော့ပြါးကို နူးညံ့သည့ြ လကဖြဝါးလေးနှင့ြ ပြတသ်ပပြေးလသည်ေ…။

ခစွသ်ူတို့နှစ်ဦးကြားထဲ ရုတတ်ရကြ စကားသံများ တိတဆြိတသ်ှားသည် ၊ ကြှနတ်ော့ကြို စိုကကြှည့န်သညေ့ြ သူမရဲ့မကြလြုံးထဲက အကြငန်ာ အရိပအြယောငမြွားကို အထင်းသား တွေ့ရလသည်ေ ၊ သူမက အနားသို့ တိုးကပလြာပြီး ကြှနတ်ော့ဘြယဖြကြ လကမြောင်းပေါတ်ှင် ခေါင်းလေးကို အသာလေး မှီလိုကလြသည်ေ ၊ သူမက နူးညံ့ညှငသ်ာသည့ြ လသေံလေးနှင့ြ….

“ကို…”

“အင်း….”

“ကို…. အခုရကပျိုင်း ပြူနာတွေ အများကြီး ဖြစ်ထားတာဆိုတော့ စိတတ်ှညဈေနမှောပေါ့”

“ဟုတတ်ယ်… ညဖကတ်ှလည်ေး အိပမြပြောဘြူးရယ်”

“အခုလည်း အိပမြပြောလြို့ ထွကလြာတာလား”

“အခုဟာ ဘေးနားက အခန်းက ဆူနလေို့ပါ”

“ညီမရောပဲ ၊ အိပပြွောမြယလြုပလြိုကြ သူတို့က စကား ပြစိပြစိပြောလိုကန်ဲ့ အိပမြပြောလြို့”

“အင်း…”

“ကို…”

“အင်း… ပြောလေ ညီမ”

“အဖဆေုံးသှားတော့ ဝမ်းနည်းနမှောပေါ့ ၊ ညီမလည်း စာမေးပြဲတဈဖကန်ဲ့မို့ အဲ့တလောက… ကို့ကို အားပေးစကားတောင် မပြောလိုကရြဘူး”

“ကိုလည်း ညီမစာမေးပြဲဖြနလေေို့ ဖုန်းထပမြဆကလြိုကတ်ာ”

“အင်း…”

ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါတ်ှင် ခေါင်းလေးစောင်းကာ မှီနသညေ့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံရဲ့ မကြန်ှာလေးကို စောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်၊ ငှစန်ေဒာလမင်း၏ အလင်းရောငအြောကတ်ှင် ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ခစွသ်ူလေးက ခါတိုင်းထကြ ပိုလှနလရေေဲ့၊ သူမရဲ့ကိုယသ်င်းရနံ့လေးကိုရော အသကရြှူသံ တိုးတိုးလေးကိုပါ နီးကပစြှာ ခံစားနရသေည် ၊ သူမရဲ့နဖူးပေါတ်ှင် ဝဲကနွသညေ့ြ ဆံနှယစြများကို လကခြွောင်းလေးနှင့ြ နားရှကအြနောကသ်ို့ ပင့တ်ငပြေးလိုကပြှီး နဖူးပြငလြေးကို ကြငန်ာစွာ နမ်းရှုံ့ပေးလိုကသ်ည်…။

“မှ……ခစွတ်ယ်…နန်းရယ်”

“အင်း…..ညီမလည်း ကို့ကို ခစွပြါတယ်”

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ပုခုံးပေါြ မှီနသညေ့ြ သူမရဲ့ခေါင်းလေးက ပြနလြညတ်ည့မြတသ်ှားသည် ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦး ငါးစကျကန့မြွှ မကြလြုံးချင်ြးဆုံမိကြပြီး အခစွရြဲ့ဆှဲငငအြားတဈခုကြောင့ြ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြး နီးစပသ်ှားကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ နှုတခြမ်းပါးလေးကို ဖြဖြလေး နမ်းလိုကသ်ည်…၊ သူမကလည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အနမ်းများကို တရှိုကမြကမြကြ ပြနလြညတ်ုန့ပြှနလြာလသည်ေ။

ကြှနတ်ောကြ နန်းဖူးဝတမြှုံရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို ကြငန်ာစွာ ပြေ့ဖကရြင်းနှင့ြ ပေါငပြေါသ်ို့ ပင့တ်ငလြိုကသ်ည် ၊ သူမကလည်း ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကိုခိုပြီး တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရင်း နှလုံးသားရဲ့ အခစွစြကားများကို နှုတခြမ်းပါးလေးကတဆင့ြ အနမ်းများအသှငပြှောင်းကာ ပြောပြသည် ၊ သူမရဲ့ အကြငန်ာအနမ်းများကြောင့ြ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲတွင် တိုကခြတန်သညေ့ြ မုနတ်ိုင်းများက လပြလေညှေင်ေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသှားရလသည်ေ…။

တိမည်ိုတိမမြဲတွေ ကင်းစငန်သညေ့ြ မိုးကောင်းကငပြေါတ်ှင် လပြည့ဝြန်းကြီးကတော့ ထွန်းလင်းတောကပြဆဲ ၊ ဝါးတံတားလေးပေါကြ ခစွသ်ူနှစ်ဦးကတော့ ကြားလတေိုးမညစြိုး၍ထင့ြ တဈဦးကိုတဈဦး တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရင်း အနမ်းများ ဖလှယန်ကြသေည်၊ လရောငကြှောင့ြ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံရိပယ်ောငကြ ကြညလြငန်သညေ့ြ ချောင်းရပြငေပြေါတ်ှင် ထငဟြပန်လသေည်ေ..။

ထိုနေ့ညက ကြှနတ်ောတ်ို့ခစွသ်ူနှစ်ဦး အခွိနအြတောကြှာအောင် အနမ်းတွေ ဖလှယခြဲ့ကြသညကြို တသှငသ်ှင် စီးဆင်းနသညေ့ြ မန်းချောင်းက အသိဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့မြည်။

🎶🎵 ပကြသ်ုံးပြီး…အပြင်းစားအမောတွနေဲ့ 🎵🎶

🎶🎵 ခံယူထားရင်း… ရှေ့တိုးရ ခကန်တယ်ေ…… 🎵🎶

🎶🎵 ဘဝကိုအသဈပြငဆြငပြှီး…. တဈခေါကပြှန် ငါ့ကို နိုးထခွင့ကြိုပေး…🎵🎶

🎶🎵 အလင်းရောငမြွားကို….ငါ့အပေါြ…ပကဖြှန်းခဲ့…🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ …🎵🎶

🎶🎵 အသကရြှူမှနဖြို့….အသိရခဲ့တာပါ……🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ …..🎵🎶

🎶🎵 ငါ့အပူအပငမြွား….. တဖြုတဖြှုတန်ဲ့…ကြှကြေ ..🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ ..🎵🎶

🎶🎵 ခွလှမြေးတွခွေီဖို့….အငအြားရှိခဲ့တာပါ . . .🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ…🎵🎶

🎶🎵 အဓိပျပါလရြှိသော.ဘဝအသဈ တဈခုပြနစြ…🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ…🎵🎶

🎶🎵 အဆငမြပြတောတွေ အဖနတ်ရာတပြေီး… စိတဓြာတကြလွာတယ်…🎵🎶

🎶🎵 ဒဏရြာတွကေို…ခံယူလိုကပြှီး….အရှုံးပေးမလို့ပါပဲ…🎵🎶

🎶🎵 မင်းကြောင့ပြါ…🎵🎶

🏵️ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၅) ဇာတသ်ိမ်း ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️