ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၅ ဇာတသ်ိမ်း)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ
🧡အခန်း (၁၂) စိတသ်ဈလူသဈ🧡
မနေ့ညက ဘယအြခွိနမြှ အိပပြွောသ်ှားသညမြသိ…. မနကန်ိုးလာတော့ နတေောတ်ောမြှင့န်ပြေီဖြစ်ကြောင်း ဝါးထရံပေါကကြနေ ဖြာကနွသေော နပြေောကမြွားကြောင့ြ သိလိုကရြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောြ၏ ဘေးနားတွင် အိပမြောကနွဆေဲ ဖြစ်သည့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံကို လှုပန်ှိုးလလိုကသ်ည် ၊ သူမက အပငွြးကြီးစွာ အိပယ်ာမှမထပဲ ကြှနတ်ော့ကြို ဖကထြားသည့ြ လကကြို တင်းတင်းဖကလြိုကရြင်း..
“အင်း…..အင်း…..ထချင်သ်ေးဘူး”
“မနကြ ၈ နာရီလောကရြှိနပြေီထငတ်ယ်”
“အဲတော့…..”
နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းအုံးရင်း အိပပြွောန်ရောကနေ အမှနထြလိုကပြှီး ဘေးနားခထွားသည့ြ ဖုန်းကိုဖြင့ကြာ ဘယအြခွိနရြှိပြီလဲဟု ကြည့်လြိုကသ်ည်…။
“၈ နာရီ ၁၅ မိနဈ ရှိနပြေီ ကိုရဲ့…. ဒုကျခပါပဲ ၊ မနေ့ညက အခန်းပြနပြှီး မအိပလြိုကရြဘူး….. ညီမတို့ မနန်ဂွောအဈမတော့ ဆူတော့မှာပဲ”
“အင်း…….. ကိုလည်း ညတုံးက တံတားပေါကြပြနလြာပြီး ခဏလောကြ လှဲရအောငဆြိုပြီး ညီမကိုဖကပြှီး အိပလြိုကရြာကနေ မကြလြုံးဖြင့တ်ော့ မိုးလင်းနတောပဲ ”
“ အင်း….. လူများတွတေော့ တမွိုးထငကြုနကြှတော့မှာပဲ”
(စာဖတသ်ူတွလည်ေး တဈမွိုးမထငန်ဲ့နောြ…. ညက ရိုးရိုးပဲ အိပပြွောသ်ှားကြတာ)
“ နန်း…. ကိုပြောပြမယ် ၊ အရမ်းကြီးမလန့န်နေဲ့ဦး… ကို့အထင် သူတို့လည်း မနိုးလောကသ်ေးဘူး ထငတ်ာပဲ… ကို့ရဲ့ မကြန်ှာသုတပြုဝါ ယူသှားပြီး မနကစြောစောနိုးနလေို့ မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ ပြီးချင်ယ်ောငဆြောငလြိုကြ”
“အင်း…အင်း… အဲ့လိုလုပလြိုကမြယ် ၊ ညီမသှားပြီနောြ…… အဈကိုလည်း အိပပြွောခြငွယ်ောင် ဆောငန်လေိုကြဦး”
နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့တ်ဘတကြို ပုခုံးပေါတ်ငပြှီး ခွသေံကို ဖြဖြလေးနင်းကာ အခန်းထဲမှ အသာလေး လဈထွကသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ အိပယ်ာပေါြ ပြနလြှဲရင်း မကြလြုံးမှိတကြာ နှပန်လေိုကသ်ည်….၊ ညတုံးက သူမနှင့ြ အနမ်းအရှညကြှီး ပေးခဲ့တာကို ပြနတ်ှေးရင်း မကြန်ှာက ပြုံးပြုံးကြီး ဖြစ်သှားသည်၊ အခုထိ နန်းဖူးဝတမြှုံရဲ့ နှုတခြမ်းပါး နူးအိအိလေးရဲ့ အရသာကိုပြနတ်ှေးရင်း စားမှုံ့ပြနလြို့ကောင်းနလသေည်ေ။
ထိုစဉြ အခန်းတံခါးကို Casher အဈကိုကြီးက ဆှဲဖြင့ပြှီး ကြှနတ်ော့အြား…..
“ရဲမာန်…. ညီလေး ၊ ထတော့လေ… မနကစြာစားကြရအောင်….. အဈမက အကုနလြုံးကို လိုကန်ှိုးခိုင်းထားတယ်… နေ့လည် ၁၁ နာရီလောကကြှရင် ရနကြုနပြှနကြှမယတ်ဲ့”
“ဟုတ်….အဈကို”
“အပြနကြားလကမြှတ် မစီစဉထြားရသေးဘူးမလား၊ အဈကိုတို့ကားနဲ့ပဲ လိုကခြဲ့ပေါ့…၊ မင်းကောငမြလေးလည်း ပါမှာပဲဟာ”
“ဟုတ်… အဲ့လိုပဲ လိုကခြဲ့မလို့ ၊ မဟုတရြင် မနကဖြှန် ရုံးခွိနမြှီမှာ မဟုတဘြူး”
“အင်း….အင်း…ထပြီ အဈကို”
“အေး… ညီလေး မှနမြှနလြုပ် အရှေ့က စောင့န်မယ်ေ”
ထိုအခါမှသာ အခန်းထဲကထွကြ မကြန်ှာသဈသှားတိုကပြှီး အဝတလြဲရန် အခန်းထဲသို့ ပြနလြာခဲ့သည် ၊ တဘတကြ နန်းဖူးဝတမြှုံ ယူသှား၍ ပုဆိုးနှင့ပြင် မကြန်ှာသုတလြိုကရြသည်၊ အပြငသ်ို့ရောကသ်ောအခါ Finance မနန်ဂွောမမက မနကစြာသှားစားရန် လူစုနသညေကြို တွေ့လိုကရြသည်….၊ ကြှနတ်ော့ကြိုမှငတ်ော့
“မောငလြေး.. ရဲမာန်… ရောကလြာပြီလား”
“ဟုတ်”
“အမတို့ ၁၁ နာရီကြပြနမြှာ… လိုကခြဲ့မယမြလား”
“ဟုတကြဲ့ လိုကခြဲ့လိုကမြယ်”
“နန်းဖူးဝတမြှုံနဲ့ နခေဲ့ချင်ရြငလြည်း အဈမတို့ကိုပြောနောြ… မောငလြေး”
“အမ်း….”
“မိန်းကလေးက မရှကရြဘူး…. ဒီကစလိုကရြင် သူကပဲရှကန်တော၊ ရုံးပြနရြောကရြင် မခိုငဇြာမှင့ကြို နင့တ်ို့လူက ငါတို့ရဲ့အထွေးလေးကို သုတသ်ှားတယလြို့ ပြောရမှာလား….၊ အထွေးလေးကပဲ နင့တ်ို့လူကို သုတသ်ှားတယလြို့ ပြောရမှာလားတောင် မသိတော့ဘူး”
“ဟဲ့…ဒါနဲ့ ဘယသ်ူတွေ ကနွသ်ေးတာလဲ”
“နန်းဖူးဝတမြှုံနဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကြ ကနွသ်ေးတယ် အဈမ… ပြောရင်းဆိုရင်း လာကြပြီ”
နန်းဖူးဝတမြှုံနှင့ြ Finance က ကောငမြလေးတဈယောကြ ရောကလြာတော့ အဖြဲ့လူစုံသှားလပြေီ ၊ အားလုံးအတူတူ မနကစြာသှားစားကြရန် ဆိုငကြိုသှားသည့လြမ်းတွင် ခစွသ်ူလေးက ကြှနတ်ော့န်ားကို ကပလြာပြီး လကကြိုဆှဲကာ….
“ကို…. ညက အိပလြို့ပြောရြဲ့လား”
ဟု ပြုံးစိစိလေးနှင့ြ ပြောကာ မကြစြိတဈဖကကြို မှိတပြှလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြလည်း…..
“အိပလြို့ကောင်းလိုကတ်ာ မနကရြောကတ်ော့ လကမြောင်းတွတေောင် ညောင်းနတောပဲ ၊ နောကန်ေ့တွလည်ေး အခုလိုအိပရြရင် ကောင်းမှာ”
“ဟှန့ျ….”
နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက ကြှနတ်ောပြှနပြှောသည့ြ စကားကြောင့ြ ပုခုံးကို ဖြဖြလေးရိုကပြှီး မကြစြောင်းထိုးကြည့်လြသည်ေ ၊ လကမြောင်းညောင်းသညဟြု ကြှနတ်ောပြှောသညမြှာ မနေ့ညတုံးက သူမသည် ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းပေါတ်ှင် ခေါင်းလေးမှီ အိပပြွောသ်ှားခွင်းကို ရညည်ှန်းသညဟြု ရိပမြိပုံပေါလြသည်ေ ၊ သူမကဆကပြှီး
“ကို… ဖြတထြိုးဉာဏကြောင်းလို့ တောသ်ေးတယ် ၊ မနကရြောကတ်ော့ ရုံးကအဈမတွကေ ဟိုလိုစဈမေး ဒီလိုစဈမေးနဲ့ ”
“အင်း… သူတို့ မသိသှားဘူးမလား”
“နိုးပါ….တို့က မှငသ်တယေလြေ….. ခိခိ”
“ဟုတပြါပြီ မင်းသမီးရယ်”
“ခစ်…ခစ်…ခစ်…”
မနကစြာကို အုပစြုလိုကကြှီး ထမင်းအတူစားနခေိုကတ်ှင် ခေါင်းဆောငဖြစ်သည့ြ Finance မနန်ဂွော မမက………
“ကဲ… အားလုံးပဲ ၊ အဈမ ကားဆရာကို ၁၁ နာရီလောကထြှကဖြို့ ပြောထားတယ်… စားပြီးရင် ရချိုးချင်သ်ေးရင် အမှနခြွိုးကြနောြ…. နောကကြရွငတ်ော့ ခနွထြားခဲ့မှာပဲ ၊ နောကပြှီးတော့ မနကဖြှနကြှရင် ခရီးပန်းလို့…. ဘာလို့ညာလို့ အကြောင်းပြပြီး ရုံးပကြဖြို့မကြံကြနဲ့နောြ ၊ ငါတို့ထဲမှာ HR က ဆရာကြီး ပါလာတယ်”
“ဟုတကြဲ့ပါ အဈမ ” (အားလုံးပျိုငတ်ူ)
ထမင်းစားပြီး တည်းခိုခန်းကို ပြနရြောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲရှိ ပစ်စည်းအခွို့များကို လှယအြိတထြဲ ပြနလြညသ်ိမ်းဆည်းနတေုံး နန်းဖူးဝတမြှုံက အခန်းထဲ ဝငလြာလသည်ေ….။
“နန်း…လာလညတ်ာလား…. ကို့ကိုလှမ်းလို့လား”
“ဟုတဘြူး….ဒီမယကြှည့ြ”
သူမက လကန်ောကပြဈကာ ဖြကထြားသည့ြ ကပကြှေးတဈလကကြို ထုတပြှလိုကသ်ည် ၊ မဟုတမြှလှဲရော….
“ကို့ကို ဆံပငည်ှပပြေးမလို့လား….”
“အင်း….”
“ညှပရြောညှပတ်ကလြို့လား”
“ နန်းရဲ့ အဈမတဈဝမ်းကြဲ ဆံပငည်ှပဆြိုငမြှာ ကြောင်းပိတတ်ိုင်း ကူလုပပြေးနကြပေါ ၊ ကိုယ့ဘြဲကို ရုပဆြိုးအောင် မညှပပြေးပါဘူး”
“ညှပတ်ကရြင် ပြီးတာပါပဲ… ကိုလည်း ဆံပငရြှညကြှီး ညှပမြယ် ညှပမြယန်ဲ့ ပငွြးနလေို့”
“အင်း… ကို့ဆီမှာ အောကကြခံဖို့ ပလကစြတဈ ရှိတယမြလား”
“ရှိတယ်..လာခဲ့လေ”
နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့န်ောကကြွောဖကသ်ို့ လာပြီး လညပြင်းကို ပုဆိုးဟောင်းတဈထည် ခညွပြေးရင်း ဆံပငရြှညကြို စပြီးညှပလြသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြုံး စကားမပြောဖြစ်ကြပဲ ကိုယ့အြတွေးများနှင့ကြိုယ် ငှိမသ်ကန်ကြသေည် ၊ ထရံပေါကမြှ ဝငလြာသည့ြ နရေောငခြညွြ အလင်းတန်းများကို အကြောင်းပြခကြမြရှိ ငေးကြည့်န်မေိသည်…၊ အပြငကြ ချောင်းရချိုးနကြသေည့ြ လူများ၏ စကားသံများကိုလည်း သဲ့သဲ့ကြားရလသည်ေ။
ကြှနတ်ော့ဆြံပငကြို မိနဈ ၂၀ လောကကြှာအောင် ညှပပြေးပြီးတော့ ခစွသ်ူက……
“ကို… ရပြီ ၊ ညီမကတော့ ယောကြာြးလေးဆံပငဆြိုတော့ ရိုးရိုးလေးပဲ ညှပတ်တလြို့ အဲ့လိုပဲ ညှပလြိုကတ်ယန်ောြ…၊ တဈခါတဈလေ ဆိုငကြို ဘောပြားလေးတွေ လာရင် ညှပပြေးနကြမေလို့ အဆငပြှတော….ခစ်ခစ် ၊ ရနကြုနပြှနရြောကမြှ ဒေါကတ်ိတာတွေ ဘာတွကေို ဆိုငမြှာ သချောပြနလြုပလြိုကန်ောြ”
“အင်း….. မှနကြှည့လြိုကြဦးမယ် ၊ မှနမြှမရှိတာ… ဖုန်းဖြင့ပြှီး ကြည့်လြိုကြဦးမယ်”
“……………”
“အင်း….ညီမက ဆံပငည်ှပတ်ာလည်း တောသ်ားပဲ ၊ ကို့ခေါင်းလည်း အခုမှ ပေါ့ပါးပြီး နလေို့ ကောင်းသှားတယ်”
“အင်း…. ၉ ခွဲရှိနပြေီ… ကို…. ရချိုးလိုကတ်ော့ ၊ ခဏနကြရေင် ပြနရြတော့မှာဆိုတော့”
“အင်းပါ… ညီမရော မခြိုးတော့ဘူးလား”
“ခြိုးတော့ဘူး”
“ကို့နားကိုလာပါဦး”
“ဘာလဲ”
“မှ”
“ဟိတ်…ကိုနောြ… အခန်းတံခါးက သချောပိတထြားတာ မဟုတဘြူး”
“ ဆံပငည်ှပခြလေ…. ဟဲဟဲ”
“ လိုချင်ပြါဘူးတောြ….. ရနကြုနရြောကမြှ မုန့လြိုကဝြယကြွှေး”
“အဲ့တာဆိုလည်း ဝယကြွှေးမယလြေ ၊ အာဘှားမလိုချင်ရြငလြည်း ကို့ကိုပြနပြေးပေါ့”
“ ပေးပြီးစလဈ… နံပါတတ်ဈပဲ…. ခစ်ခစ်”
ကြှနတ်ောလြည်း ရသှေားခွိုးပြီး အခန်းထဲသို့ပြနလြာကာ ကနွခြဲ့သည့ြ ပစ်စည်းများ မရှိလအေောင် စဈဆေးပြီး လှယအြိတထြဲထည့ကြာ သိမ်းဆည်းလသည်ေ၊ ထို့နောကြ နေ့လညစြာစား လူစုပြီး ကားပေါသ်ို့တကကြာ ရနကြုနသ်ို့ ပြနခြဲ့ကြလတေော့သည်…..။
ကားပေါတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံက ကားမူးတတသ်ညဟြုဆိုကာ ဆေးသောကပြှီး ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါမြှီပြီး အိပလြိုကလြာလသည်ေ ၊ လမ်းတဈလွှောကမြှာ နိုးလာလိုကြ…. မုန့လြေးစားလိုကြ ပြနအြိပလြိုကန်ှင့ြ သူမတဈယောကတ်ည်း အလုပရြှုပန်ပြနေသ်ည် ၊ ည ၈ နာရီကြောြ ရနကြုနမြှို့ထဲ ဝငလြာတော့ သူမက အိပန်ရောမှ နိုးလာပြီး ကြှနတ်ော့အြား…
“အင်း……..ကို…. ဘယရြောကန်ပြေီလဲ”
“ရနကြုနမြှို့ထဲ ရောကန်ပြေီ ထတော့… ညီမ”
“အှင်း…. မနကဖြှန် ရုံးသှားခါနီးရင် ညီမကို ဖုန်းဆကြဦးနောြ… အတူတူသှားကြမယ်”
“အင်း.. ကို ဆကလြိုကမြယလြေ”
“အင်း… ကို ဘာဟင်းကြိုကလြဲ ၊ ဘာဟင်းခကြခြဲ့ပေးရမလဲ”
“ ရပါတယ် ညီမ.. ကိုက ဂွီးမများပါဖူး ၊ ကို့ဖို့ ပိုခကြမြနပေါနဲ့”
“မစားတဲ့ အသားတွေ ဘာတွရှေိလား”
“ရှိတယ်”
“ဘာအသား မစားတာလဲ ကိုက”
“သဈသား”
“ဟှန့ျ.. အကောင်းပြောနတောကိုနောျ”
“ဟီးဟီး…”
စမ်းချောင်းမှို့နယထြဲသို့ ရောကသ်ောအခါတွင် ကားဆရာကို မင်းလမ်းရှေ့တွငပြဲ ခခွိုင်းလိုကသ်ည် ၊ အားလုံးကို နှုတဆြကပြှီး အဝတထြုပလြေးဆှဲကာ မိမိနထေိုငရြာ တိုကခြန်းသို့ ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည် ၊ အခန်းတံခါးဖြင့လြိုကတ်ော့ ဟိန်းထကတ်ဈယောကြ အနောကခြန်းထဲတွင် တဈယောကတ်ည်း ဟင်းတွခကြေန်သညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ…..
“သားကြီး ဘာတွခကြေန်တောလဲဝေ့”
“မင်းမစေောကဖြုတ်!… လန့တ်ာကြာ ၊ ရဲမာန်…. မင်းပြနရြောကပြှီလား ၊ မင်းဆံပငတ်ှရေော ဘယရြောကသ်ှားတာလဲ…. ငါက တဈခွားတဈယောကမြှတပြှီး လန့သ်ှားတာကြ”
“အခန်းထဲ လူတဈယောကလြုံး ဝငလြာတာကို မသိဘူးလား”
“ငါလည်း ငါ့အတွေးနဲ့ငါ ဟိုရောကဒြီရောကြ…. ကြကြဥပဲစားနရတော ပငွြးလာလို့ ၊ ငါးသတ်ေတာ ခကြကြှည့န်တော”
“မင်းက ခကြတ်တလြို့လား”
“ဆရာမကြီး ယုပြင့ကြ ပါးစပန်ဲ့ သငသ်ှားပေးတယ်၊ ကောင်းမကောင်းတော့ မသိဘူး၊ မှည်းကြည့်ပြါဦး”
“အင်း…ပြတ်..ပြတ်…. ရပါပြီ… ဒီလောကဆြို… ငါလည်း ညနစောမစားရသေးဘူး… ထမင်း ပိုခကြထြားတာရှိလား”
“ပိုပိုလိုလိုတော့ ခကြထြားပါတယ်…. မနကဖြှန် ရုံးသှားကြရမှာဆိုတော့”
“မောငပြှူး…မင်းတောလြာပြီ”
“တောလြာပြီဆိုမှ… မင်းကောငမြလေးနဲ့ အဆငပြှခေဲ့လား”
“ငါ့ရည်းစားဖြစ်သှားပြီကြ ၊ မင်းကိုမှငမြှ နှမ်းယိုဝယဖြို့ မေ့ခဲ့မှန်း သတိရတယကြှာ”
“သူငယခြငွြးကောင်းဆိုတာ အဲ့လိုမွိုးပဲ…. ဆောရြပြီဆိုတာနဲ့ စောကခြွိုးပြောင်းတော့တာပဲ”
“မင်းနဲ့ ယုပြင့ကြို နောကတ်ဈပတ် စနေ၊ တနင်ျဂနှကြေ မုန့ပြှနဝြယကြွှေးပါ့မယ်”
“အို…ခေ ၊ အထုပတ်ှေ သှားထားလိုကြဦး…. ပြီးရင် ထမင်းစားရအောင်”
“အေး… အေး…”
ကြှနတ်ောန်ှင့အြတူ ထမင်းစားနတေုံး ဟိန်းထကကြ မေးခွန်းထုတလြသည်ေ….။
“သားကြီး…. မင်းဆောပြုံ ပြဦးလကြော ”
“ဪ..အေး ၊ အတွဲပုံတော့ မရှိသေးဘူး…. Facebook ထဲကပုံတော့ ရှိတယ်……ရော့ ဒီမယကြှည့ြ”
“What the fuck !!!”
“အသာလုပပြါကြာ”
“ဟားဟား….ရဲမာန်… မင်းကတော့ အကောင်းစားလေးတွနေဲ့ ကံကိုပါတယပြဲ ပြောရမှာပဲကြ ၊ ဆယတ်န်းတုံးကလည်း မဝသုနဖြူးကို လိုကတ်ယ်… အခုလည်း ကြည့်ပြါဦးကြာ… မင်းနဲ့တောင် မလိုကဘြူး….”
“မှတခြကြကြလည်း ကြမ်းတာကြာ”
“ မင်းက စတနေန်တဆြိုးဆို….. မင်းကောငမြလေးက အနဂြယွလြေးပဲကြ”
“ငါသာ စတနေန်တဆြိုးဆို မင်းကို ပန်းသအေောင် လုပလြိုကတ်ာ ကြာပြီ၊ မင်းနဲ့ယုပြင့ြ အခွိနရြှိတိုင်း အခစွစြခန်းဖြင့မြနနေဲ့… ငါရှိလား မရှိလား အရငကြှည့ပြှီးမှ လုပကြှ”
“မနာလိုရင် မနာလိုဘူးပေါ့ကြာ….. သားကြီးရာ ၊ Video တွတေော့ ခိုးမရိုကထြားဘူးမလား”
“မင်းဖငမြဲကြီးကို ငါက ဘာလို့ရိုကရြမှာလဲ ၊ မင်းအခန်းတံခါးကို လုံအောငပြိတမြထားရင် မှငရြတာက မင်းကအပေါကြနေ ယုပြင့ကြို ကုန်းကုန်းကြကြနဲ့ လုပန်တော မှငရြတာပဲ”
“ကြည့်ခြငွသ်လောကကြှည့ြ ၊ video မရိုကရြင် ပြီးတာပဲ”
“စားနတေုံး မင်းဖငမြဲကြီးအကြောင်းပြောတော့ ထမင်းတောင် ထပမြစားချင်တ်ော့ဖူး”
“ဟား…ဟား…ဟား”
ညအိပခြါနီးတော့ နန်းဖူးဝတမြှုံဆီ ဖုန်းဆကကြှည့လြိုကသ်ေးသည် ၊ သူမက ဖုန်းကိုငပြှီး..
“ဘာလဲ..ပြော… ကို…”
“ဘာမှမဟုတပြါဘူး ၊ အိပန်ပြေီလားလို့”
“အိပတ်ော့မလို့ အိပရြာပြငန်တောပဲ… ကိုလည်း မအိပသ်ေးဘူးလား ၊ မနကဖြှန် ရုံးတကရြဦးမှာ”
“အင်း ကိုက အိပရြာထဲမှာ ရောကန်ပြေီ ၊ နန်းကို သတိရလို့ ဆကလြိုကတ်ာ”
“အပိုတွေ…. ရည်းစားဖြစ်ခါစဆိုတော့ အဲ့လိုတွပေဲ…. နောကကြှ ဘယလြိုလဲ ကြည့်ကြှသေးတာပေါ့”
“စောင့ကြှည့ပြေါ့ကြယ်”
“ကြည့်မြှာပါ…နောြ”
“အာဘှား….မှ…မှ ၊ Good night နောျ”
“အင်း….ကိုလည်း Good night”
“အာဘှားပေးဦးလေ”
“သိဘူး…သှား….ဒါပဲ….ဂွပ်”
ကြှနတ်ောြ သူမနှင့ြ ရည်းစားဖြစ်အပြီးတွင် အိမမြကဆြိုးများ မမကတ်ော့ခွေ ၊ ခရီးကလည်း ပန်းနတေော့ ခေါင်းအုံးပေါြ ခေါင်းခလွိုကသ်ညန်ှင့ြ တဈခွိုးတည်း အိပပြွောသ်ှားတော့သည် ၊ တရေးနိုးလို့ မကြစြိဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မနကြ ၆ နာရီခွဲ ရှိနလပြေေီ….။
မနကခြင်း ကိဈစအဝဝကို ပြုလုပပြှီးသကာလ သူမနှင့ြ ခွိန်းထားသည့ြ ကားမှတတ်ိုငတ်ှင် ရုံးအတူသှားရန် စောင့န်လသေည်ေ ၊ ခဏကြာတော့ အနီရောင် မှနမြာဝတစြုံလေးနှင့ြ သူမ ရောကရြှိလာလသည်ေ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက…..
“ကို… ရောကန်တော ကြာပြီလား”
“ဆယမြိနဈလောကပြဲ ရှိပါသေးတယ် ”
“အင်း…. ညီမ ဒီနေ့ အိပရြာထ နောကကြတွာရော… ဟင်းထုပဖြို့ လုပန်တောနဲ့ ပိုနောကကြှသှားတာ”
“အင်း… ဘာဟင်းတွေ ထုပလြာတာလဲ ”
“ဝကသ်ားနီခကြြ… ကို့ဖို့ပါ ပိုထုပလြာတယ် ၊ နေ့လည် ထမင်းစားခါနီးရင် ဖုန်းဆကန်ောြ”
“အင်းပါ……. များသောအားဖြင့တ်ော့ Finance ဌာနနဲ့ အတူတူ ဆုံစားဖြစ်ပါတယ်”
“ညီမလည်း လိုလိုပိုပို ပြောတာပါ ၊ ကြိုစားနှင့်မှာစိုးလို့”
“မစားပါဘူးဗွာ…. အဲ… ကားလာပြီ တကရြအောင်”
ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ လကဖြဝါးလေးကို ဆုပကြိုငရြင်း အရှေ့ကနတေိုးပြီး ကားထဲဝငလြသည်ေ ၊ အခုတော့ လကကြိုငဖြို့အတွကြ တရားဝငရြည်းစား ဖြစ်နကြပြေီ မဟုတလြော…. ကား၏ ထောင့တ်ဈနရောတွင် သူမကို ဝငထြိုငစြပြေီး ကြှနတ်ောကြတော့ ထိုငခြုံမရှိတော့သည့အြတွကြ သူမထိုငခြုံအပေါကြ ဘားတန်းကိုကိုငပြှီး မတတ်ပရြပ် လိုကလြာလသည်ေ ၊ သူမကတော့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ထမင်းဂွိုင့လြေးကို ကိုငထြားပေးလသည်ေ..။
ရုံးကိုရောကတ်ော့ အဝငပြေါကတ်ှင် Fringer print နှိပပြှီး ကိုယ့ဌြာနကို သှားကြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောြ HR ဌာနထဲဝငလြာတော့ ဇောမြွိုးနိုငကြ ရောကန်လပြေေီ ၊ သူက ကြှနတ်ော့ကြို…..
“ကိုဆံရှည်….အဲ… ကိုရဲမာန်… မာဂလာပင် ၊ ဆံပငတ်ှေ တိုသှားပါရောလား”
“အင်း…. ငါနဲ့လိုကတ်ယမြလား”
“အခုမှ မကြန်ှာက လင်းသှားတာ ၊ အဈကို့ကိုကြည့်ရြတာ စိတခြမွြးသာနသလေိုပဲ… အရငတ်ဈပတကြနဲ့ မကြန်ှာက တဈခွားစီ”
“ဒီလိုပါပဲကြာ…. ငါအရငတ်ဈပတကြ လုပစြရာအကြှေးတွေ အများကြီး ကနွသ်ေးတယ် ၊ မင်းလုပစြရာ ထွထွထေေူးထူးမရှိရင် ငါ့ကိုကူလုပပြေးဦး”
“အင်း…. ဒီနေ့ ဘာမှသိပမြရှိပါဘူး ၊ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ဌာနကို အလုပသ်ငအြသဈ ခန့တ်ော့မယ် ပြောတယ်”
“သဲသဲဦးနရောအတွကလြား…. အခုတော့ ရှပပြှာမ သီရိက ဆရာကြီး ဖြစ်တော့မှာပဲ”
“ဟိတ်… အခုမှ ရုံးလာတုံး ရှိသေးတယ်.. လူများအတင်းတုတန်ကြပြေီလား ”
ဟု သီရိက အခန်းထဲကို ဝငလြာရင်း ပြောလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ…
“Good morning”
“Good moring… အဲ…. ကိုရဲမာန် ဆံပငတ်ိုညှပလြိုကတ်ာလား”
“ဟုတတ်ယ်… နင့အြဈကိုကြီး မချောလာဘူးလား”
“ဆုတောင်းလေ”
“နင့ကြို ဒီနေ့ အလုပမြွားများပေးရမယ်”
“အဟီး… စတာ..စတာ… ပိုခန့လြာတယ်”
“ဒီလိုမှပေါ့… အလုပကြတော့ လုပရြမှာပဲ”
“စိတပြုတကြှီး”
“ဟား…ဟား…ဟား”
“………….”
ဒီလိုနဲ့ မနကခြင်း အစည်းအဝေးလုပတ်ော့ သုံးယောကသ်ား မခိုငဇြာမှင့ြ ရုံးခန်းထဲသို့ ကုတကြုတကြုတကြုတန်ှင့ြ ဝငသ်ှားကြသည် ၊ မခိုငဇြာမှင့ကြ ကြှနတ်ော့ကြိုမှငတ်ော့ မကြလြုံးတဈခကြြ ပင့လြိုကပြှီး သူ့နရောသူ ထိုငလြိုကလြသည်ေ….. ပြီးကာမှ….
“ကဲ…. မောနင်းပါ HR အဖြဲ့သားတွေ ၊ ဒီနေ့ ဘာတွလေုပစြရာရှိကြသလဲ…. ရဲမာနကြနေ စပြော”
“ဟုတ်…. ကြှနတ်ောကြ ဒီနေ့ အရငတ်ဈပတကြ မပြီးသေးတဲ့ လူအဝငအြထွကြ စာရင်းတွေ လုပရြမယ်၊ ဇောမြွိုးနိုငကြို ကူညီခိုင်းထားတယ်……၊ ပြီးတော့ နေ့လညအြခွိနရြရင် ကြှနတ်ောတ်ို့ဌာနအတွကြ လိုအပတ်ဲ့ ဖိုငအြသဈတွေ၊ Papaer clip ၊ စတာပလာတွေ လိုအပတ်ဲ့ ပစ်စည်းစာရင်းလုပပြှီ Admin ဌာနဖကကြို ပို့ရမယ်….၊ ဒီလောကပြါပဲ အဈမ”
“ဒါပဲဟုတလြို့လား မောငလြေး…. တဈခုခု ကနွန်သေေးသလိုပဲနောြ…. စဉြးစားကြည့်ပြါဦး”
“အင်း….ရှလှပ်…ရှလှပ်” (စာရှကလြှနသ်ံ)
“မရှိတော့ပါဘူး…အဈမ”
“ဟုတလြို့လား… မင်းငါတို့ကို ပြောစရာရှိသေးတယ် မဟုတဘြူးလား…”
မခိုငဇြာမှင့စြကားကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ နည်းနည်း ခေါင်းစားသှားသည် ၊ သူခိုင်းထားတဲ့ ဘာကိဈစတွမွေား မေ့နတောလဲဟု စဉြးစားကြည့်သ်ောလြည်း ထွကမြလာခွေ ၊ သီရိနှင့ြ ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့နှစ်ယောကကြလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်န်ကြပြေီ…..၊ မခိုငဇြာမှင့ကြလည်း ပြုံးစိစိနှင့ြ မကြလြုံးကို အပေါပြင့ကြာ စိုကကြှည့န်လသေည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ….
“အမ်း… ကြှနတ်ာန်ဲ့ Finance က နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ ခစွသ်ူဖြစ်သှားတဲ့အကြောင်းကို ပြောတာလား”
“အဲ့တာပေါ့အေ…. နငကြ ငါတို့ကို လွှိုထားတာနောြ ၊ ငါ့မှာ မနေ့ညက Finance မနန်ဂွောက ဖုန်းဆကပြှောမှ သိရတယ်”
“ဟဲဟဲ…. ကြှနတ်ောကြ ဒီအတိုင်း မပြောဖြစ်…”
“ဟိတ်… ဘာပဲပြောပြော ဌာနကလူတွကေို တဈဝိုင်းကြှေးရမယ်… ဟုတပြှီလား”
“ဟုတကြဲ့ပါ….”
“အေးအေး…. ဇောမြွိုးနိုငန်ဲ့ သီရိရော ဒီနေ့ ဘာတွလေုပစြရာရှိကြသလဲ”
“ကြှနတ်ောတ်ို့က….. .!%#*!%!*#^!*#%!*()#^^#^%!^”
“…………………….”
အစည်းအဝေးပြီးလို့ အခန်းအပြင် ပြနထြှကလြာတော့ ဇောမြွိုးနိုငကြ….
“ခငဗြွားကလည်း ခွသှကေလြကသ်ှကပြဲဗွ ၊ လုပမြယ့လြုပတ်ော့လည်း ဖုန်းဒိုင်းနဲ့”
“ဒီလိုပဲလေ…ဟီးဟီး”
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ပြောနကြသေညကြို ဘေးနားက သီရိက အူကြောငကြှောငဖြှင့ြ
“ကိုရဲမာန်….. နန်းဖူးဝတမြှုံ ဆိုတာက Finance က ဖြူဖြူသေးသေးလေး တဈယောကမြလား”
“အေးလေ.. သူအလုပဝြငတ်ော့ နငတ်ောင် Fringer print လုပပြေးလိုကသ်ေးတယလြေ”
“အဲ့အဈမ ချောချောလေးလား…. အီး…. ကောငမြလေး သနားပါတယ် ၊ ဒီကလူကြီးက ပါးစပကြ ပြစိပြစိနဲ့”
“နငကြ အလုပသ်ချောမလုပလြို့ အပြောခံရတာကိုပါ ထည့ပြှောလဟော”
“ညီမက ကိုရဲမာနကြို ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့နဲ့ လိုင်းအတူတူလို့ ထငထြားတာ ၊ စကားတပြောပြောနဲ့ဆိုတော့”
“ဘယကြသာ…. အဲ့လူကြီးက တဈလမ်းမောင်းကြီးပါ ၊ ကောငမြလေး ချောချောလေးတွေ အလုပလြာလွှောကရြင် နှာခေါင်းက ရှုံ့ပြရှုံ့ပြနဲ့ လုပန်တော မမှငဖြူးဘူးလား”
ဟု ဇောမြွိုးနိုငကြ ဝငပြှီးပြောပြနသ်ည် ၊ ကြှနတ်ောကြ…
“နှစ်ယောကလြုံး တောကြှတော့… အလုပလြုပကြှရအောင်”
ဟု ပြောပြီး စကားစဖြတလြိုကလြတေော့သည်။
နေ့လညစြာ ထမင်းစားခွိနရြောကတ်ော့ Finance ဌာနနှင့ြ အခွိနကြိုကဆြုံကြ၍ ထမင်းအတူစားကြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့အတွဲက ရုံးတွင် သတင်းထူးဖြစ်သဖြင့ြ နှစ်ဌာနလုံးက ဝနထြမ်းများက ဝိုင်းဝန်းစနောကကြှပြနသ်ည်…၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ တခွားသူတွကေို သိပဂြရုမစိုကြ၊ ကြှနတ်ော့ထြမင်းဂွိုင့ထြဲ ဟင်းတွေ ထည့ပြေးသည် ၊ တခွားသူတွကေ စတော့ ကြှနတ်ောကြ မနတတ်ေ…၊ သူမက…
“စားစရာရှိတာ ဖြောင့ဖြှောင့စြားပါ ကိုရယ်… ဒီနှစ်ရကသ်ုံးရကတ်ော့ အစခံနရေဦးမှာပဲ”
“အင်း”
“ညီမလကရြာ ကောင်းတယမြလား…. ကို ကြိုကလြား”
“အင်း..ကြိုကတ်ယ်”
“ရှမ်းဟင်းတွကေော ကြိုကရြဲ့လား…. ညီမအဒေါကြ ရှမ်းဆိုတော့ သူ့ဆီကနေ ရှမ်းဟင်းတွပေဲ အများဆုံး သငထြားရတာ”
“ကြိုကပြါတယ်…”
“အဲ့တာဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ….. အိမပြှနရြောကမြှ အမေ့ဆီကနေ ဗမာဟင်းခကြန်ည်း သငထြားရမယ် ၊ အမကလေည်း အညာသားကို ယူထားတာဆိုတော့…. ခစ်.. ခစ်”
“အမေ့ဆီက အမှရတောပေါ့..”
“ဟုတလြောကမြယ်…. ခစ်ခစ် ၊ ဒါနဲ့ ဒီနေ့ ရုံးစောဆင်းရလောကလြား အလုပရြှုပလြား”
“ပုံမှနအြခွိနပြဲ ဖြစ်လောကတ်ယ်… ညီမလည်း အခွိနပျိုမရှိဘူးဆိုရင် အတူပြနကြှမယလြေ”
“ဟုတ်…”
ညနေ ရုံးဆင်းခါနီးတွင် ကြှနတ်ောကြ လုပလြကစြ စာရှကစြာတန်းတွေ သိမ်းဆည်းနစဉြေ သူမထံမှ Message ဝငလြာလသည်ေ။
“ကို….. ညီမတော့ ရုံးဆင်းပြီနောြ ၊ အောကမြှာ စောင့န်တယ်ေ”
ဟူ၍ ဖြစ်လသည်ေ…၊ ကြှနတ်ောလြည်း ပစ်စည်းများကို မှနမြှနသ်ိမ်းဆည်းပြီး ရုံးဆင်းခဲ့လသည်ေ။ ရုံးအောကတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံက ပန်းခုံပေါြ၌ထိုငကြာ ကြှနတ်ော့အြား စောင့ဆြိုင်းနသညေကြို တွေ့လိုကရြသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ….
“နန်း.. စောင့န်တော ကြာပြီလား ၊ ဖိုငတ်ှေ သချောပြနသ်ိမ်းနရလေို့ ကြာသှားတာ”
လို့ပြောတော့
“ရပါတယရြှင်….. လာ သှားကြမယ်”
ဟု သူမက ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို ကိုငကြာ ပြနပြှောလသည်ေ….။
“ဘယသ်ှားကြမှာလဲ”
“မုန့ဆြိုငလြေ……. ကိုပဲ ညီမကို ဆံပငည်ှပခြအနနေဲ့ မုန့ဝြယကြွှေးမယဆြို”
“ဟင်….ပြောမိလို့လား”
“ စီနီယာ HR ကြီးဖြစ်ပြီး ကပစြေးနည်းလိုကတ်ာနောြ ၊ ကိုယ့ကြောငမြလေးကို မသဒျဓါဖူးလား”
“စတာပါကြယ်… ညီမ ဘာစားချင်လြဲပြော”
“ရခေဲမုန့ျ”
“ပြီးရငကြော…”
“အဲတာပဲ စားမယလြေ… ပြီးရင် ဂိမ်းသှားဆော့ကြမယ် ၊ ညီမတို့ ဟိုထောငဖြောကဂြိမ်းက ဆော့လကစြတန်းလန်းကြီး မဟုတလြား”
“အင်း….သှားကြတာပေါ့”
ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ထူး ရခေဲမုန့ဆြိုငသ်ို့သှားပြီး အမောပြေ ရခေဲမုန့ြ စားကြလသည်ေ ၊ ရခေဲမုန့ဆြိုငမြှ အပြနတ်ှင် ဂိမ်းဆိုငရြှိသော စမ်းချောင်းဖကသ်ို့ ဘတဈြကားစီးကြရပြနသ်ည်၊ ဒီတဈခေါကတ်ော့ လူချောငသ်ော ကား ပေါလြာသဖြင့ြ နှစ်ယောကလြုံး ထိုငခြုံရလသည်ေ ၊ သူမက လကကြိုငအြိတထြဲက ဖုန်းနှင့ြ နားကြပကြို ထုတလြိုကပြှီး….
“ကို.. ညီမ သီချင်ြးနားထောငမြလို့…. နားထောင်ဦးမလား”
“အင်း… နားကြပတ်ဈဖကပြေးလေ”
သူမက ကြှနတ်ော့ပြုခုံးပေါမြှီရင်း သီချင်ြးနားထောငကြာ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး လိုကလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမပုခုံးလေးကို အသာဖကပြှီး လကကြလေးနှင့ြ ပုတပြေးရင်း ၊ ကားမှနပြှတင်းပေါကကြနေ ပတဝြန်းကငွကြို ဟိုဒီလွှောကင်ေးရင်း၊ နားကြပထြဲမှ ထွကလြာသည့ြ သီချင်ြးသံကို နားထောငရြင်း ၊ ဘေးနားက ခစွသ်ူကောငမြလေး၏ ခေါင်းလေးကို ဖြဖြလေး ပြတသ်ပပြေးရင်းနှင့ြ ရိုးရှင်းပြီး ပြည့စြုံလှပသော ညနခင်ေးလေးကို ဖြတသ်န်းကြလသည်ေ။
🎶🎵 အိမပြှနခြွိနတ်ှေ.. အတူလွှောကလြည်….🎵🎶
🎶🎵 နဝငေခြွိနဆြို အတူရှိမယ်….🎵🎶
🎶🎵 ကိုယတ်ကယခြစွသ်ော.. မိန်းကလေးနဲ့..🎵🎶
🎶🎵 အတူရှိတဲ့ ဘဝ ဘယလြောကကြောင်းလိုကမြလဲ…🎵🎶
——————————–
🧡အခန်း (၁၃) ဆှကြေီးမြိုးကြီး🧡
အခွိနတ်ှကေ ကုနလြှနတ်ာ မှနဆြနလြှန်းလှသည်…..၊ အခုဆိုလငွြ ဘာလိုလိုညာလိုလိုနှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံနဲ့ ရည်းစားဖြစ်ခဲ့သညမြှာ ၆ လကြောပြင် ရှိခဲ့လပြေီ ၊ ရုံးတကရြုံးဆင်း အခွိနန်ှင့ြ ရုံးပိတရြကတ်ဈခွို့တွငသ်ာ ခွိန်းတွေ့ဖြစ်သောကြောင့ြ… လကကြိုင် ပုခုံးဖကြ အဆင့ကြနေ မတကသ်ေး ၊ ရုပရြှငရြုံတွင် ခွိန်းတွေ့ကြသည့အြခါမွိုးတွငမြူ ယောကြာြးလေးသဘာဝ ဟိုဒီနမ်းတာနဲ့ လကဆြော့တာလေး နည်းနည်းတော့ရှိသည်….၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ အသကခြငွြး သိပမြကြာလို့ပဲလား.. ခတ်နှေင့အြညီ လိုကလြွောညီတွေ နတတေလြို့ပဲလားတော့ မသိ….၊ အရငရြည်းစား (မဝသုနဖြူး) လို လကပြေါကမြကပ် ၊ ကြှနတ်ောြ အဆင့တ်ကသ်မွှကိုလည်း အတွန့မြတကခြွေ။ တဈခါက ရုပရြှငရြုံထဲမှာ နမ်းရင်းနဲ့ အရှိနတ်ကလြာတော့ သူမအင်ျကြီအောကကြ လကလြွှိုပြီး ရငသ်ားကို ကိုငတ်ော့လည်း ဘာမှမပြောပဲ အလိုကသ်င့လြေး နပေေးတတလြသည်ေ။
နှစ်ယောကလြုံးက အလုပတ်ဈဖကန်ဲ့ဆိုတော့ ခွိန်းတွေ့ရန် အခွိနတ်ော့ သိပမြရှိကြ ၊ ကြှနတ်ောကြ မအားလိုကြ…. သူမက မအားလိုကန်ှင့ြ အခွိနကြို မနည်းညှိယူနကြရေသည်၊ ကြှနတ်ော့ဖြကကြလည်း ငယင်ယတ်ုံးကလို အထိအတွေ့အာရုံ sex ကိဈစကို အလေးအနကကြှီး သဘောမထားတော့….၊ နန်းဖူးဝတမြှုံဖကကြလည်း ကြှနတ်ောလြိုချင်လြငွြ ပေးမည့သ်ဘော ရှိလသည်ေ…..၊ ဒါကြောင့ြ စိတထြဲတွင် ဒီကိဈစကို အခွိနတ်နလြငွြ သူ့ဘာသာသူ ဖြစ်သှားမှာပါဟု တွေးပြီး အေးဆေးပဲ နလေိုကတ်ော့သည်။
သမီးရည်းစား ဆကဆြံရေးတွင် အထိအတွေ့ကိဈစက တဈစိတတ်ဈပိုင်းမွှသာ အရေးပါသည့ြ အစိတအြပိုင်းလေးတဈခု ဖြစ်သညဟြု ကြှနတ်ောြ နားလညသ်ှားခဲ့လပြေီ ၊ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ခစွသ်ူနှစ်ဦး အရငကြထကြ ပိုပြီး ရင်းနှီးစသည်ေ ဆိုသောလြည်း ထိုကိဈစထကြ အရေးကြီးသည့ြ တဈဦးအပေါြ တဈဦး နားလညမြှု…. ကိုယခြငွြးစာမှု… ကူညီဖေးမမှုတွကြေောင့ြ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ သူမရဲ့ အခစွရြေးက ပို၍ခိုငမြှဲခဲ့လသည်ေ။
နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ထြကြ အသကင်ယသ်ူ ဖြစ်သောကြောင့ြ တဈခါတဈရံ ကလေးဆိုးလေးလို ဆိုးနှဲ့ပါသောလြည်း အမြဲတမ်းလိုလို နားလညမြှုရှိသော မိန်းကလေးဖြစ်သည် ၊ ရံဖနရြံခါကြ ကြှနတ်ော့ကြို နှုတခြမ်းလေး ဆူပုတပြှီး စိတဆြိုးတတ်… အချော့ကြိုကတ်တသ်ည့ြ ကလေးလေးလို နသေောလြည်း တဈခါတဈလကြပြေနတ်ော့လည်း ကြှနတ်ော့ကြို အဈမတဈယောကလြို ဂရုစိုကတ်တသ်ည့ြ ခစွသ်ူလေး ဖြစ်နပြနေသ်ည်၊ ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြှနတ်ောြ သူမကို ခစွပြါသည်…၊ တဈသကလြုံးအတွကြ ဘဝလကတ်ှဲဖောအြနဖြငေ့ြ ပေါင်းသင်းရနအြတွကလြည်း အစီအစဉတ်ခွို့ကို ဆှဲထားပြီးလပြေီ ဖြစ်သည်။
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အလုပအြကိုင် အခွအနေကေို ပြောပြရမညဆြိုလငွြ Assistant HR Manager ဖြစ်နလပြေေီ ၊ ရာထူးပိုကြီးလာသညန်ှင့အြမွှ တာဝနယ်ူရသည့ကြိဈစများလည်း များပြားလာလသည်ေ…..၊ စဉြးစားရသည့ကြိဈစများသဖြင့ြ ဆံပငဖြှူ တဈပငန်ှဈပင် ထွကခြငွလြာသည်၊ တဈဖကတ်ှငလြည်း ငှကြေေးဝငင်ှေ တိုးလာသဖြင့ြ စုမိဆောင်းမိလေး ဖြစ်လာလပြေီ။
ကုမျပဏီတွင် ဇောမြွိုးနိုငကြ Senior HR (ယခင် ကြှနတ်ော့န်ရော) ဖြစ်လာပြီး ရှပပြှာမလေး သီရိပင် သူမလကအြောကကြ အလုပသ်ငလြေး တဈယောကကြို သငပြေးနရသေည့အြဆင့ြ ဖြစ်နေ လပြေီ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ CPA လကမြှတရြပြီး လစာပိုများသည့ြ Company တဈခုသို့ ပြောင်းရှေ့သှားခဲ့လပြေီ ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ကုမျပဏီ မတူတော့သည့အြတွကြ အရငလြို သှားအတူ လာအတူ လုပလြို့မရတော့..၊ သူမနှင့ြ ကြှနတ်ောသ်ည် အိမခြငွြးနီးသဖြင့ြ ခွိန်းတွေ့ရန် လှယကြူသညကြိုပင် တောသ်ေးသညဟြု ဆိုရလိမ့မြည်။
ဒီနေ့တော့ ရုံးစောစောဆင်းရနအြတွကြ ကြှနတ်ောြ လုပစြရာအလုပမြွားကို မှနမြှနဆြနဆြန် ပြုလုပန်လသေည်ေ ၊ အမှနအြတိုင်းပြောရလငွြ လကထြောကမြနန်ဂွော ဖြစ်သှားတော့ မခိုငဇြာမှင့န်ှင့အြတူ မနန်ဂွောရုံးခန်းထဲတွင် အလုပအြတူလုပရြသညမြှာ စိတကြဉွြးကြပလြှသည် ၊ အရငတ်ုန်းကလို အရှေ့ခန်းတွင် ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့နှင့လြည်း ဟေးလေးဝါးလား မလုပရြတော့ အလုပပျိုပြီးသောလြည်း သိပမြပြောရြှငရြခွေ ၊ မခိုငဇြာမှင့ကြ ကိုယ့ထြကအြကြီးဆိုတော့ စိတရြှိတိုင်း မစနောကရြဲ….၊ သူမကလည်း စကားနည်းနည်းပြောပြီး အလုပကြိုသာ သချော အာရုံစိုကလြုပန်တောများသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ အလုပလြုပရြတာ ပငွြးလာလငွြ အပြငကြိုထွကပြှီး အကြောဆန့တ်ာလိုလို ကောဖြီဖြောတ်ာလိုလိုနှင့ြ အခန်းအပြငကြိုထွကပြှီး စိတထြှကပြေါကြ ရှာလသည်ေ ၊ ဒီနေ့တော့ နန်းဖူးဝတမြှုံနှင့ြ Show ပြဲသှားရန် ခွိန်းထားတာရှိသဖြင့ြ အလုပကြိုပဲ အာရုံစိုကကြာ ဖိလုပန်လသေည်ေ ၊ ကြှနတ်ော့ဘြေးနားတွင် ထိုငန်သေော မခိုငဇြာမှင့ကြ….
“ရဲမာန်… မင်းဒီနေ့ အလုပအြသလေုပန်ပေါလား ၊ ငါတော့ နှစ်ကုနဘြောနပစ်ြ ပိုပေးရတော့မယ် ထငတ်ယ်”
“ညနရေုံးဆင်းရင် သှားစရာရှိလို့ပါ အဈမရယ်…. ဟီးဟီး”
“သိသားပဲ… ငါကလည်း ရှဲ့ပြောတာ ၊ ကောငမြလေးနဲ့ ခွိန်းထားတာလား”
“ဟုတတ်ယ် အဈမ”
“နငတ်ို့ ဘယတ်ော့လောကြ ယူကြမှာလဲ”
“နောကန်ှဈထဲလောကတ်ော့ ယူမယလြို့ တွေးထားတာပဲ”
“နင့ကြို ဘာလကဖြှဲ့ပေးရမလဲ”
“အဈမ တတန်ိုငရြင် ကြှန်းကုတငကြောင်းကောင်းလေးတဈလုံး လကဖြှဲ့ပေါ့.. ဟဲဟဲ”
“သနော.… ငါ့ကို ဘောစိများ မှတန်လေား”
“အခုကတည်းက စုထားပေါ့ အဈမရဲ့”
“ဌာနတဈခုလုံး စုပြီးပေးပါ့မယအြေ… နငသ်ာ အရင် မိန်းမတောင်းပါဦး”
“ဟုတကြဲ့ပါ အဈမ…. ဟီးဟီး”
“သီရိကို အငတ်ာဗွူးအခန်း ပြငထြားခိုင်းလိုကြဦး ၊ ငါခဏနကြေ တဈယောကဗြွူးဖို့ရှိတယ်”
“ဟုတ်… အဈမ ပြောထားလိုကမြယ်”
“အေး…အေး…”
ဒီလိုနှင့ြ တဈနကေုန် အလုပကြုန်းလုပပြှီး ညနသေုံးနာရီလောကရြောကတ်ော့ လုပစြရာရှိသည့ြ ကိဈစများ ပြီးပြတသ်ှားလသည်ေ ၊ ရုံးဆင်းရန် အခွိနကြနွသ်ေးသဖြင့ြ သီရိတို့ ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့အနားသှားပြီး စဆရက သှားလုပန်လသေည်ေ ၊ သီရိက စိတမြရှည်၍ အောလြိုကမြှ ကိုယ့အြခန်းထဲကို ပြနဝြငလြာလိုကသ်ည်..၊ သို့သောြ လုပစြရာအလုပ် မရှိတော့သဖြင့ြ မခိုငဇြာမှင့ကြို ဟိုမေးဒီမေးနှင့ြ အာရုံစားနလသေည်ေ ၊ သူမလည်း စိတမြရှညန်ိုငတ်ော့……
“ရဲမာန်…. လေးနာရီဒေါင်းဆိုတာနဲ့ အလုပဆြင်းတော့အေ ၊ နားငှီးတာ ပြစိပြစိနဲ့ ယောကြာြးလေး ဖြစ်ပြီး စကားကလည်း များနိုငသ်လားမမေးနဲ့”
“အဲ့လိုမဟုတပြါဘူး အဈမကလည်း”
“လုပစြရာမရှိတော့ရင် ဖုန်းပြတန်အေေ… ငါ ဒီမှာ ဥကျကဌကြီးဆီကို E mail ပို့ဖို့ စာစီနတယ်ေ”
“ဟုတကြဲ့ အဈမ”
ထို့နောကြ ညနလေေးနာရီ ရုံးအဆင်းပြီးတွင် ဘတဈြကားမစီးတော့ပဲ Taxi ငှားပြီး အိမပြှနခြဲ့လသည်ေ ၊ လေးလှှာပေါရြောကလြို့ တိုကခြန်းတံခါး ဖြင့လြိုကသ်ည့အြခါတွင် ယုပြင့န်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့က ဧည့ခြန်းတွင် ရောကန်ှင့န်ကြပြေီး စကားလကဆြုံ ပြောနကြလေသည်ေ။
အခုဆိုလငွြ ယုပြင့ထြကခြိုငန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့သည် ကြှနတ်ော့ကြို အကြောင်းပြု၍ ညီအဈမအရင်းများသဖြယ် ခငမြငန်ကြလေပြေီ ၊ တဈခါတဈရံ သူတို့နှစ်ယောကပြေါင်းမိပြီး စိတကြောကသ်ပိတမြှောကလြငွြ ဟိန်းထကန်ှင့ြ ကြှနတ်ောြ ချော့မော့ပြီး ဗွာများရလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ကြိုတွေ့တော့ နန်းဖူးဝတမြှုံက ပြေးလာကြိုပြီး
“ကို… ညီမက ဒီနေ့ ရုံးနေ့တဈပိုင်းနားပြီး ဒီမှာပဲ မယုပြင့န်ဲ့အတူ စောင့န်ကြတော”
“ဪ…. ရှိုးပြဲက ညနေ ၅ ခွဲမှစမှာ မဟုတဘြူးလား”
“ကိုကလည်း…. မိန်းကလေးတွကေ ပြငရြဆငရြတာ အခွိနကြှာတယလြေ”
“ဟုတပြါပြီ…. ခဏနားပြီး ရချိုးလိုကြဦးမယ်”
“ညီမ ကို့ဖို့ သံပုရာရည် ဖြောပြေးထားတယ် ၊ အဲ့ဒါသောကပြှီး ရချိုးလိုကတ်ော့”
“အမလေး… နငတ်ို့အဆိုတောတ်ှေ ထွကမြပြေးပါဘူးဟ… ဖြည်းဖြည်းပေါ့…၊ ဟိုကောင် ဟိန်းထကလြည်း ပြနမြရောကသ်ေးဘူးမလား”
“အင်း…ဟုတတ်ယ် ၊ ဟိုက ဖြေးဖြေးလုပန်လေို့ မယုပြင့ကြ တင်းနပြေီ”
“ဟဲဟဲ…. တဈပြဲတဈလမ်းတော့ ကြည့်ရြတော့မှာပဲ”
“ သူများကိုပြောမနနေဲ့…. ရော့ ကိုလည်း ဖြောရြညသ်ောကပြှီး ရချိုးတော့”
“အင်း..အင်း…..ဂလု..ဂလု..ဂလု”
ဟိန်းထကကြ ကြှနတ်ောရြချိုး အဝတအြစားလဲပြီးကာမှ အိမပြှနရြောကလြာသည် ၊ ယုပြင့ကြ သူ့ကို ရချိုးခွင့မြပေးတော့….၊ အဝတအြစား အမှနလြဲခိုင်းပြီး တက္ကစီငှားကာ ရှိုးပြဲရှိသော မွှောစြငကြွှန်းဖကသ်ို့ သှားကြလသည်ေ ၊ ရှိုးပြဲသို့သှားသည့ြ Taxi ကားပေါတ်ှင် ယုပြင့ကြ ကြှနတ်ောတ်ို့ ယောကြာြးလေးနှစ်ယောကအြား ညနစောအဖြစ် ဟမဘြာဂါတဈလုံးစီ ကြှေးလသည်ေ….။
ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဟိန်းထကကြ ဟမဘြာဂါကို တဈယောကကြိုတဈယောကြ ကြည့်ပြှီး မဝါးချင်ြ ဝါးချင်န်ှင့ြ စားကြသည် ၊ အမှနတ်ကယတ်ော့ ဒီရှိုးပြဲကို ကြှနတ်ောတ်ို့ မသှားချင်ကြှ…၊ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြ သူတို့ကြိုကသ်ည့ြ အဆိုတောမြွားကို ကြည့်ခြငွြ၍သာ မဖြစ်မနေ လိုကပျို့ပေးကြရခွင်းသာ ဖြစ်လသည်ေ ၊ ဘာဂါစားပြီးသည့အြခွိနတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံက တဈရှူးနှင့ြ ဖြောရြညကြိုပေးသည်…..၊ အဲ့တာက လညခြွောင်းရှင်းရနအြတွကြ…..။
မနေ့ညတုန်းက ဟိန်းထကြ ပြောခဲ့သည့ြ စကားကို ပြနတ်ှေးမိပြီး ပြုံးစိစိဖြစ်မိသှားသည် ၊ ဟိန်းထကကြ “ရည်းစားနှင့အြတူ ရှိုးပြဲသှားမည့အြစား၊ အမနှငေ့သ်ာ သှားလိုကခြငွသ်ည်” ဟု ပြောလသည်ေ၊ ဟိန်းထကကြ ယုပြင့န်ှင့အြတူ ရှိုးပြဲတွေ ခဏခဏသှားဖူးတော့ ကြှနတ်ော့ထြကြ အတွေ့အကြုံ ပိုရှိလသည်ေ…..၊ အခုတော့ သူပြောတာတွကေ ဟုတသ်လိုလိုရှိကြောင်း စိတထြဲထငမြိလပြေီ…..။
ရည်းစားနှင့အြတူ ရှိုးပြဲသှားလငွြ တခွားကောငမြလေးများအား ငမ်းခွင့ရြမညမြဟုတ် ၊ ဘီယာနှင့ြ အရကကြိုလည်း စိတကြှိုကြ သောကရြမည် မဟုတ်၊ စတိတစြငရြှေ့သှားပြီး စိတလြှတကြိုယလြှတ် ခုနပြေါကြ၍လည်း ရမညမြဟုတခြွေ….၊ ထိုအရာများကို ကြိုတွေးရင်း ပြဲထဲသို့မရောကခြငကြပင် စိတကြ ဘူနလသေည်ေ။
ဟိန်းထကကြိုကြည့်တ်ော့လည်း ဓာတခြဲကုနခြါနီး နာရီလကတ်ံလို မလှုတတ်လှုတ်…၊ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြတော့ အထူးပင် ပြောရြှှငန်ကြလေသည်ေ ၊ ခါတိုင်းထကပျိုပြီး တကိုယလြုံးကို အလှပြငထြားကြကာ ဘယအြဆိုတောကြ ဘယလြိုဘယည်ာနှင့ြ ရပတေမြဝငအြောင် ပြောနကြသေည်၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဟိန်းထကကြို ဖုတလြတေဲ့ငပိ ရှိသညဟြုပင် မထင်….၊ ဟိန်းထကကြ ကြှနတ်ော့ကြို မကြခြုံးတွန့ပြှကာ အခုမှအစရှိသေးတယ် သားကြီး ဆိုသည့ြ အခကြပြှလိုကလြသည်ေ။
ဟိုးလီး….. ရှဈ ၊ ရှိုးပြဲထဲရောကတ်ော့လည်း ပရိတသ်တကြောငမြလေးများမှာ မနည်းမနော၊ ကောငမြလေးတွေ အများကြီးမှငတ်ော့ တို့များသဘာဝ ဟိုဒီလေး ငေးချင်မြိသောလြည်း ဘေးနားမှာ ရည်းစားကြီးက ငုပတ်ုတ် ၊ ရှိုးပြဲစတော့ သူတို့နှင့အြတူရောပြီး ခုနပြေါကရြင်း ရမ်းကားသော သူတွနေဲ့ မငှိအောငလြည်း ထိန်းပေးရသေးသည် ၊ စိတလြှတကြိုယလြှတ် ပြောြ၍မရသောလြည်း နန်းဖူးဝတမြှုံလေးကို အနောကကြနေ ပြေ့ဖကပြှီး အသားယူလသည်ေ။ ( ငါးမရတော့လည်း ရချိုးပြနရြတာပေါ့… ဟဲဟဲ)
ရှိုးပြဲတို့ထုံးစံအတိုင်း နာမညအြကြီးဆုံး အဆိုတောကြို နောကဆြုံးမှ ပြဲထုတ်၍ ယုပြင့န်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ကြိုကသ်ော အဆိုတောကြို စောင့ရြင်းစောင့ရြင်း ပြဲပြီးတော့ ည ၁၁ နာရီ ရှိနလပြေေီ ၊ ယုပြင့ကြ တိုကခြန်းငှားပြီးနသေူဖြစ်၍ ကိဈစမရှိသောလြည်း နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ သူ့အဒေါကြ ဆူတော့မညစြိုး၍ ကြောကန်ရှောသည် ၊ စမ်းချောင်းသို့ Taxi ငှားပြီး အပြနတ်ှင် ကြှနတ်ောကြ….
“နန်း….. အနတ်ီကို နောကကြှမယလြို့ ပြောခဲ့တယမြလား ၊ ဘာတွေ တွေးကြောကန်တောလဲ”
“ဟင်း….. ကို မသိဘူး… ညီမက ၁၀ နာရီ အရောကပြှနလြာမယ် ပြောခဲ့တာ”
“ကိုလည်း သတိပေးသားပဲ ၉ နာရီခွဲလောကတ်ုံးက၊ ညီမပဲ အဲ့အဆိုတောကြို စောင့မြှာဆို”
“အင်း.. သိဘူးကြာ…. ညီမလည်း ကြည့်ခြငွတ်ာကိုးလို့…. ဒီနေ့တဈရကတ်ော့ နားပူခံလိုကမြယ်”
“အင်းပါ… ရောကတ်ော့မှာပါ ၊ သူငယခြငွြးနဲ့ စကားကောင်းနလေို့ ကြာနတော ပြောလိုကြ”
“အဒေါကြ လိမလြို့မရဘူးရယ်…. ညီမလိမပြှောရင် တန်းသိတယ်”
“အင်း… အဲ့ဒါဆိုတော့လည်း ဘယတ်တန်ိုငပြါ့မလဲကြယ်”
သူမနထေိုငသ်ည့ြ တိုကရြှေ့ရောကတ်ော့ အဒေါကြှီးတဈယောကြ လမ်းလွှောကပြှီး စောင့န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည် ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံ အပြငထြှကတ်ော့ ယုပြင့ကြပါ လိုကပျို့ ပေးသည်….၊ ရှမ်းအဒေါကြှီးက ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဟိန်းထကကြိုလည်း မှငသ်ှားပုံပေါလြသည်ေ။
နောကတ်ဈရကရြောကတ်ော့ နန်းဖူးဝတမြှုံကို တဈနကေုန် ဖုန်းဆကြ၍ မရခွေ၊ အလုပမြအား၍ဟု ထငသ်ောလြည်း ညအခွိနထြိ ဖုန်းမကိုငတ်ော့ ကြှနတ်ောြ စိတပြူလာသည် ၊ အငတ်ာနကပြေါတ်ှငလြည်း သူမတကလြာသညကြို မတွေ့…..၊ သူမ ဆေးရုံတကရြလို့လား…. ဘာဖြစ်လို့လဲ သိချင်ပြါသောလြည်း သူမရဲ့သူငယခြငွြး ကောငမြလေးတဈယောကန်ှင့မြှ ကြှနတ်ောကြ မသိခွေ။
သူမနှင့ြ ဆကသ်ှယမြရတာ သုံးရကကြှာတော့ မနနေိုငတ်ော့သဖြင့ြ သူမနထေိုငသ်ည့ြ တိုကခြန်းနားတွင် ယောငခြွာခွာ စောင့ကြှည့န်လေိုကသ်ည်၊ သို့သောြ နန်းဖူးဝတမြှုံ၏ အရိပအြယောငကြို မတွေ့သဖြင့ြ ပြနလြာခဲ့ရလသည်ေ…။
နန်းဖူးဝတမြှုံနှင့ြ မတွေ့ရတာ ငါးရကခြန့အြကြာတွင် သူမတို့တိုကခြန်း အနီးတဈဝိုကတ်ှင် ရုံးမှအပြန် တွေ့လိုတွေ့ငှား စောင့န်သခေိုကြ သူမ အမှိုကထြုပ် လာပစ်သညကြို မှငလြိုကရြသည်….၊ ကြှနတ်ောကြ သူမကို လကပြှလိုကတ်ော့ အပြေးလေး လာလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ….
“နန်း.. ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ ၊ ကို့ဖုန်းကိုလည်း မကိုငဘြူး”
“ညီမအဒေါလြေ… ဟိုတလောက ရည်းစားနဲ့ ညနကတ်ဲ့အထိ လွှောကသ်ှားနပေါတယဆြိုပြီး ဖုန်းကိုသိမ်းသှားတာ ၊ ကို့ကိုလည်း သူက မှငသ်ှားတာကိုး”
“အင်း…..”
“ပြီးတော့ ညီမလည်း ဖြားနတောနဲ့ ရုံးမသှားဖြစ်လို့ ၊ မဟုတရြင် ကိုတို့တိုကခြန်းဖကဝြငပြှီး အကြိုးအကြောင်း ပြောပြမလို့ပဲ”
“ကို့မှာ စိတပြူလိုကရြတာ ၊ ညီမ ဘာများဖြစ်တာလဲလို့”
ညီမအဒေါကြ စည်းကမ်းကြီးလို့ပါ…. ဖုန်းကိုတော့ သူ့ဆီက ပြနခြိုးပြီးပြီ ၊ အခုပဲ ကို့ဆီကို ဖုန်းဆကတ်ော့မလို့”
“ညီမအဒေါကြ ကို့အကြောင်းရော မေးသေးလာ”
“အင်း…. မေးတယ် ၊ ညီမလည်း အမှနအြတိုင်းပဲ ပြောပြလိုကတ်ော့တယ်”
“အဲ့တော့…. သူက ဘာပြောလဲ”
“ သူကတော့ ရှမ်းလူမွိုးမဟုတတ်ော့ သဘောမကဘွူးတဲ့ ၊ ကိုက အလုပအြကိုငကြောင်းတာ မှနပြမယေ့ြ မွိုးရိုးဂုဏကြို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွကြ ရှမ်းအမွိုးသားတဈယောကန်ဲ့ပဲ ယူတဲ့ ”
“ဒီခတ်ကြေီးထဲ အဲ့လိုရှိသေးလို့လား”
“သိပလြည်း စိတမြပူပါနဲ့ ကိုရယ်..၊ ညီမအဒေါကြိုက စိတ်တဇဖြစ်နတော ၊ သူ့ညီမတုံးကလည်း အိမကြ သဘောတူထားတဲ့ တဈယောကန်ဲ့ မယူပဲ အညားသားနဲ့ပဲ ယူလို့ မကြမနေပ် ဖြစ်နတော”
“ညီမ အဖအမေတေို့ကို ပြောတာလား”
“အင်း…. ဟုတတ်ယ် ၊ ညီမကိုလည်း ရှမ်းအဖြဲ့ထဲက အဈကိုကြီးတဈယောကန်ဲ့ သဘောတူပြီး ပေးစားမလို့ လုပန်တော…. အဲ့တာကိုလည်း ညီမအမတေို့ဆီ ဖုန်းဆကပြှီး ပြောပြောနတော”
“အင်း…. အဲ့တာဆို ကိုတို့ ဒီနှစ်ထဲ ယူကြတော့မလား”
“ဟင်..ကိုကလည်း….ဇွတ်”
“မသိဘူးကြာ… အိမကြ သဘောတူထားတဲ့ ကိဈစတွဘောတွကြေားရင် လူက Psycho ဝငခြငွန်ပြေီ”
“အင်း…. ညီမကတော့… စဉြးစားကြည့်ရြင် ကို့သဘောပါပဲလေ၊ ဒီနှစ်မဟုတလြည်း နောကန်ှဈထဲ ယူကြဖို့ တွေးထားတယဆြိုတော့ ”
“အင်း….”
“အဲ့တာဆို ဒီနှစ်သီတင်းကြှတ် သာစညမြှို့ကိုပြနရြင် အိမကြိုလာတောင်းလှည့ပြေါ့….. နော”
“ဟုတပြှီ…. လာတောင်းလှည့မြယ် ၊ ဒါနဲ့ ဘယလြိုလာတောင်းရမှာလဲ”
“အဲ့တာတော့ ကိုယ့ဘြာသာ စုံစမ်းပေါ့ရှင်….. ကြှနမြလည်း ဘယသ်ိပါ့မလဲ”
“ဟိုလိုလေ…. မှနမြာကားတွထေဲမှာ သိန်းဘယလြောကြ ဘာညာဆိုတာ ကြည့်ဖြူးလို့ မေးကြည့်တ်ာပါ… ဟဲ”
“ညီမတို့အိမကြတော့ အဲ့လိုမရှိပါဘူး….. လူကြီးတွကေို နည်းနည်းပါးပါး မေးကြည့်ပြှီးတော့ လာခဲ့ပေါ့ကြယ်”
“အဲ့လိုဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ…. ကို့ဆီလာပါဦး ဇနီးလောင်းလေးရယ်…. အင်း… မှ”
“ဟင်…ကိုရယ်… တိုကအြောကမြှာကို အဒေါမြှငသ်ှားလိမ့ြဦးမယ် ၊ ဖကထြားတာကို လှှတပြါဦး၊ ညီမက ရလည်ေးမခွိုးရသေးဘူးရယ်”
“အင်းပါ… မတွေ့ရတာကြာလို့ လှမ်းလှန်းလို့ပါ”
“ဟုတပြါပြီ… အပေါပြှနတ်ကတ်ော့မယ် ၊ ဒီတဈပတ် ရုံးပိတရြကကြှ ကိုအားရင် တွေ့မယလြေ”
“အင်း…… အားလောကပြါတယ် ၊ တွေ့ကြတာပေါ့”
“ဒါပဲနောျ…သှားပြီ”
“အင်း…အင်း”
ကြှနတ်ော့ခြစွသ်ူလေး အဆငပြှတော တွေ့ရမှပဲ စိုးရိမစြိတတ်ှေ ပြောကသ်ှားပြီး သကပြှင်းခနွိုငတ်ော့သည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း ဆိုငတ်ဈဆိုငတ်ှင် ညနစော ထမင်းဝငစြားပြီး အိမပြှနခြဲ့လိုကတ်ော့လသည်ေ။
အိမပြှနရြောကရြောကခြငွြး အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပကလြကလြှဲလိုကပြှီး အပန်းဖြလေိုကသ်ည်၊ ဝူး….. အခုမှပဲ ကြှနတ်ော့ရြငထြဲက အလုံးကြီး ကသွှားသလို ခံစားရတော့တယ် ၊ ခငဗြွားတို့ သိတဲ့အတိုင်း အိမကြပေးစားမယ့သ်ူ ရှိတယတ်ို့ ဘာညာကြားရငကြို လန့န်ရတေော့တာပဲ ၊ ဘာပဲပြောပြော ကောငမြလေးဖကကြ မီးစိမ်းပြလိုကပြှီဆိုတော့ ဒီနှစ် ဝါကြှတတ်ဲ့အခါကြရင် လူကြီးစုံရာနဲ့ သူမမိဘတွဆေီ သှားတောင်းရတော့မယ်၊ တွေးကြည့်လြိုကတ်ော့ စိတလြှုပရြှားပြီး ရငတ်ှဘောတွတေောင် ခုနန်သလေိုလို…. ဟိ ၊ တောငတ်ှေးမှောကတ်ှေးရင်း ဆုံးပါးသှားတဲ့ ကြှနတ်ော့အြဖကေိုလည်း သတိရလိုကမြိသည်…..၊ အဖရှေိနသေေးရငတ်ော့ သူ့သားမိန်းမယူမှာကို ပြောန်ရှောမှာလား ၊ နှမှောတသ ဖြစ်နရှောမှာလား မသိ…၊ ကြှနတ်ောကြ ဘောင်းဘီအိတကြပထြဲမှ ဖုန်းကိုထုတလြိုကပြှီး အမေ့ဆီသို့ ဖုန်းဆကလြိုကလြသည်ေ။
“တူ..တူ…တူ..”
“ဟယလြို… သား ရဲမာန် ထူးထူးခွားခွား ဖုန်းတွေ အစောကြီး ဆကလြို့ပါလား”
“အင်း…….. အမေ့ကို ပြောစရာရှိလို့”
“ဘာလဲ…. သားရည်းစားရသှားပြီလား ”
“အမ်း…. ဒီနှစ် သီတင်းကြှတရြင် သားကို မိန်းမတောင်းပေးဖို့ ပြောမလို့ပါ”
“ဟောတော့ …. သားက ဘယတ်ုံးက ရည်းစားရသှားတာလဲ”
“ချောကလြလောကတ်ော့ရှိပြီ….. အမေ့ကို စကားမကြုံတာနဲ့ မပြောဖြစ်သေးလို့”
“ဘယကြကောငမြလေးလဲ ရနကြုနကြပဲလား၊ နယကြလား၊ သားနဲ့အတူတူ အလုပလြုပတ်ာလား… သူ့စာရိတ်တကရော… ဘယလြိုရှိလဲ ၊ အမေ့ကို ဓာတပြုံပြပါဦး…”
“ဖြည်းဖြည်းမေးပါ အမရယ်ေ…. ကြှနတ်ော့ကြောငမြလေးက သာစညကြပါပဲ နန်းဖူးဝတမြှုံလေ”
“နပေါဦး ငါသိသလိုပဲ…. နန်းဖူးဝတမြှုံ… နန်းဖူးဝတမြှုံ ၊ ဩ… မနန်းခေါငရြဲ့သမီးမလား… ဟို လူကောငသ်ေးသေးနဲ့ ချောချောလေးလေ”
“အင်း….ဟုတတ်ယ် အမေ”
“အေးပါဟယ်…. ငါ့သားကလည်း ရနကြုနရြောကတ်ာတောင် ကိုယ့မြှို့ကလူနဲ့ပဲ ပြနတ်ှေ့ပြီး ကြိုကရြတယလြို့”
“အမကေ သဘောမကလြို့လား”
“မဟုတပြါဘူး.. ကိုယ့မြှို့က အကြောင်းသိတွဆေိုတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့ ၊ နင့အြဈမကိုလည်း ပြောရဦးမယ်….. မနန်းခေါင် ( နန်းဖူးဝတမြှုံ၏အမေ) တို့ရော သိပြီးပြီလား”
“အင်း မသိသေးလောကဘြူး ထငတ်ာပဲ…. နန်းဖူးဝတမြှုံကိုပဲ ပြောခိုင်းထားလိုကမြယ်”
“အေး… အေး သား ၊ မင်းပိုကဆြံစုထားတာတော့ ရှိတယမြလား”
“ဟုတ်… ရှိပါတယ် အမေ”
“အေးပါ…. အမတေို့ကလည်း နင့ကြို မင်ျဂလာဆောငပြေးဖို့ ပိုကဆြံသပသ်ပ် ခွဲထားပါတယ် ၊ မင်းအဖကြေီး ရှိနသေေးရငတ်ော့ ပြောန်ရှောမှာ… အေးပါအေးပါ…. အဲ့တာဆို ဒါပဲလေ… ငါ နင့အြဈမကိုလည်း သှားကြှားလိုကြဦးမယ်”
“အမေ…ခဏလေးနပေါဦး”
“အေး…ပြော သားလေး”
“ဟိုလေ.. မိန်းမသှားတောင်းရင် လိုအပတ်ဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ ဘာတွေ အမသေိတယမြလား”
“အဲ့တာ အမတေို့ကိဈစ ထားလိုကပြါ…. အမလည်ေး သားရှင် အခုမှဖြစ်ဖူးတာဆိုပမယေ့ြ ကြည့်လြုပလြိုကပြါ့မယ် ၊ မင်းဦးလေးတွရေော အဈမတို့ရော ရှိတာပဲ ပူမနပေါနဲ့”
“ဟုတ်…ဟုတ်”
“အဲ့တာဆို သီတင်းကြှတ် ပြနလြာခါနီးရင် ဖုန်းကြိုဆကန်ောြ ၊ သားကောငမြလေးနဲ့ အတူတူ ပြနလြာကြမှာ မဟုတလြား”
“ဟုတကြဲ့….. အဲ့လိုပဲ ဖြစ်မယန်ဲ့တူတယ်”
“အေး…အေး အဲ့တာဆို ဒါပဲနောျ သား.. ဂွပ်”
အမကတေော့ ထုံးစံအတိုင်း သူပြောချင်တ်ာတွေ ပြောသှားပြီး ဖုန်းခသွှားလပြေီ ၊ ကြှနတ်ော့ြ အဈမနှင့ြ ကနွတ်ဲ့ တဈဆှတဈေမွိုးလုံးနီးပါးကို သူလိုကပြှောတော့မည် ၊ ကြှနတ်ော့ဖြကကြ ခံစားခကြကြိုတောင် မပြောလိုကရြ…၊ ဒီလို မင်ျဂလာကိဈစမွိုးကို အဖေ့ကိုပြောခွင့ရြခဲ့လငွြ အဖကတေော့ ဆုံးမစကား အနည်းငယတ်ော့ သှဝါဒခွှလေိမ့ြဦးမည် ၊ အရငတ်ုန်းကတော့ အဖကေ သှဝါဒ ဆုံးမစကားပြောလငွြ စိတရြှုပကြာ နားမထောငခြငွခြဲ့သောလြည်း အခုတော့ သူ့စကားတွကေို လှမ်းသလိုပင်…..။
အဖရေေ…. အဖေ့သား ရဲမာနကြှီးတဈယောကြ မိန်းမယူတော့မယဗြွ။
—————————–
🧡အခန်း ( ၁၄ ) ဇာတသ်ိမ်းပိုင်း🧡
သီတင်းကြှတပြိတရြကရြှညတ်ှင် ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့သည် အလုပမြှ ကြိုခွင့ယ်ူခဲ့ပြီး မင်ျဂလာဆောငရြနအြတွကြ သာစညမြှို့သို့ ပြနခြဲ့ကြလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ော့အြမနှငေ့ြ အဈမတို့က လည်း ကြှနတ်ောတ်ို့ ပြနမြလာခင် တဈလအလိုကတည်းကပင် လူကြီးချင်ြးစကားပြောကာ သဘောတူညီမှု ယူပြီးကြပြီ ဖြစ်လသည်ေ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ရောကလြာပြီး နောကတ်ဈရကတ်ှငပြင် နန်းဖူးဝတမြှုံတို့၏ မိဘအိမသ်ို့သှားပြီး ထုံးတမ်းအစဉလြာများအရ သတိုးသမီးအား တောင်းရမ်းခွင်း ပြုကြလသည်ေ။
လူကြီးများ အလုပရြှုပပြှီးသောအခါ မင်ျဂလာဆောငမြည့ြ မောငန်ှံနှစ်ဦးဖြစ်သည့ြ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ အလှည့ကြလွာသည် ၊ ခွင့ရြကကြ စုစုပေါင်းမှ ၁၁ ရကြ ရလာ၍ တောင်းရမ်းပြီး နောကရြကတ်ှငပြင် မင်ျဂလာဆောငရြန် ရကကြောင်းရကမြှတရြှေးခွင်း ၊ ခန်းမငှားခွင်း ၊ အကြှေးအမှေးကိဈစ ၊ ဖိတစြာရိုကခြှင်းစသည့ြ အလုပမြွားကို ကတိုကကြရိုကြ လုပကြှရသည် ၊ သတိုးသားအရံနှင့ြ သတို့သမီးအရံလုပပြေးမည့ြ ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့ထြကခြိုငတ်ို့ ရောကလြာပြီး ကူညီပေးကာမှ အသကရြှူအနည်းငယခြွောငတ်ော့သည်၊ အကြှေးအမှေးကိဈစကိုတော့ ကြှနတ်ော့အြဈမနှင့ြ ယောကဖြကို အကူအညီတောင်းထားရလသည်ေ။
ထိုသို့ဖြင့ြ မင်ျဂလာပြဲအတွကြ စီစဉဆြောငရြှကရြန် ကိဈစများကို အရပကြူပါ လူဝိုင်းပါဖြင့ြ လုပဆြောငကြှရင်း မင်ျဂလာမဆောငခြင် သုံးရကအြလိုမှ အကုနလြုံးနီးပါး ပြီးစီးသှားလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့စုံတွဲတငမြက ဟိန်းထကတ်ို့အတွဲပါ ပငပြန်းသှားရှာသည်…။
ဒီနေ့တော့ လုပစြရာအလုပ် သိပမြရှိတော့သဖြင့ြ ဟိန်းထကန်ှင့ြ ယုပြင့တ်ို့အတွဲက ကြှနတ်ော့ဆြိုငကြယကြိုယူပြီး မိတ်ထီလာဖကသ်ို့ လွှောကလြညကြှလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ကတော့ မင်ျဂလာဖိတစြာပေါတ်ှင် ဖိတကြှားရမည့ြ ဆှမွေိုးမိတဆြှမွေား စာရင်းကိုကြည့်ပြှီး အိမအြလိုကြ နာမညတ်ပ် စာအိတထြဲတွငထြည့ရြန် ပြငဆြငန်ကြလေသည်ေ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက လကရြေးလှသဖြင့ြ သူမကို စာရေးခိုင်းပြီး ကြှနတ်ောကြတော့ စာရင်းဖတပြှရင်း စာအိတထြဲသို့ ဖိတစြာများ ထည့န်လသေည်ေ ၊ ဖိတကြှားရမည့ြ လူစာရင်း အားလုံးကို ရေးပြီးသကာလ ဇနီးလောင်းလေး နန်းဖူးဝတမြှုံက….
“ကိုရယ်…. အာရုံစိုကပြှီး စာရေးရတာ ဇာတကြှောတွေ ညောင်းလိုကတ်ာ”
ဟု ပြောလသည်ေ ၊ ထိုအခါ ခငပြှန်းလောင်းလေးဖြစ်သူ ကြှနတ်ောမြောငရြဲမာနကြ သူမကို ဇကကြှောဆှဲပေးရလသည်ေ..။
“အင်း….ကို….ကောင်းတယ်… အင်း… အားနည်းနည်းလေးထည့ျဦး”
“ဒီလောကဆြိုရပြီလား….”
“အင်း..အင်း..ရပြီ ၊ ကို တောတ်ော့ ကို့အမေ စွေးကပြနလြာလို့တွေ့ရင် မကောင်းပဲနေဦးမယ်”
“ဪ… အနှိပခြံပြီးမှပဲ အဲ့စကားထွကတ်ော့တယ်၊ ခွှေးမလေးရယလြို့ ဟိုက ပြနပြှောမှာပေါ့”
“ညောင်းလှန်းလို့ပါ မာမီရယ်….. ခစ်ခစ်”
“ပြီးပြီဆို နားရအောငလြေ… လာ ကို့အိမခြှံဝန်းထဲ လိုကပြှမယ်”
“အင်း….”
ကြှနတ်ောတ်ို့ အိမအြနောကခြှံဝင်းထဲက အဖစေိုကထြားခဲ့သည့ြ အရိပရြအပင် စားပငမြွားကြား လမ်းလွှောကရြင်း ဟိုဒီစကားပြောကြလသည်ေ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက……
“ကို့ရဲ့အခန်းကိုလည်း လိုကပြှဦးလေ”
“ဪ..ဘာမှသိပမြရှိပါဘူး နန်းရယ် ၊ ကြည့်ခြငွသ်ပဆိုလည်း လာ…. လိုကခြဲ့”
“အင်း….”
“ဒါကတော့ အရငတ်ုံးက အဖနေဲ့အမနေဲ့ အတူအိပကြှတဲ့ အိပခြန်းကြီး ၊ အခုတော့ အမကေ အနောကအြခန်းထဲ ရှှေ့သှားတယ်…. ဒီအခန်းက ကိုတို့နှစ်ယောကရြဲ့ မင်ျဂလာဦးညအတွကြ ပြငဆြငထြားတာထငတ်ယ်”
“အို…. ကုတငကြှီးက အကြီးကြီးပဲ”
“အင်း……. ကြှန်းကုတငကြှီးလေ ၊ ကို့ အဖတေို့ မင်ျဂလာဆောငတ်ုံးကတည်းက အဖိုးတို့ လကဖြှဲ့တဲ့ ကုတငကြှီး…. ကို့သဘောအရဆို ရနကြုနသ်ယသ်ှားချင်တ်ာ မလှယလြို့သာရယ်…”
“အင်း…. မှေ့ယာကတော့ အသဈကြီးထငတ်ယ်”
“ဟုတတ်ယ်…. စမ်းကြည့်ကြှမလား”
“အှန်း…. ကိုကလည်း ဘာတွပြေောနတောလဲ ရှကစြရာကြီး”
“မှေ့ယာပေါြ အိပပြှီး စမ်းကြည့်ဖြို့ ပြောနတောပါ….. မကြိုကရြင် ပြနလြဲလို့ရတယ် ဆိုလို့ပါ ၊ ဒီကောငမြလေး ဘာတွေ လွှောကတ်ှေးနတောလဲ”
“သိဘူး… သှား… ကို့အခန်းကရော”
“ဟိုဖကကြ အခန်းလေ… လာ”
“ကြှီ…..” (တံခါးဖြင့သ်ံ)
“ဒါ ကို့အခန်းပဲ…. ဘာမှတောင် သိပမြပြောင်းလဲပါဘူး ၊ အိပယ်ာကတော့ ကိုနဲ့ ဟိန်းထကတ်ို့ အိပထြားလို့ နည်းနည်းရှုပန်တော…. ဟီး”
“အင်း…. ဒါကဘာလဲ ၊ ကို ဆုရထားတာလား…. အင်း (မောငရြဲမာန် မှို့နယအြားကစား လကရြှေးစငဆြု) ဆိုပါလား…. ခစ်ခစ်”
“ဘာရယတ်ာလဲ”
“ဪ… ငယင်ယတ်ုံးက ကိုတို့ တခွားကြောင်းနဲ့ ဘောလုံးကနရြင် ညီမ အားပေးခဲ့တာတွကေို သတိရမိသှားလိုပါ”
“ကြောင်းဘောလုံးအသင်းကို အားပေးတာလား ၊ ကို့ကို အားပေးတာလား”
“နှစ်ခုလုံးပဲ….ခစ်ခစ်”
“ဒါဆို ညီမက ငယင်ယကြတည်းက အဈကို့ပရိတသ်တပြေါ့”
“မှှောကန်ပြနေပြှီ ကိုကိုကလည်း…. ကိုယ့ကြွောင်းကလူမို့ အားပေးတာပါနောြ”
“နည်းနည်းတော့ ကို့ကို စိတဝြငစြားခဲ့တယတ်ော့ လုပလြိုကြ”
“သိဘူး…သှား”
“မသှားပါဘူး…လာ”
“အင့ြ…. ကို တအားကြီးမဖကန်နေဲ့… ကို့အမတေို့ ဈေးကပြနလြာလို့ တွေ့သှားရင် မကောင်းဘူးလေ”
“အင်း…. ဟုတတ်ယ် အခန်းတံခါး ပိတလြိုကမြယ်”
“အာ…. ကိုကတော့ ပြောလကေဲလပေါလား….”
ကြှနတ်ောကြ အခန်းတံခါးကို ပိတလြိုကပြှီး ကလန့ခြလွိုကလြသည်ေ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ ကြှနတ်ော့ကြုတငပြေါတ်ှင် ဘေးတစောင်းလေးထိုငန်ပြေီး မကြစြောင်းထိုးကာ ကြည့်န်လသေည်ေ ၊ ကြှနတ်ောလြည်း ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုငခြလွိုကပြှီး သူမကို ပြေ့ဖကရြင်း အတူလှဲအိပလြိုကလြသည်ေ….၊ သူမက ရှကန်သလေိုလို ရှိသောလြည်း ဘာမှတော့မပြော၊ ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ မကြန်ှာအနှံ့ကို နှာခေါင်းကြီးဖြင့ြ နမ်းရှိုကပြှီး ကြီစယလြိုကသ်ည်…။
“အင်း…မှ…မှ.. နဖူးလေးရော.. မှ… ပါးလေးရော… နှာခေါင်းလေးရော…. မေးစေ့လေးရော.. မှ…”
“အင့ြ..ကို…အှန်း… ယားတယ်…… အမတေို့ပြနလြာရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”
“မလာသေးပါဘူး… လာလည်း အခန်းက အသံလုံပါတယ်”
“ကိုကလည်း.. တောကြှာ…..”
“သူတို့လည်း ငယရြာက ကြီးလာကြတာပဲ ၊ မတောလြို့ တွေ့သိရငတ်ောင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ မနကဖြှန် သဘကခြါဆို ယူကြတော့မယ့ဟြာကို”
“အင်း..သိတော့ဘူး…ပြီးတာပဲကြာ”
“မှ…မှ..မှ…ကို့ကိုနမ်းပါဦး”
“မှ…အင်း…ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ”
ကြှနတ်ော့ကြို ငှင်း၍မရတော့မှန်းသိသဖြင့ြ သူမက စိတလြွှော့လိုကပြှီး အနမ်းများကို ပြနလြညတ်ုန့်ပြနလြာလသည်ေ ၊ နှုတခြမ်းခွင်း ဂဟဆကေမြိတော့လည်း သူမရဲ့လွှာလေးက ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲသို့ စတငပြှီး နယမြှခွေဲ့လာသည်….၊ ကြှနတ်ော့ကြောငကြှီးကလည်း လှယလြှယန်ှင့ြ အညံ့မခံ…. နယမြှကြေူးကြောလြာသည့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံ၏ လွှာကလေးကို ပြနလြညရြဈပတပြှီး တိုကစြဈဆငလြသည်ေ……။
“အင်း..အင်း….ပြှတဈြ… ပြှတ်… ပြှတဈြ…. အင်း… အင်း”
နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနရင်ေးနှင့ပြင် ကြှနတ်ော့လြကကြ သူမတကိုယလြုံးကို ရစေုနရြဆန်ေ လွှောကသ်ှားပြီး ပြတသ်ပပြေးလသည်ေ၊ သူမဝတထြားသည့ြ မှနမြာဝတစြုံက ကြယသ်ီးများကို တဈလုံးချင်ြးဖြုတပြှီး ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ ၊ ဘောလြီနောကကြွောက ဂွိတကြိုလည်း လကမြနှင့လြကည်ိုး ညှပပြှီး ဖြုတလြိုကလြသည်ေ…..။
“အင်း..ကို… အကုနမြခွှတန်ဲ့လေ.. ညီမရှကတ်ယ်”
“ညီမ အရှကပြှအေောင် ကိုလည်း အင်ျကြီခွှတလြိုကပြှီ… ဒီမယကြှည့ြ”
“အင်း..သိဘူးကြာ… ကိုက လူလညလြုပတ်ယ်”
“အာ့…ယားတယ် ကိုရဲ့”
နန်းဖူးဝတမြှုံက သူမရဲ့အပေါပျိုင်းကို ကြှနတ်ောကြ ဗလာကငွြးလိုကသ်ဖြင့ြ ရှကသ်ှေးဖြာနပြေီး ရငသ်ားနှစ်မှှာကို လကန်ှင့ြ ကာထားလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ ရငည်ှန့တ်ဈလွှောကကြို အသာနမ်းလိုကပြှီး မှငကြှင်းကြယန်သညေ့ြ သူမလကကြို အားသုံးကာ ဆှဲဖယလြိုကလြသည်ေ…။
လကကြိုဆှဲဖယလြိုကတ်ော့ လုံးဝန်းပြီး ကစွလြဈတဲ့ သူမရဲ့ရငသ်ားနှစ်မှှာလေးကို တွေ့လိုကရြသည် ၊ အရငကြ သူမရဲ့ ခွိုခွိုနှစ်လုံးကို ရုပရြှငရြုံထဲတွင် စမ်းကိုငဖြူးသောလြည်း အခုလို အလင်းရောငထြဲတွင် မမှငဖြူးခဲ့…..၊ အခု ကြည့်လြိုကတ်ော့ လူကြီးလကတ်ဈအုပစြာ ထန်းသီး အရှယ် နို့အုံလေးနှင့ြ အထဲနဈဝငန်သညေ့ြ ပန်းနုရောင် နို့သီးခေါင်းလေးကို တွေ့လိုကရြသည် ၊ သူမက အသားဖြူဝင်းသူ ဖြစ်သဖြင့ြ ရငသ်ားနှစ်မှှာပေါတ်ှင် ယှကဖြှာနသညေ့ြ သှေးကြော အစိမ်းလေးများကိုလည်း တွေ့ရလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောသ်ည် ဘယဖြကန်ို့အုံပေါကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံစုပလြိုကရြင်း ညာဖကကြ နို့အုံကို လကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး နယကြိုငပြေးလသည်ေ။
“အင်း…ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတ်…”
“အား….ယာတယ်….ကို… အား… အင်း…. အင်း… အင်း”
ကြှနတ်ောကြ နို့ငတန်သညေ့ြ လသားအရှယ် ကလေးငယလြေးတဈဦးလို သူမရဲ့နို့သီးခေါင်းကို တဈဖကပြှီးတဈဖကြ ပြောင်းစုပပြှီး လကဖြှင့ြ အသာလေး ခွပေေးလသည်ေ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ဆြံပငတ်ှကြေားထဲ လကခြွောင်းတွနေဲ့ ထိုးဖြရင်း ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ…။
“အင်း….အင်း…ကို… အာ့…….. အှန်းးး”
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လွှာစွမ်းကြောင့ြ နဈဝငန်သညေ့ြ သူမရဲ့ ပန်းနုရောငန်ို့သီးခေါင်းလေးက ထောငတ်ကလြာသည် ၊ ကြှနတ်ော့လြကကြတော့ နောကတ်ဆင့တ်ကပြှီး တငပြါးကို ပြတသ်ပကြာ ထမီဂွိတကြို ဖြုတရြန် ကြိုးစားနသည်ေ ၊ သို့သောြ ထမီဂွိတကြ တောတ်ောန်ှင့ြ ဖြုတ်၍မရ… ဇနီးလောင်းလေးက ကြှနတ်ော့အြား…
“ကို.. အရမ်းကြီး ဆှဲမဖြုတန်ဲ့ ၊ ဂွိတကြွိုးသှားလိမ့မြယ်… ခဏ….. ညီမဖြုတပြေးမယ်”
ဟု ပြောပြီး သူမကိုယတ်ိုင် ဖြုတပြေးလိုကလြသည်ေ…၊ နန်းဖူးဝတမြှုံရဲ့ ဂွိတထြမီ ကြှတသ်ှားတော့ သူမရဲ့ အောကခြံပငတ်ီ ပန်းရောငလြေးကိုပါ တဈခါတည်း ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ ၊ ထို့နောကြ ကြှနတ်ော့ခြန်တာကိုယကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အောကသ်ို့လွှောဆင်းလိုကတ်ော့ သူမက ပိပိလေးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖုံးအုပထြားပြီး ပေါငန်ှဈဖကကြို လိမထြားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…
“နန်း……. ဘာလို့ ခွထေောကကြှီး လိမထြားတာလဲ”
“ သိဘူးကြာ…. ရှကတ်ယ်…. အီး”
“လိမျမာပါတယ်…. ခွထေောကလြေး ဖြလေိုကြ”
“အင်း….သိဝူး….ဟင့ျ”
ကြှနတ်ောစြိတထြဲ ညဈတီးညဈပတ် အကြံတဈခု ခေါင်းထဲဝငလြာပြီး လိမထြားသည့ြ သူမရဲ့ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဆှဲယူလိုကပြှီး ခွဖဝေါးကို ဂလိယားထိုးလိုကလြသည်ေ…..။
“ဟိ…ဟိ..ခစ်…ခစ်…ခစ်… ယားတယ်.. ကို.. ယားတယ်”
ခွဖဝေါးက ယားယံမှုကို တုန့ပြှနရြင်း လိမထြားသည့ြ ခွထေောကန်ှဈချောင်းက လှတထြှကသ်ှားသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ အခွင့အြရေးကို အမိအရယူကာ ပေါငန်ှဈဖကကြို ခွုပလြိုကပြှီး ခွထေောကန်ှဈချောင်းကြားထဲ ခေါင်းထိုးဝငလြိုကလြသည်ေ….။
“အား…..ရှကလြိုကတ်ာကြာ…. အီး… ကို…”
“မရှကပြါနဲ့ကြယ်… နန်းရဲ့ ပိပိလေးကို ကြည့်ခြငွလြို့ပါ ၊ အင်း…. အမှှေးတွေ ရိတထြားတာလား”
“ဟုတတ်ယ်…. အဈမတဈယောကကြပြောလို့ ရုပဆြိုးသှားလားဟင်”
(မိန်းကလေးတွမွေား ပိပိတောင် မလှမှာ ကြောကကြှတယဗြွို့)
“ လှပါတယ်….ဖြေးဖြေးလေး…. ရှလှတ်…. အင်း…. ပြှတ်… ပြှတ်… ပလပ်.. ပလပ်”
ကြှနတ်ောကြ စကားပြောနရင်ေး ရုတတ်ရကြ အဖုတလြေးကို ငုံစုပလြိုကပြှီး လွှာဖြင့ြ ကောကလြကြလြိုကလြသည်ေ။
“အား…..ကို…. အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့….. ရှံစရာကြီးကို….. အား… အား”
“ပလကြ… ပလကြ… ပလကြ…. ပြှတ်… ပြှတ်… ပြှတဈြ”
ကြှနတ်ောကြ သူမပြောတာတွကေို မသိချင်ယ်ောငဆြောငရြင်း လုပစြရာရှိသညကြို ဆကလြုပလြသည်ေ ၊ အဖုတအြမှှောင်းကြားလေးထဲ လွှာကိုခွှနပြှီး အပေါအြောကြ လကြပြေးလိုကြ…… အစိလေးနားတဈဝိုကကြို အကျခရာရေးပေးလိုကြ…. အဖုတတ်ဈခုလုံးကို ငုံပြီးစုပပြေးရင်း ခစွရြသူလေးကို အရသာကောင်းလေးနှင့ြ မိတဆြကပြေးလိုကသ်ည်…။
“အား….အား…ဟင့ြ.. ကို…. အား… ဟင့ြ… တောတ်ော့….. အား… အား.. ဟင့ြ”
“ပြှတ်…ပြှတဈြ…ပြှတဈြ… ပလဈ… ပလဈ… ပလဈ”
“အား..အား…ကို…အား…ဟင့ြ… ရငထြဲက ဘယလြိုကြီးမှန်းလဲ မသိဘူးကြာ…. တောပြါတော့… အား… အား… အား… အား…. ကြှတဈြ.. အား… အား…. အား…..”
နန်းဖူးဝတမြှုံလေးကို ဘာဂွာပေးရင်း သူမ ပြီးခါနီးလာသောအခါ စောကစြိလေးကို ပါးစပထြဲ ငုံစုပပြေးလိုကတ်ော့ တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားပြီး အဖုတထြဲမှ အရညကြှညမြွားက တလဟော ထွကလြာလတေော့သည်။
နန်းဖူးဝတမြှုံလေး တဈခွီပြီးသှားတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ ပုဆိုးနှင့ြ အောကခြံဘဈကို အမှနခြွှတလြိုကပြှီး သူမကိုယလြုံးလေးအပေါြ အုပမြိုး၍ နရောယူလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ နဖူးလေးကို တဈခကြန်မ်းလိုကသ်ည်…..။
“မှ”
သူမရဲ့ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဆှဲကားလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့င်ပဲကြီးကို အဖုတန်ှင့တ်ေ့ပြီး မိတဆြကပြေးလိုကလြသည်ေ ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက မရဲတရဲဖြင့ြ အောကကြိုငုံ့ကြည့်လြိုကပြှီး..
“ကို.. ဖြည်းဖြည်းလုပန်ောြ…. ညီမကြောကတ်ယ် ၊ ကို့ဟာကြီးက ညီမထဲ ဆန့ပြါ့မလား”
“ဖြည်းဖြည်းပဲ သှားပါ့မယ်…. နန်း နာရင် ကို့ကိုပြောနောြ…. မှ..ခစွတ်ယ်”
“အင်း.. ညီမလည်း ကို့ကိုခစွတ်ယ်…. အင်း… ရှီး”
ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ ရှှကြေုတလြေးထဲသို့ တန်းမထည့သ်ေးပဲ အဝငဝြတွင် အပေါအြောကြ ပြတသ်ပရြင်း အရှိနယ်ူလိုကသ်ည် ၊ သူမရဲ့ ပိပိလေးက စောနတုံးက အရညတ်ှနှငေ့ြ ရှဲနသဖြေင့ြ ခွှဲစိစိ ဖြစ်နလသေည်ေ….၊ လီးဒဈကို အပေါအြောကြ ပြတဆြှဲပေးလိုကတ်ိုင်း အဖုတအြပေါန်ားက အင်ျဂါအစိလေးကို ဖိမိသဖြင့ြ တအီးအီးနှင့ြ ညည်းနလသေည်ေ။
တဈမိနဈခန့မြွှ လီးဒဈဖြင့ြ ပြတဆြှဲပေးပြီးနောကြ နန်းဖူးဝတမြှုံလေးရဲ့ ပိပိထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့သ်ှင်းလိုကသ်ည် ၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လီးဒဈကြီးက တဖြည်းဖြည်း နဈဝငသ်ှားပြီး ကနွရြှိသည့ြ လိငတ်ံအချောင်းကိုပါ တဈခါတည်း အဆုံးထိ ဖိသှင်းလိုကလြသည်ေ….။
“အား…အား…ကို…နာတယ်… အား…. အား… ခဏရပပြါဦး…. ခဏ…. အား… အားးးး”
“အင်း…ရပပြှီ….ညီမ…. မှမှ.. မနာတော့ဘူးနောြ… ဖြ… ဖြ…. အင်း…. အင်း”
“ကိုဟာကြီးက…… ညီမအထဲမှာ ပြည့ကြှပန်သလေိုကြီးပဲ…. ဘယလြိုကြီးမှန်းလဲ မသိဘူး”
“ခဏပဲနာမှာပါ…. ညီမ သည်းခံလိုကြ….. မှ… မှ…. လိမျမာပါတယကြှာ… အင်း.. မှ…”
“အင်း…ကို… ဖြည်းဖြည်းလုပန်ောြ… အင်း”
ကြှနတ်ော့ြ အတွေ့အကြုံအရ လိငတ်ံကို သူမရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးထဲသို့ တဈခါတည်း ထည့သ်ှင်းလိုကပြှီး မလှုပရြှားသေးပဲ ငှိမန်လေိုကလြသည်ေ၊ သူမရဲ့ ရငသ်ားလေးကို ဖြဖြလေးကိုငရြင်း… နမ်းရှုံ့ပေးရင်း ချော့မှူကာ စိတပြှနကြှှလာပြီဆိုမှ လိငတ်ံကို အဖုတထြဲကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနထြုတလြိုကသ်ည် ၊ ကြှနတ်ော့လြိငတ်ံ အရင်းနားတွင် သူမရဲ့ သှေးစလေးများ ကပပြါလာလသည်ေ…..၊ နောကတ်ဈခေါကြ အထဲပြနထြည့လြိုကတ်ော့ သူမရဲ့ အဖုတအြတွင်းသားတွကေ ကြုံ့ထား၍ မနည်းသှင်းလိုကရြသည် ၊ သူမလည်း တောတ်ောအြောင့ပြှီး နာသှားပုံပေါသ်ည် ၊ ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို သူမလကကြလေးနှင့ြ တွန်းကာ တားဆီးလသည်ေ။
“အား….အား….ကို…. နာတယ်… အား.. အား”
“နန်း…. စိတကြို မတင်းထားနဲ့… ပိုနာလိမ့မြယ်….. ကို့မကြန်ှာကိုပဲကြည့်ြ… အောကပျိုင်းကို စိတထြဲက မေ့ထားလိုကြ…”
“အင်း..အင်း..ကို…. နာသေးတယ်… အား.. ကြှတ်”
“လိမျမာတယ်…. မနာတော့တော့ဘူးနောြ…. မှ..မှ..မှ… ကို့ကို အာဘှားပြနပြေးပါဦး”
“အင်း…. မှ…မှ…. ပြှတဈြ… ပြှတ်… ပြှတဈြ…. ပြှတ်… အင်း… အင်း… ပြှတဈြ”
သူမနှင့ြ နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနရင်ေးနှင့ပြင် လကကြိုလည်း သူမရဲ့နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ခွပေေးလိုကြ နို့အုံလေးတွကေို နယပြေးလိုကန်ှင့ြ ပြုစုပေးလိုကသ်ည် ၊ သူမ အရှိနရြလာသညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကြ အောကကြအငယကြောငကြို အဝငအြထွကြ လှုပရြှားစကော အခစွခြရီး ဆကကြှလသည်ေ..။
“အင်း…..အင်း..အင်း..ကို..”
“အား..အား..အား..ရှီး…..အား… အား…ပြှတ်… ပြှတ်… ပြှတဈြ”
“ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်..ဖတ်”
“အား…..အား..အား…ကိုရေ… အှင်း…. ဟင့ျ… ဟင့ျ… ဟင့ျ”
“အထဲက နာသေးလား…. နန်း”
“ဟင့အြင်း…. မနာတော့ဘူးရယ်…. ဘယလြိုကြီးမှန်းလဲ မသိဘူး…. ဟင်…. အင့ြ… အင့ြ”
နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကကြွောကို အတင်းဖကပြှီး လကသ်ည်းနှင့ြ ကုတခြှဈပြီး သူမခံစားခကြတ်ှကေို ထုတဖြောပြှသည်၊ တဖြည်းဖြည်း အရှိနတ်ကလြာတော့ ကြှနတ်ော့ဆြောင့လြိုးခကြတ်ှေ မှနလြာသညန်ှင့အြမွှ သူမလကသ်ည်းတွကေ ကြှနတ်ော့ြ နောကကြွောကို ပိုကုတလြဖြစ်ေသောကြောင့ြ စပဖြှင်းဖြင်း ခံစားရလသည်ေ ၊ အောကကြို ငုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့လည်း လီးကို အထုတအြသှင်းလုပတ်ိုင်း သူမရဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးက အုံလိုကကြှှနသယေောင်…..
“အား…အား…ကိုရေ….အား…. အား… နန်း ပြီးတော့မယထြငတ်ယ်…. အား… အား”
“ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်… အား…. အား…. အား… ဆောင့ြ… ကို… မှနမြှနလြေး….. အာ့…. အာ့”
“အင်း…ကိုလည်းပြီးတော့မယ်…. ရော့….ရော့…ရော့”
“အီး….အင်း…အင်း….အင်း…. အင်း… ဗွိ…ဗွိ..ဗွိ…. အိုး…..အား…အား”
“ခစွတ်ယ်…ကိုရယ်…. အား…. အား… အား… အား…. အား… အား… အား”
“ပြီးပြီ…ပြီးပြီ…အား…အား… အား… အား…. ဖတ်… ဖတဖြတဖြတဖြတဖြတဖြတ်”
“အှန်း…အှန်း…အှန်း…. အာ့… အာ့… အာ့… အာ…. အား…..”
ကြှနတ်ောတ်ို့ ခစွသ်ူနှစ်ယောကလြုံး ကာမပန်းတိုငခြရီးသို့ အတူတူ ရောကရြှိသှားကြသည် ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံ၏ အဖုတအြတွင်းသားလေးများက အတင်းဖြစ်ညှဈပြီး ကြှနတ်ော့လြိငတ်ံကို ပြုစုပေးမှုကြောင့ြ ကာလအတောကြှာ စုဆောင်းထားသည့ြ သုတရြညမြွားကို သူမရဲ့ ဝမ်းကြာတိုကလြေးထဲသို့ အရညတ်ဈစကမြွှ မကနွအြောင် ပန်းထည့မြိလိုကလြသည်ေ..။
နန်းဖူးဝတမြှုံရော ကြှနတ်ောပြါ တဈယောကကြိုတဈယောကြ ပြေ့ဖကပြှီး ကုတငပြေါတ်ှင် လှဲနကြေ လသည်ေ ၊ သူမက…
“အား…. မောလိုကတ်ာ ကိုရယ်…. ညီမဖြင့ြ ရငဘြတထြဲ တလှိုကလြှိုကန်ဲ့ ”
“ ဒါအမွည်းရှိသေးတယ်…. ပြှတ်… ပြှတ်”
“အင်း…. ဒီနေ့အဖို့တော့ တောတ်ော့နောြ ၊ ခဏနေ ကို့အမေ ပြနလြာတော့မှာ”
“ညီမသဘော… ကိုနဲ့အတူနရတော ဘယလြိုခံစားရလဲ”
“နာတယ်… အထဲကအောင့တ်ယ်… ယားလည်းယားတယ်… ခစ်ခစ်”
“ပြီးတော့ရော….”
“ညီမခစွတ်ဲ့သူနဲ့ အခုလိုနရတော ပြောပြါတယ်… အစတုန်းကနာပမယေ့ြ နောကပျိုင်းကြ ရငထြဲ ဘယလြိုကြီးမှန်းလဲ မသိဘူးကြာ…. တလှပလြှပန်ဲ့”
“အင်း….ခစွတ်ယ်…နန်းရယ်…မှ”
“ညီမတို့ ကလေးဘယတ်ော့ယူကြမလဲ ၊ ကို ဘယလြိုစဉြးစားထားလဲ ဟင်”
“နောကန်ှဈပိုင်းလောကမြှ ယူကြမလားလို့လေ ၊ ညီမကရော…. လိုချင်ပြှီလား”
“ညီမလည်း ကို့လိုပဲ နောကတ်ဈနှစ်… နှစ်နှစ်လောကန်မှေ ကလေးယူမလားလို့ပဲ ၊ ဒီကြားထဲ ညီမတို့ နှစ်ယောကလြုံး ပိုကဆြံရှာကြမလားလို့လေ”
“အင်း….. မိန်း မိန်းမသဘော”
“ဟုတကြဲ့ပါ ယောကြာြးရယ်….. ခစ်ခစ်”
ကြှနတ်ောတ်ို့ ဇနီးမောငန်ှံလောင်းနှစ်ဦး အိပယ်ာပေါတ်ှင် အဝတစြလဈဖြင့ြ ခစွစြကား ပြောနကြစေဉြ ခွံပေါကဝြက အမေ့ရဲ့ အောသ်ံကို ကြားလိုကရြသည်….။
“ရဲမာန်..သားရေ… အမဈေေးကပြနလြာပြီ ၊ ပစ်စည်းအလေးတွေ ပါလာလို့ ကူသယပြေးပါဦး”
“ဟုတ်….အမေ လာပြီ”
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း လန့ဖြှန့သ်ှားပြီး အဝတအြစားများ မှနမြှနကြောကဝြတကြာ အခန်းအပြငသ်ို့ ထွကလြိုကကြှသည် ၊ ကြှနတ်ောကြအရင် အဝတဝြတလြို့ပြီးသဖြင့ြ အိမရြှေ့ကို အပြေးလေးသှားပြီး အမေ့ကို သှားကြိုလသည်ေ ၊ အမကေ…..
“ခွှေးမလေးရော…ဘယမြှာလဲ”
“ဟို… အိမသ်ာထဲရောကန်တောနမယ်ေ အမေ… စောနကတော့ သားနဲ့အတူ စာအိတတ်ှေ ထည့န်ကြတော”
“အောြ….အေးပါ…. သား ဟိုခွင်းတောင်းလေးကို မီးဖိုထဲသယပြေး”
“ဟုတ်…အမေ”
———————-
ဒီနေ့ဟာ…. ပြကျခဒိနပြေါကြ ရကရြာဇာဆိုတဲ့နေ့
ဒီနေ့ဟာ…… မိတဆြှသင်ျေဂဟများ စုံလငစြှာ စုဝေးကြတဲ့နေ့
ဒီနေ့ဟာ….. ခစွခြှင်း မတ်ေတာတရားတွနေဲ့ ထုံလှှမ်းတဲ့နေ့
ဒီနေ့ဟာ….. သူမရဲ့အပြုံးတွေ အတောကပြဆုံးသောနေ့
ဒီနေ့ဟာ….. ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ပြောကဆြုံးနတေဲ့ နံရိုးတဈချောင်းကို ပြနရြှာတွေ့တဲ့နေ့
ဒီနေ့ဟာ….. တဈဘဝစာအတွကြ ခစွသ်ူ လကတ်ှဲဖောအြချင်ြးချင်ြး ဂတိသဈစာပြုကြတဲ့နေ့
ဒီနေ့ဟာ…. ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ မင်ျဂလာဆောငတ်ဲ့နေ့….❤️❤️❤️
သာစညမြှို့လညရြှိ မင်ျဂလာခန်းမတဈခုတွင် ပြဲလာဧည့သ်ညမြွားနှင့ြ စညကြားနလသေည်ေ ၊ သတိုးသား သတိုးသမီးများဖြစ်ကြသော ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့သည် လာရောကြ အားပေးသော သူငယခြငွြးများ မိတဆြှမွေား ဆှမွေိုးများအား ပြုံးရယကြာ စကားပြော ဧည့ခြံရသဖြင့ြ ပါးတွပင်ေ ညောင်းနကြလေပြေီ ၊ နှစ်ယောကလြုံးက မှို့ခံများဖြစ်ကြသဖြင့ြ ဧည့သ်ညမြွားက ရှုပရြှကခြကန်ပြေီ ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ…… မင်ျဂလာဆောငကြိုလာသော အမွိုးသမီးအကုနလြုံးနီးပါးကလည်း နယမြှို့ထုံးစံအတိုင်း မိတကြပထြူထူဖို့ပြီး လာရောကကြှသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ဖြကကြ အမွိုးတွလေား… နန်းဖူးဝတမြှုံ တို့ဖကကြ အမွိုးတွလေား ဟုပင် မခွဲခွားတတတ်ော့ခွေ ၊ တဈခုရှိသညကြ နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ဖကကြ ဆှမွေိုးများသည် ရှမ်းလူမွိုးများ ဖြစ်သောကြောင့ြ ရှမ်းရိုးရာဝတစြုံ ဝတလြာခဲ့ကြသဖြင့သ်ာ သောသ်ေးသညဟြု ဆိုရလိမ့မြည်။
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ သတိုးသမီးလေး နန်းဖူးဝတမြှုံလည်း တဈဝိုင်းပြီးတဈဝိုင်း မကြန်ှာပြ စကားပြောဧည့ခြံရသဖြင့ြ ခွှေးစေးလေးများထွကကြာ မကြန်ှာပေါကြ မိတကြပပြင် ပကြခြငွန်လပြေေီ ၊ ကြှနတ်ောကြ အင်ျကြီအိပကြပထြဲမှ တဈရှူးကို ထုတလြိုကပြှီး…
“နန်း… ရော့ ၊ နားထငန်ားလေးကို သုတလြိုကြဦး”
“အင်း..ကို..ကြေးဇူး… အိုကလြာပြီ ၊ ဝတထြားရတဲ့ ဟာတွကလေည်း မသကသ်ာဘူးရယ်”
“အင်း….ကိုလည်း ရယပြှရတာ ပါးညောင်းနပြေီ ၊ နေ့လည် ၁ နာရီထိုးရင် ပြီးပါပြီ”
“ဟုတ်…ကို”
“зәс:…”
“ကို….ဟိုမှာ… ကို့ရနကြုနရြုံးကလူတွေ လာတယ်၊ သှားနှုတဆြကကြှအောင်”
နန်းဖူးဝတမြှုံ ညှနပြှရာသို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ရနကြုနကြနေ ဒီအထိလာရောကကြှသော မခိုငဇြာမှင့ြ ၊ ဇောမြွိုးနိုင် ၊ သီရိ နှင့ြ အလုပသ်ငလြေး….. နောကပြှီးတော့ သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးနှင့ြ သူ၏စေ့စပထြားသော ကောငလြေးပါ ပါလာလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောတ်ို့ ဇနီးမောငန်ှံနှစ်ယောကလြုံး သူတို့အနားသို့သှားပြီး နှုတခြှန်းဆကသ်ကြသည်…။
HR မနန်ဂွော မခိုငဇြာမှင့ကြ ကြှနတ်ောတ်ို့စုံတွဲကို တွေ့တော့…..
“ဟေ့..ရဲမာန်.. ကြနဂြရကကြွူလေးရှင်းပါ”
“ကြှနတ်ောကြ အဈမတို့ ရနကြုနကြလူတွေ မလာတော့ဘူး ထငန်တော”
“မလာလို့ဘယဖြစ်ပါ့မလဲအေ…. တို့ HR က မင်းသားကြီးရဲ့ မင်ျဂလာဆောငကြို”
“အကုနလြုံး ကားစင်းလုံးငှားပြီး လာကြတာလား ၊ ဒီမှာ ညအိပမြှာမလား”
“မဟုတဘြူး… မောငလြေး နေ့ချင်ြးပြန် ”
“ဟုတ်…အဈမ ..လာ အထဲဝင် မုန့စြားပါဦး”
“အေး…အေး…”
မခိုငဇြာမှင့ပြှီးတော့ သီရိနှင့ြ ဇောမြွိုးနိုငကြ သူတို့လကထြဲက လကဖြှဲ့ပစ်စည်းဗူးကို မှှောကပြှကာ….
“ကိုရဲမာန်…. ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကပြေါင်းပြီး လကဖြှဲ့လှလှလေး ပေးခဲ့တယန်ောြ”
“ကြေးဇူးပါကြာ… ဟိုနားမှာ တဈဝိုင်းလှတန်တယ်ေ ၊ မခိုငဇြာမှင့န်ဲ့အတူ တဈဝိုင်းထိုငလြိုကကြှ”
“ဟုတကြဲ့ပါ ဒုမနန်ဂွောကလည်း….. မင်ျဂလာဆောငမြှာတောင် ညှှနကြှားခကြပြေးနတယ်ေ”
“အကငွ့ပြါနလေို့ပါကြာ…. မင်းတို့ကလည်း”
“ကြှနတ်ောတ်ို့ကလည်း စတာပါဗွာ…. သှားစားပြီနောြ ၊ ပြီးရင် ဓာတပြုံရိုကကြှမယ်”
“အေး… ငါခဏနေ အဲ့ဝိုင်းကို ပြနလြာခဲ့မယ်”
HR ဌာနက မိတဆြှမွေားကို နှုတဆြကအြပြီးတွင် နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့အြား..
“ကို…. ဟိုဖကခြဏသှားလိုကြဦးမယ် ၊ တောငကြှီးက ညီမအမွိုးတွလောလို့”
“အင်း…အင်း”
“ကိုလည်း…. ကို့သူငယခြငွြးကို နှုတဆြကပြှီး လိုကလြာခဲ့မယ်”
“ဟုတ်”
သတိုးသမီးနန်းဖူးဝတမြှုံတဈယောကြ အမွိုးတွဆေီ သှားနှုတဆြကန်ခေိုကြ ကြှနတ်ောသ်ည် ဧည့ကြှိုစားပြဲတွင် လကဖြှဲ့ငှထညေ့န်သေော သူငယခြငွြး စုမှတန်ိုး၏ ပုခုံးကို အသာတို့လိုကပြှီး….
“ဟိတ်…”
“အမလေး….လန့တ်ာဟဲ့…ရဲမာန်….သနော”
“ငါ့မင်ျဂလာဆောငမြှာ ဒီထကန်ူးနူးညံညံလေး မခေါန်ိုငဘြူးလား”
“ဆောတီး…. ငါ့ပါးစပကြ အကငွ့ပြါနလေို့ပါ ”
“စောနက နင့ကြောငလြေး မှငလြိုကပြါတယ်… ဘယရြောကသ်ှားတာလဲ”
“ကားထဲ ရဗေူးကနွခြဲ့လို့ သှားယူခိုင်းထားတာ”
“ရဲမာန်.. ရဲမာန်.. နငတ်ောင် မိန်းမယူပြီပေါ့လေ…. ငါတို့လည်း နောကန်ှဈလောကထြဲ ယူကြမလို့”
“ငါ့ကိုနှမွောနတောလား”
“လူကိုတော့ မနှမှောပါဘူး…. နင့ရြဲ့ ချောကလကခြွောင်းကြီးကို နှမှောတာ ၊ အဲ့လိုမှန်းသိရင် နောကဆြုံးတဈခေါကတ်ုံးက အဝစားခဲ့ပါတယ်”
“ဟား…ဟား… နငလြည်း ကိုယပျိုငခြွောကလကခြွောင်း ရတော့မှာပဲကို”
“နငန်ဲ့တော့ ဘယတ်ူပါ့မလဲ.. ငါတို့ငယင်ယတ်ုံးက ရူးမိုကခြဲ့တာတွတေောင် ပြနသ်တိရသှားပြီ”
“အဲ့ဒီတုန်းက ပြောဖြို့ကောင်းခဲ့တယန်ောြ”
“ဟုတပ်…. လုပခြငွတ်ာတွေ လွှောကလြုပကြှပြီး ဘာအနှောငအြဖြဲ့မှလည်း မရှိဘူးးရယ်… အခုတော့ဖြင့ြ…”
“အသကဆြိုတာ နောကပြှနဆြုတသ်ှားတာမှ မဟုတတ်ာ စုမှတကြလည်း…. ဟိုမှာ နင့ကြောငလြေး ပြနလြာပြီ ၊ ဟိုနားမှာ ဟိန်းထကန်ဲ့ ယုပြင့တ်ို့ရှိတယ်…. မုန့စြားနှင့ကြှ……. ငါခဏနေ ပြနလြှည့လြာခဲ့မယ်”
“အေး…အေး ၊ ငါ ဘာလကဖြှဲ့ရမှန်းမသိတာနဲ့ လကဖြှဲ့ငှပေဲ များများထည့ခြဲ့လိုကတ်ယ်”
“အေး….ကြေးဇူးပါ စုမှတ် ၊ နင့မြင်ျဂလာဆောငကြှရငလြည်း ငါပြနထြည့ပြေးပါ့မယ်”
“အင်း ဟုတပြှီ”
ထို့နောကြ ကြှနတ်ောလြည်း လှည့ပြတ်ဧည့ခြံနှုတဆြကခြှင်း သတိုးသမီးဆီပြနသ်ှားကာ အလုပကြို ပြနလြုပရြလသည်ေ ၊ နေ့လည် ၁ နာရီခွဲတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦးရဲ့ မင်ျဂလာဧည့ခြံပြဲ အခမ်းအနား အောငမြှငစြှာ ပြီးဆုံးခဲ့လသည်ေ။
ည ၇ နာရီခွဲခန့ြ အခွိနတ်ှငဖြစ်သည်….၊ ကြှနတ်ောသ်ည် ရမေိုးခွိုး ညနစောစားသောကပြှီး သကာလ ကြငစြဦး ဇနီးမောငန်ှံအတွကြ ပြငဆြငထြားသည့ြ အိပခြန်းကြီးထဲတွင် လကဖြှဲ့ပစ်စည်းတခွို့ကို ဖြင့ကြှည့န်လသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောသ်ည် လကဖြှဲ့ပစ်စည်းဗူးများကို ကံစမ်းမဲဗူးလို သဘောထားပြီး ခလောကကြှည့ကြာ ဘာပစ်စည်းဖြစ်မလဲ ခန့မြှန်းရင်း တဈယောကတ်ည်း အလုပရြှုပန်လသေည်ေ။
လကဖြှဲ့ပစ်စည်းအများစုမှာ အိုးခွကပြန်းကနမြွား ၊ အိမသ်ုံးပစ်စည်းအခွို့နှင့ြ တိုငကြပန်ာရီ ကဲ့သို့သော ပစ်စည်းများ ဖြစ်လသေောကြောင့ြ ဖောကရြင်းပငွြးလာသဖြင့ြ ကြှန်းကုတငကြှီး ပေါတ်ကလြှဲလိုကရြင်း…
“ဝူး…. တနကေုန် ညောင်းလိုကတ်ာကြာ”
ဟု ငှည်းငှူကာ လကကြို အပငွြးဆန့လြိုကလြသည်ေ ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ရချိုးပြီး၍ ထမီရငလြွားနှင့ြ အခန်းထဲဝငလြာသော ဇနီးချောလေး နန်းဖူးဝတမြှုံက…
“အှန်း…. ညီမလည်း အတူတူပဲ ၊ မင်ျဂလာမဆောငခြငတ်ုံးကတော့ ပြဲအတွကြ စိတလြှုပရြှားလိုကြ ရတာ….. ပြဲရောကတ်ော့ မှနမြှနပြဲ ပြီးချင်တ်ော့တယ်”
ဟု ပြောလသည်ေ…..။
“အယ်…. ကို ကြမ်းပြငမြှာ အမှိုကတ်ှပြနေတောပဲ ၊ လကဖြှဲ့တွေ ညီမနဲ့ အတူတူဖောကပြါ့မယ် ဆိုတာကို မစောင့ဘြူးတော့”
“ဟဲ…ဟဲ… ညီမကိုစောင့ရြင်း ပငွြးလာလို့ နည်းနည်းလေး စမ်းဖောကကြှည့ထြားတာ”
“အင်းပါ…ဟုတပြါပြီ”
“ကို….လာ.. ကို့အမအေိပယ်ာမဝငခြင် သှားကနတ်ော့ရအောင်”
“အှန်း…လာပြီ”
ထို့နောကြ ကြှနတ်ောတ်ို့ ကြငစြဦးလငမြယားနှစ်ယောကသ်ည် အမေ့အခန်းထဲသို့ သှားပြီး ရိုသသမှေုနှင့ြ ဦးခရွှဈခိုးကြလသည်ေ ၊ အမကေ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာဖြစ်ပြီး မကြရြညဝြိုင်းကာ
“ဒီလငမြယား အိုအောငမြင်းအောင် ပေါင်းသင်းနိုငကြှပါစေ”
ဟု ဆုတောင်းပေးသည် ၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြို ဆုံးမစကားတခွို့ပြောကာ မှာကြားလသည်ေ။
အမေ့အခန်းထဲက ပြနလြာပြီး အိပခြန်းထဲသို့ ပြနဝြငတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ ညအိပမြီးကိုပဲ ခနွကြာ မီးပိတလြိုကလြသည်ေ။
“ ဖြောကြ ” ( မီးခလုတ် ပိတသ်ံ )
“ဟော…ကို့ မီးပကြသ်ှားတာလား ၊ အဲ….. မီးပိတလြိုကတ်ာလား”
“ဟုတတ်ယ်….”
“လကဖြှဲ့တွေ ဖြင့ကြှည့ြဦးမယလြေ ၊ အခုမှ ၈ နာရီလောကြ ရှိဦးမှာကို….. အိပတ်ော့မလို့လား”
“အိပယ်ာပေါမြှာ နားကြတော့မယလြေ… အိပတ်ော့မအိပသ်ေးဘူးပေါ့… ဟဲဟဲ”
“အမလေး… သူ့ဟဲဟဲကိုပဲ ကြောကန်ရတော…. ခစ်ခစ် ၊ မီးလေး ခဏတော့ ပြနဖြှင့ပြါဦး”
“ဟာ…ဘာလုပျဦးမလို့လဲ”
“ကိုကလည်း.. ညီမထွကမြပြေးပါဘူး ၊ မအိပခြင် ကို့မကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီး ကနတ်ော့ချင်လြို့”
“အင်း… အဲ့တာဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ”
ကြှန်းကုတငပြေါတ်ှင် ကြှနတ်ောကြ ငုတတ်ုတလြေးထိုငန်သညေကြို ဇနီးချောလေး နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြမ်းပြငပြေါကြနေ ပုဆဈတုတလြေး ရှဈခိုးကနတ်ော့လသည်ေ ၊ ကြှနတ်ော့ဘြဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်းအဖြစ် ကနတ်ော့ခံရသညမြှာ ကြောငတ်ောငတ်ောငန်ိုငသ်ောလြည်း သူမကိုကြည့်ပြှီး ပိတိဖြစ်မိသလိုပင်….. သူမ ကနတ်ော့ပြီးတော့ ဘယလြို ဆုပေးရမညမြသိသဖြင့ြ ကြှနတ်ောကြ ခေါင်းကို ကုတန်လသေည်ေ ၊ သူမက…
“ဆုမပေးတော့ဘူးဆိုလည်း… ထတော့မယန်ောြ”
“အင်း…အင်း… ရပြီ ထတော့ ၊ ကို့နားလာခဲ့… ဆုပေးမယ်”
“ဟုတ်”
ကြှနတ်ောကြ သူမအား မလိမ့တ်ဈပတဖြှင့ြ အနားကိုခေါလြိုကပြှီး နဖူးကို နမ်းရှိုကလြိုကလြသည်ေ၊ သူမက…
“အင်း…. ဘာများလဲလို့… ကိုကတော့လေ”
“မကြိုကဘြူးလား..”
“ကြိုကတ်ယ်…..ထပပြေးဦး”
“မှ…မှ…မှ…မှ…”
“အှန်း…….. ကို… ခဏ ညီမ မီးသှားပိတလြိုကြဦးမယ်”
“အင်း”
ကြှနတ်ောလြည်း မှေ့ယာအသဈစကစြကြ နူးအိအိအပေါတ်ှကြ ပကလြကလြှနလြှဲရင်း သူမကို စောင့န်လေိုကသ်ည် ၊ သူမက ကုတငပြေါသ်ို့တကကြာ ခွငထြောငကြို ယပတ်ောငန်ှင့ြ ခါလိုကပြှီး ခွငထြောငအြရငခြလွိုကလြသည်ေ….. ပြီးနောကြ ပကလြကလြှဲနသေော ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အဝတအြစားများကို သူမကိုယတ်ိုင် ခွှတပြေးလသည်ေ။
သူမဝတထြားသည့ြ ညအိပဝြတစြုံဖြစ်သည့ြ ကတ်တီပါပြောငခြွောအင်ျကြီနှင့ြ ဘောင်းဘီကို ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွငပြဲ ခွှတခြလွိုကသ်ည် ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမ ဘာဆကလြုပမြလဲဟု လှဲရင်း အသာလေး စောင့ကြှည့န်လေိုကသ်ည်… နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက အဝတတ်ှခွှတေပြှီးတော့ ရငအြုပပြေါကြို လှဲအိပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာတဈဝိုကန်ှင့ြ နှုတခြမ်းအား အနမ်းတွေ ပေးလသည်ေ…..။
“အင်း….ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတဈြ…အင်း…အင်း”
ခစွဇြနီးလေးက ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြနေ လညတ်ိုင်….. ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့ရြငအြုပကြို လကဝြါးလေးနှင့ြ ပြတရြင်း နမ်းပေးလသည်ေ ၊ ကိုယ့မြိန်းမက ပြုစုပေးသည့ြ အရသာမှာ ကောင်းမှနလြှန်းလှသည်….. လညတ်ိုငကြို အနမ်းခံရတော့လည်း ယားစိစိနှင့ြ နို့သီးခေါင်းကို အစုပခြံရတော့လည်း ခံစားမှုက တဈမွိုးလေး…. ဟိဟိ။( FA များကိုတော့ ဒီကနပေဲ တောင်းပနပြါတယ်…😂😂)
နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ မာတောငလြာသည့ြ ကြှနတ်ော့င်ပဲကြီးကို သူမလကလြေးနှင့ြ ဖြဖြလေးဆုပကြိုငလြိုကကြာ အပေါအြောကြ ဂွင်းတိုကပြေးရင်း…
“ကို့ဟာကြီးက.. အူယားစရာကြီးတော့….. အကြောတွေ တထောငထြောငန်ဲ့…. ခစ်ခစ်”
“ညီမရဲ့ ပိပိလေးကတော့ ခစွစြရာလေးပါ….”
“တကယလြား…ခစ်ခစ်”
“ကို.. ညီမစမ်းပြီး ပါးစပန်ဲ့ လုပပြေးကြည့်မြယန်ောြ….. အဆငမြပြရငေပြှော”
“အား….ရှီး….နန်း… ခဏ သှားနဲ့မထိမိစနေဲ့”
“ဆောတီးကိုလေး နာသှားလား”
“အင်း…”
သူမကတော့ စတနောဗလပြဖြင့ြ ပုလှပေေးသောလြည်း အတွေ့အကြုံမရှိသေးသဖြင့ြ သှားနှင့ြ နှစ်ကြိမလြောကထြိမိ၍ ဒဈဖြားလေး ကဉွတ်ကသ်ှားလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြ ပြောလိုကတ်ော့ သူမက သတိထားပြီး ဒဈဖြားလေးကိုစုပရြင်း ဂွင်းထုပေးကာ ပြုစုပေးပြနသ်ည်…. ကြှနတ်ောကြ သူမခေါင်းလေးကို ပြတသ်ပပြေးရင်း…..
“အှန်း….ကောင်းလိုကတ်ာ… နန်းရယ်…. အင်း… ကြှတ်”
“အား…ရှီး….ကိုပြီးချင်လြာပြီ…. တောတ်ော့… ညီမ.. အင်း”
“လာ… ကို့အပေါကြို ခွတကလြိုကြ”
သူမက ပေါငပြေါခြှထိုငလြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ သူမခါးကိုကိုငကြာ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါအြထိ ဆှဲတငလြိုကပြှီး အောကကြနေ အဖုတကြို အားပါးတရ ဂွာပေးလိုကလြသည်ေ…..။
“ကို….ဘာတွလေုပန်တောလဲ…. အဟင့ြ…. ဟင့ြ”
“အား…အား..အား… ကို…ကို..ကို… အား… ဟင့ျ…. ယားတယ်… ဟင့ျ… အား… အား”
“ပလကျ….ပလကျ…ပလကျ… ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတ်”
“အား……အင်း ကို အား အား အား အားးး”
“ပလဈ…ပလဈ…ပလဈ… ပလဈ…. ပြှတ်… ပြှတ်”
ကြှနတ်ောကြ အောကကြနေ ဂွာပေးရင်း လကကြို အပေါသ်ို့မှှောကကြာ သူမရဲ့ခွိုဗူးလေးတွကေို ဆုပကြိုငရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ဆှဲလိမပြေးလသည်ေ ၊ စစချင်ြးတုံးက သူမသည် ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါြ ထိုငရြသညကြို အားနာ၍ မထိတထိ လုပန်သေောလြည်း အခုတော့ ကြှနတ်ောအြပေါြ ဖိပြတန်ေ၍ အသကပြင် မနည်းလုရှူနရသေည် ၊ သူမက ကုတငဘြောငကြို လကန်ှဈဖကဖြှင့ကြိုငရြင်း မပီမပြငဝြိုးတဝါး စကားတွပြေောကာ အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားလသည်ေ..။
“ကိုရေ..ကိုရေ..အား…အား…. အား… ဟင်…. ပြီးပြီ… အား… အား”
“ပြှတ်…ပြှတ်…ပလဈ…ပလဈ…. ပြှတ်.. ပြှတ်”
“ရှှတ်..ကို….အား….အား…. အား… အား……”
နန်းဖူးဝတမြှုံလေး တဈခွီပြီးသှားတော့ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြနေ ဖယလြိုကသ်ည်၊ ထိုအခါမှသာ အသကဝြအောင် ရှူရလတေော့သည်…..၊ ပြီးနောကြ ပါးစပန်ားတဈဝိုကြ ပကြေံနသညေ့ြ အရညမြွားကို လကဖြမိုးဖြင့ြ ပြတဆြှဲသုတလြိုကပြှီး သူမအပေါကြိုတကခြှကာ လှကြေီးထိုးရိုးရိုးပုံစံဖြင့ြ စတငပြှီး ဆကဆြံလသည်ေ။
“ဇွိ…..အား…..ကို…အင်း…. အင်း… အင်း.. အင်း”
“မှ…မှ…မှ…ပြှတ်…ပြှတဈြ.. နန်း… အောကကြနာသေးလား”
“ဟိုတဈခေါကကြလောကြ မနာတော့ဘူးရယ်…. အင်း…. ကို…. အင်း… အင်း… အင်း”
“ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”
“အှန်း…အှန်း…အှန်း…အှန်း…အှန်းးးး”
ငါးမိနဈလောကကြှာတော့ သူမ၏ကိုယလြုံးလေးကို ပုဇွနတ်ုတကြှေး ဘေးတစောင်း အနအထေား ပြောင်းလိုကပြှီး ဆောင့လြိုးပေးမိလသည်ေ..။
“အှန်း…အှန်း….အင်း…အင်း…အင်း”
ဘေးတစောင်းအနအထေား၏ အားသာခကြမြှာ သူမရဲ့ ဖငလြုံးဖြူဖြူကစွကြစွလြေးကို ဘေးတိုကမြှငန်ရပြေီး ခါးကနဆှေဲကိုငကြာ ဆောင့လြိုးလငွြ အမှငအြာရုံကော အထိအတွေ့ အာရုံပါ တဈခါတည်း ခံစားရ၍ ဖီးလပျိုတကစြသည်ေ ၊ တဈခကြတ်ဈခကြြ သူမရဲ့ နို့အုံလေးကိုလည်း ဖြစ်ညှဈပေး၍ ရလသည်ေ…..၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့လီးကြီးကိုလည်း အဖုတလြေးထဲ အဝငအြထွကြ လုပန်သညေကြို ကြည့်ရြင်း နို့အုံလေးကို နယကြိုငကြာ အရှိနပြှင်းပြင်း ဆောင့ပြှီး အခစွပျိုမိသည်..။
“ကို…ကို…ကို…အား…အား… အား… အားးးး”
နန်းဖူးဝတမြှုံလေးတဈယောကြ နောကထြပတ်ဈခါ ခစွခြရီးအဆုံးကို ရောကသ်ှားပုံပေါသ်ည် ၊ အဖုတအြတွင်း ကြှကသ်ားများက ကြှနတ်ော့လြီးကို ဖြစ်ညှဈရင်း သကသ်ထေူလသည်ေ ၊ သူမရဲ့ အထိအတွေ့တွကြေောင့ြ ပြီးချင်သ်ှားသောလြည်း စိတကြိုထိန်းလိုကသ်ည် ၊ ပြီးနောကြ သူမကို လေးဖကကြုန်း အနအထေား ပြုပြငပြေးလိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြတော့ မုဆိုးဒူးထောကြ အနအထေားဖြင့ြ ဆောင့လြိုးပေးရင်း သူမအတွကြ အခစွရြညမြွားကို ပကဖြှန်းပေးလိုကလြေ တော့သည်…။
“ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်”
“အား….အား….အား…အား… အား… ကို…. ကို… အား… အား… ဟင့ျ…. ဟင့ျ… အှန့ျ”
“ကိုပြီးတော့မယ်…နန်းရေ….အင်း…. အင်း… အင်း…. အှန်း”
“ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်… ဖတဖြတဖြတ် ဖတဖြတဖြတဖြတဖြတ်”
“အှန်း…အှန်း…အှန်း…အှန်း… အှန်း… အှန်း………”
ကြှန်းကုတငကြှီးပေါတ်ှင် ကြငစြဦးဇနီးမောငန်ှံနှစ်ယောကြ တဈဦးကိုတဈဦးဖကပြှီး အမောဖြနကြေသေည် ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ ဆံနှယလြေးတွကေို ပြတသ်ပပြေးရင်း မကြန်ှာနားတဈဝိုကကြို အကြငန်ာအနမ်းလေးတွေ ပေးနမေိသည်၊ သူမကတော့ အသကရြှူသံလေးများ မှနဆြနန်ပြေီး ညအိပမြီး အလင်းရောငန်ုနုလေးအောကတ်ှကြ ယခငကြထကြ ပို၍ လှပနသယေောင်….။
ကြှနတ်ောကြ သူမဘေးနား လှဲနရင်ေးကနေ အပေါသ်ို့ အုပမြိုးလိုကပြှီး နို့အုံလေးကို စုပလြိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ နောကတ်ဈခါ ပြနတ်ောငမြတလြာသည့ြ အငယကြောငကြိုလည်း အဖုတဝြတွင် တေ့လိုကပြှနသ်ည်….၊ သူမက…
“ဟင်.. ကို့ဟာကြီးက ပြနထြောငလြာပြနပြှီလား…. မှနလြိုကတ်ာ”
“ညီမက ခစွစြရာကောင်းတာကိုး… ပြီးတော့ သူက ပြနထြောငတ်ာ မှနတ်ယလြေ”
“ဟင်… ညီမတော့ သပေါပြီ”
“မှ…မှ….အဟင့ျ…ယားတယ်…ကို့”
“ခစ်…ခစ်….ခစ်….”
“အာ….ကိုရာ….အင်း…အင်း…အင်း…”
———————-
ထိုနေ့ညက ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကရြဲ့ မင်ျဂလာဦးညကို ကမျဘာပေါကြ တခွားသော စုံတွဲတွလေို အခွိနအြတောကြှာအောင် ပြောရြှှငစြှာ ကငွြးပခဲ့ကြလသည်ေ။
သုံးလခန့ကြှာသောြ……
တညန်ရော – ဟုမ်းလမ်း၊ ကြည့်မြှငတ်ိုငမြှို့နယ်၊ ရနကြုနမြှို့။
အခြိန် – စနနေေ့ ၊ မနကျ ၇ နာရီခွဲ…..။
အိပခြန်းထဲကို မဖိတခြေါပြဲ ဝငလြာသည့ြ နရေောငကြှောင့ြ အိပပြွောန်ရောမှ ကြှနတ်ောြ နိုးလာလသည်ေ၊ လကန်ှင့ြ ဘေးနားကို စမ်းကြည့်တ်ော့ ခစွဇြနီးလေးမရှိတော့၊ ကြှနတ်ော့ထြကြ အရင် ထသှားပုံပေါသ်ည်…၊ ဒီနေ့က ရုံးပိတရြကဖြစ်သဖြင့ြ နိုးစကပြိတပြှီး အိပလြိုကတ်ော့ ဒီအခွိနထြိ ရောကသ်ှားခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။
အိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ ကုတငပြေါမြှဆင်းကာ အညောင်းဆန့လြိုကပြှီး သန့စြငခြန်းထဲသို့သှားကာ မကြန်ှာသဈပြီး သှားတိုကလြိုကလြသည်ေ ၊ ထို့နောကြ အခန်းထဲပြနဝြငလြာပြီး ရစေိုမကြန်ှာကို တဘတဖြှင့ြ သုတန်ရင်ေးကနေ နန်းဖူးဝတမြှုံကို အောခြေါကြှည့လြိုကလြသည်ေ…။
“မိန်းမရေ…မိန်းမ…”
“ကို…. ညီမက မီးဖိုချောငထြဲမှာ… ဟင်းခကြန်လေို့ ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဘာမှမဟုတပြါဘူး… မိန်းမ ဘယမြှာလဲလို့ လှမ်းမေးတာ”
“အခုမှ အိပရြာနိုးပြီးတော့… လူများကို လိုကရြှာနတယ်ေ…. ဟှန့ြ”
မီးဖိုခန်းထဲသို့ ရောကလြာတော့ ဘောင်းဘီတိုလေးနှင့ြ ကြှနတ်ော့ဂြွိုင်းပြတအြင်ျကြီကို ဝတထြားသည့ြ ဇနီးချောလေးကို တွေ့လိုကရြသည် ၊ သူမက ဆံပငကြို ကပိုကရိုလေး ထုံးထားပြီး လကတ်ဈဖကကြ ခါးထောကပြှီး ဟင်းတဈမွိုးမွိုးကို ယောင်းမနှင့မြှှကော ကြောန်လသေည်ေ..။
“မိန်းမ….ဘာတွကြေောန်တောလဲ”
“ကြကသ်ားမှှကြောအြစပ် ကြောန်တော….. ရုံးဖြင့ရြင် ဟင်းဂွိုင့ထြုပရြအောငလြို့”
“ကို…. ဗိုကဆြာပြီလား… ခဏစောင့အြုံးနောြ ၊ ဒါပြီးရင် ထမင်းကြောကြွှေးမယ်”
“အင်း…. ဗိုကမြဆာသေးပါဘူး”
ကြှနတ်ောကြ ဟင်းခကြန်သညေ့ြ ခစွဇြနီးလေးကို အနောကကြနေ သိုင်းဖကလြိုကရြင်း ဂုတပျိုးလေးကို ဖြဖြလေး နမ်းလိုကသ်ည် ၊ ဂုတပျိုးကိုနမ်းလိုကတ်ော့ သူမ ဘောလြီမဝတထြားကြောင်းကို အပေါစြီးကနေ တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့အြငယကြောငကြ အောကကြနေ ထကြှလာလသည်ေ ၊ သူမကို အနောကကြနေ သိုင်းဖကရြင်း ဘယဖြကလြကကြ ရငသ်ားကို ကိုငကြာ ညာဖကလြကကြ သူမဘောင်းဘီတိုထဲကို ထည့ပြှီး အဖုတလြေးကို ပြတပြေးလသည်ေ။
“အာ…ကို…ဒီမှာ ဟင်းခကြန်တောကိုကြာ…. အင်း… အု”
“ကိုလို့.. ခဏလေး… ခဏလေး…. ဒီမှာ ကြောလြို့ပြီးတော့မယ်… ကို… ဆိုးတာကြာ”
“အင်း….ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတဈြ”
နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ကြို ပြောလို့မရမှန်းသိတော့ ဟင်းအိုးခလုတကြို ခဏပိတလြိုကပြှီး အနောကကြို ခေါင်းစောင်းကာ ကြှနတ်ော့ကြို ပြနန်မ်းလသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ သူမရဲ့ အဖုတကြို ခပကြှမ်းကြမ်းလေးကိုငကြာ အစိကို ပြတခြွပေေးလိုကသ်ည်….။
ဒီတဈပတလြုံး သူမနှင့ြ ကြှနတ်ောြ နှစ်ယောကလြုံး အလုပမြအားကြ၍ လိငမြဆကဆြံဖြစ်ခွေ။ ထို့ကြောင့ြ သူမအဖုတလြေးအား အနည်းငယ် ပြတသ်ပပြေးလိုကရြုံဖြင့ြ အရညတ်ှရှေှဲလာပြီး ခွဖြေားလေးကိုထောကကြာ ကြှနတ်ော့လြီးရှိမည့န်ရောကို ဖငဖြှင့ပြှတလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမဘောင်းဘီအား လကဖြှင့ြ ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ဒူးကိုကြေးကာ လီးကို အဖုတထြဲ စမ်းထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ..။
“ကို….အား…ရှီး…ဗွဈ…ဗွဈ”
“ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်”
“အင်း…အင်း…အင်း..အင်း… ညီမနို့တွကေို ကိုငပြေး… အင်း… အင်းးး”
“အှန်း…အှန်း…အှန်း…. အား.. အား.. အား.. အား…. အား….”
ထိုသို့ဖြင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့ လငမြယားနှစ်ယောကသ်ည် အားလပရြကကြို အစပြုသည့ြ အနဖြငေ့ြ Morning sex လိုကကြှပြီး တဈခွီတဈမောင်း ပြီးကာမှ အနားယူကာ ထမင်းကြောစြားကြသည် ၊ ထမင်းစားနရင်ေး ဇနီးဖြစ်သူက……
“ကို… စားပြီးရင် ညီမတို့ ဈေးသှားရအောင် ၊ နောကတ်ဈပတအြတွကြ ခကြစြရာ မရှိတော့ဘူး”
“အင်း… ဘယသ်ှားမှာလဲ ၊ ကြည့်မြှငတ်ိုင် ညဈေးလား”
“ညဈေးက ညနလေောကမြှ စုံတာရယ်…၊ ညီမက ပန်းသီးရှာလကာရညတ်ို့ တခွားဟင်းခကြြ ပစ်စည်းတွပေါ လိုနလေို့ မှနေီကုန်းက City Mart ကိုပဲ သှာလိုကတ်ော့မယ်”
“အင်း..မိန်းမသဘော”
“နေ့လညကြှရငလြည်း ကို အိမသ်န့ရြှင်းရေးလုပရြဦးမှာနောြ၊ ကိုဟိန်းထကတ်ို့ဆီ သှားလညဖြို့ မစဉြးစားနဲ့”
“ဟင့ျ…”
“မကြန်ှာကြီး ဆူပုပမြနနေဲ့….. ဒီကိုပြောင်းလာပြီး သုံးလလုံးလုံး မအားကြလို့ သန့ရြှင်းရေး ပြနမြလုပရြသေးဘူးလေ”
“အင်း……ဟုတပြါတယလြေ”
“စားပြီးရင် ပန်းကန် ညီမကိုပေး… ဆေးလိုကမြယ် ၊ ကို အဝတသ်ှားလဲနှင့ြ… ပြီးရင် သှားကြ ရအောင်”
“ဟုတကြဲ့ပါ…ခငည်ာ”
ထို့နောကြ ကြှနတ်ောတ်ို့လငမြယားနှစ်ယောကြ မှနေီကုန်းရှိ City Mart သို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ သူမဝယသ်မွှပစ်စည်းများကို အနောကကြနေ ခွင်းတောင်းထဲထည့ြ သယပြေးရင်း ဟိုငေးဒီငေးဖြင့ြ ဈေးဝယကြှလသည်ေ ၊ လိုအပသ်ည့ြ ပစ်စည်းများကို ဝယယ်ူပြီး အောကထြပသ်ို့ဆင်းလာရင်း “ Season ” ပေါငမြုန့တ်ိုကန်ားရောကတ်ော့ နန်းဖူးဝတမြှုံက……
“ကို…. ညီမ Season က Black Burger ဝယလြိုကြဦးမယ် ၊ လိုကခြဲ့ဦးမလား”
“အင်း….လွှောကကြှည့ကြှတာပေါ့”
မုန့တ်ိုကထြဲသို့ ဝငလြိုကကြှပြီး ဟိုဟိုဒီဒီလွှောကကြှည့ရြင်း ကြှနတ်ောကြှိုကသ်ည့ြ အသားညှပပြေါငမြုန့တ်ဈခုတွတေော့ ဆှဲယူလိုကလြသည်ေ….. နန်းဖူးဝတမြှုံကတော့ သူမရဲ့ ဘာဂါအမဲရောငကြို ဟိုဒီကြည့်ပြှီး လိုကရြှာနလရေေဲ့။
တဈနရောရောကတ်ော့ လေးနှစ်အရှယ် ကလေးမလေးတဈယောကကြ ကြကြဥပူတင်းဗူးကို လကည်ှိုးထိုးပြပြီး သူ့အမကေို ပူဆာနသညေကြို တွေ့လိုကရြသည် ၊ အသားဖြူဖြူ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့ြ ခစွစြရာလေး…… ကြှနတ်ော့စြိတထြဲ ဒီနှစ်ကုနလြငွတ်ော့ဖြင့ြ ခစွဇြနီး နန်းဖူးဝတမြှုံနှင့ြ ကလေးယူလိုကမြညဟြု စိတကြူးယဉမြိသှားသည်။
ကလေးမလေးရဲ့ အမဖြစ်ေသူက ငှရှင်ေးကောငတ်ာက စာရေးမလေးနှင့ြ စကားပြောနသဖြေင့ြ သူမ ဘာပြောနသညေကြို နားမထောငသ်ောကြောင့ြ သူ့အမရေဲ့ ထမီစကို လကဖြှင့ဆြှဲရင်း ဂွီကပြှနသ်ည် ၊ ထိုအခါ အမဖြစ်ေသူက ကလေးမလေးဖကလြှည့လြာပြီး…
“ဟဲ့…သမီး…ထမီကိုမဆှဲနဲ့လေ…. ဘာလိုချင်လြို့လဲ”
“မမေေ..သမီးကို ကြကြဥပူတင်း ဝယကြွှေး”
ကလေးမလေးရဲ့ အမဖြစ်ေသူ အမွိုးသမီးမကြန်ှာကို သချောကြည့်မြိလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ြ ရငထြဲတွင် “ဒိတ်” ကနဲ ဖြစ်သှားလသည်ေ ၊ အကြောင်းမှာ ခစွစြရာကောင်းသည့ြ ကလေးမလေးရဲ့ မိခငဖြစ်သူက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ငယခြစွြဦးဖြစ်သော “မဝသုနဖြူး” ဖြစ်နသေောကြောင့ပြင်…။
သူ့သမီးလေးကို စကားပြောရင်း အပေါမြော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မကြလြုံးချင်ြး ဆုံသှားသည် ၊ ဟုတပြါသည်…. သူမက ကြှနတ်ောခြစွခြဲ့ဖူးသော ဂိုကဆြရာမလေး မဝသုနဖြူးပင်…..။ အသကကြှီးလာ၍ အနည်းငယ် အမွိုးသမီးဆနလြာတာကလှဲပြီး ဘာမှမပြောင်းလဲသှားခွေ။
ကြှနတ်ော့ကြိုမှငတ်ော့ သူမကလည်း မှတမြှိသှားပုံပေါသ်ည် ၊ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို ရိုးသားဖြူစငပြှီး နှစ်လိုဖြယကြောင်းသည့ြ အပြုံးမွိုး ပြုံးပြကာ နှုတဆြကလြသည်ေ၊ ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဆယတ်န်းဘောဒြါဆောငတ်ှင် စတွေ့တုံးက အပြုံးလေးအတိုင်းပင်….။
ကြှနတ်ောကြလည်း ယခငကြ သိကြှမ်းခငမြငဖြူးခဲ့သည့ြ မိတဆြှတဈေယောကလြို သူမကို ပြနပြှုံးပြကာ နှုတဆြကလြိုကသ်ည် ၊ ထိုစဉြ သူမ၏ အမွိုးသားဖြစ်ပုံရသောသူက သူမတို့ သားအမိနှစ်ယောကကြို ပြနလြာခေါပြှီး မုန့ဆြိုငအြတွင်းမှ ထွကသ်ှားကြလသည်ေ။
“ကို…..ဝယပြှီးပြီလေ… ဘာတွငေေးနတောလဲ”
“ဘာမှမဟုတပြါဘူး…နန်းရယ်”
“စောနက အဈမကြီးတဈယောကန်ဲ့ ပြုံးပြနတောတွေ့တယ်…. ရုံးက အသိတွလေား”
“မဟုတပြါဘူး ၊ အရငတ်ုန်းက ကို့အသိတဈယောကပြါ”
“ဪ….လာ.. ညီမ မုန့ဝြယပြှီးပြီ ၊ ပိုကဆြံရှင်းပြီး ပြနကြှရအောငလြေ”
“အင်း….”
ထိုသို့ဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဇနီးနှင့အြတူ ဈေးဝယထြှကခြဲ့ကြပြီး နထေိုငရြာတိုကခြန်းသို့ ပြနလြာခဲ့ကြသည် ၊ နေ့လညခြင်း အိပရြာကနိုးတော့ အိမသ်န့ရြှင်းရေးကို အတူတူလုပကြှလသည်ေ…၊ သန့ရြှင်းရေးလုပပြှီးခွိနတ်ှင် ရခေဲသတ်ေတာထဲက ဘီယာဗူးကို ဖောကသ်ောကရြင်း ဝရံတာကနေ လမ်းပေါသ်ှားလာနကြသေော ဘဝခရီးသညမြွားကို ငေးကြည့်န်မေိသည်။
ဟိုဟိုဒီဒီလွှောကင်ေးရင်း နေ့လညခြင်းက အမှတမြထင် ပြနဆြုံတွေ့ကြသည့ြ မဝသုနဖြူးနှင့ြ ကြှနတ်ော့အြဖြစ်ကို တွေးမိပြီး မဲ့ပြုံးလေး ပြုံးမိသှားသည်….။
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ဦး၏ အဖြစ်သညလြည်း ဒီလမ်းမပေါကြ ခရီးသညမြွားလိုပင်….၊ စထွကသ်ည့န်ရော မတူခဲ့ကြသောလြည်း ကံတရားအရ လမ်းတဈဝကတ်ှင် မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြတွေ့ခဲ့ကြလိမ့မြည် ၊ ထို့နောကြ သှားရမည့ြ ခရီးလမ်းကြောင်းတူသည့သ်ူများ အချင်ြးချင်ြး လမ်းအတူတူလွှောကခြဲ့ဖူးကြလိမ့မြည်……။
သို့သောြ နောကဆြုံးတွင် ခရီးလမ်းကြောင်း မတူကြတော့လငွြ ခွဲခွာကြရပြီး ကိုယ့လြမ်းကိုယ် လွှောကကြှရသည် မဟုတသ်လော……။
ဤသဘောတရားအား စိတထြဲတွငတ်ှေးပြီး ဖြစ်ပေါလြာသည့ြ အမညမြဖောတ်တသ်ော ခံစားခကြတ်ခွို့ကို ဘီယာအေးအေးလေးနှင့ြ မွှောခလွိုကသ်ည်၊ ထို့နောကြ အိမထြဲက ခစွဇြနီးချောလေး၏ ခေါသ်ံကိုကြားတော့ အတွေးစကိုဖြတပြှီး နှေးထွေးတဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ မိသားစုအိမလြေးထဲသို့ ပြနဝြငခြဲ့လိုကလြတေော့သည်။
ပြီးပါပြီ။
တွယင်ှိရာ၌သာ ဆုံးရှုံးရာ….
၂၄ မကြန်ှာ