အောစာအုပ်

ကြှန်တော့ျရဲ့ နောကျဆုံးအခစြျ (အပိုင်း ၂)

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၂)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ

🧡အခန်း (၄)🧡
❤️အမှောငထြဲက အလင်းတဈစကြ❤️

“ကြှနမြနာမညကြ နန်းဖူးဝတမြှုံ ပါ… မုံရှာစီးပြားရေးတကျကသိုလကြ ကြောင်းပြီးပြီတော့ အခု CPA part 2 တကန်တော ပြီးပါတော့မယ်”

“လုပင်န်းအတွေ့အကြုံ ဘယလြောကရြှိလဲဗွ”

“အရင် ကုမျပဏီမှာတုံးကတော့ တဈနှစ်ခွဲလောကြ လုပဖြူးပါတယရြှင့ြ”

“ဟုတ်… ကြှနတ်ောတ်ို့ကုမျပဏီက လဈဟာနတေဲ့ ရာထူးနရောအတွကြ….. **!^^#**#$#*#….”

“လစာကိုရော ဘယလြောကမြွှောမြှန်းထားသလဲဗွ”

“……. !&#^!*#%& ”

“ဟုတကြဲ့ပါ”

ကြှနတ်ောြ ဒီကောငမြလေးကို ရင်းရင်းနှီးနှီး မှငဖြူးသလို ခံစားရသည်၊ အရငတ်ုံးက ခငမြငဖြူးခဲ့တဲ့ အသိတဈယောကလြို စိတထြဲထငန်မေိသည်၊ ထို့ကြောင့ြ အငတ်ာဗွူးနရင်ေးနဲ့ သူမရဲ့ CV form ထဲက ပတဈြပို့ပုံကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ လှနခြဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောကကြ ရိုကထြားတဲ့ပုံလေး ၊ သူမက ဆံပငဂြုတဝြဲလေးနှင့ြ ကလေးလေးအတိုင်း….၊ အိုး…. ကြှနတ်ော့မြှတဉြာဏတ်ှထေဲက မီးသီးတဈလုံးက ဖတွကြနည်း လင်းလတသ်ှားသည်၊ ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွင် ထိုငန်သေော သူမအား….

“စိတတ်ော့မရှိနဲ့ ညီမ၊ သာစညမြှို့မှာ ကြောင်းတကဖြူးလား… အဈကို့အသိတဈယောကန်ဲ့ တူနလေို့”

“ဟုတ် နဖေူးပါတယ်”

“အဲ့တာဆို ဟို အသေးလေးမလား”

“ဟုတပြါတယရြှင့ြ.. အသေးလေးပါ…၊ ကိုရဲမာနကြှီးက မှတမြိဖို့ အခွိနတ်ောတ်ောြ ယူလိုကရြပုံပေါတ်ယ်”

“အငတ်ာဗွူးနရင်ေးနဲ့ဆိုတော့ ဟုတမြဟုတ် ပြနတ်ှေးကြည့်န်လေို့ပါ၊ ညီမက ငယရြုပလြေး မပြောကဘြူးပဲ”

“ကြေးဇူးပါရှင့ြ…. အဈကိုကတော့ လူကြီးရုပဖြစ်သှားပြီ၊ ဆံပငအြရှညကြှီးနဲ့”

“အဈကို့ကို မှငကြတည်းက တန်းသိတာလား”

“ဟုတတ်ယ်၊ အငတ်ာဗွူးဖို့ စောင့န်ကတေည်းက တွေ့တော့ ကြည့်န်တော၊ နာမညလြည်း ကြားရော အဈကိုမှန်း တန်းသိသှားတာ”

“ဟုတပြါပြီဗွာ…. နောကလြည်း တဈကုမျပဏီထဲဖြစ်လာရင် ထပဆြုံကြသေးတာပေါ့”

“ဟုတကြဲ့”

“ဪ… မနန်ဂွောအဈမက ညီမကို မနကဖြှန် ဒီလိုအခွိန် Second Interview လုပမြယလြို့ ပြောတယ်၊ သချောပြငဆြငခြဲ့နောြ…. HR manager ရော Finance manager ရော နှစ်ယောကလြုံး ညီမကို မေးကြမှာ”

“ဟုတကြဲ့ပါရှင့ြ ကြေးဇူးတငပြါတယ်”

“အင်းအင်း သှားလို့ရပြီ”

“ဟုတကြဲ့… သှားခွင့ပြှုပါဦးရှင့ြ”

နန်းဖူးဝတမြှုံ ဆိုသည့ြ ကောငမြလေးက ကြှနတ်ော့ကြို အတောကပြဆုံး အပြုံးလေးနှင့ြ နှုတဆြကပြှီးနောကြ ခွလှမြေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး နောကပြှနလြွှောကကြာ အငတ်ာဗွူးအခန်းထဲကနေ ထွကသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း သူမရဲ့ CV Form ကို ပြနယ်ူလာပြီး HR အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာခဲ့လိုကသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြ

“သီရိ….ညီမရေ”

“ရှင်..အဈကို”

“ရော့ စောနက ကောငမြလေးရဲ့ CV form ၊ အဈမခိုငဇြာမှင့ရြဲ့ ရုံးခန်းထဲ ပြနသ်ှားထားလိုကြ”

“ဟုတကြဲ့ ကိုရဲမာန်”

ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အလုပစြားပြဲပေါပြှနရြောကတ်ော့ ဘေးနားတွင် ထိုငန်သေော ဇောမြွိုးနိုငကြ…

“ကိုဆံရှည်…. စောနကကောငမြလေးက ဘယဌြာနအတွကြ လာလွှောကတ်ာလဲ”

“Finance ဌာနအတွကြ လူလိုနတေဲ့ accountant နရော လာလွှောကတ်ာ”

“ဪ… တောတ်ောခြွောတယဗြွ၊ ဖြူဖြူဖြေးဖြေးလေး…. မင်းသမီး ဝတမြှုံရှှရညေန်ဲ့တောင် တူသလိုလို”

“သူ့နာမညကြလည်း နန်းဖူးဝတမြှုံ တဲ့၊ ဘာလဲ မင်းစိတဝြငစြားလို့လား”

“ကိုဆံရှညကြလည်း သိရဲ့သားနဲ့ ၊ ကြှနတ်ော့ကြားက ဘယလြမ်းမောင်းဗွ”

” မင်းတို့ ဒုတသ်ိုင်းခတွဲ့ကောငတ်ှေ ပေါကစြီနဲ့ စမူစာ အရသာကို မသိကြသေးလို့ပါ”

“ကြှနတ်ောတ်ော့ ငံပြာရညမြတွကေို မကြိုကပြါဘူး…. ဟိဟိ၊ ဒိတဈယောကကြတော့ အဆင်းလှလို့ မေးကြည့်တ်ာပါ”

“မင်းက ဘယသ်ူ့ကို ကြိုကတ်ာလဲကြ”

“Finance က Casher အဈကိုကြီး…”

“အီး…. မင်းတို့ခတ်ကေလည်းကြာ၊ မှနမြာနိုငင်ံမှာ ဒီလောကြ မိန်းမတွပေေါနတောကို မကြိုကကြှဘူး…. ငါတို့ခတ်တေုံးကဆို စောတ်ဈပြအတွေကန်ဲ့ လကသ်ီးချင်ြးယှဉခြဲ့ရတာ”

“ဘာပဲပြောပြော အဲ့ရှမ်းမလေးက HR ဌာနအတွကြ ဖြစ်လိုကရြမှာ အဈကိုရယ်.. ကြှနတ်ောတ်ို့ဌာနက နှစ်ယောကန်ဲ့ လဲလို့ရရင် ပေးလဲလိုကတ်ယ်”

“ဒါတော့ မင်းပြောတာကို ငါအပြည့အြဝ ထောကခြံတယ်”

“Hi Five”

“ဖတ်…”

ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဇောမြွိူနိုငတ်ို့ အတင်းပြောနကြရေင်း အနောကကြ သဲသဲဦး ရောကန်သညေကြို သတိမထားမိလိုကြ၊ လကဝြါးချင်ြးရိုကပြှီး အနောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့မှ ကောဖြီခွကြ နှစ်ခွကကြိုငပြှီး မတတ်ပရြပန်သညေကြို သတိထားမိလိုကသ်ည်၊ သဲသဲဦးက…

“ကိုရဲမာနကြ စိတဓြာတပြဲနောြ၊ လူများက သူသောကဖြို့ ကောဖြီဖြောလြာတာကို အလုပမြဝငသ်ေးတဲ့ ကောငမြလေးနဲ့ တို့ကို လဲချင်န်ပြေီတဲ့လား ….. သီရိကိုလည်း သှားပြောဦးမယ်”

“ငါတို့က စတာပါဟ…. ဟဲဟဲ ကောဖြီအေးကုနလြိမ့မြယ် ၊ ငါ့ကိုပေး”

“ဟင့အြင်း.. မပေးပါဘူး၊ လူများကို ရုပဆြိုးတယလြေး ဘာလေးနဲ့ ကိုယ့ဘြာသာ ဖြောသ်ောကြ”

“စိတမြဆိုးပါနဲ့ မိသဲသဲဦးရယ်၊ HR နဲ့ Admin မှာ နငအြချောဆုံး…. ဟုတပြှီလား”

“ဟိဟိ…..အဲ့လိုမှပေါ့…. ရော့… ကောဖြီ”

“ဒါပမယေ့ြ ဒီနေ့ မှတမြင်းသန့မြလာတော့ နငတ်ော့ မိတကြပဖြိုး ရှုံးပြီနဲ့တူတယ်… ဟားဟား”

“ဘယသ်ူက သူ့ကိုကြိုကတ်ယ် ပြောလို့လဲ… ကိုရဲမာန် အစုတပြလုတ်”

ဟု ပြောပြီး ခွဆေောင့ကြာ ထွကသ်ှားလတေော့သည်။

ဒီနေ့တော့ ကောငမြလေးချောချောလေးကို အငတ်ာဗွူးလိုကရြလို့လား….. မှတမြင်းသန့ြ ရုံးမလာလို့ပဲလားတော့မသိ၊ အလုပလြုပရြတာ ဘာတဈခုမှ အထဈအငေါ့မရှိ… တနကေုန် ဘယလြိုပြီးလို့ ပြီးသှားမှန်းပင် မသိလိုကခြွေ…၊ ရုံးဆင်းတော့ ဂိမ်းဆိုငမြဝငတ်ော့ပဲ အိမကြိုတန်းပြနလြသည်ေ၊ လေးလှှာပေါသ်ို့ တကလြာပြီး တိုကခြန်းတံခါးသော့ကို ဖြင့န်ခွေိနတ်ှင် အနောကကြနေ…

“ရဲမာန်…မောငလြေး ၊ အဈမကို တဈခုလောကြ ကူညီပါလား”

ကြှနတ်ောြ အနောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ အိမန်ီးနားချင်ြးဖြစ်သော မသန်တာနှင့ြ သူ့သမီးလေးတို့နှစ်ယောကြ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ….

“ဘာဖြစ်လို့လဲ အဈမ”

“ညီမလေးကို တဈခကြကြှည့ပြေးထားလို့ရမလား…. အားတော့နာပါတယ် မောငလြေးရယ် ၊ အဈမတို့ရုံးက အရေးတကြီး ဖုန်းဝငလြာလို့”

“ဟုတကြဲ့… ရပါတယ်”

“အင်း အဈမလည်း အလုပပြှီးတာနဲ့ အမှနပြှနလြာခဲ့လိုကမြယ်၊ သူ့မူကြိုကို ပြနသ်ှားကို့ဖို့လည်း အခွိနမြလောကတ်ော့လို့”

“ဟုတကြဲ့”

“သမီးလေး… ဒီအဈကိုနဲ့ ခဏနခေဲ့လိုကန်ောြ၊ ညစာအမှီ အမပြနေခြဲ့လိုကမြယ်”

“ဟုတ်”

ဒီလိုနှင့ြ HR ဘဝကနေ ကလေးထိန်းဘဝသို့ ရောကရြပြနလြသည်ေ၊ လေးနှစ်အရှယ် ကလေးဆိုတော့ သူနှင့လြိုကအြောင် ကြှနတ်ော့စြိတကြို လေးနှစ်အရှယလြောကြ ပြနလြွော့ပြီး ပေါင်းသင်းရပြနသ်ည်၊ Laptop ထဲမှာရှိတဲ့ ကာတွန်းကားများကို ဖြင့ပြှပြီး ရခဏေဝငခြွိုးလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ ရကကြှကထြဲသို့ဆင်းပြီး လမ်းလွှောကကြာ ကလေးမလေးကို မုန့ဝြယကြွှေးလိုကသ်ေးသည်၊ ကလေးအတွေးနှင့ြ ထုတသ်ော မေးခွန်းတွကေိုလည်း ပြနဖြှပေေးရသေးသည်..၊ ကလေးမလေးက…

“ကိုကြီး… ကိုကြီးမှာအမေ ရှိဖူးလား၊ သမီးမတွေ့ဖူးလို့”

“အဈကိုကြီးအမကေ တခွားမှို့မှာရှိတယ်၊ ရနကြုနကြို အလညလြာရင် ပူတူးနဲ့ ပေးတွေ့မယ်”

“အဲ့တာဆို.. ကိုကြီးက ဖဖကေေော ရှိသေးတယပြေါ့”

“အင်း…. သူလည်းရှိသေးတယ်”

“သမီးမှာတော့ ဖဖမေရှေိတော့ဖူး… ဒါနဲ့ အဈကိုကြီးက ဖဖရေေော မမမေရေော ရှိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ အတူမနတောလဲဟင်”

ကလေးကတော့ ဘာရယမြဟုတ် သူသိချင်တ်ာလေးကို မေးလိုကရြုံသာ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ဘယလြိုပြနဖြှရမေယမြသိ…..

“အင်း…. ကိုကြီးက ဒီမှာပိုကဆြံလာရှာတာလေ၊ ငယင်ယတ်ုံးကတော့ ပူတူးလေးတို့လိုပဲ အတူနကြတောပေါ့။

“လာ… လှကေားပေါတ်ကန်ိုငလြား…. အဈကိုကြီး ကြောပိုးရမလား”

“ရတယ်… သမီးဘာ့သာ သမီးတကမြယ်”

“အိုကေ…. တဈနှစ်သုံးလေး ရပြေီး တကကြှမယ်… ကဲ ညီမလေး.. စတကကြှမယ်”

“ငါး….ချောကျ…ခုနှစ်…ရှဈ..ကိုး….”

“တဈဆယ်….အင်း… ပြီးတော့ ဘာလဲ အဈကိုကြီး”

“ဆယ့တ်ဈလေ….”

“အင်း….ဆယ့တ်ဈ..ဆယန်ှစ့ြ…ပြီးတော့…ဆယ့လြေး”

“ဟိတ်…တဈလုံးကြောသ်ှားပြီ”

“ဟင့ြ….သိတော့ဖူး.. သမီး နောကန်ေ့မှ ပြနကြကြခြဲ့လိုကမြယ်၊ မှနမြာလိုရော အင်းဂိတလြိုရော”

“ဟုတပြါပြီ”

ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ကလေးမလေး မုန့ဆြိုငကြပြနအြလာ လေးလှှာသို့ အရောကတ်ှင် မသန်တာက တိုကခြန်းရှေ့မှာ စောင့န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ောကြ

“မသန်တာ….ပြနလြာပြီလား”

“ဪ..အင်း… မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အခန်းထဲမရှိပါဘူးလို့၊ မုန့သ်ှားဝယန်ကြတောလား”

“ဟုတတ်ယ်”

“သမီးလေး… လာ ရချိုးရအောင်၊ အဲ့မုန့ထြုပကြှီး မဖောကန်ဲ့တော့… ညနစော ထမင်းစားပြီးမှ မုန့စြားတော့၊ မောငလြေး… ကြေးဇူးနောြ”

“ ရပါတယဗြွာ၊ မဟုတလြည်း ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်း ပငွြးနတော”

မသန်တာတို့သားအမိ သူတို့တိုကခြန်းထဲသို့ ပြနဝြငသ်ှားကြသည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းထဲသို့ ပြနခြဲ့လသည်ေ၊ ဟိန်းထကြ ရောကပြှီလားလို့ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ သကောင့သ်ားက သူ့အခန်းထဲမှာ မှောကယ်ားထိုးကြီး အိပတ်ောငပြွောန်သေေးသည်။

“အင်း..ရှူး..ခလော..ရှူး…ရှူး”

“သားကြီး….ဟိန်းထကျ…ဟေ့ကောင် ထတော့”

“အင်း…ဘာလဲကြာ”

“ညနဖကေကြှီး အိပမြနနေဲ့လေ ၊ ညကြ အိပမြပြောပြဲရှိလိမ့မြယ်”

“ရုံးမှာ ပငပြန်းလာလို့ပါကြာ… မနေ့ကလည်း အိပရြေးပကြထြားတာ၊ မနကကြှမှ ထတော့မယ်”

“ပြီးတာပဲ”

ကြှနတ်ောလြည်း ကလေးမလေးနှင့ြ သူငယခြငွြးလုပပြှီး တဈညနေ ကုနဆြုံးလိုကရြသည့အြတွကြ သိပပြငွြးခွိနမြရလိုကြ..၊ ကလေးနှင့ြ ပေါင်းသင်းရသညမြှာ စိတပြွောရြှှငစြရာ ကောင်းလှသည်၊ ရုံးကလူတွနှငေ့လြို ဟနဆြောငမြကြန်ှာဖုံးတွေ တပထြားစရာမလို…၊ စိတထြဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောဆိုနိုငလြသည်ေ။

အိပခြါနီးတော့ ကလေးမလေး မေးတဲ့မေးခွန်းကို ပြနသ်တိရသှားသည်၊ အဈကိုကြီးက အဖရေော အမရေော ရှိတာကို ဘာလို့ အတူတူမနတောလဲတဲ့၊ မိတ်ထီလာစီးပြားရေး တကျကသိုလကြ ဘှဲ့ရတော့ အိမကြ အဖအမေကေ သငထြားသောပညာနှင့ြ လုပစြားစချင်ေသ်ည်၊ မိသားစုလုပင်န်းဖြစ်သော အထညဆြိုငကြို မနှစ်က ကြှနတ်ော့အြဈမနှင့ြ ယောကဖြလကထြဲ အပပြှီး သူတို့ကတော့ အိမဆြိုငမြှာပင် ပစ်စည်းတခွို့တလကေို အပငွြးပြသဘေောမွိုးနှင့သ်ာ ရောင်းနကြသေည်။

အဖကေ ကြှနတ်ော့ကြို နယမြှို့လေးမှာပင် လမ်းမဆုံးစချင်ြေ၊ ဒါ့ကြောင့ြ မင်းကို ပညာသငပြေးခဲ့တာလို့ ပြောလသည်ေ…၊ ငါတို့ကတော့ ပညာအမှတေော့ ပေးပြီးပြီ ၊ မင်းယောကြာြးလေးပဲ ကိုယ့လြမ်းကိုယ် လွှောကတ်ော့ဟုဆိုပြီး ပြောခဲ့လသည်ေ၊ ဒီလိုနှင့ြ ရနကြုနကြိုရောကခြဲ့တာ လေးနှစ်ထဲပင် ဝငလြပြေီ…..၊ ရောကရြောကခြှင်းတုံးက အဆကအြသှယန်ှင့ြ ဘကဂြရောင်း မရှိ၍ အလုပတ်ဈခုရဖို့ပင် မနည်းတိုးဝငရြလသည်ေ၊ အခုတော့လည်း နရောတဈနရောကို ရရှိခဲ့လပြေီ….၊ အိမကြို တဈလတဈခါ ပိုကဆြံပို့သောလြည်း အမကေ ငါတို့စားနိုငသ်ောကန်ိုငပြါတယ် သားရယ်….. မင်းဘာသာမင်းပဲ စုထား၊ နောငလြိုရင် သုံးလို့ရတာပေါ့ဟု ပြောတော့ ဘဏစြာအုပထြဲမှာပင် စုထားခဲ့သည်။

လုပင်န်းခွငထြဲ စစချင်ြးဝငတ်ုံးကတော့ အိမမြကတ်ှမွေားစွာဖြင့ြ အလုပကြို ကြိုးစားလုပခြဲ့သည်၊ ကိုယဝြါသနာပါသော အလုပဖြစ်သဖြင့လြည်း ပြောရြှှငခြဲ့လသည်ေ…၊ အခုတော့ ကိုယလြိုချင်သ်ည့ြ နရောတဈနရောကို ရောကလြာသောလြည်း ပြောရြှှငမြှု အလငွြးမရှိ ၊ ရငထြဲ တဈခုခုကို တမ်းတနသည်ေ…၊ အဖေ့ရဲ့ ဆူဟောကသ်ံကိုလည်း လှမ်းတယ်၊ အမေ့ရဲ့ ဟင်းလကရြာတွကေိုလည်း လှမ်းတယဗြွာ….။

နောကတ်ဈနေ့ ရုံးရောကတ်ော့လည်း ဒီနေ့လည်း မှတမြင်းသန့ြ မလာနိုငဟြူ၍ သိလိုကရြသည်၊ သူလာလာမလာလာ ကြှနတ်ောကြ အခွနရြုံးသှားပြီး ပိုကဆြံသှင်းရမညဖြစ်၍ သိပမြထူးခွား… ရုံးတွင် နေ့စဉဒြူဝ ဖြတသ်န်းပြီး ရုံးဆင်းတော့ တိုကခြန်းလေးထဲသို့ ပြနကြာ အိပလြိုကလြသည်ေ။

“ဒေါကြ..ဒေါကြ ဒေါကြ.. မောငလြေး… ရဲမာနရြှိလား…. မောငလြေး”

အခန်းတံခါးခေါကသ်ံကြား၍ အိပပြွောန်ရောမှ နိုးလာလသည်ေ၊ တံခါးဖြင့လြိုကတ်ော့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုကခြန်းက မသန်တာ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူမက….

“အမအိမမြှာ ပုဇွနဟြင်းခကြလြို့…. မောငလြေးတို့ဖို့ ပိုခကြထြားပြီး လာပို့တာ”

“ဟုတအြဈမ ၊ ပနကြန် လှယပြေးလိုကမြယ်”

“ရတယ် မောငလြေး…. စားပြီးမှသာ ပြနပြေးတော့”

“ဟုတ်…. ကြေးဇူးနောျ အဈမ”

ဟဟေေ့…. ရဲမာနတ်ို့ ဒီနေ့တော့ အူစိုပြီဟေ့ ဟု တွေးပြောသ်ှားပြီး အခါတိုင်းထကြ ထမင်းကို ပိုခကြကြာ စားလသည်ေ၊ အိမခြကြလြကရြာနှင့ြ ဝေးနသညေမြှာ အတောကြှာပြီဖြစ်၍ ထမင်းအိုး တဈဝကလြောကြ ကုနသ်ှားလသည်ေ၊ ထိုမှသာ လကကြို အရှိနသ်တပြှီး ဟိန်းထကဖြို့ ဟင်းကို ခနွထြားလိုကလြသည်ေ။

သောကြာနေ့ မနကခြင်း၌ ရုံးသှားရနအြတွကြ ဘတဈြကားမှတတ်ိုငတ်ှင် စီးမည့ကြားအလာ စောင့ဆြိုင်းနတေုံး

“ဟိတ်…ကိုရဲမာနကြှီး”

ကြှနတ်ောြ အနောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ နန်းဖူးဝတမြှုံ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ….

“အသေးလေး ၊ ရုံးတကရြပြီလား….. ဒီနားမှာနတောလား”

“ဟုတတ်ယ် အဈကို… ပြောင်းလာတာ မကြာသေးဘူးရယ် ၊ အရငကြ ဗိုလတ်ဈထောငဖြကမြှာ နတော”

“အဲ့တာဆိုရငတ်ော့ ရုံးတကရြုံးဆင်း အဖောရြပြီပေါ့”

“ဟုတတ်ယ်….. ညီမလည်း ကိုရဲမာနကြို တွေ့လိုကလြို့ ပြောသ်ှားတာ၊ အဈကိုလည်း စမ်းချောင်းမှာ နတောပဲလား”

“အင်း.. မင်းလမ်းဖကမြှာလေ…. ညီမကရော”

“ကြှန်းတောလမ်းဖကမြှာနတော ၊ အဒေါတ်ို့နဲ့ အတူနတောဆိုတော့ သူတို့ပြောင်းလို့ ညီမပါ ပါလာတာ….. ဒီအလုပန်ဲ့ နီးတယဆြိုတော့ ကြကတ်ိပဲ”

“ကောင်းတာပေါ့”

“ကိုရဲမာန်.. ဒီနားလေး ဘယအြဖြောရြညဆြိုငကြောင်းလဲ”

“Tea Code ဆိုတဲ့ ဆိုငလြေးကောင်းတယ် ညီမ”

“ဒီတဈပတ် ရုံးပိတရြကကြှရင် ညီမကို လိုကပျို့ပါလား…”

“ဟုတပြှီလေ”

“ကိုရဲမာန် နှစ်ရာတနပြါလား…. ညီမက ငါးရာတနကြှီး ဖြစ်နလေို့”

“ပါတယ်…ရော့”

“အင်း… အခုမှပဲ အဆငပြှသှေားတော့တယ်… မဟုတရြင် မသိတဲ့လူတွကေို လိုကမြေးနရမှော”

“ဟိုမှာ ကားလာပြီ.. ညီမ အရှေ့ကတကြ မှနမြှန်”

ကြှနတ်ောလြည်း သူမအနောကကြနေ အမှနလြိုကတ်ကပြှီး ကားပေါန်ရောယူလသည်ေ၊ သူမက ကြှနတ်ော့အြရှေ့ကနေ လူတွကေိုတိုးပြီး လူကြပန်သဖြေင့ြ ထိုငခြုံမရပဲ မတတ်ပရြပရြလသည်ေ….၊ ကြှနတ်ောလြည်း သူမ၏အနောကကြနေ ဘာတန်းကိုဆှဲကာ လိုကခြဲ့လသည်ေ၊ ကားပြနစြထွကသ်ောအခါတွင် ကြှနတ်ောကြ….

“ညီမ ဘားတန်းကို ကိုငထြားလေ”

ဟု သတိပေးလိုကသ်ည်၊ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို မော့ကြည့်ပြှီး

“ညီမက လကမြှမမှီတာကို….. အရပပြုတယဆြိုပြီး နှိမတ်ာလား….. ဟှန်း”

ဟူ၍ ပြုံးစိစိနှင့ြ မကြစြောင်းထိုးပြီး ပြောလသည်ေ။

“အဲ့တာဆိုလည်း ထိုငခြုံကိုကိုငထြား၊ ဒီကားက နောကင်ါးမှတတ်ိုငလြောကထြိ ကြပြဦးမှာ”

ကားက ကြှနတ်ောပြှောသလိုပင် ရုံးတကခြွိန် လူတွေ တဖြည်းဖြည်း ပိုများလာသဖြင့ြ တောတ်ောလြေး ကြပလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ အနောကကြနေ နန်းဖူးဝတမြှုံ၏ ခန်တာကိုယ် သေးသေးလေးကို အုပမြိုးပြီး ကာပေးထားရသလို ဖြစ်နလသေည်ေ၊ လူများတိုးသောအခါ သူမရဲ့ အသားကို မထိမိစရနေလြည်း တောင့ထြားရသဖြင့ြ အတောလြေး ညောင်းလာလသည်ေ။

ဘာပဲပြောပြော နန်းဖူးဝတမြှုံလို မိန်းမချောလေးကို ကာကြယပြေးထားရသလို ဖြစ်နေ၍ ပိတိဖြစ်တာလိုလို ဘာလိုလို ခံစားရသည်၊ သူမရဲ့ ဖြူဝင်းစငကြှယသ်ော အသားအရေ ကြောပြငအြထိ ခထွားသော ဆံနှယလြေးတွကရေသော ရနံ့သင်းသင်းလေး…. နောကပြှီးတော့ သူမက ကြှနတ်ော့ဖြကသ်ို့လှည့ကြာ ပြုံးပြလိုကတ်ိုင်း ပေါလြာသော ခစွစြရာ သှားညီညီလေး၊ သူမရဲ့ ရှမ်းသံဝဲသော စကားသံလေးတွကေ တဈခွန်းပြောလိုကတ်ိုင်း ကြှနတ်ော့န်ှလုံးသား ကြောကတ်ောငကြှီးကို ဒိုင်းနမိုကတ်ဈလုံးဖြင့ြ အခွဲခံလိုကရြသလို လှုပရြှားစသည်ေ….၊ ဒီလို မခံစားခဲ့ရသညမြှာ နှစ်အတောကြှာခဲ့ပြီးဟု ခံစားလိုကရြသည်။

ယခငကြတော့ ရုံးအသှား ဘတဈြကားစီးရသညကြို လူကြပ်၍ အငမြတနမြှ စိတည်ဈညူးဖြယ် ကောင်းသညဟြု ထငမြှငခြဲ့သည်၊ အခုတော့ ကားပေါတ်ှင် နန်းဖူးဝတမြှုံလေး ပါလာတော့ လူရှင်းသှားမှာကိုပင် ကြောငန်သလေို ခံစားရသည်၊ ထိုသို့ အတွေးများနစဉြေ ဘေးနားက ထိုငခြုံတဈနရော လှတသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ….

“ညီမ…. ထိုငလြေ.. လှတသ်ှားပြီ”

“အင်း….ကိုရဲမာန်.. ညီမကို အဈကို့ထမင်းဂွိုင့ပြေး ၊ ညီမ ကိုငထြားပေးမယ်”

နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ထြမင်းဂွိုင့ကြို ယူပြီးတော့ ဖြင့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ…။

“ဟင်… ဘာကြီးလဲ၊ ကြကြဥကြောန်ဲ့ ဗလချောငကြှောပြဲလား”

“အဈကိုက ယောကြာြးလေးလေ…. ထမင်းဂွိုင့ပြါလာတာတောင် ကံကောင်း”

“ဪ….. ညီမတို့နဲ့အတူ ထမင်းလာစားပါလား၊ နေ့လညကြှ”

” ကြုံရငတ်ော့ စားတာပေါ့…. ကုမျပဏီမှာက အလုပရြှုပကြှတော့ ကိုယ့အြဖြဲ့နဲ့ကိုယပြဲ စားကြတာ များပါတယ်၊ အဈကိုက ကြကြဥကြောရြင်းပြီး တခွားသူတွထေဲက နှိုကစြားနကြေ ဟဲဟဲ”

“ဟုတပြါပြီ”

“အဲ..ညီမ ၊ ထတော့ အဈကိုတို့ဆင်းရမယ့ြ မှတတ်ိုင် ရောကတ်ော့မယ်၊ နရောယူထားရအောင်”

“ဟုတ်…ဟုတ်”

ရုံးသို့ရောကပြှီး HR ဌာန တံခါးကိုဖြင့ပြှီး အခန်းထဲဝငလြိုကတ်ော့ ဇောမြွိုးနိုငကြ…

“ကိုဆံရှညကြှီး…..မောနင်း”

“မောနင်း…ငါ့ကောင်”

“ပြုံးစိစိနဲ့ပါလား.. ဘာတွမွေား ပြောစြရာ တွေ့ခဲ့လို့လဲ၊ အခါတိုင်းဆိုရင် မကြမြှောငကြှီး ကြုတန်ပြေီးတော့”

“ဘာကြောင့လြဲ မှန်းကြည့်လြေ”

“ဟိုတဈယောကရြဲ့ နောကဆြုံးရကမြို့လို့လား” (မှတမြင်းသန့ကြို ဆိုလိုသည်)

“မင်းတောတ်ယ်…မောငပြှူး”

လို့ ပြနပြှောပြီ ရောခလွိုကသ်ည်။ ဘာကြောင့ရြယမြသိ… ဒီနေ့တနကေုန် စိတပြွောရြှငန်သည်ေ၊ မှတမြင်းသန့တ်ဈယောကြ ဖိုငတ်ှမှေားတွဲတာကိုပင် စိတမြတိုမိ ၊ ညနစေောင်းတော့ မှတမြင်းသန့ကြ…

“ဘရားသား…. သောကြာနေ့ဆိုတော့ အေးဆေးပဲမလား၊ ကလပသ်ှားမလို့ လိုကခြဲ့ပါလား”

“အိုကလေေ… ဘယသ်ူတွပေါဦးမှာလဲ”

“ယောကြာြးလေးတွခညွြေးပဲသှားမှာ ဇောမြွိုးနိုငရြော လိုကမြယတ်ဲ့”

“အိုကေ… ရုံးဆင်းရင် အိမခြဏပြနလြိုကြဦးမယ်၊ ပြီးမှဆုံကြတာပေါ့”

ရုံးဆင်းတော့ ကြှနတ်ောကြ အိမခြဏပြနပြှီး အနားယူကာ ရချိုးလသည်ေ၊ တဈရေးတဈမော လည်း အိပလြိုကသ်ေးသည်၊ ည ၈ နာရီလောကကြှတော့ ဇောမြွိုးနိုငဆြီက ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ….။

“ကိုဆံရှည်… ကိုမှတမြင်းသန့ကြ ဘယလြာခေါရြမှာလဲတဲ့”

“Spirit နားကနေ စောင့န်မယ်ေ ပြောလိုကြ… ငါအခုထွကခြဲ့ပြီ”

ဒီလိုနှင့ြ သုံးယောကသ်ား တွေ့ဆုံပြီး ကလပသ်ို့ လိမ့ခြဲ့လသည်ေ၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ….

“ကိုရဲမာန်… ဆံပငကြှီး ဖားလွားနဲ့ပါလား၊ ဒီလိုဆိုတော့ ကြောကစြရာကြီးဗွ”

“မင်းကလည်း ဘောင်းတီတိုနှံနှံနဲ့ပါလားကြ”

ဇောမြွိုးနိုငကြ ကြှနတ်ော့န်ားကပလြိုကပြှီး လသေံတိုးတိုးဖြင့ြ……

“သူငယထြောငမြလို့လေ.. ဟိဟိ”

“မှတမြင်းသန့ကြိုလား”

“ကိုဆံရှညကြလည်း… မစားကောင်းတဲ့ အသီးတွေ ရှောငတ်ယ်၊ ကလပရြောကမြှ ကြည့်ဆြှဲမလို့”

“အေးပါကြာ”

ကလပရြောကတ်ော့ အခွိနစြောသေး၍ လူသိပမြရှိသေး ၊ မှတမြင်းသန့ကြ စားချင်တ်ာ မှာထားဆို၍ အရကတ်ဈပုလင်းနှင့ြ အမှည်းနည်းနည်းကိုမှာကာ ဖုန်းကြည့်ရြင်း တစိမ့စြိမ့ြ သောကသ်ုံးလသည်ေ၊ လိုတာရှိရငမြှာနောြ ကြှနတ်ောကြ အေးဆေးပဲဟုပြောကာ မှတမြင်းသန့ြ ဘောစိစတိုင် အထာဖမ်းလသည်ေ…၊ ကြှနတ်ောကြ အမှငကြတကြတဖြှင့ြ ဈေးကြီးသည့ြ အရကတ်ဈလုံး ထပမြှာလိုကလြသည်ေ။

ညနကလြာတော့ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ ကလပထြဲ လူပြည့လြာလသည်ေ၊ ဒီဂွသမေားလည်း ရောကလြာတော့ တီးလုံးမှူးမှူးများနှင့ြ ကကြခုနကြှလသည်ေ….၊ ဇောမြွိုးနိုငလြည်း လှုပပြဲ့လှုပပြဲ့နှင့ြ ကလသည်ေ….၊ ကြှနတ်ောကြတော့ Dancing Floor ထဲသို့မသှား…. အရကကြိုပင် ဖိသောကန်မေိလသည်ေ၊ မှတမြင်းသန့ကြ သူ့ဘောဒြါတွတွေေ့တော့..

“ဘရားသား… ကြှနတ်ောြ ဟိုဖကဝြိုင်းကူးလိုကြဦးမယ်”

“အေး အေး သှားကြာ၊ ငါက အေးဆေးပဲ”

မှတမြင်းသန့အြကြောင်းလည်း အထာနပန်ပြေီဖြစ်၍ တခွားကို သှားခိုင်းလိုကသ်ည်၊ တဈယောကထြည်း အေးဆေး ယာမကာမွိုရင်း ခုနပြေါကကြနသေော ဆောလြေးတွကေို လှမ်းကြည့်ပြှီး မကြစြိအရသာခံနလေိုကသ်ည်၊ ထိုစဉြ ကြှနတ်ော့ဘြေးနားသို့ ကောငမြလေးတဈယောကြ ရောကလြာပြီး…..

“တို့ကို အရကဝြယမြတိုကခြငွဘြူးလား”

ဟု မေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ သချောကြည့်လြိုကတ်ော့ ထိုမိန်းကလေးမှာ ကြောင်းတုံးက သူငယခြငွြးဖြစ်သော “စုမှတန်ိုး” ဖြစ်နလသေည်ေ…။

“အေး… စုမှတ်… နငဘြယလြို ဒီကိုရောကလြာတာလဲ၊ သောကခြငွရြင် ဒီပုလင်းထဲက သောကြ…၊ ငါတဈယောကတ်ည်း မကုနဖြူးရယ်”

” ကလပကြ ၁၈ နှစ်ပြည့ပြှီးတဲ့သူတိုင်း ဝငလြို့ရတယ် မဟုတဘြူးလား”

“နငကြ စကားကတပြှနပြှီ…. ဘယသ်ူတွနေဲ့ လာတာလဲလို့ မေးတာ”

“သူငယခြငွြးတွနေဲ့လာတာ သူတို့နဲ့ ရောကနရင်ေး မောလာလို့”

“ရော့ တဈခွကမြော့လိုကြ ၊ မထငမြှတထြားတဲ့ တွေ့ဆုံမှုအတွကြ”

“Cheer”

“Cheer 🥂🥂”

“ရဲမာန်… နင် HR အလုပကြ ထွကလြိုကပြှီး ဂိုဏြးစတား လုပန်တောလား”

“မဟုတပြါဘူး… ဘာလို့လဲ”

“ဆံပငအြရှညကြှီးနဲ့ လူမိုကရြုပပြေါကန်လေို့လေ”

“နငရြော အရငလြို Marketing ပိုင်းမှာပဲလား”

“ဟုတတ်ယ်…. နင့သ်ူငယခြငွြးက စူပါဗိုကစြာ ဖြစ်နပြေီ… ဟားဟား”

“ရော…သောကပြါဦး ၊ အမှည်းက ငါစားတာနဲ့ ကုနန်ပြေီ… မှာပေးရဦးမလား စုမှတ်”

“ရတယ်…ရဲမာန်.. ငါ့ဘာသာ မှာလိုကမြယ်”

“သဘောပဲ”

ထို့နောကြ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ အရငတ်ုံးကအကြောင်းတွရေော အလုပအြကြောင်းတွပေါ ပြောကြရင်းနှင့ြ ပုလင်းပြောငအြောင် ဖြိုလိုကကြှလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် နာရီအတောကြှာ ပြောကန်သေော ဇောမြွိုးနိုင် ပြနရြောကလြာပြီ…

“ကိုဆံရှည်… သှ… အသိရောကန်တောလား”

“ဟုတတ်ယ်…. ပြနတ်ော့မလို့လား”

“အိမတ်ော့မပြနသ်ေးဘူး အဈကိုကြီး…. ဟဲဟဲ ”

“အေးပါ အေးပါ”

“အဲ့တာဆို သှားပြီနောျ”

ဇောမြွိုးနိုငကြ ပြနထြှကသ်ှားသည့အြခါတွင် ကြှနတ်ော့သ်ူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးက ကြှနတ်ော့န်ားကပကြာ ရမျမကသ်ံလေးဖြင့ြ…..

“ရဲမာန်.. ငါတို့လည်း ဒိုးရအောင်”

“အိုခလေေ… ဘယလြှိမ့ကြှမလဲ”

“နားခိုရာနရော တဈခုခုပေါ့….. ဖိုးသားလေးရဲ့”

“ပြီးတာပဲ… သှားရအောငလြေ၊ နင့ဘြောဒြါတွကေို နှုတဆြကလြိုကြဦး”

“နင့ဆြီကိုလာကတည်းက နှုတဆြကပြှီးသှားပြီ”

ကြှနတ်ောလြည်း စုမှတန်ိုး၏ လကကြိုဆှဲပြီး ကနကြသေော လူအုပထြဲမှဖြတကြာ အပြငသ်ို့ ထွကခြဲ့လသည်ေ၊ အပြငရြောကတ်ော့ Taxi ငှားပြီး ကြှနတ်ော့ြ တိုကခြန်းဆီသို့ မောင်းခိုင်းလိုကလြသည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက Taxi အနောကခြန်းထဲတွင် အနောကကြို မှီထိုငလြာသည့ြ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို လကဖြှင့ပြှတသ်တရြင်း လညပြင်းကို စုပန်မ်းနလသေည်ေ…။

“စုမှတ်… ငါ့ကိုလှှတပြေးအုံး ၊ Taxi ပေါမြှာရှိသေးတယလြဟော”

“သူ့ဘာသာ ကားမောင်းနတောပဲဟာ…. အေးဆေးပေါ့…. အင်း ပြှတ်”

“ကြှတ်…. မူးရငလြည်း အသာလေးနစမြေးပါ… စုမှတရြာ”

ကြှနတ်ောြ ဘာပြောပြော သူမက မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ ဆကန်မ်းပေးနပြေီး ရငဘြတပြေါကြ သူမလကကြို ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီပေါငကြှားထဲ အတင်းထိုးထည့လြေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြလည်း အားကမွခံ သူမ၏ ဘလောကဈြပေါကြနေ နို့အုံကို ညှဈကိုငလြိုကရြင်း….

“ စုမှတ်… တောတ်ော့ ၊ ကားဆရာ အရှေ့နားလေးဆို ရောကပြှီ”

“ဟုတကြဲ့ ဆရာလေး”

ကားပေါကြဆင်းပြီး တက္ကစီကားခရှင်းနတေုံးကိုပင် သူငယခြငွြးမလေးက အနောကကြနေ ကြှနတ်ော့ခါးကို မလှှတတ်န်း ဖကထြားသေးသည်၊ ကားခရှင်းပြီးတော သူမက

“ရဲမာန်….. ဟိုတယမြဟုတဘြူးလား… နင့တ်ိုကခြန်းကို ခေါလြာတာလား”

“ဟုတတ်ယ်… ဒီနေ့ ဟိန်းထကကြ သူ့ရုံးက ဘောဒြါတွဆေီ သှားအိပမြှာ”

“သူမရှိရင် ပြီးတာပဲကြာ…. ရဲမာနလြေး… ငါ့ကိုကြောပိုး”

“နင့ကြိုနင် အဲလိစဘတ် ဘုရငမြကြီးများ မှတန်လေား၊ လမ်းလွှောကြ… ငါကူတွဲပေးမယ်”

ဟု ပြောပြီး သူမကိုတွဲခေါရြင်း လှကေားပေါကြို တကခြဲ့ကြသည်၊ တကန်ရင်ေးနှင့ြ စုမှတန်ိုးက

“ခစွလြိုစတာကို…ခွိ”

“နင် ရခွေိနကြိုကန်ပြေီလား… စုမှတ်”

“နည်းနည်းပါ…. နငန်ဲ့ကစားဖို့ အားရှိသေးတယ်”

“ငါက ကစားတာ နည်းနည်းကြမ်းတယန်ောြ”

“ငါအပျိုမှေးမပေါကကြတည်းက…. နငန်ဲ့ဆော့လာတာပဲဟာ”

“ဟားဟား…. စုမှတ်… ငါတံခါး သော့ဖြင့လြိုကြဦးမယ်၊ လှကေားလကတ်န်းကို ကိုငထြား”

သော့ပြင့သ်ှားတော့ ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့လကကြိုဆှဲပြီး အထဲသို့ ခေါလြသည်ေ..၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့အြခန်းထဲသို့ဝငကြာ..

“စုမှတ်.. ခဏနောြ.. ကုတငပြေါကြဟာတွေ…. ရှင်းလိုကြဦးမယ်”

ကြှနတ်ော့အြိပရြာပေါတ်ှင် ရှုပန်သေော အင်ျကြီများ တဘတမြွား မှနမြှနရြှင်းပြီး အနောကကြို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးက အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတပြှီး၍ အမဲရောငဘြရာနှင့ြ ပငတ်ီဝမ်းဆကဖြှင့ြ အခန်းတံခါးဘောငပြေါြ မှီရပန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ောကြ ရှင်းပြီးပြီလို့လည်း ပြောရော ကြားသဈမလေးလို ပြေးလာပြီး ကြှနတ်ော့ကြိုဖကရြင်း နှုတခြမ်းချင်ြး ဆှဲနမ်းလတေော့သည်…။

“မှတန်ိုး…. အာ့…. အှင်း… ပြှတ်…. ပြှတ်… ပြှတ်”

စုမှတန်ိုး ပြေးလာသော အရှိနကြှောင့ြ ကြှနတ်ော့ခြှထေောကတ်ှေ အနောကသ်ို့ ယိုငသ်ှားပြီး ကုတငပြေါြ ဖငထြိုငရြကကြလွသည်ေ၊ သူငယခြငွြးမလေးက လကန်ှဈဖကကြို ဆန့တ်န်းပြီး ကြှနတ်ော့ကြို အိပယ်ာပေါြ တွန်းလှဲလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ သူမက ကြှနတ်ော့အြပေါကြို ခွတကကြာ ဆံပငရြှညတ်ှကေိုစည်းပြီး အောကကြို ငုံ့နမ်းလသည်ေ….။

“အင်း…ပြှတ်….ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတဈြ”

“နင့န်ှုတခြမ်းနဲ့ အနမ်းပေးတဲ့စတိုငကြို ငါလှမ်းနတော… အင်း… အင်း… ပြှတဈြ…. ရဲမာနရြာ… ဘယလြိုပြောရမလဲ….. အင်း.. အင်း.. မှ… ပြှတ်.. ပြှတ်… ပြှတဈြ… ငါ့ကိုဒီနေ့… အပီအပြင် ခစွပြေးရမယန်ောြ သူငယခြငွြး… အင်း… ပြှတ်… ပြှတ်.. ပြှတဈြ”

“နငပြဲ ငါ့ကို အပေါကြနေ ခစွန်တော မဟုတဘြူးလား… စုမှတရြဲ့”

“နငင်ှိမင်ှိမန်ေ… ရဲမာန်… ငါအရငလြုပမြယ်…. အင်း… အင်း… ပြှတ်”

စုမှတန်ိုးက အနမ်းချင်ြးဖလှယတ်ာကို ခဏရပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို အပေါကြနေ စေ့စေ့ကြည့်ကြာ….

“အရငအြခွိနတ်ှေ ပြနရြောကသ်ှားသလိုပဲဟာ”

“အင်း…အရငအြခွိနတ်ှအတေိုင်းပဲ”

“Just like the old time”

“Yeah! Just like the old time”

( သတိပေးခကြြ။ ။ ယခုဖတရြှု့နသေော စာစဉသ်ည် “ကြှနတ်ော့ဂြိုကဆြရာမလေး” ၏ နောကဆြကတ်ှဲ ဇာတလြမ်း ဖြစ်သောကြောင့ြ ရဲမာနန်ှင့ြ စုမှတန်ိုးတို့၏ ဆကန်ှယမြှုကို မသိပါက ဖတရြှုရသညမြှာ အရသာပေါ့နလေိမ့မြည်၊ သို့ဖြစ်၍ “ကြှနတ်ော့ဂြိုကဆြရာမလေး” ဇာတလြမ်းကို အရင်ဦးစွာ ဖတထြားသင့ပြါကြောင်း )

————————————

🧡အခန်း (၅) ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်🧡

“အင်း….ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ”

စုမှတန်ိုးက ကြှနတ်ော့ရြှပအြင်ျကြီရဲ့ ကြယသ်ီးတွကေို တဈလုံးချင်ြးဆီ ဖြုတလြိုကပြှီး ခွှတပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့လြညတ်ိုငကြနေ အောကကြိုဆင်းပြီး နမ်းသှားလသည်ေ…။

“အင်း..အင်း..မှ..မှ…မှ”

“အင်း…စုမှတ်…ယားတယဟြ”

သူမက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ရငအြုပတ်ဈခုလုံးကို နမ်းရှုံ့လိုကပြှီး နို့သီးခေါင်းကို စုပပြေးလသည်ေ၊ အရငကြ နို့သီးခေါင်းကို အစုပမြခံရဖူးသေး…၊ ဒီကောငမြလေး ဘယကြနေ အတတကြောင်းတွေ တတလြာသလဲမသိ၊ ကြှနတ်ောြ မသငပြေးဖူးခဲ့တာတော့ သချောလသည်ေ…၊ အရသာမှာ ယားကြိကြိနှင့ြ တမွိုးလေး ဖြစ်လသည်ေ…..။ ထို့နောကြ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဘောင်းဘီရှညကြို ခါးပါတကြနေ ဆှဲခွှတကြာ အောကခြံဘောင်းဘီပါ ကြှတပြှီးသား ဖြစ်သှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့င်ပဲက ဒေါငလြိုကထြှကလြာတော့ သူမက ဂွင်းထုပေးရင်း လီးဒဈထိပဖြူးလေးကို စုပင်ုံလိုကလြသည်ေ….။

“အား…ရှီး…စုမွတ်…. ဖြည်းဖြည်း”

သူငယခြငွြးမလေးက ကြှနတ်ော့လြီးကို အားပါးတရ ငုံစုပရြင်း ပြုစုပေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ သူမရဲ့ဆံပငလြေးကို နားရှကန်ောကသ်ပပြေးရင်း အရသာခံနလသေည်ေ၊ စုမှတန်ိုးက ဆရာကောင်းတပည့ြ ပီသညဟြု ဆိုရမည်..၊ နှစ်တွကြောသောလြည်း ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အကြိုကကြို အခုထိ သိနသေေးသည်…၊ လဥလေးတွကေိုလည်း ငုံစုပပြေးကာ လီးတံချောင်းကိုလည်း လွှာဖြင့ြ အောကကြနေ အပေါြ လကြပြေးလသည်ေ…..။

“အား….ရှီး..အု..အု..အု…အု…ဂွန့ျ”

ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့ခေါင်းကိုကိုငကြာ အောကကြို ဆောင့လြိုကတ်ော့ သူမက ပေါငကြိုရိုကကြာ

“ရဲမာန်… အာခေါငကြို ထိုးမိတယဟြ…… အရမ်းမလုပန်ဲ့”

“ဆောရီး…စုမွတ်”

စုမှတန်ိုးရဲ့ အပြုအစုအောကမြှာ ကြှနတ်ောြ ပြီးချင်လြာသည်….၊ အမှနတ်ိုင်းပြောရလငွြ အခုနှစ်ပိုင်းတွအတွေင်း မိန်းမများနှင့ြ လိငမြဆကဆြံဖြစ်…..၊ တဈခါတဈရံ ဇာတကြားကြည့်ပြှီး အာသာဖြတောလောကသ်ာ ရှိလသည်ေ…..။

“စုမှတ်….တောတ်ော့… ငါပြီးချင်လြာပြီ”

“အှန်း…အှန်း… ငါ့ပါးစပထြဲမှာ ပြီးလိုကြ”

“မဟုတဘြူး….. အခုလို မပြီးချင်လြို့…. တောတ်ော့”

“အဲ့တာဆိုလည်း ပြီးတာပဲ…. နငမြလှုပန်ဲ့ ငှိမင်ှိမန်ေ….. ရဲမာန်”

သူငယခြငွြးမလေးက မလှုပရြနပြှော၍ ပကလြကလြှနပြှီး ငှိမင်ှိမလြေး နလေိုကသ်ည်၊ သူမက ပငတ်ီကိုခွှတပြှီး ကြှနတ်ော့ပြေါတ်ှင် မှင်းစီးရန် ပြငဆြငန်လသေည်ေ…။

“စုမှတ်… မှနမြှနလြုပ်… ငါအိပပြွောတ်ော့မယ်”

“အင်းပါ… နငကြလည်း”

တနကေုန် ရုံးတွင် ပငပြန်းတာရော….. အရကအြရှိနကြှောင့ရြောကြောင့ြ ကြှနတ်ောြ ရီဝဝေေ ဖြစ်ပြီး အိပပြွောခြငွန်လပြေေီ၊ သူမက ကြှနတ်ော့လြီးကို တည့မြတလြိုကပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ..။

“ဗွဈ……”

“အား..ရှီး….ရဲမာနရြာ.….ကြှတ်”

အပေါကြ တကထြိုငလြိုကတ်ော့ သူမကိုယအြလေးခွိနကြှောင့ြ အဖုတထြဲကို လီးက တဈအိအိ ဝငသ်ှားလသည်ေ၊ သူမ ဘယအြခွိနထြဲက စိတထြနသညေမြသိ… စောကဖြုတထြဲမှ အရညကြှညမြွား စိမ့ကြှလာပြီး ဆီးခုံးချင်ြးထိအောင် လီးက အထဲထိ ဝငသ်ှားလသည်ေ….၊ ကြှနတ်ောလြည်း အဖုတအြတွင်းသားများ၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ပြီးတော့မလို ဖြစ်သှားတာကို အမှနထြိန်းလိုကရြသည်…။

“အင်း…ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်… ဖတ်… ရဲမာနရြာ… နင့လြီးက…. ကြပန်တောပဲဟာ”

“ငါ့ညီလေးက နင့ည်ီမလေးကို ဝမ်းပန်းတသာ နှုတဆြကန်တောလေ… အင့ြ… အင့ြ”

“အား….ရှီး..ကောင်းလိုကတ်ာကြာ….. ဖတ်…. ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်”

“စုမှတ်… ဘောလြီခွှတလြိုကြ… နင့န်ို့တွေ ကိုငခြငွတ်ယ်”

“အင်း…. အင်း……… ဖတ်…. ဖတ်…. ဖတ်…. ဖတ်”

“အား…အား…အား… အား…. အားးး”

ကြှနတ်ောပြှောသလို သူမက လကကြို အနောကပြဈပြီး ဘောလြီဂွိတကြို ဖြုတပြေးလိုကသ်ည်၊ ထို့နောကြ သူမရဲ့ ရငသ်ားနှစ်မှှာကို အောကကြနေ ပင့ကြိုငပြှီး ဆုပခြွလေိုကသ်ည်…၊ စုမှတန်ိုးရဲ့ ခွိုခွိုတွကေ အရငကြထကြ နှစ်ဆပိုပြီးထွားလာပြီး ကိုငတ်ှယရြသညမြှာ စီးစီးပိုငပျိုင် ရှိလှသည်၊ သူမကတော့ အပေါကြနေ စောင့ကြှောင့ထြိုငပြှီး စိတကြှိုကဆြောင့န်လသေည်ေ။

“အား…အား..ရဲမာန်.. ကောင်းတယ်…. အား.. အား…. ဖတ်… ဖတ်…. ဖတ်”

“အှန်း…အှန်း..အှန်း.. နို့သီးခေါင်းတွကေို ခွပေေး…. အင်း ဟုတတ်ယ်… အဲ့လိုလေး..”

“အင်း…အင်း….. ဖတ်….. ဖတ်…ဖတ်…. ဟင်း… ဟင်း… ဟင်းး…….

သူငယခြငွြးမလေး စုမှတန်ိုးက ဆောင့န်ရင်ေး အရှိနတ်ကလြာသညထြင့ြ…. မကြန်ှာလေးက ပန်းရောငသ်န်းလာကာ ထုံးထားသော ဆံပငကြလည်း လွှောကလွာပြီး ဖားလွားလေး ပြနဖြစ်သှားသည်၊ သူမ ပြီးခါနီးလာတော့ အောကကြိုငုံ့ပြီး ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းကို စုပန်မ်းကာ ခါးကို နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွြ ကြှပြီး လီးကို အဖုတထြဲ နဈဝငအြောင် ဆောင့ပြှီး ဆကဆြံလသည်ေ။

“ရဲမာနရြာ..ကြှတဈြ… ငါကောင်းလာပြီ…. အင်း… အင်း.. အင်း”

“ဖတ်….ဖတ်…. ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်…. ဖတ်”

“အား….အား… အှင်း…. အှင်း…. အှန်း… အှန်း.. အှန်း….”

ကြှနတ်ောကြ အောကကြနေ သူမရဲ့ဖငတ်ုံးကြီးကို လကဖြှင့ထြိန်းပေးပြီး ကူညီ၍ ဆောင့ခြပြေးလသည်ေ…..။

“အင်း…အင်း…အင်း…ပြီးတော့မယ်…. ရဲမာန်…. အင်း.. အင်း”

“အား…အား..အား..အား….”

“ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်….ဖတ်”

“အားရှီး….. ပြီးပြီ…ပြီးပြီ…. အင်း.. အင်း.. အင်း…. အှန်း… အှန်း.. အှန်း……”

စုမှတန်ိုးတဈယောကြ စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေို ဖိညှဈခလွိုကရြင်း ပြီးသှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောလြည်း သူမပြီးသှားပြီး မကြာခငမြှာပဲ အောကကြနေ သားအိမအြဝနှင့ြ ထိမိအောင် ပင့လြိုးပြီး ကာလကြာရှည် စုဆောင်းထားသည့ြ သုတရြညမြွားကို ပန်းထည့လြိုကသ်ည်..။

“အား….အား…စုမှတရြေ…. ကောင်းတာ…. အင်း.. အင်းးးး”

“အား…အား….အား… အား… အှန်း… အှန်း… အှန်း… အှန်း.. အှန်း..

သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ ကာမဂုဏလြှကေို တကည်ီလကည်ီ လှောခြတပြှီးနောကြ ခွကေုနလြကပြန်းကသွှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့အြပေါြ ဖိထားသော စုမှတ်၏ ကိုယလြုံးကို ဘေးသို့တွန်းကာ ဆှဲခလွိုကလြသည်ေ၊ အစကတည်းက အောကမြှာပိနေ၍ ခွထေောကတ်ောင် ကဉွခြငွသ်လို ဖြစ်နလသေည်ေ…၊ ကြှနတ်ောကြ ကုတငပြေါကြဆင်းကာ မတတ်ပရြပလြိုကပြှီး ပကလြကလြှနန်သေော သူငယခြငွြးမလေးကို ကုတငစြှန်းသို့ ဆှဲခေါလြိုကလြသည်ေ……။

စုမှတန်ိုးကော အိပယ်ာခင်းပါ ကြှနတ်ော့ဖြကြ ပါလာလသည်ေ၊ သူမ၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်း ကို ဆှဲဖြဲလိုကပြှီး လီးကို အဖုတထြဲ နှစ်ထည့ကြာ ဒုတိယတဈမောင်း ပြနဆြှဲလသည်ေ၊ ဒီတဈခါ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ စပြီး ညှောင့လြိုးသည်…၊ အရှိနရြလာတော့ စုမှတန်ိုး ငှီးသံလေးသဲ့သဲ့ ပြနထြှကလြာလသည်ေ….။

“အင်း….ဟင်း…. အင်းး… ဟင်းးး… အင်း….”

ပထမတဈခွီ ပြီးထားသညကြှောင့ြ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ အရညဖြှူဖြူများက လီးကို အထုတအြသှင်း လုပလြိုကတ်ိုင်း တပစွပြစွန်ဲ့ ကပပြါလာသည်၊ ကြှနတ်ောကြ စုမှတန်ိုးရဲ့ နို့အုံကိုကိုငရြင်း အမဲရောင် နို့သီးခေါင်းလေးကို လကမြဖြင့ြ နာရီလကတ်ံအလိုကြ ပြတဆြှဲပေးလိုကသ်ည်…။

“အင်း….ရဲမာန်…. ကောင်းတယ်… ဆောင့ပြေး…. ဟင့ြ”

“ဒီလိုလား…ရော့….. ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်”

“အင်း….ကောင်းတယ်… အဲ့လိုလေး…. အင်း…. အင်း… အင်း.. အင်း..”

“ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်… ဖတ်… ဗွဈ… ဗွဈ.. ဗွဈ… ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်”

“အင်း…..ရဲမာန်.. မှနမြှနလြေး လိုးပေးပါတော့…. အင့ြ… ဟင့ြ… ဟင့ြ

“အား…အား….ဟုတတ်ယ်…. အား…. အား… အား….. အား… အှန့ြ…. အှန့ြ”

ကုတင်းစောင်းတွင် မတတ်ပရြပကြာ လိုးပေးနရင်ေး ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လကခြလယကြို စုမှတန်ိုး ပါးစပထြဲသို့ ထည့ပြေးပြီး စုပခြိုင်းလိုကသ်ည်..၊ သူမကလည်း လကခြွောင်းကို လွှာနှင့လြိပကြာ စုပပြေးရင်း ရမျမကထြနသ်ော အကြည့်မြွိုးနှင့ြ စိုကကြှည့ရြင်း အလိုးခံသည်..။

“အှန်း…အှန်း….အှန်း..အှန်း…အှန်း…”

ကြှနတ်ောကြ လကခြွောင်းကို သူမပါးစပထြဲကနေ ပြနထြုတလြိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ သူမရဲ့ လကန်ှဈဖကကြို လကကြောကဝြတကြနေ ဆှဲကိုငကြာ သူမပြီးအောင် အမှနဆြောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်…..။

“အား…အား…အား… ရဲမာန်… ပြီးပြီ… ပြီးပြီ… အား… အား… အား… အားး…. ဂွန်း…..”

တပည့မြလေးက ပြီးသှားပမယေ့ြ လကြဦးဆရာကြီးက မပြီးသေး ၊ အလှည့ကြှ မနှဲ့စတမ်းပေါ့ စုမှတရြယ်…၊ ကာမခရီးဆုံး ရောကသ်ှားသဖြင့ြ ဓာတလြိုကသ်လို တုနန်သေော သူမရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို ဘေးစောင်းပေးလိုကသ်ည်….၊ အထဲတွငစြိမထြားသော လီးကိုမခွှတပြဲနဲ့ အရှိနလြွော့ပြီး ညှောင့လြိုးပေးနလေိုကသ်ည်၊ သူမအတွင်းသားတွကေ အခုထိ လှုပစြိလှုပစြိဖြင့ြ ကြှနတ်ော့လြီးကို ဝနဆြောငမြှုပေးနဆေဲ။

ကြှနတ်ောကြ ဘေးတစောင်း တွဲကနွသေော စုမှတန်ိုးရဲ့ ရငသ်ားကို လကဖြှင့ကြိုငပြှီး လီးကို နာရီအလိုကြ ဖီးလခြံလိုးနလသေည်ေ…၊ ခဏကြာတော့ လီးကို အဖုတထြဲမှ ခဏခွှတလြိုကပြှီး သူမ၏ခွထေောကကြို ကုတငအြောကဆြှဲခလွိုကကြာ ကုတငပြေါြ မှောကလြကြြ ဖငကြုန်းပေးသည့ြ အနအထေားသို့ ပြောင်းလိုကသ်ည်။

“ဇွိ… ဇွိ… ဇွိ…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”

“အင်း…အင်း…အင်းးး…အင်းးး…..အင်း…..”

ထိုသို့ Doggy Style ဖြင့ြ လိငအြင်ျဂါချင်ြး ဆကယ်ှကရြင်း သူငယခြငွြးမလေးရဲ့ ခရပြငေ့လြေးကို လကမြဖြင့ြ သှေးတိုးစမ်းကာ အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမက ဘာမှမပြောတော့ ကြှနတ်ောကြ…

“စုမှတ်… ငါ နောကပြေါကြ စမ်းကြည့်ခြငွလြို့”

“အင်း….သဘောလေ”

ကြှနတ်ောကြ လီးကို အဖုတထြဲက ခွှတလြိုကပြှီး ဖငန်ှဈခွမ်းကိုဖြဲကာ စအိုပေါကြ၌တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိထည့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ၊ လိုးထားသော အရှိနကြှောင့ြ လိငတ်ံပတလြည် ခွှဲခွှဲပစွပြစွြ အရညမြွား ကပန်ရော စအိုပေါကထြဲသို့ လီးဒဈဖူးလေး မှုတဝြငသ်ှားလသည်ေ…။

“အား…ရဲမာန်.. နာတယဟြ…. အတင်းမထည့န်ဲ့”

“အေးပါ…အေးပါ.. မထည့ပြါဘူး… နငလြည်း စိတလြွှော့ထား…. အသကကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ရှူထုတလြိုကြ…. တဈ… နှစ်.. သုံး”

ကြှနတ်ောြ လီးကို နည်းနည်းထိုးထည့လြိုကသ်ည်…..။

“အာ့….အာ့…ဖြည်းဖြည်း….ဖြည်းဖြည်း”

“အင်း…အင်း… ထပမြထည့တ်ော့ဘူး…. ဒီလောကပြဲ…. စိတလြွှော့ထား… စုမှတ်”

“အင်း….အင်း. ..အား…..အား…..”

သူငယခြငွြးမလေး တအားနာနမညေစြိုး၍ လီးအချောင်းကို သုံးပုံနှစ်ပုံလောကပြဲ သှင်းပြီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လိုးပေးလိုကသ်ည်…။

“အား…အား…အား…အား..အား..အှန်း”

“စုမှတ်… ငါ နည်းနည်း ဆောင့မြယန်ောြ”

“အား….အား…အား…အား… ရဲမာန်…. နာတယ်… အား… အား… အား… အားးး”

“စုမွတ်…ခဏလေးပဲ…. အင့ျ… အင့ျ.. ငါပြီးပြီ…. အင့ျ… အင့ျ.. အင့ျ.. ဟင်းးး”

“အားးး.. အားးး.. အားးးး.. အား… အားးးး… ကြှတ်.. အား.. အှန်း…..”

ကြှနတ်ော့လြီးဒဈကို စအိုကြှကသ်ားတွကေ အတင်းညှဈသဖြင့ြ ငါးမိနဈတောင် မကြာလိုကြ၊ ပြီးချင်လြာသဖြင့ြ လီးကို စအိုထဲမှထုတကြာ သူမ၏ခါးပေါတ်ှင် အရညဖြှူများကို စွန့ထြုတလြိုကသ်ည်၊ စုမှတန်ိုးလည်း အိပယ်ာပေါတ်ှင် မှောကယ်ကလြေး မွော့နလပြေေီ…..၊ သူမကို အသာဖကပြှီး အိပယ်ာပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်၊ ကြှနတ်ောလြည်း သူမနှင့အြတူတူ ကုတငပြေါြ တကလြိုကပြှီး စောငအြပါးလေး အတူခွုံကာ တဈယောကကြိုတဈယောကြ ပြေ့ဖကပြှီး အိပစြကလြိုကကြှလတေော့သည်..။

မနကလြင်းတော့ ကုတငဘြေးနားတွငရြှိသော ပြတင်းပေါကမြှတဆင့ြ ဖြတသ်န်းလာသည့ြ နရေောငကြှောင့ြ အိပပြွောရြာမှ နိုးလာသည်၊ စုမှတန်ိုးကတော့ ကြှနတ်ော့ဘြေးနားတွင် ခွခွလေေေး အိပပြွောန်ဆေဲ….၊ ရုံးပိတရြကဖြစ်၍ ဘာမှလုပစြရာမလိုသညကြှောင့ြ ဆကမြှိန်းနလေိုကသ်ည်….။

“ဒေါကြ…ဒေါကြ…ဒေါကြ… ရဲမာန်… နိုးပြီလား… ငါပြနရြောကပြှီနောြ”

“အင်း.. ဟိန်းထကလြား”

“မင်းအဖဟေေ့…. ငါ့နှယ်… မင်းဖို့ ရှှပေုလျလငကြ ဝကသ်ားကောကည်ှင်းထုပ် ဝယခြဲ့ပေးတယ်”

“ငါ ရေချိုးလိုကျဦးမယ်…”

“အင်း…..ဝါးးး”

ဟိန်းထကြ၏ အသံပြဲကြီးကြောင့ြ စုမှတန်ိုး အိပပြွောန်ရောမှ နိုးလာသည်၊ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်ရြင်း…

“အင်း…ရဲမာန်…… ဘယန်ှဈနာရီ ရှိပြီလဲ”

“ကိုးနာရီးဆယ့င်ါး… ရုံးပိတပြါတယဟြ”

“စောနက… ငါကြားလိုကတ်ာ ဘယသ်ူ့အသံလဲ”

“ဟိန်းထကလြေ….. သူ့ဘောဒြါအိမကြ ပြနရြောကလြာတာ”

“ဟင်…. အဲ့တာဆို ငါထမှဖြစ်တော့မယ်”

“ဘာဖြစ်လို့လဲဟ… ငါတို့ကြောင်းက ဟိန်းထကလြေ”

“ငါသိပါတယ်….”

စုမှတန်ိုးက အိပယ်ာပေါကြ ကဗွာကယာ ထလိုကပြှီး ကြမ်းပြငတ်ှင် ကနွသညေ့ြ သူမအဝတမြွားကို တဈလှှာချင်ြး ပြနဝြတန်သည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ….

“မနကစြာ စားသှားပါဦးလား”

“တောပြှီ… ငါအလငွလြိုနပေါတယဆြို”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“ငါ့ဘဲက ဟိန်းထကတ်ို့နဲ့ တဈရုံးထဲ…..အလုပအြတူတူ လုပကြှတာဟ”

“ခဏနပေါဦး… နငကြ စုမှတန်ိုး မဟုတဘြူးလား”

“နင် မုတဆြိတမြှှေးမပေါကခြငကြ စုမှတန်ိုးတော့ မဟုတတ်ော့ဘူးလဟော…”

“အိုး… နငပြဲ အခစွကြို အယုံအကြညမြရှိဘူးဆို…”

“အဲ့တာ အရငကြပါ အခုမဟုတတ်ော့ဘူး…. နောကပြှီး ထပပြှောပြရရင် ငါက စေ့စပပြှီးသှားပြီ”

စုမှတန်ိုးက အပေါထြပ် ဘလောကဈြအင်ျကြီကို ပြနဝြတလြိုကပြှီး သူမလကသ်ူကြှယကြ လကစြှပကြို ကြှနတ်ော့ကြို ပြလိုကသ်ည်….။

“ဪ…..”

“ဒါဆို မနေ့ညက ငါနဲ့ဘာလို့အိပတ်ာလဲ”

“ငါ့ဘဲနဲ့ စိတဆြိုးပြီး သူငယခြငွြးတွနေဲ့ Club လိုကလြာတာဟ…. မနေ့က နင့ကြိုတွေ့တော့ ဘယလြိုဖြစ်သှားတာလဲ မသိဘူး၊ အရကအြရှိနကြှောင့လြည်း ပါမှာပေါ့…. ရဲမာန်”

“ဘာလဲ”

“ဟိန်းထကြ ဘာလုပန်လေဲ တဈခကြကြှည့ပြေးပါလား”

“ ရချိုးခန်းထဲမှာ ရချိုးနတယ်ေ”

“ဪ…အင်း”

စုမှတန်ိုးက မနေ့ညက သူမဝတလြာသည့ြ ဒေါကမြှင့ဖြိနပကြို ဝတန်ရင်ေးနှင့ြ တငပြါးကို စမ်းလိုကပြှီး…

“ရဲမာန်….. နငမြနေ့ညက ငါ့ကို နောကပြေါကဖြှင့လြိုကတ်ာလား..”

“အင်း… နငပြဲ အဆငပြှတယ်ေ ဆိုလို့လေ၊ မမှတမြှိတော့ဘူးလား”

“ငါအပေါကြ တကဆြောင့တ်ဲ့ ပထမတဈခွီပဲ ကောင်းကောင်းမှတမြှိတော့တယ်… အီး.. ထားပါတော့…”

“ဆောရီးပါ…”

“နောကပြေါကကြို ငါ့ဘဲဖို့ ဥထားတာဟ… ရဲမာနရြ ၊ ရှေ့ကော အနောကကြော နင့လြကခြကြပြဲ”

“အရငဘြဝက ရစကေတ်ှကြေောင့မြို့လို့ နမှောပေါ့”

“အင်း… တပည့မြလေး ပညာကြှေးဆပတ်ယလြို့ပဲ သဘောထားလိုကပြါတယ်”

စုမှတန်ိုးက အကုနလြုံး ဝတဆြငပြှီးတော့ ကြှနတ်ော့ပြါးကို တဈခကြန်မ်းလိုကပြှီး….

“ငါသှားတော့မယ်… ရဲမာန်၊ နောကတ်ဈခါမှ ပြနတ်ှေ့ကြတာပေါ့ ၊ မနေ့ညက ငါ့ Fb acc ကို အပ် လိုကတ်ယ် မဟုတလြား”

“အင်း… နငမြင်ျဂလာဆောငရြငလြည်း ပြောဦး”

“နောကန်ှဈပိုင်းလောကမြှပါ၊ နောကတ်ဈခါ Club မှာ ထပတ်ှေ့ရင် ငါ့ကို စကားလာမပြောနဲ့တော့”

“ဟုတပြါပြီ စုမှတရြယ်”

“အင်း… ငါသှားပြီနောြ… ဟိန်းထကကြို ပြနမြပြောနဲ့ဦး…. ဒါနဲ့ စကားမစပ် မနေ့ညက တောတ်ောြ ကောင်းတယ်….. ငါဘဲရသှားတာ နှမှှောစရာပဲ”

“တဈခုလိုချင်ြ တဈခုကို စွန့လြှှတရြတယ် ကလေးမ…”

“နငလြည်း ရည်းစားရရင် ငါ့ကိုပြောဦး….. လကစြားပြနခြွမလေို့ ၊ ဒါပဲ… ဒါပဲ သှားပြီ”

“အေး… ဖြေးဖြေး….”

စုမှတန်ိုးကို လှကေားထိ လိုကပျို့ပြီး အခန်းထဲ ပြနဝြငခြဲ့လိုကသ်ည်၊ ဟိန်းထကြ ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာတာမှငတ်ော့ ကြှနတ်ောကြ….

“ စုမှတန်ိုးက မင်းတို့ရုံးကတဈယောကန်ဲ့ စေ့စပပြှီးသှားပြီဆို”

“အေး ဟုတတ်ယလြေ…. ငါမင်းကို ပြောဖို့ မေ့နလေို့၊ မင်းဘယလြိုသိတာလဲ”

ဟု ဟိန်းထကကြ ဆံပငရြစေိုကို တံဘတန်ှင့ြ ခါသုတရြင်း ပြနပြှောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ

“မနေ့က Facebook မှာ စကားပြောဖြစ်လို့ပါ ၊ ငါအခုထိ မယုံနိုငသ်ေးဘူး ဖြစ်နတော၊ သိတယမြလား…. အရငကြ သံယောဇဉမြွားမှာစိုးတာလိုလို၊ အိမထြောငရြေးကို စိတကြုနန်တောလိုလိုဆိုတော့”

“အရာရာပြောင်းလဲကုနပြှီ သားကြီး…. မင်းလည်း ရည်းစားထားတော့”

“ဘာမှလည်းမဆိုငဘြူး”

“မင်းက တာထွကစြောပြီး လမ်းတဈဝကမြှာ အိပပြွောန်တေဲ့ ယုနန်ဲ့လိပ် ပုံပြငထြဲက ယုနကြှီးလိုပဲ…. အိပန်ရောကထပြီး ပြေးပါတော့ကြာ… ဆံပငတ်ှလည်ေး ရှညန်ပေါပြီ”

“ဒီတဈပတ် မင်းသန့ရြှင်းရေးလုပတ်ဲ့ အလှည့န်ောြ… ဟိန်းထကြ”

“အေး.. ငါညနကြေ လုပလြိုကမြယ်”

ကြှနတ်ောြ အခန်းထဲသို့ ပြနဝြငလြာတော့ ဖုန်းတဈကောဝငလြာ၍ အားသှင်းကြိုးကိုဖြုတကြာ ဖုန်းလကခြံလိုကသ်ည်…။

“ဟယလြို….ဘယသ်ူလဲမသိဘူး”

“ဟယလြို… ကိုရဲမာနလြားရှင့ြ”

“ဟုတပြါတယဗြွ…. ဘယကြဆကတ်ာလဲ မသိဘူး”

“စမ်းချောင်း…ကြှန်းတောလမ်းထဲကပါ”

“ဪ….. နန်းဖူးဝတမြှုံလား”

“ဟုတပြါတယရြှင့ြ…. အဈကို ဒီနေ့အားတယမြလား”

“အင်း….အားပါတယ်”

“ဟိုတဈနေ့က အဈကိုပဲ ညီမကို စမ်းချောင်းထဲ လွှောကလြိုကပြှမယဆြို”

“ဪ….အင်း ညီမ ၄၅ မိနဈလောကြ စောင့ပြေး၊ အဈကို စောနကမှ အိပရြာနိုးလို့”

“ ရပါတယရြှင့ြ… ညီမလည်း ရမချိုးရသေးဖူးရယ်”

“ဟုတပြါပြီ ဘယကြိုလာခဲ့ရမလဲ”

“ကြှန်းတောလမ်းကို သိတယမြလား… လမ်းထဲဝငလြာရင် ရဲဝနထြမ်းတွနတေေဲ့ ရဲရိပသ်ာ ရှိတယ်၊ အဲ့နားရောကရြင် ညီမကို ဖုန်းတဈခကြဆြကလြိုကြ”

“ဪ..သိပြီ၊ အဲ့တာဆို ခဏနေ တွေ့ကြမယ်”

“ဟုတကြဲ့”

ကြှနတ်ောလြည်း ရချိုးခန်းထဲသို့ဝငကြာ ရအလေငွအြမှန် ခွိုးလိုကပြှီး အဝတအြစားလဲလိုကသ်ည်၊ ဗိုကဆြာနပြေီ ဖြစ်သောလြည်း အခွိနမြလောကတ်ော့သဖြင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံနှင့ြ တွေ့မှပဲ ဆိုငတ်ဈဆိုငမြှာ ဝငစြားမညဟြု ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်….။

အားလုံးပြငဆြငပြှီးတော့ ဟိန်းထကကြို အပြငသ်ှားမယဟြု အကြောင်းကြားပြီး တကကြှှသော ခွလှမြေးများဖြင့ြ တိုကခြန်းပေါမြှ ဆင်းခဲ့လသည်ေ၊ သူမပြောသလို ကြှန်းတောလမ်းထဲက ရဲရိပသ်ာနားရောကတ်ော့ ဖုန်းတဈခကြဆြကလြိုကသ်ည်..။

“ဟယလြို…..ညီမ.. အဈကိုရောကပြှီနောြ”

“အင်း… ညီမလည်း ထွကလြာပြီ…. အဈကို့ကိုတွေ့တယ်…. ညာဖကလြမ်းကို ကြည့်လြိုကြ”

ဖုန်းထဲက ပြောသလို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ တီရှပအြဖြူ၊ ဘောင်းဘီတိုလေးနှင့ြ ကြှနတ်ော့ဆြီသို့ ခုနဆြှခုနဆြှနှင့ြ ပြေးလာသော နန်းဖူးဝတမြှုံကို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။

————————–

🧡အခန်း (၆) မတောတ်ဆ🧡

“အဈကိုရဲမာန်…. ရောကတ်ာကြာပြီလား….”

“အခုမှရောကတ်ာ.. ရောကရြောကခြငွြး ဖုန်းဆကလြိုကတ်ာ”

“အင်း… ညီမလည်း အိမကြအဒေါြ ပြစိပြစိလုပန်တောနဲ့ စောစောထွကလြာခဲ့လိုကတ်ာ”

“အင်း…. အဈကို မနကစြာမစားရသေးလို့၊ ဗိုကဆြာနပြေီ… မှနမြှနသ်ှားကြရအောင်”

“ဟုတ်…. ညီမတော့ စောနတုံးကမှ မနကစြာစားခဲ့တာ၊ ဘယသ်ှားကြမလဲ ကိုရဲမာန်”

“ဟိုတဈနေ့က ညီမကိုပြောတဲ့ ကောဖြီဆိုငပြဲ သှားမယလြေ ၊ အဲ့က ပေါငမြုန့မြီးကင် စားကောင်းတယ်”

“ဟုတ်”

“သှားကြမယလြေ….လာ”

နန်းဖူးဝတမြှုံလေးက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ဘေးတွင် ပုံမှနခြှလှမြေးလေးဖြင့ြ ပါလာလသည်ေ၊ သူမ၏ ပုံစံက လူငယဆြနပြှီး ခစွစြရာကောင်းလသည်ေ…..၊ တီရှပဗြှောင် အဖြူရောငလြေး၊ ဦးထုပအြဝိုင်းလေးကိုလည်း ဆောင်းထားသေးသည်၊ သူမရဲ့ ဖြူဝင်းပြီးသှယလြတွဲ့ ခွတေံလေးတွကြေောင့ြ ဝတထြားသော ဂငွြးဘောင်းဘီအတိုနှင့ြ လိုကဖြကလြှန်းလှသည်၊ နောကပြှီး သူမစီးထားတဲ့ အဖြူရောင် Sneaker လေးတဈစုံ…။

ကြှနတ်ောြ ကိုယ့ကြိုယကြို ပြနကြှည့လြိုကတ်ော့ ဂငွြးဘောင်းဘီအပြဲအရှညန်ှင့ြ DC/AC Brand တံဆိပရြိုကထြားသည့ြ အမဲရောငတ်ီရှပကြိုသာ ဝတဆြငခြဲ့လသည်ေ၊ ပြီးတော့ စီးထားတဲ့ ဖိနပကြ ရချိုးခန်းသုံး ဖိနပပြုံစံပေါကန်သေော Raider ဖိနပ်….၊ အပြငမြထွကတ်ာကြာလို့ အဝတအြစားဆိုငရြာ ဖကရြှငပျိုင်းမှာ နောကကြောကကြကြနွခြဲ့ပြီ များလားလို့ တွေးမိသေးသည်။

နန်းဖူးဝတမြှုံလေးနဲ့ အတူတွဲလွှောကတ်ော့ ဖြတသ်ှားဖြတလြာတွကေ မသိမသာ ခေါင်းငဲ့ကြည့်ကြှသည်….၊ ကြှနတ်ောန်ဲ့ မတူမတနသ်လို ၊ ကိုယ့ဘြကကြို ယကပြှီး လိပစြကားပြောရလငွြ ဒီဖကခြတ်ေ ဘဲလေးတွလေိုတော့ ရောငစြုံအဝတအြစား ဒီဇိုင်းအဆန်းများနှင့ြ ကိုရီးယားမင်းသားယောငယ်ောင် ပုံစံမွိုးမဟုတပြမယေ့ြ ယောကြာြးတဈယောကအြနနေဲ့တော့ ကြည့်ကြောင်းသညဟြု ယူဆသည်၊ ဆံပငကြလည်း ရှညန်တေော့ လမ်းသရဲပုံစံပေါကန်တောကြောင့လြည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့မြည်၊ နောကတ်ဈခု ဖြစ်နိုငခြွေ ရှိသေးတာက နန်းဖူးဝတမြှုံက အရမ်းလှသောကြောင့လြည်း ဖြစ်နိုငလြသည်ေ…..။

“ကိုရဲမာန်…. ဘာတွေ တအားတွေးနတောလဲ၊ လမ်းလည်းကြည့်လြွှောကြဦး… ခလုတတ်ိုကမြိနလေိမ့ြဦးမယ်”

“အင်း ညီမက အရမ်းလှလာတော့… ဘယလြိုပြောရမလဲ ၊ ဘေးနားဖြတသ်ှားတဲ့လူတွကေ အဈကို့ကို ဘုကြည့်ကြှည့သ်ှားတဲ့အကြောင်း တွေးနတော”

“ဒါဆို အဈကိုပြောတာက ညီမက ငယင်ယတ်ုံးက မချောဘူးတဲ့လား”

“အဲ့လိုမဟုတပြါဘူး..၊ ညီမငယင်ယတ်ုံးကလည်း ခစွစြရာကောင်းပါတယ်….၊ ပိစိလေးလေ၊ ဟုတပြါဘူး အသေးလေး…..၊ အ… အခုကတော့ ပိုချောလာတာပေါ့ သိတယမြလား… ကလေးလေးလို မဟုတပြဲနဲ့ မိန်းမပျိုလေးတဈဦးလို”

“ကိုရဲမာနကြှီးက အရမ်းစကားတတတ်ာပဲတော့.. ခစ်ခစ်”

နန်းဖူးဝတမြှုံတဈယောကြ ကြှနတ်ောပြှောတာကို သဘောခွေ့သှားပြီး လကမြောင်းကို လာရိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမက…

“အဈကိုလည်း ခန့လြာပါတယ် ၊ ပိုပြီး လူကြီးရုပပြေါကလြာတယ်….၊ ဆံပငကြလည်း အရှညကြှီး..၊ စစတွေ့တုံးကဆို Rocker ကြီးမှတန်တော…..

“အင်း…”

“ရှုပရြှုပယ်ှကယ်ှကဝြတကြှတဲ့ ကောငလြေးတွနေဲ့စာရင် အဈကို့လို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတစြားတဲ့ ယောကြာြးလေးကိုပဲ ညီမက ပိုသဘောကတွာ”

“ဟုတလြား… ညီမကလည်း အမှှောကကြွှမ်းပါတယန်ောြ”

“ဟုတလြား…..ခစ်ခစ်…ခစ်ခစ်”

နန်းဖူးဝတမြှုံက အဲ့လိုပြောလာတော့ ကြှနတ်ော့ခြှဖြေားနှင့ြ မှကြေီး လှတသ်ှားသညအြထိ ကြနပေသ်ှားသည်…။ ပါးစပကြလည်း ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့ြ အရှိနကြို သတမြရတော့…. ဟီဟီး။

“ညီမ.. အရှေ့နားဆို ရောကပြှီ”

“ဪ…အဲ့ဆိုငလြား”

“လာလေ..အထဲဝငရြအောင်”

ဆိုငထြဲကိုရောကတ်ော့ မီနူးကြည့်ပြှီး စားသောကဖြို့ မှာကြလသည်ေ….၊ သူမက…

“ကိုရဲမာန်.. အရငမြှာလေ ၊ ဗိုကဆြာနတယေဆြို”

“အင်း… ဟုတတ်ယ် ၊ ကြှနတ်ော့ကြို ပေါငမြုန့မြီးကငတ်ဈပြဲနဲ့ ကာပူခွီနိုတဈခွကြ…၊ ပေါငမြုန့ကြ Garalic butter သုတမြယန်ောြ”

“ညီမရော..ဘာစားမလဲ”

“ကောဖြီပဲ သောကတ်ော့မယ်… ညီမကိုလည်း ကာပူခွီနိုတဈခွကပြဲ ပေးပါတော့”

“ဘယလြောကကြလွဲဗွ”

“ညီမရှင်းလိုကမြယ် ကိုရဲမာန်”

“နပေါစေ…. အဈကို ဝယကြွှေးပါ့မယ်”

“ ကြေးဇူးပါ….အာရီဂါတို”

“ဂပြနစြကားတတတ်ယလြား”

“ဟင့အြင်း…. ကောန်ီခွီးဝါးနဲ့ အာရီဂါတိုပဲရတာ… ခစ်ခစ်”

“ဟိုဖကထြောင့ကြ စားပြဲ သှားထိုငရြအောင်”

ထိုသို့ဖြင့ြ ကောဖြီဆိုငထြောင့ကြ စားပြဲဝိုင်းလေးတွင် နှစ်ယောကသ်ား မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ထိုငလြိုကကြှသည် ၊ ကြှနတ်ောကြ သူမကိုကြည့်ပြှီး…

“ညီမက တကယခြွောတာလာပဲ ၊ တကျကသိုလတ်ုံးက Queen မလား”

“မဟုတရြပါ.. Queen ပြုတလြေးပါ၊ အဈကိုရော တကျကသိုလမြှာတုံးက ရည်းစားဘယန်ှဈယောကြ ထားခဲ့တာလဲ”

“တဈယောကပြါပဲ ၊ ရှကကြှမ်းရကြေိုလေးဆိုတော့ အငှင်းခံရတာများတယ်”

“အယ်…လွှိုထားပြနပြှီ ၊ တကယ် တဈယောကတ်ည်းလား… အခုလည်း ရည်းစားရှိတယမြလား”

“အဟုတပြါဆို၊ ရည်းစားမရှိတာ… ချောကန်ှဈပြည့တ်ော့မယ်….. အဈကို့ရဲ့ ဘောဒြါတွဆေို လူပျိုကြီးပေါကစြလို့တောင် ခေါန်ကြပြေီ”

“အဲ့တာဆို တကယကြှီး တဈယောကတ်ည်း ထားဖူးတာပေါ့နောြ”

“အင်း…… ညီမကရော ကောငလြေးတွေ ဘယန်ှဈယောကထြားဖူးလဲ”

“ညီမလည်း တဈယောကပြါပဲ၊ တကျကသိုလတ်ုံးက… အဲ့ဒီတဈယောကြ သဈစာမရှိလို့ ဖကြလြိုကတ်ာ”

“‌ဪ.. အင်း…. အခုကော”

ကြှနတ်ောမြသိမသာ စကားနှိုကကြှည့သ်ည်…..၊ လိုကဖြို့အထိတော့ စိတကြူးမရှိသေးပမယေ့ြ ရည်းစားရှိမရှိ သိထားတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့နောြ…။

“ရည်းစားရယလြို့တော့ မရှိသေးပါဘူး၊ ဒီအတိုင်း လာအီတဲ့ လူတခွို့ကို စကားပြနပြှောတာပဲ ရှိတာပါ”

“အင်း… ကောင်းတာပေါ့ ၊ တဈယောကထြည်း လှတလြှတလြပလြပဆြိုတော့”

“ညီမနဲ့ အတူနတေဲ့ အဒေါကြလည်း အရမ်းစည်းကမ်းကြီးတာရယ်၊ လိုင်းသုံးတာတောင် လာလာချောင်းကြည့်တ်တတ်ာ”

“အမတေို့ကရော…. သာစညမြှာပဲလား”

“ဟုတတ်ယအြဈကို… ဒီတဈခေါကြ အိမပြှနရြင် အတူပြနလြို့ရပြီ”

“အခုမှ အလုပဝြငတ်ာကို… ခွင့ရြကရြှညကြ လိုချင်န်ပြေီလား”

“သီတင်းကြှတ် ပိတရြကတ်ို့ ဘာတို့ ပြောတာပါ…. ကို HR ကြီးကလည်း”

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ စကားပြောလို့ ကောင်းနတေုံးမှာပင် မှာထားသည့ြ ကောဖြီနှင့ြ ပေါငမြုန့မြီးကင် ရောကလြာ၍ စကားပြတသ်ှားသည်၊ ဗိုကဆြာဆာနှင့ြ စားလိုကရြာ ပေါငမြုန့မြီးကငန်ှဈခပြြ ခဏအတွင်းမှာပင် ကုနသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောြ ကောဖြီငုံ့သောကန်တေုံး နန်းဖူးဝတမြှုံက…

“ကိုရဲမာန်… ဒါပြီးရင် ဘယသ်ှားကြမလဲ”

“ညီမ ဘယသ်ှားချင်လြဲ…. Junction Square သှားကြမလား… စမ်းချောင်းမှာတော့ စားသောကဆြိုငတ်ှပေဲ ရှိတာရယ်”

“ခါတိုင်း ရုံးပိတရြကဆြို ကိုရဲမာန် ဘယသ်ှားလဲ”

“ဒီကောဖြီဆိုငလြာတယ် ၊ ပြီးရငတ်ော့ ဂိမ်းဆိုငပြေါ့”

“ကြနပြှူတာဂိမ်းလား”

“မဟုတဖြူး PS4 လေ…”

“ဩ… ညီမ နောကဆြုံးသိတာတော့ PS3 ပဲသိတာ ၊ PS4 တောင် ထွကန်ပြေီလား”

“ဟုတတ်ယ်… Graphic တွေ ရုပထြှကတ်ှကလေည်း ရှယဖြစ်သှားပြီ”

“အဲ့တာဆို ညီမတို့ သှားဆော့ကြမလား”

“ဟင်…. ညီမက ဆော့တတလြို့လား ၊ ပြီးတော့ ဂိမ်းဆိုငမြှာက ယောကြာြးလေးတွခညွြေးပဲ”

“ဘာဖြစ်လဲ…. အဈကိုပါနတောပဲဟာ”

“ညီမက ဆော့တတလြို့လား”

“အယ်… ကိုရဲမာန် အတိတမြေ့သှားတာလား၊ ညီမရဲ့အမကေ သာစညမြှာစပြီး PS2 ဆိုငဖြှင့တ်ာလေ…”

“ ကြောင်းဘေးနား တိုကခြန်းကဆိုငလြား”

“အဲ့တာ ညီမတို့ဆိုငပြဲလေ ကိုရဲမာနရြဲ့…. ဆိုငပြိတပြှီး ညဆိုရင် ညီမနဲ့ ညီမအဈကိုနဲ့ ဆော့ကြတာ”

“ဪ.. အဲ့တာဆို စကာကြီးပေါ့”

“အဲ့လိုတော့လည်း မဟုတပြါဘူး ၊ နောကပျိုင်းကြ အမကေ မဆော့ခိုင်းတော့ဘူးရယ်.. ညီမကလည်း ညနကတ်ဲ့အထိ ဆော့တာကိုး… ဟီး”

“အဲ့တာဆို သှားကြတာပေါ့… အဈကိုလည်း နှစ်ယောကဆြော့ချင်တ်ဲ့ Game ရှိတယ်”

“အင်း…အင်း…သှားမယ်…သှားမယ်”

ထို့နောကြ ကောဖြီဆိုငကြနေ ကြှနတ်ောဆြော့နကြေ ဂိမ်းဆိုငသ်ို့ သှားကြပြနသ်ည်၊ ဂိမ်းဆိုင် ရောကတ်ော့ ဆိုငပျိုငရြှငအြဈကိုကြီးက…

“မောငဆြံရှည်…. ဒီနေ့ဘာဆော့မှာလဲ… အဲ… ဂိမ်းဆိုငကြို ကောငမြလေးပါ ခေါလြာတာလား”

“ဟို ထောငဖြောကဂြိမ်းလေ…. A Way Out ဆိုတဲ့ဟာ ထည့ပြေး၊ သူက ကြှနတ်ော့ကြောငမြလေး…”

“ဟုတတ်ယရြှင့ြ……. ကြှနမ် သူ့ကို စိတမြခလွို့ လိုကလြာတာ”

ကြှနတ်ောြ စကားမဆုံးခငမြှာပင် နန်းဖူးဝတမြှုံက သှကလြကစြှာ အဖြပြနေပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမ ပါလာ၍ သီးသန့အြခန်းလေးထဲတွင် နရောယူလိုကရြသည်….၊ ကြှနတ်ောကြ အခန်းတံခါး ပိတလြိုကပြှီး…..

“ကဲ… ရော့ ခလုတ်၊ ရှင်းပြစရာတော့ မလိုလောကတ်ော့ပါဘူး…. P2 တုံးကလို 🎮🎮🎮 ပဲ”

“ဟင်… ကြိုးမပါတော့ဘူးလား… မိုကတ်ယ်”

“စောနက ဘာလို့ အဈကို့ကောငမြလေး ယောငဆြောငလြိုကရြတာလဲ”

“ဪ.. ညီမ ရည်းစားမရှိဘူးဆိုတာ ဂိမ်းဆိုငလြာတဲ့သူတွသေိရင် ဖြနဝြိုင်းကြောငကြှမှာပေါ့ ရှင့ြ”

“ညီမက ဖြတထြိုးဉာဏကြောင်းသားပဲ၊ ဟုတသ်ား နို့မို့ဆို အဈကိုလည်း သကသ်ာမှာမဟုတဘြူး”

“မိန်းကလေးတိုင်း အဲ့လိုပါပဲရှင်… အဲ.. ဂိမ်းက.. လာပြီ.. လာပြီ ၊ ဆော့ကြရအောင်”

ထို့နောကြ နှစ်ယောကအြတူတူ PS4 ဂိမ်းကို ဆော့ကြသည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကလည်း ဂိမ်းဂွိုးလေး ဘာမှသိပမြသငလြိုကရြ…၊ အတူဆော့ရသညမြှာ အပေးအယူတည့လြသည်ေ၊ သူမကတော့ ပြောင်းလဲသှားတဲ့ Resolution ရုပထြှကကြို ကြည့်ဆြော့ပြီး အရသာတွေ့နလသေည်ေ၊ သူမက…

“ကိုရဲမာန်….. ရုပထြှကတ်ှကေ ရှယကြှီးပဲနောြ”

“အင်း…ဟုတတ်ယ်”

“ဇာတကြောငတ်ှဆေိုလည်း မှှေးညင်းပေါကလြို အသေးစိတကြအစ လူနဲ့တူတာနော”

“ဟုတတ်ယ်..ဟုတတ်ယ်”

“တဈနာရီ ဘယလြောကပြေးရလဲ”

“တဈထောင်”

“ညီမတို့ ဆိုငဖြှင့တ်ုံးက တဈနာရီ နှစ်ရာပဲ ရှိတာရယ်”

“အခုက စကဖြိုးကို ငါးသိန်းကြောရြှိတယ်”

ထို့သို့ဖြင့ြ လေးနာရီခန့မြွှ ဂိမ်းဆော့ပြီးနောကြ ရောကသ်ည့လြယဗြယကြို save လိုကသ်ည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက အရငကြလို Memory Card မလိုတော့ဘူးလားဟု မေးလသေေးသည်၊ ပြီးနောကြ ဆိုငရြှငအြဈကိုကြီးအား ကသွင့င်ှရှင်ေးကာ ဂိမ်းဆိုငမြှ ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

အပြငရြောကတ်ော့ လမ်းလွှောကရြင်းနဲ့ နန်းဖူးဝတမြှုံက အညောင်းဆန့ပြှီး…..

“ဝါး… ညောင်းလိုကတ်ာ… အင်း ကိုရဲမာန်…. ညီမဗိုကဆြာပြီ တဈခုခု သှားစားရအောင်”

“အင်း… အဈကိုရောပဲ… မနကကြ ဟုတတ်ိပတတ်ိ မစားရသေးဖူး၊ ဘာစားချင်လြဲ ညီမရေ”

“အလုံက Hot Pot City ကို သှားစားရအောငလြေ၊ အဈကိုကြိုကတ်ယမြလား”

“အင်း အဝစားမလား… တနအြောငကြှိတကြှတာပေါ့၊ ဘတဈြကားစီးသှားရအောင်”

“အင်း…”

ကားမှတတ်ိုငရြောကတ်ော့ စီးမယ့ြ Bus မလာခင် ထိုငစြောင့ရြင်း ကြှနတ်ောကြ……

“ဒါနဲ့ ညီမကို ဘယလြိုနာမစြားအနနေဲ့ ခေါရြင် ကောင်းမလဲ စဉြးစားနတော၊ အရငလြို အသေးလေးလို့လည်း ခေါလြို့မကောင်းတော့ဘူးဆိုတော့”

“အဲ့တာဆို နန်းလို့ပဲ အဖြားဆှတခြေါလြေ ၊ အသေးလေးလို့ခေါလြည်း ညီမက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”

“အင်း အလုပထြဲ ရောကန်ကြပြေီဆိုတော့ အသေးလေးလို့ ခေါလြို့မှ မဖြစ်တော့ပဲ”

“ညီမကတော့ ကိုရဲမာနလြို့ ခေါလြို့ အဆငပြှတယ်ေ၊ အဲ့လိုပဲ ခေါမြယန်ောြ”

“အင်း.. ကိုဆံရှညလြို့တော့ မခေါန်ဲ့”

“ဟုတ်…ကိုဆံရှည်…ခစ်”

“ဟိုမှာ စီးရမယ့ကြားလာပြီ တကရြအောင်”

ကြှနတ်ောန်ှင့ြ နန်းဖူးဝတမြှုံ တို့သည် စမ်းချောင်းကနေ အလုံဖကသ်ို့ လှိမ့ခြဲ့ပြီး Hot Pot City တွင် နေ့လညစြာနှင့ြ ညနစောပေါင်းကာ အဝအပြဲ တွယကြှလသည်ေ၊ နန်းဖူးဝတမြှုံကလည်း လူကောငလြေးနဲ့မှ မလိုကြ……. ကြှနတ်ော့ထြကပြင် ပို၍ စားနိုငလြသည်ေ.…၊ သူမဘေးမှာ အဖြူရောငခြှကတ်ှေ တပုံတပင်….။

စားသောကပြှီးသောအခါတွင် သူမနအေိမအြထိ ပြနလြိုကပျို့ပေးပြီး ကြှနတ်ော့တ်ိုကခြန်းသို့ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ နာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ညနငေါးခွဲနပြေီ… အခွိနတ်ှေ ဘယလြိုကုနလြှနသ်ှားသညပြင် သတိမထားမိလိုကြ….၊ ဒီနေ့တဈနကေုန် သူမနှင့ြ ပြောခြဲ့ရသညမြှာ တဈမွိုးလေး ကြညန်ူးဖြယကြောင်းလသည်ေ။

ပြုံးပြုံးကြီး စိတကြူးယဉပြှီး လမ်းလွှောကတ်ော့ ခလုတတ်ိုကမြိလသည်ေ၊ သို့သောြ အပြုံးကား မပကြခြွေ…၊ ဘာပဲပြောပြော ဒီတဈရကတ်ာတွင် ကြှနတ်ောန်ှင့ြ အနီးတဈဝိုကြ ရာသီဥတုမှာ အတိုင်းထကအြလှန် သာယာခဲ့ပါသညဟြုပင် ပြောရခွလေိမ့မြည်။

ရုံးတကရြတဲ့နေ့ ရောကသ်ောအခါ HR ဌာနတွင် မှတမြင်းသန့ကြို တွေ့လိုကရြတော့ ကြညလြငန်သေောစိတမြွား ပြနလြညည်ဈနှမ်းသှားရသည်၊ မှတမြင်းသန့ကြ…

“Good morning ဘရားသား….”

“ဘယလြိုဖြစ်ပြီး စောစောရောကန်တောလဲ၊ မင်း တခွားဌာနသှားရမှာ မဟုတဘြူးလား”

“အင်း… အရငတ်ဈပတကြ ရုံးပကြရြကမြွားသှားလို့၊ အမကေ ဒီမှာပြနဆြင်းလို့ ပြောလို့”

“ဘယန်ှဈရကလြဲ”

“ဒီတဈပတလြုံးပဲ”

“ဪ…. အေးပါကြာ၊ မင်းအရှေ့မှာ အလုပလြာလွှောကတ်ဲ့လူတွလောရင် CV form ဖြည့ခြိုင်းလိုကြ…. နောကလြိုတဲ့ဟာတွေ ငါပြောပေးမယ်”

“အေးဆေးပေါ့…ဘရားသား”

“ကနွတ်ဲ့လူတွရေော မရောကသ်ေးဘူးလား”

“မိန်းကလေးနှစ်ယောကတ်ော့ ရောကပြှီ ၊ Admin ဖကကြ အကူအညီတောင်းလို့ ရုံးအောကဆြင်းသှားတယ်”

“ကိုဆံရှည် မင််ဂလာပါ”

ကြှနတ်ောန်ှင့ြ မှတမြင်းသန့ြ စကားပြောနတေုံး ဇောမြွိုးနိုငတ်ဈယောကြ ရုံးရောကလြာလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…

“ဇောမြွိုးနိုင် ဒီနေ့ Fringerprint စာရင်းတွေ အကုနလြုပပြေးနောြ၊ နောကတ်ဈပတကြှ ငါလစာတွေ တွကရြတော့မှာ”

“ဟုတ်… ကိုဆံရှည် ၊ မနကဖြှနအြပြီး ရစရမေယ်”

“ငါ ဒီနေ့လို့ ပြောတာလကြော… တဈယောကတ်ည်း အဆငမြပြရင်ေ ကိုမှတမြင်းသန့ကြို ကူခိုင်းလိုကြ”

“ဟုတ်”

ထိုအခါ မှတမြင်းသန့ကြ ကြှနတ်ော့အြား…

“ဘရားသားက လစာတွေ တွကရြတာပေါ့”

“အငယပျိုင်းတွပေါ အကြီးပိုင်းတွကေ မခိုငဇြာမှင့ပြဲကိုငတ်ာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“ဘရားသားရော လစာ ဘယလြောကရြလဲ”

“လေးပုံးကြောကြွောလြောကပြါပဲ”

“မနန်ေးဂငွြးဒါရိုကတ်ာတို့ဆိုရင် ဘယလြောကမြွားရတယ် မသိဘူး”

ဟု စကားနှိုကသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြ

“ငါလည်း ဘယသ်ိမှာတုံး ၊ အဲ့တာတွကေ အဈမပဲ ကိုငတ်ာရယ်”

“သဲသဲဦးပြောတော့ ဘရားသားက အကြီးတန်းတွဖေိုငရြှိတဲ့ ဗီဒို ဖြင့လြို့ရတယဆြို၊ တဈခါမှ မကြည့်ဖြူးဘူးလား”

“တဈခါပဲ မခိုငဇြာမှင့ခြိုင်းလို့ လုပဖြူးတာပါ၊ ငါဘာမှမသိပါဘူးကြာ”

စိတထြဲတွငတ်ော့ ပါးစပဖြှာသော မိသဲသဲဦးကို ကြိနဆြဲနမေိသည်၊ မှတမြင်းသန့ဆြိုတဲ့ အကောငကြ အခုတော့ ကြှနတ်ော့ကြို မရမက စကားနှိုကတ်ော့မညမြှန်း သိရှိလိုကလြသည်ေ၊ ဒေါခြိုငဇြာမှင့ြ ပြောထားသလို ကြှနတ်ောတ်ို့ ကုမျပဏီ၏ အတွင်းရေးတဈခွို့ကို တဈဖကလြှည့န်ှင့ြ စုံစမ်းခိုင်းထားတာမွိုး ဖြစ်လိမ့မြညဟြု ယူဆရလသည်ေ။

နေ့လညစြာ ထမင်းစားခွိနန်ားတော့ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် နန်းဖူးဝတမြှုံတို့ Finance ဌာနအဖြဲ့နှင့ြ သှားဆုံလသည်ေ၊ ထို့နောကြ စားပြဲခုံအရှညကြှီးတွင် နှစ်ဖြဲ့အတူတူ ထမင်းစားကြသည်…..၊ ဟင်းက တဈယောကတ်ဈမွိုး ဆိုသောလြည်း လူအများ စုလိုကသ်ည့အြခါ စားချင်ြးစဖြယ် ဖြစ်သှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ထုံးစံအတိုင်း ကြကြဥကြောပြင်…၊ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုကသ်ညကြ ကြကြဥမှှကြေောထြဲ ကြကသ်ှနန်ှင့ြ ငရုတသ်ီး ပါးပါးလှီးထည့ထြားခွင်းပင်။

နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့ဟြင်းခွိုင့ကြို ကြည့်ပြှီး ပြုံးစိစိ ဖြစ်သှားသေးသည်….၊ အဖြဲ့လိုကြ ဟင်းတွေ ဖလှယပြှီး စားကြတော့ သူမက ပုဇွနဆြီပြနဟြင်းကို တခွားသူတွေ အာရုံများနစဉြေ ကြှနတ်ော့ဖြကကြို တွန်းပို့လိုကသ်ည်၊ နန်းဖူးဝတမြှုံက ကြှနတ်ော့အြား မှနမြှနယ်ူစားရန် မကြစြိတဈဖကမြှိတပြှီး အခကြပြှလိုကလြသည်ေ။

ကြှနတ်ောကြ သူမဂွိုင့ထြဲက ပုဇွနတ်ဈကောငကြို ယူလိုကသ်ည်၊ သူမက လကကြို နောကပြှနမြဆုတပြဲ နောကတ်ဈကောင် ထပယ်ူရန် အရှေ့ကို တွန်းပို့လသည်ေ၊ အားနာသောလြည်း နောကတ်ဈကောငန်ှင့ြ ဟင်းအနှစ်လေးပါ ယူပေးလိုကသ်ည်။ (အားနာလို့တောသ်ေးတာပေါ့ ဟိဟိ) ၊ ထိုအခါမှသာ သူမက ပြုံးပြပြီး လကကြို အနောကပြှနရြုတသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့ဘြေးနားထိုငန်သေော ဇောမြွိုးနိုငကြ စားပြဲခုံအောကကြနေ ဒူးကို တိုကလြိုကပြှီး….

“ကိုဆံရှည်…. ခငဗြွားက ဘာလဲ”

“ဘာမှမဟုတပြါဘူးကြ”

“ကြှနတ်ောြ အကုနမြှငလြိုကပြါတယန်ောြ…. ဆရာသမားကလည်း”

“မှငရြငလြည်း အသာနေ….. ဒီအတိုင်းအသိပါ”

ဇောမြွိုးနိုငကြ ဘာမှပြနမြပြောတော့ပဲ ကြှနတ်ော့အြား ပြုံးစိစိနှင့သ်ာ စိုကကြှည့န်တေော့သည်၊ ဇောမြွိုးနိုငတ်ို့လို လူမွိုးတွေ (Homosexual) က သမီးရည်းစား ကိဈစမွိုးဆိုလငွြ အငမြတနမြှ အကင်းပါးလှသည်၊ ဟင်းပေးသော ကိဈစလေးတဈခုကိုပင် ဘယသ်ူက ဘယလြိုဟု လငွမြှနစြှာ မှတခြကြခြနွိုငစြှမ်းမှာ မိန်းကလေးများထကပြင် သာလှနကြှလသည်ေ။

ထမင်းစားပြီး ဂွိုင့တ်ှသေိမ်းကာ ဌာနသို့အပြနတ်ှင် ဖုန်းတဈကော ဝငလြာလသည်ေ၊ ဘယသ်ူဆကတ်ာလဲဟု ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဟိန်းထကြ ဖြစ်နလသေည်ေ….၊ ဒီကောင် ဒီအခွိန် ဖုန်းဆကလြေ့မရှိပါဘူး၊ ဘာများထူးလို့လဲဟု တွေးပြီး ဖုန်းကိုငလြိုကလြသည်ေ…။

“ဟယလြို ဟိန်းထကြ… သားကြီး.. ပြော ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“ဟယလြို…. ကိုရဲမာနလြား မသိဘူး ရှင့ြ”

တဈဖကကြ ဖုန်းဖြသေံမှာ ဟိန်းထကမြဟုတပြဲ မိန်းကလေးအသံ ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ဖုန်းကို နားနှင့ခြှာကာ Contant ကို ပြနကြှည့တ်ော့လည်း ဟိန်းထကဖြုန်းပဲ ဖြစ်လသည်ေ….။

“ဟုတပြါတယဗြွ ”

“ကြှနမြက ဟိန်းထကရြဲ့ ကောငမြလေးပါ အဈကို”

“ဟုတ်….ပြောပါဗြ”

“ဟိန်းထကြ ကားအကစြီးဒင့ဖြစ်လို့…. အခု ဆေးရုံရောကန်တော၊ တဈခကြလြောကြ လာကြည့်ပြေးလို့ရမလား”

“ဟာ…ဘယလြိုဖြစ်တာတုံး၊ ဒဏရြာတအားများလား”

“ကြှနမြလည်း မသိသေးဘူး၊ လမ်းကူးတုံး Taxi ကားနဲ့ ပြတမြိသှားတာ…. ခွထေောကတ်ော့ ထိသှားတယလြို့ ပြောတယ်”

“ရနကြုနဆြေးရုံကြီးမှာပဲလား”

“ဟုတတ်ယရြှင့ြ…. ကြှနမြက ထမင်းစားနားခွိန် လိုကပျို့တာ၊ ရုံးက အရေးကြီးကိဈစရှိလို့ ပြနသ်ှားရဦးမှာ… အဲ့တာ ကိုရဲမာန် ခွင့ယ်ူလို့ရရင် ခဏလောကြ လာစောင့ပြေးပါလားလို့”

“အင်း..အင်း..အခုလာခဲ့မယ်”

“ဟုတ်…. ကြှနမြလည်း ညနရေုံးကကိဈစပြီးရင် တန်းပြနလြာမှာပါ၊ ဒီခဏ သူတဈယောကတ်ည်း ဖြစ်နမှောစိုးလို့”

“အင်း..အင်း.. ကြှနတ်ောြ နေ့ဝကခြှင့ယ်ူပြီး လာခဲ့လိုကမြယ်”

“ဟုတ်..ကြေးဇူးပါနောျ”

ထို့နောကြ ကြှနတ်ောလြည်း မခိုငဇြာမှင့ကြို အကြိုးအကြောင်းပြောပြီး နေ့ဝကခြှင့ယ်ူကာ ဟိန်းထကဆြီသို့ Taxi ငှားပြီး သှားရလတေော့သည်။

🏵️ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၃) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️