ဒီဇာတလြမ်းကတော့ ကြှနတ်ော့ဂြိုကဆြရာမလေးရဲ့ အဆကပြါ။ ကြှနတ်ော့ဂြိုကဆြရာမလေးကို မဖတဖြူးသေးရင် ဒီကိုနှိပပြှီး ဖတလြို့ရပါတယ်။
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၁)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ
🧡အခန်း (၁) နန်းဖူးဝတမြှုံ🧡
အခွိန်: : ရဲမာန် “အောငကြောင်းထကြ” ဘောဒြါသို့ရောကပြှီး ဂိုကဆြရာမလေး မဝသုနဖြူးနှင့ြ မတွေ့ခင် တဈနှစ်ခန့အြလိုက…
တညန်ရော: : အ.ထ.က(၁) သာစညမြှို့….
ဒီနေ့ဟာ အခါတိုင်းနေ့တွလေိုပဲ ကြောင်းတကခြေါင်းလောင်းမတီးခင် မနေ့ကပေးတဲ့ အိမစြာကို သူငယခြငွြးဆီက ကူးရေးရတဲ့နေ့တဈနေ့ပင်
“ဒေါင်… ဒေါင်… ဒေါင်”
ကြှနမြရငထြဲ ထိတလြန့သ်ှားသည်….။ သူငယခြငွြးဆီက အိမစြာကူးနသညေမြှာ မပြီးသေး နောကဆြုံးတဈပိုဒြ ကနွန်သေေးသည်၊ အလငွလြိုနသဖြေင့ြ စာအုပခြငွြးထပလြိုကကြာ လကရြေးဆိုးမညကြို ဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ အမှနဆြုံးနည်းနဲ့ ပန်းကနလြုံးစီးပြီး ကူးရေးလိုကလြသည်ေ၊ တအောင့အြကြာတွင် အတန်းပိုငဆြရာမက ခွင်းတောင်းဆှဲပြီး အတန်းထဲသို့ ဝငလြာလသည်ေ…။ အတန်းထဲက ဖောလြံဖားတတသ်ော ကောငမြလေးတခွို့က ဆရာမခွင်းတောင်းကို ကူဆှဲပေးပြီးမကြန်ှာယူကြသည်….။
“မင််ဂလာပါ…ဆရာမ…” (အားလုံးသံပျိုင်)
“အေးအေး…မင််ဂလာပါ”
“ ကြေးဇူးတငပြါတယ်….ဆရာမ” (အားလုံးသံပျိုင်)
“မနေ့ကပေးလိုကတ်ဲ့ အိမစြာ ပြီးကြပြီလား”
“ဟုတကြဲ့ပါ” (သံပျိုငမြဟုတတ်ော့ပဲ ရှေ့ဆုံးတန်းနားတဈဝိုကကြ အသံများ)
“ကဲ လုပပြှီးပြီးမပြီးပြီး အခုစဈတော့မယ်… စာအုပတ်ှေ စားပြဲပေါတ်ငထြား”
ကြှနမြအဖို့ ကံကောင်းသညဟြု ပြောရမည်၊ ဆရာမကို နှုတဆြကလြို့အပြီးတွငပြင် အိမစြာကူးလို့ ပြီးသှားလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ ယုံကြညမြှုရှိစွာဖြင့ြ စာအုပကြို ကိုယ့အြရှေ့က စားပြဲပေါြ တငထြားလိုကသ်ည်….။ ဆရာမက တဈတန်းချင်ြးတဈတန်း အိမစြာပြီးမပြီး စဈဆေးလသည်ေ၊ အိမစြာမလုပခြဲ့တဲ့သူတွဆေို လကဖြဝါးဖြန့ခြိုင်းပြီး တဈခကြရြိုကလြသည်ေ၊ ဒီလိုနှင့ပြင် စာသငရြကတ်ဈရကကြို စကြရလသည်ေ…။ အတန်းပိုငဆြရာမက ကြှနမြနားသို့ ရောကသ်ောြ
“နန်းဖူးဝတမြှုံ… အသေးလေး…. အိမစြာလုပခြဲ့လား”
“ဟုတကြဲ့ဆရာမ”
“ပြပါဦး…ဆရာမကို”
“ရှတ်…..ရှပ်…ရှှပ်… ရှှပ်” (စာရှကလြှနသ်ောအသံ)
“ဟုတပြှီ…. အသေးလေး.. လိမျမာတယ်… ကဲ နောကတ်ဈယောကြ”
“ဝူး………” ကြှနမြရငထြဲက အလုံးကြီးတဈလုံး အခုမှကသွှားသည်….။ စောနက အေးစကန်သေော လကဖြွားလေးတွေ ပြနလြည်၍ နှေးထွေးလာသည်..။
ကြှနမြနာမညကြ “နန်းဖူးဝတမြှုံ” ပါ..။ အဖကေ ဗမာ၊ အမကေ ရှမ်း ဆိုတော့ ရှမ်းဗမာကပြားလေးပေါ့ ..။ အလယတ်န်းရဲ့ နောကဆြုံးနှစ်ဖြစ်တဲ့ (၈) တန်းရောကပြှီ ဖြစ်သောလြည်း လူကောငသ်ေးတော့ အတန်းပိုငဆြရာမရော အတန်းထဲက သူငယခြငွြးတွကပေါ နာမညအြရင်းအစား “အသေးလေး” လို့ပဲ အလှယတ်ကူ ခေါကြှတာပေါ့….။ ကြှနမြနာမညကြ ရှညတ်ော့ ခေါရြခကတ်ာလည်း ပါမှာပေါ့…။
ဒီလိုနဲ့ ကြောင်းသားကြောင်းသူတို့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အတန်းပိုငအြခွိန် (၄၅) မိနဈကို လိမဖြယ် လိမဖြယန်ဲ့ တကပြှီးသှားတော့ တောတ်ောလြေး ပြောသ်ှားကြတယ်..။ အတန်းပိုငအြခွိနကြ တခွားဆရာတွအခွေိနထြကြ ပိုပြီးတင်းကြပတ်ာကိုးရှင့ြ….။ သင်ျခွာအခွိနပြှီးတော့ မုန့စြားကြောင်းဆင်းပါလရေောလား….။
အတန်းပိုင် အခွိနပြှီးလို့ ကြှနမြလည်း အတူတူထိုငတ်ဲ့ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ မုန့ဈြေးတန်းကို မုန့သ်ှားဝယစြားကြရော၊ မိန်းကလေးတို့ သဘာဝ သူငယခြငွြးတွေ တကြိတကြွိတန်ဲ့ ဘေးချင်ြးယှဉြ လမ်းလွှောကကြှပြီး စကားပြောရင်း မုန့ဈြေးတန်းကို သှားကြတာပေါ့ရှင့ြ…၊ ထိုအခွိန် ကြှနမြခေါင်းကို တဈခုခုက လာရိုကမြိသှားတယ်….။
“ဖုန်း”
“အား…. နာတယ်!!!”
ကြှနမြခေါင်းကို ဘောလြုံးမှနသ်ှားမှန်း သိလိုကပြှီးတဲ့အခွိနမြှာ ခေါင်းက မူးသှားတာနဲ့ ဘယသ်ူ တွေ ကနလြိုကမြှန်း ခကြခြှင်းလှည့မြကြည့်န်ိုငသ်ေးဘူး၊ ကြှနမြသူငယခြငွြးတွထေဲက ခပစြှာစွာ တဈယောကကြတော့ ဘောလုံးကနတ်ဲ့ ကြောင်းသားတွကေို အောပြှီး ရနရြှာနလရေေဲ့…။
“ဆရာမနဲ့ တိုငပြှောလိုကရြမလား… မှနအြောငကြနရြသလား ”
“မတောတ်ဆ ထိသှားလို့ပါ…. ဆောတီး… ဆောတီး”
“ရုပကြိုက စပဖြှီးဖြီးနဲ့..”
“နငတ်ို့က အုပစြုလိုကကြှီး လွှောကသ်ှားနကြတေော့ ထိမှာပေါ့”
ပြီတီတီရုပန်ှင့ြ လူများကို ကနမြိတာကို မတောင်းပနပြဲ စသလိုနောကသ်လို လုပန်သေော ထိုကြောင်းသားကို ကြှနမ် ဒေါသထွကသ်ှားသည်..။
“ဒီမှာ…. ဘောလုံးကနခြငွရြင် ကြောင်းအနောကဖြကကြ ဘောလုံးကြင်းထဲ ကနပြါလား”
ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလိုကသ်ည်…။ ထိုအခါ ပြီတီတီနှင့ြ တဈယောကကြ…
“ ဒီကြောင်းကို နငတ်ို့ပိုငတ်ာမို့လို့လား အဲ့လိုပြောရအောင်… လူကြည့်တ်ော့ ပိစိလေးနဲ့”
“ဘာ….. နင့ကြို ကြောင်းအုပန်ဲ့ကို တိုငပြှောအုံးမယ်”
“တိုငခြငွတ်ိုင် မတိုငခြငွန်ေ… ဟဟေေ့”
ထိုအခွိနတ်ှင် နောကထြပ် အရပရြှညရြှည် အသားညိုညိုနှင့ြ ကြောင်းသားတဈယောကြ ရောကလြာပြီး သူ့သူငယခြငွြးကို နားရင်းရိုကကြာ…
“ဟေ့ကောင်…. ပြနတ်ောင်းပနလြိုကြ၊ ဟိုတဈနေ့ကမှ ကြောင်းအုပကြှီးရုံးခန်းက ပြနလြာတာ မကြာသေးဖူးမလား”
“ပြောတာပဲ အဈကိုရဲမာနရြဲ့….. သူတို့က စွာနတော”
ရဲမာနဆြိုတဲ့ အဈကိုကြီးက ကြှနမြခေါင်းရဲ့ ဘောလြုံးထိသှားတဲ့နရောကို လကဖြှင့ြ ပြတသ်တ် ပေးလိုကပြှီး….
“ညီမလေး…. တောတ်ောန်ာသှားလား၊ အဈကိုပဲ ကြားထဲကနေ တောင်းပနပြါတယ်”
“အင်း.. ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ရပါတယ်”
“မုန့စြားဆင်းခွိနကြ ခဏပဲဆိုတော့ ကြောင်းနောကထြိသှားပြီး မကနတ်ော့တာ… ဆောရီးပါနောြ”
” ဟုတ်…. ရပါတယ် အဈကို”
ရဲမာနဆြိုတဲ့တဈယောကကြ ကြှနမြကို ပြောပြီးသှားတော့ ပြီတီတီနဲ့ တဈယောကကြို ပုခုံးကဆှဲပြီး ခေါသ်ှားလရေဲ့…..။ အား.. ခေါင်းမူးသှားတော့ ဝယစြားမယလြို့ စဉြးစားထားတဲ့ မုန့တ်ောင် မေ့သှားပြီ၊ ဒါနဲ့ ကြှနမြသူငယခြငွြးတွေ အသံတိတန်ပေါ့လားလို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူတို့က…. အုပစြုလိုကြ ပြုံးစိစိနဲ့ ကြှနမြကို ကြည့်န်ကြတေယ်…။
“ဟဲ့…. ဘာတွပြေုံးစိစိနဲ့ ကြည့်န်ကြတောလဲ”
“အသေးလေးတို့ကတော့ ဟိုတဈယောကန်ဲ့တုံးကသာ ရနထြောငန်တော၊ ကိုရဲမာနလြည်း ရောကလြာတော့ တန်းငှိမသ်ှားတော့တာပဲ”
“ဟိုအရပရြှညရြှညန်ဲ့တဈယောကြ ပြောတာလား…. သူက သချောတောင်းပနတ်ာကိုးအေ”
“အယ် ဟုတလြို့လား” (သူငယခြငွြးမလေးများ ပျိုငတ်ူပြောသည်)
“နငတ်ို့ ဘာတွဖြစ်ေနကြတောလဲ….. အဲ့အဈကိုကြီးက ဘယသ်ူမို့လို့လဲ”
လို့ ပြနပြှောလိုကတ်ော့ ခပစြှာစွာ သူငယခြငွြးမလေးက…
“ကိုရဲမာနကြ ကိုးတန်းက အဈကိုကြီးလေ… စာလည်းတောတ်ယ်၊ အားကစားလည်း တောတ်ယ်…၊ ငါတို့ကြောင်းက လကရြှေးစင် ဘောလုံးသမားလေ၊ အသေးလေး… နငတ်ကယမြသိတာလား…၊ ကိုးတန်းအဈမကြီးတွေ ပြောပြောနတော မကြားဖူးဘူးလား”
“မသိပါဘူးး…. အဲ့တော့ ငါက ဘာလုပရြမှာလဲ”
“အယ် ..” (သူငယခြငွြးမလေးများ ပျိုငတ်ူပြောသည်)
“မစကြနဲ့တော့ဟာ….. ငါစိတတ်ိုလာပြီ၊ ဟို ပြီတီတီနဲ့တဈယောကကြ ဘယသ်ူလဲ”
“ရှဈတန်းကပဲလေ C ခန်းကကောင်”
“အဲ့ကောငကြို နောကတ်ဈခါ ဒါမွိုးကြုံရငတ်ော့ ဆရာမနဲ့ကို တိုငအြုံးမှာ”
“ကိုရဲမာနကြှောင့ြ လွှောပြေးလိုကတ်ယ် ဆိုပါတော့”
“ကောငမြတွေ…. တောတ်ော့ဟာ… လာ.. မုန့ပြဲသှားဝယစြားရအောင်”
သူတို့စတော့လည်း စချင်စြရာပဲ….။ ကြှနမ် ဒေါသထွကန်ရင်ေးကနေ အဲ့အဈကိုကြီး ရောကလြာ တော့ ဒေါသတွေ ဘယရြောကသ်ှားသညလြဲ မသိ။ သူ့ရဲ့ အပြောအဆိုကြောင့လြား၊ ခေါင်းကို ဖြဖြလေး ပြတသ်ပပြေးလိုကလြို့လား ကြှနမြမသိခွေ၊ အို ရှုပပြါတယ် မစဉြးစားတော့ပါဘူး….။
သူငယခြငွြးတွနေဲ့ မုန့အြတူဝယစြားပြီးတော့ အတန်းပြနတ်ကရြပြနတ်ယ်၊ ဝငတ်ဲ့ ဆရာမက သဘောကောင်းတော့ စောနကဝယလြာတဲ့ မုန့တ်ှကေို ခုံတန်းအောကကြ လှယအြိတထြည့တ်ဲ့ နရောမှာ ထားပြီးတော့ ခိုးစားကြတယ်….။ သိတယမြလား ခိုးစားတဲ့မုန့ကြ ပိုပြီးတော့ စားကောင်း တယဆြိုတာ…. ခစ်ခစ်…။
နေ့လညစြာ ထမင်းစား ကြောင်းဆင်းခွိနရြောကတ်ော့ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ထမင်းအတူစားပြီး ထိုငခြုံပေါမြှာထိုငပြှီး ကိုရီးယားဇာတကြားအကြောင်း၊ သီချင်ြးများအကြောင်းကို ရပတေမြဝင် အောင် ပြောကြတယ်၊ ဪ.. ဒီလို….. ကြှနမြတို့ ရှဈတန်းစတကကြတည်းက ထမင်းစား ကြောင်းဆင်းခွိနတ်ှဆေို အပြငထြှကြ မဆော့ကြတော့ဘူး…။ ဘယကြဘယလြို ဖြစ်တယတ်ော့ ကြှနမြလည်း မသိဘူး….။ သူငယခြငွြးတွကေ မဆော့ကြတော့တာနဲ့ ကြှနမြလည်း သူတို့နဲ့အတူတူ စကားပြောဖြစ်တော့တာပဲ…။ ပြောရရင် ပျိုဖောဝြငလြာလို့လားမသိ။ အငယတ်န်းတွတေုံးကလို ဖုံတလုံးလုံးနဲ့ မဆော့ချင်တ်ော့ဘူး…..။
ကြှနမြတို့ သူငယခြငွြးမတွေ စကားဝိုင်းမှာ အသဈထွကတ်ဲ့ ကိုရီးယားစီးရီး ဇာတကြားအကြောင်း ပြောနရင်ေးကနေ တဈယောကကြ…
“ငါ ဖြောရြညသ်ောကခြငွလြို့ မုန့စြွေးတန်းသှားမလို့၊ တဈယောကလြောကြ လိုကခြဲ့ပေးဦး”
“အေး…ငါလိုကခြဲ့မယ်”
“အေး အသေးလေး လာလေ”
ကြှနမြလည်း သူတို့ပြောနတေဲ့ ဇာတကြားအကြောင်းကို စိတမြဝငစြားတာနဲ့ သူမနဲ့အတူ မုန့ဈြေးတန်းကို ထွကလြာခဲ့လိုကတ်ယ်၊ တိုကဆြိုငတ်ာလားတော့ မသိ။ ကြှနမြတို့ ဖြောရြညဝြယတ်ဲ့ မုန့ဆြိုငရြောကတ်ော့ မနကကြ တွေ့ခဲ့တဲ့ အဈကိုရဲမာနန်ဲ့ ပြနတ်ှေ့ပါရောလား….။ ကြှနမြဘေးနားက သူငယခြငွြးမက ကြှနမြကို အသာလကတ်ို့ပြီး….
“ဟိုမှာ ဟိုမှာ… နင့အြဈကိုကြီး”
ဟု တိုးတိုးလေးပြောကာ စလိုကလြသည်ေ၊ ကြှနမြက..
“အသာနစမြေးပါ…. နငဝြယမြယ့ဟြာသာ မှနမြှနဝြယ်”
ကြှနမြသူငယခြငွြးက ဖြောရြညဝြယဖြို့ ရှေးနတေုံး အဲ့အဈကိုကြီးက ကြှနမြကို မှငသ်ှားပြီးတော့…
“ဟိုတဈယောကျ…. ခေါင်းကနာနသေေးလား”
လို့ ပြုံးပြပြီး မေးလသည်ေ…။
“မနာတော့ပါဘူး….
သူငယခြငွြးတွကေ စထားကြလို့လား…. ဘာလို့ရယမြသိ….. အဲ့အဈကိုကြီး စကားပြောတိုင်း ပါးစပကြ သူ့အလိုလို ပြနဖြှမေိသည်၊ သူကတော့ စိတရြင်းဖြင့ြ တောကပြစွာ ပြုံးပြသည်..။ နည်းနည်း အူကြောငကြှောငန်ိုငသ်ောလြည်း ကြှနမြဖကကြလည်း ပြနပြှုံးပြမိလိုကသ်ည်။
“ရော့…. တောင်းပနတ်ဲ့အနနေဲ့ မုန့ဝြယကြွှေးတာ”
“ဟို..ရပါတယ်”
“ရော့ပါ…. ညီမက ခုနှစ်တန်းကလား… ရှဈတန်းကလား”
“ရှဈတန်းကပါ…”
“ဟုတပြါပြီ… လူကောငကြသေးနလေို့ မေးကြည့်တ်ာပါ စိတမြရှိပါနဲ့”
“ရပါတယ်… မဝယကြွှေးပါနဲ့”
“ရော့ပါ…”
ကြှနမ် အဲ့လောကင်ှင်းနတောကိုပင် သူက မုန့ကြို လကထြဲသို့ အတင်းထည့သ်ှားလသည်ေ၊ သူ လုပခြငွရြာလုပပြှီး သုတသ်ုတန်ှင့ြ ပြနသ်ှားလသည်ေ၊ ကြှနမြသူငယခြငွြးမက…
“ဟဲ့ အသေးလေး….. သှားရအောင် ငမ်းမနနေဲ့တော့”
“ဟင်….ဘာလဲ”
“ဘာမှမဟုတတ်ော့ဘူး… လာလာ”
အတန်းထဲပြနရြောကတ်ော့ သူငယခြငွြးမက တဈဖြဲ့လုံးကို အဈကိုရဲမာနန်ှင့ြ ကြှနမ် စကားပြောခဲ့ကြောင်း ဖောကသ်ညပြှနခြလွသည်ေ၊ သူတို့ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း စကြပြနသ်ည်…။ ကြှနမ် ဒေါသထွကပြှီး အောလြိုကမြှပင် ငှိမသ်ှားကြသည်။
အဲ့ဒီနညေ အိမမြှာ အိမစြာလုပန်ရင်ေးနှင့ြ ကိုရဲမာနအြကြောင်းကို တွေးမိပြနလြသည်ေ၊ ခေါင်းထဲက ကြိုးစား၍ ထုတပြါသောလြည်း အလုပမြဖြစ်။ ထို့ကြောင့ြ ဆကပြှီး တွေးတောနလေိုကသ်ည်၊ ပြောလို့ပြောတာမဟုတ် အဲ့အဈကိုကြီးက အရပတ်ောတ်ောရြှညသ်ည်…..။ သူနှင့ဆြိုလငွြ ကြှနမြအရပကြ သူ့ပခုံးလောကပြဲ ရှိလိမ့မြည်၊ သူ့မကြန်ှာက ညိုသောလြည်း မေးရိုးခွှနပြှီး ယောကြာြးပီသပြီး ကြည့်လြို့ကောင်းလသည်ေ၊ ပြီးတော့ စာလည်းတောတ်ယဆြိုပဲ……
“ဒိတ်… ဒိတ်… ဒုတဒြုတ်… ဒိတ်… ဒိတ်… ဒုတဒြုတ်”
တကယပြဲ… ဟင်… ကြှနမ် ရငခြုနန်မေိတာလား…. ကိုယ့ရြငဘြတပြေါြ ကိုယပြှနစြမ်းကြည့်မြိလိုကသ်ည်၊ အို… ကြှနမြနှလုံးခုနသ်ံတွကေ မှနဆြနန်လသေည်ေ….။ လကဖြွားလေးတွလည်ေး အေးစကလြာလိုပင်…..။ ငါ ဘာတွေ လွှောကတ်ှေးမိနတောပါလိမ့ြ…..။ အခုမှ ရှဈတန်းပဲ ရှိသေးတာကို၊ အိမကြပြောသလို ဆယတ်န်းမအောငခြငအြထိ စိတတ်ှေ ဟိုရောကဒြီရောကြ ဖြစ်နလေို့ မဖြစ်ဘူး.. မိနန်း… နငစြိတထြိန်းစမ်း… စိတထြိန်းစမ်း….။
နောကရြကတ်ှရေောကတ်ော့ ကြောင်းမှာ ရဲမာနဆြိုတဲ့ အဈကိုကြီးနဲ့ လမ်းသှားလမ်းလာ ဆုံဖြစ်ရင်း စိတမြထိန်းနိုငပြဲ သူ့မကြန်ှာကို အလိုလိုကြည့်မြိသှားသည်၊ ကြောင်းဘောလုံးပြဲတွမှောလည်း ရငထြဲက မသိမသာ သူ့ကိုပဲ ဂိုးသှင်းနိုငပြါစလေို့ အားပေးနမေိသည်၊ ဝတ်ထုတွထေဲမှာ ဖတခြဲ့ဖူးသလို အခစွဆြိုတာဟာ တားဆီးထားလို့ရတဲ့အရာ မဟုတမြှန်း ကြှနမြသိရှိသှားသည်။
ကြှနမြသူငယခြငွြးတွကေ “နင်…. ကိုရဲမာနကြို ကြိုကန်တောလား” လို့ ခဏခဏ စနောကတ်ော့ ကြှနမြကလည်း “အေး.. အေး… ဟုတတ်ယဟြေ့” လို့ စိတမြရှညတ်ော့ပဲ ပြောမိလိုကသ်ည်၊ ဒါပမယေ့ြ အားလုံးသိတဲ့အတိုင်းပဲ….. အလယတ်န်းကြောင်းသူဆိုတော့ ကိုးတန်းက အဈကိုကြီးကို ကြိတကြှိုကရြင်း စိတကြူးယဉယ်ုံပေါ့..။ လမ်းမှာ သူနဲ့တွေ့လို့ သူကပြုံးပြရင် ကြှနမြကလည်း ပြနပြှီးပြုံးပြတာလောကန်ဲ့ပဲ ကြနပေရြတာပဲရှင့ြ….။
တဈရကကြှတော့ ကြှနမြသူငယခြငွြးတွကေ မှှောကပြေးပြီး အဈကိုရဲမာနကြို ဒီသင်ျခွာပုဈဆာ မရဘူးလို့ ဟနဆြောငပြှီး စာရှင်းပြခိုင်းလိုကလြို့ ပြောတာနဲ့ သူရှိတဲ့ ကိုးတန်းအခန်းတွဖကေကြို ရောကလြာခဲ့သည်၊ တကယတ်န်းက ကြှနမြက အဲ့လောကြ သတ်တိမရှိ….။ သူငယခြငွြးမတွကေ နင် အဲ့လောကတ်ောင် အဖြစ်မရှိဘူးလား ဘာလားနဲ့ ကြုံတိုင်းစနလေို့ “အေး ငါသှားမေးပြမယ် ဒါပမယေ့ြ ငါမေးရဲရင် နငတ်ို့တွေ နောကတ်ဈခါ အဲ့လိုမစကြနဲ့တော့” လို့ ပြောပြီး ရောကလြာခဲ့ကြသည်။
တကယတ်န်း နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ ကြုံလာတော့ ရငတ်ှေ တဒိတဒြိတခြုနပြှီး ကြောကရြုပကြှီးလို သူ့အတန်းရှေ့မှာ အကြာကြီး ရပန်မေိသည်၊ သူငယခြငွြးမတွကေ အနောကကြနေ တွန်းတော့လည်း အရှေ့ကိုမရှေ့…. ကြောကရြုပကြှီးတဈရုပလြိုပဲ မတတ်ပရြပန်မေိသည်…။ ကိုးတန်းက အဈမကြီးတွကလေည်း ကြှနမြတို့အဖြဲ့ကို ဘာလာလုပကြှတာလဲဆိုတဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ကြည့်န်ကြသေည်။
ကြှနမြလည်း လကကြနွရြှိတဲ့ သတ်တိတဈပိုင်းတဈစကို ထုတမြှေးပြီး…. တံတွေးမှိုခကြာ တဈလှမ်းချင်ြး ကိုရဲမာနဆြီ သှားလိုကသ်ည်…။ သူ့နားရောကတ်ော့ သူက ကြှနမြကိုတွေ့တော့…
“ဟိတ်… ဟိုကောငမြလေး ဘာလာလုပတ်ာလဲ”
“ဟို..ဟို.. ဒီပုစ်ဆာကလေ.. ဟို.. အဲ့တာ…. ရှင်းပြ…”
“ဪ… စာလာမေးတာလား၊ လာ… အဈကို့နားလာခဲ့လေ”
“ဟုတ်”
” လာ မတတ်ပကြှီး ရပမြနနေဲ့၊ အဈကို့ဘေးနားထိုငလြေ…”
“အင်း ပြောရရင်….ဒီပုဈဆာကို….. ကြင်းခတထြားတဲ့ဟာကနေ စပြီး တွကရြမှာ… ဒီနံပါတရြဲ့ ကိန်းစဉြ .!^#(!%@*!*!%&#%!*#%@ (!&#%$^@*@(@*$^&!((^$^*” က”
“နားလညပြှီလား…ညီမ”
“ဟုတ်..ကြေးဇူးပါနောျ”
ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတ်တိမှေးပြီး အခုလို စာရှင်းပြခိုင်းလိုကတ်ော့ အဈကိုရဲမာနန်ဲ့ ခငမြငခြှင့ြ ရသှားတာပေါ့ ဟိ၊ အဲ့ဒီနကစေပြီး ကြှနမြက ကြေးဇူးတငတ်ဲ့အနနေဲ့ မုန့ဝြယကြွှေးလိုကြ၊ ကိုရဲမာနကြ ပြနဝြယကြွှေးလိုကန်ဲ့ပဲ ပိုပြီးခငလြာရတာပေါ့….။ တအားကြီး ခငတ်ာမွိုးလည်း ဘယဟြုတပြါ့မလဲပေါ့နောြ၊ ကြှနမြကတော့ ကြိတကြှိုကန်တယ်ေ…..။ အခုခတ်စေကားနဲ့ဆို ကြိတ် Crush နတယ်ေ ဆိုပမယေ့လြို့ ဒီထကပျိုပြီး အဆင့တ်ကဖြို့ထိတော့ မဖြစ်သင့ဘြူးလို့ ထငလြို့ မေးထူးခေါပြှော အဆင့မြှာတင် ကြနပေန်ရတောပေါ့ရှင်…..။
ဒီလိုနဲ့ နောကဆြုံးစာမေးပြဲနားနီးတော့ အဈကိုရဲမာနဆြီသှားပြီး ကြှနမြရဲ့ အောတ်ိုစာအုပထြဲကို လကမြှတသ်ှားထိုးခိုင်းတယ်….။ သူက…
“ညီမ…. ဘာလဲ ပြောလေ၊ စာမေးပြဲနီးပြီနောြ… စာတွပေိုငန်ပြေီလား… ရှဈတန်းဆိုတော့ အစိုးရ စာမေးပြဲနောြ… မပေါ့နဲ့ သိလား”
“ဟုတ်.. စာတွကေ ရနပေါပြီ…. စာအုပထြဲ အဈကို့လကမြှတ် ရေးပေးပါလား”
“အောတ်ိုထိုးခိုင်းတာလား…. ရှဈတန်းကြောင်းသူတွေ အခုထိ အောတ်ိုထိုးနကြတေုံးလား”
“ဟုတပြါတယ် ကိုးတန်းက အဈကိုကြီးရဲ့”
“လကမြှတပြဲမလား… စာကြောင်းကော ရေးပေးရအုံးမှာလား”
“အင်း”
“အဈကိုက သိပမြရေးတတဘြူးနောြ…. စာအုပပြေး ဘယန်ားလေးမှာ ရေးပေးရမှာလဲ”
“အင်း…. ဒီနားလေး”
“ဒါနဲ့ အသေးလေး အသေးလေးလို့ပဲ သိထားတော့၊ နာမညကြ ဘယသ်ူ..”
“နန်းဖူးဝတမြှုံ”
“ဝါး… နာမညကြ အမိုကစြားပဲ”
ကိုရဲမာနကြ ကြှနမြရဲ့ စာအုပထြဲ တဈခုခုခရွေးပြီး လကမြှတထြိုးပေးလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ..
“ရော့… နန်းဖူးဝတမြှုံ… နာမညကြလည်းရှညတ်ာ… အသေးလေးလို့ပဲ ခေါတ်ော့မယ်၊ အိမရြောကမြှ ဖြင့ဖြတန်ောြ”
” ရပါတယရြှင့ြ… ကြေးဇူးပါ… အဈကိုလည်း စာမေးပြဲဖြနေိုငပြါစေ”
“ညီမကောပဲ”
အဈကိုရဲမာနပြှောသလို အိမရြောကတ်ဲ့အထိ ကြှနမ် မစောင့န်ိုငပြါ။ အတန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ သူဘာတွမွေား ရေးပေးပါလိမ့လြို့ ရငခြုနစြှာနဲ့ ဖြင့ဖြတမြိတယ်၊ သူရေးထားတာက…
“ခငရြတဲ့ ညီမလေး နန်းဖူးဝတမြှုံရေ…
ရှဈတန်းပြီးလို့ ကိုးတန်းရောကတ်ော့မယဆြိုတော့ အရငကြထကပျိုပြီး စာကိုကြိုးစားပါ၊ အစားအသောကတ်ှလည်ေး ဂွီးမများပဲ မွာများစား… အဲ့တာမှ ကိုယလြုံးထွားလာမှာ.. လမ်းလွှောကရြငလြည်း ဘယည်ာကြည့်လြွှောကြ… ခေါင်းကို ဘောလုံး ထပမြှနန်အေုံးမယ်
ကန်ျးမာရေးကို ဂရုစိုကျ
ခငတ်ဲ့အဈကိုကြီး
ရဲမာန်”
ဟူ၍ ဖြစ်လသည်ေ။
ကိုရဲမာနရြေးပေးလိုကတ်ဲ့ စာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ တိုတိုလေးဆိုပမယေ့ြ ကြှနမြရငထြဲ တဈမွိုးတဈဖုံ ခံစားလိုကရြသည်၊ ပူပူနှေးနှေး ကောဖြီတဈခွကြ သောကလြိုကရြသလို ရငထြဲ နှေးထွေးသလိုမွိုး ခံစားရသည်၊ နောကပြှီးတော့ ပိတိဖြစ်မိသလိုလို ဘာလိုလိုနှင့ြ ခံစားရလသည်ေ…။
ကြှနမ် ရှဈတန်းဖြပြေီးလို့ ကိုးတန်းကိုရောကတ်ော့ ပထမဆုံး ကြောင်းစဖြင့တ်ဲ့ရကမြှာ ကိုရဲမာန် ကို တွေ့လိုတွေ့ငှား ဆယတ်န်းအခန်းဖကသ်ို့ လွှောကကြှည့မြိသည်၊ သို့သောြ တဈပတကြှာသညအြထိ သူ၏ အရိပအြရောငကြို မမှငရြခွေ၊ ထို့ကြောင့ြ ကိုရဲမာနကြိုသိသော ဆယတ်န်းက အဈမကြီးတဈယောကကြို မေးကြည့်လြိုကတ်ော့ အဈကိုရဲမာနကြ ဆယတ်န်းကို မိတ်ထီလာမှာ ဘောဒြါဆောငသ်ှားနပြေီ ဖြစ်ကြောင်း သိရလသည်ေ…..။
မနှစ်တုံးက အောတ်ိုရေးခိုင်းတုံးက သူ၏အိမဖြုန်းနံပါတကြို မတောင်းမိရကောင်းလားလို့ ကိုယ့ကြိုယကြို အပြဈတငမြိလသည်ေ….။ ကိုရဲမာနန်ှင့ြ နောကထြပတ်ဈခေါကြ ပြနဆြုံရပါစဟေု ဘုရားမှာ အကြိမကြှိမ် ဆုတောင်းမိသောလြည်း သူ့ကို နောကတ်ဈခေါကြ ပြနလြညမြတွေ့ရတော့ခွေ..။
——————————–
🧡အခန်း (၂)🧡
❤️ကနွရြဈနဆေဲ အတိတကြ ခွရောများ❤️
အခွိန်: ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ ဇနန်ဝါရီလ (၁၃) ရကြ၊ တနင်ျဂနှနေေ့
တညန်ရော: တိုကအြမှတ် (ဂ/***)၊ မင်းလမ်း စမ်းချောင်းမှို့နယ်….. ရနကြုနမြှို့
ကြှနတ်ောြ သဈတောတဈခုထဲသို့ ရောကန်သည်ေ၊ ဘယကြနဘယေလြို ရောကလြာသညကြို ကြှနတ်ောြ မမှတမြိတော့။ ဒီသဈတောပုံစံကို ကြှနတ်ောြ မှငဖြူးသည်။ နောကပြှီးတော့ ဒီထင်းရှူးတောကိုလည်း ကြှနတ်ောြ ရောကဖြူးခဲ့သညဟြု မသိစိတထြဲကနေ ခံစားရသည်။
“မောင်..”
ကြှနတ်ောရြင်းနှီးနတေဲ့ သူမရဲ့ခေါသ်ံကို အနောကကြနေ ကြားလိုကရြသည်၊ နောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူမ မရှိတော့….။ ပြီးတော့ ရုတတ်ရကြ ကြှနတ်ော့အြရှေ့တွင် မတတ်ပရြပန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်….။ သူမက ကြှနတ်ောြ သိပခြစွရြတဲ့ “မဝသုနဖြူး”။ သူမက
“မ….. ဒီနကြောပန်းလေးနဲ့ လိုကလြား… မောင်”
“လှပါတယ်…. မက ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နကြောပန်းလေးပဲဟာ”
ဟု အသံမထွကသ်ောလြည်း စိတထြဲကနေ ပြောမိလိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့ရြှေ့တွင် ဂါဝနရြှညလြေးနှင့ြ နကြောရိုင်းပန်းလေး ပနဆြငထြားသည့ြ မဝသုနဖြူးကို လှမ်းဖကလြိုကသ်ည်…..။ သူမကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး နားရှကန်ားကပကြာ စကားတဈခွန်း ပြောလသည်ေ၊ သူမ ပြောလိုကသ်ညကြ…
“မောင်…. မ..ကို ခွင့လြှှတပြါနောြ၊ မ သှားရတော့မယ်”
“မသှားရဘူး..မ… ကြှနတ်ော့န်ားကနေ ထွကမြသှားပါနဲ့”
ဟု ပြောလိုကသ်ောလြည်း ရငခြှငထြဲကနေ ဘယပြွောကသ်ှားသညမြသိ…။ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်း မတတ်ပရြပကြနွရြဈခဲ့သော ထင်းရှူးတောထဲတွင် ရုတတ်ရကြ လပြင်ေးများ တိုကခြတလြာလသည်ေ..။ သဈရှကခြှောကမြွားက ကြှနတ်ော့ြ ဘေးပတပြတလြညတ်ှင် ဝဲပြံနလသေည်ေ၊ ထို့နောကြ လထေဲတွင် ဝဲဂယကတ်ဈခု ပေါထြှကလြာပြီး ကြှနတ်ော့တ်ကိုယလြုံးကို စုပယ်ူသှားလသည်ေ..။
မတစြောကသ်ည့ြ တောငထြိပတ်ဈခုအပေါကြနေ အောကကြို ပကလြကလြှနကြသွည့ြ ခံစားမှုမွိုးကို ကြှနတ်ောြ ခံစားရသည်၊ အောကကြိုကသွှားသည့ြ လမ်းတဈလွှောကတ်ှင် ပုံရိပမြွားက ဓာတပြုံဖလငကြားခပြမြွားလို ပေါထြှကလြာလသည်ေ….။
အောငကြောင်းထကြ ဘောဒြါဆောငတ်ှင် စာလုပန်ရေဲ့လားလို့ ကြည့်န်သေော သူမ…
ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ဘေးချင်ြးယှဉပြှီး ရဟတစြီးနသေော သူမ…
အဝါရောင် မှနမြာဝတစြုံဝမ်းဆကလြေးနှင့ြ ရလညေဘြုရားတွင် ဝတပြှုနသေော သူမ…
တကျကသိုလရြောကပြှီ ဖြစ်သောလြည်း စာလုပရြန် တိုကတ်ှန်းနသေော သူမ ..
မိတ်ထီလာကနဘြောငတ်ှင် ရှကပြှုံးလေးနှင့ြ “ခစွပြါတယ်”ဟု အဖြပေေးခဲ့သော သူမ…
အရှကအြကြောကကြှီးသော သူမ…
ကြှနတ်ော့ကြို အထငလြှဲပြီး ကလေးလေးလို စိတကြောကန်တေဲ့ သူမ…
သဝနတ်ိုတတတ်ဲ့ သူမ…
ကြှနတ်ော့ရြဲ့ လိုအပခြကြမြွားကို ဖြည်းစည်းပေးတကသ်ော သူမ…
ကြှနတ်ော့ကြို သူမပေါငပြေါတ်ှင် လှဲအိပစြပြေီး ခေါင်းလေးကို ယုယစွာ ပြတသ်ပပြေးသော သူမ…
ပထမဆုံး နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းပြီးတဲ့အခွိန် ရငခြှငထြဲတိုးဝှေ့ကာ ရှကန်သေော သူမ…
ခံစားရသညမြွားကို ရငဖြှင့ပြှီး ကြှနတ်ော့အပေါြ အားကိုးသော သူမ…..
ထင်းရှူးတောထဲတွင် လမ်းလွှောကပြှီး ပြောန်တတေသ်ည့ြ သူမ…
စကဘြီးနောကကြနေ ခါးကိုဖကရြင်း စကားတွေ တီတီတာတာ ပြောတတသ်ော သူမ…
ကြှနတ်ော့ကြို အခန်းထဲတွင် ထားခဲ့သော သူမ….
အခစွန်ဲ့ဘဝဆိုတာ ထပတ်ူမကနွိုငပြါဘူးလို့ ရကရြကစြကစြကပြှောပြီး လမ်းခွဲခဲ့သော သူမ…
မိဘမကြရြညမြကစွချင်ေလြို့ တောင်းပနပြါတယဆြိုတဲ့ သမီးအလိမျမာလေး သူမ……
နောကပြှီးတော့ မိတ်ထီလာကနထြဲကသွှားတဲ့ အပေါစား လကစြှပလြေးတဈကြင်း…
ပုံရိပမြွားက အစီစဉတ်ကြ ပေါထြှကလြာပြီးနောကြ အရာအားလုံး မဲမှောငသ်ှားကာ အလင်းကြယပြွောကသ်ှားလသည်ေ…။ ကြှနတ်ောလြည်း ထိုအိမမြကဆြိုးကြီးထဲကနေ လန့န်ိုးလာခဲ့လသည်ေ။
“ရဲမာန်…. ဟေ့ကောင်.. ရဲမာန်… ထတော့… ထတော့… မနကျ ၁၀ နာရီ ရှိနပြေီ”
“အှင်းး… ဝါးးး… ဟိန်းထကလြား”
“ဒီတိုကခြန်းထဲမှာ မင်းနဲ့ငါပဲရှိတာကို ငါပေါ့ဟ၊ ထတော့ မင်းညကြရင် အိပမြပြောပြဲနလေိမ့မြယ်”
“အင်း..ထပြီ”
ကြှနတ်ောြ ကုတငပြေါတ်ှင် အိပန်ရောမှ ငုတတ်ုတထြထိုငလြိုကသ်ည်၊ စောနက အိမမြကဆြိုး ကြောင့ြ ရငတ်ှေ တလှပလြှပဖြစ်နေ၍ ဘေးနားက ရဗေူးကို တဂွတဂြှတ် သောကလြိုကသ်ည်၊ ကိုယ့ကြိုယကြိုလည်း ဒီအဖြစ်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာ “ငါးနှစ်ကြောြ ချောကန်ှဈထဲ” ရောကန်ပြေီဟု ကိုယ့ကြိုယကြို သတိပေးလိုကသ်ည်၊ ဟိန်းထကကြ..
“ရဲမာန်… မင်း ဟိုအိမမြကဆြိုးတွေ မကပြှနပြှီလား”
“အင်း…. ဘယလြိုသိတာလဲ”
“အိပယ်ာထဲမှာ ခွှေးစီးတွနေဲ့ တအင်းအင်း လူးလှိမ့န်တောကို.. သိတာပေါ့ဟ”
“ဒီအိမမြကတ်ှေ မမကတ်ော့တာတောင် ကြာပါပြီ၊ အခုမှ ဘယလြိုပြနဖြစ်တယ် မသိဘူး”
“မင်းကိုက အဖြစ်သည်းနတောပါ၊ ငါလည်း ယုပျပငန်ဲ့ လမ်းခွဲခဲ့တာပဲ…..၊ အခုဆို သူလည်း နောကတ်ဈကောငန်ဲ့ ငါလည်း အခုလကရြှိနဲ့ဆို နှစ်ယောကတ်ောငရြှိနပြေီ”
“အင်း… ငါရည်းစားမထားချင်တ်ော့လို့ပါကြာ”
“ဟေ့ကောင်.. မင်းကိုယမြင်း တကျကသိုလကြွောင်းသားအရှယ် မှတန်လေား၊ မင်းရုံးမှာ Senior HR ဖြစ်ပြီးလို့ လကထြောကမြနန်ဂွောတောင် ဖြစ်တော့မှာနောြ…. အခုမှ ရည်းစားမထားရင် ကောင်းတာလေးတွေ ကနွမြှာ မဟုတတ်ော့ဘူး”
“ငါလည်း မိန်းမယူဖို့ စိတကြူးမရှိပါဘူးကြ”
“စိတကြူးမရှိလည်း ရည်းစားတဈယောကလြောကတ်ော့ ထားကြာ၊ မင်းကိုကြည့်ရြတာ စိတကြို မခမွြးသာဘူး၊ ဟိုကဖြင့ြ ကလေးနှစ်ယောကြ သုံးယောကတ်ောင် ရနလေောကပြှီ.. လူပဲဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ပကြမြှာပဲ… ရှေ့ဆကဖြို့အခွိနတ်နပြှီ”
“အေးပါကြာ… ထားကြည့်တ်ာပေါ့”
“ ငါတို့ရုံးက ကတကလြေး တဈယောကရြှိတယ်၊ နောကမြှ မင်းနဲ့ခွိတပြေးမယ် သားကြီး”
“အခုက မင်းဘယသ်ှားမလို့လဲ”
“ရုံးပိတရြကဆြိုတော့ ဆောန်ဲ့သှားလညမြလို့၊ လှောကြားဘကြ လိုကခြဲ့ပါလား”
“မင်းတို့အတွဲကြားထဲ ဘာလုပရြမှာလဲ”
“မင်း စိတအြပြောင်းအလဲလေးများ ဖြစ်မလားလို့ မေးကြည့်တ်ာပါ၊ ငါ့ကိုကြည့်ပြှီး ဆောထြားချင်စြိတပြေါကလြာမလားလို့”
“တောကြှာ.. သှားမှာဖြင့သ်ှားတော့”
“အေးအေး သှားပြီ”
ဟိန်းထကြ တိုကခြန်းထဲကနေ ထွကသ်ှားတော့မှ ကြှနတ်ောလြည်း တကိုယလြုံး အဝတခြွှတပြှီး ရချိုးခန်းထဲသို့ ဝငခြဲ့လိုကသ်ည်၊ အိမသ်ာတကြ၊ သှားတိုကြ၊ ရပေါတဈခါထည်း ခွိုးလိုကသ်ည်။ မကြန်ှာသဈပြီးတော့ ရချိုးနရင်ေးနှင့ြ ရချိုးခန်းထဲက မှနထြဲမှာ ကိုယ့ရြုပကြို ပြနကြှည့မြိလိုကသ်ည်…။ ဆံပငမြညှပဖြစ်တာ ကြာပြီဖြစ်၍ ဆံပငကြ နောကကြိုလှနလြငွြ ဂုတထြောကတ်ဲ့အထိ ရှညန်လပြေေီ….။ ရှညလြကစြနှင့ြ ဆံပငအြရှညပြုံစံထားလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်…..။
ရတဈေထပခြွိုးပြီး ဆပပြှာတိုကရြင်းပင် ခေါင်းကိုလည်း လွှောပြှီး နှုတခြမ်းမှှေးနှင့ြ မုတဆြိတကြိုပါ တဈခါထည်း ရိတလြိုကသ်ည်၊ အခုမှ ညင်းသိုးသိုးရုပကြနေ အနည်းငယ် ပြနခြန့သ်ှားသညဟြု ကိုယ့ကြိုယကြို ထငမြှငမြိလသည်ေ။
ရချိုးပြီးသည့န်ောကတ်ှင် ထမင်းပေါင်းအိုးထဲက မနေ့ကနွသ်ော ထမင်းကြမ်းခဲကို ဇလုံထဲထည့ကြာ ခွလေိုကပြှီး ဒယန်ီထဲ ဆီသတကြာ ထမင်းကြောလြိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဝယထြားသော အသင့စြား ဗလချောငကြှောဗြူးကို ဖြင့လြိုကပြှီး ကောဖြီနှင့တ်ှဲ၍ စားသောကလြိုကသ်ည်။
ထမင်းကြောန်ှင့န်ယကြာ ထမင်းစားပြီးနောကတ်ှင် အင်ျကြီအပေါထြပဝြတကြာ ဆံပငရြှညကြို အနကရြောင် ဘီးကုတန်ှင့ြ သပလြိုကပြှီး တိုကခြန်းတံခါးကို သော့ပိတကြာ တိုကအြောကသ်ို့ ဆင်းလာခဲ့လသည်ေ၊ ကြှနတ်ော့အြဖို့တော့ တနင်ျဂနှနေေ့ ရုံးပိတရြကဖြစ်၍ များများစားစား သိပလြုပစြရာမရှိ၊ တိုကခြန်းထဲ မအောင်းနချင်ြေ၍ စမ်းချောင်းထဲ လမ်းလွှောကထြှကလြိုကသ်ည်၊ ဘာဘယတ်ီးဆိုငတ်ဈဆိုငတ်ှေ့တော့ ထိုင်းတီးတဈခွကြ ပါဆယဝြယခြဲ့ပြီး သှားနကြေ PS4 ဂိမ်းဆိုငဆြီသို့ ထွကခြှာခဲ့လသည်ေ။
ဂိမ်းဆိုငရြောကတ်ော့ ဆိုငရြှငအြဈကိုကြီးက
“ညီလေး ဒီနေ့ဘာဆော့မှာလဲ”
“God Of War 4 ထည့ပြေး အဈကို၊ ဒီနေ့ အဲ့တာပြီးအောင် ခုတလြိုကမြယ်”
“အေးအေးညီလေး အခွိနမြှတပြဲမလား”
“ဟုတတ်ယ် အဈကို”
ဝယလြာခဲ့သော ဘာဘယတ်ီးကို သောကရြင်း God of war ဂိမ်းကို ဆော့ရင်း အခွိနဖြှုန်းလိုကသ်ည်၊ အခွိနတ်ှေ ဘယလြိုကုနသ်ှားသညမြသိ၊ နောကဆြုံး Final Boss ကို သတပြှီးတော့ နာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ လေးနာရီပင် ထိုးနလပြေေီ….။
ကြှနတ်ောလြည်း ကသွင့င်ှကေိုရှင်းပြီး ဦးတညခြကြမြရှိ လမ်းလွှောကပြှီး လွှောကင်ေးကြည့်န်လသေည်ေ၊ လွှောကန်ရင်ေး ဗိုကဆြာသလိုလိုရှိလာတာနဲ့ နေ့လညစြာ မစားရသေးမှန်း သတိရသှားသည်၊ လကဖြကရြညဆြိုင် တဈဆိုငတ်ှင် ထိုငလြိုကပြှီး လိပခြုတခြဉွစြပန်ှင့ြ ကဆွိမ့တ်ဈခွကကြို မှာလိုကသ်ည်။
ကြှနတ်ောမြှာထားသည့ြ အစားအသောကမြွား ရောကလြာသညန်ှင့ြ လကတ်ဈဖကကြ ဖုန်းကိုပြတပြှီး Facebook newsfeed ကို ကြည့်ကြာ တဈဖကကြ လိပခြုတကြို ခကရြင်းနှင့ထြိုးပြီး စားသောကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ မကြလြုံးကို အနားပေးသည့ြ အနဖြငေ့ြ ဖုန်းကို အိပကြပထြဲ ပြနထြည့ကြာ ကဆွိမ့ကြို အရသာခံပြီး သောကလြိုကလြသည်ေ။
လကဖြကရြညသ်ောကပြှီးတော့ ခံတွင်းခဉွလြာသလိုလို ဖြစ်လာတာနဲ့ အင်ျကြီအိပကြပထြဲ နှိုကကြှည့တ်ော့ အရငတ်ဈပတကြ ဂွိတဆြီကနေ ဖနထြားသည့ြ ဝေါကြီတဈတိုင် ထွကလြာလသည်ေ၊ ထို weed တဈတိုငကြို မီးရှို့လိုကပြှီး တဈဖြာရှိုကလြိုကကြာ လကကြို စားပြဲခုံအောကထြဲ ထည့ထြားလိုကလြသည်ေ။
ထိုကဲ့သို့ ဝေါကြီသောကရြင်း ရနကြုနမြှို့၏ ညနခင်ေးမှငကြှင်းကို ကြှနတ်ောြ ခံစားကြည့်ရြင်း မနကကြ အိမမြကအြကြောင်း စဉြးစားမိသှားတော့ ပြုံးမိသှားလသည်ေ၊ အမှနအြတိုင်း ပြောရလငွြ အဲ့ဒီကိဈစမှာ နှစ်တွလတွေေ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်၍ ကြှနတ်ောြ သိပမြခံစားရတော့ပြီ ၊ အလုပကြပေးသော ဖိအားများ…. ပတဝြန်းကငွအြသဈ သူငယခြငွြးအသဈများကြားတွင် နသေားကြနသညေမြှာ အတောကြှာနပြေီ ဖြစ်လသည်ေ..။
သို့သောြ တဈခါတဈရံ အိမမြကထြဲတွင် မဝသုနဖြူး ပေါလြာလေ့ရှိသည်၊ အပြငဖြကတ်ှင် အနာကကြသ်ှားပြီဟု ထငရြသောလြည်း အတွင်းနကသ်ော ဒဏရြာမို့လို့ အမာရှတတ်ော့ ကနွခြဲ့မညမြှန်း ကြှနတ်ောန်ားလညသ်ည်၊ သို့သောြ ဟိန်းထကပြှောသလိုတော့ ရည်းစားထားပြီး ကုစားရန် မလိုအပပြါဘူးလို့ပင် ထငမြှငမြိလသည်ေ..။
ထို့နောကြ ဘာမှမတွေးတော့ပဲ ဝေါကြီအရသာခံစားရင်း လကဖြကရြညဆြိုငမြှ ဖြင့ထြားသော သီချင်ြးအေးအေးလေးကို နားထောငကြာ ဟိုဒီသှားလာနသေော လူများကို အကြောင်းပြခကြမြရှိ လိုကကြှည့န်မေိသည်၊ ဘဝရညမြှန်းခကြမြွားနောကကြိုလိုကရြင်း အထီးကနွန်ရသေော လူတဈယောကြ၏ ညနခင်ေးက ဤကဲ့သို့ပင်….၊ ဆိုငမြှဖြင့ထြားသော အဆိုတောြ စိုးလှငလြှင်၏ “မကြရြညည်နေ” သီချင်ြးကို နားဆငရြင်း နောကဆြုံးလကကြနွြ ဝေါကြီကို အဆုတထြဲထိရောကအြောင် ရှိုကပြှီး အငှေ့များကို မှုတထြုတလြိုကလြတေော့သည်..။
🎶 ကြနပေစြှာခံယူမယ် မိန်းကလေးရေ… မင်းရဲ့လှည့ကြှကြ များစွာထဲ….🎶
🎶သာယာနတတေသ်ူ ယုံစားးးးးးး: စိတခြမွိပါတယ်….🎶
🎶အခစွကြ အသိအာရုံကို ဖုံးကြယ်…🎶
🎶သူ… ဆန်ဒပြည့အြောင် ဆော့ကစားပြီးတော့… အပြဈတွဖြေဲ့ကာ အဝေးကို ပြေးထွကသ်ှားလတယ်ေ…🎶
🎶မှှေးပြံ့တဲ့ ကိုယသ်င်းရနံ့လေးတွေ…. အခုထိ… ပယွလြှင့ြ မသှားပဲ..🎶
🎶ထွကသ်ကဝြငသ်ကတ်ိုင်း…. သတိရစရာတွေ ဖြစ်နတယ်ေ….🎶
🎶မင်း… ကိုယ့အြပေါြ ခွှတေဲ့ အမုန်းတွေ….🎶
🎶လကထြဲမှာပြေ့ကာ ရှိုကန်မ်းရင်းနဲ့….🎶
🎶ဒီညနလည်ေး ကိုယမြကြရြညကြရွဦးမှာပဲ…..🎶
———————————
🧡အခန်း (၃) စိတအြနှောင့အြယှကြ🧡
တနင်ျဂနှနေေ့၏ ညနခင်ေးကို လကဖြကရြညဆြိုငတ်ှင် ကုနဆြုံးပြီးနောကြ နထေိုငရြာတိုကခြန်းသို့ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ အပေါတ်ကရြန် တိုကခြန်းလှကေားက သော့ဂလောကကြို ဖြင့န်စဉေတ်ှင်
“အဈကိုကြီး…. ညီမလေးတို့ကို စောင့ပြါဦး”
ဆိုသည့ြ အသံကို ကြားလိုကြ၍ လှည့ကြှည့လြိုကရြာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုကခြန်းမှ ကလေးလေး ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…
“အေး…. ပူတူးလေး…. ဘယကြပြနလြာတာလဲ”
“မူကြိုက ပြနလြာတာပါရှင့ြ”
ဟု ကလေးမလေးက ပြနဖြှလသေည်ေ၊ သူ့အမဖြစ်ေသူက
“မောငလြေးရော… ဘယကြပြနလြာတာလဲ”
ဟု မေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ…
“ဒီလိုပါပဲ… ရုံးပိတရြကဆြိုတော့ ဂိမ်းဆိုငမြှာပဲ အခွိနဖြှုန်းနရတောပဲ မသန်တာ ”
“ကောငမြလေးနဲ့ သှားမတွေ့ဘူးလား…. ဟိုတဈယောကြ မင်းသူငယခြငွြးရော”
“ဪ… ဟိန်းထကကြတော့ သူ့ရည်းစားနဲ့ သှားခွိန်းတွေ့တယ်”
“မောငလြေးကရော သှားမတွေ့ဘူးလား”
“ကြှနတ်ောမြှ ရည်းစားမရှိတာ အဈမရယ်”
“အမလေး မယုံပါဘူး၊ အခုခတ်မှော ဒီအရှယဆြို ရည်းစားတွေ ဗလပြ ထားနကြပြေီ”
“ရည်းစားမရှိဘူးလို့ပဲ ပြောတာပါ၊ မထားဖူးတာရယလြို့တော့ ဟုတပြါဘူး”
“ဟုတပြါပြီ… လာ မမေေ ရချိုးပေးမယန်ောြ သမီးလေး၊ မဆော့နဲ့တော့…. ခွှေးပြနထြှကလြိမ့မြယ်.. ခဏနကြေ”
“ကဲ… မောငလြေးရေ… စကားတပြောပြောနဲ့ တကလြာတာ လေးလှှာတောင် ရောကပြှီ”
“ဟုတအြဈမ၊ တိုကခြန်းထဲ ဝငတ်ော့လေ…. ဟိတ်.. ပူတူးမလေး ဒီနေ့ ဘာတွသငေခြဲ့လဲ”
“ဝမ်းတူး..သရီး…ဖော…”
“ဒါဆို တဈကနေ တဈဆယကြို အင်ျဂလိပလြိုရော ဗမာလိုကော ရပြီပေါ့”
“ဟုတတ်ယ် အဈကိုကြီး.. သမီး နောကန်ေ့မှ ဆိုပြတော့မယ်”
“ဟုတပြါပြီဗွာ”
ကြှနတ်ောလြည်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုကခြန်းမှ အိမန်ီးနားချင်ြး သားအမိအား နှုတဆြကပြှီး အခန်းထဲသို့ ပြနဝြငလြာခဲ့လသည်ေ၊ “မသန်တာ” မှာ ခငပြှန်းဖြစ်သူက ကားအကစြီးဒင့ဖြစ်ပြီး ဆုံးပါးသှားရာမှ လေးနှစ်အရှယ် သမီးလေးတဈယောကန်ှင့ြ ငယင်ယရြှယရြှယ် မုဆိုးမ ဖြစ်နေ ရှာသည်၊ ကြှနတ်ောြ ဒီတိုကခြန်းသို့ ပြောင်းလာတုံးကတောင် သူ့အမွိုးသားအဈကိုကြီးနှင့ြ စခငပြှီး သူတို့သားအမိနှင့ြ သိရှိခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်..။
အခုတော့ မသန်တာက နောကအြိမထြောငမြပြုပဲ တဈယောကထြည်း ရုံးတဈခုတွင် အလုပလြုပကြာ သမီးလေးကို စောင့ရြှောကန်လသေည်ေ၊ သူတို့တိုကခြန်းတွင် တဈခါတဈရံ မသန်တာ၏ အမဖြစ်ေပုံရသော အဒေါကြှီးတဈယောကကြို တွေ့ရတတသ်ည်၊ ကလေးတဈဖကြ ရုံးတဈဖကန်ှင့ြ အမြဲအလုပမြွားနသေောလြည်း အမြဲတမ်းလိုလို တကကြှှနတတေသ်ည့ြ ထကမြှကသ်ည့ြ အာဂအမွိုးသမီးပင်..။
ဟိန်းထကဆြိုသည့ြ အကောငကြတော့ ပြူနာ အသေးအမှှားကိုပင် သည်းခံနိုငစြှမ်းမရှိ၊ အမြဲလို ငှည်းညူနတတေလြသည်ေ၊ အထကလြူကြီးနှင့ြ စကားများပြီး အလုပထြှကလြာခဲ့သော ကုမျပဏီပေါင်း မနည်းတော့..။
တိုကခြန်းထဲဝငတ်ော့ ပတေီးပစေုတ် နထေိုငသ်ည့ြ ညင်းသိုးသိုး အငှေ့အသကကြို ခံစားရသည်၊ ခွှေးစေးများနှင့ြ ညီးစီစီဖြစ်နေ၍ ခဏနားပြီး ရချိုးလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ ထမင်းတဈလုံးနှိပကြာ ဝယလြာသည့ြ ဟင်းဖြင့ြ ညစာစားလသည်ေ၊ စားပြီးနောကြ ဖုန်းဆိုငကြ ကူးယူလာသည့ြ (Money Heist) ဆိုသည့ြ စပိနဇြာတလြမ်းတွဲကို ညဆယန်ာရီလောကအြထိ ကြည့်ပြှီး မကြလြုံးအနားယူလိုကသ်ည်၊ ဟိန်းထကလြည်း ဆောန်ှင့ြ တဈနရောသှားပြီး ဒိနေ့ည ပြနလြာမည့ပြုံမပေါတ်ော့၍ အတွင်းဂလန့မြွားပါ ပိတပြှီး အိပရြာဝငလြိုကလြတော့သည်….။
မနကြ ၆ နာရီခွဲတော့ နိုးစကကြ အသံမှည်၍ အိပရြာက ထရလသည်ေ၊ အိပရြာနိုးနိုးချင်ြး ဒိုကထြိုးချင်ြး၊ အိပထြမတငပြှုလုပခြှင်းများစသော မနကခြင်း လေ့ကငွ့ခြန်းကို ပြုလုပပြှီးနောကြ ရချိုးလိုကသ်ည်၊ သပသ်ပရြပရြပ် ဝတဆြငရြမညဖြစ်၍ ကုမျပဏီက ယူနီဖောင်းသပသ်ပ် မရှိသောလြည်း ဝတန်ကြေ အဖြူရောငတ်ီရှပ် လကရြှညန်ှင့ြ စတိုငပြငဘြောင်းဘီတို့ကို တွဲဖကြ၍ ဝတဆြငလြိုကသ်ည်၊ ခေါငကြ ဆံပငရြှညကြိုလည်း ခေါင်းလိမ်းဆီဖြင့ြ သချောဖီးကာ အနောကမြှာပင် စုခညွလြိုကလြသည်ေ။
မနကစြာကိုတော့ မနေ့ကလိုပင် ထမင်းကြောစြားလိုကသ်ည်၊ ရုံးနေ့လညစြာအတွကြ ထမင်းကနွြ နှစ်တုံးကို ဂွိုင့ထြဲဖိသိပပြှီး ကြကြဥမှှကြေောန်ှဈလုံးကိုပါထည့ကြာ ပြငဆြငလြိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ဟိန်းထကကြ တိုကခြန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ကဗွာကယာနှင့ြ ရောကလြာလသည်ေ….။
“ရဲမာန်…. ငါ့အတွကြ မနကစြာ ကနွသ်ေးလား….. ဟောဟဲ… ဟောဟဲ”
“ထမင်းလှောန်ည်းနည်းတော့ ကနွသ်ေးတယ်…. ညစာ ဝဝလငလြင် မစားခဲ့ရဘူးလားကြ”
“ညစာအစားလှနလြို့ ဒုကျခရောကန်တောပဲ…. ဟူး… မောတာ၊ နောကတ်ဈခါ တိုကခြန်းငှားရင် နှစ်လှှာလောကမြှာပဲ နကြရေအောင်”
“အဲ့တာဆို တဈလငါးသောင်းလောကြ ပိုပေးရလိမ့မြယ်”
“နပေါစတေော့… ငါရသှေားခွိုးလိုကြဦးမယ်… ရုံးနောကကြှလို့မဖြစ်ဘူး…ဘူး”
“ငါတော့ ရုံးသှားပြီ ဟိန်းထကရြေ….”
“အေးအေး.. သားကြီး”
ကြှနတ်ောကြတော့ နေ့လညစြာ ထမင်းဂွိုင့လြေးကိုဆှဲပြီး ရုံးသှားရနအြတွကြ ဘတဈြကား မှတတ်ိုငတ်ှင် စီးမည့ကြားအလာကို မတတ်ပရြပပြှီး စောင့န်လသေည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ကြှနတ်ော့စြိတထြဲတွင် တဈစုံတဈယောကကြ စောင့ကြှည့န်သလေိုမွိုး ခံစားရသည်၊ ဘေးဘီကို ဝှေ့ကြည့်တ်ော့လည်း အသိတဈယောကမြှမတွေ့၊ သူလိုကိုယလြို ရုံးသှားမည့လြူများကိုသာ တွေ့ရလသည်ေ….။
မကြာခငပြင် ရုံးအထိရောကမြည့ြ ဘတဈြကား ရောကလြာသညန်ှင့ြ နရောရနအြတွကြ စောင့န်သေော သူများနှင့ြ သူ့ထကင်ါ အလုအယကြ တကကြှရသည်၊ ရုံးတကခြွိနဖြစ်၍ ခရီးသညမြွားသောလြည်း အားလုံးလိုလို အမှှေးနံ့သာများ လိမ်းခယွထြားကြသဖြင့ြ မှှေးကြိုငန်ကြသေဖြင့ြ တောသ်ေးသညဟြု ပြောရမည်။
ရုံးကိုရောကတ်ော့ Fingerprint နှိပပြှီး ကြှနတ်ော့ရြဲ့ HR ဌာနထဲ ဝငလြိုကလြသည်ေ…၊ ရုံးထဲတွင် အသုံးပြုသည့ြ လသနေ့ဆြေး (air fresher) အနံ့ကြောင့ြ နှာခေါင်းရှုံ့လိုကသ်ည်….၊ အနံ့ကို မကြိုကြ၍မဟုတ်….၊ ရုံးခန်းထဲတွင် နေ့စဉရြနရသေော ရနံ့ဖြစ်သညကြှောင့ြ အလုပရြှုပသ်ည့ြ အနံ့… စိတရြှုပရြသည့ြ အနံ့ဟု မသိစိတထြဲက အလိုလို သတမြှတထြားမိသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။
HR အခန်းထဲတွင် ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်းသာ စောရောကန်လသေည်ေ၊ အရငတ်ဈပတကြ လုပရြန် ကနွရြှိသော ကိဈစများကို စဉြးစားပြီး မှတစြုစာအုပထြဲ ခရွေးလိုကလြသည်ေ….။ ထိုအခွိနတ်ှင် ရုံးခန်းထဲသို့ ကောငမြလေးတဈယောကြ ဝငလြာလသည်ေ….။
“Good Morning….”
“အေးအေး… သိရိ…. နငဟြိုတလောက အလုပလြွှောကလြှှာတွေ ဘယန်ားထားလိုကလြဲ”
“ဟင်……. ဘယတ်ုံးကလဲ”
“အရငလြကုနလြောကတ်ုံးက လွှောကလြှှာတွလေေ၊ လူကိုယတ်ိုငရြော E mail နဲ့ရော ပို့ထားတဲ့ ဟာတွလေေ… ငါနင့ကြို သိမ်းခိုင်းထားလိုကတ်ာ”
“ဟုတလြား… ဟီးဟီး၊ ညီမ ပြနရြှာထားလိုကမြယ်”
“အေး… မနကျ မီတင် (Meeting) မပြီးခင် ရှာထားနောျ…..”
“ဟုတကြဲ့ပါ”
( သီရိ ဆိုသည့ြ ငနဲမလေးမှာ စီးပြားရေးတကျကသိုလမြှ ဘှဲ့ရပြီးခါစ ကောငမြလေးဖြစ်ပြီး ကြှနတ်ောတ်ို့ HR ဌာနတွင် အစမ်းခန့ြ သုံးလ ခန့ထြားသော ဝနထြမ်းဖြစ်လသည်ေ၊ နောကလြဆိုလငွြ တရားဝငဝြနထြမ်း ဖြစ်တော့မည် ဖြစ်သောလြည်း အခုထိ အလုပလြုပလြငွြ ရှပပြှာပြာနိုငကြာ ပေါ့ဆတတလြသည်ေ…..၊ အပငွြးတော့မကြီး၊ နောကတ်ဈခကြကြ မိတ်ထီလာ စီးပြားရေးတကျကသိုလဆြင်း ကိုယ့ြ၏ဂွူနီယာ ဖြစ်သောကြောင့ြ မနန်ဂွောထံတွင် အာမခံထားခွင်း ဖြစ်သည်)
၉ နာရီထိုးခါနီးတွင် ကြှနတ်ော့လြကအြောကကြ အငယန်ှဈယောကဖြစ်သော သဲသဲဦး နှင့ြ ဇောမြွိုးနိုင် တို့ ရောကလြာကြသည်…..။
“မင််ဂလာပါ… ကိုဆံရှည်”
ဟု ဇောမြွိုးနိုငကြ နှုတဆြကလြိုကသ်ည်၊ ကြှနတ်ောကြ…
“မင်းတို့နှစ်ယောကကြ အတူတူ ရုံးလာတာပါလား၊ တွဲနကြတောလား”
ဟု ကြှနတ်ောကြ စလိုကသ်ည်….၊ ထိုအခါ သဲသဲဦးက….
“ပေါကတ်ီးပေါကရြှာ…. ကိုရဲမာနရြယ် ၊ ညီမက သူနဲ့တွဲစရာလား”
ဟု နှုတခြမ်းစူပြီး ပြောလိုကလြသည်ေ။
( သဲသဲဦး နှင့ြ ဇောမြွိုးနိုင် တို့သည် ကြှနတ်ော့ထြကြ ရာထူးနိမ့သ်ည့ြ HR Staff များ ဖြစ်ကြလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ နငတ်ို့တွဲနတောလားဟု စနောကသ်ညကြို သဲသဲဦး မကြိုကရြသညမြှာ ဇောမြွိုးနိုငကြ ခပန်ှဲ့နှဲ့ အချောကလြိုင်းထဲ ပါနသေောကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ)
“နငတ်ို့နှစ်ယောကရြော၊ ဒီနေ့ ဘာလုပစြရာရှိလဲ”
“အရငလြက ခွင့စြာဖိုငတ်ှေ ပြနတ်ှဲပြီးတော့ အခွနရြုံးသှားစရာရှိတယ် ကိုရဲမာန်”
“အေးအေး…”
မကြာခငတ်ှင် ဌာနမနန်ဂွော ဒေါခြိုငဇြာမှင့ြ ရောကလြာပြီး သူမ၏ရုံးခန်းထဲတွင် မနကခြင်း မီတင် လုပကြှလသည်ေ၊ ဒေါခြိုငဇြာမှင့ကြ ဒီနေ့ ဘာတွလေုပစြရာရှိကြလဲဟု မေးမှန်းပြီးတော့ ထပတ်ိုးညှနကြှားခကြအြသဈများကို မှာကြားပြီး မီတငကြို အဆုံးသတလြိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကြ ကြှနတ်ောကြို …
“ရဲမာန်…. နငကြ ခဏနခေဲ့ဦး၊ ကနွတ်ဲ့သုံးယောကကြ လုပစြရာရှိတာ သှားလုပကြှတော့”
“အဈမ….ဘာကိစ်စလဲ”
“ခဏထိုငပြါဦးအေ…. ငါလည်း အခုမှရုံးရောကတ်ာ… ကောဖြီတောင် မသောကရြသေးဘူး”
“ဟုတ်”
“နငအြစောကြီး ရောကန်တောလား… ကောဖြီသောကြဦးမလား”
၈ နာရီခွဲလောကကြတည်းက ရောကန်တော၊ ဒါတောင် ကားတိုးစီးရသေးတယ်၊ မသောကတ်ော့ဘူး အဈမ”
“ကားဝယတ်ော့လေ မောငလြေး၊ မင်းစုထားတာတွေ ရှိတယမြလား…. အိမပြှနပြေးရလား”
“တိုကခြန်းတောင် ဝယမြလောကသ်ေးပါဘူး အဈမရယ်… မိန်းမယူရငတ်ောင် အိမကြိုပူဆာရမှာ..၊ တောင်းပေးဖို့ ပိုကဆြံမရှိလို့”
“နငကြ ရည်းစားရှိပြီမို့လို့လား”
“ဟင့အြင်း…..ဟဲဟဲ”
HR မနန်ဂွော ဒေါခြိုငဇြာမှင့သ်ည် သူမဖြောထြားသည့ြ ကောဖြီခွကကြို စားပြဲပေါသ်ို့ တငလြိုကကြာ ကြှနတ်ော့အြား…
“မနကဖြှနကြှရင် ဥကျကဌကြီးရဲ့တူက HR ကို တဈပတလြောကြ လာလိမ့မြယ်”
“ဟို မှတမြင်းသန့ြ ဆိုတဲ့တဈယောကလြား၊ ကြှနတ်ောတ်ို့ဌာန အလှည့ရြောကလြာပြီပေါ့”
“အင်း…. အဈမပြောချင်တ်ာက သူ့ကို အရေးမကြီးတဲ့ ကိဈစတွပေဲ ခိုင်းနောြ၊ တဈခုခု လှဲသှားမှာစိုးလို့”
“ဟုတကြဲ့ပါ….. ဟိုတဈခါ MBA တွေ တဈလလောကြ အလုပသ်ငလြာလုပကြတည်းက မှတသ်ှားပါပြီ၊ ဒီတဈခါ တဈပတထြဲဆိုတော့ ဖိုငတ်ှဲခိုင်းထားပြီး ပြနလြှှတလြိုကရြုံပဲ”
“အေးပါ မောငလြေးက အဈမနဲ့ အလုပအြတူတူလုပလြာတာ သုံးနှစ်ကြောရြှိနပြေီပဲ၊ ရဲမာနကြို ယုံပါတယ်….. အဈမ နောကတ်ဈခု မှာချင်တ်ာက……”
ဒေါခြိုငဇြာမှင့ကြ အသံသိသိသာသာ တိုးသှားပြီးတော့
“ဘယသ်ူ့မှတော့ မပြောနဲ့နောြ မောငလြေး၊ ဥကျကဌကြီးက အဈမကို မှာထားလို့….၊ အခုလာမယ့ြ ကောငလြေးက သူ့မိန်းမဖကကြ တူတောတ်ာ….၊ အဲ့တာ ဥကျကဌကြီးက ဟိုဖကအြမွိုးကုမျပဏီက အဈမတို့ ကုမျပဏီကို လှှတလြိုကပြှီး အရေးကြီးကိဈစတွေ စုံစမ်းခိုင်းတာမွိုး လုပမြှာစိုးလို့”
“ဟုတ် အဈမ.. နားထောငရြတာကလည်း ကိုရီးယားဇာတလြမ်းတွဲ ကြနတောပဲ”
“အေး အဲ့တာ သူတို့မိသားစုကိဈစပါ၊ မောငလြေးက ရာထူးကြီးတွရေဲ့ ဖိုငတ်ှရှေိတဲ့ ဗီဒိုကို သူ့ရှေ့မှာ မဖြင့မြိစနေဲ့၊ အဲ့ဗီဒိုသော့အပိုကို ဒီဌာနမှာ အဈမနဲ့ မောငလြေး နှစ်ယောကတ်ည်း ကိုငတ်ာနောြ….၊ အဲ့တာ သတိထားဖို့ ပြောတာပါ”
“ဟုတ်..အဈမ”
“အဲ့တာလေး မှာချင်လြို့ပါ… ရပြီ မင်းသှားလုပစြရာရှိတာလုပတ်ော့”
“ဟုတကြဲ့”
——————–
“ဥကျကဌတူက ဘယအြခွိနမြှ လာမှာလဲ… ကိုးနာရီတောင် ခွဲတော့မယ်”
“မသိပါဘူးအေ…သူလာချင်တ်ဲ့အခွိန် လာပါစေ ၊ လစာပေးထားရတာမှ မဟုတတ်ာ”
ကုမျပဏီကို လေ့လာရနဆြိုသည့ြ ( ဥကျကဌကြီး၏ တူဖြစ်သော မှတမြင်းသန့ြ ဆိုသူသည် အကြောင်းပြခကြဖြှင့ြ ယခငလြက ရောကရြှိလာပြီး ဌာနတဈခုချင်ြးစီတွင် တဈပတခြန့မြွှ သှားရှုပပြှီး အခုတော့ HR ဌာနကို ရောကရြှိလာခွပြေီ၊ အလုပသ်ငသ်ည် မသငသ်ညတ်ော့မသိ၊ ဇောမြွိုးနိုငပြှောသည့ြ သတင်းအရ ဆိုလငွတ်ော့ သူရောကသ်ှားသည့ြ ဌာနတိုင်းတွင် ကောငမြလေးများနှင့ြ ရှုပကြာ ပြသညေဟြူ၍ နာမညထြှကသ်ညဟြု သိရသည်၊ အလုပတ်ှင် မတောသ်ောလြည်း ရူပါဖြူးပြီး ရလွှေံသောကြောင့ြ ကောငမြလေးများ အလှယတ်ကူ ကရွှုံးကြသညဟြုလည်း ကြားထားသေးသည်)
ဒေါခြိုငဇြာမှင့ြ ရုံးခန်းထဲကနေ အပြငဖြကရြောကလြာတော့ မှတမြင်းသန့ဆြိုသည့ြ သကောင့သ်ားက ကြှနတ်ော့ထြိုငခြုံပေါတ်ှင် ထိုငန်တောကို တွေ့လိုကရြသည်၊ ကြှနတ်ော့ကြို မှငတ်ော့..
“ဟိုင်း…. ဘရားသား…. Senior HR ဆိုလို့ အသကကြှီးကြီးထဲက မှတန်တော၊ တွေ့လိုကတ်ော့ ရှယတ်ူလောကပြဲကိုး”
ဟု နှုတဆြကလြသည်ေ၊ အပြောအဆိုက အခွိုးမပြေ၊ ကြှနတ်ောကြ စိတကြိုထိန်း၍…..
“ကိုမှတမြင်းသန့ဆြိုတဲ့ တဈယောကလြား၊ ကြှနတ်ော့န်ာမညကြ ရဲမာနပြါ”
“ဒီက ညီမတွေ ပြောပြထားလို့ သိပြီးပါပြီ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဒါနဲ့ ဒီဌာနမှာ ကြှနတ်ောြ ဘာလုပရြမှာလဲဗွ…”
“အင်း.. ပထမရကဆြိုတော့ စာဖိုငတ်ှဲတာတွေ လုပကြှည့ပြေါ့၊ သိရိ နငခြှင့စြာရှကတ်ှေ တွဲဖို့ ရှိတယမြလား”
“ဪ..အင်း…အဲလေ..ဟုတ်”
ကြှနတ်ော့ဌြာနက မိန်းကလေးနှစ်ယောကဖြစ်သော သဲသဲဦးနှင့ြ သီရိတို့သည် မှတမြင်းသန့ကြို ရှန်းဝသေော မကြလြုံးအစုံနှင့ြ ကြည့်န်ရောမှ ကြှနတ်ောကြ မေးလိုကတ်ော့ အင်းအင်းအဲအဲ ဖြစ်သှားကြသည်၊ ကြှနတ်ောကြ…. မကြမြှောငကြို နှစ်ဆကြုံ့ပြလိုကသ်ည်၊ အကင်းပါသော သဲသဲဦးက
“သိရိ… နငကြ အရငဆြုံး ငါတို့ဌာနက ဘာတွလေုပရြတယဆြိုတာကို နငသ်ိသလောကြ ရှင်းပြလိုကြ..၊ ပြီးမှ ခွင့စြာရှကတ်ှေ တွဲကြ“
ဟု ကြှနတ်ောြ စိတမြတိုခင် ညှနကြှားလိုကလြသည်ေ။
HR ဌာနကို မှတမြင်းသန့ြ ရောကလြာပြီးတွင် ကြှနတ်ော့စြိတထြဲ တဈခုခုကို အလိုမကသွလို ခုလုခုလု ဖြစ်နလသေည်ေ၊ သကောင့သ်ားက အလုပလြုပတ်ာနည်းနည်း ကောငမြလေးတွနှငေ့ြ ဟီးဟီးဟားဟား လဖေုတန်တောများများ…. ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့အြတွေ့အကြုံအရ ပြောရလငွြ တောကြီညကသ်ညဟြု ပြောရမည်၊ နောကန်ေ့ရောကမြှ ဌာနက ကမှင်းမနှစ်ကောငကြို သတိပေးရအုံးမညဟြု တွေးရင်း သူတို့ကို လဈလွူရှူကာ ကိုယလြုပစြရာရှိသည့ြ အလုပကြိုပဲ ဆကလြုပန်လေိုကသ်ည်။
ညနရေုံးဆင်းခါနီးတော့ မှတမြင်းသန့ကြ ကြှနတ်ော့န်ားလာပြီးတော့….
“ကိုရဲမာန် ရုံးဆင်းရင် ဘားကိုသှားကြမလို့၊ လိုကခြဲ့ပါလား၊ ကြှနတ်ောြ ဒကာခံပါ့မယ်”
ဟု ပြောလသည်ေ။
“ငါလုပစြရာလေးရှိသေးလို့”
“ဟာ.. လိုကခြဲ့ပါ ဘရားသားကလည်း… သဲသဲဦးနဲ့ သိရိရော ပါကြမှာ၊ ဇောမြွိုးနိုငတ်ောင် အစက လိုကခြဲ့မလို့ သူ့အိမကြ ပြနခြေါလြို့ရယ်”
မှတမြင်းသန့ကြ အဲ့လိုပြောတော့ ကြှနတ်ောြ ခေါင်းခဲသှားသည်…၊ ဇောမြွိုးနိုငမြပါပဲ ကောငမြလေးနှစ်ယောကထြဲ လိုကသ်ှား၍မဖြစ်၊ အစကတော့ ရုံးဆင်းရင် စိတဖြှလွှေော့ရနအြတွကြ ဂိမ်းဆိုငသ်ှားပြီး ပျိုငကြားမောင်းသည့ြ ဂိမ်းဆော့ရန် စီစဉထြားသောလြည်း ကမှင်းမနှစ်ကောငကြို စိတမြခသွည့အြတွကြ လိုကရြလအေုံးမည်…။
“အဲ့တာဆိုလည်း လိုကခြဲ့တာပေါ့”
ဒီလိုနဲ့ ရုံးဆင်းတော့ မှတမြင်းသန့ကြ သူ၏ နိုငင်ံခွားဖြစ်ကားကို ကားပါကငကြနေ ထုတခြဲ့ပြီးတော့ ရုံးရှေ့တွငရြပပြှီး…..
“HR က ရောင်းရင်းတွေ တကကြှ၊ သှားရအောင် ”
ဟု ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ ရုပတ်ညဖြှင့ြ ကားခေါင်းခန်းတွင် ဝငထြိုငလြိုကလြသည်ေ။
သဲသဲဦးနှင့ြ သိရိတို့ နှစ်ယောကကြလည်း ကုတကြုတကြုတကြုတဖြှင့ြ အနောကခြန်းထဲကနေ လိုကလြာလသည်ေ၊ ကားပေါရြောကတ်ော့ မှတမြင်းသန့ကြ မိန်းကလေးများ သဘောကြမည့ြ စကားများကို တောငစြဉရြမရေ ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ အနောကကြနသော ဖောလြိုလိုကရြင်း ပါလာခဲ့သည်…..၊ မှတမြင်းသန့တ်ဈယောကြ မရယရြတဲ့ ဟာသတွကေို ပြောလိုကတ်ိုင်း အနောကခြန်းက နှစ်ယောကကြ တခစ်ခစ်နဲ့ ရယမြောပြီး ပါလာကြသည်၊ ကြှနတ်ောကြ နားကြားပြင်းကတလြာတာနဲ့ အနောကကြိုလှည့ကြှည့ပြှီး မကြမြှောငကြှုံ့ပြလိုကမြှပဲ နှစ်ယောကလြုံး မကြန်ှာပိုးသသှေားကြသည်။
Herry’s Bar ရောကတ်ော့ မှတမြင်းသန့ကြ သူပိုကဆြံပေါတယ်… ဆရာကြီးဆိုတဲ့စတိုငန်ဲ့ ဒကာခံမယဆြိုပြီး စားချင်တ်ာစား ဆိုပြီး ပြောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြတော့ ကော့တေးတဈခွကန်ှင့ြ အာလူးကြောြ တဈပြဲသာ မှာလိုကလြသည်ေ၊ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြတော့ ကြှကလြေးနှစ်ကောငလြို ခေါင်းချင်ြးဆိုငကြာ လသေံတိုးတိုးနှင့ြ တဈခုပြီးတဈခု မှာပြီး စားသောကကြှလသည်ေ။
ဘားတွင် စားသောကပြှီးတော့ မှတမြင်းသန့ကြ …..
“စားပြီးရင် ကလပကြို ဆကသ်ှားရအောငလြေ၊ ဒီနားမှာ အသဈဖြင့တ်ဲ့ ကလပရြှိတယ်…၊ သှားကြ မလား”
ဟု မေးလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြပင် စကားပိတ်၍…..
“ကြှနတ်ောကြတော့ လိုကခြဲ့လို့ရတယ်…. ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြတော့ အိမပြှနရြမယန်ဲ့ တူတယ်”
ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြလည်း…
“ဟုတတ်ယအြဈကို၊ အိမကြမွှောန်လေိမ့မြယ်”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ…..။
“ဒါဆို ကိုရဲမာန် လိုကခြဲ့ပေါ့၊ ဘရားသားကလည်း ရုပတ်ညကြှီးနဲ့၊ ရုံးဆင်းပြီပဲဟာ ပြောစြရာရှိတာ ပြောကြှတာပေါ့”
“ဟုတပြှီကြာ…. ယောကြာြးလေးတွခညွြေးပဲဆိုတော့ ကဲကြတာပေါ့…. ခွီးယား”
အမှနအြတိုင်း ပြောရရငတ်ော့ လူပေါကြှော့ မှတမြင်းသန့န်ှင့ြ ကလပကြို ဆကမြလိုကခြငွတ်ော့၊ ဟိုနှစ်ယောကကြို စကားပိတရြန် ပြောထားပြီးသား ဖြစ်နေ၍သာ ရလေိုကင်ါးလိုကြ မွှောနလေိုကခြှင်း ဖြစ်သည်….၊ နောကပြှီးတော့ ကိုယမြပေါင်းချင်သ်ော သူနှင့လြည်း စိတထြဲရှိသည့အြတိုင်း မပေါင်းပဲ နရမေည့အြရှယ် မဟုတတ်ော့…..၊ လူကြီးဖြစ်လာတော့ လူမှုရေးဆိုသည့ြ ဟနဆြောငမြကြန်ှာဖုံးကို မတပခြငွလြည်း တပလြာရလပြေီ၊ ကြောင်းတုံးက စိတန်ှင့ြ ဆိုလငွတ်ော့ သည်းခံကာ စကားပြော ပခုံးဖကပြှီး ပေါင်းလိမ့မြည် မဟုတခြွေ။
ဘာပဲပြောပြော ကြှနတ်ောကြ သူ့ကို ခငမြငဟြနဆြောငလြိုကပြှီး အလိုကသ်င့လြေး နလေိုကြ သောကြောင့ြ မှတမြင်းသန့ကြ တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး အရောတဝင် လုပလြာလသည်ေ၊ ဘားမှာ စားပြီးတော့ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြို ကားမှတတ်ိုငသ်ို့ ပြနပျို့ပြီးတော့ မှတမြင်းသန့ကြ ဖုန်းဆကပြှီး နောကဆြောတ်ဈပြကေို သှားခေါပြှနလြသည်ေ၊ မှတမြင်းသန့ကြ…
“ဘရားသား… ကြှနတ်ော့ဆြောြ သှားခေါလြိုကြဦးမယန်ောြ…. အဆငပြှတယေမြလား”
“ရတယ် ငါ့ညီ… မင်းသဘော”
“အဈကိုရော ဆောရြှိရင် ခေါခြဲ့ပါလား…. အတူတူ ပြောရြတာပေါ့”
“ဆောမြရှိပါဘူးကြာ”
“ဘရားသားက ဆံပငရြှညကြှီးနဲ့ Rocker ရုပခြန့ခြန့ကြှီးပါ…. ဘယ့န်ှယ့ြ ဆောမြရှိတာလဲဗွ၊ စိတတ်ော့မဆိုးနဲ့နောြ.…. အဈကိုက ဂေးလား”
“ဂေး ဟုတမြဟုတ် စမ်းကြည့်ခြငွလြား ဘရားသား”
ဟုပင် ရယမြောစွာနှင့ြ ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲတွငတ်ော့ တောတ်ောြ တင်းသှားသည်၊ သို့သောြ လူမှုရေးအရ ဟနဆြောငပြှုံးနှင့သ်ာ အဆုံးသတလြိုကရြသည်၊ ဒီလိုကောငကြို မိန်းကလေးတွကေ ဘာတွကြညေ့ကြှိုကတ်ာလဲ မသိ…၊ စိတရြှိသည့အြတိုင်းဆိုလငွြ စောကခြှကကြို လကသ်ီးနဲ့ တဈလုံးပြီးတဈလုံး ဆှဲထိုးချင်န်လပြေေီ။
နိုကကြလပကြို ရောကတ်ော့လည်း လမ်းတွင် ဝငခြေါလြာသော ကောငမြလေးနှင့ြ အတူတူ သောကစြားကြ… ကကြရင်းကနေ သူ့ဘောဒြါတွေ တွေ့တော့ ကောငမြလေးကိုထားခဲ့ပြီး တခွားဝိုင်းကို ပြောင်းသှားသည်၊ ပြီးတော့ တောတ်ောန်ှင့ြ ပြနမြလာ…၊ ကြှနတ်ောတ်ို့ဝိုင်းတွင် အဲ့ကောငမြလေးနှင့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကသ်ာ ကနွခြဲ့လသည်ေ။
ကောငမြလေးက ကြှနတ်ောန်ှင့မြသိ၍ အမ်းတမ်းတမ်း ဖြစ်နလသေည်ေ၊ ခဏကြာတော့ သူမက ကိုမှတမြင်းသန့လြာရင် ပြနပြှီလို့ ပြောပေးဦးလို့ ပြောပြီး ထွကသ်ှားလသည်ေ၊ အခွိနကြှည့လြိုကတ်ော့ ၁၀ နာရီခွဲ ရှိနပြေီဖြစ်၍ ကြှနတ်ောလြည်း ပြနမြှဖြစ်တော့မယဟြု တွေးပြီး မှတမြင်းသနရြှိသော ဝိုင်းသို့သှားကာ…
“ဟေ့ရောင်… မှတမြင်းသန့ြ ငါပြနတ်ော့မယကြှာ”
“ဘရားသား.. ပငွြးနပြေီလား၊ ဒီဝိုင်းကို လာခဲ့လဗွော… ဟိုတဈယောကကြော”
“မင်းဆောလြား….ပြနသ်ှားပြီ”
“ဆောမြဟုတပြါဘူး.. ဒီအတိုင်း ဇယားလေးပါ သိတယမြလား… ဟဲဟဲ၊ ဘရားသားတော့ မပြနပြါနဲ့ဦး.. ပါတီက အခုမှ စမှာဗွ”
“အားနာပါတယကြှာ… မနကဖြှန် ရုံးတကရြအုံးမှာမို့လို့ သှားပြီကြာ”
“အဲ့တာဆိုလည်း ပြီးတာပဲဗွာ၊ ရုံးရောကမြှ ပြနတ်ှေ့မယ် ဘရားသား”
ကြှနတ်ောပြှနခြါနီး သူတို့ဝိုင်းကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ မှတမြင်းသန့ြ၏ ရငခြှငထြဲတွင် နောကထြပ် ကောငမြလေးတဈယောကြ ရောကန်ပြနေသ်ညကြို တွေ့လိုကရြပြနသ်ည်၊ အတောရြှုပတ်ဲ့ကောင်၊ ညအခွိနလြင့န်ပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ တက္ကစီငှားပြီး အိမပြှနခြဲ့လိုကလြသည်ေ၊ တိုကခြန်းထဲ ပြနရြောကတ်ော့ ဟိန်းထကကြ
“ရဲမာန်…. သားကြီး မင်းဒီနေ့ နောကကြှလှခွလေား၊ ဆောရြနပြေီလား”
“ရပြီဟေ့.. ရပြီ၊ တဈနကေုန် ဒီကိဈစနဲ့ပဲ ငါ့ခလုတတ်ိုကန်ကြတော… ငါ့မစပါနဲ့တော့ကြာ…၊ ဒီနေ့ ရုံးမှာ အာရုံနောကလြာလို့ပါ ဟိန်းထကရြာ”
“အေး… ပြီးတာပဲ ငါမင်းဖို့ ထမင်းခကြပြေးထားတယ်”
“ငါ မနကဖြှနကြှ ထီထိုးတော့မယ်”
” ခွေးကောင်”
နောကတ်ဈနေ့ မနကရြုံးကိုရောကတ်ော့ သိရိက ကြှနတ်ော့န်ားကပပြှီး
“ကိုရဲမာန်….. မသဲသဲဦးကို ပြောပေးပါဦး”
ဟု ပြောလသည်ေ….။
“ဘာပြောပေးရမှာလဲ၊ နင့ဘြာ့သာနင် ပြောပေါ့”
“ဟို ကိုမှတမြင်းသန့ကြို မသဲသဲဦးက ကြိုကန်တယေထြငတ်ယ်၊ အဈကိုလည်း သူ့အကြောင်းကို သိရဲ့သားနဲ့… တားပေးပါဦး”
“မနေ့က နငတ်ို့နှစ်ယောကပြဲ မှတမြင်းသန့န်ဲ့ ဟီးဟီးဟားဟား လုပန်ကြတောမလား”
“အဲ့တာ ညီမက ဂုန်းဆင်းချင်လြို့ လိုကပြှီး ရယပြေးတာပါ၊ ကိုရဲမာနကြ စိတမြခလွို့ မနေ့က လိုကလြာတာမလား”
“အဲ့တာ မနေ့ကပါ၊ အခုတော့ ကြိုကခြငွလြည်း ကြိုကကြှပါစေ..၊ ငါက သူ့အဖမှေ မဟုတတ်ာ”
ထိုအခါ ဘေးနားက ဇောမြွိုးနိုငကြလည်း ဝငပြှီး…
“ကိုဆံရှည်… နည်းနည်းပါးပါးတော့ သတိပေးလိုကပြေါ့ဗွာ၊ ကြာထားရတဲ့ သတင်းက ကောင်းတာမဟုတဘြူး”
ဟု ဝငပြှောလသည်ေ၊ ကြှနတ်ောကြ
“သီရိ…. ငါပြောတာထကြ နငတ်ို့မိန်းကလေးချင်ြးပဲ သတိပေးလိုကြ၊ ငါကတော့ မပြောချင်ပြါဘူး၊ အလုပကြိဈစဆိုရငလြည်း တဈမွိုး”
“ဟုတ်…အဲ့တာဆိုလည်း….. အင်း… ပေါ့နောျ”
သီရိပြောနတေုံးမှာပင် ရုံးခန်းထဲသို့ သဲသဲဦး ဝငလြာ၍ သုံးယောကလြုံး အသံတိတသ်ှားလသည်ေ၊ သီရိကိုကြည့်တ်ော့ အခါတိုင်းထကပျိုပြီး အလှတွေ ပိုပြငလြာပုံပေါသ်ည်၊ အမှှေးနံ့တွလည်ေး ကြိုငလြို့….၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ ကြှနတ်ော့ဖြကလြှည့ပြှီး အသံတိုးတိုးဖြင့ြ…..
“ကောငမ် …… လောခြင် ပြောဆြငန်တော”
ဟု ပြော၍ ကြိတရြယလြိုကရြသေးသည်။ ထိုအခွိနတ်ှကြ မနန်ဂွောရုံးခန်းထဲက ဒေါခြိုငဇြာမှင့ခြေါင်းလေးက ပြူးထွကလြာပြီး…
“HR တွေ စကားများနကြတောလား”
ဟု ပြောလသည်ေ….။ မနကခြင်း အလုပမြလုပခြင် Channel Myanmar မှ ဇတကြားအသဈတွေ ခိုးပြီး Download နသေော ကြှနတ်ောကြ လန့သ်ှားပြီး ဒေါင်းနသေော Tab ကို Minimize လုပလြိုကလြသည်ေ၊ ပြီးမှ…
“အလုပကြိဈစ ပြောနတောပါ… အဈမ၊ ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲ”
“ဪ စောနက ဖုန်းလာတယ်၊ မောငမြှတမြင်းသန့ြ နသေိပမြကောင်းလို့၊ အဲ့တာ ဒီနေ့ ရုံးမလာနိုငလြောကတ်ော့ဘူးတဲ့”
“ဪ…ဟုတကြဲ့ပါ အဈမ”
“အဲ… နောကပြှီး ခဏနကြရေင် ရဲမာန် ငါ့ရုံးခန်းထဲလာခဲ့ဦး”
“ဟုတ်”
မှတမြင်းသန့ြ ဒီနေ့ ရုံးမလာတော့ဘူးတဲ့လား.. အဲ့တာကြောင့ြ ဒီနေ့ ရာသီဥတုက ပိုပြီး သာယာနသညေဟြု ထငမြိသည်၊ ဇောမြွိုးနိုငကြ သဲသဲဦးဖကသ်ို့ လှည့ကြာ…
“ဒီနေ့တော့ အစဈမတဈယောကတ်ော့ မိတကြပဖြိုး ရှုံးပါပြီ”
ဟု စနောကလြိုကလြသည်ေ။ ငါးမိနဈလောကကြှာတော့ ဒေါခြိုငဇြာမှင့ြ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ တံခါးခေါကပြှီး ဝငသ်ှားလိုကသ်ည်..။
“အဈမ…ဝငလြာလို့ရပြီလား”
“အေးအေး… လာခဲ့ မောငလြေး”
“ဘာခိုင်းမလို့လဲဗြ”
“ဆယန်ာရီလောကကြှ Finance ဌာနအတွကြ accountant တဈယောကကြို First interview လုပဖြို့ရှိတယ်”
“ဟုတ်”
“အဲ့တာ ငါက ရှယယ်ာရှငအြစည်းအဝေးနဲ့ တိုကန်လေို့၊ မင်းဗွူးပေးထားလိုကြ၊ လုပထြုံးလုပန်ည်းတွေ သိနပြေီပဲဟာ”
“ဖြစ်ပါ့မလား အဈမ..၊ ကြှနတ်ောကြ ဗွူးဖူးတာ မဟုတဘြူး”
“ရုပတ်ညတ်ညန်ဲ့ မေးစရာရှိတာသာ မေးလိုကြ၊ CV form ထဲ ဘာမှမရေးနဲ့ဦးနောြ…၊ ငါပြနလြာမှ ပြနပြှောပြ…၊ first interview ပဲဟာ မင်းပဲကိုငလြိုကတ်ော့”
“ဟုတကြဲ့ အဈမ”
“မင်းလည်း လကထြောကမြနန်ဂွော ဖြစ်တော့မှာပဲဟာ၊ နောကဆြို အငယပျိုင်းတွေ လာလွှောကရြင် မင်းပဲ အငတ်ာဗွူးပေးလိုကတ်ော့”
“ဟုတကြဲ့ပါ”
“အေးအေး အဲ့တာဆို ငါသှားပြီ”
ဆယန်ာရီထိုးခါနားနီးတော့ သီရိ ရောကလြာပြီး…
“ကိုရဲမာန်… အငတ်ာဗွူးမယ့ြ ကောငမြလေး ရောကလြာပြီ၊ အဈမက အစည်းအဝေးမှာဆို”
“ငါ့ကိုဗွူးခိုင်းခဲ့တယ်… ငါအငတ်ာဗွူး အခန်းထဲမှာ စောင့န်မယ်ေ….၊ နောကသ်ုံးမိနဈနရင်ေ အဲ့ကောငမြလေးရော သူ့ CV form ကော ယူခဲ့ပေး”
“ဟုတကြဲ့ အဈကို”
သီရိကို ညှှနကြှားစရာရှိတာ ညှနကြှားပြီး သန့စြငခြန်းထဲသို့ဝငကြာ ခန်တာကိုယရြော ဆံပငပြါ သပရြပမြှုရှိမရှိ စဈဆေးလသည်ေ၊ ကိုယကြ အငတ်ာဗွူးရမည့ြ အခွအနေေ ရောကန်ပြေီ မဟုတလြော..၊ ပြီးမှ အငတ်ာဗွူးအခန်းထဲက ထိုငခြုံပေါမြှာ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ထိုငလြိုကလြသည်ေ….၊ သီရိက အရငဝြငလြာပြီး..
“ကိုရဲမာန်… ဒီမှာ သူ့ CV ”
“အေးအေး အခန်းထဲ လှှတလြိုကတ်ော့”
“ဒေါကျ…ဒေါကျ…ဒေါကျ”
“ဝငခြဲ့ပါ….”
အငတ်ာဗွူးခန်း၏ တံခါးပေါကသ်ည် လူတဈယောကဝြငစြာ ပြင့သ်ှားပြီး ခတ်ဆေနပြှီး Smart ကသွည့ြ သေးသေးသှယသ်ှယ် ကောငမြလေးတဈယောကြ ဝငလြာလသည်ေ၊ သူမ၏ အသားအရညမြှာ ဖြူဖြေးပြီး တောကပြလသည်ေ၊ အငတ်ာဗွူးဖြဆေိုမည့ြ ကောငမြလေးများ ဝတသ်ည့ြ ဝတစြုံကို သူမနှင့ြ လိုကဖြကသ်ော ပုံစံကို ရှေးဝတတ်တလြသည်ေ….၊ မိတကြပ် ပါးပါးလေးနှင့ြ နှုတခြမ်းနီရဲရဲကို ဆိုးထားသေးသည်၊ ကြှနတ်ောကြ…
“ထိုငပြါဦး… ညီမ”
“ဟုတကြဲ့ပါ….အဈကို”
“ကိုယ့ကြိုယကြို မိတဆြကပြေးပါဦး”
“ကြှနမြနာမညကြတော့.. နန်းဖူးဝတမြှုံ ပါ”
(ပြနလြညရြှင်းပြခွင်း။ ။ HR department ဆိုသညမြှာ မှနမြာလို ဝနထြမ်းရေးရာ ဌာနတဈခု ဖြစ်ပြီး အလုပခြန့အြပရြာမှ အလုပထြှကသ်ညအြထိ လုပဆြောငခြကြပြေါြ မူတည်၍ အမှတပြေးချင်ြး….. အပြဈပေး အရေးယူခွင်း.…. ခွင့ရြကမြွား တခွားသော ခံစားခွင့မြွားကို အလုပသ်မားနှင့ြ အလုပရြှငကြှားထဲက ညှိနှိုင်းဆောငရြှကပြေးသည့ြ ဌာန ဖြစ်လသည်ေ။
HR manager – ဒေါခြိုငဇြာမှင့ြ
Assistant manager – (လဈလပရြာထူး ရဲမာန် ယာထားခွင်းခံရ)
Senior HR – ရဲမာန်
HR Staff – သဲသဲဦး ၊ ဇောမြွိုးနိုင်
အစမ်းခန့ျ – သီရိ ( Permanent ဖြစ်ရန် တဈလသာလိုတော့)
ဥကျကဌကြီး၏မိန်းမဖကကြတူ – မှတမြင်းသန့ြ)
🏵️ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ နောကဆြုံးအခစွြ (အပိုင်း ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️