အောစာအုပ်

Virgin သူရဲကောင်းသုံးဖော် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

Virgin သူရဲကောင်းသုံးဖောြ (အပိုင်း ၂ ဇာတသ်ိမ်း)
ရေးသားသူ- ၂၄ မကြန်ှာ

🧡အခန်း (၆) မမနှင့မြောငလြေး🧡

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဒီနေ့အလုပရြှုပန်သည်ေ။ အကြောင်းမှာ ကုမျပဏီ၏ ဆယန်ှဈပြည့န်ှဈပတလြညပြှဲအတွကြ နရောထိုငခြင်းများကို ပြငဆြငပြေးနရသေည်၊ Admin staff ဆိုသည့ရြာထူးကလည်း ဒီဘကခြေါတန်ဲ့ကိုကအြောငသ်ာ နာမညကြှားကောင်းအောင် ကငပြှန်းတပထြားရုံသာ။ အမှနတ်ကယတ်ော့ တောကတ်ိုမယရြအကုနလြုပသ်ည့ြ ရာထူးပငဖြစ်လသည်ေ၊ ရှငဘြုရငခြတ်ကေဆိုလငွြ ဝေါယာဉထြမ်းသည့ြ အထမ်းသမားရာထူးလောကသ်ာ ရှိလိမ့မြညဟြု ယူဆရလသည်ေ။

ညနစောတညခြင်းရနခြထွားသော စားပြဲဝိုင်းများတွကြ ထိုငခြုံများခပြှီး နရောစီစဉန်သေော ကြောသ်ူရအား သူ့ဆရာ ဦးအောငမြောင်းက…

” ကြောသ်ူရ…ကောငလြေး၊ ဒီကိုခဏလာဦး”

” ဘာဖြစ်လို့လဲဆရာကြီး”

” မနေ့တုံးကမင်းကို လိုအပတ်ဲ့ပစ်စည်းတွဝယေခြိုင်းတုံးက တဈခါသုံးခွကကြို ငါစာရင်းထဲထည့မြိလား”

” ခဏနောျ…ဆရာကြီး”

ကြောသ်ူရသည် အဲ့လိုကိဈစတွေ ဒိုးဒိုးဒေါကဒြေါကဖြှနေိုငသ်ော စံပြဝနထြမ်းမဟုတသ်ောလြည်း ခဏခဏ လစာအဖြတခြံရသည့ြ သငခြန်းစာများကြောင့ြ သူဝယယ်ူထားသော စာရင်းများကို Finance နှင့ြ စာရင်းမရှင်းခငအြခွိနအြထိ ဓာတပြုံရိုကထြားတတလြသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ သူ့ဘောင်းဘီအိပကြပထြဲက ဖုန်းကိုထုတပြှီး မနေ့ကဝယခြဲ့သည့ြ စာရင်းကိုတဈခကြပြှနကြှည့လြိုကလြသည်ေ။

” အဲ…မပါသေးဖူးဆရာကြီး”

” ဟေ…ငါမေ့သှားတာနမှော၊ ကောငလြေး ပိုတဲ့ပိုကဆြံတွကေော”

” စောနကပဲ finance ကို ပြနအြပလြိုကပြှီ”

” ဒေါသ်ူဇာဝင်းကို တဈခကြပြှနပြှောလိုကြ ဆရာကြီးဦးအောငမြောင်းက တဈခါသုံးခွကကြို ဝယမြယ့ပြဈစည်း စာရင်းထဲထည့ဖြို့ကနွခြဲ့လို့လို့ပြောလိုကြ….တောကြှာမင်းကို ကြပန်မှောစိုးလို့”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး”

” အေး အဲ့တာဆိုအခုသှားလိုကတ်ော့…..ညနကြရေင် ပြဲကစတော့မှာ….သှားသှား အခွိနမြှီအောင်၊ ဒီမှာငါကြည့်လြုပထြားလိုကမြယ်”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ကုမျပဏီ၏ ခန်းမကနေ Finance ဌာနရှိသော ရုံးကိုပြေးရပြနသ်ည်၊ ညနလေေးနာရီရှိပြီဖြစ်၍ Finance ဌာနတွင် လူရှိသေးရနမြွှောလြင့ခြကြရြှိသေးသည်။ အခါတိုင်းလိုဆိုလငွတ်ော့ စိတပြူရနမြလိုသောလြည်း ဒီနေ့တော့ ကုမျပဏီ၏ ဆယန်ှဈပြည့ြ Staff party အတွကြ Finance ကမမများ အလှပြငရြန် ရုံးစောစောဆင်းနိုငခြွရှေိသောကြောင့ဖြစ်လသည်ေ၊ ရုံးပေါတ်ကသ်ော လှကေားအတကအြဆင်းတွင် ရုံးဆင်းလာသည့ြ အိအိငှိမ်းပါဝငသ်ော HR တဈသိုကန်ှင့ြ တွေ့လသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက….

” ကိုကြောသ်ူရ…အမောတကောနဲ့ပါလား၊ ဘာမေ့ကနွခြဲ့လို့လဲ…ညီမတို့ရုံးခန်းမှာဘယသ်ူမှမရှိတော့ဖူးရယ်၊ သော့ခတခြဲ့လို့…သော့ကညီမဆီမှာ…ရော့”

ဟုပြောရာ ကြောသ်ူရက

” မဟုတဖြူး….finance သှားမလို့ညီမ…ရတယ်..ကြေးဇူး၊ ဒီနေ့ရုံးစောဆင်းလို့ရတာလား”

” အင်း..ဟုတတ်ယလြေ မနကကြအစည်းအဝေးမှာပြောတယလြေ၊ ကိုကြောသ်ူရမသိဖူးလား”

” မနကကြတည်းက ခန်းမမှာရောကန်တော…သှားလိုကြဦးမယ်”

ဟု စကားဖြတပြှီး အပေါထြပသ်ို့တကခြဲ့လသည်ေ။ Finance ဌာနရောကတ်ော့ သူထငထြားသလိုပင် ရုံးခန်းထဲဘယသ်ူမှမရှိတော့ခွေ၊ Finance manager ဒေါသ်ူဇာဝင်းရုံးခန်းထဲကြည့်တ်ော့လည်း သူမ၏စလင်းဘတအြိတတ်ော့တွေ့သေးသည် လူအရိပအြယောငမြတွေ့…… ထိုစဉြ..

” မောငလြေး….ကြောသ်ူရ၊ နငဘြာလာလုပတ်ာလဲ…မနကဖြှနမြှစာရင်းရှင်းတမ်းလုပတ်ော့လေ…အကုနလြုံး ပြနသ်ှားကြပြီ”

” မဟုတဖြူးအဈမ….မနေ့က ကြှနတ်ောတ်ို့ ပြဲမှာသုံးဖို့ တဈခါသုံးခွကတ်ှဝယေဖြို့ကနွသ်ှားလို့၊ မနကကြလာအပထြားတဲ့ ပိုကဆြံပြနထြုတခြငွလြို့”

” ဪ…နငကြတော့ဖြစ်လိုကရြင် ဒီအတိုင်းခညွြးပဲ”

” ဆရာကြီးက ဝယမြယ့ပြဈစည်းစာရင်းထဲထည့ဖြို့မေ့သှားလို့ပါဗွ”

” အေးပါအေးပါ၊ ဘယသ်ှားဝယမြှာလဲ အဈမလည်းလိုကခြဲ့မယ်….အခုလောလောဆယ် မီးခံသတ်ေတာကို Casher ကသော့ခတသ်ှားလို့ ထုတလြို့မရသေးဖူး၊ အဈမပိုကဆြံနဲ့စိုကဝြယထြားလိုကမြယ်…မနကဖြှနမြှ စာရင်းရှင်းလိုကြ”

” ကြှနတ်ောတ်ို့သှားဝယန်ကြေ မီနီမတမြှာပဲဝယမြှာ…အဈမလိုကခြဲ့မလို့လား…ကားဒရိုငဘြာက ပြဲရှိတော့မအားလို့ ကြှနတ်ော့ဆြိုငကြယန်ဲ့ပဲသှားဝယရြမှာ”

” ရတယ် မောငလြေး၊ အဈမဆိုးနကြေ နှုတခြမ်းနီတောင့ကြ ဟိုတဈလောကပြောကသ်ှားတာ….ပြနဝြယပြှီးဆိုးမလို့…အဲ့တာလေးမှမဆိုးရရင် ကိုယ့ကြိုယကြို ကြနဖြီးဒန့မြရှိသလို ဖြစ်သှားတယလြို့ စိတထြဲမှာခံစားရလို့…ညနလည်ေးပြဲတကရြအုံးမှာကိုး”

( ဒေါသ်ူဇာဝင်း ပြောကရြှသှားသော နှုတခြမ်းနီတောင့မြှာ ဟိုးအရငတ်ဈပါတကြ ရုံးကိုအခွိနပျိုလာဆင်းတော့ အိမသ်ာထဲမှာ အဲ့ဒီ့နှုတခြမ်းနီတောင့န်ဲ့အာသာဖြရင်ေးနဲ့ လူရှိတယထြငတ်ာကြောင့ြ အိမသ်ာထဲကမှနမြှနပြှနထြှကရြင်းနဲ့ ကပြောကခြဲ့ခွင်းဖြစ်လသည်ေ)

” ဒါဆိုလည်းလိုကခြဲ့လေ”

” ခဏစောင့ပြေးအုံး မောငလြေး၊သန့စြငခြန်းထဲဝငပြှီး အဝတအြစားတဈခါတည်း လဲခဲ့လိုကမြယ်”

” ဟုတဟြုတ်”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက အထုပတ်ဈထုပကြိုဆှဲပြီး အမွိုးသမီးသန့စြငခြန်းထဲသို့ဝငသ်ှားပြီး ဆယမြိနဈလောကကြှာတော့ ဝတစြုံအသဈဖြင့ပြှနထြှကလြာလသည်ေ….သူမက..

” မောငလြေး…ရပြီ…သှားရအောငလြေ”

” ဟုတဟြုတ်”

ကြောသ်ူရသည် ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုဆိုငကြယန်ောကတ်ငခြေါပြှီး မီနီမတတ်ဈခုသို့သှားကာ လိုအပသ်ော တဈခါသုံးပလကစြတဈခွကကြိုဝယလြသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကလည်း အလှကုနပြဈစည်းတန်းကိုသှားပြီး သူမ လိုအပသ်ည့ြ နှုတခြမ်းနီတောင့ကြိုဝယလြသည်ေ၊ လိုအပသ်ောပစ်စည်းများဝယပြှီးနောကတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းက..

” မောငလြေး….အဈမကို ရုံးပြနမြပို့နဲ့တော့ ခန်းမကိုပဲတဈခါတည်းသှားရအောင်”

” ဟုတ်..အဈမ၊ အပြနကြှ အဈမဘယလြိုလုပမြှာလဲ”

” ရတယ်..အဈမဆိုငကြယကြရုံးမှာ ဌာနကတဈယောကယ်ောကလြိုကပျို့ခိုင်းလိုကမြယ်”

” ဟုတဟြုတ်”

ကြောသ်ူရလည်း လောနပြေီဖြစ်၍ ဆယန်ှဈပြည့န်ှဈပတလြညပြှဲလုပမြည့ြ ကုမျပဏီ၏ ဟောခန်းမဘကကြိုပင် ဆိုငကြယကြိုအမှနမြောင်းလိုကလြသည်ေ၊ ဆိုငကြယကြိုအရှိနတ်ငလြိုကတ်ော့ အနောကကြလိုကလြာသော ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ကြောသ်ူရ၏ ခါးကိုဆှဲဖကလြိုကတ်ော့ စိတထြဲတဈမွိုးဖြစ်သှားသေးသည်၊ ပိုရငခြုနရြသညကြ ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ နို့နှစ်လုံးသည် သူ၏ကြောပြငကြို ဖိကပန်သညေကြို ကောင်းကောင်းကြီးခံစားလိုကရြသည်….. နို့နှစ်လုံးနဲ့အဖိခံရတာလည်း အရသာတဈမွိုး…အိစိအိစိနဲ့ နောကကြွောပြငတ်ဈလွှောကြ ဖီးတဈမွိုးရှိနပြနေသ်ည်။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ စနနှစ်ေခိုင်၏ အထိအတွေ့အရသာကို ခံစားလိုကရြသညမြှာမကြာလိုကြ ခန်းမကိုပြနရြောကတ်ော့ လကတ်ှေ့ဘဝဖြစ်သော တောကတ်ိုမယရြကောငလြေး ပြနဖြစ်သှားပြနလြသည်ေ၊ သူတို့ စီစဉစြရာရှိသညမြွားကို အခွိနမြှီစီစဉပြှီး၍ တောသ်ေးသညဟြုပြောရမည်၊ HR က ကောငမြလေးတွကလေည်း ပနကြနခြင်းဘာညာကိဈစများဝိုင်းဝန်းကူညီ၍သာ တောသ်ေးလသည်ေ။

ညနေ ၅ နာရီ ထိုးသောအခါ အခမ်းအနားစ၍ ကုမျပဏီ၏ ဥကျကဌကြီးက အဖြင့မြိန့ခြှန်း စကားပြောကြားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရသူငယခြငွြး မှနကြှောငကြတော့ ထုံးစံအတိုင်း ပရောဖြကရြှငန်ယ် ကငမြရာသမား အသှငပြှနပြှောင်းသှားကာ ကုန်းကုန်းကြကြဖြင့ြ ဓာတဖြမ်းပြနန်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရမကြလြုံးကတော့ အိအိငှိမ်းထိုငန်သေော HR ဝိုင်းတွင် ကငွလြညကြကြစြားနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရဘေးနားတွငထြိုငန်သေော သူ့ဆရာဦးအောငမြောင်းက…ကြောသ်ူရလကမြောင်းကို တဈခကြရြိုကလြိုကရြင်း….

” ကောငလြေး……မကြစြိအိန်ဒွလေေးဘာလေးထိန်းဦး၊ ဟိုဘကြ အငဂြငွန်ီယာတွဝေိုင်းမှာ သူ့ဘဲကြီးကြည့်န်တယ်ေ”

” ကြှနတ်ောမြကြည့်ပြါဖူး ဆရာကြီးကလည်း၊ သူတို့ဝိုင်းဘာခစွရာလိုနသေေးလဲလို့ ပြန် check နတော”

” မင်းရဲ့ ခေါတ်ောမကြလြုံးကြီးနဲ့ ငါ့ကိုလာမလှိမ့ပြါနဲ့ကြာ”

” ဟဲဟဲ”

ဥကျကဌက အဖြင့အြမှာစကားပြောကြားပြီး သကာလ ညနစောစားပြဲကို စလသည်ေ၊ ညနစောအနည်းငယစြားပြီးသောအခါတွင် ဥကျကဌနှင့ြ အထကလြူကြီးပိုင်းက ရာထူးကြီးသူများသည် လကအြောကင်ယသ်ားများ လှပလြပစြှာ ပြောရြှှငန်ိုငရြန် အရငပြှနသ်ှားကြလသည်ေ၊ ထိုအခါမှသာ တကယ့ြ Staff party စကြလတေော့သည်။

” ယေး…..ယေး….ယေး”

ကုမျပဏီ၏ ဆယန်ှဈပြည့န်ှဈပတလြည် Staff party တွင် ဖိတခြေါထြားသည့ြ နာမညမြကြောတ်ကြောြ အဆိုတောမြွားကဖြောဖြှလသေည်ေ၊ အောကကြဝနထြမ်းများကလည်း ဂုန်းဆင်းရသော ဘီယာများ အရကမြွားကို စပယရြှယကြွိတကြာ Dancing Floor တွင် ခုနပြေါကန်ကြလေသည်ေ၊ မှနကြှောငဆြိုလငွပြှောဖြယမြရှိတော့။ ဂွှနန်ီဝေါကာပုလင်းကြီးကို လကထြဲတွငကြိုငထြားပြီး ရသေောကသ်လို တဂွတဂြှတန်ှင့သ်ောကန်လသေည်ေ၊ ကိုဇောြဦးကလည်း သူ့အငဂြငွန်ီယာအဖြဲ့များနှင့ြ စတိတစြငရြှေ့နားတွငရြောကန်လပြေေီ…..။

နိုငင်ံမကြောတ်ကြောြ အဆိုတောမြွား သီချင်ြးဆိုပြီးသောအခါ ကုမျပဏီက ဝနထြမ်းများ၏ ကာရာအိုကအစေီအစဉစြလသည်ေ၊ ဌာနအလိုကြ ဖိုးဆိုချင်ြ မိဆိုချင်မြွားက တဈယောကပြှီးတဈယောကတ်ကဆြိုကြသည်၊ မိန်းကလေးဝနထြမ်းများ စငပြေါတ်ကကြာ ခပမြှူးမှူး သီချင်ြးလေးတွဆေိုပြီဟေ့ဆိုလငွြ အောကကြကာလသားဝနထြမ်းများက သီချင်ြးကီးကိုကသ်ညဖြစ်စေ မကိုကသ်ညဖြစ်စေ “ဟေး ဟေး ဟေး ဟေး” နှင့ြ အားပေးကြလသည်ေ၊ ဒီကြားထဲ နယကြတကလြာသော အမူးသမားဝနထြမ်းများက စငပြေါတ်ကပြှီး ဟင်ျသာတထွန်းရငရြဲ့ “အမနေဲ့ရှာကိုလှမ်းတယ်” သီချင်ြးအောန်သဖြေင့ြ မှနမြှနဆြိုပြီးဆငပြေါကြဆင်းပေးရန် အောကြှလသည်ေ။

ညဆယန်ာရီခန့ရြှိသောအခါ မှနကြှောငတ်ို့လိုအမူးသမားအခွို့နှင့ြ မိုကခြဲတို့အုပစြုသာကနွခြဲ့လတေော့သည်၊ ဝနထြမ်းကောငမြလေးတောတ်ောမြွားများကတော့ ည ၈ နာရီလောကကြတည်းက အိမပြှနသ်ှားကြပြီဖြစ်လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကလြည်း မှနကြှောငန်ှင့အြတူတူ ပုခုံးဖကကြရင်းနှင့ြ မှနကြှောငကြအရကစြပပြေးတော့ တဈခွကပြှီးတဈခွကသ်ောကရြင်း ရခွေိနတ်ောတ်ောကြိုကန်ပြေီဖြစ်လသည်ေ၊ ထိုစဉြဦးအောငမြောင်းက “ဝါဆိုမိုးနဲ့ပြနခြဲ့ပါ” သီချင်ြးကို အာလေးလွှာလေးဖြင့ဆြိုနသေော အမူးသမားတဈယောကြ၏ လကထြဲကမိုကကြိုလုလိုကပြှီး မိန့ခြှန်းခွှလသေည်ေ…..။

” ကဲ…ငါ့ကောငတ်ို့ ပါတီပြီးပြီ၊ အိမပြှန် အဆောငပြှနကြှတော့……မနကဖြှနရြုံးဖြင့ပြါတယ်……ရုံးနောကကြရွငတ်ော့ဖြင့ြ ခွင့လြှတပြေးမညမြဟုတကြှောင်းကို ဟိုနားက HR ဂွာကြီးကပြောခိုင်းလိုကပြါတယ်”

” ဟာ……..”

” ညဆယန်ာရီရှိပါပြီ…..အမူးလှနပြှီး ရုံးမလာနိုငတ်ာတို့ဘာတို့ဖြစ်ရင် HR ကမနကဖြှန် ခွင့မြပေးပါဖူးတဲ့နောြ၊ ဟိုမှာ Finance manager ကလည်း လစာဖြတဖြို့အသင့တ်ဲ့နောြ”

Finance manager က လစာဖြတမြညဟြု ခွိမ်းချောကလြိုကမြှပင် အပြောလြှနန်သေော အမူးသမားဝနထြမ်းများ တဈယောကကြိုတဈယောကပြုခုံးဖကကြာ ပြနသ်ှားကြလတေော့သည်၊ မှနကြှောငန်ှင့ကြိုဇောြဦးလည်း ပြနသ်ှားကြပြီဖြစ်သည်၊ ကြောသ်ူရကတော့ ရီဝဝဖြေငေ့ြ ဦးအောငမြောင်းနားကပကြာ..

” ဆရာကြီး…ဒါတွသေိမ်းရအုံးမှာလား ပြနလြို့ရပြီလားဗွ”

” ခဏလေးစောင့ြဦး…..လူတွအကေုနပြှနသ်ှားမှ ခန်းမကိုပိတခြဲ့ပြီးရင် ပြနလြို့ရပြီ….ကနွတ်ာတော့မနကဖြှနမြှလာရှင်းတာပေါ့ကြာ…..ငါတို့လည်းမနကကြတည်းကလာလုပန်ရတောပငပြန်းနပြေီ”

” ဟုတ်..ဟုတ်”

ကြောသ်ူရနှင့ြ ဦးအောငမြောင်း စကားပြောနစဉြေ ဒေါသ်ူဇာဝင်းရောကလြာပြီး…..

” ကြောသ်ူရ…မောငလြေး၊ အဈမကိုလိုကပျို့ပေးပါဦး”

လို့အကူအညီတောင်းတော့ ဦးအောငမြောင်းက

” ဪ…မသူဇာ၊ အခုထိမပြနသ်ေးဖူးလား”

” ဥကျကဌက ဌာနမနန်ဂွောတွေ ပြဲပြီးတဲ့အထိစောင့ပြေးကြလို့မှာသှားလို့လေ…ကြှနမြလည်းစောင့န်ရတော”

” အေး…ကြောသ်ူရ၊ ကောငလြေး… မင်း မသူဇာကို အိမကြိုတဈခါထည်းလိုကပျို့ပေးလိုကတ်ော့ကြာ၊ ညအခွိနလြည်းလင့န်ပြေီ……ဒီမှာငါပဲအကုနပြိတခြဲ့လိုကမြယ်”

” ဟုတကြဲ့ ဆရာကြီး”

ကြောသ်ူရလည်း ရီဝဝဖြေငေ့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းနှင့အြတူတူ ခန်းမထဲကထွကလြာခဲ့သည်၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက….

” အဈမကို ရုံးကိုသာပြနလြိုကပျို့ပါ…အဈမဘာသာ အဈမအိမကြို ဆိုငကြယစြီးပြနလြိုကမြယ်”

” ရုံးကဒီအခွိနအြကုနပြိတသ်ှားပြီ…..ညစောင့ကြလည်း စောနကအမူးလှနန်လေို့ ကြှနတ်ောတ်ို့လိုကပျို့လိုကရြသေးတယ်”

” ဟင်”

” ကြှနတ်ောပြဲလိုကပျို့ပါ့မယ် အခုမန်တလေးကညလူပြတရြင် အလုအယကတ်ှမွေားတယ်….တကြ၊ အဈမလည်း နည်းနည်းသောကထြားသေးတယမြလား”

” နည်းနည်းပါ…မင်းကောဆိုငကြယမြောင်းလို့အဆငပြှသေေးတယမြလား”

” အေးဆေးပါ…အူစိုရုံလေးသောကထြားတာပါ၊ အခုအခွိနကြလူလည်းရှင်းတယဆြိုတော့ကိဈစမရှိပါဖူး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုဆိုငကြယအြနောကကြနတငေခြေါြ၍ သူမညှနကြှားသည့လြမ်းအတိုင်း ဆိုငကြယမြောင်းခဲ့လသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကအနောကကြနေ ကြောသ်ူရအား ဖကထြားပြီး နည်းနည်းမူးနေ၍လားမသိ ဂုတပျိုးနားပေါခြေါင်းလေးပါမှီထားသေးသည်၊ ကြောသ်ူရတဈယောကလြည်း သူ့နောကကြွောအားဖိထားသော ခွိုဗူးကြီးတွနေဲ့ အရကအြရှိနန်ဲ့ပေါင်းစပကြာ လီးတောငတ်ောငခြငွခြငွဖြစ်လာလသည်ေ၊ ဟိုအရငတ်ဈခါက မှနကြှောငသ်ူ့အားပြောဖူးသော ဒေါသ်ူဇာဝင်းအာသာဖြသညေ့ြ အကြောင်းအရာကိုစိတထြဲ ပြနတ်ှေးမိနသေေးသည်…..အခုကော ဒီအပျိုကြီးတဈယောကြ သူ့အားဆှဲဆောငန်တောလားဟု တောငတ်ှေးမှောကတ်ှေး တွေးမိနသေေးသည်၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အတွေးများနစဉြေ အနောကကြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက…

” မောငလြေး..အရှေ့လမ်းထဲရောကရြင် ဘယဖြကခြွိုးလိုကြ”

” ဟုတ်…ဟုတ်”

ကြောသ်ူရလည်း ဒေါသ်ူဇာဝင်းပြောသလို ဘယဖြကလြမ်းထဲခွိုးလိုကတ်ော့ လမ်းထိပတ်ှင် အုပစြုလိုကအြိပပြွောန်သညေ့ြ ခွေးအုပကြို လှန့န်ိုးသလိုဖြစ်သှား၍ ခွေးအုပကြှီးက တဟုတထြိုးဟောငပြှီး သူတို့ဆိုငကြယန်ောကသ်ို့လိုကလြာလသည်ေ…..

” ဝုတ်….ဝုတ်…ဝုတ်…ဝုတ်…..ဝုတ်…ဂီး….ဝုတ်…ဝုတ်…ဝုတ်…ဝုတ်…ဝုတ်”

” မောငလြေး…မှနမြှန်…မောငလြေး…အဲ့ခွေးတွကဆေိုးတယ်”

သူမပြောသလို ကြောသ်ူရလည်း ဆိုငကြယလြီဗာကိုအရှိနတ်ငလြိုကသ်ည်၊ ခွေးအုပကြှီးက သူတို့ပိုငန်ကကြွောသ်ှားခါမှပင် အနောကကြလိုကခြငွြးရပတ်န့သ်ှားတော့လသည်ေ၊ ထိုစဉြ…..

” ဂလုံး…..ဖုန်းးးးးးး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဘာဖြစ်သှားသညပြငမြသိလိုကြ။ ဆိုငကြယပြေါကြပြုတကြှသှားသည်၊ သူအသိစိတပြှနကြပလြာတော့ဘေးဘီကိုကြည့်လြိုကရြာ slow down အကြီးကြီးတဈခုကို အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့တိုကမြိမှန်းသဘောပေါကသ်ှားသည်၊ အရကရြှိနရြီဝဝဖြေဈေနသညေန်ှင့ြ ညအမှောငဖြစ်နသညေကြတဈကြောင်း အနောကကြခွေးအုပကြလိုကလြို့ သတိမထားမိတာပါပေါင်းပြီး slow down ကိုတိုကမြိကာ လမ်းကလည်း ကြောကစြလဈခဲသေးသေးလေးများခင်းထားသဖြင့ြ ဆိုငကြယ် ချောပြှီးလဲသှားခွင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုကလြသည်ေ။ ပြီးတော့ သူ့ဂပြနစြူပါကတဆြိုငကြယကြ အောကခြှနေိမ့န်ိမ့လြေး၊ တံတောငဆြဈက ထူပူလာပြီး စပန်သဖြေင့ကြှည့လြိုကရြာ ပြန်းသှားပြီး ရှပအြင်ျကြီပါ ပြဲသှားကြောင်းတွေ့လိုကရြသည်။ ကြောသ်ူရတဈယောကအြားယူပြီး ဖုတဖြတခြါထုတရြင်း ထလိုကကြာ ရုတတ်ရပ် ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုပြနသ်တိရသှားပြီး….

” အဈမ….ဘာဖြစ်သှားလေးလဲ”

ဟု သူမ ထိုငရြကလြဲနရော နရောသို့ သှားမေးလိုကသ်ည်၊ သူမက..

” ဘာမှမဖြစ်ဖူးမောငလြေး…..အဈမက ဆိုငကြယပြေါကြနဖငေထြိုငရြကကြသွှားတာ….မှီးညောင့ရြိုးလေးနည်းနည်းနာသှားတာပဲရှိတာ….မောငလြေးရောဘာဖြစ်သှားလဲ”

” တံတောငဆြဈနည်းနည်းပြန်းသှားတယ်…ဆိုငကြယန်ိုးကြည့်လြိုကြဦးမယ်….အဈမ ထလို့ရတယမြလား”

” ရတယ်…ရတယ်”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဆိုငကြယကြို ပြနထြူပြီး စကန်ိုးကြည့်တ်ော့ မနိုးလာတော့ အောကပျိုင်းကတဈခုခုကိုထိသှားပုံရသည်၊ ညအမှောငကြှီးဖြစ်နေ၍ ဘာတွဖြစ်ေနလေဲ သူမကြည့်တ်တတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက…

” ဆိုငကြယန်ှိုးလို့မရတော့ဖူးလား မောငလြေး… လာ အဈမအိမကြအရှေ့နားမှာတင် တွန်းခဲ့လိုကြ”

ဆိုငကြယမြှောကလြဲသော နရောကနေ ငါးအိမကြွောလြောကြ ဆိုငကြယကြိုတွန်းပြီးလမ်းလွှောကလြိုကတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းရဲ့အိမခြှံဝန်းတံခါးရှေ့သို့ရောကသ်ှားလသည်ေ၊ သူမက စလင်းဘတအြိတထြဲကို နှိုကလြိုကပြှီး သော့ကိုထုတလြိုကကြာ ခွံဝန်းတံခါးကိုဖြင့လြိုကလြသည်ေ၊ ဖြင့ဖြှင့ခြှင်း သူမရဲ့ ခွေးလေး ဘလကကြီက သူမအားအမှီးနှံ့ပြီးထွကကြှိုဆိုလသည်ေ၊ ခွေးလေးက ကြောသ်ူရကိုမှငတ်ော့ သူစိမ်းမှန်းသိ၍ ထိုးဟောငလြသည်ေ…..

” ဝုတ်…ဝုတ်..ဝုတ်”

” ဟေ့…ဘလကကြီ..အိမထြဲပြနဝြင်….ဧည့သ်ညကြိုမဟောငရြဖူးလေ၊ လာ….မောငလြေးကြောသ်ူရ ခွေးကမကိုကတ်တဖြူးရယ် ဆိုငကြယကြိုတွန်းပြီး ဆငဝြငန်ားလေးထားလိုကြ”

” အဈမခွေးကိုကြည့်ထြားပေးမယ်……လာ…လာ…ဘလကကြီ…လာလာ…အို့…အို”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက သူ့ခွေးကိုမှှားခေါပြှီး ခွေးအိမန်ားရောကတ်ော့ ကြိုးနှင့ခြွီလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရလည်း ဆိုငကြယကြိုတွန်းကာ သူမပြောသလို ဆငဝြငန်ားလေးထားလိုကသ်ည်၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက သူ့ခွေးဘလကကြီကို အရငဆြုံးအစာထည့ကြွှေးနလသေည်ေ၊ ပြီးမှ အိမတ်ံခါးကိုဖြင့ပြှီး အိမထြဲဝငလြိုကလြသည်ေ။

” လာ…မောငလြေးလာ…အိမထြဲဖိနပစြီးလို့ရတယ်”

” ဟုတ်”

” အေးအေး…ခဏထိုငစြောင့အြုံးနောြ….မောငလြေးလဲဖို့ အဝတသ်ှားယူလိုကြဦးမယ်”

ဟုပြောပြီးအခန်းတဈခန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ကြောသ်ူရလည်း ဧည့ခြန်းက ဆိုဖာပေါတ်ှငထြိုငပြှီး စောင့ရြင်း ဟိုငေးဒီငေး ငေးကြည့်န်သည်ေ၊ ဒီအိမကြှီးထဲတွင် ဒေါသ်ူဇာဝင်း တဈယောကတ်ည်းနပေုံရလသည်ေ။ အဖအမေဓောတပြုံတွေ့သောလြည်း ရှိကြပုံမရတော့။ ဒီအိမကြှီးထဲတွင် တဈယောကတ်ည်းနသညေ့ြ သူမအား အားကရွမညလြား သနားရမညလြားမသိတော့ သူငေးကြည့်န်တေုံးမှာပဲ ဒေါသ်ူဇာဝင်းပြနရြောကလြာပြီး….

” ရော့…မောငလြေး…အဈမ အဖရေဲ့ပုဆိုးနဲ့ စွပကြယွြ….ဒီကနသှေားရင် ညာဘကအြခန်းက ရချိုးခန်း အဲ့မှာကိုယလြကအြရငသ်တပြှီး အင်ျကြီလဲလိုကြ၊ အနာကိုလည်းရသခွေောဆေးအုံး..သှား”

” ဪ..အင်း”

ကြောသ်ူရလည်း ရချိုးခန်းထဲသှားကာ ကိုယလြကသ်တလြိုကပြှီး အင်ျကြီနှင့ပြုဆိုးကိုလဲကာ ပြနထြှကခြဲ့လသည်ေ၊ ဧည့ခြန်းပြနရြောကတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းမရှိသဖြင့ြ စောနက ဆိုဖာပေါမြှာပငပြှနထြိုငန်လေိုကသ်ည်၊ ခဏကြာတော့ အိမန်ရင်ေးဂါဝနအြရှညဖြှင့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကပြှနထြှကလြာလသည်ေ။ လကထြဲတွငလြည်း ကြကခြှနေီတံဆိပပြါသော ဆေးဗူးကိုလည်းကိုငထြားသေးလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းကို ရုံးကယူနီဖောင်းနှင့ြ မှငန်ကြဖြေဈသောလြည်း အခုလိုအိမန်ရင်ေး ဂါဝနရြှညန်ှင့ြ ဆံပငဖြားလွားလေးခထွားသညကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြသောအခါ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ရငထြဲတဈမွိူးတမညဖြစ်ကာ သူမအားငေးကြည့်န်မေိလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက..

” ဘာတွအေဲ့လောကစြိုကကြှည့န်တောလဲ၊ မမှငဖြူးဘူးလား”

” အဈမက လှနတောကိုး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ သူ့ပါးစပကြထွကသ်ှားသောစကားကို သူ့ကိုယသ်ူမယုံနိုငဖြစ်သှားလသည်ေ၊ အရကအြရှိနကြှောင့လြား ရုံးမှာမဟုတ်၍လားမသိ။ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကို လှသညဟြု ပြောမိလိုကလြသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကတော့စိတဆြိုးပုံမပေါပြဲ သူ့အားလှသညဟြုပြော၍ ကြနပေန်လသေည်ေ။

” မောငလြေး….တံတောငဆြဈပေး….ဆေးထည့ပြေးမယ်”

” ဪ…ဟုတ်”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ဆေးသတ်ေတာထဲက ဝါဂွမ်းကိုထုတပြှီး အရကပြှနပြုလင်းထဲနှစ်လိုကလြသည်ေ။ ပြီးမှ ကြောသ်ူရ၏ ပြန်းသှားသောအနာပေါကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သုတလြိမ်းပေးလိုကလြသည်ေ….

” ကြှတ်……အားးးးး…စပတ်ာ”

” ခဏလေး…မောငလြေး.. ပြီးတော့မယ်…..ဖူး…ဖူး…ဖူး”

ဒဏရြာကိုအရကပြှနဖြှင့ြ ဆေးပေးပြီး စပတ်ော့ သူမပါးစပကြလေးဖြင့ြ တဖူးဖူးမှုတပြေးနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ စိတထြဲတဈမွိုးတဈမညဖြစ်လာလသည်ေ။ သူ့အရှေ့တွငရြှိသော အပျိုကြီးအား ရငခြှငထြဲဆှဲထည့ကြာ အနမ်းမိုးများကြဲချင်စြိတကြို မနည်းအောင့အြီးထားရလသည်ေ၊ သူမကတော့ ဒါတွမသေိ။ အနာကိုအရကပြှနဆြေးပြီးတော့ ဆေးဝါကြီးကိုလိမ်းပေးပြီး ပတတ်ီးအဖြူရောငစြီးပေးလိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရက..

” အဈမ…နောကကြှောကိုတဈခကြကြှည့ပြေးပါဦး စောနက ကိုယလြကသ်တတ်ော့ နည်းနည်းစပန်လေို့”

” ဟုတလြား…အဈမကြည့်ပြေးမယ်…. စွပကြယွခြွှတလြိုကြ”

ကြောသ်ူရလည်း သူပြောသလိုပငစြှပကြယွခြွှတပြှီး နောကကြွောကိုသူမဖကသ်ို့လှည့လြိုကသ်ည်၊ သူမက….

” ကြှတ်…ကြှတ်….လကဖြွံရိုးနားလေး နည်းနည်းပြန်းသှားတာ.. သှေးစို့ရုံလေးပါ”

” အာ့”

” ခဏလေး…အရကပြှနလြိမ်းနလေို့….ဖူး…..ဖူး..ဖူး”

ဒဏရြာပေါကြို အရကပြှနလြိမ်းလိုကသ်ဖြင့ြ စပဖြှင်းသှားနခွေိနတ်ှင် သူမက လအေေးလေးနှင့မြှုတပြေးလိုကတ်ော့ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ခံစားခကြကြောင်းသှားပြီး ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများပါ ထလာလသည်ေ။

” ရပြီမောငလြေး…အင်ျကြီပြနဝြတလြိုကတ်ော့”

” ဟုတ်”

ကြောသ်ူရ စွပကြယွပြှနဝြတန်ခွေိနတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ကြောသ်ူရ ခန်တာကိုယအြပေါပျိုင်းကိုကြည့်ပြှီး…

” မင်းကအပြငကြကြည့်တ်ော့သာ ပိနတ်ယလြို့ထငရြတာ၊ ဗလတော့တောင့သ်ားပဲ”

” နှစ်လလောကရြှိပြီ….လေ့ကငွ့ခြန်းပုံမှနလြုပဖြစ်လို့” (ဆရာဂတုံးဆီမှ ပြနလြာပြီးနောကပျိုင်း)

ဒဏရြာကိုဆေးထည့ပြှီးသောအခါ ဆိုဖာပေါတ်ှင် ဘေးချင်ြးယှဉထြိုငန်ကြသေည့ြ ကြောသ်ူရနှင့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းနှစ်ယောကကြှားထဲ အေးစကသ်ှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရလည်း ဘာဆကပြှောရမလဲမသိ။ ဆိုငကြယကြလည်းပြငရြမှာဆိုတော့ ပြနလြို့လည်းမရ၊ ဒီမှာအိပလြို့ရမလားလို့ပြောရငလြည်းမကောင်း။ ဒေါသ်ူဇာဝင်းဘကကြလည်းနရခေကန်ပေုံပေါသ်ည်။ လကဖြဝါးနှစ်ဖကကြို ပြတရြင်းနှင့ြ ဘာစကားမှမပြောပဲ ငှိမန်လသေည်ေ၊ ရုတတ်ရပ် သူမက…

” ဟိုလေ…မောငလြေး…ညနကန်ပြေီဆိုတော့ ဒီအရှေ့ခန်းမှာပဲအိပလြိုကပြါလား…”

” အင်း…”

မသူဇာဝင်းနှင့ြ ကြောသ်ူရတို့နှစ်ယောကသ်ား မကြလြုံးချင်ြးဆုံပြီးကြည့်မြိလိုကကြှလသည်ေ၊ အပျိုကြီး၏ မကြလြုံးထဲတွင် စိတလြှုပရြှားနသေော မကြဝြန်းတဈစုံကို ကြောသ်ူရတဈယောကြ တွေ့မှငလြိုကရြသည်၊ ထိုအခွိနတ်ှင် သူမက ရုံးတွငတ်ှေ့နကြေ ထကမြှတတ်ဲ့ finance မနန်ဂွောတဈယောကြ အသှငအြပြငမြွိုးမဟုတတ်ော့ပဲ ဂါဝနရြှညလြေးဝတထြားသည့ြ ရှကသ်ှေးဖြာနသေော မမလေးတဈယောကြ အသှငအြနဖြငေ့ြ ကြောသ်ူရတဈယောကြ မှငမြိလသည်ေ။ ဆယစြကျကန့လြောကြ မကြလြုံးချင်ြးဆုံပြီးကြည့်န်ရင်ေးနှင့ြ ကြောသ်ူရတဈးယောကြ ဘာဆကလြုပရြမညဆြိုတာကို သဘောပေါကသ်ှားလသည်ေ…….

” မှ….”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဘယကြသတ်တိတွပေေါလြာလဲမသိ။ အပျိုကြီးမမရဲ့ နှုတခြမ်းသားလေးကို နမ်းမိသှားသည်၊ အပျိုကြီးမမက ဘာမှပြနမြပြောပဲနဲ့ ရှကသ်ှေးဖြာနသေော မကြဝြန်းများနှင့ြ ကြည့်န်လသေည်ေ၊ ဧည့ခြန်းထဲတွင် အပကြသွံကိုပင် ကြားရလောကအြောငတ်ိတဆြိတသ်ှားလသည်ေ။

” ချောကျ..ခကြျ…ချောကျ..ခကြျ…ချောကျ..ခကြျ”

တိုငန်ံရံတွငကြပထြားသော ရှေးနာရီအိုကြီး၏ လကတ်ံရှေ့သံကို ကောင်းကောင်းကြီးကြားရသည်၊ အပြငကြ ပုရဈအောသ်ံများ သဈကိုင်းများလတေိုကသ်ဖြင့ြ အချင်ြးချင်ြးပြတတ်ိုကပြှီးမညလြာသော တကြီကြီအသံများကိုလည်း ကြားရလသည်ေ။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဘာကိုမှမစဉြးစားတော့ပဲ ယောကြာြးပီသစွာဖြင့ြ.. အရှေ့ကိုရဲရဲကြီးဆကတ်ိုးလိုကလြသည်ေ…..

” ပြှတ်….မောငလြေး…..အှန်းးးးးးးးးးးး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အပျိုကြီးမမကို ရငခြှငထြဲဆှဲဖကကြာ အနမ်းအရှညကြှီးတဈပြင့ကြို ပေးလိုကလြသည်ေ၊ အပျိုကြီးက အစတုံးကရုန်းသောလြည်း ကြောသ်ူရက ရငခြှငထြဲတင်းတင်း ဖကထြားပြီး နှုတခြမ်းကိုအတင်းဖိနမ်းတာကြောင့ြ နောကဆြုံးတော့ အထိအတွေ့အောကတ်ှင် အပျိုကြီးတဈယောကြ ကရွှုံးသှားလတေော့သည်..။

သူမရဲ့နှုတခြမ်းက နှုတခြမ်းနီအရသာ သဲ့သဲ့လေးကိုလည်းရသည်။ ညဖကလြိမ်းသော night cream အနံ့သင်းသင်းလေးကိုလည်းရသည်။ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အပေါန်ှုတခြမ်းကိုစုပန်မ်းလိုကြ အောကန်ှုတခြမ်းလေးကိုစုပန်မ်းလိုကန်ှင့ြ အနမ်းပေးရင်း တဈခါတဈခါ လွှာကိုသူမရဲ့ ပါးစပထြဲထိုးထည့ကြှည့လြသည်ေ…။

ကြောသ်ူရက နမ်းနရင်ေးနှင့ြ လွှာကိုသူမပါးစပထြဲထိုးထည့သ်ောလြည်း မနမ်းတတသ်ေ အပျိုကြီးမမက ပါးစပမြဟပေးသဖြင့ြ သှားဖုံးနဲ့သာတိုးလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက လှယလြှယန်ှင့လြကမြလွှော့။ သူ၏ လကကြ အပျိုကြီးမမ၏ ပခုံးသားပြည့ပြှည့လြေးကို ဖြဖြလေးပြတပြေးပြီး နှစ်သိမ့လြိုကသ်ည်၊ နောကဆြုံးတော့ သူမရဲ့ခံတွင်းဝလေး ပြင့အြံလာသည်။ ကြောသ်ူရကဒီအခွင့အြရေးကို လကလြှတမြခံပဲ သူ့လွှာကြီးကိုထည့ကြာ အပျိုကြီးမမ၏ လွှာကို မှှကြေီးတဈကောငလြိုရဈပတလြိုကလြသည်ေ…။

” အှန်းးးး…မောငင်ေး….အှန်း….ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ…..”

ကြောသ်ူရသည်…လုပင်န်းခွငတ်ှငသ်ာ အူကြောငကြှောငန်ိုငခြငွန်ိုငမြည်၊ တုံးချင်တ်ုံးမည်၊ မကိဈစတွငတ်ော့ ဆရာဂတုံးတပည့ပြီပီ သှကလြကပြှီးပညာသားပါလသည်ေ၊ ပါရမီပါလာသညဟြု ပြောရမလားမသိ။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကဈဆငပြေးသည့အြခါမှာပင် အဆငပြှခွေောမှေ့၍ အပျိုကြီးမမကတော့ သူ့ရငခြှငထြဲမှာ ပျိုလဲသှားပြီး လကခြုပထြဲကရလေေးဖြစ်သှားလပြေီ..။

အပျိုကြီးမမကလည်း သငလြှယတ်တလြှယသ်ညဟြု ပြောရမည်၊ ကြောသ်ူရ၏အနမ်းကို ပြနလြညတ်ုံ့ပြနရြင်း လွှာချင်ြးပြတသ်တကြစားပေးလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက မသိသလိုသိသလိုနှင့ြ ပုခုံးကိုပြတန်သေောလကကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး သူမ၏ ခွိုဗူးကြီးတွပေေါပြှောင်းတငပြှီး နယကြိုငလြသည်ေ..။

” ဟာ..မောငလြေး…ဘာတွလွှေောကကြိုငန်တောလဲ….အင်း……အင်း…ပြှတ်…ပြှတ်”

ကြောသ်ူရက စကားကိုအပြောမခံ။ နှုတခြမ်းကိုသာ နာနာဖိနမ်းလသည်ေ၊ လကန်ှဈဖကလြုံးကလည်း အပျိုကြီး၏ညအိပ် ဂါဝနပြေါကြနလေုံးခွပြေီး ခွိုဗူးနှစ်လုံးကိုညှဈပေးရင်း နို့သီးခေါင်းရှိလောကမြည့ြ နရောကိုမှန်းကာ လကမြနှင့ခြွပေေးလသည်ေ…။

” မောငလြေး…မင်း…ဆိုးတယကြှာ…အှင်း..အှင်း….ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ နမ်းလို့ဝသှားတော့ အပျိုကြီးမမကို ဆိုဖာပေါအြသာလေးလှဲစလေိုကပြှီး သူဝတထြားသော စွပကြယွကြိုအမှနခြွှတလြိုကလြသည်ေ။ ပြီးနောကြ ခကြခြငွြးပင် အပျိုကြီးမမဝတထြားသည့ြ အိမန်ရင်ေးဂါဝနရြှညကြှီးကိုလကဖြှင့မြလိုကပြှီး ပေါငကြှားထဲသို့ ခေါင်းကို ဒိုငဗြငပြဈဝငလြိုကလြသည်ေ…။

” ဟဲ့..ဟဲ့….မောငလြေး…မင်းဘာလုပတ်ာလဲ….ဟဲ့”

” ပငတ်ီကိုမခွှတပြါနဲ့……မင်းကိုပြောနတယေန်ောြ…..ဟဲ့”

” ကြှနတ်ောြ ကြည့်ခြငွလြို့ပါ…”

” ဘာမှန်းလဲမသိဖူး…အဲ့တာဆိုကြည့်ရြုံကြည့်န်ောြ….”

” အဈမရဲ့ ပစ်စည်းကလှလိုကတ်ာဗွာ….”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အောကပျိုင်းကို ကြယန်သေော ဂါဝနစြကို အပေါအြဆုံးထိ တငလြိုကပြှီး အပျိုကြီးမမကို ပေါငကြားစကော အဖုတမြှှေးကောကကြောကမြွားဖုံးထားသော အဖုတည်ိုညို ဖုဖုဖောင်းဖောင်းလးကို လကဖြှင့ပြှတသ်တကြိုငရြင်း ပြောလိုကသ်ည်။ အပျိုကြီးတဈယောကြ ဘယအြခွိနကြတည်းက စိတထြနသညေမြသိ။ ရှေ့ပြေးအရညကြှညလြေးတခွို့က အကကြှဲကြောင်းလေးတွင် စို့နသည်ေ။ သူမက..

” မောငလြေး….တို့ရှကလြာပြီကြာ….ကြည့်လြို့ဝရငတ်ောတ်ော့ကြာ”

” အဈမဟာကြီးကလှတာကိုး…ကြှနတ်ောဖြှင့ြ ကြည့်လြို့မဝသေးပါဖူးဗွာ”

ဟုပြောပြီး ထိုငကြှည့န်ရင်ေးကနေ ဆိုဖာပေါမြှောကလြကြလြှဲပြီး လကဖြှင့ြ သသခွေောခွာဖြဲကြည့်လြိုကသ်ည်..။

အပျိုကြီးမမ၏ အဖုတအြတွင်းသားလေးများက မီးရောငအြောကတ်ှင် ပန်းနုရောငစြိုလဲ့နပြေီးလှနလေိုကတ်ာ။ ညှီနံ့သင်းသင်းလေးကိုလည်း ရသည်၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ စောကဖြုတကြို ကောကမြှုတလြိုကလြသည်ေ…။

” ကြောသ်ူရ…မင်းဘာတွလေုပ်…မင်း….မင်း….အား…….အား…စွဈ….စွတ်..ဈ……..ကြှတ်…အား”

” ဘုန်းတွတေော့နိမ့ကြုနတ်ော့မှာပဲ…မောငလြေးရာ……အား..ဟင့ြ…ဟင့ြ…ဟင့ြ”

” ပလကြ…ပလကြ..ပလကြ..ပြှတဈြ…ပြှတ်….ပြှတဈြ……အား….အား…အား..ဟင့ြ…ဟင့ြ….အှန်းးးးးး..အှန်းးးးးး.အှန်းးးးးး.အင်း…အင်း.အင်းးးးးး”

ကြောသ်ူရသည်…သူ့ဆရာသငကြှားပေးသော အဖုတပြေါြ အကျခရာရေးနည်းများ လွှာသှင်းလွှာထုတန်ည်းများကို လှနခြဲ့သောနှစ်လလုံး တညသ်ီးချောကကြိုလကြကြာ လေ့ကငွ့ခြဲ့သော အတွေ့အကြုံနှင့ပြေါင်းစပကြာ စတနောပါပါ ဘာဂွာပေးလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်း ခန်တာကိုယကြ အကဲဆတလြှန်းသည် ဟုပြောရမလား။ အထိအတွေ့ကိုခံစားမှု အားကောင်းသညဟြု ပြောရမလားမသိ၊ ကြောသ်ူရ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းတုံးကလည်း ခန်တာကိုယကြ တဈခကြတ်ဈခကြြ အကြောဆှဲသလို တုနတ်ုနတ်ကသ်ှားသည်၊ အခု ကြောသ်ူရက လွှာစွမ်းဖြင့ြ ဘာဂွာပေးနတေော့ ဆိုဖာပေါတ်ှင် တဈကိုယလြုံးတွန့လြိမ်…တွန့လြိမ် ဖြစ်ရင်း ကြောသ်ူရ၏ခေါင်းကိုပေါငန်ှဈခုဖြင့ြ အတင်းညှပထြားလသည်ေ…။

” အား…မောငလြေး…ဟင်….ဟင့ြ….ဟင့ြ….အား….ယားတယ်….အား…..အား…မောငလြေးရာ”

” အား…အား….အား….အား….အား…ကြှတဈြ….အင်း…အီး…..အား…အား…အားးး”

” အထဲကကောင်းလာပြီ….အား….အမေ့….အား…..ဟင့ျ……ဟင့ျ..ဟင့ျ…အှန်း…အှန်း…အှန်းအှန်းအှန်းအှန်းအှန်း…….ကြှဈ…….ဟာ့…ဟား…ဝှန့ျ….ဝှန့ျ….အမေ့…အားးးးးး”

အပျိုကြီးမမသည် ကြောသ်ူရ၏ ဘာဂွာမှုတပြေးသည့ြ လွှာအစွမ်းအောကတ်ှင် ငယသ်ံပါအောငအြောပြှီး ပကလြကလြှနပြှီး အိပန်ရောကနေ ခါးကို ၄၅ ဒီဂရီလောကြ ကော့တကပြှီးတုနသ်ှားကာ တအှန်းအှန်းအောပြှီး ကာမအရသာ အထွဋအြထိပသ်ို့ရောကရြှိသှားလသည်ေ။

ကြောသ်ူရက ဝတထြားသောပုဆိုးနှင့တ်ကြ အောကခြံဘောင်းဘီကိုပါ ခွှတလြိုကတ်ော့ တောငတ်ကန်တေဲ့ ဆိုကမြှီ ငပဲကြီးကို အပျိုကြီးမမက မှငသ်ှားတော့….ယောငပြှီးတော့ မကြလြုံးကိုမှိတကြာ…

” အို….!!!”

ဆိုပြီးအာမဋေိတသ်ံထွကသ်ှားလသည်ေ….။ ကြောသ်ူရကတော့ သူလုပစြရာရှိတာကို ဆကလြုပသ်ည်။ ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ဂါဝနကြို အပေါမြတကဆြှဲခွှတတ်ော့ သူမက ကလေးလေးလို ခွှတရြလှယအြောငလြကကြိုမှှောကပြေးလသည်ေ၊ ဘောလြီကိုဖြုတတ်ော့ ကြောသ်ူရက နောကကြွောကိုစမ်းပြီး အတင်းဖြုတန်တေော့ အပျိုကြီးမမက သူ့လကမြောင်းကိုအသာလေးရိုကပြှီး…….

” ဘောလြီဂွိတကြ အရှေ့မှာလေ….ကြောသ်ူရ….ခစ်ခစ်”

အတွေ့အကြုံသိပမြရှိသော ကြောသ်ူရလည်း ဘောလြီဂွိတမြှနလြငွြ အနောကမြှာပဲရှိသည် ထငပြှီး အတင်းစမ်းရှာနခွင်ေးဖြစ်သည်။ အပျိုကြီးမမက အဲ့လိုပြောလိုကတ်ော့ သူရှကသ်ှားလသည်ေ။ ပခုံးကြိုးကနအေောကကြိုဆှဲခပြှီး အရှေ့ကဂွိတကြိုအသာလေးဖိကာ ခွှတလြိုကမြှ လုံးဝန်းပြီးဖြူစွတန်သေော ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ရငန်ှဈမှှာက ထင်းထင်းကြီးပေါလြာလသည်ေ။

တဈကိုယလြုံး မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်းဖြစ်သှားတော့ အပျိုကြီးမမက ရှကပြှီး ခန်တာကိုယကြို ကြုံ့ကြုံ့လေးလုပကြာ သူ့ရဲ့ခွိုဗူးကြီးကို လကန်ှင့ဖြုံးသောလြည်း မလုံခွေ၊ နို့သီးခေါင်းညိုတိုတိုလေးတွကေ ခွှနထြှကန်သည်ေ၊ ကြောသ်ူရသည် သူမ၏ ခန်တာကိုယပြေါအြုပမြိုးပြီး လညတ်ိုငလြေးမှစကာ ရငည်ှန့ပြေါသ်ို့ လွှာနှင့န်ှုတခြမ်းကိုစုပန်မ်းကာ အောကသ်ို့လွှောလာလသည်ေ၊ သူမကတော့ ကြောသ်ူရ၏ ဆံပငဘြုတသ်ိုကကြှီးကို လကဖြှင့ဆြုပကြိုငထြားလသည်ေ၊

” အင်း….မောငလြေး….ယားတယကြှာ….အင်း…..အင်း”

” ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ….အင်း”

” အာ့….”

ကြောသ်ူရက သူမရဲ့နို့သီးခေါင်းညိုညိုလေးတွကေိုစုပလြိုကတ်ော့ သူမပါးစပကြအလိုအလွောကြ ညည်းမိသှားသည်…..။

” မောငလြေးရယ်….အဟင့ြ…အဟင့ြ…..ရှီး…….အင်းးးးး”

ကြောသ်ူရက နို့စို့ပေးနရင်ေးနှင့ြ အဖုတကြို လကဖြှင့ကြိုငပြေးပြီး စောကစြိလေးကို လကဖြှင့ြ စမ်းကာ ဖိခွပေေးနသေေးသည်.။ အပျိုကြီးမမတဈယောကြ အရှိနပြှနတ်ကလြာပြီး တွန့လြိမ် တွန့လြိမပြှနဖြစ်လာပြနသ်ည်၊ ကြောသ်ူရက ရငသ်ားကိုတဈဝကြီးနမ်းပြီးသောအခါ နှုတခြမ်းချင်ြးပြနန်မ်းပြီး လွှာကိုကစားပေးပြနသ်ည်….ဒေါသ်ူဇာဝင်းက အသံမပီမသဖြင့ြ…

” မောငလြေး…အှန်း…အှန်း….အခန်းထဲသှားရအောင် ဧည့ခြန်းထဲမှာ မကောင်းဖူး”

” အင်း..အင်း..သှားမယ်….မမ…နမ်းပါရစအေုံးဗွာ…ပြှတ်…ပြှတဈြ”

အပျိုကြီးတွမွေား လိငဆြကဆြံသည့န်ရောတောင် ဂွီးများပြီးဇီဇာကြောငန်သေေးသည်။ သို့သောလြည်း သူ့စိတကြှိုကလြုပခြှင့ပြေးထား၍ ကြောသ်ူရက အတွန့မြတကပြဲ သူမကို ပြေ့ခွီကာ သူမရဲ့အခန်းထဲသို့ ခေါသ်ှားပြီး မှေ့ယာပေါတ်ငလြိုကကြာ သူ့အလုပကြိုသူဆကလြုပပြှနသ်ည်။

” အင်း…အင်း…ကောင်းတယ်…အင်း…အင်း”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဒီလိုဖြူဖြူဖြေးဖြေး ရဆေေးငါးကြီးလို အပျိုကြီးကို နှှာစားရမညဟြု အိမမြကပြင် မမကဖြူးခဲ့ခွေ၊ မှနကြှောငကြ တဈခါပြောဖူးသောလြည်း အခုလို ကိုယထြိလကရြောကြ ကြူးလှနရြမညဟြူ၍ မတွေးဖူးခဲ့ခွေ၊ စောနကသောကထြားသောအရှိနကြှောင့ြ ရီဝဝဖြေငေ့ြ တကယဖြစ်နတောလား…အိမမြကလြားဟုပင် ဝခွေဲမရတော့ခွေ၊ သူ့အဖြစ်က ပီဇာစားရသော သူတောင်းစားလေးတဈယောကလြို ဖြစ်နတောမဟုတလြား….။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုကြည့်ရြတာလည်း ဒီနေ့မှ staff party တွငသ်ောကကြာ မူးလာပြီး သှေးသားထဲက ဆန်ဒတွပေေါထြှကလြာပုံရလသည်ေ၊ သူမကိုကြည့်ရြတာ သူသိခဲ့တဲ့ မနန်ဂွောမမ မဟုတပြဲ လိငဆြန်ဒအလိုရမျမကမြွားနှင့ပြှည့န်သေော မိန်းမပျိုတဈဦးလို ကြောသ်ူရ၏ ရငထြဲခံစားလိုကရြသည်။ သူ့ရဲ့နောကကြွောကိုဖကထြားသည့ြ အပျိုကြီးမမ၏ လကကြိုဆှဲကာ သူ့ရဲ့လီးကြီးပေါတ်ငပြေးလိုကသ်ည်။ သူမက…သူ့ငပဲကြီးကိုဖြဖြလေးကိုငကြှည့ပြှီး

” နင့ဟြာကြီးကလည်း….အကြီးကြီးပဲ…ကြောကစြရာကြီး…ဟင့ြ”

” အပေါကြ အရခွေံကို အပေါအြောကအြဲ့လိုလေးဆှဲပေး…”

” ဒီလိုလား…အင်း…ဟုတတ်ယ်…ပုံမှနလြေး”

ကြောသ်ူရက သူမကို ဂွင်းထုနည်းပြကာ ဖြေးဖြေးချင်ြးဂွင်းထုခိုင်းလိုကသ်ည်၊ သူမရဲ့လကန်ုနုလေးဖြင့ြ ဂွင်းထုပေးသည့အြရသာမှာ ကိုယ့လြကန်ှင့ကြိုယထြုရတာနှင့မြတူပဲ အရသာအသဈတဈမွိုးဖြစ်နလသေည်ေ။ လကကြလည်း သူမရဲ့ခွိုဗူးတွကေိုစိတရြှိတိုင်း နယပြှီးကိုငန်လသေည်ေ..။

ကြောသ်ူရက သူ့ရဲ့လီးကိုကိုငပြှီး ဂွင်းထုပေးနတောကို ရပတ်န့ခြိုင်းလိုကပြှီး လီးကိုကိုငပြှီး အဖုတန်ှင့တ်ညကြာ အထဲထည့ရြန် အပေါအြောကဆြှဲပေးလိုကသ်ည်..။

” စွိ…စွိ..စွိ”

” ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထည့န်ောြ…မောငလြေး…မမ ကြောကတ်ယ်…အင်း…အင်း”

ကြောသ်ူရက အသာလေး လီးဒဈလေးမှုတရြုံ ထည့လြိုကသ်ည်.။ သူမမကြန်ှာကို တဈခကြကြှည့လြိုကတ်ော့ နာပုံမပေါသ်ဖြင့ြ…ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အထဲသို့သှင်းလိုကသ်ည်။

” အား…ကြှတ်..ကြှတ်….ဖြေးဖြေးမောငလြေး…..အမလေး…အမလေး…အီး”

သူ၏ဆရာဦးဂတုံးညှှနကြှားထားသလို သူမစိတပြှောင်းစရန်ေ နို့အုံနှစ်ဖကကြိုစုပလြိုကြ ပါးပြငတ်ဈဝိုကန်ှင့ြ နှုတခြမ်းပါးကို နမ်းရင်းနှင့ြ ချော့မှူနလသေည်ေ၊ သူမစိတကြအောကပျိုင်းကို သတိမေ့သှားလောကပြှီဆိုမှ ဆီးခုံးချင်ြးထိအောင် လီးကိုအဆုံးအထိ ထည့သ်ှင်းလိုကလြသည်ေ..။

” အား….နာတယ်…မောငလြေး….အား…အား…ခဏရပ်..အုံး…အား”

” ရပလြိုကပြှီအဈမ….မနာတော့ဖူးနောြ…မှ…မှ..မှ”

” အောကကြမလှုပန်ဲ့အုံးနောြ…အမလေး…ကြိန်းလိုကတ်ာ….အီး”

သူမပြောသလို ကြောသ်ူရက အောကပျိုင်းကိုမလှုပ်…နသေားကြအောင် နပေေးသည်၊ အပေါပျိုင်းကိုတော့ အနားမပေး…..ခွှေးစေးများပြနန်သေော အပျိုကြီး၏ လညတ်ိုငအြပေါပျိုင်းကို လွှာဖြင့သ်ပ် နမ်းပေးလိုကသ်ည်.။ နားရှကပြေါတ်ှငဝြဲကနွသေော ဆံနှယမြွားကို လကဖြှင့သ်ပပြေးလိုကပြှီး နာရှကတ်ဈခုလုံးကို ပါးစပဖြှင့င်ုံကာ စုပပြေးလိုကလြသည်ေ၊ နားအပေါကထြဲကို လွှာလေးထိုးထည့လြိုကတ်ော့….

” ခစ်…ခစ်…မောငလြေး…ယားတယ်…ဘာတွလေုပန်တောလဲကြာ…အင်း…အင်း”

” မမ…အောကကြနာသေးလား….လှုပလြို့ရပြီလား”

လို့မေးတော့ သူမက အသာလေးခေါင်းညိမ့ပြှလသည်ေ….ကြောသ်ူရက လီးကိုနည်းနည်းချင်ြးဆီပြနဆြုတကြာ လှကြေီးထိုးရိုးရိုးပုံစံဖြင့ပြင် အထဲကိုဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနထြည့ပြေးလိုကသ်ည်…။

” အား….ရှီး….အှန့ျ…အှန့ျ…အှန့ျ”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတငမြဟုတ်….ကြောသ်ူရလည်း အဖုတအြတွင်းသားများက အတင်းအကြပည်ှဈထားမှုကြောင့ြ အသံထွကသ်ှားလသည်ေ၊ အပျိုကြီးမမ၏ စောကဖြုတကြ သှေးမထွကသ်ောလြည်း တဈခါမှယောကြာြးအင်ျဂါဖြင့ြ ထိုးသှင်းဆကဆြံဖူးပုံမပေါြ။ သားရကြင်ေးပေါင်းများစွာနှင့ြ သူ့ရဲ့လီးကိုပတထြားသလိုခံစားရသည်။ ကြောသ်ူရတဈယောကြ တဈ…နှစ်..သုံး လေး နံပါတစြဉရြပြေီး ပြီးချင်စြိတကြို မနည်းထိန်းလိုကရြသည်….။

” အင်း…အင်း…အင်း…မောငလြေး…ကြပတ်ယ်….အား…ဟင့ြ..ဟင့ြ”

” အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ….အင့ျ…အင့ျ….ဟင်း..ဟင်း….ဟင်းးး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ စိတကြိုမနည်းထိန်းထားပြီး လုပန်ရသေည်…။ အောကကြ ရမျမကထြနန်သေော မကြန်ှာလေးနှင့ြ သူ့ကိုကြည့်န်သေော အပျိုကြီးမမ၏မကြန်ှာကိုကြည့်ရြင်း သုတရြမွေားပန်းထုတခြငွန်ပြေီ..။ Emergency plan အနဖြငေ့ထြားရှိသော သူ့ဆရာ၏ ဒေါဂြတုံးပုံစံကို မကြစြိထဲမှငယ်ောငလြိုကမြှပင် နည်းနည်းသကသ်ာသှားတော့သည်…။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းအရှိနရြလာပြီထငသ်ည်….အောကကြတငပြါးကို ကြှကြှပြီး ကြောသ်ူရ၏ဆောင့ခြကြကြို အောငကြနပငေ့ခြံလသည်ေ။ အပျိုကြီးမမ၏ နူးညံလှသော အသားစိုငမြွား၏ အထိအတွေ့..။ ကပြစြီးပိုငန်သေော အဖုတအြတွင်းသားများကြောင့ြ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကသ်လိုခံစားနရသေည်။ သူအောကကြဆောင့န်သေော အရှိနကြိုလည်းမှှင့တ်ငလြိုကသ်ည်.။

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”

” အာ့…..အာ့….အာ့…မောငလြေး…အား…အား…အား….ကြှတ်….အား”

” အှန့ျ…အှန့ျ…အှန့ျ….အ…အှင်း….အှင်း…အှင်းးးး”

ဆယမြိနဈလောကကြှာတော့ ကြောသ်ူရ ဒီထကပျိုပြီးစိတမြထိန်းထားနိုငတ်ော့ သူ့ဆရာဦးကတုံးပြောခဲ့သလို လကတ်ှေ့မှာသုတထြိန်းရတာပိုခကလြသည်ေ…။ သူ့အတွကလြည်း ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံကိုး..။ အပျိုကြီးမမ၏ နှုတခြမ်းကိုနာနာဖိနမ်းရင်း အောကကြအငယကြောငကြိုလည်း အားကုနသ်ုံးပြီး အဝငအြထွကြ သှကသ်ှကလြေး လှမ်းပေးလိုကတ်ော့သည်..။

” ပတ်….ပတ်…ပတ်…..အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ”

” အှင့ျ…..အှင့ျ…အှင့ျ…အှင့ျ…..အင်း…အင်း….အင်းး..အင်းးးးး…အင်းးးးးးးးးး”

” ကောင်းလိုကတ်ာမရယ်….ပြီးတော့မယ်…အင်း…အင်း..အင်း…”

” အား…အား…မောငလြေး အထဲမှာမပြီးနဲ့နောြ…..အား..အား..ဟင့ြ…ခဏလေး…မောငလြေး..ခဏလေး မင်းမတတ်ပရြပလြိုကြ”

ကြောသ်ူရသည် ဒေါသ်ူဇာဝင်းစကားကြောင့ြ ကြောငသ်ှားသောလြည်း သူမပြောသလိုပင် အဖုတထြဲကနလေီးကိုထုတပြှီး မတတ်ပရြပပြေးလိုကသ်ည်၊ သူမက ငုတတ်ုတလြေးထိုငလြိုကပြှီး ကြောသ်ူရ၏လီးကြီးကို လကဖြှင့ကြိုငကြာ တရစပဂြှင်းထုပေးလသည်ေ…။

” အား….အဈမဘာလုပ်…ကြှတ်…အားးးးးး”

ကြောသ်ူရ၏ တဈပတစြာလောကဂြှင်းမထုပဲ စုဆောင်းထားသော သုတရြညဖြှူဖြူများသည် လိငတ်ံမှပန်းထွကလြာပြီး ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ မကြန်ှာပေါကြို ဖိတစြငသ်ှားသည့ြ၊ ကြောသ်ူရကအားနာ၍ ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူမကဒီလိုလုပလြိုကရြတာကိုပင် သူ့ကိုယသ်ူဂုဏယ်ူနသယေောင်….ကြောသ်ူရက…

” အဈမ…အားနာလိုကတ်ာ…မကြမြှာပေါပြကေုနပြှီ”

” အထဲမှာမပြီးရင် ကောငမြလေးက အပြငမြှာ လကန်ဲ့လုပပြေးပြီး မကြန်ှာပေါအြပန်းခံရတာမဟုတဖြူးလား”

” အဈမကို ဘယသ်ူပြောတာလဲ”

” ဟုတဖြူးလား….ဇာတကြားတွထေဲမှာတော့အဲ့လိုလုပကြှတာပဲ”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ရယခြငွမြိသှားသည်….အပျိုကြီးတဈယောကြ အပြာကားတွေ အကြည့်လြှနပြှီး အတတစြူးနလသေည်ေ၊ ရယခြငွစြိတကြိုမွိုသိပကြာ…

” ဟုတတ်ယ်..တခွို့ကတော့အဲ့လိုလုပကြှတာပဲ”

” လာ…စောငထြဲဝင်..အိပကြှရအောင် မနကကြှရုံးတကရြအုံးမှာ ည ၁၂ ထိုးနပြေီ”

” အင်းအင်း”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက အိပယ်ာဘေးနားက မီးခလုတကြိုစမ်းပြီး မီးပိတလြိုကကြာ ညအိပမြီးအနီရောငလြေးကို ဖြင့လြိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရနှင့ြ သူ၏မမလည်း တဈနကေုနပြငပြန်းထားမှုကြောင့ြ ခဏအတွင်းပငအြိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်..။

” ချောကြ….ချောကြ…ချောကြ…ချောကြ” ( နာရီလကတ်ံကထွကပြေါလြာသည့ြ အသံ)

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိပပြွောန်ရောမှ ဆီးအောင့ပြှီး တဈရေးနိုးလာလသည်ေ။ သူ့ရဲ့ငပဲကြီးကဆီးအောင့ပြှီးမာတောငန်လသေည်ေ။ အိပယ်ာပေါကြထပြီး သန့စြငခြန်းထဲဝငကြာ သေးပေါကလြိုကသ်ည်…။

အိပခြန်းထဲပြနဝြငလြာပြီး နာရီကိုတဈခကြကြှည့လြိုကတ်ော့ မနကြ ၃ နာရီရှိနလပြေေီ..။ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကတော့ သူ့ကိုကြောပေးကာ ဘယဖြကကြိုဘေးတဈစောင်းလေး အိပမြောကနွရှောသည်…။ ခါးလေးကသှယပြှီး မှင့တ်ကသ်ှားသည့ြ တငပြါးနှစ်မှှာ၏ အလှကို အနီရောငည်အိပမြီးမှိနမြှိနလြေးက ရောငပြှနဟြပပြေးနသည်ေ၊ သူလူပျိုရညပြကြခြဲ့သော ညကို သူငယခြငွြးတွပြေောလငွြ မယုံမညစြိုးသဖြင့ြ သူ့ပုံနှင့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းအနောကပျိုင်းပုံပါပါအောင် တိတတ်ဆိတ် ဆယဖြီဆှဲလိုကလြသည်ေ…။

ကြောသ်ူရသည် အနောကကြနေ အပျိုကြီးမမ၏ ကောကကြှောင်းကိုကြည့်ပြှီး စိတတ်ှပြနေထြလာသည်..။ ညဦးပိုင်းတုံးက ပငပြန်းနသဖြေင့ြ တဈခွီတဈမောင်းနှင့သ်ာ တောလြိုကရြသညမြဟုတသ်လား။ အခုလိုအခွင့အြရေးမွိုးကိုလည်း နောကတ်ဈကြိမပြှနရြမည် ဆိုတာကလည်း မသချောသလောကပြင်..။ ထို့ကြောင့ြ သူမဘယဘြကစြောင်းသလို သူလည်းဘယဖြကလြိုကစြောင်းလိုကသ်ည်၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ကြောရိုးတဈလွှောကကြို အနမ်းဖြဖြလေးပေးပြီး ဂွိုင်းအောကကြနလကေကြို အသာလေးလွှိုပြီး သူမ၏ ခွိုဗူးကြီးနှစ်လုံးကို အမိအရကိုငလြသည်ေ။ သူမ၏ ပေါငတ်ဈဖကကြို အရှေ့နည်းနည်းတိုးပေးလိုကပြှီး အနောကကြနေ လီးကို အဖုတန်ှင့တ်ေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထည့သ်ှင်းလိုကလြသည်ေ..။

” အင်းးးးးးးး”

အပျိုကြီးမမတဈယောကြ အိပပြွောရြာမှနိုးလာသည့ပြုံစံမဟုတပြဲ အိပပြွောတ်ဈဝကန်ိုးတဈဝကဖြစ်နပေုံ ပိုပေါသ်ည်။ ကြောသ်ူရသည် အနောကကြနပေဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဇိမခြံကာ ညှောင့လြိုးလေးလိုးပြီး အရသာခံနလသေည်ေ၊ တဈသကမြှတဈခါကြုံတောင့ကြှုံခဲ အတွေ့အကြုံကို အပြည့အြဝ ခံစားနသည်ေ..။ ငါဟာ ဒေါသ်ူဇာဝင်းရဲ့ နို့အုံကြီးကိုကိုငပြှီး ဖစွည်ှဈနရတောပါလား။ အလှနလြှပသော ကောကကြှောင်းရှိသည့တ်ငပြါးနှစ်ခွမ်းကြားထဲက အဖုတကြှီးရဲ့ အရသာဟာ ဒီလိုပါလားဟု စိတထြဲကနေ အရသာခံရင်း လိုးနလသေည်ေ….။

” အင်း…..အင်း….အင်းးး..အင်းး…အင်းးးး……မောငလြေး….အင်းးး…အင်းးး.အင်းးးး”

အပျိုကြီးမမ၏ ပါးစပထြဲမှ ညည်းသံတိုးတိုးလေးထွကလြာလသည်ေ..။ အဖုတထြဲမှလည်း အရညမြွားတခွို့ထွကလြာပြီး အဝငအြထွကပျိုအဆငပြှလောလသည်ေ..။ သူမ အိပပြွောန်သညေဖြစ်၍ ကြောသ်ူရတဈအားမကြမ်းရဲ အဖုတထြဲကို လီးကြီးတထဈထဈဝငသ်ှားသည့ြ အရသာကို သချောခံစားရင်း ဖြေးဖြေးနှင့ြ မှနမြှနဆြောင့လြိုးပေးနလသေည်ေ…။

” ဇွိ…ဇွိ…ဇွိ….အင်း…အင်း..အင်း…..မောငလြေး…အင်း…အင်း…အင်း”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ပြီးချင်လြာသလိုဖြစ်လာ၍ အဖုတထြဲမှလီးကိုမှနမြှနထြုတလြိုကပြှီး ဂွင်းတိုကရြင်း ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ခါးအခွိုင့လြေးပေါတ်ှင် အရညမြွားကိုပန်းထုတလြိုကလြသည်ေ၊ ထိုတဈခွီပြီးနောကြ ကြောသ်ူရပြနလြည် အိပမြောကသွှားလတေော့သည်။

………………………………………….

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အိမမြကထြဲတွင် Admin က ကြောသ်ူရဆိုသည့ြ ကောငလြေးနှင့ြ လိငဆြကခြံနသညေဟြု မှငမြကလြသည်ေ၊ သူမနိုးလာတော့ တကိုယလြုံးညောင်းကိုကန်ပြေီး ခေါင်းလည်းကိုကခြဲနလသေည်ေ၊ သူမ အိပရြာနိုးနိုးချင်ြး သတိထားမိတာကတော့ သူမခန်တာကိုယတ်ှင် အဝတမြကပန်ခွင်ေးဖြစ်လသည်ေ…။

” ဟယတ်ော့…ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ…..မဟုတမြှလှဲရော…ဟင်”

သူမရဲ့ ညာဖကကြိုလှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြောသ်ူရတဈယောကြ လီးတထောငထြောငဖြှင့ြ ပကလြကအြိပမြောကနွသညေကြိုတွေ့လိုကရြသည်။ ထို့နောကြ မနေ့ညကဘာတွမွေား ဖြစ်ခဲ့တာပါလိမ့ဟြု ပြနစြဉြးစားရာ မှတဉြာဏမြွားက တဈခုပြီးတဈခု ခေါင်းထဲပြနရြောကလြာလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်း တဈယောကြ မနေ့ညက အဖြစ်အပကြကြို ပြနတ်ှေးမိရင်း နောငတ်ရမိသှားလသည်ေ၊ မိသူဇာ….မိသူဇာ….နငဘြယလြောကပြဲ ယောကြာြးတဈယောကန်ဲ့ အိပခြငွခြငွြ…. ကိုယ့ရြုံးက ကိုယန်ှင့ြ ဆယန်ှဈလောကအြသကကြှာသည့ြ ခွာတိတလြေးနဲ့မှ ဖြစ်ရသလားဟု အပြဈတငန်မေိသည်၊ အိပရြာပေါမြှဆင်းရင်း အဝတအြစားများကိုဝတလြိုကသ်ည်…။

ကိုယတ်ောခြွောကတော့ အိပရြာပေါမြှာအိပပြွောန်ဆေဲ…..သူ့ရဲ့ယောကြာြးအင်ျဂါကြီးကိုကြည့်ပြှီး ဒီခွာတိတလြေးက….အလုပကြိဈစမှာသာ အူကြောငကြှောငန်ိုငတ်ာ…ကုတငပြေါမြှာတော့ စွမ်းဆောငန်ိုငသ်ားဟုတွေးမိလသည်ေ၊ သူ့ကြည့်ရြတာအတွေ့အကြုံရှိဖူးခဲ့သညဟြု မထငရြသောလြည်း အခုခတ်ကေောငလြေးတွတေိုင်း ဒီဟာတွတတေန်ကြသေညလြားမသိ….မနေ့ညတုံးက သူ့ဟာလေးကို လွှာဖြင့လြကြပြေးတော့ သူ့မှာတိမတ်ှပေေါမြွောလှင့လြိုကြ…အောကကြိုပြနကြလွာလိုကန်ှင့ြ…… သူ့လိငတ်ံကြီးထည့ပြှီး ဆကဆြံတော့လည်း အထဲမှာပြည့ကြပြန်တောပဲ…ရငဘြတထြဲမှာတောငအြောင့တ်ောင့တ်ောင့ြ…….

ဒါနဲ့ သူအိပပြွောသ်ှားတုံးက သူ့ကိုအနောကကြနသေိုင်းဖကပြှီး ဆကဆြံသေးသညဟြု သူမသတိရမိသည်။ သို့သောြ အိပပြွောတ်ဈဝကန်ိုးတဈဝကဖြစ်နေ၍ တကယလြား အိမမြကလြား မဝခွေဲတတတ်ော့ခွေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိဈစကို ဒီမှာတင် ရပတ်န်းကရပမြှဖြစ်မည်။ ကုမျပဏီက ဝနထြမ်းလေးနှင့ြ အတူဆကအြိပဖြစ်ရနမြသင့တ်ောြ…ဒီကောငလြေးကို ချော့ပြီး ပါးစပပြိတခြိုင်းမှဖြစ်မည်။ သူမပတဝြန်းကငွန်ှင့ြ ဂုဏသ်ိကျခာလည်းရှိသေးသညမြဟုတလြော….။

” တင်းတောင်…တင်းတောင်…တင်းတောင်”

နာရီကအသံမညလြာ၍ ကြည့်လြိုကတ်ော့ မနကကြိုးနာရီပငရြှိနခွပြေေီ…..ရုံးသှားရနလြည်းရှိသေးသည်….ဒီကိဈစကိုဘယလြိုလကစြသတရြမလဲလို့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အလငွအြမှနစြဉြးစားလိုကသ်ည်….အရငဆြုံး အိပပြွောန်ဆေဲဖြစ်သော ကိုယတ်ောခြွောကို နှိုးလိုကလြသည်ေ။

” မောငလြေး…ထတော့…ကိုးနာရီရှိနပြေီ”

” အင်း…အင်း…ဟုတ်..အဈမ”

” မကြန်ှာသှားသဈခွေ၊….အပြငကြစာပြဲပေါမြှာ သှားတိုကတ်ံအသဈရှိတယ်…အဲ့တာနဲ့သှားတိုကလြိုကြ”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ သန့စြငခြန်းထဲဝငသ်ှားတော့ အရငဆြုံး HR မနန်ဂွောထံ သူမဖုန်းဆကလြိုကသ်ည်….

” ဒီ…ဒီ…ဟယလြို ကို***** လား၊ ကြှနမ် မသူဇာဝင်းပါ”

” ဟုတကြဲ့ခငဗြွ”

” ကြှနမြခွင့တ်ိုငခြငွလြို့ပါ….မနေ့က admin ကမောငကြွောသ်ူရကို အိမအြပြနလြိုကပျို့ခိုင်းတော့ ဆိုငကြယမြှောကပြှီးနည်းနည်းထိသှားတော့ ဆေးရုံရောကန်လေို့”

” ရတယ်..ရတယ်..မသူဇာ..၊ မသူဇာကော ဒဏရြာရသှားသေးလား”

” ကြှနမြကနည်းနည်းပြန်းရုံပါပဲ၊ ကြောသ်ူရကတော့ တံတောငဆြဈနည်းနည်းထိသှားတယ်၊ သူ့ကိုလည်းဒီနေ့ခွင့တ်ဈရကလြောကမြှတထြားပေးပါနော”

” ရပါတယ်..မသူဇာရယ်…ကိုယ့လြူချင်ြးပဲဟာကို”

” ကြေးဇူးပါနောြ..ကို……၊ ကြောသ်ူရဆရာဝနပြှနလေို့ တဈခကြကြှည့လြိုကြဦးမယ်…ဒါပဲနောြ”

ကဲ….ပထမဆုံးရုံးကိဈစတော့ အရငဖြှရှင်ေးပြီးသှားပြီ၊ ကြောသ်ူရကို စကားနည်းနည်းပြောပြီး ဒီအိမထြဲကနေ ထွကသ်ှားတာကို တခွားသူတွမမှေငအြောင် လုပရြနသ်ာကနွတ်ော့သည်၊ ကြောသ်ူရဆိုသည့ကြောငလြေးက အခုတော့ ညတုံးကသူမဟုတသ်လို အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းမှာ ကြုံ့ကြုံ့လေးထိုငန်လသေည်ေ။

အရငဆြုံး ဒေါသ်ူဇာဝင်းသည် အိမရြှေ့သို့ထွကကြာ သူ့ခွေးဘလကကြီလေးကို ခွေးစာကြှေးသည်၊ ပြီးနောကြ အိမထြဲပြနဝြငလြာပြီး နှစ်ယောကစြာမနကစြာလုပလြသည်ေ။ ထမင်းစားခန်းတွင် မနကစြာကိုနှစ်ယောကအြတူစားရင်း ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ကြောသ်ူရအား……

” ဒီမှာမောငလြေး…..အဈမတဈခုပြောချင်လြို့.”

” ဟုတ်..အဈမ”

” မနေ့ညကဖြစ်ခဲ့တာကလေ….အဲ့တာ မမလည်း အရကမြူးနလေို့မောငလြေးလည်းနည်းနည်းမူးနလေို့ ဆိတကြှယရြာရောကတ်ော့ အခုလိုဖြစ်သှားတာပေါ့နောြ၊ ဘယလြိုပြောရမလဲ….အခုကိဈစကိုလေ ဖြစ်နိုငရြငလြေ အဈမသိကျခာကိုထောကသ်ောအားဖြင့ြ လွို့ဝှကပြေးထားပါနောြ”

” ဟုတကြဲ့ပါ အဈမ၊ ရုံးကဘယသ်ူ့ကိုမှပြနမြပြောပါဖူး”

” အင်း…အဈမလည်း မူးနလေို့ မဖြစ်သင့တ်ာတွေ ဖြစ်သှားတယလြို့ပဲ မှတလြိုကပြါတယ်၊ ဒါနဲ့ ညလညတ်ုံးက မင်းတဈရေးနိုးသေးလား”

” ဟုတကြဲ့..”

” ဟင်…အဲ့တာဆို ငါ့အနောကကြနေ ဆကဆြံတာမင်းပေါ့၊ ဟိုဟာကို အဈမရဲ့အထဲမှာပြီးလိုကတ်ာလား”

” အပြငထြုတလြိုကတ်ယ် အဈမ..”

” အေးပါ…အေးပါ.. ပိုစိတခြရွအောင် ဆေးလည်းသောကလြိုကပြါ့မယ်၊ စားပြီးလို့ရှိရင် အဈမက အရှေ့က ဆိုငခြန်းငှားလငမြယားဆီ သှားလညပြှီး စကားပြောမယ်…အဲ့အခွိန် မောငလြေးက ဆိုငကြယတ်ှန်းပြီး အပြငကြိုအသာလေးထွကသ်ှား..တံခါးကိုလည်းပြနစြေ့ခဲ့ဦး”

” ဟုတကြဲ့”

” ဆိုငကြယပြှငဖြို့ပိုကဆြံ အဈမပေးလိုကမြယ်၊ လမ်းထိပမြှာဆိုငကြယပြှငဆြိုငရြှိတယ်…ရုံးကိုလည်း ဒိနေ့ အဈမကခွင့တ်ိုငထြားပြီးပြီ…. ရုံးကဘယသ်ူမေးမေး ဆိုငကြယမြှောကလြို့ ဆေးရုံရောကသ်ှားတယလြို့ပဲပြောနောြ”

” ဟုတကြဲ့ပါအဈမ..စိတခြပြါ”

အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်းလည်း ထမင်းစားပြီးနောကြ အရှေ့အိမကြ ဆိုငခြန်းငှားလငမြယားဆီသှားကာ အာရုံပြောင်းအောင် စကားပြောနလသေည်ေ၊ ခဏကြာမှ အိမပြှနလြာတော့ ကြောသ်ူရကော ဆိုငကြယရြောမရှိတော့…ထိုအခါမှသာ သကပြှင်းခနွိုငလြသည်ေ…။

အိမထြဲရောကတ်ော့လန်းဆန်းသှားအောင် ရချိုးလိုကသ်ည်.။ သူမနို့အုံကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ အရငကြထကပျိုကြီးနသယေောင်….အောကကြပိပိလေးကလည်း ကြိန်းစပန်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရသာ ခွာတိတအြရှယမြဟုတပြဲ သူမနှင့အြရှယတ်ူ ယောကြာြးတဈယောကသ်ာဖြစ်ရင် ကောင်းမှာပဲဟု တွေးမိလိုကသ်ေးသည်၊ ထိုသို့ဆိုလို့ကတော့ တဈခါထည်း တရားရုံးသှားလကမြှတထြိုးပြီး ယူပလိုကမြညဟြု…ကြိတတ်ှေးလိုကသ်ေးသည်၊ ဟိတ်…မိသူဇာ နငတ်ောတ်ောဖြစ် ဆိုပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို စကားပြနပြှောကာ ရချိုးရင်း ရယလြိုကမြိသေးလသည်ေ။

ရချိုးပြီးတော့ မနေ့ညကလှတသ်ှားသည့ြ ကိုရီးယားဇာတကြားအပိုင်းကို TV ကပြနလြှှင့တ်ာကို အိပရြာပေါကြနကြညေ့လြသည်ေ၊အိပရြာခင်းပေါတ်ှင် မနေ့ညက သူမတို့နှစ်ယောကြ သောင်းကနွြးထားသော အရညကြှကကြှီးကိုတွေ့တော့ အပျိုကြီးမမတဈယောကြ ရှကပြှုံးလေးပြုံးမိလိုကလြတေော့သည်။

……………………………………………..

🧡အခန်း (၇) စိနပြှေးလိုကတ်မ်း🧡

ည ၈ နာရီအခွိန်….မှို့ထဲလမ်းမကြီးပေါတ်ှင် သှားလာလှုပရြှားနသေော လူများစွာရှိနသေေးသည့ြ အခွိနဖြစ်လသည်ေ.။ မန်တလေးမှို့အလယ် အမှတ် (၇၈) လမ်းမကြီးတွင် လူတဈယောကသ်ည် ဂပြနဖြစ်စူပါကပတ်ဈစီးကို အရှိနပြှင်းပြင်းဖြင့မြောင်းနှငန်လသေည်ေ။ မန်တလေးမှို့၌ လူရမ်းကားများ ဆိုငကြယအြမှနမြောင်းသော မှငကြှင်းမှာ ၂၀၀၈ ခုနှစ်နောကပျိုင်းတွင် ပြညသ်ူတွကြေားထဲ သိပအြထူးအဆန်းမဟုတတ်ော့ခွေ…….။ သို့သောြ အခု စူပါကပဆြိုငကြယလြေးကို လီဗာအကုနဆြှဲကာ မောင်းနှငန်သေော သူမွိုးကိုတော့ သငတ်ို့မှငဖြူးကြလိမ့မြညမြဟုတမြှန်း ကြှန်ုပရြဲရဲကြီးအာမခံပါသည်၊ သူမောင်းနှငရြာလမ်းတဈလွှောကတ်ှင် အမဲရောငမြီးခိုးလှိုင်းကြီးကို ခနွထြားခဲ့သေးလသည်ေ…။

” ဗွင်း…..ဗွင်း….ဗွင်း”

မန်တလေးမှို့ (၇၈) လမ်းမကြီးတဈလွှောကကြ လူများက ထိုလီဗာဖြဲမှုတသ်ံကြားတော့ စီးနသေောဆိုငကြယ်၊ မောင်းနသေောကားများက လမ်းသရဲဆိုငကြယထြငပြှီး ဘေးသို့ကပကြာ ရှောငကြှင်းပေးကြသည်၊ သို့သောြ ထိုဆိုငကြယအြားမောင်းနှငလြာသည့ြ လူ၏ပုံပန်းသှငပြှငကြို မန်တလေးသူ၊ မန်တလေးသားများ မှငလြိုကသ်ည့အြခွိနတ်ှင် အကုနလြုံး မကြမြှောငကြှုတသ်ှားကြသည်….။

အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ ထိုစူပါကပလြေးအား အရှိနကြုနမြောင်းနသေော လူ၏ပုံစံသည် သူတို့မှငဖြူးနကြေ…ဆံပငကြိုယ့ရြို့ကားယား…နားကြင်းတွဲလောင်းနှင့ြ လမ်းသရဲအထာဖမ်းထားသည့ြ သူမွိုးမဟုတ်၍ဖြစ်လသည်ေ၊ ထိုဆိုငကြယမြောင်းနှငလြာသောသူ၏ ခန်တာကိုယအြပေါပျိုင်းသည် အင်ျကြီမကပသ်ဖြင့ြ သူ၏လုံးဝန်းနသေော ဗိုကကြလေးသည် ညမီးရောငမြွားအောကတ်ှကြ ဝင်းလဲ့နလသေည်ေ….ပိုပြီးထူးဆန်းသညကြ သူဝတထြားသည့ဘြောင်းဘီမှာ ၂၀၁၄ ခုနှစ်နောကပျိုင်းတွင် မှနမြာအမွိုးသမီးများကြားတွင် ခတ်စေားလာသော မဈကီမောကကြာတွန်း အရုပမြွားဖြင့ြ ပြည့န်သေော အဝါရောင် JJ ဘောင်းဘီဖြစ်လသည်ေ….။

မိန်းကလေးဝတ် ဂွဂွဘေေောင်းဘီအဝါရောငကြှီးကို ဝတဆြငပြှီး ဆိုငကြယကြိုအရှိနအြဟုနပြှင်းစွာမောင်းနှငန်သေော လူ၏အနောကခြပလြှမ်းလှမ်းတွင် ဆိုငကြယခြှောကစြီးခန့န်ှင့ြ အချောကကြှီးဆယယ်ောကကြ အနောကကြနသေဲကြီးမဲကြီးလိုကဖြမ်းနလသေည်ေ၊ လိုကဖြမ်းနသညေ့ြ အချောကကြှီးများ (Transgender) များ၏ မကြန်ှာများမှာ အလှနခြကထြနမြာကြောလကြရြှိနပြေီး သူတို့လိုကဖြမ်းနသညေ့ြ စူပါကပစြီးသောသူအား ဖမ်းမိလငွြ အရှငလြတလြတအြရခွေံနှှာမည့ဟြနပြေါကန်လသေည်ေ….။ သူတို့လကထြဲတွငလြည်း အလှနတ်ရာခွှနထြကန်အေောငသ်ှေးထားသည့ြ စကဘြီးမှ စမုတတ်ံအချောင်းများကိုလည်း ရောမခေါတကြသူရဲကောင်းများ လှံကိုငထြားသည့ဟြနဖြှင့ြ ကိုငထြားကြသေးသည်။

ထိုမှငကြှင်းကို ပလကဖြောင်းပေါလြမ်းလွှောကန်သေော သားအဖကမှငသ်ှားပြီး သားဖြစ်သူက အဖဖြစ်ေသူအား….

” ဖဖေေ….ဟိုဗိုကပြူပူနဲ့ အဈကိုကြီးကို အချောကကြှီးတွကေ အနောကကြနဘောလို့လိုကန်တောလဲဟင်”

ဟုမေးလသည်ေ၊ ဖခငဖြစ်သူက….

” ဇာတကြားရိုကန်တောနတောနမှော သားရဲ့၊ ဟိုတဈလောကလည်း ရနကြုနမြှာ တရုတပြှညကြ လိုင်းဝေါကာဆိုလား ဘာဆိုလား အဲ့ဒီဇာတကြားရိုကသ်ှားသေးတယ်”

” အရှေ့က ပြေးနတေဲ့အဈကိုကြီးကဖြင့ြ ဇာတလြိုကရြုပလြည်းမပေါကပြါဖူး ဖဖရေေဲ့”

” အနောကကြလိုကတ်ဲ့ အချောကကြှီးတွကတေော့ လူမိုကရြုပပြေါကပြါတယကြှာ”

ဟု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။ လမ်းသှားလမ်းလာ သားအဖပြောကြသည့ြ ဇာတလြိုကကြတခွားသူမဟုတ်၊ ကြှနတ်ောတ်ို့၏ ဇာတလြိုကကြွောကြှီး ကိုဇောြဦးသာ ဖြစ်လသည်ေ ၊ ဇောြဦးသည် သူ၏နောကသ်ို့ ဆိုငကြယမြွားစွာနှင့လြိုကဖြမ်းနသေော သူများ မကြခြှပြတေန်ိုးနိုးဖြင့ြ အနောကပြှနလြှည့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ..။ သို့သောြ သူ၏အထငန်ှင့အြမှငမြှာ တကတ်ကစြငအြောငလြှဲမှားနလသေည်ေ၊ အနောကကြသူ့ကိုလိုကန်သေော အချောကအြုပကြှီးသည် အဈစရေးက စဈသှေးကြှများလို စမုတတ်ံ တရမ်းရမ်းဖြင့ြ လိုကလြာနဆေဲဖြစ်လသည်ေ၊ ဇောြဦးတဈယောကြ ဆိုငကြယမြောင်းနရင်ေး အနောကပြှနလြှည့ကြှည့သ်ညကြို အရှေ့ဆုံးက ဦးဆောငလြိုကဖြမ်းနသေော လေးထောင့မြကြန်ှာနှင့အြချောကမြကြီးက….

” ဟေ့….ဟေ့..ခစွတ်ို့ရေ…အရှေ့က ဗိုကပြူပူ ပြီတီတီရုပန်ဲ့ ဖောလြောမြောကြောငကြိုမိရင် အရှငမြထားကြနဲ့ဟေ့၊ တဈခါထည်း စမုတတ်ံနဲ့ထိုးပြီး သုသာနကြိုပို့ကြမယဟြေ့ ”

ဟုအောလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ ဇောြဦးတဈယောကလြည်း ဖမ်းမိလငွတ်ော့ အသကပြွောကရြခွရေဲ့ဟုဆိုကာ အကြောကလြှနသ်ှားပြီး……

” အမလေး…..ကယကြှပါအုံးဗွ! !!!!!!!!!!!!”

ဟု အောဟြဈလိုကလြသတေည်း။ တို့များ၏ ဇာတလြိုကကြွောြ ဇောြဦးတဈယောကြ ယနေ့ဘာတွမွေား ဖြစ်ခဲ့ပါသနည်း။

အချောကလြူမိုကဂြိုဏြးကြီး ဇောြဦးအားလိုကမြဖမ်းခင် (၁၂) နာရီအလိုက………

ဇောြဦးသည် အဆောငအြခန်းလေးထဲရှိ သူ၏အိပယ်ာပေါတ်ှင် ငယင်ယတ်ုံးကသငခြဲ့ရသော ခေါင်းသုံးလုံးအဖိုးအိုကဲ့သို့ ဒူးထောငပြေါငကြားထိုငပြှီး သူ့ရဲ့ပေါငကြှားကို ကြည့်ကြာ တဈခုခုပြုလုပန်ပေုံပေါလြသည်ေ၊ သူ့ဘေးနားက ကုတငပြေါတ်ှင် အိပပြွောန်သေော ကြောသ်ူရက အိပပြွောရြာမှနိုးလာကာ ကိုဇောြဦးကိုကြည့်ပြှီး…..

” ဟေ့လူ….ဘာတွလေုပန်တောလဲဗွ၊ အိမသ်ာထဲသှားလုပလြဗွော…..အခန်းထဲမှာ ကြုပတ်ို့လည်းရှိသေးတာကို”

” ယောကြာျးခင်ျးပဲဟာကိုကြာ မင်းကလည်း”

” ယောကြာြးချင်ြးမို့ပြောနတောပေါ့ဗွ၊ ဘယန်ှယ့ြ အိပယ်ာပေါင်ုတတ်ုတထြိုငပြှီး ဘောမှေးနုတန်ရတေယလြို့………အမှှေးကြှတဆြေးအနံ့ကလည်း ပငွြးတာဗွာ၊ တောကြှာ….ဓာတပြေါင်းမှုတွဖြစ်ေပြီး ပန်းလည်းသသှေားပါဦးမယဗြွာ”

” ဖြီ…မပြောကောင်းမဆိုကောင်း….ဒီနေ့ငါစမူဆာစားရတောမှာကြ၊ မင်းပါးစပကြ နမိတမြရှိနမာမရှိနဲ့”

” ကြုပရြဲ့ သှေးသောကည်ီလေးက ဒီနေ့လူကြီးဖြစ်တော့မှာဆိုတော့ အဈကိုကြီးတဈယောကအြနနေဲ့ ဝမ်းသာရမှာပေါ့လေ…ဟဲဟဲ..ကြနဒြုံးတော့ဝယရြဲတယမြလား…..မဝယတ်တရြငလြည်းပြောနောြ…..ဒီအဈကိုကြီးရုံးမှာ ဒီနေ့ဝယစြရာတွရှေိလို့ ကြုံတုံးဝယလြာခဲ့ပေးရမလား….ဟဲဟဲ”

ဟု ဇောြဦးမခံချင်အြောင် ပြုံးပြုံးကြီးပြောပြီး မကြန်ှာသဈရန် ဆပပြှာခွင်းတောင်းကိုဆှဲပြီး ရချိုးကနရြှိရာသို့ဆင်းသှားလတေော့သည်။ သူ့ထကြ သုံးနှစ်ငယသ်ော ကြောသ်ူရက အရငတ်ဈပတကြ ဘယကြနဘယေလြိုကံစွပသ်ှားပြီး Finance ကအပျိုကြီးနှင့ဖြစ်သှားသညမြသိ၊ အစကဒီကောင် လွှောကရြှှီးနသညေဟြုသာ ထငမြိသောလြည်း သကောင့သ်ားက ဓာတပြုံနှင့တ်ကြ သကသ်ထေူသောအခါ အောင့သ်ီးအောင့သ်ကဖြှင့ြ လကခြံပေးလိုကရြပြီး ကြောသ်ူရတဈယောကြ သှေးသောကအြဈကိုကြီးဆိုဒဖြမ်းကာ မှှောကကြှှကြှလုပန်သညေကြိုလည်း မှိုသိပကြာ သည်းခံထားရလသည်ေ။

ကဲ…ရှိစတေော့…ရှိစတေော့…ဒီနေ့တော့ မင်ျဂလာနေ့ရကန်ေ့ထူးမို့ သည်းခံလိုကမြယဟြု ဇောြဦးတဈယောကြ စိတဖြှလေိုကရြသည်၊ အမှေးကြှတဆြေးနည်းနည်းကိုဆှတ်၍ ဆီးခုံကိုသုတလြိုကပြှီး လကကြနွြ ဘောမှှေးများကိုဆှဲနှုတလြိုကသ်ည်။ သူ့ရဲ့ရည်းစား ရှှစငေထြကြ၏ညီမလေးနှင့ြ ပေးတွေ့ရမညဖြစ်၍ ဒီကောငကြှီးကို တွေ့တွေ့ချင်ြး အငပြရကရြှငမြဒေါင်းစချင်ေလြို၊ သူ့ဆရာဦးဂတုံးက သူ့အားဝိတခြခွိုင်းပါသောလြည်း တဈလလောကန်ှင့ြ ဝိတကြတန်းမကြ…..သူ့ရဲ့ ဗိုကခြံနသဖြေင့ြ ငပဲကြီးကိုသေးသညဟြု မရှှစငေထြကြ အထငသ်ေးမှာကိုမလိုလား….ထို့ကြောင့ြ ယခုကဲ့သို့ အမှှေးခွှတပြှီးပြငဆြငန်ရခွေင်းဖြစ်လသည်ေ။

ဇောြဦးတဈယောကြ သူ့စိတကြှိုကအြမှှေးခွှတပြှီးသောအခါ အမှိုကမြွားကိုသိမ်းဆည်းပြီး ရချိုးရနထြှကလြာခဲ့လသည်ေ၊ ရမေိုးခွိုးပြီးမနကစြာကို မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရတို့နှင့အြတူထမင်းစားပြီး သူ့အလုပရြှိသော ဆောကလြကစြတိုကခြန်းတွဖကေသ်ို့ ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

ဇောြဦး၏စိတထြဲတွင် မန်တလေးမှို့ကြီးသည် ယခငကြထကပျိုလှနသညေဟြုခံစားရသည်။ ဆိုငကြယစြီးရင်း လမ်းသှားလမ်းလာများကို မသိသောလြည်း ခငခြငမြငမြင် သှားဖြီး၍ပြုံးပြသည်၊ အငေးလှနပြှီး ကတ်တရာလမ်းပေါကြ ခွိုင့ခြှကလြေးထဲသို့ ဆိုငကြယကြသွှား၍ ဖငအြောင့သ်ှားသောလြည်း စိတထြိခိုကမြှုအလငွြးမရှိခွေ…..စမူစာတဈခု၏အစွမ်းက အံ့မခန်းပါပင်….။

အလုပထြဲရောကတ်ော့လည်း အရငန်ေ့တွတေုန်းကလို ပကပေပြကပေယ်ောငခြွာခွာမလုပန်ပေဲ လုပစြရာရှိသညမြွားကို လတခွှေနခြွှနန်ှင့လြုပန်လသေည်ေ၊ သူ့ရဲ့ လုပဖြောကြိုငဖြကကြတောင် ရမေိုးခွိုးပြီး ဆိုကထြဲကိုလာ၍ “ဇောြဦး….မင်းဆေးစားမှားလာသလား” ဟုပငမြေးယူရသည်။ ဘယသ်ူဘာပြောပြော ဇောြဦးဂရုမပြုနိုင် ညနကြေ သူ့ခစွသ်ူနှင့အြတူအိပရြတော့မည့အြကြောင်းကိုသာတွေးပြီး စိတကြူးနဲ့ရူးနရှောသည်။

ညနေ ၄ နာရီ ရုံးဆင်းခွိနတ်ှငလြည်း သူ၏ခွလှမြေးများက မှှောကကြှှနလသေည်ေ၊ ဇောြဦးတဈယောကြ ရုံးအပြနတ်ှင် သီချင်ြးလေးဆိုရင်း ခေါင်းလေးကိုလှုပကြာဆိုငကြယစြီးပြီး ပြနလြာလသည်ေ၊ တဈနရောအရောကတ်ှင် သူသီချင်ြးညည်းတာရပသ်ှားသည်..။ အကြောင်းမှာ အရှေ့တဈပြအလှနတ်ှင် မောတ်ောပြီကမွေား ဆိုငကြယ်ဦးထုတမြဆောင်းသူများကို ဖမ်းနသညေ့မြှငကြှင်းကြောင့ဖြစ်လသည်ေ၊ ဇောြဦးတဈယောကြ သူ့ခေါင်းကိုသူပြနစြမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ဒီနေ့အပြောလြှနပြှီး သူ့ရဲ့ safty head ကနွခြဲ့ကြောင်းသိလိုကရြသည်…။

ဇောြဦး ဆိုငကြယ်ဦးထုပမြဆောင်းတဲ့ တနေ့ကိုစောင့န်သေော မောတ်ောပြီကပြေောငကြှီးသည်။ တခွားမောတ်ောပြီကယမြွားကို ကူမဖမ်းပဲနဲ့ ဇောြဦးအလာကိုသာ ခါးထောကပြှီးစောင့န်လသေည်ေ၊ ဇောြဦးတဈယောကြ ဦးထုပမြဆောင်းသညကြို အဝေးကနလှမြေးတွေ့လိုကတ်ော့ ဝီစီမှုတပြှီး လာအဖမ်းခံရန် ညှနကြှားလသည်ေ၊ ဇောြဦးကဒီနေ့လိုနေ့မွိုးတွင် ဘယဂြှိုလဆြိုးမှအဝငမြခံနိုင်။ သူ့ကိုစောင့န်သေောမောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးနားမရောကခြင် ညာဘကခြွိုးကာ ဘေးနားရှိလမ်းသှယလြေးသို့ ဝငပြှီးရှောငမြောင်းလိုကသ်ည်။ ဒီမန်တလေးတွင် အလုပလြုပန်သညေမြှာ ၃ နှစ်ကြောပြှီဖြစ်၍ လမ်းသှယလြမ်းကြားများကို နှံစပကြာ မန်တလေးသားတဈပိုင်းဖြစ်နပြေီမဟုတလြား….. မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးလကမြှ လှတသ်ှားသည့အြခါမှပင် သကပြှင်းခကြာ “ဒီနေ့တော့ ကံတရားက ငါ့ဖကမြှာပါ” လို့တွေးပြီး…..

” ဝူး….ဟူးးးးး”

ဟု ပြောရြှငစြှာအောလြိုကလြသည်ေ။ အဆောငပြှနရြောကတ်ော့ ခွှေးတိတအြောငခြဏနားပြီး ရနေောကထြပတ်ဈခါထပခြွိုးပြနသ်ည်၊ သင့တ်ောမြည့အြဝတအြစားလဲပြီး ရမှေှေးကို ဖြန်းလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ကြောသ်ူရနှင့မြှနကြှောငတ်ို့နှစ်ယောကြ ရုံးဆင်းပြနလြာလသည်ေ….ကြောသ်ူရက..

” အခန်းထဲ အမှှေးနံတွနေံဟောငန်တောပဲ…မှနကြှောငရြာ ငါတို့အခန်းမှားဝငမြိပြီလားမသိဖူး”

ဟုပြောလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြလည်း….

” ဟုတပ် မှနရြှေ့မှာလည်းကိုဇောြဦးတဲ့တူတဲ့ လူတဈယောကယ်ောကန်တယေကြှ…ကြည့်စြမ်း”

” ဟာ…ဟုတသ်ားပဲ ငါ့ရဲ့သှေးသောကြ ညီငယလြေးဇောြဦးနဲ့တောင် ခပဆြငဆြငပြဲဟ”

ဟု မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရက အတိုကအြဖောကည်ီစွာ စနောကလြသည်ေ..။ ကိုဇောြဦးတဈယောကြ သည်းမခံနိုငတ်ော့သဖြင့ြ…..

” နှမပေးလေးတွေ…..ငါကဇောြဦးမဟုတဖြူး…မင်းတို့အဖဟေ…မင်းတို့အဖေ”

ဟုပြနပြှောလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကပြုံးစိစိလုပကြာ…

” အဖတေော့အဖပေဲ…လူပျိုရညမြပကြသ်ေးတဲ့ ဒူးမနာအဖလေေး….ဟိဟိ..ခွိဈ”

ဟု ထပမြံကြီစားလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးမှ…

” နောကတ်ာပါကိုဇောြဦးရာ…ဒီနေ့နေ့ထူးနေ့မှတဆြို၊ ဒီနေ့ တည်းခိုခန်းမှာပဲ ညအိပမြှာလား…. ခငဗြွားပြနလြာဖြစ်ရင် ဂွှနန်ီလမ်းလွောကလြေးတဈလုံးလောကတ်ော့ဆှဲခဲ့သင့တ်ယန်ောြ….ဟဲဟဲ အထိန်းအမှတအြနနေဲ့ သောကကြှတာပေါ့ဗွာ”

ဟုမကြန်ှာခွိုပြနသ်ှေးလိုကလြသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက…

” အေး…ငါအပြနကြှဝယခြဲ့ပါ့မယကြှာ…အမှည်းကောဘာဝယခြဲ့ရမလဲ”

ဟုပြနပြှောတော့ မှနကြှောငကြ…

” ခငဗြွားကလည်း တည်းခိုခန်းခတနအြောင် ညပါအိပလြိုကတ်ာမဟုတဖြူး”

” ငါတို့က တည်းခိုးခန်းသှားမှာမဟုတဖြူးကြ….သူ့အိမသ်ှားမှာ”

” ဟင်…ဘယလြိုကြီးလဲဗွ၊ သူ့အိမကြလူတွေ ခရီးသှားကြလို့လား”

” သူ့အိမကြလူတွလည်ေးရှိတယ်…သူ့အခန်းထဲခိုးဝငရြမှာ၊ ပြောရရငတ်ော့ အရှညကြှီးပါကြာ…အပြနမြှအကြောင်းစုံပြောပြမယ်…မင်းတို့ရချိုးပြီးရင် ညနစောသှားစားရအောင်”

ညနစောကိုသူတို့သှားစားနကြေ (၆၂) လမ်းပေါကြ တွန်းလှည်းနှင့ြ ထမင်းကြောဆြိုငတ်ှငသ်ှားစားကြလသည်ေ၊ အဆောငသ်ို့အပြနလြမ်းတွင် ကိုဇောြဦး၏ ဆိုငကြယကြ ဂလုတ် ဂလုတန်ဲ့အသံမှညပြှီး လမ်းဘေးသို့ခရွပလြိုကရြလသည်ေ၊ အနောကကြပါလာသော မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရတို့ဆိုငကြယလြည်း ရပလြိုကကြာ…ကြောသ်ူရက..

” ကိုဇောျဦး…ဘာဖြစ်တာလဲ”

” ခွိန်းကြိုးပြတသ်ှားတာ….တောကြ….ဒီဆိုငကြယကြလည်း အရေးကြီးရငအြရာပေါပြှနပြှီ”

” ခငဗြွားဆောန်ဲ့ ဘယန်ှဈနာရီခွိန်းထားတာလဲ”

” ၇ နာရီလောကြ…အခုကို ၆ နာရီထိုးတော့မှာကို…ဒီနားမှာဆိုငကြယပြှငဆြိုငရြှိလားမသိဖူး”

ဟု ကိုဇောြဦးက ငှည်းညူလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက…

” ကိုဇောြဦး…ခငဗြွားအရေးကြီးရင် ကြုပရြဲ့ smokey လေးယူသှား၊ တလောကဆိုငကြယမြှောကလြို့ ပြနပြှငတ်ော့ အိတဇြောပိုကကြိုအသဈရှာဝယလြို့မရတာနဲ့ အဟောင်းကိုပဲတပလြိုကရြလို့ အငှေ့ထွကတ်ာကလှဲပြီးကနွတ်ာကောင်းတယ်”

” အဲ့တာဆို မင်းတို့ကရော”

” ကြှနတ်ောတ်ို့က ခငဗြွားဆိုငကြယပြှငပြေးပြီးမှ အဆောငပြှနလြိုကမြယ်၊ အဆောငမြှာလည်း ဘာအလုပမြှရှိတာမှမဟုတတ်ာ…ရော့ဆိုငကြယသ်ော့…. start နဲ့မရဖူးနောြ…ခွထေောကန်ဲ့ကဈနိုး…စမှုတကြီလေးကိုဂရုစိုကြ”

” အေးပါကြာ…မင်းဟာက အဖိုးတနဆြိုငကြယကြှနတောပဲ၊ ကြေးဇူးကြာ…ငါသှားပြီ”

” ရပါတယဗြွာ…သှေးသောကည်ီအဈကိုတွပေဲဟာ”

ဟုကြောသ်ူရကပြနပြှောလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြလည်း…

” အပြနကြွ ဂွှနန်ီလမ်းလွှောကလြောကလြေးသာ မမေ့ခဲ့စနေဲ့”

” ဟုတပြှီကြာ…ငါ့ကောငတ်ို့ သှားပြီ”

ဇောြဦးလည်း သူ့ရဲ့ သှေးသောကအြဈကိုကြီး ကြောသ်ူရဆီကနေ “စမှုတကြီ (smokey)” ဟုအမညတ်ှငသ်ော စူပါကတဆြိုငကြယလြေးကိုစီးပြီး ကြနဒြုံးဗူးယူရန် အဆောငကြိုခဏအရငဝြငလြသည်ေ၊ ပြီးကာမှ သူ့ခစွသ်ူရှိသော နန်းရှေ့အရပသ်ို့ စမှုတကြီလေးနှင့ြ အပြေးနှငလြသည်ေ။

မန်တလေးမှို့တွင် ညနပေိုင်း လူရှုပတ်ော့ ၇ နာရီမတတ်င်းလောကမြှ စမူဆာနှင့ပြေါကစြီကြှေးမည့ြ ခစွသ်ူရှှစငေထြကရြှိသော နန်းရှေ့ အရပသ်ို့ရောကလြာလသည်ေ၊ ခစွသ်ူနထေိုငသ်ော ရပကြှကထြဲသို့အရောကတ်ှင် ဆိုငကြယကြိုအသာစီးပြီး အိမန်ောကဖြေးလမ်းကြာလေးထဲသို့ဝငကြာ ဆိုငကြယကြို မှောငရြိပတ်ဈနရောတွင် စကသ်တပြှီး ဇတသ်ော့ခတလြိုကလြသည်ေ။

ထို့နောကြ သူ့ခစွသ်ူ၏ညှနကြှားခကြအြတိုင်း သူမတို့အိမန်ောကဖြေးတွင် ကပလြကြပြေါကန်သေော သရကပြငကြှီးပေါကြိုတကလြိုကပြှီး ခစွသ်ူ၏ပြတင်းပေါကတ်ံခါးပြင့မြည့အြခွိနကြို စောင့ဆြိုင်းနသည်ေ၊ သူ၏လကပြတန်ာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ခုနှစ်နာရီထိုးတော့မည်၊ ထိုစဉြ ခစွရြသူမိရှှစငေထြကမြှ သူမ၏အခန်းပြတင်းပေါကကြိုဖြင့လြိုကသ်ညကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ စမူစာစားချင်သ်ဖြင့ြ သဈပင်၏ဂွကြားတွင် ခွထိုငပြှီးစောင့န်ရှောသော သူ့ရည်းစား ဇောြဦးကို အခန်းထဲဝငလြာရန် လကယ်ကခြေါလြသည်ေ။ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့ြ…

” မောင်…လာခဲ့တော့…ဖြည်းဖြည်းလာ…”

ဇောြဦးလည်း ကိုယဖြော့သိုင်းတတထြားသည့ြ သိုင်းသမားတဈယောကလြို သရကကြိုင်းပေါကြနေ အသာလေးပြတင်းပေါကြ၏ဘောငပြေါကြူးလိုကပြှီး လွှောလွှောရှူရှူ သူမ၏အခန်းထဲသို့ရောကသ်ှားလသည်ေ၊ ခစွသ်ူက…

” မောင်…စောနက သဈကိုင်းကနဒေီဖကကြိုခုနကြူးတော့ ဘာပြုတကြသွှားတယမြသိဖူး…. သဲတဈခကြကြှည့လြိုကြဦးမယ်”

ဟုဆိုပြီး ပြတင်းပေါကကြနေ အောကကြိုငုံ့ကြည့်လြသည်ေ၊ သူမက…

” ကြနဒြုံးဗူးကြီးပြုတကြသွှားတာ……မောငကြတော့လေ ဖြစ်ရမယ်”

” မောငပြှနသ်ှားကောကလြိုကရြမလား”

” နပေါ့စတေော့ အောကမြှာ အယဇြေးရှင်းခွေးကြီးရှိတယ်….သဲဘာသာကြည့်ကြှပလြုပလြိုကမြယ်….ဒါသဲအခန်းလေ…ငယင်ယလြေးကတည်းက ဒီမှာနလောတာ ကြည့်ပြါဦး”

ဇောြဦးက သူမအခန်းကို ပတကြှည့ခြငွယ်ောငဆြောငလြိုကသ်ည်။ အိပယ်ာပေါတ်ှငတ်ော့ ဇာတကြားတွထေဲကလို နှင်းဆီပန်းတွကေိုခွှပြေီး အသည်းပုံပေါဖြောထြားလိုကသ်ေးသည်။ တောတ်ောဇြီဇာကြောငသ်ည့ြ ခစွသ်ူပါလားဟု စိတထြဲကတွေးမိသောလြည်း ထုတတ်ော့မပြောခွေ၊ အခန်းထဲသို့ရောကပြှီဖြစ်သောလြည်း ဘယကြစလို့စရမှန်းမသိ။ ထို့ကြောင့ြ သူမကိုကုတငပြေါသ်ို့လကဆြှဲခေါသ်ှားပြီး လှဲအိပလြိုကစြသည်ေ.။

သူကိုယတ်ိုငလြည်း သူမ၏ဘေးတွငလြှဲအိပလြိုကပြှီး သူမနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငပြှီး အနမ်းများဖြင့ြ အခမ်းအနားစဖြင့လြိုကလြသည်ေ၊ သူ့ခစွသ်ူ ကြောင်းဆရာမလေး ရှှစငေထြကကြလည်း စောနလေးတငကြမှ ရချိုးပြီး သန့စြငထြားပုံရသည်..။ မကြန်ှာပေါတ်ှင် ဘာမှမလိမ်းကြံထားသောလြည်း ကိုယတ်ိုကဆြပပြှာအနံ့သင်းသင်းလေးကိုရသည်၊ ဇောြဦးတဈယောကြ သူ့ခစွသ်ူလေးကို အမှတတ်နိုးနမ်းလိုကသ်ည်။ သူမရဲ့နဖူးလေး…ပြီးတော့ပါးဖောင်းဖောင်းလေး…ပြီးတော့ နမ်းနကြေ နှုတခြမ်းဖူးလေးကိုပေါ့……။

ခစွသ်ူနှင့ြ သှေးပူအောင် အနမ်းလေ့ကငွ့ခြန်းလုပပြှီးသောအခါတွင် ဇောြဦးက သူအမြဲတောင့တ်ခဲ့ရသော ခစွသ်ူ၏ရငသ်ားကို အင်ျကြီပေါကြနစမြေးကိုငလြိုကသ်ည်..။ ပြော့စိစိရငသ်ားနှစ်မှှာနှင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးကိုစမ်းမိသဖြင့ြ သူမဘောလြီမဝတထြားမှန်း သိရှိလိုကသ်ည်၊ ထို့ကြောင့ြ အင်ျကြီအောကကြနလကေကြိုလွှိုကာ ကိုငလြိုကလြသည်ေ၊ ခစွသ်ူရဲ့ရငသ်ားနှစ်မှှာကို အသားချင်ြးတိုကရြိုကထြိတွေ့ ကိုငတ်ှယလြိုကရြသည့ြ အရသာကို ဇောြဦးတဈယောကြ အကြိုကတ်ှေ့သှားသည်…။

သူ့လွှာကြီးနှင့ြ လညတ်ိုငကြိုလည်း စုပန်မ်းသည်..။ ခစွသ်ူ၏ ပုခုံးရိုးတဈဝိုကကြိုလည်း တရှုံ့ရှုံ့နှင့ြ နမ်းလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမဝတထြားသော အိမန်ရင်ေးဝတအြင်ျကြီကို အပေါသ်ို့ဆှဲတငလြိုကပြှီး ပေါထြှကလြာသော ခွိုဗူးလေး၏ ပန်းနုရောငခြေါင်းလေးကို စုပင်ုံလိုကပြှီး လွှာဖြင့ကြစားပေးလသည်ေ..။

” မောင်…ဟင့ြ…ယားတယကြှာ…ဟင့ြ…ဟင့ြ…ဟင့ြ”

” မောင်….ဘာတွလွှေောကကြိုငန်တောလဲကြာ…မောငလြို့…ယားတယ်….အာ့”

ဇောြဦးက နို့ကိုအငမ်းမရစုပန်ရင်ေးနဲ့ လကကြအောကသ်ို့ဆင်းကာ သူမဝတထြားသည့ြ ဂွဂွဘေေောင်းဘီအောကကြ အမှှေးများခပရြေးရေးပေါကန်သညေ့ြ အသားစိုငလြေးကို လကဖြှင့ပြှတသ်တကြိုငလြိုကသ်ည်..။

” မောင်…ယားတယလြို့…အဟင့ြ…ဟင့ြ…အင်း…အင်း…အင်း”

ဇောြဦးက ခစွသ်ူရှှစငေထြကဝြတထြားသည့ြ အင်ျကြီကိုရောဘောင်းဘီကိုပါ ခွှတလြိုကသ်ည်။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း တဈကိုယလြုံးခွှတလြိုကပြှီး….သူမအပေါကြို တကခြှလိုကကြာ အနမ်းတဈခါထပပြေးပြနလြသည်ေ…။

” အင်း….မှ…မှ….မှ…မှ…သဲရေ…ခစွတ်ယကြှာ….ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတ်”

” အင်း….အင်း…သဲလည်းမောင့ကြိုခစွတ်ယ်….အင်း….အင်း အင်းးးး”

” အဟင့ြ….မောင်… သဲရှကလြာပြီကြာ….ဘာတွလွှေောကကြှည့န်တောလဲ”

ဇောြဦးက နမ်းနရင်ေးနှင့အြောကသ်ို့တဖြည်းဖြည်းဆင်းသှားပြီး အောကကြိုရောကတ်ော့ ပေါငန်ှဈဖကကြိုကားခိုင်းလိုကပြှီး သူမ၏အပျိုစငစြောကဖြုတလြေးကို သချောကြည့်လြသည်ေ။ ပြီးနောကြ အဖုတလြေးကိုလကန်ှင့ြ အသာဖြဲကာ လွှာလေးကိုခွှနပြှီး အထဲကိုထည့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ…။

” အာ့”

” ဟင့ြ…..မောင် သဲမကြိုကဖြူးကြာ…အဲ့လိုကြီးမလုပန်ဲ့…ဟင့ြ….မောငရြာ….အာ့”

ဇောြဦးကတော့ သူမ၏ စကားများကို မကြားသလိုသဘောထားပြီး သူလုပစြရာရှိတာကိုဆကလြုပသ်ည်၊ အဖုတကြိုအားရအောင် အစိစုပလြိုကြ လကြလြိုကလြုပပြှီးမှ လကသ်န်းလေးကိုထည့ပြေးပြီး အစိကိုပုံမှနလြေးလကြပြေးလိုကသ်ည်.။

” ဟင့ြ..ဟင့ြ…မောင်……မောင်….သဲမနတတေတ်ော့ဖူးကြာ….အှန်း….အှန်း”

” မောငရြေ….အှန်း…..အှန်း…..အှန်း….အှန်း.အှန်းးးး…အှန်းးးး”

ခစွသ်ူရှှစငေထြကကြ ခံစားလို့ကောင်းသဖြင့ြ ပါးစပကြိုပိတပြှီး သကပြှင်းရှိုကတ်ော့ ” အှန်း…အှန်း” ဆိုသည့ြ ကြိတရြှိုကသ်ံများထွကလြာလသည်ေ၊ သူမ၏ခွခွေောင်းလေးများကလည်း ကုတတ်ကသ်ှားသည်၊ ဇောြဦးက နှိုကန်သညေ့လြကခြွောင်းကို မှနမြှနလြေးအထုတအြသှင်းလုပပြှီး အစိကိုစုပပြေးလိုကသ်ည်..။

” ဇွိဇွိ…ဇွိဇွိ…ပြဈ….ပြဈ…ပြဈ”

” ဟင့ြ….မောင်…မောင့ြ….အှန်း…အှန်း….အထဲကယားလာပြနပြှီ…အှန်း…အှန်း…အှန်းးးးးးးး”

အိမအြပေါထြပတ်ှင် ရည်းစားနှင့န်ှဈပါးသှားနသညေကြို လူမိသှားမညဆြိုး၍ သူမက တအားမအောပြဲ ကြိတပြှီး သကပြှင်းများခကြာ ဇောြဦး၏ ဆံပငမြွားကိုကုတဆြှဲရင်း အဖုတထြဲမှအရညမြွားကိုညှဈထုတမြိလသည်ေ…။

“ကြှတ်……အှန်းးးးးးးးး”

ဇောြဦးတဈယောကြ ပေါငကြှားထဲကပြနအြထတွင် အရညမြွားပနသေေောပါးစပကြို စောငဖြှင့သ်ုတလြိုကလြသည်ေ.။ အဖုတမြှှေးတဈချောင်းကလည်း ပါးစပထြောင့တ်ှငကြပပြါလာသေးသည်၊ သူမက….

” မောင်….မရှံဖူးလား….သဲအိပရြာဘေးမှာတဈရှူးရှိတယလြေ…ရော့ ဒါနဲ့သုတ်”

” မရှံပါဖူးသဲရယ်……ဟီး”

” မောင့ဟြာကြီးကလည်း ထောငမြတန်ပြေီ….အဲ့ဟာကြီးသဲရဲ့ဟာလေးထဲမှာဆန့ပြါ့မလား….ကြောကတ်ယ်”

” မကြောကပြါနဲ့သဲရယ်…မောငန်ာအောငမြလုပပြါဖူး…ရော့..ကိုငကြှည့ကြှည့လြေ..မောင့ဟြာကို”

” အမှှေးတွရေိတထြားတာလား….မောင့ဟြာက အမှှေးနှုတထြားတဲ့ ကြကခြေါင်းကြီးကြနတောပဲ..ခစ်ခစ် ”

ဇောြဦးက ငုတတ်ုတထြိုငလြိုကပြှီး ပကလြကလြှဲနသောခစွသ်ူ၏ ခါးကိုကိုငကြာ အောကသ်ို့ဆှဲခလွိုကပြှီး ခွထေောကကြိုလည်း ကားထားစသည်ေ၊ ပြီးတော့သူ့ရဲ့ငပဲကို ကိုငပြှီး အဖုတန်ှင့တ်ေ့ကာ ဒဈဖူးလေးမှုတရြုံအရငသ်ှင်းလိုကလြသည်ေ.။

” အင်း…ဖြည်းဖြည်း…မောင်….နာတယ်”

မိရှှစငေထြကြ၏ လကကြလေးတဈဖကကြ လကမြောင်းကို ကိုငထြားပြီး ကနွလြကတ်ဈဖကကြ ဇောြဦး၏ဗိုကကြိုလကဖြှင့ပြင့ကြိုငပြှီးတားလသည်ေ၊ ဇောြဦးကအခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ လီးကို အဖုတလြေးထဲသို့အတင်းထိုးထည့လြိုကလြသည်ေ…။

” အား…အား…အားးးးးးး နာတယမြောငရြဲ့….ခဏ..ခဏ…အှန့ြ”

သူမအောသ်ံအနည်းငယကြယွသ်ှား၍ ဇောြဦးက ခါးကိုကိုင်းပြီး နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းကာ အသံတိတစြလေိုကသ်ည်၊ သူမကတော့ဇောြဦး၏ နောကကြှောကို လကသ်ည်းများဖြင့ကြုတပြှီး အနာဖြလသေည်ေ..။ သူမတငမြဟုတ်…ဇောြဦးရဲ့ လီးလည်း အတောကြဉွသ်ှားလသည်ေ..။နောကကြှောကိုလည်း ဆရာမက လကသ်ည်းဖြင့ကြုတသ်ညကြိုလည်း မအောမြိအောငခြွုပတ်ည်းထားလိုကပြှီး သူမအနာသကသ်ာအောင် ခန်တာကိုယတ်ဈဝိုကအြနမ်းများပေးကာ ချော့နလေိုကသ်ည်…..။

” မနာတော့ဖူးနောျ….မနာတော့ဖူးသဲရဲ့….မှ…မှ…မှ”

” ဟှန်း…မောငန်ောြ….သဲမှာ မကြလြုံးတွတေောငပြှာသှားတာပဲ….ဟင့ြ”

” သဲက လိမျမာပါတယကြှာ…အှန့ြ…အှန့ြ….ခစွစြရာလေး….မှ..မှ”

” ပါးလေးကိုရောနမ်းပေးအုံးမောင်”

” အင့ျ…အင့ျ..မှ…မှ..မှ…ပါးရော…သဲရဲ့နို့လေးတွရေော…အင်း..မှမှ….ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတ်”

” ပါးပဲနမ်းခိုင်းတာကို….ဟင့ျ”

” သဲရဲ့ရငသ်ားက လှလှန်းတော့ မောငင်ုံထားချင်စြိတကြိုထိန်းမရဖူး…..အင်း ပြှတ်…ပြှတ်..ပြှတ်”

” သူနှာဗူးကခွငွရြင်…ကခွငွတ်ယမြပြောဖူး…ဟင်…အင်း…အင်း”

” သဲ အောကကြနာနသေေးလား”

” နည်းနည်းတော့နာသေးတယ်….ဖြေးဖြေးချင်ြးပဲလုပပြေးနောမြောင်”

” ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲလုပမြှာပါကြာ……အင့ြ…အင့ြ…အင့ြ…အင့ြ”

” ကြှတဈြ….မောင်…အား…အင်း….အား….အားး.အားးးး မောင် ဖြေးဖြေး”

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ် အှန့ျ…အှန့ျ…..အှန့ျ.. အှန့ျ”

ဇောြဦးတဈယောကြ ရှှစငေထြကြ၏ နို့အုံလေးကိုကိုငရြင်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြးဆောင့လြိုးပေးလသည်ေ၊ သူမရဲ့အဖုတအြတွင်းသားများက သူ့ရဲ့ငပဲကြီးအား တဈခကြတ်ဈခကြြ ဆှဲညှဈသောအခါ အကြောပေါင်းတဈထောငစြိမ့န်အေောင် ခံစား၍ကောင်းလသည်ေ..။ သူ့ရဲ့ သှေးသောကအြဈကိုကြီးကြောသ်ူရ ပြောစကားကိုနားထောငပြှီး ဒီကိုမလာချင်ြ ဂွင်းတဈကြောင်းဆှဲခဲ့၍သာတောသ်ေးသည်၊ မဟုတလြငွြ အဖုတထြဲထည့ပြှီးပြီးချင်ြး သုံးမိနဈတောငခြံနိုငမြညမြဟုတ်..။

ရှှစငေထြကလြည်း နာကငွသ်ောခံစားခကြပြွောကသ်ှားပြီး ရမျမကအြဆိပမြွားတကလြာပုံရသည်၊ သူမ၏မကြန်ှာလေးမှာ နီရဲနပြေီး ဇောြဦး၏ဆောင့ခြကြအြောကတ်ှင် အသကရြှူသံများ မှနဆြနလြာကာ ငှည်းသံတိုးတိုးလေးများထွကလြာလသည်ေ…။

” အင်း…အင်းး…အင်းးး..အင်းးး..မောင်…အင်းး..အင်းးး..အင်းးးးးး..အင်းး…”

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်….ဗွိ…ဗွိ..ဗွိ…အင်း..အင်း…အှန်း….အှန်းးးး”

ဇောြဦးသည် ကားထားသောသူမရဲ့ ခွထေောကတ်ဈချောင်းကို တဈဖကသ်ို့စုလိုကပြှီး ပုဇွနတ်ုပလြေးလို ဘေးတဈစောင်း ကြေးကြေးလေးအနအထေားသို့ပြငလြိုကသ်ည်၊ ထိုအခါ ရှှစငေထြကြ၏ တငပြါးကောကကြှောင်းအလှကို ဘေးတဈစောင်းအနအထေားဖြင့ြ ကြည့်ရြပြီး သူကတော့ ငုတတ်ုတထြိုငသ်ည့အြနအထေားဖြင့ြ အပေါကြနအေုပမြိုးပြီး လိုးပေးလသည်ေ..။

” အင်း…အင်း….မောင်…မောင့ျ…အှန်း….အှန်း…အှန်း”

” ပတ်…ပတ်…ပတ်……ဇွိ…ဇွိ….မောငရြေ..ဟင့ြ…အှန်း…အှန်း…အှန်းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

ဘေးတဈစောင်းလေးအိပန်သေော ခစွသ်ူ၏ကိုယလြုံးလေး သုံးစကျကန့လြောကြ တုနတ်ကသ်ှားပြီး အဖုတ်၏အတွင်းသားများက ဆှဲညှဈသဖြင့ြ သူမနောကတ်ဈခါပန်းတိုငရြောကသ်ှားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုကသ်ည်၊ ဇောြဦးလည်း ပြီးချင်လြာသဖြင့စြိတကြိုမနည်းထိန်းထားရသည်..။ တုနန်သေော သူမရဲ့ကိုယလြုံးလေးကို ငှိမသ်ှားအောငစြောင့လြိုကပြှီး သူမရဲ့ပခုံးသားလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကလြသည်ေ..။

” အင်း…မှ…သဲ…မောင့ကြို..လေးဖကလြေးထောကပြေးပါလား”

” သူကလည်း အတတဆြန်းတာဆို….ဟင့ြ”

ရှှစငေထြကကြ အဲ့လိုပြောသောလြည်း သူမရဲ့ခစွသ်ူအလိုကြ လကန်ှဈဖကကြိုထောကကြာ ဖငတ်ုံးကြီးကိုထောငပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ဇောြဦးက….

” ခါးလေးနည်းနည်းအောကကြိုနှိမ့လြိုကြဦး”

” ရပြီလား….”

” အင်း….မောငထြည့တ်ော့မယန်ောြ…သဲ”

” အင်း..အင်း”

” ဇွိ….အား…..ထိတယမြောင်…..မောင်..ဖြည်းဖြည်း…အဟင့ြ..အဟင့ြ”

ဇောြဦးက စစချင်ြး ၁၅ ခကြလြောကြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးစလိုကပြှီးနောကြ အရှိနကြိုလည်းဖြည်းဖြည်းချင်ြးတငလြိုကလြသည်ေ…။

” ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်”

” အှန့ျ….အှန့ျ….အှန့ျ…အား…ရှီး….အား…အား….အား…အာ့”

ဇောြဦးတဈယောကြ သူသုံးနှစ်လုံးလုံးမှန်းခဲ့ရသော သူမ၏အိုးကြီးကို ကြည့်ပြှီး ဖီးတွပေိုတကလြာကာ လီးကိုအဆုံးထိဆောင့ဆြောင့လြိုးလသည်ေ၊ ခစွသ်ူ၏တငပြါးက sexy မောဒြယ် နန်းမှေ့စံလို ခပတ်ောင့တ်ောင့အြိုးကြီးမွိုးဖြစ်လသည်ေ၊ ထိုအိုးကြီးကို လေးဖကထြောကအြနအထေားဖြင့ြ ခါးကိုကိုငပြှီး အားရပါးရကြုံးနရသေဖြင့ြ ယောကြာြးပီတိများ အလိပလြိပထြှကကြာ ပြီးချင်လြာလသည်ေ၊ ရှှစငေထြကြ၏ တောင့တ်င်းဖြောင့ဆြင်းသောအိုးကြီးနှင့ြ သူရဲ့ဆီးခုံနှင့ထြိသော အထိအတွေ့..သူမရဲ့အဖုတထြဲမှစိုရှှဲနူးညံ့ပူနှေးနသေော အထိအတွေ့တို့ကြောင့ြ သူစိတကြိုမထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ခါးကိုကိုငပြှီး အားကုနသ်ုံးကာ စိတရြှိတိုင်း ဆောငကြာ လိုးလိုကလြတေော့သည်။

” ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်……….ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်..ဖတဖြတ်…ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်”

” အား….အား….မောင်…ကြမ်းတယကြှာ….အား…အား…အား…အား…အား”

” သဲ….မောငပြှီးတော့မယကြှာ….ရော့…ရော့…ရော့.ရော့…ရော့”

” အှန်း…အှန်း…အှန်း…အှန်း….မောင်….အား…အား…အား…အား…..အှန်းဝှန်းးးးးးးးးးးးးးး”

ဇောြဦးတဈယောကြ သူမ၏ခါးကိုကိုငရြင်း အားကုနသ်ုံးကာ တဖောင်းဖောင်းဆောင့လြိုးလိုကရြင်း သူမရဲ့အဖုတလြေးထဲသို့ အခစွရြညမြွားကို တဈစကမြကနွအြောင် ခါးကိုကော့ပြီး ထည့ပြေးလိုကလြတေော့သည်။

ဇောြဦးနှင့ြ ရှှစငေထြကတ်ို့ ခစွသ်ူနှစ်ဦး၏ ခန်တာကိုယန်ှဈခုလုံး ကုတငပြေါသ်ို့ ပျိုလဲကသွှားလသည်ေ၊ ဇောြဦးက ခွှေးများဖြင့စြိုရှှဲနသေော သူမ၏ကိုယလြုံးလေးကိုဖကပြှီး နရောအနှံ့ကို အနမ်းများပေးနလသေည်ေ၊ ထိုစဉြ….ရှှစငေထြကြ၏ အခန်းတံခါးကို တဈယောကယ်ောကလြာခေါကလြသည်ေ..။

” အငယမ်…..နငဘြာတွလေုပန်တောလဲ…အခုခကြခြငွြးတခါးဖြင့ပြေးစမ်း”

အိပယ်ာပေါတ်ှင် ခစွကြှညန်ူး တဈတီတူးနသေော စုံတွဲနှစ်ယောကြ လန့ဖြှန့သ်ှားသည်၊ ရှှစငေထြကကြ…

” ဘာမှ မလုပပြါဖူး…အဈကိုကြီး”

” ဟဲ့….အဲ့တာဆို တအားအားနဲ့အောသ်ံတွကရေော…”

” အဲ့တာကလေ…ဟို Facebook ကဂငွြးဗီဒီယိုတွဖြငေ့မြိသှားလို့.”

” ဟဲ့ အငယမ်….နင့အြသံကိုငါတို့ကောင်းကောင်းကြီးမှတမြှိတယ်၊ ငါတို့ကိုလာမလိမန်ဲ့ အခုခကြခြငွြးတံခါးဖြင့စြမ်း”

” လာပြီ..လာပြီ…ခဏလေးနောြ…ဆံပငန်ဲ့စောငန်ဲ့ညှိနလေို့…”

ဟုပြနအြောပြှောပြီး ဇောြဦးဖကလြှည့ကြာ..အသံတိုးတိုးဖြင့ြ…

” မောင်…ဘာကြောငကြှည့န်တောလဲ အဝတအြစားဝတပြှီး မှနမြှနပြှနတ်ော့လေ”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ထိုအခါ အပြငဖြကကြ ရှှစငေထြကအြဈကို အချောကမြနှစ်ယောကကြ…

” ဟဲ့..အငယမ်… နငရြည်းစားနဲ့အတူနနတေောမလား…တံခါးဖြင့စြမ်း….ငါတို့အားသုံးပြီးဖြင့ရြမှာလား”

ဇောြဦးလည်း အိပရြာပေါမြှ ကုန်းရုန်းထကာ ဘောင်းဘီဝတရြန် အောကခြံဘောင်းဘီကို လိုကရြှာနသည်ေ၊ ရှှစငေထြကလြည်း ပြာပြာသလဲ အဝတအြစားတွပြနေဝြတသ်ည်.။ အရေးထဲ ဇောြဦးက သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီတိုကိုရှာမတွေ့..။ ထိုအခွိနမြှာပင် သူမ၏ အကိုအချောကကြှီးနှစ်ယောကကြ တံခါးကိုပုခုံးဖြင့တ်ိုကကြာ အခန်းထဲဝငလြာလသည်ေ၊ သူတို့ညီမနှင့အြတူ လီးတန်းလန်းနှင့ြ သူတို့အားကြောငကြှည့န်သေော ဇောြဦးကိုတွေ့လိုကလြသည်ေ..။

” ဟိုအကောင်…နငတ်ော့သပြေီသာမှတ်”

ဟုပြောပြီး ဇောြဦးဆီတဈဟုနထြိုးပြေးလာလသည်ေ၊ ရှှစငေထြကကြ သူ့အဈကိုနှစ်ယောကကြို သူမတတန်ိုငသ်လောကြ တားလိုကပြှီး

” မောင်…မှနမြှန်…သှားတော့လေ”

ဟုအောပြှောလသည်ေ။ ဇောြဦးတဈယောကြ ကြောကအြားလန့အြားနှင့ြ အနီးနားရှိသော ဂွဂွဘေေောင်းဘီအဝါရောငကြှီးကို ကောကစြှပလြိုကပြှီး ဆိုငကြယသ်ော့ကို ပါးစပဖြှင့ကြိုကကြာ ပြတင်းပေါကကြနေ သရကပြင်၏ကိုင်းကို ဆပကြပကြ ဂွှန်းဘားမယလြို ခုနကြူးလိုကလြသည်ေ။

” ဟိုကယ်ား”

ဇောြဦးတဈယောကြ သရကပြငကြိုင်းကို ဆုပကြိုငကြာ တွဲလောင်းကြီးဖြစ်နလသေည်ေ၊ အောကကြ အယဇြေးရှင်းခွေးကြီးကလည်း အပေါကြိုမေ့ာပြီးဟောငကြာ ခုနဆြှ ခုနဆြှဖြင့ြ လှမ်းဟကလြသည်ေ၊ ဇောြဦးစိတထြဲတွင် ငါ့ဘဝတော့ ဒီမှာတင် နိဋျဌိဒါနတ်ော့မှာလား မသိတော့ပါဖူးကြာဟု တွေးပြီး စိတဓြာတခြဏကြသှားသေးသည်၊ အောကကြထိုးဟောငန်သေော အယဇြေးရှင်း ခွေးကြီးက ခုနပြှီးလှမ်းဟကတ်ော့ သူ့ရဲ့ဖိနပတ်ဈဖကပြါသှားတဲ့အခါမှ သူသတိပြနဝြငလြာပြီး အားယူကာ သဈကိုင်းကိုခိုပြီး အပေါတ်ကရြနကြှိုးစားလသည်ေ၊

သူ့ခစွသ်ူ ရှှစငေထြကြ၏ အဈကိုအချောကကြှီးနှစ်ယောကကြတော့ သူတို့ခွေးကိုအားပေးနလသေည်ေ…..။

” ရှူး..ရှူး..အောငန်ကကြှီး အဲ့အကောငကြိုကိုကြ….လဥပြုတကြောငကြိုကပြှဈစမ်း မေ့သားကြီး”

” ရှူး….ရှူး အောငန်ကြ….လှမ်းဟကစြမ်း…..မိရငခြှသလေုံးကို အရိုးပဲကနွအြောင် ဆှဲနှာပစ်”

ထိုသို့ ယောကဖြလောင်းနှစ်ယောကြ၏ တခဲနကြ အားပေးမှုကြောင့ြ ဇောြဦးတဈယောကြ ကြောကအြားလန့အြားဖြင့ြ ဘယလြိုအပေါပြှနရြောကသ်ှားသညမြသိ။ သဈကိုင်းနှစ်ကိုင်းစာအောကြ အောကသ်ို့ဆင်းပြီးသောအခါ အနောကဖြေးလမ်းကြားလေးထဲသို့ ခုနခြလွိုကလြတေော့သည်။

” ဖုတ်”

အောကသ်ို့ရောကရြောကခြငွြး ပါးစပထြဲကိုကထြားသော သော့ကိုထုတလြိုကပြှီး စမှုတကြီလေးကို ခွထေောကဖြှင့ြ ကဈနိုးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဆိုငကြယကြို ဂငယကြှေ့လိုကပြှီး ဒီရပကြှကထြဲကနေ ဝှီးကနဲ လဈထွကခြဲ့လသည်ေ။

ပြသနာကဒီမှာတငမြပြီး..သူတို့ရကကြှကထြဲကနေ လှတလြာတော့ အချောကအြသံများကြား၍ အနောကသ်ို့လှည့ကြှည့လြိုကရြာ ရှှစငေထြကအြဈကိုနှစ်ယောကြ အပါအဝင် အချောကလြူမိုကဂြိုဏြးကြီးသည် စမုတတ်ံခွှနခြွှနမြွားကိုကိုငကြာ လိုကလြာကြသညကြိုတွေ့ရှိလိုကရြသည်။ သူ့ယောကဖြလောင်းတဈယောကကြ…

” ဟဲ့….ခစွတ်ို့ရေ..အရှေ့ကမီးခိုးတလူလူထွကန်တေဲ့ ဆိုငကြယန်ဲ့ အကောငကြိုလိုကြ၊ ငါတို့ညီမကို ဘုသှားပြီး ဘောင်းဘီပါခိုးဝတသ်ှားတဲ့ ခွေးသခိုးကောင်…..ဟဲ….ဆိုငကြယရြပလြိုကစြမ်း မိလို့ကတော့မလှယဖြူးနောြ…ဟဲ့အကောင်”

ဇောြဦးတဈယောကြ လီဗာကိုအဆုံးထိတငပြှီး သူတတန်ိုငသ်လောကြ အမှနမြောင်းလသည်ေ၊ သို့သောည်ားလည်း ကြောသ်ူရ၏ဆိုငကြယကြ “စမှုတကြီ”ဆိုသည့န်ာမညန်ှင့လြိုကအြောင် မီးခိုးလုံးကြီးများကို မှုတထြုတပြေးသောကြောင့ြ အချောကမြတဈသိုကကြ ထိုမီးခိုးလုံးတွနေောကခြှရောကောကပြှီး အနောကကြနမကြေခြွမပြေတလြိုကလြာကြလသည်ေ…။

ဒီလိုနှင့ြ မန်တလေးမှို့ထဲ အချောကမြတဈသိုကန်ှင့ြ စိနပြှေးလိုကတ်မ်းကစားရင်း ဘူတာကြီးနားရောကတ်ော့ ဇောြဦးအကြံတဈခုရသှားလသည်ေ၊ သူကြည့်ဖြူးသော ဂွိန်းဈဘှန်းတို့…တွမလြရုဈတို့ အကရြှငကြားတွမှော အနောကကြနလေူဆိုးတွလေိုကလြာရင် အဆောကအြအုံတဈခုအတွင်းသို့ ဝငပြှီးကိုယယ်ောငဖြှောကကြှသညကြို အမှတရြလိုကသ်ည်၊ ထို့ကြောင့ြ ယောကဖြများကိုမကြခြွဖြတေရြန် မန်တလေးဘူတာကြီးပေါသ်ို့တကခြဲ့လိုကသ်ည်..။

သူ့ယောကဖြတွကလေည်း သူ့အကြံကိုရိပမြိပုံပေါသ်ည်။ မရိပမြိလည်း စမှုတကြီခနွထြားသော မီးခိုးငှေ့အနံကိုခံကာ ဇောြဦးရှိသည့န်ရောကိုသိနိုငလြသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ အချောကအြုပလြိုကကြှီး ဘူတာကြီးပေါတ်ကသ်ော ကြောငလြိမလြမ်းသှယလြေးကနတကေလြာကြပြန်၍ ဇောြဦးလည်း စမှုတကြီလေးကိုကဈနိုးပြီး အဆင်းလမ်းကနပြန်ေ၍ ဆင်းရပြနလြသည်ေ.။

ဇောြဦးတဈယောကြ ဆိုငကြယကြို အရှိနကြုနတ်ငမြောင်းရင်း ဘာဆကလြုပမြညကြိုစဉြးစားသောလြည်း ဘာအကြံမှမထွကလြာ..။ ဆိုငကြယအြမှနစြီးသည့အြရှိနကြှောင့လြား…စမူဆာတဈခုအတွကြ ဘဝနှင့ရြင်းကာအသကပြေးရတော့မည့ြ သူ့ကိုယသ်ူသနားမိ၍လားမသိ..။ ဇောြဦးမကြလြုံးထဲတွင် မကြရြညမြွားပငဝြိုင်းလာလသည်ေ..။ အနောကကြလိုကလြာသော အချောကရြုပဆြိုးကြီးတွကလေည်း သူ့ကိုမိလငွြ သင်းကြပမြညလြား….စမှုတတ်ံများဖြင့ထြိုးသတမြညလြားတော့မသိ။ သူ့ကိုအသရရေအရှငရြရ လိုကဖြမ်းနလသေည်ေ။

လမ်းဆုံတဈခုသို့ အရောကတ်ှင် မီးပျိုင့ကြမီးနီနသညေကြို ခပလြှမ်းလှမ်းက တွေ့လိုကရြသည်၊ ဒီအတိုင်းဆိုလငွြ မီးပျိုင့န်ီလို့ရပရြငလြည်း အနောကကြအချောကမြတွကသေူ့ကိုမိသှားမည်၊ ဒီအတိုင်းဇွတဖြှတရြငလြည်း အတိုကခြံရဖို့ ကြိန်းသဖြစ်ေနပြေီ….ဘာလုပရြမလဲ…စဉြးစားစမ်း…စဉြးစားစမ်း….

မီးပျိုင့ထြောင့န်ားတွင် မောတ်ောပြီကယမြွားအတွကြ ဆောကထြားသော ကင်းတဲလေးကို တွေ့လိုကသ်ည်၊ ဇောြဦးခေါင်းထဲတွင် အကြံတဈခုဖြတကြနည်းပေါလြာလသည်ေ၊ ဆိုငကြယကြိုအရှိနလြွှော့ပြီး အရငဆြုံးရပတ်န့လြိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ ဘယကြနဘယေလြို အားအငတ်ှရလောသညမြသိ။ စမှုတကြီလေးကို တွန်းကာ ဘေးနားကရဆေိုးမှှောင်းထဲခဏခထွားလိုကသ်ည်၊ လူကိုတော့ မောတ်ောပြီကယမြွားနားနသညေ့ြ ကင်းတဲလေးထဲတွင် ငုတတ်ုတလြေးထိုငကြာ အနားယူလိုကသ်ည်.။

” ဟင်း….ဟင်းး…ဟင်းး..ဟင်းးး”

ဇောြဦးတဈယောကမြောဟိုကန်ကော သူ့အသကရြှူသံကိုပငပြှနကြှားနရသေည်၊ နှလုံးခုနသ်ံများက မှင့တ်ကန်ပြေီး ခွဖြေားလကဖြွားတွကလေည်း အေးစကန်လသေည်ေ။

” ရှပ်…ရှပ်…ရှပ်….ရှပ်…ရှပ်…ရှပ်”

လူတဈယောကြ သူပုန်းနသေော တဲနားသို့လမ်းလွှောကလြာသော ခွသေံကိုကြားရသည်၊ ဇောြဦးတဈယောကြ အကြောကလြှနပြှီး သံဗုဒျဓဂေါထာကို ဖငတ်ဈပြန် ခေါင်းတဈပြနရြှတန်လသေည်ေ၊ သူ့အရှေ့ကတခါးဖြင့သ်ှားတော့ ဘယသ်ူလဲဟု ဘုရားတပြီးကြည့်လြိုကလြသည်ေ။

တခါးပေါကဝြတွင် မတတ်ပရြပန်သေူကား တခွားသူမဟုတ်။ သူအမြဲစနောကန်ကြေ မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီး ဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူ့ကိုအမဲဖကြမြည့ြ အချောကကြှီးတွမဟေုတ်၍ ဇောြဦးအရမ်းပြောသ်ှားသည်။ ပြဲဈေးတန်းတွင် အမနှငေ့ကြှဲသှားသည့ြ ကလေးငယလြေးတဈယောကြ မိခငန်ှင့ပြှနတ်ှေ့လိုကရြသလိုပင်…..ဇောြဦးက…ငိုသံကြီးဖြင့ြ…

” ကိုပြောငကြှီး……အီး…ဟီး…ဟီး”

ဟုပြောပြီး မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးကို ဖကပြှီးငိုလတေော့သည်…..ကိုပြောငကြှီးက…

” ဟေ့ကောင်…ဒါဘာလုပတ်ာတုံးကြ၊ ငါ့ကိုလှတ်”

” နေ့လညတ်ုံးက ထွကပြှေးတာနောငတ်ရမိလို့ ပြနလြာအဖမ်းခံတာပါ…အီး…ဟီး”

မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးက ဇောြဦးကိုသချောကြည့်လြိုကပြှီး…

” မင်း..မင်း..ဦးထုပအြဝါကြီးနဲ့ငါ့ကိုပြောငပြှောငန်တေဲ့ ဟိုကောငမြလား၊ လာ…စခန်းလိုကခြဲ့”

” တကယခြေါမြှာလားဟင်…မလိမရြဖူးနောြ…လိုကခြဲ့မယ်…ခဏစောင့ြ၊ ဆိုငကြယကြိုမှှောင်းထဲကနထေုတလြိုကြဦးမယ်”

ဇောြဦးလည်း မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးခေါရြာနောကသ်ို့ ပြောပြွောရြှငရြှငလြိုကသ်ှားလသည်ေ၊ မီးပျိုင့လြမ်းဆုံတွင် သူ့ကိုလိုကရြှာနသေော အချောကရြုပဆြိုးကြီးတွကေိုလည်း တွေ့လိုကရြသည်.။ သူ့ဘေးက မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးကိုတွေ့မှာသာ ဆကလြိုကမြလာတော့ပဲ လကည်ိုးတထိုးထိုးဖြင့ြ ကြိနဆြဲရင်းကနွရြဈခဲ့လသည်ေ..။

မောတ်ောပြီကယပြှောငကြှီးက သူ၏ယာဉထြိန်းရုံးသို့ခေါသ်ှားပြီး ဒဏင်ှသေုံးသောင်းရိုကလြသည်ေ၊ ဘောင်းဘီတဈထညကြိုယတ်ဈခုသာရှိသော ဇောြဦးက ဒဏင်ှကေိုအကြှေးမှတထြားဟု ပြောလသည်ေ၊ ကိုပြောငကြှီးက ဒီလောကတ်ောကစြောကခြှကပြှောငတ်ဲ့ကောင် အခွုပထြဲတဈညအိပစြမ်းဟုပြောပြီး အနီးအနားရှိ ရဲစခန်းသို့ဇောြဦးအားအပကြာ အခွုပထြဲတဈညထည့ထြားလိုကလြသည်ေ။

အခွုပခြန်းထဲရောကမြှပင် ရှေ့တန်းထွကရြာမှပြနလြာသော စဈသားတဈယောကြ အမေ့အိမသ်ို့ပြနရြောကသ်ည့ြ လုံခွုံသည့ခြံစားခကြမြွိုးကိုပြနလြညခြံစားလိုကရြသည်။ အခွုပထြဲတွငလြည်း သူ့တဈယောကထြည်းမဟုတ်။ အရငရြောကန်သေော စီနီယာသုံးယောကလြည်းရှိလသည်ေ၊ ဇောြဦးလည်း သူ့ကိုယသ်ူမိတဆြကလြိုကပြှီး စီနီယာတွကေို….

” အဈကိုတို့က ဘယလြိုဖြစ်လို့ အခွုပထြဲရောကန်တောလဲဗွ”

ဟုမေးလိုကရြာ ထိုသုံးယောကကြ တပျိုငန်ကြ….

” ဈေးခွိုထဲမှာ…ဂွဂွဘေေောင်းဘီဝတထြားတဲ့ ကောငမြလေးတွကေို ဖငလြိုကန်ှိုကလြို့”

ဟု ဖြလေိုကလြသည်ေ…..

” ဗြာ…….!!!!!!!!!”

………………………………………….

ဇောြဦးတဈယောကြ အခွုပထြဲတွင် ဒုကျခရောကန်စဉြေ အဆောငတ်ှင် မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရက PUPG duo ပြဈနကြသေည်၊ မှနကြှောငကြ…

” တို့ကိုဇောြဦးကြီးတဈယောကြ ပြနမြလာသေးပါ့လား…ဘယန်ှဈကြောင်းတောငဆြှဲနတယေမြသိဖူး”

ဟုပြောလိုကရြာ ကြောသ်ူရက…

” မွှောမြနပေါနဲ့ကြာ….အခုအခွိနလြောကဆြို နို့နှစ်လုံးကြားထဲခေါင်းညှပပြှီး ရှလူး ရှလူးနဲ့ တဏှာထနလေောကပြှီ”

ဟုပြနပြှောလိုကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ

” ဒီနေ့ညတော့ ဂွှနန်ီဝေါကာလေးနဲ့ ဝေးပြီနဲ့တူပါတယကြှာ”

ဟု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။

…………………………………………………..

နောကန်ှဈပတကြှာသောအခါ သူတို့သုံးယောကန်ထေိုငသ်ော အဆောငအြခန်းလေးတွင် ဂီတာသံနှင့ြ ကိုဇောြဦး၏ အသံကြောငဖြှင့သ်ီဆိုနသေော သီချင်ြးသံကို မကြာခဏကြားရမညဖြစ်လသည်ေ၊ ဇောြဦးသီဆိုနသေောသီချင်ြးမှာ အဆိုတောလြေး…ဖလုတကြီရိုစီ၏ သံစဉကြို သူထည့ခြငွသ်ော စာသားများထည့သ်ှတထြားချင်ြးသာဖြစ်လသည်ေ….။ သီချင်ြးစာသားများမှာ

” 🎼🎼….အရငကြဘာဂွာမှုတတ်ဲ့ကောင် မင်းကိုမှကုန်းတွယတ်တလြာတာ🎼

မင်းအဖုတလြေးကို လိုးရတဲ့နေ့တိုင်းဟာရကရြာဇာ…🎼🎼

🎼🎼..မတွေ့ရတဲ့ တဈရကတ်ာဟာ……ရာသီများစွာလား….

မင်းနို့ကလေးတွထေိုငည်ှဈချင်တ်ာ အာသီသပါကြာ 🎼🎼

🎼🎼 အခုကစကြိုးစားနပြေီ….ဖြစ်ပြီအလုပအြကိုငအြတညတ်ကြ..🎼

ငါ့အမပြေီးရင် မင်းကိုပဲအခစွဆြုံးဆိုတာကိုသိလား…🎼🎼

🎼🎼…အမြဲတမ်းမကတ်ဲ့အိမမြကထြဲ နိုးလာရငမြင်းမရှိဖူး….

အိပရြာထဂွင်းထုတိုင်း မင်းကိုမှန်းတာမင်းမသိဖူး…🎼🎼

🎼🎼မင်းဟာဖူးဖူဖူး…..ကိုယဟြာဒိုင်းညှောင့ပြါအခစွရြယ်…

ဝငသ်ကထြှကသ်ကတ်ိုင်းလည်း မင်းကိုရူးလောကအြောငခြစွတ်ယ်🎼🎼

…..🎼🎼…..blah. ….blah. ..blah. ..blah 🎼🎼 ” ဟူ၍ဖြစ်သတည်း…။

……………………………………………………………………

🧡အခန်း (၈) နောကဆြုံးမာန🧡

တိတဆြိတသ်ောမနကခြင်းတဈခုတွငဖြစ်သည်၊ ကြောသ်ူရတို့နထေိုငသ်ော အဆောငအြခန်းလေးထဲသို့ မှနကြှောင်၏ညောငန်ာနာအသံက ဝငလြာလသည်ေ..။

” သှေးသောကအြဈကိုကြီးတို့…ထကြတော့၊ ညီငယလြေးပြနရြောကလြာပြီ”

ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါ ကုတငပြေါတ်ှင် စကတ်ောခြေါန်ကြသေော ကြောသ်ူရနှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့နှစ်ယောကလြုံးနိုးလာကြသည်….ကိုဇောြဦးက….

” ဝါးးးး……..မှနကြှောင်…ဘယလြိုလဲ၊ ညကအဆငပြှခေဲ့တယမြလား”

” အင်း….ပြလည်ေးပြတယ်ေ…မပြလည်ေးမပြဖေူးဗွ”

” သူ့အိမကြလူတွရေောကလြာလို့လား”

” ခငဗြွားလို အပျိုလေးကို သူ့အိမပြေါထြိတကဖြုတပြှီး ယောကဖြတွလေိုကလြို့ ထွကပြှေးရတယမြွားထငန်တောလား”

” ငါကစတာပါကြာ…ဟဲ…မင်းတို့နှစ်ကောငကြလည်း ထဈကနည်းရှိအဲ့တာနဲ့ပဲငါ့ကိုခလုတတ်ိုကန်တေော့တာပဲ”

” မှနကြှောင်….ငါတို့ကိုအသေးစိတပြှောပြပါဦး”

ဟု ကြောသ်ူရကဝငပြှောလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ…

” ငါ့ကောငမြလေးနဲ့ငါနဲ့ပြတသ်ှားပြီကြ”

ဟုပြောရာ

” ဟင်…မနေ့ညကအတူမအိပဖြစ်ဖူးလား”

” အတူအိပဖြစ်လို့….ပြတသ်ှားတာပဲကြ….အဲ့တာ…မင်းပရောဂလဲမကင်းဖူး ကြောသ်ူရ”

” ငါနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲဟ”

” မင်းဝယပြေးလိုကတ်ဲ့ကြနဒြုံးလေ….မင်းကအညှန်းကို သချောမဖတပြဲဝယလြာတာ၊ အဲ့ကြနဒြုံးက သုတလြှတမြှနတ်ဲ့သူတွအတွေကကြှာဆေးလူးထားတဲ့ဟာကြ၊ ငါလည်းစောနကမှသိတာ”

” အဲ့တော့……..”

” အဲ့တော့ဘာဖြစ်ရမှာလဲ……..အေးမှတမြှနကြ သူ့အိမကြို သူငယခြငွြးအိမသ်ှားအိပမြယဆြိုပြီး ငါနဲ့ဟိုတယကြိုလိုကလြာပါရော၊ ဟိုတယရြောကတ်ော့ သိတယမြလား….ဟိုဟာလေး မထိခလုတ်…ထိခလုတစြလိုကန်ောကလြိုကန်ဲ့ အိပယ်ာပေါတ်ောတ်ောန်ဲ့မရောကကြှဖူး”

” အင်း”

” အိပယ်ာပေါရြောကတ်ော့ တဈလှှာချင်ြး ငါလည်းသူ့ကိုနှှာတာပေါ့ကြာ…..ဘာဂွာလည်းပေးလိုကသ်ေးတယ်၊ သူကအတွေ့အကြုံရှိပုံပေါတ်ယကြှ….ငါနို့စို့ပေးနတေုံးရှိသေးတယ်….ငါ့ခေါင်းကိုသူ့ပေါငကြှားထဲ ထိုးထိုးထည့န်တော….ထားပါတော့ အဲ့တာတွကြေောလြိုကတ်ော့မယ်”

” အင်း”

” အေးမှတမြှန် ကိုအိပယ်ာပေါမြှာနူးပြီးနှပပြှီးတော့…..ငါ့ကောငကြှီးကိုဂူသှင်းပေးပြီး လုပတ်ော့တာပဲ…..အရငကြရည်းစားနဲ့ အတူနဖေူးပုံပေါပြမယေ့ြ…ဆရာရေ…အဖုတကြတော့ စည်းကပြန်တောပဲ၊ အဲ့ဒီလိုလုပရြင်းလုပရြင်း ၁၅ မိနဈလောကကြှာတော့ သူလည်းနောကတ်ဈခါပြီးသှားရော……ပြူနာက အဲ့ဒီမှာစတာပဲ….အစက ငါ့ကိုငါမပြီးအောင် သုတထြိန်းနိုငန်တယေမြှတန်တော…..ဒါမှမဟုတ် ကြနဒြုံးစွပထြားလို့ပေါ့”

” အင်း”

” အဲ့လိုနဲ့ position တွပြေောင်းပြီး နောကထြပန်ာရီဝကဆြကလြိုးတော့လည်း ငါ့ကောငကြှီးကထုံပြီးတောတ်ောန်ဲ့မပြီးနိုငဖြူးဖြစ်နတော….အောကကြကောငမြလေးက မွော့နပြေီ၊ ငါလည်းမဖြစ်တော့ဖူးကြာဆိုပြီး ဖုန်းဒိုင်း…ဖုန်းဒိုင်းနဲ့ကြိတလြိုကမြှ တဈခွီပြီးသှားတော့တယ်”

” အင်း”

” ကြောသ်ူရ ကြနဒြုံးကြောင့ြ ပထမတဈခွီတငကြို မိနဈ ၅၀ လောကကြှာသှားတယ်၊ အဲ့ဒီ့အထိကို ငါကကြနဒြုံးကြောင့လြို့မရိပမြိသေးဖူး…..နောကတ်ဈခွီထပဆြှဲမယကြှာဆိုပြီး ကြနဒြုံးအသဈထပစြှပပြှီး တကခြပြါလရေော၊ ငါလည်းငါကြည့်ဖြူးသမွှ အောကားတွထေဲက position တွအကေုနအြတတစြမ်းပြီး လုပတ်ော့တာပဲ”

” အတွင်းရေးမှူးမလေးတော့ အီစိမ့န်တေော့မှာပဲ”

” ဘယပြှောကောင်းမလဲ….ငါကတော့ ဘဝမှာပထမဆုံး မိန်းမလုပဖြူးတာဆိုတော့ လုပကြောင်းကောင်းနဲ့ အခွိနကြုနမြှန်းမသိလိုကဖြူး….ဟဲဟဲ၊ နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ ၁၂ နာရီခွဲနပြေီ အောကကြအေးမှတမြှနကြ မွော့နပြေီး တအင်းအင်းနဲ့ အသံငှေ့ငှေ့လေးပဲကနွတ်ော့တယ်၊ အိပယ်ာပေါမြှာမှောကလြကြလြေး….ငါကတော့သူ့ရဲ့ဖငန်ှဈခွမ်းကိုဖြဲပြီးအပေါကြနခွလေိုးနရင်ေး….ငါမသင်ျကတာနဲ့ အိပယ်ာဘေးက ကြနဒြုံးဗူးကိုဖတကြှည့လြိုကမြှ ကြာတဲ့ဆေးပါမှန်းသိရတာ….အဲ့အခါမှ ကြနဒြုံးကိုခွှတပြှီးဆကလြိုးကာမှ ပြီးသှားတော့တယ်”

” အင်း….နောကပြှီးတော့ရော”

” အခုမနကင်ါလည်း အိပရြာကနိုးလာတော့ သူကမရှိတော့ဖူး..ရုံးတကရြဖို့ရှိလို့ စောစောပြနတ်ာနမှောပါလဆေိုပြီး ငါလည်း check out လုပပြှီး ပြနလြာခဲ့တာ၊ အပြနလြမ်းမှာ City Express ဆိုငဝြငပြှီး ညကြမင်းတို့နဲ့သောကပြှီးအောငပြှဲခံမလို့ အရကဝြငဝြယန်တေုံး ဖုန်းထဲက လခွှနေသ်ံမကဆြေ့ရောကလြာတော့တာပဲ”

” အင်း…ဘာတဲ့လဲ”

” ရော့…ကိုယ့ဘြာသာကြည့်ကြှတော့”

ဟုဆိုပြီး မှနကြှောငကြ ကြောသ်ူရကို သူ့ဖုန်းကိုဖြင့ပြှီးပေးလိုကသ်ည်။

” ငါ့ကိုလည်းပြပါဦးဟ”

ဆိုပြီး ကိုဇောြဦးကလည်း ဝငပြှီးစပစြုလသည်ေ၊ မှနကြှောငလြကခြံရရှိထားသော မကဆြေ့ကို ဖောပြှရမညဆြိုလငွြ

” ကိုကြောဝြင်းခိုင် (မှနကြှောင်) ရေ၊ ညီမတို့လမ်းခွဲကြရအောင်….ညီမအနနေဲ့ ပြောချင်တ်ာကတော့ ရည်းစားဖြစ်တာလည်း သိပမြကြာသေးတော့ ဘာမှသိပခြံစားရမယမြထငပြါဖူး…..၊ အဈကိုနဲ့ ဆကပြှီးတော့ ရှေ့ဆကသ်ှားဖို့မဖြစ်နိုငတ်ော့ဖူးလို့ထငလြို့ပါ…..၊ ညတုံးကကိဈစလည်းပါတာပေါ့နောြ…. အဈကိုနဲ့ညီမက လယဗြယမြတူဖူးထငတ်ာပါပဲ၊ အဈမကြီးတွပြေောဖူးတဲ့ “လူမှာနံပိန် ကြှဲမှာခွိုလိမ်” ဆိုတဲ့စကားကိုအရငကြမဟုတလြောကဖြူးထငထြားတာ…အဈကိုနဲ့အတူနဖေူးမှပဲ ဘာကိုဆိုလိုတယဆြိုတာနားလညသ်ှားတော့တယ်၊ ညီမတွဲဖူးသမွှထဲမှာ အဈကိုကသောင်းကနွြးနိုငဆြုံးပဲ…ဒီနေ့..တကိုယလြုံးနာနတေော့ ရုံးတောငခြှင့ယ်ူလိုကရြတယ်၊ အဈကိုနဲ့ဆကတ်ှဲရင် တကိုယလြုံးဖြတဖြှတည်ကည်ကကြှကေုနတ်ော့မှာပဲ၊ ဒါကြောင့ြ ခစွတ်ုံးမုန်းစကားပြောဆိုသလို ဒီမှာတငပြဲ နှုတဆြကစြကားပြောခဲ့ပါတယ်….. အဈကိုနဲ့လယဗြယတ်န်းတူ လိုကပြှီးတော့ခစွပြေးနိုငမြယ့ြ ကောငမြလေးတဈယောကယ်ောကန်ဲ့ တွေ့နိုငပြါစေ”

ဟူ၍ဖြစ်သတည်း…။ မှနကြှောင်၏ message box ထဲက ရည်းစားအဖြစ်မှပြတဆြဲခံလိုကရြသည့ြ စာတိုကိုဖတပြှီး ကြောသ်ူရနှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့နှစ်ယောကြ ပြုံးစိစိဖြစ်သှားကြသည်၊ မှနကြှောငကြ…

” ရယခြငွရြငလြည်း ရယလြိုကကြှပါ”

ဟုပြောတော့ ကနွန်ှဈယောကကြ

” ဟား…ဟားး..ဟား…ခွိ….ခွိ”

” မင်းဇာတလြမ်းကလည်း ငါလေးတန်းတုံးကရေးတဲ့ စာစီစာကုံးကြနတောပဲ၊ တဈပိုဒထြဲနဲ့ပြီးသှားရှာတယ်…ဟီး”

ဟု ကိုဇောြဦးကစလိုကရြာ..

” အနည်းဆုံးတော့ အချောကမြကြီးတွအလေိုကခြံရပြီးတော့ အခွုပထြဲမရောကတ်ာပဲ ကြေးဇူးတငရြမယ်”

ဟု မှနကြှောငကြ ပြနပြှီးခနဲ့လိုကသ်ည်..။

” အဲ့တော့ မင်းဘယလြိုဆကလြုပမြှာလဲ….ကောငမြလေးတောတ်ောကြှောကသ်ှားပုံရတယ်၊ ကြနဒြုံးကြောင့လြို့ရှင်းပြလိုကလြေ”

” မရှင်းပြတော့ပါဖူး…ကိုဇောရြာ…..မဟုတလြည်း အခွိနတ်နပြှတမြှာပဲဟာ၊ ဘာပဲပြောပြော အနည်းဆုံးတော့ ခငဗြွားတို့နှစ်ယောကြ ကြုပကြို လူပျိုလေးလူပျိုလေးလို့ ခေါပြှီးနှိမန်တောရပသ်ှားတာပေါ့…ဟားဟား…ဘာပဲပြောပြောရှကကြီတဈပုလင်းတော့ဝယခြဲ့တယ်…ညကြ တဈဝိုင်းထောငကြှတာပေါ့၊ ကြောသ်ူရ…မင်းကြောင့ပြှသနာတကသ်ှားတာဆိုတော့ အမှည်းတော့မင်းစိုကကြှာ”

” အေးအေး…ငါရုံးကအပြန် အကငဝြယခြဲ့မယ်”

ဟု ကြောသ်ူရက ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ ရုံးဖြင့ရြကဖြစ်သဖြင့ြ သုံးယောကလြုံး ရမေိုးခွိုး မနကစြာစားသောကကြှပြီး ရုံးသှားကြလသည်ေ…..။

ကြောသ်ူရတို့ Admin ဌာနနှင့ြ HR တို့ပေါင်းပြီး မနကခြင်းအစည်းအဝေးပြုလုပန်ကြသေည်၊ HR မနန်ဂွောက….တဈယောကခြငွြးဆီကို ဒီနေ့ဘာတွလေုပဆြောငစြရာရှိသလဲဟုမေးပြီး သူညှှနကြှားစရာရှိသညမြွားကို မှာကြားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရအလှည့ရြောကတ်ော့ HR မနန်ဂွောက….

” ကြောသ်ူရ မင်းဒီနေ့ဘာတွလေုပစြရာရှိလဲ”

ဟုမေးတော့ ကြောကရြုပသ်ဖြယ် အိအိငှိမ်းကို ခိုးကြည့်န်သေောကြောသ်ူရတဈယောကြ အသကပြှနဝြငလြာပြီး သူ၏မှတစြုစာအုပကြိုကြည့်ကြာ..

” အင်း….ဒီနေ့တော့ အငဂြငွန်ီယာဌာနကဝယထြားတဲ့ ပစ်စည်းစာရင်းလကကြနွတ်ှေ တိုကဖြို့ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ stock ကောကစြရာလည်းရှိသေးတယဗြွ”

” အင်း…ဖြစ်နိုငရြင် ဒီနေ့ပြီးအောငလြုပလြို့ရတယမြလား”

” ဟုတ်…ဒီနေ့ပြီးအောငလြုပလြို့ရပါတယဗြွ”

” အေး…ဒါဆိုအဲ့တာတွေ ဒီနေ့ပြီးအောငလြုပ်….လိုအပရြငအြခွိနပျိုဆင်းလိုကြ၊ မနကဖြှနကြှ HR တွေ နယဖြကဆြင်းပြီး အငဂြငွန်ီယာဆိုကထြဲ အလုပကြှမ်းသမားတွလေိုလို့ အလုပသ်မားသှားခေါကြှမှာ၊ အရငလြတွတေုံးကတော့ ငါလိုကပြေးတာ….မနကဖြှနင်ါ့အဈကိုမင်ျဂလာဆောငရြှိလို့ ငါလိုကလြို့မရတော့ဖူး၊ အဲ့တာမိန်းကလေးတွပေဲဖြစ်နတောနဲ့ ယောကြာြးလေးတဈယောကပြါရငပျိုကောင်းမယထြငလြို့…..အဆငပြှတယေမြလား”

” ဟုတကြဲ့…ရပါတယဂြွာကြီး၊ ဘယသ်ူတွပေါမှာလဲဗွ”

” အရငတ်ဈခေါကကြသှားဖူးတဲ့ ဆိုကထြဲကရှာခံကလေးမလေးရယ်…HR က အိအိငှိမ်းရယပြဲ၊ ရှာခံလူတွနေဲ့သိနပြေီးသားဆိုပမယေ့ြ ဘာပဲပြောပြော ယောကြာြးလေးတဈယောကပြါတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့”

” ဟုတကြဲ့”

ထိုအခွိနတ်ှင် Admin ဌာနမှူး ဦးအောငမြောင်းက သူ့တပည့တ်လှဲလုပမြညဆြိုး၍ စိတမြခသွဖြင့ြ HR မနန်ဂွောအား….

” ကြောသ်ူရတဈယောကတ်ည်းနဲ့ဖြစ်ပါ့မလား…ကို****”

” အရငတ်ဈခေါကသ်ှားတုန်းကလည်း အိအိငှိမ်းပါတယဆြိုတော့ သူပဲ အလုပအြကြောင်းရှင်းပြတာတွေ လစာကိဈစတွရှင်ေးပြပါလိမ့မြယ်၊ မောငကြွောသ်ူရကတော့ လိုအပတ်ာလေးတွကေူညီလိုကပြေါ့…. အခုကမိုးတွင်းဆိုတော့ ဟိုရှာဒီရှာအကူး ဆိုငကြယကြွှမ်းတဲ့သူတဈယောကြ ပါသှားတော့ကောင်းတာပေါ့”

ဟု HR မနန်ဂွောကပြနဖြှလသေည်ေ၊ အိအိငှိမ်းကလည်း….

” ဆရာကြီး Admin မှာ ခိုင်းစရာလူမရှိမှာစိုးလို့ထငတ်ယ်”

ဟု ဦးအောငမြောင်းကို စနောကလြိုကသ်ည်….ဦးအောငမြောင်းက…

” အဲ့ကောင် မရှိတာပိုတောငကြောင်းသေးတယ်….ပြနသ်ာမခေါခြဲ့နဲ့သမီး….သူရှိရင် ငါခေါင်းကိုကလြှန်းလို့”

ဟု ပြနလြညစြနောကလြိုကလြသည်ေ..။ အလုပသ်မားရှာမည့ခြရီးစဉအြကြောင်း ဆှေးနှေးပြီးတော့ ကနွရြှိသည့ကြိဈစများကို တိုငပြငကြှပြီးနောကြ မနကခြင်းအစည်းအဝေးကို သိမ်းလိုကကြှလသည်ေ၊ Meeting အခန်းထဲက ပြနအြထွကတ်ှင်….အိအိငှိမ်းက ကြောသ်ူရအား

” ကိုကြောသ်ူရ….ကားကမနကဖြှနမြနကြ ၈ နာရီနောြ၊ မနကအြိပမြပြောန်နေဲ့ဦး”

” ကားလကမြှတကြောဖြတပြှီးပြီလား”

” အင်း”

” အဝတကြဘယန်ှဈရကစြာယူခဲ့ရမှာလဲ”

” အသှားအပြနရြောဆိုရင် နှစ်ညအိပသ်ုံးရကပြါပဲ….ရှာဖကသ်ှားရမှာဆိုတော့ သှားတိုကတ်ံဘာညာလိုတာတွေ ပါအောငယ်ူခဲ့ဦးနောြ”

” အင်း…မနကဖြှနကြားဂိတကြ ကိုယ့အြစီအစဉန်ဲ့ကို သှားရမှာလား”

” မဟုတဖြူးဗွ….. ၇ နာရီ ၁၅ လောကရြုံးကိုလာခဲ့လိုကလြေ….ဒရိုငဘြာက ကားကြီးကြင်းအထိလိုကပျို့မှာ”

” ဟုတကြဲ့ပါဗွ”

ဟု ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းကို စကားနောကတ်ှင် သူမလို “ဗွ” ထည့သ်ုံးပြီးပြောလိုကလြသည်ေ၊ သူမက…

” တို့ကမန်းလေးသူဆိုတော့ ဗွ…ဗွ..နဲ့ပြောတာအကငွ့ပြါနလေို့ပါဗွ…အဲလေ…ရှင့ြ”

” ကြှနတ်ောကြစတာပါ…အိအိငှိမ်းကလည်း…အနည်းဆုံးတော့ ကြှနတ်ောြ…ကြှနတ်ောန်ဲ့တော့ မပြောပါဖူး”

” ခစ်ခစ်…အရငတ်ုံးကတော့ ကြှနတ်ောြ..ကြှနတ်ောန်ဲ့ပြောတာ၊ အလုပထြဲရောကတ်ော့ စီနီယာအဈမကပြောလို့ ကြှနမ်…ကြှနမြနဲ့ မနည်းအပြောကငွ့လြိုကရြတယ်”

” အင်း”

” ကိုကြောသ်ူရကရော ဘယဇြာတိလဲ”

” နယမြှို့လေးကပါ…..ဟဲဟဲ”

” အိမလြာပြီး မုန့လြာစားမှာဆိုးလိုလွိုထားတာလား…ဟင်းဟင်း”

” မဟုတရြပါဖူးဗွ…စတာပါ၊ ကြှနတ်ောြ အငဂြငွန်ီယာဌာနဖကသ်ှားလိုကြဦးမယ်…ဒီနေ့လုပစြရာရှိတာတွေ လကစြသတရြမှာ”

” ခဏလေး ကိုကြောသ်ူရ….ကြှနမြနဲ့ Finance ကိုခဏလိုကခြဲ့ပေးဦး၊ ဟိုအပျိုကြီးက ခရီးစရိတထြုတရြင် အရမ်းရဈလို့ သုံးယောကစြာစာရိတလြို့ပြောပြီး ဂွာကြီးမပါတော့ အရဈရှညန်မှောစိုးလို့”

” အောအြင်း….ခဏပဲမလား၊ ကြှနတ်ောလြည်း ပိုကဆြံထုတန်ကြဆေိုတော့ ကိုယခြငွြးစာပါတယ်….မကြန်ှာပြရုံမလား…သှားကြရအောငလြေ”

” ကြေးဇူးပါဗြ”

” ရပါတယဗြွ”

” မစပါနဲ့တော့ဆို…ခစ်ခစ်…ကိုကြောသ်ူရကတော့”

” ဟုတကြဲ့ပါဗွ”

ထို့နောကြ ကြောသ်ူရလည်း Finance ဌာနသို့ အိအိငှိမ်းနှင့ြ အဖောလြိုကပြေးပြီး…ငှထေုတပြှီးတော့ အငဂြငွန်ီယာဌာနရှိရာ အောကဆြုံးထပသ်ို့ဆင်းလာခဲ့လိုကလြသည်ေ..။

မနကပျိုင်း စာရင်းများတိုကပြှီးနောကြ နေ့လညစြာကိုအမှနသ်ှားစားကာ stock လကကြနွစြဈရန် ဂိုထောငသ်ို့ရောကခြဲ့လသည်ေ၊ နေ့လညခြင်းတဈပိုင်းလုံးကို ပစ်စည်းစဈလိုကြ စာရင်းမှတလြိုကန်ှင့ြ ကုနလြှနခြဲ့လသည်ေ။ ကြောသ်ူရတဈယောကြ သသခွေောခွာနှင့ြ မှနမြှနလြုပသ်ောလြည်း ပစ်စည်းတွကမွေားလှန်း၍ ရုံးဆင်းခွိနတ်ိုငအြောငမြပြီးသေး….ထို့ကြောင့ြ အခွိနပျိုဆင်းပြီး ဆကလြုပလြရော ည ၈ နာရီထိုးခါမှ ပြီးလတေော့သည်။

ကြောသ်ူရလည်း အခွိနပျိုဆင်းပြီးနောကြ Fingerprint ကိုနှိပခြဲ့ပြီး ဗိုကအြလှနအြမင်းဆာနပြေီဖြစ်သဖြင့ြ မုန့ဆြိုငတ်ဈခုသို့ဝငကြာ ပေါငမြုန့တ်ဈခုကို အဆာပြစေားထားလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ မနကခြင်းတုံးက မှနကြှောငမြှာထားသည့အြတိုင်း အကငဆြိုငသ်ို့သှားကာ သုံးယောကစြာအကငမြွားနှင့ြ ကနစြှန်းပလိန်းတဈပြဲမှာလိုကလြသည်ေ၊ သူ့အတွကြ ထမင်းဖြူတဈပြဲပါ ပါဆယထြုပလြာပြီး အဆောငသ်ို့အပြေးနှငလြာခဲ့လိုကလြတေော့သည်။

ကြောသ်ူရ အဆောငသ်ို့ပြနရြောကပြှီး အခန်းတံခါးဖြင့လြိုကတ်ော့ ကိုဇောြဦးနှင့မြှနကြှောငကြ ပဲကြီးလှောတ်ဈထုပဖြှင့ြ အရကဝြိုင်းစနသညေကြိုတွေ့လိုကသ်ဖြင့ြ….

” ခငဗြွားတို့ကစိတဓြာတပြဲ…..ကြုပကြိုတောငမြစောင့ဖြူး”

ဟုပြောတော့ ကိုဇောျဦးက..

” မသိပါဖူး…ဒေါသ်ူဇာဝင်းနဲ့ဆိုငကြယပြကြန်ပြေီထငလြို့..ဟီး”

ဟု ပြောလသည်ေ…မှနကြှောငကြလည်း

” ငါသောကရြင်းနဲ့စောင့န်တယေလြကြော…အခုမှနှစ်ရှော့ပဲပြီးသေးတာ….အကငတ်ှပေါလား၊ ရှယပြဲဟေ့….အပျိုကြီးက စပြနစြာပေးတယထြငတ်ယ်…ထောနပေါ့လား”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက…

” မင်းအမဂွေီးတောကြ ဆိုငကြယပြှငခြတောင် ပိုတဲ့ပိုကဆြံလှမ်းတောင်းနတော၊ ငါ့ပိုကဆြံနဲ့ငါဝယလြာတာ”

ဟုပြောလိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရလည်း ပါလာတဲ့ အထုပတ်ှကေို ပနကြနထြဲပြောင်းထည့ပြှီးနောကြ အင်ျကြီပငမြလဲတော့ပဲ ထိုငစြားသောကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြတော့ သူဝယလြာသော အရကပြုလင်း၏ ၆၀ ရာခိုငန်ှုန်းကို သူကိုယတ်ိုငပြငဖြှတလြသည်ေ..။ ကနွတ်ဲ့သူတွကေိုလည်း ဆိုဒါနှင့အြရကန်ှင့စြပပြေးပြီးသောကခြိုင်းသေးသည်..။ ဗိုကဆြာနသဖြေင့ြ ထမင်းနှင့ဟြင်းကိုကုန်းစားနသေော ကြောသ်ူရအား…

” ရော့….ကြောသ်ူရ…ထမင်းခညွြးမစားနနေဲ့၊ အရညလြေးလည်းသောကြဦး”

ဟု ကမ်းပေးလိုကရြာ ကြောသ်ူရက…

” ငါတအားသောကလြို့မရဖူး…မနကဖြှန် ခရီးထွကရြမှာ”

” ဘယသ်ှားမှာတုံး”

” တောငတ်ှင်းကြီးမှို့ဖကကြ ရှာလို့ပြောတာပဲ၊ HR ကခေါလြို့….ဟိုအထုပဆြှဲ ဒီအထုပဆြှဲပေါ့ကြာ”

” မင်းရုပကြှီးကပြီတီတီဖြစ်နတောကိုကြည့်ပြှီးပြောရင် မစားရအညှောခြံလေးရောပါတယမြလား…”

ဟု မှနကြှောငကြမေးလိုကရြာ

” ငွိမ်းလည်းပါတာပေါ့ကြ…ဟဲဟဲ”

ဟု ပြနဖြှလသေည်ေ…

” ကြောသ်ူရ…မင်းကတော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတို့ အိအိငှိမ်းတို့လို မစားကောင်းတဲ့အသီးတွမှစေားချင်တ်ာကိုးကြ”

ဟု ကိုဇောြဦးက ခနဲ့ပြနသ်ည်..ကြောသ်ူရက..

” ခငဗြွားကြတော့ဘာထူးလို့လဲ…..အချောကဘြီလူးကြီးနှစ်ကောငစြောင့န်တေဲ့ အပငပြေါကြအသီးကိုတကခြူးစားတာပဲဟာ”

” လဖြတထြည်းမှ…ငါ့ကို ဒီကိဈစနဲ့ပဲကိုငပြေါကန်ကြတော”

ဟုပြနပြှောလသည်ေ။ သူဝယလြာသောအကင်၊ ကနစြှန်းပလိန်းနှင့ြ ထမင်းကိုစားပြီးနောကြ ကြောသ်ူရက လပေေါနကြသေော အရကဝြိုင်းမှထွကခြဲ့ကာ မနကဖြှနခြရီးထွကလြငွယ်ူရမည့ြ အဝတအြစားများနှင့ြ အသုံးအဆောငမြွားကိုထည့လြသည်ေ၊ မေ့ကနွခြဲ့သည့ြ ပစ်စည်းမရှိရလအေောင် သုံးခါလောကပြှနစြဈပြီးသကာလ ဖုန်းထဲက နှိုးစကကြို မနကြ ၆ နာရီ ပေးထားပြီး ဘုရားရှဈခိုးကာ အိပယ်ာဝငခြဲ့လတေော့သည်။

” ကလင်…ကလင်…ကလင်…ကလင်”

Alarm မညသ်ံကြောင့ြ ကြောသ်ူရ အိပပြွောန်ရောကနနေိုးလာလသည်ေ….မနေ့ကတဈနကေုနပြငပြန်းထားသဖြင့ြ ကိုယတ်ှလကေတ်ှညေောင်းကိုကန်ပြေီး မထချင်ဖြစ်နသေောလြည်း ဟိုဖကစြောင်းလိုကြ ဒီဖကစြောင်းလိုကန်ှင့ြ လူးလိမ့ြ၍ ထရလသည်ေ.။ အိပခြငွမြူးတူးဖြင့ြ အိမသ်ာတကြ မကြန်ှာသဈသှားတိုကပြှီးတော့ သှားတိုကတ်ံမမေ့အောင် ကြောပိုးအိတထြဲထည့လြိုကလြသည်ေ။

မနကစြာအတွကြ အပြငထြှကမြစားတော့..အသင့စြားခေါကဆြှဲချောကထြုပကြို အိုးနီထဲထည့ပြှုတလြိုကပြှီး မနေ့ညက ကနွသ်ည့ြ အသားကငအြနည်းငယကြိုပါ ရောထည့ပြှီးပြုတလြိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကအြပြငထြှကပြှီး ထမင်းနှစ်ရာဖိုးဝယကြာ ခေါကဆြှဲပြုတန်ှင့လြှေးလိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ လှယအြိတထြဲက ပစ်စည်းများကိုနောကဆြုံးတဈခေါကအြနဖြငေ့ြ စဈဆေးပြီး ရုံးသို့လမ်းလွှောကထြှကလြာခဲ့လိုကလြသည်ေ။

ရုံးပေါရြောကတ်ော့ အိအိငှိမ်းနှင့ြ ရှာခံကောငမြလေးမရောကလြာသေးသဖြင့ြ ကောဖြီဖြောသ်ောကပြှီးစောင့န်လေိုကလြသည်ေ၊ တအောင့ကြှာတော့ ကားဒရိုငဘြာနှင့ြ အိအိငှိမ်းတို့ရောကခြလွာလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက…

” ကိုကြောသ်ူရ…သှားကြရအောငလြေ”

” အင်း…ညီမတို့ကိုစောင့န်တော”

” ဒရိုငဘြာကိုအိမအြထိလာကြိုခိုင်းထားလို့ တဈခါထည်းလိုကလြာတာ….. ၇ နာရီတောငခြှဲနပြေီ၊ သှားကြရအောင်”

” အင်း..အင်း…ခဏ သန့စြငခြန်းဝငခြဲ့လိုကြဦးမယ်”

မနကြ ၈ နာရီမထိုးခငင်ါးမိနဈအလိုလောကတ်ှင် မန်တလေးကြှဲဆညကြနကြားကြီးကြင်းသို့ ရောကရြှိခဲ့လသညေ့ြ၊ ကားဂိတသ်ို့ရောကသ်ောအခါ ကားတံခါးဖြင့န်ပြေီဖြစ်၍ ကားပေါသ်ို့တကလြိုကပြှီး နရောယူထိုငလြိုကကြှလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းနှင့ြ လိုကပျို့မည့ရြှာခံကောငမြလေးတို့က တဈတွဲ၊ ကြောသ်ူရကတော့ ယောကြာြးလေးဖြစ်သဖြင့ြ သူတို့ခုံနောကတ်ှင် ခရီးသှားအမွိုးသားတဈယောကန်ှင့အြတူထိုငရြလသည်ေ။

နေ့လညမြှန်းလှဲ နှစ်နာရီခန့တ်ှင် တောငတ်ှင်းကြီးမှို့သို့မဝငခြင် လမ်းတဈနရောတွင် ဆင်းရလသည်ေ၊ လမ်းထိပကြဇရပအြိုလေးတွင် ရှာခံကောငမြလေး ခေါထြားသည့ြ သူမအိမသ်ားများက ဆိုငကြယမြွားနှင့စြောင့ကြှိုနလသေည်ေ၊ သူမတို့ရှာက လမ်းမကြီးပေါကြနေ အတွင်းဖကသ်ို့တောတ်ောလြေးဝငရြအုံးမညဖြစ်ကြောင်း ကြောသ်ူရကိုပြောလသည်ေ၊ ထိုသို့ဖြင့ြ ဆိုငကြယမြွားနှင့ြ ဂလုံး…ဂလုံး..ဂွုံး..ဂွုံးလမ်းကို ၄၅ မိနဈလောကြ မောင်းနှငပြှီးနောကြ သှားနသေော ရှာလေးဆီသို့ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ။

ရှာလေးမှာမှို့နှင့ြ အတောအြတနအြလှမ်းဝေးသဖြင့ြ ရှေးယခငကြ အငှေ့အသကမြွားစွာကနွရြှိနသေေးသည်၊ ရှာဦးဘုန်းကြီးကြောင်းက အုတတ်ိုကမြွားသညလြည်း ကိုလိုနီခေါတလြှနကြ လကရြာများဖြစ်လသည်ေ၊ ရှာရှိအိမတ်ိုင်းလိုလို ခွတေိုငရြှညအြိမမြွားဖြစ်ကြပြီး အိမတ်ိုင်းတွင် ထောကတ်ိုငကြှီးများမှာ ကြှန်းတိုငကြှီးတွနှငေ့တ်ညထြားသညကြိုတွေ့ရှိရသည်၊ အိမတ်ိုင်းလိုလို အိမရြှေ့နှင့ခြေါငမြိုးပေါတ်ှင် ဆိုလာပြားများကိုတွေ့ရှိရသဖြင့ြ လပြစြဈမီးလည်း ရရှိသေးပုံ မပေါခြွေ……။

ရှာခံကောငမြလေးအိမသ်ို့ရောကသ်ည့အြခါတွင် သူမ၏မိဘများက အိမအြောကထြပတ်ှင် ဧည့ခြံလသည်ေ၊ နေ့လညစြာ မစားရသေးသဖြင့ြ အိမရြှငကြထမင်းကြှေးရာ ဗိုကဆြာနပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ သုံးယောကသ်ားခေါင်းမဖောတ်မ်းစားကြလသည်ေ၊ ထမင်းစားပြီးနောကလြည်း အခွိုတည်းပါဦးဟုဆိုကာ ငှကပြွောသီးဖီးကြမ်းတဈဖီးနှင့ြ ကောဖြီမဈထုပတ်ို့ကိုလာခပြေးလသည်ေ၊ အိမရြှင်ဦးလေးကြီးက…

” အိအိငှိမ်းတို့ကတော့ ခဏခဏလာနကြဆေိုတော့ သိနပြေီဆိုပငမြယ့ြ ဒီဖကကြ လူလေးကိုမမှငဖြူးပါလား နာမညဘြယလြိုခေါတ်ုံး”

” ကြှနတ်ော့န်ာမညကြကြောသ်ူရပါ…ဦးလေး”

” ဪအေး….လူလေး၊ ဝနထြမ်းအသဈလားကြဲ့”

” မဟုတပြါဖူးဗွ၊ ဒီတဈခေါကမြှဂွာကြီးကလိုကခြိုင်းလို့ပါလာတာပါ”

” ဪ…အေး…လူလေး၊ ဒီမှာကိုယ့အြိမလြိုသဘောထားပြီး နားနားနနေေ နပေါ…အိအိငှိမ်းတို့သမီးတို့ ဖုန်းကြိုဆကထြားလို့ ရှာကအလုပလြိုနတေဲ့ လူငယလြေးတွကေိုတော့ပြောထားပေးတယ်၊ မနကဖြှနကြှရင် အဘတို့အိမမြှာပဲလူစုခိုင်းထားတယ်”

ဟု ဦးကြီးကပြောပြီး ကြောသ်ူရဘကကြနေ အိအိငှိမ်းဘကသ်ို့ စကားလမ်းကြောင်းရောကသ်ှားလသည်ေ။

” ဟုတကြဲ့ဗွ…အဲ…ရှင့ြ”

” ဟိုဖကရြှာကောသှားအုံးမှာလား….”

” ဟုတကြဲ့……”

” အဲ့တာဆို ဟိုဖကရြှာကို ဦးလှမ်းဖုန်းဆကထြားလိုကမြယ်၊ဟဲ့ အမကြေီး…..အမကြေီး….အပေါထြပကြ ငါ့ဖုန်းလေးယူခဲ့ပေးစမ်း”

” ရတယ် အဖေ…သမီးပဲသှားယူလိုကမြယ်”

ဟုရှာခံကောငမြလေးက သူ့အဖကေိုပြောပြီး အပေါသ်ို့တကကြာ ဖုန်းသှားယူပေးလသည်ေ၊ ထိုစဉြ ဦးလေးကြီးက ကြောသ်ူရဖကသ်ို့ပြနလြှည့လြာပြီး…

” လူလေး…ကောဖြီသောကလြကြော၊ အိအိငှိမ်းရော…သောကကြှလေ…ရော့ထန်းလကြကြောစားကြ”

” ကိုကြောသ်ူရ သောကမြယမြလား…”

” အင်း”

အိအိငှိမ်းက ကောဖြီမဈထုပန်ှဈထုပကြို ဖောကလြိုကပြှီး ခွကထြဲသို့ထည့ကြာ ရနှေေးကြမ်းဗူးထဲက လကဖြကခြှောကခြပထြားသော ရနှေေးနှင့ပြင် ကောဖြီကိုဖြောလြိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက မကြမြှောငကြှုတကြှည့တ်ော့ အိအိငှိမ်းက “ဂွီးမများနဲ့…သောကမြှာဖြင့သ်ောကြ၊ ရောမရောကလြငွရြောမလိုကငွ့ြ” ဆိုသည့သ်ဘောဖြင့ခြေါင်းပြနည်ိမ့ပြှလသည်ေ။

ကြောသ်ူရတို့ကောဖြီသောကန်တေုံး အိမအြပေါထြပကြို ဖုန်းသှားယူနသေော ကောငမြလေးပြနဆြင်းလာပြီး ကီးပတဖြုန်းလေးကို သူမအဖလကေထြဲသို့ပေးလိုကလြသည်ေ၊ အိမရြှင်ဦးလေးကြီးက ဟိုဖကရြှာသို့ဖုန်းခေါပြှီး အာဘောငအြာရင်းသနသ်နဖြှင့ြ သူ့သမီးလုပသ်ည့ကြုမျပဏီဆိုကကြ အလုပသ်မားလာခေါကြှောင်း ကိုယလြုပတ်တသ်ည့အြလုပပြေါမြူတညပြှီး လစာကြာနိုငကြှောင်း မနကဖြှနည်နကြေ အဲ့ရှာသို့သူ့သမီးနှင့န်ောကတ်ဈယောကြ (အိအိငှိမ်း) ပါလာပြီး ရှင်းပြပေးမညဖြစ်ကြောင်းနှင့ြ အလုပလြိုနသေော သူများအားပြောပြီး လူစုထားရန် ပြောလသည်ေ၊ သူပြောချင်သ်ည့အြကြောင်းများကိုပြောပြီး….ဒါပဲနောြ…အေး ဟုဆိုပြီး ဖုန်းကိုဂွကကြနည်း ခလွိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြောသ်ူရတို့ဖကပြှနလြှည့လြာပြီး…သူ့သမီးအား..

” ကဲ…အိအိငှိမ်းတို့….လူလေးတို့ ခရီးပန်းရော့ပေါ့၊ သမီး…ဟိုဘကန်င့အြဒေါတ်ို့အိမဖြကမြှာ နရောထိုငခြင်းပြငပြေးထားတယ်၊ ကောငမြလေးတွကေ အနောကကြအခန်းထဲအိပကြှ၊ လူလေးကတော့ အိမရြှေ့ဘုရားခန်းမှာအိပပြေါ့”

” အဒေါတ်ို့ကရော အိမမြှာမရှိဖူးလား”

” နင့အြဒေါတ်ို့က ကြိုကထြီးရိုးဘုရားဖူးသှားကြတယ်…..ဧည့သ်ညတ်ှလောမှာဆိုတော့ ကယွကြယွလြှတလြှတ် နားရအောင် နင့အြမကေိုအဲ့မှာအိပယ်ာပြငခြိုင်းလိုကတ်ာ”

” ဟုတကြဲ့”

” ဧည့သ်ညတ်ှကေို နငပြဲခေါသ်ှားလိုကတ်ော့နောြ သမီး…ငါလိုကမြပို့တော့ဖူး”

” ဟုတကြဲ့…အဖေ”

” အဲ့တာဆို သှားနားလိုကပြါဦးမယဗြွ”

ဟုပြောပြီး ကြောသ်ူရတို့ သုံးယောကြ တဈဖကခြှံက အိမပြေါသ်ို့ သှားကြလသည်ေ။ အိမပြေါရြောကတ်ော့ ယောကြာြးလေးဖြစ်သော ကြောသ်ူရအတွကြ အိမရြှေ့ခန်းတွင် အိပယ်ာပြငပြေးထားသညကြိုတွေ့လိုကရြသည်၊ မိန်းကလေးနှစ်ယောကကြတော့ အိမန်ောကတ်ှငဖြှဲ့ထားသော အခန်းလေးထဲသို့ဝငသ်ှားကြလသည်ေ၊ အိပယ်ာပေါရြောကပြှီး မကြာခငမြှာပင် ခရီးပန်းတာနဲ့ ဗိုကပြှည့တ်ာပေါင်းပြီး ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဝိရိယရှိစွာ အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်။

ပြနန်ိုးလာတော့ ညနတေောငစြောင်းနလပြေေီ….ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိမပြေါကြနအေိမအြောကဆြင်းလိုကတ်ော့ အိမရြှင်ဦးလေးကြီးက…

” လူလေး….ရချိုးချင်ရြငအြနောကကြနမြှာခွိုးလို့ရတယန်ောြ”

ဟူ၍လှမ်းပြီးပြောလသည်ေ…

” ဟုတကြဲ့ ဦးလေး”

အိမရြှင်ဦးလေးကြီးက သူတို့ရှာဓလေ့အတိုင်း “လူလေး…လူလေး” ဟု နာမစြားအနနေဲ့ ခေါဝြေါသ်ောလြည်း ကြောသ်ူရစိတထြဲတွင် တဈမွိုးကြီးဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူတို့ခေါမြှပဲကိုယ့ကြိုယကြို “လူလေး”ပါလားဟု သတိထားမိတာလိုလို….စစချင်ြးတုံးက နာမညမြေးသောလြည်း မမှတမြိလို့ပဲလား…အကငွ့ပြါနလေို့လားပဲမသိ….ဦးလေးကြီးက အိအိငှိမ်းဆိုပြီးတော့ နာမညခြေါသ်ောလြည်း ကြောသ်ူရကိုမူ “လူလေး”ဟုပင် နာမစြားဖြင့ခြေါလြသည်ေ…။

ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းကိုလှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ အိမအြောကထြပကြ ကြတပြဈတွင် သူမ၏ laptop ကိုဖြင့ကြာ မနကဖြှနအြတွကြ ဟောပြောရန် powerpoint ပြငဆြငန်ပေုံပေါသ်ည်၊ ဒီခရီးစဉတ်ှင် ကြောသ်ူရ၏ တာဝနမြှာများများစားစားသိပမြရှိပဲ လိုအပသ်ညမြွားကို ကူညီရနသ်ာဖြစ်ရာ လှကေားပေါတ်ှငထြိုငပြှီး ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ကြှည့န်လေိုကလြသည်ေ.။

အိမခြှံဝန်းထဲတွင် အိမရြှငဝြနထြမ်းမလေး၏ မောငအြငယဆြုံးဖြစ်ပုံရသော ငါးတန်းအရှယ် ကောငလြေးတဈယောကြ တဈယောကထြည်းစကားပြောကာ ဘောလုံးကနန်ရှောသည်၊ ကြောသ်ူရလည်း အဲ့ဒီ့ကလေးနဲ့စကားပြောပြီး ကလေးပြောအြောင် ဘောလုံးအတူကနပြေးလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက…ကောငလြေးအား

” တဈယောကထြည်းဘာလို့ဘောလုံးကနန်တောလဲ…သူငယခြငွြးတွနေဲ့အတူမကနဖြူးလား”

ဟုမေးတော့ ကောငလြေးက

” အဲ့ကောငတ်ှကညေဈလို့ ရနဖြစ်ထားတာ၊ သူတို့နဲ့မကနခြငွပြါဖူးဗွာ”

” မင်းနဲ့ငါအုတန်ီခဲတိုငထြောငကြှေး ဘောလုံးကနကြှမလား”

ဟုကြောသ်ူရကမေးလိုကရြာ

” ဟဲဟဲ…ကနတ်ာပေါ့ဗွာ”

ဟု ပြနဖြှလသေည်ေ။ ကြောသ်ူရက ကောငလြေးပြောအြောင် တမငသ်ကသ်ကအြလွှော့ပေးပြီး ဂိုးများရယူစသည်ေ၊ သူကိုယတ်ိုငလြည်း နှစ်ဂိုးလောကသ်ှင်းပြီး ကောငလြေးကို စိတလြှုပရြှားအောင် ဆော့ပေးလသည်ေ၊ အဆုံးတွင် ၆ ဂိုး ၃ ဂိုးဖြင့ြ ကောငလြေးကိုအရှုံးပေးလိုကပြှီး ကြောသ်ူရနှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား ဘောဒြါဘောကြွှတဖြစ်သှားလသည်ေ။

အိမရြှငလြငမြယားကလည်း ကြောသ်ူရက သူတို့ကလေးနှင့အြတူဆော့ပေး၍ သဘောကလွသည်ေ…..။ ဘောလုံးကစားပြီးတော့ အဲ့ကောငလြေးနှင့ပြငကြွောသ်ူရ ရအတေူခွိုးလသည်ေ၊ ရချိုးပြီးညနစောကြှေးတော့ နေ့ခင်းကထမင်းစားတာများသှား၍ ကြောသ်ူရသိပမြစားနိုငတ်ော့သဖြင့ြ နည်းနည်းသာစားဝငလြသည်ေ။

အိမရြှငကြလေးလေးက ကြောသ်ူရကိုတောတ်ောခြငသ်ှားပုံပေါသ်ည်၊ ညဖကရြောကတ်ော့လည်း ကြောသ်ူရဖုန်းထဲကဂိမ်းဆော့နတောကို လာကြည့်သ်ည်၊ ကြောသ်ူရကလည်း သူ့ဆီတွငရြှိသော ဂိမ်းများကို ကလေးဖုန်းထဲသို့ကူးပေးလိုကသ်ေးသည်၊ ညအိပခြါနီးတော့ သူ့မိဘတွကေ ပြနခြေါသ်ှားမှပင် ဟိုဖကအြိမသ်ို့ပြနသ်ှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရလည်း အိပဖြို့ပြငလြိုကလြသည်ေ….၊ ခွရင်ေးကအခန်းလေးထဲတွငတ်ော့ အိအိငှိမ်းနှင့ရြှာခံကောငမြလေးတို့ တကြိတကြွိတဖြှင့ြ ဘာတွပြေောနသညေမြသိ…တဈခကြြ..တဈခကြြ…ခစ်ခစ်..ဟိဟိ ဆိုသည့ြ ရယသ်ံများကြားရလသည်ေ၊ နေ့လညကြအိပထြားသဖြင့ြ တောတ်ောန်ဲ့အိပမြပြောြ…ထို့ကြောင့ြ လှယအြိတထြဲက ရေးနကြစောအုပလြေးကိုထုတလြိုကပြှီး အခန်းအလယကြစားပြဲပေါတ်ှင် စာရေးလိုကလြသည်ေ….။

” ငွိမ်းရေ…..

ကိုယတ်ော့ဖြင့ြ အခုလို ငှိမ်းနဲ့ခရီးအတူထွကဖြစ်ခဲ့လိမ့မြယလြို့ စိတကြူးတောငမြယဉခြဲ့ဖူးဘူး၊ အခုလို ခရီးသှားရတာ ရည်းစားအနနေဲ့မဟုတပြဲ လုပဖြောကြိုငဖြကတ်ဈယောကအြနနေဲ့ဆိုစကောမူ ကိုယကြွနပေပြါတယ်….ငှိမ်းရယ်…

ဘာပဲပြောပြော အနည်းဆုံးတော့ ငှိမ်းရဲ့ဘေးနားမှာ ခေါင်းစောင်းစောင်းနဲ့တကတ်ူးနဲ့ကောငကြို မမှငရြတာကိုက မင်ျဂလာတဈပါးပဲ၊ ငှိမ်းအလုပကြိဈစနဲ့ခရီးထွကမြှန်းသိတာတောင် အဲ့ကောငကြငှိမ်းဆီအခုထိဖုန်းလည်းမဆကသ်ေးဖူး…..ဘယလြိုရည်းစားမွိုးပါလိမ့ြ၊ အလကား…အာပလာ လဗှတဂြွှတကြောငပြါကြာ….ဖြစ်နိုငရြင် ငှိမ်းသူ့ကိုမေ့ပစ်လိုကပြှီး ကိုယ့ဆြီကိုလာခဲ့ပါလားကြာ…..

ငှိမ်းတဈယောကကြိုပြောရြှှငစြလေိုသူ…

ကြောသ်ူရ”

စာရေးပြီးသောအခါတွင် စာအုပကြိုစားပြဲပေါမြှာတငထြားခဲ့ပြီး ဖုန်းထဲကဇာတကြားကြည့်စြရာရှိသညကြို ကြည့်ရြှူ့နလေိုကသ်ည်၊ ဇာတကြားတဈကားပြီးတော့ အောကဆြင်း အပေါ့သှားပြီး ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိပပြွောအြောငအြိပလြိုကလြတေော့သည်။

နောကတ်ဈနေ့ မနကရြောကတ်ော့ ရှာထဲကအလုပလြိုချင်သ်ည့ြ လူငယလြူရှယအြများစုက ကြောသ်ူရတို့တည်းခိုနသေော အိမသ်ို့ရောကရြှိလာကြသည်၊ ကြောသ်ူရက လာရောကသ်ော လူငယလြူရှယမြွားကို နရောထိုငခြင်းအဆငပြှအေောင် ကူညီပြီးနရောခပြေးလသည်ေ၊ လူစုံသောအခါတွင် ရောကလြူသူများ၏အလညတ်ှင် laptop ဖြင့ပြှီး အိအိငှိမ်းက လုပင်န်းခွငတ်ှင် လဈဟာနသေောအလုပအြကိုငမြွား…ရရှိနိုငသ်ောလစာနှင့ြ အခွင့အြရေးများ…နရောထိုငခြင်းအဆငပြှအေောင် အဆောငလြည်းစီစဉပြေးကြောင်း စသညဖြှင့ကြုမျပဏီအကြောင်းကို HR ပီပီရှင်းပြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့ သူမ၏အရိပအြကဲကိုကြည့်ပြှီး powerpoint slide ပြောင်းပေးရသည်.။

Powerpoint နှင့ြ ရုပပြုံတွပြကော ရှင်းပြပြီးနောကြ ရှာသူရှာသားများကို သိချင်သ်ောအခကြအြလကမြွားကိုမေးခိုငပြှီး သူမကိုယတ်ိုင် အဖြပြနေပြေးလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့ အိအိငှိမ်းအနောကကြနသေံယောငလြိုကပြှီး ဟုတတ်ယ်..မဟုတဖြူး..ဘယလြိုဘယည်ာ ထောကခြံပေးလသည်ေ၊ ရလာဒအြနဖြငေ့ြ မန်တလေးသို့အပြနတ်ှင် အလုပလြုပရြနလြိုကခြဲ့မည့ြ အလုပသ်မား ၉ ဦးလောကရြလိုကလြသည်ေ။

မနကပျိုင်း အလုပသ်မားခေါတ်ဲ့ အစီအစဉလြည်းပြီးရော ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းအား…

” HR လုပရြတာလည်းမလှယပြါ့လား မေးသမွှဖြရတော လွှာတွမခေေါကဖြူးလား”

ဟုမေးရာ

” ဒီလိုပါပဲ..ရုံးမှာလည်းအမြဲတမ်းရှင်းပြနရတေော့…ငှိမ်းတို့ကအကငွ့ဖြစ်နပေါပြီ”

” ဒီမှာကိုးယောကတ်ော့ရပြီ၊ ဟိုဖကရြှာသှားအုံးမှာလား”

” အင်း…ဂွာကြီးက အနည်းဆုံး ၁၅ ယောကခြေါခြဲ့ခိုင်းတာရယ်၊ သှားရမှာပေါ့ ကိုကြောသ်ူရက ပငပြန်းနပြေီလား”

” မဟုတပြါဖူးဗွာ…ဒီအတိုင်းမေးကြည့်တ်ာပါ”

” အင်း…ကိုကြောသ်ူရ မရိုမသေ laptop တွသေိမ်းပေးပါလား၊ ကြှနမြရချိုးချင်လြို့ ဟိုဖကအြိမသ်ှားခွိုးလိုကြဦးမယ်…ပြီးရငလြာခဲ့နောြ၊ နေ့လညစြာစားရအောင်”

” အင်းပါ…အင်းပါ…”

ကြောသ်ူရလည်း အိအိငှိမ်းပြောသလို ပစ်စည်းများကိုပြနလြညသ်ိမ်းဆည်းပေးလိုကပြှီး အိမအြပေါထြပကြ စားပြဲပေါတ်ငထြားပေးလိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကလြကဆြေးပြီး နေ့လညစြာစားရနထြှကခြဲ့လသည်ေ၊ နေ့လညစြာစားရန် ရချိုးနသေောမမကိုလည်းခဏစောင့လြိုကရြသေးသည်…။

နေ့လညစြာစားပြီးနောကြ တည်းခိုရာအိမဖြကသ်ို့ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းအား….

” ညီမ…..ဟိုဘကရြှာက ဘယအြခွိနသ်ှားမှာလဲ”

ဟုမေးရာ သူမက

” ၂ နာရီခွဲလောကြ သှားရမယထြငတ်ယ်….ဟိုဖကရြှာကိုတော့ သုံးနာရီလောကလြူစုပေးဖို့ပြောထားတယ်၊ တဈယောကစြောင့ြ…တဈယောကစြောင့န်ဲ့ဆို ၃ ခွဲလောကမြှစဖြစ်မှာ”

” ဪ…အင်း”

” ခဏတရေးတမောအိပခြငွလြည်းအိပလြေ ကိုကြောသ်ူရ…ကြှနမြလည်း အခန်းထဲ ခဏသှားနားလိုကြဦးမယ်”

” အင်းအင်း”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အဆီရဈပြီး အိပပြွောသ်ှားတာ ဘယလြောကကြှာသှားသညမြသိ၊ အိပရြာနိုးလာတော့ ဘေးနားကဖုန်းစခရငကြို ဖြင့ကြှည့တ်ော့ သုံးနာရီထိုးပြီးငါးမိနဈရှိပြီဖြစ်ကြောင်းသိလိုကရြသည်၊ အိပပြွောန်ရောကနေ ကုန်းရုန်းထပြီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ စားပြဲပေါတ်ှင် ပစ်စည်းများမရှိတော့…..အိအိငှိမ်းတို့သှားနှင့ကြှတာလားမသိ…. အိမအြပြငထြှကလြိုကပြှီး အိမရြှင်ဦးလေးကြီးအား…

” ဦးလေး…အိအိငှိမ်းတို့ ဟိုဖကရြှာသှားကြပြီလား”

” အေး…စောနလေးတငမြှထွကသ်ှားကြတာ၊ မင်းအရမ်းအိပမြောကနွပြေီး နိုးလို့မရတာနဲ့ မနိုးတော့တာတဲ့”

” ကြှနတ်ောလြည်း အခုမှနိုးတာ…ဝါးးး”

” ဟိုဖကရြှာက ငါတို့ရှာလောကလြူမရှိပါဖူးကြာ…..ခဏလောကဟြိုပြောဒီပြောလုပပြှီး ပြနလြာမှာပါ အခုမှလိုကရြအောငလြည်း ဆိုငကြယမြရှိတော့ဖူးကြ”

” ဟုတကြဲ့”

ကြောသ်ူရလည်း အိအိငှိမ်းတို့နောကလြိုကလြို့မရတော့သဖြင့ြ အိမပြေါသ်ို့ ပြနတ်ကခြဲ့လသည်ေ.။ မနေ့ညက စားပြဲပေါတ်ငထြားခဲ့သော သူ့ရဲ့ ဒိုငယ်ာရီစာအုပကြိုယူပြီး စာရေးမလို့ စာအုပကြိုလှနလြိုကလြသည်ေ.။

စာအုပထြဲတွငတ်ှေ့ရသညကြ အတိုကောကမြှတထြားသော အရာများဖြစ်ပြီး သူ၏လကရြေးနှင့လြည်းမတူကြောင်းတွေ့ရှိလိုကရြသည်၊ ဘယသ်ူကများလကကြမှင်းပြီး ငါ့စာအုပထြဲလာရေးသှားတာလဲဟုဒေါသဖြစ်မိသေးသည်၊ နောကတ်ဈရှကလြှနလြိုကတ်ော့လည်း မှတစြုများသာတွေ့ရသဖြင့ြ ခေါင်းနားပနကြှီးသှားလသည်ေ….စာအုပရြှေ့အဖုံးကိုသချောကြည့်မြိတော့မှ ရေးထားတာက

” အိအိငွိမ်း (HR)”

ဟူ၍နာမညတ်ပထြားသညကြိုတွေ့ရလသည်ေ။ ကြောသ်ူရအခုမှသဘောပေါကသ်ှားလသည်ေ…၊ အိအိငှိမ်း မှတစြုစာအုပန်ှင့ြ သူ၏စာအုပမြှာ မကြန်ှာဖုံးဒီဇိုင်းရော အကုနလြုံးအတူတူပငဖြစ်လသည်ေ၊ တူတယဆြိုမှ သူရေးသောစာအုပကြိုလည်း အိအိငှိမ်းက ကုမျပဏီဝငစြက လကဆြောငပြေးခဲ့သညမြဟုတလြား…ကြုံတုံး အိအိငှိမ်း၏ မှတစြုစာအုပထြဲဘာတွမွေားမှတထြားပါလိမ့လြို့ စူးစမ်းကြည့်သ်ည်၊ အများစုကတော့ ရုံးကိဈစအတိုအစလေးတွသောဖြစ်ပြီး သူ့ရည်းစား ခေါင်းစောင်းကောငအြား ဘာလကဆြောငည်ာလကဆြောငဝြယပြေးသည် ဟုမှတထြားတာတွလငွေလြည်း ကြောသ်ူရ ရငထြဲမခံစားနိုငသ်ဖြင့ြ ကြောဖြတလြိုကလြသည်ေ..။

အိအိငှိမ်း၏ မှတစြုစာအုပကြို ဖတကြှည့ပြှီး သူတဈစုံတဈခုကိုသတိရသှားသည်..။ သူဖတန်တော အိအိငှိမ်း၏မှတစြုစာအုပဆြိုလငွြ သူ့စာအုပကြရော….

” ဘုန်း……သပြနေပြဟ!!!!!!!”

အိအိငှိမ်းတဈယောကြ သူ့ရဲ့မှတစြုစာအုပကြိုမှားပြီးယူသှားလပြေီ၊ မတောလြို့ဖြင့ကြှည့လြိုကမြှဖြင့ြ….အမလေး..သူမတွေးရဲ သူမကိုပြောချင်တ်ဲ့စကားတွေ လွှောကပြှောထားသညမြှာနည်းတာမဟုတ်၊ သူမရည်းစား ကိုလည်းခေါင်းစောင်းကောငဟြုခေါပြှီး ပစွပြစွန်ှဈနှစ်ပြောထားသေးသညမြဟုတလြော…..စာအုပကြိုမဖြစ် ဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ပြနသ်ှားယူရမယ်…..ဒီကိဈစဟာ ဟဈတလာလကထြဲသို့ နူကလီးယားဒုံးကညွရြောကသ်ှားသညထြကဆြိုးလသည်ေ..။

ကြောသ်ူရပုဆိုးကို ပြနပြှငဝြတကြာ အိမပြေါကြနဆင်ေးလိုကလြသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းနောကလြိုကရြအောငကြလည်း ဒီအိမတ်ှင် ဆိုငကြယအြပိုမရှိတော့…..ပြေးသှားရမညလြား၊ အိမသ်ားတွကေိုအကူအညီတောင်းပြီး တခွားအိမကြဆိုငကြယင်ှားရငကြောင်းမလားဟု တွေးနစဉေမြှာပင် မနေ့ကသူနှင့အြတူဆော့သည့ြ ကောငလြေးကိုတွေ့လိုကလြသည်ေ.။

” ကောငလြေး…..ငါဆိုငကြယင်ှားချင်လြို့ အိမန်ီးနားချင်ြးတွဆေီမှာငှားပေးလို့ရမလား”

ဟုမေးလိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါကောငလြေးက….

” မရလောကတ်ော့ဖူး အဈကိုကြီး….ဘေးအိမကြလူတွကလေည်း အကုနလြယထြဲကိုသှားကုနကြှပြီ”

” ဟိုဖကရြှာသှားတဲ့ ဖြတလြမ်းတွဘောတွရှေိလား၊ ငါအရေးကြီးလို့ကြ”

” မအိအိငှိမ်းတို့နောကလြိုကမြလို့လားဗွ”

” အေး”

” ဘယလြောကထြိအရေးကြီးတာလဲ…သူတို့ညနကြပြေနလြာမှာပဲဟာ”

” အသကထြကတ်မွှပဲ……အဲ့ဒါငါ့ရဲ့နောကဆြုံးလကကြနွြ မာနလေးပဲကြ”

” အဈကိုကြီးဘာတွပြေောတယတ်ော့နားမလညဖြူး…..ဒါဆိုကြှနတ်ောလြိုကပျို့ပေးမယ်…လာလာ ဖြတလြမ်းလည်းသိတယ်”

” ကြေးဇူးပဲကြာ….ခဏစောင့ြ အပေါတ်ကပြှီး စာအုပယ်ူလိုကြဦးမယ်”

ကြောသ်ူရလည်း အိမပြေါပြှနတ်ကပြှီး အိအိငှိမ်း၏မှတစြုစာအုပကြို ပြနသ်ှားယူပြီးနောကြ အောကကြိုမှနမြှနဆြင်းလာခဲ့လသည်ေ၊ အောကထြပရြောကတ်ော့ ကောငလြေးကမှင်းတဈကောငပြေါတ်ှင် ထိုငစြောင့န်သညေကြိုတွေ့လိုကကြသည်၊ ကောငလြေးက…

” လာ…တကျ…အဈကိုကြီး..သှားမယ်”

” ဟင်…မှင်းနဲ့လား မင်းစီးတကလြို့လား”

” မှင်းစီးရင်းကြီးလာတာပါအဈကိုကြီးရ……မိုးတွင်းဆိုတော့ ဗှကအြိုငတ်ှပေေါတော့ ဆိုငကြယကြမှင်းလောကအြမှနသ်ှားနိုငမြှာမဟုတဖြူး”

” အေး…ပြီးတာပဲကြာ”

ဟုပြောပြီး ကြောသ်ူရလည်းမှင်းပေါခြုနတ်ကလြိုကသ်ည်၊ ကောငလြေးကမှင်းကို…

” ဟိုကျ..ယား…”

ဟုအောပြှီး အမှနမြောင်းလိုကသ်ည်။ မှင်းကအမှနပြှေးသောကြောင့ြ မှင်းရဲ့ကြောပေါမြှာထိုငန်သေော ကြောသ်ူရတဈယောကြ အနောကပြှနလြနမြကသွှားအောင် မနည်းတောင့ထြားရသည်၊ ကောငလြေးက…

” အဈကိုကြီး ကိုယလြုံးကိုတောင့မြထားနဲ့ အလိုကသ်င့လြေးနေ”

” အေးအေး”

ပါးစပကြသာ အေးအေးဟု ဟနမြပကြပြှောလိုကရြသောလြည်း ယာခင်းထဲကစာချောကရြုပကြှီး မှင်းပေါလြိုကသ်ှားသလို လှုပစြိ…လှုပစြိဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကောငလြေးက..

” အဈကိုကြီး..သတိထား ဖြတလြမ်းထဲခွိုးတော့မယန်ောြ….အဲ့လမ်းက လူသိပမြသှားတော့ သဈကိုင်းတွပေေါတယ်….အဈကို့အရပန်ဲ့ဆို မလှတတ်ာတွမွေားလို့ ကြည့်ရြှောငန်ောြ…ဟိုကြ..ဟား”

” ဟင်…”

ကြောသ်ူရမှင်းပေါတ်ှင် ဟနခြကြည်ီအောင် မနည်းထိန်းနရသေည့ကြှားထဲ ကောငလြေးရဲ့ စကားကြားလိုကတ်ော့ ရငထြဲထိတသ်ှားသည်..။ ဖြတလြမ်းကလည်း ကောငလြေးပြောသလိုပင် လူသိပမြသှား၍လားမသိ….မှပြငေကြ နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကြ….တခွို့သဈပငသ်ဈကိုင်းတွကလေည်း လမ်းနှင့မြလှတခြငွြ..။ အိမရြှငကြောငလြေးက မှင်းစီးတာကြှမ်းကငွြ၍သာတောသ်ေးသည်၊ ထိုသို့စီးနရင်ေး ကြောသ်ူရနှင့ြ တိုကန်ိုငမြည့သ်ဈကိုင်းကိုတွေ့ရင် ကောငလြေးက…

” ဘယဖြကကြိုရှောငအြဈကိုကြီး”

” အေး….ဝှဈ”

” ဒီတဈခါ..ညာဖကျ”

” ဝှဈ”

” ဒီတဈခါနည်းနည်းနိမ့တ်ယ် အောကကြိုငုံ”

” အေး”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ မှင်းပေါတ်ှငဗြွာများပြီး မှနဂြိုလီးယားက စဈသူရဲကောင်း မှင်းရေးလေ့ကငွ့န်ရသေလို ဖြစ်နသေောကြောင့ြ သူဘာကိဈစနှင့ြ မှင်းကိုစီးလာခဲ့မှန်းပင် မေ့ချင်ခြငွဖြစ်သှားသည်၊ လကကြတော့ အိအိငှိမ်း၏ မှတစြုစာအုပကြို တင်းကြပစြှာဆုပကြိုငထြားဆဲ…….

” ရှော…..ရှော….ရှော….ရှော….ရှော”

သူတို့စီးနသေောမှင်းအနောကကြနေ သဈတုံးကြီးတဈတုံးမှကြေီးနှင့ပြှတ်၍ ထွကလြာသည့အြသံလိုလို၊ သဈရှကခြှောကတ်ှပေေါြ ကားတာယာကြိတသ်ံလိုလိုထွကလြာ၍ သဈကိုင်းရှောငရြင်းကနေ ကြောသ်ူရအနောကကြိုလှည့ကြှည့လြိုကလြသည်ေ.။

” ရှော…..ရှော….ရှော….ရှော….ရှော”

သူတို့နောကကြိုလိုကန်သညေမြှာ..ဆိုငကြယမြဟုတ်…ကားမဟုတပြဲ၊ လုံးပတကြှီးမားပြီး ရှဈပခနေ့ရြှညလြွားသော စပါးအုံးမှှကြေီးဖြစ်နလသေည်ေ၊ အရှေ့ကကောငလြေးကတော့ဒါတွမသေိ….ဆိုးရှားသောလမ်းကို ခွိုင့တ်ှဂလေုတတ်ှရှေောငပြှီး မှင်းကိုထိန်းကြောင်းပေးနသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက…ကြောကကြှောကလြန့လြန့ဖြှင့ြ…

” ကောငလြေး…ကောငလြေး အနောကမြှာပါလာတယ်”

ဟုပြောသောလြည်း ကောငလြေးက အနောကကြိုလှည့ပြငမြကြည့်ြ…

” ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး အဈကိုကြီး….အဲ့တာကဖိုးသားလေးပါ”

” ဘယကြဖိုးသားလေးကမှာတုံး၊ စပါးအုံးမှှကြေီးဟ”

” အဲ့မှှနောမညကြိုက (ဖိုးသားလေး)တဲ့၊ သူကဒီလမ်းမှာနတောလေ…ဒါကြောင့ဒြီလမ်းကိုဘယသ်ူမှမဖြတကြှတော့တာ”

” ဟင်..”

” အဲ့တာကြောင့ြ ဖြတလြမ်းဖြစ်နတောပေါ့ဗွ၊ မကြောကပြါနဲ့ဗွာ…..လူကြီးတွပြေောတာတော့ ဖိုးသားလေးက နတမြှှတေဲ့….တောကောငတ်ှကေိုပဲမွိုတာ…လူတွကေိုအန်တာရယမြပြုပါဖူးတဲ့”

” အဲ့တာဆိုငါတို့နောကကြိုဘာလို့လိုကန်တောလဲ”

” ကြှနတ်ောလြည်းမပြောတတဖြူးလေ….အရငတ်ုံးကတဈခေါကမြှမဖြတဖြူးဖူး…အဈကိုကြီး ဘယဖြကရြှောငလြိုကြ”

” ဝှဈ”

” အခုထိဆကလြိုကလြာသေးတယန်ောြ…ကောငလြေး”

” အဈကိုပုဆိုးအောကမြှာ ဘောင်းဘီတိုပါသေးတယမြလား ပုဆိုးခွှတပြှီးပစ်ခဲ့လိုကြ၊ လူကြီးတွပြေောတာတော့ မှှလေိုကခြံရရငအြဲ့လိုလုပရြတယတ်ဲ့”

ရှာခံကောငလြေး ညှှနကြှားသည့အြတိုင်း မှင်းစီးနရင်ေးပင် ပုဆိုးကို အပေါသ်ို့ဆှဲပြီးခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ အောကကြဘောင်းဘီမတိုမရှည် တဈထပခြံထား၍ တောသ်ေးသညဟြု ပြောရမည်.။ စဉြးစားမနတေော့ပဲ သူ့ပုဆိုးကို “ဖိုးသားလေး” ဟုအမညရြသည့ြ စပါးအုံးမှှကြေီးဆီ လှှင့ပြှဈလိုကသ်ည်..။

ထိုအကြံအလုပဖြစ်သညဟြုပြောရမည်……ကြောသ်ာရ၏ ပုဆိုးကို နတမြှှကြေီး “ဖိုးသားလေး” က လူ၏ခန်တာကိုယအြစိတအြပိုင်းမှတပြှီး အစွယန်ှင့ကြိုကဖြှဲလရော တဈခဏအတွင်းမှာပင် ပြဲစုတသ်ှားသညကြိုတွေ့လိုကရြသည်၊ဘယသ်ူကများကြံတီးကြံပေါကြ လူတွဆေို ဒုကျခမပေးဖူးလို့ပြောခဲ့တာပါလိမ့ြ……”ဖိုးသားလေး”က သူတို့အနောကကြိုတော့ဆကမြလိုကတ်ော့ပဲ အဲ့ဒီနရောမှာတငရြပသ်ှားသဖြင့ြ တောသ်ေးသညဟြုသာပြောရမည်.။

” ဖူး…တောသ်ေးတာပေါ့..ကနွခြဲ့လို့”

” အဈကိုကြီးညာဖကကြိုရှောင်….”

” ဟင်…ဝှဈ”

” မင်းတို့ရှာကလူတွကေ နာမညပြေးရင် “ဖိုးသားလေး”တို့….”လူလေး” တို့ အဲ့လိုနာမညတ်ှပေဲပေးတတတ်ာလားကြ”

” ဟုတမြယထြငတ်ယ်…ကြှနတ်ော့အြိမန်ာမညတ်ောင် “ဖိုးကောင်း” လို့ပေးထားတာ”

” ဟိုကျ…”

” အဈကိုကြီး အရှေ့လမ်းဆုံရောကရြင် ဟိုဖကရြှာရောကပြှီ”

အိမရြှငကြောငလြေးပြောသော လမ်းဆုံရောကသ်ှားသညန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကြ တခွားလမ်းက ဆိုငကြယစြီးလာသော အိအိငှိမ်းတို့နှင့ြ သှားဆုံလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက ဘောင်းဘီတိုကြီးနှင့ြ မှင်းစီးနသေော ကြောသ်ူရကိုတွေ့ပြီး စကျကန့ဝြကလြောကကြှောငသ်ှားလသည်ေ….အိအိငှိမ်းက ဆိုငကြယအြနောကကြနေ…

” ကိုကြောသ်ူရ….ဘယလြိုဖြစ်ပြီးရောကလြာတာလဲ”

” ညီမ မှတစြုစာအုပကြိုမှားပြီးယူသှားလို့…..အရေးကြီးတယထြငလြို့ပြနလြာပေး…….”

ကြောသ်ူရစကားကိုဆုံးအောငပြငမြပြောလိုကရြ……အရှေ့ကကောငလြေးကအောပြှီးတော့..

” အဈကိုကြီး အောကကြိုငုံ့လိုကြ…..”

ဟုပြောလသည်ေ…အိအိငှိမ်းကလည်း

” ကိုကြောသ်ူရ…အရှေ့ကိုကြည့်ြ…..”

ဟု သတိပေးပြနသ်ည်..။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိအိငှိမ်းကိုကြည့်န်ရင်ေးကနေ အရှေ့ကိုကြည့်လြိုကသ်ောအခါတွင် သဈကိုင်းကိုငုံ့ရှောငရြန် အခွိနမြရလိုကတ်ော့…….

” ဖုန်း…..!!!!!!”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ သဈကိုင်းနဲ့မကြန်ှာနဲ့ မိတဆြကပြှီး အနောကသ်ို့လှနသ်ှားကာ ဗှကအြိုငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြဲကသွှားလသည်ေ..။

…………………………………………….

🧡အခန်း (၉) စိတရြဲ့အမှောငဖြကအြခွမ်း🧡

” ကိုကြောသ်ူရ….ကိုကြောသ်ူရ….ကြားလားဟင်…ကိုကြောသ်ူရ”

” စီ……စီ……စီ…..စီ”

ကြောသ်ူရသဈကိုင်းနှင့ြ ဘကဘြကန်ားကိုထိသှား၍ နားထဲတွင် စီကနည်းအသံတွမှညေန်ပြေီး ခေါင်းထဲတွငမြူးဝနလေသေည်ေ၊ သူကံကောင်းသညကြ မှင်းပေါကြနောကပြှနလြနကြတွာတောင် အောကကြ ရှှံဗှကအြိုငပြေါကြွ၍ အထိမနာခွင်းဖြစ်လသည်ေ..။

” ကိုကြောသ်ူရ….”

အိအိငှိမ်းက သူ့ကိုထူပေးပြီး ခေါလြသည်ေ၊ အိမရြှငကြောငလြေးကလည်း..

” အဈကိုကြီး..အဈကိုကြီး…ဘယန်ားထိသှားသေးလဲ”

ဟုမေးလသည်ေ…ကြောသ်ူရက

” ရတယ်…နဖူးကိုထိသှားတာ…နားအူရုံလောကပြဲ”

ဟုပြနပြှောလသည်ေ…သူ့ရဲ့ဘယဘြကန်ားထငကြတော့ အနည်းငယပြှန်းသှားပြီး သှေးတွထွကေန်လသေည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက အိတထြဲကတဈရှူးကိုထုတလြိုကပြှီး ကြောသ်ူရနားထငကြိုသှေးသုတပြေးလသည်ေ..။

” ကိုကြောသ်ူရကတော့ လုပလြိုကရြငအြဲ့လိုခညွြးပဲ၊ ဒါကြောင့ဆြရာကြီးဦးအောငမြောင်းက အဈကို့ကို ခဏခဏဆူနတော”

ဟုလည်း ငေါကလြသေေးသည်။ ကြောသ်ူရကနဖူးက မိမိဒဏရြာကိုစိတမြဝငစြားအား…..အိအိငှိမ်း၏ မှတစြုစာအုပကြိုပြနပြေးလိုကပြှီး သူ့ရဲ့ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးကို ပြနယ်ူလိုကသ်ည်၊ အိအိငှိမ်းက..ကြောသ်ူရနောကကြွောကိုရိုကလြိုကပြှီး….

” သူ့စာအုပကြို တအားဥဈစာချောကန်တော….ပိုကဆြံတွညှပေထြားလို့လား”

” မဟုတပြါဖူး…ဒီလိုပါပဲ”

ဟုသာ ကြောသ်ူရပြနဖြှလသေည်ေ…။

” ရပြီ…အနာပြသှေားပြီ….သှားရအောငလြေ..ရှာထဲ”

” အင်း…ကိုကြောသ်ူရပြနပြှီးနားလိုကပြါတော့၊ ဒီဘကရြှာက လူငါးယောကခြှောကယ်ောကပြဲရှိလို့ ကိုကြောသ်ူရကို မခေါခြဲ့တော့တာ၊ သူက သူ့စာအုပကြိုဥဈစာချောကပြှီးဒိအထိလိုကလြာတာကို…အိမကြပဲစောင့လြိုကတ်ော့ တဈကိုယလြုံးလည်းရှံ့တွနေဲ့ပနပြေေီ”

” အင်း….အဲ့တာဆိုလည်းပြီးတာပဲလေ”

” ကောငလြေး…ဒီအဈကိုကြီးကိုပြနခြေါသ်ှားလိုကြ၊ မှင်းကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းစီးကြအုံး”

” ဟုတကြဲ့”

” အဲ့တာဆိုငှိမ်းတို့သှားတော့မယန်ောြ”

” အင်း”

ကြောသ်ူရလည်း ဗှကအြိုငဘြေးနားတွင် ထိုငန်ရောမှအားယူပြီးထလိုကကြာ မှင်းပေါသ်ို့ပြနတ်ကခြှလိုကလြသည်ေ၊ ကောငလြေးက…

” ဖိုးသားလေးရှိတဲ့ လမ်းကနသှေားကြမလား”

ဟု ကြောသ်ူရကိုနောကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက..

” မင်းဂွေးတန်းလန်းနဲ့ မှင်းစီးချင်ရြင် သှားပေါ့ကြာ”

ဟုပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။ တည်းခိုသည့ြ အိမကြိုပြနရြောကတ်ော့ ကြောသ်ူရရချိုးပြီး ရှှံ့ပလောသည့ြ အဝတအြစားများကို လွှောလြိုကရြလသည်ေ၊ နဖူးတဈခွမ်းဒါဏရြာနှင့ြ ပုဆိုးတဈကြင်းရင်းလိုကရြသောလြည်း သူ့ရဲ့ဒိုငယ်ာရီစာအုပကြို အိအိငှိမ်းလကထြဲကနေ ပြနယ်ူခဲ့နိုငသ်ည့အြတွကြ တနသ်ညဟြုပြောရမည်၊ သူ့စာအုပကြို အိအိငှိမ်းတဈယောကြ မဖတမြိပါစနေဲ့ဦး ဟုပငဆြုတောင်းရနကြနွတ်ော့လသည်ေ။

ညနငေါးနာရီလောကရြောကတ်ော့ အိအိငှိမ်းတို့အလုပသ်မားရှာဖြရေေးအဖြဲ့ပြနရြောကလြာလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက နှုတဆြကရြင်း အိအိငှိမ်းအား…

” ဘယန်ှဈရယောကရြခဲ့သလဲ”

” လေးယောကပြဲ..ကိုကြောသ်ူရ ကနွတ်ဲ့လူတွကေ နိုငင်ံခွားထွကဖြို့ပြငန်ကြလေို့”

” ဪ”

” လေးယောကလြည်းအဆငပြှပေါတယ်၊ ကိုကြောသ်ူရ….တောငတ်ှင်းကြီးမှို့ပေါသ်ှားပြီး ကားလကမြှတဖြှတပြေးပါလား…စုစုပေါင်း….အင်း ၁၆ ယောကစြာ”

” ရတယလြေ…ကြှနတ်ောကြားဂိတကြိုဖုန်းအရငဆြကထြားလိုကမြယ်…အခုအခွိနရြှိသေးတာပဲ ဆိုငကြယသ်ော့ပေး၊ ကြှနတ်ောလြကမြှတသ်ှားဖြတလြိုကမြယ်…မနကဖြှနမြနကကြားမရတောင် ညနကေားတော့ရအုံးမယထြငတ်ာပဲ”

” ရော့..ဆိုငကြယသ်ော့ လမ်းမှားနမှောစိုးလို့ ဟိုကလေးကိုခေါသ်ှားလိုကတ်ော့…ငှိမ်းမလိုကတ်ော့ဖူးနောြ၊ ရော့..ပိုကဆြံလည်းပိုပိုလိုလိုယူသှားအုံး”

” အင်း..ဟုတပြါပြီ…ညီမနားတော့လေ”

” မှို့ပေါကြပြနလြာရင် ကိုလာတဈဗူးလောကဝြယခြဲ့ပေးပါလား၊ အာချောကလြို့ အခွိုရညကြဒီမှာကောင်းကောင်းမရှိဖူး”

” ဟုတပြှီ..ဝယခြဲ့မယလြေ”

” ကလေးကိုလည်း မုန့ဝြယကြွှေးလိုကြဦးနောြ”

” ဟုတကြဲ့ပါ မမ”

” ခစ်ခစ်…အဲ့တာဆို ငွိမ်းသှားနားပြီ”

ကြောသ်ူရလည်း သူ့ဘောဒြါ ဖိုးကောင်းကိုခေါပြှီးဆိုငကြယန်ှင့ြ မှို့ထဲကားဂိတသ်ို့သှားပြီး မနကဖြှနည်နကေားအတွကြ ၁၆ ယောကစြာ ကားလကမြှတဖြှတခြဲ့လသည်ေ၊ မှို့ထဲကပြနလြာပြီး ရှာပြနရြောကတ်ော့ ညနေ ၇ နာရီခွဲနပြေီဖြစ်သည်၊ အိအိငှိမ်းတို့က ထမင်းစားပြီးပြီဖြစ်၍ ကြောသ်ူရနှင့ြ ဖိုးကောင်းနှစ်ယောကတ်ည်းထမင်းစားလိုကကြှသည်..။

ထမင်းစားပြီးသောအခါ ကြောသ်ူရလည်း ဟိုဖကအြိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ နာရီကိုကြည့်တ်ော့ ည ၈ နာရီသာရှိသေး၍ အစောအိပကြငွ့မြရှိသော ကြောသ်ူရက နားကြပတ်ပပြှီး ဇာတကြားကြည့်န်လေိုကသ်ည်.။

မကြာခငမြှာပင် လမွေား တဝူးဝူးတိုကကြာ မိုးသီးမိုးပေါကတ်ှကလွောသည်၊ ကြောသ်ူရလည်း အိပယ်ာဘေးနားက ပြတင်းပေါကတ်ှကေိုပိတလြိုကပြှီး ဇာတကြားဆကကြှည့န်လသေည်ေ၊ ရှာတွငတ်ဈခုကောင်းသညကြ ဆိုလာပြားနှင့အြားသှင်းပြီး မီးထွန်းသညဖြစ်၍ မှို့မှာလိုမီးပကြမြှာကို မစိုးရိမရြခွေ….။ သူကြည့်န်သေော ဇာတကြားပြီးသှားတော့ မီးပိတ် နားကြပကြိုခွှတပြှီး အိပရြနပြှငလြိုကလြသည်ေ..။

” ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

နားကြပခြွှတလြိုကမြှ မိုးတွသည်ေးထနစြှာရှာနမှန်ေး ကြောသ်ူရသိလသည်ေ၊ အပေါကြသှပပြှားကိုလည်း အိမဘြေးရှိ သဈပငသ်ဈကိုင်းများက လထန်ေ၍ တဖြောကဖြွောကန်ှင့ြ ရိုကခြါတန်လသေည်ေ၊ တိုကခြါတသ်ောလမှောပြင်းထန်၍ အိမန်ံရံကိုကာထားသော ပဉွပြှားကြားထဲမှ လအေေးများတိုးဝှေ့တိုကခြါတသ်ညကြို ကြောသ်ူရ ခံစားရပြီး….အညာစောငသ်ုံးထပလြောကခြှုံထားသညကြိုပင် အအေးဓာတကြ ခန်တာကိုယထြဲပြံနှံ့လာလသည်ေ…။

” အား…အေးလိုကတ်ာ”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ပုဇွနထြုပလြေးလို ကြေးပြီးရင်းကြေးနလသေည်ေ…..သူမကြစြိအတင်းမှိတပြှီး အိပပြွောရြနကြှိုးစားနစဉေမြှာပင် ခွငထြောငအြပြငကြ ခေါသ်ံသဲ့သဲ့ကိုကြားရလသည်ေ…

” ကိုကြောသ်ူရ…အိပပြွောန်ပြေီလား”

ကြောသ်ူရနားထဲ အိအိငှိမ်း၏ အသံလှငလြှငလြေးကိုကြားလိုကရြသည်၊ သူစိတထြငန်တောလားဟူပြီး နောကထြပတ်ဈခေါကသ်ချောနားထောငကြှည့လြိုကသ်ည်…..။

” ကိုကြောသ်ူရ…”

တကယ် အိအိငှိမ်း၏ အသံစဈစဈပင်……ကြောသ်ူရ ငုပတ်ုတထြထိုငပြှီး ခွငထြောငကြိုလှနကြှည့လြိုကတ်ော့ စောငလြေးတဈထညကြိုကိုငပြှီး မတတ်ပရြပန်သေော အိအိငှိမ်းကိုတွေ့လိုကရြသည်၊ ကြောသ်ူရက….

” ညီမ…ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဟုမေးတော့ အိအိငွိမ်းက..

” အနောကအြခန်းထဲမိုးတွပတေလြို့ အခင်းတွရတွေစေေိုကုနလြို့ ကိုကြောသ်ူရ”

” ငှိမ်းနဲ့အတူတူအိပတ်ဲ့ ကလေးမလေးရော”

” ကောငမြလေးက နောကဆြုံးညဆိုတော့ သူ့အမနေဲ့သှားအိပတ်ယ်”

” ညီမခွငထြောငထြဲလာအိပလြေ…အဈကိုအပြငထြှကအြိပလြိုကမြယ်”

” ဟို…….”

” ရတယ်…အားမနာပါနဲ့…လာခဲ့”

ဟု ကြောသ်ူရကပြောပြောဆိုဆို သူ့စောငန်ှင့ခြေါင်းအုံးကိုယူပြီး ခွငထြောငအြပြငဖြကထြှကခြဲ့လိုကလြသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက…

” ကိုကြောသ်ူရ အေးနမှောပေါ့၊ လတွကေတေိုကန်တော”

” ရပါတယဗြွာ…ယောကြာြးလေးပဲဟာ…ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး”

” အင်း”

အိအိငှိမ်းက ကြောသ်ူရကို အားတုံ့အားနာမကြန်ှာဖြင့ြ ကြည့်ပြှီး ခွငထြောငထြဲကို ဝငသ်ှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့ ခွငထြောငအြပြငကြဖြာလေးပေါမြှာ ကြေးပြီးအိပပြွောရြနဆြကကြှိုးစားလသည်ေ…။

” ဝူးးးးးး……….” (လတေိုကခြတသ်ံ)

” လပြျ…..ဂြိန်း…….ဒုန်း…ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ… ဖောကျ…ဖောကျ …ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

ကြောသ်ူရအိပပြွောတ်ော့မလိုဖြစ်သှားရင်း အပြငကြ လွှပစြီးကတဖတွဖြတွြ လတလြာတော့ မကြစြိထဲကြိန်းသှားသည်။ နောကဆြကတ်ှဲအနနှငေ့ြ မိုးခွိန်းသံလာပြနသ်ည်၊ လအေေးကလည်း ကြမ်းကြားထဲကနတေိုကခြတန်ပြေီး အညာခွုံထညစြောငကြ အအေးဓာတကြို မတွန်းလှနန်ိုငခြွေ၊ ဟိုဖကလြှည့လြိုကြ ဒီဖကလြှည့လြိုကန်ှင့ြ ကြောသ်ူရ ဂနာမငှိမဖြစ်နလသေည်ေ၊ ထိုစဉြ စဈခွငထြောင် အစိမ်းပုတရြောငထြဲမှ အိအိငှိမ်းခေါင်းလေးထွကလြာပြီး…

” ကိုကြောသ်ူရ…အပြငမြှာအေးတယ်…အထဲဝငခြဲ့”

ကြောသ်ူရလည်း ဒီထကပျိုပြီး အအေးဒဏကြို သည်းမခံနိုငတ်ော့သဖြင့ြ ယောကြာြးပိုမပီသနိုငတ်ော့……အိအိငှိမ်းရှိတဲ့ ခွငထြောငအြတွင်းထဲသို့ ဝငလြိုကပြှီး သူမနှင့ခြပကြှာကြာတွင် လှဲအိပလြိုကသ်ည်…….။

” ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

မုတသ်ုံမိုးကား ရှာလို့ကောင်းနဆေဲ။ ကြောသ်ူရခွငထြောငထြဲရောကပြှီး အအေးဒဏကြို မခံစားရတော့သည့တ်ိုငအြောင် အိပ်၍မပြောြ၊ ဒီတဈခေါကအြနှောကအြယှကကြတော့ အိအိငှမ်းရဲ့ မိန်းမကိုယသ်င်းနံ့လေးဖြစ်သည်။ သူမကတော့ ကြောသ်ူရကိုကြောပေးပြီး တဈဖကသ်ို့လှည့ကြာ စောင်းစောင်းလေးအိပန်ရှောသည်၊ သူမရဲ့ဆံပငအြရှညကြှီးနှင့ြ ကောကကြှောင်းအလှကိုကြည့်ပြှီး ကြောသ်ူရစိတထြဲ ဖောကလြှဲဖောကပြှနဖြစ်ချင်လြာသည်….။

” ဒုတ်…ဒုတ်…ဒုတ်..ဒုတ်…ဒုတ်..ဒုတ်..ဒုတ်”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ မိုးသံလသေံကြားထဲကပင် သူ့ရငခြုနသ်ံကိုရော အသကရြှူသံကိုပါ ပြနကြှားနရသေည်။ မကြစြိကိုအတင်းမှိတပြှီး အိပပြွောရြနကြှိုးစားလေ ပိုပြီးအိပမြပြောခြွေ။ အိအိငှိမ်းလည်းအိပပြွောသ်ေးပုံမရ….မိုးခွိန်းသံကြားလိုကတ်ိုင်း သူမရဲ့ ကိုယလြုံးလေးက လန့ပြှီးတုနတ်ုနသ်ှားရှာသည်။ ကြောသ်ူရက..

” အိငှိမ်း…ညီမ..အိပမြပြောဖြူးလား”

” အင်း…..”

” မိုးခွိန်းသံကိုကြောကတ်ာလား”

” ဟုတတ်ယ်…အဈကို..ညီမဖကတ်ိုးခဲ့ပေးပါလား”

ကြောသ်ူရ တံတွေးတဈခကြမြွိုခလွိုကသ်ည်။ သူမပြောသလို အခုနရောကနေ သူမဖကြ နည်းနည်းရှေ့လိုကသ်ည်၊ တအားအနီးကပကြှီးလည်း ကြောသ်ူရမတိုးရဲ…သူ့ကိုအထငသ်ေးသှားမှာထကြ….. အိအိငှိမ်းက အနောကကြနအေားပါးတရဖကပြဈချင်စြိတ်….တကိုယလြုံးကို အနမပြေးချင်သ်ော စိတမြိုကစြိတရြိုင်း ဝငခြငွန်ေ၍ဖြစ်လသည်ေ…။

ကြောသ်ူရကအနားထိတိုးမလာတော့ အိအိငှိမ်းက တဖကလြှည့န်ရောကနေ ကြောသ်ူရဖကသ်ို့ လှည့လြိုကပြှီး အသားချင်ြးမထိတထိ အကြာအဝေးထိရောကအြောင် တိုးလာလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတံတွေးကိုမွိုခလွိုကရြင်း သူမကိုလှည့မြကြည့်မြိအောင် ပကလြကလြှနန်ရင်ေး ခွငထြောငကြိုပဲ ကြည့်န်လေိုကသ်ည်….ခဏကြာသည့တ်ိုငအြောင် ကြောသ်ူရကော အိအိငှိမ်းပါအိပမြပြောြ….။

” ဖောကျ…. လပြျ…..ဖောကျ… ဖောကျ .. .ဖောကျ…ဖောကျ… ဖောကျ ..ဖြောကျ… ဖြောကျ …ဖြောကျ …ဂြိန်း”

အိအိငှိမ်းက ရုတတ်ရပ် တိတဆြိတမြှုကိုဖြိုခွင်းလိုကသ်ည်….

” ကိုကြောသ်ူရ….ကြှနမြကို ခစွမြိနတောလား”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဆှံ့အသှားသည်….. သူမက တည့ကြှီးမေးလာတော့ ဘယလြိုပြနဖြှရမှေန်းမသိ…….

” အင်း….ဟုတတ်ယ်….စာအုပကြိုဖတပြှီးသှားပြီပေါ့”

” ကြှနမြစာအုပမြှတလြို့ မှားယူသှားပြီး ဖြင့ဖြတမြိသှားတာပါ…တောင်းပနပြါတယ်”

” ရပါတယ်..ကြှနတ်ောကြသာတောင်းပနရြမှာပါ၊ ငှိမ်းမှာရည်းစား ရှိမှန်းသိသိကြီးနဲ့ကို အရူးထမိတာ”

” ကိုကြောသ်ူရအပြဈမှမဟုတတ်ာ…ပဲကို”

ကြောသ်ူရရငထြဲ ဝမ်းနည်းမှုတွေ တလိပလြိပတ်ကလြာလသည်ေ။ သူ့ကိုယသ်ူ သိမင်ယစြိတတ်ှဝငေလြာပြီး ရငထြဲတဈမွိုးတဈမညဖြစ်လာလသည်ေ၊ ပကလြကလြှနအြိပရြာကနေ သူမဖကသ်ို့စောင်းလိုကတ်ော့ သူမက သူ့အားသနားသော မကြဝြန်းအစုံနှင့ကြှည့န်တောကိုတွေ့လိုကရြသည်..။

အိအိငှိမ်းရဲ့ သနားပါတယဆြိုတဲ့ အကြည့်ကြ ကြောသ်ူရ မွိုသိပထြားရတဲ့ ယောကြာြးမာနကို ပြင့အြံလာစသည်ေ….ဟုတပြါတယ်…မင်းကိုတဖကသ်တ် ခစွန်တောငါပါ…ဒါပမယေ့ြ ငါ့ကိုအဲ့လိုသနားတဲ့မကြလြုံးမွိုးနဲ့မကြည့်န်ဲ့..ဆိုသည့ြ အရိပအြရောငပြါဝငသ်ည့ြ မကြလြုံးနှင့ြ တနပြှနကြှည့လြိုကသ်ည်…။

” လပြျ….လပြျ…ဂြိန်း….ဂြိန်း”

လွှပစြီးတဈခကြလြကတ်ိုင်း ကောင်းကငကြှီးဝင်းလကသ်ှားသလို….သူ့ရဲ့အလင်းတန်းက စဈခွငထြောငကြိုဖြတကြာ တဈဖကကြ အိအိငှိမ်းရဲ့ မကြန်ှာလေးကိုမှငရြသည်…..သူမက…

” ကိုကြောသ်ူရ…..ညီမ A4 စာရှကတ်ှကေုနတ်ိုင်း ပြနပြှနဖြှည့ပြေးထားတာလား”

” အင်း….ဟုတတ်ယ်”

” နောကထြပကြောဘာတွကနွေသ်ေးလဲဟင်”

” နောကပြှီးတော့ မင်းကြိုကတ်ဲ့ expresso ကောဖြီကိုငါမကြိုကဖြူးရယ်…..ဒီအတိုင်းဆောငထြားတာ”

” အို…..”

အိအိငှိမ်းက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အိပန်သညေ့ြ ကြောသ်ူရ၏ပါးကိုအနမ်းတဈပြင့ပြေးလိုကသ်ည်၊ နှစ်သိမ့ပြေးသည့သ်ဘောလား…သနားသောအားဖြင့လြား ကြောသ်ူရမဝခွေဲတကြ….သူ့ပါးပြငပြေါကြရွောကလြာတဲ့ သူမရဲ့နှုတခြမ်းသားလေးကို စကျကန့ပျိုင်းလောကြ ခံစားလိုကရြသည်…။

နောကဆြကတ်ှဲအနဖြငေ့ြ ကြောသ်ူရ၏ ရငထြဲဗလောငဆြူလာပြီး ဒေါသထွကလြာလသည်ေ၊ သူမက သနားသောအားဖြင့ြ စွန့ကြှဲသောအနမ်းတဈပြင့ကြို သူ မလိုချင်ြ….အရငအြတိုင်း ခံစားရတာတွေ စာအုပထြဲခရွေးသည့ြ အရှုံးသမားသာဖြစ်ချင်သ်ည်၊ ယောကြာြးမာနဆိုသည့ြ မီးစတဈပြင့ကြနစပြေီး သူ့ရငတ်ဈခုလုံး လောငကြွှမ်းပူလောငစြသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းအတွကကြတော့ နှစ်သိမ့ပြေးသည့အြနမ်းတဈပြင့ကြ ကြောသ်ူရစိတ်၏ အမှောငခြှမ်းကို ဓာတဆြီလောင်းပြီး မီးတို့ပေးသလိုဖြစ်သှားသည်..။

” ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းကိုပြေ့ဖကပြှီး အတင်းအဓမျမနှုတခြမ်းခွင်းတေ့ပြီး နမ်းရှုံ့လိုကသ်ည်၊ မှားတာတွေ မှနတ်ာတွေ…..ဆငခြှငတ်ုံတရားတွေ သူနားမလညတ်ော့…..အိအိငှိမ်းက သူ့ရငခြှငထြဲကနရေုန်းကနလြသည်ေ….။

” အင်း….အင်းးး…အင်းး…ကိုကြောသ်ူရ…ရှငဘြာလုပတ်ာလဲ….အင်းးးးး”

” လှှတ်…ကြှနမြကိုလှှတ်…..အီး…အီး..အင်း..အင်း”

ကြောသ်ူရကလှှတမြပေးတော့…စိတရြိုင်းဝငသ်ှားသည့တ်ောကောင်….မုနယ်ိုနသညေ့ြ ဆငရြိုင်းတဈကောငလြို ပြောင်းလဲသှားခဲ့လပြေီ…အိအိငှိမ်း၏ အပေါကြနအေုပမြိုးရင်း သူမ လိုချင်သ်ည့ြ ရမျမကထြနသ်ည့ြ အနမ်းများကိုဆကတ်ိုကပြေးမိနသည်ေ…..သူမရဲ့ နူးညံ့စိုစွတန်သေောနှုတခြမ်းပါးအိအိလေးကို အတင်းဖိနမ်းသည်….တဖြည်းဖြည်းကြာလာတော့ သူမမရုန်းထွကတ်ော့ ကြောသ်ူရဲ့အနမ်းများကို အလိုကသ်င့လြေးလကခြံလာသည်…။

ကြောသ်ူရလကကြ အိအိငှိမ်းရဲ့ အင်ျကြီအောကကြနလွှေိုကာ ဘောလြီကိုအတင်းအကြပ် အပေါသ်ို့ မတငလြိုကပြှီး သူမ၏ရငသ်ားများကို ဆုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ..။

” အင်းးးးး”

အိအိငှိမ်း မအောတ်ော့ခွေ……ကြောသ်ူရပြုသမွှကို အောကကြနငှေိမခြံနရှောသည်၊ လကန်ှင့ရြငသ်ားများကို ကိုငပြှီးသောအခါ နို့သီးခေါင်းညိုတိုတိုလေးကို အတင်းဖိကပစြုပသ်ည်..။ လွှာနှင့လြည်း သူစိတထြဲရှိသလို ကစားပေးသည်…။

” အင်းးးး…အင်းး…အင်းးးး”

အိအိငှိမ်းကကြောသ်ူရ လုပသ်မွှကို ငှိမခြံနပြေီး အသံမထွကပြဲ အံကြိတန်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့အဲ့တာတွဂရေုမစိုကြ……အောကကြသူမရဲ့ထမီကို ဆှဲခွှတပြဈသည်.။ ပန်းနုရောငပြငတ်ီလေးကိုလည်း သူမလကကြဆှဲပြီးတားနသညေ့ကြှားထဲကပင် ယောကြာြးအားသုံးကာ ဆှဲဖယလြိုကသ်ည်…။

ကြောသ်ူရက သူမ၏ မိန်းမအင်ျဂါကို ဖုံးထားသည့ြ သူမရဲ့လကတ်ဈစုံကို အတင်းအကြပဖြယကြာ ခေါင်းစိုကပြှီး အရိုင်းဆနသ်ောအနမ်းမွိုးပေးလိုကလြသည်ေ.။

” ကိုကြောသ်ူရ…အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့…အားးးး…ကြှနမြတောင်းပနပြါတယ်…အား…..အား…မကောင်းဖူးကြာ…..အင်း”

ကြောသ်ူရကဆီးခုံပေါရြှိ အဖုတမြှှေးလေးများကို လကဖြှင့အြသာသပပြေးပြီး အဖုတအြမှှောင်းကြားလေးထဲ လွှာကိုထိုးထိုးထည့ပြှီးလကြလြသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက အထိအတွေ့ကိုမခံနိုင် ခွထေောကအြားကိုသုံးပြီးရုန်းကနပြါသောလြည်း ကြောသ်ူရပါးစပကြ မွော့တွယထြားသလို သူမ၏ မိန်းမကိုယကြိုအလှတမြပေး……၊ အိအိငှိမ်းတဈယောကြ ရုန်းကနအြောဟြဈပါသောလြည်း ကြောသ်ူရကသူမပေါငန်ှဈဖကကြို လကဖြှင့ခြွုပထြားသောကြှောင့ြ စိတသ်ှားတိုင်းကိုယမြပါနိုငခြွေ…။

” အား…ရှငကြှီး….အား…အား…အှန်း….အှန်း…အှန်းးးးး”

” ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတ်…ပလကျ…ပလကျ..ပလကျ….အားးးးးး”

သူမရဲ့စိတကြသာ မဖြစ်သင့မြှန်းသိ၍ ရုန်းကနန်ရသေောလြည်း ခန်တာကိုယကြ ဆနကြငွဖြကလြိင် ဖြစ်သော အဖိုဓာတ်၏ အောကတ်ှင် ကရွှုံးလာရသည်….သူမ မရုန်းကနတ်ော့….အဖုတလြကြပြေးနရင်ေးနှင့ြ ကြောသ်ူရ၏လကကြအပေါသ်ို့ဆန့တ်န်းကာ သူမရဲ့နို့သီးခေါင်းတွကေိုလည်း လကဖြှင့လြိမပြေးနသေေးသည်……သူမမခံစားနိုငတ်ော့….အဖုတထြဲကလှုံ့ဆောမြှု လှိုင်းတွကြေောင့ြ….ရငတ်ှေ တဒိတဒြိတခြုနလြာပြီး ခါးကိုကော့ကာ ကြောသ်ူရ၏ အနမ်းများကို ကမ်းလင့ကြှိုဆိုပေးမိလသည်ေ.။

” ပလကျ..ပလကျ..ပလကျ…ဗွဈ…ဗွဈ..ဗွဈ…အားးးးးးးးး”

” ဇွိ…ဇွိ….ဇွိ….ဟင့ျ…ဟင့ျ…..အား…အား…အားးးးးး..အားးးအှန်းးး..ဟင့ျ..ဟင့ျ…အှန့ျ”

ကြောသ်ူရကလွှာတငမြက လကခြလညကြိုလည်း အိအိငှိမ်း၏ရှှခရေုလေးထဲ ထည့လြိုကပြှီး ဆှပေးလရော သူမမှာ အရငကြထကပျို အရိုင်းဆနလြာပြီး သူ၏ဆံပငကြို အားဖြင့ဆြောင့ဆြှဲရင်း အောည်ည်းလသည်ေ..။

” အား…..အား….အားး….ဟင့ျ….အင့ျ….အား….အား…အား…အှန်းဝှန်းးးးးးးးးးးး”

အိအိငှိမ်းတဈယောကြ အောဟြဈရင်း နောကတ်ဈခါ ကာမပန်းတိုငသ်ို့ရောကရြှိသှားလသည်ေ…..၊ ကြောသ်ူရက သူ၏ပုဆိုးကိုခွှတလြိုကပြှီး ထွကလြာသော ငပဲကြီးကို သူမရဲ့အဖုတလြေးထဲ တဈခါထည်း အဆုံးထိဝငအြောင် သှင်းလိုးလိုကသ်ည်.။

” အားးးး….အောကကြလူက နာတယဗြွ………”

ဟု အိအိငှိမ်းကအောပြှီး ကြောသ်ူရ၏ရငဘြတကြိုထုရိုကလြသည်ေ……၊ ကြောသ်ူရကတော့ သူမရဲ့မကြန်ှာကိုစေ့စေ့ကြည့်ပြှီး တဈထဈချင်ြးဆောင့လြိုးလသည်ေ..။

” အှန်း…အှန်း…အှန်း…ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်”

အိအိငှိမ်းကသူ့ကို သနားသောမကြလြုံးများနှင့ကြှည့လြေ သူ့ရဲ့ဆောင့လြိုးခကြတ်ှကပေိုပြီး ပြင်းထနလြာလဖြစ်ေသည်..။ သူမဝတထြားသော အပေါအြင်ျကြီနှင့ဘြောလြီကိုလည်း ခွှတလြိုကပြှီး ရငသ်ားများကိုနယရြင်း နို့စို့ပေးရင်းနှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့လြိုးပေးသည်၊ အိအိငှိမ်းက စိတကြိုအဆုံးထိလွှော့ခလွိုကပြုံပေါသ်ည်၊ ကြောသ်ူရခေါဆြောငရြာ ကာမဒီရလှေိုင်းစီးသည့ြ ခရီးစဉတ်ှင် သူမပါလိုကပြါလာသည်….၊ ကြောသ်ူရ၏ ဆောင့ခြကြမြွားကိုအောကကြပင့ဆြောင့ပြေးရင်း စိတလြှတကြိုယလြှတ် အောဟြဈလရှောတော့သည်..။

” အား…အား…အား….ရှငလြုပန်ိုငတ်ာ ဒါအကုနပြဲလား….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်.”

” အား…အားး..အားးး..အှန့ျ..အှန့ျ…အှန့ျ….အှန့ျ…….”

အိအိငှိမ်းက ကြောသ်ူရမခံချင်အြောင် ရနစြသည်၊ နဂိုကမှစိတရြိုင်းဝငန်သညေ့ြ ကြောသ်ူရကလည်း မီးလောငရြာလပငေ့ပြေးလိုကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူမရဲ့ဂုတပျိုးအောကကြို လကလြွှိုဝငပြှီး ခေါင်းကိုခွုပကြာ နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့နမ်းရင်း အောကကြအငယကြောငကြိုလည်း မီးပြင့မြတကြ ဆောင့လြိုးလသည်ေ..။

” အား….အား…အား…အားး…အား..အှန်းဝှန်းးးးးးးးးးးးးး”

” အှင်း…အှင်း…အှင်းးးးးးးး အှန်းးး…အှန်းးးး….အာ့….အာ့….အာ့”

” ဗှဈ…ဗှဈ..ဗှဈ…ဇွိ..ဇွိ…ဇွိ…ဇွိ…အင့ြ…အင့ြ..အင့ြ…..ဖတဖြတဖြတဖြတဖြတဖြတ်”

” အင်း….အင်း……အား…အား…အားးးးးးးး……ဟင့ျ”

အိအိငှိမ်းရဲ့ အဖုတထြဲကလည်း အရညမြွားဖြင့ြ စိုစွတန်ပြေီး လီးတဈခကြတ်ဈခကြြ ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ဗှဈ..ဗှဈ..ဗှဈနှင့ြ အထဲသို့ဝငသ်ှားကာ အရညဖြှူများက လီးချောင်းတွင် ပြနကြပပြါလာပြီး နောကတ်ဈခါ အဖုတထြဲသို့ ပြနဝြငသ်ှားပြနသ်ည်…။ သူမရဲ့ ခန်တာကိုယကြပေးသော အထိအတွေ့အောကတ်ှင် ကြောသ်ူရ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့……. ဖုန်းဒိုင်း ဖုန်းဒိုင်းဖြင့ြ အရှိနပြှင်းစွာဆောင့လြိုးပြီး သုတရြညမြွားကို သူမ၏အဖုတထြဲတွငပြင် ပန်းထည့လြိုကသ်ည်….။

” ဖုန်း…ဖုန်း…ဖုန်း…အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ”

” ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

” အား…အား…အား..အားး.အားးးးးးးးးးး”

ကြောသ်ူရလည်း တဈကြောင်းပြီးသှားသလို အောကကြ အိအိငှိမ်းကလည်း ကြောသ်ူရ၏ ဆောင့ခြကြအြောကတ်ှင် ခွှေးများစိုရှဲနပြေီး ပကလြကလြေးလှဲအိပကြာ ရငသ်ားများနိမ့ခြညွမြှင့ခြညွဖြစ်ကာ လှိုကဖြိုမောနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်း၏ နို့နှစ်လုံးကို တဈဖကကြ ကုန်းစို့ပြီးတဈဖကကြ ညှဈခွပေေးသည်၊ သူမကတော့ သူ့ရဲ့ခေါင်းကိုဖြဖြလေးကိုငန်လသေည်ေ…။

ကြောသ်ူရက အဖုတထြဲစိမထြားသော လီးကိုခွှတလြိုကတ်ော့ သူ၏သုတရြညအြဖြူများနှင့ြ သူမ၏အခစွရြညမြွားက အောကတ်ှငခြင်းထားသော ဖြာပေါသ်ို့တဈစကခြငွြးလှိမ့ဆြင်းလာလသည်ေ..။ ကြောသ်ူရက ဘေးတစောင်းအနအထေားဖြင့ြ အိအိငှိမ်းကိုအနောကကြနဖကေအြိပလြိုကရြင်း နောကတ်ဈခါပြနတ်ောငမြတလြာသောလီးကို ဘေးတစောင်းအနအထေားဖြင့ြ အဖုတထြဲကို ထိုးထည့လြိုကပြှနသ်ည်…။

” အင်းးးးးး….”

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဇွိ…ဇွိ..ဇွိ…အင်း…အင်း…အင်း…အင်း”

ဘေးတဈစောင်းအနအထေားဖြင့ြ ဆောင့လြိုးပေးနတေော့ သူမရဲ့မကြန်ှာကို မမှငရြသောလြည်း သူမရဲ့ကောကကြှောင်းအလှကိုခံစားရင်း တဈခကြခြငွြးဆောင့လြိုးပေးလသည်ေ၊ သူမရဲ့ဂုတပျိုးသားကိုလည်း အငမ်းမရခဲ့ကာ ခွိုခွိုနှစ်လုံးကိုလည်း အားပါးတရဖြစ်ညှဈပေးနမေိသည်၊ သူလုပရြပကြ မှားသလား မှနသ်လားလို့ပင် ကြောသ်ူရမစဉြးစားတော့….သူသိသညကြ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွင် ဝငသ်ှားသည့လြီးအရသာ…နူးညံတံသူမရဲ့ပေါငသ်ားလေးတွ…ပြီးတော့ သူသိပစြှဲလန်းခဲ့တဲ့ ကိုယသ်င်းရနံ….။

” အင်း…အင်း….အင်းး.အင်းးးး.အင်းးးးး..အင်းး..အှန်း”

အိအိငှိမ်းရဲ့ အသံလေးက အနောကကြလိုးနသေော ကြောသ်ူရကိုပိုပြီး ထနလြာစသည်ေ..။ အိအိငှိမ်း၏ဖငကြှီးကို ခါးကနဆှေဲကိုငလြိုကပြှီး လေးဖကထြောကြ အနအထေားဖြစ်အောင် ကြောသ်ူရပြငယ်ူလိုကသ်ည်။ ခါးကဖြောင့တ်န်းနေ၍ အောကန်ည်းနည်းစိုကအြောင် လကဖြှင့ြ ဖိနှိပလြိုကသ်ည်၊ ထိုအခါမှသာ ဗူးသီးလုံးသဖြယ်..သူမ၏ဖငတ်ုံကြီးကပြူးထွကလြာလသည်ေ….ကြောသ်ူရက မလိုးခင် အရညမြွားဖြင့ြ စိုစွတန်သေော အဖုတကြိုစုပန်မ်းလိုကသ်ေးသည်…။

” အင်း….အားးး..ရှီးးးးး.အမေ့….အားး..အားးးအားးး”

” ပလပ်…ပလပ်…ပလကျ…ပလကျ”

” ရှီးးးးး…ကိုကြောသ်ူရ….လုပမြှာဖြင့လြုပတ်ော့ကြာ….ငှိမ်းလိုချင်န်ပြေီ… အားးးးးး..ရှီးးးးးး..ဟင့ြ..ဟင့ြ”

” ရော့…အင့ျ”

ကြောသ်ူရက မာထနန်သေော သူ့ရဲ့ငပဲကြီးကို အရင်းကနကေိုငပြှီး အဖုတထြဲတေ့ထည့ပြေးလိုကသ်ည်။

” အှန်းးးးးးးးး”

အရိုင်းမလေးဆီမှ ကြနပေသ်ည့ြ အသံတဈသံထွကလြာလသည်ေ..။ ကြောသ်ူရလည်း ခါးကိုကိုငပြှီး အပီအပြငဆြှဲတော့သည်…..။

” ဖတ်……ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”

” အားး..အားး..အားးး..အားး..ဟင့ျ…ဟင့ျ….အှန့ျ..အှန့ျ…အှန့ျ…အှင်းးးးး”

သူမရဲ့ တငသ်ားကိုလည်း တဈခကြခြငွြးစီ ခပဆြတဆြတလြေး ရိုကပြှီး ခါးကိုကော့လိုးလိုကသ်ည်…..။

” ဖြန်း…ဖြန်း…ဖတ်..ဖတ်…နာတယ်…အား…အားး..အားးး”

” အားး..အားး.ဖြန်း…ဖြန်းး…အား..အား…အား..အား..အားး”

ကြောသ်ူရ နှင့ြ အိအိငှိမ်းနှစ်ယောကလြုံးသည် ဆိတကြှယရြာတွင် ဖောကပြှနတ်တသ်ည့ြ လူ့သဘော သဘာဝအမှနအြတိုင်း နထေိုငမြိကြသည်..။ သူတို့နှစ်ဦးစိတထြဲတွင် လိငအြင်ျဂါချင်ြး ပြတတ်ိုကထြိတွေ့လိုသည့ြ ခံစားခကြကြလှဲပြီး ဘာမှမရှိတော့..။ ဂုဏသ်ိကျခာ…ရာထူးအနအထေား….သမီးရည်းစားဆကန်ှယမြှု….စသည့ြ လူမှုရေးရာ ကငွ့ဝြတမြွားကို ခဝါခလွိုကလြပြေီ..။

ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်း၏ နကမြှောငရြှညလြွားသော ဆံပငကြိုစုကိုငလြိုကပြှီး အနောကသ်ို့ ဆောင့ဆြှဲကာ အရိုင်းဆနဆြန် လိုးလသည်ေ၊ ဆံပငရြှညကြိုဆောင့ဆြှဲလိုကတ်ော့ အိအိငှိမ်း၏ ရမျမကထြနန်သေောမကြန်ှာလေးသည် အပေါသ်ို့မော့လာပြီ….သူမရဲ့တငပြါးကိုလည်းအနောကသ်ို့ လှုပဆြောင့မြိလသည်ေ……လိငအြင်ျဂါချင်ြးပြတတ်ိုကရြာမှ ထွကပြေါလြာသည့ြ အရသာကို ခံစားရင်း နှစ်ယောကလြုံး စိတလြှတကြိုယလြှတပြွောမြှူးကြသည်….။

” ဂြိန်း…..ခလြိန်း…..ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…ဖောကျ…..ဂြိန်း”

” အား…အား…အား…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဆောင့ပြေး…မှနမြှနလြေး….မှနမြှနလြေး”

” အား…အား…အားးး.အား…ဟင့ြ…ဟင့ြ…ထိတယကြှာ….အား…အား..အား”

” ဖတ်..ဖတဖြတဖြတ်…ဇွိ..ဇွိ…ဗှဈ..ဗှဈ.ဗှဈ…အား…အား..အား..ငှိမ်းပြီးတော့မယ်….အား..အား..အား…အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

ထိုနေ့ညက ကြောသ်ူရနှင့ြ အိအိငှိမ်းတို့နှစ်ဦးသည် လူ့ဘောငကြငွ့ဝြတမြွားအရ လငမြယား (ဝါ) သမီးရည်းစား မဟုတသ်ောလြည်း ကိုယစြိတန်ှလုံးကိုဖြင့ခြကြာ ကမျဘာဦးလူသားဆနဆြန် သဘာဝကပေးသောအရသာကို ထပတ်ူထပမြွှ အပေးအယူတည့ကြာ ခံစားခဲ့ကြလသည်ေ။

…………………………………………

မနကလြင်းလာတော့ ကောင်းကငပြေါကြ မုနတ်ိုင်းလည်းရပတ်န့သ်ှားခဲ့ပြီး သူမဟုတသ်လို သာယာတောကပြနပြေီး လင်းထိနန်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရ အိပရြာနိုးလာတော့ မနေ့က သူစိတလြှတကြာ အိအိငှိမ်းအပေါြ ကြူးလှနခြဲ့မိတာကို တွေးပြီး အိမမြကဖြစ်ပါစဟေု ဆုတောင်းမိသည်။

သို့သောြ စိတကြူးတဲ့ အိမမြကကြ လကတ်ှေ့ဖြစ်မလာ သူ့အိပရြာဘေးတွင် အိအိငှိမ်း၏ ဆံပငခြညွမြွားနှင့ြ ဖြာပေါကြ အကြကကြှီးကိုတွေ့လသည်ေ၊ သူမကတော့အိပရြာကနထသှေားပြီထငသ်ည်..။ ကြောသ်ူရက ဘေးနားပုံထားသည့ြ အင်ျကြီနှင့ပြုဆိုးကိုဝတလြိုကပြှီး ခွငထြောငအြပြငကြိုထွကလြိုကလြသည်ေ….အိမအြောကကြိုဆင်းသည့ြ လှကေားပေါတ်ှင် အိအိငှိမ်းထိုငန်သညေကြိုတွေ့လိုကရြသည်.။

သူမလည်းစောနကမှနိုးသညန်ှင့တ်ူသည်..။ ဆံပငမြွားကရှုပပြှနသည်ေ.။ အင်ျကြီနှင့ြ ထမီကို အပိုကရိုဝတပြှီး ကြညလြငန်သေောကောင်းကငကြှီးကို မော့ကြည့်န်လသေည်ေ။ ကြောသ်ူရက သူမဘေးနားဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ သူမကတော့ကြောသ်ူရဖကလြှည့မြကြည့်ပြဲ ဘေးနားကရှူ့ခင်းကိုသာငေးကြည့်ြ နသည်ေ။ ကြောသ်ူရက…

” မနေ့က ကိဈစအတွကြ ကြှနတ်ောတ်ောင်းပန်….”

” ကိုကြောသ်ူရ…မတောင်းပနပြါနဲ့…..အဲ့ကိဈစကို နောကထြပပြှီးမပြောနဲ့တော့”

ဟု သူမကပေါ့ပေါ့ပါးပါး လသေံဖြင့ပြှနပြှောလသည်ေ။

” ဘာပဲပြောပြော ကြှနတ်ောအြနူးအညှတတ်ောင်းပနပြါတယဗြွာ၊ ကြှနတ်ောစြိတရြိုင်းဝငမြိသှားတယ်”

” ဟကဟြကြ….ပြောရရင် ကြှနမြလည်း စိတလြှတသ်ှားတယ်…ရှငန်ဲ့ အလိုတူအလိုပါပါပဲ……ကိုကြောသ်ူရအပြဈခညွြးပဲမဟုတပြါဖူး”

” အင်း…”

” နောကကြို ရှငန်ဲ့ကြှနမြက ရုံးမှာတွေ့ရအုံးမယ့လြူတွဆေိုတော့ ရှင်းအောငပြှောထားရမယ်”

” အင်း…ပြောပါ”

” မနေ့က ဒီအိမထြဲမှာဖြစ်တဲ့ကိဈစကို ဒီအိမထြဲမှာပဲထားခဲ့ကြရအောင်၊ ကြှနမြမှာ ခစွရြတဲ့သူရှိသလို ကိုယပျိုင် ဘဝလည်းရှိတယ်……. ကိုကြောသ်ူရလည်း ကြှနမြမဟုတပြဲနဲ့ တခွားတဈယောကန်ဲ့ဆုံနိုငခြှင့ရြှိပါသေးတယ်”

” အင်း….”

” ဒီတော့ မနေ့ကဖြစ်ခဲ့တာတွကေို မတောတ်ဆဖြစ်ခဲ့တာလို့သာတွေးပြီး မေ့လိုကပြါတော့၊ အရငကြအတိုင်း လုပဖြောကြိုငဖြကအြနနေဲ့ပဲ ဆကဆြံကြတာပေါ့”

” ဟုတပြါပြီ..ဘာပဲပြောပြောကြှနတ်ောြ..တောင်းပန်…”

” ခစ်ခစ်…ရှငကြတော့လေ…လုပခြငွရြာလုပပြှီးတောင်းပနမြယဆြိုတာခညွြးပဲ၊ နောကတ်ဈခေါကြ ရှငကြှိုကတ်ဲ့ကောငမြလေးတွေ့ရင် တောင်းပနတ်ာတွေ ဂရုစိုကတ်ာတွအသောထားပြီး ခစွရြင် ခစွတ်ယလြို့ ယောကြာြးပီပီပြောလိုကစြမ်းပါ”

” အင်း”

” ယောကြာြးကြီးဖြစ်ပြီး ရှကမြနပေါနဲ့….နောကတ်ဈခုက ကြှနမြအပေါြ လုပဖြောကြိုငဖြကထြကပျိုနဲ့ အပြုအမူတွနေဲ့မဆကဆြံပါနဲ့တော့ ကောဖြီထုပဆြောငပြေးထားတာမွိုး”

” ဟုတပြါပြီ”

” ကိုကြောသ်ူရ….ရှငကြအူကြောငကြှောငန်ိုငတ်ာကလှဲရင် ကနွတ်ဲ့နရောမှာ ယောကြာြးပီသပါတယ်…ဒါကိုကြှနမြအသိဆုံးဖြစ်နတေော့မှာပဲ…ခစ်ခစ်”

” အင်းးး..”

” တအင်းအင်းနဲ့….ရယပြါအုံး မိန်းကလေးဖြစ်တဲ့သူရှကဖြို့ကိုမထားတော့ဖူး”

” ဟုတကြဲ့ဗွ”

” ဟုတပြါပြီဗွ”

” အထုပတ်ှသေိမ်းရအောင်….ကားကဘယန်ှဈနာရီတဲ့လဲ”

” ညနသေုံးနာရီထွကမြယတ်ဲ့”

” ဟိုဖကရြှာက အလုပသ်မားအသဈလေးယောကကြို ကိုကြောသ်ူရသှားခေါပြေးပါဦး၊ ကြှနမြကဒီရှာက ကိုးယောကကြိုလူစုထားလိုကမြယ်”

” ဟုတပြှီ..ဟုတပြှီ…လုပစြရာရှိတာလုပကြှတာပေါ့”

” အင်း..အင်း”

အိအိငှိမ်းက ညကကိဈစနှင့ပြတသ်တ်၍ ဗှမယေူသောလြည်း ကြောသ်ူရစိတထြဲတွင် အပြဈရှိသလို ခံစားနရဆေဲဖြစ်သည်..။ ထိုသို့တွေးနရေုံနှင့လြည်း ဘာမှပိုထူးမလာသဖြင့ြ မေ့ပစ်လိုကပြှီး လုပစြရာရှိသည့ကြိဈစများကိုသာ အသားပေးပြီးဆောငရြှကလြိုကလြသည်ေ…။

ထိုသို့ဖြင့ြ အလုပသ်မားခေါယ်ူသည့ြ ခရီးစဉတ်ှင် အိအိငှိမ်းနှင့ကြွောသ်ူရတို့နှစ်ယောကသ်ည် ငှိစွန်းမိသညဟြုဆိုမလား..။ ဖောကပြှားမိသညဟြုဆိုမလား….၊ ပြင်းထနစြှာရှာသှန်းသည့ြ မိုးစကလြပြင်ေးအောကတ်ှင် အဖိုနှငအြမနှစ်ဦးသည် သဘာဝဆှဲငငအြားများကြောင့ြ ပေါင်းစပမြိခဲ့ကြသညဟြု ဆိုရမလား မသိတော့ခွေ…………။

……………………………………………….

🧡အခန်း (၁၀) ဇာတသ်ိမ်း🧡

” 🎼🎼 သူငယခြငွြးတို့ မင်ျဂလာပြဲဟာ ဂုဏယ်ူလောကပြါပတယ်ေ…🎼…”

” 🎼🎼 မင်ျဂလာခန်းမကြီးထဲ….ဒီမင်ျဂလာခန်းမကြီးထဲ…တို့နှစ်ဦးလကတ်ှတွေဲ…ခိုငမြှဲသောအခစွကြို သကသ်ထေူမယ်…🎼”

” 🎼🎼 နူးညံအိစကတ်ဲ့ ကတ်တီပါ….ဖဲမှေ့ယာပေါဝြယ်….မောငန်ဲ့မယ်…တူနှယ်…တူနှယ်………🎼🎼 ”

မန်တလေးမှို့…နန်းရှေ့အရပ် ရပကြှကတ်ဈခုရှိ အိမန်မင်ျေဂလာမဏျဍပတ်ဈခုတွင် မင်ျဂလာဆောငသ်ီချင်ြးများကို စကဆြရာများ၏ ဖောမြှူလာအတိုင်း ခတ်ဟေောင်းသီချင်ြးနှင့ြ ခတ်သေဈသီချင်ြးများအား ရောသမမှှကော တဈလှည့ဆြီဖြင့ထြားလသည်ေ..။ ထိုမင်ျဂလာမဏျဍပပြေါတ်ှင် ပိုးကတ်တီပါအဖြူရောငဝြမ်းဆကကြှီးနှင့ြ မောင့ကြကြသ်ရခေေါင်းပေါင်းကြီးဆောင်းထားပြီး မိန့မြိန့ကြှီးထိုငန်သညေမြှာ ကိုဇောြဦးပငဖြစ်လသည်ေ၊ သူ့ဘေးနားတွင် တဈလကမြအထူလောကမြိတကြပဖြို့ထားပြီး နှုတခြမ်းနီကိုရဲနအေောငဆြိုးထားသည့ြ ခစွဇြနီးလောင်းလေးမှာ မရှှစငေထြကပြငဖြစ်လသည်ေ….။

မင်ျဂလာဆောငသ်ည့ြ ဇနီးမောငန်ှံနှစ်ဦးသည် အနီရောငကြတ်တီပါစခန်းစီးပေါတ်ှင် အဖြူရောငစြာလုံးညှပကြတထြူများဖြင့ြ သတိုးသားသတိုးသမီး နာမညန်ှင့ြ ဘှဲ့ဘာညာသာရကာ အလှဆငထြားသည့ပြိတစြ အရှေ့တွင် ထိုငခြုံတန်းတဈခုပေါတ်ှငထြိုငကြာ ပြဲလာဧည့သ်ညမြွားအား လကပြှနှုတဆြကန်လသေည်ေ၊ ပြဲလာသော လုပဖြောကြိုငဖြကမြွားသူငယခြငွြးများက သတိုးသားသတိုးသမီးနှင့အြတူတူ ဓာတပြုံတွဲရိုကကြှသည်..။

သတိုးသားကိုဇောြဦးကိုသချောကြည့်လြငွြ ညာဖကမြကြလြုံးက အကြင်းလိုကကြှီးညိုနသညေကြို တွေ့ရှိရမညဖြစ်ပြီး ရယလြိုကရြငလြည်း အပေါသ်ှားတဈချောင်းကြိုးနသညေကြို လည်းမှငတ်ှေ့ရမညဖြစ်လသည်ေ။ သတိုးသားကိုကြည့်ရြသညမြှာ ဓာတပြုံရိုကတ်ဲ့ဧည့သ်ညမြွားလာလတေိုင်း နာကဉွမြှုကိုသည်းခံပြီး ဟနလြုပပြှုံးနရပေုံပေါလြသည်ေ..။

မင်ျဂလာမဏျဍပ် အပေါကဝြတွငတ်ော့ ရှပအြင်ျကြီအဖြူနှင့ပြုဆိုးအကောင်းစားများဖြင့ြ သန့ပြှန့န်သေော ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့နှစ်ဦးကိုတွေ့မှငရြမညဖြစ်လသည်ေ၊ သူတို့နှစ်ဦးက စားပြဲခုံတဈခုအရှေ့တွင် ထိုငခြုံဖြင့ထြိုငကြာ ဧည့သ်ညမြွား၏ လကဖြှဲ့ငှမွေားကို စာရင်းနှင့တ်ကြ လကခြံပေးနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရက မှနကြှောငအြား…

” ဟေ့ကောင်၊ ဟိုဦးလေးကြီးထည့သ်ှားတာ လကဖြှဲ့ကငါးထောငလြကြော၊ စာရင်းထဲသုံးထောငပြဲရေးထားပါလားဟ”

ဟုပြောရာ မှနကြှောငကြ..

” ကိုဇောြဦးငါ့ကို အကြှေးနှစ်ထောငရြှိတာ အခုထိမပေးပဲ ရူးသလိုပေါသလိုလုပန်လေို့ ဖြတယ်ူထားတာ…ဟဲဟဲ”

” မင်းကလည်းကြာ လူများမင်ျဂလာဦးကို အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့ကြ”

” အေးပါအေးပါ”

ဟု မှနကြှောငကြပြနပြှောလိုကပြှီး အိတကြပထြဲထည့ထြားသော ငှနှစ်ေထောငကြို ငှဖလေားထဲ ပြနထြည့လြိုကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ…

” ကိုဇောြဦး ယောကဖြတွကေ မာမီတွဆေိုတော့ မိတကြပဆြရာမဖိုးသကသ်ာတာပေါ့၊ ကိုဇောြဦးရဲ့ မကြကြှင်းအညိုရောငကြှီးကိုလည်း မရရအောငဖြုံးထားတယကြှ…ဒီကကြည့်ရြငသ်ိပမြသိသာဖူးရယ်”

ဟုပြောလသည်ေ….။

” သူ့ယောကဖြတွကေ အချောကလြို့သာပြောတာ လကသ်ံပြောငသ်လားမမေးနဲ့၊ အရငတ်ဈပတကြ သူမိန်းမသှားတောင်းတော့ငါပါလိုကသ်ှားတာ”

” အင်း”

” အဲ့တာ လူကြီးချင်ြးကိဈစပြောပြီးတော့ သူ့ယောကဖြအချောကန်ှဈယောကကြ ညီလေးကိုပြောစရာရှိတယဆြိုပြီး ကိုဇောြဦးကို အခန်းထဲခေါသ်ှားပြီး ဂလန့ခြပြှီး စပယရြှယ် သမကြပါလရေော”

” သူ့အဖြစ်ကသနားစရာပါကြာ”

” ကိုဇောြဦးကလည်း ကြိုငမြစွတပြဲ သူများသားသမီးကိုသှားကမှင်းတာကိုး……ဟိုက ဗိုကပြေါလြာတော့လာတောင်းခိုင်းရော…ကိုယ့လြူကြီးမှနမြှန် အိမထြောငကြှသှားပါလရေော”

” ဗိုကကြ ဘယန်ှဈလရှိပြီလဲတဲ့”

” နှစ်လခွဲလို့တော့ပြောတာပဲ”

ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့ စကားပြောနတေုံး လကဖြှဲ့ငှထညေ့ရြန် ရကကြှကထြဲမှသားအမိနှစ်ယောကြ ရောကလြာကြသည်၊ ကြောသ်ူရက…

” ဘယလြောကထြည့မြလဲအဒေါြ”

” အင်း…ငါးထောင်”

” နာမညဘြယသ်ူလို့ရေးပေးရမလဲ”

” ဒေါြ**** ကောငလြေး…ဧည့သ်ညတ်ှကေိုဘာကြှေးတာလဲ၊ တို့သားအမိက အပီကြိတဖြို့ မနကစြာတောငမြစားခဲ့ဖူး”

” ကောဖြီနဲ့မုန့န်ဲ့”

” ဟော့တော့…သှားပါပြီ၊ ရပကြှကထြဲမှာ မင်ျဂလာဆောငရြင် ထမင်းနဲ့ဟင်းကို ရှယကြွှေးကြတာမဟုတဖြူးလား…အခုခတ်ကြေီးကလည်းတောြ..ခန်းမမှာဖြစ်ဖြစ် အိမမြှာဖြစ်ဖြစ်မုန့န်ဲ့ ကောဖြီပဲတိုကန်ကြတေော့တာပဲ စီးပြားရေးဆနတ်ာ”

” မုန့တ်ော့အဝစားလို့ရပါတယ် အဈမကြီး”

ဟု ကြောသ်ူရက အားပေးလိုကသ်ည်၊ အဒေါကြှီးက သူ့ကလေးလကကြိုဆှဲပြီး…

” လာ…သှားစားရအောင်…ကောဖြီနဲ့မုန့တ်ဲ့ဟေ့ နင့အြကြိုကပြဲ…လာလေ..ကလေး၊ ဘာတွငေေးနတောလဲ”

” မမေေ…..မမရှှစငေထြကယ်ူတဲ့ သတို့သားကြီးက သှားကြိုးကြီး….သားလိုပဲ..ဟီးဟီး…သှားကြိုးကြီး”

” ဟုတပြအေ…..မိရှှစငေထြကကြလည်း ယူစရာရှားလို့ ၊ ဗိုကဖြောင်းဖောင်း သှားကြိုးနဲ့လူကိုမှယူရတယလြို့…ဇာတကြားတွထေဲကလို ပိုကဆြံပေါလို့နမှောပေါ့အေ…လာလာ သှားစားရအောင် ဗိုကဆြာနပြေီ”

သူတို့သားအမိပြောတာတွကေိုနားထောငရြင်း ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငကြ တခွိခွိရယလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ…

” ဟိုဖကဝြိုင်းကဆောလြေးချောသကြာ…ငါအကြကရြှှေ့ကြည့်ရြငကြောင်းမလား”

” ဟေ့ကောင်၊ အဲ့တာကိုဇောြဦး ယောကဖြရဲ့အပေါင်းအပါတွနေောြ….ကြည့်လြုပအြုံး မမပြီးမောငလြေးအလှည့ဖြစ်နအေုံးမယ်”

” ဟုတပြမလားကြာ….ကြည့်ပြါဦး ဘတသ်ီးကြီးကလည်းအယန်တောပဲ”

” ထိုင်းသှားထည့ထြားတာနမှောပေါ့…မင်းဘာသာမင်းလိုကခြငွလြိုကြ၊ စမှုတတ်ံစာမိရငတ်ော့ ငါမပါဖူးနောြ”

” အေးပါ…စကားအဖြစ်ပြောကြည့်တ်ာပါကြာ”

ထိုစဉြ အိပကြပထြဲထည့ထြားသော ကြောသ်ူရ၏ ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ၊ ရုံးကနဆရောကြီး ဦးအောငမြောင်းက ဖုန်းဆကန်ခွင်ေးဖြစ်သည်….

“ဟယလြို..ဆရာကြီး…ပြော”

” ကြောသ်ူရလား..အေး…ကောငလြေး ခွင့ယ်ူထားတာသိပမယေ့ပြှောရတာ အားတော့နာပါတယ်၊ မင်ျဂလာဆောငကြဘယအြခွိနပြှီးမှာလဲကြ”

” နေ့လညမြှန်းတည့လြောကဆြိုပြီးပါပြီ…အရေးကြီးကိဈစရှိလို့လားဗွ”

” အင်း ရုံးကအရငန်ှဈက ဖိုငအြဟောင်းတွမေီးရှို့ပြီးဖကြစြီးရမှာ၊ စကျကူထုပတ်ှကေ များတော့ ငါတဈယောကထြည်းမသယန်ိုငလြို့ ”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး နေ့လညတ်ဈနာရီလောကြ ကြှနတ်ောရြောကအြောငလြာလိုကခြဲ့မယ်”

” အေး အေး ကောငလြေး…ကြေးဇူးပါ၊ ငါလုပန်ိုငတ်ာအရငလြုပထြားနှင့မြယ်”

” ဟုတကြဲ့..ဟုတကြဲ့”

နေ့လည် ၁၁ နာရီခွဲလောကတ်ှင် မဏျဍပတ်ှင် ဧည့သ်ညအြလာကြဲသှား၍ ကိုဇောြဦးအား အကြိုးအကြောင်းပြောကာ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်၊ ရုံးသို့မဝငခြင် အဆောငသ်ို့သှားပြီး ယူနီဖောင်းလဲလိုကသ်ေးသည်..၊ Admin ဌာနရှိသော သုံးလှှာသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဦးအောငမြောင်းက ဖိုငအြဟောင်းများအကုနလြုံးကို စုထားပြီးပြီဖြစ်ကြောင်းတွေ့လိုကရြသည်၊ ဦးအောငမြောင်းက..

” ကြောသ်ူရ…ကောငလြေး..မှနသ်ားပဲ”

” ဆရာကြီးအကူအညီလိုနတယေဆြိုလို့လေ…ကနွတ်ဲ့သူတွကေော ကူမလုပပြေးဖူးလား”

” အင်း ကားဒရိုငဘြာကော hr ကတဈယောကရြောကူလုပပြေးတယ် သူတို့အကုနလြုံးထမင်းသှားစားကြတယ်”

” ဟုတ်”

” ဟုတပြါပြီကြာ…မင်းခဏစောင့အြုံး ငါထမင်းသှားစားလိုကြဦးမယ်…ဟိုမယ် မင်းဖို့ မင်ျဂလာဖိတစြာတဈဆောင်”

” အခုတလော ရုံးကလူတွေ မင်ျဂလာခညွြးဆောငန်ကြတောပဲ၊ ဒီတဈခေါကကြဘယသ်ူလဲ”

” မင်းဘာသာမင်းဖတကြှည့တ်ော့ကြာ”

ကြောသ်ူရလည်း သူ၏အလုပစြားပြဲပေါတ်ငထြားသည့ြ ပန်းနုရောငရြမှေှေးစာအိတဖြှင့ထြည့ထြားသော မင်ျဂလာဆောငဖြိတစြာကိုယူလိုကသ်ည်၊ အပေါတ်ှငရြေးထားသညကြ “ကိုကြောသ်ူရ (Admin) ” ဟူ၍ဖြစ်သည်…။

ကြောသ်ူရဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မအိအိငှိမ်းနှင့ြ မောင်*** တို့၏ မင်ျဂလာဆောငဖြိတစြာဖြစ်နလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရလည်း အခမ်းအနားလုပမြည့န်ရော အခွိနတ်ို့ကို သချောဖတလြိုကပြှီး စားပြဲပေါပြှနခြလွိုကလြသည်ေ..။ ထို့နောကြ သူ့စားပြဲအံဆှဲထဲက မရေးတာကြာပြီဖြစ်သော သူ့ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးကိုထုတပြှီး သူစာတဈပိုဒရြေးခလွိုကသ်ည်..။

” ငွိမ်းရေ….

ဒီတဈခါတော့ ကိုယမြင်းကိုအပြီးအပိုငစြှန့လြှတလြိုကရြတော့မယန်ဲ့တူတယ်။ စွန့လြှှတတ်ယလြို့ပြောရအောငလြည်း မင်းကိုဘယတ်ုံးကမှ ပိုငဆြိုငခြဲ့တာမှမဟုတတ်ာ…။ ဒီစာအုပထြဲမှာ ရေးတဲ့နောကဆြုံး တဈခါဖြစ်လိမ့မြယထြငတ်ယ်၊ ငှိမ်းလည်း တရားဝင် သကဆြိုငသ်ူရှိလာပြီဆိုတော့ ကိုယ့ခြံစားခကြတ်ှအေားလုံးကို ဒီစာအုပန်ဲ့အတူ ဖကြစြီးလိုကတ်ော့မယကြှာ…..

မင်းခစွတ်ဲ့သူနဲ့ပြောရြှှငန်ိုငပြါစေ

ကြောသ်ူရ”

ဟူ၍ဖြစ်သတည်း…။

ကြောသ်ူရလည်း အမှတတ်ရများဖြင့ြ ပြည့န်သေော ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးထဲ နောကဆြုံးအနဖြငေ့ြ ခရွေးလိုကပြှီး မီးရှို့ပစ်မည့ြ စာရှကစြာတန်းများ ထည့ထြားသော ပုံးထဲသို့ စာအုပကြို ပစ်ထည့လြိုကလြတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။