အောစာအုပ်

Virgin သူရဲကောင်းသုံးဖော် (အပိုင်း ၁)

Virgin သူရဲကောင်းသုံးဖောျ (အပိုင်း ၁)
ရေးသားသူ – ၂၄ မကြန်ှာ

🧡အခန်း (၁)🧡

မန်တလေးမှို့လယရြှိ Five Star Construction Company ၏ ဒုတိယထပရြုံးခန်းထဲတွင် လူငယတ်ဈယောကြ ခေါင်းတကုတကြုတဖြှင့ြ ပစ်စည်းတဈခုခုကို အပန်းတကြီး လိုကရြှာနလသေည်ေ၊ သူ့ပုံစံကိုကြည့်လြငွြ ဆံပငဘြုတသ်ိုကန်ှင့ြ ညှင်းသိုးသိုးပုံစံရှိသည်။ ရုပရြညမြှာမူ ရှကကြှမ်းရကြေို အဆင့လြောကသ်ာရှိပြီး အသားမဲလသည်ေ၊ သူသည် ကုမျပဏီ၏ ယူနီဖောင်းဖြစ်သော အပြာရောငတ်ီရှပန်ှင့ြ စတိုငဘြောင်းဘီအမဲရောငကြို ဝတဆြငထြားလသည်ေ၊ သူ၏မကြလြုံးများသည် ရုံးခန်းတွင်း ထိုငခြုံများစားပြဲများပေါသ်ို့ ကြီးကန်းတောင်းမှောကြ တဖြတဖြှတလြွှောကကြှည့ပြှီး သူပြောကန်သေော ပစ်စည်းတဈခုခုကို အပူတပြင်း ရှာဖြနလေသေည်ေ၊ ပါးစပကြလည်း ပြစိပြစိဖြင့ြ……..

” ဟာ… အရေးထဲဆို အဲ့စာရှကကြလည်း ပြောကန်သေေးတယ်…. ငါ့ကို မနေ့တုံးက အငဂြငွန်ီယာဌာနက လိုအပတ်ဲ့ ပစ်စည်းစာရင်းကို လာပေးထားတာ… ဒီနေ့ ပစ်စည်းထွကဝြယရြမှာပါဆို… ကြှတ်”

” ငါဘယန်ားထားမိလိုကပြါလိမ့ြ…. နေ့စဉမြှတတ်မ်းရေးတဲ့ လယဂြွာစာအုပထြဲမှာထငတ်ယ်.”

” ရှတ်…ရှှကြ” (လယဂြွာစာအုပထြဲမှ စာရှကမြွားလှနလျှောသံ)

” ဟော.. တွေ့ပြီ… ဘုရားမတာပဲ… စာရင်းပြောကသ်ှားလို့ဆိုပြီး ပြနသ်ှားမတောင်းရတော့ဖူး… ဟဟ.. မင်းကတော့လုပလြိုကရြင် အရာရာနဲ့ အကြောင်းကြောင်းခညွြးပဲ… ကြောသ်ူရ”

ဟုတပြါသည်…. ဝယရြမည့ြ ပစ်စည်းစာရင်းပြောကြ၍ ရှာဖြနသေေော ညှင်းသိုးသိုးဆံပငကြနှငေ့ြ ကောငလြေးနာမညမြှာ ကြောသ်ူရ ဖြစ်လသည်ေ၊ သူသည် ဒီဆောကလြုပရြေး ကုမျပဏီတွင် Admin staff ဆိုသည့ရြာထူးဖြင့ြ Adminstration ဌာနတွင် တာဝနထြမ်းဆောငသ်ညမြှာ ချောကလြပငရြှိခဲ့လပြေီ၊ အလုပကြိုသသခွေောခွာ လုပသ်ူဖြစ်သောလြည်း လုပထြားသမွှကို ပြနလြညစြိစဈတတသ်ော အကငွ့မြရှိသောကြောင့ြ ပစ်စည်းများအား တံဆိပမြှားဝယခြှင်း…. ရှိပြီးသားပစ်စည်းကို ထပ်၍ဝယမြိခွင်း… အဆိုးဆုံးကတော့ သူနားမလညသ်ော ကုနပြဈစည်းကိုသချောမမေးပဲ ဝယမြိခွင်းများကြောင့ြ ခဏခဏ ဆူခံထိနသေူဖြစ်ပြီး သူ၏လုပသ်ကြ ချောကလြစလုံးတွင် လစာကို တဈခါမှ အပြည့အြဝမရဖူးခွေ။

သူရှာနသေော စာရင်းစာရှကကြိုတွေ့မှ သကပြှင်းအရှညကြှီးကိုခကြာ ကြောမှီထိုငခြုံပေါတ်ှငထြိုငခြလွိုကသ်ည်၊ ရုံးတွင်းရှိ တိုငကြပန်ာရီကို တဈခကြလြှမ်းရှိုးလိုကတ်ော့ ၉ နာရီထိုးရန် ငါးမိနဈအလိုရှိနလပြေေီ။ ကြောသ်ူရတို့ Admin ဌာနတွငတ်ော့ သူတဈယောကထြည်းသာ ရောကသ်ေးသည်၊ သူတို့ဌာနနှင့ြ ကပလြကြြ HR ဌာနတွငတ်ော့ လူတောတ်ောစြုံနလပြေေီ။

မကြာမှီပင် ရုံးခန်းအတွင်းသို့ တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ဝငလြာကြသည်၊ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝငလြာသောလူများကို အထဲရှိလူများက “Good morning” ဟု ပြောပြီး ဟနဆြောငအြပြုံးများနှင့ြ နှုတဆြကကြာ တဈနေ့တာကို စတငကြှလသည်ေ၊ Admin ဌာနမှူးဖြစ်သော ဦးအောငမြောင်း သည် သူ၏ခစွလြှစွာသော တပည့ဖြစ်သော မောငကြွောသ်ူရကို နားရင်းတဈခကြအြုပပြှီး နှုတဆြကလြိုကလြသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက…

” ဟေ့…မောငကြွောသ်ူရ…good morning ကြာ”

” Good morning ပါဆရာကြီး”

(ကြောသ်ူရအပါအဝင် တဈရုံးလုံးရှိ ဝနထြမ်းများက ဦးအောငမြောငကြို ဆရာကြီးဟုပင် အတိုခွုံးခေါလြေ့ရှိလသည်ေ)

” အေး…မင်းဆီကိုမနေ့က အငဂြငွန်ီယာဌာနက ဝယပြေးရမယ့ပြဈစည်းစာရင်း ပေးသှားတယဆြို”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး ဒီနေ့မနကပျိုင်း အဲ့ဒီ့ပစ်စည်းတွသှေားဝယမြလို့၊ အရငဆြုံး Finance ဌာနမှူးဆီ လကမြှတထြိုးပြီး ပိုကဆြံသှားထုတရြအုံးမှာ”

” ပိုကဆြံထုတတ်ဲ့ စာရှကကြိုဖြည့ပြှီးပြီလား..ငါ့ကောင်”

” အကုနလြုံးပြီးပါပြီဆရာကြီး….ငှထေုတပြှီး ဒရိုကဘြာရောကလြာရင် သှားဝယရြုံပဲ”

” အေးအေး..ဟုတပြှီ…ဈေးဝယဘြောကခြွာတွမပြေောကစြနေဲ့နောြ….ဟိုတဈခါကလို ပစ်စည်းတွလည်ေး မှားမဝယန်ဲ့ဦး သချောစဈသိလား”

” ဟုတကြဲ့..ဆရာကြီး”

” ပြောရငတ်ော့ ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့နဲ့…. တပည့မြကောင်းဆရာခေါင်းတဲ့… မင်းတလှဲလုပသ်မွှကို အစည်းအဝေးရောကရြင် ငါအပြောခံရတယကြှ၊ Finance ဌာနမှူးအပျိုကြီးက မင်းသိတဲ့အတိုင်း အမြဲလိုလို ပြစိပြစိနဲ့”

” ဒီတဈခေါကမြမှားစရပေါဖူး… ဆရာကြီး”

” အေးအေး..ဟုတပြှီ”

ကြောသ်ူရနှင့ြ ဦးအောငမြောင်း စကားပြောနစဉြေ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ HR ဌာနမှ ခပခြွောချော ကောငမြလေးတဈယောကြ ဝငလြာလသည်ေ၊ မိုးပြာရောင် ကုမျပဏီယူနီဖောင်းဝမ်းဆကလြေးက အသားဖြူဝင်းသော သူမကြောင့ြ ပိုမိုပြီးတောကပြနသလေို၊ သူမက အသံခွိုခွိုလေးဖြင့ြ…

” ဆရာကြီး…မင််ဂလာပါရှင့ျ”

ဟူ၍ ဦးအောငမြောင်းကို နှုတခြှန်းဆကသ်ည်၊ ဦးအောငမြောင်းက

” အေး..မင််ဂလာပါသမီးရေ..”

ဟု ပြနလြညန်ှုတဆြကလြိုကလြသည်ေ၊ သူမကတော့ ကြောသ်ူရကိုတော့ နှုတဆြကအြပြုံးလေးတဈပြင့သ်ာ စွန့ကြှဲလိုကလြသည်ေ။

(သူမနာမညမြှာ အိအိငှိမ်း ဖြစ်လသည်ေ၊ မန်တလေးမှာမှေး မန်တလေးမှာပငကြှီးသော မန်တလေးသူစဈစဈ ဖြစ်လသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းသည် ဒီကုမျပဏီတဈခုလုံးတွင် အလှဆုံးသော ကောငမြလေးတဈယောကပြင် ဖြစ်လသည်ေ၊ သူမတွင် ယောကြွားသားများကို အပြုံးတဈပြင့ဖြှင့ြ အရညပြွောစြနေိုငသ်ည့ြ အစွမ်းများအပြင် တဈဖကသ်ားဖို့ နှစ်လိုဖြယကြောင်းသော နှုတခြှန်းခွိုစကားများကိုလည်း ပြောတတသ်ေးလသည်ေ)

ကြောသ်ူရသည် ဒီအလုပထြဲစရောကကြတည်းကပင် အိအိငှိမ်းအား တဈဖကသ်ကကြွိတကြှှနလေသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရသည် လူကသာ ဂလွုံးပလုံးကောငဖြစ်ရငဖြစ်မည်။ အခစွရြေးမှာတော့ အိအိငှိမ်းလို ဘကစြုံတောသ်ူကိုမှ ရှေးကြိုကသ်ည်၊ ပြူနာကတော့…. ကြောသ်ူရနှင့မြတွေ့ခင် တဈနှစ်ခန့ကြတည်းကပင် သူမမှာ ခစွသ်ူရှိနပြေီးသား ဖြစ်လသည်ေ၊ ဒါကို ကြောသ်ူရကလည်းသိသည်။ ထို့ကြောင့ြ သူမကို မနှောကယ်ှကပြဲ အဝေးကနသော တိတတ်ခိုးလေး ခစွန်ရရှောသည်။ သနားစဖြယကြောင်းလစွေ။

ကြောသ်ူရ၏ အခစွရြေးနောကကြှောင်း ရာဇဝငပြှနလြှနကြှည့လြိုကမြညဆြိုလငွြ ခွိနပြါဖြစ်တာက (၅) ခါ၊ ရည်းစားစကားမပြောရသေးခင် ကြိုတငအြငှင်းခံရတာက (၃) ခါ၊ ကောငမြလေးတွဖကေကြ အဖြပေေးတော့မလို ဘာလိုလိုနှင့ြ အီစီကလီအဆင့တ်င် ရပသ်ှားရပေါင်းကတော့ မရမတွေကန်ိုငအြောငပြင်၊ ဒီလိုတွဖြစ်ေနတောက ရုပရြညကြှောင့ဆြိုတာထကြ မပြတမြသားသောသူ၏ ဆုံးဖြတခြကြမြွားကြောင့သ်ာ ဖြစ်လသည်ေ။

၉ နာရီ ၁၅မိနဈလောကရြောကသ်ောအခါ ပစ်စည်းဝယဖြို့ငှထေုတရြန် Finance ဌာနရှိသော တတိယအထပသ်ို့ တကလြာခဲ့လသည်ေ၊ Finance မနန်ဂွော ဒေါသ်ူဇာဝင်း ကတော့ သူမရုံးခန်းထဲတွင် မောနင်းကောဖြီတဈခွကအြား ဖြောသ်ောကန်ဆေဲ ဖြစ်လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက အဝငပြေါကကြတံခါးကို ခေါကလြိုကလြသည်ေ။

” ဒေါကျ…ဒေါကျ…ဒေါကျ”

” အေး…ကြောသ်ူရ..မောငလြေး…ဝငလြာခဲ့လေ”

” ဟုတကြဲ့..အဲ့တာဆိုဝငလြာပြီနောြ”

” ပြော..မောငလြေး…ဘာကိဈစလဲ…ငှထေုတမြလို့လား..ပစ်စည်းစာရင်းကောပါလာပြီလား”

” ဟုတကြဲ့အဈမ…ဒီမယ်”

” ခဏနောြ…မမ စဈကြည့်လြိုကြဦးမယ်”

(ငှစောရင်းဌာနမှူး အပျိုကြီး ဒေါသ်ူဇာဝင်းသည် အသကအြရှယအြားဖြင့ြ ၃၅ နှစ်လောကသ်ာရှိသေးသောလြည်း အလုပလြုပတ်ာတောသ်ဖြင့ြ ဌာနမှူးဖြစ်နလပြေေီ၊ အလုပခြညွြးပဲ နင်းကနတ်ှန်းလုပန်လေို့လားမသိ…ဒီအရှယအြထိအိမထြောငမြကသွေးပဲ အပျိုကြီးဖြစ်နရှောသည်။ သူမရဲ့တောင့တ်င်းဖြောင့ဆြင်းလှန်းသော ခန်တာကိုယကြှီးကို ဘယယ်ောကြွားသားမှ မပိုငဆြိုငရြသေးသညမြှာ နှမှောစဖြယကြောင်းလစွဟေု.. ကြောသ်ူရက တွေးမိလသည်ေ၊ ရုပရြညကြလည်းပြောစရာမရှိ… ဘောဒြီကောကကြှောင်းကလည်း မင်းသမီးဝါဆိုမိုးဦးလို တောင့တ်ောင့ဖြှောင့ဖြှောင့ြ… ခွိုဗူးကြီးတွကလေည်း ပစ်ရကစြရာမရှိခွေ)

အခုလည်းကြောသ်ူရ တငပြှသော ဝယရြမည့ပြဈစည်းစာရင်းအတွကြ လကမြှတမြထိုးပေးခင် သသခွေောခွာစီစဈနလသေည်ေ၊ သူမစိတကြှိုကစြဈဆေးပြီးမှ ကြောသ်ူရကို ခေါင်းငုံ့ကာ မကြမြှနအြပေါကြနကြေောကြှည့ပြှီး….

” အင်း…ရပါပြီမောငလြေး…ဘောကခြွာတွသခွေောပြနယ်ူလာခဲ့နောြ…ငှတွလေည်ေး မဘုံးနဲ့ဦး… အေးပါ.. မင်းက တဈလှဲလုပတ်တတ်ာကလှဲလို့ စိတခြရွပါတယ်… မင်းအရငလြုပသ်ှားတဲ့ admin ကကောငကြတော့ ငှဘေုံးလို့… အလုပထြုတလြိုကရြတယ်”

” ဟုတကြဲ့..ကြှနတ်ောြ အဲ့လိုမလုပပြါဖူး”

” အေးပါ…မင်းအဲ့လိုမလုပတ်တမြှန်းသိပါတယ်… စာရင်းလိမဖြို့နနသေောသာ… ရှိတဲ့စာရင်းတောငမြှားနတေဲ့ဟာကို… ငါကကြုံတုံးပြောတာပါ… လကမြှတထြိုးပေးမယန်ောြ… ခဏ”

” ဟုတ်”

ကြောသ်ူရ၏စိတထြဲတွင် ဒီအပျိုကြီးနှယ်… ငှစောရင်းပြပြီး ငှထေုတတ်ိုင်းအဲ့လိုပဲ… အရဈအရမ်းရှညတ်ာ.. လကမြှတထြိုးစရာရှိတာ ထိုးပြီးပေးလိုကြ ပြီးနတောပဲကို ဟုတွေးနလသေည်ေ၊ ဟိုကတော့ ဘာရယမြဟုတ် Finance မနန်ဂွောတို့၏ထုံးစံအတိုင်း ကုမျပဏီ၏ ငှထေုတမြညဆြိုပါက အီအီအာအာနှင့ြ ထုတပြေးချင်သ်လို မထုတပြေးချင်သ်လို မူနလခွေင်ေးဖြစ်လသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ဆုံးမသှဝါဒများ အစီအစဉပြှီးဆုံးပြီးနောကဆြုံးတော့ လကမြှတထြိုးပေးမည့အြစီအစဉကြို ရောကရြှိခဲ့လပြေီ၊ သူမစာရှကပြေါြ လကမြှတထြိုးတော့ ဘောပငကြ မှငကြုနန်သညေန်ှင့ြ ကြုံလသည်ေ။

” အောြ..ဘောပငကြမှငကြုနသ်ှားပြီနဲ့တူတယ်…အသဈဝယထြားတာတွရှေိပါသေးတယ် အောကကြအံဆှဲထဲမှာလား”

သူတဈယောကတ်ည်း စကားတွပြေောပြီး ထိုငခြုံပေါထြိုငန်ရောမှထလိုကကြာ ခါးကိုကုန်းလိုကပြှီး သူမစားပြဲ၏အောကဆြုံးထပအြံဆှဲကို ဆှဲယူလိုကလြသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်း ခါးကုန်းလိုကသ်ောအခါတွင် အင်ျကြီလညပြင်းက ဟိုကသ်ှားပြီး သူမအရှေ့တွငရြပန်သေော ကြောသ်ူရအဖို့ မကြစြိအစာ ဖြစ်သှားလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးသည် နည်းတာမဟုတ်။ ကြောသ်ူရခန့မြှန်းရသလောကြ မရှိဖူးဆိုလငွတ်ောင် ဆိုဒကြ ၃၅ လောကြ အသာလေးရှိမည်။ သူမဝတထြားသော ဘောလြီအမဲရောငကြ မနိုငဝြနထြမ်းနရသေလိုပင်။ လညပြင်းအဟိုကကြှားမှ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ခွိုဗူးဖြူဖြူကြီးကို အမှတမြထင် တွေ့လိုကရြသောအခါတွင် မိန်းမနှင့အြတွေ့အကြုံမရှိဖူးသော ကြောသ်ူရတဈယောကြ စတိုငပြငဘြောင်းဘီထဲက အငယကြောငကြ ထကြှလာလသည်ေ။

ထိုသို့ ရှားပါးသောမှငကြှင်းကို ကြောသ်ူရတဈယောကြ ကြာကြာမကြည့်လြိုကရြ။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဘောပငအြသဈ ရှာတွေ့သှား၍ လကမြှတထြိုးပေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမလကအြောကရြှိ ဝနထြမ်းမလေးတဈဦးဆီ ပိုကဆြံထုတခြိုင်းလိုကလြသည်ေ။

Finance ဌာနမှ ငှထေုတပြှီး ဈေးသှားဝယရြန် ကြောသ်ူရတဈယောကြ ကုမျပဏီ၏ ဒရိုကဘြာ ကိုမွိုးသူရှိမည့ြ အောကထြပသ်ို့ ဆင်းလာခဲ့လသည်ေ၊ အောကထြပရြောကတ်ော့ ကိုမွိုးသူကိုတွေ့သညန်ှင့ြ တပျိုကန်ကြ ကြောသ်ူရက

” ကိုမွိုးသူရေ…မှို့ထဲဈေးဝယထြှကရြအောင် ကားအားတယမြလား”

ဟု မေးလသည်ေ၊ ကိုမွိုးသူက

” အေး…ညီလေး..ကားကအားတယ်..အခုလေးတငကြားရဆေေးပြီးတာ…ခဏစောင့ြ ကားသော့က အပေါထြပမြှာ သှားယူလိုကြဦးမယ်”

” ဟုတကြဲ့အဈကို..ဖြေးဖြေးလုပ်..ရတယ်”

ထို့နောကြ ကားဒရိုငဘြာနှင့အြတူ မန်တလေးမှို့ထဲရှိ ဝယန်ကြေ mini mart တဈခုသို့သှားရောကြ၍ ဈေးဝယလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဒီတဈခေါကအြလှဲအမှားမရှိစရန်ေ စာရင်းကို သချောစီစဈ၍ တဈခုချင်ြး ခွင်းတောင်းထဲ ထည့ပြှီးဝယလြသည်ေ၊ ဒရိုကဘြာ ကိုမွိုးသူကလည်း တွန်းလှည်းကိုကူညီ၍တွန်းပေးလသည်ေ။

မကြာမှီပင် ပစ်စည်းပစ်စယများ စုံလငပြှီဖြစ်သဖြင့ြ ငှရှင်ေးကောငတ်ာသို့ သှားကြလသည်ေ၊ ကောငတ်ာတွငအြလုပလြုပသ်ော စာရေးမလေးက ပစ်စည်းတဈခုခွင်းကို code ဖတသ်ည့အြခါတိုင်း ကြောသ်ူရကလည်း လကထြဲကစာရင်းကို ဘောပငန်ှင့အြမှနခြှဈလသည်ေ၊ ခဏကြာတော့ ပေးခွရမေည့င်ှစောရင်းသည် ဘောငခြွာနှင့တ်ကြ ထွကရြှိလာလသည်ေ၊ ထို့နောကြ ပိုကဆြံရှင်းလိုကလြသည်ေ ငှရှင်ေးကောငတ်ာကစာရေးမလေးက ကြောသ်ူရအား…

” အဈကို…ပိုကဆြံရှဈရာအမ်းရမှာကလေ ငါးရာတနန်ဲ့ နှစ်ရာတနပြဲရှိလို့… လိုတဲ့တဈရာကို ပီကလေေး ထည့ပြေးလိုကမြယန်ောြ”

” အင်းပါ..ရတယ်”

” ဟုတ်..အဈကို..မရိုမသေ…အဈကို့ညာဘကဘြေးကစငပြေါမြှာ အရသာအစုံရှိတယ်…အဈကိုကြိုကတ်ဲ့တဈခုကိုယူလိုကြ”

” အင်း..အင်း”

ကြောသ်ူရက ဝယယ်ူထားသော ပစ်စည်းစာရင်းကို တိုကစြဈကြည့်န်ရင်ေးကနေ ပီကဘေူးများဘကသ်ို့တဈခကြဝြေ့ကြည့်လြိုကပြှီး စတောဘြယရြီပုံပါသော ပီကဘေူးတဈဘူးကို ဆှဲယူလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ

” ညီမ..တဈခုယူလိုကပြှီနောြ”

” ဟုတအြဈကို”

Mini mart တွင် ရုံးတွင်းပစ်စည်းများဝယခြဲ့ပြီးသောလြည်း ရုံးခွိနကြိုခိုးချင်သ်ဖြင့ြ ဒရိုငဘြာကိုမွိုးသူနှင့ြ ကြောသ်ူရသည် အပြနလြမ်းတွငရြှိသော မင်းသီဟ လကဖြကရြညဆြိုငတ်ှင် ခဏဝငထြိုငလြိုကကြှသေးသည်၊ လကဖြကရြည် ပုံမှနဆြိမ့ရြှယကြို ဇိမပြှနပြေသေောကပြှီးမှ ရုံးသို့ပြနလြာခဲ့ကြလသည်ေ။

ရုံးသို့ပြနရြောကရြောကခြငွြး အငဂြငွန်ီယာဌာနတွင် သူတို့မှာထားသော ပစ်စည်းများနှင့ြ စာရင်းကိုထားပေးခဲ့ပြီး….. လိုငှပေိုငှကေို ဘောကခြွာပြ စာရင်းတိုကပြှီး.. ပိုငှအပေရြန် finance ဌာနသို့ ကြောသ်ူရတဈယောကသ်ှားလသည်ေ။

Finance ဌာနသို့ ရောကသ်ောအခါတွင် ပိုငှကေိုအပရြန် Casher မမတဈယောကထြံတွင် ငှအပေမြညအြလုပတ်ှင် ဌာမှူးဒေါသ်ူဇာဝင်းက မှနအြကြညကြာထား၍ ဟိုဘကအြခန်းကလှမ်းမှငန်ရသေဖြင့ြ ကြောသ်ူရအား လကယ်ှကခြေါန်သညေကြို မှငလြိုကရြလသည်ေ၊ ထိုအခါ Casher မမက..

” မောငလြေး…ဒေါသ်ူဇာခေါန်တယ်ေ..သူကိုယတ်ိုငစြဈမလို့ထငတ်ယ်”

လို့ ကြောသ်ူရကို တိုးတိုးလေး ပြောလသည်ေ။

” ဟာဗွာ…ကြှနတ်ောလြည်း မဟုတတ်ာ ဘာမှမလုပရြပဲနဲ့ဟာကို”

ဟုကြောသ်ူရက စိတည်ဈညဈဖြင့ြ ညီးညူလိုကလြသည်ေ၊ ထို Casher မမက..

” သူက အဲ့လိုပါပဲ…နားလညပြေးလိုကပြါ မောငလြေးရယ်…မင်းအရှေ့ကတဈယောကတ်ုံးက ငှအလှေဲသုံးစားလုပဖြူးတော့ စိတတ်ျတဇဖြစ်နတော… သည်းခံပေးလိုကပြါ”

ကြောသ်ူရသည် ဒေါသ်ူဇာဝင်းနှင့တ်ှေ့ရမညကြို စိတပြကြမြိသောလြည်း မှနမြှနစြာရင်းရှင်းပြီး ကိုယ့ဌြာနကိုယမြှနမြှနပြှနရြရင် ပြီးတာပဲဟု သဘောထားကာ သူမအခန်းထဲသို့ စာရင်းစာရှကြ ဘောကခြွာများနှင့တ်ကြဝငခြဲ့လသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက

” မောငလြေး…ပြနလြာပြီလား သှားတာကြာတယန်ောြ…ဘယဝြငန်သေေးတာလဲ”

” ဘယမြှမဝငပြါဖူးအဈမ ပစ်စည်းတွသခွေောစဈဝယန်လေို့ကြာသှားတာ…ဟဲဟဲ”

ဟု ကြောသ်ူရက ဗှောငပြငလြိမလြိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရ၏ ဘောငခြွာများနှင့ြ စာရင်းရှင်းတမ်းကိုသူမကိုယတ်ိုင် သချောစဈပြီးသောအခါ ပိုသည့ပျိုကဆြံကိုစဈဆေးလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက..

” အဲ့တာဆို…အပိုငှကေ နှစ်သောင်းငါးထောငန်ဲ့ ရှဈရာပေါ့နော…မောငလြေး”

” ဟုတကြဲ့အဈမ…ဒီမှာပါ..အပိုငှကေ..”

သူမကစဈကြည့်လြိုကပြှီး

” တဈရာလိုနပေါရောလား” (ဘယလြောကကြတသ်ီးကတတ်ပန်ိုငသ်လဲဆိုတာ အဲ့တာကြည့်ြ)

” အရောင်းစာရေးမလေးက တဈရာအကြှမရှေိလို့ ပီကတဈေတောင့ယ်ူလာတာ”

” ဪ အင်း ပြီးတာပဲမောငလြေး… ရပါပြီ”

” ဟုတကြဲ့အဈမ…အဲ့တာဆိုသှားခွင့ပြှုပါဦး”

” ခဏ…မောငလြေး…ခဏ”

” ဗြာ..”

” ဘာမှမဟုတပြါဖူး ပီကယတ်ဈခုလောကပြေးခဲ့ပါလား အဈမက ထမင်းစားပြီးရင် ခံတွင်းခဉွတ်တလြို့”

ကြောသ်ူရ စိတတ်ောတ်ောလြသှေားလသည်ေ၊ ပိုကဆြံတဈရာတနပြီကကေို အအမ်းအနဖြငေ့ြ ယူခဲ့သညကြိုပင် နောငတ်ရမိသှားလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက တကယပြဲ ခံတွင်းခဉွတ်ကလြို့တောင်းတာလား ပီကယေူခဲ့တာကို မယုံလို့စမ်းသကတ်ာလား မဝခွေဲတကတ်ော့၊ အိပကြပထြဲကို လကထြည့လြိုကကြာ ပီကဘေူးပေါအြုပထြားသော ပလကစြတဈကို လကဖြှင့စြမ်းခွာပြီး ဗူးကိုလကန်ှင့ဖြှဲလိုကလြသည်ေ၊ ထိုစဉြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက..

” အဈမတို့ ဌာနမနန်ဂွောတွေ meeting ရှိလို့ သှားလိုကြဦးမယမြောငလြေး….ပီကကေို လကဆြှဲအိတထြဲထည့ထြားလိုကြ”

” ဟုတကြဲ့အဈမ”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းအပြငထြှကသ်ှားသည့အြခါ ပီကဗေူးကို လကဖြှင့စြမ်းဖောကပြှီး ပီကတဈေခုကို သူမ၏ လကဆြှဲအိတထြဲသို့ထည့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ပီကတေောင့မြွားက သူတို့ခတ်တေုံးကလို့ ရှညလြမွောလေးမဟုတတ်ော့….လေးထောင့ကြကြတွောငဖြစ်နပေါရောလား…အေးပေါ့လေ…..ခတ်တွေမွေားပြောင်းလဲသှားပြီပဲဟု ကြောသ်ူရစိတထြဲ တွေးမိလိုကသ်ေးသည်။

ကဲ… finance နဲ့ စာရင်းရှင်းပြီးပြီ… ဒီနေ့မနကပျိုင်းအဖို့တော့ အလုပပြှီးသှားပြီဟုတွေးပြီး မိမိ၏ Admin ဌာနရှိသော အောကထြပသ်ို့ ပေါ့ပါးသောခွလှမြေးများနှင့ြ ဆင်းလာခဲ့လသည်ေ၊ Admin ဌာနသို့ပြနအြရောကတ်ှင် ဦးအောငမြောင်းနှင့ြ စီနီယာအဈမတဈယောကသ်ည် ကုမျပဏီမှနေ့လညစြာကြှေးသည့ြ နေ့လညစြာကဒြ အသဈများကို ညှပန်ကြသေညကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။

နေ့လညစြာထမင်းစားကဒဆြိုတာဒီလို….. ကုမျပဏီရဲ့ပေါလြစီအရ အလုပစြခန့ကြတည်းကပင် နေ့လညစြာကို ရုံးမှကြှေးသညကြိုစားမလား…မစားပဲ ကိုယ့ဘြာသာကိုယ် စီစဉမြှာလားဟုမေးထားလသည်ေ၊ နေ့လညစြာစားမည့ဝြနထြမ်းအသဈဆိုလငွြ HR ဌာနက Admin ဌာနကို အကြောင်းကြားပြီး စာရင်းဝငစြလသေည်ေ၊ ကိုယ့ဘြာသာထမင်းခွိုင့ထြုတမြယ် ကြှေးတာမစားဆိုသောသူများကတော့ လစာ ၂ သောင်းပိုလသည်ေ၊ နယဝြေးက အလုပလြာလုပကြှသူများဖြစ်သဖြင့ြ ၂ သောင်းနှင့တ်ော့ ဘယသ်ူမှစာရင်းထဲထည့မြတွကတ်ော့ပဲ ကုမျပဏီကကြှေးသညကြိုပင် စားကြလေ့ရှိလသည်ေ၊ ထမင်းစားဆောင်၏ဝငပြေါကတ်ှင် ကြောသ်ူရတို့ Admin ဌာနမှထုတပြေးသော နေ့လညစြာကဒပြှားများကိုထုတပြှ တံဆိပတ်ုံးရိုကပြှီးမှ စားကြရလသည်ေ၊ ထိုကဒကြို ကြောသ်ူရတို့ဌာနက လစဉြ လဲပေးရလသည်ေ။

ရုံးခန်းတွင်းသို့ ကြောသ်ူရဝငလြာသညန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကြ ဦးအောငမြောင်းက..

” ကောငလြေး..ပြနလြာပြီလား ငါတို့ကိုကူပါဦး Paper Cutter ယူပြီးတော့ ဟိုစကျကူကတထြူတွဖြတေပြေးပါဦး… ငါတို့နှစ်ယောကကြ အချောကိုငလြိုကမြယ်”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး…ကြှနတ်ောင်ါးမိနဈလောကတ်ော့နားလိုကြဦးမယန်ောြ..ဟဲဟဲ”

ဟု ကြောသ်ူရကမကြန်ှာခွိုသှေးလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက

” အေး..ငါးမိနဈဆိုလည်း သုံးမိနဈပဲရမယ်”

” ဆရာကြီးကလည်းဗြာ”

” ဖတ်…အား” (နားရင်းတီးသံ)

” ဆရာကြီးဘာလို့ရိုကတ်ာလဲဗွ”

” ရိုကခြငွလြို့လကြော..ဟားဟား..သုံးမိနဈပဲရမယ် ငါးမိနဈလိုချင်ရြငတ်ော့ လမ်းမှာမင်းတို့ကောငတ်ှေ လကဖြကရြညဆြိုငဝြငဆြှဲခဲ့တာကို Hr တွကေိုတိုငလြိုကမြှာနောြ”

” ဆရာကြီးကလည်း..စတာကိုဗြာ…ဟဲဟဲ…မနားတော့ပါဖူး”

” ငါလည်း ငယရြာကကြီးလာတာပါကြ…အလုပမြှနမြှနလြုပရြအောင် ပြီးရင် ထမင်းစားခွိနရြောကတ်ော့မှာ…မှနမြှနပြှီးရင် ကြားထဲ နားကြရတာပေါ့ကြာ…ကောငလြေးရ…လုပလြိုကရြအောင်”

” ဟုတ်..ဟုတ်”

ဦးအောငမြောင်း ညှှနကြှားသည့အြတိုင်း ကြောသ်ူရတို့သုံးယောကြ မှနမြှနလြုပဆြောငလြိုကသ်ညမြှာ အခွိနတ်ိုတွင်း နေ့လညစြာထမင်းစားကဒကြို ညှပပြှီးသှားကြလသည်ေ၊ ထမင်းစားကဒည်ှပပြှီးတော့ ဌာနတဈခုချင်ြးဆီအလိုကြ နာမညမြွားရေးကာ တံဆိပတ်ုံးထုကြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက တံဆိပတ်ုံးထုရင်း HR ကန့ဖြကကြို ငေးနလသေည်ေ။ သချောတာကတော့ သူ၏ crush ဖြစ်သော အိအိငှိမ်းကို ပါးစပဟြကာ မကြလြုံးအပြူးသားဖြင့ြ ငမ်းနလသေည်ေ။

ဦးအောငမြောင်းသည် ဟိုဖကကြအိအိငှိမ်းကို လှမ်းကြည့်ပြှီး တံဆိပတ်ုံးကို ရမ်းသမ်းထုနရှောသော သူ၏တပည့ြ အရှုံးသမားလေးကို ကြည့်ပြှီး စိတပြကြစြှာ ခေါင်းကိုရမ်းခါလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့ ဒါတွမသေိ… ကြနပြှူတာကိုငန်သေော အိအိငှိမ်းကိုပင် မှတန်ိုးစွာကြည့်န်ရှောလသည်ေ… သူ့တတန်ိုငတ်ာ ဒါပဲရှိသညမြဟုတလြော…..။

မကြာမှီပင် ၁၂ နာရီထိုး၍ နေ့လညစြာ ထမင်းစားနားခွိနသ်ို့ ရောကရြှိသှားလသည်ေ၊ ရုံးထဲရှိလူများကလည်း ထမင်းစားဆောငဖြကသ်ို့နေ့လညစြာထမင်းစားရန် အလွိုလွိုထွကသ်ှားကြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရလည်း နေ့လညစြာစားရန် သူ့သူငယခြငွြးဖြစ်သော IT ဌာနက ကြောဝြင်းခိုင်(ခ) မှနကြှောင် ကို စောင့န်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရဆိုငကြယန်ားတွင် ရပစြောင့န်စဉေပြင် မှနကြှောငကြ သူ၏ပခုံးကိုဆှဲဖကပြှီး ချောကလြှန့လြိုကလြသည်ေ။

” မင်းအမေ…..ငါလန့သ်ှားတာပဲ မင်းဘာလို့နောကကြှနတောလဲ”

” ဟီး…ဂိမ်းကောင်းနလေို့ တဈပြဲပြီးအောငဖြကြန်တော”

” အလုပခြွိနကြှီးကိုကြာ…မင်းတို့ IT ဌာနကကောငတ်ှပေဲ သာယာပါတယ်”

” ဒါကတော့ကိုယ့ကြံနဲ့ကိုယပြဲလေ….ဟီးဟီး”

ဟု ကြောဝြင်းခိုငကြပြောရင်း သူ၏အဝေးမှုနမြကြမြှနကြှီးကို နှာခေါင်းပေါမြှပင့တ်ငလြိုကလြသည်ေ။

” အဲ့တာကြောင့မြင်းက မှနကြှောငဖြစ်နတော”

” ငါကမှနကြှောငဆြို မင်းကအဆံချောငပြဲ ကြောသ်ူရ…ကဲ..ဗိုကဆြာနပြေီ သှားစားရအောင် ငါတို့ရဲ့ စီးတောယ်ာဉြ စူပါကတန်ဲ့ သှားရအောငဟြေ့”

(သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ၏ စီးတောယ်ာဉဖြစ်သော ဂပြန် စူပါကတဆြိုငကြယလြေးမှာ ကြောသ်ူရက သူ၏အဖဆေီမှ အမှရခေဲ့သော ဆိုငကြယဖြစ်ပြီး ဒီရုံးတဈခုလုံးတွင် သကတ်န်းအရင့ဆြုံးဆိုငကြယ် ဖြစ်လသည်ေ)

ထမင်းစားဆောငသ်ို့ရောကသ်ောအခါ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကသ်ည် အပေါကဝြတွင် ထမင်းစားကဒထြုတကြာ တံဆိပတ်ုံးထုလိုကပြှီး ကုမျပဏီမှကြှေးသော မကောင်းထမင်း မကောင်းဟင်းကို ဗိုကဆြာဆာဖြင့ြ ရနှေေးကြမ်းနှင့ြ မွောခကြှလသည်ေ၊ သူတို့ကြှေးသည့ဆြနကြ အညံစားထဲမှ နည်းနည်းကောင်းရုံသာ ရှိမည်…ထမင်းကြမ်းသည်…အစာကြလှယေသ်ည်၊ အသားဟင်းတဈတုံးနှင့ြ အရှကလြေးနှစ်မွှငသ်ုံးမွှငကြှောပြါသည်။ ပြီးတော့ ငါးပိစောန်ံနံဘာလချောငကြှောကြတော့ အနပတ်ိုင်းပါလေ့ရှိသည်၊ အိမကြနအလေုပဆြင်းသော မှို့ခံဝနထြမ်းများကတော့ စားမှိနစြရန်ေ ခဉွပြေါငကြှောြ…ငပိကြောစြသော အရံဟင်းလေးတဈခုခု ဆှဲလာတတကြှသည်။

ကြောသ်ူရကတော့ ဗိုကအြရမ်းဆာနပြေီဖြစ်၍ ထမင်းနှင့ဟြင်းကိုရောမှှကော စားလိုကရြာ ခဏအတွင်းပင် ပနကြနပြှောငသ်ှားလသည်ေ၊ ဆိုးဆိုးထမင်းဆိုင် ဆာဆာစား ဟူသော စကားပုံတောငရြှိသေးသညမြဟုတလြော၊ ကြောဝြင်းခိုငကြတော့ အဲ့လိုမဟုတ် သူ့ဖုန်းကိုထုတပြှီး Facebook newfeed ကိုပြတကြှည့ကြာ ထမင်းကို တဈလုတခြငွြး စားနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရက စိတမြရှညတ်ော့..

” မှနကြှောင်….ဖုန်းကြည့်ပြှီးစားမနနေဲ့လေ..မှနမြှနစြား အခုထိတဈဝကမြကြိုးသေးဖူး”

” မင်းလိုတဈနင့တ်ပိုး ပါးစပထြဲသှတမြထည့တ်တဖြူးကြ…ပြီးတော့မင်းဂွီးတောကြွှေးတဲ့ဟင်းကလည်း စားကောင်းတာမဟုတဖြူး ဟင်းအရသာမခံပဲ ဖုန်းကြည့်မြွိုနရတောကြ”

” အေးပါ..အေးပါ..ငါရနှေေးကြမ်းထပယ်ူလိုကြဦးမယ်..မင်းကောယူဦးမလား”

” အေး..ငါ့ဖို့ပါယူခဲ့ပေး”

” …………..”

” ရော…ရပြီ..ဒီနေ့ ကိုဇောြဦးတောငမြတွေ့မိပါလား”

” သူ့ဆိုဒထြဲ အလုပရြှုပန်လေို့နမှောပေါ့ သူ့အငဂြငွန်ီယာကိဈစဘာညာတွေ ရှုပန်တောနမှောပေါ့”

” အင်းဟုတတ်ယ်..အခုတလော ထမင်းစားဆောငမြှာ တွေ့ကိုမတွေ့ဖူး သူတို့အပြီးလုပရြမယ့ြ project ရှိတယထြငတ်ယ်”

(ကိုဇောြဦးဆိုသညမြှာ ကြောသ်ူရတို့…ကြောဝြင်းခိုငတ်ို့၏ သူငယခြငွြးတဈယောကဖြစ်ပြီး အငယတ်န်းအငဂြငွန်ီယာတဈဦးဖြစ်လသည်ေ၊ သူကတော့ ရုံးမှာထကြ ဆောကလြုပရြသောအိမယ်ာ တိုကခြန်းများတွင် ပို၍တာဝနထြမ်းဆောငရြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရ..ကိုဇောြဦးနှင့ြ ကြောဝြင်းခိုငတ်ို့သုံးယောကသ်ည် ရုံးမှပေးသောအဆောငတ်ှင် အတူတူနထေိုငကြှသော လုပင်န်းခွင် သူငယခြငွြးများဖြစ်ကြပြီး ငယပြေါင်းကြီးဖကမြဟုတသ်ောလြည်း အချင်ြးချင်ြးအဖြဲ့ကြကာ ခငမြငရြင်းနှီးကြလသည်ေ)

ကြောသ်ူရနှင့ြ ကြောဝြင်းခိုငတ်ို့စကားပြောနစဉေအြတွင်းမှာပဲ ထမင်းစားဆောငရြှေ့သို့ Yamaha FZ နောကဆြုံးပေါမြောဒြယဆြိုငကြယတ်ဈစီး ရောကရြှိလာလသည်ေ၊ ဆိုငကြယပြေါတ်ှင် ကြောသ်ူရ တိတတ်ခိုးခစွရြသော အိအိငှိမ်းနှင့ြ သူမ၏ခစွသ်ူ အောငရြဲလင်း တို့ စီးနငသ်လာကြလသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဆိုငကြယပြေါကြနဆင်ေးကာ တဈယောကလြကကြိုတဈယောကတ်ှဲပြီး ထမင်းစားဆောငထြဲသို့ ဝငလြာကြလသည်ေ။

(အိအိငှိမ်း၏ ရည်းစား နာမညအြရင်းက အောငရြဲလင်းမဟုတ်…ကြောသ်ူရတို့အဖြဲ့ကပေးထားသော နာမညပြှောငသ်ကသ်ကသ်ာ ဖြစ်လသည်ေ၊ လညပြင်းတွင် အောငရြဲလင်းလို ကြယပြုံစံ တကတ်ူးထိုးထားပြီး စကားပြောလငွလြည်း ခေါင်းကိုစောင်းပြီးပြောတတသ်ောကြောင့ြ ဖြစ်သည်၊ ရုပရြညမြှာမှု ယောကြွားပီသ၍ ပါဖြောင့တ်ဲ့ထဲ ပါလသည်ေ… နောကခြံဘကဂြရောင်းကလည်း အသင့အြတင့ရြှိပုံရသည်၊ ကြောသ်ူရနှင့ယ်ှဉကြှည့လြငွတ်ော့ နှားကြောင်းသားနှင့ြ အိမရြှေ့မင်းသားတို့လို ကြာခွားလသည်ေ)

အိအိငှိမ်းတို့အတွဲဝငလြာသောအခါ ထမင်းစားဆောငအြတွင်းမှမကြလြုံးများက လိုကဖြကသ်ော သူတို့ခစွသ်ူနှစ်ဦးအား အားကသွော မကြလြုံးများနှင့ြ ဝိုင်းပြီးကြည့်ကြှလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကသ်ာ သူတို့အတွဲကိုမကြမြှောငကြှုတပြှီး ကြည့်လြသည်ေ၊ သူ့သူငယခြငွြး မှနကြှောငကြတော့ ဖုန်းကိုကြည့်ြ၍ ပတဝြန်းကငွန်ှင့အြဆကအြသှယပြှတန်လသေည်ေ။

ကြောသ်ူရက သူ၏လှယအြိတထြဲကနေ ဘောပငန်ှင့ြ ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးကိုထုတလြိုကပြှီး တဈခုခုရေးမည့ဟြနပြှငလြိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါ ဖုန်းကြည့်န်သေော မှနကြှောငကြ ကြောသ်ူရကိုကြည့်ပြှီး မဲ့ပြုံးပြုံးလသည်ေ…. ဒီကောငတ်ော့ စိတကြူးယဉပြှီး စာတွရေေးတော့မယပြေါ့လေ၊ ကြောသ်ူရ ဒိုငယ်ာရီစာအုပထြဲစာလွှောကရြေးသညမြှာ နေ့စဉမြှငတ်ှေ့နကြေ ကိဈစဖြစ်၍ မှနကြှောငကြဖုန်းကိုပငပြှနကြှည့လြိုကလြသည်ေ။

( ဒီဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးမှာ ကြောသ်ူရကို အိအိငှိမ်းမှ လကဆြောငအြဖြစ် ပေးထားသော တဈခုတည်းသော စာအုပလြေးဖြစ်လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရမှာ အိအိငှိမ်းမှာရည်းစားရှိလကြန်ှင့ြ ခစွမြိနသေော နှလုံးသားကိုမလှနဆြနန်ိုငသ်ဖြင့ြ သူ၏ခံစားခကြမြွားကို နေ့စဉမြှတတ်မ်းလိုသဘောမွိုး ခရွေးလေ့ရှိသည်၊ လကတ်ှေ့ဘဝတွငတ်ော့ ခွိနပြါဖြစ်နသေောလြည်း ဒီစာအုပထြဲတွငတ်ော့ ကြောသ်ူရ၏ စိတကြူးယဉဖြနတ်ီးထားသော အိအိငှိမ်းတဈယောကရြှိလသည်ေ၊ အပြငဘြဝတွင် ခံစားရသမွှကို စာအုပထြဲတွငခြရွေးပြီး ဖြသေိမ့လြေ့ရှိလသည်ေ)

အခုလည်း ကြောသ်ူရက စာအုပကြိုဖြင့ြ၍ သူစိတထြဲရှိသမွှကိုခရွေးလိုကလြသည်ေ…..

” ငွိမ်းရေ……

ကိုယကြမင်းတို့အတွဲကို မုဒိတာပြားပမယေ့ြ မင်းဘေးနားက ဆံပငထြောငကြနေဲ့ ခေါင်းစောင်းစောင်း တဈယောကကြိုတော့ဖြင့ြ တယကြှည့မြရဖူး၊ မင်းကတော့ အဲ့ကောငကြို ကိုကို ကိုကိုနဲ့ခေါပြှီး ဟင်းတုံးတွထညေ့ကြွှေးလိုကြ တဈရှူးတွထေုတပြေးလိုကန်ှင့ဂြရုစိုကန်လေိုကတ်ာ……မင်းဘယဘြဝက ဝဋကြှှေးတွရှေိလို့ အခုလို ပြနဆြပန်ရတောလည်း ငှိမ်းရယ်….

ကိုယန်ဲ့မင်းသာ ဖူးစာဖကဖြစ်ခဲ့ရင် ဟင်းတုံးခပကြွှေးတဲ့လူကလည်းကိုယပြဲ…နောကပြှီး မင်းလေးကို တဈရှူးကမ်းပေးမယ့လြူကလည်း ကိုယပြဲဖြစ်နမှောပဲဗွို့၊ မင်းလေး ယုံမယုံတော့မသိဖူး….အဲ့ဒီ အောငရြဲလင်းဆိုတဲ့ ငနဲက မင်းနဲ့မထိုကတ်နပြါဖူးကြာ…..အဲ့ဒီ့ကောငကြ ရှေးဘဝက ကုသိုလကြံအရှိနလြေးရှိလို့သာ အခုလိုကောင်းစားနတော…သိလား၊ အဲ့ဒီ့ကောငကြ မင်းနဲ့အတူလမ်းလွှောကရြငလြည်း မှောကကြှှားမှောကကြှှားနဲ့…ကြည့်ရြတာ ဒေါင့ကြိုမကြိုးပါဖူး….ပိုကဆြံပေးပြီး ပါးရိုကလြို့ရရငဖြှင့ြ ကိုယတ်ော့ သုံးလလောကထြမင်းအငတခြံပြီး အဲ့ကောငကြိုပါးခညွြးလှိမ့ရြိုကန်မေိမှာအမှနပြဲ ငှိမ်းရေ….

နောကပြှီးပြောချင်တ်ာတဈခုကတော့ မင်းလေးအဲ့ကောငန်ဲ့တွဲရတာ စိတည်ဈလာရင် ခကြခြငွြးပါးရိုကပြှီး အဆကဖြှတလြိုကဖြို့တောင်းဆိုပါတယကြှာ….

မင်းတို့အတွဲလမ်းခွဲမယ့န်ေ့ကို ရတွကေန်သေူ…

ကြောသ်ူရ”

ကြောသ်ူရလည်း စာရေးပြီးကော မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငလြည်း ဖုန်းကြည့်ရြင်းထမင်းစားလို့ပြီးသှားလပြေီ၊ မှနကြှောငကြ ရနှေေးကြမ်းကိုမော့သောကပြှီး ကြောသ်ူရအား

” ဟေ့ကောင်…ခွိုခဉွလြေးဘာလေးရှိရငကြွှေးပါဦး”

ဟုမေးလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက

” ခွိုခဉွတ်ော့မရှိဖူး မနကကြ အကြှအမြေးလိုကတ်ဲ့ ပီကတေော့ရှိတယ်…ရော့…တဈခု”

မှနကြှောငကြ ကြောသ်ူရပေးသော ပီကယထြုပကြိုဖောကကြှည့လြိုကပြှီး….

” မှနေိုးလေး…ပြောငတ်ာစတီးပဲကောင်းတယ်…ငါ့မှာတော့အဟုတမြှတလြို့ ပါးစပထြဲထည့တ်ော့မလို့”

” ပီကယကြဝါးရတာမဟုတဖြူးလား”

ဟု ကြောသ်ူရကပြနပြှောလိုကတ်ော့ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ..

” ရော့…မင်းပီကမင်ေးပဲဝါး”

ဆိုပြီး ပြနပြေးလိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရက ပီကေ ကို အဆုံးထိဖောကကြှည့လြိုကသ်ောအခါ ပီကမဟေုတပြဲ စတောဘြယရြီအရသာ ကြနဒြုံးကြီးဖြစ်နလသေည်ေ၊ မနကကြ အကြှေ အအမ်းဆိုပြီးပြောတော့ ဝယထြားသည့ြ ပစ်စည်းစာရင်းကိုပဲ သချောကြည့်န်ပြေီးတော့ ဗူးကိုသချောမကြည့်ပြဲနဲ့ ပီကဆေိုပြီးကောကယ်ူလိုကရြာ မှားသှားခွင်းဖြစ်လမည်ေ၊ သချောဈေးဝယတ်ာတောင် မှားဖြစ်အောငမြှားသော သူ့ကိုယသ်ူ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ရယခြငွမြိသှားလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ကြောသ်ူရ၏ အတွေးများက တဈစုံတဈခုစီရောကရြှိသှားလသည်ေ……

” ဘုန်း….သပြေီဟ….”

စားပြဲကိုလကဖြှင့ရြိုကပြှီး ကြောသ်ူရတဈယောကြ အောမြိလိုကလြသည်ေ။

” ဘာဖြစ်တာတုံးဟ…ကြောသ်ူရ…မင်းလုပလြိုကရြင်…အလန့တ်ကြားနဲ့”

” Fuck…..ငါဒေါသ်ူဇာဝင်းကို ပီကဆေိုပြီး ကြနဒြုံးကြီးသှားပေးထားမိပြီဟ”

” ဟေ…မင်းကတော့လုပခြလွိုကပြှနပြှီ”

” လာဟေ့ရောင်…သူ့ရုံးခန်းထဲပြနသ်ှားပြီး ကြနဒြုံးကိုပြနယ်ူရအောင် အခုကမနန်ဂွောတွေ သူဌေးနဲ့ meeting လုပန်ကြတေယမြလား…မှနမြှနသ်ှားရအောင်…မပြီးလောကသ်ေးဖူး”

” Finance ကတခွားလူတွတွေေ့သှားရင် မင်းကြိုငတ်ကမြှာနောြ”

” ဟိုဖကစြားပြဲမှာ Finance ကလူတွထမေင်းစားတုံးရှိသေးတယ်…လာလာ…”

ကြောသ်ူရနှင့ြ ကြောဝြင်းခိုငတ်ို့နှစ်ယောကြ စူပါကတဆြိုငကြယလြေးကို အမှနမြောင်းပြီး ရုံးကိုသှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက Finance ဌာနရှိသော သုံးထပမြှောကသ်ို့ အပြေးအလှှားသှားလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းရုံးခန်းထဲကို ကြည့်လြိုကသ်ညတ်ှင် သူမထားခဲ့သော စလင်းဘတအြိတမြရှိတော့ meeting ပြီးသှား၍ တခွားလူတွနေဲ့အတူ ထမင်းသှားစားပြီနှင့ြ တူလသည်ေ။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ဖငထြိုငခြကြာ ဘာဆကလြုပရြမလဲစဉြးစားနလသေည်ေ၊ သူ့အတွကြ နောကဆြုံးလမ်းစပြောကသ်ှားလပြေီ….ဒေါသ်ူဇာဝင်းပြောပုံအရတော့ ထမင်းစားပြီး ခံတွင်းရှင်းအောငပြီကဝေါးမည့ပြုံပေါလြသည်ေ၊ သူပေးလိုကတ်ာ ပီကမဟေုတပြဲ ကြနဒြုံးဆိုတာသိသှားလို့ကတော့……သူ မတွေးရဲတော့… Admin ကကြောသ်ူရတဈယောကကြ သူမလို အပျိုကြီးကို ပီကဆေိုပြီး ကြနဒြုံးကြီးညာပေးပါသညဟြု HR မနန်ဂွောကိုသှားတိုငလြိုကလြငွဖြှင့ြ….အလုပထြှကရြမညမြှာ မှကြေီးလကခြတမြလှဲ…အလုပမြထွကရြလငွတ်ောင် ဘာအပြဈခံရမညလြဲဟုမပြောတတ်..

ထိုစဉြ သူ့အပူမဟုတသ်ဖြင့ြ အပေါထြပသ်ို့ အေးဆေးတကလြာသော ကြောဝြင်းခိုငရြောကခြလွာလရော…ကြမ်းပြငပြေါြ စိတပြကြလြကပြကြန်ှင့ထြိုငခြနွသေော သူ့ဘောဒြါ ကြောသ်ူရအားတွေ့လိုကလြသည်ေ၊ ကြောဝြင်းခိုငကြ..

” သားကြီး…အဆငပြှလေား၊ ယူပြီးပြီလား”

” လှဲသှားတယကြှ…ငါတော့ သပြေီထငတ်ယ်”

” အဲ့လောကလြည်း စိတပြူမနပေါနဲ့ကြာ….HR ကိုပြနတ်ော့မတိုငလြောကပြါဖူး၊ တိုငရြငလြည်း အလုပတ်ော့အထုတမြခံရလောကပြါဖူးကြာ…အင်း ထုတခြငွလြည်းအထုတခြံရမှာပေါ့…ဘယပြှောတတမြလဲ”

ဟု အားတကစြဖြယပြှနပြှောလသည်ေ။ ကြောသ်ူရအဖို့တော့ အလုပထြှကရြမှာထကြ အလုပထြှကရြမည့အြကြောင်းပြခကြကြှီးက ပို၍ကြောကဖြို့ကောင်းနလသေည်ေ၊ စဉြးစားကြည့်ကြှပါဦး….အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်းအား အရှကမြရှိ ကြနဒြုံးကိုပီကဝေါးဖို့ဆိုပြီး သှားပေးသည့ြ အကြောင်းပြခကြဖြှင့ြ အရေးယူခံရမညဆြိုလငွြ…..ဒီမကြန်ှာဆိုးကြီးအား ဘယသ်ှားထားရမညန်ည်း…အထူးသဖြင့ြ HR ဌာနမှ အိအိငှိမ်းကသူ့ကို အထငသ်ေးသှားနိုငသ်ည်..။ ဘာမှတော့မဆိုငပြမယေ့လြို့ပေါ့၊ သူဘာဆကဖြစ်မယဆြိုတာ ဒေါသ်ူဇာဝင်းပေါမြှာပဲမူတညန်တေော့သည်၊ အဲ့ဒီ့အပျိုကြီးက ပြောရသညမြဟုတ် အရငတ်ဈခေါကြ သူ့ facebook account hack ခံရပြီး ဖငတ်ုံးလုံးပုံများ အတငခြံရသည့အြခါတုံးကတောင် ရှကလြှန်းလှပါသညဟြုဆိုကာ ရုံးကိုခွင့တ်ဈပတယ်ူပြီး အနားယူခဲ့ဖူးသည်၊ ကြောသ်ူရအဖို့တော့ ပြင့တ်ောမြူပြီးသော ဘုရားများနှင့ြ နောကထြပပြှင့မြည့ြ ဘုရားများဆီသာ ဆုတောင်းရနကြနွရြှိလတေော့သည်။

ကြနဒြုံးပြနယ်ူရေး မဈရှငကြို ကရွှုံးပြီးသည့န်ောကတ်ှင် ကြောသ်ူရသည် မိမိဌာနသို့ပြနကြာ လုပစြရာရှိသညမြွားကို စကရြုပသ်ဖြယပြှုလုပန်လသေည်ေ၊ လုပစြရာရှိသညမြွားကိုလုပပြှီး မနကဖြှနကြှလငွြ အလုပထြှကလြငွထြှကရြကိန်းရှိ၍ သူခစွရြသော အိအိငှိမ်းလေးကို သခေါနီးရိကျခာယူသညဟြုသဘောထား၍ အဝကြည့်လြသည်ေ။

ညနငေါးနာရီရောကလြို့ အလုပဆြင်းသောအခါ ကြောသ်ူရတဈယောကြ လေးလံသောခွလှမြေးများဖြင့ြ အဆောငသ်ို့ပြနခြဲ့လသည်ေ၊ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ ကိုဇောြဦးအား သူဖြစ်ခဲ့တာတွကေို ဖောကသ်ညခြထွားပုံပေါသ်ည်၊ နှစ်ယောကသ်ားတဈကြိတကြွိတန်ှင့ြ သူ့ကိုကြည့်ပြှီး တခွိခွိရယန်ကြသေည်၊ အဲ့ဒီ့နှစ်ယောကန်ှင့ြ စကားများရနဖြစ်ရန် ကြောသ်ူရစိတမြပါ… အိပရြာပေါမြှောကယ်ကလြေး လှဲလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကိုကြည့်ပြှီး ကိုဇောြဦးနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့နှစ်ယောကြ သနားသှားပုံပေါသ်ည်၊ ထို့ကြောင့စြိတပြှလေိုပြငှေား သူတို့သူငယခြငွြးကို သှားချော့ကြသည်၊ ကိုဇောြဦးက..

” ညီလေး…မင်းဟာက လည်းကြာ ဘာမှလည်းမဟုတပြဲနဲ့ စိတည်ဈမနပေါနဲ့…လာ…ထ..မင်းကြိုကတ်ဲ့…ခေါငရြညသ်ှားသောကရြအောင် ငါဒကာခံမယ်”

” မသောကခြငွပြါဖူးဗွာ…”

” လာပါကြာမင်းကလည်း အလုပထြုတခြငွမြှအထုတခြံရမှာပါကြ…မင်းဘကကြသချောရှင်းပြလိုကရြငပြှီးတာပဲ”

” အလုပထြုတခြံရတာထကြ အိအိငှိမ်းကကြှနတ်ော့ကြိုတဈမွိုးထငသ်ှားမှာစိုးတာဗွ”

” အိအိငှိမ်းက မင်းနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲ”

” ဘာမှမဆိုငဖြူးလေ…ဒါပမယေ့ြ…”

” ဒါပမယေ့မြနနေဲ့ ဟိုကဘဲကြီးတန်းလန်းနဲ့ကို…လကလြွှော့ခွိနတ်နရြင် လကလြွှော့လိုကတ်ော့”

” ဘဝကခါးပါတယဗြွာ..အဈကိုရာ”

ဟု ကြောသ်ူရက ငိုမဲ့မဲ့နှင့ပြှောလသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက

” ဘဝကခါးပမယေ့ြ ခေါငရြညကြတော့ခွိုတယကြှ…လာသှားရအောင်”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ မှနကြှောငန်ှင့ြ ကိုဇောြဦးခေါရြာခေါငရြညဆြိုငသ်ို့ မလိုကခြငွလြိုကခြငွဖြှင့ြ ပါသှားလသည်ေ၊ ဟိုရောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း အမှည်းနည်းနည်း အရညမြွားများမွိုကြသည်၊ နှစ်နာရီလောကြ ပြောရင်းဆိုရင်းသောကကြှတာ ချောကပြုလင်းပငပြှောငသ်ှားလသည်ေ၊ ထိုချောကပြုလင်းထဲမှ သုံးပုလင်းစာကို ကြောသ်ူရတဈယောကထြဲဖြိုခဲ့ခွင်းဖြစ်လသည်ေ။

အရညဝြငတ်ော့ စကားရှှငဆြိုသလို ကြောသ်ူရတို့ သုံးယောကတ်ည်းထိုငသ်ောဝိုင်းတွင် တဈယောကတ်ဈလှည့ဆြီ စကားကို ရပတေမြဝငအြောငပြှောဆိုနကြလေသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက

” ကဲ…ညီလေးတို့ ပုလင်းအကပကြနွတ်ာလေးဖြိုလိုကရြအောင်….ခွီးယား”

” ခြီးယား…”

” ကြောသ်ူရ…မင်းလည်း အိအိငှိမ်းကိုမေ့လိုကတ်ော့ ငါတို့ရုံးမှာတခွား ဇယားလေးတွလည်ေးကနွပြါသေးတယ်…မင်းနည်းနည်းပါးပါးလှုပရြှားကြည့်ပြေါ့ လှုပရြှားမှမုန့စြားရမှာ”

ဟု ကိုဇောြဦးက ပြောလသည်ေ၊ ထိုအခါ မှနကြှောငကြ..

” ကြှနတ်ောတ်ော့ဖြင့ြ လှုပရြှားနတောပဲ အခုထိမုန့စြားဖို့မပြောနဲ့ မုန့ဖြိုးတောငမြရသေးပါလား”

” မင်းရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလေးကိုပြောတာလား…ဟိုကခငကြှီးကယွကြိုကြ…ဟားဟား၊ ဆကကြှိုးစားပေါ့ကြ မင်းက ကြောသ်ူရထကစြာရင် မွှောလြင့ခြကြရြောငခြှညလြေးသန်းနသေေးတယ်”

ဟု ကိုဇောြဦးကပြောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက ထ၍

” ကိုဇောြဦး…ခငဗြွားကရည်းစားရှိတယဆြိုတော့ ကြုပတ်ို့ကိုပြောအားရှိတာပေါ့လေ ”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးကပြနလြည်၍…

” မင်းတို့ကစွတအြထငကြှီးနတောကိုးကြ၊ မင်းတို့ကိုမို့လို့ပြောပြမယ်.. ရည်းစားရှိတာတော့မှနပြမယေ့ြ ခစွသ်ူသကတ်မ်း ၃ နှစ်ကြောန်ပြေီ…အခုထိဘာမှမဘာရသေးဖူး”

” ဟုတမြှလည်းပြောပါ ကိုဇောြဦးရာ…ခငဗြွားဖုန်းထဲမှာဖြင့ြ အောကားတွခညွြေးပဲ၊ အားတိုင်းလည်း ဂွင်းထုရင်းစောဖြိဖို့ လေ့ကငွ့န်ပြေီးတော့”

” ဟ..တကယပြှောတာဟ..မင်းတို့မယုံချင်လြည်းနေ၊ ငါ့ကောငမြလေးက တဈယူသနလြေးကြ သူ့ရဲ့အပျိုရညကြို မဂလြာဆောငပြှီးမှပဲ ပေးနိုငမြယတ်ဲ့ကြာ”

” ဘာပဲပြောပြော ကြှနတ်ောတ်ို့ထကတ်ော့ သာပါတယဗြွာ”

” ဒီလိုလုပရြအောင် ငါတို့သုံးယောကြ တရုတသ်ိုင်းကားတွထေဲကလို သှေးသောကည်ီအဈကိုဖြဲ့ရအောင်”

” ဘာလုပဖြို့လဲဗွ”

” ဒါနဲ့တဈခုမေးကြည့်မြယ်….မင်းတို့လူပျိုရညပြကြပြှီးပြီလား”

” လကန်ဲ့ဂွင်းထုတာတော့ လူပျိုရညပြကြတ်ာထဲအကြုံးမဝငဖြူးမလား…ဟဲဟဲ”

” လဖြတ်…ငါက ကြှင်းစိမတ်ာကိုပြောတာ၊ ကြည့်ရြတာ ဘယသ်ူမှ မစိမရြသေးဖူးထငတ်ယ်၊ ဒီလိုလုပကြှာ ငါတို့သုံးယောကြ သှေးသောကည်ီအဈကိုဖြဲ့မယ် ငါတို့ထဲက လူပျိုရညအြရငပြကြတ်ဲ့သူကို အဈကိုကြီးခေါကြှေးကြာ…ဘယလြိုလဲ”

” မလုပပြါဖူးဗွာ..ခငဗြွားပဲအရငပြကြမြှာပေါ့ဗွ၊ ကြှနတ်ောကြအခုမှလိုကန်တေုံးရှိတာ…ကြောသ်ူရဆိုပိုဆိုး ဘဲရှိတဲ့ဆောကြို တမ်းတနတေုံးရှိသေးတာ”

” မင်းကလည်းစွတအြထငမြကြီးပါနဲ့ကြ….ဟိုက မင်ျဂလာဆောငပြှီးမှတဲ့ ငါလည်းဘကဂြကြမြရှိတော့ နောကသ်ုံးနှစ်တော့အသာလေးကြာအုံးမှာ…”

” ခငဗြွားစပြောတာနောြ ကိုဇောြဦး…ပြီးကြမှ ကြှနတ်ောန်ဲ့အတွင်းရေးမှူးလေးနဲ့ ရည်းစားဖြစ်ကာမှ ညီလေးကို အဈကိုကြီးခေါန်ရအေုံးမယ်”

” မင်းသာ လူပျိုရညအြရငပြကြပြါစေ..ငါခေါဖြို့ဝနမြလေးပါဖူးကြ…ဟားဟား…ကြောသ်ူရကော အဆငပြှလေား”

” ကြှနတ်ောတ်ော့ ဒီတဈသကြ ခငဗြွားတို့နှစ်ယောကကြိုပဲ အကိုကြီးခေါရြမယန်ဲ့တူပါတယဗြွာ…”

” ဟားဟား…”

” အဲ..စည်းကမ်းတဈခုတော့ရှိတယန်ောြ…လူပျိုရညပြကြတ်ာက ကိုယခြစွတ်ဲ့ကောငမြလေး ဒါမှမဟုတ် သူငယခြငွြးမလေးနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် အသိမိတဆြှထေဲကနဲ့ဖြစ်ဖြစ်ရတယကြှာ၊ ဖာတော့မခကြှေး”

” ဟုတပြှီဗွာ……ကြှနတ်ောတ်ို့သဘောတူတယ်…ကဲ..ဒါဆို သှေးသောကည်ီအဈကိုဖြဲ့တာကို ဂုဏပြှုတဲ့အနနေဲ့…တဈခွကြ..”

” ခြီးယား…ခြီးယား….ဂလု..ဂလု..ဂလု”

ထိုသို့ဖြင့ြ လူပျိုရညပြကြရြေးကောမြတီမှ သှေးသောကည်ီအဈကိုသုံးယောကသ်ည် ခေါငရြညဆြိုငတ်ှင် အမူးသောကပြှီးသကာလ နထေိုငရြာ အဆောငသ်ို့ပြနခြဲ့ကြလသည်ေ၊ အဆောငပြှနရြောကရြောကခြငွြး ကုတငပြေါတ်ကလြိုကသ်ညန်ှင့တ်ပျိုငန်ကြ မှနကြှောငန်ှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့မှာ တဈခွိုးထဲအိပပြွောသ်ှားကြလသည်ေ။

ရငထြဲတွင် အပူမီးတောကပြှီး စိုးရိမစြိတမြွားနသေော ကြောသ်ူရတဈယောကသ်ာ ခေါငရြညမြူးနသညေ့တ်ိုငအြိပမြပြောပြဲ အတွေးများနလသေည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ သူစိတသ်ကသ်ာရာ ရလိုရငှား ကြံဆကာ သူရေးနကြေ ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးကိုထုတ်၍ ခံစားခကြမြွားကိုခရွေးလိုကလြသည်ေ။

” ငွိမ်းရေ…..

ဒီတဈခေါကဖြစ်တဲ့ကိဈစမှာ ကိုယတ်ော့ဖြင့ြ စမှုံတုံးပြီနဲ့တူပါတယ်…ငှိမ်းရယ်၊ တကယတ်မ်းပြောရလငွြ အခုကိဈစက မရညရြှယပြဲနဲ့ဖြစ်သှားရတာပါ…..သို့သောလြည်း ဘယသ်ူမှ ယုံပေးကြမှာမဟုတဘြူးဆိုတာလည်းရိပမြိပါတယ်…..အဓိကကတော့ ကိုယ့အြပေါြ မင်းလေး တဈမွိုးထငသ်ှားမှာကိုစိုးရိမန်မေိတယ်…ငှိမ်းရယ်….

ဤကမျဘာကို စောင့ရြှောကန်ကြသေော လောကပါလနတမြင်းကြီးများလည်း ဂွူတီအားသညဆြိုလငွြ ကြှနတ်ောမြောငသ်ူရကိုလည်း ကြည့်ရြှူ့စောငမြတောမြူပေးကြပါ၊ မှနသ်ောစကားကိုပြောလငွြ ဒီဘဒျဒကမျဘာပေါတ်ှင် ကြှန်ုပမြှေးသည့အြခွိနမြှစ၍ ယခုအသကထြိတိုငအြောင် ကောငမြလေးတဈယောကြ၏ နှုတခြမ်းကို တဈကြိမတ်ဈခါမွှပင် မနမ်းဖူးသေးခဲ့ပါ၊ ဤမှနသ်ောသဈစာစကားကြောင့ြ ဒီအထငလြှဲစရာအဖြစ်ဆိုးကြီးမှလှတမြှောကပြှီး ကြှန်ုပခြစွခြငမြှတန်ိုးရသော ငှိမ်း..က ကြှန်ုပအြပေါြ အထငမြလှဲပါစနှငေ့ြ…

ရငထြဲတွင် အပူမီများနှင့ြ တောကလြောငန်သေူ

ကြောသ်ူရ”

………………………………………………………..

🧡အခန်း (၂) Timing လှဲမှားခွင်း🧡

နောကတ်ဈနေ့ နံနကရြောကတ်ော့ အိပရြာနိုးနိုးချင်ြးပင် ကြောသ်ူရခေါင်းထဲ မနေ့ကဖြစ်ခဲ့သောကိဈစကို ခေါင်းထဲပြနရြောကလြာလသည်ေ၊ ဆကပြှီးတွေးနလေို့လည်း ပိုပြီးစိတည်ဈရုံသာရှိမည်….ဒီ့ထကပျိုပြီးထူးလာမှာမဟုတ်…ထို့ကြောင့ြ ဖြစ်ချင်တ်ာဖြစ်တော့ကြာဟု သဘောထားပြီး ထိုကိဈစကိုခေါင်းထဲမှ ခဏထုတလြိုကလြသည်ေ၊ မနကခြင်းလကဘြကရြညဆြိုငသ်ှားစား….ရမေိုးခွိုးပြီး ရုံးကိုသှားလသည်ေ။

ရုံးကိုရောကသ်ောအခါ မနေ့ကလုပစြရာကနွန်သေေးသညမြွားကို လကစြသတပြှီးလုပကြိုငန်လသေည်ေ၊ ၉ နာရီ ထိုးခါနားနီးတော့ ရုံးတွငလြူတောတ်ောစြုံနလပြေေီ၊ ထိုစဉြ ဦးအောငမြောင်း ရုံးခန်းထဲသို့ဝငလြာလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက ဦးအောငမြောင်းအားနှုတခြှန်းဆကသ်လိုကလြသည်ေ….။

” ဆရာကြီး…morning”

” အေး..အေး…Good morning, ကောငလြေးမင်းဒီနေ့ဘာတွလေုပစြရာရှိလဲ”

” HR ဌာနကနေ ဝနထြမ်းအသဈစာရင်းတောင်းပြီး ထမင်းစားဆောငကြို လူအလွော့အတိုးလုပဖြို့နဲ့ စာတငဖြို့ရှိတယ်”

” အေးအေး…အဲ့တာတွအရေငလြုပထြား၊ မနကဖြှနကြှရင် ကြနဒြိုအသဈဖြင့ပြှဲရှိတယ်…အဲ့သှားပြီးနရောထိုငခြင်းပြငဆြငပြေးရအုံးမှာ”

” အဲ့တာဆိုရငတ်ော့ ဒူးချောငအြုံးမှာပဲကရို့”

” ဆင်းရဲသားကားတွကြညေ့တ်ာလွှော့ပေါ့ကြာ…ကောငလြေးရာ၊ မင်းလကလြေးလည်း အနားပေးပါဦး”

” ဆရာကြီးလည်း အိမပြှနရြောကရြင် ငရုတဆြုံကြိတတ်ာလွှော့အုံးနောြ…လှကေားပေါတ်ကတ်ာတောင် ဆရာကြီးဒူးထဲက ဂလောငသ်ံကြားနရတေယ်”

” ဟေ…ဟုတလြား”

” မဟုတပြါဖူး…နောကတ်ာပါ…ဟဲဟဲ”

” ဖတ်….” (ဂုတပျိုးကိုလကဝြါးဖြင့ြ ခသွံ)

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟနဆြောငန်ရသေောလြည်း ရငထြဲကအပူမီးက တဖနပြှနပြှီးလောငကြွှမ်း ပြနလြာသည်၊ ဘယအြခွိနတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အပေါထြပကြနဆင်ေးလာပြီး Hr မနန်ဂွောရုံးခန်းထဲ ဝငလြာမလားဟုစိုးရိမန်ရသေည်၊ ထို့ကြောင့ြ ရုံးခန်းတံခါးပြင့လြာပြီဆိုသညန်ှင့ြ ဘယသ်ူများဝငလြာသလဲဟု အမောကြည့်ရြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရ၏အဖြစ်မှာ ရဲ၏အိမရြှေ့သို့သှားကာ ဘိန်းဖြူအစိတသ်ားလောကြ ဝယအြုံးမလားဗွို့ဟု သှားမေးမိသော လူတဈယောကလြိုဖြစ်နလသေည်ေ၊ ဘယအြခွိန် ထွကလြာပြီး အဖမ်းခံရမယမြသိ….

ထိုစဉြ Admin နှင့ြ Hr ဌာနရှိသော ဒုတိယထပ် အဝငတ်ံခါးကို လူတဈယောကဆြှဲဖြင့ပြှီး ဝငလြာလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အထိနတ်လန့န်ှင့ြ ထိုငခြုံကနေ ခေါင်းကိုမော့ပြီးလှမ်းကြည့်လြိုကရြာ Finance ဌာနမှ Casher မမဖြစ်ပြီး ဒေါသ်ူဇာဝင်းမဟုတသ်ဖြင့ြ အနည်းငယစြိတအြေးသှားပြီး သကပြှင်းခကြာ ပြနထြိုငခြလွိုကလြသည်ေ၊ ဌာနထဲသို့ဝငလြာသော Casher မမက ကြောသ်ူရကိုတဈခကြရြှာလိုကပြှီး…

” ကိုကြောသ်ူရ….ဒေါသ်ူဇာက ရုံးခန်းထဲခဏလာခဲ့ပါဦးတဲ့”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက..

” ဟုတကြဲ့.. လာခဲ့မယဗြွ”

ဟိုကြ…နောကဆြုံးတော့ ဒီအခွိနကြို ရောကလြာလပြေီ၊ သို့သောြ Hr ကိုမတိုငသ်ေးပဲ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုယတ်ိုင် ခေါပြုံထောကတ်ော့ သူစိတထြဲတွေးထားသလောကတ်ော့မဆိုးသေးခွေ၊ ကဲ….လာမယ့ဘြေး ပြေးတွေ့ပြီးရင် ပြီးတာပဲဟု အားတင်းပြီး Finance ဌာနရှိသော အပေါထြပသ်ို့တကလြာခဲ့လသည်ေ။

Finance ဌာနသို့ရောကသ်ောအခါ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက သူမ၏ဌာနကဝနထြမ်းများနှင့ြ မနကခြင်းအစည်းအဝေးပြုလုပန်သဖြေင့ြ အပြငကြခုံတန်းတွငခြဏထိုငစြောင့န်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရ တဈယောကစြိတင်ှိမင်ှိမထြားသောလြည်း စိတကြိုမထိန်းခွုပန်ိုငတ်ော့……ထိုငခြုံပေါတ်ှငထြိုငပြှီး ဒူးနှစ်ဖကကြိုလှုပန်လသေည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းကို ဘယလြိုရှင်းပြရငကြောင်းမလဲဟု စကားလုံးများ..စာကြောင်းများကိုစဉြးစားနလသေည်ေ၊ ရငထြဲမှလည်း နှလုံးခုနန်ှုန်းများမှနဆြနလြာကာ ကိုယ့န်ှလုံးခုနသ်ံကိုပင် ပြနကြှားနရလေသည်ေ။

” ဒုတ်…ဒုတ်…. ဒုတ်….ဒုတ် ဒုတ်..ဒုတ်..”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ထိုငခြုံပေါတ်ှငထြိုငစြောင့န်စဉေအြတွင်း အပြငမြှလအေေးတဈခကြဝြေ့တိုကလြာသည်၊ ထိုလအေေးကြောင့ြ…ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများထလာကာ အသကရြှူရပပြှီး လအေေးနှင့တ်ဈပါတည်းသူပါသှားလငွြ ကောင်းမညဟြုတွေးမိလသည်ေ၊ ထိုစဉြ Finance ဌာန၏ morning meeting ပြီးဆုံးသှားပြီး ဒေါသ်ူဇာဝင်းက အခန်းထဲမှထွကလြာကာ ထိုငစြောင့န်သေော ကြောသ်ူရအားလပယ်ကခြေါပြှီး သူမ၏ရုံးခန်းထဲသို့ခေါသ်ှားလသည်ေ။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ နှလုံးခုနသ်ံများ ဂိတဆြုံးသို့ရောကကြာ အရကပြှင်းပြင်းတဈခွကသ်ောကလြိုကရြသလို ရငထြဲထူပူလာလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းရှေ့ ကြိုးကြင်းစွပ်၍ သဒဏေအြပေးခံရတော့မည့ြ အပြဈသားတဈယောကလြို တုနလြှုပန်မေိလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းမကြန်ှာက ဒေါသတအားကြီးလည်းထွကန်သညေမြဟုတပြဲ ထူးဆန်းစွာ တညတ်ညင်ှိမင်ှိမပြငဖြစ်နလသေည်ေ၊ သူမက

” မောငလြေး…ကောဖြီသောကပြါဦး”

” မသောကတ်ော့ပါဖူး အဈမ…”

” မင်းကိုဘာလို့ခေါလြိုကတ်ယဆြိုတာသိတယမြလား….မနေ့ကဘယလြိုဖြစ်လို့ ငါ့ကို ပီကဆေိုပြီး ကြနဒြုံးကြီးညာပေးတာတုံး….အပျိုကြီးဆိုပြီး နောကတ်ာလား…မင်းကဘာသဘောလဲကြ..ပြောပါဦး”

ဟုမေးလသည်ေ။ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက သူမ၏ထုံးစံအတိုင်း ခေါင်းကိုငိုကြ၍ မကြမြှနအြပေါကြနေ မော့ကြည့်ကြာ မကြန်ှာထားတင်းတင်းနှင့ြ ကြည့်န်လသေည်ေ….. ကြောသ်ူရက အသံ တုနတ်ုနဖြှင့ြ..

“ဟိုလေ… အဲ့တာကလေ… မနေ့က ကြှနတ်ောြ ဈေးဝယန်တေုံး ……… ………….. …………………………. ……………………… …….”

ဟု သူတွေးထားသလို သချောရှင်းပြလိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရတဈယောကရြှင်းပြပြီးသောအခါ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ခပတ်ညတ်ညမြကြန်ှာထားကနေ မခွိုမခဉွခြပပြှုံးပြုံးမကြန်ှာပေးဖြစ်သှားကာ ကြောသ်ူရအား…

” အဲ့တော့…ငါ Hr ဂွာကြီးကိုသှားပြောလိုကရြမလား”

” မပြောပါနဲ့အဈမရယ်…ကြှနတ်ောကြ တမငလြုပတ်ာမှမဟုတတ်ာဗွာ”

” ဟား…ဟား….ငါကစတာပါ… မနေ့ကတည်းက မင်းပီကဗေူးနဲ့ ကြနဒြုံးဗူးမှားယူလာခဲ့မှန်း ရိပမြိပါတယ်၊ ငါ့ကိုကြနဒြုံးပေးပြီး စမ်းလောကအြောငလြည်းမင်းမှာ ဇမရှိမှန်းသိပါတယ်……ကြောသ်ူရ….မင်းကလုပလြိုကရြငတ်လှဲခညွြးပဲ ”

” ဟုတ်…ကြှနတ်ောတ်ောင်းပနပြါတယဗြွာ”

” အေးအေး..ရပြီသှားတော့…နောကတ်ဈခါအဲ့ဒီလိုထပမြမှားစနေဲ့နောြ…မောငလြေး…ခစ်ခစ်.. အခုလိုခေါပြှီး ကြပတ်ယဆြိုတာကလည်း မင်းမှတလြောကသ်ားလောကအြောငရြှိသှားအောငပြါ၊ မင်းတမငမြလုပမြှန်းသိပါတယ်…. Finance ဌာနထဲ မင်းဝငလြာကတည်းက မကြန်ှာပကြရြုံတငမြကပဲ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နမှန်ေးတွေ့လိုကတ်ယ်၊ အခုလိုကြပဖြို့တောင် ရယခြငွစြိတကြိုမနည်းအောင့ထြားရတာ…ဟားဟား”

” ဟုတကြဲ့ အဈမ…သှားခွင့ပြှုပါဦး”

” အေးအေး”

ကြောသ်ူရသည် ဒေါသ်ူဇာဝင်းကြပလြိုကသ်ညကြိုပင် စိတမြဆိုးနိုငပြဲ ပထမဦးဆုံးအကြိမအြနဖြငေ့ြ ဒီအပျိုကြီး၏သဘောထားကို သဘောကသွှားလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ ပေါ့ပါးသှကလြကသ်ောခွလှမြေးများဖြင့ြ အောကထြပဆြင်းကာ မိမိတို့ဌာနထဲပြနဝြငလြာခဲ့လသည်ေ၊ အခန်းထဲရောကရြောကခြှင်း ဦးအောငမြောင်းက….

” ကောငလြေး..အပျိုကြီးက ဘာကိဈစခေါတ်ာလဲ…မနေ့ကမင်းစာရင်းမှားသှားလို့လား”

” ဘာမှမဟုတပြါဖူးဗွာ…ဟဲဟဲ”

” မင်းကို finance ဌာနကခေါတ်ိုင်း ငါ့မှာခေါင်းနားပနကြှီးနရတော ဘာမှမဟုတဖြူးဆိုလည်းပြီးတာပဲဟေ့”

” ဟုတကြဲ့”

ကြောသ်ူရတဈယောကသ်ည် သင်ျကြနကြာလလှတင်ှိမ်းခွင့ဖြှင့ြ အကဉွြးထောငမြှလှတမြှောကလြာသော ထောငသ်ားတဈယောကလြို ပြောရြှငန်လသေည်ေ၊ ထမင်းစားဆောငမြှ နေ့လညစြာကို ကြကြဥခကြကြွှေးသညကြိုပင် နှစ်ပနကြနစြားဝငလြသည်ေ…… ပြုံးစိစိလုပန်သညေမြှာ မရပ်၍ သူ့ဘေးနားဖုန်းကိုကြည့်ပြှီး ထမင်းစားနသေော မှနကြှောငပြင် ကြည့်မြရဖြစ်လာလသည်ေ၊ အူမှူးနသေော သူ့ဘောဒြါကို အပိုးသစရေန်ေ အာရုံလှှဲလိုကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ…

” ဟေ့…ဟေ့…ထမင်းခည်ျးကုန်းစားမနနေဲ့…ဟိုမှာ မင်းရဲ့အိအိငွိမ်းလာပြီ”

ဟု ပြောလိုကသ်ည်၊ ကြောသ်ူရကတဈခကြကြှည့လြိုကပြှီး…

” ဒီနေ့သူတဈယောကထြဲပဲဟ…ဟိုခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်းမပါဖူး…ဘယလြောကကြကြသ်ရရှေိလိုကသ်လဲကြာ”

မှနကြှောင် သညသ်ူ့သူငယခြငွြးစိတည်ဈညူးပြီး ပုံမှနဖြစ်သှားစရန်ေ ရညရြှယသ်ောလြည်း ကြောသ်ူရမှာပုံမှန် ဖြစ်မလာပဲ ပိုတောငအြူရှငလြာလသည်ေ၊ ပိုဆိုးသှားသညကြ အိအိငှိမ်းတဈယောကြ ထမင်းစားလာတာနောကကြှပြီး သူမနှင့စြားဖောစြားဖကဖြစ်သည့ြ ကောငမြလေးများမရှိတော့၍ ကြောသ်ူရတို့စားပြဲကိုပူးပေါငဝြငထြိုငလြာခွင်းဖြစ်လသည်ေ။ အိအိငှမ်းက…

” ကိုကြောသ်ူရ ဒီမှာနရောရှိသေးတယမြလား…ထိုငမြယန်ောြ”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက မဆိုင်းမတွပင် မှိုရသောမကြန်ှာဖြင့ြ…

” အင်းရတယ်…ထိုငလြေ…သားကြီးမင်း ထမင်းပနကြနဟြိုဖကန်ည်းနည်းတိုးပေးလိုကြဦး”

ဟုပြောလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက..

” ရပါတယဗြွာ…နရောကအကယွကြှီးရှိတာကို.. ဒါနဲ့ ဒီဘကကြအဈကိုက IT ကမလား ကို..ဘယသ်ူ”

” ကိုကြောဝြင်းခိုငပြါ… အလုပလြာလွှောကတ်ုံးက တဈခါတွေ့ဖူးတယလြေ”

” အဲ့တာကြောင့မြှငဖြူးနသလေိုဖြစ်နတော…ခစ်ခစ်”

အိအိငှိမ်းသည် တခွို့သောဟနပြနမြွားသည့ြ ကောငမြလေးတွလေို ထမင်းကို မလှုတတ်လှုတမြစားပဲ သသခွေောခွာစားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရသည် အခါတိုင်းဆိုလငွြ ထမင်းကိုဇူဇကာပုဏျဏားသဖြယ် ဇွန်းဖြင့အြမောကခြပပြှီး နင်းကနသ်ှပစြားသောလြည်း….ဘေးနားတွင် အိအိငှိမ်းနှင့န်ီးနီးကပကြပအြတူတူရှိနသဖြေင့ြ…..ဒီနေ့တော့ဖြင့ြ ထမင်းလုံးကိုတဈစေ့ချင်ြး ရတွကေပြှီးစားနလသေည်ေ၊ ဖုန်းကြည့်ပြှီးစားသော မှနကြှောငပြင် သူ့ထကအြရငပြှီးသှားလသည်ေ…မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ သူ့သူငယခြငွြးအား စနောကခြငွသ်ဖြင့ြ..

” သားကြီး..စားလေ..ပြီးရငသ်ှားရအောင်”

ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါအိအိငှိမ်းက..

” သှားစရာရှိရငသ်ှားကြလေ…ညီမကိုမစောင့န်နေဲ့”

” ရပါတယ်…အဈကိုလည်းမပြီးသေးပါဖူး ဖြည်းဖြည်းစား”

ဟု ကြောသ်ူရကပြနပြှောပြီး သတိပေးသည့အြနဖြငေ့ြ သာသနာဖကြြ မှနကြှောင့ြ ခွထေောကကြို အားနှင့တ်ကန်င်းပေးလိုကလြသည်ေ။

ထမင်းစားပြီး သကာလ ရုံးပြနသ်ှားမည့အြခါတွင် ကြောသ်ူရက သူ၏စူပါကပပြေါထြိုငလြိုကရြင်းနှင့ြ အိအိငှိမ်းအားလှမ်း၍…

” ညီမ…ဆိုငကြယကြှုံလိုကြဦးမလား”

ဟု မကြန်ှာလိုမကြန်ှရ လှမ်းမေးလိုကလြသည်ေ၊ ဘေးနားက မှနကြှောငကြ..

” အဲ့တာဆို…ငါကြတော့ဘာနဲ့ပြနရြမှာတုံး”

” လေးဘကကြုန်းပြန်” (ဒီမှနကြှောငကြောငကြ တဈစကကြလေးမွှ အရိပသ်ုံးပါးနားမလည်၊ သူ့ဘောဒြါ အခွအနေကေောင်းနသညေကြို မကြည့်ရြကန်ိုင် ဖကြလြိုဖကြဆြီး လုပခြငွန်လသေည်ေ)

အိအိငှိမ်းက..ကြောသ်ူရအား

” မလိုကတ်ော့ဖူးအဈကို…ညီမလမ်းလွှောကပြှီးပြနလြိုကတ်ော့မယ်…ရုံးနဲ့သိပမြဝေးပါဖူး၊ ဒီနေ့စားတာများသှားလို့ ဗိုကတ်င်းနတောနဲ့အတောပြဲ..ရုံးရောကမြှတွေ့မယန်ောြ”

ဟု ပြနပြှောပြီး အသာလေး လမ်းလွှောကထြှကသ်ှားလသည်ေ။

ဟုတမြှာပေါ့လေ….ရည်းစားရှိသော မိန်းကလေးတဈယောကအြနဖြငေ့ြ အနအထေိုငဆြငခြှငရြပမည်ေ….. ကြောသ်ူရရငထြဲတွင် စောနကထမင်းအတူစားနစဉြေ သာယာနသေောခံစားခကြမြွားပြောကသ်ှားပြီး သူနေ့စဉကြှုံတွေ့နရသေည့ြ အမညမြဖောန်ိုငသ်ောခံစားခကြကြ အောင့သ်ကသ်ကဖြှင့ြ ပြနလြညဝြငရြောကလြာလသည်ေ၊ သူ၏မသိစိတထြဲမှ စကားတဈခွန်းကို ပြောမိလသည်ေ။

” ကြောသ်ူရ…မင်းကအိအိငှိမ်းရဲ့ရည်းစားမှမဟုတတ်ာ ”

ကြောသ်ူရ အနောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဆိုငကြယန်ောကတ်ှင် မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ အခန့သ်ားတကထြိုငပြှီး ဖုန်းကိုကလိနလေိုကသ်ေးသည်၊ ဒီကောင့ကြိုတော့ စတနောတဈစကမြှမရှိ…. မကြမခေမွြးဖြင့ြ ဂီယာဝမ်းကိုထည့ကြာ ဆိုငကြယကြိုဆောင့ထြှကလြိုကလြသည်ေ။

ရုံးသို့ ကြောသ်ူရပြနရြောကပြှီး မကြာမှီမှာပင် လမ်းလွှောကပြှနလြာသော အိအိငှိမ်းလည်း ပြနရြောကလြာလသည်ေ၊ စားပြဲပေါမြှ စာရှကစြာတန်းများကို punch ဖြင့ဖြောကပြှီး ဖိုငထြဲတွဲနသညေကြို ဟနမြပကြပြှုလုပကြာ အိအိငှိမ်းကို မသိမသာလေးခိုးကြည့်လြိုကလြသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းကတော့ ထမင်းစားပြီး ကောဖြီသောကရြန် ရနှေေးအိုးတညန်လသေည်ေ၊ ပြီးနောကြ သူမစားပြဲအောကရြှိ အံဆှဲကိုဆှဲဖြင့လြိုကပြှီး ကောဖြီထုတကြိုရှာဖြနလေသေည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက..

” ဟင်…ကောဖြီထုပကြ ကုနသ်ှားပြီလား…အေးပါကြာ…မနေ့ကဝယမြယဆြိုပြီး မေ့ဖြစ်အောငကြို မေ့သှားသေးတာ”

ဟု သူ့ကိုယသ်ူပြောနလသေည်ေ၊ အိအိငှိမ်း၏ အရိပအြကဲကိုကြည့်န်သေော ကြောသ်ူရက..

” အိငှိမ်းရေ…ညီမ အဈကို့ဆီမှာ ကောဖြီထုပအြပိုရှိတယ်….သောကမြလား”

ဟုမေးရာ သူမက

” Expresso လား…”

” ဟုတတ်ယ်…ပရီမီယာ တံဆိပပြဲ ကြိုကရြငယ်ူသောကလြေ”

” ကြေးဇူးပါဗွ….ဝယပြှီးမှ တဈထုပပြှနဆြပမြယန်ောြ”

” ရပါတယဗြွာ”

တကယတ်ော့ ကြောသ်ူရက ကောဖြီကြိုကသ်ူမဟုတခြွေ….လကဖြကရြညဂြွိုးသာဖြစ်လသည်ေ၊ သို့သောြ အိအိငှိမ်းလိုလငွြ ဖြည့ဆြည်းပေးရနအြတွကြ သူမကြိုကတ်တသ်ော ကောဖြီထုပကြို အမှိုကပြုံးထဲကနယေူကြည့်ကြာ ဝယထြားပြီး အပိုဆောငထြားခွင်းဖြစ်လသည်ေ၊ တဈဖကသ်ကအြခစွဆြိုတာမွိုးကလည်း ကိုယဖြကကြ ဘယလြိုပဲခံစားရခံစားရ ကိုယခြစွတ်ဲ့သူပြောပြှီး ပြုံးရှှငန်ရင်ေ ကိုယလြည်း အလိုလိုပြုံးမိတာမွိုးကိုးဗွ။

အခုလည်း အိအိငှိမ်းတဈယောကြ သူပေးသော ကောဖြီထုတကြို သီချင်ြးလေးညည်းလကြြ ဖြောပြှီးသောကန်တောကိုကြည့်ပြှီး ပီတိတဈမွိုးဖြစ်ရလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရသည် သူ့ရဲ့ခံစားခကြကြို သူ့ဝသီအတိုင်း ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးထဲ ထုတရြေးလိုကလြသည်ေ…..

” ငွိမ်းရေ….

မင်းကောဖြီကို ဖြောသ်ောကန်တေဲ့ပုံစံလေးက နန်းဆနလြိုကတ်ာကြာ………. ကိုယကြ မင်းရဲ့ရည်းစားမဟုတပြမယေ့လြည်း အခုလိုဘေးကနေ မင်းလေးလိုအပတ်ာကို ဖြည့ဆြည်းပေးခွင့ရြှိနတောကိုပဲ ကြေးဇူးတငမြိပါတယကြှာ…

ရငထြဲမှာရှိတဲ့အတိုင်း ပြောရရငတ်ော့ဖြင့ြ ကိုယကြအဖြည့ခြံဘဝထကြ မင်းလေးကိုတရားဝငပျိုငဆြိုငခြှင့ရြှိတဲ့ မင်းရဲ့ခစွသ်ူဖြစ်ချင်ခြဲ့မိတယဆြိုတာ ဝနခြံပါတယ်၊ တဈခါတုန်းက မင်းလေးကို ဖြင့ပြှောဖို့အတွကပြါ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါတယ်… မင်းကတော့ သိလိုကမြှာမဟုတပြမယေ့ပြေါ့၊ ကိုယ့ရြဲ့ခံစားခကြတ်ှဟော စဈမှနခြဲ့ပမယေ့လြည်း ကိုယဒြီကုမျပဏီကိုရောကလြာတဲ့ အခွိနကြတော့ မှားသှားခဲ့တယ်၊ ဘယတ်တန်ိုငပြါ့မလဲ…ကိုယအြတွကြ လောကကြီးက ဘယတ်ုံးကမှ မမွှတခဲ့ဘူးလကြော…

အဖြည့ခြံလူသားလေး

ကြောသ်ူရ”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဒိုငယ်ာရီစာအုပလြေးထဲ ခံစားခကြတ်ှကေို ခရွေးပြီး သူ၏အတွေးများက အိအိငှိမ်းကို ခစွခြှင့ပြနရြန် ကြိုးစားခဲ့သည့ြ အခွိနကြို အမှတရြသှားပြနလြသည်ေ။

…………………………………………………

လှနခြဲ့သော ချောကလြခန့အြကြာက…….

ကြောသ်ူရတဈယောကြ Five star Construction company ရှိ Interview အခန်းတွင် HR manager နှင့ြ Second interview လုပန်ခွေိနဖြစ်လသည်ေ၊ HR မနန်ဂွောက… ကြောသ်ူရအား

” ညီလေး…လုပင်န်းအတွေ့အကြုံက နှစ်နှစ်ရှိတယ် ပြောထားတယန်ောြ”

” ဟုတကြဲ့ပါဗွ”

” ညီလေးအသကကြ ဘယလြောကရြှိပြီလဲ”

” ၂၃ နှစ်ပါ”

” ငယင်ယလြေးကတည်းက လုပင်န်းခွငထြဲရောကန်တောပဲ… အရငအြလုပကြနေ ဘာလို့ထွကခြဲ့တာလဲ”

” အရငလြုပခြဲ့တဲ့ ကုမျပဏီက သူတို့ ကုမျပဏီခွဲကို ပိတလြိုကလြို့ပါ”

” အေးပါ….ငါတို့ဆီမှာလည်း Admin က လဈလပန်ရောတဈနရောရှိတာနဲ့အတောပြဲ၊ မင်းကအတွေ့အကြုံရှိတယဆြိုပမယေ့လြည်း ဒီမှာတော့ Admin staff နရောကစဝငရြမယ်… တဈနှစ်ကြာမှ မင်းရဲ့လုပရြညကြိုငရြကြညေ့ပြှီး ရာထူးတိုးပေးမယကြှာ… အဆငပြှတယေမြလား”

ဟု HR ပီပီ ဈေးဆဈတော့သည်…. ကြောသ်ူရကလည်း နယကြတကလြာပြီး အလုပလြိုနသညေ့ကြှောင့ြ ဂွီမများတော့….

” ဟုတကြဲ့….လုပန်ိုငပြါတယခြငဗြွ”

” အင်း…အဆောငန်မှောမလား….နေ့လညစြာရော ကိုယ့ဘြာသာကိုယစြီစဉမြှာလား ဒီကကြှေးတာစားမှာမလား”

” အဆောငလြည်းနမယ်ေ…နေ့လညစြာလည်းစားမယဗြွ”

” အင်းဟုတပြါပြီ..အဲ့တာဆို လစာထဲကနေ တဈလနှစ်သောင်း ယူမယန်ောြ၊ ပြီးရငလြူမှုဖူလုံကြေးရယ်…….ဘာကြေးညာကြေးရယ်….နည်းနည်းလေးလည်းပါမယ်.”

(အလုပကြမရသေး…..လွော့ဖို့ကအရင်၊ Hr မနန်ဂွောက ကြောသ်ူရ Cv ဖောငထြဲသို့ ပြုံးပြုံးကြီးမှတခြကြမြွားခရွေးနလသေည်ေ)

” ဘာမှစိတမြပူပါနဲ့ကြာ…..အဈကိုတို့ ကုမျပဏီက အလုပလြုပရြင် တဈဦးနဲ့တဈဦးအပြနအြလှနကြူညီပြီး လုပကြှတာ၊ အခကအြခဲရှိရငလြည်းပြောပေါ့ကြာ….ဒီမှာကတော့ Family type အနနေဲ့ပဲသှားတာ”

(မနန်ဂွောဆီမှ Family type ဆိုတဲ့အသံကြားတော့ ကြောသ်ူရတဈယောကြ စအိုရှုံ့သှားလသည်ေ၊ အရငအြလုပတ်ုံးကလည်း Family type လို့ပြောပြီး နဖူးကခွှေး….ဖငကြှားကအွောင် နှားဥူဖကြီးလို အလုပလြုပခြဲ့ရဖူးလသည်ေ)

” ဟုတကြဲ့”

” အင်း နကဖြှနကြစပြီး ညီလေးအလုပဝြငလြို့ရပြီနောြ…..အရှေ့ကဘယသ်ူရှိလဲ..အိအိငှိမ်း လာပါဦး”

HR မနန်ဂွောက သူ့ဝနထြမ်းကိုလှမ်းခေါလြိုကတ်ော့ အိအိငှိမ်းဆိုသည့ကြောငမြလေးတဈယောကြ interview နသညေ့အြခန်းထဲသို့ဝငလြာလသည်ေ၊ သူမနှင့အြရငဝြငမြလာခင် တံခါးဖြင့လြိုကကြတည်းက အမွိုးသမီးကိုယသ်င်းနံသင်းသင်းလေးက အရငရြောကလြာသညကြို ကြောသ်ူရတဈယောကခြံစားလိုကရြသည်၊ အိအိငှိမ်းက..

” ဟုတကြဲ့ဆရာ..”

” အေး…ညည်းဒီကညီလေးကို Finger print စရင်းသှင်းပေးလိုကြဦး သူမနကဖြှနကြှရင် အလုပစြဝငမြှာ admin ကိုလည်း ဝနထြမ်းအသဈရောကတ်ယလြို့ ထမင်းစားကဒလြည်းထုတပြေးလိုကြဦး”

” ဟုတကြဲ့ဆရာ”

” ညီလေး..မင်းသူနဲ့လိုကသ်ှားလိုကြ”

” ဟုတကြဲ့”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိအိငှိမ်းခေါရြာနောကကြိုလိုကသ်ှားလသည်ေ၊ Finger print စကရြှိသော မှညေီထပသ်ို့အရောကတ်ှင် အိအိငှိမ်းက ကြောသ်ူရကို စာရင်းအသဈသှင်းပေးလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက…

” အဈကို…ဒီပေါကြို လကမြရယ် လကည်ိုးရယတ်ငပြေးပါ…..တဈခုပြီးမှတဈခုနောြ”

” သှောြ…ဟုတကြဲ့ဟုတကြဲ့”

အိအိငှိမ်းကိုငေးကြည့်န်သေော ကြောသ်ူရတဈယောကပြှနလြည် အသကဝြငလြာသည်၊ ကြောသ်ူရလကည်ိုးကိုအရငတ်ငလြိုကသ်ည်…..စကကြအာရုံခံနလသေည်ေ..

” တီ”

” အဈကို…ရပြီဗွ…လကမြလေး”

ဟု အိအိငှိမ်းက ထပပြှောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရ လကမြကိုစောနတုံးကလို စကပြေါပြှနတ်ငလြိုကသ်ည်…။

” ဒီ…ဒီ”

” ဟင်….အဈကို နောကတ်ဈခေါကလြုပကြှည့ပြါဦးဗွ”

” ဒီ…ဒီ”

” ဘယလြိုဖြစ်တာတုံး…မရဖူး ညီမ…လကကြခွှေးစေးထွကန်လေို့လားမသိဖူး”

အိအိငှိမ်းက စကကြိုသိပစြိတမြရှညတ်ော့ နှုတခြမ်းလေးစူပုတပြုတဖြစ်လာပြီး အာရုံခံစကအြပေါကြို အင်ျကြီလကဖြှင့ြ သုတလြိုကသ်ည်…. ကြောသ်ူရလကကြိုလည်း ကိုငပြှီး သုတပြှနလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ကြောသ်ူရလကမြကို သူမကိုယတ်ိုငကြိုငကြာ အာရုံခံစကပြေါဖြိတငပြေးလိုကလြသည်ေ။

” တီ”

” အခုမှပဲရသှားတော့တယ်…ဟဲဟဲ…ဒီစကကြအဲ့လိုပဲ တဈခကြတ်ဈခကြကြှောငခြငွတ်ယ်”

” အင်း”

” လာ…အဈကိုက admin လုပမြှာဆိုတော့ ရုံးတဈခုလုံးကိုပြေးရမှာ…ညီမ ဌာနတဈခုချင်ြးဆီဝငပြှီး မိတဆြကပြေးမယ်”

” အင်း”

အိအိငှိမ်းကအရှေ့ကနေ ခွလှမြေးခကသ်ှကသ်ှကဖြှင့လြွှောကလြသည်ေ…..ယောကြွားလေး ဖြစ်သောကြောသ်ူရပင် မနည်းအမှီလိုကရြလသည်ေ၊ သူမလမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း ခွှင်..ခွှင် နဲ့အသံမှညန်ေ၍ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ရှှခွကေငွြေးလေးကို ဝတဆြငထြားသညကြို တွေ့ရှိလိုကရြလသည်ေ၊ ခွကငွြေးဝတထြားသညန်ှင့ြ ရှင် လို့မပြောပဲ ဗွာ လို့ပြောပုံထောကတ်ော့ သူမက မဟာဆနသ်ော မန်းသူဖြစ်ရမညဟြု တွေးမိလိုကလြသည်ေ။

ရှင်းရှင်းပြောရလငွြ ခါးလညလြောကထြိနကမြှောငဖြှောင့ဆြင်းသောဆံကသောကို ပိုငဆြိုငထြားသည့ြ မန်းသူလေးအိအိငှိမ်းကို ကြောသ်ူရတဈယောကြ မှငမြှငခြငွြးပငကြှှသှေားလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းကတော့ ကြောသ်ူရကို လုပဖြောကြိုငဖြကဝြနထြမ်းအသဈ တဈဦးဆကဆြံတာထကြ တဈခုမွှမပို……..ဌာနတဈခုချင်ြးစီဝင်၍ အိအိငှိမ်းက ကြောသ်ူရအား မိတဆြကပြေးလသည်ေ၊ အကုနလြုံးကို ကြောသ်ူရက ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့ြ ရယပြှခေါင်းညိမ့ပြှလိုကလြသည်ေ၊ သို့သောြ တဈယောကကြိုမှ ကြောသ်ူရမမှတမြှိခွေ……။

ရုံးတွငရြှိသော ဌာနအစုံသို့သှားပြီးသောအခါတွင် HR နှင့ြ Admin ဌာနရှိသော ဒုတိယထပသ်ို့ပြနရြောကလြာလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက HR ကဝနထြမ်းများနှင့လြည်း မိတဆြကပြေးသေးသည်၊ နောကဆြုံးသူနှင့အြတူတူ အလုပလြုပရြမည့ြ Admin ဌာနသို့ရောကရြှိလာလသည်ေ၊ အိအိငှိမ်းက

” ကိုကြောသ်ူရ….ဒါက ဆရာကြီး..အဲလေ…ဦးအောငမြောင်း Admin ဌာနမှူး”

ဟု မိတဆြကပြေးလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက..

” ကောငလြေး မင်းနာမညကြ ကြောသ်ူရမလား…ငါ့နာမညကြ ဦးအောငမြောင်း ၊ ဒီရုံးမှာတော့ ဆရာကြီးလို့ပဲ ခေါကြှတာများတော့ မင်းလည်း ဆရာကြီးလို့ပဲခေါပြေါ့ကြာ…ဟားဟား”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး”

” အေးအေး…အိအိငှိမ်း သူ့ကိုထားခဲ့တော့ရပြီ၊ ငါသူ့ကို ထမင်းစားကဒြ လုပပြေးလိုကြဦးမယ်”

” ဟုတကြဲ့”

ဦးအောငမြောင်းကိုယတ်ိုင် ကြောသ်ူရအား ထမင်းစားကဒထြုတပြေးလိုကပြှီး နထေိုငရြမည့ြ အဆောငသ်ို့လိုကပျို့လသည်ေ၊ အဆောငကြ နှစ်ထပဆြောငဖြစ်ပြီး တဈခန်းနှင့တ်ဈခန်းကို သုံးထပသ်ားပြားများနှင့ြ ကာထားလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက..

” ကောငလြေး အပေါထြပ် ညာဖကစြှန်းအခန်းမှာ လူတဈယောကလြိုနတယေကြှားတယ်၊ မင်းအဲ့မှာနလေိုကြ ဟုတပြှီလား၊ အဲ့အခန်းကလူတွကေိုလည်း မနေ့ကတည်းက လူသဈရောကမြယလြို့ပြောထားပြီးပြီ၊ ဒီကိုအလာတုံးက ထမင်းစားဆောငတ်ှေ့တယမြလား ….အဲ့မှာထမင်းစားကဒပြှပြီး စားလို့ရတယ်…ဟုတပြှီလား”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး”

” အဲ့တာဆို…ငါသှားတော့မယန်ောြ”

” ဟုတကြဲ့”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ အမွိုးအိမတ်ှငအြပခြဲ့သော အဝတထြုပကြို ပြနသ်ှားယူပြီး အဆောငသ်ို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ နေ့လညစြာနားခွိနဖြစ်၍ အခန်းထဲတွငန်သေော လူနှစ်ယောကကြ ပြနရြောကန်ကော အဝတအြစားများလဲသညကြို တွေ့ရှိရလသည်ေ၊ မကြမြှနထြူထူနှင့ြ တဈယောကကြ..

” Admin ကတဈယောကမြလား လာလေ….ဟိုနားမှာ နရောရှိတယ်…တံမှကစြည်းအရငလြှဲလိုကြဦး ”

ဟုပြောလသည်ေ၊

” ဟုတ်..”

” ဘာတွဟေုတန်တောလဲ ဒီမှာက အသကခြငွြးသိပမြကြာကြပါဖူး၊ ငါ့နာမညကြ ကြောဝြင်းခိုင်၊ ရုံးမှာတော့မှနကြှောငလြို့ပဲခေါကြှတာများတယ်…..မင်းအဆငပြှသလေိုခေါြ”

” ဟုတ်..ကိုကြောဝြင်းခိုင်”

ထိုစဉြ အိပယ်ာပေါတ်ှင် လှဲအိပန်သညေ့တ်ဈယောကကြ….

” ငါ့နာမညကြ ဇောြဦးတဲ့….အငဂြငွန်ီယာဌာနက ငါကတော့ရုံးထဲမထိုငရြပါဖူး ဆိုဒထြဲဆင်းရတာများတာ၊ မှနကြှောငကြတော့ IT ဌာနက မင်းတို့နဲ့တဈရုံးထဲပဲ”

” အေးအေး…နားလိုကြဦး၊ မနကဖြှနအြလုပစြဆင်းရမှာမလား၊ ငါတို့တော့ နေ့လညပျိုင်းတဈဖြတသ်ှားလုပလြိုကြဦးမယ်”

ဟုပြောပြီး နှစ်ယောကလြုံး အခန်းထဲမှ ပြနထြှကသ်ှားလသည်ေ။ ကြောသ်ူရလည်း သူပါလာသောပစ်စည်းများကိုနရောခပြှီး တဈရေးတဈမော အိပလြိုကလြသည်ေ။

ကြောသ်ူရသည် ရုံးစတတပြှီး အလုပလြုပသ်ညမြှာ နှစ်ပတမြွှပငကြှာခဲ့လပြေီ၊ အခန်းဖောဖြစ်သော မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငန်ှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့နှင့လြည်း ငယပြေါင်းများသဖြယ် ခငမြငလြာသည်၊ ကြောဝြင်းခိုငန်ာမညလြည်းပြောကကြာ သူများတွခေေါသ်လို မှနကြှောငလြို့ပင် ခေါတ်ော့လသည်ေ။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဘောဒြါများနှင့ပျိုပြီးရင်းနှီလာသလို ရုံးတွငလြည်း အလှဲအမွိုးမွိုးလုပကြာ ပြူနာပေါင်းစုံလည်း ရှာပြီးပြီဖြစ်လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရ Admin ဌာနရောကပြှီးနောကပျိုင်း ရှေ့တဈလကမြနောကပြှောငကြညှပေပြှီး အုန်းဆီကိုရှဲအောငလြိမ်းထားသော ဦးအောငမြောင်း၏ နာထငတ်ဈဝိုကတ်ှင် ခေါင်းကိုကပြွောကတ်ဲ့ ပလာစတာကို အမြဲလိုလိုကပထြားရလတေော့သည်။

ဒီနေ့သည် ရုံးပိတသ်ော စနနေေ့ညဖြစ်၍ ကြောသ်ူရတို့ အခန်းထဲတွင် ဟေးလေးဝါးလားနှင့ြ အရကခြှကပြုံးခနွကြသေည်၊ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ ပိနပြိနည်ှောငည်ှောငန်ှင့ြ အရကသ်ောကန်ိုငသ်ညဟြုမထငရြသောလြည်း အရကဝြိုင်း၏ ၆၀ ရာခိုငန်ှုန်းလောကကြို တဈယောကထြည်းဒိုငခြံဖြိုနလသေည်ေ၊ ကိုဇောြဦးကတော့ နှစ်ခွကသ်ုံးခွကလြောကန်ှင့ြ မူးပြီးရခွေိနကြိုကန်ပြေီး ပါးစပမြှ တဖြဖြစကားပြောနလသေည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက

” ဟေ့ရောင်…ကြောသ်ူရ မင်းဆောရြှိလား”

” မရှိပါဖူးဗြာ”

” ဒါဆို ဒီရုံးမှာမင်းကြိုကတ်ဲ့ဆောရြှိလား….ဝိုကလြကြော”

” တဈယောကတ်ော့ရှိတယဗြွ အဈကိုကြီးရ….”

လို့ကြောသ်ူရက ပြောလိုကတ်ော့ ဖုန်းကြည့်ပြှီး အရကပြဲမော့နသေော မှနကြှောငပြါ စကားဝိုင်းထဲ ပြနဝြငလြာလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ..

” ဘယသ်ူတုံးကြ…မဟုတမြှလှဲရော HR ကတဈယောကြ..ဘယသ်ူ အိအိငှိမ်းမလား”

” ဟင်…ဘယလြိုလုပသ်ိတာလဲ”

” တဈရုံးလုံးနီးပါး အိအိငှိမ်းကို ကြိုကန်ကြတောပဲကို မသိရှိပါ့မလား”

” ဟုတလြား…ရည်းစားတော့မရှိသေးဖူးမလား၊ ကြှနတ်ောလြိုကရြင် အဆငပြှလေောကတ်ယမြို့လား”

” အင်း…မင်းရဲ့ရုပခြံကတော့မဆိုးပမယေ့ြ အသားအရောငရြယ် ဆံပငကြရယေကြတော့ သိပမြလန်းဖူးကြ့၊ ကိဈစမရှိပါဖူး နည်းနည်းပါးပါး ပြနရြှှိုင်းလိုကပြေါ့”

ဟု ကိုဇောြဦးက ဝငအြကြံပေးလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ ကိုဇောြဦးအား..

” ကိုဇောြဦးတို့ အငဂြငွန်ီယာဌာနက ပါဖြောင့ဖြှောင့န်ဲ့တဈယောကကြလည်း အိအိငှိမ်းကိုလိုကန်တယေကြှားတယန်ောြ”

” ဘယသ်ူတုံးကြ…အောြ…ဟိုခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်းလား ၊ရည်းစားမဖြစ်သေးပါဖူးကြာ အခုမှလိုကန်တေုံးရှိပါသေးတယ်….အေးဆေးပေါ့…ကြောသ်ူရ မင်းလိုကမြယဆြို အခုပဲလှုပရြှားလိုကတ်ော့”

” ကြှနတ်ောြ အလုပဝြငတ်ာ တဈလတောငမြပြည့သ်ေးဖူးဗွ၊ ပြောလို့ကောင်းပါ့မလား”

ဟု ကြောသ်ူရက ဝငပြှောလသည်ေ။

” အင်း နောကလြကုနလြောကမြှ ဖြင့ပြှောကြည့်ပြေါ့ကြာ…ငါတို့လည်းကူညီပေးပါ့မယ်…အခုလောလောဆယတ်ော့ သူ့ရဲ့ facebook account ကို link ပို့ပေးလိုကမြယ်..ရော့”

ဟု မှနကြှောငကြ အိအိငှိမ်းရဲ့ Facebook profile link ပို့ပေးလိုကလြသည်ေ။

………………………………….

တဈလခွဲခန့ကြှာပြီးနောကြ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အိအိငှိမ်းကို ဖြင့ပြှောမညဟြု ကြံစညထြားသောရကသ်ို့ ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ ထိုရကကြို ပရောဟိတကြှီး ကိုဇောြဦးကိုတိုင် ပြကျခဒိနပြေါြ နံကြားထောကပြှီး ရှေးခယွထြားသည့ြ ရကကြောင်းရကမြှတဖြစ်လသည်ေ၊ ထို့အပြင် စိတကြူးယဉဆြနသ်ော ကြောသ်ူရက ရိုမန်းတဈဆနဆြန် ပလနလြေးပါ ပြငဆြငထြားသေးလသည်ေ။

ကြောသ်ူရ၏အကြံကား တဈခွားမဟုတ်…. ရုံးဆင်းခွိန်၌ အိအိငှိမ်းတဈယောကြ အိမပြှနရြန် ရုံးအပေါထြပမြှ အောကသ်ို့ဆင်းခွိနတ်ှင် အနောကကြလိုကြ၍ စကားပြောမည် မှညေီထပရြှိ ဆိုငကြယစြတန်းသို့ရောကသ်ောအခါတွင် “အိအိငှိမ်း..ကိုယပြှောစရာတဈခုရှိလို့” ဟုအစခွီပြီးဖြင့ပြှောမည်၊ ပြီးလငွလြကကြိုအနောကပြဈ၍ ဖြကယ်ူလာသော သူမ ကြိုကသ်ည့ြ နှင်းဆီပန်းအဝါရောငကြိုထုတပြေးမည်၊ ထိုသို့ ပန်းပေးနစဉေအြတွင်း အပေါဆြုံးထပမြှ မှနကြှောငကြ အသင့ခြှှထေားပြီးသော နှင်းဆီပန်းအဖြူရောငပြန်းပြင့မြွား ကြဲခရွနဖြစ်လသည်ေ။

ကြောသ်ူရ၏အကြံကို အစတုန်းက မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငသ်ည် ကြောငတ်ောငတ်ောငန်ိုငသ်ည်… ပြူနာတကသ်ှားနိုငခြွရှေိ၍ သူမပါဟု ငှင်းလသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက အငဂြငွန်ီယာဆိုတော့ ဆိုကထြဲရောကန်မှောဖြစ်သဖြင့သ်ူ့ကိုလည်း အားကိုး၍မရခွေ၊ နောကဆြုံး မှနကြှောင်၏ သည်းခွကြေိုကဖြစ်သော Grand တဈပြားဖြင့ြ စည်းရုံးလိုကကြာမှ အဆငပြှသှေားတော့လသည်ေ။

အိအိငှိမ်းအားဖြင့ပြှောမည့န်ေ့တွင် ဆယတ်န်းစာမေးပြဲဖြသညေ့ြ မနကခြင်းများကတောင် ဘုရားမရှဈခိုးခဲ့သော ကြောသ်ူရသည် ရုတတ်ရကြ ခကြခြငွြးဆိုသလို ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းလာကာ ဖငဗြူးတောင်းထောငပြှီး အောကြှီးဟဈကယွြ ဘုရားရှဈခိုးလသည်ေ။ (ကုသိုလတ်ှတေော့ရအုံးမည်..ငိ)

ကြောသ်ူရ၏ မနကခြင်းစောစော ဘုရားစာရှတသ်ံကြောင့ြ အိပရြာထဲတွင် နားကြပတ်ပ်…အောကားကြည့်ပြှီး ဂွင်းထုနသေော ကိုဇောြဦးတဈယောကြ ဂွင်းဆကထြုရတော့မှာလိုလို ရပလြိုကရြမှာလိုလို ဇဝဇဝေါဖြစ်သှားလသည်ေ။

ကြောသ်ူရသည် သူ့အဝတအြိတကြိုဖြင့ြ၍ အကောင်းဆုံးဟုထငသ်ော ဘောင်းဘီနှင့ြ ရုံးယူနီဖောင်းကို ဝတဆြငလြိုကလြသည်ေ၊ ဘုတသ်ိုကဖြစ်နသေော သူ့ဆံပငကြိုလည်း ကိုဇောြဦးမှှောကပြေး၍ သပရြပသ်ောကခေုတခြဲ့ပြီးပြီ၊ အဝတအြစားလဲပြီး မှနရြှေ့တွင် မတတ်ပရြပကြာ မှနကြှောငလြိမ်းနကြဖြေဈသော နှင်းတောငစြနိုးဗူးကိုဖြင့ပြှီး လကည်ိုးဖြင့အြပြည့ကြောလြိုကကြာ သူ၏မီးသှေးမကြန်ှာကိုထုံးသုတလြိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ code 10 ခေါင်းလိမ်းဆီကို လကဝြါးထဲထည့ကြာ အရငပြှတလြိုကပြှီး လကဖြဝါးနှစ်ဖကကြိုအနောကသ်ို့လှနပြှီး ဟနပြါပါ ဖီးလိမ်းလိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရစိတထြဲတွင် အခုလို မှန်းမံလိုကတ်ော့လည်း ငါလေးဟာ bollywood မင်းသား ရှာရှတခြန်းနဲ့တောင် ခပဆြငဆြငပြါလားဟု တွေးမိလိုကသ်ေးသည်။

တဈကိုယလြုံးကို ရှိုင်းပြီးသောအခါတွင် အဆုံးသတအြနဖြငေ့ြ ခွာလီအိနဂြယွရြမှေှေးကို တရှုးရှုးနှင့ြ ဖြန်းလိုကလြသည်ေ၊ ဘေးနားတွင် နှင်းဆီပန်းခွှနသေေော မှနကြှောငကြ ကြည့်မြရတော့သဖြင့ြ..

” ကြောသ်ူရ…ပြငပြှီးဆငပြှီးရင် နှင်းဆီပန်းလေးလာခွှလှညေ့ပြါဦးဟ….မင်းအနံ့တွကလေည်းကြာ…မှှနထြူနတောပဲ”

” အေးအေး..လာပြီလာပြီ…ငါ့အခွအနေဘယေလြိုလဲ ခန့ည်ားသှားပြီမလား”

” အညာက ဇတမြင်းသားတွရေဲ့ ကြောည်ာဘုတထြဲက မင်းသားတွလေို ခန့ည်ားသှားပြီဟ၊ လာ…မှနမြှနခြွှေ…ရုံးတကခြွိနကြနီးနပြေီ”

” အေးအေး”

ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့နှစ်ယောကြ အပေါကြနကြေဲခရွန် နှင်းဆီပန်းအဖြူများကို ခွှပြေီးနောကြ တဈပြင့ထြဲဝယလြာသော နှင်းဆီပန်းအဝါရောငကြို ကြောသ်ူရက လှယအြိတထြဲသချောထည့ကြာ ရုံးသို့သှားလသည်ေ။

ရုံးသို့ရောငသ်ောအခါ ကြောသ်ူရထကအြရငရြောကန်သေော ဦးအောငမြောင်းက အရငကြနဲ့မတူပြောင်းလဲနသေော သူ၏တပည့ကြွောကြိုကြည့်ပြှီး မကြမြှောငအြရငကြှုတလြသည်ေ၊ ရမှေှေးအနံ့ ပြင်းပြင်းကို ရှူလိုကမြိသောအခါ နဖူးကြောများပင် ကြုံ့သှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကတော့ ဒါတွမသေိ….တကကြှှစွာနှုတဆြကသ်လိုကလြသည်ေ….။

” ဆရာကြီး….Good morning”

” ငါ့အတွကတ်ော့ မဂွတပြါဖူးကြာ…ကောငလြေးရာ”

” ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ ဆရာကြီး”

” အိမကြမိန်းမပေါ့ကြာ….ဘာကိုစိတဆြိုးမှန်းမသိဖူး….မပြောချင်တ်ော့ပါဖူးကြာ…နေ့လညစြာလည်းထမင်းမထုပပြေးလိုကဖြူး..ရုံးကိုအစောကြီးရောကန်သောတာကြည့်တ်ော့”

” ဪ”

” ဒါနဲ့နပေါဦး…ဒီနေ့ဘာပြဲရှိလို့လည်း ကောငလြေးရ”

” ဘာပြဲမှမရှိပါဖူးဆရာကြီး…ဒီနေ့ကြှနတ်ောခြန့န်တယေမြလား….ဟဲဟဲ”

” အေး…ငါတို့ရှာဘုရားရှေ့က ရညှေိတကန်တေဲ့ မနုသီဟဖငန်ှဈခွအရုပကြှီးကို သန့ရြှင်းရေးလုပပြေးပြီး ထုံးပြနသ်ုတလြိုကသ်လိုပါပဲကြာ…ဟားဟား”

” ဆရာကြီးကလည်း နောကပြှီဗွာ”

ထို့နောကရြုံးတကခြွိနသ်ို့ရောကသ်ောအခါ ကိုယစြီကိုယစြီလုပစြရာရှိသညမြွားကို လုပကြှလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကလြည်း Finance ဌာနနှင့ြ စာရင်းရှင်းတန်းပြုလုပရြန် ကြနပြှူတာထဲတွင် စာရင်းများရိုကထြည့န်လသေည်ေ၊ မနကပျိုင်းပဲရှိသေးသည်။ ကြောသ်ူရတဈယောကရြငထြဲ တလှပလြှပန်ှင့ြ ဖြင့ပြှောဖို့အတွကြ ရငခြုနန်ရသေည်၊ ကြနပြှူတာရှေ့တွင် စနိုးအဖြေးသားနှင့ြ ပြုံးပြုံးကြီး အလုပလြုပန်သေော ကြောသ်ူရကိုကြည့်ပြှီး HR ဌာနက ကောငမြလေးတွကေ ကြိတခြှီကြသည်။

ဦးအောငမြောင်းကတော့ ဒီနေ့စိတန်ဲ့လူနဲ့မကပခြွေ……..ထမင်းစားဆောငသ်ို့ စာပို့ရန် A4 တဈမကြန်ှာစာ ရိုကန်သညေကြိုပင် နှစ်နာရီခန့ကြှာနလပြေေီ၊ တဈကြောင်းရိုကလြိုကြ….ကြနပြွူတာကိုကြောငကြှောငကြှီးကြည့်န်လေိုကန်ှင့ြ လုပန်လသေည်ေ၊ ထိုစဉြ အိအိငှိမ်းက HR ဌာနနှင့ြ Admin ဌာနကြားကို ကာထားသော အကာအရံပေါမြတတ်ပရြပမြှီပြီးတော့ ကြောသ်ူရအား လှမ်းစကားပြောလသည်ေ။

” ကိုကြောသ်ူရ….ဒီမှာ”

” အေး…ပြောညီမ”

” ဝနထြမ်းအထွကစြာရင်းလာပို့တာ ရော့…”

” ဪ..အေး ညီမ”

” ကိုကြောသ်ူရ….မှတစြုစာအုပယ်ူမလား…ရော့”

” ဘာစိတကြူးပေါကလြို့ပေးတာလဲ”

” အရငတ်ဈပါတကြ အိမယ်ာအသဈဖြင့ပြှဲလုပတ်ော့ ဧည့သ်ညတ်ှကေို လကဆြောငပြေးတဲ့ထဲက တဈအုပကြနွန်လေို့….ညီမလည်းတဈအုပယ်ူပြီးပြီ…ဒိုငယ်ာရီရေးရေး မှတစြုပဲ မှတမြှတ် အဆငပြှတောပေါ့…ရော့”

” ကြေးဇူးနောျ…ညီမ”

” ရပါတယဗြွ…”

နေ့လညစြာ ထမင်းစားခွိနရြောကတ်ော့ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ရငတ်ုနပြန်းတုနဖြစ်ပြီး ထမင်းနှစ်ပနကြနသ်ာစားဝငလြသည်ေ….စားရင်းနှင့လြည်း ဒူးကိုလှုပခြါနလသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရက မှနကြှောငကြိုလည်း သူရည်းစားစကားပြောပြီး ပန်းပေးနတောကိုတွေ့လငွြ အပေါကြနေ ပန်းကြဲပေးဖို့ တဖြဖြမှာကြားလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ ကြောသ်ူရပြောတာကို နားထောငခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး ဖုန်းကိုသာပြတမြှဲပြတန်လသေည်ေ။

ဒီလိုနဲ့ ညနသေုံးနာရီလောကရြောကတ်ော့ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ရုံးတွငရြှိသော အမွိုးသားသန့စြငခြန်းထဲတွင် အဆီပြနန်သေောမကြန်ှာကိုပြနသ်ဈလိုကသ်ည်၊ လကကြိုလည်းဆေးပြီး ဆပပြှာရညကြ ကုနန်သဖြေင့ြ ရိုးရိုးပဲဆေးလိုကရြသည်၊ ရုံးခန်းထဲ ပြနဝြငလြာတော့ ဦးအောငမြောင်းစားပြဲပေါကြ Water base gel လို့ရေးထားသည့ြ ရမလေို လကသ်န့ဆြေးရကေို ပြနသ်ုံးလိုကသ်ည်၊ အခုမှပဲ ကြောသ်ူရတဈယောကြ ကိုယကြိုယကြို ယုံကြညမြှုပြနရြသှားလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက အပြငသ်ှားနရောမှ ရုံးထဲ ပြနဝြငလြာတော့ ကြောသ်ူရက

” ဆရာကြီး စာပြဲပေါကြ လကဆြေးရညန်ည်းနည်းယူသုံးထားတယန်ောြ”

” ဟေ…”

” ဘာဖြစ်လို့လဲဆရာကြီး….ဖောကပြှီးသားမို့လို့သုံးလိုကမြိတာ အိမသ်ာထဲလည်း ဆပပြှာရညကြုနန်တောနဲ့”

” ရပါတယကြှာ…ဘာမှမဖြစ်ပါဖူး ကောငလြေးရာ”

” ဟုတ်”

တဖြည်းဖြည်းနှင့ရြုံးဆင်းရန် နာရီဝကလြောကသ်ာလိုတော့လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတဈယောကြ စိတလြှုပရြှားမှုအခွအနေသည်ေ ဘူတာရုံမှစထွကခြါစ ရထားတဈစင်းလို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရှိနတ်ကလြာလသည်ေ၊ အလုပမြပြီးမှာဆိုး၍ လုပလြကစြ အလုပမြွားကို အလငွအြမှနလြကစြသတလြိုကလြသည်ေ…..HR ဌာနဖကကြိုကြည့်တ်ော့လည်း ဖိုငတ်ှသေိမ်းကာ အလုပဆြင်းရနပြှငဆြငန်ကြလေပြေီ၊ ရုံးတွင်းဌာနတို့၏ထုံးစံအတိုင်း အထကလြူကြီးများ အရငပြှနသ်ညကြိုစောင့န်ကြရှောသည်။

မကြာမှီပင် တဈယောကပြှီးတဈယောကြ နှုတဆြကကြာ ပြနသ်ှားကြလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရချောင်းနသေော အိအိငှိမ်းကလည်း သူမ ပါလာသော ပိုကဆြံအိတလြေးလှယကြာ ရုံးဆင်းလပြေီ၊ သူမထွကသ်ှားပြီးမကြာခငပြင် ကြောသ်ူရက သူမနောကသ်ို့လိုကရြန် ပြငဆြငလြသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းကတော့ အခုထိစာရိုကလြို့ကောင်းတုံး…ဒီနေ့တော့ သူ့အားမစောင့န်ိုငတ်ော့ ဆရာကြီး ကြှနတ်ောကြိဈစလေးရှိလို့ပြနတ်ော့မယဟြု ခွင့တ်ောင်းပြီး ရုံးဆင်းခဲ့လသည်ေ။

ကောရြဈဒါရှိ လှကေားအဆင်းနားရောကတ်ော့ လှယအြိတထြဲထည့လြာခဲ့သော နှင်းဆီပန်းအဝါရောငကြို ထုတကြိုငလြိုကပြှီး စိတမြလှုပရြှားစရန်ေ အသကကြိုသုံးကြိမသ်ုံးခါ ရှူသှင်းရှူထုတလြုပပြှီး စိတကြိုတညင်ှိမစြှာထားလိုကလြသည်ေ…

” ဝူး…ဖူး….”

ကြောသ်ူရတဈယောကြ စိတတ်ညင်ှိမအြောငပြှုလုပန်စဉြေ အခွိနတ်ှင် အောကထြပကြောရြဈဒါမှ အိအိငှိမ်းအသံကြားလသည်ေ၊ သှားပြီဟ…ဘယသ်ူနဲ့တွေ့လို့စကားပြောနတောလဲ…..ရည်းစားစကားပြောဖို့ဆိုတာ သူမတဈယောကထြည်းရှိနမှဖြေဈမည်၊ ဘေးနားကသူ့သူငယခြငွြးရှိလငွြ ဘယလြိုလုပရြမယမြှန်းမသိတော့……အဲ့တဈကြကကြို ကြောသ်ူရတဈယောကြ မစဉြးစားမိခဲ့ခွေ….. ထို့ကြောင့ြ အရင်ဦးဆုံးအနဖြငေ့ြ လှကေားကနခေေါင်းလေးပြူကာ ချောင်းကြည့်လြိုကလြသည်ေ။

ကြောသ်ူရ၏ ရငထြဲမကောင်းသောခံစားခကြမြွားက ဒီရလှေိုင်းများလို တအိအိတကလြာလသည်ေ၊ အကြောင်းကား အိအိငှိမ်းနှင့စြကားပြောနသေောသူမှာ သူ၏ တရားမဝင် ပျိုငဘြကဖြစ်သော ခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်း ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ၊ ခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်းက သူ့အနူလကကြှီးဖြင့ြ အိအိငှိမ်း၏လကကြိုလည်း ကိုငထြားပြီး စကားပြောနလသေည်ေ….။

” ငှိမ်းရာ….ကိုယ့ကြိုဒီနေ့အဖြပြနေပြေးမှာဆို…ပြောတော့လေ”

” ဟာ…ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ ကောရြဈဒါကြီးမှာ အိမပြှနရြောကဖြုန်းဆကမြှ ပေးမယလြနေောြ…အခုတော့လကကြိုလှှတပြေးအုံး”

” မရဖူးကြာ….အိအိငှိမ်းက စဉြးစားဖို့နှစ်လစောင့ဆြိုလို့ စောင့ပြေးပြီပြီပဲဟာ…ပြောပြပါတော့ကြာ ”

” ခကတ်ော့တာပဲကို…..ရယ်….အပေါကြတဈယောကယ်ောကဆြင်းလာမှဖြင့ြ…..အင်း ခစွတ်ယကြှာ…ခစွတ်ယ်..ဟုတပြှီလား..လကကြိုလှှတပြေးတော့

” Yes…!!!!”

ခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်းက အိအိငှိမ်းအား အဖြရပြေီးပြီးချင်ြး ခွသှကေလြကသ်ှကဖြှင့ြ ပုခုံးဖကပြှီး အောကထြပသ်ို့ဆင်းသှားကြလသည်ေ၊ လှကေားအပေါထြပတ်ှင် စနိုးအဖြူကြကတ်ိကြကကြှားဖြင့ြ မတတ်ပမြေ့နသေော ဇာတမြင်းသားကြီးကြောသ်ူရတဈယောကသ်ာ နှင်းဆီပန်းအဝါရောငတ်ဈပြင့ကြိုကိုငပြှီး ကနွရြဈခဲ့လသည်ေ။

ကြောသ်ူရ၏ရငထြဲတွင် ဘုရားလောင်းရှဲကုနသ်ည် မှဈတဈဖကကြမ်းရောကသ်ှားသညကြို မတတ်ပရြပကြှည့န်ရသေော ဒဝဒေတလြောင်းရှဲကုနသ်ည်၏ နာကငွရြသောခံစားခကြကြို ကိုယခြငွြးစာမိသှားသည်၊ ခေါင်းစောင်းအောငရြဲလင်းနှင့ြ သူ၏ ခစွခြှင့ပြနသ်ော အခွိနကြှာခွားခကြသ်ည် နှစ်လမွှသာဖြစ်သောလြည်း ရလာဒမြှာမှု ကြာဟမှုအကြီးကြီးဖြစ်ခဲ့လပြေီ၊ အခုမှတော့ မတတန်ိုငတ်ော့ သူ့လကထြဲကိုငထြားသော အဝါရောငန်ှင်းဆီပန်းကို အဲ့ဒီ့နရောတွငပြင် နှမှောစွာဖြင့ြ လှတခြမွိလိုကလြတေော့သည်။

ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ ရုံးခန်းထဲတွင် လုပစြရာရှိသညမြွားကို လကစြသတပြှီး ရုံးဆင်းရနပြှငဆြငန်လသေည်ေ၊ အိမပြှနပြှီး သူ့မိန်းမစိတဆြိုးသညကြိုခံရလိမ့အြုံးမည်။ စိတဆြိုးသညကြချော့၍ရသည်..ပြသနာက….ဘာအကြောင်းကြောင့စြိတဆြိုးနမှန်ေးမသိခွင်းဖြစ်လသည်ေ။

ဒီနေ့မနကြ အိပယ်ာနိုးနိုးချင်ြးတွင် သူ့ဇနီးက ရုံးသှားရန် သူ့ကိုလာနိုးကာ မနကစြာပြငဆြငပြေးလသည်ေ၊ ထူးဆန်းသညကြ ဒီနေ့မနကစြာက အခါတိုင်းနဲ့မတူ ဟင်းပြဲများစုံစုံလငလြငရြှိနလသေည်ေ…..ဦးအောငမြောင်းက သူ့မိန်းမအား..

” ဒီနေ့တော့ရှယပြဲဟ…မိန်းမ ဘာစိတကြူးပေါကလြို့လဲကြ ၊ ထမင်းကြောန်ဲ့အရံဟင်းတွအမွေားကြီးပဲ”

လို့ပြောတော့ သူမက

” ရှငကြော..ဒိနေ့ဘာအစီအစဉရြှိလဲ”

ဟုမေးလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက..

” ဘာရှိရမှာတုံး အခါတိုင်းလိုပဲ…ရုံးတကမြယပြှနလြာမယလြေ…ဟဲဟဲ…စားပြီကြာ”

ဟု ပြောပြီး ထမင်းကြောစြားရနပြှငလြိုကစြဉြ သူ့မိန်းမက ထမင်းကြောပြနကြနကြိုဆှဲယူလိုကသ်ည်။

” ဘာလုပတ်ာတုံးကြ…”

” ရှင့ကြိုမကြှေးတော့ဖူး…အင့ြ…ခွေးကိုပဲကြှေးတော့မယ်”

” ဘာဖြစ်တာလဲ မိန်းမရ….ရုတတ်ရပကြှီးအဲ…”

” ဘာမှမဖြစ်ဖူး….ရှငန်ဲ့လည်းစကားမပြောချင်ဖြူး”

ဟု ပြောပြီး ဟင်းပနကြနမြွာကို ဆောင့ကြှီးအောင့ကြှီးနှင့သ်ိမ်းကာ အခန်းထဲ ပြနဝြငသ်ှားလသည်ေ။

ဦးအောငမြောင်းလည်း မနကခြင်းစောစောစီးစီး အကောခံလိုကရြ၍ ဒေါသထောင်းကနည်းထွကသ်ှားကာ အဝတအြစားလဲ….လကဖြကရြညဆြိုငထြိုငပြှီး ပြီးရုံးကိုလာခဲ့လသည်ေ၊ ရုံးရောကတ်ော့လည်း တဈနကေုနစြိတန်ဲ့လူနဲ့မကပ်…..လုပစြရာရှိသညမြွားကိုသာ စိတမြပါ့တဈပါဖြင့လြုပပြှီး သူ့မိန်းမ ဘာကြောင့ဒြေါသထွကန်သညေကြို စဉြးစားခန်းဝငန်လသေည်ေ၊ သူစိတဆြိုးရလောကမြည့ပြှူနာကလည်း… အရငန်ှဈတုံးက ဘောဒြါတွနေဲ့ စငတ်ငသ်ှားပြီးကဲတာ နောကဆြုံးပါပဲ…ငါလည်း ဘာမှဟုတတ်ိပတတ်ိ အပြဈလုပထြားတာလည်းမရှိရပါလားဟု တွေးမိနလသေည်ေ။

ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ စိတည်ဈနပေါသညဆြိုမှ သူ၏တပည့ြ ကြောသ်ူရက ဒီနေ့မှ ရမှေှေးအနံထောင်းထောင်း….စနိုးကြကတ်ိကြကကြှားမကြန်ှာဖြင့ြ စိတဒြုကျခထပပြေးလသည်ေ၊ ခွေးမကြှေး ဝကမြစားသော သူ့ရုပကြှီးကို ခန့လြားဟုလည်းမေးသေးသည်၊ အဆိုးဆုံးက ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ သူ့မိန်းမကို ဖငခြရွနအြကြံအစညဖြှင့ဝြယထြားသော ချောဆီကို ကြောသ်ူရက ရမလေိုလကသ်န့ဆြေးရညဟြုထငပြှီး ခပတ်ညတ်ညန်ှင့ြ ယူသုံးလိုကသ်ေးသည်။

ကဲကြာ….အိမရြောကမြှ မီးစငကြှည့ကြတာပေါ့၊ ငါလည်းဘာမှမတွေးတကတ်ော့ဖူး….ဟုတွေးပြီး ကြောသ်ူရနောကတ်ဈခါထပမြသုံးမိစရန်ေ ချောဆီကို ကြောပိုးအိတထြဲ ပြနသ်ိမ်းပြီး ရုံးတွင်းရှိ မီးခလုတမြွားကိုပိတကြာ ရုံးဆင်းခဲ့လသည်ေ၊ ရုံးအဆင်း လှကေားနားရှိကောရြဈဒါထောင့လြေးတွင် နှင်းဆီပန်းအဝါလေးတဈပြင့ြ ကနွသညေကြိုတွေ့လိုကရြလသည်ေ။

” ဘယကြောငမြလေးကပြှီး ကနွခြဲ့တယမြသိဖူး….အဖူးလေးရှိသေးတယ်”

ဟုပြောပြီး ကောကယ်ူခဲ့လသည်ေ။ အောကထြပရြောကတ်ော့ သူ့အမွိုးသမီးက မကြန်ှာစူစူပုတပြုတဖြှင့ြ လကပျိုကပြှီးစောင့န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ ဦးအောငမြောင်းက…

” မိန်းမ…ရုံးကိုဘာလာလုပတ်ာလဲ…ဟဲဟဲ”

ဟု မကြန်ှာခွိုစသှေးလိုကသ်ည်၊ သူမက

” ရှင့ကြိုလာစောင့န်တောလေ”

ဟု စူစူပုတပြုတဖြှင့ြ ဦးအောငမြောင်းကိုကြည့်ပြှီးပြနပြှောလသည်ေ၊ ပြီးနောကသ်ူမရဲ့အကြည့်ကြ ဦးအောငမြောင်းကိုငထြားသော နှင်းဆီပြင့အြဝါရောငဆြီ ကရွောကသ်ှားပြီး စူပုတန်သေောမကြန်ှာက ပြနလြညကြှညလြငလြာလသည်ေ။ သူ့မိန်းမ မကြန်ှာအမူ အရာပြောင်းသှားသညကြို အကင်းပါသောဦးအောငမြောင်းက ခကြခြငွြးရိပမြိသည်၊ ထို့ကြောင့ြ နှင်းဆီပန်းကို သူမကိုထိုးပေးလိုကလြသည်ေ…..သူမက

” ဟယ်…ရှငကြလည်း ကလေးကလားနဲ့ ရှကစြရာကြီး”

” ရော့ မင်းအတွကဝြယလြာတာ ကြိုကတ်ယမြလား”

” လကဆြောငကြဒါပဲလား ယောကြွား”

” ဘယဟြုတပြါ့မလဲ” (တကယတ်ော့ ဘာအတွကလြကဆြောငမြှန်း ဦးအောငမြောင်းမမှတမြိသေး သူ့မှေးနေ့လား ဘာလား… အရေးထဲ သူ့မိန်းမမှေးနေ့မှေးရကကြို မေ့နပြနေသ်ေးသည်၊ မမှတမြှိသ၍တော့ ရလေိုကင်ါးလိုကဟြနဆြောငန်လေိုကလြသည်ေ)

” ဒါဆိုဘာကနွသ်ေးတာလဲ”

” စိတရြှညရြှညန်ဲ့စောင့ကြှည့ပြေါ့ မိန်းမရယ်”

ဦးအောငမြောင်းနှင့ြ သူ့မိန်းမ စကားပြောနခွေိနတ်ှင် IT ဌာနတွင် ဒီကနေ့ အလုပပြါး၍ ဂိမ်းဆော့ပြီး မှောကယ်ကအြိပပြွောန်သေော မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငတ်ဈယောကန်ိုးလာလသည်ေ၊ နိုးနိုးချင်ြး သူ့ဘောဒြါကြောသ်ူရမှာကြားထားသော နှင်းဆီပြင့ကြှဲရနကြိဈစကို သတိရမိသှားလသည်ေ၊ လကကြနာရီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ၅ နာရီ ၁၅ မိနဈပင် ရှိနလပြေေီ…..ထို့ကြောင့ြ မကြမြှနပြငမြတပတ်ော့ပဲ လောလောနှင့ြ နှင်းဆီပန်း အပြင့ဖြတမြွားထည့ထြားသော ဘူးကိုကိုငပြှီး ဝရံတာသို့ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

ဝရံတာသို့အရောကတ်ှင် မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငတ်ဈယောကြ အောကကြိုငုံကြည့်လြိုကရြာ မကြမြှနမြပါသဖြင့ြ ခပဝြါးဝါးသာမှငရြလသည်ေ။ ဘယသ်ူဘယဝြါရယလြို့မသဲကြဲခွေ၊သူ၏မှငကြှင်းထဲတွင် ကြောသ်ူရက အိအိငှိမ်းကို ပန်းစည်းပေးနသညေကြိုတွေ့လိုကသ်ည်။ အိအိငှိမ်းကလည်း ကြောသ်ူရပေးသောပန်းကိုယူလိုကတ်ာတွေ့တော့ အခွအနေကေောင်းတာပဲဟုတွေးပြီး စကျကူပုံးထဲမှပန်းပြင့ဖြကမြွားကို ကြဲခလွိုကလြတေော့သည်။

ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ သူ့မိန်းမစိတဆြိုးပြသှေားသညကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ပြောသ်ှားပြီး ဒိနေ့ညတော့ မိန်းမကိုဖငပြေါကတ်ောင်းကြည့်ရြမယဟြု တွေးနစဉေမြှာပင် အပေါထြပကြနေ နှင်းဆီပန်းအဖြူပြင့မြွားက တဖြားဖြားကလွာလသည်ေ၊ သူ့မိန်းမက နှင်းဆီပြင့ကြွဲပေးသည့ကြို သူစီစဉထြားသညဟြု ထငသ်ှားလသည်ေ၊ သူမက..

” ဟယ်…လှလိုကတ်ာ…ယောကြွား…ဟယ်…ကလေးကလားနဲ့ ရှကစြရာကြီး….အဟိ…အဟိ”

” ဒါပမယေ့ြ မိန်းမကြိုကတ်ယမြလား”

” ဒါတော့ဒါပေါ့….ရှင့ရြုံးရှေ့မှာဒိလိုကြီးဆိုတော့ ကြုပမြကြန်ှာပူတာပေါ့”

” ကိုယတ်ို့ရုံးကလူတွကေ ဦးအောငမြောင်းကြီးက သူ့မိန်းမကို ဒီလောကခြစွပြါလားလို့ သိသှားကြတာဘာဖြစ်တုံးကြ…ဟားဟား”

” ကြုပတ်ော့ရှကပြါတယရြှင်…လာ..အိမပြှနရြအောင် တောည်နစောဘာစားချင်လြဲ”

” မင်းကိုစားချင်တ်ာ…ဟဲဟဲ”

” နောကတ်ီးနောကတ်ောကန်ဲ့ ဒီလူကြီးကတော့….အရငဆြုံးအိမပြှနရြောကရြင် ရှငကြှိုကတ်ဲ့ ငါးခူရဲယိုရှကခြကြကြွှေးမယ်…အားရှိအောငလြို့ ဟိဟိ…ပြီးမှရှငကြှိုကတ်ဲ့ဟာထပကြွှေးမယ်..”

” ဂယလြား…”

” ဂယပြေါ့..”

အိမပြှနရြောကတ်ော့ ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ သူ့မိန်းမခကြကြွှေးသော ဟင်းကောင်းထမင်းကောင်းများကိုစားပြီး သူ့မိန်းမကို ဖငလြိုးရန် တာဆူနလသေည်ေ၊ သူ့မိန်းမ ပနကြနဆြေးနသညေကြိုတောငမြစောင့န်ိုငတ်ော့…..ပနကြနဆြေးစငတ်ှင် မတတ်ပရြပပြှီး ပနကြနဆြေးနသေော သူ့မိန်းမကိုအနောကကြနဖကေပြှီး ထောကလြှမ်းရေးလုပလြသည်ေ။

ဦးအောငမြောင်းမိန်းမသည် ကလေးနှစ်ယောကအြမဖြစ်ေသောလြည်း အထိန်းအသိမ်းကောင်းသဖြင့ြ တငန်ှင့ရြငမြှာ တခွို့အိမထြောငသ်ညမြိန်းမကြီးတွလေိုတွဲကမွနပေဲ သူ့အရှယန်ဲ့သူ တင်းတင်းရင်းရင်းရှိသေးလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက သူမ၏ ဆူဖြိုးသောဖငကြှီးနှစ်လုံးကြားသို့ အောကခြံမပါသော ပုဆိုးအောကကြ လီးအချောင်းကြီးဖြင့ြ ပြတပြှီးလာဆှနသဖြေင့ြ သှေးသားများစူပြကလြာလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းလကကြလည်း ဂွိုင်းကနလွှေို၍ သူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အင်ျကြီအပေါကြနေ နယပြှီးကိုငန်လသေည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းသည် သူ၏ရိတပြှီးပြနထြှကခြါစ မှုတဆြိတမြှေးဖြင့ြ သူ့မိန်းမ၏ပုခုံးသားဖောင်းဖောင်းပေါကြို ပြတကြာ ကြီစယလြိုကလြသည်ေ။ သူ့မိန်းမက…

” ယားတယတ်ောရြဲ့…..ပနကြနဆြေးပြီးတာကိုစောင့ပြါဦး”

” စောင့န်ိုငတ်ော့ဖူးကြာမိန်းမရာ….ဒီမှာဖြစ်နပြေီ…အှန့ြ…အှန့ြ”

ဟုပြောပြီး ခါးကိုကော့ကာ တင်းမာနသေောလီးအချောင်းကို သူမဖငထြဲသို့ညှောင့ပြေးလိုကလြသည်ေ။

” အာ….ခဏလေးစောင့ျ ဒီမှာပြီးတော့မှာရှင့ျ”

” ရဖူးကြာ…ကိုယကြခစွခြငွန်ပြေီ…ကလေးတွလည်ေး ရှာကိုအလညသ်ှားနလေို့မရှိဖူး ကိုယတ်ို့နှစ်ယောကထြဲပဲ…..မရတော့ဖူးကြာ”

လို့ပြောပြီး သူ့မိန်းမဝတထြားသော ထမိနကြိုဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ။ ဦးအောငမြောင်းမိန်းမမှာ အိမန်ရင်ေးဖြစ်သဖြင့ြ အတွင်းခံမဝတထြားသဖြင့ြ ဖငတ်ုံးကြီးမှာ ချောကပြမေီးချောင်းအလင်းရောငအြောငတ်ှင် ဖြေးဖြေးကြီးပေါလြာလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းသညင်ုတတ်ုတထြိုငခြလွိုကပြှီး ဖငကြှီးနှစ်လုံးကိုဖြဲကာ အထဲမှ အမှှေးကောကကြောကမြွားနှင့ြ ဖောင်းကြှနသေော သူ့မိန်းမအဖုတကြှီးကို လွှာဖြင့ယ်ကပြေးလိုကလြသည်ေ။

” အင်း….အင်း…ယောကြွား…ကောင်းတယ်…အင်း…အင်း….အင်း အစိလေးစုတပြေး….အင်း…အင်းအင်း….”

ဦးအောငမြောင်းသည် အခုထိတိုင် မပြောင်းလဲသော သူ့မိန်းမ၏ မူလအနံ့အရသာ ဖြစ်သော အဖုတလြေးကို အပါးတရမှုတပြေးနလသေည်ေ၊ ပြီးနောကလြကန်ှဈချောင်းကိုထည့ပြှီး …ဇွိ…ဇွိ..ဇွိနှင့ြ ဆှပေးလိုကသ်ောအခါ အဖုတထြဲမှ အရညမြွားစီးကလွာလသည်ေ။ ပြီးနောကအြဖုတန်ှိုကသ်ညကြို ရပလြိုကကြာ သူ့အင်ျကြီနှင့ပြုဆိုးကိုခွှတခြလွိုကလြသည်ေ၊ သူ့မိန်းမ၏ အပေါဝြတန်ှင့ဘြောလြီကိုလည်း အမှနခြွှတလြိုကလြသည်ေ၊ သူ့မိန်းမက…

” ယောကြွား…အိပခြန်းထဲသှားကြမယလြေ၊ ထမင်းစားခန်းကြီးမှာ…အှင့ြ….ပြှတဈြ….ပြှတဈြ”

ဦးအောငမြောင်းက သူ့မိန်းမကို စကားကိုဆုံးအောငပြှောခွင့မြပေး….သူမ၏ နှုတခြမ်းထူထူကို နင့န်အေောင် ဆှဲစုတန်မ်းပေးလိုကသ်ည်၊ ထိုသို့နမ်းနရင်ေး တဈလှမ်းချင်ြး အနောကသ်ို့ဆုတလြာကာ ဧည့ခြန်းထဲသို့လငမြယားနှစ်ယောကြ ရောကလြာကြသည်၊ ဦးအောငမြောင်းက သူ့မိန်းမကို ဧည့ခြန်းရှိ ဆိုဖာပေါသ်ို့ ပကလြကအြိပစြလေိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ အပေါကြနခွေ၍ လှကြေီးထိုးစတိုငဖြှင့ြ နရောယူပြီး တင်းမာနသေောလီးကို သူ့မိန်းမ၏ အဖုတထြဲသို့ တညပြှီး ထည့လြိုကလြသည်ေ။

” အှန်းးးးးးးးးး….ယောကျြားရေ…ဖြည်းဖြည်း…ဖြည်းဖြည်း”

” ဇွိ…ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ် ….အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ.”

” အား….အား….အား…အား….အား…ယောကြွား….အား…..ထိတယကြှာ…ဟင့ြ…ဟင့ြ..ဟင့ြ”

” အာ….မိန်းမ….ကြိုကလြား…ယောကြွားလိုးပေးတာ.. အင့ြ…. ရော့…ဇွိ…ဇွိ…. ဇွိ..ဇွိ…..ရော့..ရော့… ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”

” အားအား….အား….ကောင်းတယ်..ကြိုကတ်ယ်….အား…ယောကြွား…အှင်းးးးးး”

” ပြှတဈြ….ပြှတ်…ပြှတဈြ…အု….အု….အု….အင်း…အင်း”

ဦးအောငမြောင်းသည် သူ့မိန်းမနှုတခြမ်းကို ငုံစုတပြှီး သူ့လွှာက မှှကြေီးတဈကောငလြို လွှာချင်ြးပြတသ်တပြှီး နမ်းပေးလသည်ေ၊ လကကြလည်း နို့နှစ်လုံးကိုအဆကမြပြတန်ယကြိုငပြှီး နို့သီးခေါင်းတွကေိုသူ့မိန်းမအကြိုကြ လိမပြှီးခွပေေးနသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်း၏ အပြုအစုကြောင့ြ သူ့မိန်းမမှာ အပျိုမလေးလို ရငတ်ဖိုဖိုဖြစ်လာပြီး တိမတ်ိုကတ်ှထေဲသို့ မွောလှင့န်သလေိုပငခြံစားနရသေည်၊ ဦးအောငမြောငလြည်း အရင် ရုံးကအလုပကြိဈစနှင့ြ သားသမီးရေးရာများနှင့ဗြွာများနသဖြေင့ြ မိန်းမနှင့အြတူမနဖြစ်ေတာ တဈလလောကပြငရြှိတော့မည်၊ ထိုသို့အောင့အြီးထားသမွှကို ဖြင့ထြုတပြှီး အခုမှပင် စိတလြှတကြိုယလြှတ် သူ့မိန်းမကို လိုးပေးလိုကလြတေော့သည်……

” အား…အား…ဖတ်..ဖတ်…ယောကြွားရေ….မိန်းမပြီးတော့မယ်….အားအား…ဆောင့ပြေး…..အားအား”

” ယောကျြားလည်းပြီးတော့မယ်……အင့ျ…အင့ျ..အင့ျ…ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်…..အား..အားအား”

” အား…အား…ယောကြွားရေ….ပြီးပြီ…ပြီးပြီ…ဆောင့ပြေး…ဆောင့ပြေး….အား…အား..အားးး..အားးးးးးး..အားးးးးးးးးးးးးးးးး….ကြှတဈြ….ရှီး….အားးးးးးးး”

နှစ်ယောကလြုံး ပြီးသှားသည့အြခါတွင် သူ့မိန်းမက ဦးအောငမြောင်းအကြိုကြ ပလှပေေးကာ ပြုစုပေးလသည်ေ၊ သူ့မိန်းမ၏ လွှာအစွမ်းနှင့အြာငှေ့အောကတ်ှင် သူ၏လီးကြီးက အကြောပျိုင်းပျိုင်းထပြီး တဈဖနပြှနမြာတောငလြာလသည်ေ၊ ဦးအောငမြောင်းက သူ့မိန်းမကို ပလှပေေးတာရပခြိုင်းလိုကပြှီး ပိုဇရှငေပြှောင်းခိုင်းလိုကသ်ည်၊ ဦးအောငအြောင်းက

” မိန်းမ…ထအုံး မတတ်ပအြရငရြပလြိုကြ”

” အင်း….ဘယလြိုနပေေးရမှာလဲတော့”

” မတတ်ပရြပန်ရင်ေးကနေ….ဆိုဖာလကတ်န်းပေါကြနေ ဆိုဖာပေါမြှောကအြိပလြိုကြ”

” ဒီလိုမြိုးလား…ယောကျြား”

” အင်း….ဟုတတ်ယ်…ပေါငလြေးနည်းနည်းကားလိုကြ…ဟုတပြှီ…အဲ့လို”

ဦးအောငမြောင်းက သူ့မိန်းမအား ဆိုဖာလကတ်န်းပေါကြတဆင့ြ မှောကပြှီးအိပခြိုင်းလိုကသ်ညမြှာ နောကပြေါကဖြှင့ရြနကြှံမည့ြ သူ့ပလနထြဲမှတဈစိတတ်ဈပိုင်းဖြစ်လသည်ေ၊ သူ့မိန်းမနှင့သ်ူသည် အိမထြောငသ်ကကြှာနပြေီဖြစ်သောလြည်း ဖငပြေါကကြို သူ့မိန်းမကပေးမစမ်းခဲ့ခွေ၊ သူ့မိန်းမက အတင်းငှင်းသဖြင့လြကလြွော့ထားခဲ့သညမြှာပငန်ှဈအတောကြှာလပြေီ၊ အခုတလောမှ ဦးအောငမြောင်းစိတထြဲ ဖငပြေါကကြိုဆာလောငလြာ၍ အခုလိုအခွင့ကြှုံလငွြ ဖငပြေါကကြိုလိုးရန် ချောဆီဝယထြားခွင်းဖြစ်လသည်ေ။

အရင်ဦးဆုံး မှောကခြုံအိပန်ေ၍ ဖငဘြူးတောင်းထောငန်သလေိုဖြစ်နသေော သူ့မိန်းမဖငတ်ုံးကြီးကို ခကဆြတဆြတလြေး…ရိုကပြေးလိုကလြသည်ေ….။

” ဖြန်း….အား…နာတယ်.”

” ဖြန်း”

” အား….ယောင်ွား….လုပပြေးတော့လေ”

သူမကိုယတ်ိုငတ်ောင်းဆိုမှတော့မလိုကလြွောနိုငစြရာအကြောင်းမရှိ၊ ဦးအောငမြောင်းက သူရဲ့နဂါးကြီးကိုကိုငပြှီး သှားလညန်ကြေ အခေါင်းထဲကိုအလညပျို့လိုကလြသည်ေ။

” အား…ယောကျြားရေ…ကောင်းတာ…..အား..အား…အင့ျ….အင့ျ”

” ဖြန်း….ဖြန်း…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်..ဇွိ…ဇွိ…ဇွိ….အား..အား…ယောကျြား…အား…အား”

” အား…ယောကြွား…ဖြည်းဖြည်း…အား…အထဲကအောင့တ်ယ်….အင်း..ဟုတပြှီ…အဲ့လိုလေး ပုံမှနဆြောင့ပြေး…အင်း…အင်းးးးးး”

ဦးအောငမြောင်းလည်း သူ့မိန်းမတောင်းဆိုသလို အရှိနလြွော့လိုကပြှီး သူမအကြိုကြ လီးကိုတဈရဈချင်ြး အထုတအြသှင်းလုပပြှီး ဆောင့လြိုးပေးနလသေည်ေ၊ ထို့နောကြ စားပြဲပေါရြှိ လှယအြိတထြဲမှ ချောဆီဗူးကို ထုတဖြှင့လြိုကကြာ သူမဖငတ်ုံးကြီးပေါြ ညှဈခလွိုကလြသည်ေ၊ သူမက..

” ယောကျြား…ဘာတွလေဲ”

” ချောဆီတွပေါ….ဇွိ..ဇွိ….ဖတ်..ဖတ်”

” ဖငလြုပမြလို့လား…ဖြည်းဖြည်းပဲလုပန်ောြ…ကြုပကြှောကတ်ယတ်ော့”

” အင်းပါ…မိန်းမရ…နာရငပြှောနောြ”

” အင်း”

ဦးအောငမြောင်းက အဖုတကြိုလည်းပုံမှနဆြောင့လြိုးပေးရင်း ချောဆီများကို ခရမ်းရောငစြအိုဝသို့စုလိုကပြှီး လကမြလေးကို စအိုထဲစမ်းထည့လြိုကလြသည်ေ…။

” မိန်းမ…နာလား”

” မနာဖူးရယ်…အင်း…အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ..အင်း”

” အပေါကပြှောင်းထည့ကြှည့မြယန်ောြ…မိန်းမ”

” အင်း…..သဘော”

ဦးအောငမြောင်းသည် အရညမြွားဖြင့စြိုရှှဲနသေောလီးကို အဖုတထြဲမှ ပလှတကြနည်းခွှတလြိုကပြှီး စအိုပေါကထြဲသို့ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထည့လြိုကလြသည်ေ…။

” အား….ယောကျြား…ဖြည်းဖြည်း…အား….နာတယ်…အား”

” အင်းဖြည်းဖြည်းပဲ..သှင်းပေးမယန်ောြ….အင်း”

သူ့မိန်းမ နာနမညေဆြိုး၍ ဦးအောငမြောင်းက ချောဆီများကို ဗူးထဲမှ ထပမြံညှဈခလွိုကသ်ည်၊ချောဆီကြေးဇူးဖြင့ြ ဖငပြေါကထြဲသို့တအိအိချင်ြးဝငသ်ှားလသည်ေ၊ အောကကြမိန်းမက အံကြိတခြံကာ နာသညန်ာသညဟြုအောသ်ဖြင့ြ ခကြခြှင်းကြီးပြနမြထုတရြဲ၊ သူမစိတပြှောင်းစရန်ေ နို့အုံကိုကိုငပြေးပြီး ပုခုံးသားကိုလည်း ယုယုယယနမ်းပေးလိုကလြသည်ေ။

သူ့မိန်းမအသားကပြှီဟု ထငသ်ည့အြခါမှပင် ဦးအောငမြောင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလှုပရြှားလသည်ေ၊ ဖငပြေါကကြကြပစြေးနသဖြေင့ြ ဦးအောငမြောင်းလီးက ကာမအရသာကို ၁၁၀ ရာခိုငန်ှုန်းအပြည့အြဝခံစားနရလေသည်ေ၊ သူအဖို့ ဒီလိုနေ့မွိုးကိုစောင့န်သညေမြှာကြာလှနပြေီ….ဦးအောငမြောင်းတဈယောကဖြငပြေါကကြိုဖြည်းဖြည်းချင်ြးလိုးကာ..သူ့မိန်းမ၏ အဖုတကြိုလည်း လကဖြှင့ပြှတသ်ပပြေးလိုကြ အစိကိုခွပေေးလိုကြ နှင့ြ ဆှပေးနလသေည်ေ။

အခွိနတ်ဈခုကြာလာတော့ သူ့မိန်းမခံနိုငရြညရြှိလာလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ ဆောင့လြိုးနသေောခါးကိုအရှိနတ်ငလြိုကလြသည်ေ….။

” အား…အား…ယောကျြား….အား…ကောင်းတယ်…အား…အား”

” အား…အားးး..အား….အားးး အစိလေးကိုခွပေေး….အား…အား…”

” အား…ကောင်းလိုကတ်ာမိန်းမရာ…. ဖငကြှီးကစီးပိုငန်တောပဲ …… ဖတ် …ဖတ်…ဖတ်…အား..အား..အား…အားးး”

” ယောကြွားပြီးတော့မယန်ောြ….ရော..ရော့..ရော့…ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်”

” အား….ယောကြွား…အားးးး…ပြီးလိုကတ်ော့…အား…အား……အားးးးးးးးးးး”

ဦးအောငမြောင်းတဈယောကြ စအိုပေါကကြပေးစွမ်းသော လောကစည်းစိမကြိုအပြည့အြဝခံစားလိုကရြပြီး သုတရြညမြွား သှနအြနကြလွာလသည်ေ၊ သူ့မိန်းမလည်း ဖငကြို အလိုးခံနရင်ေး နောကတ်ဈခွီပြီးသှားပြနလြသည်ေ။ ထိုနေ့ညတွင် လငမြယားနှစ်ယောကင်ယမြူပြနကြာ ဆိုဖာပေါမြှအပြီး ကုတငပြေါသ်ို့ ပြောင်းကာနောကတ်ဈခွီဆှဲလိုကကြှသေးသည်၊ ပြီးကာမှသူ့မိန်းမက အလှနတ်ရာပြည့စြုံတဲ့ မင်ျဂလာဆောငန်ှဈပတလြညလြေးပါလားဟုပြောမှပင် ဦးအောငမြောင်းတဈယောကဇြာတရြညလြညသ်ှားတော့သည်၊ ပြီးနောကလြငမြယားနှစ်ယောကြ တဈယောကကြိုတဈယောကဖြကပြှီး အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်။

ဦးအောငမြောင်းတို့လငမြယားနှစ်ယောကြ အိပပြွောသ်ှားသည့အြခွိနကြွောသ်ှားသည့တ်ိုင် အိပမြပြောသ်ေးပဲ ဝရံတာတွင် ကောင်းကငကြှီးကိုမော့ကြည့်ပြှီးငေးငိုငန်သေော လူတဈဦးလည်းရှိလသည်ေ၊ ထိုသူကားအခွားမဟုတ်…… ခွိနပြါဂိုဏခြွုပကြှီး ကြောသ်ူရပငဖြစ်လသည်ေ။

ကြောသ်ူရသည် အဆောငရြှေ့က ဝရံတာတွင် ငုတတ်ုတထြိုငပြှီး သူ့အဖြစ်ကို ပြနတ်ှေးမိကာ ငိုအားထကရြယအြားသနလြာပြီး စိတပြကြစြှာထရယမြိလသည်ေ…။

” ဟား…ဟား…ဟား ဟား…ဟား…ဟား. ဟား..ဟား..ဟား”

ထိုစဉြ ကြောသ်ူရတို့အဆောငရြှေ့က လမ်းပေါဖြှတသ်ှားသောအရကသ်မားတဈဦးက ဝရံတာပေါတ်ှင် အသားမဲမဲ စနိုးအဖြူကြကကြှား မကြရြညမြွားနှပမြွားဖြင့ြ အောရြယန်သေော ကြောသ်ူရကိုမှငပြှီး သရဲဟုထငမြှတကြာ ဒယိမ်းဒယိုငဖြှင့ြ ထွကပြှေးလတေော့သည်။

” အမငေး…သရဲဗွို့….မကြန်ှာဖြူကြီးနဲ့ ရယပြှနတယ်ေ….သရဲဗွို့…သရဲ……”

တောတ်ောကြှာကာမှ ကြောသ်ူရတဈယောကြ အငိုအရယရြပသ်ှားကာ နှာခေါင်းမှထွကလြာသော နှပမြွားကိုသုတရြန် လှယအြိတထြဲမှ ငါးဆယတ်နတ်ဈရှူးထုတကြို ထုတလြိုကလြသည်ေ၊ တဈရှူးနှင့အြတူ နေ့လညခြင်းက အိအိငှိမ်းပေးထားသော ဒိုငယ်ာရီမှတစြုစာအုပလြေးထွကလြာလသည်ေ၊ နှာရညမြွားကိုသုတလြိုကပြှီး မှတစြုစာအုပကြိုဖြင့လြိုကပြှီး ပထမဆုံးစာမကြန်ှာတွင် သူခံစားရတာကိုခရွေးလိုကလြသညေမြှာ…။

“ငွိမ်းရေ….

ငှိမ်းကို ကိုယခြစွတ်ယ်…….

ကြောသ်ူရ”

ဟူ၍ ဖြစ်လသတေည်း။

(နောကကြှောင်းပြနခြှင်း ဒီနရောတွငပြှီးပါပြီ)

……………………………………………………………………………………………………..

🧡အခန်း (၃) The butterfly effect🧡

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ရုံးဆင်းပြီးသကာလ မိဘများအမှပေေးထားသည့ြ အိမကြှီးသို့ ပြနလြညရြောကရြှိလာလသည်ေ၊ အိမပြှနရြောကရြောကခြငွြး ဆိုငကြယပြေါမြှဆင်းကာ ခွံဝန်းတံခါးဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ သူမ၏ တဈဦးထည်းသော အဖောဖြစ်သော တယရြီယာခွေးလေးက အမှီးလေးနှံ့ပြီး ကြိုဆိုလသည်ေ။

” ဘလကကြီရေ….အို့…အို့….ဟဲ့ကောငလြေး…အထဲဝင်….ကားတွနေဲ့တိုကမြိလိမ့အြုံးမယ်…ဟဲ့”

” လာ…လာ…ဘလကကြီ….တောကခြြ….တောကခြြ….တောကခြြ”

ဒေါသ်ူဇာဝင်း၏ ခွေးလေးဘလကကြီသည် သူ့သခင်၏ခွထေောကန်ားတွင် ဝဲကာ အမှီးနှံ့ပြီးဆော့နလသေည်ေ၊ အိမတ်ံခါးသော့ဖြင့ဝြငလြိုကပြှီး အရငဆြုံးအနဖြငေ့ြ ဘလကကြီ၏အစာခွကထြဲသို့ ခွေးစာ နည်းနည်းထည့ကြွှေးလိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ မနကကြ ဘုရားဆှမ်းတောတ်ငခြဲ့တာကို ပြနစြှန့လြသည်ေ၊ နောကဆြုံးအဖြင့ြ ခွှေးတိတအြောင် ခဏစောင့ပြှီး ညနစောစားရနထြမင်းအိုးတညခြဲ့ပြီး ရမေိုးခွိုးလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ရချိုးပြီးသောအခါ ပေါ့ပါးသည့အြိမန်ရင်ေးဂါဝနရြှညကြိုဝတဆြငပြှီး ထမင်းကကြသ်ညန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကြ မနကကြကနွသ်ောဟင်းကနွန်ှင့စြားလိုကလြသည်ေ၊ ထမင်းစားပြီးနောကြ သူမကြိုကသ်ည့ြ ကောဖြီမှုန့ကြိုနို့ဆီနှင့န်ှပပြှီး ကောဖြီဖြောလြသည်ေ၊ ထိုကောဖြီနှင့ြ ရုံးမှသယလြာသောအလုပမြွား အနည်းငယကြို Laptop ဖြင့ပြှီး လုပလြသည်ေ။

အိမကြှီးထဲတွင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကထြည်း နသဖြေင့ြ တပါးသောသူတွကေ အထီးကနွသ်ညဟြုထငရြကြသောလြည်း…… သူမမှာတော့ သူ့အလုပန်ှင့သ်ူကို မပငွြးအား၊ ရုံးပိတရြကမြွားတွငတ်ော့ ပငွြးရိသလိုရှိသောလြည်း အပျိုကြီးဖြစ်သော သူမအဖို့ကတော့ အကငွ့ဖြစ်နလပြေေီ၊ သူမရဲ့မိဘများကတော့ လှနခြဲ့သောနှစ်နှစ်ခန့ကြ လူကြီးရောဂါနှင့ပြင် ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ကြှယလြှနသ်ှားကြသည်၊ မောငန်ှမသားချင်ြးမရှိသောကြောင့ြ မိဘအမှမွေားကို ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကထြည်း ထိန်းသိမ်းရလသည်ေ။

ဒီခွံဝန်းထဲက အိမကြှီးထဲတွငတ်ော့ သူမနှင့ြ ဘလကကြီသာရှိလသည်ေ၊ အိမရြှေ့မကြန်ှာစာတွငတ်ော့ တိုကခြန်းတဈခုဆောကထြားပြီး ဆိုငင်ှားထားထားလသည်ေ၊ ထိုဆိုငင်ှားလငမြယား ကလည်းဆိုငတ်ှငပြဲ နထေိုင်၍ သူမအဖို့အရေးအကြောင်းဆိုလငွြ အဖောလြည်းရသည်၊ ခွံစောင့လြည်းထားစရာမလိုပဲ အဆငပြှလသေည်ေ။

ရုံးမှပါလာသောအလုပအြနည်းငယလြုပပြှီးသောအခါ ခဏနားပြီး TV ဖြင့ကြာ သူ့စောင့ကြှည့န်ကြေ ခနွန်ယတ်ဈခုက ကိုရီးယားကားကို ကြည့်လြသည်ေ၊ ဇာတကြားပြီးသောအခါတွင် အလုပစြားပြဲပေါပြှနရြောကလြာပြနသ်ည်၊ ရုံကစာရင်းဖိုငမြွားကို ကူးယူခဲ့သော memory stick ကို လကဆြှဲအိတထြဲကို လကဖြှင့စြမ်းနှိုကပြှီးရှာလသည်ေ၊ အိတထြဲမှာက ပစ်စည်းတွကမွေား….memory stick ကသေးနသေောကြောင့ြ တောတ်ော့န်ှင့ရြှာမတွေ့ခွေ၊ စိတမြရှညတ်ော့သဖြင့ြ အိတကြိုလှမ်းဆှဲယူလိုကရြာ အိတကြစားပြဲပေါမြှပြုတကြှသှားပြီး အိတထြဲတွငရြှိသော ပစ်စည်းများက ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့လှင့စြငသ်ှားလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းသည် အိတထြဲမှထွကကြသွှားသော ပစ်စည်းများကို တဈခုချင်ြးဆီ ပြနကြောကထြည့ြ ရလသည်ေ၊ နံရံဒေါင့တ်ှငသ်ူမရှာနသေော memory stick ကိုတွေ့သှားလသည်ေ….. memory stick ဘေးတွင်.. …Admin ဌာနက ကြောသ်ူရ ပီကယဆြိုပြီးမှားပေးခဲ့သော ကြနဒြုံးကိုတွေ့တော့ အပျိုကြီးတဈယောကပြှုံးမိသှားလသည်ေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ memory stick ကို စားပြဲပေါအြသာတငပြှီး သူမကိုငထြားမိသော ကြနဒြုံးကို စပစြုကြည့်လြသည်ေ၊ ဒီကြနဒြုံးကြောင့ြ သူမအရှကကြှဲတော့မလိုဖြစ်လိုကသ်ေးသည်…..သူမဌာနက ဝနထြမ်းများနှင့ြ ထမင်းစားပြီး အခွိုတည်းရနထြုတလြိုကသ်ည့အြခါတွငမြှ ပြော့စိစိ ကြင်းအဝိုင်းကြီးကိုစမ်းမိ၍ ပီကမဟေုတမြှန်းသိကာ အိပကြပထြဲအမှနထြည့မြိလိုကလြို့တောသ်ေးသည်၊ လကဖြှင့မြစမ်းပဲ……အိတကြိုခွာပြီး ပါးစပထြဲတန်းထည့မြိမှဖြင့ြ…..အမလေး…သူအူယားသှားပြီး ပုခုံးနှစ်ဖကတ်ှန့သ်ှားလသည်ေ။

သို့သောြ သူမ၏သိချင်စြိတကြို ဒီနရောမှာတငခြွှန်းမအုပန်ိုင် စတောဘြယရြီအနံအရသာရှိသော ကြနဒြုံးကို ဖောကကြှည့လြိုကမြိလသည်ေ၊ ရာဘာကြင်းအိစိအိစိနှင့ြ ခွှဲကြိကြိကြီးပါလားဟု…ကနဦးအနဖြငေ့ြ မှတခြကြခြလွိုကသ်ည်၊ ဆကပြှီး ထိပကြအဖုလေးကို လကဖြှင့ထြိုးကြည့်လြိုကသ်ေးသည်…….ဒီနရောတွင် ယောကြာြးတနဆြာကိုစွတပြှီး အောကကြိုဆှဲခရွတာပါလားဟု တွေးမိပြီး စိတထြဲတဈမွိုးတဈဖုံဖြစ်သှားသေးသည်။

ဟာ….ငါဘာတွလွှေောကြ စပစြုနပေါလိမ့ဟြု ကိုယ့ဘြာသာပြောပြီး အိမမြှာတဈယောကထြည်းနရင်ေးပင် ရှကသ်ှေးဖြာသှားလသည်ေ၊ ကြနဒြုံးနှင့ဆြကစြပပြှီး သူမသူငယခြငွြး အိမထြောငသ်ညမြွားပြောကြသော ယောကြာြးများနှင့ဆြကဆြံကြသည့အြကြောင်းအရာများကို တွေးမိပြီး ရငထြဲတလှပလြှပဖြစ်ကာ စိတလြှုပရြှားမိသှားသည်။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ယောကြာြးများကို ရှံရှာမုန်းတီး၍ အပျိုကြီးဖြစ်နသညေမြဟုတပြဲ ငယင်ယကြတည်းက အလုပတ်ဈခုကိုပဲ အာရုံစိုကကြာ တစိုကမြတမြတလြုပခြဲ့ခွင်းကြောင့သ်ာ အပျိုကြီးဖြစ်နရှောခွင်းဖြစ်သည်၊ အရှယရြှိတုံးကတော့ ခစွခြှင့ပြနသ်ူများပေါများခဲ့သောလြည်း ရညမြှန်းခကြကြှီးသောသူမက Career ကိုအနှောင့အြယှကဖြစ်မညဆြိုး၍ ခစွသ်ူမထားခဲ့၊ အသကသ်ုံးဆယကြွောလြာတော့ သူမရဲ့ သူငယခြငွြးအများစုက အိမထြောငကြှသှားကြပြီး သူမသာ တဈယောကထြည်းကနွရြဈခဲ့လသည်ေ၊ အခုသူမဖြစ်ချင်ခြဲ့သော Finance manager တဈယောကဖြစ်လာခဲ့သောလြည်း စိတထြဲတွငတ်ော့ တဈခုခုကို လိုအပန်ဆေဲဟုခံစားနရသေည်၊ ယောကြာြးတွကလေည်း သူတို့ကိုအားကိုးမည့ြ မိန်းမများကိုသာစိတဝြငစြားကြသည်……ဒေါသ်ူဇာဝင်းလို ကိုယ့ခြှထေောကပြေါကြိုယရြပတ်ညန်ိုငသ်ော ထကမြှတသ်ည့မြိန်းမမွိုးကိုလကရြှောငကြှသည်….အခုတော့ ရုံးတွင် အပျိုကြီးဘှဲ့အောတ်ိုရကာ ဘယယ်ောကြာြးကမှ သူ့အားရှိနပြှီး ခစွရြေးမဆိုကြတော့ခွေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အလုပလြုပပြှီးအိပခြါနီးတော့ အညောင်းပြအညောပြေ ခွံဝန်းထဲလမ်းလွှောကထြှကလြသည်ေ၊ သူမ၏ခွေးလေး ဘလကကြီပင် ဆော့လို့ဝစားလို့ဝတော့ ခွေးအိမလြေးထဲတွင် ဝငန်ှပန်ခွပြေေီ…. ဒေါသ်ူဇာဝင်းက လမ်းလွှောကရြင်း ခွံဝန်းတံခါးကို သော့သချောခါတထြားရဲ့လားလို့ တဈခကြစြဈကြည့်လြိုကသ်ေးသည်။

အိမရြှေ့ကဆိုငခြန်းငှားထားသော လငမြယားနှစ်ယောကလြည်း ဆိုငစြောစောသိမ်းပြီထင့ြ…..အရှေ့တံခါးပိတသ်ှားခွပြေီ….သူတို့ညအိပသ်ောနောကဖြေးက အဖီတိုကခြန်းလေးထဲတွငတ်ော့ မီးအလင်းရောငရြှိသေး၍ သှားပြီးစကားပြောအုံးမယဟြုတွေးပြီး လကန်ောကပြှဈကာ သှားလသည်ေ၊ ဆိုငင်ှားလငမြယားနထေိုငသ်ော အဖီတိုကခြန်းနားရောကတ်ော့ မှငလြိုကရြသောမှငကြှင်းကြောင့ြ အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အာမဋေိတသ်ံထွကသ်ှားလသည်ေ….။

” အို..!!!”

ဆိုငင်ှားလငမြယားနှစ်ယောကြ စိတလြှတကြိုယလြှတ် ကာမဆကဆြံနကြသေညကြို ဖြင့ထြားသောပြတင်းပေါကမြှတဈဆင့ြ ကြကကြှကကြှင်းကြင်းကြီးမှငလြိုကရြလသည်ေ၊ လငမြယားနှစ်ယောကကြ မီးကိုဖြင့ပြှီး လုပန်ကြသေညဖြစ်သည့အြတွကြ မှငကြှင်းကောင်းကောင်းမှငရြလသည်ေ…..၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက မှောငရြိပထြဲရောကန်သညေ့အြတွကြ ဆိုငင်ှားလငမြယားကတော့ သူမအားမှငရြမညမြဟုတခြွေ။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းသည် သူမမှငတ်ှေ့နကြမေဟုတသ်ော မှငကြှင်းကိုတွေ့မှငလြိုကရြသဖြင့ြ နှစ်မိနဈခန့လြောကကြှောငပြှီးကြည့်မြိနလသေည်ေ၊ ပြီးတော့…လူမှုရေးအရ ချောင်းကြည့်တ်ာမကောင်းပါဖူးလဟေုတွေးပြီး ပြနအြလှည့ြ…..သူမ၏မသိစိတထြဲမှ လိုအပခြကြတ်ဈခုအရ အဲ့မှငကြှင်းကိုပြနလြညကြှည့ခြငွလြာသည်၊ ကဲ…ထားပါတော့လေ…တဈခါမှငပြှီးမှတော့ ဆကကြှည့လြိုကပြါမယလြဟေုတွေးပြီး မှောငရြိပထြဲကပင် ဆကကြှည့န်လေိုကသ်ည်။

သူမမှငရြသောမှငကြှင်းက….. ဆိုငင်ှားလငယ်ောကြြားက ပကလြကလြနပြှီးအိပန်သေော မိန်းမအပေါကြနခွပြေီး လိုးပေးနလသေည်ေ…..တဈခကြတ်ဈခကြြ သူ့မိန်းမနို့ကိုလည်း ညှဈကိုငသ်ည်…နို့သီးခေါင်းကိုလည်း ကုန်းစို့ပြီး ဆကဆြံနလသေည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ သူမရဲ့နို့တွကေို သူမဘာသာယောငပြှီးကိုငလြိုကမြိသည်….သူမနို့သီးခေါင်းလေးကအရငကြနှင့မြတူပဲ မာတင်းနသညေကြိုစမ်းမိလိုကသ်ည်…..စိတထြဲမရိုးမယှဖြစ်ကာ ထိုမှငကြှင်းကို အနီးကပသ်ှား၍သာ ကြည့်ပြဈလိုကခြငွစြိတမြွား တဖြားဖြားပေါကလြာလသည်ေ။

ထိုသို့ကြည့်န်စဉေအြတွင်းမှာပင် ဆိုငင်ှားယောကြာြးဖြစ်သူက မိန်းမအား လေးဘကကြုန်းခိုင်းလိုကသ်ည်….. ပြီးနောကြ ခွေးများမိတလြိုကသ်လိုပင် အနောကကြနဆေောင့လြိုးလသည်ေ၊ ဆိုငင်ှားမိန်းမ၏ ညူ့တုတု အသံ….အင်း…အင်း….အား…အား နှင့အြောန်သေံများကိုလည်း အဝေးကနေ ခပသ်ဲ့သဲ့ကြားနရသေည်၊ ထိုမှငကြှင်းကိုကြည့်ပြှီး ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အသကရြှူဖို့ကိုပငမြေ့လွော့နလသေည်ေ….လူတွလည်ေး မိတလြိုကရြင် ဘလကကြီတို့လိုပါပဲလားဟုလည်း ကြံတီးကြံပေါကတ်ှေးမိလိုကသ်ေးသည်။

” အင်း…အင်း…အင်း…ဖတ်..ဖတ်…ဖတ်..ကောင်းလား..မိန်းမ…ကောင်းလား”

” ကောင်းတယ်…မောင့ြ…အာ့…..အာ့…အား…မှနမြှနလြေး…အား…အား..အား…အားးးး”

” ပြီးတော့မယ်…ပြီးတော့မယ်…အင့ျ…အင့ျ…အင့ျ…အား…အား…မောင်…လိုးပေး…အားအား…..အားးးးးးး”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ကြည့်န်ရင်ေးတန်းလန်းနှင့ြ လငမြယားနှစ်ယောကြ အောင်ှည်းသံများကယွလြောငလြာကာ အစွန်းအဆုံသို့ရောကသ်ှားကြသညကြိုတွေ့ရှိလိုကလြသည်ေ၊ မကြာမှီမှာပင် မီးပိတသ်ှားပြီး လငမြယားနှစ်ယောကလြုံးအိပပြွောသ်ှားကြသညထြငသ်ည်….ဘာလှုပရြှားမှုကိုမှမတွေ့တော့…။

အိပခြန်းထဲသို့ပြနရြောကသ်ောအခါ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အာခေါငမြွားချောကသ်ှေ့နသညေဟြုခံစားရကာ ရအေိုးစငကြ ရတဈေခွကအြပြည့ကြို တဂွတဂြှတသ်ောကခြလွိုကပြှီး အိပရြာဝငလြသည်ေ၊ အိပရြာပေါရြောကတ်ော့လည်း တောတ်ောန်ှင့အြိပမြပြောန်ိုငပြဲ စောနကသူမ မှငတ်ှေ့ခဲ့သောမှငကြှင်းကိုမကြစြိထဲမှမထွကန်ိုငအြောငပြငဖြစ်နလသေည်ေ၊ ပြုလုပန်ကြဖြေဈသော အိပခြါနီးဘုရားရှဈခိုးဖို့ကိုပငမြေ့လွော့သှားလသည်ေ။

စောနကကမှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းများကို မကြစြိထဲ မှငယ်ောငပြှီးတွေးမိနတေုံး သူမ မသိလိုကခြငမြှာပင် လကကြသူမရဲ့ပိပိလေးပေါရြောကန်လပြေေီ၊ ဝတထြားသောဂါဝနကြို အပေါသ်ို့မပြီး လကထြည့ကြှည့လြိုကသ်ောအခါတွင် သူမဝတထြားသော ပငတ်ီလေးသည် အရညမြွားနှင့စြိုရှှဲနသညေကြို ခံစားလိုကရြသည်…။

” ဟင်…ရာသီများလာတာလား….ဒီနေ့မှ ၅ ရကန်ေ့ပဲရှိပါသေးတယ်၊ ပုံမှနအြတိုင်းဆို လအလယလြောကမြှပါ” ဟု တဈယောကထြဲ စကားပြောမိလသည်ေ။

သိပမြသင်ျကာသဖြင့ြ ပငတ်ီကိုခွှတလြိုကပြှီး ခေါင်းရင်းက ညအိပမြီးအနီရောငဖြွော့ဖြော့အောကတ်ှင် ပငတ်ီကိုကပပြှီးကြည့်မြိလိုကသ်ည်….။ ဒါရာသီလာတဲ့ဥဈစာမဟုတ် အကြညရြောငခြွဲပစွပြစွအြရညမြွားဖြစ်နလသေည်ေ….. ပငတ်ီကိုအသာခွ၍ သူမရဲ့ပိပိလေးကို အသာစမ်းကြည့်လြိုကမြိလိုကသ်ည့အြခါတွငလြည်း ခွှဲစိစိအရညမြွားပငဖြစ်နလသေည်ေ…… သူ့သူငယခြငွြးအိမထြောငသ်ညမြိန်းမတွေ messenger gp ထဲပြောကြသည့ြ စကားတခွို့ကိုပြနအြမှတရြလာလသည်ေ…..။

” ငါ့ယောကြာြးက ငါ့ကိုမလုပခြငဘြယလြိုနှူးပေးတာ…အရညတ်ှဘယေလြိုတောငထြှကလြာတာ” ဆိုတဲ့ စကားအရ ယောကြာြးနှင့မြဆကဆြံခင် စိတတ်ှထလောရင် မိန်းမကိုယမြှ ဒီလိုအရညတ်ှထွကေလြာတာပဲဟု ရိပမြိပြီးကောကခြကြခြလွိုကလြသည်ေ။ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ လကခြလယလြေးနှင့ြ နောကထြပတ်ဈခေါကြ သူမရဲ့အဖုတ် အမှှောင်းလေးထဲသို့အောကကြနအပေေါြ ပြတဆြှဲကြည့်မြိလိုကလြသည်ေ…..။

” ကြှတဈြ…..အင်းးးးးး”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အရငကြမခံစားခဲ့ဖူးသော အလှနတ်ရာကောင်းမှနတ်ဲ့ ခံစားခကြလြှိုင်းတဈခုက သူမရဲ့ပိပိထိပလြေးကတဈဆင့ြ ခန်တာကိုယတ်ဈခုလုံးကို လှိုင်းသဖြယ် ပြံနှံ့သှားသည်၊ ဒါဘာခံစားမှုလဲဟု ဦးနှောကကြခွဲခွမ်းမစိတဖြှာနိုငတ်ော့….စောနကလိုပငထြပပြှီး သူမရဲ့ပိပိကို ပြတကြှည့လြိုကသ်ည်…..။

” အှန်းးး….ကောင်းလိုကတ်ာ”

သူမအဖုတလြေးကို ပြတသ်ပပြှီး ပေါထြှကလြာသည့ြ ခံစားခကြကြို အရမ်းသဘောကသွှားလသည်ေ၊ သူမကိုယသ်ူမ မထိန်းခွုပန်ိုငတ်ော့…..ပြတပြှီးရင်း ဆကပြှတန်မေိလသည်ေ၊ လကတ်ဈဖကကြလည်း တင်းမာနသေောနို့အုံလေးကို လကဖြှင့ကြွိတန်ယရြင်းနှင့ြ အရသာထူးကို အပြည့အြဝခံစားကြည့်မြိနလသေည်ေ….။

” အင်း….အင်း…အင်း…အင်း…အား…ရှီး….ကြှတဈြ”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းစိတကြူးထဲတွင် စောနကဆိုငခြန်းငှားလငမြယားနှစ်ယောကြ စပယ်ှကန်ကြသေောမှငကြှင်းကိုပြနမြှငယ်ောငရြင်း အဖုတကြိုပြတန်သေောလကကြို အရှိနတ်ငမြိလိုကလြသည်ေ၊ အား…..အထိအတွေ့အာရုံဆိုတာ ဒီလိုပါလား…အား..ကောင်းလိုကတ်ာ၊ သူမလကကြိုသူမ မထိန်းနိုင်…….. ပငလြယရြလေို သောကလြငတေလြေ ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့အဖုတထြဲကတဈခုခုကိုအရမ်းတောင့တ်လာလသည်ေ၊ အဖုတထြဲမှအရညမြွားလည်း ထွကလြာကာတဇွိဇွိနှင့ြ ပြတသ်ည့အြသံများထွကလြာလသည်ေ……။

” အင်း..အင်း…အင်း…အင်းးးးးးးး”

နောကဆြုံးတော့ အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အဖုတကြိုအားပါးတရပြတရြင်းနှင့ြ အထွဋအြထိပ် သို့ရောကရြှိသှားလသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် သူမ၏ စိတခြံစားမှုများသည် မှေ့ယာပေါမြှ တိမတ်ိုကမြွားကြားထဲမွောလှင့န်ရသေလို လှင့ပြွံထွကသ်ှားသည်….. သူမရဲ့ အဖုတထြဲမှ အရညမြွားကိုတဆဈဆဈညှဈထုတမြိလိုကသ်ည်၊ ဖြစ်နိုငလြငွြ ထိုသို့ခံစားရသော စကျကန့လြေးများကို ဘယအြရာနှင့မြွှမလဲနိုငဟြု ခံစားလိုကရြသည်။

တိမတ်ိုကမြွားပေါမြွောလှင့ပြှီး ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ခွကေုနလြကပြန်းကပြှီး အိပမြောကသွှားလတေော့သည်။ မနကန်ိုးလာတော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းစိတထြဲတွင် အခါတိုင်းထကပျိုပြီး အားအငတ်ှပြညေ့န်သညေဟြုခံစားရသည်…..စောငကြိုခေါကတ်ော့ မနေ့ညကအရညကြှကကြှီးကိုတွေ့တော့ ရုံးပိတရြကမြှအိပယ်ာခင်းလဲရအုံးမယဟြု တွေးမိလိုကသ်ေးသည်……စိတကြှညန်လေို့လားမသိ ရချိုးခန်းထဲတွငရြချိုးပြီး အလှပြငခြုံတွငထြိုငတ်ော့ သူမစိတထြဲတွင် အရငကြထကပျိုပြီးလှနသယေောင်………

ရုံးရောကတ်ော့လည်း လကအြောကင်ယသ်ားတွကေ နှုတဆြကတ်ာကို ပြနလြညပြှုံးပြပြီးနှုတဆြကလြသည်ေ၊ ဝနထြမ်းတွကေ အခါတိုင်းနှင့တ်ဈမူကြဲပြားနသေော သူမကို ကြောငပြှီးငေးကြည့်ကြှသည်၊ ကုမျပဏီ၏ မနကခြင်း CEO နှင့ြ ဌာန မနန်ဂွောများ meeting တွငလြည်း ဥကျကဌက သူမအား နှစ်ဝကစြာရင်းရှင်းတမ်းကို မှနမြှနလြုပပြေးဖို့တောင်းဆိုလသည်ေ၊ အခါတိုင်းဆိုလငွြ အနားနီးမှစာရင်းရှင်းတမ်းတောင်းတာသည့ြ ကိဈစမွိုးဆို ဆူဆူပုတပြုတန်ှင့ြ လကခြံသောလြည်း ဒီနေ့တော့ အပျိုကြီးတဈယောကြ ပြုံးစိစိနှင့လြုပန်သဖြေင့ြ ဥကျကဌက သူ၏ Finance manager တဈယောကြ ဘာဆေးများအစားမှားလာသလဲဟုတွေးမိပြီး သူမအား မကြမြှောငကြှုတပြှီးကြည့်န်လသေည်ေ။

သူဌေးနှင့ြ meeting ပြီး၍ ဌာန၌လကအြောကင်ယသ်ားများနှင့ြ အစည်းအဝေးထပလြုပလြသည်ေ၊ ဒီတဈပတထြဲ နှစ်ဝကစြာရင်းရှင်းတန်းကို အပြီးလုပရြမညဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုကသ်ောအခါ ဝနထြမ်းများ၏မကြန်ှာများမှာ နှအခေါရဆောနသေောပန်းပြင့လြေးများသကဲ့သို့ညှိုးနှမ်းသှားကြလသည်ေ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကထြည်းသာ အားမာနအြပြည့န်ှင့ြ

“ကဲ….အခါတိုင်းလည်း ဒိအခွိနအြလုပရြှုပတ်ာပဲ မှနမြှနလြုပကြှတာပေါ့…ပြီးတော့လည်း ပြီးသှားတာပဲမဟုတလြား”

ဟု အားပေးလိုကလြသည်ေ။ ထိုရကမြှစ၍ တဈပတလြုံးလုံး ဒေါသ်ူဇာဝင်းတို့ Finance ဌာနအလုပရြှုပလြတေော့သည်၊ ဌာနခေါင်းဆောငဖြစ်သော ဒေါသ်ူဇာဝင်းလည်း ရုံးလည်းအလုပ် အိမလြည်းအလုပန်ှင့ြ ဟင်းတောငကြောင်းကောင်းမခကြန်ိုင်… ထမင်းအိုးတဈလုံးအမှနတ်ညပြှီး ဆိုငကြပဲဟင်းမှာစားရလသည်ေ။

ဒီလိုနှင့ြ သောကကြှာနေ့ရောကလြာတော့ လုပစြရာစာရင်းများပြီးသလောကဖြစ်သှားလသည်ေ၊ မနန်ဂွောဖြစ်သော ဒေါသ်ူဇာဝင်းမှ စာရင်းပေါင်းခွုပကြိုတဈခကြပြှနစြဈရနသ်ာ ကနွတ်ော့သည်၊ ထိုနေ့မနကတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းရုံးခန်းရှိ အထိုငဖြုန်းကို ဖုန်းတဈကြောင်းဝငလြာလသည်ေ……။

” ကလင်…ကလင်…ကလင်…ကလင်”

” ဟုတကြဲ့….အမိန့ရြှိပါရှင်”

” အောြ…မသူဇာဝင်းလား၊ ကြှနတ်ောြ…….ပါ”

” ဟုတကြဲ့ပါ….ဥကျကဌကြီး ပြောပါ”

” အားတော့နာပါတယ်….ဖြစ်နိုငရြငလြေ နှစ်ဝကစြာရင်းပေါင်းခွုပကြို မနကဖြှနအြပြီးလုပပြေးနိုငမြလား မသူဇာဝင်း….တနင်ျဂနှနေေ့ကြ ရှယယ်ာရှငတ်ှနေဲ့ အစည်းအဝေးရှိလို့”

” ဪ…ဟုတကြဲ့ ရပါတယရြှင့ြ….အခုတောငပြှီးသလောကဖြစ်နပေါပြီ မနကဖြှနတ်ဈရကြ Over time ဆင်းပြီး သချောပြန် Check လိုကပြါမယရြှင့ြ”

” ဟုတပြှီ..ဟုတပြှီ….ကြေးဇူးပဲနောြ၊ ဒါနဲ့ မနကဖြှနမြနကပျိုင်း ကြနဒြိုအသဈဖြင့ပြှဲရှိတယန်ောြ”

” ကြှနမ် မလာဖြစ်လောကတ်ော့ဖူးနဲ့တူပါတယ် ဥကျကဌကြီး၊ စာရင်းတွပြနေစြဈရမှာဆိုတော့”

” ကောင်းပြီလေ…..ရှယယ်ာရှငတ်ှကေို တငပြှရမှာဖြစ်လို့ စာရင်းတွကေိုသချောလေးစဈပေးပါဦးနော့”

” ဟုတကြဲ့ပါရှင့ြ….ဟုတ်..ဟုတ်”

………………………………………………..

ဒီလိုနှင့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ နောကတ်ဈနေ့ကြ ရုံးကို OT ဆင်းရန် မနကြ ၇ နာရီကပင် ရောကရြှိလာလသည်ေ၊ အောကထြပတ်ှင် မမေ့မလွော့ Fringer print နှိပပြှီး ရုံးပေါသ်ို့တကလြာခဲ့သည်၊ ထို့နောကြ ကောဖြီတဈခွကဖြွောကြာ လုပစြရာရှိသညမြွားကို စတငပြှီးလုပလြတေော့သည်။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ထိုငခြုံမှမထစတမ်း စာရင်းလုပလြိုကရြာ ၁၀ နာရီခန့တ်ှင် နှစ်ဝကစြာရင်းရှင်းတန်းအား အချောသတပြှီးစီးသှားလသည်ေ၊ စာရင်းဖိုငကြို ဥကျကဌကြီး၏ Personal E-mail ကိုလည်း copy တဈခုပို့လိုကသ်ည်၊ ပြီးမှစဉြးစားကြည့်တ်ော့ ဒီနေ့ ကြနဒြိုအသဈဖြင့ပြှဲရှိ၍ ဥကျကဌကြီးရော အတွင်းရေးမှူးမလေးပါ အားမညမြဟုတ်….ထို့ကြောင့ြ သူမကိုယတ်ိုငသ်ှားပေးရန် USB ထဲကောပြီတဈခုဆှဲထည့လြိုကလြသည်ေ။

” ဖူး…..အခုမှပဲပြီးသှားတော့တယ်….အင်းးးးး”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ လုပစြရာတာဝနမြွားပြီးသှား၍ သကပြှင်းအရှညကြှီးခလွိုကပြှီး လကကြိုဆန့တ်န်းကာ အညောင်းဆန့လြိုကလြသည်ေ၊ တာဝနမြွားပြီးသှားသောအခါ သူမ၏စိတထြဲတွင် လိုအငဆြန်ဒတဈခုပေါပြေါကလြာလသညေ့ြ၊ ထိုဆန်ဒမှာ အရငတ်ဈပတည်တုံးကလို တကိုယရြအောသာဖြပြေီး စိတဖြိစီးမှုများကိုလွော့ခရွနဖြစ်လသည်ေ။

ထိုစဉဒြေါသ်ူဇာဝင်းစိတထြဲတွင် စိတကြူးတဈခု ဖြတကြနည်းပေါလြာလသည်ေ……..ရုံးက computer မှာ Internet Cabel ခွိတထြားတာပဲ၊ Pron Website တွထေဲဝငကြှည့ပြှီး အာသာဖြရငေကြောင်းမလားဟုတွေးမိလသည်ေ၊ အင်း…မဖြစ်သေးပါဖူး ထို Pron website တွကစေိတခြရွသညမြဟုတ် တောကြှာနေ Computer ကို ဗိုင်းရပစ်ြကိုကလြို့ လဈသှားမှဖြင့ြ IT ဌာနကလူတွတွေေ့သှားလို့ကတော့ မီးခိုးကြှကလြွောကြ အရှကကြှဲကုနတ်ော့မှာပဲ…… အိမသ်ာထဲသှားပြီး ဟိုတဈနေ့က ဆိုငင်ှားလငမြယားဆကဆြံနသောမှငကြှင်းကို ပြနမြှငယ်ောငပြှီးပဲ အာသာဖြလေိုကတ်ော့မယဟြုတွေးပြီး ကြနပြှူတာကိုပိတကြာ အမွိုးသမီးသန့စြငခြန်းဘကသ်ို့ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

အမွိုးသမီးအိမသ်ာသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ရုံးပိတရြကဖြစ်သဖြင့ြ ဘယသ်ူမှမရှိခွေ…. မီးတွပေိတထြား၍ မီးခလုတမြွားဖြင့လြိုကတ်ော့ အိမသ်ာအကန့တ်ဈခုရှိ မီးသီးတဈလုံးက ပကြန်သဖြေင့မြလင်းခွေ…..ဒေါသ်ူဇာဝင်းက..

” ဟို IT ဌာနကကောငတ်ှေ၊ ငါပြောထားတာနှစ်ပတလြောကရြှိနပြေီ အခုထိ ဒီမီးသီးကိုလာလည်းမပေးသေးဖူး”

ဟု မှညတ်ှနတ်ောကတ်ီးလိုကလြသည်ေ။ မီးသီးလဲတဲ့ကိဈစက အငဂြငွန်ီယာဌာနနဲ့ဆိုငသ်လား IT နဲ့ဆိုငသ်လားတော့ ဒေါသ်ူဇာဝင်းမသိ…သို့သောြ အမြဲတန်းလိုလိုအားယားနသေော IT ဌာနကလူများကို Finance manager ပီပီသိပကြှည့မြရသဖြင့ြ သူတို့ဌာနကို မီးသီးလဲရနပြှောထားချင်ြးဖြစ်သည်….သကောင့သ်ားများကအခုထိမလဲသေး HR ကိုတိုငပြှီး လစာမတိုးပေးရန် ညှောင့လြိုကြဦးမညဟြုတေးထားမိလိုကလြသည်ေ။

ထို့နောကြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အိမသ်ာအကန့တ်ဈခုထဲသို့ဝငပြှီး ထမိနစြကတကြိုရော ပငတ်ီကိုရောခွှတကြာ ဘိုထိုငအြိမသ်ာအဖုံးကိုခလွိုကပြှီး အဲ့ပေါခြှထိုငလြိုကလြသည်ေ၊ ဆိုငင်ှားလငမြယား လိငဆြကဆြံသည့မြှငကြှင်းကိုပြနလြညမြှငယ်ောငရြင်း သူမရဲ့အဖုတကြိုဖြဲကာ အစိလေးကိုပြတပြေးလသည်ေ။

” အင်း….အင်းးး….အင်းးး”

သို့သောြ ထိုမှငကြှင်းမှာ တဈပတခြန့ကြှာသှားပြီဖြစ်သဖြင့ြ စိတထြဲဝိုးတိုးဝါးတားတာ ကနွရြဈခဲ့လသည်ေ၊ သူမပိပိကတော့ပြတရြင်း ပြတရြင်း ရှေ့ပြေးအရညကြှညလြေးများထွကလြာလပြေီ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက သူမတွေးနသညေ့ြ မှငကြှင်းကိုသိပမြမှတမြှိသောကြောင့ြ သူငယင်ယတ်ုံးက ကြိတကြှှရသေည့ြ အဈကိုကြီးတဈယောကကြို မှန်းကာ အဲ့အဈကိုကြီးက သူ့ကိုလိုးလငွြ ဘယလြိုနမညေဟြုစိတကြူးကာ အစိကိုပြတလြသည်ေ…..။

ထိုသို့ စိတကြူးရင်းတန်းလန်း…..အဲ့တဈယောကကြ အိမထြောငကြသွှားပြီ….သူ့ရဲ့အမွိုးသမီးနှင့လြည်း ခငမြငသ်ောကြောင့ြ အားနာစိတဖြစ်ပေါလြာပြီး ဖီးငုတသ်ှားပြနသ်ည်၊ သူမသိသော သူငယခြငွြးယောကြာြးလေးမကြန်ှာများကို တွေးကြည့်တ်ော့လည်း အိမထြောငသ်ညမြွားဖြစ်နတေော့ “ဒု…သ…န..သော” လိုဖြစ်မှာကြောကသ်ဖြင့ြ မမှန်းရဲ…..ခေါင်းပူအောငစြဉြးစားပြီးနောကဆြုံး သူမအားကြနဒြုံးလာပေးသည့ြ Admin ကကြောသ်ူရကိုအမှတရြသှားသည်၊ လူပျိုလေးဖြစ်သော အူကြောငကြှောငကြောငလြေးက သူ့အားဆကဆြံရနကြှိုးစားပုံကို စိတကြူးနှင့ပြုံဖောကြှည့ပြှီး အဖုတကြိုငထြားသော လကကြိုပြနလြညလြှုပရြှားလိုကလြသည်ေ။

” အင်း….မောငလြေး…မဆိုးနဲ့ကြာ….အင်းးး..အင်းးးးးးး”

” မင်းကြာ….မမကို….အင်းးးး…..အင်းးးး…..ဇွိ….ဇွိ…ဇွိ”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ အစိကိုပြတရြင်း အဖုတအြခေါင်းထဲကယားယံလာပြီး တဈစုံတဈခုကိုတောင့တ်လာသဖြင့ြ အထဲကိုလကထြိုးထည့ရြန် ကြံစညမြိလသည်ေ၊ ဖြစ်ချင်တ်ော့ သူမလကသ်ည်းတွကေို အရှညထြားမိသဖြင့ြ အထဲထည့ရြနအြဆငမြပြခွေေ၊ ထို့ကြောင့ြ သူမရဲ့စလင်းဘတအြိတထြဲက နှုတခြမ်းနီတောင့ြ လေးကိုထုတလြိုကလြသည်ေ၊ ထိုနှုတခြမ်းနီတောင့ြ၏ အရှယအြစားကလည်းလကသ်န်းလောကပြငရြှိ၍ သူမအတွကြ အဆငပြှလသေည်ေ… ထို့ကြောင့ြ သူမ၏အဖုတမြှ တောင့တ်နသေောအရာကိုထည့သ်ှင်းပေးလိုကသ်ည်…..

” အင်း…..ကြှတ်….ကြှတ်….အင်းးး”

အေးစကစြကြ နှုတခြမ်းနီတောင့ကြ အရညမြွားဖြင့ရြှှဲနသေော သူမအဖုတလြေးထဲသို့ တအိအိဖြင့ဝြငသ်ှားလသည်ေ၊ အနည်းငယန်ာကဉွသ်ဖြင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ အထုတအြသှင်းလုပပြေးနလသေည်ေ၊ အသားကလွာသောအခါမှ အရှိနန်ည်းနည်းတငလြိုကပြှီး…..သူမရဲ့ စိတကြူးယဉဇြာတကြောငဖြစ်သော ကြောသ်ူရကိုလည်း မှနမြှနလြိုးခိုင်းလိုကလြသည်ေ……။

” အင်း…အင်း….မောငလြေး…အင်း…ကောင်းတယ်…အင်း..အင်း…အား”

” ကြောသ်ူရ…အား….မောငလြေး…မှနမြှန်….အား…အား ဇွိဇွိဇွိ…… အား…ဇွိဇွိ ”

” ဘယလြိုတွလေုပန်တောလဲကြာ…..အင်း..အင်း…အင်း…..ကောငတ်ယ်…မောငလြေး…အင်း…အင်း….အင်းးးးးးး”

သူမလကကြ နှုတခြမ်းနီတောင့ကြို အဆုံးထိသှင်းမိလိုကပြှီး ပြနထြုတလြိုကတ်ော့ နှုတခြမ်းနီတောင့န်ှင့အြတူ အခစွရြညမြွားကိုပါသှနအြနလြာလသည်ေ၊ ထိုအရညမြွားကိုလကဖြှင့ြ အပေါသ်ို့ဆှဲတငကြာအစိလေးကိုထပပြှတပြေးလိုကသ်ေးသည်…။

” အင်းးး….ရှီး…ကောင်းလိုကတ်ာ…အင်းးး”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ ထဲစိတလြှတကြိုယလြှတ် အသံတွထွကေကြာ အာသာဖြပြေီးမှ ရုံးကအိမသ်ာထဲရောကန်ကြေောင်း ပြနအြမှတရြသှားသည်၊ ရုံးပိတရြကဖြစ်နေ၍သာတောသ်ေးသညဟြု တွေးနတေုံး ကပရြပအြိမသ်ာအခန်းက ပလတစြတဈကိုခွမေိသော အသံတခွို့ကိုကြားလိုကရြလသည်ေ။

” ခြှတ်….ခြှတ်”

” ဟိုဖကကြ လူရှိလား”

” …….”

ဒေါသ်ူဇာဝင်းက လူရှိလားလို့မေးတော့လည်း ဘာမှပြနမြဖြခွေေ၊ လူဆိုလငွြ စောနက သူမအောသ်ံများကိုကြားသှားလိမ့မြည်…သူမမကြန်ှာကိုတခွားသူမှင်၍မဖြစ်….ပငတ်ီနှင့ြ ထမိနစြကတကြိုအမှနကြောကစြှပဝြတကြာ အိမသ်ာအပြငသ်ို့ခကသ်ှကသ်ှကထြှကလြာခဲ့လသည်ေ။

အိမသ်ာအပြငရြောကမြှ အိမမြှောငတ်ို့ဘာတို့ ကြှတကြွှတအြိတကြို ဝငတ်ိုးမိတာလည်းဖြစ်နိုငတ်ာပဲလေ….ဟုတွေးမိပြီး စိတဖြှလေိုကသ်ည်၊ သို့သောြ သတိဆိုတာပိုတယမြရှိ ရုံးတွင် OT ဆင်းနတောက သူမတဈယောကထြည်းဖြစ်သောကြောင့ြ စောနကအိမသ်ာထဲက အကောငမြဟုတပြဲလူဖြစ်နရင်ေ ရိပမြိသှားနိုငသ်ည်၊ ထို့ကြောင့ြ ဒေါသ်ူဇာဝင်းတဈယောကြ Finance ဌာန၏ အဝငတ်ံခါးပေါကကြို သော့အမှနခြါတပြှီး ရုံးမှခပမြှနမြှနလြဈထွကသ်ှားလတေော့သည်။

…………………………………………………………

Five star construction company ၏ ယောကြာြးလေးဝနထြမ်းများ နထေိုငသ်ော အဆောင်၏ အပေါထြပ် အခန်းတဈခန်းတွင် ဖြစ်လသည်ေ.။

” ခလော…ခလော…ခလော…”

ကိုဇောြဦးတဈယောကြ ရုံးပိတရြကဖြစ်၍ ကုလားသကေုလားမောအိပပြွောန်လသေည်ေ၊ ကနွတ်ဲ့နှစ်ယောကတ်ော့ ရချိုးပြီး ကုမျပဏီယူနီဖောင်းများဝတဆြငကြာ ဖီးလိမ်းနကြသေည်၊ တဈခန်းလုံးအတူတူသုံးသည့ြ ဘုံပိုငဆြံပငစြပရေးဘူးအား ကြောသ်ူရက မှနကြှောငကြွောဝြငခြိုငအြား ကမ်းပေးလိုကပြှီး…..

” မှနကြှောင်…မင်းရောဒီနေ့ OT ဆင်းရမှာလား….ဘာလုပစြရာရှိလို့လဲ”

ဟုမေးရာ မှနကြှောငကြ

” မင်းတို့လိုပဲလေ….ကြနဒြိုဖြင့ပြှဲသှားကူရမှာ….ဒီနတေော့ ကငမြရာမင်းပေါ့၊ ဓာတပြုံရိုကပြှီး Company ရဲ့ Facebook Page မှာတငပြေးရမှာ”

” ငါတို့ Admin ကတော့ထုံးစံအတိုင်းပဲ၊ ပါလရောငပိခကြပြေါ့ကြာ၊ ပြဲအစကနေ ပြဲပြီးတဲ့ထိစောင့ပြှီး ထိုငခြုံတွဘောညာတွသေိမ်းရမှာ”

” ငါကတော့ ဥကျကဌကြီးကိုဓာတဖြမ်းရင်း သူ့ဘေးနားက ငါ့အတွင်းရေးမှူးမလေးကိုပါ ဝိုကရြမယ်…ဟဲဟဲ”

” မင်းလည်း ဝိုကမြယဆြိုမှနမြှနဝြိုကတ်ော့…..မှနကြှောငကြှီး၊ ငါပြောသလိုလုပ်…ငါလုပသ်လိုမလုပန်ဲ့ကြ…ဟားဟား”

” အေးပါ…ခွိနပြါကြောကြှီးရ”

ထိုသို့ဖြင့ြ ဖြင့ပြှဲလုပသ်ောနရောသို့ရောကသ်ောအခါ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ ပရောဖြကရြှငန်ယ် ဖိုတိုဂရပဖြာဒီဇိုင်းဖမ်းကာ ဟိုနားလေးရပလြိုကြ…ဒီနားလေးရပလြိုကြ ဓာတပြုံထောင့အြနအထေား ကောင်းရန် ဒူးကိုကြလိုကြ ပေါငကြိုကုန်းရိုကလြိုကန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ၊ တခွို့သောဝနထြမ်းများ…ရှယယ်ာရှငမြွားကို ဘာညာအနအထေားအနည်းငယန်ှင့ဓြာတဖြမ်းပြီး ဥကျကဌကြီးနှင့ြ ဧည့သ်ညမြွား လကဆြှဲနှုတဆြကပြုံ စကားပြောပုံတို့ပါ မလှတရြလအေောင် သချောဓာတပြုံရိုကယ်ူလသည်ေ။

ကုမျပဏီ ဥကျကဌနှင့မြလှမ်းမကမ်းတွင် သူ၏ရည်းစားအလောင်းအလွာဟု သူ့ဘာသာသတမြှတထြားသော အတွင်းရေးမှူးမလေး အေးမှတမြှနကြို တွေ့လိုကရြသည်၊ သူမပုံကိုလည်း ဓာတပြုံဆယပြုံလောကရြိုကလြိုကသ်ေးသည်၊ (မှနကြှောငတ်ို့က အလုပကြိုအဲ့လိုကြိုးစားတာ)

အေးမှတမြှန် ဆိုသည့အြတွင်းရေးမှူးမလေးမှာ မှနကြှောငခြွိနန်သေော သူလေးဖြစ်ကြောင်း အရငအြခန်းများတွင် အရိတအြမှှကြ ပြောထားပြီးသားဖြစ်လသည်ေ၊ အေးမှတမြှန်၏ ရုပရြညမြှာ ရိုးရိုးဗမာမလေးပုံစံဖြစ်ပြီး မကြန်ှာတွင် ဝကခြှံအနည်းငယရြှိလသည်ေ…..လောကကြီး၏ထုံးစံအတိုင်း မကြန်ှာကသိပမြလှသောလြည်း အခွိုးအစားပြပစွေတ်ောင့တ်င်းသော ခန်တာကိုယကြိုပိုငဆြိုငထြားလသည်ေ။

မှနကြှောငကြ သူ့ဘောဒြါကြောသ်ူရလို စိတကြူးယဉမြဆန်…လကတ်ှေ့ကကြစွဉြးစားတွေးခေါတ်တသ်ောသူ ဖြစ်လသည်ေ၊ သူစကြိုကကြတည်းက သူလိုကရြငအြဖြရနေိုငမြည့ြ ကောငမြလေးမွိုးကိုသာရှေးကြိုကလြသည်ေ…. မဖြစ်နိုငတ်ာတွမလေုပ်…အေးမှတမြှနကြ ကောကကြှောင်းလှသောလြည်း မကြန်ှာလေးက ဝကခြှံဖုများကဖကြလြိုဖကြဆြီးနသဖြေင့ြ သူ့အလှကသိပမြပေါခြွေ၊ အဲ့တာတွကေို မှနကြှောငဂြရုမစိုကြ….သူ့ရညရြှယခြကြကြ တောင့တ်င်းဖြောင့ဆြင်းသော သူမရဲ့ခန်တာကိုယကြိုဖြိုပြီး အားရပါးရသိပပြဈရနသ်ာဖြစ်သည်၊

မှနကြှောငသ်ည် အေးမှတမြှနန်ှင့ြ fb တွင် fri ဖြစ်ပြီး မကြာခဏစကားပြောဖြစ်ကာ အီစီကလီလေးဘာလေး စပြောထားပြီးသားဖြစ်သည်၊ အခွအနေပေေးရင် ရည်းစားစကားပြော အဖြတေောင်း တည်းခိုခန်းသှားပြီးကြိတရြနသ်ာကနွတ်ော့သည်၊ ပြီးလငွြ ဟိုကောင် ကြောသ်ူရကိုရော ကိုဇောြဦးထကပြါ အရင် လူပျိုရညပြကြအြောငလြုပပြှီး သှေးသောကည်ီအဈကိုများထဲတွင် အဈကိုအကြီးဆုံးဘှဲ့ရယူရနကြှံစညထြားလသည်ေ။

မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငသ်ည် ကြနဒြိုဖြင့ပြှဲအစတွင် ဓာတပြုံများကို တဖြတဖြှတ် ရိုကယ်ူပြီး သူ့တာဝနပြှီးဆုံးပြီဟုသဘောထားကာ ချောငတ်ဈနရောတွင် ဖုန်းပြတန်လသေည်ေ၊ သိပမြကြာခငပြင် ထိုအခန်းအနားမှလဈထွကလြာခဲ့ကာ ကငမြရာကိုရုံးခန်းထဲပြနထြားပြီး ဒတောများကို ကြနပြွူတာထဲရှေ့ရန် ရုံးသို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။

ရုံးရောကတ်ော့ ကငမြရာထဲမှ sd card ကိုထုတပြှီး ကြနပြှူတာထဲသို့ကူးထည့လြိုကလြသည်ေ၊ သူရိုကယ်ူလာခဲ့သော အေးမှတမြှနပြုံကိုသူ့ဖုန်းထဲကူးလိုကသ်ေးသည်…. ထိုစဉြ နှစ်ယောကတ်ည်းရှိသည့ြ မှနကြှောငတ်ို့ IT ဌာနမှ သူ၏စီနီယာဆီမှ ဖုန်းဝငလြာလသည်ေ…..။

” ဟယလြို…အဈကို…ပြော”

” အေး…မှနကြှောင်…ဒီနေ့ပြဲရဲ့ဓာတပြုံရိုကပြှီးပြီလား”

” ပြီးပြီအဈကို”

” အဲ့တာဆို စာကြောင်းလေးကြည့်ကြောင်းအောငစြီပြီး Company Facebook Page မှာတငလြိုကပြါလား”

“ကြှနတ်ောစြာမစီတတဖြူးဗွ အဈကိုပဲတငလြိုကြ ကြှနတ်ောြ messenger ကနေ ပုံတွပေို့လိုကမြယ်”

” အေးပါကြာ…မင်းကလည်း…ဪ ဒါနဲ့ငါ့ကိုတဈခုကူညီပါဦး”

” ပြောဗွာ…ဘာဖြစ်ပြနပြှီလဲ”

” ဒီနေ့ကရုံးပိတရြကဆြိုတော့ အမွိုးသမီးသန့စြငခြန်းထဲကိုသှားပြီး မီးသီးတဈလုံးလေးလဲပေးပါလား၊ လဲရမယ့မြီးသီးက ငါ့အံဆှဲထဲမှာရှိတယ်….လုပပြေးအုံးနောြ ညီလေးမှနကြှောင်…ဟဲဟဲ”

” မီးသီးလဲတာလည်း IT ဌာနရဲ့တာဝနဖြစ်သှားပြနပြှီလား ထူးဆန်းပါပေ့ဗွာ”

” Finance ကအပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်းပေါ့ကြာ၊ အားနငေါတို့ဌာနကို အလုပသ်ိပမြရှိဖူးဆိုပြီး အမှငမြကြညဖြစ်နတော လုပပြေးလိုကစြမ်းပါ၊ သူအမှငစြောင်းရင် သီတင်းကြှတဘြောနပလြေး ငါတို့နှစ်ယောကအြနုတခြံနရအေုံးမယ်”

” ဟုတပြှီ…အဲ့တာဆိုမှတော့ လွှပစြဈမီးလုံးလည်း မှနကြှောငလြေးက တပပြေးရတော့မှာပေါ့”

” အေးပါကြာ..ရုံးပြနဖြှင့မြှ မင်းဖို့ဂရမ်းတဈပြားဆှဲခဲ့မယကြှာ”

” ဟားဟား…ကြိုကသ်ှားပြီ အစကတည်းကအဲ့လိုဖြစ်ရမှာ”

” အေးအေး တံခါးကိုလည်းသချောသော့ခါတသ်ှားအုံးနောြ…ဒါပဲ”

” ဟုတ်”

အံဆှဲထဲကမီးသီးဘူးကိုယူပြီး အောကထြပသ်ို့ဆင်းကာ အမွိုးသမီးသန့စြငခြန်းထဲသို့ဝငလြိုကလြသည်ေ၊ ပိတရြကဆြိုပမယေ့ြ သန့ရြှင်းရေးအဒေါကြှီးက မီးတွမပေိတခြဲ့ဖူးလားမသိ၊ သန့စြငခြန်းတဈခုလုံးလင်းထိနန်လသေည်ေ၊ ကြှမ်းနသညေ့မြီးသီးကိုလည်းတန်းပြီးတွေ့သှားလသည်ေ။

မှနကြှောငတ်ဈယောကြ မီးသီးလဲပေးရမည့အြိမသ်ာအကန့သ်ို့ ဝငလြိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခွိနတ်ှင် ဝမ်းသှားချင်စြိတဖြစ်ပေါလြာ၍ အိမသ်ာတကလြိုကသ်ည်၊ အိမသ်ာတကန်ရင်ေး ဖုန်းသုံးနကြဖြေဈ၍ ဘောင်းဘီအိတထြဲစမ်းလိုကရြာ ဖုန်းမပါလာပဲ ဌာနတွငကြနွခြဲ့ကြောင်းသိရှိလိုကလြသည်ေ၊ ဖုန်းကိုမကြည့်ရြတော့ မှနကြှောငတ်ဈယောကြ မိန်းခလေးအိမသ်ာထဲ စပစြုပြီးလွှောကကြှည့မြိလိုကလြသည်ေ၊ သူထိုငန်သေော အိမသ်ာခွကဘြေးနားတွင် အမှိုကပြုံးအသေးစားလေးတဈခုခထွားပြီး အမွိုးသမီးလစဉသ်ုံးပစ်စည်းများပစ်ရနဟြု ရေးထားလသည်ေ၊ မှနကြှောငတ်ဈယောကြ မကောင်းမှန်းသိရကန်ှင့ပြင် အဲ့ပုံးကိုဖြင့ပြှီး စပစြုကြည့်မြိသေးသည်၊ ထိုစဉြ ဘေးအိမသ်ာအကန့ထြဲက အမွိုးသမီးအသံသဲ့သဲ့ကိုကြားရလသည်ေ။

” အင်း….အင်းးး….အင်းးး”

ဘေးအခန်းမှာ အမွိုးသမီးတဈယောကရြှိနတောလား…..မှနကြှောငတ်ဈယောကြ ထိတလြန့သ်ှားသည်၊ ထို့ကြောင့ပြဈစည်းများကိုလွှောကမြကိုငပြဲ အသံမထွကအြောင် ငှိမင်ှိမလြေးနလေိုကသ်ည်……အဲ့တာကြောင့ြ သူသန့စြငခြန်းထဲဝငလြာတော့ မီးများပြင့န်ခွင်ေးပင်၊ ရုံးပိတရြကဆြိုတော့ လူမရှိဖူးဟုထင်၍ တန်းဝငလြာခဲ့တာသူ့အမှား….တောသ်ေးသညကြ ဘေးအခန်းမှာရှိတာဘယသ်ူဖြစ်ဖြစ် သူနှင့ထြိပတ်ိုကမြတွေ့မိခဲ့ခွင်းပင်…..။

မှနကြှောငတ်ဈယောကြ အသံတိတန်လေိုကတ်ော့ ဘေးအခန်းက အသံများကိုပို၍ကြားရလာသည်၊ သူပဲဂရုစိုကန်ားထောငန်မေိလို့လား တဈဖကအြိမသ်ာအခန်းထဲက အမွိုးသမီးကပဲ အသံပို၍ကယွလြာသညလြားမသိ……….။

” အင်း….မောငလြေး…မဆိုးနဲ့ကြာ….အင်းးး..အင်းးးးးးး”

” မင်းကြာ….မမကို….အင်းးးး…..အင်းးးး…..ဇွိ….ဇွိ…ဇွိ”

မှနကြှောငတ်ဈယောကြ စစချင်ြး တ..အင်း..အင်း အသံကြားတုန်းက ရိုးရိုးတန်းတန်း အိမသ်ာတကန်ခွင်ေးလို့သာထငခြဲ့မိသည်၊ အခုဟာက မောငလြေးတွကော…..ရှီး…ရှီးတွရေောပါလာတော့ အဲ့အမွိုးသမီးအာသာဖြနမှေန်ေး ခကြခြငွြးသိသှားသည်၊ ပြီးတော့…ဒီအသံကြားဖူးပါတယ်…ကြားဖူးပါတယဆြိုပြီး မှနကြှောငတ်ဈယောကြ ပိုပြီးစိတဝြငစြားလာသဖြင့ြ ယုနကြလေးတဈကောငလြို နားရှကကြိုအာရုံစုစီးပြီးနားဆငလြိုကရြာ လူတဈယောကကြို သူအမှတရြသှားလသည်ေ။

” ဒေါသ်ူဇာဝင်း”

ဟုတပြါသည်…ဒေါသ်ူဇာဝင်းအသံမှ ဒေါသ်ူဇာဝင်းအသံအစဈ…ဒီအသံကို အကြိမတ်ဈရာထကမြနည်းကြားဖူးလသည်ေ၊ ခွိ…ခွိ…ဒီအပျိုကြီးယောကြာြးမယူပဲ အခုလိုအိမသ်ာထဲလာအာသာဖြနတေယေဆြိုပြီး ရယခြငွမြိသှားသည်။

” အင်း…အင်း….မောငလြေး…အင်း…ကောင်းတယ်…အင်း..အင်း…အား”

” ကြောသ်ူရ…အား….မောငလြေး…မှနမြှန်….အား…အား ဇွိဇွိဇွိ…… အား…ဇွိဇွိ ”

” ဘယလြိုတွလေုပန်တောလဲကြာ…..အင်း..အင်း…အင်း…..ကောငတ်ယ်…မောငလြေး…အင်း…အင်း….အင်းးးးးးး”

အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်း မှန်းပြီးအာသာဖြနတေေုံး သူ့သူငယခြငွြး ကြောသ်ူရနာမညပြါလာ၍ မှနကြှောငတ်ဈယောကြ မကြလြုံးပြူးသှားလသည်ေ၊ နားကြားများလှဲတာလားဟုတွေးပြီး သချောထပန်ားထောငလြိုကသ်ည်။

” အင်း…အင်း…မောငလြေး…အင်း….ကောင်းတယ်….ကြောသ်ူရ…အင်း မမကို….အဲ့လိုလေး…….အင်း…အင်းး.အင်းးးး”

သချောသှားပြီ…ဒေါသ်ူဇာဝင်းမှန်းပြီး ဇောင်းတိုကန်သညေမြှာ သူ့ဘောဒြါကြောသ်ူရဖြစ်မှန်း မှနကြှောငသ်ိသှားလသည်ေ၊ မောငလြေးလို့လည်းပြောသည် ကြောသ်ူရလို့လည်းအောသ်ညဆြိုမှတော့ ဒီကုမျပဏီတွင် တဈယောကထြည်းရှိသော အူကြောငကြှောငကြွောသ်ူရပငဖြစ်ရလမည်ေ၊ ခွိ…ခွိ…အဲ့ကောငကြိုမှှောကပြေးပြီး သူတို့ IT ဌာနကိုအမြဲလာရဈနသေော အပျိုကြီးအား မှတလြောကသ်ားလောကအြောငဖြှုတခြိုင်းရမညဟြုတွေးပြီး မှနကြှောငတ်ဈယောကပြွောသ်ှားလသည်ေ၊ “ဟုတပြှီကြ”ဟု စိတထြဲတွငတ်ှေးမိပြီး အားပါသှားသဖြင့ြ ခွထေောကကြိုမှှောကမြိလိုကသ်လိုဖြစ်သှားပြီး အောကတ်ှငခြထွားသော မီးသီးထည့ထြားသည့ြ ကြှတကြွှတအြိတကြိုသှားကနမြိလသည်ေ။

” ခြှတ်….ခြှတ်”

” ဟိုဖကကြ လူရှိလား”

” . …….”

မှနကြှောငတ်ဈယောကြ ဘာမှပြနမြဖြပေဲ ငှိမန်လေိုကသ်ည်….မကြာလိုကြ အပျိုကြီးဒေါသ်ူဇာဝင်း ၏လှုပရြှားသံအခွို့ကိုကြားလိုကရြပြီး အိမသ်ာထဲမှအလငွအြမှနထြှကခြှာသှားသညကြို သိရှိလိုကရြသည်။

ဒေါသ်ူဇာဝင်းပြနသ်ှားသည် သချောကာမှပင် မှနကြှောငတ်ဈယောကြ ကြှမ်းနသေော မီးသီးကို မှနမြှနဖြှုတလြဲကာ IT ဌာနဖကသ်ို့ပြနလြာခဲ့လသည်ေ၊ ဌာနသို့ရောကတ်ော့ ပစ်စည်းတွသေိမ်းပြီးပြနမြယလြုပတ်ော့ အထိုငဖြုန်းကမညလြာလသည်ေ၊ မှနကြှောငလြည်းကိုငလြိုကလြသည်ေ။

” ဟယလြို…. IT ဌာနကပါ”

” ကိုကြောဝြင်းခိုငလြားရှင့ြ….အမလေး…ဘုရားမလို့ ကြှနမြကအေးမှတမြှနပြါ”

” ဟုတ် မအေးမှတမြှန် ဘယလြိုဖြစ်လို့ IT ဌာနကိုဆကတ်ာလဲဗွ”

” ကိုကြောဝြင်းခိုင်…တဈစိတလြောကကြွှနမြကိုကူညီပါရှင် ၊ ကြှနမ် Finance ဌာနထဲပိတမြိနလေို့ အောကထြပကြ Security ဆီသော့သှားယူပြီး တံခါးပြနဖြှင့ပြေးပါလား”

” ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့….ခဏစောင့န်ောြ”

မှနကြှောငတ်ဈယောကြ သူကြိုကန်သေောကောငမြလေးက အခန်းထဲပိတမြိနသညေဟြုဆိုသဖြင့ြ အောကထြပသ်ို့ အမောတကောဆင်းကာ သော့ယူ အပေါပြှနတ်ကပြှီး တံခါးဖြင့ပြေးလိုကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ အေးမှတမြှနအြား…

” ဘယလြိုဖြစ်လို့ Finance ဌာနထဲပိတမြိနတောလဲဟ ဥကျကဌကဖြင့ပြှဲမှာမလား”

” ဟုတတ်ယ် ဥကျကဌက Finance ဌာနက ဒေါသ်ူဇာဝင်းဆီ စာရင်းသှားယူခိုင်းတာ ဒီရုံးမှာ ot ဆင်းနတယေဆြိုပြီးတော့လာယူတာ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ငါကသူ့ရုံးခန်းထဲအရောကြ သူမရှိလို့အပြငပြှနထြှကမြယလြည်းလုပရြော ဂလွောကဆြိုဘယသ်ူတံခါးပိတသ်ှားတယမြသိပါဖူး အောတ်ာလည်းမကြားတော့ဖူး”

” နငကြဖုန်းလည်း မပါလာဖူးလား”

” အေး…ဖုန်းကလည်း ဆိုငကြယ် တူးဘောကထြဲမှာထားခဲ့တာ ခဏဆိုပြီးတော့ တောသ်ေးတာပေါ့ ရုံးကအထိုငဖြုန်းနဲ့ တဈဌာနပြီးတဈဌာနဆကကြှည့န်တော၊ IT ဌာနမှာနငရြှိနလေို့တောသ်ေးတာပေါ့”

” အေး…နငကြံကောင်းတာ ငါလည်းပြနတ်ော့မလို့ မဟုတရြငရြုံးထဲနငပြိတမြိနမှော”

” အေးပါဟယ်…ဘာပဲပြောပြောကြေးဇူးပါ”

” ရပါတယ်”

မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငန်ှင့ြ အေးမှတမြှနတ်ို့နှစ်ယောကသ်ား ရုံးပေါကြနေ ဆိုငကြယစြတန်းသို့ဆင်းလာခဲ့ကြသည်၊ အေးမှတမြှနကြ သူ့ဆိုငကြယဆြီသို့ပြနအြရောကတ်ှင်…

” ကြေးဇူးပဲနောြ…ကိုကြောဝြင်းခိုင်…သှားတော့မယန်ောြ”

” ရပါတယဆြိုဗွာ….ဒါနဲ့ခဏလေး ဒီနေ့ညနပေိုင်းကြ မင်းအားလား”

” အားပါတယ်…ဘာဖြစ်လို့လဲ”

” ကြှနတ်ောမြုန့ဝြယကြွှေးချင်လြို့လေ ဟိုတဈခါ Fb မှာပြောဖြစ်တုံးက အသဈဖြင့တ်ဲ့ဆိုငလြေးလေ၊ အဲ့ဒီကိုသှားကြည့်ခြငွလြို့ အဖောမြရှိလို့ လိုကခြဲ့ပါလား”

” အိုကလေေ..ဒါပမယေ့ြ…ဒီတဈခါတော့ ကြှနမြပဲဝယကြွှေးပါရစေ နောကတ်ဈခေါကမြှ ကိုကြောဝြင်းခိုင် ပြနကြွှေးပေါ့”

” ကောင်းပြီလေ….ဒါနဲ့ဘယမြှာနတောလဲ၊ ရုံးကပေးတဲ့အဆောငမြှာပဲလား”

” မဟုတဖြူး အပြငဆြောငမြှာ”

” ဪ…ကြှနတ်ောလြာခေါလြှည့မြယ် ဖုန်းနံပါတလြေးတဈခကြလြောကြ”

” 0997…..81”

” ညနဘယေန်ှဈနာရီလောကြ….”

” ငါးခွဲလောကလြာခဲ့လေ သှားပြီနောြ”

မှနကြှောင် အတွကတ်ော့ ဒီနေ့က ပြည့စြုံလှန်းသော ရကရြာဇာနေ့တဈနေ့ဖြစ်သှားလသည်ေ၊ အဆောငသ်ို့အမှနပြှနကြာ ခဏနားပြီးတဈရေးတဈမောအိပလြိုကသ်ေးသည်၊ အိပရြာနိုးတော့ရတဈေခါထပခြွိုးပြီး ပြနရြှှိုင်းနလသေည်ေ၊ မှနကြှောငတ်ဈယောကြ မှနရြှေ့တွင် လိုးရှင်းတွေ နင်းကနလြူးနသခေိုကြ ရုံးမှဆင်းလာသော ကြောသ်ူရတဈယောကြ အခန်းထဲကိုဝငလြာလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ….

” ကြောသ်ူရ မင်းပြနလြာပြီလား”

” အေး…ညောင်းလိုကတ်ာကြာ OT ကြေးရတာကနည်းနည်း လုပရြတာကများများပါကြာ”

” မင်းအမောပြသှေားစမယေ့သ်တင်းငါ့ဆီမှာရှိတယ်”

” ဘာလဲ….အိအိငှိမ်း ဟိုခေါင်းစောင်းကောငန်ဲ့ပြတသ်ှားပြီလား…”

” မဟုတဖြူး မင်းထီပေါကတ်ာကြ”

” ငါမှထီမထိုးပဲနဲ့”

” ဒီလိုကြ………………….. ”

ဟုအစခွီပြီး မှနကြှောငကြ ဒီနေ့ရုံးတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသညမြွားကို ပြနလြညဖြောကသ်ညခြလွိုကလြသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက…

” မင်းဟာက ဟုတပြါ့မလားကြ၊ ဒေါသ်ူဇာဝင်းက ငါ့ဆိုအမြဲလိုလိုကြပန်တေဲ့ဟာ…. မင်းအသံပဲကြားပြီး လူများမစွပစြှဲပါနဲ့ဟ”

” ဟုတပြါတယဆြိုကြာ…ဒေါသ်ူဇာဝင်းအသံစဈစဈ…ရမရေောဖူး”

” ဖြစ်နိုငတ်ာတွပေဲပြောပါကြာ ငါနဲ့သူနဲ့က ဆယန်ှဈလောကကြှာနတောကို၊ ပြီးတော့သူက လငမြလိုချင်လြိုမှ ယောကြာြးမယူပဲ အပျိုကြီးလုပန်ပေါတယဆြို”

” ကြှတ်…မယုံလည်းနကြော မင်းဟိုတဈခေါကကြ ကြနဒြုံးသှားပေးတော့ တဈခုခုဖြစ်သှားတာနမှောပေါ့၊ ပြီးတော့ အပျိုကြီးမို့လို့ ဇောင်းတိုကတ်ာပေါ့ကြ ငကြောငရြ……… အိမသ်ာထဲငါရှိတာ သိသှားတော့ တန်းပြီးပြေးလို့ အေးမှတမြှနတ်ောင် Finance ဌာနထဲပိတမြိသှားသေးတယ်”

” မင်းကကြားထဲကနမှတေသ်ှားတာပေါ့”

” ဟဲ…ဟဲ ဒီနေ့ မှနကြှောငတ်ို့ကံကောင်းတဲ့နေ့ပဲ ၊ ကဲ အေးမှတမြှနကြို သှားရှိတတ်ော့မယ်….အခွအနေကေ တို့ဖကမြှာပဲ ဖုန်းနံပါတလြည်းရပြီ၊ ဒီညပဲ ရည်းစားစကားပြောလိုကတ်ော့မယ်…ဟဲဟဲ သှားပြီကြာ၊ မင်းလည်းကံကောင်းရင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းဖငကြှီးကြိတခြငွကြှိတရြမှာပေါ့ အားမလွော့ပါနဲ့”

” အေးပါ..အေးပါ…ကိုယ့အြတွကကြိုသာပူစမ်းပါ မှနကြှောငရြ”

” ဟဲဟဲ…..အခုကတည်းက အဈကိုကြီးမှနကြှောငလြို့ ကြိုမခေါထြားချင်ဖြူးလား၊ နောကထြပန်ှဈလနလေို့ အဖြတေောင်းပြီး အခွအနေကေောင်းရင် ငါ့လူပျိုရညကြို ဖကြလြိုကတ်ော့မှာ”

” လူပျိုရညပြကြပြှီးမှပြောစမ်းပါ၊ မင်းအရှေ့မှာ ကိုဇောြဦးကြီးရှိနတောလည်းမမေ့နဲ့ဦး”

” အဲ့လူကြီးက အငဂြငွအြကကြားကြီးပါကြာ…ငါကအသာလေးကြောတ်ကပြလိုကမြှာ”

” ငါလည်းမင်းထကအြရင် ဒေါသ်ူဇာဝင်းကိုဝငလြုံးမှာပေါ့ကြ”

” ဟိုကဝငလြုံးရငတ်ော့ မင်းအစားခံရမယ်၊ မင်းကဝငလြုံးရငတ်ော့ အလုပပြှုတမြှာအသအချောပဲဗွို့….မင်းအဈကိုကြီး သှားပြီ…ဘိုင့ဘြိုင်”

” ငိုးမ မှနကြှောင်…သှားတော့ ငါလည်းနားတော့မယ်”

မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငတ်ဈယောကြ ထိုညနခင်ေးတွင် အေးမှတမြှနန်ှင့အြတူ ထမင်းအတူစားပြီးခငမြငမြှုပို၍ မှှင့တ်ကခြဲ့လသည်ေ၊ ထမင်းအတူ စားပြီးနောကြ မန်တလေးကြုံးရှေ့သို့သှားကာ လမ်းအတူလွှောကကြှတုံးမှာပင် ခစွတ်ယလြို့ ဖြင့ပြှောခဲ့လသည်ေ၊ အေးမှတမြှနကြ မဆှတခြငကြတည်းက ညှတကြခွငွန်သေောလြည်း မှနမြာမိန်းကလေးတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း နည်းနည်းတော့ စဉြးစားပါရစအေုံးလို့သာပြနပြှောလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငတ်ဈယောကကြတော့ အေးမှတမြှနကြ စဉြးစားပေးမညဟြု ပြုံးစိစိနှင့ပြှောကတည်းက ကံတရားက ကိုယ့ဘြကမြှာရှိနပြေီမှန်းသိနသေောကြောင့ြ လူပျိုရညပြကြန်ိုငမြည့ရြကကြိုသာ လကခြွိုးပြီး ရတွကေလြကြရြှိနတေော့လသည်ေ။

………………………………………..

🧡အခန်း (၄) ကိုဇောြဦးရဲ့ခစွဒြုကျခ🧡

ဇောြဦးတဈယောကြ အခုတလော စိတထြဲခုလုခုလု ဖြစ်နပြေီး စိတသ်ောကရောကန်ရသေည်….အကြောင်းမှာ သူကိုယတ်ိုငလြွှာရှညပြှီး ခေါငရြညဝြိုင်းတွင် သူတို့သုံးယောကထြဲမှ လူပျိုရညအြရငပြကြတ်ဲ့သူက သှေးသောကအြဈကိုကြီးနရောကိုယူရန် ပြောခဲ့မိခွင်းဖြစ်လသည်ေ၊ ပြောတုံးကတော့ သူတို့သုံးယောကထြည်းမှာ ရည်းစားရှိသောသူက သူတဈယောကတ်ည်းဖြစ်သည့အြတွကကြှောင့ြ အပိုငဟြုကြံကာ ပြောခဲ့မိခွင်းဖြစ်သည်။

ကြောသ်ူရ ၊ မှနကြှောငန်ှင့ြ ဇောြဦးတို့အဖြဲ့ထဲတွင် ဇောြဦးက ကနွန်ှဈယောကထြကြ အသကြ ၃ နှစ်လောကကြှီးလသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရက ကိုဇောြဦးဟု ကိုတတ်၍ခေါကြှသောလြည်း သူတို့ရှယတ်ူသူငယခြငွြးလို့ပင် သတမြှတကြာ ပုခုံးဖကပြေါင်းသင်းဆကဆြံကြလသည်ေ…..သို့ဖြစ်၍ သှေးသောကည်ီအဈကိုဆိုပြီးခေါင်းစဉတ်ပကြာ လူပျိုရညအြရငပြကြတ်ဲ့သူကို အဈကိုကြီးလိုခေါပြှီး လေးလေးစားစားဆကဆြံဖို့ သဘောတူခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်၊ လူပျိုရညအြရငပြကြန်ိုငခြွရှေိတာလည်း ရည်းစားလကကြိုငရြှိတဲ့ သူပဲမဟုတဖြူးလား…… မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုငကြ အနည်းငယစြိုးရိမရြသောလြည်း ဥကျကဌအတွင်းရေးမှူးမလေးက သူ့လိုရှကကြီဘဲအား ပြနမြကြိုကန်ိုငဟြုတွကထြားလသည်ေ၊ တဈဖကသ်တအြခစွရြူးလေး ကြောသ်ူရကိုတော့ စာရင်းထဲပင် ထည့မြတွကထြား……. ဒီဂိမ်းက သူနိုငမြည့ြ ဂိမ်းလို့ပငတ်ှကထြားခဲ့လသည်ေ။

အခုတော့ အငယန်ှဈယောကကြို လွှော့တွကခြဲ့တာမှားပြီမှန်း ကိုဇောြဦးတဈယောကြ နောငတ်ရစပြုလပြေီ၊ အခုတလော မှနကြှောငကြွောဝြင်းခိုင် သူ့ရည်းစားလောင်း အေးမှတမြှနန်ှင့ြ ဖုန်းပြောသညကြို မသိသလိုသိသလို ခိုးနားထောငကြှည့တ်ော့ တောတ်ောလြေးအဆငပြှနပေေုံရသည်…… နောကန်ှဈပတလြောကဆြိုလငွပြင် အဖြရနေိုငခြွရှေိခွပြေီ ၊ မှနကြှောငကြ ခွသှကေလြကသ်ှကဆြိုတော့ အလှနဆြုံး နောကသ်ုံးလအတွင်းမှာပင် လူပျိုရညပြကြန်ိုငခြွရှေိနလပြေေီ၊ ဟိုတဈလောက မှနကြှောငပြှောပုံအရ သူစာရင်းထဲထည့မြတွကထြားသော ကြောသ်ူရကိုပင် Finance ဌာနကအပျိုကြီးက ဆှဲစားတော့မည့ဟြနပြေါကန်လသေည်ေ၊ ကြောသ်ူရဆိုသည့ြ အကောငကြလည်း ပြောပြွောကြှီးအစားခံမညသ်ူဖြစ်နသေောကြောင့ြ စိတမြအေးရခွေ။

တကယတ်မ်းတွေးကြည့်လြငွြ မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရက ပြူနာမဟုတသ်ေး၊ ပြူနာ အစဈအမှနကြ ဇီဇာကြောငသ်ော သူရဲ့ခစွသ်ူ ရှှစငေထြကြ ပငဖြစ်သည်၊ သူနှင့ရြည်းစားဖြစ်သညမြှာ သုံးနှစ်သုံးမိုးပငကြွောလြှနန်ခွပြေေီ၊ ရှှစငေထြကကြ သူ၏ငယခြစွဖြစ်သလို အခစွြဦးလည်းဖြစ်သောကြောင့သ်ာ သူသည်းခံပြီးစောင့ဆြိုင်းနခေဲ့ခွင်းဖြစ်သည်၊ သူ၏ခစွသ်ူက တခွားကိဈစများတွင် အဆငပြှသေောလြည်း အထိအတွေ့ကိဈစတွငမြူ ဇီဇာတောတ်ောကြှောငလြသည်ေ။

သူ့ရဲ့ခစွရြသူ မရှှစငေထြကကြ သမီးရည်းစားခွိန်းတွေ့တဲ့အခုမွိုးတွင် လူပြတသ်ည့န်ရောဆိုလငွသ်ိပမြလိုကခြငွြ…… သုံးနှစ်ကြောသ်ကတ်မ်းတွင် လေးငါးခါသာရောကဖြူးသည်….. ထိုသို့ရောကတ်ဲ့အခါတိုင်းလည်း နို့တောငကြောင်းကောင်းပေးမကိုင် လူများတွတွေေ့ရငဘြယလြိုလုပမြလဲ..ဘာညာပြော၍ ငှင်းသည်၊ တည်းခိုခန်းသှားရအောငဟြု ချော့မှူခေါသ်ောလြည်း မလိုကခြငွြ….အိမကြလူတွေ အသိတွမှငေရြင် သိကျခာကမွညဟြုပြောပြီး မလိုကြ၊ နောကဆြုံးတော့ ဇောြဦးတဈယောကြ လကမြလွှော့ချင်သ်ောလြည်း လကကြမှင်း ပါးစပကြမှင်းလို့မရသည့ြ ခွိန်းတွေ့ရာနရောများဖြစ်သော….ဦးပိနတ်ံတား၊ မဟာမှတမြုနိဘုရားတို့….စားသောကဆြိုငတ်ို့ New Ocean လို ရှော့ပငစြငတ်ာတွေ၊နောကပြှီးတော့ ရုပရြှငရြုံသှားရငတ်ောင် အတွဲခုံမထိုငခြငွသ်ောသူမကိုအရှုံးပေး လကလြွှော့လိုကရြလတေော့သည်။

အခုတလောတော့ ဇောြဦးစိတထြဲတွင် သှေးသောကည်ီအဈကိုတို့၏ဂတိသဈစာနှင့ပြတသ်တ်၍ ဒီကိဈစကို ပြနပြှီးအခဲမကြဖြစ်ေလာပြနသ်ည်၊ ဘယ့န်ှယ့ဗြွာ စဉြးစားကြည့်ကြှပါဦး….. အလှနတ်ရာမှ ဣန်ဒွသေိကျခာစောင့ဆြည်းသော ၁၉ ရာစုအစောပိုင်းမှ မှနမြာအမွိုးသမီးများပင် သုံးနှစ်သုံးမိုးအကဲခတပြှီးလငွြ….မောငကြှီးရှင့ြ. .အဟင့ြ..အဟင့ြ လုပကြှသညမြဟုတလြော၊ သူ့အလှည့ကြှမှ ရာဇဝငရြိုင်းလှသည်… ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်း အခုတွေ့အခုခစွြ အခုပင် ဖောင်းဒိုင်းဖောင်းဒိုင်းကြသော ရှှရေောငခြေါတကြှီးတွင် လူဖြစ်လာသောလြည်း အခုထကထြိ ဘောလြီဂွိတပြင် မဖြုတဖြူးသေးခွေ၊ ကံပဲခနတေောလား လူပဲညံ့တာလားပင် ဇောြဦးတဈယောကြ မဝခွေဲတတတ်ော့ခွေ။

ဇောြဦးတဈယောကြ မနကဖြှနရြုံးပိတရြကတ်ှင် ခွိန်းတွေ့လငွြ ကုတငပြေါတ်ကဖြို့ကိဈစကို ချော့၍တောင်းဆိုမည်….လိုအပလြငွြ တကိုယတ်ောဆြန်ဒပြဖို့အထိပါ သန်နိဋျဌာန် ခမွှတလြိုကလြသည်ေ၊ အခုလောလောဆယတ်ော့ သောကြာနေ့ဖြစ်၍ မသှားချင်သ်ှားချင်န်ှင့ပြငရြုံးသှားရလိမ့အြုံးမည်၊ အိပရြာမှနိုးနိုးချင်ြးအတွေးနယခြွဲ့နရောမှ ထ၍ထိုငလြိုကလြသည်ေ…….ငုတတ်ုတထြိုငလြိုကပြှီး ဗိုကဆြာသဖြင့ြ သူရဲ့အဆီတဝင်းဝင်း ဗိုကခြေါကကြှီးကို လကဖြှင့ပြှတသ်တလြိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကြ ရမချိုးပဲနှင့ြ ဆိုဒထြဲဆင်းဖို့ယူနီဖောင်းပါတဈခါထည်းဝတခြဲ့ပြီး မှနကြှောငတ်ို့ ကြောသ်ူရတို့နှင့အြတူ လကဖြကရြညဆြိုငသ်ို့သှားပြီး မနကစြာတညခြင်းလိုကလြသည်ေ။

မနကစြာစားပြီးနောကြ ဆောကလြုပလြကစြအိမရြာရှိသော မန်တလေးမှို့သဈဆီသို့ သှားလသည်ေ၊ဆိုငကြယစြီးရာတွင် ဇောြဦးက ဆိုငကြယ်ဦးထုပမြဝတပြဲ ဆောကလြုပရြေးဆိုကထြဲတွငဝြတသ်ော Safty head ဖြစ်သည့ြ အဝါရောင်ဦးထုပကြိုပဲ တဈခါတည်းဝတဆြငသ်ှားတတလြသည်ေ၊ အဲ့တာကို အသဈဖြင့ထြားသော မီးပျိုင့ရြှိ မောတ်ောပြီကယကြနားမလည်…..သူရုံးသှားတိုင်း မကြမြှောငကြှီးကြုတပြှီးကြည့်န်တတေသ်ည်၊ ဆိုငကြယ်ဦးထုပမြဆောင်းသူများကို ဖမ်းသည့အြပတမြွားတွင် သူ့အားမဆီမဆိုငတ်ားပြီးဖမ်းစဈသေးသည်၊ ဇောြဦးက safty head ဆောင်းထားလို့ဆိုငကြယ်ဦးထုပမြဆောင်းတာပါလို့ အသအကြေရှင်ေးပြတော့ တခွားမောတ်ောပြီကယမြွားက ရတယသ်ှားသှားဟု ပြောလှတလြိုကသ်ဖြင့သ်ာ ဒဏင်ှမှလှေတခြဲ့ရခွင်းဖြစ်သည်။

ဇောြဦးနှင့ြ မီးပျိုင့အြသဈတွငတ်ာဝနကြသွည့ြ မောတ်ောပြီကယတ်ို့နှစ်ဦးက ဘယဘြဝက ပဌာန်းဆကတ်ှတေော့မသိ….တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကကြှည့လြို့မရကြခွေ၊ မောတ်ောပြီကယကြ ဇောြဦးကိုကြည့်မြရသလို ဇောြဦးကလည်း အဲ့ဒီ့မောတ်ောပြီကယကြို အမြဲတမ်းလိုလို မထိခလုတ် စနောကတ်တလြသည်ေ၊ အခုလည်း မီးပျိုင့သ်ို့ဂွူတီထမ်းဆောငရြန် ဟိုမောတ်ောပြီကယရြောကလြာခါစရှိသေး….. ဇောြဦးက လမ်းတဈဖကကြိုကူးဖြတရြင်း…..

” တီ…တီ….ပြောငကြှီးရေ… ဒီနေ့နောကကြှတယန်ောြ…ဟဲဟဲ”

ဟု ဆိုငကြယဟြှန်းကို တပြမပြှမတ်ီးရင်း အောပြှောလိုကလြသည်ေ။ ဇောြဦးက အဲ့မောတ်ောပြီကနောမညမြသိ….. နဖူးထိပကြ ဆံပငမြရှိတော့ပဲပြောငန်သဖြေင့ြ ပြောငကြှီးလို့သာ ခစွစြနိုးလေးနာမညပြေးထားလသည်ေ၊ ပြောငကြှီးက မကြမြှောငကြှုတပြှီး မကြနပေသ်ည့အြကြည့်ဖြှင့ကြှည့လြေ ဇောြဦးက ပိုပြီးစနောကခြငွလြေ ဖြစ်လသည်ေ၊ ဒီနေ့မနကလြည်း ပြောငကြှီးကိုလှမ်းနောကလြိုကရြတော့ စောနတုံးက စိတည်ဈတာတွတေောင် ပြောကခြငွသ်လိုဖြစ်သှားလသည်ေ။

အလုပထြဲရောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း အဝငဂြိတတ်ှင် အလုပဆြင်းကြောင်း လကမြှတထြိုးပြီး လုပင်န်းခွငထြဲသို့ စဝငကြှလသည်ေ၊ ဇောြဦးနှင့ြ အလုပအြတူတူလုပသ်ော လုပဖြောကြိုငဖြကတ်ဈယောကကြ သူ့အားကြည့်ပြှီး…..

” ဇောြဦး…မင်းကစုတပြှတသ်တန်တောပဲ ရမချိုးခဲ့ဖူးလား”

” ခွိုးပါဖူး…ဆိုကထြဲဆင်းရင် ခွှေးပြနထြှကတ်ာပဲဟာ နေ့တိုင်းလည်း အပြနမြှခွိုးတာပဲလေ… ဟဲဟဲ ဆိုကထြဲလည်း ပန်းရံသမတွကလှေဲပြီး ဆောလြေးတွလည်ေးရှိတာမဟုတပြဲနဲ့”

” မကြန်ှာရောသဈခဲ့ရဲ့လား…မင်းမကြန်ှာက မနကပြဲရှိသေးတယ် အဆီတဈပြနပြှနန်ဲ့”

” နည်းနည်းတော့သဈခဲ့ပါတယကြှာ…ဟဲဟဲ”

ထိုသို့ဖြင့ြ မနကပျိုင်းဆိုကထြဲတွင် လုပစြရာရှိသညမြွားကို ဆောငရြှကကြာ နေ့လညစြာကို အနီးအနားရှိ တဈထောငဖြိုးအဝစားဆိုငတ်ှင် အဝသုတလြသည်ေ၊ နေ့လညခြင်းကို အဆီတရဈရဈဖြင့ြ အလုပကြိုအပြလုပပြှီး ဟိုယောငယ်ောငဒြီယောငယ်ောငဖြှင့ြ အခွိနဖြှုန်းကာ ညနေ ၄ နာရီခန့အြခွိနတ်ှင် အပြနလြကမြှတထြိုးပြီး အလုပဆြင်းခဲ့လသည်ေ။

အလုပမြှ အဆောငသ်ို့အပြန်…..ပြောငကြှီးစောင့သ်ည့ြ မီးပျိုင့န်ားတွင် မောတ်ောပြီကမွေား ရဲများနှင့စြုစုရုံးရုံးဖြစ်ပြီး ဆိုငကြယ်ဦးထုပ် မဆောင်းသူများကို ရှောငတ်ခငဖြမ်းနကြသေညကြို တွေ့ရှိလိုကရြသည်၊ ဇောြဦးလည်းလန့သ်ှားကာ ခေါင်းပေါကြိုလကဖြှင့စြမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ safty head ရှိတာသိကာမှ စိတသ်ကသ်ာရာရသှားသည်၊ သူဦးထုတမြဆောင်းထားလငွြ ပြောငကြှီးက သူ့အားအလှတပြေးတော့မညမြဟုတမြှန်းသိလသည်ေ၊ မီးပျိုင့န်ားကို ဇောြဦးရောကလြာတော့ ပြောငကြှီးက မကြမြှောငကြှီးကြုတကြာ ဇောြဦးကိုသသခွေောခွာစိုကကြှည့လြသည်ေ၊ ဇောြဦးက ဦးထုတအြားကိုးရှိသဖြင့ြ ဆိုငကြယပြေါကြနေ…..

” ပလူ…ပလူ…ပလူ”

ဟု လွှာထုတပြှပြီး ပြောငပြှလိုကပြှနသ်ည်။ အဆောငသ်ို့ရောကတ်ော့ ဇောြဦးတဈယောကြ ညနခင်ေး တဈရေးတဈမောအိပလြိုကသ်ေးသည်၊ ရုံးမှဆင်းလာသော ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့၏အောကြှီးဟဈကယွြ bluetooth soundbox ဖြင့သ်ံကြားမှ နိုးလာလသည်ေ၊ ထိုအခါမှသာ ရချိုးကနဖြကသ်ို့ ရလေဲပုဆိုးနှင့တ်ံဘတကြို ပုခုံးပေါတ်ငကြာဆင်းသှားပြီး ရချိုးလသည်ေ၊ ရချိုးပြီး မှနကြှောငတ်ို့နှင့အြတူ ညစာစားပြီးနောကြ သုံးယောကသ်ား PUPG သုံးပြဲလောကပြဈလိုကသ်ေးသည်၊ ထို့နောကြ ခစွသ်ူ ရှှစငေထြကဆြီမှ ဖုန်းဝငလြာ၍ ဂိမ်းဆော့တာကို ရပန်ားလိုကလြသည်ေ။

ဖုန်းပြောရာတွငမြနကဖြှန် လညကြှမည့န်ရောများအကြောင်း…..လာခေါရြမည့အြခွိန် ဘာညာကြိစိကြစများကို ဆရာမကြီးရှှစငေထြကကြ မှာကြားသညမြွားကို သချောနားထောငပြှီး ဂွတန်ိုကြ…အာဘှားဘာညာပေးပြီး ဖုန်းခလွိုကလြသည်ေ။ အိပရြာပေါသ်ို့အရောကတ်ှင် ဇောြဦးတဈယောကြ မနကဖြှနကြှလငွြ အခွင့အြရေးအား ဘယလြိုတောင်းဆိုမညကြို တွေးတောနလသေည်ေ…….အင်း…ဘယလြိုပြောရငကြောင်းမလဲ…..အတူနချင်ေပြှီလို့ပေါတ်ငပြဲပြောရမလား….. လူများတဲ့နရောမှာ ခွိန်းမတွေ့ချင်လြို့ တည်းခိုခန်းသှားရအောငဟြု ညာခေါပြှီး ကြည့်န်ကြေ ဂပြနကြတုံးဇာတကြားထဲကလို ဘောလြီခွှတန်ို့စို့အဖုတကြောကမြှုတပြေးပြီး တကလြုပပြှီးမှ စိတမြထိန်းနိုငလြို့ဖြစ်သှားတာပါဟု ဗှောငလြိမရြငကြောင်းမလား စသဖြင့ြ လှှတတ်ောထြဲတွင် အဆိုတငသ်ှင်းမည့ြ လှှတတ်ောအြမတတ်ဈယောကလြို အတွေးနယခြွဲ့ရင်းပင် အိပပြွောသ်ှားလတေော့သည်။

မနကန်ိုးတော့ ၇ နာရီခန့ပြငရြှိခွပြေီ….အိပယ်ာပေါမြှ ကတိုကကြရိုကထြကာ အလောတကြီးရမေိုးခွိုးပြီးနောကြ ခစွသ်ူနှင့ခြွိန်းတွေ့ရနအြဆောငမြှထွကလြာခဲ့လသည်ေ၊ သူမနထေိုငသ်ော နန်းရှေ့အရပရြှိ သူမအိမလြမ်းထိပသ်ို့ရောကသ်ောအခါ အိမကြထွကလြာရန် ဖုန်းဆကလြိုကသ်ည်၊ သူမက ၁၀ မိနဈလောကစြောင့န်ောလြို့ပြောပြီး ဖုန်းပြနခြသွှားလသည်ေ၊ ခစွရြသူ မရှှစငေထြကကြ အသကပြှည့ပြှီး၍ အလယတ်န်းကြောင်းတွင် ဆရာမဖြစ်နပြေီဖြစ်သောလြည်း အိမသ်ိအောင် ရည်းစားပေါတ်ငမြထားရဲသေး………. မိဘများကိုကြောကြ၍မဟုတ် သူ့အဈကိုနှစ်ယောကကြို ကြောကရြသညဟြုတော့ ပြောလသည်ေ။

သူ့ရည်းစား ရှှစငေထြကကြ မိဘတွထကြေ ဘာလို့ သူ့အဈကိုနှစ်ယောကကြို ကြောကသ်ညဆြိုတာကို ဇောြဦးကနားမလညန်ိုင်၊ သူမ၏အဈကိုနှစ်ယောကလြုံးအား ဒီလမ်းတွင် ဖြတသ်ှားဖြတလြာမှငဖြူးသည်…… မှနမြာဗီဒီယိုဇာတကြားတွထေဲကလို တကတ်ူးတွအပြေည့န်ဲ့ ဂိုဏြးစတားပုံစံလည်းမဟုတ်၊ Main ထဲတွင် အလှပြငဆြိုငဖြှင့ထြားသော မာမီနှစ်ယောကသ်ာဖြစ်သည်…. ရုပကြခပမြာမာ ဗမာယောကြာြးရုပကြှီးဖြင့ြ မိန်းမအဝတအြစားဝတထြားတာကတော့ နည်းနည်းတော့ ရှိနဖြို့ကောင်းရုံလောကသ်ာရှိမည်၊ သူအတွေးနယခြွဲ့စဉတ်ှင် သူ၏ခစွရြသူ ကြောင်းဆရာမလေး ရှှစငေထြကြ ထွကလြာလသည်ေ။ သူမကတော့ ပုံမှနအြတိုင်း အပြငထြှကလြည်း ဗမာဝတစြုံဝမ်းဆကကြိုသာ ဝတလြာလသည်ေ။

ရှှစငေထြကြ၏ ခန်တာကိုယအြခွိုးအစားကို ပြောရလငွြ….ရငသ်ားမှာ ဇောြဦးတဈယောကြ ဘုရားစူးမိုးကြိုးပြတ် တဈခါကိုငဖြူးတုံးကအတိုင်း ခန့မြှန်းခွအရေ လကတ်ဈအုပစြာလောကသ်ာ ရှိလိမ့မြညဟြုထငသ်ည်….သိပကြှီးတဲ့ထဲသောမပါခွေ၊ ဇောြဦး သှားရညတ်မှှားမှှားနဲ့ငမ်းရသော တငသ်ားမှာမှု အရမ်းလှလသည်ေ……ရှှစငေထြကကြ မင်းကြိုကပြေါငတ်ံရှည် မိန်းမလှအတန်းစားထဲကဖြစ်ပြီး ဖငကြှီးနှလုံးမှာမူ တောင့တ်င်းဖြောင့ဆြင်းလှပသည်ေ……ခါးမှာလည်းသေးသှယ်၍ တငပြါးကလှလှန်းတော့ ရှေးခေါတကြ ကာလသားကြီးတွခေေါသ်လို စဈကိုင်းအိုးလေးဖြစ်လသည်ေ၊ ဇောြဦးက စဈကိုင်းအိုးကြီးကို ဖငကြုန်းခိုင်းလိုကပြှီး……လကတ်ဈဖဝါးစာ နို့လေးကိုကိုငပြှီး လိုးလိုကရြလငွဖြှင့ြ တဈဆှတဈေမွိုးလုံးပါမေ့သှားနိုငတ်ယဟြု စိတထြဲကတွေးပြီး တံတွေးမွိုခလွိုကလြသည်ေ……။

” မောင်….. ဘာတွတွေေးနတောလဲ….သှားမယလြေ”

” ဪ…အင်း သဲ…မနကစြာစားပြီးပြီလား”

” စားရသေးဖူးလေ သဲတို့ ရကကြှကထြဲက မုန့တ်ီသုတဆြိုငကြောင်းတယ် သှားစားရအောင်”

” သှားစားတာကဟုတပြါပြီ….သဲရဲ့အဈကိုတွေ တွေ့မှာကြောကတ်ယဆြို”

” သူတို့က ရှာကအလှူမှာမိတကြပလြိုကလြိမ်းဖို့ မနကအြစောကြီးကတည်းကထွကသ်ှားကြပြီ”

” ဪ..အင်း…သှားကြတာပေါ့”

ခေါကဆြှဲသုတဆြိုငသ်ို့ရောကသ်ောအခါတွင် ရှှစငေထြကကြ…

” အဒေါရြေ နန်းလတသ်ုတတ်ဈပြဲ ပဲကပကြှောန်ည်းနည်းနဲ့”

ဟု မှာလိုကလြသည်ေ၊ ဇောြဦးကိုလည်း

” မောင်…ဘာစားမှာလဲ မှာလေ”

” အင်း ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း နန်းလတသ်ုတတ်ဈပြဲ အကြင်းကြောည်ှပထြည့ပြေး ငါးဖယရြော”

” အင်း…နံနံပငရြောထည့မြှာလား လူလေး၊ ဟဲ့ မိရှှစငေထြကြ ဒါညည်းကောငလြေးလား”

ဟု ဆိုငရြှငအြဒေါကြှီးကစပစြုလသည်ေ။

” နံနံပငမြထည့တ်ော့ဖူးဗွ”

” ဟုတတ်ယ် အဒေါကြှီး…… သမီးကောငလြေးလေ”

” နင့အြဈကိုယောကြာြးမိန်းတွကေောသိလား”

” မသိသေးဖူး သှားမပြောနဲ့ဦးနောြ အဒေါကြှီး…ဟဲ”

” အေးပါ..အေးပါ၊ နင့အြဈကိုတွအကြေောင်းနငအြသိဆုံးနောြ သူတို့စိတကြောင်းဝငန်တေုံး ပြောရငပြှောထား”

” အခွိနတ်နရြငပြှောမှာပါအဒေါရြဲ့”

” အေးအေး အသုတတ်ှရပြေီ စားကြတော့၊ လိုတာရှိရငပြှောနောြ….ပြနပြှငပြေးမယ်”

” ဟုတ်”

ရှှစငေထြကပြှောသလို ဒီအသုတဆြိုငကြ အဒေါကြှီး၏လကရြာကကောင်းလှန်းသည်၊ ဘူးသီးဟင်းခါးလေးကလည်း သောကြ၍ကောင်းသည်…..ဇောြဦးတဈယောကဗြိုကဆြာဆာနှင့ြ စားလိုကရြာ နန်းလတသ်ုတ် နှစ်ပြဲကုနသ်ှားလသည်ေ။

စားပြီးသောကပြှီးနောကခြစွသ်ူနှစ်ဦး ခွိန်းတွေ့နကြဖြေဈသော မဟာမှတမြုနိဘုရားဖကသ်ို့ သှားလသည်ေ၊ ဘုရားကြီးအရှေ့မုဒြဦးဖကကြ ဆိုငကြယစြတန်းတွင် ဆိုငကြယအြပလြကခြံသော ကောငလြေးပင် ဇောြဦးတို့နှစ်ယောကကြို မှတမြိနလပြေေီ၊ ပစ်စည်းမွိုးစုံရောင်းခသွော ဘုရားစောင်းတန်းတွင် အတူလမ်းလွှောကပြှီး မဟာမှတမြုနိဆင်းတုတောကြှီးကို ဖူးမွှောကြှသည်၊ ပြီးနောကြ အတူထိုငန်ကြဖြေဈသော ဘုရားဝန်းထဲရှိ ပန်းခွံထဲက တဈနရောတွင် ထိုငကြှလသည်ေ။

ရုံးပိတရြကဖြစ်၍ ဘုရားကြီးဝန်းထဲတွင် လာလညသ်ော လူများနှင့ရြှုပယ်ှကခြကန်လသေည်ေ၊ ဇောြဦးတဈယောကမြှာ ခစွသ်ူရှှစငေထြကကြို ပုခုံးဖကြ၍ရငထြဲထည့ထြားသောလြည်း ပါးလေးကိုအာဘှားတဈခကြပြေးဖို့ပင် မကြစြိကကြီးကန်းတောင်းမှောကြ ဘေးဘီကိုကြည့်န်ရသေည်……ဘေးတွငလြည်း စုံတွဲများ ပြောပြှဲစားထွကလြာသောမိသားစုများက ရှိသဖြင့ြ မကြကြှယရြာယူ၍ သိပမြရှိခွေ၊ လူများအရိပအြခွကြညေ့ပြှီး အနမ်းတဈပြင့ပြေးရသော အခွအနေဖြစ်ေလသည်ေ..ဒီအဖြစ်ကို..အသည်းထဲအူထဲကနေ..တဆဈဆဈ..နာကဉွရြသောလြည်း ဒါကိုက ဆောမြပိုငသ်ော ဇောြဦးဘဝအစဈအမှနဖြစ်လသည်ေ။

ဇောြဦးတဈယောကြ လူအရိပအြခွကြညေ့လြိုကပြှီး ခစွသ်ူ၏ သနပခြါးရကြေဲလိမ်းခယွထြားသော ပါးလေးကို ရှတကြနည်း တဈခကြန်မ်းလိုကသ်ည်။ နမ်းတာအားပြင်းလှန်း၍ ပါးကြကထြဲက သနပခြါး ၂၅ ရာခိုငန်ှုန်းလောကြ ပဲ့သှားလသည်ေ၊ ခစွသ်ူရှှစငေထြကကြ…

” ဟင့ြ….ယားတယမြောင့ြ….နှုတခြမ်းမှေးကြီးကလည်းစူးလိုကတ်ာ…ယားကြိကြိနဲ့”

” ရှတ်”

” မောငန်ောြ…တအားကဲတာပဲ ပန်းခွံထဲလူတွအမွေားကြီးရှိနတောကို”

” အဲ့တာကြောင့မြလို့ မောငကြ သဲကို လူမရှိတဲ့တည်းခိုခန်းသှားမယလြို့ပြောတာ၊ မန်တလေးကမှို့ကြီးဆိုတော့ လူပြတတ်ဲ့ပန်းခွံလို့ရယကြိုသိပမြရှိဖူး ”

” တည်းခိုခန်းလား…မလိုကခြငွပြါဖူး”

” ဟာ..သဲကလည်း လူတွမတွေေ့အောင် မကြန်ှာကို mask တပခြဲ့လိုကလြေ၊ ရည်းစားဖြစ်တာပဲ သုံးနှစ်ရှိနပြေီ ဘာမှကိုမဘာရသေးဖူး”

” ဟင့ြ ရှင့အြကြံ ဒါအကုနပြဲလား…….လောလောဆယ် သဲဖကကြအဆငမြပြသေေးလို့ပါနောြ၊ မောငကြ နည်းနည်းသည်းခံပြီးစောင့ပြေးပါဦး”

” စောင့ရြတာလည်းကြာလို့လညပြင်းတောငရြှညန်ပြေီ သဲရယ်…မစဉြးစားနပေါနဲ့တော့ကြာ လိမျမာပါတယန်ောြ”

” ရှှတ်”

” မောင်…ယားတယလြို့”

ဇောြဦးတဈယောကြ လူအလဈချောင်းပြီး ပါးကိုနမ်းရင်း အခုလိုသှေးတိုးစမ်းကြည့်တ်ော့ အတူအိပဖြို့အဆိုတငသ်ှင်းရန် အခွအနေမဆေိုးလှ၊ ထို့ကြောင့ြ သသခွေောခွာ ပြောမှဖြစ်မယဟြုတွေးပြီး အားတင်းလိုကလြသည်ေ…….။

” သဲရေ….”

” ဘာလဲမောင်…ပြောလေ”

” မောငပြှောချင်တ်ာတဈခုရှိတယ် အဲ့တာ…”

ဇောြဦးတဈယောကြ ပြောမလို့ဟနပြှငန်တေုံး တောင်းစားသော သူဖုန်းစားကလေးလေးတဈယောကဝြငလြာပြီး…..

” အဈကိုကြီး…အဈမကြီးတို့ ထမင်းဖိုးဟင်းဖိုးလေးများသနားကြပါ…”

ဟု ဝငပြှောပြီး လကဝြါးဖြန့ကြာပိုကဆြံတောင်းလသည်ေ၊ ကလေးခစွသ်ော မတ်ေတာရှငကြှီး မရှှစငေထြကကြ..

“ရော…ကလေး”

ဟုပြောပြီး သူမပိုကဆြံအိတထြဲမှ အကြှနှစ်ေရာကိုထုတပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ဇောြဦးက သူမပိုကဆြံအိတထြဲ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ နှစ်ရာတနအြကြှမွေား အထပလြိုကကြှီးကိုတွေ့လိုကရြလသည်ေ…..။

” သဲ နှစ်ရာတနတ်ှကပေေါလှခွလေား”

” အင်း ကြောင်းမုန့ဈြေးတန်းမှာသှားပြီးလဲထားတာ၊ အခုလိုဆင်းရဲနှမ်းပါးတဲ့ ကလေးတွလောတောင်းရငပြေးရအောငလြို့လေ”

” ဪ”

” အင်း…မောင် သဲကိုစောနကပြောစရာရှိတယဆြို ပြောလေ…ဘာလဲ”

ဇောြဦးတဈယောကြ စိတထြဲတွငစြီကုံးထားသော စကားလုံးများကိုတွေးလိုကပြှီး…..

” အဲ့တာကလေ….”

” အဈကိုကြီး…အဈမကြီးတို့ ထမင်းဖိုးဟင်းဖိုးလေးများသနားကြပါ…”

ဇောြဦးပြောမလို့ရှိသေး….သူတောင်းစား ကလေးမလေးတဈယောကြ ရောကလြာပြနသ်ည်၊ ဇောြဦး ဖီးတောတ်ောင်ုတသ်ှားသည်…… သချင်ြေးဆိုးလေးတွဟေု စိတထြဲကနကြေိနဆြဲလိုကသ်ည်၊ မတ်ေတာရှငမြကြီးကတော့ နောကထြပန်ှဈရာတန် တဈရှကထြပထြုတပြေးလိုကသ်ည်၊ ဇောြဦးက…

” အဲ့ကလေးတွကေ တဈယောကကြိုပေးလိုကရြင် နောကထြပအြုပစြုလိုကကြှီးလာကြတာ၊ နောကတ်ဈခါလာရငမြပေးနဲ့တော့ သဲ သိလား”

” အို…မောငကြလည်း ဘာဖြစ်တုံး လာပါစေ နှစ်ရာလောကန်ဲ့မှဲမသှားပါဖူး”

” ဒါနဲ့စောနကဘာပြောမလို့လဲ…ပြောလေ”

” နောကမြှပြောတော့မယ်”

ဇောြဦးတဈယောကစြိတမြကြညတ်ော့…ဒေါသအနည်းငယထြှကခြငွလြာသဖြင့ြ စိတကြိုလွှော့ထားလိုကလြသည်ေ၊ အခါတိုင်းစိတန်ှင့ဆြိုလငွြ ရနဖြစ်ပြီးပြီဖြစ်သောလြည်း အဆိုတငသ်ှင်းစရာရှိ၍သာ သည်းခံနခွင်ေးဖြစ်လသည်ေ၊ ဇောြဦးထငထြားသလိုပင် သူတောင်းစားကလေးတွေ တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ရောကလြာကြသည်၊ တောတ်ောန်ှင့မြပြီး….ထို့ကြောင့ြ ထိုငန်ရောမှ လမ်းလွှော င်ျကရြအောငဆြိုပြီး မိရှှစငေထြကြ၏လကကြိုဆှဲကာ ကြေးရုပကြှီးများရှိသော နရောသို့သှားကြလသည်ေ။

ကြေးရုပကြှီးတွဆေီသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ရှှစငေထြကကြဟိုပြတဒြီပြတပြှီးဆုတောင်းပြနသ်ည်၊ ဇောြဦးကတော့အဲ့တာတွအယေုံအကြညမြရှိ၍ ရပပြှီးသာကြည့်န်လသေည်ေ၊ ထို့နောကြ ဘုရားဝန်းထဲမှထွကလြာပြီး ဇလုံကြီးထမင်းဆိုငတ်ှင် နေ့လညစြာစားကြလသည်ေ..။ ထမင်းစားပြီးနောကြ သူမကြည့်ခြငွသ်ညဟြုဆိုသော ရုပရြှငမြင်းသားမှင့မြှတ်၏ မကြန်ှာရှုံ့တွတွဖြင့ြ သရုပဆြောငထြားသော ခပည်ံညံရုပရြှငဇြာတကြားကို ဇောြဦးတဈယောကြ သည်းခံပြီးကြည့်ရြပြနလြသည်ေ။

အခါတိုင်းဆိုလငွြ ရုပရြှငရြုံထဲရောကသ်ည့အြခါ ဇောြဦးတဈယောကြ ရသည့အြခွင့အြရေးအကုနယ်ူရနကြှိုးစားမညဖြစ်သောလြည်း ဒီနေ့တော့ဘယလြိုပြောရပါ့ဟုတွေးကာ စိတတ်ှလှငေ့န်လသေည်ေ၊ မှနမြာရုပရြှငဇြာတကြားများ၏ ထုံးစံအတိုင်း အသံကကယွလြာလိုကပြှနတ်ိုးသှားလိုကြ sense တဈခုထည်းတွင် လူအုပစြုလိုကကြှီး တဈယောကတ်ဈပေါကပြှောသော စကားသံများ စသည့ြ ဝဋဒြုကျခအကြီးကြီးကို နှစ်နာရီလောကြ ရငန်ှင့အြမွှခံစားပြီးသကာလ ရုပရြှငရြုံအတွင်းမှ ပြနထြှကလြာကြလသည်ေ၊ အပြငရြောကရြောကခြငွြး သူမက…

” မောင်…ဘယသ်ှားကြအုံးမလဲ”

” ကနတ်ောကြှီးဖကြ သှားကြမယလြေ အဲ့မှာလူရှင်းတော့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောပြီးထိုငလြို့ကောင်းတယ်”

” အင်း မောင့သ်ဘောလေ”

မန်တလေးကနတ်ောကြှီး ဥယွာဉထြဲသို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဇောြဦးသည် လူနည်းနည်းရှင်းသည့ြ ခုံတန်းလေးတွငထြိုငခြလွိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကြ အဆိုပြုမည့ြ စကားစရန် ခစွသ်ူမရှှစငေထြကကြို ပုခုံးဖကလြိုကပြှီး သူမနားရှကလြေးကို ကပဒြိုးလေးနမ်းလိုကသ်ည်၊ ပြီးတော့ ပါးပြငလြေးကော လညတ်ိုငလြေးရော သူမသှေးပူသှားသည့အြခွိနလြောကရြောကမြှ ဇောြဦးက….

” သဲ မနကကြ ကိုပြောစရာရှိတယ့ကြိဈစဆိုတာလေ အဲ့တာပြောမယန်ောြ”

” အင်း ပြောလမေောင်”

” မောင့အြနနေဲ့ တောင်းဆိုချင်တ်ာကကြာ….”

” အဈကိုကြီး…အဈမကြီးတို့ ထမင်းဖိုးဟင်းဖိုးလေးများသနားကြပါ…”

လာပြနပြှီနောကတ်ဈခေါကြ…ဘယအြခွိနကြတည်းက အနောကကြစောင့န်သညေမြသိသော သချင်ြေးဆိုးလေးများကရောကလြာကြပြနသ်ည်၊ လာတော့လည်း သူတောင်းဆိုမည့ြ အခွိနကြှကတ်ိ အရငဘြဝက တပါးသူစကားပြောနစဉြေ ဖြတဖြှတပြှောသော ရှေ့နတဈေယောကမြွား ဖြစ်ခဲ့သလားမသိ…ငိငိ၊ အခုတဈခေါကကြှတော့ သနောလေးများက မိသားစုလိုကြ အဈကိုကြီး၊ အဈကိုလတ်..ညီမငယ် ညီမလေး…ဘဘေီပေါကစြိ ဆိုဒအြစုံဖြစ်သည်….မှေးလည်းမှေးနိုငလြှန်းကြသည်၊ ဇောြဦးတဈယောကြ ငိုချင်စြိတပြငပြေါကလြာသည်…။ မတတန်ိုငတ်ော့…..။

သူ့ခစွသ်ူ ရှှစငေထြကကြတော့ သူအလုပလြုပသ်ော စာသငကြွောင်းတွင် ကလေးတွနှငေ့န်ေ့တိုင်းတွေ့နရသေညကြိုပင် မငှီးငှေ့နိုင်၊ အခုလည်း ကလေးများနှင့ြ စကားလကဆြုံကြနပြနေသ်ည်၊ ဇောြဦးဘာမှမပြောတော့…..စိတပြကြလြကပြကြဖြှင့သ်ာ သူတို့အားကြည့်န်လေိုကတ်ော့သည်၊ ထိုကလေးအုပစြုထဲမှ အကြီးဆုံးဖြစ်ပုံရသောကောငလြေးက ဇောြဦးနားကပလြာလသည်ေ၊ ဇောြဦးက…

” ဘာတုံးကြ ပိုကဆြံပေးပြီးပြီမဟုတဖြူးလား ယူပြီးရငလြည်းမှနမြှနသ်ှားကြတော့”

” အဈကိုကြီးကလည်း စိတခြညွြးပဲ….ဒီမယ် ကြှနတ်ောတ်ဈခုလောကပြှချင်လြို့”

ဟုပြောပြီး သူလှယထြားသည့ြ အဖာအထေးများနှင့ြ လှယအြိတထြဲမှ tablet တဈလုံးကိုထုတလြိုကလြသည်ေ၊ ကောငလြေးကပငဆြကြ၍….

” အဈကိုကြီး အခုစိတည်ဈနတယေမြလား…ဟဲဟဲ ပန်းခွံလာပြီး ဒီကအဈမကြီးနဲ့ တဈတီမတူးရလို့ဖြစ်နတောမလား”

” သိရငလြည်းမှနမြှနသ်ှားတော့ကြာ”

” အဈကိုကြီးကလည်း စိတခြညွြးပဲ၊ ဒီမယ် အဈကိုကြီးအဆငပြှစမေယေ့န်ည်းလမ်းလေးတွေ ကြှနတ်ောြ ပြောပြမလို့”

” ဘာတုံးကြ”

” အခုလို အဈကိုကြီးဘယသ်ှားသှား ကြှနတ်ောတ်ို့လို့တောင်းစားတဲ့ကလေးတွနေဲ့ တွေ့နတော ဒီလိုကြောင့ဗြွ”

ဟုပြောပြီး သူကိုငထြားသော tablet ကိုဖြင့ကြာ ဇောြဦးအားပြလသည်ေ၊ သူမှငလြိုကရြသညကြ facebook ထဲက private group တဈခုဖြစ်လသည်ေ…..group နာမညကြ….

” မန်းလေးရှိ သူတောင်းစားလေးများစုဝေးရာ”

တဲ့ဗွ၊ အလာကြီးဗွ….အပေါဆြုံးမှာတငထြားသော ပို့ဈတဈခုကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ သူနှင့ရြှှစငေထြကတ်ို့ အတွဲပုံကြီးဖြစ်နသည်ေ၊ ပုံနှင့တ်ှဲတငထြားသော caption က….

” ခစွတ်ုံးလေးတို့….

ခစွတ်ုံးလေးတို့ ကကြစြားရာနယမြှသေို့ ဒီအဈမကြီးတို့စုံတွဲရောကလြာရင် တောင်းဖြစ်အောငတ်ောင်းပါ၊ ဒီအဈမကြီးက နှစ်ရာထဲပေးပမယေ့ြ ဘယန်ှဈခေါကတ်ောင်းတောင်းစိတမြဆိုးတတဖြူး…သိလား ၊ ဘေးနားက ဗိုကပြူပူ ဆူပုတပြုတအြဈကိုကြီးကိုသည်းခံလိုကရြင် နှစ်ရာရမည်….

မန်းလေးမဟာမှတမြုနိဘုရားကြီးထဲက နဂါးလေး…..😘😘😘 ( အဆိုတောြ G fatt မဟုတပြါ) ”

ဟူ၍ဖြစ်သတည်း။

” မင်းတို့ဟာက ဂရုတွဘောတွနေဲ့ပါလား အငဖြောမြာတွကသေိပမြွားသကိုး”

” ကြှနတ်ောတ်ို့လည်း ခတ်နေဲ့အညီ လုပစြားကြရတာကိုးဗွ…စိတမြရှိပါနဲ့အဈကိုကြီးရာ…ဟဲဟဲ ၊ အဆိုးကြီးပဲလည်းမဟုတပြါဖူး ….ကြှနတ်ောတ်ို့ပေးတဲ့ဝနဆြောငမြှုတွလည်ေးရှိသေးတယဗြွ၊ ဒီမယကြှည့ြ……”

” အင်း…ပြပါဦး”

ဇောြဦးလည်း သူတောင်းစားကောငလြေးပြသော Facebook page ကိုကြည့်လြိုကသ်ည်၊ Page ရဲ့ pin post တွငရြေးထားသညကြ….

(သငတ်ို့အတွဲခွိန်းတွေ့နစဉြေ အနှောင့အြယှကတ်ှပေေါလို့စိတည်ဈနပြေီလား….

ဒါမှမဟုတ် အတွဲချောင်းသူတွေ ဗီဒီယိုချောင်းရိုကြသူတွကြေောင့ြ စိတမြလုံခွုံမှုဖြစ်နပေါသလား………

အဲ့တာတွကေိုစိုးရိမစြရာမလိုတော့ပါဖူး….ကြှနတ်ောတ်ို့ ကနတ်ောကြှီးသူဖုန်းစားလေးများအသင်းမှ သငတ်ို့အတွဲများအား ဂုဏယ်ူစွာ ဝနဆြောငမြှုပေးမယ့ြ အစီအစဉမြွား ရောကရြှိလာပါပြီ…..ဒန်…တန့ြ…ဒန်…၊ ကာစတနမြာ စုံတွဲများအတွကြ ဝယယ်ူနိုငမြည့ြ ပကကြေ့ခွမြွားမှာ…

🧡အထူးပရီမီယံပကကြေ့ခွြ (မှနမြာငှကပြြေ ၁၅၀၀၀၊ စရံငှေ ၅၀၀၀)

1. သငတ်ို့စုံတွဲများအတွကြ လုံခွုံမှုရှိပြီး လူပြတသ်ောနရောတွင် ကြိုတင်၍ဦးထားပေးခွင်း ( လုံခွုံမှု အဆင့ြ ၁)

2. တခွားအတွဲများ တောင်းရမ်းသူများ မနှောင့ယ်ှကစြရန်ေ စောင့ရြှောကပြေးခွင်း

3. သငတ်ို့ ခစွကြှညန်ူးတဈတီတူးနသေော ဗီဒီယိုများအား ဒေါကတ်ာမှုံကြီးကဲ့သို့သော ဆိုဒမြွားပေါမြရောကစြရန်ေ ချောင်းရိုကသ်ူများထံမှ သချောစွာ စောင့ရြှောကပြေးမည်

4. အိစကည်ကည်ောသောအထူးဖြာတဈခပြန်ှင့ြ ရသနေ့ဗြူးနှစ်ဘူးအားလကဆြောငပြေးထားမည် (ဖြာကိုတော့အိမသ်ယသ်ှား၍မရ)

5. လိုအပသ်ညမြွားကို မှာကြားနိုငရြန် မနီးမဝေးတွင် ခွမှနေကြောငလြေးတဈယောကကြအသင့ရြှိနမည်ေ။

🧡ရှယပြကကြေ့ခွြ (မှနမြာငှကပြြေ ၁၀၀၀၀၊ စရံငှေ ၃၀၀၀)

1. နရောကြိုတင်၍ဦးထားပေးမည် (လုံခွုံမှုအဆင့ျ ၂ )

2. တောင်းရမ်းသူများက သငတ်ို့အားမနှောင့ယ်ှကစြရေ

3. ဗီဒီယိုချောင်းရိုကသ်ူများအား ကြုံလငွကြှုံသလို မောင်းထုတပြေးမည်( အာမဘမ်းဒေ မခံပါ)

4. ရိုးရိုးဖြာသာရမည်။

🧡ရိုးရိုးပကကြေ့ခွြ (မှနမြာငှကပြြေ ၅၀၀၀၊ စရံငှေ မလို)

1. နရောဦးပေးထားမညမြဟုတသ်ောလြည်း အခွအနေအရေ သင့တ်ောအြောငစြီစဉပြေးမည် (လုံခွုံမှုအဆင့ြ ၃)

2. တောင်းရမ်းသူများက သငတ်ို့အားမနှောင့ယ်ှကစြရေ

3. ဗီဒီယိုချောင်းရိုကသ်ူတွေ့လငွြ သုံးဆင့ဗြွောကဖြောကခြှင်းဖြင့သ်ာအသိပေးမည်။

4. ရသနေ့ဗြူးတဈဘူး

ကြိုတငပြှီး ဘှတကြငပြှုလုပလြိုပါက ဖုန်းနံပါတ် 0964…..77 ကိုဆကသ်ှယမြေးမှန်းနိုငပြါသည်၊ အသေးစိတသ်ိရှိလိုပါက ခကြဘြောကသ်ို့လာရောကမြေးမှန်းပါရန်)

သူတောင်းစားကောငလြေးပြသော အစီအစဉကြိုကြည့်ပြှီး ဇောြဦးက….

” မင်းဟာက ဈေးကြီးလှခွလေား၊ အထူးဆိုရင် တဈသောင်းခွဲတောငမြှ”

” အဈကိုတို့ တည်းခိုခန်းသှားရင် ဘယလြောကကြလွဲ”

” အအေးခန်းဆိုရင် အလှနဆြုံး သုံးနာရီ တဈသောင်းခွဲလောကပြဲရှိတာပါကြ”

” ကြှနတ်ောတ်ို့လို ဗီဒီယိုခိုးမရိုကပြါဖူးလို့အာမခံသလား”

” အဲ”

” ပြီးတော့ကြှနတ်ောတ်ို့က အခွိနအြကန့အြသတမြရှိဖူးဗွ၊ တဈနကေုနန်ှပန်လည်ေးရတယ်…..တနမြှတနန်ောြ အငဒြရော( indoor) တွကေ ပေါပါတယ်၊ ကြှနတ်ောတ်ို့လို့ ကနရြပြငေရြှူ့ခင်းနဲ့ဘာနဲ့ အောကဒြရော (outdoor) စီစဉရြတာပိုခကတ်ယ် ဆရာရဲ့”

” အေးပါကြာ…နောကတ်ဈခါမှ အားပေးပါ့မယ်၊ အခုလောလောဆယတ်ော့ မင်းမောငန်ှမတွေ အကုနပြှနခြေါသ်ှားပြီး ပြနမြလာမယ့ြ ပကကြေ့ခွလြေးများမရှိဖူးလား”

” အဈကို့ကိုအားနာလို့ ဖုန်းဘဖေိုး ၃ထောငပြဲပေး၊ အခုခကြခြငွြးခေါသ်ှားပေးမယ် ဟီးဟီး”

” ရော့…နောကတ်ဈခါသာပြနမြလာစနေဲ့”

” စိတခြပြါအဈကို”

စီးပြားရေးသောင်းကနွြးသော သူတောင်းစားမိသားစု ထွကသ်ှားတော့မှပင် ဇောြဦးတဈယောကစြိတအြေးနိုငတ်ော့သည်၊သူတို့အဝေးရောကသ်ှားတာသချောမှ ခစွသ်ူ၏ပုခုံးကိုဖကလြိုကပြှီး မနကကြတည်းက ပြောချင်န်သေော စကားကို စကားပလျလငပြငမြခံတော့ပဲ တည့သ်ာပြောခလွိုကလြသည်ေ…..။

” သဲ….မောင် သဲနဲ့အတူနချင်ေပြှီကြာ…သိတယမြလား ဟိုလို နှစ်ယောကအြတူလေ”

” ……..”

ခစွရြသူ ကြောင်းဆရာမ ရှှစငေထြကကြ ဘာမှပြနမြပြောပဲ ပြုံးစိစိလုပန်လသေည်ေ၊ အတနကြှာမှသူမက..

” မောင် မနကကြတည်းကပြောချင်န်တောအဲ့တာမလား…ခစ်ခစ်”

” အင်း ဟုတတ်ယ် အနှောကအြယှကတ်ှကလေည်းပေါနလေို့ အခုမှပြောဖြစ်တာ”

” ပြောတော့လည်း ဒဲ့ကြီးပါလား….ဟင့ြ ၊ တကယတ်မ်းပြောရရင် သဲက မင်ျဂလာဆောငပြှီးမှ မောင့ကြို တကိုယလြုံးအပခြငွတ်ာ….ဒါပမယေ့ြ မောင့ကြိုသနားလို့ နောကတ်ဈလခွဲလောကကြှရင် သဲတို့ ၄ နှစ်ပြည့ြ နှစ်ပတလြညရြောကတ်ော့မှာကော”

” အင်း….အင်း….ဆကပြှော”

” အဲ့တာ….အဲ့ရကကြှရင် သဲစဉစြားတာက မောငန်ဲ့အတူနကြညေ့မြလားလို့လေ၊ မောင့ကြိုခစွလြို့ပေးတာနောြ ဒါပမယေ့ြ တဈခါပဲရမယန်ောြ”

” အင်း တဈခါထည်းလည်းဖြစ်ပါတယ်…ဟီး…ဟီး…ဟီး”

” အဲ့တာဆို သဲ မောငတ်ို့ဘယဟြိုတယကြိုသှားကြမလဲ”

” ဟိုတယကြိုမသှားဖူး”

” ဟင်…အဲ့တာဆိုဘယမြှာ…ဟိုဒင်း…”

” သဲရဲ့အခန်းလေးထဲမှာပဲ သဲကအပျိုရညပြကြခြငွတ်ာ၊ မောငန်ည်းနည်းတော့စွန့စြားရမယ်…ညဘကအြခွိနလြောကခြိုးလာပေါ့၊ သဲတို့အိမကြ နောကဖြေးလမ်းကြားလေးသိတယမြလား၊ အဲ့မှာဆိုငကြယကြိုထားခဲ့ပြီး ခွံအနောကကြ သရကပြငပြေါတ်ကြ ပြီးမှသရကကြိုင်းပေါကြနေ သဲအိပခြန်းရှိတဲ့ ပြတင်းပေါကထြဲကိုဝငလြာရုံပဲ”

” ဟင်…..သဲတို့အိမကြ ဟို အယဇြေးရှင်းခွေးကြီးရှိတယမြလား”

” မကြောကပြါနဲ့ သူမှသဈပငပြေါမြတကတ်တတ်ာ၊ မောငကြအဲ့လောကတ်ောငမြစွန့စြားပေးချင်ဖြူးလား”

” မဟုတပြါဖူး”

” နောကပြှီးအရေးကြီးတာတဈခုက အကာအကြယယ်ူလာအုံးနောြ၊ သဲဆေးမသောကခြငွဖြူး ဆိုကအြဖကတ်ှမွေားတယ်”

” အင်းပါ…ဟုတပြါပြီ အဲ့တာဆို လေးနှစ်ပြည့တ်ဲ့ရကကြှပေါ့”

” အင်း…မောငလြာနိုငတ်ယမြလား မလာချင်လြည်းရပါတယကြှာ”

” ဟင့အြင်း…ဟင့အြင်း လာဖြစ်အောငကြိုလာမှာ…ဟီးဟီး အောကကြအယဇြေးရှင်းဘယန်ှဈကောငရြှိရှိ သဲဆီလာပြီး အာဘှားလာပေးမှာ…ဟိဟိ”

” အာဘှားပဲလား”

” သဲကလည်းကြာ အာဘှားရော လာထားရောပေါ့ ဟိဟိ”

” မောင်…သဲနဲ့အတူနတောကိုတခွားသူတွကေိုလွှောကမြပြောနဲ့နောြ သိလား မောင့အြလုပကြ မှနကြှောငတ်ို့ ကြောသ်ူရတို့”

” ပြောဖူး…ပြောဖူး” (အမှနကြတော့ အခုညနကေိုပြောတော့မှာ)

” ခစွတ်ယ်…မှ…မှ…မှ”

” အင်း…ယားတယကြှာ အဲ့နှုတခြမ်းမှေးကြီးလည်းရိတလြာခဲ့အုံး…သိလား၊ မောင် ပြနရြအောင် ညနစေောင်းနပြေီ…အိမကြမွှောန်ရေော့လောကမြယ်”

” မနကဖြှနကြော တွေ့ကြအုံးမလား”

” မနကဖြှနတ်ော့မတွေ့တော့ဖူး၊ သဲလည်း အဝတလြွှောစြရာတွရှေိတယ်…မောငလြည်း ပိတရြကန်ားပေါ့”

” အင်းပါ…အခုပြနကြှတာပေါ့”

” အင်း…မှ”

ဇောြဦးတဈယောကြ စိတပြကြစြရာတဈနေ့လညခြင်းလုံးကို ကြောဖြှတပြှီးသည့န်ောကပျိုင်း ညနခင်ေးတွငတ်ော့ စိတခြမွြးသာဖြယအြတိဖြစ်လာခဲ့လသည်ေ၊ ဘာလို့ဆို သူလူပျိုရညပြကြရြန် တဈလခွဲလောကသ်ာလိုတော့သညမြဟုတလြော….ပြီးတော့ သူသုံးနှစ်လုံးလုံးတောင့တ်ခဲ့တဲ့ ဖငလြုံးကြီးကိုဖြိုရတော့မှာဆိုတော့ ချောကဘြာသာဂုဏထြူးနှင့အြောငသ်ော ဆယတ်န်းကြောင်းသားလေးလို အထူးပင် စိတလြှုပရြှားပြီး ပြောရြှငန်လသေည်ေ။

ကနတ်ောကြှီးမှအပြနတ်ှင် ရည်းစားဖြစ်သူ ရှှစငေထြကအြား သူတို့ရပကြှကထြဲက လမ်းထိပအြထိလိုကပျို့ခဲ့ပြီး ဇောြဦးဆိုတဲ့လူတဈယောကြ မကြာခင် လူပျိုရညပြကြတ်ော့မညဖြစ်ကြောင်း ဟိုနှစ်ကောငကြိုကြှားရန် မှှောကကြှှမှှောကကြှှဖြင့ပြှနလြာခဲ့လသည်ေ၊ အပြနလြမ်းတွင် မောတ်ောပြီကယ် ပြောငကြှီးစောင့သ်ော မီးပျိုင့န်ားရောကတ်ော့ သူ့အား ဘုရှိုးရှိုးနသေော ပြောငကြှီးကို တာ့တာပြ နှုတဆြကပြှီး ဇောြဦးတဈယောကြ ရှေ့သှားသုံးဆယ့န်ှဈချောင်းလုံးပေါအြောင် ပြုံးပြမိလိုကလြတေော့သည်။

………………………………………………..

🧡အခန်း (၅) ပညာတောသ်ငသ်ှားကြခွင်း🧡

” ကလင်…..ကလင်…ကလင်”

” ဒွီ….ဒွီ…..ဒွီ” (ဖုန်း vibrate သံ)

” ဟေ့ရောငတ်ှထတေော့….. ၇ နာရီရှိနပြေီ ”

ဟု ကိုဇောြဦးက သူ့အိပရြာပေါတ်ှငင်ုတတ်ုတထြ ထိုငရြင်း မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရကိုနိုးလိုကလြသည်ေ။ ကြောသ်ူရက အိပခြငွစြုံမှှားဖြင့န်ိုးထလာသောလြည်း မှနကြှောငကြ တဈဖကကြိုလှည့ပြှီးပြနကြှေးနသဖြေင့ြ ကိုဇောြဦးက ကြငန်ာစွာ ခေါင်းအုံးနှင့ြ လှမ်းပေါကပြှီးနှိုးလိုကသ်ည်…။

” မှနေိုးလေးထတော့….သမနေနေဲ့ ရှာကိုအလညလြိုကခြဲ့မှာမလား”

လို့ ကိုဇောြဦးကပြောမှပင် မှနကြှောငတ်ဈယောကမြထချင်ြ ထချင်ဖြှင့ြ ထလာပြီး “ဝါး”ကနည်းသန်းလိုကလြသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ…

” ကိုဇောြဦးတို့ရှာကိုအလညလြိုကခြငွတ်ာထကြ.. ကိုဇောြဦးပြောတဲ့ ရှာကစားဘဲကြီး ဦးဂတုံး ဆီက ပညာသငခြငွလြို့ သီတင်းကြှတကြို မိဘသှားမကနတ်ော့ပဲနဲ့ အလညလြိုကလြာတာ ဟိဟိ”

ဟုပြောလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရကလည်း….

” အေး…ငါလည်းအတူတူပဲ၊ ရှာကြကသ်ားဟင်းလေးလည်း စားချင်တ်ာလည်းပါတာပေါ့ ”

ဟုဝငပြှောလသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက…

” ထတော့ထတော့ ရှာကသိပမြဝေးပမယေ့ြ နမှငေ့လြာရငဆြိုငကြယစြီးရတာကြောပူတယ်၊ မှနမြှနလြုပပြှီးသှားကြရအောင်”

” ရကဈြ ဘရားသား”

ဇောြဦး၊ ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့ သုံးဦးသည် ဒီနှစ် သီတင်းကြှတရြုံးပိတရြကတ်ှင် ကိုဇောြဦးတို့ရှာကိုအလညသ်ှားကြမညဖြစ်သည်၊ ရုံးပိတရြကကြ လေးရကန်ှင့ြ စနေ တနင်ျဂနှနှငေ့ြ ရကဆြကပြှီး ၆ ရကဖြစ်သှားလသည်ေ၊ ကိုဇောြဦးက ရှာပြနမြယ် အလညလြိုကခြဲ့ပါလားဟုဖိတခြေါသ်ဖြင့ြ မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရလည်း သဘောတူပြီး လိုကခြဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရတို့ ရှာကိုအလညလြိုကခြဲ့ခွင်းရဲ့ အဓိကရညရြှယခြကြမြှာ ကိုဇောြဦးပြောပြောနသေော ပုံပြငတ်ှထေဲက မိန်းမကမွြးကိုဖြတဖြှတည်ကည်ကကြွသေော ဦးကတုံးထံသှားလညကြှပြီး ပညာအမှတေောင်းခံလို၍ဖြစ်လသည်ေ၊ ထို့ကြောင့ြ မိဘများကို ဖုန်းထဲကနသော ဝတကြွတန်ေးကြကနေတ်ော့လိုကပြှီး ယောကြာြးတို့တပအြပသ်ော ပညာရပကြိုသငယ်ူရနအြလို့ငှာ ဆရာကြီးဦးဂတုံးထံ သို့ခရီးနှငလြတေော့သည်။

ကိုဇောြဦး၏ရှာမှာ မန်တလေးမှို့နှင့သ်ိပမြဝေး စဉ့ကြိုငမြှို့ကြောကြွောြ ဟနမြှင့မြိုရအြရပန်ားက ညောငကြုန်းဟု အမညတ်ှငသ်ည့ြ ရှာကလေးဖြစ်လသည်ေ၊ ကြောသ်ူရတို့ သုံးယောကသ်ား မန်တလေးကနေ ၈ နာရီလောကကြထွကခြဲ့ပြီး နေ့လည် ၁၁ နာရီရောကတ်ော့ ညောငကြုန်းရှာသို့ရောကရြှိခဲ့ပြီး ကိုဇောြဦးရဲ့ ကြီးပြင်းရာ အုတန်ှင့သ်ဈသားရောဆောကထြားသော အိမဂြဟောတွင် အနားယူပြီး နေ့လညစြာစားကြလသည်ေ။

နေ့လညစြာကို ကိုဇောြဦးအမကေ တောကြကသ်ားဟင်း၊ ကြကသ်ှနဖြူးကြောြ၊ ဘူးသီးဟင်းခါး ၊ ငှုတသ်ီးထောင်း၊ မုနလြာဥအခဉွသ်ုတန်ှင့ြ တညခြင်းကြှေးမှေးလသည်ေ၊ အိမဟြင်းအိမထြမင်းလကရြာကို ငတပြှတန်တောကြာပြီဖြစ်သော ဇောြဦးတို့သုံးယောကသ်ား ခေါင်းမဖောတ်မ်းစားကြလသည်ေ၊ စားပြီးသောကပြှီးနောကြ ထမင်းဆိပတ်ကလြာ၍ အိမအြပေါထြပသ်ို့တကကြာ ခင်းကငွြးပေးထားသော အိပရြာပေါတ်ှင် လှဲလွောင်းကာ အညာစောငအြပါးလေးတဈထညကြို ခွုံလိုကပြှီး သုံးယောကလြုံး အိပမြောကသွှားလတေော့သည်။

သူငယခြငွြးသုံးယောကသ်ား အပူပငကြင်းစွာ အိပစြကလြိုကရြာ ညနလေေးနာရီရောကတ်ော့ ကိုဇောြဦးအဖကေ မနနေိုငတ်ာနှင့ြ အပေါထြပကြိုတကန်ိုးမှ နိုးလာလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ ဘယလြောကတ်ောင် အိပမြောကသွှားသညမြသိ….နိုးလာတော့ မနကလြားညလား သူဘယရြောကန်သလေဲဟုပင် ၅ မိနဈလောကြ စဉြးစားယူလိုကရြသည်၊ သုံးယောကလြုံး ကောင်းကောင်းနိုးလာတော့ ရှာခံလူဖြစ်သော ကိုဇောြဦးက ဦးဆောငပြှီး ချောင်းစပသ်ို့သှားကာ ရသှေားခွိုးကြလသည်ေ၊ ချောင်းစပရြောကတ်ော့ရဆင်ေးမခွိုးခင် သုံးယောကသ်ား ဝိုင်းခွင်းလေးခတလြိုကကြှသေးသည်၊ ခွင်းခတန်ရင်ေးနှင့ြ မှနကြှောငကြ..ကိုဇောြဦးအား..

” ဗွို့ …ကိုဇောြဦး ရှာက ချောင်းစပမြှာရလောခွိုးကြတာလည်း အိုကြီးအိုမတွခညွြေးပါပဲလား၊ မဒီလေးတွရေော ရလောမခွိုးကြဖူးလား”

” ရှာမနနေဲ့ကိုယ့လြူ ….မကြစြိညောင်းရုံရှိမယ်၊ ရှာမှာက အရှယကြောင်းအပျိုလေးတွကေ သိပမြကနွတ်ော့ဖူး၊ နိုငင်ံခွားထွကပြှီး သှားအလုပလြုပကြှတာများတယကြှ”

” အဲ့တာကြောင့ြ ကာလသားတွလည်ေး သိပမြတွေ့မိတာကိုး”

” အင်း၊ ရှာမှာရှိတဲ့ အပျိုပေါကစြတွကလေည်း ချောင်းထဲရလောမခွိုးကြတော့ဖူးကြ၊ အခုခတ်ကေ အဝိစိတွင်းနဲ့ လွှပစြဈနဲ့ရတငေလြို့ရပြီဆိုတော့ ကိုယ့အြိမမြှာကိုယပြဲခွိုးကြတော့တာ၊ မှနကြှောငရြေ စိတမြကောင်းပါဖူးကြာ….မင်းလူဖြစ်တာနည်းနည်းနောကကြသွှားတယ်…ဟားဟား…ငါတို့လူပျိုပေါကြးတုံးကတောင် ရငလြွားနဲ့လာခွိုးကြတဲ့ အပျိုတွအမွေားကြီးငမ်းလိုကရြသေးတယ်”

” ဒါနဲ့ ခငဗြွားပြောတဲ့ ဦးဂတုံးဆီဘယတ်ော့သှားမှာလဲ”

” ရချိုးပြီး ညနစောစားပြီးရငသ်ှားလညကြှမယလြေ…အရငကြဆို ငါတို့ရှာက ကာလသားတွဆေို သူ့ဆီမှာပဲ ဆောဖြိတဲ့ပညာသငကြှရတာ၊ ကာမဗဒေ ပါမောကျခခွုပကြှီးပေါ့ကြာ..ငါ့အဖတေောငသ်ူ့ဆီမှာပညာသငခြဲ့တာ…မနေ့က အဖေ့ကိုမေးကြည့်တ်ော့ ဦးဂတုံးတဈယောကြ ရှာမှာ ကာလသားတွသေိပမြရှိကြတော့ သူလည်းအတောလြေးပငွြးနတယေလြို့ ကြားတယလြို့ ပြောတယ်”

” အဲ့တာဆိုထမင်းစားပြီးသှားကြတာပေါ့”

” အေး ကဲ…ခွှေးတိတအြောငစြောင့ပြှီး ရဆင်ေးခွိုးရအောင်”

သုံးယောကသ်ား ရှာကချောင်းထဲပြောပြွောကြှီး ရချိုးကြပြီးနောကြ ဇောြဦးအမေ့လကရြာ အိမခြကြဟြင်းကောင်းများနှင့ြ ညနစေားစားကြလသည်ေ၊ ထမင်းစားပြီးနောကြ ကိုဇောြဦးက သူ့အမအေား…

” အမေ့…သားတို့ရှာထဲလမ်းလွှောကသ်ှားလိုကြဦးမယ်”

ဟု အကြောင်းကြားလသည်ေ၊ သူ့အမကေ

” အေးအေး…ကြာမှာလား”

” ၈ နာရီခွဲလောကပြှနလြာခဲ့မယ်”

” အေးအေး…သှားကြ”

နောကဆြုံးတော့ ဒီအားလပရြကခြရီးစဉြ၏ အဓိကအစီအစဉဖြစ်သော ဆရာကြီးဦးဂတုံးထံပညာသငရြန် အခွိနအြခါသမယသို့ရောကရြှိလာခဲ့ပြီ၊ ကိုဇောြဦးတို့အိမန်ှင့ြ ဆယအြိမကြွောလြောကြ လမ်းလွှောကပြှီးသောအခါ ဦးကတုံး၏ စံအိမသ်ို့ရောကရြှိခဲ့လသည်ေ၊ ဆရာကြီးဦးဂတုံး၏ နအေိမမြှာ ရနေံဂွီးကိုနင့န်အေောငသ်ုတထြားသည့ြ ပဉွထြောငအြိမအြသေးစားလေးဖြစ်သည်၊ ခွံထဲရောကတ်ော့ ဘယသ်ူမှမရှိ ဇောြဦးက

” လာ…ဟေ့ကောငတ်ှေ၊ ဦးဂတုံးက တဈယောကထြည်းနတောရယ်…ဇနီးသားသမီးမရှိဖူး၊ သူ့အိမကြအမြဲတမ်းအဲ့လိုပဲ ဖြင့ထြားတာ”

မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရလည်း ကိုဇောြဦးနောကကြနေ ခွလှမြေးစိတစြိတဖြှင့ြ လိုကလြာလသည်ေ၊ သုံးယောကသ်ား အိမအြပေါကဝြရောကတ်ော့ “အင်း…အင်း…အား…အား…ကိမုခွိ…ကိမုခွိ” ဟူသော အသံကိုစပြီးကြားရလသည်ေ၊ ဦးဂတုံးတဈယောကြ ဂပြနအြောကားကိုဖြင့ထြားတာဖြစ်လိမ့မြည်၊ အောကားကြည့်ပြှီး တဈယောကထြည်းဂွင်းတိုကန်မညေစြိုး၍ ကိုဇောြဦးက..

” ဦးကတုံးရေ….ဝငခြဲ့မယန်ောြ….ကြှနတ်ောကြ ***သား ဇောြဦးရယ်”

” အေး…ဝငခြဲ့လကြော…မင်းကလည်း ငါ့အိမမြရောကဖြူးတဲ့အတိုင်းပဲ”

” ဂပြနကြားဖြင့ထြားတော့ ဟို…ဟာလုပန်မှောစိုးလို့လှမ်းပြောတာပါ”

” မင်းအမဂွေီးတောြ…..မင်းတို့လိုလကသ်မားများမှတန်လေား၊ ငါဂွင်းမထုတာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယကြွောန်ပြေီကြ ခွေးသားလေးရ…ဝငလြာခဲ့…ငါဒီမှာလေ့ကငွ့ခြန်းလုပန်လေို့”

ဒီလိုနဲ့ဇောြဦးတို့သုံးယောကြ ဆရာကြီးဦးဂတုံးအခန်းထဲ ဝငလြိုကကြှလသည်ေ၊ ဦးကတုံးက ထုတတ်န်းနှင့ခြညွထြားသော လကကြိုငဂြှင်းနှစ်ခုကိုဆှဲကာ အပေါပျိုင်းဗလာ အောကပျိုင်းပုဆိုးကတောင်းကြိုကဖြှင့ြ ခွှေးသံတရှှဲရှဲဖြင့ြ ဘားဆှဲနလသေည်ေ၊ ဆရာကြီးဦးဂတုံး ကိုကြည့်ရြသညမြှာ ခန့မြှန်းခွအသေကြ ၅၅ နှစ်ကြောလြောကရြှိပြီဖြစ်သောလြည်း ခန်တာကိုယတ်ှင် အဆီပိုဟူ၍သိပမြရှိ အပေါပျိုင်းရောအောကပျိုင်းပါ ကြှကသ်ားအဖုအထဈများနှင့ြ တောင့တ်င်းနလသေည်ေ၊ အသားအရမှောမှု အညာသားပီပီညိုမှောင်၍ ရုပရြညမြှာမူ ရုပရြှငမြင်းသားကြီး ဦးကြောဟြိန်းနှင့ြ ခပဆြငဆြငတ်ူလသည်ေ..။ ဦးဂတုံးလို့အမညတ်ှငသ်လို…သူ၏ခေါင်းတဈခုလုံးတွင် ဘာအမှှေးမှမရှိပဲ ပြောငလြတန်လသေည်ေ၊ ဦးဂတုံးက….

” အေး..ဇောြဦးတို့ထိုင်ဦး….ဟိုနှစ်ကောငကြ ဒီရှာထဲငါမမှငဖြူးပါဖူး၊ မှို့ကဧည့သ်ညတ်ှခေေါလြာတာလား”

” ဟုတတ်ယ် ဒီတဈယောကကြ ကြောသ်ူရတဲ့ …မကြမြှနန်ဲ့တဈယောကကြ ကြောဝြင်းခိုငတ်ဲ့ဆရာကြီး၊ ကြှနတ်ော့န်ဲ့ ကုမျပဏီအတူတူပဲ”

” အေး…ငါ့ဆီဘာလာလုပကြှတာတုံးကြ”

” ရှာရောကတ်ုံး သူတို့ကဆရာကြီးဆီလာပြီး ပညာသငခြငွလြို့တဲ့၊ ပြီးတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သငခြငွလြို့ပါ”

” ဟေ..ငါလည်းပငွြးနတောနဲ့အတောပြဲကြ..ဟားဟား..အရငတ်ုံးကဆို မင်းတို့လိုကာလသားတွနေဲ့ ငါ့အိမကြတရုံးရုံးနဲ့ပဲ…အခုတော့တွေ့တဲ့အတိုင်းချောကကြပန်လေို့ အပငွြးပြေ ဂပြနမြအောတ်ာကိုနားထောငန်ရတော.”

မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရတို့သည် ဆရာကြီးဦးဂတုံး၏ ပဉွထြောငအြိမလြေးထဲကို ခေါင်းစောင်းပြီး ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ကြှည့လြိုကလြသည်ေ၊ တကိုယရြညသ်မားဖြစ်၍ အိမထြောငပြရိဘောဂသိပမြရှိ အိမတ်ဈခုလုံးရှင်းလင်းနလသေည်ေ၊ အခန်းမှာလည်း ဧည့ခြန်း၊ အိပခြန်းနှင့ြ မီးဖိုချောငအြသေးစားလေးတဈခန်းသာရှိလသည်ေ၊ ဧည့ခြန်းထဲတွင် စားပြဲခုံအရှညတ်ဈလုံးနှင့ြ ကြောမှီပါသော ခုံတန်းရှညန်ှဈခုံကို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြထွားလသည်ေ၊ အခန်းနံရံပေါတ်ှင် ပြကျခဒိနတ်ဈခုနှင့ြ ဘဈကနီဝတထြားသော ဥရောပသူတို့၏ ပိုစတာများကိုကပထြားသေးသည်၊ တခွို့အိမမြွားတွင် ထားရှိသော “အလုပဟြူသမွှဂုဏရြှိစွ” စသည့ဆြောငပြုဒမြွားကပထြားသလို ဆရာကြီးဦးကတုံးအိမတ်ှငလြည်း သူ့၏ခံယူခကြြ အယူအဆများကို သဈသားပေါတ်ှငစြာထွင်း၍ ဆေးသုတထြားလသည်ေ..။ စာသားများမှာလည်း သူ့ဘဝဖြတသ်န်းပုံကို မှငယ်ောငလြာစနေိုငသ်ည်….ဥပမာအနဖြငေ့ပြှောရလငွြ..။

” မိန်းမများသည် မှဈကဲ့သို့ပငကြောကကြှေ့ပါစေ…..ပငလြယတ်ဈစင်းလို မာယာများပါစေ…..သမုဒျဒယာကြီးလို တဈဖကသ်ားအား စိုးမိုးနိုငစြကောမူ သူတို့အဖုတအြား ကောကမြှုတလြိုကလြငွြ အရညထြှကလြာရတာခညွြးသာဖြစ်သည်”

” အိမမြပိုငရြင် ဂေါလြီမလုပန်ဲ့

ဆောမြပိုငရြင် ဘောလြီမဖြုတန်ဲ့

လွှာမနိုငရြင် ဘာဂွာမမှုတန်ဲ့”

” စောကဖြုတတ်ဈခု မှုတလြို့ကောင်းလငွမြှုတပြါ၊

လိုးလို့ကောင်းလင်ျ လိုးပါ

စောကဖြုတပျိုငရြှငကြို သံယောဇဉမြတွယင်ှိပါစနှငေ့ြ”

စသော အကြောင်းအရာ စာသားများကို ဂုဏယ်ူဝင့ကြှှားစွာ ခွိတဆြှဲထားလသည်ေ။

ဆရာကြီးဦးဂတုံးက လေ့ကငွ့ခြန်းလုပတ်ာကို ရပလြိုကပြှီး ပကလြကကြုလားထိုငပြေါကြ စဈတဘတန်ှင့ြ ခွှေးသုတလြိုကလြသည်ေ၊ ပြီးနောကြ ဖငွအြင်ျကြီအပါးလေးကိုအပေါထြပဝြတကြာ အသံပြဲကြီးဖြင့ြ ဇွတအြောန်သေော ဂပြနကြားကိုလည်းပိတလြိုကပြှီး ဧည့ခြံရန် ထန်းလကြတ်ဈဗူးနှင့ြ ရနှေေးကြမ်းဗန်းကို ဇောြဦးတို့ရှေ့က စားပြဲပေါတ်ငပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ဆရာကြီးက…

” တူရီးတို့….ရနှေေးကြမ်းသောကကြှပါဦး၊ ထန်းလကြလြည်းကိုကြ…ဟေးဟေး…ငါ့ဆီမှာတော့ဧည့ခြံစရာဆိုလို့ ဒါပဲရှိတယကြှာ”

” ဟာ..ရပါတယဆြရာကြီး၊ ဒါနဲ့ဆရာကြီးဖို့ လကဆြောင်..”

ဟူပြီး ဇောြဦးတို့သုံးယောကြ စုပေါင်းစပပြေါင်းဝယခြဲ့သော အကဒြမနဂြိုးလ် ဘီယာတဈဖာကိုလကဆြောငပြေးလိုကသ်ည်၊ ဆရာကြီးက…

” ဘာတွတေုံးကြ…ဟားဟား…ဘီယာဘူးတွပေါလား၊ ဖာလိုကပြဲကြ….ဟိုတဈခါက မင်းဝယလြာခဲ့ပေးတဲ့တံဆိပပြဲမလား ဇောြဦး…ငါးပုံတွနေဲ့”

” ဟုတတ်ယဆြရာကြီး…”

” အေး…ခဏနောြ၊ ဘီယာနှစ်ဘူးလောကကြို ခဏနကြသေောကဖြို့ ငါ့ရဲ့ သဘာဝရခေဲသတ်ေတာထဲ သှားထည့ထြားလိုကြဦးမယ်”

ဟုဆိုပြီး ဘီယာနှစ်ဗူးယူပြီး သောကရြအေိုးစငအြောကကြ ရအငေတ်ုံလေးထဲသို့ရထညေ့ပြှီး ဘီယာဗူးနှစ်ဗူးကို ထည့စြိမလြိုကလြသည်ေ၊ ပြီးမှ ဇောြဦးတို့ဖကပြှနလြာကာ…

” ကဲ…ပြောပါဦးကြ၊ ငါ့ဆီကဘာတွမေေးချင်တ်ာလဲ….မင်းတို့ရည်းစားနဲ့ အိပတ်ဲ့နရောမှာပိုတောခြငွလြို့လား…ဘယအြပိုင်းကိုသငပြေးရမလဲ…ပြောကြ”

ဟုမေးတော့ ဇောျဦးက

” ဖြစ်နိုငရြင် အစအဆုံးသငပြေးပါလားဆရာကြီး၊ ပြောရရင် ကြှနတ်ောတ်ို့သုံးယောကလြုံးက တဈခါမှ မိန်းမတွနေဲ့မအိပဖြူးသေးပါဖူး”

” ဘာကြ…မင်းတို့အသကတ်ှကေိုလည်းကြည့်လြိုကြဦး၊ အခုထိမိန်းမမလိုးဖူးသေးဖူးတဲ့လားကြာ… ဆယတ်န်းအောငပြှီးရင် ခွုံတိုးနကြတေဲ့ခတ်ကြေီးထဲမှာ၊ မင်းအဖဆေို မင်းဒီလိုအရှယမြှာ မင်းကိုတောငမြှေးပြီးသှားပြီ…ဇောြဦးရ…ငါ့နှယကြှာ”

” အဖကေ ဒီရှာမှာပဲနပြေီး ဆရာကြီးဆီပညာအမှယေူခဲ့တာကိုးဗွ၊ ကြှနတ်ောန်ဲ့တူပါ့မလား…ကြှနတ်ောကြ ဆယတ်န်းပြီးကတည်းက မန်တလေးအမွိုးအိမကြနေ GTC တကြ၊ ပြီးအလုပထြဲတန်းရောကဆြိုတော့ ဘာမှမသငလြိုကရြဖူးလေ..ဆရာကြီးကလည်း”

” အေးပါကြာ…ငါကအားမလိုအားမရဖြစ်လှန်းလို့ပါ၊ ငါနဲ့မတွေ့တောင် ကိုယ့အြားကိုကိုးပြီး ဆောတ်ဈယောကလြောကတ်ော့ လိုးလို့ရပါတယကြှာ မင်းကိုက စောကသ်ုံးမကတွာပါ”

” အင်း…”

” မင်းဘေးကနှစ်ကောငကြလည်း မင်းနဲ့ဘောဒြါဖြစ်နပေုံထောကတ်ော့ အခုထိ ရှငပြှုရသေးတဲ့ပုံမပေါဖြူး၊ ကဲထားပါတော့ကြာ….ငါ့ဆီရောကလြာကြပြီပဲ…ငါသိသလောကတ်ော့အကုနသ်ငပြေးလိုကမြယ်…မှို့ပြနရြောကရြငတ်ော့ ပညာတွအသေုံးပြုပြီး ငါ့တပည့ပြီသအောငန်ကြေ၊ မင်းတို့အခွိနဘြယလြောကရြလဲ”

” ပြနမြှာနဲ့ဆို ၄ ရကလြောကပြဲကောင်းကောင်းရမှာ”

” လေးရကဆြိုလည်းအများကြီးပါပဲ၊ အခွခေံကစပြီးသငပြှပေးမယ်”

” ဟုတဆြရာကြီး”

” ပြောနတောကြာတယကြှာ….အခုပဲ ပထမဆုံးသငခြန်းစာစမယ်”

” ဟုတ်..ဆရာကြီး” (သုံးယောကလြုံးပျိုငတ်ူပြောကြသည်)

” ကဲ ငါ့ရှေ့မှာ မတတ်ပရြပပြှီး ဘောင်းဘီခွှတလြိုကြ…အကုနလြုံးနောြ အတွင်းခံပါမကနွအြောငခြွှတ်”

” ဗြာ….”

” မ ဗွာနဲ့…ခွှတဆြိုခွှတ်၊ မင်းတို့ကောငတ်ှပေဲ ပညာလိုချင်တ်ယဆြို၊ ယောကြာြးလေးတွအခေငွြးချင်ြးပဲ ရှကမြနနေဲ့”

” ဟုတ်”

ဇောြဦး၊ ကြောသ်ူရနှင့ြ မှနကြှောငတ်ို့သုံးယောကသ်ား အနဖြငေ့ြ ရှကတ်ယလြို့ရယတ်ော့မဟုတ်……ယောကြာြးအချင်ြးချင်ြး ခွှတပြှရတာတဈမွိုးကြီးဖြစ်နလသေည်ေ၊ သို့သောြ ပညာလိုချင်သ်ဖြင့ြ ဆရာကြီးဥိးဂတုံးစကားနားထောငပြှီး ခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ ဦးဂတုံးက သူတို့သုံးယောကြ၏ ငယပြါများကို သသခွေောခွာကြည့်ကြာ…

” ဟိုကောင်….ကြောသ်ူရလား နာမညကြ…”

” ဟုတပြါတယ်”

” မင်းအငယကြောငကြတောတ်ောထြှားတာပဲ၊ အခုထကထြိအသုံးမပြုရသေးတာတော့ နှမှောစရာကြာ၊ ပိုလီယိုရောဂါဖြစ်နတေဲ့လူလကထြဲ ကနွစြဈသားရဲ့ အရိန်နမာလှံကြီးရောကန်သလေိုပဲ”

” ကနွတ်ဲ့နှစ်ယောကကြတော့ ပုံမှနဗြမာဆိုဒတ်ှပေါပဲ၊ ဟိုကောငဇြောြဦး….မင်းက ဆောကြှမလိုးရသေးဖူး ဗိုကကြထွကန်ပြေီ…အဲ့ဗိုကကြှီးကိုလည်းခအွုံး၊ လီးကမသေး‌ပမယေ့ြ မင်းဗိုကကြှောင့သ်ေးတယလြို့ အထငခြံရမယကြှ သတိထား”

” ဟုတ်”

” ဟို မကြမြှနန်ဲ့တဈယောကြ…မင်းကဆေးလိပသ်ောကတ်တတ်ယမြလား၊ မင်းနားကဆေးလိပန်ံရတယ် တတန်ိုငရြငဖြှတလြိုကတ်ာကောင်းမယကြှ၊ မင်းအငယကြောငကြနွြးမာရေးအရကော သကလြုံအရကော မကောင်းဖူးကြ၊ မိန်းမတွနေဲ့ဆကဆြံရာမှ သကလြုံက စောကရြမ်းစကားပြောတယကြှ သိလား”

” ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာကြီး”

” မဆိုးပါဖူး မင်းတို့ အငယကြောငကြှည့ရြတာတော့အလားအလာအများကြီးရှိပါတယ်၊ သကလြုံကောင်းအောငရြယ် ခန်တာကိုယတ်ောင့တ်င်းအောင် အခွခေံလေ့ကငွ့ခြန်းလေး နည်းနည်းသငပြေးလိုကရြငအြဆငပြှသှေားမှာပါ”

” ဟို…ဒါဆိုရငဘြောင်းဘီပြနဝြတလြို့ရပြီလားဆရာကြီး”

ဟု မှနကြှောငကြထမေးလသည်ေ။

” မင်းတို့ကိုငါပြနဝြတခြိုင်းသေးလို့လား ပထမသငခြန်းစာတောငမြစရသေးဖူးကြ”

” မသိလို့ပါ ပထမသငခြန်းစာကဘာလဲဟင်”

ဟု မှနကြှောငကြပြနမြေးလသည်ေ၊ ဦးဂတုံးက လွို့ဝှကသ်ော အပြုံးကိုပြုံးလိုကကြာ…

” မကြာခငသ်ိမှာပေါ့ကြ၊ အခုတော့ငါ့ကိုတဈခုလုပပြှ”

” ဘာလုပပြှရမှာလဲ”

” ငါ့အရှေ့မှာတင် သုတရြညထြှကအြောငဂြှင်းထုကြ၊ သုံးယောကလြုံးနောြ…..ငါ့မကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီးဂွင်းထု…မကြစြိမပိတရြဖူး မကြန်ှာမလှဲရဖူး မင်းတို့တဈကြောင်းပြီးရင် ငါဆကသ်ငပြေးမယ်”

” ဟင်…ဆရာကြီး မနောကပြါနဲ့ဗွာ”

” အတညပြှောနတော နောကန်တောမဟုတဖြူး၊ ကဲ…စပြီးဂွင်းထုကြတော့ ငါ့မကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီးထုကြနောြ ငါတဈယောကခြငွြးစီလိုကကြှည့န်မှော”

” ဗြာ!!!!”

ဇောြဦးတို့သုံးယောကြ မတိုငပြငပြဲနဲ့ တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကကြှည့မြိသှားကြသည်၊ ဟုတမြှဟုတပြါ့မလားလို့ပေါ့…သူတို့ဆရာ ဦးဂတုံးကိုပြနကြှည့လြိုကတ်ော့လည်း သူတို့သုံးယောကရြှေ့တွင် ခွထေောကခြွိတပြှီး မိန့မြိန့ကြှီးထိုငပြှီး ကြည့်န်လသေည်ေ၊ ဆရာကြီး ဘာကိုဆိုလိုချင်သ်ညကြိုနားမလညသ်ောလြည်း ပညာလိုချင်သ်ဖြင့ြ သုံးယောကသ်ား ဦးဂတုံး၏ ယောကြာြးရုပအြရင့အြမာကြီးကိုကြည့်ပြှီး လီးကိုဆှလိုကကြှလသည်ေ။

ခငဗြွားတို့ပဲစဉြးစားကြည့်ကြှ….ဇောြဦးတို့သုံးယောကသ်ား ကြိုးစားပြီးဆှပေးပါသောလြည်း ယောကြာြးမကြန်ှာကြီးကိုကြည့်န်ရေ၍ ဆယမြိနဈတိုငအြောင် လီးတောငမြလာခွေ၊ ဦးဂတုံးက သူတို့သုံးယောကြ မကြစြိမှိတလြား မကြန်ှာလှှဲလားကို ရနှေေးကြမ်းသောကရြင်း သသခွေောခွာ ထိုငကြှည့န်လသေည်ေ၊ ခဏကြာတော့…ဆရာကြီးက.

” မင်းတို့ပန်းသနကြေတောလားကြ အခုထိမထောငကြှသေးဖူး၊ မင်းတို့မှနမြှနအြကူအညီဖြစ်အောင် ငါတဈခုခုလုပပြေးမယ်”

ဟုပြောပြီး သူ့အိပခြန်းထဲ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဦးဂတုံးအိပခြန်းထဲ ခဏဝငသ်ှားတုံး ဇောြဦးတို့သုံးယောကလြုံးက နံရံတွငကြပထြားသော ပိုစတာထဲက ဘဈကနီကောငမြလေးများကိုကြည့်ပြှီး မှနမြှနထြုကာမှ အငယကြောငကြ အသကပြှနဝြငလြာလသည်ေ၊ ဆရာကြီးခန်းထဲမှပြနမြထွကမြလာစရနေဆြုတောင်းပြီး လီးကိုကောင်းကောင်း တောငမြတအြောင် သုံးယောကသ်ားမှနမြှနထြုကြသည်။

” အင်း…အင်း…အင်း”

သူတို့သူငယခြငွြးသုံးယောကြ၏ ဆုတောင်းကားမပြည့ခြဲ့…..ဦးဂတုံးတဈယောကြ သူ့အခန်းထဲမှပြနထြှကလြာသည်…

” အု…” (မှနကြှောငပြါးစပမြှ မမွှောလြင့ပြဲထွကလြာသောအသံ)

သူတို့၏ ဆရာကြီးမှာ ဦးဂတုံးလို့ခေါရြမလား ဒေါဂြတုံးလို့ခေါရြမလားလို့ပငမြပြောတတ်၊ စောနတုံးက ပုဆိုးကြမ်းနှင့ြ ဖငွအြကြီဝတထြားတုံးကမှခံသားသေးသည်၊ အခုပုံစံပြောင်းလိုကတ်ော့ မှနကြှောငရြဲ့ပါးစပထြဲက အု ကနည်း အသံထွကလြာလသည်ေ၊ ဦးဂတုံးတဈယောကပြုံစံပြောင်းလာပုံမှာ အောကကြ အမွိုးသမီးထမိနကြိုတိုတိုဝတကြာ အပေါကြ ရှေးအဖြားကြီးတွဝတေသ်ော အဖြူရောငရြငဖြုန်းအင်ျကြီနှင့ြ…..မကြန်ှာကိုလည်း ပြာလဲ့နအေောင် တောမိတကြပတ်ှေ လူးခဲ့ပြီး နှုတခြမ်းနီလည်းဆိုးခဲ့သေးသည်၊ နားရှကအြမဲကြီးကြားတွငလြည်း နှင်းဆီပန်း အနီရောငကြှီးတဈပြင့ကြိုပနထြားလရော သူ၏လေးထောင့ကြှသော မကြန်ှာကြီးနှင့ြ အလှနတ်ရာမှ သဟဇာတဖြစ်နလသေည်ေ၊ ဒေါဂြတုံးကတော့ခပတ်ညတ်ညပြင် စောနက သူထိုငခြဲ့သောနရောတွငပြှနထြိုငကြာ ဇောြဦးတို့သုံးယောကကြို မကြလြုံးချင်ြးဆုံပြီး ပြနကြှည့န်လသေည်ေ။

ကြောသ်ူရတဈယောကြ ဆရာကြီးဦးဂတုံး အဖြစ်မှ ဒေါဂြတုံးအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသှားသညကြို တွေ့မှငလြိုကရြသောအခါတွင် စောနတုံးက ပိုစတာကြည့်ပြှီး မှန်းထုထားခဲ့ရသမွှအကုနလြှင့ပြယွကြာ မာတောငန်သေောလိငတ်ံအချောင်းပင် ပြော့ချင်သ်လိုဖြစ်သှားလသည်ေ၊ ကြောသ်ူရက သူ့ငယပြါကိုအောကင်ုံကြည့်ကြာ…

” ဟင့အြင်း….ဟင့အြင်း….မပြော့နဲ့…ပြနမြာ…ပြနမြာစမ်း…..ဟင့အြင်း….အဲ့လိုမပြော့သှားနဲ့လေ….အိုး…နိုး”

ဟုယောငပြှီးပြောမိလသည်ေ။ ဇောြဦးကတော့ အခွအနေတေိုးတကလြာပြီဟုဆိုရမည်၊ လိငတ်ံကစောနကထကြ မာသထကမြာလာလသည်ေ၊ သူ့စိတထြဲ တောချောကတ်ောငခြှောကပြှငထြားသော ဆရာကြီးဂတုံးအား မကြစြိရှေ့မှောကမြှငန်ရသေောလြည်း အတွေးဖြင့ဖြွောကဖြကြကြာ သူလုပခြငွန်သေော သူ့ရည်းစားကြောင်းဆရာမ ရှှစငေထြကအြိ စဈကိုင်းအိုးကြီးကိုပဲ မှငယ်ောငရြင်း ကြိုးစားပြီး ဂွင်းထုနပြနေသ်ည်။

ဆရာကြီးဂတုံး၏ ပထမသငခြန်းစာ ၄၅ မိနဈခန့တ်ှင် မှနကြှောငန်ှင့ကြွောသ်ူရတို့လည်း နည်းလမ်းတဈခုကိုရှာဖြတွေေ့ရှိသှားသည်၊ သူတို့သုံးယောကကြ ခေါင်းသုံးလုံး ဦးဂတုံးက ခေါင်းတဈလုံးထဲဖြစ်၍ အခွိနပြှည့မြကြလြုံးချင်ြးမဆုံနိုင်….တခွားတဈယောကဆြီအကြည့်လြှှဲလိုကသ်ညန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကြ နံရံပေါတ်ှငကြပထြားသော ဘဈကနီမလေးတွဆေီ အာရုံပြောင်းလိုကသ်ည်၊ ထိုသို့ဂွင်းထုလိုကမြှပင် ငါးမိနဈလောကကြှာတော့ တပည့အြသဈကလေး သုံးယောကရြှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ပြှီးသှားကြသည်။

ဆရာကြီးဂတုံးက သူ့ထံအရညမြွားစငလြာမညဆြိုး၍ တရုတသ်ိုင်းကားတွထေဲက ဆရာကြီးများလို အလှူယပတ်ောငန်ှင့ြ ဖြတကြနည်း ကာလိုကသ်ည်၊ သုံးယောကလြုံးပြီးသှားတော့ ဆရာကြီးက လကခြုတလြကဝြါးတီးပြီးခွီးကြူးလသည်ေ၊ တပည့သ်ုံးယောကကြတော့ မတတ်ပရြပတ်ာများသှားပြီး ထိုငခြုံပေါသ်ို့ ဖငထြိုငကြသွှားလသည်ေ၊ ဦးကတုံးက…

” ဟေ့ကောငတ်ှေ ဘောင်းဘီပြနဝြတလြိုကတ်ော့…ဒီလောကဆြိုရပြီ၊ ငါလည်း အဝတပြှနလြဲလိုကြဦးမယ်..ခဏစောင့ြ”

“……………..”

ဇောြဦးတို့သုံးယောကသ်ည် ပထမသငခြန်းစာတွငပြင် မကြဖြှူစိုကခြငွသ်ှားသည်၊ တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကကြှည့ပြှီး ပြုံးစိစိဖြစ်နကြသေည်၊ မကြာမှီပင် ဖငွကြှမ်းပုဆိုးမှင်းခေါင်းစွယကြယွန်ှင့ြ နဂိုအောရြယဂြငွန်ယ် ဂိုဏြးစတားကြီး ဦးဂတုံးပြနထြှကလြာလသည်ေ၊ ဆရာကြီးက…

” ကဲ မင်းတို့ကောငတ်ှအခေါတိုင်းဂွင်းထုရင် အရထွကေဖြို့ဘယလြောကကြှာလဲ”

” မှနမြှနထြုရင် ငါးမိနဈတောငမြကြာပါဖူး ဆရာကြီး”

ဟု မှနကြှောငကြအဖြပေေးလိုကလြသည်ေ၊

” ဒီတဈခေါကတ်ော့ မိနဈ ၅၀ လောကကြှာသှားပါရောလား ဒါဘာကြောင့လြို့ထငလြဲ”

” ဘာများရှိလို့လဲ….ဆရာကြီးရဲ့မကြန်ှာကြောင့မြို့လို့ပေါ့ဗွ”

ဟုဇောြဦးက စိတမြရှညစြှာ ပြောလိုကလြသည်ေ။

” ဟားဟား…မင်းတို့ကောငတ်ှတေော့ ငါ့မကြန်ှာကို ဒီတဈသကမြေ့နိုငမြှာမဟုတတ်ော့ဖူး…ဟားဟား ငါလိုချင်တ်ာလည်းဒါပဲ”

” ဒီနေ့မင်းတို့ကို ငါပေးတဲ့သငခြန်းစာရဲ့ အဓိကရညရြှယခြကြကြတော့ သုတထြိန်းတတစြဖေို့ပဲ”

” ဘယလြိုသငခြန်းစာကြီးလဲဗွ”

” မင်းတို့ကောငမြလေးတွနေဲ့ အတူနတေုံး သုတမြှနမြှနထြှကခြငွလြာပြီဟေ့…မထိန်းထားနိုငတ်ော့တဲ့အခွိနကြိုရောကလြာခဲ့ရင် စောနက ငါ့မကြန်ှာကိုပြနမြှငယ်ောငလြိုကြ…သဘောပေါကလြား”

” တောကြှာသုတထြိန်းရုံတငမြကလို့ ပြနပြွော့ကသွှားမှ ဒုကျခ”

ဟု ကြောသ်ူရ ကဝငပြှောလသည်ေ။

” ပြနပြွော့စရာအကြောင်းမှမရှိပဲဟ မိန်းမတွရေဲ့ ခန်တာကိုယကြပေးတဲ့ အထိအတွေ့ကိုလွှော့မတွကန်ဲ့၊ မင်းတို့လိုအတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ လဘာဂွာလေးတွဆေိုရင် ဆောကဖြုတထြဲစိမပြှီးငါးမိနဈထကပျိုမကြာဖူး…..ဟားဟား အဲ့လိုပြီးချင်လြာရင် မင်းတို့ဆရာငါ့ကိုသာပြနမြှငယ်ောငလြိုကြ အနည်းဆုံး မိနဈ ၂၀ လောကတ်ော့ ထိန်းနိုငမြှာပဲကြ”

” . ……..”

” ညကိုးနာရီတောငရြှိတော့မယ် ကဲ အိမပြှနကြှတော့ကြာ၊ မနကဖြှနမြနကစြာစားပြီး ၁၀ နာရီလောကကြှ ငါ့ဆီလာခဲ့ကြ…မနကပျိုင်းငါလည်း ခွံထဲအလုပဆြင်းရအုံးမှာ”

” ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာကြီး”

ဇောြဦးတို့ သူငယခြငွြးသုံးယောကသ်ား ကုတကြုတကြုတကြုတန်ှင့ြ ဆရာကြီး၏ အိမမြှာပြနထြှကသ်ှားကြလသည်ေ၊ အိမပြှနတ်ဲ့လမ်းတွင် ကြောသ်ူရက..

” ကိုဇောြဦး…ခငဗြွားဆရာကြီးရဲ့ lesson ကလည်းဗွာ…အလှနအြကြှံကြီး…ကြုပမြှာစစချင်ြးတုံးက လီးမတောငလြာတော့ ပန်းသသှေားပြီတောငမြှတန်တောဗွ”

” အဲ့တာကြောင့ြ ဆရာကြီးဖြစ်နတောပဲ…ငါလခွမ်း….သုတထြိန်းနည်းသငခြန်းစာကလည်းဆန်းကြယလြိုကတ်ာ”

ဟု ကိုဇောြဦးကထောကခြံလိုကသ်ည်၊ ထိုအခါ မှနကြှောငကြ..

” ဘာပဲပြောပြော…..သုတထြိန်းတတတ်ာမထိန်းတတတ်ာထကြ သူပြောသလို သူ့မကြခြှကကြှီးကို ဒီတဈသကမြေ့မယတ်ောငမြထငတ်ော့ဖူးကြ….ဟားဟား”

ဟုပြောပြီးရယလြိုကလြသည်ေ၊ ကနွတ်ဲ့နှစ်ယောကလြည်း မှနကြှောငန်ှင့အြတူ စိတလြှတကြိုယလြှတ် ရယမြောမိလိုကလြတေော့သည်။

” ဟားဟားဟား……ဟား…ဟား…ဟား……ဟားဟားဟား”

(ဇောြဦးတဈယောကြ အိမမြကမြကန်လသေည်ေ…အိမမြကထြဲတွင် သူ့ရည်းစား ရှှစငေထြကန်ှင့ကြုတငပြေါတ်ှင် သာယာနလသေည်ေ၊ ရှှစငေထြကြ ဝတထြားသော ကြောင်းဖြူကြောင်းစိမ်း အင်ျကြီနှင့ထြမိနကြိုမှနမြှနဆြှဲခွှတလြိုကသ်ည်၊ ရှှစငေထြကကြ..

” မောင်…သဲ ဘယလြိုနပေေးရမလဲ”

” လေးဖကထြောကပြှီး ခါးလေးနည်းနည်းကုန်းပေး”

” ဒီလိုလေးလားးးး”

ရှှစငေထြကကြဇောြဦးအကြိုကြ လေးဖကထြောကကြုန်းပေးသည့ြ ပုံစံအနအထေားကိုပြောင်းပေးရင်း ခေါင်းကိုအနောကစြောင်းပြီး လုပလြှည့ပြါတော့ဟု ညုတုတုကြည့်န်လသေည်ေ၊ ဇောြဦးက မိရှှစငေထြကြ၏ ဖငတ်ုံးကြီးကို အားရပါးရဖြစ်ညှဈပြီး ကိုငလြိုကလြသည်ေ၊

” သဲဖငကြှီးက ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ာသဲရယ်”

လို့ပြောပြီး သူ့လီးကိုအဖုတထြဲထည့မြညအြလုပ် သူကိုငထြားသော ဖငတ်ုံးဖြူဖြူကြီးကနေ မဲမဲရှုံ့တွတွဖငအြဖြစ်ပြောင်းသှားပြီး လေးဘကကြုန်းပေးနသညေကြလည်း ရှှစငေထြကမြဟုတတ်ော့ပဲ မိတကြပအြပြည့လြိမ်းထားသော ဦးကတုံးကြီးဖြစ်နလသေည်ေ။)

” အမလေး…မှတစြှာဘုရားကယတ်ောမြူပါ !!!!!!”

ကိုဇောြဦးသည် အိမမြကဆြိုးကြောင့ြ အိပပြွောန်ရောမှနိုးလာကာ ယောငပြှီးအောလြိုကမြိလသည်ေ၊ သူ့အောသ်ံကြောင့ဘြေးနားတွင် အိပပြွောန်သေော မှနကြှောငန်ှင့ြ ကြောသ်ူရတို့ပါလန့န်ိုးလာလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ…ကိုဇောြဦးအား..

” အိမမြကဆြိုးမကလြို့လား”

ဟုမေးရာ ကိုဇောျဦးက..

” မကဖြူးသမွှထဲမှာ အကောင်းဆုံးနဲ့အဆိုးဆုံးနှစ်ခုရောနတောပဲ”

ဟု ပြနဖြှလေိုကလြသည်ေ။

သူငယခြငွြးသုံးယောကြ မနကစြာကို ကိုဇောြဦး၏ အဒေါအြိမကြခေါကြွှေး၍ မနကစြာသှားစားကြပြီးနောကြ သူတို့ဆရာဖြစ်သော ဦးဂတုံးအိမသ်ို့သှားကြလသည်ေ၊ သူတို့သှားတာနည်းနည်းစောသေး၍ ဆရာကြီးကခွံထဲကပြနမြရောကသ်ေး၊ ထို့ကြောင့ြ ဘေးနားကအိမအြား ဦးဂတုံးရဲ့စိုကခြင်းရှိရာနရောကိုမေးမှန်းပြီး ခွံထဲသို့လိုကလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ခွံထဲရောကတ်ော့…ဆရာကြီးက

” ဟိုကောငတ်ှေ ဝိရိယရှိသားပဲဟ….ကောင်းတယ်..ဒီလိုမွိုးမှငါကြိုကတ်ာ..ဟားဟား လာခဲ့ ငါ့ကောငတ်ို့”

ဟု ဝမ်းပန်းတသာနှုတဆြကပြှီး သူ့အခင်းထဲရှိ ယာယီတဲလေးထဲတွငထြိုငခြိုင်းလိုကပြှီး ရနှေေးဗူးနှင့ြ ပလကစြတဈခွကလြေးခပြသလေိုကသ်ည်။

” မင်းတို့ကောငတ်ှေ မနကစြာကောစာပြီးပြီလားကြ”

” စောနကပဲစားခဲ့ပြီဆရာကြီး”

” အေးအေး မင်းတို့စောစောရောကလြာတာလည်းကောင်းတာပဲ၊ မင်းတို့ကိုဒုတိယလေ့ကငွ့ခြန်း ပေးထားမယ်…ငါ ကြမ်းပငအြတွကြ စငဆြောကန်တေုံး မင်းတို့လေ့ကငွ့ထြားးကြ”

” ဘာလုပရြမှာလဲဆရာကြီး”

” လွှာအစွမ်းကငွ့ဖြို့ပဲကြ….ခဏ….”

ဟုပြောပြီး ယာယီတဲလေး၏ထောင့န်ားတိုငတ်ဈခုတွင် ခွိတထြားသော ပလကစြတဈအိတအြဖြူရောငလြေးကို ဆှဲဖြုတလြိုကသ်ည်၊

” ရော့…တဈယောကတ်ဈခုယူ ဟိုနားမှာ စွနကြှိုးတွရှေိတယ် အဲ့တာတွနေဲ့ခညွလြိုကြ”

” ဒါဘာကြီးလဲဗြ”

” တညသ်ီးချောကလြကြော…အဲ့အသီးချောကကြို ကြိုးနဲ့သီ…ပြီးရငအြပေါကြထုတတ်န်းကိုခညွပြှီး အောကကြိုတွဲလောင်းခလွိုကြ…

” ပြီးရငရြော..”

” ပြီးရင် လွှာနဲ့ လကြတ်ော့ပေါ့၊ ငါကြမ်းစငဆြောကတ်ာမပြီးမချင်ြးသာ လကြန်ေ”

” ဟင်”

” မင်းတို့ကောငတ်ှေ မိန်းမတွကေိုမလုပခြငမြှာ မဖြစ်မနေ လုပကြိုလုပသ်င့တ်ဲ့အရာတဈခုရှိတယ်၊ အဲ့တာက ဘာဂွာမှုတပြေးတာပဲ……မိန်းမတွရေဲ့အသည်းကိုဖမ်းစားချင်ရြင် ဘာဂွာပိုငရြတယကြှ၊ ဘာဂွာကောင်းကောင်းပေးတတတ်ဲ့ ယောကြာြးကို ဘယမြိန်းမကမှမမေ့တော့ဖူးကြ….ကိုရေ မောငရြေ ခစွလြို့ တဈခါတည်းပဲပေးမယန်ောဆြိုတဲ့ ဟာမတွလည်ေး လွှာကောင်းကောင်းနဲ့တွေ့ရင် မင်းလိုချင်တ်ဲ့အခွိနခြေါင်းခေါကလြုပရြုံပဲကြ၊ အဓိကကတော့ နှုတခြမ်းချင်ြးပဲနမ်းနမ်း…ဘာဂွာပဲမှုတမြှုတ် လွှာရဲ့အခန်းကဏျဍကအရေးကြီးတယကြှ၊ မင်းတို့ရဲ့လွှာကလည်း သကလြုံကောင်းမှရမယ်….ရော့..စပြီးကငွ့ပြတေော့”

” ဟုတကြဲ့”

ထို့နောကြ သုံးယောကသ်ား ကြိုးနှင့ပြတခြညွထြားသော တညသ်ီးချောကရြဲ့ကြိုးကို ထုတတ်န်းတွငခြညွပြှီး တန်းလန်းကနွသေော တညသ်ီးချောကကြို ငုတတ်ုတထြိုငရြင်း လကြလြတေော့သည်၊ လကြရြသညကြလည်းထငသ်လောကမြလှယ်…..ငါးမိနဈလောကလြကြပြှီးသော အခါလွှာညောင်း၍ ခဏနားရလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြ..

” ငါတို့လည်းလူစငစြဈကနေ ခွေးဖြစ်တော့တာပဲ..ဟားဟား”

” လွှာတော့အတောည်ောင်းပြီဗွို့….ဆရာကြီးဂတုံးရဲ့ သငခြန်းစာများကလည်းတဈခုမှ မသကသ်ာပါလားကြာ”

ဟု ကြောသ်ူရကဝငပြှောလသည်ေ။

” လွှာသကလြုံကောင်းဖို့လိုတယ်….နားပြီးလကြြ…၊ ကြာရငအြလေ့အကငွ့ဖြစ်သှားလိမ့မြယ်”

ဟု ကိုဇောြဦးကဝငပြှောလသည်ေ၊ ထိုအခါကြောသ်ူရက…

” ခငဗြွားတို့နှစ်ယောကကြတော့ မကြာခငအြခွိနတ်ှင်းမှာ ဆောဖြိရတော့မှာဆိုတော့ လေ့ကငွ့န်တောကဟုတပြါပြီ၊ ကြုပကြ ဒါတွလေေ့ကငွ့ပြှီး ဘယသ်ူကိုတကလြုပရြမှာလဲဗွ”

” မင်းရဲ့ဒေါသ်ူဇာဝင်းကြီးကိုဝငလြုံးပေါ့ကြာ ဟိုကငတပြှတန်တော…လွှာစွမ်းလေးပြလိုကလြို့ကတော့ မောငလြေးမောငလြေးနဲ့ တမ်းတမ်းစွဲဖြစ်သှားမှာ”

ဟု မှနကြှောငကြမှှောကပြေးလိုကလြသည်ေ၊ ထိုအခါကြောသ်ူရက…

” ဟီးဟီး…ဒီပညာတွကေ တတထြားတာအကြိုးမယုတပြါဖူး…. ဆကလြေ့ကငွပြှီဗွာ…. ပလကြ…ပလပ်…ပလပ်”

ထိုသို့ကြိုးကြိုးစားစားနှင့ြ တညသ်ီးချောကကြို သုံးယောကသ်ားယကလြိုကရြာ ဆရာဦးဂတုံး တဲထပြနဝြငလြာတော့ အသီးမှာအတောပြငပြါးသှားလသည်ေ၊ သူ့တပည့သ်ုံးယောကကြိုကြည့်ပြှီး ဆရာဂတုံးက….

” မိုကတ်ယဟြေး……လကြထြားကြ….မင်းတို့အလုပကြနပြနေရြောကရြငလြည်း အားတဲ့အခွိနတ်ိုင်း အခုလိုပဲလေ့ကငွ့ြ…ကြားလား…များများလေ့ကငွ့လြေ လွှာသကလြုံကောင်းလပေဲ ဘာတဲ့…ပရိုကတ်ဈဈ မိတ် ပါဖကတ်ဲ့ကြ…ဟားဟား”

” အခုတော့ဒီလောကပြဲရပြီ နောကသ်ငခြန်းစာတဈခုထပသ်ှားရအောင်”

” ဟုတ် ဆရာကြီး”

” မင်းတို့ရော ရမချိုးရသေးဖူးမလား ချောင်းဆိပသ်ှားရအောင်…လိုကခြဲ့”

ဆရာတပည့သ်ုံးယောကသ်ား ရဆေိပရြောကတ်ော့ ဘောင်းဘီတိုလေးတွနှငေ့ြ ချောင်းရထေဲဆင်းကာ ငုတထြုတထြိုငပြှီး ရစေိမန်ကြလေသည်ေ၊ ဆရာဦးဂတုံးက ရစေိမရြင်းတန်းလန်း သငခြန်းစာပို့ခပြှနသ်ည်…….။

” နောကတ်ဈခုကလည်း အရေးမကြီးဖူးလို့ထငရြပမယေ့ြ အရေးကြီးတယကြှ၊ အဲ့ဒီ့လေ့ကငွ့ခြန်းက အသကအြောင့တ်ာပဲကြ….မင်းတို့တွေ မနကအြိပရြာထလို့ မကြန်ှာသဈတိုင်း ရခွကေထြဲမကြန်ှာငုတပြှီး လေ့ကငွ့ကြှ…ရငေုပန်ိုငတ်ဲ့မိနဈကို..ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လေ့ကငွ့ပြှီးတိုးပေါ့ကြာ၊ အစတော့ တဈမိနဈလောကြ…နောကတ်ဈပတကြှတဈမိနဈခွဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးသှားပေါ့ကြာ”

” ဟုတ် ဆရာကြီး”

” ငါကတော့ ရှာမှာနတောဆိုတော့ ချောင်းထဲရဆင်ေးခွိုးတိုင်း လေ့ကငွ့န်ကြေ၊ မင်းတို့ကတော့ အိပရြာထမကြန်ှာသဈရင်းကငွ့ကြှပေါ့ကြာ”

” ဘာအကြိုးကြေးဇူးတွရလေဲ ဆရာကြီး”

” အဓိကကတော့ အဆုပအြားကောင်းစတယ်ေ၊ ခန်တာကိုယတ်ဈခုလုံးကိုသှေးလညပြတမြှုမှနဆြနစြတယေကြှ ကနွြးမာရေးအတွကအြားကြီးကောင်းသကိုးကြ…..နောကပြှီးတော့ မိန်းမတွကေိုမှုတပြေးတဲ့အခွိန် သူတို့ကကိုယ့ကြိုပေါငကြှားထဲညှပပြှီး အတင်းဖိထားရင် အသကအြောင့န်ိုငပြှီး ပုဝါးမကူရမရှေူတန်း ဘာဂွာပေးနိုငတ်ာပေါ့ကြ…ဟားဟား”

” အဲ့လိုလား…”

” ဟုတတ်ယ်…နေ့စဉလြေ့ကငွ့ပြေး….မိန်းမတွနေဲ့မဆကဆြံဖြစ်တောင် ကိုယ့ကြနွြးမာရေးအတွကကြောင်းသကြ၊ ဟိုလွှာလေ့ကငွ့ခြန်းကိုလည်း အခွိနရြရငရြသလိုလုပပြေး အပငွြးမကြီးနဲ့ ယောကြာြးဆိုတာ ဇွဲရှိရတယကြှ….ဒီလောကပြဲဟေ့ ငါရငေုပလြိုကြဦးမယ်”

” ပလုန်……”

ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့ပြင် ဆရာကြီးတဈယောကြ ရငေုပသ်ှားလသည်ေ…..ဘယလြောကတ်ောငလြေ့ကငွ့ထြားသညမြသိ…ရတေောတ်ောင်ုပန်ိုငသ်ောလူကြီးဖြစ်သည်၊ ရထေဲငုပသ်ှားတာ ဆယမြိနဈလောကကြှာမှပင် သူ့ခေါင်းပြောငပြှောငကြှီးပြနထြှကလြာသည်၊ မှနကြှောင်…ကြောသ်ူရနှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့လည်း သူတို့ဘယန်ှဈမိနဈလောကရြလည်းသိချင်ြ၍ ရစမြေးငုပကြှည့ကြှလတေော့သည်။

ရချိုးပြီး ကမ်းပေါရြောကတ်ော့ ဆရာကြီးဂတုံးက……

” ဟေ့ကောငတ်ှေ နေ့လညခြင်းငါအားရှိအောငတ်ဈရေးတဈမောအိပလြိုကြဦးမယ် ၊ ငါ့ဆီနေ့လညပျိုင်းမလာခဲ့နဲ့တော့…ဟုတပြှီလား”

” အဲ့တာဆိုဘယအြခွိနလြောကလြာခဲ့ရမလဲ ဆရာကြီး”

” မနေ့ကလို ညနစောစားပြီးမှသာအေးဆေးလာခဲ့ကြာ”

” ဟုတကြဲ့ပါ”

” အေးအေး…မင်းတို့လည်းနားကြတော့”

သူငယခြငွြးသုံးယောကသ်ား ရချိုးဆိပမြှ ကိုဇောြဦး၏အိမသ်ို့ပြနခြဲ့ကြလသည်ေ၊ နေ့လညစြာ ကိုဇောြဦးအမကြှေေးသော ထမင်းဟင်းကိုစားကြပြီး စည်းဇိမရြဈရန် အပေါထြပသ်ို့တကကြာ ကြောခင်းကြလသည်ေ၊ သူတို့သုံးယောကအြတွကြ ပညာလည်းရ ထမင်းလည်းဝသော သီတင်းကြှတရြုံးပိတရြကခြရီးစဉပြင် ဖြစ်လသည်ေ။

သူတို့ဆရာဦးဂတုံးမှာကြားသလို ညနစောစားပြီးတော့ လမ်းလွှောကပြှီး အိမကြနထွကေလြာခဲ့ကြလသည်ေ၊ ဆရာကြီးအိမရြောကတ်ော့ ဆရာကြီးက သူ့အိမတ်ံခါးကိုသော့ခတန်သညေကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြပသည်ေ၊ ထိုအခါ ကြောသ်ူရက…

” ဆရာကြီးဘယသ်ှားမလို့လဲဗွ…ကြှနတ်ောတ်ို့ကိုမသငပြေးတော့ဖူးလား”

” ဪအေး…ဟေ့ကောငတ်ှလောကြ…ငါပြောစရာရှိတယ်”

” ဟုတ်”

” မင်းတို့သုံးယောကလြုံးကို မနေ့ကတည်းကနမေောင်းထားတော့ ဒီနေ့တော့လှယကြူတဲ့သငခြန်းစာပေးမယ်”

” ဘာသငခြန်းစာလဲဆရာကြီး”

” ငါတို့ရှာက မူလတန်းကြောင်းအုပအြပျိုကြီးဆီအလညသ်ှားမလို့၊ မင်းတို့ကငါ့နောကကြနေ အသာလေးကပလြိုကခြဲ့…ကြားလား…ဟိုကောငဇြောြဦး မင်းလမ်းသိတယမြလား”

” ဟုတဆြရာကြီး…ဒါနဲ့အပျိုကြီးအိမဘြာသှားလုပမြှာလဲ”

” ဘာသှားလုပမြယထြငတ်ုံး ငနူလေးရ…. လငပြေးစားမလို့ဟေ့..ရှင်းပြီလား၊ အပျိုကြီးအိမရြဲ့ ညာဘကခြှမ်းက ထရံမှာအပေါကလြေးတွရှေိတယ်၊ မင်းတို့သုံးယောကြ အဲ့ကနငေါ့လှုပရြှားမှုတွကေိုကြည့်ကြှပေါ့၊ အသံတော့မထွကန်ဲ့နောြ…ဒါပဲ နောကြ ဆယမြိနဈလောကန်မှလေိုကခြဲ့ကြ”

ဆရာကြီးဦးဂတုံးတဈယောကြ အရိပပြှအကောငမြမှငသ်ော တပည့မြွားကိုရှင်းပြပြီးနောကြ ဂပြနကြနငဂြွာများလို လှဈကနည်းထွကသ်ှားလသည်ေ၊ ခဏကြာမှ ကိုဇောြဦးကဦးဆောငပြှီး ကနွန်ှဈယောကကြိုခေါကြာ ရှာက မူလတန်းကြောင်းအုပအြပျိုကြီးအိမသ်ို့ခွီတကကြှလသည်ေ၊ အိမခြှံဝန်းထဲရောကတ်ော့ ခွသေံဖြဖြလွှောကရြန် နိုငင်ံခွားစဈကားတွထေဲက ကြနမြနဒြါတဈယောကလြို ကိုဇောြဦးက လကသ်ီးဆုပလြိုကြ လကဝြါးဆုပလြိုကဖြှင့ြ အခကြပြေးလသည်ေ။

နောကဆြုံးတော့ သူတို့ဆရာညှှနကြှားထားသည့အြတိုင်း ချောင်းကြည့်ရြာအပေါကရြှိသည့ြ အိမ်၏ညာဘကခြှမ်းထရံနားသို့ရောကရြှိသှားကြပြီး မိမိကြိုကန်ှဈသကသ်ော မှငကြှင်းရှိရာ အပေါကမြွားဆီနရောယူလိုကကြှသည်၊ အထဲကိုချောင်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ဆရာဂတုံးက မူလတန်းကြောင်းအုပအြပျိုကြီးကိုဖကန်မ်းနပြေီး လုပင်န်းစနလပြေေီ…..

” အင်း….အင်း…ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ…အင်း…ကိုကတုံးဖြေးဖြေး….လူများကိုအားကြီးနဲ့ဖကထြားတာကြာ…အင်း…အသကရြှူကြပ်….အင်းပြှတ်…ပြှတဈြ”

ဆရာဂတုံးက အပျိုကြီးအား စကားပငဆြုံးအောငပြှောခွင့မြပေး၊ မတတ်ပရြပန်ရင်ေး နှင့ြ အပျိုကြီးကိုဖကပြှီး အနမ်းကြဲနလသေည်ေ၊ သူ၏လကကြလည်း ခါးကနအေောကကြိုလွှောသှားကာ အိမန်ရင်ေးဝတထြမိနအြပါးလေးပေါကြနေ အပျိုကြီး၏ ဖငတ်ုံးအယအြယကြှီးကို အားရပါးရ နယကြိုငန်လသေည်ေ၊ ဆရာကြီးဂတုံးက အပျိုကြီး၏မကြန်ှာတဈလွှောကကြို ဆကတ်ိုကထြိုးစဈဆငပြှီး မရုန်းနိုငရြန် ဂုတပျိုးကနကေိုငကြာ နှုတခြမ်းခွင်းတေ့ပြီးဆှဲနမ်းလသည်ေ၊ သူ့လွှာကြီးကလည်းမှှတဈေကောငလြို အပျိုကြီး၏ နှုတခြမ်းသားထူထူကြီးနှစ်ခုကြားထဲကနေ ပလှတဆြိုဝငသ်ှားပြီး ကစားနလသေည်ေ။

” ဟင့ျ…ဟင့ျ……ဟင့ျ….အှန်း…အှန်း…အှန်းးးးးးးးးးးး”

အပျိုကြီးက အစပိုင်းတုံးကအသကရြှူမဝ၍ ရုန်းသောလြည်း ဆရာကြီးကအလှတမြပေးတမ်း ခဲထားသဖြင့ြ မတတန်ိုငပြဲငှိမန်လေိုကရြပြနသ်ည်၊ ဆရာကြီးတဈယောကြ လွှာင်ျစွမ်းဘယလြောကတ်ောငပြှလိုကသ်ညမြသိ….. အပျိုကြီးတဈယောကြ ဒူးများခွပြေီးညှတကြခွငွသ်လိုဖြစ်သှား၍ ဆရာကြီးကခါးကနဆှေဲထိန်းလိုကရြသေးသည်။

နမ်းနရင်ေးနှင့ပြင် လကတ်ဈဖကကြနို့အုံကြီးများကိုခွကော တဈဖကကြအဝတအြစားများကိုဆှဲခွှတန်လသေည်ေ၊ အပျိုကြီးဝတထြားသော ထမီကိုရော၊ အပေါဝြတအြင်ျကြီနှင့ြ ဘောလြီကို လကတ်ဈဖကထြည်းဖြင့သ်ုံးကာ ခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ ဘောလြီကြှတသ်ှားသော နို့အုံဖြူဖြူလုံးလုံးကြီးနှင့ြ နို့သီးခေါင်းညိုညိုကြီးပါထွကကြလွာလသည်ေ၊ ဆရာကြီးဦးဂတုံးလကကြ စန်ဒယားပညာရှငတ်ဈယောကြ သံစဉအြနုအယှလေးတီးခတလြသလေို အပျိုကြီး၏နို့အုံနှစ်ခုကို တဈဖကပြှီးတဈဖကြ ကိုငပြှီးတီးခတန်လသေည်ေ၊ ဆရာကြီး၏လကကြှကမြွားမှာ မှနလြှန်းသဖြင့ြ နို့အုံအရင်းကိုဘယလြိုကိုငပြှီးပြတလြိုကသ်ည်….နို့ခံအဝိုင်းလေးကိုအကျခရာဘယလြိုရေးလိုကသ်ည်…..နို့သီးခေါင်းအညိုရောငလြေးကိုဘယလြိုခွလေိုကသ်ညဟြုပင် ချောင်းကြည့်န်သေောသုံးယောကလြုံး ကြဲကြဲပြားပြားမမှငလြိုကရြ…။

ဆရာကြီးကပါစပကြိုနမ်းနရင်ေးကနေ လညတ်ိုငတ်ဈလွှောကကြို လွှာဖြင့လြကြကြာ အောကကြိုလွှောဆင်းသှားပြီး နို့အုံကြီးကိုလကဖြှင့န်ယပြှီး စူထွကန်သေောအညိုရောငန်ို့သီးခေါင်းကို နို့ဆာနသေောကလေးလေးတဈယောကလြို အားပါးတရဆှဲစုပလြိုကသ်ည်…..။

” ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတ်…..အင်း….အင်း……အဈကိုရေ….မဆိုးနဲ့ကြာ…. အင်း…အင်း…ညီမ အင်း..ယားတယ်….အကို…အင်းးးးးး”

အပျိုကြီးတဈယောကြ ကိုဂတုံးဟုခေါရြာကနေ အဈကိုဟုအသံပြောင်းသှားပြီး ညုတုတုအသံများထွကလြာလသည်ေ၊ ဆရာဂတုံးကတော့ နို့အုံကြီးများကို တဈဖကပြှီးတဈဖကြ လွှပစြီးလကသ်လို စုပပြှီးပညာပြနလသေည်ေ၊ နို့တွကေိုအားရအောငစြုပပြှီး ဆရာကြီးဂတုံးကအောကကြိုလွှောပြီးထိုငလြိုကပြှီး အပျိုကြီးခန်တာကိုယပြေါတ်ှငကြနွရြှိနသေေးသော အတွင်းခံအနီရောငကြှီးကို အောကအြထိဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ နို့အုံကနေ အောကပျိုင်းကိုဆင်းသည့လြမ်းတဈလွှောကမြှာလည်း သူ့ရဲ့ကြမ်းဝါးထားသည့ြ လွှာအနီရောငကြှမ်းကြမ်းကြီးဖြင့ြ အပြားလိုကကြှီး လကြပြေးလိုကသ်ေးသည်။

ကြောင်းအုပဆြရာမ အပျိုကြီး၏ အတွင်းခံခွှတခြလွိုကသ်ောအခါတွင် ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ရဆေေးငါးကြီးသဖြယ် တောင့တ်င်းနသေော တငပြါးကြီးက လပြည့န်ေ့လဝန်းကြီးလို ဝင်းကနည်းထွကလြာလသည်ေ၊ ချောင်းကြည့်န်သေော သုံးယောကသ်ား ဂလုကနည်း တံတွေးမွိုခမွိလိုကလြသည်ေ။

ဆရာဂတုံးကတော့ အပျိုကြီးရဲ့ ခကြပြေါကကြို လွှာဖြင့ကြလိပေးရင်းကနေ လကမြနှစ်ခုကအဖုတကြိုကိုငပြှီး လွှာဖြင့လြကြလြို့အဆငပြှစရေန်ေ လမ်းရှင်းပေးလိုကလြသည်ေ၊ ထို့နောကြ သူ့လွှာကြီးကို ခကြအြပေါကကြနေ အဖုတထြဲသို့ ထည့လြိုကပြှီး ရှလှတ်..ရှလှတန်ှင့ြ မှုတပြေးလတေော့သည်၊ လွှာကိုလည်း အပြားလိုကလြကြလြိုကြ……အထဲထည့ပြေးလိုကြ စောကစြိကိုလည်း ခရုစုပသ်လို အပြှတပြှှတန်ှင့စြုပပြေးလသည်ေ၊ မတတ်ပရြပန်သေောအပျိုကြီးတဈယောကြ ဒူးများတဖြည်းဖြည်းချင်ြးယိုငလြာလသည်ေ…ပါးစပကြလည်း…

” အမလေးတော့….အင်းအင်း….အဈကိုရေ….အား….အား….အား…ကောင်းတယ်….အင်း….အင်းအင်း”

” ဟင့ြ….ဝှန့ြ…. စဈ………အား……….အား…..အား……..ရှီး…မရတော့ဖူး…မရတော့ဖူး……အား….အား…အား….ထွကကြုနပြှီအား….အား….အားးးးးးးးးး”

ကြောင်းအုပဆြရာမအပျိုကြီးသည် ဦးဂတုံး၏လွှာစွမ်းတွင် အရညပြွောသ်ှားခဲ့လပြေီ၊ မတတ်ပရြပန်ရင်ေးကနေ ကုတငစြှန်းပေါဖြငထြိုငလြကြြ ကသွှားလသည်ေ၊ ဆရာဂတုံးကတော့ လွှာအစွမ်းပြီးတော့ အဖုတထြဲလကန်ှဈချောင်းထည့ကြာ မှှပြနေလြသည်ေ၊ အပျိုကြီးတဈယောကြ အိပရြာခင်းကို အသားကုနဆြုပကြိုငပြှီးအောကြပြနလြသည်ေ….။

” အား…..အဈကိုရေ….လူသတန်တောလား…..အား….အား…..အား….ဟှန်း”

” အီး….အီး…အီး….ဇွိ..ဇွိ…ဇွိဇွိဇွိ…..အားအား..အား….အား…အမရေေ့….အား…..အား….အားးးးး”

ဆရာကြီးဂတုံးက သူ့စိတကြှိုကြ နူးနှပပြှီးမှ ရပတ်န့သ်ှားလသည်ေ၊ သူဝတထြားသော ဂွိုင်းပြတအြဖြူနှင့ြ ပုဆိုးကြမ်းကိုခွှတလြိုကလြသည်ေ၊ အောကခြံဝတမြထား၍ သူ့ရဲ့အမဲရောငလြီးကြီးက တန်းလန်းကြီး ထိုးထိုးထောငထြောင် ထွကလြာလသည်ေ၊ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ဒူးထောကတ်ကလြိုကပြှီး ပကလြကလြေးမွောနသေော အပျိုကြီး၏ ပါးစပထြဲကို သူ့လီးကြီးထည့ပြေးလိုကသ်ည်၊ အပျိုကြီးကအလိုကသ်ိသည်……ရှေ့တိုးနောကဆြုတဂြှင်းထုပေးရင်း ဒဈဖြားလေးကနအရေင်းအထိ ဖြေးဖြေးချင်ြး စုပပြှီး ပလှပေေးလသည်ေ၊

” အင်း….ကောင်းလိုကတ်ာဆရာမ…..လီးဒဈဖြားလေးကို လွှာလေးနဲ့ပတပြှီးရဈပေး…..အင်းဟုတတ်ယ်…အဲ့လိုလေး…အား”

” ရှီး….ဂွေးဥကိုရောငုံစုပပြေး…..အင်းကောင်းတယ်……ဆရာမနို့ကြီးတွကလေည်းလှလိုကတ်ာ…အင်း…အား…ရှီး”

ဆရာဂတုံးက ပလှအပေေးခံနရင်ေးနှင့ပြင် သူ၏လကကြ အပျိုကြီး၏ နို့နှစ်လုံးကိုညှဈခွလေိုကြ အဖုတဖြောင်းဖောင်းကြီးထဲက အကကြှဲကြောင်းထဲကို ဆှပေးလိုကန်ှင့ြ ပညာပြနလသေည်ေ၊ ခဏကြာတော့ ဆရာဂတုံးက အပျိုကြီးအား…

” ဆရာမထိုငလြိုကြ …..ကြုပမြတတ်ပရြပမြယ်”

” ရပြီ…စောနကလိုဆကပြှီးစုပပြေး…ရော့”

အပျိုကြီးနှင့ြ ဆရာဂတုံးတို့သည် ဘယအြခွိနကြတည်းက ခိုးစားနကြသေညမြသိ…… တဈယောကအြထာတဈယောကန်ပန်လပြေေီ၊ အခုလည်း ကြောင်းအုပအြပျိုကြီးက ကုတငပြေါတ်ှင် ပုဆဈတုတလြေးထိုငပြှီး မတတ်ပရြပန်သေော ဦးဂတုံး၏ လိငတ်ံအချောင်းကြီးကို ပါးခွကပြေါအြောင် အားပါးတရမှုတပြေးနလသေည်ေ….ဆရာဂတုံးက…

” ဆရာမ…ကြုပပြှီးတော့မယဗြွာ….အဲ့လိုလေး….အင်း..အင်း…ဟုတတ်ယ်…..အား….ကောင်းတယ်”

ဆရာဂတုံးအရှိနတ်တလြာသညထြင့ြ…..အပျိုကြီး၏ခေါင်းကိုကိုငပြှီး ခါးကိုကော့ကာ ပါးစပထြဲသို့လိုးလိုကလြသည်ေ….အပျိုကြီးကလည်း ဂွင်းထုပေးသည့အြရှိနကြိုတငလြိုကလြသည်ေ…ပါးစပကြလည်း….

” အု….အု…အု……ဆရာမအားနာပါတယဗြွာ….ကြုပပြှီးတော့မယ်..ခဏလေး….ပြှတ်…ပြှတ်…. အှင်း….အှင်းးးးး”

” အား…ရှီး”

ဆရာဂတုံးတဈယောကြ အပျိုကြီး၏ ပါးစပထြဲပငတ်ဈခွီပြီးလိုကပြုံပေါသ်ည်၊ သူ့ရဲ့လီးကြီးပြနထြုတလြိုကတ်ော့ အပျိုကြီး၏ပါးစပထြဲက သူ့သုတရြညအြဖြူပစွပြစွမြွား နှုတခြမ်းတဈလွှောကြ စီးကလွာသည်၊ ဆရာဂတုံးက မတတ်ပရြပန်ရောမှ ထိုငလြိုကပြှီး အပျိုကြီး၏ ပါးစပကြို လကဖြှင့သ်ုတပြေးလိုကလြသည်ေ။

” ဆရာမ…ခစွတ်ယဗြွာ….အင်း….ပြှတ်…ပြှတ်…ပြှတဈြ”

ဟူပြီး ပါးလေးကိုနမ်းလိုကလြသည်ေ၊ အပျိုကြီးက…

” ကိုကတုံးကတအားဆိုတယ်….လူများမှာ အသကကြိုမနည်းလုရှူလိုကရြတယ်”

” အားနာပါတယဗြွာ..ဟဲဟဲ….ဆရာမပြနကြောင်းအောငလြုပပြေးမယ်…ပြှတ်…ပြှတ်…”

“အင်း…အဈကိုရယ်….အင်း”

ဆရာဂတုံး ကအပျိုကြီးကို သူ့ရုပကြှီးဖြင့ြ ပတခြွှဲနှပခြွှဲပြောလိုကပြှီး ပကလြကလြှန် လှဲစလေိုကကြာ သူကအပေါကြနအေုပမြိုးပြီး သသခွေောခွာအနမ်းထပပြေးလိုကသ်ည်၊ ခဏကြာတော့ အပျိုကြီး၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ၉၀ ဒီဂရီမတမြတထြောငလြိုကပြှီး သူ့ပုခုံးနှစ်ဖကပြေါတ်ငလြိုကလြသည်ေ၊ လကန်ှဈဖကကြ နို့နှစ်လုံးကို ဖြဖြလေးခွပေေးပြီး သူ့လီးကြီးကို အရညမြွားဖြင့ရြှဲနပြေီး ဖုဖောင်းနသေော အပျိုကြီး၏အဖုတထြဲသို့ နှစ်ထည့လြိုကလြသည်ေ….အပျိုကြီးက….

” အား….ရှီး….အင်း….ကြှတ်…ကြှတ်….ကြှတဈြ”

” နာလို့လား…ဆရာမ”

” မဟုတပြါဖူး”

” အဲ့တာဆို…ကောင်းလို့လား…..ရော့…ဖတ်…ဖတ်…ဇွိ…ဇွိ”

” အကို့လီးကြီးက အဆုံးထိထိတယအြဈကိုရယ်….ပြည့ကြှပန်တောပဲ….အင်း…အင်း…အင်းးး”

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်….ဇွိ…ဇွိ…ဇွိ…ဇွိ”

” ဆရာမအဖုတကြလည်း လိုးလိုကောင်းလိုကတ်ာဗွာ….အင်း..အင်း…နို့လေးတွကလေည်းတင်းနတောပဲဗွာ…အင်း….အင်း”

” အား…အဈကို့….အထဲက နည်းနည်းအောင့တ်ယ်…အရှိနလြွှော့အုံး…အင်း..အင်း..အင်းးး”

” အင်း…အင်း…ကြိုကလြား ဆရာမ…ကြုပလြိုးပေးတာ”

” ကြိုကတ်ယ်..ကြိုကတ်ယ်…အင်း…အင်း…အား..အား….ရပြီ….ရပြီ…မှနမြှနလြေး…..ဖတ်..ဖတ်…ဖတဖြတဖြတဖြတ်….အား.အား…အား..အား..အားးးးး”

” အား..အဈကိုရယ်…ပြီးတော့မယ်…အင်း…အင်း…အင်း…ဇွိ..ဇွိ..ဇွိ…..ဗွဈ..ဗွဈ…ဗွဈ….အား..အားး.အားးးးး”

အပျိုကြီးတဈယောကြ အဲ့ဒီ့အနအထေားနှင့ပြင် နောကတ်ဈခွီထပပြှီးသှားပုံပေါသ်ည်၊ လှဲအိပန်သေော အပျိုကြီးကို ဆရာဂတုံးကဆှဲထူလိုကပြှီး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ငုပတ်ုတထြိုငပြှီး ဆောင့လြိုးပေးစသည်ေ၊ ဆရာဂတုံး၏လကကြ အပျိုကြီး၏ဖငတ်ုံးကြီးကို ကိုငရြင်း အောကကြနညှေောင့လြိုးပေးသည်၊ တဈခကြတ်ဈခကြြ ဖငတ်ုံးကြီးကို “ဖြန်း” ကနည်း ရိုကလြိုကသ်ည့အြခါမွိုးတွင် အပျိုကြီးဖငကြှီးမှာ ကြုံ့ကြုံ့သှားလသည်ေ။

” ဖြန်း…အာ့….ဖြန်း…အာ့…အာ့…ဇွိ..ဇွိ…ဇွိ…ဗွဈ..ဗွဈ..ဗွဈ”

” အား..အား..အား…အဈကို…အား အား…အှန့ျ..အှန့ျ..အှန့ျ”

ထိုသို့မကြန်ှာချင်ြးဆိုငထြိုငပြှီး ငုတတ်ုတလြိုးပေးနရင်ေး ဆရာဂတုံးသည် သူ့မကြန်ှာရှေ့က ရမ်းခါနသေောနို့အုံကြီးကိုလည်းကိုငပြှီး နို့သီးခေါင်းကိုလည်း တပြှတပြှှတန်ှင့စြုပပြေးနသေေးသည်၊ အောကကြနပငေ့ည်ှောင့ပြေးရတာ အားမရ၍လားမသိ၊ ထိုအနအထေားနှင့ပြင် ဖငတ်ရှတတ်ိုကပြှီး ကုတငစြှန်းဖကသ်ို့ ပြောင်းလိုကလြသည်ေ၊ ကုတငစြှန်းသို့ရောကတ်ော့ ဆရာဂတုံးက ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို အရငခြလွိုကပြှီး အပျိုကြီးကို ပြေ့လကြပြင် အားယူပြီးမတတ်ပရြပလြိုကလြသည်ေ၊

အပျိုကြီး၏ ခန်တာကိုယအြလေးခွိန် ၁၄၀ ၁၄၅ ပေါငခြန့ရြှိမည့ြ အလေးခွိနကြို ဆရာဂတုံးက ကောင်းကောင်း ထိန်းထားနိုငသ်ည်….. အပျိုကြီးကတော့ ဆရာဂတုံး၏ လညပြင်းကိုအတင်းအကြပဖြကထြားလသည်ေ၊ ဆရာဂတုံးက အပျိုကြီး၏ ပေါငကြနထေိန်းကာ သူမ၏ခန်တာကိုယအြလေးခွိနကြို အသုံးပြုပြီး ဆောင့လြိုးပေးလိုကလြသည်ေ၊ တဈခကြြ တဈခကြြ ပင့ပြှီးအောကသ်ို့ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း အပျိုကြီး၏ အဖုတထြဲကို လီးကြီးက နင့ကြနည်းဝငသ်ှားလသည်ေ၊ အပျိုကြီးတဈယောကြ အသားကုနအြထဲထိထိကာ ငယသ်ံပါအောငအြောပြှီး ညည်းလတေော့သည်။

” အမလေး…အမေ့…အား…အား..အား..အား..အဈကို့…ဖြေးဖြေး…အာ့…အာ့…အာ့”

” ဖတ်…ဖတ်..ဖတ်…ဇွိ..ဇွိ..ဇွိ…ဗွဈ…ဗွဈ..ဗွဈ”

” အာ့…ကောင်းတယ်…အား…အား..အားးး.အားးး..အားးးး..ဟင်း..ဟင်း..ဟင်း…….အာ့..အာ့ ဝှန့ျ….ဝှန့ျ…ဝှန့ျ…ဝှန့ျ.. အမေ့…အား…အား..အား..အားး..အားးးးးးး”

ဆရာဂတုံး၏ ခန်တာကိုယတ်ှင် တွဲလောင်းခိုအနအထေားဖြင့ပြင် အပျိုကြီးတဈယောကြ ထပပြှီးသှားပုံပေါသ်ည့ြ အဖုတထြဲကအရညမြွား တစိမ့စြိမ့ထြှကကြှလာကာ ပေါငပြေါကြနစေီးပြီး ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့ တဈစကစြကကြနွလသေည်ေ။

အပျိုကြီးတဈယောကြ မလှုပန်ိုငတ်ော့….ဆရာဂတုံးက အိပယ်ာပေါြ အသာအယာလေးတငပြေးလိုကသ်ည်၊ အပျိုကြီးတဈယောကြ အကောင်းလှနပြှီး မွော့နကော အသကကြို တ…ဟင်း..ဟင်းဖြင့ြ ရှူသှင်း ရှူထုတန်လသေည်ေ၊ တို့ဆရာသမားကတော့ စောနကပါးစပထြဲပြီး ပြီးကတည်းကအခုထိမပြီးသေးခွေ……ဆရာဂတုံးက အပျိုကြီးကို ကုတငပြေါတ်ှငလြေးဖကကြုန်းစလေိုကသ်ည်၊ ပြီးနောကြ သူယူလာသော ပုလင်းလေးကိုထုတကြာ အဖုံးဖြင့ပြှီး သှနလြောင်းလိုကတ်ော့ ချောဆီဟုယူဆရမည့ြ အရညပြစွခြွှဲခွှဲများ အပျိုကြီးဖငပြေါသ်ို့ကလွာလသည်ေ၊ ဦးဂတုံးက လကဖြှင့စြုပြီး စအိုပေါကကြိုဆှပေးလိုကသ်ည်…ပြီးနောကြ ဆရာဂတုံက မုဆိုးဒူးထောကထြိုငလြိုကပြှီး သူ့လီးကြီးကို အပျိုကြီး၏ စအိုပေါကတ်ှငတ်ေ့ကာ ကော့ထည့လြိုကလြတေော့သည်။

” အင်း….အဈကိုရေ..အား…အား..ဖြည်းဖြည်း”

” အောင့တ်ယ်…ဖြေးဖြေး…အား…အား…အား…အားးးးးးးး”

” ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”

” အားရှီးအဈကို….အား…အား…အား…အား…အားးးးးးးးးးးးး”

ဆရာကြီးဂတုံးတဈယောကြ အံကြိတပြှီးလိုးရင်း နောကဆြုံးတော့ ပန်းတိုငရြောကရြှိသှားကာ လီးကိုစအိုထဲကထုတပြှီး အပျိုကြီး၏ဖငတ်ုံးကြီးပေါြ သုတရြညမြွား ပန်းထုတလြိုကလြတေော့သည်။

ရှိုးပြဲပြီးသှားပြီဖြစ်၍ ထရံပေါကမြှချောင်းနသေော ဇောြဦးတို့သုံးယောကလြည်း ခွသေံဖြဖြနင်းပြီး ခွံဝန်းထဲမှပြနထြှကခြဲ့လတေော့သည်၊ ဇောြဦးတို့အိမသ်ို့အပြနလြမ်းတွင် ကြောသ်ူရက…

” မိုကတ်ယကြှာ ဂပြနဂြတုံးဇာတကြားကို မှနမြာမှုပြုပြီး 3D နဲ့ကြည့်န်ရသေလိုပဲ”

ဟုပြောလသည်ေ၊ မှနကြှောငကြလည်း

” ဇာတကြားကကောင်းလှန်းတော့ အောကကြကောငကြအရမ်းတင်းနပြေီ ဟေ့ရောငရြေ”

ဟု ဝငပြှောလသည်ေ၊ ထိုအခါ ကိုဇောြဦးက…

” ဟေ့ရောငတ်ှေ အိမပြှနရြောကရြင် နားကြပန်ဲ့အိမသ်ာထဲသှားပြီး ကိုယ့ကြိဈစကိုယဖြှရှင်ေးကြ၊ အိပယ်ာထဲဂွင်းမထုကြနဲ့နောြ”

ဟု အိမရြှငပြှီပြီတားမှဈလသည်ေ၊ ထိုအခါကနွတ်ဲ့နှစ်ယောကကြ..

” အေးပါကြာ…ငါတို့လည်းအဲ့လောကတ်ော့သိပါတယ် ကိုဇောြဦးရ”

ဟု ပြနပြှောပြီး သုံးယောကသ်ား လီးတောငတ်ောငဖြှင့ြ အိမသ်ို့ပြနသ်ှားကြလတေော့သည်။

နောကတ်ဈနေ့သို့ရောကသ်ောအခါတွင် ဆရာကြီးဂတုံးဆီသို့ရောကရြှိသည့အြခွိနတ်ှင် ဆရာကြီးက ကိုယခြန်တာ ကာယအားကောင်းရန် လေ့ကငွ့ခြန်းများကို သငကြှားပေးသည်၊ ယောကြာြးလေးများသည် ခန်တာကိုယအြောကပျိုင်းရော အပေါပျိုင်းပါ အားကောင်းအောင် သင့တ်င့မြွှတစွာ လေ့ကငွ့ခြန်းလုပပြေးရမညဟြုလည်း မှာကြားသေးသည်၊ သူသငကြှားပေးသည့ြ လေ့ကငွ့ခြန်းများမှာ ထိုငထြ…ဒိုကထြိုး…ဘားဆှဲ စသည့ြ သိထားပြီးသော လေ့ကငွ့ခြန်းများပငဖြစ်၍ အထူးတလညမြဖောပြှတော့ခွေ၊ ညနခင်ေး၌ သူ့အိမတ်ှင် ညနစောထမင်းစားရနဖြိတပြှီး သူကိုယတ်ိုငခြကြသ်ည့ြ ကြကသ်ားကာလသားခကြန်ှင့ြ တောအရကန်ှင့ြ ကြှေးမှေးလသည်ေ၊ ရှကကြီဘဲ မှနကြှောငမြှာမူ သောကစြားတာများသှားသဖြင့ြ ကြောသ်ူရနှင့ြ ကိုဇောြဦးတို့နှစ်ယောကလြုံးတွဲခေါကြာမှပင် အိမသ်ို့ ပြနရြောကသ်ှားလတေော့သည်။

သူငယခြငွြးသုံးယောကြ၏ သီတင်းကြှတရြုံးပိတရြကြ ခရီးသှားအစီအစဉမြှာ ပြီးဆုံးခဲ့လပြေီ၊ မန်တလေးသို့ပြနမြည့ြ နေ့၏ မနကပျိုင်းတွင် သုံးယောကသ်ား ဆရာကြီးဂတုံးကို သှားပြီးနှုတဆြကကြှသည်၊ ဆရာကြီးဂတုံးက…..

” ငါပြောစရာရှိတာတွတေော့ အကုနပြှောပြပြီးသှားပြီပဲ…အဓိကကတော့ အမွိုးသမီးတွကေို ကြငကြှငန်ာနာဆကဆြံပါ….လိငကြိဈစတဈခုတည်းအတွကမြဟုတပြဲနဲ့ တခွားကိဈစတွအတွေကရြောပြောတာနောြ၊ အရေးကြီးတာကတော့ လငရြှိမိန်းမတွနေဲ့ မဖောကပြှနမြိပါစနေဲ့……. အဲ့တာကိုတော့ငါအားမပေးဖူးကြ၊ ပြီးတော့အသကမြပြည့သ်ေးတဲ့ကလေးမတွရေော….မင်းတို့လည်း ခတ်ပေညာတတတ်ှပေဲ ဒီလောကတ်ော့နားလညမြှာပါ”

” ဟုတကြဲ့”

” အခွအနေပေေးရင် နောကတ်ဈခေါကအြလညလြာခဲ့ပါအုံးကြ….ဟိုမှနကြှောငလြေးရော ကြောသ်ူရကော..သိလား၊ ဇောြဦးမပါလည်းလာခဲ့…..ငါ့အိမကြအမြဲတမ်းဝဲကမ်းပဲ..ဟားဟား ပြီးတော့ ငါ့မကြန်ှာကိုလည်းအိုးမဲမသုတကြှနဲ့၊ မင်းတို့ကောငတ်ှေ မှနမြှနလြူပျိုရညပြကြအြောငလြုပကြှကြ..ကဲကဲ..သှားကြတော့”

” ဟုတကြဲ့ဆရာကြီး…ဒါဆိုရငသ်ှားခွင့ပြှုပါအုံးနော့”

” အေးအေး…ဆိုငကြယလြည်း ဖြေးဖြေးမောငကြှအုံး”

” ဟုတ်”

ထို့နောကြ ကိုဇောြဦးကလည်း သူ၏မိဘများကို နှုတဆြကကြနတ်ော့ပြီး ကြောသ်ူရ၊ မှနကြှောငတ်ို့နှင့အြတူ အထုပမြွားဆှဲကာ လာရာလမ်းအတိုင်း မန်တလေးရှှမှေို့တောကြှီးဆီသို့ ပြနသ်ှားကြလတေော့သည်။

🏵️ Virgin သူရဲကောင်းသုံးဖောြ (အပိုင်း ၂) ဇာတသ်ိမ်း ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️