အောစာအုပ်

သုခရိပ်မြုံ အပျိုကြီးဘုံ

ဝလှင်ေ နှင့ြ ကလွာတို့သည် ညားခါစ လငမြယားများ ဖြစ်ကြသည်.. ။ ထို့ကြောင့ြ နှစ်ဖကမြိဘများနှင့ြ အတူမနချင်ေကြှပေ…။ ကြငစြဦးမို့ လှတလြှတလြပလြပ် ဝုန်းချင်သ်လို ကုတငကြွိုးသှားအောငအြထိ ဆောင့ခြငွကြှလသည်ေ….။ ထို့ကြောင့ြ နှစ်ဦးသား အလုပပြိတရြကမြှာ အိမင်ှါး ရှာထွကကြှလသည်ေ…။ အိမခြှံမှအကြေိုးဆောင် အကူအညီနှင့ြ လှလှဟုခေါသ်ော အပျိုကြီးအိမသ်ို့ သှားကြည့်ကြှသည်..။

အိမသ်ည် နှစ်ထပ် ပဉွထြောင် ပဉွခြင်း အိမဖြစ်သည်..။ အိမအြောကထြပဝြငသ်ော တံခါးဘေးတွင် အပေါထြပလြှကေားထားသလို.. အိမန်ောကတ်ှငလြည်း မီးဖိုဂွောငဘြေးမှ အပေါတ်ကသ်ော လှကေားရှိလသည်ေ.. ။ ရချိုးလွှင် အိမခြှရင်ေးဘေး အောကထြပခြှရင်ေး ပြတင်းပေါကဘြေးတွင် ခွိုးရသည်..။ အိမသ်ာမှာ အုတခြံ ပဉွကြာ အိမသ်ာလေး ဖြစ်သည်။ အလေးအပေါ့သှားလငွြ အောကထြပန်သေူက တန်းသှားလို့ရပမေဲ့ အပေါကြလူက လှကေားမှ ဆင်းရမည် ဖြစ်သည်..။

အိမရြှေ့ ဧည့ခြန်းတဈခု အလယအြိပခြန်းတဈခု နှင့ြ ထမင်းစားဟင်းခကြဖြို့က အနောကမြှာ တဈခန်းရှိသည်..။ အိမရြှငကြ အပေါထြပမြှာနသည်ေ..။ အပျိုကြီးဖြစ်၍ နားအေးပါအေး နလေို့ရလသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ သူတို့ အောကထြပကြို ငှါးလသည်ေ..။

လှလှသည် အသကြ ၃၇ နှစ်သာ ရှိသေးသည်..။ အပျိုကြီး အစဈတော့ မဟုတပြါ..။ ယောကြွားဖြစ်သူက မလေးရှားမှာ အလုပလြုပပြှီး နောကမြိန်းမ ယူသှားသဖြင့ြ ကြာရှင်းပြတဆြဲကာ.. တကိုယတ်ည်း အပျိုကြီး ခပတ်ီတီ လုပန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်..။ သူမသည် ရုံးဝနထြမ်းတဈဦး ဖြစ်သည်..။ အိမတ်ှင် တဈယောကတ်ည်းနေ၍ စိတမြခဖြှဈကာ လှတန်သေော အောကထြပကြို အိမစြောင့သ်ဘော ငှါးစားခွင်း ဖြစ်ပသည်ေ..။

ဝလှင်ေ နှင့ြ ကလွာမှာ အသကြ ၂၀ ကြောြ ညားခါစ လငမြယားလေးမို့ ကြကြနေပေန်ပ် ငှါးလိုကလြသည်ေ။ ကလွာက ကုမျပဏီတဈခုမှာလုပပြှီး.. ဝလှငေကြ ဆံပငည်ှပစြားသူ ဖြစ်သည်.. .။ ထို့နောကြ အပျိုကြီးအိမသ်ို့ ပြောင်းကြလသည်ေ…။ အလုပပြိတရြကြ ပြောင်းကြသဖြင့ြ.. လှလှလည်း ဝိုင်းကူပေးလသည်ေ… ။

လှလှသည် ငယရြှယခြွောမောသော ကလွာကို ခငမြငမြိလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ညနစော အတူစားရန် ဖိတလြသည်ေ။ ညဘကြ အပြငထြှကစြားတာ မဟုတပြါ.. အိမပြေါမြှာ လာစားရန် ခေါခြှင်းဖြစ်သည်..။ ပစ်စည်းသယကြှသဖြင့ြ မောပန်းကာ ခွှေးထွကကြှလသည်ေ.. ။ ထို့ကြောင့ြ လှလှက.. ရချိုးတော့မယဟြုဆိုကာ အပေါတ်ကသ်ှားလသည်ေ။

ကလွာ နှင့ြ ဝလှငေတ်ို့ ရမချိုးအားပါ ပစ်စည်းများနရောခနွကြသေည်..။ အလယခြန်းမှာ မှောငန်ေ၍.. ဝလှင်ေ ပြတင်းပေါကြ သှားဖြင့လြိုကစြဉြ…. ရချိုးသံကြားရ၍ ပြတင်းပေါကထြောင့လြေးမှ အသာချောင်းလိုကရြာ.. အပျိုကြီး လှလှမှာ ဖငကြုန်း၍ ခွခွေောင်းလေးမွာကို ထမိနအြောကစြများနှင့ြ ပြတန်လသေည်ေ။

ခွေးတွန်းတာဖြစ်ရမည်… ရစေိုထမိနမြှာ..တင်းရင်းနပြေီး… တငပြါးတဖကန်ရောတွင် အနည်းငယ် ပြဲနလသေည်ေ…။ အပြဲနရောမှ တငသ်ားအဖြူကြကကြ ပြူးထွကန်သည်ေ…။ ထမိနရြငလြွားနဲ့မို့ ကြောသားအဖြေးကြီးက ရဆေေးငါးလို ပြောငန်ပြနေရြာ… ဝလှင်ေ လီးတောငလြာပါတော့သည်… ။

ပုဆိုးဝတထြားသောလြည်း အတွင်းခံအစား.. ဘောလုံးကနဘြောငဘြီ ဝတထြားသောကြောင့ြ လီးမှာ အလှနထြနလြတေော့သည်..။ ကလွာ အလုပရြှုပန်ေ၍ မသိလိုကပြါ..။ ဝလှငေမြှာ လီးတောငလြကြြ ကလွာနောကသ်ို့ ရောကလြာပြီး..

“သဲလေး တဈခြီလောကျ..”

“ဟာ ညမှလုပလြေ ဒီမှာမအားဘူး”

“တခါထဲပါကြာနောျ.. ရှေ့ကသတေ်တာမှာ ကုန်းလိုကျ”

“ဟင့ျ”

လငကြိုခစွြ၍ ကုန်းရပြနသ်ည်..။ ကလွာရဲ့ ထမိနကြို လှနလြိုကပြှီး.. ဝလှင်ေ ကြုံးပါတော့သည်..။ စိတထြဲမှာတော့ အပျိုကြီးလှလှ၏ နောကကြှောနှင့ြ ဖငကြိုမှန်း၍ ကာမစိတန်ိုးထနသည်ေ..။ ပစ်စည်းများ သယထြား၍ ပငပြန်းသဖြင့ြ လရညကြှညသ်ာထွကပြှီး မပြီးနိုငပြါ..။

“ကို.. မှနမြှနလြုပပြါ အ့ အ့.. ကြာလိုကတ်ာ”

လှလှ အဝတအြစားများ လဲပြီးနောကြ ဘောလြီဝတပြှီး အောကခြံဘောင်းဘီမဝတပြဲ.. အိမန်ရင်ေး အဝတအြဟောင်းများဝတကြာ.. ကလွာကို ကူညီရန် ပြနဆြင်းလာသည်..။

အိမစြပြောင်းတဲ့နေ့မို့ တံခါးများ သော့မခတရြသေးပါ..။ ထို့ကြောင့ြ လှလှ အလှယတ်ကူ ဝငန်ိုငလြသည်ေ..။ အလယအြိပခြန်းအတွင်းမှ တအအ အသံနှင့ြ ကြမ်းလှုပသ်ံကြောင့ြ လှလှ ရပလြိုကသ်ည်..။ ထို့နောကြ ရှေ့သို့ ဖြေးဖြေးလွှောကပြှီး အခန်းအား ချောင်းလတေော့သည်..။

လှလှ အံ့သှလပြေီ..။ ဟယ်.. ဒီလငမြယား ခုမှစပြောင်းတယ် တန်းလိုးတော့တာပဲ.. ငတလြိုကကြှတာဟု စိတထြဲတွေးမိသည်…။ ကလွာ၏ သှယလြှသော ခွသလေုံးနှင့ြ ပေါငဆြင်းဆင်းလေးက ဖြောင့ဖြှောင့ရြပကြာ ဖငကြုန်းပေးနသည်ေ.. ။ အမာရှတ် မရှိပဲ ဝင်းပြောငန်သေော တငသ်ားကို လှလှမှင်၍ မနာလိုတောင် ဖြစ်မိသည်…။ ဝလှင်ေ၏ လီးမှာလည်း အဖုတထြဲ တိုးဝငန်ေ၍ အနောကမြှ ချောင်းနသေော လှလှ ကောင်းစွာမမှငရြပေ..။ မတတ်ပရြပပြှီး အနောကမြှ လိုးသဖြင့ြ လဥ မဲမဲကြီး ခါယမ်းနတောကိုပဲ မှငရြသည်…။

ဝလှငေသ်ည် ကလွာရဲ့ ခါးကိုကိုငကြာ ဆကတ်ိုကလြိုးနသဖြေင့ြ လှလှ စောကပြတမြှာ အလိုးမခံရပဲ အလိုလို ယားနသည်ေ…။ ထိုစဉြ ဝလှင်ေ တဈခကြြ နှစ်ခကြြ ဆကတ်ိုကဆြောင့ပြှီး ပြီးသှားလသည်ေ..။

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ ရဆေေးငါးကြီးရယ်”

လှလှ ကြားလိုကရြသညကြ ဘာမှန်းတော့မသိ..။ ထို့ကြောင့ြ အပြငသ်ို့ ခွဖေော့ထွကပြှီး အပေါထြပသ်ို့ ပြေးရလတေော့သည်…။ လှလှ စဉြးစားနမေိသည်။ အဲ့ကောင် ဘာလို့ ရဆေေးငါးလို့ သူ့မိန်းမကို ခေါသ်လဲပေါ့..။ ကလွာလည်း ရမစေိုပါ….။ ဟင်… ဒီကောင် ငါရချိုးတာ မှငသ်ှားတာလား မသိဘူး..။ ပြတင်းပေါကြ ဖြင့တ်ာတော့ သိလိုကသ်ည်.. သတိမထားမိလိုကပြါ..။ သချောတယ် ဒီကောင် ငါ့ကို‌ချောင်းပြီး သူ့မိန်းမကို လုပတ်ာနမယ်ေ…။ ဟင်း..ဟင်း…. ဟု တွေးနလသေည်ေ…။

လှလှအိပခြန်းနှင့ြ အောကထြပအြိပခြန်းက တနရောထဲ ဖြစ်သည်..။ အိမစြဆောကစြဉကြ သဈသားပြားများမှာ စိနသေောလြည်း ကြာလာသောအခါမှာ စပါးလုံး တထောကစြာလောကြ ဟလာလသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ အပေါမြှအမှုနမြွား အောကသ်ို့မကအွောင် ကောဇြောအပြည့ြ ခင်းထားရသည်. .။ ကောဇြောများမှာလည်း နှစ်ကြာ၍ ဟိုနားဒီနား ပြဲတာလေးများရှိသည်.. ။

လှလှအိပယ်ာမှာ ကုတငမြဟုတပြါ..။ မှေ့ယာအကြီး တဈခုသာ ဖြစ်သည်..။ အိပယ်ာဘေးတွင် ကောဇြော အပြဲလေးရှိသည်..။ ပိုမပြဲအောင် တိတကြပထြားလသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ သူမတိတကြလေးကို ခွာလိုကပြီး ထပမြွားဘှတန်မလေားလို့ ချောင်းကြည့်လြသည်ေ။ ကလွာနှင့ြ ဝလှင်ေ အထုပမြွား ရှင်းလင်းနတောတွေ့၍.. သူမ မကြည့်တ်ော့ပါ..။

ညနစောစားခွိန် ရောကလြပြေီ.. မလှ အောကထြပဆြင်းပြီး…

“ဟဲ့ ကလွာတို့ ထမင်းစားမယလြေ.. အပေါတ်ကခြဲ့ကြလေ”. ..

“လာပြီ အဈမရေ အခုမှ ရေချိုးပြီးကြတာ”

ထမင်းအတူစားရန် သူတို့လငမြယား အပေါြ တကကြှလသည်ေ…။ ဝလှင်ေ အပေါထြပကြို လေ့လာနမေိသည်။ ကောဇြော အပြည့ခြင်းထားပြီး ရှေ့ခန်းတွင် တီဗီတဈလုံးသာ ရှိလသည်ေ..။ အလယအြိပခြန်းမှာ တံခါးမရှိ အခန်းတဈခု အနသော ရှိသည်.. ။ နောကဆြုံးခန်းက ထမင်းဟင်းခကြန်ရော ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိလသည်ေ..။

“မလှ အိမကြ သန့ရြှင်းနတောပဲနောြ”

“တဈယောကထြဲဆိုတော့ ဘာမှမဝယဖြစ်တာ”

ကလြာက..

“အဈမက လှလိုကတ်ာ ရည်းစားမရှိဘူးလား”

“မရှိပါဘူးဟယ် တဈယောကထြဲ သာယာပါတယ်..။ ခခြြ..”

ဝလှငေကြတော့ ကလွာလဈရင် လဈသလို လှလှ၏ ရငသ်ားနှင့ြ ဖငကြို ခိုးကြည့်န်မေိသည်..။ လှလှသည် အသားဖြူကြီး မဟုတပြါ..။ အသာအရေ ဝင်းဝါ စိုပြညသ်ူ ဖြစ်သည်..။ ရငသ်ားက အကြီးကြီး မဟုတပြဲ အုန်းမုတခြှကြ တခွမ်းစာလောကကြှီးကာ လုံးလုံးတင်းတင်း ဖြစ်သည်..။ ခါးသေး၍ ထမိနကြို တင်းကြပစြှာ ဝတထြားသဖြင့ြ.. စွံကားနသေော တင်းသားများက ကိုငခြငွစြရာ..။

ဝလှငေ့တ်ို့ တီဗီ ကြည့်ကြှလသည်ေ.. ။ ကိုရီးယားကားဖြစ်၍ ကလွာက အလှနကြှိုကလြသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ အလညတ်ည့တ်ည့မြှာထိုငကြာ ကြည့်လြတေော့သည်…။ လှလှက သူမအိပခြန်းဘောငကြိုမှီကာ ကြည့်သ်ည်။ ဝလှငေကြ လှလှနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုငကြို မှီကြည့်လြသည်ေ…။

ဝလှင်ေ တီဗီကို အာရုံမရပါ…။ သူ့ရှေ့မှာ ဘေးစောင်းလေးထိုငကြာ တီဗီ ကြည့်န်သေော လှလှရဲ့ ဖငကြိုသာ ခိုးကြည့်န်မေိသည်..။ ဝလှင်ေ ဘောလုံးကန် ဘောင်းဘီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမို့ အရမ်းကြိုကလြသည်ေ..။ အိမမြှာနသညေဖြစ်လို့ ပုဆိုး မဝတပြါ ပူလို့ဖြစ်သည်…။

ဝလှင်ေ.. ဘယဒြူးထောင်၍ တီဗီကို ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဘောလုံးကန် ဘောင်းဘီမှာ အပြော့ဖြစ်၍ အနညင်ယ် လွှောကလွသည်ေ..။ ဘယလြကကြို ထောငထြားသော ဒူးပေါတ်င်၍ မကြန်ှာကို ပြတန်လေိုကသ်ည်..။ ယားလို့ပြတတ်ဲ့ သဘောမွိုး..။ ညာလကကြ ဒူးကြေးကာ လှဲထားသော ညာပေါငကြို ပြတရြင်း.. ဘောင်းဘီပေါကမြှ လကလြွှိုသှင်းကာ လီးကို ကိုငပြှတန်သည်ေ..။ ဝလှင်ေ တမငလြုပန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်.. ။

လှလှ အခန်းဘောငကြိုမှီ၍ ခေါင်းရငဘြကမြှ တီဗီကို ကြည့်သ်ဖြင့ြ လှည့ကြှည့ရြလသည်ေ..။ ဝလှငေကြ အောကစြလှတသ်လို တမငလြုပန်သဖြေင့ြ လှလှနှင့ြ ဒဲ့မထိုငတ်ော့ပဲ တီဗီဘကြ လှည့လြသည်ေ…။ ထို့ကြောင့ြ လှလှ လညပြင်း ပြနလြှည့တ်ိုင်းမှာ ဝလှင်ေ ဒူးထောငထြားတာ မှငရြသလို.. ဘောင်းဘီအပေါကတ်ှင်းကိုပါ မှငန်ရသေည်..။ သူမတဈခကြလြှည့ကြှည့ပြှီး တီဗီဘကြ ပြနလြှည့လြသည်ေ..။

ဝလှင်ေ မကြစြိထောင့မြှ မှငန်ရသေည်။ မသိချင်ယ်ောငဆြောင်၍.. ညာလကကြ လီးကို ပြတပြှသလို.. ထောငန်သေော ဒူးအောကကြ ဘောင်းဘီပေါကဆြီ လီးကို တွန်းထားလိုကသ်ည်…။ ကလွာမှာ ညောင်းလာ၍ ဝမ်းလွားမှောကကြာ တီဗီ ကြည့်လြသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ ကလွာရဲ့ ဘယဘြကမြှာ လှလှ ညာဘကမြှာ ဝလှငေရြှိသည်…။ ထိုအခါ လှလှက….

“ဟဲ့ကလြာ ညောင်းနပြေီလားဟ”

ဟုဆိုကာ ကလွာရဲ့ ပေါငကြိုလာပုတပြှီး.. တီဗီငေးနသေော.. ဝလှငေ့ြ ပေါငကြှားကို ကြည့်လြသည်ေ..။ ဝလှင်ေ လူပျိုဘဝက လီးကြီးဆေး ထိုးဖူးသည်..။ ထို့ကြောင့ြ လုံးပတကြ ကြံချောင်းလိုကြီး၍ အရှညကြ ၇ လကမ် ရှိသည်..။ ဝလှငေသ်ည် ခွသလေုံးပုလှရေိုး ငပိနဖြစ်သောလြည်း လီးက ဝလသည်ေ။

လှလှ တွေ့ပြီလေ လီးဒဈကြီးမှာ နီညီုရောငဖြစ်သည်…။ ဝလှင်ေ မသိယောငဆြောင်၍ အဆင့တ်ကလြိုကသ်ည်။ လီးယားသလိုနှင့ြ ထိပန်ှင့ကြိုယထြညကြို ပြတလြိုကြ ထုလိုကြ လုပပြှလသည်ေ။ ထိုစဉြ တီဗီဇာတလြမ်း ပြီးလသည်ေ..။ ကလွာက ထလိုကပြှီး….

“အဈမရေ.. ကမွတို့ အိပတ်ော့မယန်ောြ… မနကစြောစော အလုပသ်ှားရဦးမယ်”

“အောြ အေးအေး….နောကန်ေ့လည်း လာခဲ့ကြနောြ”

ဝလှငေလြည်း မတတန်ိုင် ထရပပြှီး

“ဂုည… မလှ…. မနကဖြှန် လာကြည့်မြယန်ောြ”

လှလှက ဝလှငေရြဲ့ ပေါငကြှားကို တဈခကြကြှည့လြိုကပြှီး

“အားမနာကြနဲ့သိလား… နငတ်ို့ရှိမှပဲ ငါလည်း အဖောရြတော့တယ်”

ဝလှငေတ်ို့ အောကထြပဆြင်းကြပြီး အိပယ်ာတန်းဝငလြသည်ေ…။ လှလှလည်း အခန်းထဲ အမှနဝြငပြှီး ကြမ်းပေါကလြေးမှ ချောင်းလသည်ေ..။ ကြီးမားတုတခြိုင်၍ သနမြာလှသော ဝလှင်ေ၏လီးကို သသခွေောခွာ မှငခြဲ့သောကြောင့ြ လှလှ ပိပိကြီးမှာ အတောယ်ားနသည်ေ….။ စောကပြတထြဲမှလည်း အရညမြွား စိုနလပြေေီ။ ထို့ကြောင့ြ အောကထြပခြန်းမှာ လိုးနမလေား မွှောလြင့ခြကြန်ှင့ြ ချောင်းရင်း ကာမဆန်ဒတွေ ထကြှနလသေည်ေ.. .။ ဝလှငေန်ှင့ြ ကလွာ နှုတခြမ်းခွင်း တေ့စုပန်ကြသေည်….။

“သဲလေး စုပပြေးကြာ အရမ်းထနန်ပြေီ”

ဝလှင်ေ ဘောငဘြီခွှတကြာ လှဲပေးလိုကသ်ည်..။ ထောငမြတန်သေော လီးကို ကလွာက ခကြခြငွြးမစုပပြဲ ဂွင်းအရငထြုပေးနသည်ေ…။ အပေါကြ လှလှ က အားလုံးမှငန်ရေ၍ သူမ၏ပိပိကို လကခြလယန်ှင့ြ ထိုးပြတန်လသေည်ေ…။ ကလွာ စတင်၍ ပါးစပထြဲ ဒဈကိုအရငသ်ှင်းကာ စစုပပြေးသည်..။ သူမသည် အဝတမြွားခွှတလြသည်ေ..။ ကြောသားချောချောနှင့ြ တငသ်ားလုံးလုံးလေးမွာက လှလှမှငရြ၍ မနာလိုတောင် ဖြစ်မိသည်..။ ဝလှင်ေ၏လီးမှာ တံတွေးများနှင့ြ ပြောငလြကန်ပြေီး.. ကလွာ၏ လကန်ှင့ြ လွှာအကြားမှာ ထွန့ထြှန့လြူးနလသေည်ေ… ။

“အား..အင့ြ…ရှီး..ဟူ… ကောင်းလိုကတ်ာ မိန်းမရယ်… အဖြားလေးကို လွှာနဲ့ထိုး… အင်း…..”

ဝလှင်ေ လှလှမှငအြောင် လီးကို ပြတန်ကတေည်းက ပြီးချင်န်သည်ေ။ ယခု ကလွာက အစုပကြောင်း၍ သုတထြှကရြန် တာဆူနသည်ေ..။

“သဲလေး မောငပြှီးတော့မယ် မှနမြှနလြေးလုပ်”

“ဟာ မပြီးနဲ့လေ ကလွာ့ကို မလုပရြသေးဘူး”

“ထပလြုပမြှာပေါ့ သဲရဲ့ စုပပြါ”

“ပြှဈ ပြှဈ..”

“အ့….အား..ထွကပြှီ သဲရေ… အကုနစြုပ် မကနွစြနေဲ့… အ့ အ့…”

ကလွာ ဖငကြလေးကုန်းကာ ဆကတ်ိုကစြုပရြင်း သုတရြညမြွား ထွကမြကအွောင် လီးကို ငုံထားရသည်။

“သဲလေး.. မွိုခလွိုကန်ောြ.. မပစ်ရဘူး…”

“အှင်း…ဂလု….ဟင်း…”

“မောင် အရမ်းများတယ် အခု ကလြာ့အလှည့ျ”

ဝလှငေမြှာ လူငယပြီပီ လီးကသနသ်ည်.. ကမွသှားပဲထောငန်ဆေဲ…။ လှလှအဖို့တော့ ပြတလြို့ကောင်းတုန်း။ သူမဘောလြီအတွင်းမှ နို့ကိုနှိုကထြုတပြှီး ပြတန်မေိသလို.. စောကပြတကြိုလဲ လကန်ှင့ြ လိုးနရသေည်…။ ကြမ်းပေါကကြ သေးနေ၍.. တောတ်ောကြှည့ရြသည်..။ ဝလှင်ေ တဈခွီပြီးတာ တွေ့လိုကရြသည်..။ သူမလညခြွောင်းများပင် ချောကလြာသည်။

ကလွာ၏ စုပကြှကမြွားက မကြန်ှာချောချောလေးနှင့မြို့ ကြည့်ကြောင်းလှသည်..။ ဝလှငေကြ လီးကို ဂွင်းရိုကန်ပြေီး…..

“သဲ ပုဇွနကြှေးလေး ဘှတမြယ်”

ဝလှငေရြဲ့ဘေးမှာ ကလွာ ကြေးပေးသည်..။ ပုဇွနကြှေး စတိုငမြှာ လီးကိုတန်းထဲ့ဖို့ မလှယပြေ..။ ထို့ကြောင့ြ သူမရဲ့ခါးကို ဖိပြီး ဖငကြော့အောင် အရငလြုပရြသည်.. ။ ပြီးလွှင် သူမပေါငတ်ဈဖကကြို အပေါသ်ို့ တွန်းမပြီး စအိုနှင့ြ အဖုတကြို မှငအြောင် ပြနပြှငရြသည်..။ အပေါမြှ ချောင်းနသေော လှလှမှာလည်း အလိုးခံချင်စြိတတ်ှေ တဖြားဖြား ဖြစ်လာရသည်..။

ဝလှငေမြှာ စူပါလိုး တဈယောကြ ဖြစ်သည်..။ ကလွာ၏ ပြပြဈေသော ကိုယန်ဟနေန်ှင့ြ တငသ်ား ဝင်းဝင်းလုံးလုံးလေးကို ကြည့်ကြာ ပြူထွကလြာသော စောကပြတထြဲ လီးထည့်ဘှတလြသည်ေ…။

“အား…မောင်…အ့..အ့…အ့..အ့… ရှီး…”

ကလွာ အရမ်းကောင်းနသည်ေ…။ ဝလှင်ေ အကြေးလိုးနရောမှ အားမရပဲ.. ဘယဒြူးကိုထောကြ၍ သူမ၏ ထောငန်သေော ညာခွထေောကကြို ဆှဲဖကလြကြြ မုဆိုးဒူးထောကြ ဝုန်းပါတော့သည်…။

“အား…အား…အ့..အှင်း..အမေ့..အား..”

ကလွာ့အောသ်ံကို အပေါမြှ လှလှကြားနရေ၍.. စိတအြလှနထြနကြာ စောကရြညမြွား ထွကလြတေော့သည်… ။

“တူတူပြီးမယ် သဲလေး ပြီးတော့မလားပြော”

“အင်းအင်း..ပြီး…အ့”

ဝလှင်ေ တဆုံးသှင်းလိုးဆောင့ရြာ သုတရြမွေား ပန်းထွကလြတေော့သည်..။ ထို့နောကြ နှစ်ဦးသား မောဟိုကြ၍ အနားယူကြသည်….။

”သဲ နောကန်ေ့ ဖငလြိုးမယကြှာ.. ခံမလား”

“မောင့သ်ဘောပဲ.. မနာရင် ပြီးရော”

လှလှအိပယ်ာ သူတို့အပေါတ်ှငရြှိတာကို ဝလှငေသ်ိသည်။ ထို့ကြောင့ြ လသေံမှင့ြ၍ တမငပြှောခွင်းဖြစ်သည်…။ လှလှကြားပါသည်.. ဖငလြိုးမညဟြု ကြားရ၍.. စိတဝြငစြားရပြနလြသည်ေ…။

နောကတ်နေ့မနကြ.. တနင်ျလာနေ့ ဖြစ်၍ ရုံးများပြနဖြှင့သ်ည်..။ ကလွာ့အလုပကြ ၈ နာရီဝငရြ၍ စောစောထသှားလသည်ေ..။ လှလှက အစိုးရရုံးမှာလုပသ်ဖြင့ြ ၈ နာရီခွဲမှာ ရချိုးပြီး ၉ နာရီ လောကမြှ သှားလသည်ေ…။ ဝလှငေကြ ဆံပငည်ှပဆြိုငမြှာလုပ်၍.. အစောကြီး မသှားရပါ..။ တနင်ျလာနေ့ဆို ညှပသ်ူနည်း၍.. နောကကြမွှ ဆိုငဖြှင့သ်ဖြင့ြ အေးဆေး အိပယ်ာထသည်..။

ရချိုးသံ ကြားရပြနသ်ည်..။ ဝလှင်ေ အိပယ်ာထပြီး ချောင်းရန် ပြငလြသည်ေ…။ ခွရင်ေး ပြတင်းပေါကကြို မဖြင့ပြဲ.. အပေါကရြှိလား ရှာကြည့်လြသည်ေ..။ တွေ့ပါပြီ… သဈသားကာ၍ သံရိုကရြာ နရောမှာ အနည်းငယ် ကြဲနသဖြေင့ြ အဆငပြှလသေည်ေ..။ ပြတင်းပေါကြ နရောမှ ချောင်းလငွြ ဒဲ့မမှငရြပေ..။ ယခု နရောက အပေါတ်ကြ လှကေားအောကြ.. ရချိုးနရောနှင့ြ ဒဲ့ဖြစ်လသည်ေ…။

လှလှစိတထြဲ ဝလှငေတ်ို့ လိုးနကြတောကို မှငန်မေိသည်..။ ထို့အပြင်… ဝလှငေပြှောသော ရဆေေးငါးကြီးကို ပြနသ်တိရမိ၍ ရစေိုနသေော ထမိနအြောကြ တင်းနသေော နို့နှင့ဖြငကြို ပြတကြှည့န်မေိသည်..။

သူမအိမသ်ည် ခွံစည်းရိုး အပြည့ကြာထားပြီး ခွံစည်းရိုးဘေးတွင် ပုံဏရိပပြန်းများ စိုကထြား၍ အပြငကြ လူမမှငရြပေ..။ ရချိုးနရောမှာ ခွရင်ေးဖြစ်သည်..။ ရတေိုငကြီးများက.. ခွံစည်းရိုးဘေးတွင် စီကပထြားပြီး အိမန်ှင့ကြပကြာ ရချိုးသဖြင့ြ အကာလိုဖြစ်ကာ မညသ်ူမှ မမှငန်ိုငပြေ..။ အောကထြပ် အခန်းနှင့ြ ပြတင်းပေါကမြှသာ မှငရြပသည်ေ…။

သူမ ဖငထြိုငခြလွိုကပြှီး တခွားသူ မှငမြှာစိုး၍ ကိုယ့်အိမဘြကကြိုလှည့ကြာ.. နို့နှင့ြ စောကပြတ် ပေါငမြွားကို ဆပပြှာတိုကလြသည်ေ။ ထမိနရြငလြွားကို ဖြလွေော့ ပြတတ်ိုကရြသဖြင့ြ.. အိမတ်ှင်းမှ ချောင်းနသေော ဝလှင်ေ အကုနမြှငရြလသည်ေ…။ လကတ်အုပစြာထကကြှီးသော နို့သားတင်းတင်းနှင့ြ ထောငန်သေော နို့သီးခေါင်းကို အရငတ်ှေ့ရသည်..။ ထို့နောကြ ထမိနလြှန်၍.. ပေါငဖြှဲကာ စောကပြတကြို ဆပပြှာပြတတ်ိုကလြသည်ေ။ အမှှေးရိပပြုံ ထငရြသည်။ ပေါကခြါစ အမှှေးအောကမြှာ.. ဒညင်းဝကပြမာ ပူးနသေော အဖုတကြှီးနှင့ြ လကသ်န်းထိပလြောကြ ထွကန်သေော အစိကို မှငရြလသည်ေ…။

ဝလှင်ေ စောစောစီးစီး.. တဈခွီ ထုရပတေော့မည်…။ သူမ ရချိုးပြီးနောကြ အပေါတ်ကခြွိန်.. ဝလှင်ေ အိပယ်ာထဲ ပြနဝြငလြသည်ေ…။ ထို့နောကပြကလြကလြှနကြာ ဘောင်းဘီခွှတ်၍ ထုလတေော့သည်..။

လှလှ ရချိုးပြီး အပေါတ်ကစြဉြ.. ဝလှငေတ်ို့အသံ မကြားရ၍.. အလုပသ်ှားလား အိပန်လေား သိချင်မြိသည်..။ ထို့ကြောင့ြ ကြမ်းပေါကမြှတဆင့ြ အောကဘြကသ်ို့ ချောင်းကြည့်မြိပြနသ်ည်..။ လှလှ ရငတ်ုနရြပြနသ်ည်..။ ဝလှင်ေ တံခါးပိတ် မီးပိတ် ထုနသည်ေ..။ အိမအြကာသဈ အကြဲများကြားမှနရေောငကြ ဝလှငေကြို မှငန်ိုငစြသည်ေ..။ တအင်းအင်း ထုနသေော ဝလှင်ေ.. လီးကြီးမှာ ကြီးမားတာကို အခုမှ သချောမှငရြသည်..။ ဒဈဖူးကြီးမှာ မှိုပြင့သ်ဏျဍနအြလား ထငရြသည်.. ။

လီးပတလြည် လုံးပတကြ ဒဈထကကြှီးမားကာ ဝလှင်ေ ဆုပကြိုငထြားသော လကကြှင်းထကပြင် ကြီးသည်…။ ဒါကြောင့ြ ကလွာ ကောင်းနတောဟု လှလှထငမြိသည်..။ လှလှ သူ့စောကပြတကြို ယောငပြှီး ကိုငမြိသည်.. အရပင်ေ ထွကန်သည်ေ..။ အလုပသ်ှားခါနီးမို့ အာသာမဖြချင်ေတ်ော့….

”အား.. ရဆေေးငါးကြီး.. အ့အ့…”

ဟု ဝလှင်ေ အောပြှနသ်ည်…။ ဒီကောင် ငါ့ကို ချောင်းပြနပြှီထငတ်ယ်… ဟှင်း.. ဟှင်း… နှာဘူးလေး…။ သုတရြညမြွား ပန်းထွကလြာသညအြထိ သူမချောင်းကြည့်ပြှီး အဝတမြွားလဲကာ အလုပသ်ှားရန် ပြငလြသည်ေ…။ လှလှ အလုပသ်ှားဖို့ အိမကြအထွကမြှာ.. ဝလှင်ေ မကြန်ှာသဈနတောတွေ့၍..

“ဝလှင်ေ မောငလြေး အလုပမြသှားဘူးလား”

“တနင်ျလာနေ့က အလုပမြရှိသလောကပြါးတယ် အဈမရဲ့ ဆံပငည်ှပရြတဲ့ အလုပကြ အဲ့လိုပါပဲဗွာ”

”ဟဲ့ အာ့ဆို.. နငတ်ဈခုလောကြ ကူညီပါလား..”

“ပြောလေ အဈမ.. ရပါတယဗြွ”

“င့ါ မီးဖို ပကြသ်ှားလို့ ပြငပြေးပါလား”

“ရတယလြေ.. ပြော.. ဘာဖြစ်တာလဲ”

“ဟင်းခကြရြင်း ကြိုငပြှတတ်ာလေ.. ငါလည်း မလုပတ်တဘြူး.. ငါ့အဖလောမှ လုပခြိုင်းမလို့ပဲ.. သူက အလုပမြအားဘူး ဖြစ်နတယ်ေ”

လှလှ မိဘများမှာ သတသ်တစြီ နကြခွေင်းဖြစ်သည်…။ တခါတလမှေ လာလညသ်ညဟြု သိရသည်..။

“အိုကေ . .ကနွောြ လုပလြိုကမြယ်… ပေးခဲ့”

“နောကဖြေးမှာဟ မီးကြိုးတွေ တတထြားတာ နငဖြှုတပြှီး လုပလြိုကြ ငါလာရင် ကုနကြတွာ ပေးမယ်”

”ဟုတ် မမလှ”

သူမ အိမသ်ော့ပေး၍ ထွကသ်ှားလသည်ေ..။ ဝလှင်ေ အိမပြေါြ တကကြှည့လြသည်ေ။ မီးဖိုမှာ တကယပြကြန်သဖြေင့ြ လိုအပတ်ာများ သှားဝယကြာ ပြငဆြငပြေးလိုကသ်ည်..။ ထို့နောကြ ရှင်းလင်းနသေော မလှလှ အိပခြန်းကို စိတဝြငစြားသှားသည်..။

အခန်းတွင်းမှာ သတ်ေတာတဈခု ဗီဒိုတဈခုနှင့ြ သနပခြါး အလှပြင် မှနတ်ငခြုံ တဈခုသာ ရှိလသည်ေ..။ အိပယ်ာခင်း အထူမှာလည်း ညီညာပြနပြှူးသဖြင့ြ သန့ရြှင်းလှသည်..။ ကောဇြောခင်း နရောမှာ အပြဲအပေါကရြှိ၍ တိတမြွားဖာထားသည်..။ ဝလှင်ေ အိပခြန်းကနှင့မြလှ အခန်းကအပေါအြောကဆြိုတော့.. ညဘကလြိုးရငလြှလှကြားနိုငလြသည်ေ.. ။

ထိုစဉြ အိပယ်ာဘေး ကောဇြောအပြဲကို တွရသေည်..။ တိတမြဖာထား၍.. သူချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်..။ အောကကြ အိပယ်ာနှင့ြ ကြကတ်ိ ဖြစ်နသည်ေ…။ ဝလှင်ေ မလှလှကို လိုးဖို့ ဂွငဆြငရြပမည်ေ…။

ညနဘကြေ ရောကလြသည်ေ..။ ကလွာမှာ ညနေ ၇ နာရီလောကမြှ အိမရြောကန်ိုငသ်ည်..။ လှလှက အလုပခြွိနန်ည်း၍ အစောပြနရြသည်..။ ၄ နာရီခွဲလောကမြှာ လှလှပြနလြာသည်…။ ဝလှငေကြ အိမရြှေ့ထွကပြှီး..

“မလှရေ.. မီးဖိုပြငပြှီးပြီ ကြည့်လြိုကပြါဦး… ရော့ အိမသ်ော့”

“ကြေးဇူးပါဟယ် သူများခေါလြုပရြင် စိတမြခရွဘူးလေ…. အိမမြှာ လူမရှိလို့ နငရြှိတော့ အဆငပြှတောပေါ့”

မလှ အိမပြေါတ်ကသ်ှားသည်..။ ဝလှင်ေ အိပခြန်းထဲ ဝငလြှဲနလေိုကသ်ည်..။ ခဏအကြာမှာ ရချိုးသံကြားရ၍ ချောင်းရပေဦးမည်…။

လှလှစိတထြဲ ဝလှငေခြွောင်းမှာ သိနေ၍ ရှကတ်ော့ရှကမြိသည်..။ သို့သောြ.. သူ့ကိုယလြုံးအလှကို ကြည့်ပြှီး မှန်းထုနမှန်ေးသိ၍ ကြနပေမြိပြနသ်ည်.. ။ လငကြ နောကမြိန်းမ ယူသှားတာ ကြာပြီဖြစ်၍ တခါတလေ ခံချင်စြိတပြေါကကြာ.. အာသာဖြရတေဲ့ အခွိနလြည်း ရှိနသည်ေ…။ ရစလေောင်းပြီးတာနှင့ြ ထမိနကြို ဖြန့်ဝတလြသည်ေ..။ နို့နှင့ဗြိုကမြှာ ကောကကြှောင်းညီညီ ပေါလြာလသည်ေ..။

ဝလှင်ေ ချောင်းပြနသ်ည်..။ ဂွင်းမထုတော့ပါ။ တောငန်တေဲ့ လီးကို လှှတပြေးထားလိုကသ်ည်..။ ညကြရင် မိန်းမကို ဘှတရြမညဖြစ်၍ အားကုနလြို့ မဖြစ်ပေ..။ လှလှ တမငလြုပပြှသလား ထငရြသည်။ နို့တဝကလြောကမြှာ ထမိနစြည်းလိုကပြှီး နို့သားဖြေးဖြေးကြီးကို ပြတန်ယန်သည်ေ..။ နို့သီးခေါင်း မပေါရြုံပဲ ရှိသည်..။ ထို့နောကြ ထိုငခြပြှီး ပေါငတ်ဝကထြိ ထမိနကြို လှနကြာ ဆပပြှာတိုကပြှနသ်ည်..။

ဝလှင်ေ ထပမြချောင်းချင်တ်ော့ သုတထြှကကြမွှာ စိုးလသည်ေ..။ အခန်းထဲပြနဝြငကြာ ပကလြကလြှဲ၍ စာအုပဖြတန်လေိုကသ်ည်..။ ဝလှင်ေ အခန်းသည် အနည်းငယ် မှောငလြာသည်။ နကခွေိန် ဖြစ်သည်..။

အောကထြပကြ အပေါကြှမ်းကို မော့ကြည့်လြငွြ ကြမ်းကြားမှာ ကောဇောကြောင့ြ ပိတန်ေ၍ အလင်းမဝငန်ိုငပြေ..။ ထိုစဉြ နရောတဈခု လင်းသှားသည်..။ ဝလှင်ေ မသိချင်ယ်ောငဆြောငလြိုကပြှီး ဘောင်းဘီလွော့ဝတ်၍ လီးကိုပြတန်လေိုကသ်ည်..။ လှလှ သူ့ကို ချောင်းနမှော သိနသည်ေ.. ။

လင်းသှားသော နရောမှာ ဝလှင်ေ တွေ့ခဲ့သော ကြမ်းပေါကဖြစ်သည်..။ လှလှ လီးကြိုကတ်ာ သိလိုကရြလသည်ေ..။ ဝလှင်ေ သူ၏လီးကို ဂွင်းတိုကပြှနလေိုကသ်ည်…။ အလင်းပေါကလြေး ပိတသ်ှားတော့မှ လီးပြနသ်ိမ်းလိုကလြသည်ေ… ။ ဒီဆောကြှီးကို ရအောငလြိုးမညဟြု ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ..။

တီဗီကြည့်ရြင်း ညစာစားဖို့ စီစဉကြှသည်..။ ကိုရီးယားကား အရူးအမူးစွဲနသေော ကလွာက တီဗီ ရှေ့ဆုံးမှာ နရောယူကာ အရငဆြုံး ကြည့်န်လသေည်ေ..။

“အဈမလှ ဘာခကြလြဲဗွ..”

“ခရမ်းသီး နှပထြားတယလြေ”

“အဈမက ခရမ်းသီး ကြိုကတ်ာလား.. ဟားဟား”

“တခါတလေ စားတာပါဟယ်.. ခခြြ..”

သူမ ဝလှငေရြဲ့ လကကြို ပုတရြင်းပြောသည်…။အခွအနေတေော့ ကောင်းပြီ။

”ကလွာ မိန်းမရေ.. မောငစြားဖို့ ပြငလြိုကြဦးမယန်ောြ”

“အင်းပါ..”

ကလွာ တီဗီကိုငေးရင်း ပြောလသည်ေ..။ ထိုစဥြ လှလှက…

“ဝလှင်ေ ထမင်းစားပြဲဝိုင်း ခပြေးပါဟယ်”

စားပြဲမှာ ထောငထြားခွင်းဖြစ်သည်..။ စားပြဲကို လှလှနှင့ြ ဝလှင်ေ တဈယောကတ်ဈဖကြ မကြသည်.. ။ မကြန်ှာခွင်းဆိုင် ကုန်းပြီး မကြသဖြင့ြ လှလှအင်ျကြီ ဟိုကကြွ၍ ရငသ်ားနှစ်မှှာ ပေါန်သဖြေင့ြ ဝလှင်ေ စူးစိုကစြိုကကြှည့ကြာ

“စားချင်လြိုကတ်ာဗွာ”

“စားချင်ရြငစြားလေ ခခြြ.. ထမင်းဟင်းတွေ”

လှလှ ပြုံးပြရင်း ပြောသည်..။ ထိုစဉြ ကလွာ ရောကလြာပြီး…

“အဈမရေ ကမွတော့ တီဗီကြည့်ရြင်း စားမယ်.. ဇာတရြှိနကြ တကန်ပြေီ”

“အေးအေး.. အဈမတို့ ခုံမှာပဲ စားတော့မယ်”

ကလွာ ထမင်းဟင်း ပန်းကနထြဲပုံထဲ့၍ တီဗီ ရှေ့လသှားထိုငစြားတော့သည်…။ လှလှနှင့ြ ဝလှင်ေ မီးဖိုချောငထြဲမှာ စားဖို့ပြငသ်ည်..။ လှလှ ထမင်းခူးရန် ထရပပြှီး ပန်းကနယ်ူလသည်ေ…။

“အဈမ ကနွောထြည့ပြေးမယ်”.

လှလှနောကမြှ ဝငရြပပြှီး ဝလှင်ေ လီးနှင့တ်ငသ်ားကို ထောကြ၍ ပြောလိုကသ်ည်.. ။

“အှင်း.. ထည့်လေ..”

သူမ ဖငကြော့ပေးပြီး လီးနှင့ကြပထြိပေးသည်။ ဝလှင်ေ အခွိနဆြှဲလို့မဖြစ် ခိုးစားရတာ ရငတ်ုနလြသည်ေ..။ သူမ၏ ထမိနကြို ဆှဲလှနပြှီး..

“ထည့်မယန်ောြ..”

“မှနမြှနထြည့ြ.. အှင်း”

လီးကို ကော့ပေးသောဖငကြှားမှ အဖုတမြှောင်းထဲ သှင်းသည်..။ အပေါကမြတည့ြ၍ လှလှက လီးကိုကိုငပြှီး အဖုတဝြတေ့ပေးသည်…။ အရညစြိုနသေော အဖုတန်ှင့လြီး တွေ့လပြေီ။

“ဗှိ…ဗှှတ်…အင်း… မောငလြေး မှနမြှနလြုပ်”

“ဟုတ်.. ရဆေေးငါးကြီး.. ကောင်းလိုကတ်ာ”.

“အ့.. အှင်း..အှင်း…”

ဝင်းဝင်းအိအိ ဖငကြှီးကို ကြည့်ကြာ သူမခါးကိုကိုင်၍.. ဆောင့လြိုးလသည်ေ..။

“ဘှတ်…ဖြတ်…ဖတ်..ဖတ်…”

စိတအြားထကသ်နန်သဖြေင့ြ သုတထြိန်းဖို့ အခွိနမြရတော့…

“မှနမြှနလြုပပြါ… ကလွာမှငမြယ်”

“အ့..အ့..အ… ပြီးပြီ…”

၁၅ ခကြလြောကန်ှင့ြ သုတထြှကသ်ှားလသည်ေ…။ လှလှ လီးကို ကိုငထြုတလြိုကပြှီး… ထမိနန်ှင့ြ အရညမြွားသုတကြာ.. အိန်ဒွမပေကြြ ထမင်းခူးလသည်ေ…။ ဝလှငေလြည်း စားစရာများပြင်၍.. စားပြဲဝိုင်းထဲ ဝငထြိုငလြသည်ေ…။

“တီဗီ ကြည့်ရြင်း စားကြမယဟြာ”

လိုးပြီးပြီဖြစ်၍ စိတပြူစရာ မလိုတော့ပေ။ စားပြဲကို တီဗီရှေ့ရှှေ့ပြီး ထိုငစြားကြလသည်ေ..။ စားပြဲဝိုင်း အတိုဖြစ်၍ ကြမ်းတွင် ထိုငကြှသည်…။ အရှေ့တွင် တီဗီ နှင့ြ ကလွာရှိ၍ ဝလှငေန်ှင့ြ လှလှ အတူကပထြိုငကြာ ကြည့်ကြှသည်…။

လှလှဆန်ဒ မပြည့သ်ေးပါ..။ ခိုးလိုးရ၍ အရညထြှကဆြဲ ဖြစ်သလို.. ဝလှင်ေ၏ သုတရြညမြွား အဖုတတ်ှင်းမှ ထွကကြှနသည်ေ..။ ထို့ကြောင့ြ ဘေးမှ ဝလှင်ေ၏ လီးကို ကိုငဆြှပေးလသည်ေ…။ လီးမှာ လှလှ၏ လကန်ုနုလေးရဲ့ ပြတသ်ပမြှုကြောင့ြ ထောငလြာပြနသ်ည်…။

“မိန်းမရေ အဲ့အပိုင်းပြီးရင် အိပကြှမယကြှာ…”

“ရှငအြိပခြငွအြိပလြေ ကမွ နောကတ်ပိုင်း ကြည့်ခြငွသ်ေးတယ်”

“ဟဲ့ ဝလှင်ေ သူကြည့်ပြါစဟေဲ့.. နင့ဖြာသာ အိပလြေ”

ထမင်းစားပြီးနောကြ.. ဝလှငေကြ အိပတ်ော့မယဟြုဆိုကာ အောကထြပဆြင်းလသည်ေ…။ မဆင်းခငမြှာ လှလှကို မကြစြိမှိတပြှပြီး အောကသ်ို့လာရန် အထာပေးလသည်ေ။ လှလှလည်း စားပြီးသမွှ သိမ်းဆည်းပြီး….

“ညီမကလွာရေ.. ကိုယ့်ဟာကို ကြည့်န်ှင့ြ အဈမ ဗိုကမြကောင်းလို့ အိမသ်ာသှားဦးမယ်”

“ဟုတ်.. အဈမ..”

လှလှ မီးဖိုချောငလြှကေားမှ အောကသ်ို့ ဆင်းလာသည်.. ။ နောကဖြေးပေါကမြှဝငကြာ ဝငလြှငဆြီ တန်းသှားသည်..။ နှစ်ဦးသား အိပခြန်းဆီ သှားကြသည်..။

“အဈမ လီးစုပပြေးဗွာ.. လိုးကောင်းအောငလြို့..”

သူမ ခကြခြငွြးထိုငခြပြှီး.. လီးကိုဆှဲထုတ်၍ စုပပြေးလသည်ေ…။ လီးကို ရခေဲချောင်းလို အားရပါးရ စုပပြေးသည်…။ ဒဈထိပကြို ငုံဆှဲတဲ့အခါ ဝလှင်ေ ကော့တကရြလသည်ေ…။ လီးကိုယထြညကြို နှုတခြမ်းနှင့ြ ပြတဆြှဲပြီး လဥကိုပါစုပကြာ.. ဂွင်းထုပေးပြနသ်ည်..။

“အဈမဖငတ်ှေ အရမ်းလှတယ်.. အိချောပိုလိုပဲ ကိတန်တော.. စောကဖြုတကြလည်း စီးနတောပဲ.. ကုန်းပေးဗွာ.. ဖငခြခွငွတ်ယ်”

“နင့လြီးက အကြီးကြီးလေ ငါ့ဖငပြေါကကြ သေးသေးလေး”

“ကလွာလည်း သေးသေးလေးပဲ လိုးရငဝြငတ်ာပဲ… ထ… ထ… ကုန်းတော့”

လှလှကော့ပြီး ကုန်းသည်… ။ အရငဆြုံး အဖုတကြို ယကပြေးလိုကသ်ည်..။

“အ့.. ရှီး… ကောင်းလိုကတ်ာ…”

“အဖုတထြဲ အရငလြိုးမယ်.. အဈမ တဈခွီပြီးမှ ဖငလြိုးမယ်…”

လီးမှာ သီးမှှေးငှကပြွောသီးလို ကြေးသဖြင့ြ.. ကော့ပေးသော စအိုနှုတခြမ်းကို ပြတဆြှဲပြီး.. စောကပြတထြဲကောကပြှီး ဝငလြသည်ေ။ လှလှ အရသာနှစ်မွိုး ခံစားရ၍ ကောင်းလသည်ေ။ ဝလှင်ေ လကည်ှိုးကို တံတွေးဆှတပြှီး.. စအိုထဲထည့်သလို.. အဖုတကြိုလည်း ဆကတ်ိုကလြိုးလသည်ေ…။ လှလှ ခွသလေုံးများထောငကြာ.. ခေါင်းက ကြမ်းမှာဝပပြှီး ခံလသည်ေ..။

“အ့ အှင်း လိုးလိုး.. နင့လြီး… အရမ်းကောင်းတယ်… အ့.. အ့..”

“ဖတ်…ဖတ်..ဖပ်…”

စောကပြတန်ှင့ြ ဆီးခုံ ရိုကမြိသညအြထိ တဆုံးသှင်းလိုးသဖြင့ြ ကာမအထွတအြထိတ် ရလသည်ေ…။

“မရပန်ဲ့ အမှနလြိုး.. အား.. ပြီးပြီ…”

အစိမှ အရညကြှညမြွား ဗှဈခနဲ ထွကလြာသည်..။ ဝလှင်ေ လီးကို စအိုမှာထောကကြာ အပေါမြှ ဖိခလွသည်ေ။

“ဗွိ…အား….နာတယ်…”

“ကလွာ ကြားသှားမယ် မအောန်ဲ့…”

ဝလှင်ေ သုတပျိုး နားထငရြောကလြပြေီ။ လှလှကြောကို ကြမ်းနှင့ကြပအြောင် ဖိခရွာ နို့များဘေးသို့ ကားထွကလြာသည်…။ ငရုတသ်ီး ထောင်းသလို ဆကတ်ိုကြ ဖငကြိုလိုးလတေော့သည်..။ ကြပလြှန်းသဖြင့ြ တံထွေးဆှတကြာ.. ဆကလြိုးပေးသည်။

“အဈမ.. အဈမ.. အား.. ဖငခြံတာ ကောင်းလား…”

“ကောင်းလာပြီ.. လိုးလိုး.. နင့အြရညတ်ှေ ဖငထြဲပန်းထဲ့…”

ဖငသ်ားများ နီရဲလာသည်… စအိုတွင်းမှာ ပူနှေးနပြေီး.. လိုးရတာ အရမ်းကောင်းလှသည်..။

“အ့..အ့..အဈမ.. ကနွောပြှီးပြီ.. အ့…”

သုတပြူပူများ စအိုထဲ ပန်းထည့်လတေော့သည်။

“ဝလှင်ေ နင့မြိန်းမကို လိုးပြီးတိုင်း ငါ့ကို လာလိုးပေးဟာ..”

“စိတခြအွဈမ.. နောကန်ေ့ အဈမ အပေါကြလိုး”

ထိုစဉြ အပေါထြပမြှ ခွသေံကြား၍ လှလှ ထမိနပြှနဝြတပြှီး နောကဖြေးသို့ ပြေးထွကသ်ှားလသည်ေ…။ ကလွာ အိပခြန်းထဲ ဝငလြာလသည်ေ။

“မောငရြေ.. အိပန်ပြေီလား”

“အိပသ်ေးဘူး… သဲလေးကို စောင့န်တော… လာ အပေါကြ တကလြိုး”

“ဖင် လိုးမယဆြို..”

“သဲသဘော သဲအပေါကြထည့ြ မောငလြှနပြေးမယ်”

ဝလှငေ့ြ လီးအပေါြ ကလွာ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ လိုးပြီးစလီးမှာ ညောင်းနေ၍ ခကြခြငွြးမတောင်..။

“သဲ အရငစြုပပြေး.. မောင့လြီးကကြီးတော့ ခကြခြငွြးမထောငန်ိုငဘြူး”

သူမ ကုန်းစုပပြေးလသည်ေ..။ ထိုစဉြ အပေါထြပ် ကြမ်းပေါကမြှ အလင်းလေး ပေါလြာသည်။ လှလှ ချောင်းရင်း.. စောကပြတ် ပြတန်မေိသည်..။ ဝလှင်ေ ထိုအပေါကကြို လှမ်းကြည့်ပြှီး…

“သဲရေ တကဆြောင့တ်ော့.. မနားနဲ့..”

ကလွာ စအိုမှာ လီးကိုတေ့ပြီး.. ဖိထိုငခြကြာ ဆောင့လြတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။ ။

ရေးသားသူ – ရှှကြောမွိုင်