အောစာအုပ်

ပုံပြင်လေးကတော့ ဒါပါဘဲကြယ် (အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း)

ပုံပြငလြေးကတော့ ဒါပါဘဲကြယ်
ရေးသားသူ – ဘဲကြဲကြီး

🏵️အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း🏵️

❤️အခန်း ( ၅ )❤️

သုတ ကြောင်းကိုရောကတ်ော့ မှတန်ိုးကို လိုကရြှာနမေိသည်။ အဆောငမြှာ နှစ်ရကလြောကြ အောင်းနလေိုကမြိသောကြောင့ြ စာတွလည်ေး နောကကြနွပြေီဖြစ်သည်။ ကြောင်းမတကဖြစ်ပဲ သူစဉြးစားနမေိသညမြှာ သူ့လကထြဲတွငရြှိနသေော ကလဈလေး၏ ပိုငရြှငကြိုပငဖြစ်သည်။ ဘာတွဖြစ်ေခဲ့သညဆြိုတာကို သူ သချောမမှတမြိသောကြောင့ြ သိချင်န်မေိသည်။ သူ ဘယလြိုဘဲ စဉြးစားစဉြးစား မှတန်ိုးဇောကြိုသာ မှငယ်ောငန်မေိသည်။

ရနကြုနလြိုနရောမွိုးတွင် သူ့ကို ဂရုတစိုကန်ှင့ရြှိမည့ြ မိန်းကလေးဆို၍ မှတန်ိုးဇောတ်ဈယောကသ်ာ ရှိနိုငသ်ည်။ မှတန်ိုးဇောန်ှင့ြ တွေ့လိုကရြလွှင် ရှင်းသှားလိမ့မြညထြငသ်ည်။ တဈကြောင်းလုံး လှည့ပြတရြှာသောလြည်း မှတန်ိုးဇောကြို မတွေ့ရ။ စိတည်ဈညဈနှင့ြ အတန်းထဲဝငလြိုကမြိသည်။ ဆရာ ဘာတွသငေန်သညေဆြိုတာကို သူ စိတမြဝငစြားမိပေ။ စိတကြ ပြံလှင့လြွှကရြှိနသည်ေ။ သူငယခြငွြးတဈယောကဆြီမှ စာအုပင်ှားပြီး လှတသ်ှားသော စာများကို ပြနကြူးရသည်။ မကြညေန်ူးအကြောင်းကို မစဉြးစားမိစရန်ေ မနည်းကြိုးစားနရသေည်။ ကငတ်င်းသို့ တရုတလြေးရောကလြာသောအခါတွငမြှ မှတန်ိုးဇောြ နယသ်ို့ခတ်ေတပြနသ်ှားကြောင်းကို သိလိုကရြ၏။ ဘာအကြောင်းကြောင့လြဲဆိုတာကိုတော့ တရုတလြေးလည်း မသိဟု ဆိုသည်။

မကြညေန်ူးနဲ့ပတသ်ကသ်ည့ြ အကြောင်းအရာများကိုတော့ တရုတလြေးထံမှ မကြားခဲ့ရ။ မှတန်ိုးဇောြ ဘာကြောင့ြ နယပြှနသ်ှားသလဲဆိုတာကို သူ သိချင်န်သည်ေ။ သူနဲ့ပတသ်ကန်သညေလြား။ မဟုတပြါစနေဲ့လို့ ဆုတောင်းမိသည်။ သူနှင့ပြတသ်ကခြဲ့သညဆြိုပါက တာဝနယ်ူရန် ဝနမြလေးလှသောလြည်း သူဘာကိုမှ မမှတမြိတာက ဆိုးသည်။ အိတကြပထြဲတွင် ထည့လြာမိသော ကလဈလေးကို ယောငရြမ်းပြီး စမ်းလိုကမြိသည်။ ကလဈလေးကတော့ သကမြဲ့ပစ်စည်း ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ဘာမှမေးလို့မရနိုင်။

ကြောင်းကနထွကေလြာလိုကပြှီး ဟိုတယရြှိရာသို့ သူ နောကတ်ဈခေါကရြောကခြဲ့ရသည်။ ဟိုတယဖြိုး ရှင်းသှားသညဆြိုသော မိန်းကလေး… ဘယအြခွိနပြှနသ်ှားသညဆြိုတာကို သိရမလားဟူသော မွှောြ လင့ခြကြကြှောင့ဖြစ်သည်။ အဲဒီ့နေ့က သူ ထူပူနသေောကြောင့ြ သချော မမေးမှန်းမိခဲ့ခွေ။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် သူ့စိတထြဲတွင် ဘဝငမြကဖြှဈနမေိသညကြို ရှင်းလင်းလိုသည်။

ဟိုတယကြိုရောကတ်ော့ ရီဆကြ(ပ်)ရှငမြှာက ကောငမြလေးများ ဖြစ်နေ၏။ သူ ဘယလြိုဝငမြေးရမလဲမသိ ဖြစ်နမေိသည်။ ရှေ့မကြန်ှာနောကထြားပြီး ဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှကို အတိုခွုံးပြောပြပြီး စုံစမ်းမိသည်။ သူမတို့လည်း မသိဘူးလို့ပြောသည်။ ညပိုင်းတာဝနကြသွော ယောကြြားလေးများကို မေးရငတ်ော့ သိလိမ့မြညထြငသ်ညဟြုဆိုသည်။ ကြေးဇူးတငကြှောင်းပြောပြီး သူ ပြနထြှကလြာလိုကသ်ည်။ စိတထြဲမှာတော့ ညဘကြ တဈခေါကထြပလြာရန် စဉြးစားနမေိ၏။

ညဘကြ နောကတ်ဈခေါကရြောကတ်ော့လည်း သိလိုသညမြွားကို မသိခဲ့ရပြန်။ သူတည်းခိုသည့န်ေ့က တာဝနကြသွည့ကြောငလြေးမှာ သူ့အမဆေုံးသောကြောင့ြ ရှာပြနသ်ှားသညဆြို၏။ သူ တောတ်ောြ စိတပြကြသ်ှားမိသည်။ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ကြာဟူသော စိတမြွားဝငလြာကြ၏။ မိန်းကလေးဘကကြတောင် နနေိုငသ်ေးတာ ငါကိုက မနနေိုငမြထိုငန်ိုငဟြု ကိုယ့ကြိုယကြို အပြဈတငမြိသည်။ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့လို့နမှောပါဟုလည်း တွေးနမေိသည်။ သူ့စိတထြဲတွင် ထငန်မေိသော မှတန်ိုးဇောကြိုတော့ မေ့ဖြောကလြို့မရခဲ့ပေ။ ဒီလိုဘဲ သူ မှတန်ိုးစွဲလန်းခဲ့ရသော မကြညေန်ူးဆိုသော ကောငမြလေးကိုလည်း မေ့ဖြောကလြို့မရသေးခွေ။ ဖြစ်နိုငလြွှင် ဘာကိုမှ သတိမရချင်တ်ော့။

သူ… ဘာတွဖြစ်ေနမေိသညဆြိုတာကို သူ့ဖာသူ နားမလညန်ိုငတ်ော့သလို ဖြစ်နေ၏။ ဖြင့ဟြ တိုငပြငရြမည့သ်ူ မရှိ သလို ဖြစ်နသည်ေ။ တဈပတလြောကကြှာတော့ မှတန်ိုးဇောြ ပြနရြောကလြာသည်။ သတင်းကြားကြားခွင်း မှတန်ိုးဇောရြှိရာ အဆောငသ်ို့ ပြေးသှားမိသည်။ အဆောင်ဧည့ခြန်းတွင် ထိုငရြင်း မှတန်ိုးဇောရြောကလြာမည့အြခွိနကြို စောင့န်ေ လိုကမြိသည်။ မှတန်ိုးဇောထြှကလြာတော့ ဧည့ခြန်းတွင် ထိုငစြောင့န်သေော သူ့ကိုတွေ့လိုကရြသောကြောင့ြ အံ့သှသှားတာကို တွေ့မှငလြိုကရြသည်။ သူဘဲ စိတထြငန်လေို့လားတော့မသိ၊ မှတန်ိုးဇောကြို ကြည့်ရြတာ ရှကန်သလေို ထငရြသည်။

“မှတန်ိုး…နင်…နယပြှနသ်ှားတယဆြို”

မှတန်ိုးက ဘာမှပြနမြပြောဘဲ ခေါင်းညှိတပြှသည်။

“ငါ…နင့ကြို လိုကရြှာနတော”

သူ့စကားကြောင့ြ မှတန်ိုးဇောြ ခေါင်းငုံ့သှားသည်။

“နင်…ဘာဖြစ်လို့ပြနသ်ှားတာလဲ”

မှတန်ိုးထံမှ ဘာသံမှ ထွကမြလာ..။ ခေါင်းကို တွငတ်ှင် ငုံ့ထားဆဲ။ မှတန်ိုးမကြန်ှာပြငပြေါတ်ှင် မညသ်ည့ခြံစားခကြြ အရိပအြယောငမြွား ဖြစ်ပေါန်သညေကြို သူ မမှငရြ။

“မှတန်ိုး”

သူ့ခေါသ်ံကြောင့ြ မှတန်ိုး၏ ခန်တာကိုယလြေး တုနတ်ကသ်ှားတာကို တွေ့လိုကရြသည်။ ခေါင်းကတော့ ငုံ့နဆေဲ။ ဝဲဖြာကနွသေော ဆံနှယမြွားကိုကြည့်ရြင်း ကလဈလေးကို သူ.. သတိရလိုကမြိသည်။

“နင်….ငါ့ကို…ဘာမှပြောစရာမရှိဘူးလား”

သူ့စကားကြောင့ြ မှတန်ိုး ခေါင်းငုံ့ထားရာမှ မော့လာသည်။ မှတန်ိုး၏ မကြန်ှာလေးကို မလှတတ်မ်း လိုကကြှည့န်မေိ၏။ သူ့အကြည့်ရြိုင်းကြောင့ြ မှတန်ိုး ရှကန်ကြေောင်းတွေ့ရသည်။ မကြဝြန်းများတွင် မကြရြညမြွား ဝေ့ဝဲနကြသေညဟြု ထင်၏။ အကြည့်တ်ို့ကို မှတန်ိုးထံမှ ဖယခြှာ၍ ရှေ့မှ စားပြဲ မကြန်ှာပြငပြေါသ်ို့ ပို့လိုကရြသည်။ သူ့စိတတ်ှေ လှုပရြှားနမေိသညလြား။

“နင်….ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့လာရှာတာလဲ သုတ…..။ ရနကြုနရြောကထြဲက နင်.. ငါ့အဆောငကြိုလာတာ ဒါ… ပထမဆုံးဘဲနောြ”

မှတန်ိုးအသံက ခနဲ့နသလေိုလို၊ ဝမ်းနည်းနသလေိုလို ဖြစ်နသည်ေ။ စိတထြငလြို့ဘဲလားတော့မသိ။ လောကကြီးမှာ သူမသိတာတွကေ သိပမြွားနကြေောင်းကိုတော့ သိလိုကရြသည်။ ဟိုတယကြိဈစကို မှတန်ိုးအား ဘယလြိုမေးရမညမြသိ။ မေးရမှာ ပါးစပမြရဲ ဖြစ်နသည်ေ။

“နင်…ငါ့ကို ရှောငန်သလေိုဘဲ”

မှတန်ိုးဇောြ မကြန်ှာပကြသ်ှားသညကြို သူ သချောမှငလြိုကရြ၏။

“နင့မြှာ…မကြညေန်ူးရှိနတောဘဲ”

ဘယလြိုသဘောနှင့ြ ပြောလိုကသ်ညမြသိ။ သူ့ရငထြဲတွင် ဒိန်းကနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ မကြညေန်ူးအမည် ပါလာသောကြောင့ြ သူ့စိတတ်ှေ ဝဝေါးရှုပထြှေးသှားမိရသည်။ ဒီတဈခါ ခေါင်းငုံ့သှားမိတာ သူကိုယတ်ိုင် ဖြစ်နသည်ေ။

“နငကြလည်းဟာ….။ မကြညေန်ူးက……. နငသ်ိပါတယ်”

သူ.. ဘာတွပြေောလိုကမြိသညမြသိတော့။ သို့သောြ…. မှတန်ိုးဇောြ နားလညန်ိုငလြိမ့မြညဆြိုတာကို သူ သိနသည်ေ။

“ငါ…ငါ..သှားတော့မယဟြာ”

မှတန်ိုးကို နှုတဆြကလြိုကပြှီး သူထထွကလြာမိသည်။ မှတန်ိုး တဈခုခု လှမ်းပြောလိုကသ်ေးသညဟြု ထငလြိုကမြိသောလြည်း သူ သချောမကြားမိလိုကတ်ော့။ သူ ဘာကြောင့ြ မှတန်ိုးနှင့ြ အသည်းအသန် တွေ့ချင်န်မေိသညဆြိုတဲ့ အကြောင်းကို လမ်းလွှောကရြင်း စဉြးစားနမေိသည်။ မှတန်ိုးနှင့ြ တွေ့ခဲ့ရပါသည်။ သူသိချင်တ်ာကိုတော့ ဘာမှမသိခဲ့ရ။ သူ့စိတတ်ှေ ဘာဖြစ်နတယေဆြိုတာကိုတော့ မှတန်ိုး သိသှားခဲ့သညထြင်၏။

မာကြူရီမီးများ ထွန်းလင်းလာကြသည်။ ညအမှောငသ်ည် တဖြည်းဖြည်း ဝငရြောကလြာပြီဖြစ်၏။ လှနခြဲ့သော တဈပတကြွောလြောကကြ ဒီလိုညမွိုးတဈညတွင် လူမှန်းသူမှန်းမသိတော့လောကအြောင် သူ မူးခဲ့မိသည်။ နောကပျိုင်းဖြစ်ပကြခြဲ့သညမြွားကို သူ သတိမရတော့။ သူ…. သတိမရဘဲဖြစ်နခေဲ့မိသည့ြ ကိဈစများကို သိရအောင် သူ ကြိုးစားရလိမ့ြဦးမည်။ ရနကြုနည်သည် မာကြူရီမီးရောငအြောကတ်ှင် ဖြတသ်န်းလွှကရြှိနေ၏။ ယနေ့… မီးလာပါသည်။

ထို့နောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ဘုန်းသုတနှင့ြ မှတန်ိုးဇောတ်ို့နှစ်ယောကြ တဈတွဲတွဲဖြစ်လာသည်။ မေ ကြညန်ူးကို မေ့ဖြောကခြငွသ်ည့စြိတကြှောင့ြ မှတန်ိုးဇောန်ှင့ြ စိတဖြှသလေိုဖြစ်နေ၏။ တဈခါတလေ မှတန်ိုးဇောကြို စိတထြဲမှကြိတ်၍ တောင်းပနမြိရသည်။ မှတန်ိုးဇောကြှည့ရြသညမြှာ သူနှင့ြ ဘာမှမပတသ်ကခြဲ့သလို ဖြစ်နသည်ေ။ ဟနဆြောငန်ခွင်ေးလား၊ တကယဘြဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သညလြား ဆိုတာကိုတော့ သူမသိပေ။

ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် မှတန်ိုးနှင့ြ အနီးကပန်ရခွေင်းအတွကြ သူ ကြနပေပြါသည်။ မကြညေန်ူးဆီကိုတော့ ခွေဦးမလှည့ဖြစ်တော့။ ရငထြဲက နာကြငမြှုအတွကြ အခွိနဟြူသော ဆေးနှင့ြ ကုစားနမေိသည်။ အခွိနတ်နလြွှင် မေ့သှားလိမ့်မညဟြု သူ ယုံကြညသ်ည်။ လောလောဆယတ်ော့ မှတန်ိုးဇောန်ှင့ြ ဖြသေိမ့မြိသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ခစွသ်ူတွဖြစ်ေမလာသေးသောလြည်း ခစွသ်ူများလို ဆကဆြံနဖြစ်ေသည်။ တဈခါတလေ မှတန်ိုးစိတကြောကလြွှင် သူ ချော့ရသည်။ သူချော့လိုကလြို့ စိတဆြိုးပြသှေားသော မှတန်ိုးက ခစွစြရာကောင်းနပြနေသ်ည်။

အနနေီးလှန်းသောကြောင့ြ မှတန်ိုးအပေါတ်ှင် သူ စိတည်ှှတခြဲ့ရသည်။ မှတန်ိုး၏ အိုးကြီးများက သူ့ကို ရမျမကထြနစြသည်ေ။ မကြညေန်ူးတုန်းကတော့ ကာမစိတန်ှင့မြဟုတပြဲ အဖြူထညသ်ကသ်ကြ ခစွခြဲ့မိခွင်းဖြစ်သည်။ ဘယလြိုပင် မေ့ဖြောကထြားသညဆြိုသောလြည်း မကြညေန်ူးအကြောင်းက ခေါင်းထဲရောကလြာပြနသ်ည်။ အခုတလော မကြညေန်ူးနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ ကြားနရသေည့ြ သတင်းစကားများက တဈခုမှ အကောင်းမပါ။ သူ့ကို ငှင်းပယခြဲ့သော မကြညေန်ူးက ရည်းစားထညလြဲတွဲ၍ နာမညကြှီးနသည်ေ။ ပြောင်းလဲမှုက မယုံနိုငစြရာကောင်းလှန်းနသည်ေ။ မေ့လကစြနဲ့ ဆကလြကမြေ့ထားလိုပါသည်။ သူ့အနီးနားတွင် မှတန်ိုးဇောရြှိနသည်ေ မဟုတလြား။

ကြောင်းမှ သူငယခြငွြးများက သူနဲ့ မှတန်ိုးကို ခစွသ်ူတွအဖြေဈ အသိအမှတပြှုထားကြသည်။ သူရော မှတန်ိုးရော ဘယသ်ူကမှ မငှင်းဆနဖြစ်ကြ။ ဆိတဆြိတန်ခွင်ေးသည် ဝနခြံခွင်းဖြစ်သညဟြု အများက အသိအမှတပြှုကြသည်။ ဘယလြိုပင် သတမြှတကြှပမယေ့ြ သူကတော့ မှတန်ိုး၏ လကကြလေးကိုတောငမြှ ကိုငခြှင့မြရသေးပေ။ မှတန်ိုးနှင့ြ ခစွသ်ူတွေ ဖြစ်ခွင့ရြလွှင် မကြညေန်ူးကို မေ့ရနအြတွကြ ပိုပြီး အထောကအြကူဖြစ်မည် ထငပြါသည်။ မှတန်ိုး၏ မကြဝြန်းများက သူ့ကို ငံလင့န်ကြေ သညထြင်၏။ သချောပါသည်။ ဒီတဈခါတော့ ဘယလြိုမှ မလှဲနိုငပြါ။ မှတန်ိုးသည် သူထငထြားသညထြကြ သူ့ကို ရင်းနှီးနပေုံက သူ့အထငကြို ပိုပြီးသချောစပေါသည်။

အဲဒီ့နေ့က သူ့ရငတ်ှခေုနသ်ညမြှာ ရငဘြတကြှီး ပေါကထြှကမြလားလို့တောင် ထငမြိသည်။ မှတန်ိုး ကတော့ ဘာမှမသိသလို သူ့ဘေးတွင် ဝငထြိုငသ်ည်။ အပြာရောငပြါတိတဝြမ်းဆကန်ှင့ြ လှချင်တ်ိုင်းလှနသေော မှတန်ိုးကို သူ ဘယလြိုမကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမညမြှန်း မသိအောင် ဖြစ်နမေိသည်။ သူ့အကြည့်မြွားက မှတန်ိုး၏ နကမြှောငရြှညလြွားသော ဆံနှယမြွားပေါတ်ှငသ်ာ ရောကန်ခေဲ့၏။ မှတန်ိုး၏ ဆံကသောထကမြှ တဈခုသောအရာသည် သူ့ကို တုနလြှုပစြသည်ေ။

ဟုတသ်ည်။ ကြောကပြှင့ကြလေးများ စီခယွထြားသော ကလဈလေးတဈချောင်းပငဖြစ်၏။ ယောငရြမ်းပြီး သူ့အိတကြပကြို စမ်းလိုကမြိသညထြငသ်ည်။ ထိုကလဈလေးကို သူ မေ့နသညေမြှာ တောတ်ောကြှာနပြေီ ဖြစ်သောကြောင့ြ ကလဈလေးက သူ့အိတကြပထြဲတွင် ရှိမနတေော့ပါ။ ဘယန်ားထားလိုကမြိမှန်းတောင် သူ.. မမှတမြိတော့။ အခုတော့ မှတန်ိုးဇောကြ ထိုကလဈလေးနှင့ပြုံစံတူ ကလဈတဈချောင်းကို သူမ၏ ဆံကသောထကတ်ှင် ဆငမြှန်းလာသည်။ သူ… မှတန်ိုးဇောြ၏ ကလဈလေးကို လိုကကြှည့န်မေိသောအခါ မှတန်ိုး မကြန်ှာပကြသ်ှားသည်။ သို့သောြ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဘာမှမဖြစ်သလို သူ့ကို နှုတဆြကန်ေ၏။

“ဟဲ့….ရှာလိုကရြတာဟာ… နငကြ ဒီမှာလာနှပန်တောကိုး….။ နေ့လညကြှ ဟိုကောင့အြိမကြို သှားမှာလား”

ရုတတ်ရကမြို့ရော၊ ကိုယ့အြတွေးနှင့ကြိုယကြှောင့မြို့ရော မှတန်ိုး ဘာပြောသညဆြိုတာကို သဘောမပေါကပြဲ ဖြစ်နမေိသည်။ သူ့ပုံစံကြောင့ြ မှတန်ိုး နှုတခြမ်းစူသည်။

“ဟဲ့…. နင် ဘာဖြစ်နတောလဲ… အူကြောငကြှောငန်ဲ့…။ နမွေိုးတို့အလှူကို သှားမှာလားလို့ မေးနတော”

နမွေိုးက သူ့အိမမြှအလှူသို့ ဖိတထြားသည်။ သူ သတိရပါသည်။ သို့သောြ မထငမြှတပြဲ ကလဈလေးကို တွေ့လိုကရြသောကြောင့ြ သူ့စိတတ်ှေ ဝဝေါးသှားမိခွင်းဖြစ်သည်။

“သှားမှာပေါ့ဟ… ကြောကြွောကြတောင် သူ့အိမကြ ကားယူလာသေးတယ်။ သူ့ကားက လူအများကြီး စီးလို့မရမှာစိုးလို့တဲ့…။ နငတ်ို့လိုကမြယဆြိုရင် သူ့ကားနဲ့ဘဲ သှားကြတာပေါ့”

မှတန်ိုးကို သူမ၏ ကလဈလေးအကြောင်း မေးချင်သ်ောလြည်း တခွားသူငယခြငွြးများပါ ပါလာသောကြောင့ြ မမေးဖြစ်လိုကြ။ သုတ ထိုငန်ရောမှ ထလိုကပြှီး မှတန်ိုးတို့နှင့အြတူ ကြောကြွော့ကြိုလိုကရြှာရန် ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။

အဲဒီ့ညက တဈညလုံး သုတ အိပမြပြောန်ိုငခြဲ့။ အတွေးများက လှင့ပြွံ့နကြသေည်။ အိပမြပြောသ်ော ညများကို ထပပြှီးရငဆြိုငန်ရပြေနသ်ည်။ မနကမြိုးလင်းတော့ သူ့ဆီမှာ ခိုငမြာသော ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခွို့ ရှိနပြေီဖြစ်၏။ အာရုံဦးသည် ခါတိုင်းလိုဘဲ သာယာလှပစွာ ရှိနလသေည်ေ။

ဘုန်းသုတကတော့ ခါတိုင်းမနကခြင်းများလို မဟုတပြဲ အူမှူးလွှကရြှိနကော သီချင်ြးတဈပုဒကြို အောဟြဈသီဆိုလွှကရြှိနေ၏။

♫ ♪♪ ………ကြညဖြှူပါ….ကြညဖြှူပါ..မရယ်ေ.. ဒီညလဲ ကိုယလြအေိပမြပြောန်ိုင်… အတွေးများက မရရော… ကိုယ့ရြဲ့ အထီးကနွကြမျဘာ…. သူ..လာနိုငပြါစေ.. တောင်းဆုခွှတယ်ေ…………….♫ ♪♪ ကိုယ့ရြဲ့အလင်းရောင်…. မင်းလေးဘဲ… လမ်းပြကူညီ…. ညှှနကြှားပါကြယ်…. ငှစငေကြှယလြေး.. မင်းပါဘဲ…. နီယှနမြီးများထကြ အလင်းပိုတယ်…………..♫ ♪♪

…………………………………………………….

❤️အခန်း ( ၆ )❤️

ဒီတဈခါတော့ သူ မွှောလြင့ထြားသလိုပင် မှတန်ိုးဇောြ၏ အခစွကြိုရရှိခဲ့ပါသည်။ မှတန်ိုးကို သူ… တကယခြစွရြဲ့လားဟု မေးလာပါလွှင် ခစွတ်ယလြို့ဘဲ ဖြရလေိမ့မြညထြငသ်ည်။ သူ့အပေါြ ဂရုတစိုကရြှိစွာ ဖြည့ဆြည်းပေးတတသ်ော မှတန်ိုးဇောဟြူသည့ြ ကောငမြလေးကို သူ..ခစွခြဲ့မိပါသည်။ နေ့စဉန်ှင့အြမွှ တွေ့ခွင့ရြနသညေမြို့ သူတို့နှစ်ဦး၏ ခစွခြရီးလမ်းက သာယာဖြောင့ဖြှူးနသည်ေ။ မှတန်ိုး၏အလှက သူ့ကို ပူလောငစြှာ ယဈမူးစခေဲ့သည်။

ကြောင်းမှာ မှတန်ိုးကို သဘောကနွသေူများစွာရှိကြောင်းကို သိထားသောကြောင့ြ မှတန်ိုး၏ အခစွကြို ပိုငဆြိုငခြှင့ရြရှိခဲ့သော သူက အခွားယောကြြားလေးများ၏ အားကြ၊ မနာလိုစရာ ဖြစ်နသည်ေ။ ဒီလိုဖြစ်ရသညကြို သူ ကြနပေန်မေိသည်။ မှတန်ိုး၏ စွင့်ကားသော အိုးကြီးက သူ့စိတမြွားကို နိုးကြှစသည်ေ။ မှတန်ိုး၏ နှုတခြမ်းပါးလေးကို နမ်းရှိုကရြယုံနှင့ြ သူ့သှေးသားများ ဗလောငဆြူရသည်။ အခုအခွိနမြှာတော့ ဘုန်းသုတတဈယောကြ မကြညေန်ူးဟူသော အမညန်ာမတဈခုကို အမှနတ်ကယ် မေ့ထားလိုကန်ိုငပြှီ ဖြစ်ပါသည်။

ဘုန်းသုတ… မှတန်ိုး၏ နှုတခြမ်းလေးကို အနမ်းခွှလေိုကသ်ည်။ မှတန်ိုး၏ တုန့်ပြနမြှုကြောင့ြ ခါတိုင်းလိုပင် သူ့ကောငကြှီးက တင်းလာရသည်။ မှတန်ိုးကို သူငယခြငွြးတဈယောကြ၏ တိုကခြန်းသို့ ခေါလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတိုကခြန်းကို သူငယခြငွြးက သူ စာကကြရြနအြတွကြ သီးသန့်ဝယထြားသည် ဖြစ်သောကြောင့ြ အခန်းထဲတွင် သူတို့နှစ်ယောကသ်ာ ရှိနကြသေည်။ သူငယခြငွြးဆီမှ အခန်းသော့ရရန် သူ မနည်းစည်းရုံးခဲ့ရခွင်း ဖြစ်၏။ မှတန်ိုးဇောြ ဆိုသည့ြ ခစွသ်ူလေးကို ဆှဲဖြစ်အောငဆြှဲမည် ဟူသော ရညရြှယခြကြန်ှင့ြ ဒီအခန်းလေးသို့ ခေါဆြောငလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ အရာရာသည် အဆငပြှခွေောမှေ့စွာ ဖြစ်လာခဲ့၏။

အခုတော့ ခစွသ်ူက သူ့ရငခြှငထြဲတွင် သူ၏ အနမ်းများကို ပြင်းပြစွာ တုန့်ပြနလြွှကရြှိနေ၏။ လွှာဖြားချင်ြး အထိအတွေ့က ဆာလောငင်တမြှတန်ကြေ သူများပမာ ပြင်းထနစြှာ ပြတတ်ိုကန်မေိသည်။ သူ့လကတ်ဈဖကကြ မှတန်ိုး၏ ရှှရငေတ်ံခါးကို ဖြင့လြှဈရန် ကြံစညလြိုကမြိသည်။ သူ့လကကြို မှတန်ိုး၏ လကကြလေးတဈဖကကြ တွန်းဖယသ်ည်။ သူက အတင်းပင် အင်ျကြီကို လှနတ်ငလြိုကသ်ောကြောင့ြ ဖြူဝင်းသော အသားစိုငမြွားကို သိမ်းထုပထြားသော ဘရာစီယာ ပန်းနုရောငလြေးက ပေါထြှကလြာသည်။ အနမ်းများက ပိုမိုပြင်းထနလြာကြ၏။ ပန်းနုရောင် ဘရာစီယာလေးကို ကြိုးဖြုတရြန် လကလြှမ်းလိုကသ်ောအခါတွင် မှတန်ိုး၏ လကကြလေးက ဒုတိယအကြိမမြှောကြ တားမှဈသလို တွန်းဖယလြာပြနသ်ည်။

“မလုပန်ဲ့ကြာ”

ဟူသော စကားကို ခွှဲပစွပြစွန်ှင့ြ ပြောသည်။ သူမအနနှငေ့ြ မညသ်ို့ပငတ်ားမှဈပါစေ…. ဒီအခန်းကို ခေါလြာသညဆြိုထဲက သူ့မှာ ရညရြှယခြကြရြှိပြီးသားဖြစ်၏။ သူ့ရညရြှယခြကြကြို သူမလည်း သိနပြေီးသား ဖြစ်ပါလိမ့မြည်။ သိရကန်ှင့ြ လိုကပြါလာသညဆြိုတော့ သူမဘကကြ တားမှဈခွင်းသည် ဟနပြှသကသ်ကသ်ာ ဖြစ်သညဟြု သုတ မှတယ်ူလိုကပြါသည်။ အမှနတ်ကယ် အလိုမတူဘဲနှင့တ်ော့ သူ.. လုပဖြစ်လိမ့မြညမြဟုတပြါ။

သူ့လကမြွားက ကြှမ်းကငွမြှုမရှိသောကြောင့ြ ဘရာဇီယာဂွိတကြို ဖြုတလြို့မရဘဲ ဖြစ်နသည်ေ။ နှုတခြမ်းခွင်း နမ်းရှုပန်မှေုကိုလည်း ခွာမပစ်ချင်သ်ောကြောင့ြ အခကတ်ှေ့နသည်ေ။ လကတ်ဈဖကထြဲနှင့ြ ဂွိတဖြှုတဖြို့ဆိုတာက ခကခြဲလှန်းနသည်ေ။ မှတန်ိုးကို သိုင်းဖကထြားသော အခွားလကတ်ဈဖကြ၏ အကူအညီကိုပါ ရယူလိုကရြသည်။ ဒါတောင် တောတ်ောန်ှင့ြ ဖြုတလြို့မရ။ နောကဆြုံးတော့ ဂွိတပြှုတသ်ှားသည်။ နဂိုကမှ အသားဖြူဝင်းသူမို့ သူမ၏ နို့လေးများက ဖြူဥနသည်ေ။ နမထေိ၊ လမထေိ အသားစိုငလြေးများက ဝင်းဥနေ၏။ နို့သီးခေါင်းလေးများက ပန်းရောငသ်န်းနကြသေည်။

သူ… ကြည့်န်ရင်ေးက စိတမြွားထကြှလာ၏။ နို့သီးခေါင်းလေးကို ကုန်းစို့လိုကတ်ော့ သူမ၏ လကမြွားက သူ့ကို တင်းကြပစြှာ ဖကတ်ှယလြာသည်။ သူမ၏ မကြန်ှာလေးက ရှကသ်ှေးဖြာနသေောကြောင့ြ အနီရောငသ်န်းနသည်ေ ထငရြ၏။ ခစွသ်ူသကတ်မ်းတဈလွှောကြ ဤမွှလောကထြိ နယမြကြှံဖူးသောကြောင့ြ သူမ ရှကရြှံ့နသညေမြှာ သချောပါသည်။

ထမိနစြလေးကို ဆှဲမလိုကသ်ောအခါတွင် သူမက အတင်းပြနဆြှဲပြီး ဖုံးဖိနပြနေသ်ည်။ အဆုံးစွနသ်ော အခွအနေကေို ရောကတ်ော့မညမြို့ သူမ ထိတလြန့်နသညေထြင်၏။ လကကြလေးမွာက သိသာစွာ တုနရြငန်ကြသေည်။ သူ.. ဇွတအြတင်းကြီး မလုပခြငွသ်ောကြောင့ြ ပါးစပထြဲသို့ရောကန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးကို အားပါးတရစို့နရင်ေး အခွားတဈဖကမြှ နို့သီးခေါင်းလေးကို လကခြွောင်းလေးများနှင့ြ ပြတခြွပေေးလိုကပြါသည်။ သူမ၏ ရငဘြတကြလေး ကော့တကလြာသညကြို သိလိုကရြ၏။

အခွိနအြတောကြှာသညအြထိ နို့သီးခေါင်းလေးကို စို့ပေးနရင်ေး ထမိနအြပေါမြှနေ၍ သူမ၏ ဖုတဖြုတလြေးကို ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။ အဖုတလြေးကို ထမိနပြေါမြှ အုပကြိုငပြှတသ်ပပြေးနသေော သူ့ရဲ့လကမြွားကို မှတန်ိုးက တားမှဈသလို တွန်းဖယလြာပြနပြါသည်။ ဒီတဈခါတော့ လွှော့မပေးတော့ဘဲ လုပစြရာရှိတာကိုသာ ဆကလြုပန်လေိုကြ၏။ စောကစြိလေးရှိလောကမြည့ြ နရောကို မှန်း၍ ပြတပြေးလိုကသ်ောအခါ သူ့လကမြွားကို တွန်းဖယန်သေော သူမ၏လကလြေးက သိသိသာသာ အားပြော့သှားသည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ သူမ၏ တငပြါးများ ကြှတကလြာကြသညကြို တွေ့မှငန်ရေ၏။

ထမီစကို ဖြခလွေိုကသ်ောအခါတွင် သူမ တားမှဈမညစြိုးသောကြောင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးကို အားထည့ကြာ စို့ပေးလိုကသ်ည်။ သူမရငဘြတကြလေး ကော့တကလြာခွိနတ်ှင် ထမိနစြကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကြ၏။ တားမှဈရန် မေ့လွော့သှားသညလြား၊ မတားချင်တ်ော့သညလြားတော့ မသိ။ ထမိနမြှာ ကြှတန်ပြေီဖြစ်သည်။ ထမိနအြောကသ်ို့ လကကြိုထိုးထည့လြိုကပြှီး အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါမြှနေ၍ အဖုတကြလေးကို ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။ အထိအတွေ့အရ သူမ၏ အဖုတလြေးမှာ အရညမြွားရှှဲနပြေီဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုကရြပြနသ်ည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာတောင် စိုစွတန်ပြေီဖြစ်၏။ ဘောင်းဘီက ပါးလှှာသညမြို့ ထမိနပြေါမြှနေ၍ ပြတပြေးနတေုန်းကထကြ ပိုပြီး ထိရောကသ်ညထြငသ်ည်။

သူမ၏ နှုတခြမ်းဖြားမှ မပီမသ ငှည်းညူသံများ ပေါထြှကလြာသည်။ ဘောင်းဘီအောကသ်ို့ လကလြွှိုသှင်းလိုကသ်ောအခါ သူမ၏ အမှှေးအမွှငမြွားကို ပြောငစြငအြောင် ရိတထြားသညကြို ခံစားလိုကရြသည်။ လကခြွောင်းများကို စောကခြေါင်းလေးရှိရာသို့စမ်းရင်း တိုးရှှေ့လိုကမြိသည်။ စောကစြိလေးက တင်းမာနသည်ေ။ အစိလေးကို စမ်းရင်း ပြတခြွပေေးလိုကသ်ောအခါတွင် သူမ ဟနမြဆောငန်ိုငစြှာ ကာမဆိပ် တကသ်ှားရသည်။ သူ့ကို တင်းကြပစြှာဖကတ်ှယရြင်း အနမ်းပြင့မြွားခွှလောသည်။

ဒီတဈခါ ထမိနကြို ဆှဲခွှတသ်ောအခါတွင် သူမကိုယတ်ိုငကြ တငပြါးလေးကို ကြှပေးလာသည်။ ထမိနကြွှတသ်ှားသောအခါ ဖြူဖြေးသော ပေါငတ်ံစင်းစင်းနှင့အြတူ အတွင်းခံအောကမြှ ဖောင်းတကန်သေော အဖုတအြုံလေးကို တွေ့မှငလြိုကရြ၏။ သူ့ရဲ့သှေးသားများက ဆူဝလောရသည်။ သူ့လိငတ်ံကြီးသညလြည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီအောကမြှနေ၍ အတင်းပင် ရုန်းထွကန်ေ၏။ မတတ်ပထြရပလြိုကပြှီး ပုဆိုးကို ဖြခပြေဈလိုကသ်ည်။ မှတန်ိုးက ရှကရြှံစွာ အကြည့်မြွားလှှဲဖယထြား၏။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ခွှတလြိုကသ်ောကြောင့ြ သူ့လိငတ်ံကြီးက ငေါငေါကြီး ထောငတ်ကလြာသည်။ မှတန်ိုးရှေ့တွင် ပြနထြိုငခြလွိုငပြှီး ကနွရြှိနသေေးသော မှတန်ိုး၏ အတွင်းခံပန်းရောငလြေးကို ဆှဲခွှတ် လိုကသ်ည်။ လှနတ်ငထြားသော အင်ျကြီကို ခွှတမြလို့လုပသ်ောအခါ မှတန်ိုးက သူမဖာသာ သူမ ဆှဲခွှတပြေးသည်။ နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ ဖြစ်သှားကြ၏။ မှတန်ိုးကို နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းလိုကပြှနသ်ည်။

နမ်းနရငေမြှ စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ လကခြွောင်းလေး ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ အရညမြွားစိုစွတန်သေောကြောင့ြ လကခြွောင်းလေးက အလှယတ်ကူပင် စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ တိုးဝငသ်ှား၏။ နမ်းနသညေ့ကြှားထဲက မှတန်ိုးဆီမှ “အိ”ကနဲ အသံလေး ထွကလြာသည်။ မှတန်ိုးကို တွန်းလှဲလိုကပြှီး နို့သီးလေးများကို ပြောင်းစို့ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ထိုမှတဈဖန် ဝမ်းဗိုကသ်ားလေးများကို အနမ်းခွှလေိုကမြိရင်း ခကြပြေါကကြလေးကို လွှာဖြားလေးနှင့ြ တို့ထိက စားပေးလိုကြ၏။ မှတန်ိုးက အခံရခကစြှာ လူးလှန့်နသည်ေ။

အောကပျိုင်းသို့ ဖြေးဖြေးချင်ြးဆင်းလာသောအခါ မှတန်ိုးက သူ့ခေါင်းအတင်းဆှဲကာ မလုပရြန် တားမှဈသည်။ မှှနန်ပြေီမို့ မှတန်ိုး၏ တားမှဈခကြကြ အရာမထင်။ စောကဖြုတလြေးကို ရှှတကြနဲ နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ သူ့ဆံပငမြွားကို မှတန်ိုးက အတင်းဆှဲထား၏။ ဘယလြိုပငဆြှဲဆှဲ စောကစြိလေးကို လွှာနှင့ြ ကလောပြေးလိုကသ်ောအခါတွင် သူမဘယလြိုမှ တင်းမထားနိုငတ်ော့ဘဲ ဖငလြေးကြှပေးလာပါသည်။ စောကခြေါင်းထဲသို့ လွှာဖြားလေး ထိုးထည့လြိုကသ်ောအခါ ညှီစို့စို့ စောကရြညန်ံ့က ဆီး ကြိုနလသေည်ေ။ စောကခြေါင်းတွင်းသို့ လွှာနှင့ထြိုးခွင်းထကြ စောကစြိလေးကို ယကပြေးတာကို မှတန်ိုးအနနှငေ့ြ ပိုပြီးခံစားရကြောင်းကို သိလိုကရြသောကြောင့ြ အစိလေးကိုဘဲ ကုန်းယကပြေးနလေိုကသ်ည်။ တင်းမာနသေော စောကစြိလေးကို နို့စို့သလို စို့ပေးလိုကသ်ောအခါတွငတ်ော့ မှတန်ိုး အရမ်းဖီး(လ်)တကသ်ှားရပြီး ဖငကြှီးမှောကတ်ကလြာကာ သူ့မကြန်ှာနှင့ြ စောကဖြုတကြို အတင်းဖိကပန်သည်ေ။

စိတတ်ိုင်းကြ နှိုးဆှပြီးသောအခါ သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ဒူးထောကလြိုကပြှီး သူ့ကောငကြှီးကို စောကခြေါင်းဝလေးသို့ ဖိတေ့လိုကသ်ည်။ မှတန်ိုးကို ကြည့်လြိုကသ်ောအခါ မကြစြိများမှိတထြားပြီး ဖြစ်ပေါလြာမည့ြ ကာမအရသာကို ငံ့လင့န်ကြေောင့ြ တွေ့လိုကရြ၏။ လီးကြီးကို ဒဈမှုပရြုံ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ စောကရြညမြွားစိုရှှဲနသေောကြောင့ြ အလှယတ်ကူ ထိုးသှင်းလို့ရနသည်ေ။ ဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းနရောမှ လီးတဈဝကလြောကြ ဝငသ်ှားသောအခါ အဆုံးထိတိုငအြောင် တဈခကြထြဲ လိုးဆောင့ပြဈလိုကသ်ည်။

“အား”

ကနဲ အောင်ှည်းသံနှင့အြတူ မှတန်ိုး ကော့တကသ်ှားသည်။ လီးတဈဆုံးဝငသ်ှားပြီမို့ ထပမြဆောင့သ်ေးဘဲ စိမထြားရင်း မှတန်ိုး၏ နို့အုံလေးကို နယပြေးနလေိုကသ်ည်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို မနာ့တနာလေး ဆှဲပေးလိုကသ်ောအခါ မှတန်ိုး၏ ရငဘြတလြေးက ကော့တကလြာပြန်၏။ သူ့လိငတ်ံကြီးကို ဖြေးညင်းစွာ အသှင်းအထုတ် ပြုပေးလိုကသ်ည်။ မှတန်ိုးထံမှ ငှည်းညူဟဈအောသ်ံများ ပေါထြှကလြာ၏။ ခပမြှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကသ်ောအခါ သူမ ထွန့်ထွန့်လူးနသည်ေ။ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ဆှဲမ ရင်း ပခုံးပေါသ်ို့ သူမ၏ခွထေောကမြွားကို ထမ်းတငကြာ စိတရြှိလကရြှိ လိုးဆောင့ပြေးလိုကသ်ောအခါတွငတ်ော့ သူ့လိငတ်ံထိပဖြူးမှ သုတရြညမြွားသည် သူမ၏ စောကခြေါင်းလေးအတွင်းသို့ ပန်းထွကကြုနကြှလသည်ေ။

တဈခွီပီးသှားသောကြောင့ြ သူ မောဟိုကသ်ှားရသည်။ မှတန်ိုးကို ညငသ်ာစွာပြေ့ဖကရြင်း သူမ၏ဘေးနားတွင် ဝငလြှဲလိုကမြိသည်။ စောကဖြုတတ်ှင်းမှ စီးကလွာသော သုတရြညမြွားကို တဈရှူးနှင့ြ သုတန်သေော မှတန်ိုးဇောြ ဟူသည့ြ ခစွသ်ူလေးကို ခပဖြှဖြ နမ်းလိုကမြိရသည်။ တဏှာမီးက အခုလေးတင် ငှိမ်းခဲ့ပြီးပြီမို့ အနမ်းက ဖြူစငပြါသည်။ သူမ၏ နဖူးဆံစပတ်ှင် သီးလွှကရြှိနသေော ခွှေးသီးလေးများကို တဈရှူးတဈစယူပြီး သုတပြေး လိုကမြိသည်။

“သူ… အရမ်းကြမ်းတာဘဲကြာ…. မှတန်ိုးဟာလေး ကြဲသှားပြီတောင် ထငန်တော”

မှတန်ိုးက သူ့ကို မကြစြောင်းထိုး၍ အပြဈတငစြကားပြောသည်။ အမှနတ်ကယ် စိတဆြိုးနခွင်ေး မဟုတမြှန်း သိနသေောကြောင့ြ သူမ၏ နှဖူးလေးကို နမ်းရှိုကပြှီး ချော့မှှူလိုကမြိသည်။

“မှတန်ိုးက အရမ်းခစွဖြို့ကောင်းတာဘဲကြာ”

“တောပြါ…. သူလိုချင်တ်ာရလို့ ခစွန်တောပါ……။ အရငတ်ုန်းကတော့ လူကိုရှိတယလြို့တောင် မထငဘြူးမဟုတလြား”

မှတန်ိုးစကားကြောင့ြ သူ ငိုငတ်ှသှေားမိသညထြင်၏။ မှတန်ိုးက သူ့ပါးပြငကြို နမ်းလိုကရြင်း စိတဖြှစကေား ပြောလာသည်။

“ဒို့ဆရာကြီးကလည်း… အပြောကိုမခံပါလား။ မှတန်ိုးက အလကားစတာပါနောြ”

မှတန်ိုး စနမှန်ေး သူသိပါသည်။ စိတကြ ဘယလြိုလှင့ပြွံ့သှားမိသညမြသိ။ သူ မှတန်ိုးကို ပြုံးပြလိုကမြိသည်။ ခစွရြသူလေးက သူ့ပေါသ်ို့ရောကလြာပြီး သူ့နှုတခြမ်းများကို အငမ်းမရ နမ်းရှိကန်ပြန်ေ၏။ ငှိမ်းစပြုနသေော ကာမမီးတောကလြေးက ပြနလြညလြူးလှန့် တောကလြောငလြာပြနသ်ည်။ နှစ်ယောကစြလုံး အဝတမြကပသ်ေးသောကြောင့ြ သူ့အပေါသ်ို့ မှောကရြကလြေး တကဖြိထားသော မှတန်ိုး၏ ရငသ်ားများက သူ့ရငဘြတန်ှင့ထြိကာ ပိပြားနကြသေည်။ မှတန်ိုးကို ဖကထြားမိသောလကကြို တငသ်ားစိုငမြွားဆီသို့ ရှှေ့လိုကပြှီး တငသ်ားများကို ဆုပန်ယပြေးမိသည်။ တငသ်ားအကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ လကကြစားမိတော့ စအိုပေါကဝြလေးကို စမ်းမိလိုကသ်ည်။ ဖငပြေါကလြေးကို ကလိလိုကသ်ောကြောင့ြ မှတန်ိုး မနတတေအြောင် ဖြစ်သှားရ၏။

အဲဒီ့နေ့က တဈနကေုနန်ီးပါး မှတန်ိုးနှင့သ်ူ ဆကဆြံဖြစ်ကြသည်။ ညနစေောင်းလို့ ပြနရြန် ထရပလြိုကသ်ောအခါ နှစ်ယောကစြလုံး ဒူးများချောငကြာ ခွကသွှေားရသညအြထိ ဆားငနရြညကြို ငတမြပြစွော သောကသ်ုံးခဲ့မိရသည်။ သူငယခြငွြး၏ စာကကြခြန်းလေးသည် သူတို့အတွကြ နိဗျဗာနဘြုံလေးတဈခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောငလြည်း အလွှင်းသင့သ်လို ဒီအခန်းလေးကို အသုံးခဖြှဈလိမ့ြဦးမည် ထငပြါသည်။

သူငယခြငွြးက စီစီတီဗှီတွဘောတွေ တပထြားသေးလားလို့ စဈဆေးလိုကရြသေး၏။ အငတ်ာနကပြေါရြောကသ်ှားလွှင် နှစ်ယောကသ်ား စောကရြှကကြှဲမညကြို စိုးရိမမြိသောကြောင့ြ ဖြစ်ပါသည်။ ဒီခတ်ကြေီးက သူငယခြငွြးဆိုတိုင်းလည်း ယုံလို့ရတာမဟုတ်။

လောကကြီးသည် လှပလွှကရြှိနေ၏။ ခစွသ်ူနှင့ြ အတူရှိနရသေော အဖြစ်က ကမျဘာကြီးကို ပိုမိုလှပစသညေထြင်၏။ အရာရာသည် သမားရိုးကဆွနစြှာ ဖြစ်တညန်ခွင်ေးပင်။ ခစွခြှင်းတရားအတွကြ ကမျဘာမှကေို ကြေးဇူးတငပြါသည်။ အခစွသ်ည် အရာရာကို အကောင်းမှငစြတတေသ်ညတ်ဲ့လား။

……………………………………………………..

❤️အခန်း ( ၇ )❤️

မကြညေန်ူးဘဝမှာ တဈဦးတဈယောကထြဲကိုသာ ခစွခြဲ့ဖူးသည်။ သူကတော့ ကိုညီလို့ခေါသ်ည့ြ ကိုညီညီလှငဘြဲ ဖြစ်သည်။ ကိုညီ့ကို စတွေ့ဖူးကတည်းက သူမ ရငတ်ှခေုနရြသည်။ မှင့များသောအရပန်ှင့ြ အခွိုးအစား ပြပစွေသ်ော ခန်တာကိုယကြ အားကစားသမားတဈယောကမြှန်း သိသာစသည်ေ။ ကိုညီ့အဈမက မကြညေန်ူးတို့ ကြနပြွူတာတကျကသိုလမြှ ဆရာမဖြစ်သည်။ သူ့အဈမကို လာလာကြိုတတသ်ော ကိုညီ့ကို မကြညေန်ူးမှမဟုတ် ကြောင်းသူ အတောမြွားများက စိတဝြငစြားကြသည်။ ကံကြမျမာက သူမကို မကြန်ှာသာပေးသညထြင်၏။

တဈရကြ ကြောင်းတွင် မကြညေန်ူး ခွထေောကခြေါကလြဲသှားသည်။ စာသငခြွိနကြှီးဖြစ်နသေောကြောင့ြ သူမကို ကူညီမည့သ်ူ မရှိဘဲဖြစ်နသည်ေ။ သူမက ဆရာမခိုင်းသောကြောင့ြ ဆရာမ၏ကားရှိရာသို့ လာရင်း ခွထေောကခြေါကြ ကာ ချောလြဲကသွှားရခွင်းပင်။ သူမ ပြနထြသောလြည်း နာကြငမြှုကြောင့ြ အထရခကန်သည်ေ။ ခွကငွြေးဝတကြ တဆဈဆဈနှင့ြ ကိုကလြာသောကြောင့ြ မကြရြညမြွားတောငဝြဲရသည်။

သူမ ထိုကဲ့သို့ဖြစ်နစဉြေ မထငမြှတသ်ော ကယတ်ငရြှငကြ ပေါလြာသည်။ သူမ တိတတ်ခိုးရငခြုနန်ခေဲ့မိသော ကိုညီ ဖြစ်၏။ ဘယကြနဘယေလြို ရောကလြာသညမြသိ။ သူမကို လကမြောင်းရင်းမှနေ ရုတတ်ရကြ ဆှဲထူလိုကသ်ောကြောင့ြ လန့်တောငလြန့်သှားမိသည်။ ဆှဲထူပေးသူကို မော့ကြည့်လြိုကမြိတော့ သူမရငဘြတတ်ှင် ငလငွကြှကကြွား လှုပသ်ှားမိရ၏။ ကောင်းကောင်း မရပန်ိုငသ်ေးသောကြောင့ြ ကိုညီ့ကို မှီတွယထြားရသလို ဖြစ်နသည်ေ။ အားနာစိတ်၊ ရှကရြှံ့စိတတ်ို့ကြောင့ြ မှီတွယထြားမိသော လကမြွားကို ယောငရြမ်းပြီး လှှတလြိုကမြိပြနသ်ည်။ ခွထေောကကြ ဘယလြိုမှမခံနိုငဘြဲ ညှှတကြသွှားရ၏။ ကိုညီက လငွမြှနစြှာ လှမ်းဆှဲပြီး ထိန်းထားပေးသည်။ သူမ၏ကိုယလြုံးလေးက ကိုညီ့ရငခြှငထြဲသို့ ရောကန်သည်ေ။ ရှကလြှန်းသောကြောင့ြ မကြရြညမြွား ဝဲတကလြာရ၏။

အဲ့ဒီနေ့က ဆရာမကို ကိုညီကိုယတ်ိုင် အကြိုးအကြောင်းသှားပြောပြပြီး သူမကို ဆေးခန်းလိုကပျို့ခဲ့သည်။ ခွထေောကကြ ထောကလြို့မရအောင် နာကငွန်သေောလြည်း ကိုညီနှင့ြ နီးကပစြှာ ဆုံဆည်းရခွင်းအတွကြ ခွထေောကခြေါကလြဲသညကြိုပင် ကြေးဇူးတငန်မေိသေး၏။ မကြညေန်ူးကို ကိုညီက သိပမြကြာခငမြှာဘဲ ခစွတ်ယလြို့ ဖြင့ပြှောသည်။ သူမအနနှငေ့ြ သိပကြှာကြာမမူနိုငဘြဲ ကိုညီ့ကို အဖြပေေးခဲ့သည်။

ခစွသ်ူတွဖြစ်ေလာတော့ ကိုညီ့ကို ပိုခစွမြိရသည်။ သူမက အငယမြို့ ကိုညီက အစစအရာရာ အလွှော့ပေးသည်။ နှစ်ဦးသား ဆုံတွေ့ခွိနမြွားတွငလြည်း သူမကို နမ်းရှိကယ်ုံမှလှဲ၍ ကိုညီက အခွင့အြရေးမယူခဲ့။ ကိုညီ၏ အနမ်းများကြောင့ြ သူမ၏ပိပိလေးတွင် အရညတ်စိုစိုဖြစ်ရသည် ဆိုသညကြို ကိုညီကတော့ မသိရှာ။ အနမ်းတဈခကြန်ဲ့ ပန်းထွကသ်ှားစရမေယဆြိုသည့ြ ဆှဲဆောငမြှုမွိုး သူ့ထံတွငရြှိနကြေောင်းကိုလည်း ကိုညီ သိပုံမပေါြ။

သူမကတော့ ကိုညီ အနမ်းခွှလေိုကတ်ိုင်း ကာမမီးများ တောကလြောငမြိရပြီး အဖုတလြေးက စိုစွတလြာရသည်။ နှုတခြမ်းချင်ြးနမ်းယုံမှလှဲ၍ သူမ၏ အပေါပျိုင်းကိုတောင် အခွင့အြရေးမယူတတသ်ော ကိုညီ့ကို လေးစားခစွခြငမြိရသည်။ သူမ ဘဝအတွကြ ကိုညီက အခစွြဦးဖြစ်သလို သူမအခစွဆြုံးသူတဈယောကလြည်း ဖြစ်ပါသည်။

သို့သောြ ကိုညီနှင့ြ သူမတို့နှစ်ယောကြ၏ ခစွခြှင်းက တာရှည် မတညမြှဲလိုကပြေ။ အကြောင်းကြောင်းသော အကြောင်းကြောင်းကြောင့ြ သူမနှင့ြ ကိုညီ လမ်းခွဲခဲ့ရသည်။ အခစွြဦးမို့ ခံစားရသည့ြ အသည်းကြဲဝဒနောက ပြင်းထနလြှန်းသည်။ ညပေါင်းများစွာ အိပမြပြောသ်ောကြောင့ြ ကနွြးမာရေးတောင် ခွို့တဲ့လာ၏။ စိတလြပြေီး ရည်းစားတွေ မှိုလိုပေါကအြောင် ထားမိသည်။ တွဲသမွှယောကြွားတိုင်းသည် ကိုညီ့လို စည်းမစောင့ကြှ ဆိုသညကြို သိလိုကရြခွင်းကြောင့ြ သူမရငတ်ှေ နာကြငခြဲ့ရ၏။ မေ့ပြောကန်ိုငရြနအြတွကြ သူမ ပြောသ်လိုနသည်ေ။ မကြန်ှာများသည့သ်ူတဈယောကြ အဖြစ်ကို ကြနပေစြှာ ခံယူသည်။ တွဲသမွှ ယောကြြားလေးတိုင်း၏ တောင်းဆိုမှုကို လိုကလြွောသည်။

မှနပြါသည်။ ရည်းစားများစွာထားပြီး ထိုရည်းစားများ ခေါဆြောငရြာသို့ လိုကပြါသည်။ ကာမစပယ်ှကမြှုကို လုပရြိုးလုပစြဉတ်ဈခုအဖြစ်သာ သဘောထားသည်။ ကိုညီ ပိုငဆြိုငခြှင့မြရလိုကသ်ော သူမကိုယသ်ူမ တနဖြိုးမထားတော့။ ရည်းစားပေါင်း သောင်းချောကထြောငထြဲတွင် စိုးကိုတဈယောကြ ကိုတော့ သူမ သဘောကမွိခဲ့သည်။ သဘော ကသွညဆြိုရာတွင် ခစွခြငန်ှဈသကသ်ည့သ်ဘောမွိုး မဟုတပြဲ ကာမစပယ်ှကရြမှုကို ဆိုလိုခွင်း ဖြစ်ပါသည်။

စိုးကိုက သူမ၏ ရမျမကဆြန်ဒကို ကောင်းစွာ ဖြည့ဆြည်းပေးနိုငသ်ူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားထွားကြိုင်းသော သူ၏လိငတ်ံကြီးကို ခွဲစိတပြှုပြငထြားသည်။ လိငတ်ံပတလြညတ်ှင် ပြောင်းဖူးစိသဏျဍန် ဂေါလြီများ ထည့ထြားသည်။ သူ့လီးကြီးနှင့ြ တွေ့ခါစက အတွေ့အကြုံ ရှိနှင့န်ပြေီဖြစ်သော မကြညေန်ူးတဈယောကြ အောဆြင်းသှားရသည်။ လိုးခကြတ်ှကလေည်း သနလြှန်းလှသည်။ လိုးနည်းပေါင်းစုံကို ဆရာတဈဆူလို ကြှမ်းကငွသ်ည်။ ဘယ် သူ့ကိုမှ အထိမခံခဲ့သော မကြညေန်ူး၏ ခရပြငေ့လြေးကို ရအောင် ခွှသှေားနိုငသ်ူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။

သူမအနနှငေ့ြ ဘာကြောင့ြ ဒီလိုတွေ လုပန်မေိသလဲဆိုတာကို သူမကိုယသ်ူမလည်း နားမလညန်ိုငတ်ော့ပါ။ စိတ်၏ လှင့မြွောရာအတိုင်း လိုကပြါနမေိသောကြောင့ြ ပတဝြန်းကငွမြှာ မညသ်ို့ပြောဆိုနကြမေည် ဆိုတာကိုလည်း ဂရုမစိုကခြငွတ်ော့။ ဒီဆောကြ “ကက” ပါကြာဟူသည့ြ တီးတိုးစကားသံများကိုလည်း အခါခါကြားဖူးနသေောကြောင့ြ ရိုးနပြေီဖြစ်သည်။ စိတအြလိုကို လိုကပြါရခွင်းအတွကြ သူများတံတွေးခွကတ်ှင် ပကလြကမြွောမညဆြိုပါကလည်း ပြောပြွောကြှီး မွောပါလိုကဖြို့အသင့ပြင်။

လောကကြီးကို အရှဲ့တိုကရြင်း သူမကိုယတ်ိုင် ရှှဲ့စောင်းခဲ့ရခွင်းအတွကြ သူမမှာဘဲ အပြဈရှိသည်။ ကိုယ့အြပြဈကိုယခြံဖို့ ဝနမြလေးသောစိတန်ှင့ြ ကိုယထြငသ်လို ကိုယရြှကလြှှင့န်မေိ၏။ တွဲခဲ့သော ရည်းစားပေါင်းများစွာထဲတွင် စိုးကိုဆိုသည့ြ တဈယောကကြိုတော့ သူမ အမှတတ်ရရှိနခေဲ့မိသညမြှာ အမှနပြင်။ စိုးကိုနှင့ြ ဆုံဆည်းရသောအခွိနတ်ှင် သူမက ဆရာမကြီးတဈပိုင်း ဖြစ်နခွပြေေီ။ စိုးကိုလို ကောငစြားမွိုးကို လှယကြူစွာ ထိန်းခွုပကြိုငတ်ှယန်ိုငလြိမ့မြညဟြု သူမ ယူဆခဲ့မိသည်။ တကယတ်မ်းမှာတော့ စိုးကိုက ပါမောကျခအဆင့လြောကဖြစ်နမှန်ေး သိလိုကရြ၏။

မှတမြိပါသေးသည်။ ရနကြုန်၏ နာမညကြှီး Night Club တဈခုတွင် စိုးကိုနှင့ြ စတငဆြုံဆည်းခဲ့ရခွင်းဖြစ်သည်။ အဲဒီ့နေ့က သူမတွဲနသေောတဈယောကြ၏ စပြနစြာနှင့ြ ကလပတ်ဈခုထဲသို့ သူမ ရောကရြှိနခေဲ့ပါသည်။ သူမတွဲနသေောတဈယောကမြှာ ငှရေေးကြေးရတွင်ေ ပြောစရာမလိုလှအောင် သုံးဖြုန်းနိုငသ်ူတဈယောကြ ဖြစ်နသေောကြောင့သ်ာ တွဲနရသေောလြည်း သူမသဘောနှင့ြ သိပမြတွေ့လှ။ အဲ့ဒီကောငကြ လကြေီးမိုးကြီး ပြောတတသ်ောလြည်း တကယတ်မ်းဖြစ်လာပြီဆိုလွှင် ဖငတ်ုနအြောင် ကြောကတ်တသ်ည်။ သူမ စကားကိုလည်း မှဝယေမြကဆွိုသလို နားထောငပြါသည်။ ဒီလို ကောငစြားမွိုးကို သူမ သဘောမတွေ့။ သူမ သ ဘောကသွည့ြ လူစားမွိုးကို အဲ့ဒီနေ့ညမှာဘဲ တွေ့ခွင့ရြလိုကသ်ည်။

ဖြစ်ပုံက သူမတို့ဝိုင်းဖြဲ့ကနသေော နရောသို့ ခပရြမ်း ရမ်း လူငယတ်ဈစု ဝငရြောရာမှ စတငခြဲ့ခွင်းဖြစ်၏။ ထိုလူများက သူမကို အတင်းဝငလြုံးသည်။ လကပြါ ခွပေါတွေ ဖြစ်လာသည်။ သူမ၏ တငသ်ားများကို ပြတသ်ပသ်ည်။ သူမ၏ နို့လေးကို တံတောငန်ှင့ြ တွန်းထိုးသည်။ ပြူနာမဖြစ်ချင်သ်ောကြောင့ြ သူမသည် ဖာသညမ် မဟုတကြှောင်းကို ကောင်းမှနစြှာ ပြောပြသောလြည်း မရ။ သူတို့နှင့လြိုကခြဲ့ဖို့ အတင်းခေါန်သည်ေ။ သူမနှင့ြ လကရြှိတွဲနသေော တဈယောကကြို အားကိုးရမလားလို့ တိုငတ်ညသ်ောအခါ ငနဲသားက ကြောကန်သည်ေ။ စကားတွကေ အခွအတေင် ဖြစ်လာသည်။

နောကတ်ော့ ကိုယတ်ောကြ သူမကို တဈယောကထြဲထားရဈခဲ့ပြီး ဘယအြခွိန် ရှောငထြှကသ်ှားသည် မသိလိုကရြ။ သူမလည်း ဘယလြိုမှ တောင်းပနလြို့မရသည့အြဆုံးတွင် နည်းနည်း ကြှဲမှီးတိုလာမိသောကြောင့ြ သူမကို အတင်းလာဖကထြားသောကောင် တဈယောကြ၏ ပေါငခြှံကို ဒူးနှင့တ်ိုကပြဈလိုကမြိသည်။

“ဖြောင်း”

ကနဲ အသံနှင့အြတူ သူမ ကြယတ်ှေ၊ လတွေ မှငပြှီး လညဆြင်းသှားရသည်။ အားယူပြီး အမှငကြှညလြငအြောင် ကြိုးစားလိုကတ်ော့ သူမကို ကမ်းပေးလာ သည့ြ လကတ်ဈဖကကြို တွေ့လိုကရြ၏။ 925 ဟန်းခွိန်းအကြီးကြီးကို ဝတဆြငထြားသော လကတ်ဈဖကြ၊ လကခြွောင်း ငါးချောင်းလုံးတွငလြည်း ပုံသဏျဍနမြွိုးစုံသော လကစြှပမြွားကို ဝတဆြငထြားသည်။ ထိုလကကြို အားယူပြီးထနစဉြေ သူမ၏ နံကြားထဲသို့ ရိပကြနဲပြေးဝငလြာသော အရိပတ်ဈခုကို တွေ့လိုကရြ၏။ သူမ ယောငရြမ်းပြီး မကြစြိကို စုံမှိတထြားလိုကမြိသည်။ နာကြငမြှုတဈစုံတဈရာ ဖြစ်ပေါမြလာသောကြောင့ြ မကြစြိဖြင့ကြှည့လြိုကမြိသောအခါ သူမကို ပြေးကနလြာသည့ြ ခွထေောကတ်ဈဖကကြို ကြားဖြတဟြန့်တားပေးခဲ့သော ခွထေောကတ်ဈစုံအား တွေ့မှငလြိုကရြ၏။

ဖိုကအြိုဝမ်း ဂငွြးဘောင်းဘီနှင့ြ တွဲဖကဝြတဆြငထြားသော Country ဖိနပကြှောင့ြ ရော့(ခြ)ကာ တဈယောကဆြိုတာ သိလိုကသ်ည်။ မော့ကြည့်လြိုကမြိတော့ ကြောလညလြောကြ ဆံပငန်ှင့ြ ဆံရှညကြိုယတ်ောတ်ဈယောကြ။ ပြူနာထဲကို ဝငရြောကလြာပုံက အေးဆေးတညင်ှိမလြှန်းသည်။ ရနသ်ူကို ရှိတယလြို့တောင် မထငသ်ည့ပြုံနှင့ြ သူမကို မိတဆြကန်ပြနေသ်ည်။

“အဆငပြှရေဲ့လား….။ မင်းနဲ့အတူတူလာတဲ့ ဂွောရြကီးကောငတ်ော့ လဈသှားပြီကြ…။ ကိုယ့န်ာမညကြ စိုးကိုတဲ့… မှတထြားမယမြလား”

သူမ အခွိုသာဆုံးအပြုံးနှင့ြ သူ၏ ကူညီမှုကို တုန့်ပြနလြိုကမြိသည်။

“ကြှနမ်…မကြညေန်ူးပါ”

သူမက နာမညပြှောပြလိုကသ်ောအခါ သူက ကလေးငယတ်ဈဦးကို နှစ်သိမ့သ်ည့ဟြနမြွိုးနှင့ြ သူမ၏နဖူးထကမြှ ဆံနှယစြများကို ပြတသ်ပပြေးလိုကရြင်း သူမနှင့ကြှိုငန်သေော အုပစြုဘကသ်ို့ လှည့လြိုကသ်ည်။

“မင်းတို့ အေးဆေးလဈလိုကရြငကြောင်းမယ်….။ နို့မို့ဆို အကုနရြှောကလြောငကြုနလြိမ့မြယ်….။ ငါ့နာမညကြိုလည်း မသိရငမြှတသ်ှားကြ…. #### က စိုးကိုဆိုတာ ငါဘဲ…။ မကြနပေဘြူးဆိုရငလြည်း ဆကဆြှဲလို့ရတယ်….။ Club ထဲမှာတော့ မကောင်းဘူး…. အောကကြ ကားပါကငကြို လိုကခြဲ့”

ပြောပြီးတော့ မကြညေန်ူးဖကကြိုလှည့လြာပြီး သူမ၏ ပခုံးလေးကို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း သိုင်းဖကကြာ ကလပထြဲမှ ထွကလြိုကသ်ည်။ သူမအနနှငေ့ြ အလိုကသ်င့ြ နထေိုငလြိုကခြှင်းက အကြိုးရှိနိုငသ်ညဟြု တွေးလိုကမြိပြီး သူခေါဆြောငရြာသို့ မငှင်းဆနဘြဲ လိုကသ်ှားလိုကမြိရသည်။ သူပြောလိုကသ်ည့ြ #### ဆိုသညမြှာ ရနကြုနလြူငယလြောကမှ တောင့တ်င်းသော အုပစြုတဈခုဖြစ်ကြောင်းကို သူမ ကြားဖူးနားဝရှိထားသောကြောင့ြ သူ့ရဲ့အကာ အကြယကြို အသုံးခလွိုကရြန် ဆုံးဖြတလြိုကမြိခွင်းပင်။

ကားပါကငကြိုရောကတ်ော့ စိုးကို၏ အဖြဲ့တွကေို တွေ့လိုကရြသည်။ သူမကို ကားတဈစီးထဲတွင် ဝငထြိုငန်စသေေောကြောင့ြ ဝငထြိုငန်လေိုကရြသည်။ ဟိုကောငတ်ှအေုပစြုက မကြမနေပန်ှင့ြ အနောကကြနေ လိုကဆြင်းလာသညကြို ကားထဲမှ လှမ်းတွေ့နရသေည်။ သူမကြောင့ြ ပြူနာအကြီးကြီး မဖြစ်စချင်ေသ်ောလြည်း လောလောဆယ် အနအထေားအရ သူမ ဘာမှမတတန်ိုငဘြဲ ဖြစ်နသည်ေ။ တောပြါသေးသည်။ စိုးကိုတို့လူအုပကြို မှငလြိုကရြသောကြောင့ြ ဟိုကောငတ်ှေ လန့်သှားပုံရသည်။ စကားအနည်းအပါး ပြောဆိုနကြသေညကြို တွေ့မှငလြိုကရြပြီး လူရမ်းကားအုပစြု ရှောငထြှကသ်ှားကြ၏။ သူတို့ထကြ ပိုမိုရမ်းကားတတသ်ူတွနှငေ့ြ တွေ့လိုကရြ သောကြောင့ြ အမှီးကုပသ်ှားကြခွင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ မှန်းဆလိုကမြိပါသည်။

စိုးကိုက ကားထဲသို့ဝငလြာပြီး သူမကို ဘယလြိုကပျို့ရမလဲလို့ မေးသည်။ အဆောငမြှာနတယေဆြိုတာနှင့ြ ပြနလြို့မရတော့ဘူးဆိုတာကို သိသှားသောအခါတွငတ်ော့ သူမကို ဟိုတယတ်ဈခုသို့ ခေါသ်ှားခဲ့သည်။ အပေါစား မိန်းမတဈယောကလြို အခုဘဲတွေ့၊ အခုဘဲ သိရုံမွှနှင့ြ ဟိုတယအြထိ ပါသှားခဲ့ရခွင်းအတွကြ သူမကိုသူမ တောတ်ောဈြေးပေါနပြေီ လို့ ခံစားလိုကမြိရသည်။

သို့သောြ စိုးကိုနှင့ြ ပတသ်ကလြိုစိတကြှောင့ြ ဘာကိုမှမတွေးတော့ဘဲ သူခေါဆြောငရြာသို့ လိုကပြါခဲ့မိခွင်းပင်။ စိုးကိုနှင့ပြတသ်ကလြို့ သူမ အတတကြောင်းတွလည်ေး တတခြဲ့ရသေးသည်။ ဟိုတယရြောကတ်ော့ ဟိုတယအြခန်းလေးထဲတွင် သူမကို စိုးကိုက အမုန်းဆှဲ၊ ဗုံးကြဲလိမ့မြယလြို့ ထငထြားမိခဲ့သညမြှာ မှားသှားပြနသ်ည်။ တီဗှီခနွန်ယကြို Mtv လိုင်းသို့ ပြောင်းလိုကပြှီး သူ့ဘောင်းဘီအိတကြပထြဲမှ ကောပြုလင်းသေးလေးတဈခုကို ထုတယ်ူကာ ကုတငပြေါသ်ို့ တကထြိုငလြိုကသ်ည်။ သူမက သူ့ကို စိတဝြငစြားစွာ လိုကကြှည့န်မေိသောကြောင့ြ သူက သူမဘကသ်ို့လှည့ကြှည့ပြှီး

“အေးဆေး…. နသောသလိုနေ.. ကောငမြလေး”

လို့ပြောလာသည်။ သူမကို ကောငမြလေးလို့ခေါခြှင်းကို နည်းနည်းမနှစ်မှို့သလို ဖြစ်မိသောလြည်း ဘာမှမဖြစ်သလိုဘဲ နလေိုကရြသည်။ တကယဆြို စိုးကိုနှင့ြ သူမက အသကခြငွြးသိပကြှာမညမြထငပြါ။ ရှယတ်ူတန်းတူတွေ ဖြစ်နိုငသ်ည်။ သူမက ဂရုမစိုကသ်ည့ပြုံစံနှင့ြ အေးဆေးပါဆိုသည့သ်ဘော ပခုံးတွန့်ပြလိုကပြှီး သူ့ဘေးတွင် ဝငထြိုငလြိုကြ၏။ သူက တဈထောငတ်နတ်ဈရှကကြို ကစွရြင်း ပိုကတ်ဈချောင်းလိုဖြစ်အောင် လုပန်သည်ေ။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ပုလင်းထဲမှ ဖြူဖြူအမှုန့်များကို ကုတငဘြေးမှ စားပြဲခုံပေါသ်ို့ အတန်းလိုကဖြစ်အောင် အနည်းငယ် ပုံခလွိုကပြှီး ပိုကဆြံပိုကန်ှင့တ်ေ့ကာ ရှူလိုကသ်ည်။

အဖြူရှူတယဆြိုတာကို မကြစြိနှင့ြ တပအြပမြှငဖြူးလိုကရြသည်။ သူလုပစြရာရှိတာကို လုပပြှီးသှားတော့ ကုတငပြေါသ်ို့တကပြှီး ပကလြကလြှနကြာ ဇိမယ်ူနသည်ေ။ သူမကို ရှိ တယလြို့တောငထြငတ်ော့ပုံမရ။ သူမလည်း သူ့ဘေးတွငဝြငလြှဲကာ အကဲခတန်လေိုကသ်ည်။ တောတ်ောကြှာတော့မှ သူက သူမဘကသ်ို့ လှည့လြာသည်။

“sorry ကြာ… ကိုယ် နဲနဲယူနတော.. မင်းကိုတောင် မေ့သလိုဖြစ်သှားတယ်”

သူမ ပြုံးပြလိုကသ်ည်။ ဘာပြနပြှောရမယမြှန်း မသိသောကြောင့ဖြစ်၏။ သူမ၏စိတထြဲတွင် စိုးကိုပုံစံက စိတဝြင် စားစရာကောင်းနသည်ေ။ သူမတွေ့ဖူးသော ယောကြြားလေးများဆိုရင် သူမကို အခုလို ဟောတ်ယသ်ို့ခေါလြာပြီဆိုလွှင် အခန်းထဲရောကတ်ာနှင့ြ ကာမစပယ်ှကဖြို့ကို အရငကြှိုးစားကြသည်။ သူတို့လိုဘပြည့ပြှီး၍ အနားယူသောအခါတွငမြှ အလာပ၊ သလာပတွေ ပြောတတကြှသည်။ စိုးကိုကတော့ အခွားသူများနှင့မြတူတာ သချောသည်။

“မင်းရော ကဈတတလြား”

စိုးကိုက ရုတတ်ရကြ မေးလာသောကြောင့ြ သူမ ကြောငသ်ှားရပြီး သူ့ကို အူကြောငကြှောငန်ှင့ြ ပြနကြှည့န်လေိုကမြိသည်။ သူမ နားမလညသ်ညကြို သဘောပေါကသ်ှားပြီး ခုံပေါတ်ှငတ်ငထြားသော ပလပစြတဈဗူးလေးကို မေးငေါ့ပြပြီး

“ပစ်စည်းခဖြူးလာလို့ မေးတာ”

ဟု ပြောလာသည်။ သူမ ခေါင်းကို သှကလြကစြှာ ခါပြလိုကမြိ၏။ သူက သူမကိုကြည့်ပြှီး ပြုံးနသည်ေ။ Club မှာတုန်းက ပိုငစြိုးပိုငန်င်းနှင့ြ ပခုံးတွဘောတွကေောကဖြကပြှီး ဟောတ်ယအြခန်းထဲကိုရောကတ်ော့မှ မခုတတ်တသ်ည့ြ ကြောငလြို လုပန်ေ၏။

“စမ်းကြည့်ခြငွတ်ယ်”

မကြညေန်ူး ပါးစပမြှ ပြောလိုကခြှင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဘာကြောင့ြ ဒီလိုပြောမိခဲ့သညဆြိုတာကိုလည်း သူမကိုယသ်ူမ နားမလည်။ သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို စိုးကိုက အလှယတ်ကူ လိုကလြွောလိမ့မြယလြို့ ထငထြားတာ မှားသှားပြနသ်ည်။ ဘာတွဖြစ်ေနမှန်ေးကို မသိတော့။ လိုကမြလာမိတာကမှ ကောင်းလိမ့ြဦးမည်။ အခုတော့ စိုးကို၏ တောကြီကို အောင့အြီး တရားနာနရသေည်။ မူးယဈဆေးဝါးကို သူမရှေ့မှာတင် သုံးစွဲခဲ့သူက သူမကို မူးယဈမကောင်းကြောင်း တရားလာဟောနသည်ေ။ ပြောလိုကတ်ုန်းကတော့ ဘာရယမြဟုတ် ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သောလြည်း တားမှဈနသေောကြောင့ြ မရရအောင် လုပကြှည့ခြငွလြာသည်။

စိုးကိုပြောသမွှကို စိတရြှညရြှည် နားထောငပြေးနလေိုကပြှီး သူမကြှမ်းကငွသ်ော မာယာနှင့ြ ပတခြွှဲနပခြွှဲလုပကြာ အတင်းပူဆာလိုကတ်ော့ စိုးကိုက စမ်းခွင့ပြှုလိုကသ်ည်။ နှာခေါင်းတွင်းသို့ တိုးဝငသ်ှားသော အဖြူမှုန့်များကြောင့ြ အာခေါငတ်ှင်းမှ ခါးသကသ်ည့ြ အရသာကို ခံစားလိုကရြပြီး အနခြငွသ်လို ဖြစ်လာသည်။ အာခေါငမြှ အခါးရညမြွား ကဆွင်းလာပြီး လူက လှင့မြွောနသလေို ခံစားရသည်။ မူးယဈမှုက ဇိမယ်ူချင်စြရာကောင်းသောလြည်း ခါးသကမြှုကြောင့ြ အိမသ်ာတွင်းသို့ဝင်၍ အနလြိုကမြိသည်။

စိုးကိုက အိမသ်ာထဲလိုကလြာပြီး အနန်သေော သူမကို ကြောတွဘောတွေ ဖိပေးသည်။ ပါးစပမြှလည်း မလုပဖြို့ တားခဲ့ကြောင်း၊ အခုတော့ ခံရပြီမဟုတလြား စသညဖြှင့ြ ဘာညာ၊ သာရကာတွေ ပြောနသည်ေ။ နောကတ်ော့ သူမလည်း တောတ်ောမြွှောလှင့သ်ှားခဲ့ရသည်။ လူတဈကိုယလြုံး လထေဲတွင် ပြံဝဲနသည်ေ။ တီဗှီမှဂီတသံစဉမြွားနှင့အြတူ မွှောပါနမေိသည်။ ထူးဆန်းတာက အဲဒီ့ညက စိုးကို သူမကို ဘာဆိုဘာမှ မဘာလိုကခြှင်းပငဖြစ်သည်။

နောကတ်ော့ စိုးကိုနှင့သ်ူမ တွဲမိသှားသည်။ သူမလည်း မူးယဈလိုင်းထဲသို့ ရောကမြှန်းသိသိကြီးနှင့ြ တိုးဝငခြဲ့မိသည်။ စိုးကိုနှင့ြ ဆကဆြံရသညတ်ှင် ကာမဆကဆြံရခွင်းကိုလည်း သူမ နှစ်သကမြိသည်။

တဈနေ့သား နေ့ခင်းဘကကြှီး စိုးကိုက သူမကို ကြောကကြုန်းဘကရြှိ အိမတ်ဈခုသို့ ခေါသ်ှားသည်။ ခွံထဲမှာ နခင်ေးကြောငတ်ောင် အရကဝြိုင်းဖြဲ့နကြသေော စိုးကို၏ အဖြဲ့သားတဈခွို့ ရှိနသည်ေ။ သူမတို့ရောကသ်ှားတော့ အဲဒီ့ဝိုင်းမှာ ခဏဝငရြောပြီး စိုးကိုက သူမကို အိမထြဲသို့ ခေါသ်ှင်းလာသည်။ စိုးကို သူမကို ဆှဲတော့မညဆြိုတာကို နားလညလြိုကသ်ည်။ ပတသ်ကမြှုများလာသောအခါတွင် စိုးကိုအကြောင်းကို သိနပြေီဖြစ်သည်။ တဈခါတဈလေ မနကလြေးနာရီလောကြ အဆောငမြှာလာခေါပြှီး ကားပေါမြှာ ဖိချင်ဖြိတတသ်ည်။ သူစိတလြာနလွှင်ေ အခွိနရြှေးသူ မဟုတ်။ သူစိတမြလာရငလြည်း တဈလကိုးသီတင်း လုံးဝမဆှဲ။ အဲ့ဒီနေ့ကတော့ စိုးကိုခေါဆြောငရြာအတိုင်း အိမထြဲသို့ သူမ လိုကပြါခဲ့သည်။ စိုးကိုအဖြဲ့တွနှငေ့လြည်း ရင်းနှီးနပြေီမို့ အိမထြဲမှာ ဝငဆြှဲရမညဆြိုလည်း သိပဂြရုမစိုကမြိတော့။ မကြညေန်ူးဆိုတာက ပတဝြန်းကငွကြို ဘယတ်ုန်းကမှ ခေါင်းထဲထည့တ်တသ်ူမဟုတ်။ အိမခြန်းထဲရောကတ်ော့ စိုးကိုနှင့သ်ူမ အဖြူကို တဈယောကတ်ဈတီးစီ ကဈလိုကကြှသေးသည်။ နောကတ်ော့ စိုးကိုက သူမကို တဈကြောင်းဆှဲသည်။

တဈခွီပြီးသှားလို့ နားနကြသေောအခါ စိုးကိုက သူ ပစ်စည်းမှာထားကြောင်း ပြောသည်။ ဟောငလြိုကြ မှာထားသညဖြစ်သောကြောင့ြ ပစ်စည်းသယလြာပေးမည့သ်ူကို သူမအား ထိုးကြှေးချင်ကြှောင်း စည်းရုံးလာသည်။ သူမ လကခြံလို့မရ။ သူမစိတလြာလို့ လမ်းဘေးက ဆိုကကြားသမားကို ကုန်းချင်ကြုန်းလိုကမြည်။ ဒါက စကားအဖြစ်ပြောခွင်း ဖြစ်သည်။ သူမအတန်းအစားက ဆိုကကြားသမား အတန်းအစားလည်း မဟုတ်။ အခုတော့ စိုးကိုက သူမကို ဖာသညမြတဈယောကလြို သဘောထားနပြေီထငသ်ည်။ သူမ အပြတင်ှင်းလိုကြ၏။ စိုးကို တောတ်ောတ်င်းသှားသည်။ သူလုပခြငွသ်ညဆြို၍ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ထိခွင့မြပေးခဲ့သော ဖငပြေါကလြေးကို နာကြငမြှုရော ပြှန်းစွာနှင့ြ ပေးဆပခြဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူမကိုယတ်ိုငကြ ဖငဇြိမခြံတတန်ပြေီဖြစ်၏။

အခုလည်း သူမကို တဈခါမှမသိဖူးသော သူစိမ်းတဈယောကန်ှင့ြ လှှတပြေးရန် ကြံစညန်ပြနေသ်ည်။ စိုးကိုနှင့ြ ပတသ်ကရြတာ ပစ်စည်းအလကားသုံးနရသေညဆြိုပမယေ့ြ ဒီပစ်စည်းတွကြေောင့ြ ဇယားတဈယောကလြို တွေ့ရာလူကို ထိုးကြှေးရအောငတ်ော့ သူမ လကမြခံနိုငပြါ။ စိုးကိုက သူမ ခါးခါးသီးသီး ငှင်းနသေောကြောင့ြ ဘာမှထပမြပြောတော့ဘဲ သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို ကုန်းပြီးဂွာနသည်ေ။ စိုးကို မှုတပြေးလွှင် မကြညေန်ူး ထွန့်ထွန့်လူးနတတ်ေ၏။ စိုးကို၏ နှုတခြမ်းမှှေးငုတစြိလေးများနှင့ြ သူမ၏ စောကစြိလေးကို ပြတတ်ိုကမြိသောအခါတွင် အကြောများ တဖငွြးဖငွြးဖြစ်သညအြထိ ခံစားရသည်။ စိတတ်ိုင်းကြ မှုတပြေးပြီးတော့ စိုးကိုက သူ၏ ပြောင်းဖူးကြီးနှင့ြ မကြညေန်ူး၏ စအိုပေါကလြေးကို လိုးပါတော့သည်။

ဂေါလြီပတလြညကြ ပြတတ်ိုကတ်ိုးဝငသ်ှားသောကြောင့ြ ဖငပြေါကဘြေးသားနုလေးများ ကြိန်းစပသ်ှားရသည်။ ရှညလြွားသော သူ့လိငတ်ံကြီးနှင့ြ နောကပြေါကကြို လိုးခွဲတိုင်း အတွင်းမှ အောင့န်အေောငခြံရသည်။ နာကြငလြှန်းသောကြောင့ြ ဖငခြံရတိုင်း မကြရြညဝြဲရသည်။ သို့သောလြည်း ထိုကဲ့သို့ နာကြငမြှုနှင့အြတူ ခံစားရသော ကာမအရသာကလည်း ပြောမပြတတအြောင် ကောင်းမှနလြှသည်။ မကြရြညဝြဲရလောကအြောင် ဖငပြေါကထြဲတွင် ပြည့သ်ိပန်သေော လိငတ်ံကြီးက စောကဖြုတအြတွင်းသားများကို ယားကြိကြိ ဖြစ်စသည်ေ။ စောကစြိလေးကို ကိုယ့လြကန်ှင့ကြိုယ် ပြတပြေးနရင်ေး ဖငကြိုအလိုးခံရသည့အြရသာကို သူမ သဘောကသွည်။ ဖငပြေါကထြဲမှ နာကြငမြှုနှင့အြတူ စောကဖြုတမြှ ကာမအရသာတို့ ပူးတွဲကာ တဈပျိုငထြဲခံစားရသည့အြတွကြ သူမ၏စိတကြွနပေမြှုက အစားထိုးလို့မရနိုငအြောငပြင်။

အဲ့ဒီနေ့က ကြောကကြုန်းအိမတ်ှင် စိုးကိုက သူမကို သုံးခွီ စိတတ်ိုင်းကဆွှဲပြီး ပြနပျို့ခဲ့သည်။ သူပြောခဲ့သောကိဈစကို ဘာမှမပြောခဲ့သည့ပြုံစံနှင့ြ ဆကဆြံနသေောကြောင့ြ စိုးကို လကလြွှော့သှားပြီလို့ ထငလြိုကမြိသည်။ သူမ အထငသ်ည် မှားယှင်းကြောင်းကို နောကတ်ဈနေ့မှာဘဲ သိလိုကရြ၏။

နောကတ်နေ့ မနကအြစောကြီး စိုးကို ရောကလြာသည်။ မနေ့က သုံးခွီတောငဆြှဲထားသညမြို့ ဒီနေ့ တော့ ငှိမန်လေောကြဦးမညထြငန်ရောမှ အစောကြီးလာခေါသ်ောကြောင့ြ မကြညေန်ူးအတွကြ ထူးဆန်းနသည်ေ။ ကားပေါရြောကတ်ော့ စိုးကိုက ပစ်စည်းထုတပြေးသည်။

“မနကစြောစောစီစီး”

ဟု မလုပခြငွသ်ည့ြ သဘောမွိုး ပြောလိုကတ်ော့

“ပစ်စည်းက အသဈရောကတ်ာ စမ်းကြည့်ြ”

လို့ပြောသည်။ မကြညေန်ူးဆိုတာက ဒါမွိုးဆိုလွှင် နှစ်ခါပြနမြပြောရသည့သ်ူမို့ ကမ်းပေးလာသော ပနန်ဆလငပြုလင်းကို ယူလိုကပြှီး လကမြနှင့ြ လကြ ကောကဝြတကြှားထဲသို့ ပစ်စည်းနဲနဲပုံလိုကပြှီး လကမြရင်းနှင့ြ နှာခေါင်းပေါကတ်ဈဖကကြိုပိတကြာ ကနွန်ှာခေါင်းပေါကတ်ဈဖကန်ှင့ြ အမှုန့်များကို ရှူသှင်းလိုကသ်ည်။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ပစ်စည်း။ အာခေါငကြ အခါးရညမြွား ခကြခြှင်းဆိုသလို ဆင်းလာသည်။ ဆရာမကြီးဖြစ်နပြေီမို့ အခါးရညဆြင်းသော အရသာကိုခံစားရင်း ကားနောကမြှီကို လှဲခကြာ ဖီး(လ်)ခံနလေိုကသ်ည်။ ဘယကြိုသှားမလဲဆိုတာကိုလည်း ဂရုမစိုကြ။ ဘာသှားလုပမြညဆြိုတာလည်း သူမနှင့ြ မဆိုငသ်လို မူးယဈမှု၏ အရသာနောကသ်ို့ ကောကကြောကပြါအောငလြိုကပြါရင်း စိုးကို ခေါဆြောငရြာနောကသ်ို့ လိုကပြါခဲ့မိသည်။

သူမကို ကားပေါမြှဆင်းရန် နှိုးတော့မှ ဘေးဘီကို ကြည့်မြိရသည်။ ခွံဝင်းတဈခုဖြစ်မှန်း သိလိုကရြ၏။

“ဘယရြောကန်တောလဲ”

“လှည်းကူးမှာ….။ ဆင်းလေ.. အိမထြဲရောကမြှ တဈခုခုစားကြတာပေါ့”

စိုးကို ခေါဆြောငရြာနောကသ်ို့ လိုကပြါရင်း ပတဝြန်းကငွကြို အကဲခတလြိုကမြိသည်။ ခွံစောင့ပြုံစံက ရုပရြှငထြဲက လူကြမ်းပုံပေါကန်သညေဟြု ထငမြိသည်။ စိုးကိုတဈယောကြ လုံးပါနသညေမြို့ ခွံစောင့လြောကကြို ဂရုစိုကစြရာ မလိုဘူးထငသ်ည်။

အိမထြဲရောကတ်ော့ နှားနို့နှစ်ခွကန်ှင့ြ ကောကည်ှင်းပေါင်း ပူပူနှေးနှေးကို အသင့ပြှငပြေးထားကြောင်း တွေ့လိုကရြသည်။ စိုးကို စီစဉထြားတာ ဖြစ်လိမ့မြည်။ သူမ၏ အကငွ့အြတိုင်း ရှညရြှညဝြေးဝေး လွှောကစြဉြးစားမနတေော့ဘဲ စားစရာရှိတာ စားပစ်လိုကသ်ည်။ စားပြီးတော့ စိုးကိုက ပစ်စည်းရှူနသည်ေ။ သူမကိုလည်း ကမ်းပေးလာသောကြောင့ြ မငှင်းဘဲ ယူကဈပစ်လိုကပြှနသ်ည်။

စိုးကိုဆီမှာ ပစ်စည်းကို ဝိတလြိုကဖြနထြားပုံရသည်။ နဲနဲကတွာနဲ့ တဈခါဆိုသလို ကဈချင်တ်ိုင်းကဈနသည်ေ။ သူမလည်း သူနှင့အြပျိုငလြိုကြ၍ ကောင်းနမေိသည်။ ကြာတော့ လူက မခံနိုငတ်ော့ဘဲ ဒေါင်းသှားရသည်။ အိမရြှေ့ဆကတ်ီပေါမြှာဘဲ ခွခေေါကပြှီး ယူနလေိုကမြိ၏။ သူမ သတိပြနဝြငလြာခွိနမြှာတော့ အိမခြန်းထဲရောကန်တောကို တွေ့လိုကရြသည်။ ခန်တာကိုယတ်ှင် အဝတအြစားများ ရှိမနတေော့တာကို သတိထားမိလိုကသ်ည်။ လူက ကောင်းနဆေဲမို့ ဘာဖြစ်နတယေဆြိုတာကို အတင်းကြီး စိတလြိုကကြပရြသလို ဖြစ်နသည်ေ။

သူမ မကြလြုံးများကို ဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ောအခါ တဈခါမှမမှငဖြူးသော သူစိမ်းယောကြြားတဈယောကြ၏ မကြန်ှာကို တွေ့လိုကရြ၏။ သူမက ထိုလူ၏အပေါမြှာ ခွရကသ်ားကြီး ဖြစ်နသည်ေ။ သူမ လန့်သှားမိသည်။ သူမမသိသော သူစိမ်းယောကြြားတဈယောကန်ှင့ြ ကာမစပယ်ှကန်ခွင်ေး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုကရြသောကြောင့ပြင်။ စိတအြာရုံတို့ကို စုစည်းလိုကသ်ည်။ သူမ၏ နောကကြွောဘကတ်ှင် လူတဈယောကရြှိနသလေို ခံစားမိလိုကြ၏။ နောကပြှနလြှည့ကြှည့သ်ောအခါ စိုးကိုကို တွေ့လိုကရြသည်။ စိုးကိုကို တွေ့မှငလြိုကရြသောကြောင့ြ သူမ အားရှိသလို ဖြစ်သှားသည်။ သူမ အလိုးခံနရကြေောင်းကို စိုးကို သိသညဘြဲ။

သူမကို မနေ့ကစည်းရုံးခဲ့သလို တကယဖြစ်အောင် လုပလြိုကသ်ညလြား။ ဒေါသကြောင့ြ အာရုံတို့ စုစည်းမိသှားသည်။ အို…. သူမကို စိုးကိုနှင့ြ လူစိမ်းတို့နှစ်ယောကြ ပေါင်းပြီး ညှပလြိုးနကြတောပါလား။ သိသိခွင်း သူမ အတင်းရုန်းသည်။ သူမပုံစံက လူစိမ်း၏အပေါတ်ှင် ခွရကသ်ား ကုန်းကုန်းကြီးရှိနပြေီး စိုးကိုက သူမ၏ အနောကဖြကမြှနေ၍ နောကပြေါကကြို တွယန်ခွင်ေးဖြစ်သည်။ လီးနှစ်ချောင်းက သပလြွှိုထားသလို ဖြစ်နသေောကြောင့ြ သူမ၏ ရုန်းကနမြှုမှာ အားမပါသလို ဖြစ်နသည်ေ။ သူမ ထပပြှီး ရုန်းထွကကြှည့သ်ည်။ ပါးစပမြှလည်း အယုတ်တအနတ်တတွေ ဆဲရေးအောဟြဈလိုကမြိ၏။ သူမ အောလြိုကသ်ောကြောင့ြ သူတို့နှစ်ယောကြ၏ လိုးဆောင့ခြကြမြွား တန့်သလို ဖြစ်သှားသည်။ သို့သောလြည်း ခတ်ေတခဏသာဖြစ်၏။

စိုးကို၏ လိုးဆောင့ခြကြမြွားက ပိုပြီးပြင်းထန် ကြမ်းတမ်းလာကြသည်။ စိုးကို ဇွတကြှမ်းနသေောအခါ လူစိမ်းကလည်း အောကကြနေ အားကုနပြင့ဆြောင့ပြေးလာသည်။ စောကဖြုတဆြီမှ ပြည့သ်ိပန်ာကြငမြှုနှင့ြ စအိုပေါကလြေးဆီမှ နာကြငမြှုများ ရောထွေးကုနကြှသည်။ လီးနှစ်ချောင်းနှင့ြ တပျိုင် ထဲ အလိုးခံနရသေညဖြစ်သောကြောင့ြ အရသာအသဈအဆန်းနှင့ြ ကာမစိတတ်ို့ကလည်း ထကြှလွှကရြှိနသည်ေ။ သူမကို ဖာသညမြတဈယောကလြို ဆကဆြံနခွင်ေးကိုလဲ စိတကြ လကမြခံချင်ြ ဖြစ်နမေိသည်။ စိတကြသာ အပြင်းအထန် ငှင်းဆနန်သေောလြည်း ခန်တာကိုယကြတော့ ကာမ၏ဆှဲဆောငမြှုတွင် ပြောဝြငကြွနပေန်မေိသည်။ ယောကြြားနှစ်ယောကကြ ပြင်းထနကြှမ်းတမ်းစွာ ဆကဆြံလလေေ သူမ၏ ကာမမီးက တောကလြောငလြလေေ ဖြစ်နသည်ေ။ နောကဆြုံးတော့ ရုန်းကနဖြို့ပင် မေ့သှားရပြီး ယောကြြားနှစ်ယောကြ၏ ညှပပြူးညှပပြိတ် လိုးဆောင့ခြှင်းများအောကတ်ှင် အလူးအလဲနှင့ြ ကာမအရသာကို ခံစားနလေိုကမြိသည်။

အဲ့ဒီနေ့က လှည်းကူးခွံထဲတွင် သူမကို ဖာသညမြတဈယောကလြောကတ်ောင် တနဖြိုးမထားစွာ ဆကဆြံပြုကငွ့ခြှင်းကို ခံခဲ့ရလသည်ေ။ တောရြုံ ဖာသညမြဆိုရငတ်ောင် အခုလို နှစ်ယောကပြူးကြီး ဆကဆြံဖို့ အတောစြည်းရုံးယူရမညဖြစ်သည်။ သူမကတော့ မူးယဈဆေး အလှနအြကြှံပေးပြီး အသိစိတလြှတန်ခွေိနတ်ှင် ဆကဆြံခံလိုကရြသည်။ ကြနပေမြှုလုံးဝမရှိသောလြည်း တိုငဟြယတ်ောဟယ် လုပပြှနလြွှင် သူမကိုယတ်ိုင် အရှကကြှဲရဦးမညဖြစ်သလို အမှုဖြစ်ရငလြည်း လှည်းကူးနှင့ြ ကူးခညွသ်န်းခညွြ လုပန်ရမေညဖြစ်သောကြောင့ြ ထိုကိဈစကို ဤမွှနှင့သ်ာ အဆုံးသတလြိုကဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကမြိပါသည်။ စိုးကိုနှင့ြ ပတသ်ကခြှင်းသညလြည်း အဲဒီ့နေ့က နောကဆြုံးပငဖြစ်သည်။

တဈနှစ်ဆိုသော အခွိနအြတိုင်းအတာအတွင်းမှာ သူမ ဒီလောကပြှောင်းလဲခဲ့ရခွင်းအတွကြ ဘယသ်ူ့ကိုမှ အပြဈမတငလြိုပါ။ အပြဈရှိသညဆြိုပါက သူမသာလွှင် အပြဈရှိသူ ဖြစ်ပါလိမ့မြည်။ ဘယသ်ူမပြု မိမိမှု ဆိုသည့စြကားရှိသညမြဟုတပြါလား။

…………………………………………………

❤️အခန်း ( ၈ )❤️

“မောင်…. မကြညေန်ူးသတင်းကို ကြားပြီးပြီလား”

မှတန်ိုးက အဆကအြစပမြဲ့စွာ မေးလာသောကြောင့ြ ဘာကိုပြောမှန်းမသိ။

“ဘာကိုပြောတာလဲ ခစြျ”

အခုနောကပျိုင်း မကြညေန်ူးသတင်းတွကေ တဈခုမှကောင်းတာမရှိ။ မူးယဈဆေးစွဲနသလေိုလို ပြောသံကြားရသည်။ တွဲလိုကတ်ဲ့ ရည်းစားပေါင်းကလည်း မှိုလိုပေါကန်သည်ေ။ ကကဆိုသည့ြ ကြိုကကြုန်းဘှဲ့ထူးကိုတောင် ရရှိနသညေဆြို၏။ မကြညေန်ူး ဘယလြိုဖြစ်သှားလဲဆိုတာကို သူ နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်နမေိသည်။ မေ့မေ့ပြောကပြွောကြ ဖြစ်နသညေဆြိုသောလြည်း အခစွြဦးမို့ သိချင်ကြှားချင်စြိတလြေးတော့ ရှိပါသည်။ မှတန်ိုးက နားလညမြှုရှိလို့ တောသ်ေးသည်။ သူ… မကြညေန်ူးအပေါတ်ှင် ဘယလြိုသဘောထား ခံစားခဲ့ဖူးသညဆြိုတာကို မှတန်ိုး သိထားသောကြောင့ြ မကြညေန်ူးနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ သတင်းများကြားရတိုင်း မှတန်ိုးက သူ့ကို ပြနပြှော ပြနကြဖြေဈ၏။ မှတန်ိုးက မိန်းကလေးဆိုတော့ မိန်းကလေးတို့ထုံးစံအတိုင်း သတင်းစုံသည်။

“မကြညေန်ူး…ဆုံးပြီတဲ့”

“ဘာ….ဘာဖြစ်တယ်… မကြညေန်ူးဆုံးပြီ.. ဟုတလြား”

သူ့နားကိုတောင် သူမယုံချင်ြ ဖြစ်သှားသည်။ သူ့အသံတွေ တုနရြငန်ကြေ၏။ ဘေးမှာရှိနသေော ခစွသ်ူကို အားနာလှသောလြည်း သူ့ကိုယသ်ူ ဘယလြိုမှမထိန်းနိုငအြောင် ဖြစ်သှားမိသည်။ မကြညေန်ူးနှင့ြ သူ မတွေ့တာ တောတ်ောတ်ောငကြှာနပြေီ ဖြစ်သည်။ နောကဆြုံးတဈခါတွေ့တော့ သူမ၏ပုံစံက မမှတမြိလောကအြောင် ပြောင်းလဲနကြေောင်း တွေ့မှငခြဲ့ရသည်။ ခတ်ရှေေ့ပြေးလှန်းနသေော ဝတစြားဆငယ်ငမြှုနှင့ြ ပုံစံက ပေါ့ပကြပြကြန်ိုငလြှန်းသညလြို့ သူ… ထငခြဲ့မိသည်။ သူ မှတန်ိုးတွယတ်ာခဲ့ရသော မကြညေန်ူးမဟုတပြဲ အခွားသော မကြညေန်ူးတဈယောကကြို တွေ့မှငန်ရသေလို ခံစားခဲ့ရ၏။ အခုတော့ မကြညေန်ူးက လောကကြီးကို စွန့်ခွာသှားပြီတဲ့။

“မောငတ်ို့ သူ့အဆောငကြို လိုကသ်ှားကြမလား ခစွြ”

“သှားမယလြေ….. တရုတလြေးလည်း လိုကလြိမ့မြယ်။ အခုလောလောဆယတ်ော့ သူ.. နယကြို ဖုန်းဆကဖြို့ လုပန်တယေထြငတ်ယ်…။ မကြညေန်ူးမိဘတွကေို အကြောင်းကြားရမယလြေ”

“တကယရြောဟုတလြို့လား ခစွရြယ်”

အခုအခွိနအြထိ သူ့စိတကြ မယုံသလို ဖြစ်နသေောကြောင့ြ မေးလိုကမြိခွင်းဖြစ်၏။ သူ့မေးခွန်းကြောင့ြ မှတန်ိုး မကြန်ှာပကြသ်ှားသညကြို ဖတွကြနဲ တွေ့လိုကရြသည်။ မှတန်ိုး သူ့ကိုဘယလြောကခြစွတ်ယဆြိုတာ သူသိပါသည်။ မကြညေန်ူးနှင့ပြတသ်ကလြို့ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟနဆြောငန်သေောလြည်း မှတန်ိုးစိတထြဲမှာ မိန်းကလေးပီပီ သဝနတ်ိုခွင်းတဈခွို့ရှိနကြေောင်း သူသိထားပြီးဖြစ်၏။ သို့သောလြည်း အခွအနေကေို သချောသိချင်စြိတကြ သူ့ကို လှှမ်းမိုးနသေောကြောင့ြ သချောအောင် မေးလိုကမြိသည်။

“ဟုတပြါတယဆြို….မောငကြလဲ….မှတန်ိုးက မဟုတဖြဲပြောပါ့မလား”

“အဲဒီ့လိုသဘောနဲ့ မေးတာမဟုတပြါဘူးကြာ…..။ မောငပြှောတာက… ခစွြ သချောသိလာတာလား… ဒါမှမဟုတ် ဒီသတင်းကို ဘယလြိုကြားလာတာလဲ ဆိုတာကို သိချင်တ်ာပါ”

သူ မေးနရင်ေးက မကြရြညမြွား ဝေ့ဝဲလာမိသည်။ ခစွသ်ူက သူဖြစ်နတောကိုမှငပြှီး စိတမြကောင်းဖြစ်သှားပုံရ၏။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း စိတမြကောင်းဖြစ်နပေုံရသည်။ တဈမှို့ထဲ ကြီးပြင်းလာကြသူများ မဟုတပြါလား။ မှတန်ိုးနှင့ြ မကြညေန်ူးတို့နှစ်ယောကဆြိုတာကလည်း အထကတ်န်းကြောင်းသူဘဝက တတွဲတွဲလုပခြဲ့ကြသော သူငယခြငွြးများ ဖြစ်ကြသညလြေ။

“တရုတလြေးလာပြောတာ မောင်….။ သူ့အိမကြို ဖုန်းဆကလြာတယတ်ဲ့….။ မနကကြ သူကိုယတ်ိုင် မကြညေန်ူးရဲ့ အဆောငကြို လိုကသ်ှားပြီးပြီလို့ ပြောတယ်….။ ဆေးလှနပြှီး ဆုံးတာတဲ့…။ အဆောငမြှာ ရဲတွရေော ရှုပရြှကခြတန်တယေလြို့ ပြောတယ်….။ မောင် သူနဲ့တွေ့ရင် သချောမေးကြည့်လြေ…”

ခစွသ်ူကို မော့ကြည့်လြိုကမြိသည်။ ခစွသ်ူက သူ့ရငထြဲက ဝမ်းနည်းကြကြေဲမှုများကို စာနာစွာ သူ့ကို ပြေ့ဖကလြာသည်။ သူ ထိုငန်ရောမှ ထရပလြိုကမြိသည်။ မကြညေန်ူးရဲ့အဆောငသ်ို့ သူ.. လိုကသ်ှားချင်သ်ည်။ ခစွသ်ူကို စိတထြဲမှနေ၍ တိတတ်ခိုး တောင်းပနလြိုကမြိ၏။ သူ့ပုံစံက အရမ်းကို ရုပပြကြဆြင်းပကြြ ဖြစ်နသညေဟြု ထငမြိ သောကြောင့ြ ဖြစ်ပါသည်။

—————————————-

ဒီနေ့ အလုပအြားသောကြောင့ြ မှတန်ိုး အိမရြှင်းနမေိသည်။ ကြောင်းပြီးလို့ မောငန်ဲ့ လကထြပပြှီးတော့ မှတန်ိုးတို့ ရနကြုနမြှာဘဲ အခွခဖြှေဈနသည်ေ။ မောငကြ မှတန်ိုးတို့ နယမြှို့လေးမှာ ပြနလြညအြခွခခွေငွသ်ောလြည်း အခွအနေအရေ ရနကြုနမြှာဘဲ အခွခဖြေို ဖြစ်လာသည်။ နှစ်ဖကမြိဘများ လကဖြှဲ့သော အလုံဘကရြှိ တိုကခြန်းလေးတဈခုတွင် မောငန်ှင့ြ သူမတို့၏ ကမျဘာသဈလေးကို တညဆြောကဖြစ်သည်။ နှစ်ယောကလြုံးက ဆရာဝန်၊ ဆရာဝနမြများ ဖြစ်သောကြောင့ြ စီးပြားရေးအခွအနေကလေည်း သိပအြဆိုးရှားကြီး မဟုတဘြူးလို့ ပြောနိုငပြါသည်။ နောကတ်ဈနှစ်၊ နှစ်နှစ်လောကဆြိုရငတ်ော့ နယမြှာဘဲ ပြနန်ကြဖေို့ မောငန်ဲ့သူမ တိုငပြငထြားသည်။ ကိုယ့မြှေးရပမြှလေောကြ ဘယန်ရောမှ မကောင်းဘူးလို့ သူမ ထငသ်ည်။

မောင့ြ စာရေးစားပြဲကိုရှင်းရင်း အံဆှဲထဲမှ တဈခုသောအရာကို တွေ့လိုကရြသောအခါ သူမ ဘာလုပန်တယေဆြိုတာကိုတောင် မေ့လွော့သှားရပြီး ငိုငတ်ှနခေေဲ့မိသည်။ မောင့ရြဲ့စိတကြို နားလညထြားသောလြည်း မောင့ြ ကို ဒီလောကအြထိ အစွဲအလန်းကြီးလိမ့မြယလြို့ ထငမြထားမိခဲ့။ စားပြဲအံဆှဲထောင့ရြှိ တဈခုသော စကျကူကထျတူဘူးလေးကို ဆတဆြတဆြော့ဆော့ သှားဖြင့ကြှည့မြိသည့ြ သူမရဲ့စပစြုလိုမှုကြောင့သ်ာမဟုတလြွှင် မောင့ရြဲ့ အစွဲအလန်းကြီးမှုကို သူမ ရိပမြိလိမ့မြညမြဟုတပြေ။

သူမ တွေ့မှငလြိုကရြသညကြ စကျကူဘူးထဲမှာရှိနသေော ကြောကစြီ ကလဈလေးတဈချောင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကလဈလေးက စကားမပြောတတသ်ောလြည်း ထိုကလဈလေးနှင့ြ ပတသ်ကသ်ည့ြ အကြောင်းအရာတို့က သူမ၏ စိတအြစဉတ်ှင် ပြနလြညပြေါပြေါကလြာရသည်။ မိန်းမပီပီ ဝနတ်ိုစိတဖြစ်မိသောလြည်း ထိုကလဈလေးနှင့ြ ပတသ်ကလြို့ မောင့ကြို ဘာမှမမေးမိစရန်ေ ဆုံးဖြတလြိုကမြိသည်။ တညင်ှိမန်သေော ကနရြပြငေထြဲသို့ ခဲတဈလုံးပစ်ထည့်ပြီး ဂယကထြအောင် မလုပခြငွတ်ော့။ ကလဈလေးကို မှငလြိုကရြသောကြောင့ြ ကလဈပိုငရြှငမြလေးကို သူမ သတိရသှားမိသည်။ ငှိမ်းခမွြးရာဘုံဘဝတွင် အေးခမွြးနပေါစဟေု သူငယခြငွြးအတွကြ ဆုတောင်းလိုကမြိ၏။

ဒီလိုကလဈလေးမွိုး သူမဆီမှာလည်း ရှိနပေါသည်။ အထကတ်န်းကြောင်းသူဘဝက မကြညေန်ူး သူမကို လကဆြောငပြေးခဲ့ခွင်းဖြစ်၏။ အဲ့ဒီနေ့က မကြညေန်ူးထံတွင် ကြောကစြီကလဈလေးနှစ်ခု ပါလာသည်။ သူမ အရမ်းသဘောကနွသေောကြောင့ြ မကြညေန်ူးက သူမကို ကလဈတဈချောင်း လကဆြောငပြေးသည်။ အခုတော့ ကလဈလေးတဈချောင်းကို မောင့စြာကြည့်စြားပြဲရဲ့ တဈခုသောအံဆှဲလေး၏ ဒေါင့တ်ှင် မထငမြှတစြှာ တွေ့လိုကရြ၏။ မကြညေန်ူးနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ မောင့ခြံစားခကြမြွားကို ဟိုးအရငထြဲက သူမ သိနခေဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။ သူမ တိတတ်ခိုးခစွခြဲ့ရသော မောင့ကြို ပိုငဆြိုငခြှင့မြရတော့ဟု ထငန်မေိရာမှ ကံကြမျမာ၏ မကြန်ှာသာပေးမှုကြောင့ြ သူမ မောင့ကြို ပိုငဆြိုငခြဲ့ရသည်။ မောင့စြိတမြွားက မကြညေန်ူးဆီမှာဘဲ ရှိနခေဲ့သညလြား။ သူမ မကြဝြန်းတွင် မကြရြညမြွား ဝေ့ဝဲလာမိရသည်။

ဇနီးသညတ်ဈယောကအြနနှငေ့ြ မောငပြှနလြာရင် ထုရိုကြ ငိုရှိုကကြာ ရနတ်ှေ့လိုကခြငွပြါသောလြည်း မောငစြိတထြိခိုကမြယ့ြ ကိဈစမွိုးကို သူမအနနှငေ့ြ ဘယလြိုမှ လုပန်ိုငစြှမ်းမရှိ။ သူမအပေါတ်ှင် မောင် ဘယလြိုသဘောထားနသညေလြဲ ဆိုတာကို သူမ သချောပြနစြဉြးစားကြည့်န်မေိသည်။ မောင်… သူမကို ခစွရြဲ့လား….။ မောင့ပြုံစံကတော့ ပုံမှနအြတိုင်းဘဲ ဖြစ်နသည်ေ။ လငယ်ောကြွားတဈယောကအြနနှငေ့ြ သူမအပေါတ်ှငလြည်း ဂရုစိုကည်ှာတာပါသည်။ သို့သောြ သကမြဲ့ကလဈလေးတဈချောင်းကြောင့ြ မောင့အြခစွကြို သူမ သံသယဖြစ်မိရသည်။ သူမ ဘာလုပသ်င့သ်ညတ်ဲ့လဲကြယ်……။

ရှိမှဲအတိုင်းလေးဘဲ ပုံမှနထြားလိုကတ်ာက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည် ထငပြါသည်။ သူမလကထြဲမှ ကလဈလေးကို စကျကူဘူးလေးထဲသို့ ပြနထြည့လြိုကပြှီး သူ့နရောတွငဘြဲ ပြနထြားလိုကမြိ၏။ ပါးပြငပြေါသ်ို့ စီးကနွသေော မကြရြညမြွားကို လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ သုတလြိုကရြင်း မောင့စြာကြည့်စြားပြဲရှေ့မှ ထလိုကသ်ည်။ မောင့ကြို သူမ အရမ်းခစွသ်ညလြေ။ မောငကြလည်း သူမကို ခစွတ်ယလြို့ထငပြါသည်။ သကမြဲ့ကလဈလေးတဈချောင်းကြောင့ြ ဖြောင့ဖြှူးနသေော သူမနှင့ြ မောင့ရြဲ့ဘဝခရီးလမ်းကို အဖုအထဈ အဖြစ်မခံနိုငပြါ။ အဲဒီ့ကိဈစကို မေ့ထားလိုကဖြို့ သူမ ဆုံးဖြတလြိုကမြိသည်။

ဒီကလဈလေးနှင့ပြတသ်ကလြို့ သူမဘကကြ အစမဖောသ်ရှေ့ မောင့ဘြကကြ ဘာမှကြားရလိမ့မြညမ် ဟုတ် ဆိုတာကိုလည်း သူမ သိနပေါသည်။ စိတကြို ထိန်းခွုပထြားလိုကပြှီး လုပစြရာရှိတာများကို ဆကလြုပန်လေိုကမြိသည်။ ညနေ မောငပြှနလြာလွှင် သူမကို သပရြပစြှာ တွေ့မှငန်ိုငရြေးအတွကြ ရမေိုးခွိုးရဦးမည် မဟုတလြား။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် မောင့ကြို သူမ အရမ်းခစွပြါသည်။ ဤမှနသ်ော သဈစာစကားကြောင့ြ မောငသ်ညလြည်း သူမကို ခစွြ မှတန်ိုးပါစသေား။

…………………………………………………….

နိဂုံး (အဆုံးသတပြုံပြင်)

ပုံပြငလြေးတဈပုဒြ ရှိခဲ့ဖူးလသည်ေ။ ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက တောရှာလေးတဈခုတွင် ရှာလူကြီးတဈ ယောကရြှိ၏။ ထိုရှာလူကြီးထံတွင် မှေးမှူထားသော နှားတဈကောငန်ှင့ြ ဆိတတ်ဈကောငရြှိသည်။

တနေ့တော့ နှားကြီးမှာ နမကေောင်းဖြစ်ကာ နှားတင်းကုပထြဲတွင် မှိုငတ်ှလှေဲလွောင်းလွှကရြှိနလေေ၏။ ရသတ်တပတလြောကြ ကြာသညအြထိ နှားကြီးမှာ နမကေောင်းလွှကပြင် ရှိနသေေးသောကြောင့ြ ရှာလူကြီးလည်း သူ၏ နှားကြီး နမကေောင်းဖြစ်နသညေကြို သိရှိကာ တရိဈဆာနဆြေးကု ဆရာဝနတ်ဈယောကကြို ပင့ဆြောငကြုသစေ ပါသည်။ ဆရာဝနကြုသပြီးသည့န်ောကြ ဆရာဝနကြို ပြနလြိုကပျို့ရင်း အိမခြှံဝအရောကတ်ှင် ရှာလူကြီးက သူ၏နှားကြီး အခွအနေေ မညသ်ို့ရှိသညဆြိုသညကြို ဆရာဝနအြား မေးမှန်းလသည်ေ။

ဆရာဝနကြ အခွအနေကေို စောင့ကြှည့ရြဦးမညဖြစ်ကြောင်း။ နောကသ်ုံးရကန်လေို့မှ နှားကြီး ထမရပန်ိုငဘြူးဆိုလွှင် သားသတရြုံသို့ပို့သညကြ ကောင်းလိမ့မြညဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလသည်ေ။ ထိုကဲ့သို့ ပြောဆိုနကြသေညကြို ခွံစည်းရိုးခွုံစပတ်ှင် သဈရှကန်ုလေးများကို ဆှတခြွူစားသုံးနသေော ဆိတကြှီးက ကြားလိုကရြလေ၏။ ကြားရသော စကားသံများကြောင့ြ သူ့သူငယခြငွြး နှားကြီးအတွကြ စိတပြူသှားမိသည်။

နောကတ်နေ့မနကြ မိုးလင်းသောအခါတွင် သူငယခြငွြးလှဲလွောင်းနသညေ့ြ နှားတင်းကုတထြဲသို့သှားကာ နှားကြီးကို အားပေးစကား ဆိုလသည်ေ။

“သူငယခြငွြး… ကြိုးစားပြီး ထရပကြှည့စြမ်းပါကြာ…. မင်း ရပန်ိုငပြါလိမ့မြယ်”

နှားကြီးမှာ နမကေောင်းရသည့အြထဲ ဆိတကြှီးက နားပူနားဆာ လာလုပန်သေောကြောင့ြ စိတည်ဈနသည်ေ။ ဆိတကြို စကားပြနပြှောဖို့တောင် အားမရှိသောကြောင့ြ ဘာမှပြနပြှောမနတေော့ဘဲ သူ့နရောတွငသ်ာ ခွအေိပန်လေိုကသ်ည်။ ဆိတကြ တဈနေ့လုံး အားတိုင်းယားတိုင်း သူ့ကို ထဖို့ လာလာပြောနသည်ေ။ ညနကြတေော့ ထုံးစံအတိုင်း ဆရာဝနရြောကလြာပြီး ကုစရာရှိတာကုပြီး ပြနသ်ှားသည်။ ခွံပေါကဝြသို့ ရောကသ်ောအခါ ရှာလူကြီးအား တဈရကတ်ော့ ကုနသ်ှားပြီဟု ပြောဆိုသှားသည်။

ဆိတကြ မယောငမြလညလြုပကြာ နားစွင့န်သေောကြောင့ြ သူတို့ ပြောတာကို ကြားလိုကရြပြနသ်ည်။ ဒုတိယနေ့ မိုးလင်းတော့ ဆိတကြ နှားကို သှားနှိုးပြနသ်ည်။

“ဟေ့ရောင်….. မောငန်ှား ထရပကြှည့စြမ်းပါကြာ…. ငါကူညီပေးမယ်”

ဟုဆိုကာ နှားကြီးကို ဦးခေါင်းနှင့တ်ှန်းထိုးကာ ထရပန်ိုငအြောင် ကူညီပြနသ်ည်။ နှားကြီးခငမြွာ မထနိုငရြသည့ကြှားထဲ ဆိတကြ ဦးခေါင်းနှင့ြ လာရောကတ်ှန်းထိုးနသေောကြောင့ြ အသားများနာကြငကြာ ဆိတကြို မောင်းထုတလြိုကမြိသည်။ သို့သောြ ဆိတကြ သူ့နားက မခွာဘဲ တဈနေ့လုံးလိုလို သူ့ကို ထရပဖြို့သာ တွငတ်ှငပြှောဆိုနလသေည်ေ။

ညနပေိုင်းရောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း ဆရာဝနရြောကလြာပြီး ကုသပေးကာ ပြနသ်ှားပြနသ်ည်။ ပြနခြါနီးတွင် ရှာလူကြီးကို မနကဖြှနမြှ နှားကြီး မထနိုငဘြူးဆိုပါက မွှောလြင့ခြကြမြရှိတော့ကြောင်း၊ သားသတရြုံသို့ ပို့ဆောငလြိုကသ်ညကြ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကာ ပြနသ်ှားခွင်း ဖြစ်သည်။ ဆိတကြ စိတဝြငစြားစွာ နားစွင့န်သညေမြို့ ရှာလူကြီးနှင့ြ ဆရာဝနတ်ို့ ပြောဆိုနကြသေညကြို အကုနကြှားလိုကပြှီး သူ့သူငယခြငွြးနှားကြီး အတွကြ စိုးရိမပြူပနန်လသေည်ေ။

နောကန်ေ့မိုးမလင်းခင် အစောကြီးနိုးနပြေီး နှားတင်းကုတထြဲသို့သှားကာ အိပပြွောန်သေော နှား ကြီးကို နှိုးလိုကသ်ည်။

“ဟေ့ရောင်….မောငန်ှား….ထစမ်းကြာ”

နှားကြီးမှာ နမကေောင်းရသည့ကြှားထဲ အိပပြွောန်တောကို စောစောစီးစီး လာနှိုးသောကြောင့ြ တင်းသှားသည်။

“မောငဆြိတ်….. ဘာလဲကြာ…. ဒီရကပျိုင်း မင်းငါ့ကို လာနှောကယ်ှကတ်ာ များနပြေီနောြ”

နှားစကားကို ကြားလိုကရြသောအခါ ဆိတမြှာ ဂရုနာဒေါသောနှင့ြ နှားကြီးကို ပြောဆိုလတေော့သည်။

“ဟေ့ရောင်… မောငန်ှား… မင်းဆိုတဲ့ကောငကြ နှားပီပီ တောတ်ောြ နှားကတွဲ့ကောငဘြဲကြ။ ငါက မင်း ကို လာနှောကယ်ှကန်တောလို့ ထငန်တယေပြေါ့လေ….။ မင်းက ဘာမှမသိဘဲကိုးကြ….။ မင်းသမှောစိုးလို့ ငါက ကူညီနတောဟ…..။ ဒီနေ့မှ မင်း ထမရပန်ိုငလြို့ရှိရင် မင်းကို သားသတရြုံ ပို့ကြလိမ့မြယ်…..။ လုပပြါကြာ… ကြိုးစားပြီး ထကြည့်စြမ်းပါ…။ နှားဆိုတဲ့ အားတော့ ရှိပါသေးတယကြှာ… လှဲမနစမြေးပါနဲ့…. ထရပလြိုကစြမ်းပါ”

ဆိတပြှောတာကို ကြားလိုကရြသောအခါ နှားကြီးခငမြွာ သရမေညစြိုးသောကြောင့ြ ရှိသမွှအားနှင့ြ ကြိုးစားပြီး ထရပရြှာသည်။ သို့သောလြည်း ရကပြေါင်းများစွာ လှဲလွောင်းအိပစြကထြားသောကြောင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ ထလို့မရဘဲ ဖြစ်နသည်ေ။ ဆိတကြလည်း တတန်ိုငသ်မွှ ဖေးကူသည့အြနနှငေ့ြ သူ့ဦးခေါင်းနှင့ြ တွန်းထိုးကူညီရှာသည်။ သူတို့နှစ်ကောင် ကြိုးစားလိုကသ်ညမြှာ မိုးစငစြငလြင်းသညအြထိပငဖြစ်၏။ နောကဆြုံးတော့ နှားကြီးခငမြွာ ထလို့ရသှားရှာပါသည်။

ဆိတကြှီးမှာ သူ့သူငယခြငွြးအတွကြ ပြောလြှန်းလို့ ခွံထဲတွင် လှည့ပြတပြှေးနလသေည်ေ။ ဆိတ် ပြောရြှှငစြှာ ပြေးလှှားနသညေကြို တွေ့မှငရြသောကြောင့ြ နှားလည်း ပြေးချင်လြာသည်။ ဆိတပြှေးနသညေ့ြ နောကမြှ ဖြေးဖြေးချင်ြး လိုကပြှေးကြည့်မြိ၏။

ထိုသို့ရှိနစဉေမြှာဘဲ ရှာလူကြီး အိပယ်ာက နိုးလာသည်။ မကြန်ှာသဈရန် ခွံထဲသို့ဆင်းလာသည့အြခါတွငတ်ော့ သူ့အတွကြ အံသှစရာမှငကြှင်းကို တွေ့မှငလြိုကရြ၏။ ပစ်လိုကရြပြီဟု သူထငထြားခဲ့သော သူ့ရဲ့ နှားကြီးမှာ ခွံထဲတွင် လှည့ပြတပြှေးနသညေကြို မှငလြိုကရြ၏။ ရှာလူကြီး ပြောသ်ှားသည်။ အိမဘြကလြှည့ြ၍ သူ့မိန်းမကို ကောင်းသတင်း လကဆြင့ကြမ်းလိုကသ်ည်။

“ရှငမြရေ….. ဟေ့…. ရှငမ်… ခွံထဲကို လာကြည့်စြမ်းပါကြာ…။ ငါတို့နှားကြီး ကောင်းနပြေီကြ”

ရှာလူကြီးကတောလြည်း သူ့ယောကြြားအောသ်ံကြောင့ြ ခွံထဲကို အူယားဖားလွား ပြေးဆင်းလာကာ နှားကြီးကိုကြည့်ရြင်း ပြောရြှှငန်သည်ေ။ ရှာလူကြီးလည်း ဝမ်းသာသည့ြ အထိမ်းအမှတန်ှင့ြ ပြောပြှဲကငွြးပရန် စိတကြူးရသှားသည်။ ထို့ကြောင့ြ သူ့မိန်းမဘကသ်ို့လှည့ြ၍

“တဈရှာလုံးကို ကြငှောလိုကစြမ်းကြာ….။ ဒီနေ့ည ငါ့အိမမြှာ ပြောရြှှငခြှင်းအထိမ်းအမှတန်ဲ့ ပြောပြှဲ ရှှငပြှဲ ကငွြးပမယလြို့…..။ ဖိုးခွေးကို သာခငတ်ို့အရကဖြိုကို လှှတပြှီး အရကြ ရသလောကဝြယခြိုင်းထား။ သာအေးကိုခေါပြှီး ညကြရငစြားဖို့ ဆိတကြို ပေါခြိုင်းရမယ်…..။ ဆရာဝနလြေးကိုလည်း ဖိတရြမယကြှ”

ဟု ပြောရြှှငစြှာ ပြောလိုကပြါလသည်ေ။

မှနပြါသည်။ ဆိတခြငမြွာ အဲဒီ့နေ့ညနမှောဘဲ အသတခြံလိုကရြလသည်ေ။ နှားကြီးနကေောင်းသည့ြ အထိမ်းအမှတအြဖြစ် ကငွြးပသော ရှာလူကြီး၏ ညစာစားပြဲတွင် ဆိတကြငန်ံ့များ မှှေးပြံ့လွှကရြှိနပေါသည်။

ပုံပြငလြေးကတော့ ဒီမွှလောကပြဲ ဖြစ်ပါသည် ခငဗြွား။

ပြီးပါပြီ။