သံယောဇဉျ
ရေးသားသူ – ?????
မမေိုး မကြန်ှာလှလှလေးသည် အောငစြိုး ၏ သူမကိုအာသာ ငမ်းငမ်း ကြည့်န်သေော မကြလြုံးအစုံကို မှငပြှီး ထိတခြနဲ လန့သ်ှားမိသည်။ အောငစြိုးသည် သူမ ပျိုဖောဝြငစြ ၁၅ ၁၆ နှစ်သမီးတည်းက ခု အသကြ ၂၁ ရှိသညထြိ ငါးနှစ်ငါးမိုး နောကပျိုး ပိုးနသေူဖြစ်သည်။ အောငစြိုး၏ ပြပြဈေသောရုပရြည် တောင့တ်င်းသော ကိုယလြုံးတို့ကြောင့ြ ရှာမှမိန်းမချောတို့ စိတဝြငစြားကြသောည်ား အောငစြိုးက တော့ မမေိုး တဈယောကသ်ာ မိန်းမမှငဟြနရြှိသည်။
မစေိုး ကတော့ မကြန်ှာပိုးမသဘေဲ တွယကြပလြှန်းအားကြီး၍ ကြည့်မြရလှပေ။ မမေိုးမှာ မိဘများငယစြဉကြတည်းက ဆုံးပါးသှားသဖြင့ြ အဒေါြ လငမြယား နှင့ြ ကပန်ရခွေင်း ဖြစ်သည်။ အောငစြိုး မိဘများမှာ ငှကြေေးခမွြးသာသည့ြ ရှာမကြန်ှာဖုံးများ ဖြစ်သောကြောင့ြ အဒေါကြ သဘောတူသောလြည်း မမေိုးက ရှောငဖြယန်သေောကြောင့ြ အောငစြိုးမှာ အခကကြှုံနရသေည်။
ဘေးရှာအလှူတွင် လာရောကကြူနသေော မမေိုးသည် ပြနမြညအြလုပ် အောငစြိုးကို တွေ့ရသောကြောင့ြ စိတရြှုပသ်ှားသည်။ သူငယခြငွြးမ နှစ်ယောကကြ ကိဈစပေါြ၍ နေ့လညကြတည်းက ပြနသ်ှားသောကြောင့ြ အတူပြနရြနအြဖေါမြရှိ။ ညနကေ စောင်းနပြေီမို့ မပြနလြည်း မဖြစ်။ အောငစြိုး လူပျိုစကားလိုကပြှောတာ ကင်းအောင် ဓနိတောမှ အသာပတပြှနလြိုကသ်ည်။
ခွာကနဲ လှည့သ်ှားသော မမေိုးကို အောငစြိုး အသာကြည့်န်ေ၏။ လူအုပကြှားထဲမှ ခပသ်ုတသ်ုတ် မကြခြှဖြတေသ်ှားသော သူမလေးကို မမှငယ်ောငဆြောငကြာ တောတ်ောကြှာမှ နောကကြခပသ်ုတသ်ုတ် လိုကသ်ှားလိုကသ်ည်။ တောလမ်းလေးထဲ ခပသ်ုတသ်ုတ် လွှောကန်သေော မမေိုးကိုကြည့်ကြာ စချင်လြာသဖြင့ြ ခွသေံခပအြုပအြုပဖြှင့ြ သှားကာ နောကမြှသိုင်းဖကပြှီး ပါးစပကြို လကတ်ဖကဖြှင့ြ ပိတထြားလိုကသ်ည်။ သူမ လန့သ်ှားပြီး အောသ်ောလြည်း အု အု အင့ြ အင့ြ သာ အသံထွကသ်ည်။
အောငစြိုး လှှတပြေးလိုကပြှီး တဟားဟား အောရြီမိသည်။ မမေိုး မကြန်ှာလေးက ဒေါသကြောင့ြ ရဲသှားသည်။
“စတာပါဟာ မမေိုးကလဲ”
“ဘာစတာလဲ အာ့မို့နင့ကြို ငါမုန်းတာ သိရဲ့လား”
အောငစြိုး မကြန်ှာလေး ငယသ်ှားသည်။
“ငါက ခစွလြို့ စလိုကမြိတာပါ”
“ဒီမှာမှတထြား နင့ကြို ငါဘယတ်ော့မှ ပြနမြခစွဘြူး ခုလောကကြှာတာတောင် မသိဘူးလား အဟင်းဟင်း”
ပြောပြီး မမေိုး မှနမြှနလြွှောကသ်ှားသည်။ လူသှားလမ်းရောကဖြို့က အဝေးကြီးလိုသေးသည်။ ဒီလူနှင့ြ တောထဲတွင် ကြာကြာမရှိချင်ြ။
မမေိုး စကားကြောင့ြ အောငစြိုး တကယဝြမ်းနည်းသှားသည်။ မချင့်မြရဲ ဖြစ်လာသည်။ အခွင့ရြေးက နှစ်ခါမလာ အနုနည်းမရပါက အကြမ်းသုံးရတော့မညဟြု နားလညလြိုကသ်ည်။ မမေိုး ကိုယလြေးကို နောကဘြကမြှ ပြေ့ခွီလိုကသ်ည်။
“ဟင် နငဒြါဘာလုပတ်ာလဲ အောငစြိုး ”
အောငစြိုး အကြံကို ရိပမြိလိုကပြှီး သူမ အတင်း ရုန်းကနမြိသည်။
“လှှတစြမ်း ငါပြောနတယေလြေ အဟင့ြ ”
သူကတော့ သူမထုရိုကကြုတဆြှဲမှုတွကေို ပန်းနှင့ပြေါကသ်ညလြား အနည်းငယမြွှမဖြုံ။ နောကဆြုံးတွင် သူမတဈယောကြ ဓနိစောင့တ်ဲလေး တဈခုထဲသို့ ခေါသ်ှားခွင်း ခံလိုကရြသည်။ အောငစြိုးသည် အမိုး အကာသာရှိသော မှစေိုကတ်ဲလေးထဲ ဓနိဖဉွစြဉြ အစောင့မြွားအိပရြာ ကောကရြိုးအိပယ်ာပေါြ သူမကို လှဲခပြှီး သူ့ကိုယကြိုပါ သူမပေါြ မရုန်းနိုငအြောင် ဖိထားလိုကသ်ည်။
“လှှတန်ောြ လှှတ် လူယုတမြာကြီး”
“ခစွလြို့ပါဟာ ကိုယမြေ့ကို ပိုငဆြိုငခြငွတ်ယ်။”
“ဟင့အြင်း ဟင့အြင်း”
သူမပါးလေးတွကေို သူအတင်းနမ်းတော့ အစမှာတော့ ခေါင်းကိုလှည့ကြာ ရှောငသ်ောလြည်း အားအငကြုနခြမ်းလာသည်။ ဆကမြရုန်းနိုငတ်ော့ လကလြေးဖြင့သ်ာ သူ့ရငဘြကကြို တွန်းထားမိသည်။ ကြောကလြှန်း၍ တအိအိရှိုကင်ိုနမေိသည်။ သူမ၏ မကြရြညလြေးများကို အောငစြိုး သနားမိသောလြည်း ခုခွိနမြှ နောကပြှနလြှည့ရြင် တသကလြုံး ဝေးရတော့မည်။ သူ့စိတရြိုင်းတွကလေည်း သူမပါးလေးတွနမြေးရင်း နိုးထလာခဲ့ပြီ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကိုနမ်းတော့ တွန့သ်ှားသည်။ ဆှဲစုပယ်ူလိုကပြှီး လွှာလေးကို ထိုးထည့တ်ော့ ပါးစပကြို အတင်းစေ့ထားသည်။ ရငသ်ားနုနုလေးကို လကတ်ငပြှီး သာသာညှဈတော့ အိုခနဲ နှုတခြမ်းလှှာလေး ပြင့သ်ှားသညန်ှင့ြ အထဲက လွှာရဲရဲလေးကို တပြှတပြှှတ် စုပလြိုကသ်ည်။
” ဟင့ျ အင့ျ”
ညည်းသံလေး ထွကသ်ှားသည်။ အနမ်းတွေ လညတ်ိုင်းဆင်းရင်း လကကြ အင်ျကြီ ကြယသ်ီးခွှတပြှီး ထမိနကြို ဖြကော ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ အတွင်းခံက ရှေ့ခွဲလေးမို့ ခွိတဖြှုတပြှီး ပတ်တမှားခဲလေးများကို ဟိုဘကရြော သညဘြကပြါ စို့နလေိုကသ်ည်။
သူမ၏ ယငဖြိုမသမ်းဖူးသော ခန်ဓာကိုယလြေး အောငစြိုး ပြုသမွှ နုနရသေဖြင့ြ အရမ်းရှကန်မေိသည်။ နို့ကိုစို့နမှေ သူမကိုယတ်ှင် ထမိနလြည်း မရှိတော့မှန်း သိလိုကသ်ည်။ ရုတတ်ရကြ သူ့လကကြ အတွင်းခံပေါကြို ရောကပြှီး အကြဲကြောင်းလေးကို အပေါအြောကြ ဖိပြတန်သည်ေ။ အစိလေး ကိုဖိလိုကမြိတိုင်း သူမကိုယလြေး တုနသ်ှားသညထြိ ကငွခြနဲ ဖိန်းဖိန်း ရှိန်းရှိန်း ခံစားလိုကရြသည်။ သူ့လကကြိုအတင်းဆှဲတငသ်ောလြည်းမရ။ သူ့ကိုယမြှာလဲ အဝတမြရှိတော့၍ သနမြာနသေော ကြှကသ်ားအပျိုင်းပျိုင်းကို မှငပြှီး အသကရြှူမှနသ်ှားမိသည်။ ငိုဖို့ပငမြေ့အောင် စိတတ်ှကေ တုနယ်ငလြှိုကခြကန်သည်ေ။
သူအောကခြံဘောင်းဘီလေး ခွှတမြယလြုပတ်ော့ အတင်းပေါငကြလေးကို လိမကြစွပြှီး ကာကြယသ်ောလြည်း နောကဆြုံးတွငတ်ော့ အရှုံးပေးလိုကရြသည်။ မှှေးနုလေးများ အုပထြားသော သူမအဖုတဝြင်းဝင်းအိအိလေးက တင်းနသည်ေ။ အောငစြိုး ကသူမပေါငကြှားထဲ ရအောငဝြငပြှီး ဒူးထောကထြိုငကြာ ပေါငန်ှဈဖကကြို လကဖြှင့ကြားကာ သူ့ပေါငန်ှဈဖကပြေါြ တငလြိုကသ်ဖြင့ြ သူမမှာ ဖားလေးကို ပကလြကလြှနထြားသလို ဖြစ်နသည်ေ။
အောငစြိုးက သူမအဖုတ် နှုတခြမ်းသားလေးနှစ်ဖကြ ဆှဲဖြဲကာ သချောကြည့်တ်ာ ရှကလြှန်း၍ မကြန်ှာကိုလကဝြါးဖြင့ြ အုပကြာ ရှိုကင်ိုနမေိသည်။ ခစွရြလှန်းသူ၏ အဖုတလြေးကို ပြူးပြူးပြဲပြဲ မှငရြသဖြင့ြ သချောဖြဲရဲကြည့်န်မေိသည်။ ရဲရဲပြဲပြဲလေးကိုကြည့်ကြာ စိတမြထိန်းနိုငလြှန်းရ၍ ကိုယကြိုအောကလြွှောကာ အဖုတစြိုစိုရှှဲလေးကို လွှာဖြင့ြ ကုန်းယကလြိုကသ်ည်။
“ပလပ် ပြတ် ပြတ် ပလပ်”
“အားးးးး ရှီးးးးးးး အင်းးးးး”
မမေိုး သူမ ညည်းသံလေး။ သူမရှကကြာ အံကိုကြိတထြားမိသည်။ မကြန်ှာကို အုပထြားသော လကတ်ို့သည် ကောကရြိုးမွှငလြေးများကို မှုန့ကြှမတေတ် ညှဈခွမေိနသည်ေ။
“ဟင့ျ အင့ျ အိ အားးးးး ရှီးးးးးးး အီးးးးး”
ခစွသ်ူလေး ညည်းသံကြားသဖြင့ြ အားတကသ်ှားပြီး တင်းနသေော ညီလေးကိုခဏမေ့ကာ သူမ၏ တံခေါကခြှကန်ှဈဖကကြို လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ ဆှဲကားပြီး အပေါကလြေးမှ အစိဖူးလေးပေါရြောကသ်ညထြိ လွှာအပြားလိုကဖြှင့ြ စိတရြှိလကရြှိ လကြပြဈမိသည်။ အဖုတလြေးကိုဖြဲကာ အစိလေးကို တပြှတပြှှတ် စုပပြေးလိုကကြာ သူမကိုယလြေး ကြှတကလြာပြီး အဖုတလြေးထဲမှ အရညမြွား ပန်းထွကကြာ တွန့လြိမပြှီး ငှိမကြသွှားသည်။
အောငစြိုးသည် ခစွသ်ူလေး ပြီးသှားပြီး မိန်းမောနတေုန်း လငွလြငွမြှနမြှနပြင် မှှဟေောကကြှီးလို ပါးပြင်းထောငန်သေော သူ့ကောငကြှီးကို မမေိုး အဖုတရြညမြွား စိုစွတအြောင် အဖုတအြကကြှဲကြောင်း အထကအြောကြ စုနဆြနပြှတကြာ အဝလေးတွငတ်ေ့ကာ သှင်းလိုကသ်ည်။ အပျိုစဈစဈလေး ဖြစ်သောကြောင့ြ မိန်းမကိုယအြဝလေးမှာ ကဉွြးလှန်းသဖြင့ြ မဝင်။ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ အသအချောဖြဲ ကနွလြကကြ ညီတောမြောငကြို ကိုငပြှီး အားစိုကထြည့လြိုကတ်ော့မှ ဖြတခြနဲ ဒဈမှုပရြုံ ဝငသ်ှားသည်။
“အ အာ ”
အဖုတပြေါကလြေးက ကြပထြုပစြီးပြဈနသည်ေ။ အရသာတွေ့ပြီး ခပသ်ာသာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။ ဒဈဖူးကြီးက ရှေ့တွင် ကာစီးထားသော အတားဆီးလေး တဈခုကို ခံစားလိုကရြသည်။
“အဟင့ျ ဟင့ျ”
မမေိုးသည် အဖုတတ်ဈခုလုံး ကြိန်းစပကြာ ကြဲမတတ် ခံစားလိုကရြသည်။ အသားမွှငတ်ခွို့ စုတပြှတသ်ှားသလို ထငရြသည်။ သူ့လီးကြီးက သူမအဖုတပြေါကတ်ဆုံး ပြည့သ်ိပကြှပန်သည်ေ။
“ဟင့ျ အီးးးးး နာတယ်”
“အင်း ခစွလြေး ခဏလောကပြဲ ကြိတခြံနောြ”
” ပြှတ် ဖတ် ဖတ် ပလှတ် ဖတ် ဖတ်”
” ဟင့ျ အင့ျ အားးး အီးးး”
ထူးဆန်းလှန်းသော ခံစားခကြကြှောင့ြ မမေိုး ရှကြ လှသောလြည်း ဘာကြောင့ရြယမြသိ အဖုတလြေးကို သူ့ဆောင့ခြကြမြွားအလိုကြ ကော့တငပြေးနမေိသည်။ တိမတ်ှပေေါြ မွောလှင့န်သလေိုပင်။
“ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
“အင်းးး ဟင်းးး”
ညည်းညူရင်း အခစွရြညမြွား ပြှတခြနဲ လွှံကကြာ မမေိုးတဈယောကြ ပြီးသှားသည်။ ခစွသ်ူလေး ပြီးသှားသညကြို သိလိုကသ်ဖြင့ြ ထိန်းမထားတော့ဘဲ အားရပါးရ ဆကဆြောင့လြိုကရြာ အခကြြ ၃၀ လောကြ ဆောင့ပြှီး သုတရြညမြွားကို အပျိုမလေး၏ သားအိမလြေးထဲသို့ အားရပန်းထုတကြာ သူမကိုယပြေါမြှောကပြှီး ဇိမယ်ူနမေိသည်။ သူမဗိုကထြဲ ပူခနဲဖြစ်ကာ အောငစြိုးတဈယောကြ သူမအပေါြ မှောကသ်ှားသည်။ သူမ သူ့ကိုယကြှီးကို တွန်းဖယကြာ အဝတမြွား အမှနဆြုံး ဝတလြိုကသ်ည်။ သူလည်း ဝတပြှီး သူမရှေ့တွင် ဒူးထောကပြှီး
“မမေိုးရယ် ငါ့ကိုခွင့လြှှတပြါဟာ ငါနင့ကြို အရမ်းခစွလြို့ပါ နောြ”
ပြီးပါပြီ။