အောစာအုပ်

ပြည့်တန်ဆာနှင့် မိမာယာ (အပိုင်း ၃ ဇာတ်သိမ်း)

ပြည့်တနဆြာနှင့် မိမာယာ
ရေးသားသူ – နရသူ

🏵️အပိုင်း (၃) ဇာတသ်ိမ်း🏵️

⭐အခန်း ( ၁၄ )⭐

ဆိုငကြို မနကအြရုဏကြငွြးမှ ပြနရြောကလြာသည်။ ခငလြေးနှယ် တဈရေးမှ မအိပရြသေး။ ရောကရြောကခြငွြး အဝတအြစားတောင် မလဲနိုငဘြဲ အိပရြာပေါြ ထိုးအိပခြလွိုကရြာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကအြိပပြွောသ်ှားသည်။ ခငလြေးနှယ် သူမအိပမြကထြဲမှာတောင် ကိုညှန့် သောင်းဒန် စွစေောင်း လွှံစိန် တို့လူသိုကန်ှင့်တွေ့ပြီး တဈယောကတ်ည်း ဘုံကြောင်းကြမ်းပြငမြှာ လေးဘကထြောကြ ဖငကြှီးကုန်းထောင် ပေးထားရလကြြ ယောကြွားလေးယောကကြ တဈယောကပြှီးတဈယောကြ သူမဖငစြအိုခညွြးသကသ်ကြ အခွီပေါင်းမှောကမြွားစွာ သဲကြီးမဲကြီး မဲပြီးဖငပြါကငဖြှင့်နကြတောကို အိပမြကအြဖြစ် မှငမြကလြိုကသ်ေးရာ အိပရြာမှတဈရေးလန့်နိုးခွိနမြှာ ဇောခွှေးများပငပြွံပြီး လူလည်း မောဟိုကန်ှမ်းလလွကြြ မွော့မွော့ကလေးသာ ကနွန်တေော့သည်။ တဈခါပြနအြိပလြိုကမြှပဲ မိုးလင်းပေါကြ အိပပြွောသ်ှားရတော့သည်။

မနှင်းအေးရောကလြာပြီး နှိုးတော့ အိပရြာကလူးလဲထပြီး ရချိုးခန်းဝငလြိုကကြာ အဝတအြစားများကောကလြဲပြီး မနကဆြိုငဖြှင့်ဖို့နှင့် ဆေးရုံကို ထမင်းခွိုင့်ပို့ဖို့အတွကြ နှစ်ယောကသ်ား ဈေးထဲသှားရောကဝြယခြှမ်း၍ အားလုံး အလဉွမြီအောင် အပြေးအလှှား စီစဉရြပြနသ်ည်။ မနှင်းက ဒါမွိုးကတွော့လည်း အလိုကတ်သိရှိလှ၍ ခစွစြရာကောင်းလှန်းနသည်ေ။

ဆေးရုံမှာ ကိုမွိုးအောငထြူထူထောငထြောငရြှိလာတာတွေ့ရတော့ သူမသကပြှင်းခရွသည်။

“ဆိုငမြှာအဆငပြှရေဲ့လား။ မနှင်းရော လာသေးလား။ သိပမြကြာပါဘူး ငါ ပြနကြောင်းလာမှာပါ ”

သူကပြောတော့ …

“ပြပေါတယ် ကိုမွိုး။ မနှင်းလည်း နေ့တိုင်းလာပြီး ဆိုငကြူရောင်းပေးတယ်။ ဒီတဈခါတော့ အရကကြို ဆငခြှငသ်ောကပြါ ယောကြွားရယ်။ တတန်ိုငရြင် မသောကဘြဲနနေိုငတ်ာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါမှ ရှင် သကဆြိုးရှညန်ိုငမြှာ”

ခငလြေးနှယ် ပြနပြှောလိုကရြသည်။ ကိုမွိုးအောငလြည်း သူဆငခြှငမြည့်အကြောင်း သူမကို လသေံ ပြော့ပြော့နှင့် ကတိပေးသည်။

ဆေးရုံကဆင်းပြီး မကြာမီ ခွေးမှီးကောကကြညွတ်ောကစြှပ် ဆိုတဲ့စကားလို သူကြိုကတ်ဲ့အရကကြို မလှဲမသှေ ပြနသ်ောကြဦးမှာပဲ ဆိုတာကိုတော့ ခငလြေးနှယလြည်း အတတသ်ိပြီးသားပင်။ အသကရြှညမြရှညဆြိုတာ ကာယကံရှငဖြစ်သူ သူ့ရဲ့ကံတရားအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ့အနအထေိုငပြေါတ်ှငသ်ာ လုံးလုံးလွားလွား တညမြှီပလေိမ့်မညဟြုလည်း သူမ ယတိပြတ် တွေးမိလိုကတ်ော့သည်။

တူမလေး ဝဝကေေို အကြောဆေးဝယဖြို့နှင့် သူမအဆာပြေ ခွိုခဉွမြုန့်တွေ ဝယစြားဖို့အတွကြ ပိုကဆြံအနည်းငယ် ထုတပြေးလိုကရြင်း ဒီတဈရကန်ှဈရကအြတွင်း လမ်းထိပရြှိ သီတာစတိုးဆိုငကြ ဒေါသ်ကထြားခငဆြီမှာ အတိုးသှင်းဖို့ ကနွရြှိသေးတာကို စိတရြောကသ်ှားပြီး ရငထြဲမောလလွို့ သှားပြနပြါသည်။ ဒီပုံစံနှင့်ဆိုလွှင် ယခငကြလို သူမဈေးမရောင်းဘဲ ခန်ဓာကိုယရြောင်းစားတာကတောငမြှ ကြှေးမှီတွကြဖေေို့ရန် ပိုမို နီးစပန်ိုငသ်ေးသည် ဟုလည်း ခငလြေးနှယ် စိတပြေါကပြေါကန်ှင့် တွေးမိလိုကသ်ေးသည်။ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူမအနနှင်ေ့ကတော့ ဘဝကို လှယလြင့်တကူ လကမြှှောကအြရှုံးပေးမည့် မိန်းမစားမွိုးတော့ဖြင့် မဟုတပြါခွေ။ ရင်းနှီးပေးဆပစြရာ အသင့်ရှိပြီးသားမို့လို့လည်း ဒီထကပျို၍ ဒုကျခရောကဖြို့ရန် မရှိတော့ လို့သာ ကိုယ့်ဖာသာ ဖြတွေေးတွေးမိတော့သည်။

ဆေးရုံကပြနလြာပြီး မနှင်းနှင့်အတူ မီးဖိုခန်းမှာ ဝငရြောကခြကြပြှုတကြှောလျှောရြင်း နှစ်ယောကသ်ား ညက ကိုယစြီကြုံတွေ့ခဲ့ကြသည့် အတွေ့အကြုံတွကေို နှစ်ကိုယကြှား တိုးတိုးတိတတ်ိတ် ပြောဆိုနကြသေည်။ မနှင်းလည်း အခွီကြီးကြုံကာ တောတ်ောလြေးခံစားလိုကရြပုံပင်။

“ဒီည မနှင်း ဆိုငစြောင့်နခေဲ့မယ်။ နှယ် ကိုတရုတလြာခေါရြင် သူနဲ့လိုကသ်ှားလိုကြ ဟုတလြား”

“ဒါဖြင့် ကိုနောငတ်ို့ ကိုညှန့်တို့လာရင် မနှင်းပဲ ကြားကောင်းအောင် ကြည့်ကကြပြှောပေးလိုကတ်ော့။ နှယတ်ော့ ငှရဖေို့အဓိကပဲ။ ညနလည်ေး အတိုးသှင်းဖို့ ကိဈစရှိသေးတာလေ”

“ဘယကြိုလဲ သီတာစတိုးပဲလား ”

“ဟုတတ်ယ် မနှင်း။ တဈလ တဈလ အတိုးခညွြးပဲ မနည်းဘူး”

“မသကြ အဲ မသကထြားလည်း နောကပျိုင်း ခပကြှပကြှပပြဲနဲ့ တူပါတယ်။ သူလည်း ဆိုငအြထိုငန်ည်းတော့ အရငလြောကြ အရောင်းကတွဲ့ပုံ မပေါဘြူး ”

“မနှင်း သူနဲ့ရင်းနှီးလို့လား”

“အင်း နည်းနည်းပါးပါးပါ ”

“နှယတ်ို့ထကတ်ော့ အပုံကြီး ကုသိုလကြံကောင်းတဲ့သူတွပေါ။ နှယတ်ို့ကြတော့ မရှိလို့လုပစြားရတယ်”

“ဟင်းဟင်းး ဟင်းဟင်းး”

“အယ် ဘာရယစြရာရှိလို့လဲ မနှင်းရဲ့ ပြော ပြောလေ”

မနှင်း သူမမကြန်ှာကို စေ့စေ့လေးကြည့်လိုကရြင်း …

“ရယခြငွလြို့ပေါ့ နှယရြယ်။ နှယ် ကြည့်ကကြလြည်းပြော မနှင်းတဈယောကလြုံးရှိသေးတယ်။ မနှင်းကမှ စားရေးဝတရြေးနဲ့ တကယမြလှှဲသာလို့ လုပတ်ာ နှယကြမှ အနသောကြီး …။ နေ့စဉဝြငင်ှလေေးနဲ့ တဈဘီးချင်ြး လှိမ့်လို့ရသားနဲ့ ဟင်း ဟင်း”

“ဘာရယ် ဒါ ဒါဆို မနှင်းပြောပုံက နှယ် ထနလြှန်းလို့ပေါ့ ဟုတလြား။ ဏှာထနလြို့ အလိုးခံတာပေါ့လေ ဟှင်းး။ မနှင်းနောြ ကိုယ့်အချင်ြးချင်ြး လာပြီး ခွပမြနနေဲ့ ဟှင်းဟှင်းး … နှယ့်အကြောင်း သိရမယ် … ကဲ အင်း အင်းဟယ် … ကဲ ”

နှယ် မနှင်းလကမြောင်းတဈဖကကြို သူမလကသ်ီးဆုပကြလေးနှင့် ထုထုပြီး မနှင်း ပေါငတ်ှင်းကြောကလေးကိုပါ ဆှဲလိမပြဈလိုကသ်ည်။ မနှင်း တဟီးဟီးရယပြှီး ဟိုဟိုဒီဒီရှောငတ်ိမ်းရင်း နှယ့်ခါးလေးကိုပါ ဖကပြှီး သူမကပါ ပြနကြလိထိုးလိုကသ်ေးသည်။ နှယလြည်း မရမက သူမကို ဝငလြုံးသည်။ နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကကြိုတဈယောကြ မနိုငရြငကြာ နောကပြှောငကြွီစယ် ပြောဆိုကြရင်းက လူချင်ြးပါ လုံးထွေး သှားကြလတေော့သည်။ မီဖိုဆောငအြနောကကြ ကြပပြစွကြလေးက သူမတို့နှစ်ယောကအြတွကတ်ော့ စိတလြကပြေါ့ပါး ပြောရြှှငမြှုကို ပစွမ်းနိုငသ်ည့် တဈခုတည်းသော လူသူမမှငကြှယရြာ ဘုံဗိမျမာနကြလေးလို့ပင် တငစြားလွှငလြည်း မှားမညမြထငပြေ။

“နှယရြယ် မနှင်း တကယပြှောတာ”

“လုပပြှနပြှီ ပြောပြနပြလား ဒီပါးစပ်”

“ဟုတန်တောပဲ ဟာကို ”

“ဟုတတ်ယ် ဟုတတ်ယ် နှယကြ အလိုးမခံရ မနနေိုငအြောင် စောကပြတရြှတဲ ထနတ်ဲ့ကောငမ်။ ကြည့်ဦးမလား ဒီစောကပြတကြို ဟင် မနှင်း”

“ပြလေ ကြည့်စမ်းမယ် ကြုပဟြာနဲ့ တူလားမတူလားလို့။ ဒီကဖြင့် မလှှဲမရှောငသ်ာလို့ ဇွတမြှိတပြှီး ဖာခံတာနောြ ဟင်းဟင်း။ ဘယသ်ူ့မှ အလကားမပေးဘူး”

“အော ဘယသ်ူကရော အလကားလွှောကဝြပေေးနလေို့လဲ။ မနှင်း ပြောလိုကမြှဖြင့် … ဟင်းး …။ ကဲပါလေ … နို့ဖြင့်ရငလြည်း ကြည့် ဟောဒီမယ် ကြှနမြအဖုတကြှီးကို ရှင် တဝကြီးကြည့်လိုကြ… ။ မနှင်းစောကပြတထြကြ ပိုပြဲနပြေီပဲမဟုတလြား။ အဲဒါ ဏှာထပြီး တကယ့် ဒငလြီးကြီးတွမှေ ရှေးအလိုးခံလို့ပေါ့။ လီးကြီးကြီးနဲ့ လာလိုးလို့ကတော့ စပတရြှလှန်းလို့ မနှင်းပြောသလို ပိုကဆြံမယူဘဲ လူစေ့ကို အလိုးခံပြလိုကြဦးမယ် သိလား ဟင်းဟင်း”

ခငလြေးနှယ် တမငရြှဲ့ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။

“အမယလြေးလေး မခံပါနဲ့ရှင် မခံပါနဲ့ အလကားတော့ စပတဖြှဲမခံနဲ့။ ကြုပည်ီမဟာလေး အရှယမြတိုငခြင် ပြဲရှဲကုနပြါ့မယ်။ အဖိုးအခလေး ဘာလေးလည်း ယူပါဦးတောြ။ ဒါမှ မိန်းမသိကျခာမကမွှာ”

“မရဘူး သိကျခာကခွငွကြွ စပတပြဲ ပြဲချင်ပြှဲ ရှဲချင်ရြှဲ နှယ် ခံကိုခံမှာပဲ ဟင်း”

နှယ် မဲ့ကာရှဲ့ကာ ဟနန်ှင့်ပနန်ှင့်ပြောတော့ မနှင်းလည်း …

“တယ် ဒီခလေးမ … ဟင်း ညည်းတော့ နောျ …”

မနှင်း သူမကို ထမီလှနပြှလိုကသ်ည့် ခငလြေးနှယပြေါငခြှကြားထဲကို လကန်ှိုကပြှီး သူမစောကပြတကြို လှမ်းကိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့လည်း တဈဖကကြစောကပြတကြို နှိုကဆြှကလိကစားရင်း သူမကိုယလြုံးအိအိလေးကို ကြပပြစွပြေါကြို ဆှဲလှဲခလွိုကရြာက ခငလြေးနှယအြပေါကြနေ ကကြနွနတကခြှထိုင်၍ နှစ်ယောကသ်ား ပြေ့ကြဖကကြှနမ်းစုပကြှနှင့် လုံးလုံးထွေးထွေးပင် ဖြစ်လို့ သှားကြတော့သည်။

အင်ျကြီနှင့်ထမီတွေ လွော့တိလွော့ရဲနှင့် ဖယိုဖရဲဖြစ်သှားကြရာက တဈယောကအြင်ျကြီတဈယောကြ အသအချော ဆှဲခွှတပြဈလိုကကြှသည်။ ပြေ့ဖကန်မ်းကြသည်။ တဈယောကစြောကပြတ် တဈယောကြ ကိုငကြှည့်ဖြဲကြည့်သည်။ နှုတခြမ်းချင်ြးလည်းစုပ် နို့သီးချင်ြးလည်း မထိခလုတထြိခလုတလြုပကြာ ပြတသ်ီးပြတသ်ပ် ထိတွေ့ကြရင်း ခန်ဓာကိုယအြောကပျိုင်းရှိ ပေါငခြှဆုံအချင်ြးချင်ြး ထိတိုကကြာ စောကပြတခြငွြးပါ တရှရှပြတကြှသပကြှသည်။

“နနှင်ေ့ဦး နှယ် ညည်းခညွြးထနတ်ယ် မထငန်ဲ့နောြ”

“ဟင်း သိသားပဲ အပြောတဈမွိုး အလုပတ်ဈမွိုး။ ပိုကဆြံမရှိလှန်းလို့ ဖာခံတယလြေးဘာလေးနဲ့အသံကောင်းဟဈနတော လီးမှငတ်ာနဲ့ အရညတ်ပြကပြှကထြှကပြှီး ပြော့ကသွှားတဲ့ဟာကများ”

“ဘာလဲ မကြနပေဘြူးလား ဟင်းဟင်း”

“လုံးဝပဲ နှယလြည်း လူပဲ မနှင်းလည်း လူ … ပြီးတော့ ယောကြွားမိန်းမ ဘယသ်ူမဆို လီးနဲ့စောကပြတတ်ှေ့ရင် လိုးကြမယ်။ သူဆှရင် ကိုယကြှှမယ် ဒါထုံးစံပဲ။ အလုပကြတဈခွား စပတရြှတာတဈခွား ဟင်းဟင်း။ အခုညလည်း မနှင်း ကိုညှန့်တို့နဲ့ တွေ့ချင်လြို့ တမငခြှငဆြငတ်ာ နှယမြသိတာကြလို့ ဟှန်း ”

“ဒါဖြင့် နှယရြော အဆငပြှမလေား”

“မပြမရှေိဘူး သူလည်းလီးနဲ့ ဟိုကလည်းလီးနဲ့ပဲဥဈစာ။ ကိုနောငကြ ဒီညလာချင်မြှလာမှာ။ ကိုတရုတန်ဲ့တော့ နှယလြည်း အပြငခြဏလိုကသ်ှားချင်တ်ယ်။ နို့မို့ အိမကြလူပြနလြာရင် လိုကဖြို့ မလှယဘြူးမဟုတလြား”

“ဒါဆို နှယ့်အတွကလြည်း အဆငပြှတယေပြှောရမှာပေါ့။ မနကကြှရငသ်ာ ပြနပြှောပြရမယန်ောြ ဟင်းဟင်း”

“အသသတ်ေ မပြောဘူး စိတခြွ ”

“ဘာရယ် ဘာ”

မနှင်း နှယ့်အပေါစြီးကနပြေီး ပေါငကြှားမှ စောကပြတကြိုကုန်းဟပသ်ည်။ အမှေးအဖုတလြိုကဖြစ်သော သူမစောကပြတကြှီးကတော့ နှယ့်မကြန်ှာရှေ့မှာ ဝဲလို့နပြေီ။ နှယလြည်းမထူးဘူး ဆိုပြီး မနှင်းတငပြါးကြီးနှစ်ဖကကြို လှမ်းဆုပဆြှဲလိုကရြာက သူမပေါငခြှကြားက စောကပြတကြို ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ လှမ်းစုပန်မ်းပစ်လိုကလြသည်ေ။

ဒီနောကမြှာတော့ …

ခွှေးတဒီးဒီကသွညအြထိ နှစ်ယောကသ်ား သောင်းကနွြးချင်တ်ိုင်းသောင်းကနွြးကြပြီးမှ မောမောနှင့် တဈယောကကြိုတဈယောကြ ဖကကြာ ကြပပြစွထြကမြှာ ခွပစ်ေလကပြဈ အနားယူလိုကကြှလတေော့သည်။ညရောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း သောကသ်ုံးသူတွနှင်ေ့ အလုပမြွားပြီး ညဉြ့ ၇ နာရီခွဲ ၈ နာရီလောကမြှ လူပြနပြါးသှားသည်။

“ယောကြွားမရှိလို့ ဆိုငစြောစောသိမ်းရမှာ တဈရကန်ှဈရကတ်ော့ သည်းခံကြဦး။ သူရောကလြာမှ ရှငတ်ို့ဖာသာ စိတကြှိုကကြဲပတေော့ ဟုတလြား”

ဒီလကသ်ုံးစကားလေးနှင့်ပဲ လာရောကသ်ောကသ်ုံးသူတွကေို ခွှေးသိပထြားရသည်။ တကယတ်မ်း သူမတို့အကြောင်းကိုတော့ သူမတို့ဖာသာ အသိဆုံးပဲ ဖြစ်ပတေော့သည်။ ရခွေိနကြိုကသ်ူတွေ ဆိုငကြနေ တဖြည်းဖြည်း ပြနကြုနကြှပြီ။ ကိုညှန့်တို့ဝိုင်းနှင့် ကိုတရုတတ်ို့ဝိုင်း နှစ်ဝိုင်းပဲကနွသ်ည်။ သူမကြိုတငတ်ှကဆြထားသည့်အတိုင်း ကိုနောင် ဒီည ဆိုငဖြကကြို ရောကမြလာပါ။ ကိုညှန့်ဝိုင်းမှာ သူနှင့်အဖောတ်ဈယောကဖြစ်ပြီး အသားခပလြတလြတရြှိသော အလုပကြှမ်းသမား လူငယတ်ဈယောကြ ဖြစ်သည်။ သူ့အပြောအရ အခွအနေပေေးလွှင် နောကထြပ် သူ့လူတွေ ခေါခြဲ့ဖို့ အသင့်ဖြစ်ကြောင်း တခွားဆိုငတ်ဈခုကနေ သူတို့စောင့်နကြောင်း ပြောသည်။

ခငလြေးနှယကြ ဒီည သူမ ကိုတရုတန်ှင့်စကားလှနပြှီးဖြစ်၍ အပြငကြို သူတို့နှင့်အတူ ခတ်ေတခဏလိုကပြါသှားမညဖြစ်ပြီး မနှင်းတဈယောကတ်ည်းကိုသာ ဆိုငစြောင့်ထားခဲ့မည့်အကြောင်း ကိုညှန့်လိုအပပြါက သူမနှင့် ဆကလြကည်ှိနှိုင်းကြဖို့ ပြောပြီး သူကလည်းလကခြံတာနှင့် သူတို့နှစ်ယောကကြို မနှင်းနှင့်ပဲ လှှဲထားခဲ့လိုကကြာ ကိုတရုတတ်ို့ဝိုင်းဖကကြို ကူးလာသည်။ ကိုတရုတ် သူမကို အသင့်စောင့်နသည်ေ။

“၉ နာရီကြောမြှ ဒီကနေ ထွကကြှတာပေါ့။ နှယ့်ကို မိတဆြကပြေးမယ်”

သူ့လူသုံးယောကန်ှင့် သူမကို မိတဆြကပြေးသည်။ ခငလြေးနှယလြည်း သူတို့ကြားထဲမှာ ဝငထြိုငပြှီး ပြုံးတုံ့တုံ့အမူအယာနှင့်ပင် သူ့လူတွကေို ကောင်းစွာ လကခြံစကားပြောရလသည်ေ။ သကလြတပျိုင်းလူရှယတ်ှေ ဖြစ်ကြပြီး အတွေ့အကြုံရင့် သမျဘာရင့်သူ ပုံစံမွိုးရှိကြကာ သူတို့မကြလြုံးတွကတေော့ သူမတဈကိုယလြုံးကို အထကအြောကမြကနွြ စူးစူးရဲရဲစိုကကြှည့်ပြီး အရသာခံလကြြ ရှိကြသည်။ ကိုတရုတကြ ခငလြေးနှယလြကကြိုဆှဲခေါပြှီး အပြငဖြကြ ဆိုငအြဖီအောကကြို ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။

“နှယ် ကြနပေမြယဆြိုရင် အစီအစဉတ်ဈခုရှိတယ်”

ဆိုပြီး နောကထြပ် သူ့စီစဉထြားတာတွကေိုပါ ဖြင့်ပြောပြလိုကသ်ည်။ သူ့လူရင်းသုံးလေးယောကန်ှင့် အသိအိမတ်ဈအိမမြှာ ခဏတဈဖြုတ် ဝငရြောကြ အခွိနဖြှုန်းပြီး ( … ) ဖကကြို ခရီးဆကမြည့်အကြောင်း သူ့အဆကအြသှယတ်ှေ စောင့်နမညေဖြစ်ပြီး တဈညအိပခြန့် ကြာမညဖြစ်ကာ မနကကြမွှ ကားတဈစီးငှါးပြီး သူမကို အိမအြရောကြ (ရပကြှကထြိပအြထိ) ပြနပျို့ပေးမည့်အကြောင်း ငှလည်ေး အတောပြငရြမည့်အနအထေားဖြစ်ပြီး သူကိုယတ်ိုင် ခရီးစဉအြစအဆုံး လိုကပြါမညဖြစ်၍ ဘာမှစိတပြူစရာမလိုကြောင်းများ ပြောပြရာ ခငလြေးနှယလြည်း အတနင်ယစြဉြးစားပြီး မထူးတော့တာနှင့် သူ့ကို အသာအယာပင် ခေါင်းညိတပြှလိုကရြသည်။

တကယဆြိုလည်း ကိုတရုတကြ အခွင့်အရေးကို ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုငအြသုံးခတွတသ်ူဖြစ်ရာ ဒီလို ခငလြေးနှယလြငသ်ားမရှိသည့်အခွိနမြွိုးမှာ ခငလြေးနှယအြတွကရြော သူ့အတွကပြါ အကြိုးရှိမည့် အနအထေားတဈရပကြို တမငတ်ကာ အကြကခြွ ဖနတ်ီးနိုငခြဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ သူရောခငလြေးနှယပြါ တဈညဆိုသော အခွိနတ်ိုကလေးနှင့် ငှမှကေမြှကကြလေးရနိုငမြည့်အဖြစ်ပါပေ။ သူ့ရောင်းရင်းတွထေဲက လူပြဲစား(ဖာခေါင်း) နှစ်ယောကသ်ုံးယောကန်ှင့်ပေါင်းပြီး ပစ်စည်းသဈတွေ နရောအပြောင်းအလဲလုပကြာ တဈနယဆြီသို့ ပို့ဆောငပြေးရမည့် ခရီးစဉပြဲဖြစ်ရာ အလုပဖြစ်မညမြှာတော့ သချောသလောကရြှိပသည်ေ။

တဈခါ ခငလြေးနှယဖြကကြလည်း ဒီညနေ သူမခွေးငှထေုတယ်ူထားသည့်ကိဈစနှင့် အတိုးငှသှင်ေးဖို့အသှားမှာ စတိုးဆိုငမြှ ပိုငရြှင် သူဋျဌေးမဖြစ်သူ ဒေါသ်ကထြားခငန်ှင့်မတွေ့ဖြစ်ဘဲ သူမအိမစြောင့်ဖြစ်သူ အဒေါကြှီးနှင့်သာ တွေ့ခဲ့ရ၍ မသှင်းဖြစ်ခဲ့ဘဲ နောကတ်ဈပတကြှမှ ငှအလေုံးအရင်းအလိုကြ အတိုးအရင်းပေါင်းပြီး တဈခါတည်းစာရင်းရှင်းရန် စိတကြူးရှိသဖြင့် ထိုငှမွေား တဈပေါင်းတဈစညတ်ည်း ရဖို့အတွကြ အတောကြလေး စိတအြားထကသ်နမြှုရှိနသညေဖြစ်ရာ ကိုတရုတပြှောသောအစီအစဉကြို စိတထြဲတထင့်ထင့် စိုးရှံ့မိသည့်ကြားကပင် လကခြံဖို့ ဆုံးဖြတခြဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

“ဝမ်းသာတယ် မိနှယ်။ ဒီပြဲက ခါတိုင်းထကကြို လူနည်းနည်းပိုပငပြန်းမယဆြိုပမယ်ေ့ အကြိုးရှိဖို့ကတော့ တဈရာရာနှုန်းသချောတယ်။ ကိုင်း ဒါဆိုလည်း ဒီည တို့အလုပစြဖို့ အခွိနတ်နပြှီနဲ့တူတယ်”

“အိုး အစောကြီး ရှိသေးတဲ့ဥစ်စာ”

ကိုတရုတအြကြည့်က တဈမွိုးဖြစ်နသည်ေ။ သူ့လကတ်ဈဖကကြလည်း ခငလြေးနှယခြါးလေးကိုသိုင်းဖကလြာကာ ပေါငခြှံအတွင်းဖကဆြီရောကရြှိလာတာမို့ ခငလြေးနှယလြည်း အခုမှပဲ သူ့ဆိုလိုရင်းကို သဘောပေါကမြိတော့သည်။

“အိုး နပေါဦး အထဲမှာလည်း လူတွနေဲ့”

“တံခါးပိတလြိုကလြေ။ ငညှန့်တို့နှစ်ကောငလြည်း မနှင်းနဲ့ လှုပရြှားချင်န်ပြေီ။ သူတို့လည်း အဆငခြွောသှားရအောင်”

“ဟင်း ဒါမွိုးတော့တတတ်ယ် လူဇိုးရီးး”

တရုတကြှီး တဟဲဟဲရယပြှီး ကနွခြဲ့သည်။ ခငလြေးနှယ် မနှင်းရှိနသေော ငညှန့်တို့ဝိုင်းဖကလြွှောကသ်ှားရင်း မနှင်းလကကြိုအသာကုပပြှီး …

“ဆိုငတ်ံခါးပိတတ်ော့ မနှင်း။ နှယလြည်း အပြငသ်ှားရမယ် ”

“အခု သှားမလို့လား”

“ဟင့်အင်း သူတို့သောကပြစေဦး”

မနှင်း အထာနပသ်ည်။ ထိုငရြာကထကာ ထမီကိုလှည့်ဝတရြင်း …

“ကောင်းပြီ နှယ့်ဖာသာ အေးဆေးနတေော့ မနှင်းကြည့်လုပမြယ်။ ဒီလူကြီးလည်း အစောကတည်းက ရုန်းချင်န်ပြေီ လှယတ်ာမဟုတဘြူး”

ငညှန့်ဖကကြို မကြစြောင်းကလေးနှင့် လှည့်ကြည့်ရင်း ပြောလိုကရြာ နှယလြည်း သူ့ကိုလှမ်းပြီး …

“ဟင်းဟင်း သိမယ် ကိုညှန့် နှယ့်အလှည့်ရှိသေးတယန်ောြ အဟင်း ဟင်းဟင်း”

ပြောပြီး လှည့်ထွကလြာခဲ့ရာ ငညှန့်လည်း သှားအဖြီးသားနှင့် ခငလြေးနှယ် လှမ်းလွှောကထြှကလြာသည့် သူမခန်ဓာကိုယအြနောကပျိုင်းမှ တအိအိတုနခြါလို့နသည်ေ့ ဖငအြိုးကြီးကားအိအိကြီးနှစ်ဖကကြို အနောကကြနကြည်ေ့ငေးရင်း ကနွခြဲ့တော့သည်။

အပြငဖြကြ ကိုတရုတထြိုငန်တေဲ့ဆီအရောကမြှာ မနှင်းလည်း ဆိုငတ်ံခါးမကြီးခကြခြပြှီး သူ့လူနှစ်ယောကရြှိရာ ဝိုင်းဖကကြို လှုပလြီလှုပလြဲ့ ပြနလြွှောကလြာတာ တွေ့လိုကရြပြီ။

…………………………………………………

⭐အခန်း (၁၅)⭐

“ကဲ ရှင် ဘာဖြစ်ချင်သ်လဲ ပြော ကိုတရုတ်”

ခငလြေးနှယ် ကိုတရုတထြိုငန်သေော ခုံပုကလေးရဲ့အောကကြ မှပြငေမြှာ ဒီအတိုင်းထိုငခြလွိုကရြင်း သူ့ပေါငန်ှဈဖကကြို တံတောငန်ှင့်မှီထောကြ၍ ပြုံးစစမကြန်ှာပေးလေးနှင့် မေးလိုကသ်ည်။

“အင်း ဟင်း ဟင်း ကိုယ် ဘာလုပခြငွလြဲ ဘာဖြစ်ချင်သ်လဲ နှယပျိုသိမှာပေါ့ နှယရြယ်။ တို့နှစ်ယောကကြ သူစိမ်းတွမှေ မဟုတတ်ော့တာ”

နှယ် သိပါသည်။ ဒါကြောင့်လည်း သူဘာစကားတဈခွန်းမှ မပြောနိုငခြငမြှာပဲ သူ့ပေါငန်ှဈဖကအြကြား လကကြိုလွှိုနှိုကပြှီး ကိုတရုတရြဲ့ ပေါငခြှကြားမှ တောင့်တင်းနပြေီဖြစ်သည့် ဂေါလြီလီးတုတတ်ုတကြှီးကို သူမလကကြလေးနှင့် ကောင်းကောင်းဆုပန်ယ် ကိုငပြေးလိုကပြှီ ဖြစ်သည်။ သူ့ပုဆိုးစကို လကန်ှင့်အသာပင့်လှနတ်ငလြိုကရြာက ပေါငကြှားမှ လီးငပဲကြီးကို အပြငသ်ို့ အသာပငဆြှဲထုတလြိုကသ်ည်။ လီးကြီးကို အသအချောလှည့်ပတကြှည့်ပြီး လဒဈထိပပြှဲကြီးအောကကြ လီးသားရကေိုလှနကြှည့်ဖြဲကြည့်ကာ ဂေါလြီထည့်သှင်း နှစ်မှှုပထြားသည့် လီးကိုယထြညတ်ုတတ်ုတကြှီးအား လကန်ှင့်ကိုငဆြကြည့်ရင်း မတွေ့ရတာကြာပြီဖြစ်၍ ကိုတရုတလြီးကြီး ပိုကြီးလာလသလေား လို့ပင် စိတထြဲကအောကမြေ့သှားမိသည်။

“တုတလြိုကကြှီးလိုကတ်ာ ကိုတရုတရြယ်။ ကိုယ့်လီးကြီး နှယ် အားအရဆုံးပဲ ”

ဆိုပြီး သူမစိတထြဲက သရိုးသရီကလေးဖြစ်လာသညန်ှင့် တရုတကြှီးရဲ့လီးကို ပါးစပန်ှင့်အသာတေ့ကပ်၍ ပြှတကြနဲ အသံထွကအြောင် စုပန်မ်းပစ်လိုကရြာ တရုတကြှီးလည်း ခါးကကော့ကနဲဖြစ်သှားသည်။ ခငလြေးနှယ် သူ့လီးတနအြရင်းကနေ လကန်ှဈဖကန်ှင့် ကကြနွန ဆုပကြိုငပြှီး လဒဈထိပခြေါင်းကြီးကို တပြှတပြှှတစြုပသ်ည်။ ဒဈထိပကြအကြဲကြောင်းကလေးပါ လွှာနှင့်တို့ကာတို့ကာ ယကဆြှပေးရာ တရုတလြည်း အကောင်းကြီးကောင်းပြီး အတောကြလေးဖီလငရြှိသှားသည်။

“စုပစြမ်း နှယ် ဟိုကောငတ်ှေ ဂရုမစိုကန်ဲ့ အခွိနအြများကြီးရသေးတယ်”

“အင်း အင်း အှန်း အှန်းဟှန်း”

နှယလြည်း ဘာကိုမှဂရုစိုကမြနတေော့ပါ။ တကယတ်မ်းအားဖြင့်လည်း တရုတလြီးကြီးထကပျို၍ ဂရုစိုကစြရာဆိုလို့ သူမဘဝမှာ ဘာမှမရှိတော့လို့ သူမခံစားနမေိပါသည်။ မနှင်းနေ့ခင်းကပြောသလိုပဲ သူမနှင့်မနှင်းက အခွအနေချင်ြေးလုံးဝ မတူကြပေ။ မနှင်းက ငှမရှေိ၍ လုပစြားသည့်ဖာသညစြဈစဈသာဖြစ်ပြီး သူမကတွော့ မနှင်းပြောခဲ့သလို တဏှာရာဂနှင့်စပလြဉွြး၍ ဆန့်ကငွဖြကလြိငဖြစ်သော ယောကြွားသနာတဈယောကယ်ောကရြဲ့ လီးကို ငမ်းငမ်းတကြ နှစ်ခွိုကစြှဲမကလြေ့ရှိသည့် ရာဂထနပြှင်းသော မိန်းမသားအမွိုးအစား ထဲမှာများ ပါဝငန်လသေလေားဟု သူမကိုယတ်ိုငလြည်း သံသယဖြစ်နမေိသည်။ လီးကြီးတာမှငလြွှင် မနနေိုငအြောင် စောကဖြုတရြှသည် ဆိုသည့် မိန်းမတွထေဲမှာ သူမပါဝငတ်ာကိုတော့ ခငလြေးနှယ် ဝနမြခံချင်ြ သောလြည်း ဝနခြံလိုကရြသည်။

ကိုတရုတရြဲ့ ဂေါလြီလီးကို ပါးစပတ်ဈခုလုံး အပြည့်အသိပထြည့်သှင်းပြီး ပယပြယန်ယန်ယ် စုပလြိုကယ်ကလြိုကြ နမ်းလိုကလြုပရြင်း ဆိုငထြဲကအခွအနေကေို မသိမသာ ခိုးချောင်းကြည့်လိုကရြာ ဆိုငထြဲမှာ တရုတရြဲ့လူ သုံးယောကကြိုသာ အရကသ်စော သောကစြားလကြရြှိကြတာတွေ့ရပြီး မနှင်း ကိုညှန့်နှင့် သူ့အဖောလြူရှယတ်ို့ကိုတော့ဖြင့် အစအနပင် ရှာလို့မတွေ့တော့ခွေ။ ဆိုငအြနောကဖြကရြှိ မီးဖိုချောင် စတိုခန်းထဲကို ရောကသ်ှားပြီး ဖြစ်ဟနတ်ူပါသည်။

ခငလြေးနှယလြည်း မထူးဇာတခြင်းပြီး တရုတလြီးကိုစုပ်၍ အမှနဆြုံး လီးတောငလြာအောင် လကန်ှင့်အသှားအပြနလြုပကြာ အသအချော ဂွင်းတိုကပြေးရင်း သူမပေါငကြှားထဲကိုပါ လကလြွှိုပြီး စောကဖြုတကြို မသိမသာနှိုကကြိုင် ပြတသ်ပပြေးနမေိသည်။ တရုတလြီးကြီးက တဖြည်းဖြည်း သံမဏိချောင်းတဈချောင်းလို အသည်းအသနပြင် မာတောငတ်ောင့်တင်းလာလသည်ေ။ တရုတလြည်း အသကရြှူသံတွေ ပြင်းလာရပြီး …

“မနှယ် ထစမ်းကြာ ဒီပေါလြာထိုင်”

“ရှငမြနနေိုငတ်ော့ဘူး မဟုတလြား”

“ဟုတတ်ယ် နငစြုပတ်ာနဲ့ လီးက တအားတင်းလာပြီ”

ပြောပြီး သူမကိုယလြေးကို သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့် ဆှဲထူပြီး ဖငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကကြို သူ့ပေါငပြေါသ်ို့ စွေ့ကနဲပြေ့ခွီတငလြိုကကြာ သူမထမီစကလေးကို အောကကြနေ အသာပင့်လှနတ်ငလြိုကလြသည်ေ။ ခငလြေးနှယ် ဖငကြိုအသာကြှပေးလိုကတ်ော့ သူမထမီက ဖငသ်ားဖြေးဖြေးအိအိကြီးတွပေေါအြောင် အပေါကြို အသင့်လှနတ်ငပြှီးသားဖြစ်သှားသည်။ ထမီစကလေးကို လကထြဲဆုပကြိုငရြင်း ကိုတရုတပြှုသမွှကို သူမနုနရတော့သည်။ ကိုတရုတ် လကသ်ရမ်းပြီး သူမဖငစြအိုပေါကကြလေးကိုရော ပေါငခြှကြားမှ အမှေးအမှငတ်ှေ ကြပသ်ိပန်သည်ေ့ စောကပြတအြုံကြီးကိုပါ နှိုကကြိုငကြာ ဖြဖြရှရှ ပြတသ်ပကြလိကစား ပေးနပေါသည်။ အစိကလေးကို အမိအရဖစွကြိုင်၍ လကည်ှိုးလကမြကြားညှပကြာ တဆတဆြတ် လှုပန်ှူးဆှပေးသည်။ ခငလြေးနှယတ်ဈယောကြ ဖငကြှီးကော့နဲကော့ကနဲပငဖြစ်ပြီး တဈယောကတ်ည်း ဂဏှာမငှိမန်ိုငတ်ော့။

“အ အရမ်းကဲတာပဲ တအားမညှဈနဲ့ အ အိ အင့်အင့်”

“စောကပြတကြှီး ရှဲအိနတောပဲကြာ။ ဖငန်ည်းနည်းကြှပေး စောကပြတထြဲ လကထြည့်လိုးပေးမလို့ ”

“ဟာ ကြှတ် မ မထည့်နဲ့ ဟင့်ဟင့်”

“ဘာ ဘာဖြစ်လို့ ”

“နှယ် အစောကြီးကတည်းက တ တအား ရှနတော သူ့ဟာကြီးပဲ ထည့်လိုကတ်ော့”

“ဒါဖြင့် လီးထည့်ပြီး တဈခါတည်း တန်းလိုးမှာနောျ ရလား”

“ဟင်း လုပကြှည့်လေ ဝငရြငတ်ော့လုပပြေါ့”

နှယ် ဖငကြိုအသာကြှပေးလိုကတ်ာတော့ သူ့လဒဈထိပခြေါင်းကြီးကို စောကဖြုတထြဲမှှုပသ်ှင်းလိုကရြာ မထငမြှတဘြဲ အထဲကို စွိကနဲ တိုးဝငသ်ှားသည်။ ကိုတရုတ် နောကထြပ် အောကကြနေ တဈခကြန်ှဈခကြြ ပင့်ဆောင့်လိုးလိုကပြှနရြာ လီးကတဈဝကလြောကအြထိ ထပဝြငသ်ှားပြီး ခငလြေးနှယစြောကဖြုတထြဲမှာ တဈဆို့ဆို့ကြီးဖြစ်နတေော့သည်။

“ရလား နှယ် ခံနိုငလြား”

“ရ ရတယ် လုပ် ဆောင့် အ အ ဖြေး ဖြေး ကိုတရုတ် တဈနတယ်ေ သူ့ဟာကြီး အလုံးတွပြှတေသ်ိပန်တော”

“ကြှလိုကြဦး ဂေါလြီလုံးထောကန်ရင်ေ တဈဖကပြှနလြှည့်ပေးမယ် အရှငထြည့်ထားတာ ကိဈစမရှိဘူး”

တရုတကြပြောသည်။ အလိုးကြှမ်းသူမို့ သူ့အနနှင်ေ့ ဘာအခကအြခဲမှမရှိဘဲ ဂေါလြီလုံးကို လီးကိုယထြညအြောကဖြကသ်ို့ အသာ လှည့်ရှှေ့လိုကရြာ သူ့လီးကြီး နှယ့်စောကဖြုတထြဲကို အဆငပြှပြနှေင်ေ့ ဝငရြောကသ်ှားသည်။။ ဂေါလြီလုံးများကြောင့် အခံစားရ ခကန်ပမေယ်ေ့ တခွားလီးနှင့်မတူသော အတွေ့အရသာကြောင့် သူမအနနှင်ေ့တရုတလြီးကို ပိုမိုအသည်းခိုကမြိတာတော့ အမှနပြင်။ နှစ်ယောကသ်ား အပြငမြှာ တိုးတိုးတိတတ်ိတ် လိုးကြရင်း ခငလြေးနှယလြည်း သူ့အပေါကြနကြေောပေးထိုင်၍ ဖငကြှီးကို နှိမ့်လိုကကြှှလိုကန်ှင့် အခကြမြှနမြှန် ဖိဆောင့်လိုးခပြေးနေ၍ တဖြည်းဖြည်း အလုပဖြစ်ကာ ဇိမတ်ှေ့လာကြသည်။ လီးဝငလြီးထွကလြည်း တဈစထကတ်ဈစ ပိုမှနလြာသည်။

မိနဈပိုင်းကလေးအတွင်းမှာ တရုတလြီးက သူမစောကဖြုတထြဲကို လီးအရင်းအဆုံးအထိ တင်းပြည့်ကပြပြှည့် ဝငရြောကန်ိုငခြဲ့ကာ နှစ်ယောကလြုံး ဖိုနှင့်မအင်ျဂါနှစ်ရပ်၏ အထိအတွေ့အရသာကို ဖီလငရြှိရှိ တသိမ့်သိမ့်တငှိမ့်ငှိမ့်ခံစားနရပေပြေီ။

“အင့် အင့် ဆောင့် ဆောင့် ကိုရယ် နှယ် မောတောငမြောလာပီ ”

“ရတယ် ကိုယအြောကကြ ပင့်လိုးပေးမယ် နှယအြသာငှိမန်ေ ”

“စွတ် ဖြတ် ဖြပ် စွတ် ဖြတ် ဖြပ် ဗှပ် ဘုတ် ဘောကဖြတ် ဘတ် ဖြတ် ဖြပ် ဗှပ်”

လီးနှင့်စောကပြတထြိတွေ့သံက တဘောကဘြောကတ်ဘတဘြတ် အသံထွကလြာရာ အထဲက တရုတလြူသုံးယောကြ အရကအြိုးထဲ ခေါင်းစိုကန်ရောကနေ ခေါင်းထောငလြာကြပြီး သူတို့ရှိရာဖကကြို ကြကကြှည့် ကြကကြှည့် လှမ်းကြည့်လာကြသည်။ နှယလြည်း ဒီအခွအနေကေို သိလကြန်ှင့်ပင် သူတို့နှစ်ယောကရြဲ့လိုးဆောင့်မှုအရှိနကြို ထိန်းမထားနိုငတ်ော့ခွေ။ တရုတကြှီးလီးက စောကရြညပြှည့်လွှမ်းနသေော သူမစောကပြတထြဲကို တဇွပဇြှပတ်ဖြပဖြှပန်ှင့် အတားအဆီးမရှိ အဆကမြပြတ် ရှောထိုးဝငရြောကန်ပြေီဖြစ်ရာ ဤမွှ အီဆိမ့်နအေောငကြောင်းမှနလြှန်းလှသည့် ကာမအဆီအနှစ်အရသာကို ဆန့်ကငွတ်ှန်းလှန် ဖယရြှားပစ်ဖို့ရနမြှာ ဘယလြိုမှမဖြစ်နိုငတ်ော့ခွေ။

နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကအြပေါြ တဈယောကအြောကြ မှင်းစီးသကဲ့သို့ သူမဖငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကအြား အပေါစြီးမှနေ၍ မှှေ့ကာယမ်းကာ တအိအိဖိလှိမ့်ဆောင့်ခကြာဖြင့် မိနဈနှစ်ဆယကြွောြ နာရီဝကန်ီးပါးအကြာခန့် ဆန့်ငငတ်ှန်းထိုး လှုပရြှားကြရင်းဖြင့် တရုတလြီးကြီးထိပမြှ ကငွကြနဲကငွကြနဲဖြစ်လာရသလို ခငလြေးနှယလြည်း သူမစောကခြေါင်းထဲမှ ဂေါလြီလီး၏ တဈကြပလြှစွာသော ပြတတ်ိုကမြှုဒဏကြှောင့် စောကဖြုတတ်ဆဈဆဈကိုကခြဲယားယံမှုဝဒနော ပို၍ပို၍ပြင်းထနလြာခဲ့ပြီး ရာဂဇော အလွှံပယထြကြှ လာရသည့်အလွောကြ သူမစိတရြှိသမွှ မီးကုနယ်မ်းကုန် ထငတ်ိုင်းကြဲပစ်လိုကမြိရာက အခွိနအြနည်းငယအြတွင်းမှာပဲ နှစ်ယောကသ်ား လရညရြောစောကရြညတ်ှပေါ ပျိုငတ်ူပင် ပန်းထွကလြာခဲ့ကြပြီး ကိုတရုတလြည်း ခငလြေးနှယခြါးကို တင်းတင်းကြီးဖကကြာ အောကကြနေ သူမဖငသ်ားအိအိကြားထဲသို့ သူ့လီးကြီး ကော့ကာကော့ကာနှင့် အခကြလြေးဆယင်ါးဆယခြန့် ခွေးလိုးသကဲ့သို့ တရစပကြော့မှှောကည်ှောင့်လိုးပစ်လိုကရြင်း လီးတဈချောင်းလုံးဆီမှ လရညတ်ှကေုနအြောင် ဖစွည်ှဈပန်းထုတလြိုကပြှီးမှ သူတို့နှစ်ယောကရြဲ့လှုပရြှားမှုတွေ တဖြည်းဖြည်းအရှိနလြွှော့ကြ ငှိမသ်ကသ်ှားခဲ့ရတော့သည်။

တရုတကြှီး သူမကိုမလှှတပြေးသေးဘဲ ကိုယလြုံးလေးကို တဈပတလြှည့်စလေိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ားရငခြငွြးအပ် ပြေ့ဖကြ ထားလိုကရြင်း သူမနှုတခြမ်းတွဲတွဲလေးနှစ်ခပြကြို နမ်းကာစုပကြာဖြင့် ရငသ်ားအိအိကြီးနှစ်ဖကလြှိမ့်ခွလေိုကြ နို့သီးနှစ်ခုကို ဖစွလြှိမ့်ခွလေိုကန်ို့စို့လိုကလြုပန်လရေော ခငလြေးနှယလြည်း ယခုမှပင် မကြန်ှာပူသလိုဖြစ်လာရပြီး …

“တောလြောကပြှီကိုရယ် ဟိုမှာ ကြည့်နကြပြေီ”

“ဒါဖြင့် နှယအြသင့်ဖြစ်ပြီလား သှားရအောငလြေ ”

“ကိုယ့်သဘောပဲလေ သှားချင်လြည်းသှားပေါ့”

လူချင်ြးခွာပြီး နှယလြည်း ကိုယပြေါကြအဝတတ်ှေ လုံခွုံအောငပြှငဝြတကြာ နှစ်ယောကသ်ား ဆိုငခြန်းထဲ ပြနဝြငလြာကြသည်။

“အာစရိက လုံ့လကြီးတယန်ောြ အခွိနကြလေး နည်းနည်းရတာနဲ့ ဟဲ ဟဲ ဟဲ”

တဈယောကကြ နောကသ်ည်။ တရုတလြည်း ရယကြွဲကြဲနှင့်ပင် …

“မင်းရော စမ်းချင်လြား ဟွောင့်… အခွိနရြှိသေးတယ် ဘယလြိုသဘောရလဲ ကဲ ”

“ဟာ စမ်းချင်ပြါဘူးဗွာ သှားဖို့လာဖို့က ရှိသေးတယ် ကားတော့ ငှါးရမယ် ဘယလြိုစီစဉမြလဲ”

ကိုတရုတ် သူ့မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှ ခပပြိနပြိနလြူကို လှမ်းကြည့်ပြီး …

“စံခွား သှားကြာ မင်းလုပထြားလိုကြ ညိုကြီးတို့ဆီရှေ့မယ်။ ကားခပါ အပြတပြှောခဲ့လိုကြ။ ဟိုဖကလြမ်းထိပမြှာစောင့်နောြ ဒီအထိလာစရာမလိုဘူး။ ငါတို့ လူခွဲလိုကခြဲ့မယ်”

“အခု ခကြခြငွြးလား”

“အင်းလေ ဒါမှ ဟိုမှာ မင်းတို့နှပဖြို့ အခွိနရြမှာပေါ့”

“ဟဲဟဲ ဒါလည်း ဟုတသ်ားပဲ”

စံခွားဆိုသူ ခငလြေးနှယကြို အဓိပျပါယပြါပါနှင့် ကြည့်လိုကရြင်း …

“ကဲ သှားမယ် မနှယ် အမှနလြိုကခြဲ့ကြ။ သချောလည်း ပြငဆြငခြဲ့ဦးနောြ သိတယမြဟုတလြား ဟဲဟဲ”

ခငလြေးနှယလြည်း ဒီလောကတ်ော့နပန်ပေါပြီ။

“အမယလြေး လာခဲ့ပါ့မယရြှင်။ ကို ကိုစံခွား ရှင့်အကြိုကကြို ပြငခြဲ့ပေးမှာ ဟင်းဟင်းဟင်း”

အားလုံးရဲ့ရယသ်ံများ ဝစညေသ်ှားသည်။ ခငလြေးနှယ် သူတို့ဝိုင်းထဲကို အရကတ်ဈလုံး ထပယ်ူလာကာ ဝငထြိုငခြလွိုကရြင်း သူတို့တဈယောကခြငွြးစီအတွကြ ဂရုတစိုကြ အရကတ်ှေ ငှဲ့ထည့်ပေးသည်။ အမှည်းခွံ့ကြှေးသည်။ သူမလည်း တဈခွကတ်ဈဖလား အရောရောအနှောနှော ဝငရြောကြ သောကစြားရင်းနှင့်ပေါ့။ သူမပုံစံက စောစောပိုင်းက ဆိုငမြှအရကသ်ောကသ်ုံးသူတွကေို တညခြင်းရောင်းခနွခေဲ့သည့် ယမကာရောင်းသူ အရကဆြိုငပျိုငရြှင် တဈယောကန်ှင့် လားလားမွှမတူတော့။ ပကတိ အပြောမြယကြလေးတဈယောကြ သူမဖောကသ်ညတ်ှကေို တယုတယ ပြုစုပေးနသည်ေ့အလားပင် ဖြစ်သညဟြု ဆိုရမည်။

ဆယမြိနဈခန့်ရသည့် အခွိနတ်ိုကလေးအတွင်းမှာ တရုတကြှီးနှင့် သူ့မိတဆြှေ (ဆိုငမြှာ ကနွရြှိသူနှစ်ယောကြ) ရဲ့ ခွဆေော့လကဆြော့ စောကပြတန်ှိုကြ ဖငန်ှိုကြ နို့ကိုငပြှုသမွှကို သူတို့နှင့် အရောတဝင် ဟီလာတိုကကြာ ကြညကြှညဖြှုဖြူလကသ်င့်ခံယူရင်း သူမလကမြွားကလည်း ဟိုလူ့ပေါငကြှားထဲဝငလြိုကြ ဒီလူ့ပုဆိုးကြားမှ ငယပြါကိုကိုငလြိုကန်ှင့် အတနကြှာမွှ ကြီစယကြလူပြုနခေဲ့ကြရင်း အခွိနတ်နပြှီဆိုတော့မှ ပန်းကနခြှကယ်ောကမြွားသိမ်းဆည်း၍ အားလုံးဝိုင်းသိမ်းလိုကကြှပြီး ကိုတရုတ် သူ့လူနှစ်ယောကကြို အပြငကြို အရငလြှှတလြိုကပြှီး နောကမြှ သူနှင့်ခငလြေးနှယတ်ို့ နှစ်ယောကသ်ား လူရိပလြူခွညကြှည့်၍ ဆိုငထြဲကနေ တိတတ်ဆိတ် လမ်းထဲကို ထွကလြာခဲ့ကြပါသည်။

Taxi တဈစီးက သူတို့နှစ်ယောကအြလာကို အသင့်စောင့်နသည်ေ။ ကိုတရုတအြရငလြှှတလြိုကြသ်ည့် စံခွားကရှေ့ခန်းမှာထိုငပြှီး နောကခြန်းမှာ ကိုတရုတရြယ် သူ့လူနှစ်ယောကရြယ် ခငလြေးနှယန်ှင့်အတူ ဝငထြိုငကြှကာ ကားလေးက လမ်းမကြီးပေါကြို အရှိနပြှင်းပြင်း မောင်းနှငထြှကခြှာလာခဲ့သည်။ ကိုတရုတတ်ို့သုံးယောကကြှားမှာထိုငရြင်း သူ့လူနှစ်ယောကအြပါအဝင် သူတို့သုံးယောကစြလုံးရဲ့ အနှိုကအြပြတကြိုခံရင်း ခငလြေးနှယလြည်း လမ်းတဈဝကမြှာပင် ဇာတရြှိနတ်ောတ်ောကြလေး မှင့်တကလြာရသည်။

တရုတရြဲ့လူသုံးယောကြ နာမညကြ အနောကခြန်းမှာ သူမနှင့်အတူထိုငလြိုကလြာသည့် ဖြိုးညီရယ် ထွန်းကြိုငရြယ် ကားအရှေ့ခန်းမှာ စီးနင်းလိုကပြါလာသည့် စံခွားဆိုတာရယပြဲ ဖြစ်သည်။ အနောကခြန်းမှနှစ်ယောကကြ တကယ့်ဆရာကြီးတွေ။ မိန်းမမှုမှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကြသူတွဖြစ်ေကာ အကိုငအြတွယလြည်း ရဲတင်းသူတွပေဲဖြစ်သည်။ လမ်းခရီးတဈလွှောကြ ခငလြေးနှယ် ထမီအောကကြို လကလြွှိုပြီး တဈလမ်းလုံး ပြတလြိုကဆြှလိုကြ လုပလြာကြပြီး သူတို့လီးတွကေိုလည်း ဂွင်းတိုကြ ခိုင်းသေးသည်။ တရုတတ်ဈယောကသ်ာ တဈခကြတ်ဈခကြြ ခငလြေးနှယ် ရငသ်ားအစုံကို ဖစွန်ယဆြော့ကစားတာကလှဲပြီး ဖာသိဖာသာနနကေော ခငလြေးနှယကြို သူ့လူနှစ်ယောကြ လကထြဲ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ဆိုပြီး ဝကြကအြပ် ထားခဲ့တာဖြစ်သည်။

ဆငခြှဖေုံး ရပကြှကတ်ဈခု အတွင်းရှိ ညိုကြီးဆိုသူ၏အိမရြှိရာ လမ်းကြားလေးထဲကို ရောကလြာသည်။ အားလုံး ကားပေါမြှဆင်းပြီး ခငလြေးနှယလြည်း အရညမြွားကြကစြိုနသေော သူမထမီကို ကပြာကယာ ဟိုဖကဒြီဖကြ လှည့်ဝတလြိုကရြသေးသည်။ သူ့အိမရြောကဖြို့ကို အုတကြွိုးအပိုင်းအစများခင်းထားသည့် လမ်းသှယလြေးအတိုင်း ခွလှမြေးအနည်းငယမြွှ လွှောကဝြင် လာကြရလသည်ေ။ညိုကြီးဆိုသူရဲ့အိမ် ဆိုသညကြ တကယတ်ော့ မကောင်းတာတွကေို ဒိုငခြံလုပစြားသည့် ပြည့်တနဆြာဘိ (တဈနည်း) ဖာဘိ တဈဘိသာ ဖြစ်သည်။ အကယွအြဝန်းက ပနှစ်ေဆယလြောကရြှိပြီး ခွံအလွားရှညသ်ည်။

မိန်းကလေးငယလြေးတွေ လေးငါးဆယယ်ောကမြက အဆောငအြခန်း အသီးသီးနှင့် သူမတို့ကိုထားရှိပြီး လာသမွှဖောကသ်ညတ်ှကေို သူမတို့ရဲ့သကဆြိုငရြာ အခန်းကလေးတွထေဲမှာပဲ သူတို့အလိုကြ ပြုစုဧည့်ခံပေးရခွင်းဖြစ်သည်။ ညိုကြီးရော သူ့မယား မညှန့်ပါ ဖာခေါင်းများဖြစ်ကြပြီး မညှန့်မှာ ယခငကြလည်း ဤအလုပ် နှင့်ပင် ကာလအတောကြှာကြာ အသကမြှေးဝမ်းကြောင်းပြုခဲ့ဖူးသူတဈယောကလြို့ သိရပါသည်။

ညိုကြီး သူမတို့လူစုကို အခန်းတဈခုထဲမှာ ကောင်းစွာနရောခထွားပေးသည်။ ကိုတရုတ် ညိုကြီးတို့လငမြယားနှင့် တဈနရောမှာ အလုပကြိဈစ သှားရောကည်ှိနှိုင်းပြောဆိုနခွေိနမြှာ ခငလြေးနှယကြတော့ ညိုကြီးရဲ့အိမဂြဟောရှိ ခနောန်ီခနောန်ဲ့ ဖာခန်းလေးတဈခုထဲမှာ ကိုတရုတရြဲ့လူသုံးယောကန်ှင့် တဈယောကစြီ တဈလှည့်စီ အပီအပြင် အခစွခြန်းဖြင့်နခေဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

ပထမတော့ တဈယောကခြငွြး ဝမ်းဘိုငဝြမ်းပဲဖြစ်ပမယ်ေ့ လိငဆြကဆြံရာမှာ အဆန်းကြိုကြ လှန်းလှသည့် တရုတဘြောဒြါစံခွားရဲ့ အကြံပေးခကြအြရ တူးအငန်ဝြမ်း သရီးအငန်ဝြမ်း (သရီးဆမ်း) စောကပြတရြော ဖငပြါ ဆောဖြို့အထိဖြစ်လာသည်။ စံခွား အဆန်းတောတ်ောကြှိုကသ်လို လီးကိုလည်း ကိုးယို့ကားယား စုံနအေောငပြှုပြငထြားသည်။ လီးကလည်း လူနှင့်မလိုကအြောင် ကြီးသူပဲဖြစ်သည်။ ထွန်းကြိုငန်ှင့် ငညီခေါြ ဖြိုးညီက ပုံမှနလြီးတွေ။ ဒါပမယ်ေ့ သူမကိုလိုးသည့်အခါမှာတော့ ဂေါလြီကဲ့သို့ အဖုအထဈ အလုံးကလေးများ အမှောကအြများပါဝငပြှီး ဆီလီကြန် ဒါမှမဟုတ် ရောဘြာကြနပြေါင်းတဈမွိုးနှင့် ပြုလုပထြားဟနတ်ူသည့် လိမလြိမကြောကကြောကြ အမှေးပြများပါ ထည့်သှင်းထားသည့် ကြနဒြုံးအစွပတ်ဈမွိုးကို သူတို့လီးတွမှောစွပပြှီး လိုးကြရာ သူမစောကဖြုတကြ မခံမရပန်ိုငအြာင် ယားယံမှုဝဒနောကို ခံစားရသည့်အလွောကြ အနရေ ခကစြှာဖြင့် မရောင့်ရဲနိုငအြောင် အလိုးခံလိုစိတမြွား အငမ်းမရဖြစ်ပေါြ နမေိလတေော့သည်။

ခငလြေးနှယ် မသိသည့်အခကြကြ ကိုတရုတတ်ို့ ဆိုငမြှာအတူသောကစြားကြစဉကြတည်းက သူမသောကမြည့်အရကထြဲမှာ ရာဂကိုအထူးကြှစသေော ကာမစိတကြှှဆေးတဈမွိုးကို တမငတ်ကာ ထည့်သှင်း တိုကကြွှေးထားခွင်းဖြစ်သည် ဆိုတာကိုပဲဖြစ်သည်။ ခငလြေးနှယ် တဈကိုယလြုံး ဝတလြဈစားလဈ ဗလာကငွြးပြီး သူတို့လူစုနှင့် ဖြစ်ချင်တ်ိုင်ြးဖြစ်တော့သည်။ ဖငရြောစောကပြတရြော စိတရြှိလကရြှိပင် အလိုးခံရသည်။ တရုတန်ှင့် ညိုကြီးလည်းရောကလြာပြီး ညိုကြီး သူမကို တဈခွီလိုး၍ ကိုတရုတကြ သူ့မိန်းမမညှန့်ရယ် နောကြ ခပင်ယင်ယကြောငမြလေးတဈယောကရြယကြို သူ့ယောကြွားအရှေ့မှာပဲ ပေါတ်ငလြိုးသည်။

သူမတို့နှစ်ယောကစြလုံးကို အခန်းကြမ်းပြငမြှာ လေးဘကထြောကဖြငကြုန်းခိုင်းထားပြီးမှ တဈယောကခြငွြးစီကို စိမပြှနပြေလေိုးတာဖြစ်သည်။ ညိုကြီး သူ့မယားအဆောခြံရတာကို ဘာတဈခုမှ ဝငရြောကစြှကဖြကြ ပြောဆိုခွင်းလည်း မရှိပါခွေ။ နောကတ်ော့ သူတို့အစီအစဉစြလာသည်။ ညိုကြီး သူတို့နယကြနေ နှိုကန်ှိုကခြွှတခြွှတရြှာတွေ့လာပြီး ဒီနေ့ညတွင်းချင်ြး တဈဖကဖြာအိမသ်ို့ လှှဲပြောင်းပေးအပမြည့် ပါကငအြစဈ ဟုဆိုသော စောအြငုံးကလေးသုံးပြကေို သူတို့လူစု (တရုတ် သူ့လူသုံးယောကြ ပေါင်း လေးယောကရြယ် ညိုကြီးရယ် နောကပြှီး ညိုကြီးထံ လာနကဖြှေဈသော သူ့လူရင်းဖောကသ်ည် ကုနသ်ညတ်ဈယောကြ အပါအဝင် လူချောကယ်ောကတ်ိတိ) သူမတို့ မကြစြိရှေ့မှောကမြှာပင် အားလုံးဝိုင်းပြီး တဈလှည့်စီ ပါကငဖြှင့်ကြတာပဲ ဖြစ်သည်။ အောသ်ံငိုသံ ညည်းသံတွေ တမုဟုတခြငွြး ငရဲပြကသ်ှားသည်။ ကောငမြလေးတွကေ အထကတ်န်း ကြောင်းသူတွအရှေယ် ငယင်ယခြွောချောကလေးတွမေို့ နှမွောစရာတော့ အလှနကြောင်းလှန်းလှသည်။

မညှန့် သူမအနားလာပြီး မှငကြှင်းကိုကြည့်ရင်း ရာဂရမျမကတ်ှေ တောတ်ောကြလေး လှုပရြှားနိုးကြှလာဟနန်ှင့် သူမပေါငကြှားထဲလကန်ှိုကပြှီး စောကဖြုတကြို ပြတလြိုကဆြှလိုကလြုပကြာ နှူးဆှပေးလာသည်။ နှယလြည်း အထာနပပြှီးသားဖြစ်၍ မကြာခငမြှာပဲ သူမနှင့် အပေးအယူ တည့်သှားကြသည်။

“အဈမ ဒါမြိုးတွေ့ရတာ ရိုးနပြေီလားဟင် ”

နှယမြေးလိုကတ်ော့ မညှန့်ဆိုသော အသကြ ၄၀ ဝန်းကငွရြှိ ခပဝြဝဖိုင့်ဖိုင့် အိုးတောင့်တောင့်အမွိုးသမီးကြီးက …

“ဒါပေါ့ ညီမရယ် အမြဲတမ်းကြုံနရတော။ ပထမ ငှင်းမယ် အောမြယဟြဈမယ် နောကပျိုင်း အသားကသွှားတော့လည်း ထုံးစံအတိုင်ြး စောကပြတလြိုးမလား ဖငပြဲခံပေးရလား ဘာလာလာ ဆိုသလို ဖြစ်သှားကြတော့တာပဲ။ တို့ငယင်ယကြလည်း ဒီအတိုင်းပဲမဟုတလြား ညီမရဲ့”

“အင်း ဒါလည်း ဟုတတ်ာပဲ မမညှန့်ရယ် ဟင်းဟင်းဟင်း”

ခငလြေးနှယ် အရာရာကို စိတအြေးလကအြေးနှင့် သှေးအေးလှန်းလှသည့် သူမကို စိတထြဲကနေ အတောကြလေး လေးစားသှားမိသည်။ မညှန့်နှင့်သူမ အတူနလကေဈြ (Les) နှစ်ယောကလြို ဖကလြှဲတကင်း ပြေ့ဖကန်မ်းစုပပြှီးသည့်နောကမြှာတော့ နှယလြည်း ပတဝြန်းကငွကြ အဖြစ်အပကြတ်ှကေို ဘာကိုမှ သတိမထားမိတော့ပြီ။

————————————————

⭐အခန်း (၁၆)⭐

ည ၁၂ နာရီလောကမြှ ညိုကြီးနှင့် ကိုတရုတ် ကြိုတငည်ှိနှိုင်းထားကြသည့်အတိုင်း ကောငမြလေးသုံးယောကထြဲက စိတကြှိုကြ ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ ရှေးပြီး ( … ) ကို ခရီးဆကခြဲ့ကြသည်။ ကိုတရုတလြူ ဖြိုးညီတဈယောကြ ညိုကြီးအိမမြှာကနွခြဲ့ပြီး စံခွားနှင့် ထွန်းကြိုင် နှစ်ယောကသ်ာ သူတို့နှင့်အတူ လိုကပြါလာသည်။ ကောငမြလေးနှစ်ယောကကြတော့ ခငလြေးနှယန်ှင့်အတူ ကားနောကခြန်းမှာထိုငလြိုကလြာကြပြီး စံခွားနှင့် ထွန်းကြိုငန်ှဈယောကြ သူတို့ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြမြှာ အသအချော စောင့်ကြည့်ပြီး လိုကလြာသည်။ ကားနောကခြန်းမှာ လူငါးယောကစြလုံး ပြှတသ်ိပကြှပန်ေ၍ အတောကြလေး ခကခြကခြဲခဲစီးနင်းခဲ့ရကာ ထွန်းကြိုင် ခွာတိတမြတဈယောကကြို သူ့ပေါငပြေါတ်ကထြိုငခြိုင်းပြီး ကနွကြောငမြလေးတဈယောကကြိုတော့ ခငလြေးနှယန်ှင့် စံခွားတို့အကြားမှာပဲ ဖြစ်သလို ထိုငလြိုကလြာစရသေည်။

ခငလြေးနှယ် သူမခါးလေးကို ပြေ့ဖကလြာသည်။ နှစ်ယောကလြုံး ညိုကြီးဘိမှာ ပါကငအြဖြင့်ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ စိတဓြာတအြကကြှီးကကြာ ငှိမဆြေး အကြှေးခံထားရသလို စကားသံတိတလြကြြ မလှုပမြယှကြ ငှိမန်ခေဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ဟိုရောကတ်ော့လည်း သူတို့ထုံးစံအတိုင်းပင် ခွာတိတမြနှစ်ယောကလြုံး ဖာခေါင်းအသဈတဈယောကလြကထြဲ ရောကရြတော့သည်။ ခငလြေးနှယ် သူမ မမှငဖြူးသော မကြန်ှာစိမ်းသုံးလေးယောကန်ှင့် တွေ့ဆုံရပြနသ်ည်။ ကောငမြလေးတွကေိုတော့ သူမမသိသည့် သီးသန့် နရောတဈခုဆီ ခေါထြုတသ်ှားပြီးဖြစ်၍ သူမတို့ ပါဝငန်ိုငကြှခွင်း မရှိတော့ပါ။ ကိုတရုတရြယ် စံခွားနှင့် ထွန်းကြိုငရြယ် အဲဒီနရောက ဖာခေါင်းဟုယူဆရသူ နှစ်ယောကရြယသ်ာ သူမနှင့်အတူ သောကစြားကြရင်း တဈညလုံး အခွိနတ်ှမကေုနမြချင်ြး အလီလီအခွီခွီ သူမကို လိုးကြဆောကြှသည်။

ခငလြေးနှယ် ဒီညတော့ ခါတိုင်းညတွထကြေ အများကြီးအကြိုးရှိသညဟြု ဆိုနိုငပြမယ်ေ့ ခံရတာလည်း မသကသ်ာလှခွေ။ ဖာခေါင်းအရင့်အမာနှစ်ယောကဖြစ်ကြသော စိနကြှီးနှင့်ကြောသ်ကြ ကိုတရုတ် စံခွားနှင့် ထွန်းကြိုငဆြိုတာတွကေ နှယန်ှယရြရလူတွေ မဟုတကြှသည့်အပြင် သူတို့တဈယောကစြီကိုယန်ှိုကကြ စံခွိနမြီလီးကြီးကြပြီး တောရြုံတနရြုံ မိန်းမသား တဈယောကကြို မွော့နအေောင် အခွိနဆြှဲလိုးနိုငကြှသူတွဖြစ်ေပရော သူမ အဘယမြွှ ဝဒနောခံစားရမညဆြိုတာကို ပြေးကြည့်စရာမလို တွေးချင်ြ့ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူမခံစားရသမွှကို စာနာနားလညန်ိုငပြမည်ေ။

ညဉြ့အတောကြလေးနကတ်ော့မှ ညိုစိမ့်ဆိုသူ ကောငမြလေး ပြနရြောကလြာပြီး ခငလြေးနှယလြည်း အတောပြင် အသကရြှူချောငသ်ှားသည်။ ကောငမြလေးကို အပီသိပ် အပီကြှေးကြသည်။ တဈသကလြုံး အောင့်အည်းမွိုသိပထြားသမွှ ဝေါကနဲ စုပြုံအားသှနပြှီး ဖြင့်ခလွိုကကြှသည့်အလားပင် ထငမြှတရြတော့သည်။

“မမ မမရယ် ကယပြါဦး ညိုစိမ့် မတတန်ိုငတ်ော့ဘူး ကြိန်းလည်း တောတ်ောကြွိန်းနပြေီ”

“ဟဲ့ ကောငမြလေး ညည်းကို အလကား ဘယသ်ူမှမလိုးဘူး။ ရော့ ဒီမှာ ညည်းအတွကြ တဈပတစြာ တဈခါမှမမှငဖြူးတဲ့ ပိုကဆြံရမယ်။ ဖာခံတဲ့အရသာကို အရငသ်ိအောင် လုပကြှည့်လိုကစြမ်း”

ခငလြေးနှယ် ကြားဝငရြသည်။

“အခွိနအြများကြီးရှိပါတယ် ကိုစိနကြှီးရယ်။ ဒီလောကလြိုးချင်ရြင် တဈပတလြုံး ရှငအြခန်းထဲမှာ နေ့နေ့ညည ခေါလြိုးလို့လည်း ရပါတယ်။ ရှင့်လကခြုပထြဲက ရပေဲဥဈစာ။ ခဏတဖြုတလြေးတော့ အနားပေးပါဦး။ ကြှနမြတဈယောကလြုံး ရှိပါသေးတယ်”

သူ ခငလြေးနှယကြို လှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းတဆတဆြတည်ိတသ်ည်။

“အင်းလေ ဒါလည်း မဆိုးပါဘူး။ နငလြည်း အခုမှတွေ့ဖူးတဲ့ အသဈကလေးပဲ ဟားဟား။ ဒီမှာ မနှယ် ရောမရောကရြငတ်ော့ ရောမလို နရမှောနောြ။ ပေးတာနဲ့ တနအြောငတ်ော့ ဆှဲရမှာပဲ။ စောကဖြုတရြော ဖငပြါကငရြော အပြင့်ပဲ နားလညတ်ယမြဟုတလြား”

“ရှင် သဘောရှိလုပ် ကိုစိန်။ ကြှနမြက ငှမကြေန်ှာပဲကြည့်တယ်။ ကြိုကသ်လောကလြိုး နည်းစုံလမ်းစုံအောငလြိုး။ တဈခါစားမလုပရြင် ပြီးရော။ ဒါမှ နောကြ ရှငခြေါရြင် ကြှနမြလိုကလြာနိုငမြှာ”

“ဟားဟားဟား စိတသ်ာခွ ငါတို့က မိန်းမတဈယောကြ မခံချင်အြောင် ဘယတ်ော့မှမလိုးဘူး။ နောကထြပ် ခံချင်လြာအောင် လိုးမယ့်ကောငတ်ှေ။ အပေးအယူမွှလို့ကတော့ တဈခါသုံးမဟုတဘြူး အမြဲတမ်းဘေးမှာ ခေါလြိုးဦးမှာ။ သိတယမြဟုတလြား ဟား ဟားဟား”

တကယလြည်း စွဲမကလြောကစြရာပါပေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ တွဲလိုးကြရင်း စောကပြတကြို တဈယောကြ ယကဆြှ လီးသှင်းပြီး ဖငကြို တဈယောကကြလိုး၍ ကနွန်ှဈယောကလြီးတွကေိုပါ ခငလြေးနှယ် စုပပြေးယကပြေးရသေးသည်။ လီးတောငလြာတော့ ထပလြိုးကြသည်။ လကရြှိလိုးခဲ့သည့်နှစ်ယောကကြ ခဏပဲအနားယူပြီး အရကပြှနသ်ောကြ အရကရြှိနတ်ကလြာတာနှင့် သူမဆီပြနရြောကလြာကာ သေးပေါကခြွိနကြလေးမှ မရအောင် တဈဗိုလဆြင်း တဈဗိုလတ်ကြ အဆကမြပြတ် လိုးကြသည်။ သူမစောကပြတကြ အရညလြိုကရြလှန်း၍ ခန်းပငခြန်းချင်လြာသညအြထိ။ ဖငပြေါကဆြိုလည်း လီးတဈချောင်းပြီးတဈချောင်း အဝငအြထွကလြုပပြါများလှန်း၍ ဖငအြသားနီလနကြာ ဟောင်းလောင်း ပြင့်အာရသညအြထိပင် ဖြစ်သည်။

တဈညဉြ့တာကြုံသမွှ အဖြစ်အပကြတ်ှကေ ခငလြေးနှယကြို နောကထြပအြဆင့်တဈခုဆီသို့ တိုးမှင့်ရောကရြှိလာအောင် ထပမြံ တွန်းပို့ပေးလိုကသ်လိုပင် ဖြစ်နပတေေော့သည်။ နောကတ်ဈနေ့ နေ့ခင်းကြမှ ခငလြေးနှယလြည်း ကိုတရုတန်ှင့်အတူ ဆိုငကြို ပြနရြောကလြာရတော့သည်။ ကိုမွိုးအောင် ဆေးရုံကမဆင်းခင် နောကထြပန်ှဈခေါကတ်ိတိ ခငလြေးနှယ် သူတို့ဆီ ရောကဖြစ်သေးသည်။ တရုတသ်ူငယခြငွြးဖြစ်သူ စိနကြှီး သူမကိုတွေ့ချင်လြို့ ဆိုပြီး သူကိုယတ်ိုင် ကားလှှတကြာ အခေါခြိုင်းလိုကြ၍ သူမလိုကပြါသှားခဲ့ခွင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအခေါကမြှာ မနှင်းပါ လိုကပြါလာခဲ့သည်။ နှစ်ယောကစြလုံးကို ထိုကထြိုကတ်နတ်န် ငှပေေးသလို သူပေးတာနှင့် တနအြောငလြည်း နည်းလမ်းစုံစွာဖြင့် အကြမ်းပတမ်း ဆကဆြံခိုင်းသည်။ သူတဈယောကတ်ည်းသာမက သူ့လူရင်းတွေ ဖောကသ်ညတ်ှပေါ သူမတို့နှစ်ယောကလြုံးကို အုပစြုလိုကြ ဓမျမတာမကသွော နည်းလမ်းမွိုးစုံတို့ဖြင့် ကာမဆကဆြံကြသည်။

ကိုစိနကြှီးဆိုသူက Sex ကိဈစနှင့်ပတသ်ကလြွှင် လှနစြှာ ရကစြကတ်တသ်ော ဉာဉဆြိုးရှိသူဖြစ်ပြီး စိတ်တဇဆနသ်ူလို့လည်း ပြော၍ရသည်။ သူမတို့နှစ်ယောကြ စိနကြှီးဆိုသူလကထြဲမှာ ဘယန်ည်းဘယပြုံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသညဆြိုသညကြိုမူ ဤနရောမှာ စာလေးမညစြိုး၍ အကယွတ်ဝင့် ဆကလြကဖြောပြှခွင်းမပြုတော့ပြီ။ အသကရြှညရြှညန်လေိုလွှင် သူ့လိုလူစားမွိုးကို ဝေးဝေးရှောငန်ိုငမြှဖြစ်မည် ဆိုပြီး ခငလြေးနှယလြည်း သူ ဟိုကနေ ဘယလြောကြ လှမ်းခေါခြေါြ နောကထြပ် သူ့ဆီထပမြသှားဖို့ကို ယတိပြတ် ဆုံးဖြတလြိုကရြသည်။ သူမကြှမ်းကငွရြာနယပြယမြှာ ကိုယ့်ဖာသာ ကိုယ့်အစုအဖြဲ့ကလေးနှင့်ကိုယ် ကြိုကသ်လို ကငွလြညလြှုပရြှားနိုငသ်ညပြဲ မဟုတလြား။

ရကမြွားမကြာမီမှာ ခငလြေးနှယလြည်း စတိုးဆိုငကြ ဒေါသ်ကထြားခငဆြီမှာ ယူထားသော ခွေးငှတွေေ အကုန် အကြပေေးဆပန်ိုငခြဲ့ပြီး ဝနလြည်း တောတ်ောကြလေး ပေါ့သှားခဲ့ရပသည်ေ။ ဒီနောကပျိုင်း သူမထပမြံကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပတ်ဈခုကိုတော့ဖြင့် ခငလြေးနှယ် မပြောပြနလြွှငလြည်း ဘယန်ည်းနှင့်မှ ပြည့်စုံနိုငမြည် မဟုတတ်ော့ခွေ။ ပြောရလွှင် ဆိုကျကားသမား ကိုညှန့်ကစ၍ပဲ ပြောရတော့မည်။

တဈနေ့ ခငလြေးနှယတ်ဈယောကတ်ည်း အိမမြှာအနားယူနစဉြေ ကိုညှန့် ညဖကကြှီးဆိုငကြို ရောကခြလွာပြီး လူတဈယောကြ လှှတလြိုကြ၍ ခငလြေးနှယကြို သူနှင့်အတူ လိုကလြာစလေိုကြောင်း ပြောရာ မနှင်းလည်းအပြငကြို ခရီးလှနန်ေ၍ ဆိုငအြဝငအြထွကြ တံခါးကို အသအချောပိတပြှီး ခငလြေးနှယလြည်း သူနင်းသောဆိုကျကားနှင့်ပင် သူတို့နှင့် အလှမ်းမဝေးလှသော ရပကြှကတ်ဈခုထဲကို လိုကပြါလာခဲ့သည်။ အိမတ်ဈအိမရြဲ့ရှေ့ကိုရောကတ်ော့ ဆိုကျကားပေါမြှဆင်းကာ နှစ်ယောကသ်ား အတူတကြ လွှောကဝြငလြာကြသည်။ အိမထြဲအရောကမြှာ ခငလြေးနှယ် ဘယလြိုမှ ထငမြှတမြထားသူတဈယောကကြို ရုတတ်ရကြ မှငတ်ှေ့လိုကရြလရော ခငလြေးနှယလြည်း ပါးစပအြဟောင်းသားနှင့် အတောကြလေး အံ့အားသင့်သှားမိလသည်ေ။

“ဟင် မ မ သကျ ”

ဟုတသ်ည်။ စတိုးတိုငမြှ သူမ အမြဲတစေ ငှခွေေးနကြေ ဆိုငရြှငအြမွိုးသမီးကြီး ဒေါသ်ကထြားခငပြဲ ဖြစ်နလသေည်ေ။ ဒေါသ်ကထြားခင် (မမသကြ) က သူမ အထငကြှီးလေးစားမှုရှိခဲ့သော အမွိုးသမီးတဈယောကြ။ ပြီးတော့ သမီးတဈယောကအြမေ သကလြတပျိုင်းအရှယခြန့်ရှိ အိမထြောငသ်ည် အမွိုးသမီးကြီးတဈယောကပြါပေ။ ခငပြှန်းဖြစ်သူကတော့ လှနခြဲ့သည့် ငါးနှစ်ကြောြ ချောကန်ှဈလောကကြတည်းက ဆုံးပါးသှားခဲ့ပြီ။ ဒေါသ်ကထြားခငမြှာ ရုပရြညလြည်း တောတ်ောခြွောသူဖြစ်ကာ အသကအြရှယန်ှင့်မလိုကြ အရှယတ်ငန်ုပျိုပြီး ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြအစ အခွိုးအစား ပြပြဈေကနွလှပသူ ဖြစ်သည့်အလွောကြ ခငပြှန်းဖြစ်သူဖကမြှရရှိခဲ့သော အမှအနှေဈ အတွင်းပစ်စည်းပေါင်းမှောကမြွားစွာနှင့် လုပင်န်းကြီးတွေ တောတ်ောမြွားများကို လုပန်ိုငကြိုငန်ိုငစြှမ်းရှိသူလည်း ဖြစ်သည့်အတွကြ သူမနှင့် ယခုလို မထငမြှတသ်ည့်နရောတွင် ပကပြင်းဆုံတွေ့ရသည့်အဖြစ်ကို ခငလြေးနှယ် အကြီးအကယွြ အံ့သှမိခွင်းဖြစ်သည်။

ဒေါသ်ကထြားခင် သူမကို ဘာမှ မဖြစ်သလိုပုံစံနှင့် ပြုံးပြုံးကြီး စိုကကြှည့်နသည်ေ။

“လာ ထိုင် ခငလြေးနှယ် သိပအြံ့သှသှားသလား”

“ဟုတ် ဟုတ် မမသကျ ”

“ထိုင် ကိုညှန့်လည်း ထိုငလြေ။ သကြ အလုပကြိဈစနည်းနည်းပြောမလို့ ”

“ဟုတ် ဘာ ဘာပြောလို့လဲ ရှင့် မ မ သကျ”

“ဒါက ဒီလိုရှိတယ် နှယရြဲ့”

ခငလြေးနှယကြို တရင်းတနှီးပြောရင်း သူမအနားမှာ လာရောကြ ကပထြိုငခြလွိုကကြာ ဒီနေ့ည သူမလုပဆြောငရြနရြှိသည့် အစီအစဉမြွားကို အရင်းအတိုင်း ပြောပြသည်။

“မမသကြ ဒီည ခွိန်းထားတဲ့သူတွရှေိတယ်။ သူတို့ ဒီနယကြမဟုတလြို့ အပြငမြှာတော့ မတွေ့နိုငဘြူး။ သူတို့တည်းတဲ့ ဟိုတယကြို လိုကသ်ှားရမှာ။ အလှနဆြုံး တဈညအိပ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ညအိပလြောကပြဲ ကြာချင်ကြှာမှာပါ …။ မမအဆကအြသှယလြို့ ပြောလို့ရတဲ့ ကိုမွိုးလှငဆြိုတာ တဈယောကတ်ော့ ရှိတယ် …။ သူ့ဆီကိုတော့ ဒီကကိုညှန့်ပဲ အမှနဆြုံးသှားပြီး အကြောင်းကြားပေးရမယ်။ အဈမလိပစြာပေးလိုကမြယ်။ သူရောကလြာတာနဲ့ အဈမတို့ ကားတဈစီးငှားပြီး ဟိုတယကြို လိုကသ်ှားကြတာပေါ့ …။ အဈမ တဈယောကတ်ည်းနဲ့ လုံးဝမဖြစ်လို့ ကိုယ့်လူရင်းလည်း ဟုတ် တဈယောကန်ဲ့တဈယောကလြည်း အကြောင်းသိလိုဖြစ်နတေဲ့ ညီမလေးမိနှယကြိုပါ အခုလို အခေါခြိုင်းလိုကရြတာ …။ ဘယ့်နှယလြဲ မိနှယ်”

နှယ် ကိုယ့်နားတောငကြိုယ် မယုံချင်သ်လို ဖြစ်မိပါသည်။

“ဒါ ဒါက … နှယ် ဟို ဟို … အဆငပြှမယ်ေ ဆိုရငတ်ော့ ဟို …လေ … ဖြစ် ဖြစ် မယ် လို့ ထင် ထင် ”

“ဟင်းဟင်း ဟင်း ဒီလိုမှပေါ့ ”

ဆိုပြီး မမသကကြ စကားဆကပြှောသည်။

“မမသကြ နှယ့်အကြောင်း သိပြီးသားပါ။ ကိုညှန့်တို့ ကိုတရုတတ်ို့ဆိုတာလည်း အဈမနဲ့မကင်းပါဘူး အမြဲ အဆကအြသှယရြှိကြတယ်။ သူတို့ဆီကနေ နှယ့်သတင်းပလင်းတွေ အစုံကြားတယ်။ မမသကအြကြောင်းတော့ နှယ် သိချင်မြှသိမှာပေါ့”

“နှယ် နှယ် … ဒါ တော့ … တ တကယ် မ မ သိပါဘူး … မမသကျ”

“မမသကြ ပြောပြပါ့မယ် …။ ကဲ ကိုညှန့်ရေ ဒီလာပါဦး။ ဟောဒီမှာ ရှင် ရှာရမယ့်လိပစြာ ပေးလိုကမြယ်။ အတတန်ိုငဆြုံး သူ့ကိုသာ ဒီကိုပါအောင် ခေါခြဲ့လိုကြ ။ ကြှနမြတို့နှစ်ယောကြ စကားလေးဘာလေး ပြောရင်း ဒီနရောကပဲ စောင့်နမယ်ေ”

မမသကပြှောပြီး လိပစြာတဈခု ရေးပေးလိုကရြာ ကိုညှန့်လည်း ခပသ်ုတသ်ုတ် ပြနထြှကသ်ှားသည်။ မမသကြ နှယ့်ဖကကြို အဓိပျပါယပြါပါ လှည့်ကြည့်လိုကရြင်း …

“လာ နှယ် အိမထြဲဝငရြအောင် တဈခုခုသောကရြင်း အေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့”

သူ အိမထြဲဝငသ်ှားတော့ နှယလြည်း သူ့နောကကြနေ လိုကဝြငလြာခဲ့ပါသည်။ နှစ်ယောကသ်ား အိမထြဲက အခန်းလှတတ်ဈခုထဲမှာ မမသကြ တညခြင်းဧည့်ခံသော ဆေးစိမအြရကတ်ဈမွိုးကို ထိုငသ်ောကရြင်း စကားတွအမွေားကြီး ရငဖြှင့်ပြောကြသည်။ မမသကကြ ခငပြှန်းဖြစ်သူ ကြယလြှနပြှီးနောကြ ဦးဆောငသ်ူမဲ့နခေဲ့သော သူမ၏ အိမစြီးပြါးရေးအတွကြ အပြငထြှကြ အလုပလြုပကြိုငရြင်း ယောကြွားတကာနှင့် တန်းတူရညတ်ူ နထေိုငသ်ှားလာဆကဆြံမိရာက မိမိ၏စိတအြလိုကို မလှနဆြနန်ိုငဘြဲ တဏှာနယကြွှံမိခဲ့သည့်အကြောင်းများ သူမနှင့် ပတသ်ကမြိသူအခွို့တို့၏အကြောင်းအရာတွေ ထိုမှတဈဆင့် ယောကြွားတွေ တဈယောကပြှီးတဈယောကရြဲ့ ခေါရြာနောကကြို မညည်းမညူလိုကပြါမိခဲ့ရာက ယခုကဲ့သို့ ငှအရေချောငလြှန်းသော ကြေးကြီးစား အပြောမြယဘြဝကို မရောကခြငွဘြဲ ရောကခြဲ့ရသည့်အကြောင်းများ သူမကို မခွှင်းမခနွြ ရငဖြှင့်ပြောပြပါသည်။

နှယ် မမသကအြကြောင်းကို ယခုမှပဲ အတောကြလေး တီးမိခေါကမြိ ရှိသှားရတော့သည်။ စားရမဲ့သောကရြမဲ့တဈယောကြ မဟုတဘြဲ အစစအရာရာပြည့်စုံသူဖြစ်သည့်တိုငအြောင် ရမျမကတ်ဏှာရဲ့အနောကကြို ကောကကြောကပြါအောင် လိုကပြါခဲ့မိရာက တဏှာနယကြွှံပြီးရင်းကြှံရင်းဖြင့် သောကလြသေောကလြေ ငတမြပြနေိုငသ်ည့်အလားပင် ရာဂနှံအိုငဗြှကအြတွင်း တဈဖကစြှန်းရောကသ်ညအြထိ နဈမှုပသ်ကဆြင်းခဲ့ရသည့် သူမဘဝအတွေ့အကြုံများမှာ ယူတတသ်ူအဖို့ သငခြန်းစာရယလြို့တောင် ပြော၍ရမညဖြစ်သည်။

ခငလြေးနှယ် မနှင်းအေးနှင့် မမသကတ်ို့ဘဝတွမှော ဖြတသ်န်းမှု သို့မဟုတ် လားရာချင်ြး မတူညီကြသောင်ှားလည်း မနှင်းအေးမှအပ ကနွမြိန်းမသားနှစ်ယောကြ ဖြစ်ကြသည့် ခငလြေးနှယန်ှင့် မမသကတ်ို့ အဖြစ်တွမှော အနည်းငယဆြငတ်ူသယောငတ်ော့ ရှိနသညေဟြု ဆိုရပမည်ေ။ မနှင်းအေးက မတတသ်ာလှန်းလို့ ငတလြို့ ဒီအလုပလြုပတ်ာဖြစ်ပမယ်ေ့ သူမတို့နှစ်ယောကကြှတော့ ထိုသို့မဟုတပြါခွေ။ ငှရေေးကြေးရေးကိဈစထကြ သှေးသားဆန်ဒက ပိုမိုနသလေို ထငရြပသည်ေ။ မမသကကြို ထားလိုကြဦး။ ခငလြေးနှယဆြိုသော သူမသညပြငလြွှင် ဤသို့သော ဖြစ်ရပဆြိုးမွိုးကို ရှောငလြှှဲရုန်းဖယဖြို့ရန် အလှယကြလေးပဲဆိုတာ ကာယကံရှငဖြစ်သည့် သူမကိုယတ်ိုငကြ အသိဆုံးပဲဖြစ်သည်။ မရှောငခြငွြ၍ တမငတ်ိုးမိကြသည့် မီးကိုတိုးသည့် ပိုးဖလံများနှယသ်ာ သူမတို့နှစ်ယောကအြဖြစ်ကို တငစြားပြောရပတေော့မည်။

ခငလြေးနှယ် သကပြှင်းတဈခကြကြို ဟင်းကနဲခပြှီး မမသကကြိုကြည့်ကာ …

“အင်း ကြှနမြအဖြစ်ကလည်း မမနဲ့ သိပမြကြာလှပါဘူး။ တကယဆြို ကိုယ့်အလုပန်ဲ့ကိုယ် ဘာကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် တဈပါးသူရဲ့ ဘာအကူအညီကိုမှ မယူဘဲ သိကျခာရှိရှိနဲ့ ကြံ့ကြံ့ခံရပတ်ညမြယဆြိုရင် ဖြစ်နိုငပြါသေးတယ်။ ဒါပမယ်ေ့ အခုကြတော့ … ”

“ဟင်းဟင်း ဒါကြောင့်ပြောတာလေ …။ ညီမ ငှတွယေေူတော့လည်း အဈမ အတတန်ိုငဆြုံး အတိုးနှုန်းသကသ်ာအောင် ထားပေးခဲ့တာပဲ။ သူများတကာလို မတနတ်ဆမယူခဲ့ပါဘူး ….။ ဒါပမယ်ေ့လည်း ငှခွေေးသုံးတာထကပျိုပြီး ဒီလိုမွိုး လှယလြှယကြူကူနဲ့ရတဲ့ အလုပကြှတော့ ညီမ နည်းနည်းကလေးတောငမြှ မငှင်းနိုငခြဲ့ဘူး မဟုတလြား”

ခငလြေးနှယ် အရှကပြှပြေုံးလိုကရြင်း …

“ကြှနမြကိုက ဆတဆြော့မိတာကိုး အဈမရဲ့ အဟင်းဟင်း …။ ကိုတရုတတ်ို့ ကိုနောငတ်ို့နဲ့ ပေါင်းမိတယ်။ ငှရတောရော ဟိုဟာ လိုချင်တ်ာရော ပါမှာပေါ့ လို့ … ခစ်ခစ်ခစ်”

“အဈမကိုရော မင်း ဘယလြို မှငမြိသလဲ ”

သူမမေးတော့ နှယပြှုံးလိုကသ်ည်။

“အဈမလည်း နှယန်ဲ့များ တူနသလေားလို့ … မဟုတဘြူးလား မ မသကြ အဟင်းဟင်း ဟင်း ”

” အင်းလေ လီးကြိုကတ်ယ် လီးမကတ်ယလြို့ပဲ ပြောလိုကတ်ော့ ဟင်းဟင်း ဟင်း …။ မမအနနေဲ့လည်း အခု မင်းကငွလြညတ်ဲ့ခွငထြကြ အပုံကြီးသာအောင် တဈနင့်တဈပိုး ရနတောပဲ …။ ဒါပမယ်ေ့ အဲဒီ ပိုကဆြံထကစြာရငတ်ော့ မင်းပြောတဲ့ဟာကြီးက ပိုမယလြို့ ထငတ်ယ်။ ယောကြွားနဲ့ဝေးတာ ကြာပြီဆိုတော့လည်း မိန်းမတဈယောကြ လီးမကတ်ာ ယောကြွားသနာတဈယောကယ်ောကရြဲ့ အလိုးကို ခံချင်မြိတာဟာ မဆန်းဘူးထငပြါတယ် နှယရြယ် … ဟင်း ဟင်း ဟင်း”

မမသကပြှောလိုကရြင်း နှယ့်ကိုယကြလေးဖကပြှီး စိတပြေါကပြေါကန်ှင့် သူမနှုတခြမ်းကလေးကို တအားဖိကပ် စုပန်မ်းပစ်လိုကပြါသည်။ နှယလြည်း မမသကကြို ပြနဖြကရြင်း သူမနှုတခြမ်းအစုံကို ပြနလြညစြုပန်မ်းလိုကမြိသည်။ နှစ်ယောကစြလုံးရဲ့လကမြွားကတော့ တဈယောကခြါးကိုတဈယောကြ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကတ်ှယထြားမိလကြပြင်။ ကိုညှန့် ပြနရြောကမြလာခင် သူမတို့နှစ်ယောကတ်ည်းရှိနရော အခန်းကလေးအတွင်းမှာ အသားဆိုငခြငွြးပြတတ်ိုကလြှုပရြှားသံတွေ တအိအိတဟင့်ဟင့် တိုးတိုးတိတတ်ိတ် ညည်းညူသံကလေးတွေ အဆကမြပြတ် ခုနပြေါကထြှကပြေါလြို့ လာလတေော့သည်။

……………………………………………..

⭐အခန်း (၁၇)⭐

ကိုမွိုးလှငဆြိုသည့် အသားမည်းမည်း အညာသားလိုလူကို ကိုညှန့်ခေါလြာသည်။ မမသကြ သူ့ကို အိမထြဲခန်းခေါသ်ှင်းပြီး စကားပြောဆိုနကြရော သူတို့နှစ်ယောကြ တောတ်ောကြလေးကြာတဲ့အထိ ပြနထြှကမြလာတာနှင့် တဈခုခု အလုပဖြစ်နကြပြေီ ဆိုပြီး ခငလြေးနှယလြည်း ကိုညှန့်ကိုခေါြ၍ အိမထြဲကိုလွှောကဝြငလြာကာ အခန်းဝကနေ တိတတ်ိတလြေးချောင်းကြည့်လိုကကြှရာ သူမတွေးထငမြိသည့်အတိုင်းပင် မမသကန်ှင့် ကိုမွိုးလှငတ်ို့ အပြငမြထွကခြင် အိပခြန်းထဲမှာ တဈယောကအြပေါတ်ဈယောကခြှစီးလကြြ တဈခွီတဈမောင်း သှေးပူလုပန်ကြတော မှငလြိုကရြသည်။

ကိုမွိုးလှငလြီးမည်းကြီးကို မမသကထြားခင် စုပပြေးနသလေို မမသကရြဲ့ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲပြီး သူမစောကပြတကြို ကိုမွိုးလှင် အပီအပြငယ်ကဆြှပေးနတော တွေ့ရလသည်ေ။ နှစ်ယောကစြလုံး ဖီလငတ်ှအပြေတတ်ကပြှီး တွန့်လိမထြှန့်လူးနကြသေည်။ နှယလြည်း ဝါသနာအရ ကိုမွိုးလှငလြီးကြီး အသအချော ကြည့်မိတော့ မဲမဲသဲသဲနှင့်တုတဖြီးဖီးကြီးဖြစ်နတောတွေ့ရသည်။

“မမသကြ ဖီးလခြငွလြည်းဖီးလစြရာပဲ ဒီလူ့လီးလည်း တောန်ောကြှီးသားပဲ”

သူမစိတထြဲက တွေးလိုကမြိသည်။

“နှယ် လာ အပြငထြှကရြအောင် သူတို့အေးဆေးနကြပေစေ တို့လည်း အခွိနရြှိတုန်းလေး”

ကိုညှန့်ပြောလိုကတ်ော့ နှယလြည်း သူ့ကိုမကြစြောင်းကလေးထိုးလိုကပြှီး …

“ဟင်း ဒါပဲ တွေးနေ။ လုပခြငွတ်ယဆြိုလည်း ရှင့်သဘောပဲ။ အခွိနတ်ော့ သိပမြရဘူးနောြ”

“အင်းပါ ရသလောကလြေးပေါ့ ဟဲဟဲ”

နှစ်ယောကသ်ား အိမရြှေ့ပြနထြှကလြာပြီး အိမရြှေ့ဧည့်ခန်းမှာပဲ ခုံတဈခုရှေးပြီး နရောယူလိုကကြှသည်။ ကိုညှန့်လီးကို နှယကြောင်းကောင်း စုပဆြှယကပြေးလိုကသ်ည်။ သူ့လီးပါးပဉွြးကြီးက ရုတခြှည်းပင် မှှတဈေကောငခြေါင်းထောငသ်လို တဆတဆြတတ်ုနခြါပြီး တောငမြတထြကြှလာရာ အတောပြင် စိတလြှုပရြှားချင်စြရာ ကောင်းလှန်းလှသည်။

“နှယ် ဒီဖကလြှည့်ပါကြာ ထမီခွှတလြိုကတ်ော့”

“အင်း အင်း လုပ် ကိုညှန့် စိတရြှိလုပ်”

နှယ် ထမီတဈကြင်းလုံးခွှတခြပြေးလိုကရြာ ကိုညှန့်မကြလြုံးများက သူမ၏အဝတမြဲ့သှားသော ခန်ဓာကိုယအြောကပျိုင်းရှိ အင်ျဂါဇပအြုံကလေး ရှိရာဆီကို အကြည့်ရောကသ်ှားရတော့သည်။ နှယ် ကိုယပြေါကြအင်ျကြီကို ကြယသ်ီးတဈလုံးချင်ြး ဖြုတခြွှတပြေးနခွေိနမြှာပင် သူ တဖြည်းဖြည်း အနားကပလြာပြီး သူမပေါငခြှကြားထဲကို အသာနှိုကကြိုငကြာ စောကဖြုတကြို လကန်ှင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြတဆြှစမ်းသပ်၍ နလတေေော့သည်။

“လှလိုကတ်ာ နှယရြယ် လိုးချင်စြရာကြီး ဟီဟိ”

“အယ် ပါးစပကြှီးက ဟှန့် … သှား ညဈစုတတ်ယ် ”

“…… …… ”

နှယ် သူ့ရငခြှငထြဲကို လဲပျိုကသွှားလသည်ေ။

ဒီနောကမြှာတော့ …

ဒီအိမကြ အမှနတ်ော့ မမသကထြားခင် တဈခွိနကြဝယယ်ူထားသော အိမတ်ှထေဲက နချင်ြေ့စဖြယရြှိလှသည့် လုံးချင်ြးအိမကြလေး တဈလုံးပဲ ဖြစ်သည်။ လုပင်န်းကောင်းစဉမြှာ ရငန်ှီးမှှုပန်ှံမှုအနနှင်ေ့ ဆငခြှဖေုံးရပကြှကအြတွင်း အိမအြများအပြားဝယယ်ူထားသလို အလုပတ်ှလည်ေးစုံအောင် လုပထြားသည်။ အိမင်ှါးတငသ်ောအိမတ်ှရှေိသလို အခုလို သူမတဈခါတဈရံ အသုံးပြုဖို့ အရံသဘောမွိုး ပစ်ထားသည့် အိမတ်ှလည်ေး သုံးလေးလုံးမကရှိပါသည်။ ဒီနေ့တွေ့ဖို့ရှိသူတွေ ဆိုတာကပင် သူမရဲ့ လူသိသူသိသိပမြရှိသော လုပင်န်းတဈခုခုနှင့် ပတသ်ကန်သေူတွပေဲ ဖြစ်ရပမည်ေ။

မမသကကြား သာမနအြိမထြောငရြှငအြမွိုးသမီးတဈယောကပြမယ်ေ့ ပိုကဆြံရှာရာမှာတော့ အလိုလောဘကြီးသူပီပီ တရားဝင် ဟုတတ်ာရော တရားဝင် မဟုတသ်ည့်နည်းလမ်းမွိုးစုံနှင့်ပါ အမွိုးမွိုးအဖုံဖုံ ရသမွှငမ်းငမ်းတကြ ရှာဖြလေုပကြိုငန်သေူတဈယောကပြဲ ဖြစ်မညဟြု နှယ့်အနနှင်ေ့ ခန့်မှန်းမိလိုကပြါသည်။

အခွိနအြနည်းငယအြကြာမှာ နှယတ်ို့နှစ်ယောကြ အပြင်ဧည့်ခန်းရှိ ဆကတ်ီခုံရှညတ်ဈလုံးအပေါမြှာပဲ ကောင်းကောင်း အလုပဖြစ်သှားကြလပြေီ။ နှယ့် ကိုယပြေါမြှာတော့ ကိုညှန့်က အသာတကြ နရောယူလကြရြှိပြီး သူမပေါငခြှကြားရှိ စောကပြတထြဲသို့ သူ့လီးတဈချောင်းလုံး အရင်းထိထိုးနှစ်စိုကသ်ှင်းကာ ခါးကို နှိမ့်လိုကကြှှလိုကလြုပ်၍ စတငလြိုးဆောင့်ပေးနပြေီဖြစ်သည်။

“စွတ် ဖြတ် ဖတ် စွိ စွတ် ဖြတ် ဖတ် ဘှပ် ဘုတ် ဘတ် ဗလပ် ဘုတ် ဖတ် ဇွပ်”

“အ အင့် အိ အိ အင့် ကို ကိုညှန့် အ ကြှတ် ကြှတ် ဟင့်ဟင့် အင့် ဆောင့် ဆောင့် အု အု အှန့် အှန်းး ”

ကိုညှန့် မိနဈနှစ်ဆယကြွောလြောကြ သူမပေါငန်ှဈဖကဆြှဲကိုငပြှီး စိတရြှိလကရြှိ အားသှန်၍ လကကြုနဗြငွြးပစ်လိုကကြာ သူ့လီးထိပမြှ လရညတ်ှကေို ခငလြေးနှယစြောကပြတထြဲသို့ အပြည့်အလွှံပင် ပန်းထုတပြဈလိုကလြသည်ေ။ ခငလြေးနှယလြည်း သူ့နောကကြို မမီမကမ်းလိုကပြှီးလိုကရြသည်။ လှဲအိပန်ရောက လူးလဲထမညပြှုတော့ သူမအပေါစြီးကနေ မိုးကြည့်နသေူနှစ်ယောကကြို တွေ့လိုကရြသည်။ မမသကန်ှင့် ကိုမွိုးလှင် သူတို့နှစ်ယောကြ နှယတ်ို့အဖြစ်ကို ပြုံးမိန့်မိန့်ကြီး စိုကကြှည့်နကြလေကြြ …။

“လှဲနေ မထနဲ့ နှယလြေး ”

မမသကြ သူမကို တိုးတိုးလေးလှမ်းပြောပြီး မကြန်ှာလေး ငုံ့နမ်းလိုကသ်ည်။

“အခွိနရြှိပါတယ် နာရီဝကြ တဈနာရီလောကပြေါ့ ဟင်းဟင်း။ လာ နှယ် မမကို ဖကထြားစမ်းပါဦး”

မမသကြ သူမရငခြှငထြဲကို နှယ့်ကိုယလြုံးကလေး ဆှဲပြေ့ယူလိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကကြိုတဈယောကြ အနမ်းပေးနမေိကြသည်။ မမသကလြကကြ နဘေးမှာ အသာရပန်သည်ေ့ ကိုညှန့်ပေါငကြှားက အနည်းငယပြွော့ခွနလေသေေောလီးကြီးကို ဆုပဆြှဲပြတသ်ပကြစားလိုကသ်လို သူမနဘေးမှ မတတ်ပရြပလြကြသ်ားရှိနသည်ေ့ ကိုမွိုးလှငလြည်း နှယန်ှင့် မမသကတ်ို့ကြားထဲကို သူပါရောပြီး တိုးဝငထြိုငခြလွိုကတ်ာ တွေ့ရလသည်ေ။ အခုတော့လည်း လေးယောကသ်ား တဈပေါင်းတဈစည်းတည်း ဖြစ်သှားကြပြီ။

“ကိုမွိုး ရှင့်ပုဆိုးခွှတလြိုကြဦး ဘာလဲ နှယ့်ကိုများ ရှကန်တောလား”

“ရှကစြရာလား မသကရြ ယောကြွားနဲ့မိန်းမ တွေ့ကြတဲ့ဥဈစာ ဟဲဟဲ ကိုင်း လာပြီ ဒီမှာတဲ့ဗွား ”

ကိုမွိုးလှငလြီးမဲမဲက တန်းလန်းကြီးတွဲကနွသည်ေ။ အနီးကပကြှည့်မှ ကိုညှန့်လီးထကပြင် တဈလကမြခန့်ပိုရှညန်တောတွေ့ရသည်။ လုံးပတလြည်း ပိုတုတပြုံရပြီး ကုလားလီးကြီးအလားပင် ထငရြပသည်ေ။ နှယလြည်း အလိုကသ်ိသူပီပီ ကိုမွိုးလှငမြကြန်ှာကို ပြုံးစစနှင့် မော့ကြည့်လိုကရြာက သူ့လီးကို လကကြလေးတဈဖကန်ှင့် အသာအယာဆုပကြိုငဆြှဲယူလိုကပြါသည်။ လီးကြီးကိုမကြန်ှာနားအထိဆှဲယူပြီး အသအချောလှည့်ပတကြှည့်နရော ကိုမွိုးက …

“သဘောကလွား နှယ် ကြှနတ်ောြ့လီးက လိုတာထကပျိုမကြီးပါဘူး ဟဲဟဲ”

“ဒါကြီးလား ရှင့်လီး မကြီးတာ မှင်းလီးလို့တောင် ထငရြတယ် ဟှင်းး”

ကိုမွိုး သဘောကစွှာနှင့် တဟားဟား အောရြယသ်ည်။ မမသကလြည်း နှယ့်ကိုယပြေါခြှထိုငန်ရောက သူမထမီကို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ပေါငခြှကြားရှိစောကပြတခြငွြး ထိတိုကတ်ှေ့ဆုံပေးလိုကရြာက ကိုညှန့်လီးကို သူမပါးစပန်ှင့်လှမ်းဟပကြာ အပီအပြငလြီးစုပပြေးနပေါပြီ။ နှယလြည်း မထူးတော့ပြီမို့ ကိုမွိုးလီးကြီးကို လဒဈထိပခြေါင်းလေးငုံခဲပြီး လွှာနှင့်လှည့်ပတရြဈဝိုကကြာ စတငစြုပန်မ်းပေးလိုကပြါသည်။

ယောကြွားနှစ်ယောကလြုံးလည်း လီးအကိုငခြံအစုပခြံရင်း သူမတို့နှစ်ယောကရြဲ့ နို့အုံအိအိကြီးတွကေို အားရပါးရညှဈနယကြိုငလြိုကြ သူမတို့နှစ်ယောကြ ဖငန်ှင့်စောကပြတကြို တဈလှည့်စီ ပြတသ်ပ် ဖစွကြစားလိုကန်ှင့် ရာဂအထူးကြှအောင် အပြတန်ှူးဆှပေး နကြလေတေော့သည်။ နှယရြော မမသကပြါ နှစ်ယောကလြုံးထနလြှန်း၍ သူမတို့စောကပြတကြ စောကရြညတ်ှရှေှဲလာကြပြီ။

သူတို့လိုးခန်းလေးက မထငမြှတဘြဲ အခွိနကြှာမှင့်သှားရသည်။ ထငထြားသလို တဈနာရီနှင့်မပြီးကြ။ မမသကရြော နှယပြါ နှစ်ယောကလြုံး ဏှာထနန်ကြပြေီမို့ မထူးဇာတခြင်းပြီး ကိုမွိုးလှငန်ှင့် ကိုညှန့်တို့နှစ်ယောကကြို အမွိုးမွိုးအဖုံဖုံ မှောကပြေးလှနပြေး ဖငကြုန်းပေးကြရင်း နှစ်ခွီသုံးခွီစီ ဆငတ်ိုကစြခန်းသှားစလေိုကသ်ည်။ စောကပြတရြောဖငပြါ သနရြာကိုလိုးခိုင်းရာ ကိုမွိုးရော ငညှန့်ပါ သူမတို့ကို စောကပြတတ်ဈလှည့် ဖငပြေါကကြိုတဈလှည့် နှစ်ခွီသုံးခွီဆကတ်ိုကြ ဆောလြိုကကြှပါသည်။ အားပါးတရလည်း ရှိလှပသည်ေ။ သူတို့ယောကြွားနှစ်ယောကြ အားကုနတ်ော့မှပဲ လိုးခန်းက တဈခန်းရပသ်ှားရတော့သည်။

ကိုညှန့်ကို ကားတဈစီး ထွကင်ှားခိုင်းပြီး သူ့ကို အိမပြှနစြလေိုကကြာ ဧည့်သညတ်ှတည်ေးခိုရာ ဟိုတယဆြီ သုံးယောကသ်ား ထွကလြာခဲ့ကြသည်။ ဟိုရောကလြို့ သူမတို့ တွေ့ရတာက အိမန်ီးချင်ြးထိုင်းလူမွိုး အမွိူးသားကြီးလေးယောကြ ဖြစ်နသည်ေ။ ကိုမွိုးက ဘာသာစကားသုံးလေးမွိုး ပြောတတသ်ူဖြစ်ရာ ဟိုတယရြှိ ထိုင်းနိုငင်ံသားလေးယောကကြို သူတို့ဘာသာနှင့် ကောင်းစွာ စကားပြောဆိုနိုင်လြသည်ေ။

မမသကြ ကိုမွိုးလှငန်ှင့် ထိုင်းလူမွိုးသုံးယောကြ (တဈယောကကြ အပြငမြှာကနွခြဲ့သည်။) သီးသန့်ခန်းထဲဝငကြာ လုပင်န်းကိဈစ စကားပြောဆိုကြပြီး မမသကကြို အလုပန်ှင့်ပတသ်ကသ်မွှ အိတသ်ှနဖြာမှောကြ ရှင်းလင်းပြောပြကာ ကုနပြဈစည်းနမူနာများပေးအပ်၍ သူတို့နှင့်ဆကသ်ှယဖြို့ ဖုံးနံပါတန်ှင့် လိပစြာကဒတ်ှေ အသီးသီးပေးကြသည်။ အလုပတ်ဈခုမှာ ရှယယ်ာပါဝငပြှီး အတူတကြ လုပဆြောငကြှဖို့ စိုင်းပြင်းနကြဟေနတ်ူသည်။ သူတို့အမူအယာတွကေ သိုသိုဝှကဝြှကရြှိပုံရကြောင်း နှယ် အသအချော အကဲခတ် လိုကမြိသည်။ မိမိနှင့်သကဆြိုငသ်ော ကိဈစမဟုတ်၍ မသိသလိုသာ နလေိုကရြသည်။

နှယန်ှင့် အခွားထိုင်းအမွိုးသားတဈယောကြ အပြငမြှာကနွန်ခေဲ့ကြရာ အတနကြှာတော့ သူတို့တတွေ အခန်းထဲက ပြနထြှကလြာကြပြီး တဈခုခုစားသောကကြှမညဆြိုကာ အောကထြပရြှိ ဟိုတယစြားသောကခြန်းဆီ သူမတို့ကိုပါ ခေါသ်ှားသည်။ နိုငင်ံခွားဖြစ်အရကတ်ှေ စားသောကစြရာ အကြောအြလှောြ အမှည်းစုံအလငန်ှင့် ဝိုင် ရီဂငွစြီ ဝီစကီအရကပြှင်းတွရေော စုံလငစြှာ မိမိနှစ်သကရြာ သောကသ်ုံးကြပြီး ကိုမွိုးလှငလြည်း သူ့တာဝနပြှီးဆုံး၍ အားလုံးကိုနှုတဆြကပြှီး ပြနသ်ှားလရော မမသကြ ခငလြေးနှယန်ှင့် သူတို့လေးယောကသ်ာ ဟိုတယမြှာ ကနွရြဈခဲ့သည်။

ပထမပိုင်း စားသောကပြှီးစီး၍ ဘီလရြှင်းကာ အပေါထြပပြှနတ်ကလြာသည်။ ဝိတတ်ာနှစ်ယောကလြိုကလြာပြီး သူတို့လိုအပသ်ည့် ယမကာနှင့် ရခေဲဆိုဒါအမှည်းများ အပေါထြပသ်ို့ ယူလာပေးပြနသ်ည်။ သူမတို့နှစ်ယောကအြနနှင်ေ့ မိမိတို့ဝတ်တရားကြအေောင် တဈညဉြ့တာပြုစုပေးရမည့်ကိဈစ ရှိသေးတာမို့ နှစ်ယောကလြုံး အလှနအြကြှံ မသောကလြိုသောလြည်း သူတို့အားလုံးက လူမွိုးခွားတွဖြစ်ေနပြေီး ထပမြံသောကစြားဖို့ အတင်းအကြပတ်ိုကတ်ှန်းတာနှင့် တိုကရြိုကစြကားပြောလို့လည်းမရ ငှင်းရမှာလည်းအခကန်ှင့် နှစ်ယောကသ်ား အကြီးအကယွြ စိတည်ဈရသေးသည်။

အခွိနတ်ဖြည်းဖြည်းကုနလြှနလြာပြီး သောကရြင်းစားရင်း အရှိနတ်ကကြာ ရခွေိနလြှနလြာတော့မှပင် ကိဈစဝိဈစတွေ အဆငခြွော သှားရတော့သည်။ သူတို့ထဲကနှစ်ယောကကြ သူမတို့နှစ်ယောကကြို အိပခြန်းနှင့် တဈဆကတ်ည်းရှိသည့် အတွင်းဖကရြှိရချိုးခန်းထဲကို ခေါသ်ှင်းလိုကရြာက အလုပစြဖြစ်သှားကြသည်။

မမသကန်ှင့်ငါးဆယကြွောြ ထိုင်းလူကြီးတို့ကတဈတွဲ နှယန်ှင့်အသကသ်ုံးဆယကြွောြ လူရှယကြတဈတွဲ ဖြစ်သည်။ သူမတို့နှစ်ယောကစြလုံးကို အဝတအြစားများခွှတခြိုင်းပြီး သူတို့နှစ်ယောကရြဲ့လီးကို တဈလှည့်စီစုပခြိုင်းကြသည်။ လီးကြီးတွကေ ကြီးဆေးထိုးနှံထားသည့် လဒဈပြဲကြီးတွဖြစ်ေနရော မမသကန်ှင့်နှယတ်ို့ တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကြ ကြည့်ရင်း နှစ်ယောကသ်ား ပုခုံးတွန့်မိသှားကြသည်။ လီးက သူမတို့ပါးစပန်ှင့်ပင် မဆန့်ပါ။

“စောကပြတကြိုပဲ လိုးရငတ်ောသ်ေးရဲ့။ ဖငမြွားလိုးရငတ်ော့လား ကြဲပြဲပြီး ဆယခြကြဆြယ့်ငါးခကြတ်ော့ အသာကလေးခွုပရြမယ် ထငတ်ာပဲ”

မမသကြ သူမနားနားကပပြှီး ပြောလိုကသ်ည်။

“မတတန်ိုငဘြူး အလိုးခံဖို့လာတော့ ခံရမှာပဲပေါ့”

နှယပြှနပြှောသည်။ စိတထြဲကလည်း ဒီအတိုင်းပင် ခံယူထားပါသည်။ လီးအကြာကြီး စုပပြေးလိုကပြှီး သူမတို့နှစ်ယောကလြုံးကို ရကနေဘြောငမြှာ လကထြောကြ၍ ဖငကြုန်းခိုင်းကာ အောကကြနထေိုငပြှီး စောကပြတကြို တပြပပြှပန်ှင့် အသံထွကအြောင် လွှာနှင့်ယကန်မ်း စုပဆြှပေးပြနပြါသည်။ စောကပြတ် မခံမရပန်ိုငအြောင် ရှလာသည်။

“လိုးစရာရှိလိုးကြာ ဘဲကြီး ဟင့်ဟင့်”

မမသကရြဲ့အသံ ထွကလြာသည်။ အဖုတအြယကခြံနရေ၍ မခွိတငကြဲဖြစ်နဟနေတ်ူသည်။ မကြာမီ ဆုတောင်းပြည့်သှားပြီး ထိုင်းအမွိုးသားနှစ်ယောကြ သူမတို့ကို ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးကြတော့သည်။ စောကပြတ် အယကခြံထားရပြီး အရညတ်ှလည်ေး ရှှဲအိုငန်ပြေီဖြစ်ရာ ဆေးလီးတွကေ စောကခြေါင်းပေါကကြလေးထဲ တဈကြပလြှန်း နသည်ေ့ကြားထဲကပင် ရှောကနဲရှောကနဲ အဆငပြှပြေေ ဝငထြှကလြာနိုငသ်ည်။ ဆောင့်ခကြတ်ှကေ ကြမ်းတမ်းလှန်းသည်။ ဗမာမလေးတွရေဲ့စောကပြတကြို ရကရြကစြကစြကလြိုးခွဲပြီး အောငသ်အေောငစြား စားမညလြို့များ အားခဲထားကြလသလေား မသိပါခွေ။

မသကရြဲ့မကြန်ှာက ကြည့်မကောင်းအောင် ရှုံ့မဲ့နရသေလို နှယ့်အနနှင်ေ့လည်း လူရှယ်၏လီးဒဈပြဲကြီးဒဏကြို မနည်းကြီး အံကြိတကြာ အောင့်အည်းခံစားနရသေညပြင်။ တင်းပြည့်ကပြပြှည့် ရှိလှန်းလှသည့် ကာမအဆီအနှစ်ဖြစ်သော လီးအရသာကို သူမတို့နှစ်ယောကသ်ား တဈနာရီကြောကြွောခြန့် မဆန့်မပြဲ အီဆိမ့်နအေောငခြံစားခဲ့ပြီးမှ အခန်းထဲက ထွကလြာနိုငခြဲ့ကြပါသည်။ အပြငရြောကတ်ော့လည်း ကနွန်ှဈယောကကြ အရကဝြိုင်းဖြတကြာ လိုးဖို့ရန် အသင့်ဖြစ်နကြပြေီ။

“အကြြီခွှတလြိုကကြှ ”

သူမတို့ နားလညအြောင် မကြန်ှာအမူအယာနှင့်ရော လကဟြနခြှဟနေန်ှင့်ပါ ပြောသည်။ အများသိဖြစ်သည့် International language မို့ သူမတို့လည်း နားလညကြှပါသည်။

“မညှာမတာ မလိုးနဲ့နောြ … ကောင်းကောင်းမှနမြှနဆြကဆြံပါ။ ကြှနမြတို့ဖကကြ ရှငတ်ို့လိုအပတ်ာမှနသ်မွှ တဈခုမကနွြ လုပပြေးဖို့ အသင့်ပဲ ”

“ကောင်းပြီ … ငါတို့လီးတွေ စုပပြေးပါ …။ ပြီးရင် မင်းတို့နှစ်ယောကကြို လိုးမယ်။ မင်းတို့ချင်ြးလည်း စောကပြတ် အပြနအြလှန် ယကပြှရမှာနောြ …။ အဆငပြှတယ်ေ မဟုတလြား”

“ရတယ် ရှငတ်ို့ ဘာဖြစ်ချင်လြဲ ပြော … အားလုံးဖြစ်စရမေယ်”

မမသကြ ရိပဖြမ်းသံဖမ်း ပြနပြှောလိုကသ်ည်။ သူတို့အလိုကြ လီးစုပပြေးရသည်။ ကနွန်ှဈယောကကြ ဒါလောကြ လီးမကြီးလှပမယ်ေ့ ခပတ်ုတတ်ုတ် အလွားရှညရြှညန်ှင့် စံခွိနမြီလီးတွေ လို့တော့ ပြော၍ရသည်။ လီးမှာ ကြနဒြုံးအစွပစြှပ်၍လိုးသည်။ ဂေါလြီပါသည့်အစွပဖြစ်၍ မှငရြုံနှင့်ပင် အူထဲအသည်းထဲက ကလွိကလွိနှင့် ယားကြိကြိဖြစ်ရပါသည်။ တဈယောကတ်ဈခွီစီလိုးပြီး ခုနပြောသည့်အတိုင်း မမသကန်ှင့်နှယ့်ကို စောကပြတ် အပြနအြလှန် ယကခြိုင်းသည်။ နှစ်ယောကသ်ား စဈစတီနိုင်းလုပပြှီး သူတို့အလိုကြ ဖငကြုန်းကုန်းကြကြနှင့် အပြနအြလှန် စောကပြတယ်ကဆြှပေးကြရာ လေးယောကသ်ားထိုငကြှည့်ပြီး လီးကို ဆှဲဆန့်သူဆှဲဆန့် လီးဂွင်းတိုကသ်ူတိုကြ ဖြစ်နကြတေော့သည်။

“ရပြီ တောပြှီ မင်း ဒီဖကလြာ နှယ်”

နှယ့်ကိုခေါပြှီး တဈယောကကြ လီးပေါတ်ကထြိုငကြာ ဆောင့်လိုးခိုင်းသည်။ သူနှင့်ရငခြငွြးအပ် ဖကရြမ်းနမ်းစုပရြင်း အောကကြနေ တောငမြတန်သေော သူ့လီးဒဈပြဲကြီးကို မိမိစောကပြတထြဲသို့ မဝငဝြငအြောင် အတင်းဖိနှိပလြိုးသှင်းပေးရသည်။ စောစောက ရချိုးခန်းထဲမှာ လိုးခဲဖူးသည့်တဈယောကပြဲမို့ ဆီလီကြနထြိုးထားသည့်လီးက သူမကို ကြီးစွာသော စိတအြနှောင့်အယှကကြို ပေးနလသေည်ေ။ လီးကြီးက တဈခွီလိုးပြီးတာတောင် သူမစောကခြေါင်းလေးထဲ တဈဆို့ကြပည်ှပလြကြြ ရှိနသေေးသည်။မမသကကြိုတော့ နောကတ်ဈယောကကြ သူ့လီးပေါမြှာ အထိုငခြိုင်းပြီး ကနွလြူရှယတ်ဈယောကကြ အနောကကြနေ သူမဖငပြေါကထြဲ လီးထည့်သှင်းဖို့ လုပသ်ည်။ နှစ်ပငလြိုးဖို့ တာစူလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။

မမသကကြ …

“ရှငတ်ို့က ဒီလိုလား ”

ပြောရင်း နှယ့်ဖကကြိုပါ လှည့်ကြည့်လိုကကြာ …

“ရှငတ်ို့ စောကပြတရြောဖငရြော ဒဗယလြြ လိုးချင်လြား။ အစကတည်းကပြောပါ။ ကြှနမြရော သူရော နှစ်ယောကလြုံး နှစ်ပငလြိုး 2 way (or) double penatration လုပလြို့ရတယ်။ မယုံရင် သူ့ကိုပါ စမ်းကြည့်လိုကြ”

မမသကြ သဖေောည်ှိလိုကတ်ော့ ကောင်းပြီဆိုပြီး လကမြထောငရြင်း ကနွတ်ဈယောကြ ခငလြေးနှယဆြီကိုပါ ရောကလြာသည်။ စောကပြတမြှာ လီးတဈချောင်း ဖငဝြမှာလီးတဈချောင်း ထိုးသိပထြည့်သှင်းပြီး နှစ်ယောကစြလုံးကို ဖငရြောစောကပြတပြါ အပီအပြင် လိုးခွဲကြသည်။ လိုးခကြကြ ပကစြကသ်လောကြ ခံရခကြကြလည်း ထိထိမိမိရှိလှပသည်ေ။ မောတော့နားသည်။ ပြီးတော့ ပြနလြိုးသည်။ လေးယောကလြုံး လိုးလိုကန်ားလိုကြ နားလိုကလြိုးလိုကပြါပဲ။

သူမတို့နှစ်ယောကလြုံးကို ကုတငပြေါမြှာ ဘေးချင်ြးယှဉရြကြ ဘေးဘကထြောကကြာ ဖငထြောငကြုန်းခိုင်းထားရင်း စောကပြတကြို တဈယောကပြှီးတဈယောကြ လိုးတာရှိသလို တမငတ်ကာ ဖငပြေါကခြညွြးသကသ်ကြ ဆောတ်ာမွိုးလည်း ရှိသည်။ စိတသ်နသ်လို လိုးကြခွင်းဖြစ်သည်။ အိမအြပြန် မကြန်ှာပန်းလှဖို့အရေးမို့ နှစ်ယောကသ်ား အံတကြိတကြှိတအြလိုးခံရင်း ဟိုတယမြှာ နှစ်ညတာခန့် ကြာမှင့်သှားသည်။ သူတို့ထံမှရသည့် ဘတင်ှကေို မှနမြာငှလေဲလိုကတ်ော့ နှယ့်အဖို့ မကြလြုံးမကြဆြန် ပြူးရသညအြထိ အခွီကြီး ပိုကမြိခဲ့ရသည့်အဖြစ်ပါ။

အပြနမြှာ နှယ် မမသကကြိုနှုတဆြကတ်ော့ မမသကကြပြောသည်။

“သူတို့ နောကန်ှဈပတအြတွင်း ပြနလြာဦးမယ် ညီမ။ မမတို့ အလုပလြုပစြရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မမသကြ ညီမကို လှမ်းအကြောင်းကြားလိုကမြယ် ဆကဆြကလြာခဲ့”

“စိတခြွ မမသကရြေ ညီမလည်း မမဆီ မကြာမကြာ လာဦးမှာပါ။ မမနဲ့ ထပတ်ှေ့ချင်သ်ေးတယ်”

နှစ်ယောကသ်ား လမ်းခွဲခဲ့ခွိနအြထိ နှယ့်ခေါင်းထဲမှာ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ညတာက အဖြစ်အပကြတ်ှေ တဈရဈဝဲဝဲ ရှိနတေုန်းပင်။ အိမရြောကတ်ာနှင့် မနှင်းကို အကြိုးအကြောင်းပြောပြီး ဆေးရုံမှာ လငဖြစ်သူကိုမွိုးအောငကြို သှားရောကကြှိုရဦးမညဟြုလည်း နှယတ်ဈယောကြ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် စိတထြဲက အစီအစဉဆြှဲနမေိသည်။

ဒီတဈပတအြတွင်းတော့ နှယ် အပြငမြထွကဖြစ်သေးဘဲ ယောကြွားထံပါးမှာ ဝယွောဝဈစ အလုပအြကြှေးပြုစုရင်း အိမမြှာပဲ ခွခွေုပမြိနေဦးမှာ သချောပါသည်။ လှတလြပပြွောရြှှငခြှင်းကို လကဝြယပျိုငပျိုငရြရှိဖို့ အခွိနအြခိုကအြတန့် ခဏဖြစ်ဖြစ် နှယတ်ဈယောကြ သည်းခံစောင့်ရပလေိမ့်ဦးမည်။

ပြီးပါပြီ။