အောစာအုပ်

ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး (အပိုင်း ၄) [ဇာတသ်ိမ်း]

ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး
ရေးသားသူ – ခမြျးကို (Chan Ko)

🏵️အပိုင်း (၄) ဇာတသ်ိမ်း🏵️

အဲ့ဒီလို လူသိရှငကြှား ဖြစ်ပြီးတဲ့ နောကမြှာတော့ ကနွောန်ဲ့ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးဟာ ခငဗြွားတို့ အသအချော မသိလောကတ်ဲ့ တောငတ်န်းတွဝန်ေးရံထားတဲ့ မထငမြရှားမှို့ကလေးမှာ လူတကာ ငေးမောအားကရွတဲ့ စုံတွဲလေး ဖြစ်လာတယပြေါ့ဗွာ။ ငခွိုကန်းရယ် ကြှားပြနပြှီလို့ ဆိုချင်လြည်း ဆိုကြပါတော့။ ကြှားလကစြနဲ့ ဆကကြှှားပါရစတေော့။ ပတေိပစေုတ် ဖြစ်ကတတဆြန်းနတတေတ်ဲ့ ကနွော့ပြုံစံတွေ ပြောင်းလာတာကိုးဗွ။ ရှညလြွားလှန်းတဲ့ ဆံပငကြို မဖီးမသင်၊ အဝတအြစား ဖြစ်သလိုဝတတ်တတ်ဲ့ ကနွော့ပြုံစံက အမြဲတမ်း လမ်းသရဲရုပပြေါကန်တတေတ်ာကနေ ဆရာမလေးလကခြကြန်ဲ့ ဆံပငဂြုတထြောကြ၊ ဘေးခွဲ သပသ်ပရြပရြပည်ှပ်( ကိုဖိုးသကလြေးက အခုမှ ရလညေသ်န့သ်ှားတယ်၊ ကမွကောငခြွောလေးဆိုပြီး ချော့မော့တော့ ပြောတ်ာပေါ့ဗွာ <<< သည်းခံပြီး ဖတပြါ) ကနွော့ကြိုယပြေါကြ အဝတတ်ှကအေစ မာတငရြှပအြဖြူ မီးအိုးထိုးပြီးသား၊ လကအြဖြားကို သပသ်ပရြပရြပခြေါကြ၊ အောကကြ သော့တံဆိပကြုလားပုဆိုး အပြာနုနုလေးနဲ့၊ တခါတလေ အဲရိုးစပို့ရှပန်ဲ့ ဂငွြးပငန်ြ..၊ ပြဲရုံမှာ အလုပလြုပတ်ဲ့အခါ ခေါင်းလောင်းဘောင်းဘီနဲ့ ဂငွြးရှပကြှပကြှပကြလေးကို တံထောငဆြဈအထိခေါကြ အဲ့လိုလေးတွပေေါ့ဗွာ။ သူဆငပြေးတာဗွ။ သူက ဒါဝတဆြို ဝတရြတာမွိုးပေါ့။ ကနွော့ခြစွသ်ူ ဒီဇိုငန်ာဆရာမလေး။

သူကိုယတ်ိုငကြလည်း သန့သ်န့ပြှန့ပြှန့န်ဲ့ လူတကာ ငေးလောကအြောင် ဝတစြားဆငယ်ငတ်တတ်ာကိုး။ ဆံပငအြရှညတ်ဈထွေးကြီးကို ကစွဆြံမှီးအရှညကြှီး တန်းလန်းခွ၊ ခါးတိုအင်ျကြီ၊ ထမီအဆငလြှလှလေး
ပိပြားအောငဝြတ်၊ ပါးကြကလြှလှလေးနဲ့ ခေါင်းမှာ စံပယပြန်းတွဝနေအေေောင် ပနခြငွပြနထြားတတတ်ာမွိုးဆိုတော့ အလုပအြားလို့ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကြ ညနဖကြေ စကဘြီးလေးနဲ့ မှို့ပတကြှပြီဆို တဈမှို့လုံး ဝိုင်းငေးနကြတောရယဗြွ။ စုံတွဲမိုကမြိုကလြေးပေါ့။ ပြောရရင် ဒဏျဍာရီဆနကြုနမြယထြငတ်ယ် အဟီး။

နောငန်ှဈပေါင်းများစွာ ကြာသှားပြီးတဲ့နောကြ မှေးရပမြှကေို ကနွောပြှနသ်ှားတဲ့အထိ အဲ့ဒီခတ်ကေိုမှီတဲ့ လူတွကေ ကနွော့ကြိုမှငရြင် တဖြဖြနဲ့ စမှုံ့ပြနကြှတုန်းပဲ။ (အမလေးနောြ! အဲ့ဒီတုန်းက ကိုဖိုးသကန်ဲ့ ဆရာမလေး မှို့ထဲစကဘြီးနင်းပြီး ဘဲသားဆနပြှုတလြာသောကမြယ့ြ ညနစေောင်းအခွိနကြို မွှောန်ရတော ကမွတို့ ကလေးတွကေော၊ အဈမတွေ အဒေါတ်ှကအေစ..။ ဟဲ့ဟဲ့ ဟိုမယ် လာပြီ လာပြီ ဆိုတာနဲ့ အိမရြှေ့ဝရံတာကနေ ထွကထြှကင်ေးကြတာ၊ ဖြူဖြူချောချော အငမြတနလြိုကဖြကတ်ဲ့ စုံတွဲကလေးကိုး အားကစွရာပေါ့ ဘာညာပေါ့ဗွာ အဟီး)

ကနွော့အြိမကြ လူကြီးတွကလေည်း ဆရာမလေးလကခြကြန်ဲ့ လူရုပပြေါကလြာတဲ့ ကနွော့ကြိုကြည့်ပြှီး သဘောတွကနွေကြတောပေါ့လေ။ အဖြားကဆို ဆရာမလေး ဆရာမလေး ကမွမှေး ခွှေးမလောင်းလေးဆိုတာ ပါးစပဖြွားက မခတွော့ဘူး။ အိမကြိုတံခါးမရှိ ဓားမရှိ အတင်းဝငခြိုင်း ထွကခြိုင်းနတေော့တာပဲ။

နောကတ်ဈခုက ကနွော့ဇြာတလြမ်းတွေ ဖတခြဲ့ဖူးတဲ့ ညီအဈကိုတို့ သတိထားမိမယထြငတ်ယ်။ ကနွောဟြာ ငယစြဉကြ အငမြတန် violence ဖြစ်တဲ့ ခွာတိတဗြွ။ နှုတကြှမ်းသလို လကကြလည်း ပါတတတ်ယ်။ "သဈသားရုပထြု" ဇာတလြမ်းထဲက ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ ရူပဗဒဆေရာမလေးရဲ့ ငယင်ယကြ ယောကြာြးလေးသူငယခြငွြး ဆိုတာလေ။ အဲ့ကောငကြို ကနွော့ခြစွသ်ူနား ပြတသ်ီးပြတသ်ပ် လုပရြပါ့မလားဆိုပြီး (ခေါငရြညမြူးမူးနဲ့) လကလြိမခြွိုးလိုကမြိတယ်။ အူတိုတာပေါ့ဗွာ။ မူးမူးနဲ့ သှားသောင်းကနွြးတုန်းက သောင်းကနွြးပြီး ဆရာမလေး ဒေါပြတော့ လဈပြေး၊ ၃-၄ ရကလြောကြ ရှောငန်လေိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ မနနေိုငပြါဘူး။ တဈညနေ ကြောကကြှောကန်ဲ့ သှားတွေ့တော့ စကားကိုပြနမြပြောတော့ဘူး။ ဒေါဖောင်းနတော။ တဈနကေုန် ပကပေပြှီး အိမမြပြနပြဲ ကပန်နတေေော့မှ နောကဆြုံး စိတဆြိုးပြသှေားတယ်။ အဆဈအနနေဲ့ ပါးတဈခကြတ်ော့ အခခွံလိုကရြတယ် အဟီး။

စိတဆြိုးမပြသေေးတာကို ချော့တယဆြိုပြီး မီးဖိုခန်းထဲကြောပေးရင်း ဟင်းခကြန်တေဲ့ ဆရာမလေးကို ဂွိုင်းအောကကြ လကလြွှိုပြီး ခွိုဗူးသှားနှိုကလြိုကတ်ာ။ (မသိဘူးလဗွော အဲ့ဒါမွိုးလုပရြင် မိန်းမတွကေ စိတကြောကပြှတယေဆြိုလား ကိုရှှဘမှေှောကပြေးတာ ဟီး)

တဈခါထဲ ဆတကြနဲလှည့လြာပြီး ဟင်းမှှနတေေဲ့ ယောင်းမကို ညာလကကြနေ ဘယလြကပြှောင်းကိုင်.. ငါ့ကိုဘာမှတန်သလေဲဟင် ဆိုပြီး ညာလကန်ဲ့ အားရပါးရလှှပြီး ပါးပိတခြပြဈတာ မကြလြုံးထဲ မီးကိုပြင့ကြရောပဲ။ အီဖကေိုယတ်ို့က အဲ့ဒီခွာတိတအြရှယကြတည်းက မူယာမာယာက ခပမြွားများရယဗြွ။ အံကိုတင်းတင်းကြိတပြှီး ကနွတ်ဲ့ပါးတဈဖကကြို ထပထြိုးပေးရင်း

"မကြနပေသ်ေးရင် ထပခြလွိုကြဦး တဈဖကကြနွသ်ေးတယ်"

ဒေါသထွကန်ရောက ကြောငကြှည့န်ရေော။

"ဟိုနေ့က ရနရြှာမိတာ ခစွလြှန်းလို့ပါဗွာ"

အသံက တုနခြါအကကြှဲ ငိုသံတွဘောတွပေါလို့ ဟိ။ အောစြကာစာရင်း ဝငသ်ှားမယ်။ မကြန်ှာပကြသ်ှားပြီ ငါတော့ကလေးကို ပါးရိုကမြိပြီဆိုတဲ့ နောငတ်မကြလြုံးတွနေဲ့ငေးကြည့်န်တယ်ေ။

"ဆရာမလေး ပြောဖူးပါတယ်။ ကနွောကြ ဘာမှမသိ နားမလညသ်ေးတဲ့ ခွာတိတလြေးပါဆို ကနွောမြှားပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ တဈခုတော့ ဂတိပေးတယ်။ ကနွော့ဖြကကြတော့ ကနွောခြစွတ်ဲ့ ဆရာမလေးကို ဘယတ်ော့မှ လကန်ဲ့တောငမြရှယဘြူး သိလား"

မကြရြညတ်ှရဈေဝဲပြီး ခွတေုနလြကတ်ုနန်ဲ့ ကနွော့ရြှေ့မှာ ဆောကတ်ညရြာမရ ဖြစ်နပြေီ။

"ကနွောကြ ခစွရြတဲ့ကောငကြိုးဗွာ။ တုနန်အေောငကြိုခစွတ်ာ သိလား"

ပြောရင်း ဆတကြနဲ လှည့ထြှကပြဈလိုကတ်ယ်။ စိတထြဲမှာတော့ အမလေး .. ကိုဖိုးသကလြေး မသှားရဘူးဆိုပြီး အောခြေါပြါစပေေါ့ အဟိ။ အောတ်ော့မခေါဘြူး မီးဖိုခန်းအပေါဝြအရောကြ လူက အပြငမြရောကလြိုကဘြူး။ အနောကကြနေ အတင်းဖကပြှီး ဆှဲထားတာ။ ကြောပေးထားတော့ ကနွော့မြကြန်ှာ သူဘယမြှငမြလဲ။ ကြိတပြှုံးလေး ပြုံးနတောပေါ့။ ငါကြပေါ့ ဟဲဟဲ။

အမလေး ပြနလြှည့ပြှီး ရငခြငွြးအပ် ဖကထြားလိုကတ်ော့ ငိုလိုကတ်ာ တသိမ့သ်ိမ့ကြို တုနန်ရေော။ ခွို့ကို စိတန်ာသှားပြီလား၊ ခွို မကောင်းဘူးနောြ၊ ခွို မကောင်းဘူး၊ ကိုဖိုးသကလြေး အရမ်းနာသှားပြီလား ဘာညာနဲ့ မကြရြညတ်ှကြေားထဲကနေ ကနွော့ပြါးကိုမော့ပြီး လကဖြဝါးနဲ့ ဖြဖြပြတရြင်း ချော့ခကြြ။ ကိုယကြလည်း ဒိုငကြှောငတ်ှေ ပြနပြဈတာပေါ့။ အသာစီးပြနရြထားပြီ မဟုတလြား ဟဲဟဲ။ မနာပါဘူး ဒါလေးများ၊ ဆရာမလေး ဓားနဲ့ထိုးတောငခြံရဲတယ်၊ ခစွတ်ာကိုး ဒါပမယေ့ြ ရငထြဲတော့ ဘယကြောင်းမလဲ ငါ့ကိုရိုကရြကတ်ယလြို့ ကဉွကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ စိတမြဆိုးပါဘူး။ အခု ကနွောြ အိမပြှနတ်ော့မယဗြွာ လှှတတ်ော့.. ဘာညာပေါ့။

အို! မပြနရြပါဘူး ခွို့ကို စိတန်ာသှားပြီ ကိုဖိုးသကလြေး ပစ်သှားတော့မှာ ခွိုသိတယ်။ ဒီမယကြှည့စြမ်း ခွို့မကြန်ှာကိုကြည့်ြ (အံကြိတပြှီး မကြန်ှာမော့ထားလိုကတ်ယ်။ သူက အတင်း ကနွော့မြကြန်ှာကို လကဖြဝါးနှစ်ဖကန်ဲ့ ညှပပြှီး ငုံ့ခိုင်း) ခွို့ကိုခစွတ်ယဆြို၊ ခစွတ်ယဆြို၊ ခွင့လြှှတန်ောြ မသှားရဘူး ခွိုသမှောသိလား။ ပြှတပြှှတ် (အတင်း ခွဖြေားထောကပြှီး နမ်း)

မီးဖိုခန်းထဲ အဲ့လိုတွေ ဖြစ်ပကြပြှီးသကာလ။ တအင့အြင့ြ ရှိုကသ်ံတွေ တဖြေးဖြေး တိုးတိတလြာ၊ တောင့တ်ောင့ကြှီးဖြစ်နတေဲ့ ကနွောကြလည်း မူလကီသှနန်ီ လုပန်ရောကနေ လွော့သှား။ အဲ့ဒီနောကမြှာတော့ တူးနတေဲ့ ကြကသ်ားအာလူးဟင်း မှှေးမှှေးလေးနဲ့ နယဖြတထြားတဲ့ ထမင်းလေးကို ခွံ့နတေဲ့ မကြရြညစြီးကြောင်းနဲ့ မကြန်ှာငယင်ယ် ရူပဗဒဆေရာမလေးရယ်။ သူခွံ့ကြှေးတာကို ခန့်ခန့်ကြီးစားနတေဲ့ ဇာတလြိုကကြွောြ မောငဖြိုးသကရြယပြေါ့။ ကလေးဆိုးကြီးလို မူနှဲ့နှဲ့ရယ် ဟီး။

ဆရာမလေးခငမြွာလည်း ကလေးထိန်းနရသေလိုဖြစ်မယ် ထငပြါရဲ့ဗွာ။ ထမင်း ပလုတပြလောင်းစားရင်း ပြနဆြူလိုကသ်ေးတာ။

"ခငည်ားကို ခစွရြတာလည်း မတနပြါဘူးဗွာ။ ဇာတလြမ်းအစမှာကတည်းက သနပခြါးတုံးနဲ့ အထုခံ၊ အခုလည်း ပါးအခခွံရနဲ့ လူကို ခံဖကခြညွြးပဲ ဖြစ်နတယ်ေ"

လို့။ အဲ့ဒီတော့မှ ငိုမဲ့မဲ့ဆရာမလေးက ပြုံးရယလြာတော့တယ်။

"ဒါပမယေ့ြ ငါနင့ကြို ခစွပြါတယ် ကိုဖိုးသကလြေးရာ။ ငါ့လမ်းသရဲ အခစွတ်ုံးလေး"

လို့ ပြောရင်း ထမင်းဆကခြှံ့နတယ်ေ။ ညစာစားသောကြ ဆေးကြောပြီးတော့မှ အခစွန်လံထကြတယ်။ အိမအြပေါထြပ် သူ့အခန်းထဲဝင် ကုတငပြေါမြှာ လဲလွောင်းရင်း ပြတသ်ီးပြတသ်ပကြလေး နကြတောပေါ့ဗွာ။ ရနဖြစ်ပြီးတော့ ပြနခြစွကြှရတာလည်း ဖီးလတ်ဈမွိုးပဲ မဟုတလြား။ ကနွောပြှောခဲ့ဖူးသလိုပဲ သူက ကနွော့ထြကြ ၆-၇ နှစ်နီးပါး ကြီးတယ်။ အရှကအြကြောကြ ကြီးတယ်။ အဲ့လိုတွထေဲကမှ စွန့စြားပြီး ခစွခြဲ့ရတာဆိုတော့ အခုလို အကြောင်းတရားတွကြေောင့ြ ကနွောထြားသှားမှာ ဘာညာ စိုးပုံရတယ်။ (အပျိုကြီးလေးရဲ့ သောကပေါ့ဗွာ) အတင်းကို ချော့နတေော့တာ။ သူ့ဖာသူ တတွတတ်ှတန်ဲ့ချော့၊ ကနွော့သ်ောကကြငွ့ကြလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ သူချော့နတော ပြုံးပြုံးကြီးခံ၊ ချော့တဲ့အနနေဲ့ တရှှတရြှှတမြှှေးတာခံရင်း မသိမသာ ထမီကို ဖြလွေော့ရင်း အဖုတန်ှိုကတ်ော့တာပဲ ဟီး။ နည်းနည်းလကဆြော့ပြီးတာနဲ့ လသေံမာမာနဲ့ ပိတဟြောကလြိုကသ်ေးတာ။

"ပါးခခြံရတာ မကြဘေူး သိလား"

(ဘလောကဈြနိပစြိတွကေို ဖြုတ်၊ ဘရာစီယာအောကကြ ခွိုဗူးကို လှမ်းနှိုကရြင်း ပြော။ မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ ဘေးတိုကလြှဲအိပရြင်းက ပါးကိုလာကိုငရြင်း ပြတပြေးနတယ်ေ)

"လွောကြှေးပေး"

"ဟုတ်"

ဘာဆကဖြစ်လဲဆိုတာတော့ ကိုယ့ဖြာကိုယ် ဆကတ်ှေးကြပတေော့ဗွာ။

—————————————-

အကယ်၍ ဒီဇာတလြမ်းကိုဖတန်တေဲ့ ခငဗြွားဟာ ခမွြးကိုရေးခဲ့သမွှ စာတွသော ဖတဖြူးခဲ့မယဆြိုရင် ရူပဗဒဆေရာမလေးနဲ့ သူခစွတ်ဲ့ လူဆိုးလေးဖိုးသကတ်ို့ရဲ့ ဇာတသ်ိမ်းကို ကြိုသိနကြမှောပါ။ ကနွောရြေးခဲ့ဖူးတဲ့ "ကနွောန်ှင့ြ ထူးဆန်းသော သဈသားရုပထြုလေး" ရဲ့ ဇာတသ်ိမ်းခန်းကို မှတမြိကြသေးမယ် ထငပြါတယ်။ အဲ့ဒီဇာတလြမ်းမှာ ရူပဗဒသေငတ်ဲ့ ဒေါခြငခြွိုမဟော သူခစွတ်ဲ့ ကိုဖိုးသကလြေးနဲ့ ခစွစြခန်းအဖြင့လြှနရြာက အမဖြစ်ေတဲ့သူက မိသှားခဲ့ပြီး ညားကြလသတေည်းပေါ့။

ဟိုးအရင် ကနွောရြေးသမွှ ဇာတလြမ်းတွေ ၃-၄ ပုဒရြဲ့ ဇာတသ်ိမ်းတွဟော ပြောစြရာတဈကြကမြှ မရှိခဲ့ကြတော့ တခွို့ ကနွော့ည်ီအဈကိုတွကေ အငမြတနရြကစြကတ်ဲ့လူဗွာ ဘာညာဆိုပြီး စကားတင်းဆိုခဲ့ကြတာမို့ ထူးဆန်းသော သဈသားရုပထြုလေးရဲ့ ဇာတသ်ိမ်းကို ပြောပြွောရြှှငရြှှင် သိမ်းခဲ့ပါတယ်။ ဇာတရြံဖြစ်သူ ချောချောတောင့တ်ောင့ြ မမဝါဟာ ကနွောခြစွတ်ဲ့ ကိုတပကြှပကြှီးကို ညှှန်းဆိုထားတဲ့ ဇာတကြောင် "ဘကြီးထောင်" နဲ့ ညားလသတေည်း လုပလြိုကသ်လို တဈဖကကြလည်း ဗိုကကြလေးပူလာတဲ့ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးဟာ အိမထြောင်ဦးစီး ကိုဖိုးသကလြေးကို နိုင့ထြကစြီးနင်း လုပန်ဟန်ေ ခစွစြဖြယလြေးဖြစ်အောင် ရေးပြမိခဲ့ပါတယ်။ ခဉွခြှင်းတကပြှီး ဖဲရိုကခြငွတ်ယ် ပူဆာတဲ့ ကိုယဝြနဆြောင် ဆရာမလေးနဲ့ ညအိပခြါနီးတိုင်း "ဟောလီးဝုဒြ" ဆှဲပေးရတယ် ဘာညာကနေ.. မှေးလာတဲ့ကလေးဟာ ဒေါခြငခြွိုမေ့လို ဆံပငလြှလှ အိအိလေးနဲ့ ခစွစြဖြယ် တီတီတာတာ ပြောတတပြှီး ဖိုးသကလြို ဇွတတ်ရှတဆြနတ်ဲ့ သမီးချောလေး ဖြစ်လာပါစဆေိုပြီး စိတကြူးယဉန်ဟနေန်ဲ့ ဇာတလြမ်းကို ပိတသ်ိမ်းခဲ့တာ ခငဗြွားတို့ မှတမြိကြမှာပါ။

ဒါပမယေ့ြ လကတ်ှေ့ဘဝက အဲ့လိုမှ မဟုတခြဲ့တာပဲလေ။ အခု ကနွောြ ခငဗြွားတို့ကို ပြောပြနတေဲ့ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးဆိုတာ စိတကြူးယဉဇြာတလြမ်း မဟုတဘြူးဗွ။ ဘဝထိုထိုမှာ မကြုံချင်သ်ောလြည်း ကြုံဖူးခဲ့ရသော မဆုံချင်သ်ောလြည်း ဆုံခဲ့ရသော ဖြစ်ချင်တ်ာတွေ မဖြစ်ခဲ့ရပဲ ဖြစ်ချင်သ်လိုတွေ လွှောကဖြစ်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံ တဈခုရယလြေ။

ဒီကိုယတ်ှေ့ကို စရေးခါစက အငမြတနအြူရှှငန်တေဲ့ ကနွော့ကြို ခငဗြွားတို့ သတိထားမိခဲ့ကြမလားပဲ။ ကိုယ့ကြိုယကြို ငယဘြဝ ပြနရြောကသ်ှားသလို ခံစားနရတောကိုး။ ဟာသလေးတွဖေောကြ တဟီးဟီးတွနေဲ့ လွှောကရြေးပြခဲ့သမွှ နောကပျိုင်းရောကလြာတဲ့အခါ ဆကမြရေးရဲတော့ဘူးရယ်။ ကြနပြှူတာရှေ့ ထိုငဖြစ်ခဲ့သမွှတွေ ပြနတ်ှေးကြည့်မြိတဲ့အခါ ကနွော့မြကြလြုံးတွဟော ညအမှောငထြုထဲကို အဓိပျပါယမြဲ့ ငေးနမေိရင်း နောကဆြုံး သကပြှင်းခွ ကြနပြှူတာကို ပြနပြိတလြိုကရြတာတွေ များခဲ့တယ်။

အခု နောကဆြုံးအနနေဲ့ ကနွောြ မပြီးပြီးအောင် အားတင်းပြီး ရေးလိုကပြါတယ်။ ခငဗြွားတို့ဖတခြငွတ်ဲ့ အိပယ်ာပေါကြ အခစွစြခန်းတွေ မပါတော့ပါဘူး။ စိတမြရှုပခြငွရြင် ဆကမြဖတပြဲ ဒီနရောတငပြဲ ရပလြိုကပြါတော့။ ဇာတသ်ိမ်းလိုကပြါတော့မယ်။

——————————————

အပေါမြှာ ရေးခဲ့သလိုပါပဲ။ ကနွောန်ဲ့ ဆရာမလေးဟာ ရနဖြစ်လိုကြ ပြနခြစွလြိုကန်ဲ့ ကနွောတ်ို့မှို့ကလေးရဲ့ လူတွငေေးမော အားကရွတဲ့ စုံတွဲလေးအဖြစ်၊ မိဘအသိုင်းအဝိုင်းကအစ ဘာမှပြောစရာ မလိုတော့အောင် အဆငပြှနခေေဲ့ကြတဲ့ နောငအြခါမှာ ပြောရြှှငစြရာ ညားကြလသတေည်းဆိုတဲ့ နတသ်မီးပုံပြငထြဲက ဇာတသ်ိမ်းမွိုးကို မွှောလြင့ကြှတဲ့ အခွနမွေေိုးပေါ့ဗွာ။

အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ ခငဗြွားတို့သိတဲ့အတိုင်း ပိတထြားတဲ့ တကျကသိုလတ်ှေ ပြနဖြှင့တ်ယဗြွ။ ကနွောဟြာ အိမအြလုပမြှာ လုံးဝနှစ်မှုပန်ခေဲ့ပြီးသား ဖြစ်နပြေီ။ ဆိုလိုတာက အရာရာ ကိုယ့ခြှကေိုယ့လြကန်ဲ့ လူကြီးတဈယောကလြိုကို ဖြစ်နတော။ မိရိုးဖလာ ကုနသ်ညပြှဲရုံဘာညာမှာ လကလြှှတလြို့ရတဲ့ အနအထေား ဖြစ်နခေဲ့ပြီ။ မကြာခင် မိန်းမယူတော့မယဆြိုတဲ့ ရညရြှယခြကြကြလည်း ရှိနပြေီ။

ပြူနာက ဘာလဲဆိုတော့ကာ ကြောင်းပြနတ်ကဆြိုတဲ့ အမိန့ဗြွ။ အမိန့ဆြိုတာ ကနွော့အြဖြားတို့ ကြီးဒေါတ်ို့ဆီက လာတာမဟုတဘြူး။ ဆရာမလေး ဒေါခြငခြွိုမဆေီက လာတာ။ ဂွကကြုနရြော ဆိုပါတော့။ မတကခြငွတ်ော့ပါဘူးဆိုတာ လကမြခံဘူးရယ်။ ကိုဖိုးသကလြေးက ကလေးပဲရှိသေးတာ မတကလြို့ရမလားဆိုပြီး ကြိုငရြှာကော။ ဘှဲ့ရတော့လည်း အခွိနတ်န် အိမပြှနပြှီး အိမအြလုပကြို ဦးစီးရမှာပဲ မဟုတလြား ဆိုပြီး ကနွောြ သှားမတကဘြူးဗွ။ ပကပေပြှီး နနတေော။ နောကဆြုံး ဘှဲ့မရရင် ရှငလြေးကို မယူဘူးတဲ့ ခွီးတယလြိုမှပဲဗွာ။

ကနွောကြ ဒီလိုပြောတယ်။ ဒီမယဆြရာမလေး ခငမြွားအသကြ ၂၆..၊ ကနွောကြ အေးဆေး၊ တောကြှာ ကြောင်းလည်းပြီးကော ခငမြွားလည်း ၃ဝ ကြောရြောနောြ၊ စဉြးစဉြးစားစားလုပ်၊ ဒီကြားထဲ ကြုပစြိတပြှောင်းသှားပြီး အသဈတွေ့လို့ကတော့ ကနွရြဈဖြစ်ကုနမြယပြေါ့။

အဲ့ဒါကို ဘာပြနပြှောလဲဆိုတော့ လွှာမရှညန်ဲ့ သှားတကဆြို သှားတကခြွေ..၊ အသဈတွေ့တယ် ကြားလို့ကတော့ ဓားနဲ့လိုကထြိုးမယ်..၊ ရှင့ကြို ပညာရေးတဈပိုင်းတဈစနဲ့ ကမွကို လကထြပတ်ာမွိုး အဖြစ်မခံနိုငဘြူးတဲ့။

ကနွောြ ဘာတတန်ိုငမြှာလဲဗွာ ကိုယကြသူ့ကို ခစွတ်ဲ့အပြင် ကြောကလြည်း ကြောကရြတာကိုးဗွ။ ဒါပမယေ့ြ ကြောင်းမပြီးခင် ယူမယ် ဘာညာတော့ ကတိထားရတာပေါ့။ ဒါနဲ့ပဲ အထုပအြပိုးတွေ ပြငရြတော့တာပဲ။ သူကိုယတ်ိုင် အိမတ်ိုငယ်ာရောကြ လာစီစဉပြေးတာ။ အဝတအြစားတွေ၊ အသုံးအဆောငတ်ှကအေစ သူ့စိတကြှိုကထြုပပျိုး၊ မှာစရာရှိတာတွေ မှာပေါ့။ စာကြိုးစား.. အဆောငတ်ကာလညပြှီး ဖဲရိုကတ်ယကြှားလို့ကတော့ ပါးကြဲမယသ်ာမှတ် ဘာညာဆိုတာကို ဟုတကြဲ့ပါဆရာမ မှတမြိပါတယ် ဆရာမပေါ့။ သူ့ဓာတပြုံလေးကို စာကြည့်စြားပြဲပေါြ တငထြားရမယ်။ ညအိပခြါနီးတိုင်း နမ်းပါ ဆိုတာမွိုးတွလည်ေး ပါသေးတယ်။

"ကနွောြ ခွိုဗူးတွဘောတွေ ဆာရင် ဘယလြိုလုပရြမလဲ"

လို့ စူပုပပြုပမြကြန်ှာနဲ့ ညောငတ်ော့

"လွှာမရှညန်ဲ့ ခွို ရှင့ကြို တိတတ်ိတလြေး လာလာကြှေးရင် ပြီးတာပဲမလား၊ သဈစာတော့ဖောကမြယ် မကြံနဲ့ နှစ်လောင်းပျိုငသ်ှားမယ်"

တဲ့ ဟီးဟီး။ ကြောင်းတကရြမယ့မြှို့ကို မသှားခင် တဈပတလြောကကြတည်းက အိမမြှာ ညမအိပတ်ော့ပဲ ဆရာမလေးဆီ သှားသှားအိပ်၊ ညစဉည်တိုင်း အရူးအမူး အခစွကြှမ်းခဲ့သေးတာပေါ့ဗွာ။ အားရပါးရ ခစွကြှပြီး အမောဖြနကြေတေုန်း ခပတ်ညတ်ည် ကြကြေဲနတေဲ့အသံနဲ့

"ဆရာမလေးရဲ့ ဆံပငတ်ှဆေီက ခွိုအီအီအနံ့လေးတွေ မနမ်းရှိုကရြတော့ရင် ကနွောြ ရူးကုနမြယ် ထငပြါရဲ့ မသှားလို့မရဘူးလား"

ဆိုပြီး ခွှဲလိုကရြင်

"ရော့ တဈခါထဲ အဝနမ်းသှား ကမွကို ဘာမှအကြောင်းပြခကြြ လာမပေးနဲ့"

ဆိုပြီး ဟောကတ်ယဗြွ။ အဲ့ဒီနောကဆြုံးညတွကေ ကနွောြ မှတမြိနတောလေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ကနွော့ကြို အပေါကြနတကေပြှီး ရငဘြတပြေါြ လကထြောကထြားရင်း အတင်းခစွတ်ယ်။ ဖရိုဖရဲ ဆံနှယရြှညတ်ှကြေားထဲကနေ တဟင်းဟင်းနဲ့ ပါးစပကြလည်း တတွတတ်ှတတ်ှေ ပြောရင်းပေါ့။

"ခွို ဖိုးသကလြေးကို ခစွတ်ယ်၊ အရမ်းခစွတ်ယ်၊ ကမွကို ခစွတ်ယမြလား၊ ခစွတ်ယမြလား၊ အမြဲသတိရကြေးနောြ ဟင်းဟင်း၊ ခစွလြိုကတ်ာကြာ ကြှတ် ဟင်း.."

အောကန်ှုတခြမ်းကို တင်းတင်းကိုကြ ကနွော့ကြို ငုံ့ကြည့်ရြင်း တဖန်းဖန်းဆောင့ခြရွင်း အဲ့လိုတွေ အောန်ခေဲ့တာဗွ။ အခုခွိနထြိ မကြစြိထဲက ပြောကမြသှားသေးတဲ့ မှငကြှင်းတွေ ဆိုပါတော့ဗွာ။

ဒီလိုနဲ့ပဲ ထွကတ်ောမြူနန်းက ခွာခဲ့ရပါတယ်။ ဇာတိမှို့ကလေးရယ် မိုကဖြောမြိုကဖြကြ အပေါင်းအသင်းတွရယ်ေ (ကိုရှှဘေ အပါအဝငပြေါ့) ကနွောခြစွတ်ဲ့ ရူပဗဒဆေရာမလေး ဒေါခြငခြွိုမရယေဟြာ အဝေးမှာ ကနွရြဈခဲ့တာပေါ့။ ကြောင်းတကရြတော့လည်း ကနွော့အြတွကြ သိပမြထူးသလိုပါပဲ။ အတန်းဖောတ်ှကြညေ့ရြတာ အရှယမြရောကသ်ေးတဲ့ ကလေးပေါကစြတွနေဲ့ တူနတောကိုး။ ထားလိုကပြါတော့ အများသူငှါတွလေို ကြောင်းတကတ်ယ်၊ စာလုပတ်ယ်၊ အားရင် အခန်းအောင်းပြီးး စာဖတတ်ယ်၊ ဂဈတာတီးတယပြေါ့။ ဆရာမလေးဆီ တဈပတကြို စာတဈစောင် မှနမြှနပျို့တယ်။ (အဲ့ဒီခတ်ကေ နယကြို ဖုန်းခေါဖြို့ဆိုတာ သိတယမြလား မဖြစ်နိုငတ်ဲ့ခတ်ေ) စာထဲမှာ စကားဝှကတ်ှေ ဘာတွတေော့ ပါတာပေါ့။

"ဆရာမလေးခွို ကနွောြ သာကူသောကခြငွစြိတတ်ှေ အရမ်းဖြစ်နတယေဗြွာ"

(ကနွောတ်ို့ချင်ြး စကားဝှကန်ဲ့ အဖုတလြကြတ်ာကို ပြောတာ။ ကိုယကြ အဲ့ဒါတွနှမှေောလို့ မွိုမွိုခတွာ ဟီဟိ)

အဲ့လိုလေးတွတေော့ ထည့ထြည့ရြေးမိတာပေါ့။ ဆရာမလေးခငဗြွား ကတိမတညဘြူး ဟုတလြား။ ရိကျခာတွေ လာပို့မယဆြို ဘယမြှာတုန်း ဘာညာ အဲ့လိုလေးတွေ။ ဒါနဲ့ စာသငန်ှဈတဈခု ပြီးရော။ ကနွော့စြိတတ်ှေ မောင်းတငပြှီး တောမှို့လေးဆီ ပြနပြှေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးကို ဘယတ်ော့မှ ပြနမြတွေ့ရတော့ပါဘူးဗွာ။

ပြနမြတွေ့တော့ဘူးဆိုတာက ခွာတိတကြလေး ကနွော့ကြို ညာပြီး လငယ်ူသှားတယလြို့ မထငကြှပါနဲ့။ (အဲ့လိုဖြစ်ခဲ့ရငတ်ောင် ဖြသောပါဦးမယလြေ) ကနွော့ကြို ကတိထားခဲ့တဲ့အတိုင်း စာမေးပြဲတွအပြေီးကို ခွိနဆြ၊ နှကြေောင်းပိတရြကမြှာ အတူတူပြောရြအောငဆြိုပြီး လိုကလြာခဲ့တဲ့ ဆရာမလေးဟာ မတောတ်ဆမှုတဈခုနဲ့ လမ်းမှာ ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ပါပြီ။ ကနွောြ မှငတ်ောင် မမှငလြိုကရြပါဘူး။ ဘယပြုံဘယန်ည်း အဖြစ်ဆိုးခဲ့ရတယဆြိုတာ ကနွောြ ပြနမြပြောချင်တ်ော့ပါဘူး။

"နတသ်မီးပုံပြင်" ဆိုတဲ့ ဇာတလြမ်းထဲ မူးယဈဆေးစွဲနတေဲ့ ဇာတကြောငရြဲ့ စိတကြူးယဉတ်ဲ့ ဇာတကြှကတ်ှမှော ကနွောရြေးပြခဲ့ဖူးတယ် ထငတ်ာပဲ။ ဇာတသ်ိမ်းကတော့ အဲ့ဒါပါပဲဗွာ။ အရှယန်ဲ့မမွှအောင် ကနွောြ ရငကြှဲခဲ့ရပါတယ်။ တဈမှို့လုံးကလူတွေ ကနွော့ကြို မှငရြင် သနားတဲ့အကြည့်န်ဲ့ ငေးနကြတောကိုလည်း ပြုံးပြပြီး တုန့်ပြနခြဲ့ဖူးပါတယ်။ အပြငပြန်းကြည့်ရြင် အငမြတနမြာကြောတဲ့ ခွာတိတလြေးပေါ့ဗွာ။ ဒါပမယေ့ြ ဟနဆြောငန်ခေဲ့ရတာဗွ။ နောကတ်ော့လည်း မူးယဈဆေးရဲ့သားကောင် ဖြစ်သှားတော့တာပါပဲလေ။

မူးယဈဆေးသုံး ကိုယ့စြိတကြူးယဉြ ကမျဘာလေးထဲ ကနွော့ဆြရာမလေးခွိုနဲ့တွေ့။ အဲ့လိုနဲ့ ဆိုးသှမ်းလာလိုကတ်ာ.. ဆေးဖိုးမရှိတော့ အိမကြအဖြားရဲ့ အတွင်းပစ်စည်းတွေ ခိုးပြီးပြေး၊ သင်းခွိုင်းကုန်းဇရပကြို အိမလြုပပြှီးနေ၊ ကိုရှှဘတေို့ ဝိုင်းဖမ်းပြီး အိမပြှနခြေါလြာ၊ ငယင်ယကြ ကြောင်းမှာ ဆုရတိုင်း အဖိုးဖြစ်သူ ဆုခထွားတဲ့ ဒေါလြာပြားတွေ ဗီရိုထဲကခိုးပြီး ပြနထြှကပြှေး၊ လုံးခွာလညလြိုကြ နခေဲ့တော့တာပဲ။ ဘာလို့များ အဲ့ဒီတုန်းက မသသှေားခဲ့ပဲ အခုထိ သကဆြိုးရှညန်ခေဲ့တာလဲ မသိပါဘူးလေ။

အကယ်၍ ကနွောဟြာ ဆရာမလေးဒေါခြငခြွိုမနေဲ့ ညားခဲ့မယဆြိုရင် အခုခါမှာ သာယာအောငမြှငတ်ဲ့ အိမထြောငတ်ဈခုကို ပိုငဆြိုငန်မှော သချောတယလြို့ ရိုးရိုးကလေး ယုံတယဗြွ။ အခုလို လူလလှေှင့တ်ဈယောကအြဖြစ်နဲ့ လမ်းပေါရြောကန်မယ်ေ မထငဘြူး။ ပြနစြရာ အိမမြရှိ၊ တွယတ်ာစရာ မိသားစုမရှိ၊ ကိုယ့ကြိုယကြို ဘဝကို နပြေောမြပြောြ မသချော မရရောတော့တဲ့ လူတဈယောကဖြစ်နမှော မဟုတဘြူးလို့ ယုံကြညန်တယ်ေ။

အခု ကိုယတ်ှေ့လေးကို ရေးတဲ့အခါ ခပသ်ောသောလေး ရေးလာရာကနေ တုံးတိတိ ဖြတခြလွိုကသ်လို ဖြစ်သှားခဲ့ရင် ဖတမြကောင်းပမယေ့ြ ခငဗြွားတို့ခစွတ်ဲ့ ညီလေးခမွြးကို အဖြစ်နဲ့ ခွင့လြှှတကြှပါဗွာ။ ဒါကို မနည်းအားတင်းပြီး အဆုံးသတလြိုကတ်ာပါ။ မဟုတရြင် တန်းလန်းနဲ့ ရပသ်ှားတော့မယ့ြ အနအထေား ဖြစ်နလေို့ပါ။ ကိုယတ်ှေ့တွဖတေပြှီး တိုင်းလည်း ဆဲနကြမေယ် ထငပြါရဲ့။

ဇာတလြမ်းရေးတော့လည်း ကြဲ၊ ကိုယတ်ှေ့ရေးတော့လည်း မပေါင်းရနဲ့ မင်းတောတ်ောြ မကောင်းတဲ့ကောငလြို့ အပြဈတငရြငလြည်း ခံရမှာပါပဲ။

သချောတာကတော့ ကနွောြ ခငဗြွားတို့ကို မညာခဲ့ပါဘူး။

ခငဗြွားတို့ကိုခစွတ်ဲ့
ခမြျးကို……။

———————————————-

တဈခါက ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ စာပိုဒလြေး ထပဖြှည့လြိုကပြါတယ်။

လူသရင်ေ ဘာဖြစ်လဲ ဆိုတာကို ဖိုးသကဆြိုတဲ့ကောငကြ အမှုနတ်ှေ ဖြစ်သှားတယလြို့ ယုံကြညသ်တဲ့။ ဘဒျဒကမျဘာကြီးဟာလည်း အမှုနတ်ှနေဲ့ပဲ ဖြဲ့စည်းထားတာလို့ အမြဲပြောတတသ်တဲ့။ တဈစုံတဈရာဟာ ပြောကကြှယသ်ှားတိုင်း အမှုနတ်ှအဖြေဈ ပြနလြညဖြှဲ့စည်းသှားတာမွိုးပါပဲလေ။

အကယလြို့များ ခငဗြွားတို့ ယခုအခွိနမြှာ သကလြတပျိုင်းအရှယ် ရောကန်ပြေီဖြစ်တဲ့ ဖိုးသကဆြိုတဲ့ လူတဈယောကကြို တွေ့ခဲ့ရင် ကိုဖိုးသကလြေးခစွတ်ဲ့ ရူပဗဒဆေရာမလေး ဘယမြှာလဲလို့ မေးကြည့်လြိုကကြှပါ။

"လောလောဆယ် သူ အခု ဒီမှာမရှိဘူး။ အမှုနတ်ှအဖြေဈ ဖြဲ့စည်းနတယ်ေ။" လို့ ပြနဖြှခေဲ့မှာ သချောတယဗြွ။

ပြီးပါပြီ။