ဝိဇျဇာနီ – ရနသ်ူ/ခစွသ်ူနှင့ြ စတငတ်ှေ့ဆုံခွင်း
ရေးသားသူ – သွှငန်ှောင်းအိမ် (Nite.Gal)
🏵️(အခန်း ၁)🏵️
ဗဒေါရီကိုငထြားရသော ပရောဂကြတ်ှကေ မပြီးသေး။ အခွိနမြီ မပြီးနိုငလြွှင် အလုပကြို ထိခိုကန်ိုငသ်ည်။ စနေ၊ တနင်ျဂနှလေဲ နားမနနေိုင်၊ ရုံးသှားရမည်။ ဒီကြားထဲ အိပရြာထက နောကကြလွိုကသ်ေးသဖြင့ြ့ ဗဒေါရီ ရမေိုးခွိုးပြီးသညန်ှင့ြ အလှပြငခြုံတွငထြိုငကြာ ပဲများမနနေိုငတ်ော့။ အဝတကြိုလဲ သချောရှေးမနနေိုင်။ မကြစြိထဲတွေ့ရာ အပြာနုရောင် ရငစြေ့အကြီကလေးကို ကောကစြှပသ်ည်။ တန်းမှာလှမ်းထားသော ကာကီရောင် စကပလြေးကို လှမ်းယူမညအြပြုတွင် ဘရာဇီယာ မဝတရြသေးတာ သတိရသှားသည်။ “စနနေေ့ဆိုတော့ လူလဲရှိမှာ မဟုတပြါဘူး၊ ရပါတယ်။” ဟုတွေးကာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အသဈတဈထညကြို ဝတပြှီးသညန်ှင့ြ စကပကြိုဝတ်၊ ခွိတကြို အမှနတ်ပကြာ ကားဂိုဒေါငသ်ို့ မဗဒေါ ပြေးလသည်ေ။
သူမ၏ မာဇဒါ ပျိုငကြားကလေးပေါသ်ို့ တကပြှီးမှ ဗဒေါရီ မှနကြှည့ရြသည်။ သူမ၏ မကြန်ကဝြန်းများက သာမာနအြာရှသူတို့ထကြ ပို၍ နကမြှောငန်သည်ေ။ နီကငွကြငွဆြိုးထားသော ဆံပငကြ ပခုံးထကတ်ှင် ခွခွကေလေေးကနွကော သူမ၏ ပါးရိုးမှင့မြှင့မြွားကို လှသထကလြှအောင် ပံ့ပိုးပေးလွှကြ ရှိသည်။ ဗဒေါရီ လုပန်ကအွေတိုင်း လကပြှေ့အိတကြို ဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ေးသည်။ လကပြှေ့အိတအြတွင်းတွင် နှုတခြမ်းဆိုးဆေး၊ မိတကြပ်၊ တဈရုှူး၊ မကြတ်ောငကြော့တံစသည့ြ မိန်းကလေးအသုံးအဆောငမြွားနှင့အြတူ ဘူးသီးချောကကြလေးတဈလုံးလဲ ရှိနသည်ေ။ အဲဒါမပါလို့မဖြစ်။ အိတအြတွင်းမှ မကြမြှနကြို ဗဒေါရီထုတတ်ပလြိုကသ်ည်။ မကြလြုံးမကောင်း၍တော့ မဟုတ်၊ လုပဖြောကြိုငဖြကမြွားအကြားတွင် သိသိသာသာ ငယရြှယန်သေော သူမကို လေးစားသမှုရှိအောင် မကြမြှနကြိုင်းထူထူကြီးကို ဝယတ်ပရြခွင်းပင်။
ရုံးဝင်းထဲ အဝငတ်ှင် တီအီးစဈကားကြီးတဈစင်းနှင့ြ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်း၏ ဘီအမဒြဘလွူကားကလေးကို ကားကြင်းထဲတွင် ဘေးချင်ြးယှဉရြပထြားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ စနနေေ့ကြီး ဒေါကြှညစြငလြင်း ဘာလာလုပတ်ာပါလိမ့ြ။ ဒေါကြှညစြငလြင်းသည် ထူးခွှနသ်ော အငဂြငွန်ီယာတဈဦးဖြစ်သောလြည်း သူမ၏ အသကကြ ၃၅ စွန်းစွန်း၊ အငဂြငွန်ီယာလောကတွင် အကပျိုင်းသို့ ရောကန်ပြေီ။ ကောလဟလများအဆိုအရ သူမကို အလုပမြှထုတတ်ော့မညလြိုလို၊ ဒါရိုကတ်ာရာထူးပေးတော့မညလြိုလို ကြားမိရသည်။ မပြောကောင်းမဆိုကောင်း အလုပထြုတတ်ာက ပိုဖြစ်နိုငသ်ညဟြု ဗဒေါရီ ထငမြိသည်။
ဒေါကြှညစြငလြင်းသည် သူမဝတန်ကြေ ဝတစြုံဖြူကလေးနှင့ြ ရိုးရိုးယဉယ်ဉကြလေး လှနသည်ေ။ အနကရြောငဆြံထုံးအောကမြှ ဖြေးဥနသေော လညပြင်းသားများသည် ရငဖြုံးအကြီ၏ ဇာနားကြပမြွားအတွင်းသို့ ငုတလြွိုးသှားကြသည်။ သှယလြသွော ပေါငတ်ံများကို ဆငစြှယရြောင် ခညွလြုံခညွပြွော့ပြော့လေးက ဖုံးကြယခြှင်းငှာ မစွမ်းနိုင်။
“ဟင် … ဗဒေါ ဘာလာလုပတ်ာလဲ”
ဗဒေါရီလဲ လန့သ်ှားပါသည်။ ဒေါကြှညစြငလြင်း၏နောကမြှ တပကြှပကြှီး တဈဦးနှင့ြ ဒုတပကြှပန်ှဈဦးတို့ ဝတစြုံပြည့ြ (သနတေမြွားပါ အပါအဝင်) ရုတတ်ရကကြှီး ပေါထြှကလြာကြသည်။ ဒုတပကြှပန်ှဈဦးက ပြောငလြကန်သေော သံသတ်ေတာတဈလုံးကို ဘယည်ာ မ လာကြသည်။
“ဒါဟို ပရောဂကြလြား။ သုံးဖို့ အဆငသ်င့ြ မဖြစ်သေးဘူး ထငတ်ယန်ောြ။”
ဗဒေါရီက အိန်ဒွကေိုဆညရြင်း သူမ၏ အထကအြရာရှိကို သတိပေးစကား ဆိုလိုကသ်ည်။ ဟိုပရောဂကြဆြိုသညမြှာ အဆင့မြှင့လြကန်ကမြွားကို ထိန်းခွုပသ်ည့ြ ဆော့ဖဝြဲဖြစ်သည်။ ဒေါကြှညစြငအြကူအညီတောင်းသဖြင့ြ ထိုပရောဂကြကြို ဗဒေါရီ ဝငစြဈဆေးပေးဖူးသည်။ ဘာမှားနသည်ေ ရှာမတွေ့သောလြည်း စမ်းသပတ်ိုင်း ထငသ်လိုမဖြစ်လာသော ပရောဂကြဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့လြဲ ဒေါကြှညစြင် ပြုတမြလိုလို ဖြစ်နတောနမှော။
“ဒေါဗြဒေါရီ … ဒီပရောဂကြကြ တို့ပရောဂကြပြါ၊ သုံးလို့ရ၊ မရကို ဒေါဗြဒေါရီ ဝငပြှီး မှတခြကြပြေးဖို့ မလိုပါဘူး။ တို့ပြောတာ သဘောပေါကသ်လား။”
ပြော့ပြီး ပါးလှန်းနသညေ့ြ အပြာနုရောင် ရငစြေ့အကြီကလေးကိုသာ ဝတထြားမိသညကြို သတိရမိသော ဗဒေါရီ စဈသား ၃ ယောကန်ှင့ြ ဒေါကြှညစြင်၏ရှေ့တွင် လကကြလေးပိုကလြို့ ခေါင်းသာမှနမြှန် ငှိမ့မြိပါသည်။
“စည်းကမ်းအရ ပရောဂကြကြို စမ်းသုံးမယဆြိုရင် ပညာရှင် ၂ ယောကရြှိရမယ်။ ဒေါဗြဒေါရီ တို့နဲ့ လိုကခြဲ့ပါ။”
သံသတ်ေတာကြီးနှင့ြ စဈသားသုံးယောကကြ တီအီးပေါသ်ို့၊ ဒေါကြှညစြငန်ှင့ြ မဗဒေါက ဘီအမဒြဘလွူပေါသ်ို့ ……..
လူပြတသ်ော လယကြှင်းများအတွင်း ဖောကလြုပထြားသော အဝေးပြေးလမ်းမကြီးပေါတ်ှင် တီအီးကားကြီးနှင့ြ ဘီအမဒြဘလွူကားကလေး ပြေးနသည်ေ။ မညသ်ူကမွှ မညသ်ည့စြကားမွှ မဆိုကြ။ ရုတတ်ရကြ လမ်းမကြီးတဈခုလုံး မှူများဖုံးအုပသ်ှားခွိနတ်ှငတ်ော့ စဈသားများ၏ ဆဲဆိုသံ၊ ကားများ၏ ဘရိတအြုပသ်ံနှင့ြ အမွိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ဘုရားတသံတို့ ထွကပြေါလြာတော့သည်။ စဈသားများက သနတေမြွားကိုဆှဲကာ တီအီးကားကြီးပေါမြှ ခုနဆြင်းသညကြို နောကဆြုံးတွေ့လိုကရြပြီး မှူများက ပိုမိုထူထပလြာသဖြင့ြ ဗဒေါရီတို့ ဘာမှ မတွေ့ရပဲ ဖြစ်နသေောလြည်း သတပြုတသ်ံများနှင့ြ သနတေသ်ံများကို ကြားနရသေည်။ မှူများကြဲသှားသောအခါ လဲကနွကြသေော စဈသား ၃ ယောကအြနီးတွင် အာကာသဝတစြုံလိုလို ဝတစြုံကြီးအပေါတ်ှင် သံမဏိ ခေါင်းဆောင်းနှင့ြ ရငကြာကို ဝတဆြငထြားသည့ြ ယောကြွားကြီးတဈယောကကြို တွေ့ရလသည်ေ။
“ဘုရား … ဘုရား … ရာစုသဈပါလား”
ဒေါကြှညစြငန်ှုတမြှ ဘုရားတသံ ဒုတိယအကြိမ် ပေါထြှကလြာသည်။ ဗဒေါရီကလဲ သူမ၏ လကပြှေ့အိတထြဲမှ ဘူးသီးချောကကြို လှမ်းယူသည်။ နစမြေးပါဦး … ဘေးမှာ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းရှိနတောကို သူမဘယလြို ဝိဇျဖာနီအသှင် ပြောင်းမလဲ၊ ခကပြှီ။
“ကားထဲက ထွကလြေ မမ။”
ဗဒေါရီ့အသံက ဒေါကတ်ာကြညစြင့ကြို လှုပန်ှိုးသလိုဖြစ်သှားသည်။ အမွိုးသမီးနှစ်ယောကြ ကားတံခါးဖြင့ထြှကကြာ နောကသ်ို့ လှည့ပြှေးမည် အပြုတွင် ရာစုသဈ၏ တပည့မြွား ကားနောကတ်ှင် ပိတရြပန်သညေကြို တွေ့သည်။ နှစ်ဦးသား ကားထဲသို့ မတိုငပြငပြဲ ပြနဝြငကြှကာ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငကြ လီဗာကို ဖိနင်းပြီး ရာစုသဈကို ဝငအြောင်းသည်။ ရာစုသဈက မရှောင်၊ ကားဘောနကပြေါခြုနတ်ကပြှီး အိပထြောငထြဲရှိ အလင်းဓားကို ထုတကြာ အငဂြငွထြဲသို့ စိုကခြလွိုကသ်ည်။ ကားသည် လဖြတေန်သေော ခွေးအိုကြီး ကြောငကြုတခြံရသကဲ့သို့ ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ှင့ြ ရပသ်ှားလသည်ေ။
“မမလေးတို့ အပြငကြို ကြှပါ။”
ရာစုသဈ၏ တပည့မြွား ကားတံခါးကို ဆှဲဖြင့ရြင်း ပြောလိုကသ်ော စကားဖြစ်သည်။ သူမတို့၏ လကမြောင်းတဈဘကစြီကို လူတဈယောကစြီက ကိုငလြွှကြ အပြငကြို ဆှဲထုတကြှသည်။ ဝိဇျဖာနီ အသှငမြပြောင်းရသေးသော ဗဒေါရီသည် အသကြ ၂၁ နှစ်အရှယ် အားနှဲ့သည့ြ မိန်းမသားသာလွှငဖြစ်သည်။ သူမကို ဝိုင်းခွုပကြိုငထြားသော လူဆိုး ၂ ဦးမဆိုထားနှင့ြ၊ သာမာန် ယောကြွားသားတဈဦးကိုပင် သူမ ခံသတန်ိုငမြည် မဟုတပြါ။
🏵️(အခန်း ၂)🏵️
“ပြောပြောနကြတေဲ့ ဟိုပရောဂကြကြှီးဆိုပါလား”
ရာစုသဈသည် သူ၏ ကစားစရာအသဈကို အာရုံစိုကကြာ ပြောမြှူးနသည်ေ။ လူဆိုးလကထြောကန်ှဈယောကကြ
“ကမွကို ခကြခြငွြးလှှတ်”
ဟု တစာစာ အောန်သေော ဗဒေါရီကို သူတို့ဆရာထံ တရှတတ်ိုကြ ဆှဲလာကြလသည်ေ။ နှုတမြှလည်း
“ဘဲကြီး … ကြှနတ်ောတ်ို့ တွေ့လာတဲ့ အကိတကြလေးကို ကြည့်စြမ်းပါဦး။ ဒါလေး ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ဆုကြေးအနနေဲ့ ပေးပါလား။”
ဟု အလိုကကြန်းဆိုးမသိ အောဟြဈလာသည်။ ရာစုသဈက ဗဒေါရီ့ကို တခကြလြှမ်းကြည့်သ်ည်။ သံခေါင်းစွပကြှီး စွပထြားသဖြင့ြ သူ့မကြလြုံးများကို မမှငရြသောလြည်း သူ၏ အကြည့်ကြို ဗဒေါရီ မခံနိုင်၊ ထူပူသလိုလို ဖြစ်လာသည်။ ရာစုသဈသည် ခါးကြားမှ တုတတ်ဈချောင်းကို ထုတကြာ ရုတတ်ရကြ လှှဲရိုကလြိုကရြာ ဗဒေါရီ ဒီနေ့တော့ အသကန်ဲ့ကိုယ် အိုးစားကြဲပြီဟုပင် ထငကြာ ခေါင်းကိုပု မကြလြုံးကို စုံမှိတထြားမိလသည်ေ။
ဗဒေါရီ မကြလြုံးပြနဖြှင့ကြှည့သ်ောအခါ သူမ ဘယဘြကလြကမြောင်းကို ခွုပထြားသော လူဆိုးမှာ လမ်းမပေါတ်ှင် ခွခွကေလေေးဖြစ်နလသေည်ေ။
“မင်းတို့ ငါ့ကို ဆရာလို့ ခေါခြငွခြေါြ၊ အာစရိလို့ ခေါခြငွခြေါြ။ ဘဲကြီးဆိုလို့ကတော့ နောကတ်ဈခါ အသပေဲ။”
ဟု အေးစကစြကန်ှင့ြ ရာစုသဈက အပြောတွင် မဗဒေါရော ဒေါကြှညစြငပြါ သေးပေါကခြငွသ်လိုလို ဖြစ်သှားလတေော့သည်။
ရာစုသဈသည် သူ၏ တပည့မြွားထကြ များစွာထွားကြိုင်းသည်။ လမ်းလွှောကပြုံကလဲ ကသရောဇာ ခွင်ျသေ့မင်းကဲ့သို့ မာနအြပြည့န်ှင့ြ။ လွှငမြှနမြှုကလဲ ကားဘောနကပြေါြ ခုနတ်ကလြိုကတ်ာ တဈခုနှင့ပြင် ဩခရွလောကသ်ည်။ လူဆိုးတဈယောကထြဲ ခွုပထြားတာကိုတောင် လှတအြောငမြရုန်းနိုငသ်ော ဗဒေါရီ ဝိဇျဖာနီအသှငကြို မပြောင်းနိုငလြို့ကတော့ ရာစုသဈကို ပျိုငသ်တတ်ာသည် တန် ၁၀ဝ လေးသော သံမဏိတုံးကြီးကို ကြကြဥနှင့ြ သှားပေါကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပလေိမ့မြညဟြု သူမကိုယသ်ူမ သိနသည်ေ။
“ရှငလြိုချင်တ်ာ ရပြီးပြီ မဟုတလြား၊ သှားတော့လေ။”
ဟု မဗဒေါက ဟနကြိုယ့ဖြို့ ပြောလိုကသ်ည်။
“အိုး အို … ရဲရဲတောကြ အာဇာနညမြယကြလေးပါလား။”
ရာစုသဈ၏ တုန့်ပြနမြှုက လှောငသ်ံအပြည့ြ။
“ကမွ ရှင့ကြို လုံးဝမကြောကဘြူး။”
“ကောင်းပစွေ။” (လှောငသ်ံက မလွှော့)
ရာစုသဈသည် ဗဒေါရီ၏ ကိုယခြန်ဒာအပေါပျိုင်းကို သချောစွာ အရသာခံ ရှုစားနသည်ေ။ အရသာခံလဲ ခံစဖြယပြင်။ ရုန်းထားကနထြားသဖြင့ြ အပေါကြှယသ်ီး ၃ လုံးမှာ လမ်းမအလယတ်ှင် သခငမ်၏ စွန့ပြဈခွင်းကို ခံထားရသည်။ ထို့အပြင် အကြီကလဲ ရှဲ့စောင်းနပြေီး ပန်းရောငအြသှေးရှိသော အစိတအြပိုင်းအခွို့ပင် ပြငပြလအေေးကို ရှုရှိုကန်ကြပြေီ။
သို့ဖြစ်၍ သူ၏ သားရလကေအြိတစြှပထြားသောလကကြို ရာစုသဈ လှမ်းလာခွိနတ်ှင် အပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးပြီဟု ဗဒေါရီ ထငမြိပြီး မကြလြုံးကို မှိတထြားမိလသည်ေ။ တကယတ်ော့ ဗဒေါရီ အထငမြှားသည်။ ရာစုသဈက သူမအကြီကို မှငကြောင်းအောင် ပြနပြှငဆြငပြေးပြီး သူမ၏ လညပြင်းရှိ အမညကြတပြှားကို ယူကြည့်သ်ည်။
“ကနွောကြ သတ်တိရှိတဲ့ မိန်းမတွကေို သဘောကပြါတယ် … မဗဒေါရီ။”
ရာစုသဈ၏ မကြလြုံးညိုများက ဗဒေါရီ့ထံမှ မခွာသညကြို မမှငရြသောလြည်း ဗဒေါရီ သိနသည်ေ။
“အထူးသဖြင့ြ သတိတလဲရှိ၊ လှလဲ လှတဲ့ ကောငမြလေးတွကေိုပေါ့။ မကြမြှနကြှီး တပမြထားရင် မဗဒေါက ပိုလှသှားမှာ။”
ပြောလဲပြော သူမ၏ မကြမြှနကြိုလဲ ရာစုသဈက ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ဗဒေါရီတဈယောကြ ရာစုသဈ၏ အကြည့်မြွားအောကတ်ှင် အဝတပြါသောလြည်း ကိုယလြုံးတီး အကာအကြယမြဲ့သှားသကဲ့သို့ ရှကသ်ှေးသှမ်းနမေိသည်။ ထိုအခွိနအြတွင်း ရာစုသဈ၏ တပည့မြွားက ဒေါကြှညစြငန်ှင့ြ ဗဒေါရီ၏ လကကြိုငဖြုန်းများကို သိမ်းယူလိုကကြှသည်။
“မင်းကို ဒီလို ထားခဲ့ရတာ ကိုယ့ရြငထြဲ မကောင်းဘူး သူယောငမြယကြလေးရယ်၊”
ရာစုသဈက ဗဒေါရထံမှ ဒေါကြှညစြငသ်ို့ အကြည့်လြှှဲသည်။
“ဒေါကတ်ာ့ကိုတော့ ကနွောတ်ို့ကို ကူညီဖို့ ခေါသ်ှားရပါမယ်။”
“ရငထြဲ မကောင်းလကြန်ဲ့ ကမွကို ခနွခြဲ့တာ ရှင့ရြဲ့ မဟာအမှားပဲ။”
အဝေးပြေးလမ်းမအလယတ်ှင် တီအီးကားကြီးနှင့ြ ဘီအမဒြဘလွူပကြတ်ဈစင်းနှင့အြတူ တဈယောကထြဲ ကနွခြဲ့သူ ဗဒေါရီက ကြုံးဝါးလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။
လကပြှေ့အိတထြဲမှ ဘူးသီးချောကကြို ယူကာ ပုခုံးပေါတ်ှင် စလှယသ်ိုင်းလိုကခြွိနတ်ှငတ်ော့ ဗဒေါရီအသှငကြှယကြာ ဦးထုပန်ီ၊ မှစိမ်းရောငပြုဝါပါးမကြန်ှာအုပ်၊ ရှမ်းအကြီနီ၊ ဒူးဖုံးရုံ ရှမ်းဘောင်းဘီနီနှင့ြ ခုံဖိနပ် အနီရဲရဲကို ဝတထြားသော ဝိဇျဖာနီအသှင် ရောကရြှိသှားလသည်ေ။ ဘူးသီးချောကထြဲမှ ရစကေင်ယမြွားကို လကဝြါးပေါမြှောကခြကြာ မှင်းနီကြီးတဈကောငကြို တလိုကသ်ညတ်ှင် ဝိဇျဖာနီ၏ ရှေ့သို့ ကကြိုးတနဆြာအပြည့န်ှင့ြ အနီရောင် မှင်းပြံကြီးတဈကောင် မိုးကောင်းကငပြေါမြှ ကရွောကလြာလတေော့သည်။
🏵️(အခန်း ၃)🏵️
“ဝိဇ်ဖာနီ”
ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းသည် အနီရဲရဲ လူစွမ်းကောင်းမယကြို မှငလြိုကရြသောအခါ ရုတတ်ရကြ ထအောရြှာသည်။ သို့သောြ ရာစုသဈက တုနလြှုပဟြနမြပြ။ သူ၏ အလင်းဓားကို ထုတယ်ူကာ ဝိဇျဖာနီကို ရငဆြိုငဖြို့ ဟနပြှငသ်ည်။
“ဇယသွေီရိမှို့မှာ လူစွမ်းကောင်းမယတ်ဈယောကရြှိတာ ကနွောမြသိလိုကဘြူးဗွာ။”
ဟုလည်း ရှဲ့လိုကသ်ေးသည်။
“ရှင့တ်ပည့တ်ှေ အားလုံး အိပလြို့ကောင်းနကြပြေီ။”
ဝိဇျဖာနီက သူမ၏ ပခုံးပေါမြှ ဆံနှယမြွားကို ဆော့ကစားရင်း ပြောသည်။
“ဒီတော့ ရှငအြသားမနာချင်ရြင် အသာတကြည် အဖမ်းခံပါ။”
“ကနွော့တ်ပည့တ်ှေ အိပကြုနတ်ာနဲ့ ကနွောလြကန်ကခြတွာ ဘာဆိုငလြို့တုန်း။”
ရာစုသဈ၏ မိမိကိုယကြိုယ် ယုံကြည့်မြှုက တရှေးသားမွှ မလွော့။ အလင်းဓားက ဝိဇျဖာနီ ရငဝြသို့ တဟုနထြိုး တိုးဝငသ်ည်။ ဘူးသီးချောကအြတွင်းမှ ရစကေင်ယလြေး အနည်းငယကြ ပြံတကလြာပြီး ဝိဇျဖာနီ၏ လကန်ှဈလကတ်ှင် ပြောငလြကလြကြ သတ်တုစပ် လကအြိတမြွားးအဖြစ် အသှငပြှောင်းသှားသည်။ ထိုလကအြိတစြှပထြားသောလကဖြှင့ြ အလင်းဓားကို ခါခလွိုကသ်ောအခါ ရာစုသဈ ဟနခြကြပြကြသ်ှားသည်။ အားမလွှော့ပဲ ရာစုသဈ အလင်းဓားဖြင့ြ ဝိဇျဖာနီကို ထိုးသည်၊ ခုတသ်ည်၊ ရမ်းသည်။ ရာစုသဈ၏ ခွနအြားနှင့ြ လွှငမြှနမြှုမှာ ခွီးကြူးစဖြယပြင်။ သို့သောြ ဝိဇျဖာနီကိုကား မမီခွေ။
ရာစုသဈ သှေးရူးသှေးတန်းဖြစ်လာခွိနတ်ှင် ဝိဇျဖာနီ သတိထားမိသညကြား သူ၏ ရငကြာမှာ သတ်တုနှင့တ်ူသောလြည်း တကယတ်မ်းကတော့ သတ်တုစပ် အဝတတ်မွိုးသာဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ရငအြုပကြှီး ကြီးသလိုဖြစ်နသညေမြှာ ရငကြာကြောင့မြဟုတပြဲ တကယကြို ရငအြုပကြှီး ကြီးနလေို့ပဲ … ဝိဇျဖာနီ တွေးမိသည်။
“ရှင့ကြို လကန်ကခြဖြို့ နောကဆြုံးအကြိမ် အခွင့အြရေးပေးတယ်။”
ရာစုသဈ မညသ်ို့ပင် ကြိုးစားစကောမူ ဝိဇျဖာနီ၏ အကြီကိုမွှ မထိနိုင်။ လူချင်ြးကြာသှားခွိနတ်ှင် မညသ်ူအနိုငရြတော့မညဆြိုသညမြှာ သိသာလှန်းနပြေီ။
“ဘယတ်ော့မှ အညံ့မခံဘူးကြ။”
ရာစုသဈ ဓားကိုဝင့ြ၍ တဟုနထြိုးဝငသ်ည်၊ စလှယသ်ိုင်းခုတသ်ည်။ သို့သောြ ဝိဇျဖာနီက သူ၏ လကအြိတစြှပထြားသော လကဖြှင့ြ ရာစုသဈ၏ အလင်းဓားကို ဓားသှားမှ ကိုငလြုကာ အဝေးသို့ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။ တဆကထြဲမှာပင် ဘယခြှကေိုထောကကြာ တပတလြှည့ြ၍ ညာခွဖြငေ့ြ ရာစုသဈ၏ နံစောင်းကို ကနလြိုကသ်ည်။ သူမ၏ ခုံဖိနပသ်ည် ရာစုသဈ၏ နံရိုးများကို ထိထိမိမိ နမ်းရှိုကလြသည်ေ။ ရာစုသဈ ဖငထြိုငလြွှကြ ကသွှားပြီး ငှိမသ်ကသ်ှားလသည်ေ။
ရာစုသဈ မလှုပန်ိုငတ်ော့မှန်း သချောသိသော ဝိဇျဖာနီသည် ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းထံသို့သှားကာ ဒဏရြာရှိ၊ မရှိ စဈဆေးကြည့်လြိုကသ်ည်။ တဆကထြဲပင်
“မပူပါနဲ့ ဒေါကတ်ာလင်း၊ ရှငအြန်တရာယမြရှိတော့ပါဘူး။” ဟု အားပေးစကားလဲ ပြောသည်။
ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းကတော့ ဝိဇျဖာနီ၏ ပခုံးပေါမြှကြောြ၍ ရာစုသဈ မတမြတထြရပသ်ညကြို မှငရြသဖြင့ြ စိတမြအေးနိုင်
“နောကမြှာ … ရာစုသဈ ပြနထြလာပြီ”
ဟု သတိပေးရှာသည်။
“မပူပါနဲ့ ဒေါကတ်ာလင်း။ ဒီဘူးသီးချောကြ ကမွကိုယပြေါမြှာ ရှိနသေ၍ ဘယသ်ူမှ ကမွကို မထိနိုငပြါဘူး။”
ပြောလဲပြော၊ လှည့လြဲလှည့ြ။ ဝိဇျဖာနီ ကိုယကြိုလှည့ကြာ ရာစုသဈနှင့ြ တိုကခြိုကရြန် ဟနပြှငလြိုကသ်ည်။
ဝိဇျဖာနီသည် ထိုခဏတွင် သူမ၏ ဘူးသီးချောကြ သူမကို ရုတတ်ရကြ ခွဲခွာသှားသညကြို ခံစားလိုကရြလသည်ေ။
“ဟေ့ … ရှငဘြာလုပတ်ာလဲ”
ဝိဇျဖာနီ ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းကို လှည့ရြနတ်ှေ့သောလြည်း ဒေါကြှညစြငမြှာ မရှိတော့။ သူမ၏ ဘူးသီးချောကကြို ကိုငကြာ အဝေးသို့ ပြေးလပြေီ။
🏵️(အခန်း ၄)🏵️
ရိုးအလှန်းသော သူမကိုယသ်ူမ ဝိဇျဖာနီ ခွင့မြလှှတန်ိုင်။ သူမ၏ လွို့ဝှကခြကြကြို ဘာလို့များ ဒီအဘှားကြီးကို ပြောမိပါလိမ့ြ။ သို့သောြ ပိုအရေးကြီးသညကြ သူမ၏ ရှေ့မှ ရာစုသဈ။
“ကောင်းသားပဲ … ဒုတိယအခွီပေါ့။ ဒီတခါတော့ ကစားပြဲက နည်းနည်း ပိုမွှတပြီလို့ ထငပြါတယ်။”
ရာစုသဈက သူ၏ ခေါင်းဆောင်းကို ခွှတလြိုကရြင်း ပြောသည်။ ရာစုသဈ၏ ပခုံးနှစ်ခုအကြားတွင် မုတဆြိတကြငွစြှယမြရှိ၊ ကတုံးဆံတောကန်ှင့ြ ချောမော၊ခန့ည်ားသောလြည်း ဘယဘြကပြါးပေါတ်ှင် အမာရှတသ်ဲ့သဲ့ရှိသည့ြ မကြန်ှာတဈခုကို ဝိဇျဖာနီ မှငရြသည်။ ချောတာနောကထြား၊ ဒီတဈပြဲနိုငအြောင် ဘယလြို ဖိုကမြလဲ သူမ စဉြးစားရပြီ။ တံခါးပေါကထြံသို့ သူမ ပြေးဟနပြှသည်။ သူနောကကြ လိုကလြာသည်။ သူမတွင် ဘူးသီးချောကမြရှိသဖြင့ြ လငွမြှနခြှင်းနှင့ြ ခွနအြားတို့ မရှိသောလြည်း ပြောငလြကလြကြ လကအြိတရြှိနသေေးသည်။ ၎င်းင်းင်းကို သုံးရမည်။ ဘယပြှကာ ညာလှမ်းရင်း ရာစုသဈကို ဝိဇျဖာနီ ဘယလြကသ်ီးဖြင့ြ ထိုးသည်။ ရာစုသဈက ဘယခြှကေို နောကသ်ို့ယို့ကာ အသာရှောငလြိုကပြှီး ဝိဇျဖာနီ၏ လကကြို လှမ်းဖမ်းကာ တဆကထြဲ လကပြှနလြိမလြိုကလြသည်ေ။ နာသဖြင့ြ ဝိဇျဖာနီ အားကနဲ အောရြသည်။ လကကြိုလိမထြားရင်း သူမ၏ လကအြိတကြို ရာစုသဈခွှတကြာ အဝေးသို့ ပစ်လိုကသ်ည်။
“ကနွောန်ဲ့ဆော့ရတာ ပြောရြဲ့လားဗွ … ဝိဇျဇာလေးရ၊ အဲမှားလို့ … သူယောငမြယလြေးရ”
ရာစုသဈက ဝိဇျဖာနီကို စသည်။ သို့သောြ ဝိဇျဖာနီ အားမလွှော့။ ရာစုသဈ သူမ၏ လကအြိတဖြှင့ြ အလုပရြှုပန်ခွေိနတ်ှင် ညာလကဖြှင့ြ လကပြှန် ရိုကသ်ည်။ ရာစုသဈကလဲ ဒုစရိုကဂြိုဏြး ခေါင်းဆောငကြှီးပဲ။ ဘယခြလေိမ့မြလဲ၊ဝိဇျဖာနီ၏ ညာလကကြိုပါ ဖမ်းပြီး ကြောနောကတ်ှငကြပကြာ လကပြှနလြိမထြားလိုကသ်ည်။ သှားပြနပြေါ့ နောကလြကအြိတတ်ဈဘကြ။
“ဟင့အြင်း … အဲလိုမလုပန်ဲ့။ ကမွ လကအြိတတ်ှေ ပြနပြေး။”
ဝိဇျဖာနီ ဒီလောကြ အရှကတ်ကြဲ ရုပပြကြဆြင်းပကြြ ဖြစ်ရသဖြင့ြ မကြန်ှာဖုံး ပုဝါစိမ်းအောကမြှ မကြန်ှာကြီးတဈခုလုံး ပတ်တမှားခဲလို ရဲနပြေီ။ သူမသည် ကလေးကြီးများနှင့ြ လောင်းကြေးစားကြေး ဆော့ကစားရာတွင် ရှုံးသော ၅ နှစ်သမီးလေးလို သူမလကအြိတမြွားကို ပြနတ်ောင်းနမေိသည်။ ရာစုသဈက ဂရုမစိုကပြဲ ဝိဇျဖာနီ၏ မကြလြုံးနကလြေးများကို စိုကကြှည့ရြင်း …
“စောစောက လကန်ကခြဖြို့ပြောတာ ဘယသ်ူများပါလိမ့န်ောြ”
ဟု စပြနသ်ည်။ စနရင်ေး သူ၏ လကခြွောင်းများက ဝိဇျဖာနီ၏ ဂုတသ်ားများကို အသာတို့ထိ ကစားနသေေးသည်။
“ပြဲကမပြီးသေးပါဘူး အယုတတ်မာကြီးရဲ့”
ဝိဇျဖာနီကလဲ ကြကခြေါင်းဆိတမြခံ ပြနအြောသ်ည်။ သို့သောြ တကယလြကတ်ှေ့တွင် ပြဲကပြီးပြီမှန်း သူတို့ ၂ ယောကလြုံး သိကြသညလြေ။ တကယတ်မ်းတော့ ခွနအြားချင်ြးက ကြောငန်ှင့ြ ကြှကပြမာပင်။ ဘူးသီးချောကမြရှိလွှင် ဝိဇျဖာနီမှာ ဝတစြုံနီနှင့ြ သာမာန် ကောငမြလေးသာ ဖြစ်လသည်ေ။ ရာစုသဈလို ခွနအြားဗလနှင့ြ ပြည့စြုံသည့ြ ယောကြွားကြီးတဈယောကကြို အနိုငတ်ိုကန်ိုငဖြို့ဝေးစွ၊ ၁၅ ကြကမြွှ အကြောပေးလွှငပြင် မလှယရြေးခွ မလှယ်။ ရာစုသဈက ဝိဇျဖာနီကို ဆကမြခွုပထြားတော့ပဲ လှှတပြေးလိုကလြသည်ေ။
လှှတပြေးလိုကသ်ညန်ှင့ြ ဝိဇျဖာနီက ထွကပြေါကသ်ို့ ပြေးယောငပြှသည်။ ရာစုသဈကလဲ ထပခြပြမြကြာလိုကသ်ည်။ ဒါက ဝိဇျဖာနီ၏ ထောငခြွောကပြငဖြစ်သည်။ ဘယခြှကေိုထောကြ၍ တပတလြှည့ပြှီး စောစောက ကနထြားဖူးသည့ြ နံစောင်းကို ဝိဇျဖာနီ အားကုနထြည့ြ၍ ကနသ်ည်။
ရလာဒကြား သူမ၏ ညာခွကငွြေးဝတ် ရာစုသဈ၏ လကအြတွင်းသို့ ကရွောကသ်ှားခွင်းပငတ်ည်း။ ရာစုသဈက ရှေ့ကို သူမ၏ ညာခွကငွြေးဝတကြို မှှောကကြိုငထြားပြီး ရှေ့ကို တိုးလာရာ ဝိဇျဖာနီ ဘယခြှကေို ထောကြ၍ နောကသ်ို့ ခုနဆြှခုနဆြှ ဆုတပြေးနရသေည်။ နံရံနှင့ြ ဝိဇျဖာနီကြော ထိကပသ်ှားခွိတတ်ှင် ဝိဇျဖာနီ ရာစုသဈ၏ မကြစြိများကို သတိထားမိသည်။ ဒူးဖုံးရုံ ရှမ်းဘောင်းဘီပြပြက ဒူးအပေါထြိ လနတ်ကပြှီး သူမ၏ ပေါငခြှကြားကို ရာစုသဈအား ပြသနပေါရောလား။
“လှှတ် … လှှတ်”
ရာစုသဈက မလှှတ်၊ မလှှတပြဲ လကကြ ခွကငွြေးဝတမြှ ခွသလေုံး၊ ခွသလေုံးမှ ဒူးခေါကကြှေး၊ ဒူးခေါကကြှေးမှ ပေါငလြယအြထိ လကကြ ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ ရာစုသဈ၏ ခွှေးနံ့ကို ဝိဇျဖာနီရသညအြထိ သူတို့နှစ်ဦး နီးကပန်ကြသေည်။ သူ၏လကကြ ပေါငလြယကြို ကြောသ်ှားခွိနတ်ှင် ဝိဇျဖာနီ ကြကသ်ီးဖြန်းဖြန်းထသည်။
“ကမွကို ခု ခကြခြငွြး လှှတ်”
ဝိဇျဖာနီ အောသ်ည်။ ရာစုသဈက လှှတပြါသည်။ လှှတပြှီးနောကြ နံရံကို ကြောပေးကာ ကူသူမဲ့၊ ကယသ်ူမဲ့ဖြစ်နရှောသော လူစွမ်းကောင်းမယလြေး၏ ခါးကိုသိုင်းဖကကြာ ရငခြငွြးအပလြိုကသ်ည်။ ထို့နောြ ခေါင်းကိုငုံ့၍ သူမ၏ နှုတခြမ်းများကို နမ်းသည်။ သူ၏ လွှာကြီးက သူမခံတွင်းသို့ တိုးဝငလြာခွိနတ်ှင် သူမ၏ မကြတ်ောငမြွား စဉြးကသွှားသည်။ သူ၏ ကြားအင်ျဂါကြီးက သူမပေါငခြှခွံကို လာထောကန်ခွေိနမြှာ သူမ နှလုံးတွေ တဒိတဒြိတခြုနန်လေိုကတ်ာများ သလေုအောငပြဲ။ သူ၏ လကမြွားကလဲ သူမတကိုယလြုံးကို စုနဆြန် ပြတသ်ပန်ကြသေည်။ စိတကြှိုကန်မ်းပြီးမှ ရာစုသဈက လူချင်ြးခွာသည်။
“ကဲပါလေ … ရုန်းလားကနလြားနဲ့ မင်းလေး ငါတို့ကို အလုပမြရှုပအြောင် ဘယ့န်ှယလြုပရြပါ့မလဲ။ ငါတို့မှာ ခညွစြရာ နှောငစြရာ ကြိုးတွေ ဘာတွလေဲ မရှိဘူးကြ။ အဲဒီတော့ ရှိတာနဲ့ပဲ ဖြစ်အောင် လုပရြမှာပဲ။”
ဝိဇျဖာနီ၏ ဒူးများကား တဆတဆြတ် တုနန်ပြေီး ရုန်းကနခြငွသ်ည့တ်ိုင် သူမတွင် ရုန်းကနရြန် ခွနအြား မကနွတ်ော့ပါ။ သူ၏ အနမ်းများနှင့ြ အထိအတွေ့များက သူမကို အရညပြွောစြသည်ေ။ တခကြတ်ည်းနှင့ြ ရာစုသဈက သူမ၏ ရှမ်းအကြီကို နောကသ်ို့ ဆှဲပစ်လိုကရြာ သူမ၏ အကြီနှင့ြ သူမကို ပြနတ်ုပန်ှောငထြားပြီး ဖြစ်သှားသည်။ ဝိဇျဖာနီ၏ ရငသ်ားများမှာ ခိုနားရာ အဖုံးအကာမရှိတော့။ ရာစုသဈက သူမ၏ အကြီကို သူမ၏ နောကကြွောတွင် လကပြှနကြှိုးတုပသ်ကဲ့သို့ အထပထြပအြခါခါ လိမတ်ုပထြားလိုကရြာ ဝိဇျဖာနီမှာ ပြူးထွကန်သေော သူမ၏ စနနှစ်ေခိုငကြို ဘာနှင့မြှ ကာကြယမြရပဲ ဖြစ်နလသေည်ေ။ တဆကထြဲပင် သူမ၏ ရှမ်းဘောင်းဘီကို ရာစုသဈက ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ခွကငွြေးဝတမြွားကို အထပထြပ် တုပန်ှောငလြိုကပြှနရြာ ဝိဇျဖာနီ၏ တကိုယလြုံးတွင် ဂွီစထရင်း အဖြူရောငန်ှင့ြ ခုံဖိနပန်ီကလေးမှအပ မညသ်ည့အြဝတအြစားမွှ မရှိတော့ပါခွေ။
“တောတ်ယ် ရာစုသဈ … ဝိဇျဇာနီ ကမွတို့ အစီအစဉကြို လာရှုပလြိမ့မြယလြို့ ကမွ တွကမြထားလိုကမြိဘူး။ ဒါပမေဲ့ ရှငကြ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းနိုငသ်ားပဲ။”
ဒေါကတ်ာကြညစြင် အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာရင်း ပြောသည်။ အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နသေော လူစွမ်းကောင်းမယလြေးသည် ကြမ်းပေါသ်ို့ထိုငခြလွိုကပြှီး ဒူးကို ထောငကြာ သူမ၏ ရငသ်ားများကို ကာရန် ကြိုးစားနသည်ေ။ ကိုယ့ဝြတစြုံနှင့ကြိုယ် ပြနအြခညွခြံထားရသောကြောင့ြ ရှကစြိတဖြှင့ြ သူမ၏ ပါးပြငမြွားသည် ရဲရဲတောကြ နီမှန်းနကြသေည်။
“ရှငတ်ို့ အစီအစဉြ … ”
ဝိဇ်ဖာနီ အံ့ဩသှားသည်။
“ဟုတတ်ယလြေ။ ပြောကြဆိုကြတာတွေ မကြားရအောင် တို့က အအမကြီးမှ မဟုတပြဲ။ ဒီတော့ ဒီပရောဂကြကြို အဆငမြပြအေောင် လုပထြား၊ အပြငမြှာ စမ်းဖို့ သယထြုတလြာပြီး ရောင်းတာပေါ့။ နောကဆြုံးပိတ် အိတန်ဲ့လှယပြေါ့လေ။ ဒီအရှယကြမွှ ဒီ့ပြငအြလုပရြှာရ ခကကြခကန်ဲ့။ ဒါနဲ့ ဝိဇျဖာနီဆိုတာ ဘယသ်ူများလဲ သိချင်လြိုကတ်ာနောြ။”
ရာစုသဈ ဝိဇျဇာနီဘကသ်ို့ ပြနလြှည့လြာသည်၊ သူမ၏ ရှေ့တွင် သူ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကသ်ည်။ သူမ ဒူးကို ပိုမှင့မြှင့မြှှောကကြာ C cup အရှယရြှိ သူမ၏ စနနှစ်ေခိုငကြို ကာထားလိုကသ်ည်။ ဒူးကို မှင့မြှင့မြှှောကလြိုကခြွိနတ်ှင် အောကကြ ဘာတွေ ပေါသ်ှားမညကြို သတိရမိသဖြင့ြ ဒူးကို ပြနခြလွိုကမြိပြနသ်ည်။ ရာစုသဈ သူမအနားသို့ ကပလြာခွိနတ်ှင် သူမ၏ မကြန်ကဝြန်းတွင် ပုလဲလုံးများ ယီးလေးခိုလာလသည်ေ။
“ဟင့အြင်း … ကမွတောင်းပနပြါတယ်။ မကြန်ှာဖုံးပုဝါကို မခွှတပြါနဲ့ရှင်။”
ပြောလဲပြော သူမ မကြန်ှာကိုလဲ ဒူးနှင့ထြိအောင် ဝိဇျဇာနီ ငုံ့ခလွိုကသ်ည်။
ရာစုသဈက စကားတဈခွန်းမွှ မဆို၊ ဝိဇျဇာနီ၏ ခွကငွြေးဝတန်ှဈဘကကြို ကိုငကြာ သူ့ဘကသ်ို့ ဆှဲလိုကသ်ည်။ ဒူးများ ကာဆီးမထားတော့သော ဝိဇျဇာနီ၏ ရငသ်ားများကို သချောကြည့်ရြင်း ဝိဇျဇာနီ၏ ဆံပငန်ီများကိုဆှဲကာ ခေါင်းကို မော့စသည်ေ။ ထို့နောကတ်ှင် သူမ၏ မကြန်ှာဖုံး ပုဝါစိမ်းသည် ရာစုသဈ၏ လကအြတွင်းသို့ ကဆွင်းသှားတော့သည်။
“အို မဗဒေါ … ” ရာစုသဈနှင့ြ ဒေါကြှညစြငတ်ို့ သံပျိုင်။
🏵️(အခန်း ၅)🏵️
ဝိဇျဇာနီသည် ကြမ်းပေါသ်ို့ ခွခွလေေေး လှဲခလွိုကပြှီး ခွထေောကမြွားကို ကြေးကာ မကြန်ှာနှင့ြ ရငသ်ားများကို ကာကြယရြန် မရမက ကြိုးစားနသည်ေ။ သူ၏ လကမြွားက သူမ၏ ဝတစြုံနှင့ြ လကပြှနကြှိုးအတုပခြံရလွှကြ။ ခွကငွြေးဝတန်ှဈခုကား သူမ၏ ဘောင်းဘီနှင့ြ အခညွခြံထားရလွှကြ။
“ဒီကလေးမကို ရှငဘြယတ်ော့ ရှင်းမှာလဲ။ သူရှိနတော တို့ စိတမြအေးနိုငဘြူး။”
“ကနွော့ကြို ဒေါကတ်ာ ဟိုပရောဂကြကြိဈစအတွကပြဲ ငှားထားတာ။ ကနွော့ကြို ပေးထားတဲ့ကြေးထဲမှာ ဒီကလေးမကိဈစ မပါသလို တခွား ဘယကြိဈစမှ မပါဘူး။ နောကပြှီး ဒေါကတ်ာနဲ့ ကနွောန်ဲ့ ဒီအလုပကြိဈစကလှဲရင် ဘာမှမဆိုငတ်ဲ့အတွကြ ကနွော့ကြို အမိန့လြာပေးလားပေးရဲ့လုပလြို့ မရဘူးဆိုတာ သတိရစမ်းပါ။”
အိပရြာမှ နိုးလာကြသော ရာစုသဈ၏ တပည့မြွားသည် အခန်းထဲသို့ အလွိုလွို စုရုံးရောကရြှိလာကြသည်။ စခန်းလုံခွုံရေးအတွကြ ရာစုသဈက သူ၏ တပည့မြွားကို တာဝနမြွားခွဲဝပေေးနသည်ေ။ ဒေါကတ်ာ ကြညစြင့ကြို စောင့ကြှည့ရြနလြဲ အခွို့ကို တာဝနပြေးသည်။ တပည့မြွား အားလုံး၏ မကြလြုံးများကတော့ ပနတ်ီဖြူကလေးနှင့ြ ခုံဖိနပန်ီကလေးတဈရံမှတပါး အဝတကြင်းမဲ့နသေော ဝိဇျဇာနီထံသို့ စုရုံးနကြသေည်။
တာဝနမြွား ခွဲဝအပြေီး ရာစုသဈသည် ဝိဇျဇာနီထံသို့ လွှောကလြာကာ သူမ၏ ဘယဘြကလြကမြောင်းကို ကိုငကြာ အတင်း ဆှဲထူသည်။ သူ၏ လကသ်ည် ပြုတတ်ူကြီးကဲ့သို့ သနမြာလှပြီး ဝိဇျဇာနီ လကမြောင်းရိုးကြိုးမတတ် နာကငွရြသဖြင့ြ သူ၏ အလိုကို သူမ မငှင်းဆနန်ိုငပြဲ အလိုကသ်င့ကြလေး ထရပလြိုကရြသည်။ သူမ၏ ရငသ်ား လုံးလုံးလေးများ ခုနပြေါကကြှသညမြှာ ရာစုသဈ၏ တပည့မြွား မကြလြုံးကြှတကြမွတတ်။
ပနတ်ီဖြူလေးနှင့ြ အနီရောင် ခုံဖိနပလြေးတဈရံမှတပါး သူမ ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ ရာစုသဈနှင့ြ သူ၏ တပည့မြွားရှေ့တွင် ရပန်ရသေဖြင့ြ ဗဒေါရီ၏ ပါးပြငလြေးများ ရှကသ်ှေးဖြင့ြ ဆှေးဆှေးနီနသည်ေ။ ရာစုသဈ ဘာကို ကြံစညန်သညေကြို သူမ ရိပမြိလာသောအခါ သူမတဈကိုယလြုံး တဆတဆြတ် တုနလြာသည်။ ကြားမင်း၏ ညစာဖြစ်ခါနီး ယုနသ်ူငယ်၏ မကြဝြန်းများဖြင့ြ ရာစုသဈကို ကြည့်ရြင်း
“ရှင် … ရှင် ကမွကို ဘာ ဘာ လုပမြလို့လဲဟင်။”
ဟု ဗဒေါရီ မေးသည်။
“နှစ်ကိုယကြှား စုံစမ်း၊ စဈဆေးစရာလေးတွေ ရှိလို့ပါ။”
ဗဒေါရီ၏ အမေးကို ရာစုသဈ အေးစကစြကြ ပြနဖြှပြေီးသညန်ှင့ြ သူမကို ပြေ့ကာ သူ၏ ဘယဘြကပြခုံးပေါသ်ို့ မှောကလြကြြ တငလြိုကသ်ည်။ သူမ၏ ဆံပငန်ီများက သူမ၏ မကြန်ှာကိုဖုံးအုပလြွှကြ၊ သူမ၏ ရငသ်ားနုနုလေးများက ရာစုသဈ၏ ကြောပြငကြို ထိတွေ့လွှကြ၊ သူမ၏ ဂွီစထရင်း ပနတ်ီ မဖုံးနိုငသ်ော ဖငပြှောငကြလေးများက ရာစုသဈ၏ တပည့မြွား မကြစြိကို အစာကြှေးလွှကြ။
“ကမွကို အောကကြို ပြနခြပြေး”
ခွထေောကမြွားက လကေို ကနကြွောကရြင်း ဝိဇျဇာနီ အောသ်ည်။
“ရှင် ကမွကို ဒီလို မလုပပြါနဲ့။”
ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းက ပြုံးသည်၊ ရာစုသဈ၏ တပည့ကြွောမြွားက ရယပြငရြယကြှသည်။ ဝိဇျဇာနီ၏ ဒေါသမကြရြညမြွားသည် သူမ၏ နဖူးပြငကြို ဖြတသ်န်းကာ ဆံနှယန်ီများကို စိုစွတစြသည်ေ။
“ကမွကို ရှငတ်ို့ ဘာမှတန်လေဲ၊ ဝိဇျဇာကို မစောကြားနဲ့နောြ။ … ရှင် ကမွကို ဒါမွိုး လုပလြို့ မရဘူး၊ လူဆိုးကြီး။ ကမွ လကတ်ှသော လှတန်လေို့ကတော့ ရှင့ကြို ကမွ …”
“ဖြန်း” …
“အားးးးး … ”
သူမ၏ တငပြါးကို ရာစုသဈက ပြင်းပြင်းကလေး ရိုကလြိုကသ်ဖြင့ြ သှေးရူးသှေးတန်းအောန်သေော ဝိဇျဇာနီ ပါးစပပြိတသ်ှားသည်။
“လိမလြိမမြာမာလေး နစမြေးပါ ကောငမြလေးရာ။ မနလေို့ကတော့ မင်းပါးစပကြို မင်းရဲ့ ပနတ်ီနဲ့ ဆို့ထားရလိမ့မြယ်။”
ဟု ပြောရင်း ရာစုသဈက လူစွမ်းကောင်းမယလြေးကို နောကတ်ခကြြ ပြင်းပြင်းလေး ထပဆြောလြိုကရြာ ဝိဇျဇာနီ အားကနဲ အောရြပြနသ်ည်။ အရှကတ်ကြဲဖြစ်ရခွင်းနှင့ြ အသားနာခွင်းတို့က သူမကို ပါးစပပြိတစြသည်ေ။ ရုန်းကနန်သေော ဝိဇျဇာနီ၏ ဒူးခေါကကြှေးကို ဘယဘြကလြကဖြှင့ြ ဖကထြားလိုကခြှင်းဖြင့ြ ရာစုသဈ၏ ပခုံးပေါတ်ှင် သူမ လိမလြိမမြာမာဖြင့ြ လိုကပြါသှားရတော့သည်။
စကရြုံပကြကြှီး၏ ထိန်းခွုပခြန်း တဈဖြစ်လဲ ရာစုသဈ၏ အိပခြန်းသည် သိပခြန်းခန်းနားနားတော့ မဟုတခြွေ။ စားပြဲတဈလုံး၊ ထိုငခြုံအနည်းငယ်၊ စာရှကစြာတမ်းများထည့သ်ော ဗီရို ၃-၄ လုံး၊ ပကလြကကြုလားထိုငတ်ဈလုံးသာဖြစ်သည်။ လောလောလတလြတ် ရှင်းထားပုံရသော ကြကလြပင်ယတ်ှင် စပရိနမြှေ့ယာထူထူတဈခု ရှိသည်။
“ကိုယ့အြိမလြို သဘောထားပေါ့ကြာ၊ ယာယီပဲဖြစ်ဖြစ်။”
ရာစုသဈက ဝိဇျဇာနီကို မှေ့ယာပေါြ ပစ်ခရွင်း ပြောလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာရှင့ျ”
ဝိဇျဇာနီ၏ ကိုယလြုံးက မှေ့ယာထဲသို့ ကြှံဝငသ်ှားသည့တ်ိုင် သူမအသံက စူးစူးလေး ထွကလြာသည်။ သူမ အတင်းထထိုငသ်ောလြည်း ရာစုသဈက သူမကို ပြနတ်ှန်းလှဲလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူမအနီးတွင် ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ သူမ၏ ခွနှငေ့ြ လကတ်ို့တွင် တုတန်ှောငထြားသော သူမ၏ အကြီနှင့ြ ဘောင်းဘီကို ဖြုတယ်ူကာ အခန်းထောင့သ်ို့ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။
“ထွကပြှေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့ သူယောငမြယကြလေးရဲ့။ ငါမင်းကို အသားနာအောင် မလုပခြငွဘြူး။”
ကိုယ့အြခွအနေကေိုယ် သိသော ဝိဇျဇာနီ ခေါင်းငှိမ့ရြှာသည်။ ငှိမင်ှိမလြေး လှဲနရင်ေး ရာစုသဈ သူ၏ ခါးပတန်ှင့ြ ရငကြာကို ဖြုတယ်ူသညကြို ဘာရယမြဟုတ် လိုကကြှည့န်မေိသည်။
“ရှငကြမွကို ဘာလုပမြလို့လဲဟင်”
သိသိကြီးနှင့ြ ဝိဇျဇာနီ အဖြပြေောင်းသှားလိုပြောင်းသှားငှား ထပမြေးပြနသ်ည်။ လကန်ှင့ြ ဒူးများကို အားပြုပြီး ဝိဇျဇာနီ၏ အပေါတ်ှင် ရာစုသဈ လေးဘကထြောကလြိုကသ်ညမြှာ ပြေးမလှတတ်ော့သော သားကောငကြို ကစားနသညေ့ြ တောကြောငကြှီးနှင့ပြင် တူသေးတော့သည်။
“ကိုယမြင်းကို စတွေ့ကတည်းက လုပခြငွန်တောလေး လုပမြလို့ပါ၊ …… မ ဗေ ဒါ”
မ ဗေ ဒါ ဟု သူမအမညကြို တဈလုံးချင်ြး ခေါလြိုကသ်ညတ်ှင် ဝိဇျဇာနီ၏ နှလုံးသည် လပေေါငပြှည့သ်ည့ြ ရနှေေးငှေ့ရထားကြီးလို ခုတန်ပြေီ။
“ဟင့အြင်း … ကမွ မပေး …… ”
ရာစုသဈသည် ဝိဇျဇာနီ၏ ကိုယပြေါတ်ှင် အုပမြိုးလွှကရြှိသည်။ သူမသည် သူ၏ အောကတ်ှင် ရနိုငသ်မွှ တွန့လြိမ်၍ ရုန်းသည်၊ သူမ၏ တငပြါးများသည် မှေ့ယာကို အကြိုးမဲ့ ပြတသ်ပလြွှကြ၊ သူမ၏ လကအြစုံက သူ၏ ရငကြို အခညွြးနှီး တွန်းထားလွှကြ ရုန်းသည်။ သူမ၏ လကဖြွံနှစ်ဘကကြို ရာစုသဈက လကတ်ဈဘကထြဲဖြင့ြ ဖမ်းကိုငကြာ သူမ၏ ခေါင်းရင်းဘကသ်ို့ တွန်းပို့ပြီး ခွုပထြားလိုကသ်ဖြင့ြ သူမ၏ ရငသ်ားစိုငမြွားသည် ပုန်းကြယရြာမဲ့ ဖြစ်သှားတော့သည့တ်ခဏဝယ် ရာစုသဈ၏ ပါးစပသ်ည် ဝိဇျဇာနီ၏ ရငသ်ားများကို အပိုငစြားရသှားတော့သည်။ သူမ၏ ရငသ်ားများကို သူ နမ်းသည်၊ စုပသ်ည်၊ သှားဖြင့ြ မနာအောင် ဖြဖြလေး ကိုကသ်ည်၊ ပထမ ညာဘကြ၊ နောကတ်ှင် ဘယဘြကြ။ ပါးစပန်ှင့ြ လှတန်သညေ့ြ နို့တဘကကြို ရာစုသဈက အားနသညေ့ြ လကတ်ဘကဖြှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆုပသ်ည်၊ ဆှဲသည်၊ ညှဈသည်။
“ရှင် ကြ … ကမွကို ဒီလို မ …. မလုပန်ဲ့။ အီး … ကမွက ….. အား ….. ဝိဇျဇာ …. ရှီး ….. ဝိဇျဇာနီ”
လူစွမ်းကောင်းမယလြေး၏ နို့သီးခေါင်းကလေးများ ရာစုသဈ၏ အပြုအစုအောကတ်ှင် ခေါင်းထောငထြလာသညန်ှင့အြမွှ သူမ၏ ကြုံးဝါးသံများကြားတွင် ညည်းသံ စွကလြာသည်။ လကမြွားကလဲ ရုန်းအား လွော့လာသည်။ သူမ၏ နို့သီးခေါင်း နီနီကလေးများကို ရာစုသဈက လွှာနှင့ြ သပလြိုကတ်ိုင်း ဝိဇျဇာနီ အူအသည်းများ ပြောင်းဆနသ်ှားသလို ခံစားနရသေည်။ သူမ၏ ဘယဘြကြ ရငအြုံတခုလုံးနီးပါးကို ရာစုသဈက ငုံပြီး အားနှင့ြ စုပလြိုကခြွိနတ်ှငတ်ော့ ကြောငန်ှင့ြ ကစားမိသည့ြ ကြှကမြကလေး ဝိဇျဇာနီမှာ ဟင့ကြနဲ မသဲမကြဲ အသံပြုရင်း မှေ့ယာပေါတ်ှင် အရုပကြှိုးပြတ် ဖြစ်သှားတော့သည်။ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယသ်ည် သူမကို သဈစာစဖောကလြပြေီ။
ရုန်းကနခြှင်း အလဉွြးမရှိ၊ ခွသေုတပြုဆိုး မှှစွယေကြွိုးလို ငှိမသ်ကြ ပြော့ခွနသေေော ဝိဇျဇာနီ၏ လကမြွားကို လှှတလြိုကပြှီး သူရဲကောင်းမယကြလေး၏ နို့နှစ်ဘကကြို လကန်ှဈလကန်ှင့အြုပကြာ နယရြင်း ရာစုသဈ အကြနပေကြှီး ကြနပေန်သည်ေ။ တဆကထြဲတွင် ဝိဇျဇာနီ၏ နံစပန်ှင့ြ ဝမ်းဗိုကပြှငပြေါသ်ို့ သူ၏ နှုတခြမ်းဖြင့ြ အနမ်းပန်းများ ခွှသည်ေ။ ကြနပေလြောကအြောင် နမ်းပြီးသောအခါတွငမြှ သူ၏ လကမြွားက ဝိဇျဇာနီ၏ ပနတ်ီဖြူကလေးကို ကိုငကြာ ပေါငတ်ံသှယသ်ှယလြေးများ တလွှောကြ တခကြထြဲနှင့ြ ဆှဲခွှတကြာ အခန်းထောင့သ်ို့ ပစ်လိုကတ်ော့သည်။ ၂၁ နှစ် အရှယ် မိန်းမပျိုကလေး၏ မကြန်ှာမှာ ရှကစြိတ်၊ ရမျမကစြိတ်၊ ဒေါသစိတတ်ို့ဖြင့ြ ပတ်တမှားခဲလို ရဲရဲနီနလတေေော့သည်။
ဝိဇျဇာနီတဈယောကြ ကိုယလြုံးတီးဖြစ်သှားသညတ်ှင် သူမ၏ ခွကငွြေးဝတန်ှဈဘကကြို ရာစုသဈက လကဖြှင့ြ ဖမ်းကာ ဆှဲကားလိုကရြာ သတိတရှငမြလေးမှာ မညသ်ို့မွှ ရုန်းကနန်ိုငစြှမ်း မရှိတော့ပါခွေ။
“တောင်းပနပြါတယ်၊ မလုပပြါနဲ့ … ”
စတိုးဆိုငမြွားတွင် ကငရြောင်းသော ကြကကြငကြှီးကဲ့သို့ ကားယားကြီးဖြစ်နသေော ဝိဇျဇာနီ လပြေော့လေးဖြင့ြ နောကဆြုံးအကြိမ် ကြိုးစားကြည့်သ်ေးသည်။ အမှှေးရိတထြားသဖြင့ြ ပြောငရြှင်းနသေော သူမ၏ ညီမလေးမှာ ရာစုသဈ၏ မှငကြှင်းတွင် ထင်းထင်းကြီး။ သူမ၏ လကသ်ေးသေးလေးများဖြင့ြ ရာစုသဈ၏ ရငခြှငကြယွကြှီးကို တွန်းဖယသ်ောလြည်း မှူမှုနခြန့မြွှ သူက မရှေ့။ ဘာဆကလြာတော့မညကြို ပိုထငထြငရြှားရှား နားလညလြာသော ဝိဇျဇာနီ ကြကသ်ီးတဖြန်းဖြန်း ထသည်။ သို့သောြ ရာစုသဈအတွကကြတော့ ဝိဇျဇာနီကို အပိုငသ်ိမ်းရန် အခွိန် မရောကသ်ေးပေ။
သူမ၏ ရှှကြေုတကြလေးကို ရာစုသဈကုန်းဟပလြိုကခြွိနတ်ှင် ဝိဇျဇာနီ အသကရြှုပင် မှားသှားသည်။ စိုစွတန်သေော ညီမလေး၏ နှုတခြမ်းသားများပေါတ်ှင် ရာစုသဈ၏ လွှာသည် စုနဆြန် ပြေးသည်၊ စုပသ်ည်၊ လကြသ်ည်။ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယသ်ည် သူမကို ပို၍ ပို၍ သဈစာဖောကလြပြေီ။ သူမ သတိမထားမိခငမြှာပင် သူမ၏ ခါးသည် သူမ၏ တငပြါးလုံးကစွကြစွလြေးများကို ရာစုသဈ၏ နှုတခြမ်းများဆီသို့ စည်းခကြကြကြ အလိုကသ်င့ြ ကော့ကော့ပေးနမေိသည်။ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယကြပါ သူမ၏ အလိုကို ဆန့ကြငွန်သညေကြို သတိထားမိခွိနတ်ှငတ်ော့ သူမ၏ နှုတကြ တဟင်းဟင်း ညည်းနမေိပြီ။ ဒီတိုင်းဆကသ်ှားလွှင် မိနဈပိုင်းအတွင်း သူမ လုံးဝ ရှုံးသှားတော့မညကြို သူမ အသအချော သိနသည်ေ၊ စိတမြပါသောလြည်း ကိုယခြန်ဒာက အရှုံးပေးလိုကခြငွန်ပြေီ … မှနမြှနအြရှုံးပေးလိုကပြှီး ကာမအောငပြန်းကို တူနှစ်ကိုယ် ဆှတလြှမ်းချင်န်ပြေီ။ အားတင်းပြီး မိမိကိုယကြို ဝိဇျဇာနီ ထိန်းခွုပရြန် ကြိုးစားသောလြည်း သူက တောလြှန်းသည်၊ သူမ၏ ကာမခလုတအြားလုံးကို သူသိနသည်ေ၊ မကြလြုံးဝိုင်းဝိုင်းကလေးများ ကလယကြလယန်ှင့ြ ခေါင်းပငမြထောငန်ိုငလြောကအြောင် သူ အပြုအစု ကောင်းလှန်းလှသည်။
“တောြ … တောပြှီ”
ဝိဇျဇာနီ၏ အသံသည် ကြောငင်ယကြလေးကဲ့သို့ …
“တောင်း … တောင်းပနပြါတယ်၊ တောပြါတော့ရှင်”
ရာစုသဈ ခဏ ရပလြိုကသ်ည်။ သူ၏ ဘောင်းဘီကို ခွှတရြနသ်ာ ခဏ ရပခြှင်းဖြစ်သဖြင့ြ ဝိဇျဇာနီ၏ စိတရြိုင်းများ ပြနကြခွိန် မရ။ အောကပျိုင်း ဗလာတီးသှားသညန်ှင့ြ ဝိဇျဇာနီပေါသ်ို့ ရာစုသဈပြနရြောကလြာသည်။ ဒီတခါတော့ သူ၏ နှုတခြမ်းများက ဝိဇျဇာနီ၏ ပခုံး၊ လညတ်ိုငန်ှင့ြ နားရှကဖြွားများကို နမ်းရှိုကြ စားသုံးလွှကြ။ ရာစုသဈ၏ အနမ်းများအောကဝြယ် ဝိဇျဇာနီ တကိုယလြုံး ရမျမကသ်ှေးတို့ဖြင့ြ တုနခြါနသည်ေ။ သူမ၏ အသိဉာဏတ်ို့ကို ဆန့ကြငွလြွှကြ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယသ်ည် ရာစုသဈ၏ အထိအတွေ့ကို တောင့တ်နမေိသည်။
ရာစုသဈသည် မှေ့ယာပေါသ်ို့ လကထြောကြ၍ အားယူလိုကပြှီး သူ၏ အင်ျဂါကြီးကို ဝိဇျဇာနီကလေး၏ ပြားရညအြိုးပေါကဝြငယသ်ို့ ထောကကြာထားလိုကသ်ည်။ သူ၏ အတံကြီးသည် သူ့နှလုံးခုနသ်ံ စည်းခကြန်ှင့အြတူ တဆတဆြတခြါလွှကြ သူမ၏ နှုတခြမ်းသားများကို ကြီစယန်သညေမြှာ တကမျဘာလောကကြှာသညဟြု ဝိဇျဇာနီ ထငမြိသည်။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ သူ၏ အတံကြီးကို ဝိဇျဇာနီ၏ ကိုယအြတွင်းသို့ ရာစုသဈ တခကြထြဲနှင့ြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ော့သည်။ ရ လကမြလုံးကို တခကြထြဲနှင့ြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။
“မေ … မေ့ … မမေေ မမေေ မမေေ မမကြေေီးရေ”
ဝိဇျဇာနီအောသ်ည်၊ သှေးရူးသှေးတန်းနှင့ကြို အောသ်ည်။ နာကငွမြှုကြောင့ြ သူမ၏ သတိပြနဝြငလြာသောလြည်း သူမ၏ ရမျမကဆြန်ဒကလဲ ပြင်းထနလြှန်းလှသည်။ သူမ၏ စကားလုံးများကို ဆန်ဒနှင့ြ အသိဉာဏတ်ို့က အလှည့ကြွ ထိန်းခွုပန်လသေည်ေ။
“ဟင့ြ … အင်း … တောင်းပနပြါတယ်။”
“အား … မရပန်ဲ့။”
“တောပြှီ၊ တောပြှီ။”
“မရပန်ဲ့ ဆကလြုပ် … အား … မကြေီးရေ … မရပပြါနဲ့ရှင် ကမွ တောင်းပနပြါတယ်။ လုပပြါ … လုပပြါ …”
ကာမ ဆန်ဒက သတိတရှငမြလေး၏ အသိဉာဏကြို အနိုငယ်ူသှားခဲ့ခွပြေီတကား။
ရာစုသဈ၏ အတံကြီး ဝငလြာသည့ြ အခွိနတ်ိုင်း ဝိဇျဇာနီ အောည်ည်းသည်၊ အစပိုင်းတွင် အရှယခြငွြးမမွှ၍ နာသောလြည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ သူမ၏ ရှှကြေုတကြလေးက သူ၏ ရှှပန်ေးကြီး၏ အရှယရြောကအြောင် ကယွဆြန့လြာပြီး မနာတော့ခွေ။ ဝိဇျဇာနီ၏ တငပြါးများမှာ ရာစုသဈ၏ ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့ခြကြမြွားအတိုင်း စည်းခကြကြကြ ကော့ပြံလွှကြ ရှိသည်။ အငဂြငွစြကကြှီးတဈလုံးကဲ့သို့ မတုံ့မနှေး၊ မရပမြဆိုင်းပဲ ရာစုသဈ၏ အင်ျဂါသည် ဝိဇျဇာနီ၏ ကိုယအြတွင်းသို့ ဆင့ကြာ၊ ဆင့ကြာ၊ ဆင့ကြာ၊ ဆင့ကြာ၊ ဆင့ကြာ၊ ဆင့ကြာ ဝငထြှကလြွှကရြှိမှာ နာရီပေါင်းများစွာကြာသညဟြု အငဂြငွန်ီယာမလေး တဖြစ်လဲ သူရဲကောင်းမကလေး ထငမြိသည်။ သူမ၏ စိတဝြယ် မညသ်ည့အြသိဉာဏမြွှ မရှိတော့ … တောရိုင်းတိရဈဆာနတ်ဈကောငကြဲ့သို့ လူဆိုးကြီး ရာစုသဈ၏ အခစွလြကဆြောငကြို ဝိဇျဇာနီ အငမ်းမရ ခံစားနမေိသည်။
နောကဆြုံး ရာစုသဈ၏ စေးကပခြွှဲပစွသ်ော သုပရြညမြွား သူမကိုယတ်ှင်း တမံကြိုးလာခွိနတ်ှင် ဝိဇျဇာနီ၏ ဦးခေါင်းသည် ခွာခွာလညသ်ှားသည်၊ တကိုယလြုံး နှေးကာ၊ အေးကာ အရသာစုံကို ခံစားလိုကရြသော သူရဲကောင်းမလေးသည် အသံကုနအြောြ၍ တဆတဆြတတ်ုနရြင်း ကာမပန်းတိုငကြို ခပကြှမ်းကြမ်းကလေး ရောကရြှိသှားတော့သည်။
“မမရေေေ … ကောင်းလိုကတ်ာ”
တဆတဆြတ် တုနခြါမှုများ လွော့သှားသောအခါတွင် ရာစုသဈ၏ ရငခြှငအြတွင်းတွင် ဝိဇျဇာနီ တိုးတိုးလေး ညည်းလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရီဝဝမေကြေလြုံးများသည် သူမ၏ ခစွသ်ူ/ရနသ်ူကို ငေးစိုကကြှည့န်သည်ေ။ သူမ၏ ခန်ဒာကိုယသ်ည် စပရိနမြှေ့ယာပေါတ်ှင် အားအငကြုနခြမ်းလွှကြ၊ ပငပြန်းနှမ်းနယလြွှကြ လဲလွောင်းနရင်ေး တလိမ့လြိမ့န်ှင့ြ စိမ့တ်ကလြာသော အခစွအြရသာကို ခံစားနသည်ေ။ အတွေ့အကြုံမရှိသူ မဟုတသ်ောလြည်း ဒီတခါမှ တကယ့အြမှနအြကန် အလံခိုးလိုကရြသလို ဗဒေါရီ ခံစားနရသေည်။
“ဆရာ … အရေးကြီးကိဈစ ပေါလြာတယဆြရာ”
တံခါးဝမှ ရာစုသဈ၏ တပည့တ်ဈယောကအြသံကို ကြားရသည်။
“သှားလိုကြဦးမယ် သူယောငမြယလြေးရေ”
ပြောပြောဆိုဆို အဝတမြွားကောကစြှပကြာ ထထွကသ်ှားသော သူမ၏ ခစွသ်ူ/ရနသ်ူ ဒုစရိုကသ်မားကြီး ရာစုသဈကို လူစွမ်းကောင်းမယလြေးသည် လဲ့ဝဝေေ မကြဝြန်းများဖြင့ြ ငေးစိုကကြှည့န်မေိပါတော့သတည်း။
🏵️(အခန်း ၆)🏵️
အားရကြနပေသ်ော အပြုံးကြီးကို မကြန်ှာပေါတ်ှင် ဆငမြှန်းလွှကြ ဝိဇျဇာနီရှိရာ အိပခြန်းအတွင်းမှ ထွကလြာသော ရာစုသဈသည် သူ၏ အိပခြန်းကို သော့ခတပြှီး သော့ကို အနီးရှိ ခွိတတ်ဈခုတွင် အသာခွိတလြိုကသ်ည်။ မိန်းမပျိုတဈဦးသာဖြစ်သော သူ၏ ခစွအြကဉွြးသားကလေးသည် ဒီတံခါးမှ ဘယန်ည်းနဲ့မွှ ထွကန်ိုငစြရာ မရှိပါခွေ။ လူစွမ်းကောင်းမယကြလေးမှာ နှုတကြစွာသလောကြ အိပယ်ာပေါတ်ှငပြါ တကကြှှသူကလေးမို့ ရာစုသဈအဖို့ လကမြလှှတန်ိုငစြရာပပေဲ။
“ဆရာ … စဈဘကြ ရဟတယ်ာဉတ်ှေ စခန်းနားမှာ ဝဲနကြတေယ်။”
သူ၏ လကရြုံး တပည့ကြွောကြှီးက သတင်းပို့သည်။
“ဝိဇျဇာနီများ အကူအညီတောင်းလိုကသ်လားမှ မသိပဲ”
ဟု ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းက ဝငထြောကသ်ည်။
“မဟုတလြောကဘြူး။ သူက ခပစြှာစွာရယ်၊ … ကနွောတ်ို့အားလုံးကို သူက တယောကထြဲနဲ့ ရအောင် ဖမ်းချင်တ်ာ။”
အဆီကို စားလို့ အသားကို မှိုထားပြီးသူ ရာစုသဈက တွေးတွေးဆဆ ပြောလိုကသ်ည်။ ပြောနရင်ေးလဲ ဒီသူရဲကောင်းမယကြလေးကို ဘယတ်ော့ ထပစြားရမလဲဟု စိတကြူးယဉန်သေေးသည်။
“ရှင်းလိုကတ်ာ ပိုကောင်းမယန်ောြ။”
ဟု ဒေါကတ်ာ ကြညစြငကြ ထပအြပြောတွင် ရာစုသဈ မကြမြှောငကြှီးကုတလြွှကြ သူမကို ပြနကြှည့လြိုကသ်ညမြှာ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်း ခွဖြေား၊ လကဖြွားများ အေးစကလြွှကြ ကြောများပင် ခမွြးသှားသညအြထိ။
အပေါထြပရြှိ အိပခြန်းလေးအတွင်းတွငတ်ော့ ခစွမြှေ့ယာကလေးပေါတ်ှင် ဝိဇျဇာနီ ကြုံ့ကြုံ့လေး ထိုငလြွှကြ ရှိသည်။ ရာစုသဈ၏ ယောကြွားပီသမှုကို နဖူးတွေ့၊ ဒူးတွေ့သာမက တကိုယလြုံးပုံ၍ တွေ့ထားရသဖြင့ြ သူမ တကိုယလြုံး နုံးခွိနသည်ေ။ နောကတ်ခါ ငါ့ကို ထပလြုပရြင် မလှယဘြူး ဟု တွေးရင်း ရာစုသဈ ပြနရြောကမြလာမီတွင် ဒီအခန်းထဲက ဘယလြို လှတအြောင် လုပရြမလဲ အကြံထုတန်မေိသည်။ တံခါးကို ဆှဲဖြင့သ်ောလြည်း တံခါးက ဖြင့မြရ။ အခန်းထဲတွင် ရှိသော ပစ်စည်း၊ ပရိဘောဂများကလဲ ရာစုသဈပြနလြာလွှင် ခုခံဖို့ အသုံးပြုရနဝြေးစွ၊ သူမခွနအြားဖြင့ြ ဆှဲ မ ရနပြင် မဖြစ်နိုင်။ ဒီအတိုင်းဆိုလွှငတ်ော့ သူပြနလြာလွှင် သူလုပသ်မွှကို နောကတ်ခါ လညစြဉြးခံဖို့သာ ရှိသည်။ လောလောဆယ် သူမလုပန်ိုငသ်ညမြှာ အခန်း၏ ထောင့မြွားဆီတွင် ပြန့ကြွဲနသေော သူမ၏ အဝတမြွားကို တစစီလိုကကြောကပြှီး ပြနဝြတခြှင်းသာလွှင် ဖြစ်သည်၊ သူမ၏ ပငတ်ီကတော့ ညဈပတန်သဖြေင့ြ ပြနဝြတမြရတော့ … ရှမ်းဘောင်းဘီနှင့ြ ရငစြေ့အင်ျကြီကိုသာ ပြနဝြတရြသည်။
အင်ျကြီကြယသ်ီးများ တပမြပြီးခငမြှာပင် တံခါးကို ဖြင့ြ၍ လူတဈယောကြ ဝငလြာသည်။ ရာစုသဈတော့ မဟုတ်။ သူ့နောကလြိုကမြွားထဲမှ ဘဲကြီးဟု သူ့ဆရာကို ခေါသ်ဖြင့ြ ဆုံးမခံလိုကရြသော ငနာ၊ အစိုးရ စဈရဟတယ်ာဉမြွားကို ခုခံဖို့အရေး အာရုံများနသေော ရာစုသဈ အလှယထြားခဲ့သည့ြ သော့ဖြင့ြ အခန်းထဲ ဝငလြာခွင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝိဇျဇာနီ သူမ၏ လကန်ှဈဘကကြို မှှောကကြာ ခုခံဖို့ပြငသ်ည်။
“အိုး … ခစွစြရာလေးပါလား၊ ဟင်း ဟင်း”
အလှောငခြံရသဖြင့ြ ရှကဒြေါသနှင့ြ ဝိဇျဇာနီ သူ့ကို ခုနအြုပသ်ည်။ သို့သောြ သူမ၏ အစွမ်းတို့ မရှိတော့ပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ သူမကို ငနာကောငကြ အသာလေး ဖမ်းလိုကန်ိုငသ်ည်။
“ဒီလောကန်ဲ့တော့ တကမြလာနဲ့၊ တောကခြပြဈလိုကမြှာ”
“လှှတစြမ်း”
“အောငမြာ … ဘဲကြီးနဲ့ အိပပြှီးတာနဲ့ အခွိုးတွပြေောင်းလို့၊ ငါ့ကိုတောင် အမိန့တ်ှေ ပေးလို့ပါလား။ … ”
ဝိဇျဇာနီမကြန်ှာ ရဲခနဲဖြစ်သှားသည်။ ပြီး အသံစူးစူးလေးနှင့ြ “မဟုတပြါဘူး” ဟု အောသ်ည်။
“ရှကမြနပေါနဲ့ကြာ … မင်းအသံက စာနတောပဲကို … ဘာတဲ့ မရပန်ဲ့ဆိုလား၊ ကောင်းတယဆြိုလား”
ဝိဇျဇာနီ အစွမ်းတွသောရှိလွှင် ဒီငနာကောင် ခေါင်းနှင့ကြိုယ် တခွားစီဖြစ်နလေောကပြှီ။
“ကဲ … အာစရိပြီးတော့ ငါ့အလှည့ပြေါ့။”
ပြောလဲပြော … ဝိဇျဇာနီ၏ ဆံပငန်ီကငွကြငွမြွားကို ဆောင့ကြိုငဆြှဲကာ သူမ၏ ခေါင်းကို သူ၏ ပေါငခြှဆီသို့ အတင်းတွန်းပို့ရာ ဝိဇျဇာနီ အတင်း ရုန်းသောလြည်း မရသည့အြပြင် နာလှန်းသဖြင့ြ ဒူးတုပ် ထိုငခြလွိုကရြသည်။ ဆံပငမြွားကို ညာလကဖြှင့ြ ထိန်းကိုငရြင်း သူ၏ ဘယလြကဖြှင့ြ ဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကရြာ သူ၏ အတံကလေးက ဝိဇျဇာနီမကြန်ှာနားတွင် တဝဲဝဲ ဖြစ်နသည်ေ။
“ငါ့ကိုလှှတ် … ယောကျြားမပီသတဲ့ … အု ဝု ဟှန်း”
ဘာလုပလြို့လုပရြမှန်းမသိသဖြင့ြ ဝိဇျဇာနီ ဆဲပစ်လိုကသ်ည်။ ဟုတတ်ော့လဲ ဟုတသ်ည်၊ ရာစုသဈလောကြ ယောကြွားပီသတာ ရှိတော့ရှိမည်၊ ရှားလိမ့မြည်။ ဘဲနာလေးကတော့ ဒါကို အခွင့ကြောင်းယူကာ သူ့ပစ်စည်းလေးကို ဝိဇျဇာနီ ပါးစပထြဲ ထိုးထည့သ်ဖြင့ြ ဆဲတာတောင် ဆုံးအောင် မဆဲလိုကရြ။
“အင်း … ဟင်း ဟင်း … ”
ငနာလေးက ပီတိတွေ ဖြစ်နသညေ့ြ မကြန်ှာနှင့ြ ဝိဇျဇာနီကို ငုံ့ကြည့်ရြင်း
“အေး … အဲဒီလို အာငှေ့လေး ပေးလိုကရြငတ်ော့ ငါဘယလြောကြ ယောကြွားပီသလဲ မင်းသိလာရမှာပေါ့ကြာ၊ အာ ငါ့ကို မကိုကန်ဲ့လေ၊ ဥတွကေိုကိုငပြှီး သချော… ကောင်းကောင်း လုပ်။”
ပြောနရင်ေး ဆံပငကြို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ဆြှဲခံလိုကရြသဖြင့ြ ဝိဇျဇာနီ သူမ၏ သှားနှင့ြ တဖြည်းဖြည်းကြီးလာသော သူ့အတံ မထိမိစရန်ေ နှုတခြမ်းများကို စု၍ စုပပြေးရင်း သူ့ဥကလေးများကိုလဲ ကိုငထြားပေးလိုကရြသည်။ သှေးတဒုတဒြုတ် တိုးနသေော သူ့အတံကြီးက သူမ၏ နှုတခြမ်းကို ဝငထြှကြ ပြတတ်ိုကလြွှကြ ပါးစောငအြတွင်းရှိ အသားနုများကို လာထိသညကြို ဝိဇျဇာနီ မကြနပေသ်ောလြည်း အားချင်ြးမမွှ၍ သည်းခံနရသေည်။
“ဖြန်း”
“သှားနဲ့ မထိစနေဲ့ဆို၊ လြှာကိုလဲ သုံးလေ။”
ပါးရိုကခြံရသဖြင့ြ ထူပူကာ ဝိဇျဇာနီ မကြဝြန်းတွင် မကြရြညမြွား ဝဲလာသည်။ ဒီကောင့ကြိုတော့ ပညာကောင်းကောင်း ပေးမှ ရတော့မည်။ အငအြားချင်ြး ယှဉြ၍ မရသည့န်ောကြ ဉာဏခြငွြး ယှဉရြမှာပေါ့။ တတသ်မွှ ပညာကုနသ်ုံးကာ သူ့ အတံကြီးကို ဝိဇျဇာနီ လွှာနှင့ြ ရဈခွကော လကြပြေးလိုကသ်ည်။ သူ့ဥကလေးများကိုလဲ လကန်ှင့ြ အသာပြတပြေးရင်း အတံကြီး၏ လညရြဈကို နှုတခြမ်းများဖြင့ြ ရဈသိုင်းလွှကြ ခေါင်းကို ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပကြာ တပြှတပြှှတ် အသံမှညသ်ညအြထိ စုပပြေးလိုကသ်ည်။ အတံကြီး ခံတွင်းထဲ တိုးဝငလြာခွိနမြွားတွင် လွှာကလဲ အလှတမြပေးပဲ ခွရဈေပြီး လကြပြေးသည်။
ကာမစည်းစိမန်ှင့ြ တွေ့ခွိနတ်ှင် ဆငခြှငတ်ုံတရား မဲ့တတသ်ညမြှာ လူ့သဘာဝ၊ ယခုလဲ အငဂြငွန်ီယာမလေး၏ အပြုအစုများအောကတ်ှင် သာယာသှားသော လူမိုကသ်ည် သူ့ကို ယုယုယယ အလိုဖြည့ပြေးနသေူမှာ ဥပဒဘကေတ်ောသ်ား ဝိဇျဇာနီ၊ သူ၏ရနသ်ူဆိုသညကြို မေ့လွော့သှားလပြေီ။ ရနသ်ူ၏ ဆံပငမြွားကို ထိန်းကိုငထြားဖို့ကို အာရုံမရနိုင် … သူအထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကဖြို့ပဲ စိတစြောနသည်ေ။ ဝိဇျဇာနီကလဲ ထိုအခကြကြို သိသည်၊ ထို့ကြောင့ြ သူမ၏ နှုတခြမ်းပါးလေးများဖြင့ြ အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးလိုကရြာ သိပမြကြာမီ …
“အင်း … လူဖြစ်ရကြိုး နပလြိုကတ်ာကြာ … အင်း”
ဟူသော အာလုတသ်ံနှင့အြတူ မကြလြုံးများကို မှိတကြာ သူ၏ စေးကပကြပ် မွိုးစေ့ရညမြွားကို ဝိဇျဇာနီ၏ ပါးစပအြတွင်း ပန်းထည့ရြင်း ပတဝြန်းကငွန်ှင့ြ လုံးဝ အဆကပြှတသ်ှားတော့သည်။
အခွင့အြရေးကို စောင့န်သေော ဝိဇျဇာနီကလဲ အေး … လူဖြစ်ရကြိုးနပရြငလြဲ သပတေေော့ ဟု တွေးကာ သူမရနသ်ူ၏ အကြီစကို အောကဘြကသ်ို့ ဆောင့ဆြှဲရင်း ပတလြကအြိပခြလွိုကသ်ည်။ ထွကမြကုနန်ိုငသ်ေးသည့ြ သုပရြညမြွား ဝိဇျဇာနီ၏ ပါးပြငန်ှင့ြ လညတ်ိုငမြွားပေါသ်ို့ ကလွာသညကြို ဝိဇျဇာနီ အမှတမြထားနိုင်၊ အခွင့အြရေးရသည့ြ အခွိနကြ တိုလှန်းသညလြေ။ ခွှတခြထွားသော သူ့ဘောင်းဘီနှင့သ်ူ ခညွမြိတုတမြိဖြစ်နသေော ဘဲနာလေး ဟနခြကြပြကြြ၍ သူမကိုယပြေါသ်ို့ မှောကလြကြကြလွာခွိနတ်ှင် ဘယ်၊ ညာ ခွနှစ်ေချောင်းလုံးနှင့ြ ဒူးအားသုံးပြီး သူ့ဗိုကကြို ကနလြိုကရြာ သူမကိုယပြေါမြှ ကြောြ၍ ခွကေားယား၊ လကကြားယားနှင့ြ သမံသလင်းပြငသ်ို့ ခေါင်းစိုကကြလွသည်ေ။ ခွပကြနဲ ဦးခေါင်းခွံကြဲသံနှင့အြတူ … လူဖြစ်ရကြိုးနပသ်ှားသော လူမိုကတ်ဈယောကြ လူ့ဇာတသ်ိမ်းသှားလသတေည်း။
🏵️(အခန်း ၇)🏵️
စကရြုံပကြကြှီး အောကထြပတ်ှင် ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းက ပြောငလြကလြကြ သံသတ်ေတာကို ဖြင့ပြှီး ဟိုပရောဂကြကြို အသုံးပြုထုတလြုပထြားသော သနတေကြှီးကို ထုတယ်ူသည်။ သနတေကြှီးဆိုသောလြည်း သိပအြကြီးကြီးတော့ မဟုတပြါ။ ၂ ပေ မပြည့တ်ပြည့လြောကသ်ာ ရှိပြီး ပေါ့ပေါ့ကလေးသာ ဖြစ်သည်။
“ပြနစြဉြးစားတော့လဲ ဒါကြီးကို ရောင်းတောင် မရောင်းချင်တ်ော့သလိုပဲ”
ကြနကြရဈ တိုငကြှီးတတိုငကြို မှီ၍ လကပျိုကရြပန်သေော ရာစုသဈက …
“သဘောပဲလေ၊ ကနွောကြတော့ ကနွောရြစရာရှိတဲ့ ပိုကဆြံနောကတ်ခွမ်း ရရင် ပြီးတာပဲ”
… ဟု ဝငပြှောလိုကသ်ည်။
“အို … ပိုကဆြံအတွကတ်ော့ ပူမနပေါနဲ့ရှင်။ တို့ဆိုလိုတာက … ဒီလကန်ကကြှီးနဲ့ဆိုရင် တို့လဲ တစငထြောငပြှီး ဆရာမကြီးလုပလြို့ ရတာပဲ။ ဗဒေါလို ငခွှတမြလေးတောင် ဝိဇျဇာနီ လုပန်ိုငမြှတော့ တို့လဲ နာမညကြွောြ လူသတသ်မား ဖြစ်နိုငသ်ားပဲဟာ”
“အဲဒီ ငခွှတမြလေးက ခငဗြွားကြီးထကြ အပုံကြီးသာတယ်။”
“အောငမြာ … ”
ဒေါကတ်ာ ကြညစြင့မြကြန်ှာ တင်းမာသှားသည်။
“ပြော … ဘယအြပိုင်း သာသလဲ။”
ရာစုသဈက ဒေါကတ်ာ ကြညစြင့မြကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်သ်ည်။ ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းပြုံးယောငသ်န်းသည်။ ဒီတော့မှ ရာစုသဈ ဘာပြောသညကြို ဝါရင့ြ အငဂြငွန်ီယာမကြီး ရိပမြိသည်။ ဒါကတော့ တို့က ပိုသာတယ်၊ မယုံရင် စမ်းကြည့်လြို့ ပြောလို့မှ မဖြစ်တာကိုး။ အပျိုကြီးပီပီ မကြန်ှာကြီး နီလာကာ …
“ရှင် … ရှင် သိပမြိုကရြိုင်းတယ်”
ဟု ရနထြောငသ်ည်။ ရာစုသဈက ဒေါကတ်ာ ကြညစြင့ကြို စကတည်းက သိပကြှည့မြရ၊ အလုပကြိဈစကြောင့သ်ာ ဆကဆြံနခွင်ေး။ ယခုလဲ သူတခွန်း ငါတခွန်း ငှင်းခုနမြနချင်ေသ်ညန်ှင့ြ …
“ကနွောြ မနကဖြှန် တိုကပြှဲအတွကြ ပြငလြိုကြဦးမယ်၊ ဒေါကတ်ာ့လဲ ဒီည နားတော့၊ စကားစမှည် ဧည့မြခံနိုငတ်ာ ခွင့လြှှတပြါ”
ဟု ရှောငထြှကလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူ့တပည့တ်ယောကကြို လကပြှခေါလြိုကကြာ
“နံပါတ် ၃ … ဒေါကတ်ာ့အတွကြ မှအေောကခြန်းထဲမှာ အခန်းပြငပြေး၊ ပြီးတော့ လိုလသေေး မရှိအောင် သချော ဧည့ခြံထားလိုကြ။”
ဟု အမိန့ပြေးလိုကသ်ည်။ နံပါတ် ၃ ဟု အခေါခြံရသူက လူမိုကရြုပသ်ိပမြပေါကြ၊ မိန်းမချောချောသညဟြုပင် ပြောလို့ရသည်။ အသကလြဲ ငယပြုံရသည်။ အလှနဆြုံးရှိမှ ၂ဝ စွန်းစွန်း ၂၂ ထကမြပိုသေး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရာစုသဈ၏ ဂိုဏြးတွင် နံပါတ် ၃ (တတိယခေါင်းဆောာင်) နရောကို ရထားသူဆိုတော့ ခသေူတော့ မဟုတ်။ အမိန့ဆြုံးသညန်ှင့ြ နံပါတ် ၃ က မှအေောကခြန်းများဆီသို့ ဦးတညကြာ ခပသ်ှကသ်ှကြ လွှောကသ်ှားသည်။ ရာစုသဈကလဲ မကြန်ှာပေါမြှ အပြုံးရိပ် အရှိနမြသသေေးသောလြည်း ရဒေါ၊ ကြနပြွူတာနှင့ြ လကန်ကထြိန်းကိရိယာများဖြင့ြ အလုပရြှုပန်သဖြေင့ြ နံပါတ် ၃ နောကသ်ို့ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်း လမ်းလွှောကလြိုကသ်ှားတော့သည်။
ပစ်စည်း သိုလှောငခြန်းများ ဖြစ်ခဲ့ဟနတ်ူသော မှအေောကခြန်းများသည် ရာစုသဈတို့ ဒုစရိုကသ်မားတသိုကြ ပစ်စည်းများ၊ လကန်ကမြွား သိုလှောငရြာပင် ဖြစ်၍ နသေေးသည်။ အခန်းတခန်းကတော့ အဝငတ်ံခါးအနီး ထောင့တ်ှင် သသသေပေသ်ပ် အစီအရီ ပုံထားသော စားစရာ တင်းဘူးများနှင့ြ ရသနေ့ဘြူးကဒမြွားမှလှဲ၍ ပစ်စည်းသိပမြရှိ။ တံခါးပေါကန်ှင့ြ ဝေးသည့ဘြကတ်ှငတ်ော့ အနီရောင် L ပုံ ဆိုဖာဆကတ်ီတလုံးနှင့ြ အနကရြောင် ဆုံလညကြုလားထိုငတ်လုံး ရှိသည်။ ဆိုဖာ၏ အတွင်းခွငထြဲတွင် အဖြူရောင် မှှေးပြကောဇြောတခပြြ ခင်းထားသည်။ ပရိဘောဂများ၏ အရောငန်ှင့ြ ဒီဇိုင်းအရ အမှိုကပြုံက တွေ့ကရာ စုကောကလြာသကဲ့သို့ပင်။ နံပါတ် ၃ က ဆိုဖာဆကတ်ီပေါတ်ှင် စောငတ်ထညကြို ခင်းပေးနသည်ေ။ ကြညစြင် ဝငလြာသညကြို တွေ့တော့ ခေါင်းကိုငဲ့ကာ အတောကြှာအောင် စိုကကြှည့ပြှီး …
“တကယဆြို ဝိဇျဇာနီထကြ မကြညစြငကြ အများကြီး သာပါတယ်။”
ဟု တခွန်းဆိုသည်။ နံပါတ် ၃ ဘာကို ဆိုလိုသညကြို သိသဖြင့ြ ကြညစြင် မကြန်ှာနည်းနည်း နီသှားသောလြည်း ဟနကြိုယ့ဖြို့နှင့ြ မကြားချင်ယ်ောငဆြောငကြာ …
“ခေါင်းအုံး ၂ လုံးလောကြ ရနိုငမြလားကြယ်”
ဟု ပြနမြေးလိုကသ်ည်။ ကြညစြင်၏ ကိုယခြန်ဒာကို စိုကကြှည့ပြှီး မကြစြိအရသာ ခံနသညေ့ြ ခွာတိတကြလေးက
“ဒါ ဟိုတယ် မဟုတဘြူး မကြညစြင်၊ ခေါင်းအုံးချင်ရြင် ဒီစောငကြို လုံးပြီးအုံး၊ ခမွြးရင် ဒီစောငကြို ခွုံ၊ ဆိုဖာက ပူရင် ဒီစောငကြိုပဲ ပြနခြင်း”
ဟု လုံးဝ အကြည့်မြလှှဲပဲ ပြနဖြှသည်ေ။ ဗို့အား သိန်း ၃ဝ အကြည့်မြွားအောကတ်ှင် ကြညစြင် အတောပြင် ရငဖြိုသှားသည်။ ကောငလြေးက မကြန်ှာကသာ ကလေးမကြန်ှာနှင့ြ အကြည့်ကြ ရာစုသဈ မဗဒေါကို ကြည့်သ်ော အကြည့်မြွိုး၊ မရမီကပင် သူပိုငစြိုးနပြေီးသကဲ့သို့ ကြည့်သ်ည့ြ အကြည့်ြ။
အပျိုကြီးဆိုသောလြဲ ကြညစြငကြ အရိုင်းလေး မဟုတ်၊ နိုငင်ံခွားတွင် ဒေါကတ်ာဘှဲ့သှားယူတုန်းက ဟိုကလူ နှစ်ယောကြ၊ သုံးယောကခြန့န်ှင့ြ တွဲဖူးသည်။ နိုငင်ံခွားမှာ တွဲတယဆြိုတော့ ဇာတိမှာလို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း အဖြူရောငလြေးမဟုတ်၊ အညို၊ အနီ၊ အနကြ၊ အပြာ၊ ခရမ်း … ကာလာစုံခဲ့သည်။ နိုငင်ံခွားက ပြနရြောကတ်ော့မှ အိမထြောငမြကသွေးသော အဖြူရောင် အပျိုကြီးအဖြစ် ပြနရြောကသ်ည်။
ကောငလြေးက စိုကကြှည့န်သညေမြှာ ကြညစြငလြင်းအဖို့ ပုန်းကြယရြာမဲ့နသလေိုပင် … သူ့အကြည့်န်ကန်ကမြွားက သူမ ဝတထြားသော ဇာနားကြပ် ရငဖြုံးအကြီနှင့ြ Push-up ဘရာဇီယာကိုပင် ထွင်းဖောကကြာ သူမ၏ ရငသ်ားများကိုသာမက သူမ၏ နှလုံးအိမ်၊ သိစိတ်၊ မသိစိတမြွားအထိ လှနလျှောကြည့်ရြှုနသကေဲ့သို့။ ကြညစြင့ရြဲ့ ပထမဆုံးလူက ဒီလိုပဲ ကြညစြင့ကြို စိုကကြှည့ဖြူးတာ ပြနသ်တိရလာမိသည်၊ သတိရတော့ လှမ်းသည်၊ အလှမ်းက မကြန်ှာပေါတ်ှင် ပေါသ်ည်။ အကြည့်မြွားရဲ့ နောကဆြကတ်ှဲ ဇာတလြမ်းများကိုပါ တဆကထြဲ သတိရမိသည်။ သတိရတော့ မောသည်။ မကြန်ှာပေါမြှာ ပေါန်သညေ့ြ အလှမ်းနှင့ြ အမော ဇာတလြမ်းစုံကို နံပါတ် ၃ က အဓိပျပါယဖြောသ်ည်၊ သူသိသှားပြီ။
ကောငလြေး သိသှားပြီဟူသော အသိနှင့ြ ကောငလြေး၏ အကြည့်မြွားအောကဝြယ် အလှမ်း၊ အမောနှင့ြ အရှကတ်ို့ ပေါင်းဆုံကာ ကြညစြင့ခြေါင်းလေး မသိမသာ ငုံ့သှားသည်။
“မင်းသှားတော့ … တို့ … တို့ နားတော့မယ်”
ကြိုးစားထိန်းပြောသည့ကြှားက အသံက နည်းနည်းတုနကြာ စကားက ထဈသှားသေးသည်။
“ကနွော့အြမှငတ်ော့ မကြညစြင် ဝိဇျဇာနီထကြ အများကြီး သာပါတယ်။ …”
အဖြတေောင်းခံရသည့ြ အပျိုဖြန်းလေးတယောကလြို ခေါင်းလေး ငုံ့ကာ တောင့တ်ောင့လြေးရပန်သေော ကြညစြင့လြကကြို ကောငလြေးက ကိုငကြာ ဆိုဖာပေါထြိုငစြရင်ေး စကားကို ဆကသ်ည်။
” … ရင့ကြကြမြှုချင်ြးပဲ ယှဉမြလား၊ ပညာချင်ြးပဲ ယှဉမြလား၊ အလှချင်ြးပဲ ယှဉမြလား၊ အို … မကြန်ှာပေါကြ၊ အရပအြမောင်း၊ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ အားလုံးဝိဇျဇာနီက မကြညစြငကြို မယှဉန်ိုငပြါဘူး။”
ဟုတတ်ော့ ဟုတသ်ည်၊ ဝိဇျဇာနီရဲ့ မကြန်ှာပေါကကြ ကလေးမကြန်ှာမွိုး၊ အပြဈကင်းတဲ့ မကြန်ှာမွိုး၊ သိပမြရှညသ်ည့ြ ဘဲဥပုံ မကြန်ှာမွိုး၊ ပါးရိုးတွမှငေ့သ်ောလြည်း မေးရိုးက သိပပြှီး ဆှဲဆောငမြှု မရှိ။ ကြညစြင့ြ မကြန်ှာပေါကကြတော့ မေးရိုးတွေ ပိုပေါသ်ဖြင့ြ ပိုပြီး ညို့အားကောင်းသည်။ ဆကဆြီရိုးလို့ ခေါကြှသည့ြ ညှပရြိုးတွကလေဲ ၁၀၀% အပြည့ြ မပိုမလို ဆကဆြီဖြစ်သည်။ ဝိဇျဇာနီက သာမာနမြိန်းကလေးများထကြ မဆိုစလောကကြလေး အရပပျိုမှင့သ်ောလြည်း ကြညစြငကြ ဝိဇျဇာနီထကြ လကြ ၄ လုံးလောကြ ပိုမှင့သ်ည်။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြလဲ ဝိဇျဇာနီက ပြားခပြမြနသေောလြည်း မောဒြယလြကြိုယလြုံးမွိုး သှယသ်ှယ်၊ ကြညစြငလြင်းကတော့ ပြည့ပြှည့ထြှားထွား ဖောင်းသင့သ်ည့န်ရော ဖောင်း၊ လုံးသင့သ်ည့န်ရော လုံးသည့တ်ိုင် အရပမြှင့သ်ဖြင့ြ ကြည့်လြို့ အတောပြငကြောင်းသည်။ ကနွြးမာရေး ဂရုစိုကကြာ လေ့ကငွ့ခြန်း မှနမြှနလြုပသ်ဖြင့ြ လကမြောင်းများ၊ ဗိုကသ်ားနှင့ြ ပေါငတ်ံများမှာလဲ အဆီပိုမရှိ သှယလြနွသည်ေ။
“မကြညစြင် … တစငထြောငခြငွရြင် ကနွောန်ဲ့ လကတ်ှဲပါ။ ကနွောပြှောတာ လုပဖြောကြိုငဖြကထြကြ ပိုတဲ့ လကတ်ှဲဖောအြဖြစ်ကို ပြောတာ။ မကြညစြင် လကခြံတယ်၊ နောြ။”
မေးပုံက ခညွပြှီး တုတပြှီး၊ ‘လကခြံမလား’ ဟု မမေး၊ ‘လကခြံတယ်၊ နောြ’ တဲ့။ ကြညစြင် ရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်းခုနကြာ မကြလြုံးဝိုင်းလေးများဖြင့ြ ခွာတိတကြို ပြနကြှည့ရြင်း …
“တို့ … တို့ မသိဘူး”
ဟု အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့နှင့ြ ပြနဖြှသည်ေ။ ဘာလို့ အပြတမြငှင်းလိုကသ်လဲ ကြညစြင် ကိုယ့ကြိုယကြိုယတ်ောင် နားမလည်။
“မကြညစြငကြို ကနွောန်မ်းလိုကရြင် သိသှားမှာပါ။ ဘာမှ မတွေးနဲ့၊ စိတကြိုလွှော့ထားနောြ။”
ကြညစြငဘြာမွှ ပြနမြပြောနိုငတ်ော့။ ပါးစပကြ အာစေးထည့ထြားသလို ဆှံ့နသည်ေ။ သူမ၏ ဘယဘြကတ်ှင် ထိုငန်သေော ခွာတိတကြလေး၏ နှုတခြမ်းများက ကြညစြင့မြကြန်ှာနားသို့ ကပလြာသည်။ ကြညစြင် ခေါင်းကို ပိုငုံ့လိုကမြိသည်။ ခွာတိတကြ ကြညစြင့မြေးဖြားလေးကို ဘယလြကန်ဲ့ ကိုငကြာ မော့စပြေီး ညာလကကြ သူမကိုယလြုံးလေးကို သူ့ဘကသ်ို့ဆှဲဖကလြိုကရြာ ကြညစြင့န်ှုတခြမ်းနှင့ြ သူ့နှုတခြမ်းတို့ ထိလုမတတဖြစ်သှားလသည်ေ။ ပိုငစြိုးပိုငန်င်းနှင့ြ သူမကို ရငခြှငထြဲ ထည့ပြှေ့ထားသော ခွာတိတကြို ဒေါသမထွကန်ိုငပြဲ သူ့အနမ်းကို ကြညစြင် ဘာလို့ မွှောန်မေိသညကြို သူမကိုယတ်ိုင် ရှင်းမပြတတ်။ မွှောန်ပေါမှ သူက မနမ်း၊ ကြညစြင့မြကြလြုံးများကိုသာ စိုကကြှည့န်သည်ေ။ သူ့အကြည့်ကြို ကြညစြငမြခံနိုင်၊ မကြလြှှာခထွားမိသည်။ စောင့ရြတာ စိတမြရှညသ်ဖြင့ြ ကြညစြငကြိုယတ်ိုငပြင် ရှေ့တိုးကာ သူ့နှုတခြမ်းများကို စုတန်မ်းလိုကသ်ည်။ ကြညစြင့ြ တကိုယလြုံး နှေးသှားသည်။ သို့သောြ သူက စကျကန့ပျိုင်းအတွင်း အနမ်းကို ရပကြာ နောကသ်ို့ ဆုတလြိုကသ်ည်။
“အခု သိပြီလား။”
တကိုယလြုံး ထူပူနသညေ့ြ ကြညစြင် ဘာမှ ပြနမြဖြနေိုင်။ ရငထြဲမှာ မောနသည်ေ။ ခွာတိတကြ ကြညစြင့ကြို အမောဖြခွငေ့ြ မပေး၊ နှုတခြမ်းချင်ြး ဂဟဆကေသ်ှားပြနသ်ည်။ ဒီတခါတော့ အရငထြကြ ပိုကြာသည်။ သူ့ဘယလြကကြ ကြညစြင့ြ ညာလကအြောကကြနေ ခါးကို ဖကသ်ည်။ ကြညစြင် အရညပြွောတ်ော့မည်။ တကိုယလြုံး ပြော့ခွလောသဖြင့ြ သူ့ရငထြဲသို့ ကြညစြငပျိုတိုးဝငလြိုကသ်ည်။
“လကခြံတယ် … ဟုတ်”
နှုတခြမ်းချင်ြးကြာသှားခွိနတ်ှင် ကြညစြငကြ အသကကြို လုရှူနရသေောလြည်း လူဆိုးလေးက သူသိချင်တ်ာကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ မေးသည်။ သူမ ဒီဒုစရိုကသ်မားလေးကို ခစွမြိသှားပြီလား။ ကိုယ့ဘြာသာကိုယမြေးပြီး ကြညစြင် အဖြကေို ကြောကန်မေိသည်၊ အဖြကေို မသိလို။ တွေးနစဉေမြှာပင်
“ဟုတ် … ဟုတ်”
တကိုယလြုံး ထူပူနသညေ့ြ ကြည့်စြင် ပါးစပကြ ယောငပြှီး ဟုတ် ဟု ထွကသ်ှားသည်။ ထွကသ်ှားတာမှ တကြိမထြဲတောငမြဟုတ်၊ နှစ်ကြိမ်။ ကြညစြင် ကိုယ့ကြိုယကြိုယတ်ောင် မယုံနိုင်၊ ဘုရားတမိသည်။
ဒီတခါ နှုတခြမ်းချင်ြးထိတော့ သူ့လွှာက ကြညစြင့လြွှာကို လာထိသည်။ ဒေါကတ်ာကြညစြငလြင်းသည် အငဂြငွန်ီယာ ပါရဂူမကြီးအဖြစ်မှ အခစွြ မူလတန်း ကြောင်းသူလေးအသှင် ပြောင်းသှားသည်။ ကြညစြင့လြွှာက သူ့လွှာကို ပြနပြှီး တိုကစြဈဆငသ်ည်။ နှုတခြမ်းကို ဆှဲခွာ၍ ခွာတိတ် အနမ်းများ ကြညစြင့မြကြန်ှာအနှံ့သို့ ကရွောကလြာသည်။ နောကဆြုံး ကြညစြင့န်ားရှကဖြွားကလေးကို ခွာတိတကြ အသာငုံလိုကသ်ည်။ ကြညစြင် ကြကသ်ီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထကာ ဟင်းကနဲ နှုတကြ ညည်းလိုကမြိသည်။ လူဆိုးလေးက ကြညစြင့န်ားရှကထြဲ သူ့လွှာကို အသာထိုးထည့ခြွိနမြှာတော့ အရိုးပြော့ဆေးမိသှားသည့ပြမာ ကြညစြင် ခွဆင်ေးသှားတော့သည်။ ကြညစြင် နာရီတွေ၊ မိနဈတွေ၊ စကျကန့တ်ှေ အကုနမြေ့ကုနပြှီ။
“သူ မကောင်းဘူး … တို့ … တို့ တကိုယလြုံး ကြကသ်ီးတွေ ထကုနပြှီ။”
ခွာတိတ် သူ့ကို လှှတလြိုကခြွိနတ်ှင် ကြညစြင် ရနတ်ှေ့သည်။ ခွာတိတကြ သူမကို ဘာမှ ပြနမြပြောပဲ ပါးရင်း၊ နားရင်းများမှတဆင့ြ ဝင်းမှတန်သညေ့ြ လညတ်ိုငမြွားကို အနမ်းနယခြွဲ့သည်။ ကြညစြင် ဆံထုံးထုံးထားတာ သူနမ်းဖို့ လမ်းရှင်းပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နသည်ေ။ သကပြှင်းရှညကြှီးတွေ ဆကတ်ိုကခြပြှီး မတမြတပြင် မထိုငန်ိုငတ်ော့သော ကြညစြင့ကြိုသူမခစွသ်ူ အသဈစကစြကကြလေးက သူ့ပေါငပြေါသ်ို့ ဆှဲသိပလြိုကပြှီး လညတ်ိုငကြို ငုံ့နမ်းသည်၊ ငုံ့ပြီး စုပထြားလိုကသ်ညဆြိုလွှင် ပိုမှနမြည်။ အင်းကနဲ သံရှညဆြှဲသံနှင့အြတူ ကြညစြငခြှခွေောင်းလေးတွေ ကြေးကောကသ်ှားသည်။ ရငဖြုံးအကြီ ကြယသ်ီးများ ခွာတိတ် ဖြုတထြားသညကြို နို့ကို ဘရာပေါမြှ အုပကြိုငခြံလိုကရြတော့မှ ကြညစြငသ်ိသည်။
“အို … ဘဘေီရယ် … ”
“ထဦး”
ခွာတိတကြ ခပပြှတပြှတပြဲ အမိန့ပြေးသည်။ သူ့အပြုအစုများအောကတ်ှင် ကြညစြင် ခုခံနိုငစြှမ်း မဲ့နသည်ေ။ ကြညစြင့ကြို သူလုံးဝ ပိုငသ်ှားပြီ၊ ဒါကို နှစ်ယောကလြုံး သိနသည်ေ။ ကြညစြင် ထရပလြိုကတ်ော့ သူက ကြညစြင့ကြို နောကကြ သိုင်းဖကလြိုကကြာ ဂုတသ်ားလေးတွကေို နမ်းသည်၊ နမ်းရင်း သူမ ဘရာခွိတကြို အကြီပေါမြှ စမ်းကာ ဖြုတလြိုကပြှီး ဘရာကို အကုနမြခွှတပြဲ အသာလှနတ်ငကြာ အထိန်းမဲ့သှားသော သူမ ရငသ်ားများကို သူဆုတကြိုငကြာ နာနာလေး ညှဈလိုကြ၊ နို့သီးခေါင်းလေးများကို ဖြဖြလေး ပြတလြိုကန်ှင့ြ တလှည့စြီလုပပြေးရာ ကြညစြင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးများမှာ မတမြတကြှီး ထောငန်တေော့သည်။
မှအေောကထြပရြှိ ယာယီဧည့ခြန်းထဲ ရောကပြှီး ၁၅ မိနဈမပြည့မြီမှာပင် ကိုယ့ကြိုယကြို မတမြတမြရပန်ိုငသ်ည့ြ ဧည့သ်ညမြလေးမှာ ဧည့ဝြတကြွပြနေလြှန်းသည့ြ အိမရြှငကြို နောကပြှနမြှီကာရပရြင်း သူဧည့ဝြတပြှုသည့ြ ဒုတိယအရှယ်၏ ပထမဝဒနောများကို အလူးအလိမ့ြ ခံစားနရသေည်။ သူမ၏ ဆငစြှယရြောင် ခညွထြမီလေးမှာလဲ သူဘယအြခွိနကြ ခွှတခြလွိုကသ်ညမြသိ၊ ခါးတွင် မရှိတော့ပဲ ကောဇြောပေါတ်ှင် အကြင်းလိုကြ ပုံကနွသည်ေ။ သူမ၏ ရငဖြုံးအကြီမှာ ရငကြို မဖုံးနိုငတ်ော့၊ ဘရာမှာလဲ သူ့နရောမှာ မရှိတော့ပဲ တာဝနကြို ကိုယလြှတရြုန်းနသည်ေ။ အိမရြှင်၏ နှုတခြမ်းများမှာ ဧည့သ်ည်၏ ဂုတန်ှင့ြ လညတ်ိုငမြွားကို လည်းကောင်း၊ ဘယလြကမြွားမှာ ရငသ်ားများကို လည်းကောင်း၊ ညာလကမြွားမှာ ပငတ်ီဖုံးနသညေ့ြ ပန်းပြင့လြေးကိုလည်းကောင်း အသီးသီး ဧည့ခြံလွှကရြှိသည်။ ဧည့သ်ညမြလေး၏ နှုတမြှလဲ အိမရြှင်၏ ဧည့ဝြတကြွပြနေမြှုကို ကြေးဇူးတငသ်ည့အြနနှငေ့ြ ခစွအြာမဋေိတသ်ံများ တအိုအို တဟင့ဟြင့န်ှင့ြ အတားအဆီးမရှိ ထုတလြှှတလြွှကရြှိသည်။
🏵️(အခန်း ၈)🏵️
ဝိဇျဇာနီအဖို့ ပထမဆုံးလုပရြမညကြ သူမ၏ ဘူးသီးချောကကြို ပြနယ်ူဖို့၊ ဘူးသီးချောကပြဲ ရာစုသဈနှင့ြ ရငဆြိုင် တိုကခြိုကပြါက မညသ်ို့ ဇာတသ်ိမ်းတတသ်ညကြို သူမ ကိုယတ်ှေ့ကြုံခဲ့ပြီးပြီ။ ရာစုသဈ၏ အိပခြန်းအတွင်းမှ အပြငသ်ို့ ဝိဇျဇာနီ ခေါင်းပြူကြည့်သ်ည်။ စင်ျကြနလြမ်းတွင် ဘယသ်ူမှ မရှိတာ သချောတော့မှ မှောငရြိပကြိုခိုကာ ခွဖြေားထောကလြွှကြ စင်ျကြနဘြကသ်ို့ ထွကသ်ည်။ ခွဗလောနှင့ြ ခွဖြေားထောကပြှီး လမ်းလွှောကရြသညမြှာ သိပတ်ော့ မလှယလြှ၊ ရာစုသဈ စိတတ်ိုင်းကြ အခစွခြံထားရသဖြင့ြ သူမ၏ ခွထေောကမြွားက ပြော့ခွချင်ေန်သည်ေ၊ ဗိုကထြဲကလဲ အောင့န်သည်ေ။
ညနကပြှီဖြစ်သဖြင့ြ ရာစုသဈ၏ နောကလြိုကမြွားမှာ စခန်းလုံခွုံရေး ကင်းတာဝနကြသွူမှအပ သူတို့အသီးသီး၏ အိပခြန်းများတွင် အိပမြောကနွကြပြေီ။ ကင်းတာဝနကြသွူများမှာလဲ စခန်းအဆောကအြဦ အပြငဘြကတ်ှငသ်ာ လမ်းပတလြွှောကသ်ူ လွှောကြ၊ ဆေးလိပ် ထိုငသ်ောကသ်ူ သောကြ လုပန်ကြသေည်။ စခန်းအတွင်းတွင် လကန်ကထြိန်း စကခြလုပခြုံများဖြင့ြ အလုပရြှုပန်သညေ့ြ ရာစုသဈ တယောကသ်ာ ရှိသည်။
ရာစုသဈရှိရာ ခန်းမအတွင်းတွငပြင် ဝိဇျဇာနီ၏ ဘူးသီးချောကရြှိနသည်ေ။ ရနသ်ူ့လကန်ကဆြိုလွှင် ရာစုသဈ သချော သိမ်းဆည်းနကြေ ဖြစ်သောလြည်း ဒီတခါတော့ မစိတမြှှနန်သဖြေင့ြ ကိုယတ်ိုငလြဲ မသိမ်းမိ၊ ငယသ်ားများကိုလဲ မသိမ်းခိုင်းမိ။ ဘူးသီးချောကကြ အခန်း၏ ညာဘကခြှမ်း၊ ရာစုသဈက အခန်း၏ ဘကဘြကခြှမ်းတွင် အလုပမြွားနသည်ေ။ ဝိဇျဇာနီ ကံကောင်းချင်တ်ော့ ကြမ်းပြငပြေါြ ဒီအတိုင်း ခထွားသည့ြ သူမ၏ ဘူးသီးချောကကြို ရာစုသဈက ကြောပေးထားသည်။ သို့သောြ ဘူးသီးချောကကြို ရာစုသဈ၏ နောကကြွောဘကမြှ ဖြတသ်ှား၍သောလြည်းကောင်း၊ စခန်းဝင်းအတွင်း ထွကသ်ှားပြီး ဟိုဘကခြှမ်းက ပြူတင်းပေါကမြှ နှိုကြ၍သောလြည်းကောင်း ယူရမည်။ စခန်းဝင်းအတွင်း ထွကလြွှင် ကင်းသမားများကို ပြောတ်ောဆြကန်ရနေိုငသ်ည့အြပြင် ရာစုသဈကြည့်ရြတာ သူ့အလုပမြှာ အာရုံဝငစြားနသဖြေင့ြ ဝိဇျဇာနီ စွန့စြားရန် ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ ပြေးစမ်း ဝိဇျဇာနီ … အလှနဆြုံး ခွလှမြေး ၈ လှမ်းပဲ၊ ပြေးစမ်း။
တလှမ်း၊ နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်း၊ လေးလှမ်းမှောကတ်ှင် ရာစုသဈ ခွင်ျသေ့လညပြှန် လှည့ကြှည့သ်ည်၊ ဝိဇျဇာနီကို မထငမြှတပြဲ မှငလြိုကရြသဖြင့ြ ခတ်ေတမငတ်ကမြိနသေေးသည်၊ ငါးလှမ်း၊ ချောကလြှမ်း … ရာစုသဈ သတိဝငလြာပြီး ဘူးသီးချောကကြို ပြေးဆှဲသည်။ သို့သောြ ဝိဇျဇာနီက ခွလှမြေးသာသဖြင့ြ ဘူးသီးချောကကြို သူ့ထကအြရင် ရသှားသည်၊ ရာစုသဈ ကိုယရြှိနသ်တလြိုကပြှီး ဘေးတွငရြှိသည့ြ ၂ ပခနေ့ရြှိသည့ြ သဈသားပြတလြုံးတုတကြို ကိုငကြာ ဝိဇျဇာနီနှင့ြ တိုကခြိုကရြန် ပြငသ်ည်။
“ကဲ … ရှငန်ဲ့ ကမွနဲ့ နောကတ်ခွီပေါ့” ခါးကိုထောကြ၊ ရငကြိုကော့ပြီး ဆံပငန်ီများကို သပတ်ငရြင်း သူရဲကောင်းမယကြလေးက ဟနပြါပါ စိနခြေါလြိုကသ်ည်။
“ရတယလြေ၊ ကိုယ် ဒါပြီးရင် လာခဲ့မယ်၊ အိပခြန်းထဲမှာ သှားစောင့န်ခွေေ။”
ရာစုသဈ ပြနပြကတ်ော့ သူမ စကားပြော လောသှားတာ သတိထားမိသည်။
“ရှင် သမယ်ေ”
ဟု ကြိမ်းဝါးရင်း ရာစုသဈကို ဒေါသနှင့ြ ခုနအြုပသ်ည်။ ဝိဇျဇာနီမှာ ဘူးသီးချောကြ အစွမ်းကြောင့ြ သနမြာ လွှငမြှနန်သေောလြည်း စောစောက ခစွပြှဲကြောင့ြ ဗိုကထြဲက အောင့န်သဖြေင့ြ ခါတိုင်းလောကြ မသှကလြကြ၊ သူမ၏ တိုကခြိုကမြှုကို ရာစုသဈက အလှယပြင် ရှောငလြိုကန်ိုငရြုံမက သူမခေါင်းကို လကဆြဈဖြင့ြ ဒေါကကြနဲ ခေါကသ်ှားရာ ဝိဇျဇာနီ ကြယတ်ှေ၊ လတွပေါ မှငလြိုကရြသည်။
ဝိဇျဇာနီ ခေါင်းထိသှားသဖြင့ြ ခတ်ေတငှိမသ်ှားသည့ြ အခွင့ကြောင်းကို လကလြှတမြခံပဲ ရာစုသဈက သူမ၏ နောကကြွောဘကမြှ ခညွြးကပကြာ ဘူးသီးချောကကြို ဖြုတယ်ူရန် ကြိုးစားသည်။ ဝိဇျဇာနီလန့ပြှီး တံတောငန်ှင့ြ တွတလြိုကရြာ ရာစုသဈ ရငဝြတည့တ်ည့ြ ဖြစ်သဖြင့ြ အှပကြနဲ အသကရြှူမှားကာ နောကပြှနဆြုတရြသည်။ နောကတ်ခွီ ရာစုသဈ ခညွြးကပလြာတော့ ဝိဇျဇာနီ ကိုယကြိုလှည့ြ၍ သူ့မကြန်ှာကို မှန်းကနပြဈလိုကရြာ ရာစုသဈ မနည်းလှတအြောင် ရှောငလြိုကရြသည်။ ကနခြကြလြှဲသဖြင့ြ ဟနခြကြပြကြသ်ှားသည့ြ ဝိဇျဇာနီ တငပြါးကို ပြတလြုံးတုတဖြှင့ြ ရာစုသဈ လှှဲရိုကလြိုကသ်ည်။
“ဖပ်” “အား … ”
တောတ်ောန်ာသဖြင့ြ မကြရြညဝြဲသှားသော ဝိဇျဇာနီ သူမနှုတခြမ်းကို ကိုကသ်ည်။
“စောစောတုန်းက မင်းကို ခစွရြတာ ဘယလြောကကြောင်းတယဆြိုတာ စာဖြဲ့လို့ ကုနမြယ် မထငဘြူး …”
ရာစုသဈက ခပအြေးအေးပင် စသည်။
” … နောကလြဲ မကြာမကြာ မင်းကို ခစွခြှင့ရြမယလြို့ ကိုယမြွှောလြင့ပြါတယ်။”
“ဆုတောင်းလေ”
ဝိဇျဇာနီ စိတတ်ိုတိုနှင့ြ ရာစုသဈကို အတင်းဝငလြုံးသည်။ ဘူးသီးချောကြ အစွမ်းကြောင့ြ ရာစုသဈ ကြာကြာ တောင့မြခံနိုငပြဲ တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့လြာသည်။ တကြကတ်ှင် ဝိဇျဇာနီ ရာစုသဈလကကြို ဖမ်းမိသှားသည်။ ဒေါသအလွှောကြ လကကြို လိမခြွိုးပြီး တအား ကိုငပြေါကလြိုကရြာ ရာစုသဈ ပြတင်းပေါကမြှ အပြငသ်ို့ လှင့ကြသွည်။ အခွင့အြရေးကို လကလြှတမြခံပဲ ရာစုသဈက သူ့ယာဉပြွံဆီသို့ ပြေးသညကြို ဝိဇျဇာနီ အပြေးလိုကသ်ောလြည်း မမီတော့၊ ရာစုသဈက ယာဉပြွံကို မောင်း၍ ပြေးခွပြေီ။
ဖိတသ်ှားသော နှားနို့အတွကြ ငိုနရန်ေ အကြောင်းမရှိသညမြို့ ရာစုသဈ၏ ဂိုဏြးသားများကို လကရြဖမ်းဆီးနိုငရြနသ်ာ ဝိဇျဇာနီ အာရုံစိုကြ၍ ဆကလြှုပရြှားသည်။ အရအတွေကမြွားသောလြည်း ရာစုသဈလောကြ တိုကရြညခြိုကရြည် မကောင်းသည့ြ ကင်းသမား လကတ်ဆုပစြာကို ဝိဇျဇာနီ မိနဈပိုင်းအတွင်း ကြိုးတုပ် ဖမ်းဆီးလိုကန်ိုငသ်ောလြည်း စခန်းအတွင်း တခန်းဝင်၊ တခန်းထွကြ ဝငရြောကြ ဖမ်းဆီးဖို့မှာ ထငသ်လောကြ မလှယကြူ။ နရောခွင် ကဉွြးမှောင်းသည့အြတွကြ ခါးမှ ဘူးသီးချောကကြို အလဈတွင် ဖြုတယ်ူသှားလွှင် ဘဲအုပကြ တရာနှစ်ရာ၊ မဗဒေါက တပြင့ထြဲအဖြစ် ရောကသ်ှားနိုငသ်ဖြင့ြ သတိကြီးစွာနှင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးသာ ရှင်းလင်းရလရော မခုခံပဲ ကိုယလြှတရြုန်း ထွကပြှေးကြသည့ြ ဂိုဏြးသားများကို ဖမ်းဆီးဖို့ကိုတော့ ဝိဇျဇာနီ လကလြွှော့လိုကရြသည်။
မှအေောကခြန်းအတွင်းရှိ ခစွစြ၊ ကြငစြ ခစွသ်ူနှစ်ဦးမှာတော့ ဝိဇျဇာနီ၏ အဖြစ်သနဈများကို မသိ၊ တကည်ီလကည်ီ ခစွပြှဲဝငလြွှကရြှိသည်။ ဆိုဖာခုံပေါတ်ှင် အလွားလိုကြ ကြောခင်းကာ ပေါငသ်ှယသ်ှယလြေးများကို ကားပြီး ခစွလြမ်းဖြင့ထြားပေးထားသည့ြ ကြညစြငလြင်း၏ ကိုယတ်ှင် အဝတဆြို၍ နတ်ထိ။ သူ့ခစွသ်ူက သူမ၏ ကိုယပြေါမြှ အုပမြိုးလွှကြ ခစွသ်ံမှိုကို အပေါစြီးမှ ပယပြယန်ယန်ယ် ဆောင့ကြာ နှကန်သည်ေ။ အမညန်ာမပင် မသိရသေးခငမြှာပင် ခစွသ်ူ့ ရငခြှငအြတွင်း ခစွသ်ံမှိုဒဏကြို အလူးအလိမ့ြ ခံနရသေညကြို ကြညစြငလြင်းက ရှကစြနိုးသောလြည်း သူမ ညီမလေးကတော့ ခစွဝြတရြညမြွား ခပရြှှဲရှှဲထုတ်၍ စိတပြါလကပြါ တုံ့ပြနန်သည်ေ။ သူ့ ဆောင့ခြကြမြွားမှာလဲ အားမာနအြပြည့န်ှင့ြ၊ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ိုင်း သူမပါးစပမြှ အင့ကြနဲ၊ အီးကနဲ အောည်ည်းရသညအြထိ။
“အင့ျ” … “အီးးး” … “အ” … “အာ့” …”အင့ျ”
သူဆောင့ထြည့လြိုကတ်ိုင်း ပြောပြရန် ခကသ်ည့ြ အရသာက ညီမလေးမှ တကိုယလြုံးသို့ တလိမ့လြိမ့ြ တကတ်ကလြာသည်။ တသကလြုံး အပျိုကြီးအဖြစ် ထိန်းသိမ်းလာသမွှ ဒီခွာတိတလြေးနဲ့မှ ဇာတလြမ်းစကတည်းက အလဲအကြဲနှင့ြ အညှာလှယသ်ူ ဖြစ်ခဲ့ရသည့အြပြင် ဒီအတိုင်း ဆကလြှှတပြေးလိုကပြါက ထိလိုကတ်ာနဲ့ ဇာတသ်ိမ်းသူ တဏှာကြီးသည့ြ မိန်းမ အဖြစ်ပါရောကတ်ော့မညမြို့ ကြောင်းမှန်းကနမြှန်းသိအောင် သူမလဲ တလှည့ြ လကတ်ုံ့ပြနကြာ အစွမ်းပြမှဖြစ်တော့မညဟြု တွေးကာ …
“တို့ … အ … အပေါကြ … အင် ခဏ … အာ့ နမယ်ေ”
ဟု ဆောင့ခြကြမြွားကြားမှ အားတင်း ပြောလိုကသ်ည်။ ကိုယတ်ောခြွောက ခကြခြငွြးမရပပြဲ ဆယခြကြြ၊ ဆယ့င်ါးခကြလြောကြ ထပဆြောင့ပြှီးမှ ဖြားဖကတ်ောကြို မခွှတပြဲ ကြညစြငလြင်းကို ဖကကြာ အသာထစသည်ေ။ ပြီးမှ နောကပြှနလြှနခြကြာ ဆိုဖာလကတ်ငကြို ကြောမှီလိုကပြှီး သူ့ခွထေောကမြွားကို သူမခွထေောကမြွား အောကမြှ လွို၍ ဆိုဖာပေါြ ဆန့တ်န်းလိုကရြာ ကြညစြငလြင်းက သူ့အပေါတ်ှင် ခွထိုငလြွှကသ်ား ဖြစ်သှားတော့သည်။
ကြညစြငလြင်းကလဲ အခွိနမြဆှဲပါ၊ ဆိုဖာပေါြ ဒူးထောကြ၍ သူ့ကိုယပြေါြ မှောကခြကြာ ခါးနှင့ြ ဒူးအားဖြင့ြ တငပြဆုံကိုလှုပပြှီး အစွမ်းပြတော့သည်။ ဤပုံစံနှင့ဆြိုလွှင် သံမှိုကြီးကို အနကကြှီး အနာခံ သှင်းစရာ မလိုပဲ သူမ ကြှကသ်ားသနသ်ည့န်ရောတွငသ်ာ သူ့ဒဈကိုထားကာ ကစားနိုငသ်ညမြို့ ကောငလြေး တခဏအတွင်း လမ်းဆုံးကို ရောကသ်ှားလိမ့မြညဟြု ကြညစြငလြင်း ထငမြိသည်။
သို့သောြ အထငန်ှင့ြ အမှငမြှာ တကတ်ကစြင် လှဲလသည်ေ။ ခွာတိတ်၏ ကြှမ်းကငွမြှုက သူ့ဆရာ ရာစုသဈနှင့ြ မတိမ်းမယိမ်း၊ ကြညစြငလြင်း၏ ခကြကြောင်းနရောတွကေိုလဲ သူ ဘယလြိုနည်းနှင့ြ သိနသည်ေ မသိ။ ကြညစြငလြင်း၏ ခါးကို တင်းတင်းဖကကြာ သူမ၏ ခကြကြောင်းနရောတွကေို ထိအောင် ကပည်ှောင့ရြင်း အပေါကြလဲ သူ့မကြန်ှာနားကပန်သညေ့ြ နို့ကို ငုံကာ လွှာနှင့ြ ဘယပြှနည်ာပြန် လကြသ်ည်။ မထငမြှတပြဲ အပေါအြောကြ စဈမကြန်ှာဖြင့ြ အတိုကခြံလိုကရြသညမြို့ ကြညစြငလြင်း အသကရြှူတွမှေားကာ ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်သှားသည်။ သူမက ဘာလုပရြမှန်းမသိသောလြည်း ခွာတိတကြ သိသည်၊ ထိုးစဈကို တရကြမ်းဆကသ်ဖြင့ြ ကြညစြငလြင်းမှာ တအင်းအင်း အောည်ည်းရင်း တဆုတထြဲ ဆုတပြေးနရသေည်။ သူမ သတိဝငလြာခွိနတ်ှင် အတင်းရုန်းသောလြည်း အရမ်းနောကကြသွှားပြီ၊ သူက ခါးကိုအတင်းဖကထြားသဖြင့ြ ရုန်းမရတော့။ မညသ်ို့မွှ မတတန်ိုငသ်ည့အြဆုံးတွင် …
“အင့ျ … ဟင့ျ … ဟီးးးးးးးးးးး”
ဆိုသည့ြ ညည်းသံရှညန်ှင့အြတူ ကြညစြငလြင်းခါးကြီး ကုန်းတကလြာကာ သူ့ပခုံးကို ဖြစ်ညှဈရင်း ကာမပန်းတိုငသ်ို့ တငှိမ့င်ှိမ့ြ ရောကသ်ှားရတော့သည်။
“ဟေ့ … ထဦး၊ ဆကမြလုပန်ိုငတ်ော့ရင် အောကမြှာပြနန်ေ”
အအိအိနှင့ြ အသကရြှူမမှနသ်ေးပဲ ပခုံးပေါမြေးတငကြာ အကြာကြီး ငှိမန်သညေ့ြ ကြညစြငလြင်းကို ခွာတိတကြ နားခွင့မြပေးပဲ အတင်းထခိုင်းသည်။ အပြောခံလိုကရြသညမြို့ ရှကရြှကန်ှင့ြ အားတင်းကာ သူမ ထပြီး ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငသ်ည်။ သူမလို အဆုံးသတဖြို့ ခကသ်ော မိန်းမသားတောင် တခါ ပြီးပြီမို့ သူလဲ သိပကြှာတော့မှာ မထငပြါဘူးလေ ဟု တွေးကာ ဒူးတွေ ချောငန်သညေ့တ်ိုင် အားတင်း၍ ဒူးအားကိုသုံးပြီး အထိုငအြထလုပ် ပြုစုပေးသည်။
ခွာတိတကြလဲ ကြညစြငလြင်း ထသည့အြခါတိုင်းတွင် သူမ၏ တငပြါးကို လကဝြါးနှင့ြ ပင့မြှှောကပြေးသည်၊ ပြနအြထိုငတ်ှင် အောကမြှ ခါးကို ကော့တငကြာ ဆီးကြိုသည်။ ကြိုရာတွငလြဲ ဖြစ်သလို မကြို၊ ကြညစြငလြင်း၏ ခကြကြောင်းနရောများကို ထိထိမိမိ ပြတတ်ိုကပြှီး ဝငစြရန်ေ သချော ခွိနဆြ၍ အားနှင့ြ အငန်ှင့ြ ကြိုဆိုရာ ကြညစြငလြင်း ထိုငခြလွိုကတ်ိုင်း ဖုန်းကနဲ အသံမှညသ်ည်။ အထိအတွေ့က ခကြကြောင်းတွခညွြေး ဖြစ်သည့အြပြင် တခါပြီးပြီးလွှင် ဆကတ်ိုကပြှီးတတသ်ည့ြ မိန်းမသားခမွာ နှစ်မိနဈပြည့အြောငပြင် အထိုငအြထ မလုပန်ိုငရြှာ၊ အခကြရြအေားဖြင့ြ ၆ဝ ပငမြပြည့ြ၊ တအီအီနှင့ြ အောမြှညရြင်း သူမခစွသ်ူကို အတင်းဖကထြားပြီး ဇာတသ်ိမ်းခန်းသို့ နောကတ်ခွီ ရောကရြလသည်ေ။
“ဟင့ျ … အီးးးး … ဟင့ျ … ဟင့ျ … အီး …. ဟင့ျ … ဟီး”
ဒီတခါတော့ တအိအိမွှ မကတော့ … အသကြ ရှိုကသ်ှင်းသံ ဟင့ကြနဲပြီးလွှင် ဟီးကနဲ ရှူထုတသ်ံ ထွကလြာရသညအြထိ … ကြညစြငလြင်း ရုပပြကြဆြင်းပကြြ မောနသည်ေ။
“ကဲ … အပေါမြှာပဲဆကန်မလေား၊ အောကမြှာနမလေား”
“ဟင့ြ … အိ … ဘယလြိုမှ … ဟင့ြ … မနဘေူးးး … ဟင့ြ … ဟီး”
“ရတယလြေ”
ခွာတိတကြ ကြညစြငလြင်းကို တွန်းကာ လူချင်ြးခွာလိုကပြှီး သူ့ဖြားဖကတ်ောကြို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ အရညတ်ှနှငေ့ြ ရှှဲနသညေမြို့ ပြတကြနဲ အသံပင် မှညသ်ည်။ ခွထေောကမြွားကို သူမပေါငမြွားအောကမြှ အသာလွိုထုတပြှီး မတတ်ပထြရပသ်ဖြင့ြ ယောငတ်ောငတ်ောငန်ှင့ြ ကြညစြငလြင်း ဆိုဖာပေါတ်ှင် ဒူးတုပထြိုငလြွှကသ်ား ကနွခြဲ့သည်။ “လာ” ဟု လကကြမ်းပေးရာ သူ့လကကြိုတွဲပြီး ကြညစြငလြင်း ထရပသ်ည်။ သူမကို ရူးလောကအြောင် အရသာတွေ တလှကြေီး ပေးသှားသည့ြ သူ့ညီတောမြောငကြို ကြညစြငလြင်း အခုမှ မှငရြသည်။ ရာစုသဈလောကြ မရှညပြမေဲ့ ဝိဇျဇာနီ ကြုံခဲ့ရသော ငမိုကသ်ားလို လူစဉမြမီတာမွိုး မဟုတ်၊ ၆ လကမ် ပြည့လြုနီးနီး တုတတ်ုတခြိုငခြိုငကြှီး။
ခွာတိတကြ ကြညစြငလြင်းခါးကို နောကမြှဖကကြာ သူမပခုံးကို ရှေ့သို့ တွန်းသဖြင့ြ သူမ ဆိုဖာပေါြ လကထြောကလြွှကြ ကသွှားသည်။ သူမ ခွထေောကမြွားကတော့ ဆိုဖာအောကကြ ကောဇြောပေါတ်ှင် ထောကထြားလွှကြ သူမ ကိုယကြ ရှေ့သို့ ကုန်းကုန်းကြီးဖြစ်ကာ ဖငတ်ုံးကြီးများက မိုးပေါထြောငန်သည်ေ။
“ဟာ … ဟင့ျ … … … အင်းးးး”
သူ့အကြံကို ရိပမြိသဖြင့ြ ဟင့အြင်းဟု ငှင်းမညကြှံသောလြည်း ‘ဟင့ြ’ နှင့ြ ‘အင်း’ ကြားတွင် သူ့ပစ်စည်းကြီး ကြညစြငလြင်းအထဲ ရောကလြာသဖြင့ြ အင်းမှာ သံရှညဆြှဲသည့ြ အင်းးး ဖြစ်သှားသည်။ ခွာတိတကြ ဒီတခါတော့ ဖြည်းဖြည်းမှနမြှန် ညှာမနတေော့။ သူမခါးကဉွကြဉွကြလေးကို အားရပါးရ ဆုပကြိုငကြာ နှားသိုးကြိုးပြတ် အသှင်းအထုတကြို မှနမြှနပြှုသည်။ သှင်းထည့လြိုကတ်ိုင်း သူ့ပေါငကြ ကြညစြငလြင်း၏ တငပြါးများနှင့ြ တိုကမြိသဖြင့ြ တဖောင်းဖောင်း မှညသ်ံများ ဆကတ်ိုကြ ထွကလြာသည်။
အားနှင့ြ မာနန်ှင့ြ ဆောင့ခြကြမြွားက စောစောက ဆိုဖာပေါမြှာ ပင့ည်ှောင့တ်ာတွလေို မထိတထိ မဟုတပြဲ ဟိုးအတွင်းထဲကို ထိထိမိမိ ရောကသ်ည်။ သူဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည့ြ ၆ လကမ် အချောင်းကြီး သူမ ယောနိ လမ်းကြောင်းတလွှောကရြှိ အာရုံခံတွေ အားလုံးကို ပြတတ်ိုကြ ဝငလြာကာ လမ်းကြောင်းအဆုံးက အသားစိုငတ်ခုကို ဒုတကြနဲ သှားဆောင့မြိတိုင်း ကြညစြငလြင်း ပါးစပမြှ ဘာသံထွကလြာမှန်း သူမကိုယတ်ိုင် မသိတော့၊ လတွေေ ထွကထြှကသ်ှားသညကြိုသာ သိတော့သည်။ ဆောင့ခြကြမြွားက တဖြည်းဖြည်း ပိုစိတ်၊ ပိုသှကလြာသောအခါ သူပြီးတော့မညဟြု သူမ နားလညမြိသည်၊ မညသ်ည့ြ အကာအကြယမြှ မပါတာကိုလဲ သူမ သတိရမိသည်၊ ဒုကျခပဲ။
“အ … အ … အထဲ … အထဲကို … အ … မ … မထည့န်ဲ့နောြ အ … တို့ ဗိုကကြှီး … လိမ့မြယ်”
သူကလဲ သတိရှိပါသည်။ နောကဆြုံးတခကြြ အဆောင့တ်ှင် သူမခါးကို လှှတလြိုကသ်ည်၊ ဆောင့အြားကို ဒူးတွခွေောငန်သေော သူမ မထိန်းနိုငသ်ဖြင့ြ ဆိုဖာပေါြ ဒူးတုပ် ပစ်ကကြာ သူ့အတံကြီးလဲ သူမအထဲမှ ကြှတသ်ှားသည်။ မောလှန်းသဖြင့ြ ဆိုဖာပေါြ တစောင်းလေး ခွလှေဲခကြာ သူ့ကို လှည့ကြှည့တ်ော့ အရညတ်ှနှငေ့ြ ပြောငလြကန်သေော သူ့အချောင်းကြီးက သူမ မကြန်ှာနားမှာ၊ ကြညစြငလြင်း ဘာမှ မပြောနိုငမြီ သူ၏ သုတရြညမြွားက သူမနဖူး၊ ပါးပြငန်ှင့ြ လညတ်ိုငမြွားအပေါြ ကရွောကလြာတော့သည်။
စခန်းတခုလုံး ရှင်းလင်းအပြီးတွင် ဝိဇျဇာနီ မှအေောကထြပကြို ဆင်းလာခဲ့သည်။ စခန်းထဲတွင် ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းကိုရော၊ သံသတ်ေတာကြီးကိုရော မတွေ့ရသဖြင့ြ ဆင်းရှာခွင်း ဖြစ်သည်။ မီးလင်းနသေော အခန်းတခုထဲတွင် လူသံကြားသညမြို့ ဝိဇျဇာနီ သတိနှင့ြ အခန်းထဲ ခုနဝြငလြိုကသ်ည်။
“ဟင် … မမ”
“ဟာ ဗဒေါ”
မကြန်ှာပေါတ်ှင် အဖြူဖတမြွား ကပစြေးစေးနှင့ြ ပကြေံနသညေ့ြ အမွိုးသမီးနှစ်ဦး တယောကမြကြန်ှာ တယောကကြှည့ပြှီး အံ့အားသင့သ်ှားကြသည်။ ဝိဇျဇာနီက ဒီအခန်းထဲတွင် ထမီရငလြွား၊ ဆံပငဖြားရားနှင့ြ အဝတအြစား ကပိုကယို ဖြစ်နသေော ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းကို တွေ့ရမညဟြု ထငမြထားမိသလို ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းကလဲ ဝိဇျဇာနီ လှတမြှောကလြာမညဟြု မွှောလြင့မြထားမိ။ အရငဆြုံး သတိဝငလြာသညကြ ဝိဇျဇာနီ။ သူမ ခွရင်ေးအနီးရှိ ပြောငလြကလြကြ သံသတ်ေတာပေါြ ခွတဘေကတ်ငပြှီး …
“ရှငတ်ို့ နှစ်ယောကလြုံး အသာတကြည် အဖမ်းခံပါ”
ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းက ခုခံရနပြှငန်သေော နံပါတ် ၃ ကို အသာတား၍
“မဗဒေါ … မဗဒေါနဲ့ တို့နဲ့ အပေးအယူတခု လုပရြအောင်။ တို့နှစ်ယောကြ ဒီစခန်းကနေ အေးအေးဆေးဆေး ထွကသ်ှားခွင့ပြေးပါ။ နောကပြှီး တို့နဲ့ ရာစုသဈတို့နဲ့ ပတသ်ကမြှုကို မဗဒေါ နှုတလြုံပါ။ အပြနအြလှနအြနနေဲ့ ရာစုသဈနဲ့ မင်းနဲ့ ဇာတလြမ်းကိုရော၊ ဝိဇျဇာနီ ဘယသ်ူဆိုတာကိုပါ တို့နှစ်ယောကလြုံး နှုတလြုံပေးမယ်။ ဘယလြိုလဲ မဗဒေါ … ကြနပေလြား။”
ဝိဇျဇာနီ ဘာများ စောဒက တကန်ိုငပြါမညန်ည်း။ ဝိဇျဇာနီ ဘယသ်ူဆိုတာ သိသှားလွှင် သူ့ဆှမွေိုး၊ အပေါင်းအသင်းများကို သူမနှင့ြ ရနစြရှိသော ဒုစရိုကကြောငမြွားက လကတ်ုံ့ပြနကြောင်း တုံ့ပြနလြိမ့မြည်။ ပိုဆိုးသညကြ ရာစုသဈနှင့ြ သူမတို့ ဖြစ်ပကြခြဲ့ကြသညကြို အများသိသှားပါက သူမ မကြန်ှာထားစရာပင် ရှိမည် မဟုတတ်ော့။ သို့သောြ … ဟိုပရောဂကြကြိုတော့ သူတို့လကထြဲ အပါမခံနိုင်။ ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းကလဲ အဲဒါကို သတိရပုံမရ။ သတိမရခင် လကြဦးမှု ယူရမည်။
“ကောင်းပြီလေ”
ဒေါကတ်ာ ကြညစြငလြင်းကို အဖြပေေးသညန်ှင့ြ တဆကထြဲ သူမအနီးရှိ သံသတ်ေတာကို ဝိဇျဇာနီ အားကုနသ်ုံး၍ ရိုကခြွိုး ဖကြဆြီးလိုကလြသည်ေ။
———————-
ဇယသွေီရိမှို့သို့ ဦးတည်၍ မှင်းနီကြီးတကောင် ကောင်းကငတ်ှင် ဒုန်းစိုင်း ပြံသန်းလာနသည်ေ။ ထိုမှင်းနီကြီးပေါတ်ှင် ရှမ်းအကြီအနီ၊ ရှမ်းဘောင်းဘီအနီကို ဝတဆြငထြားသော မိန်းမပျိုတယောကြ စီးနင်းလိုကပြါလာလသည်ေ။ သူမ၏ မကြန်ှာပေါတ်ှငတ်ော့ အဖြူရောငအြဖတမြွား ပပြနေသည်ေ။ သူမသည် ဇယသွေီရိ၏ သူရဲကောင်း ဝိဇျဇာနီ ဖြစ်သည်၊ အဆင့မြှင့ြ လကန်ကထြိန်း ဆော့ဖဝြဲကို ဒုစရိုကသ်မားများလကြ မကရွောကရြအောင် ကာကြယပြေးခဲ့သည့ြ လူစွမ်းကောင်းမယ် ဝိဇျဇာနီ ဖြစ်သည်။
နောကတ်ခွီကရွင် ရှင့ကြို ကမွ အနိုငတ်ိုကမြယ် ဟု စိတထြဲမှ ကြုံးဝါးနသေော ဝိဇျဇာနီ ဖြစ်ပါသည်။
ပြီးပါပြီ။