စားဘဲကြီး
ရေးသားသူ – အမညမြသိ
“ကိုကြီး ညီ့ဖုန်းက မကောင်းတော့ဘူး၊ ညီ့ကို အသဈလဲပေးဦိး”
ဦးထကမြှတကြို နောကကြနေ သိုင်းဖကရြင်း ရဲနောင် ပြောလိုကသ်ည်။ ဦးထကမြှတဆြိုသောလြည်း အသကြ ၃၀ ကြောသ်ာ ရှိသေးသည်။ နေ့တိုင်း အားကစားလုပပြှီး ကိုယ့ကြိုယကြို ထိမ်းထိမ်းသိမ်းသိမ်း နသေောကြောင့ြ ယခုထကတ်ိုင် မပကြမြစီး တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းရှိသည်။ ပိုကဆြံခမွြးသာသည့ြ လူပျိုကြီးဖြစ်သည့အြလွောကြ ဘယသ်ူ့ကိုမှလည်း အတညမြတွဲ။ အမွိုးသမီး ရည်းစားမထားခွင်းကလည်း ဟိုမိုတဈယောကြ ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ အခုလည်း ရဲနောငကြို အမ်းထားတာသာ ကြည့်တ်ော့။
ရဲနောငကြ တကသ်ဈစ မောဒြယလြေး။ အသားက အရမ်းအဖြူကြီး မဟုတသ်လို အသားအရေ ဝင်းဝင်းမှတမြှတ်၊ သန့သ်န့ပြှန့ပြှန့ရြှိပါ၏။ မကြခြုံးမှေးကောင်းပြီး မကြန်ှာကလည်း ယောကြွားပီသသည့ြ မကြန်ှာမွိုး။ ခန်ဓာကိုယကြလည်း ပြောစရာမရှိ။ အခွိုးအစားကြ လှပလှန်းသည်။ ထို့ထကြ လုံးကစွကြစွြ ဖငလြေးကို ဦးထကမြှတ် စွဲလန်းသည်။
“လဲပေးမှာပေါ့ ညီရ”
ပြောရင်းဆိုရင်း ရခေဲသတ်ေတာကိုလှပကြာ ရသနေ့တ်ဈဗူး ယူပြီး သောကလြိုကြ၏။ ရဲနောငကြတော့ နောကကြနေ သိုင်းဖကရြင်း လညတ်ိုငလြေးတွကေို ခပဖြှဖြလေး နမ်းနသည်ေ။ လကတ်ှကလေည်း ဦးထကမြှတ် ပေါငဂြှစုံကို ပြတပြေးနလသေည်ေ။ အလုပကြပြနလြာလာချင်ြး ကုတအြင်ျကြီပင် မလဲရသေး။ ရဲနောငကြ အိမကြနေ စောင့ပြှီး ကြိုတတသ်ည်။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း ကြညန်ူးစရာကောင်းသည်။ ဘောင်းဘီပေါကြနေ ပြတပြေးနရောမှ လကကြို ဘောင်းဘီထဲနှိုကလြိုကတ်ော့ ဦးထကမြှတလြီးကြီးကလည်း တောငမြတန်ပြေီ။ ဦးထကမြှတကြ တဏှာနှင့ပြတသ်တလြွှင် ငယထြိပရြောကသ်ည်။ တဈခွို့ညတွဆေို ရဲနောင် မအိပရြ။
“အာ၊ တောငန်ပြေီနောြ။ ညကမှ လိုးထားတာကို”
“ညီကဆှနမှတေော့ တောငမြှာပေါ့ ညီရ”
“ဒါဆိုမဆှတော့ဘူး”
ဟုဆိုကာ လီးကို ထုပေးနသေော လကကြို ဖယလြိုကတ်ာကြောင့ြ ဦးထကမြှတကြ ရဲနောငဘြကကြိုလှည့ပြှီး ရဲနောငန်ဖူးလေးကို နမ်းလိုကသ်ည်။
“မရတော့ဘူး၊ ကိုယ့မြှှကြေီးက မာနဖြီနပြေီ”
ရဲနောငရြဲ့ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ပြှတခြနဲမှညအြောငန်မ်းရင်း ရဲနောင့ဖြငလြုံးကစွကြစွတ်ှကေို လကတ်ှနှငေ့ြ အားရပါးရ ဖစွည်ှဈလိုကသ်ည်။ ရဲနောငကြလည်း အငမ်းမရ ဦးထကမြှတန်ှုတခြမ်းတွကေို နမ်းသလို၊ လွှာတွကေိုလည်း ပါးစပထြဲ ထိုးထည့ပြေးနသည်ေ။
“ဒီနေ့ ရုံးမှာလည်း စိတကြ ညီ့ဆီပဲရောကန်တော၊ ညကလိုးရတာ မဝဘူးကြာ၊ ညီ့ဖငကြ စောကရြမ်းဆှဲလို့ကောင်းတယ် ညီရာ”
ဦးထငမြှတကြ စကားတွေ အငမ်းမရ ပြောတော့လည်း ရဲနောင် စိတပြါလာရသည်။ ဦးထကမြှတကြလည်း ကုတအြင်ျကြီကိုခွှတသ်လို ရဲနောငကြလည်း အင်ျကြီခွှတလြိုကတ်ော့ ရဲခွိတန်တေဲ့ နို့သီးလေးရယ်၊ ကြှကသ်ားအမှောင်းတွရယေကြ ထငထြငရြှားရှား ပေါထြှကလြာသည်။ ဒီဘောဒြီလေးကိုပဲ ဦးထကမြှတ် ကြှနရေတောမလား။
ရဲနောငကြလည်း အပြုအစုကောင်းလှသည်။ ဦးထကမြှတရြဲ့ နို့သီးလေးတွကေို ကုန်းစုပရြင်း ဦးထကမြှတရြဲ့ ဘောင်းဘီခါးပတကြို ခွှတလြိုကသ်ည်။ အတွင်းထဲက ဒေါသပုနထြနတေဲ့ ချောကလကခြွောင်းကြီးကတော့ သံချောင်းကြီးလို မာနပြေီ။ ရဲနောငကြ ဒူးထောကထြိုငလြိုကပြှီး ဒဈကြီးဆှဲလှနကြာ ကုန်းစုပပြါတော့သည်။
“အား”
ဒဈထိပကြို ပြှတပြှှတန်ဲ့မှညအြောင် စုပရြင်းက ဒဈကြားလေးတွကေို လွှာလေးနဲ့ ကလိပေးနတောလေးတွကေ လုံးဝဆရာကလွှန်းသလို တဈခကြတ်ဈခကြြ အာခေါငထြဲထိ သှင်းလိုကတ်ာများဆိုလွှင် အသကရြှူတောင် မေ့လောကသ်ည်။ ဦးထကမြှတကြတော့ ရဲနောငရြဲ့ဆံပငတ်ှကေို ထိုးဖြရင်း ပါးစပကြိုသာ ဆောင့လြိုးနမေိသည်။
“အု ၊ အု ..”
ဦးထကမြှတလြီးက ညိုညိုတုတတ်ုတကြှီး ဖြစ်ပြီး အရှညကြလည်း ၇ လကမြကြောတ်ောင် ရှိတာမို့လို့ ရဲနောင် မကြရြညလြေးတွပင်ေ ဥလာသည်။ ရဲနောငကြလည်း ဂွင်းတိုကပြေးလိုကြ၊ အာခေါငထြဲထည့ပြှီး ပလှကြှေေးလိုကဆြိုတော့ ဦးထကမြှတလြည်း ကောင်းချင်တ်ိုင်း ကောင်းနလသေည်ေ။
“တောတ်ော့ညီ၊ ကိုယပြှီးသှားလိမ့မြယ်”
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ရဲနောငကြို မီးဖိုခန်းထဲက စားပြဲပေါြ ပကလြကလြှနခြိုင်းလိုကသ်ည်။ အိမမြှာက နှစ်ယောကတ်ည်းနတောဆိုတော့ ကြိုကတ်ဲ့အခွိန် ကြိုကတ်ဲ့နရောမှာ လိုးလို့ရသည်။
ညကလိုးထားသည့ြ အရှိနကြှောင့ြ ရဲနောင် ခရလေေးက အာနသည်ေ။ ပေါငကြားထားသောကြောင့ြ ခရရေဲရဲလေးကို ဦးထကမြှတ် ကောင်းကောင်းကြီး မှငန်ရသေည်။
“အား၊ လှလိုကတ်ာကြာ”
ပြောပြောဆိုနှင့ပြင် ခရကေို လွှာလေးနဲ့ ယကလြိုကြ၏။ ရဲနောငကြတော့ ဂွင်းတိုကရြင်း ဖီးနလသေည်ေ။
” ညီ့ဖငကြ ကိုကြီးလိုးဖို့ပဲ၊ ညကလိုးထားတာတောင် အရှိနမြသသေေးဘူး”
ရဲနောငကြလည်း ဦးထကမြှတဖြီးတကအြောင် ပြောပေးသည်။ ဦးထကမြှတကြ လွှာအခွှနလြေးနဲ့ ဖငလြေးကို လိုးပေးသလို လွှာအပြားလိုကလြေး ယကပြေးတာကြောင့လြည်း ရဲနောင် ကောင်းနေ၏။ လကခြလယလြေးနဲ့ ကလိပေးလိုကတ်ယဆြိုရင် ရဲနောငတ်ဈယောကြ ကော့ပငတ်ကသ်ှား၏။
“ကိုကြီးလိုးချင်ပြှီ ညီရာ ”
ဦးထကမြှတကြ ရဲနောင့န်ား နားလေးကပပြှောရင်း ကဈဆငဆြှဲလိုကသ်ည်။
“ညီလည်း အလိုးခံချင်ပြှီ၊ ကိုကြီးရဲ့လီးကြီး မှငကြတည်းက စအိုတွအောနတော”
အပြောညကသ်ော ရဲနောငစြကားကြောင့ြ ဦးထကမြှတ် လီးပငပျိုတောငလြာရသည်။ စားပြဲပေါြ ပကလြကလြေးဖြစ်နသေော ရဲနောငကြို ဧည့ခြန်းထဲသို့ ပြေ့ခွီလာခဲ့သည်။ ဧည့ခြန်းထဲက ဆိုဖာပေါမြှာ ခပြေးလိုကတ်ော့ လေးဖကကြုန်း အနအထေားနဲ့ ဦးထကမြှတကြို မှှူဆှယန်တေဲ့ ရဲနောင်။ ရဲနောငကြ မောဒြယလြည်းဖြစ်၊ ဂငွလြည်းကစား၊ အသားအရလည်ေး ထိမ်းသိမ်းတော့ အိုးကြီးက ဖြေးပြီးကားနသည်ေ။
“ဖြန်း ..”
ဦးထကမြှတရြဲ့ ရိုကခြကြကြှောင့ြ လကရြာပငထြငသ်ှား၏။ ဦးထကမြှတကြလည်း ခသေူမဟုတ်။ ခကြခြငွြးမလိုးသေးဘဲ လီးနဲ့အပေါအြာကြ ပြတဆြှဲနသေေးသည်။ ရဲနောငဖြငကြှီးလည်း ဆူနလပြေေီ။
” လိုးပါတော့ ကိုကြီးရာ။ ညီ စောကရြမ်းယားနပြေီ၊ ကိုကြီးလီးကြီး ထည့ပြေးပါဗွာ ”
ခရရေဲရဲလေးထဲကို တံတွေးထွေးခလွိုကပြှီး လီးမဲကြီးတဈချောင်းလုံး ထည့လြိုကသ်ည်။ ဘယလြောကလြိုးလိုး ချောငမြသှားတဲ့ အိုးလေး။ ဒီဖငကြှီးကို ဘယလြောကကြှိတကြှိတ် ဦးထကမြှတ် လိုးမဝခဲ့။
“ဘှတ် .. ဘှတ် .. ဖကျ .. အား ရှီး … ရှီး .. ဖကျ …”
” အား .. အ .. လိုး .. ကိုကြီး လိုး .. အား ..”
ရဲနောငကြလည်း အောသ်လို လိုးသံတွကလေည်း ဧည့ခြန်းတဈခုလုံး ကယွလြောငန်သည်ေ။ ဦးထကမြှတရြဲ့ လဥကြီးနှစ်လုံးကလည်း ရဲနောငဖြငတ်ှကေို တဖတဖြတ် လာရိုကန်သလေို ဦးထကမြှတလြီးမဲကြီးကလည်း အဝငအြထွကမြှနန်သည်ေ။
“ညီ့ဖငကြှီးက ဘယလြောကလြိုးလိုး ရိုးမသှားဘူး၊ စီးပိုငန်တောပဲကြာ ..။ လာ ကိုကြီးလီးပေါြ တကဆြောင့ြ”
ဦးထကမြှတကြ ဆိုဖာပေါြ ပေါငကြားထိုငလြိုကသ်ည်။ လီးကြီးက တောငန်တေော့ မကြန်ှာကကြကြို ဖောကထြှကသ်ှားမှာပင် ကြောကရြသည်။
ရဲနောငကြ ဦးထကမြှတလြီးပေါြ တကည်ှောင့သ်ည်။ အပေါကြလည်းဆောင့ြ ၊ အောကကြလည်း ပင့လြိုးနကြသေဖြင့ြ စည်းခကြကြနွသည်ေ။ ဧည့ခြန်းတဈခန်းလုံးလည်း တဘှတဘြှတ်၊ တဘတဘြတတ်ှေ မှညန်သလေို ခွှေးတွလည်ေး ရှှဲနကြပြေီ။
“အာ .. ညီ ကိုပြီးတော့မယ် ..”
” ညီ့ဖငထြဲပြီးလိုကြ၊ လိုးနတော မရပန်ဲ့ ကိုကြီး။ ညီ့ဖငထြဲ ကိုကြီးလရညတ်ှေ ထည့လြိုကြ၊ လိုး၊ ဆကလြိုး ကိုကြီး”
ဦးထကမြှတရြဲ့ လိုးခကြတ်ှလည်ေး စကသ်နပေပြဈသလို မှနလြာသလို ရဲနောငကြလည်း ဖငကြော စကောဝိုကပြေးနေ၏။ နောကဆြုံးမှာတော့ ရဲနောငဖြငထြဲက စီးကလွာတဲ့ လရညတ်ှကြေောင့ြ ဦးထကမြှတရြော၊ ရဲနောငပြါ တဈယောကကြို တဈယောကြ ကြည့်ပြှီး ပြုံးလိုကသ်ည်။
” ခစွတ်ယ် ကိုကြီး”
“ခစွရြင် ညကရွင် ကြှေးဦးနောြ”
ရဲနောင် ပြုံးလိုကသ်ည်။ ဦးထကမြှတလြီးကြီးကတော့ ရဲနောငဖြငထြဲမှာ ပြော့ခွနေေရှာပြီ မဟုတပြါလား။
ပြီးပါပြီ။