အောစာအုပ်

ထွက်မပြေးနဲ့ ရှက်သွေးလေးရယ်

ထွကမြပြေးနဲ့ ရှကသ်ှေးလေးရယ်
ရေးသားသူ – အမညမြသိ

အနကြယထြှန်း ဒီတခေါကလြာတော့ အသားဖြူဖြူနဲ့ ကောငလြေးတဈယောကြ သူနှင့အြတူ ပါလာသည်။ အနကြယထြှန်း၏ အမညအြပြည့အြစုံက ဦးထွန်းခငကြွောြ ဖြစ်သည်။ နီလာ၏ဖခငဖြစ်သူ ဦးမောငမြောင်ဦး၏ ငယသ်ူငယခြငွြးဖြစ်သည်။ အနကြယထြှန်းက မောလြမှိုငတ်ှင် အလုပတ်ာဝနထြမ်းဆောငန်သေူတဈဦးဖြစ်ပြီး နီလာတို့ရှိရာ ရနကြုနသ်ို့ နှစ်လသုံးလလွှင် တဈခေါကြ လာရောကတ်တသ်ည်။ သူလာလွှငလြည်း နီလာတို့အိမတ်ှင် အမြဲတည်းခိုလေ့ရှိသည်။

အနကြယထြှန်း အိမထြောငမြကမွှီက နီလာတို့အိမတ်ှင် အတူနထေိုငခြဲ့ဖူးသည်။ ထိုသို့နထေိုငစြဉကြာလ တဈလွှောကလြုံးတွင် လူမမယ် ကလေးဘဝတွငသ်ာ ရှိသေးသော နီလာကို အနကြယထြှန်းက ထိန်းကြောင်းပေးခဲ့သည်။ နီလာကို အလိုလည်းလိုကသ်ည်။ ခစွလြည်းခစွသ်ည်။ နီလာ၏ ကလေးဘဝကာလ တောတ်ောမြွားများသည် အနကြယထြှန်း၊ ဦးထွန်းခငကြွောြ၏ လကပြေါတ်ှင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသညဟြု ဆိုရမညဖြစ်သည်။

ထို့နောကြ အနကြယထြှန်း အိမထြောငကြသွှားတော့ နီလာတို့နှင့အြတူ မနတေော့ပေ။ ဒါပမေဲ့ နီလာတို့ အိမသ်ို့တော့ မကြာခဏလာသည်။ ရောကလြွှငလြည်း အနကြယထြှန်းသည် နီလာကို သူ၏လကပြေါမြှ မခတွော့၊ ပြီးတော့လည်း နီလာ ကြိုကတ်တသ်ော မုန့်တွကေို တပုံတပငကြှီး ဝယ်၍ လာသေးသည်။

အနကြယထြှန်းအိမထြောငကြသွှားပြီး နောကတ်ဈနှစ်မှာပင် နီလာတဈယောကြ မှတမြှတရြရပင် မူလတန်းကြောင်းသို့ စ၍တကခြဲ့ရသည်။ အဲဒီနောကြ ဝနထြမ်းဖြစ်သော အနကြယထြှန်းက နယသ်ို့ပြောင်းသှားရတော့ နီလာတို့အိမသ်ို့ အရောကအြပေါကြ နည်းသှားခဲ့သည်။ ဒါပမေဲ့ သူရနကြုနကြိုရောကလြွှငတ်ော့ နီလာတို့အိမသ်ို့ အမြဲလာသည်။ ပြီးတော့ နီလာတို့ အိမတ်ှငပြင် အမြဲတည်းခိုသည်။

လှနခြဲ့သော (၄) နှစ်ခန့ကြတော့ နီလာ၏ဖခင် ဦး မောငမြောင်ဦး ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ရာ ကနွရြဈခဲ့သော နီလာတို့သားအမိကလည်း ဖခငဖြစ်သူ၏ အမွိုးတွကေိုသာမက အနကြယထြှန်းဆီကိုပါ အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ ထိုအခါ အနကြယထြှန်းက အားချင်ြးရောကလြာခဲ့ပြီး ကိဈစအ၀၀ကို ကူညီဆောငရြှကကြာ ရကလြညပြှီးမှ ပြနသ်ှားခဲ့သည်။ နီလာ၏ဖခင် ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပမေဲ့လည်း အနကြယထြှန်းက နီလာတို့အိမသ်ို့ အဝငအြထွကြ မပကြခြဲ့ပေ။ ရနကြုနရြောကလြွှင် အမြဲပင် တည်းခိုနကြေ ဖြစ်လသည်ေ။ ဖခင်ဦးမောငမြောင်ဦး မရှိတော့သည့န်ောကပျိုင်းတွင် နီလာ၏မိခငဖြစ်သူ ဒေါရြီပြုံးက မင်ျဂလာဈေးရှိ အထညဆြိုငကြို ဦးစီး၍ လုပကြိုငခြဲ့ရလသည်ေ။

ကံတူအကြိုးပေးလို့လားတော့ ပြောရမညလြား မသိ။ နီလာ၏ဖခငဆြုံးပြီး တဈနှစ်ကြောကြွောလြောကြ အကြာတွင် အနကြယထြှန်း၏ ဇနီးကလည်း နယတ်ှင် ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ရပြနသ်ည်။ ဒီတော့ အနကြယထြှန်းက သားတဈယောကန်ှင့ြ မုဆိုး ဖို ဖြစ်ခဲ့ရလသည်ေ။ နီလာတို့ကို အကြောင်းကြားခဲ့သောလြည်း အနကြယထြှန်း၏ဇနီး ကြယလြှနရြာသို့ နီလာတို့က မရောကဖြစ်ခဲ့ခွေ။ အဲဒီနောကတ်ှငလြည်း အနကြယထြှန်းက ရနကြုနရြောကလြွှင် နီလာတို့အိမသ်ို့ ရောကမြှဲတိုင်းရောကကြာ တည်းခိုလေ့ရှိသည်။

ယခုတဈခေါကလြာတော့ အနကြယထြှန်းက သူ၏ သားလေးကိုပါ ခေါလြာခဲ့သည်။ အလုပကြိဈစနှင့သ်ာ ရနကြုနသ်ို့ လာတတသ်ော အနကြယထြှန်းက သူ၏သားကို ခေါလြာလေ့မရှိသဖြင့ြ နီလာတို့က ယခုမှ အနကြယထြှန်း၏ သားကို တွေ့ဖူးမှငဖြူးကြရသညဖြစ်သည်။ ကောငလြေးက အသကြ (၁၉) နှစ်ကို ပြီးခဲ့သော လကမှပြည့ြ၍ ယခု အသကြ (၂၀) ထဲသို့ ဝငရြုံသာရှိသေးသညဟြု အနကြယထြှန်းက ပြောသည်။ သူ့နာမညကြ မိုးလှိုငကြွောြ တဲ့။

တွေ့တွေ့ချင်ြးဘဲ နီလာက တဈဦးတည်းသောသမီး ဖြစ်ကာ မှေးချင်ြးမရှိဘဲ အဖောမြဲ့ခဲ့ရသောကြောင့လြား မသိ။ မိုးလှိုငကြွောကြို ခငမြငမြိသည်။ အနကြယထြှန်းက မောလြမှိုငမြှနေ၍ တာခွီလိတသ်ို့ ပြောင်းရှှေ့၍ တာဝနထြမ်းဆောငရြမည် ဖြစ်သောကြောင့ြ မိုးလှိုငကြွောကြို နီလာတို့အိမတ်ှင် နထေိုငရြန် ထားခဲ့မညဖြစ်သည်။ တကျကသိုလတ်တိယနှစ်သို့ ရောကန်ပြေီဖြစ်သော မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာတို့အိမတ်ှငန်ေ၍ ကြောင်းတကရြနဖြစ်သည်။

နီလာတို့ သားအမိနှစ်ယောကစြလုံးကပင် မိုးလှိုင် ကြောကြို သူမတို့အိမတ်ှင် အတူနထေိုငရြန် လှိုကလြှိုကလြှဲလှဲ သဘောတူလကခြံခဲ့သည်။ နီလာအနနှငေ့ကြလည်း မောငလြေးတဈယောကကြို ကောကရြလိုကသ်လိုပင် ခံစားလိုကရြကာ ရငထြဲတွင် ကြညန်ူးမိခဲ့ရတာ အမှနပြငဖြစ်သည်။

နီလာက မိုးလှိုငကြွောထြကြ အသကြ (၄) နှစ်ကြောကြွောြ ကြီးပြီး၊ ဘှဲ့ရခဲ့တာပင် (၃) နှစ် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီတော့လည်း နီလာက မမကြီးပေါ့။ ထို့ပြင် အံ့သှစရာကောင်းလောကအြောငပြင် တိုကြ ဆိုငမြှုတဈခုကလည်း ရှိနပြနေပြါသည်။ ထိုအကြောင်းအရာကတော့ မိုးလှိုငကြွောြ ယူထားသော ဘာသာက နီလာယူထားသော ဘာသာနှင့ြ အတူတူဖြစ်ပြီး နီလာက ယခုအခါ မဟာဘှဲ့ အတွကြ ကမွြးပြုကာလပင် ရောကန်ပြေီ ဖြစ်သည့အြတွကြ အနကြယထြှန်းက မိုးလှိုငကြွောကြို စာပြဖို့တာဝနကြိုပါ နီလာအား ပေးအပခြဲ့လသည်ေ။

နောကတ်ဈနေ့တွင် မိုးလှိုငကြွောြ၏ ကြောင်းကိဈစ အ၀၀ကို အနကြယထြှန်းနှင့ြ နီလာတို့က မိုးလှိုငကြွောန်ှင့အြတူ လိုကလြံဆောငရြှကပြေးခဲ့သည်။ နီလာတို့အိမတ်ှင် အနကြယထြှန်းက (၂) ညအိပန်ေ ပြီး သူပြောင်းရှှေ့တာဝနထြမ်းဆောငရြမည့ြ တာခွီလိတမြှို့သို့ ထွကခြှာသှားပါတော့သည်။ ခါတိုင်းအခွိနမြွားတွင် သားအမိနှစ်ယောကထြဲ ချောကကြပကြပဖြှင့ြ ရှိနခေဲ့သော နီလာတို့အိမသ်ို့ မိုးလှိုငကြွောြ ရောကလြာသဖြင့ြ စိုစိုပြပြလေေေး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

မနကမြိုးလင်းလငွြ အိမကြ ဆနန်ီကားလေးကို ကိုယတ်ိုငမြောင်း၍ ဒေါရြီပြုံးက ဆိုငထြှကသ်ည်။ အပြငသ်ှားစရာ မရှိသောရကမြွားတွင် အိမတ်ှငန်ီလာက တဈယောကတ်ည်း အထီးကနွကြာ ကနွရြဈခဲ့တာက များသည်။ တခါတရံမွိုးတော့လည်း နီလာက မိခငဖြစ်သူ ဒေါရြီပြုံးနှင့အြတူ ဆိုငလြိုကြ၍ ထွကတ်တပြါသေးသည်။ ဒါပမေဲ့ သူမဘာမွှမလုပတ်တ် နားလည်း နားမလည် ဆိုငတ်ှင် တဈနကေုန် ငုတတ်ုတထြိုငပြှီး စားချင်ရြာစားကာ ဈေးသိမ်းတော့ မိခငဖြစ်သူနှင့အြတူ ပြနခြဲ့ရသည် ခညွြးဖြစ်သည်။

ဆိုငတ်ှငတ်ဈနေ့လုံး ဘာမွှမလုပတ်ဲ့သူက ညနအေိမပြှနရြောကလြွှင် ခေါင်းကကိုကတ်တသ်ေးသည်။ ဒီတော့ မိခငဖြစ်သူက နီလာကို ဆိုငသ်ို့မခေါတ်ော့ဘဲ အိမတ်ှငသ်ာ နီလာက တကိုယတ်ည်း ကနွခြဲ့ရတော့သည်။ အခုအိမတ်ှင် မိုးလှိုငကြွောကြ ရှိနတေော့ နီလာအတွကြ စကားပြောဖောရြသည်။ အိမမြှာ ကနွရြဈခဲ့ပမေဲ့ လည်း မပငွြးတော့ ..။

ပြီးတော့ မိုးလှိုငကြွောကြ မှနမြှနရြညရြညလြေး ဖြစ် သည်။ နီလာတို့သားအမိကိုလည်း အထူးပင် ခငမြငသ်ည်။ အိမတ်ှငလြည်း အလကား ထိုငမြနတတ်ေ။ သူလုပန်ိုငတ်ာ သူကူညီနိုငတ်ာမှနသ်မွှကို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဇိုးဇိုးဇတဇြတ် ထ၍ လုပပြေးတတသ်ည်။ နီလာအပြငသ်ို့ သှားစရာရှိ၍ သူကြောင်းအားရကြ နှင့ြ ကြုံရငလြည်း မိုးလှိုငကြွောကြ အဖောအြဖြစ် လိုကပြါပေးတတသ်ည်။ တဈနေ့ထကတ်ဈနေ့ တဈရကထြကတ်ဈရကြ နီလာနှင့ြ မိုးလှိုငကြွောတ်ို့သည် ပို၍အနရင်ေးလာကြကာ ပို၍လည်း တဈယောကကြို တဈယောကြ ခငမြင်၍ လာခဲ့ရသည်။ ဒါပမေဲ့လည်း တဈခါတဈခါတွငတ်ော့ မိုးလှိုငကြွောကြ သူမအပေါြ တဈမွိုးလေးပင် ဖြစ်သညဟြု နီလာ တွေးမိသည်။

တခါတရံမွိုးတွင် မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏ အရောငတ်ဖိတဖြိတလြကြ၍နသေော သူ၏ မကြလြုံးရှဲကြီးများဖြင့ြ နီလာ၏ တကိုယလြုံးကို သိမ်းကြုံး၍ ခဏကြာသညထြိ စူးစိုကစြှာ ကြည့်တ်တသ်ည်။ ဒီလိုအခါမွိုးတွင် နီလာက မသိဟနဆြောင်၍ နခေဲ့သောလြည်း နီလာ၏ရငထြဲတွငတ်ော့ တလှိုကလြှိုကြ ခံစားခဲ့ရလသည်ေ။ သို့သောလြည်း နီလာကတော့ ငါစိတထြငလြို့ဖြစ်မှာပါ ငါထငသ်လိုလည်း မဟုတန်ိုငပြါဘူး ဟူ၍ အဖြစ်မှနကြို ဖုံးကြယကြာ သူမ၏ရငထြဲမှ ခံစားလိုကရြသညတ်ို့ကို ခွဖကြေခြဲ့သညခြညွြးပင် ဖြစ်သည်။

အပျိုတောငမြှ အပျိုကြီးစာရင်းဝငလြောကန်ပြေီ ဖြစ်သော နီလာ၏ အတွေးထဲ စိတကြူးထဲတွင် မိုးလှိုငကြွောကြို တခါတရံမွိုးတွင် ခဏတဖြုတ် စိတကြူးခဲ့ဖူးတာတော့ အမှနပြါ။ ထိုစိတကြူးလေးတွေ၏ အဆုံးတွငတ်ော့ နီလာတဈယောကြ အို မဟုတသ်ေးပါဘူး ဟု ဆိုကာ ရှကသ်ှေးဖြာခဲ့ရသညခြညွြးဖြစ်သည်။ ဒီလိုအတွေး ဒီလိုစိတကြူးမွိုးကို နီလာတဈယောကြ တဈကြိမမြက စိတကြူးခဲ့ရသည်။

ထိုကဲ့သို့ပင် မွိုးလှိုငကြွောကြလည်း သူမကို သူမ၏ ရငထြဲထိ စူးနဈရောကရြှိခဲ့ရသော အကြည့်မြွိုးဖြင့ြ မကြာခဏ ကြည့်တ်တသ်ညသ်ာ ဖြစ်သည်။ မိုးလှိုငကြွောမြှာ မှနမြှနရြညရြညဖြှင့ြ ရိုးရိုးသားသား ရှိတာကတော့ မှနပြါသည်။ ဒါပမေဲ့ ကောငလြေးက မခဟေု နီလာတဈယောကြ မှတခြကြခြမွိသည့အြပြင် သူမ၏ တစွန်းတစ အတွေးလေးကလည်း တကယလြို့များ သူမစိတကြူးမိထားသလို တကယမြွားဖြစ်နခေဲ့ရင် .. ဟူသော အတွေးလေးကိုလည်း တစွန်းတစ တွေးခဲ့မိပါလတေော့သည်။

မိုးလှိုငကြွောတ်ဈယောကြ နီလာတို့အိမသ်ို့ ရောကြ ခဲ့သညမြှာ (၂) လကြောြ (၃) လနီးပါးပင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဒီနေ့ မနကစြောစော (၅) နာရီလောကမြှာပင် တာခွီလိတမြှလာသော အနကြယထြှန်းတဈယောကြ အိမသ်ို့ ရောကလြာခဲ့သည်။ သူ၏သားဖြစ်သူ မိုးလှိုငကြွောြ အတွကရြော နီလာတို့သားအမိအတွကပြါ ပစ်စည်းတွေ တပုံတပင် ဝယခြှမ်း၍ လာခဲ့သည်။

အနကြယထြှန်းရောကလြာတော့ နီလာတို့ (၃) ယောကစြလုံးပင် အိပယ်ာမှ နိုးဖြစ်ကြသည်။ အဲဒီနောကြ မနကစြာစားပြီး (၈) နာရီလောကတ်ှငတ်ော့ အလုပကြိဈစရှိသော အနကြယထြှန်းက နီလာ၏မိခင် ဒေါရြီပြုံး၏ ဆနန်ီပစ်ကတကြားလေးကို မောင်း၍ ဒေါရြီပြုံးဈေးသို့ အသှားတွင် တဈခါတည်းလိုကပြါ၍ သှားလသည်ေ။ အိမတ်ှင် မိုးလှိုငကြွောန်ှင့ြ နီလာတို့ (၂) ယောကထြဲသာ ကနွခြဲ့ကြသည်။

လူကြီးတွေ အပြငသ်ို့ ထွကခြှာသှားကြပြီးသည့ြ အခွိနတ်ှင် နီလာက သိမ်းစရာပစ်စည်းများကို သိမ်းသည်။ ဆေးစရာပစ်စည်းများကို ဆေးသည်။ ပြီးတော့ တဈအိမလြုံးကို တံမှကစြီးလှည်းသည်။ ထိုသို့လုပန်ရင်ေး မိုးလှိုငကြွောကြို သတိရ၍ ကြည့်မြိလိုကတ်ော့ မိုးလှိုငကြွောသ်ည် သူ၏ အခန်းထဲတွငပြင် ရှိ နကြေောင်း အရိပအြယောင် တွေ့လိုကရြသည်။ လုပစြရာရှိတာတွေ လုပပြှီးသှားတော့ နီလာတဈ ယောကြ ရချိုးခန်းထဲသို့ ရဝငေခြွိုးလိုကတ်ော့သည်။

““အို ..””

အသံလေးကတော့ ထွကြ၍မလာပါ။ ဒါပမေဲ့ ရငထြဲ တွငတ်ော့ လှိုကကြနဲ ဖြစ်၍သှားရသည်။ နီလာ၏ ဝိုင်းစကသ်ော မကြလြုံးအစုံက ပြူးကယွြ၍သှားသည်။ လေးကိုင်းသဖြယ် ညှှတကြှေးသော နှုတခြမ်းလေးအစုံကလည်း ဝိုင်းဝန်းလွှကြ ဖြစ်သှားရပါသည်။ ထူးကဲသော မကြခြုံးမှှေးလေးနှစ်တန်းကမူ အထကသ်ို့ ပင့တ်ကြ၍သှားရသည်။ ခေါင်းတွင် စည်းတုပ်၍ အုပဆြောင်းလေးအသှင် ဖောင်းခညွထြားသော သဘကလြေးအောကမြှ နသယစြပရြှိ ဆံစလေးများသည် ရစေိုလွှကြ နားထငတ်ှင် ကပ်၍နသည်ေ။ ရစကေရြပေေါကလြေးများက ဖောင်းမို့၍နသေော သူမ၏ ပါးစုံ့လေးနှစ်ဖကပြေါန်ှင့ြ တင်းအဈ၍နသေော ရငသ်ားအစုံပေါတ်ို့၌ ပုလဲလုံးလေးများပမာ တွဲခိုနသည်ေ။ ပြည့တ်င်းသော ပါးစုံ့လေးနှစ်ဘကပြေါတ်ှင် ရိပကြနဲ ပြေးသှားသော ပန်းဆီရောင် အရှကရြိပတ်ို့က ပေါလြှငထြငရြှားသှားရသည်။

““အာ .. ဆောရီး . .မမ””

အားနာစွာ ပြုံးလိုကသ်ော မိုးလှိုငကြွောြ အပြုံးက မပီမပြင် ခပမြဲ့မဲ့အသှငဖြှင့ြ အပြဈရှိသူတဈဦးပမာ မကြလြုံးလေးတို့ ဝိုင်းဝိုင်းလညသ်ှားကြရသည်။ ၃၄၊ ၂၁၊ ၃၅ အခွိုးအစားဖြင့ြ ဝင်းဝါဝါလေးရှိနသေော နီလာကို စကျကန့ပျိုင်းမွှငေးမောလွှကြ တွဝကေောရပတ်န့ြ၍နလေိုကမြိခွင်းကပငလြွှင် သူ့အတွကြ ပြဈဒဏခြတခြံလိုကရြသော ကာလလေး ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။

ရချိုးခန်းထဲမှ ထွကြ၍လာသော နီလာ တကိုယလြုံးတွင် ရစကေရြပေေါကလြေးများမှာ တွဲခိုဆဲပငရြှိသေးသည်။ နီလာ၏ခါးတွင် ဖြစ်သလို ပတစြည်းထားသော မကြန်ှာသုတပြုဝါ အကြီးကြီးက နီလာ၏ ခန်ဓာကိုယ် အရှေ့ပိုင်းကိုသာ လုံခွုံစွာ ဖုံးဖိထားနိုငသ်ည်။ မို့ဝင်းအိစကသ်ော အသားစိုငတ်ို့ဖြင့ြ စိုပြလှပေနသေော ရငည်ှန့အြထကန်ှင့ြ ဒူးဆဈလေးများအထကြ လေးလကမြလောကမြှ ခွဖြေားသို့တိုင် ဘာဆိုဘာမှ အကာအကြယမြရှိဘဲ ပငကြိုယအြသားအရည် နုပျိုစိုပြခွင်ေးကို တအံ့တသှ တမေ့တမောကြီး တွေ့ရခွင်းဖြစ်သည်။ အမှနဆြိုတော့လည်း ရချိုးခန်းနှင့ြ နီလာ၏ အိပခြန်းက ခွလှမြေး (၇) လှမ်း (၈) လှမ်းထကြ ပိုပြီးမသှားရ။ ထို့ပြင် သူမရမချိုးမှီ မိုးလှိုငကြွောကြ သူ့အိပခြန်းထဲတွင် ငှိမခြကြသ်ား ကောင်းနတေော့ နီလာတဈယောကြ ပေါ့ဆ၍သှားမိခဲ့ရသည်။

““ဟင် .. လကထြဲက ကငမြရာကြီးနဲ့ပါလား .. မမကိုများ ရိုကြဦးမလို့လား””

အရှကပြှေ ပြောမိပြောရာ ပြောလိုကမြိခွင်းဖြစ်သည်။

““ဟုတတ်ယ် မမ .. ဖဖဝေယေလြာတာလေ။ အဲဒါ အခု မမကို ရိုကမြလို့ ..””

““အို ..””

နီလာတဈယောကြ သူမကိုယသ်ူမ ငုံ့၍ တဈခကြကြှည့လြိုကမြိကာ တကယပြင် ရငထြဲတွင် ထိတကြနဲဖြစ်သှားရသည်။

““ဒါဆိုလည်း နောကပြှီးမှ ရိုကန်ောြ””

နီလာ၏ အသံလေးက ပို၍ တိမဝြငသ်ှားပြီး လှုပခြတ်၍နသည်ေ။ ပြောပြီးသညန်ှင့ြ မမသည် ခန်ဓာကိုယကြို ပို၍ကြုံ့ကာ သူ၏ရှေ့မှ ဖြတကြွောသ်ှားလိုကသ်ည်။ ဆပပြှာမှှေးရနံ့လေးက ခွိုသင်းစွာဖြင့ြ သူ၏ရငတ်ှင် စွဲ၍ကနွရြဈသည်။

““မမ .. ခဏလေး..””

မိုးလှိုငကြွောြ၏ အသံလေးက ရုတတ်ရကြ ထွကြ ပေါလြာတော့ နီလာ၏ ခွလှမြေးများက ရပလြိုကရြင်း သူ့ဘကသ်ို့ မကြန်ှာလေးတဈခုထဲ လှည့လြိုကသ်ည်။ သူ၏ အသံလေးက လှုပခြတ်၍နသည်ေ။

““ဘာလဲဟင် ..””

နီလာက တိုးတိုးလေး ပြနမြေးလိုကသ်ည်။

““ဒီပုံစံနဲ့လုပရြရင် ကောင်းမလားလို့ ..””

““ဟင် ..ဘာ .. ဘာ .. ရယ်””

မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာကို အထိတတ်လန့ြ ပြနကြှည့ပြှီး ကမန်းကတန်း ဖြရှင်ေးရန် ကြိုးစားလိုကသ်ည်။ စကားလုံးတို့က ရုတတ်ရကြ ရှာ၍မရ။ ခန်ဓာကိုယကြို တဈစောင်းလေး သူ့ဘကသ်ို့လှည့လြိုကရြင်း သူ့ကိုဝခွေဲမရသလို တညတ်ညလြေးနှင့ြ ကြည့်န်သေော နီလာ့အကြည့်ြ နီလာ့ကိုယန်ဟနေထြားက ခါးလေး လိမကြာ တစောင်းလေး ..။

““ဖပြျ ..””

မိုးလှိုငကြွောြ၏ လကထြဲမှ ကငမြရာလေး မီးလင်းသှားသည်။

““ကြှတ်.. မင်းကတော့ကြယ်””

နီလာ၏ မကြန်ှာရဲရဲတွတအြောင် နီ၍ သှားသည်။

““အခုလိုပုံမွိုး .. ဘယသ်ူမှ မရိုကဖြူးဘူး””

မိုးလှိုငကြွောကြ ကလေးဆနဆြန် ကြကြနေပေန်ပကြှီး လကမြထောင်၍ ပြောလိုကသ်ည်။

““ကိုင်း .. ဒါဖြင့လြည်း ဒီဖကရြှငဘြဲ ရိုကလြေ””

နီလာက ရငလြေးကော့ပြီး ခပန်ှဲ့နှဲ့လေး ပြနလြှည့ြ ကာ ခပင်ေါ့ငေါ့လေး ပြောလိုကသ်ည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ ရယလြိုကသ်ည်။ နီလာ ရှဲ့ပြောလိုကတ်ာမှန်း သူသိသည်။

““ဆောရီးပါမမ .. မမ .. မကြိုကရြင် မရိုကတ်ော့ပါဘူး””

ပြောလိုကပြမေဲ့လည်း မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာ၏ရှေ့မှ ထွကမြသှား။ နီလာက သူ့မကြန်ှာလေးကို ခပတ်ှတွလေေေး လုပကြာ စေ့စေ့စပစြပလြေး ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ယောကြွားလေးဖြစ်ပြီး မိုးလှိုငကြွောြ၏ ပါးလေးတွကေ ရဲ၍နသည်ေ။ မကြခြုံးကောင်းကောင်း နှာတံပေါပြေါြ နှုတခြမ်းလေးတွကေ နီစွေး၍ ဖူးကြနသည်ေ။

““စိတကြောကတ်ာလား .. မဟုတပြါဘူးနောြ””

နီလာက အခန်းထဲ မဝငသ်ေးဘဲ အခန်းတံခါးဘောငကြို ကိုယတ်ခွမ်းယိုငန်ှဲ့ကာ မှီလိုကရြင်း မေးလိုကြ သည်။

““အာ .. မဟုတတ်ာ .. ကနွောရြိုင်းသှားမိတာပါ””

““ရိုင်းတယ် .. အို .. မမ အဲဒီလို မပြောဘူးနောျ””

တံခါးဘောငကြို မှီထားရာက ကိုယကြို ပြနမြတပြှီးခပမြှနမြှနလြေး ပြောသည်။

““ဟုတပြါတယ် .. မမက ရိုင်းတယလြို့ မပြောပါ ဘူး ..””

စကားပြောနစဉြေ မိုးလှိုငကြွောြ၏ မကြလြုံးအစုံက အရင်းပိုင်း တုတခြဲသှားသော နီလာ၏ ပေါငတ်ံအုံကြီးဆီသို့ ရောကြ၍နသည်ေ။ သူ၏ရငမြှာ တဒိတဒြိတဖြှင့ြ ပူလောငသ်ော အငှေ့အသကတ်ို့က ရငဝြတွင် လှိုကဆြူ၍နသည်ေ။ မမကဲ့သို့ ဖြောင့စြင်း ကြော့ရှင်းသော ခန်ဓာကိုယအြခွိုးအစားနှင့ြ မိန်းကလေးမွိုးကို သူက စိတဝြငစြားသည်။

““ဒီလိုဘဲ .. ရိုကမြှာလား .. ဟင်””

တခဏအတွင်းမှာပင် တဖတွဖြတွြ ပြောင်းလဲ၍ သှားရသော သူမ၏စိတအြစဉကြို သူမဘာသာ အံ့သှ၍ သှားရသည်။

““မမစိတရြဲရင် ဒီလိုဘဲ ရိုကခြငွတ်ယ်””

““ဖြစ်ပါတယ် .. အဟင်း .. ဘာမှဖြစ်တာမှ မဟုတတ်ာ””

မကြန်ှာက နီရဲရဲလေးဖြစ်သှားရင်း သူမကိုယလြည်း သူမ အားတင်းကာ ပြောလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ နီလာသည် အိန်ဒွမပေကြြ သူမ၏ ခွတဈေဖကကြို သူမ၏နောကရြှိ တံခါးဘောငသ်ို့ ကြေး၍ ထောကြ လိုကသ်ည်။ သူမ၏ ကိုယပြေါတ်ှင် ရဈပတထြားသော သဘကကြ ဒေါင့တ်န်းဆှဲပြီး အလယကြ လှဈဟသှားကာ ခပမြဲမဲလေးဖြစ်နသေော ပေါငရြင်းဆီ မှငန်ရသေည်။ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လညခြွောင်းဝ၌ တဈဆို့ဆို့ဖြစ်၍ သှားရသည်။

““ဒီပုံ .. ဘယန်ဲ့လဲ ..ဟင်””

““လှတယ် .. မမ .. အဲဒီအတိုင်းနေ””

““ဟိတ် .. အရှေ့တည့တ်ည့ကြ မရိုကန်ဲ့လကြော.. လူနောကြ ..””

သူမ၏ရှေ့တဲ့တဲ့သို့ ရှေ့လာသော မိုးလှိုငကြွောကြို နီလာက သူမ၏ ခွထေောကလြေးကို ပြန်၍ခပြှီး ဆီးခုံလေးကို လကဝြါးလေးနှစ်ဖကဖြှင့ြ အုပရြင်း ခါးလေးကုန်းကာ ပြောလိုကသ်ည်။ ကုန်းလိုကသ်ော မမ၏ ဖြေးနှစ်၍နသေော ရငန်ှဈမှှာမှာ တွဲလောင်းလေးနီးပါး ဖြစ်သှားကာ ပို၍ ဖြိုးအိသှားရသည်။

““ဖပြျ ..””

““ရတယ် ..ဒီပုံကမှ ပိုလှတာ””

““ဟယ် .. ကောငစြုတလြေး ခစ် .. ခစ်””

နီလာက သတိရဟနန်ှင့ြ သူမ၏ နို့နှစ်လုံးကို ပြန် လညသ်ိမ်းစုပြီး သူမ၏ မကြန်ှာလေးမှာ ခပပြကြပြကြဖြှင့ြ စူအောင့အြောင့လြေး ပြောလိုကသ်ည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ နှစ်လိုဖြယကြောင်းသော သူ၏ စွဲဆောငမြှု အပြည့ပြါသည့ြ အပြုံးလေးကို နီလာဆီသို့ စလှေှတလြိုကသ်ည်။

““အဲဒီလို စိတကြောကတ်ဲ့ ပုံလေးကိုက တဈမွိုးလှတာ”

““သှား .. ကောငစြုတလြေး””

““ဟိုဖကလြှည့လြိုကလြေ .. မမ .. အင်း.. ဟုတပြှီ ””

လှည့လြိုကတ်ော့ ပေါငတ်နအြလယလြောကထြိရှိတဲ့ သဘကအြောကကြ ပေါငတ်နကြှီးတွကေ ဖြေးဥပြီး နသည်ေ။ အဲဒီအထကမြှာတော့ ဝိုင်းစကအြိဖြိုးသော တငပြဆုံကြီးတွေ ဖြစ်သည်။ နီလာ၏ တငပြါးကြီးတွကေ ဝိုင်းစကန်ရေုံတငမြကဘဲ ဘေးကိုတဈပြီး ခါးမှာသိမသ်ှားတဲ့ အခွိုးအဆဈက ကြောကဆြဈရုပလြေးတဈရုပလြို လှပ၍ နသည်ေ။ မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာ၏ အနအထေားကို ကြည့်ကြာ ကငမြရာကို ခွိနန်ရင်ေးက ..

““ဒီခါးမွိုးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငပြှီး လေးဘကကြုန်းပြီး လိုးလိုကရြင် ..””

ဟူသော အတွေးကြမ်းက ဝင်၍ လာသေးသည်။ ဒီလိုစိတမြွိုးတွေ ပေါလြာအောငလြည်း နီလာ၏ တငကြ ကား၍ လုံးတဈဖောင်းမို့လို့နသည်ေ။ ခါးကလည်း သေးသေးလေး ဖြစ်သည်။ အခုလည်း နီလာက သူ့ဖငကြို ဓါတပြုံရိုကမြယမြှန်းသိလွှကန်ဲ့ လှည့ြ၍ပြနသည်ေ။ သူမ၏ မကြန်ှာက မခို့တရို့ လေး ကော့ရှှမ်းသော မကြတ်ောငကြော့ကြီးတွကေို ခပစြင်းစင်းလုပပြှထားပုံကိုက စွဲမကစြရာကြီး ဖြစ်နသည်ေ။

““တောပြှီကြယ် .. အဝတလြဲလိုကြဦးမယ်””

““ဒီတဈလိပကြုနအြောငတ်ော့ လုပရြအောင် မမရယ်””

““အိုး .. အဟုတလြား””

““ဘာလဲ မမက ကန်ော့ကို မယုံလို့လား””

““မယုံရင် အိပခြန်းထဲတောင် အဝငမြခံဘူး သိလား””

““အာ .. ဟား .. မမ . ကနွော့ကြို ယုံတာ မှားသှားပြီ””

““ဘယလြို ..””

““ဟုတတ်ယ် .. ဓါတပြုံသာရိုကန်သော ကနွောြ့စိတတ်ှကေ လွှောကပြှီးတွေးနတော .. မမမှ မသိတာ””

““သှား .. ကောငစြုတလြေး .. စိတန်ဲ့ပြဈမှားနေ တယပြေါ့ .. ဟင်း””

““ဟဲ..ဟဲ .. မမက သဘောပေါကသ်ားဘဲ””

““တောပြှီ..တောပြှီ .. အဝတလြဲတော့မယ်””

နီလာသည် သူမ၏အိပခြန်းထဲသို့ ဝင်၍သှားသည်။ မိုးလှိုငကြွောတ်ဈယောကြ ရငထြဲတွင် လှိုင်းထရင်း လှုပရြှားသော စိတဖြှင့ြ ကနွရြဈသည်။ ခဏအကြာ၌ နီလာသည် အိပခြန်းထဲမှ ပြန်၍ ထွကလြာသည်။

““ဟင်.. လှလည်းမလှတော့ဘူး””

ခပစြူစူပြောလိုကသ်ော မိုးလှိုငကြွောြ၏ လသေံကြောင့ြ နီလာက ခပဟြကဟြကလြေး ရယလြိုကသ်ည်။

““မင်းကို ကြောကလြို့””

နီလာက ထဘီပြင့ရြိုကလြေးနှင့ြ ယောကြွားဂငွြးရှပ် ဖားဖားကြီးကို ဝတထြားသည်။

““ကနွောြ ဓါတပြုံ မရိုကရြတော့ဘူးပေါ့””

““အိုး .. ရိုကလြေ .. ဒီလိုပဲရိုကပြေါ့ .. မရဘူးလား””

နီလာ ပညာပြလပြေီ ..။ မိုးလှိုငကြွောြ၏ စိတထြဲတွင် မချင့်မြရဲဖြစ်၍လာရသည်။ သူသည် အိပခြန်းဝတွငပြင် ရှိနသေေးသော နီလာ၏ရှေ့သို့ တိုးကပလြိုကသ်ည်။ သင်းထုံသော ရနံ့တို့က သူ၏ ရငကြို ရိုကခြတ် တို့ကစား၍လာသည်။ နီလာ၏ ဖြူနုသော လကမြောင်းမှ အမှှေးလေးများကိုလည်း အနီးကပ် တွေ့ရသည်။ ပါးပြငစြိမ်းစိမ်းလေးပေါတ်ှင် ခပပြါးပါးလေး ပြတ်၍လာသော သနပခြါးရညကြွဲလေးက သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို ပို၍ ခစွစြရာ အသှငကြိုဆောငန်စသေည်ေ။ တခဏအတွင်းမှာပင် မိုးလှိုငကြွောြ၏ ရငထြဲသို့ စိတရြိုင်းတွကေ တားမနိုငဆြီးမရ ဝင်၍လာသည်။

““မမ .. ကို ခစွတ်ယဗြွာ””

““ဘာ ..””

ဆိုင်းမဆင့ဗြုံမဆင့ြ ပြောလိုကသ်ော စကားက အ တင့ရြဲလှန်းလှသည်။ ကြားလွှငကြှားလိုကရြခွင်း မာနအခံလေးဖြင့ြ ဒေါသက ထောင်းကနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏စကားကို ပြောလိုကပြှီးသညန်ှင့ြ နီလာ၏ရှေ့သို့ ထပ်၍ တိုးကပလြာသဖြင့ြ နီလာက

““ဘာ””

ဟု ရရှတေရြင်း နောကသ်ို့ တဈလှမ်းဆုတလြိုကရြ သည်။ သူမက အိပခြန်းထဲသို့ ပြန်၍ရောကသ်ှားရသည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ နောကသ်ို့ ဆုတသ်ှားသော သူမ၏ရှေ့သို့ ခွတဈေလှမ်းထပ်၍ တကကြာ တိုးလိုကပြှနသ်ည်။ ဒီတော့လည်း နီလာက နောကသ်ို့ထပ်၍ တဈလှမ်း ဆုတလြိုကရြပြနသ်ည်။

ဗှုန်းကနဲသာ ဒေါသထွကသ်ှားရပမေဲ့ သချောတွေး ကြည့်ပြှနတ်ော့လည်း ဒီလိုစကားမွိုးကို မိုးလှိုငကြွောြ၏ နှုတဖြွားမှ တခွိနခြွိနတ်ှင် ထွကပြေါြ၍ လာမညကြို နီလာက သိနှင့ပြှီးသား ဖြစ်သည်။ တခါတရံမွိုးတွငပြင် မိုးလှိုငကြွောကြ သူမကို ဒီလို စကားမွိုးမှ ပြောထွကပြါ့မလား ပြောရောပြောဖြစ်ပါ့မလားဟု နီလာတဈယောကြ ပူပငစြိုးရိမမြှုပင် ထားခဲ့ရသေးသည်။ အခုတော့ သူကပြောပြီ .. နီလာနားနှင့ဆြတဆြတကြှားလိုကရြပြီ ..။ ဒါပမေဲ့ နီလာက မိန်းမသား ကိုယ့ကြိုယကြိုတော့ တနဖြိုးထားရဦးမည်။

““မင်း .. မင်း ..ငါ့အခန်းထဲက အခုထွကသ်ှား””

မိုးလှိုငကြွောြ၏ မကြန်ှာလေးက ခကြခြှင်းဘဲ အုံ့မှိုင်း၍သှားရသည်။ ပြီးတော့ သူ့မကြလြုံးတွကေ ရီဝစွောဖြင့ြ နီလာ၏ မကြလြုံးလေးတွကေို ရငဆြိုငကြာ စိုကကြှည့ြ၍ လာသည်။ တခဏအကြာမှာပင် သူ၏ရှေ့ ခွတလှေမ်းအကြာတွင် ရပန်သေော နီလာ၏ရှေ့သို့ ဖြတကြနဲ တိုးကပလြိုကရြာက နီလာ၏ လကတ်ဈဖကကြို လှမ်း၍ဆှဲလိုကသ်ည်။

““အို .. လှှတ်..လှှတ် .. မင်း . အု ..အိ””

ငှင်းဆနန်သေော နီလာ၏ နှုတခြမ်းအစုံပေါသ်ို့ မိုးလှိုငကြွောြ၏ နှုတခြမ်းတွကေ အတင်းပင် ဖိကပ်၍ စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ သူ့လကကြှီးတဈဖကကြလည်း နီလာ၏ခါးကို ရဈသိုင်းကာ ပြေ့ဖကထြားလိုကသ်ည်။ ရုန်းကနန်သေော နီလာတဈယောကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လှုပ်၍ပငမြရ။ သနလြိုကတ်ဲ့ ကောငလြေးဟု နီလာ့ရငထြဲက တွေးလိုကမြိသည်။

ဒါပမေဲ့လည်း နီလာက သူမ၏ လကတ်ှနေဲ့ မိုးလှိုင် ကြောြ၏ လကတ်ှကေို အတင်းပင် တွန်းဖယကြာ ရုန်းကနန်သည်ေ။ သူမကိုယသ်ူမ တနဘြိုးမဲ့သော အဖြစ်သို့ အရောကမြခံနိုငပြါ။ အထငသ်ေးစရာ အဖြစ်မခံနိုငပြါ။ နီလာက သူ့လကတ်ှကေို တွန်းဖယကြာ ရုန်းကနန်သည်ေ။ မိုးလှိုငကြွောြ စုပန်မ်းနသေော သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးနှင့ြ သူ့မကြန်ှာနှင့ြ ထိစပ်၍နသေော သူမ၏ မကြန်ှာလေးတို့ကို ရှေ့လွှား ဖယရြှားခွင်း မပြုမိသညကြိုတော့ သူမကိုယသ်ူမပင် သတိမထားမိပါ။ သူ့နှုတခြမ်းတွကြေောင့ြ နီလာ၏ရငထြဲက ကလီစာတွကေို လှင့စြငထြှကလြုခမန်းဖြစ်အောငပြင် ခံစားနရသေည်။

နီလာတကိုယလြုံးလည်း တဖြေးဖြေး အားအငတ်ှေ ကုနခြမ်း၍လာရသည်။ နုံးခွချင်ေစြိတပြင် ပေါကြ၍လာသည်။ ကိုယလြုံးက လှုပရြှား၍မရတော့။ မိုးလှိုငကြွောလြကတ်ှကေို တွန်းဖယရြင်း သူမ၏ လှုပရြှား၍ရသော ခွထေောကလြေးတွကေ လှုပရြှားရှေ့လွှားသည်။ သူမ ရုန်းလိုကြ ဖယလြိုကြ တိုင်း မိုးလှိုငကြွောကြလည်း အတင်းကြုံး၍ ကြုံး၍ ဖကလြိုကသ်ဖြင့ြ နီလာ၏ ခွထေောကလြေးတွကေ သူမ၏ ရှေ့ဖကသ်ို့ ရှေ့လွားခွင့မြရတော့ဘဲ နောကဖြကသ်ို့သာ ရှေ့လွားနရသေည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တဖြေးဖြေးနီလာ၏ နောကကြွော ဖကဆြီသို့ တစတစ ရှေ့လွှားလာရသည်။ သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ယကပြေးပြတပြေးနသေော မိုးလှိုငကြွောြ၏လွှာကြောင့ြ ရငထြဲတွင် ဖတွဖြတွလြူးကာ လှိုကမြောလာရရင်း နီလာ၏ နောကကြွောဖကပြေါငဖြွားလသည်ေ သူမ၏ ကုတငလြေးနှင့ြ ထိကပမြိလာပါတော့သည်။

နီလာ၏ ဒူးဆဈလေးတွသည်ေ မခိုငခြငွတ်ော့။ ယိုင် နဲ့၍နခွပြေေီ။ သူမ၏ ဒူးဆဈလေးတွသောမက သူမ၏ စိတတ်ို့သညလြည်း ခွုပတ်ီး၍မရတော့၊ ယိုငန်ဲ့၍ ဖြစ်လာရခွပြေီ။ မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာ၏ နှုတခြမ်းလေးကို အတင်းပင် စုပန်မ်းနရင်ေး နီလာ၏ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ယကပြေး ပြတပြေးနရင်ေးက ဗှုန်းဆို မိုးလှိုငကြွောြ၏လွှာက သူမ၏ ပါးစပထြဲသို့ တိုးဝငကြာ လှည့မြှှယင်ေး ထိုးကောကြာ ယကပြါ တော့သည်။ နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးဆတကြနဲ တုနသ်ှားရစဉမြှာပင် မိုးလှိုငကြွောြ၏လွှာက သူမ၏လွှာကို တို့ထိကာ ကလိ၍ ယကလြိုကတ်ော့ နီလာ၏ လွှာဖြားလေးက မိုးလှိုငကြွောြ၏ လွှာဆီသို့ အလိုအလွောကပြင် ကြကနဲတကကြာ ထိကပသ်ှားရင်း နီလာ၏ ဖြူဖြေးသှယလြွှသော လကလြေးကလည်း မိုးလှိုငကြွောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို ကြုံး၍ ဖကလြိုကပြါတော့သည်။

ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ မိုးလှိုငကြွောကြ သူမ၏ ကိုယ် လုံးလေးကို တဖြေးဖြေး ကုတငပြေါသ်ို့ ထိုင်၍ပေးရာ နီလာလည်း အလိုကသ်င့လြေးပါသှားပြီး ကုတငစြောင်းတွင် ထိုငရြကလြေး ဖြစ်သှားသည်။ ပြီးတော့ မိုးလှိုငကြွောကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို သူ၏ ကိုယလြုံးဖြင့ြ အသာအယာဖိ၍ ကုတငပြေါသ်ို့ ပကြ လကလြှန်၍ပေးပြနတ်ော့ရာ နီလာ၏ လကလြေးများက မိုးလှိုငကြွောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို ဖကရြင်း ကုတငပြေါသ်ို့ တဖြေးဖြေး ပကလြကလြန်၍ကသွှားရာ သူမ၏ကြောပြငလြေးမှာ အိပရြာနှင့ြ ထိတွေ့မိစဉမြှာပင် နီလာက ကုတငစြောင်းရှိ သူမ၏ ခွထေောကတ်ှဲလောင်းလေးကို ရုပသ်ိမ်းကာ ကုတငပြေါသ်ို့ ဆှဲ၍တငလြိုကရြင်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ကုတငပြေါတ်ှင် အလိုကသ်င့လြေးပြုပြငကြာ လှဲခွ လိုကသ်ည်။

နီလာ၏ဦးခေါင်းလေးမှာ သူမ၏ ခေါင်းအုံးလေး ထကသ်ို့ ထိတွေ့ရောကရြှိသှားစဉခြဏမှာပင် နီလာ၏ လကလြေးများက သူမ၏ကိုယပြေါသ်ို့ ကပရြကသ်ား ပါလာသော မိုးလှိုငကြွောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို တိုး၍ တင်းကြပစြှာ ဖကလြိုကရြာက သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများသည် မိုးလှိုငကြွောြ၏ နှုတခြမ်းတွကေို မကမြောစွာဖြင့ြ ပြနလြှနကြာ စုပန်မ်းလာပါတော့သည်။

သူမနှင့အြတူ ကုတငပြေါသ်ို့ ရောကရြှိ၍ လာခဲ့ရပြီဖြစ်သော မိုးလှိုငကြွောကြလည်း နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးဘေးမှ ဒူးထောကလြကြြ မကတွကလွေးဖြစ်ကာ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်းသို့ အုပမြိုး၍ နှုတခြမ်းခွင်း စုပန်မ်းနရကေမြှ သူ၏ လကတ်ဈဖကသ်ည် သူမ၏ကိုယပြေါတ်ှင် ဝတထြားသော ဂငွြးရှပအြင်ျကြီ၏ ကြယသ်ီးများကိုစမ်း၍ တဈလုံးချင်ြး ဖြုတလြိုကသ်ည်။ ကြယသ်ီးတွအေားလုံး ပြုတကြုနတ်ော့ ရှပအြင်ျကြီ ရငဘြတန်ှဈခွမ်းကို ဘေးတဈဖကတ်ဈခကြစြီသို့ ဖယရြှားလိုကပြှီး မိုးလှိုငကြွောြ၏လကကြ သူမ၏ ဝမ်းဗိုကသ်ားလေးကို လကဖြဝါးဖြင့အြုပ်၍ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူနှင့ြ နှုတခြမ်းခွင်း ဂဟဆကေထြားသည့ြ နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် တွန့ကြနဲဖြစ်၍သှားသည်။

သူမ၏ ဝမ်းဗိုကသ်ားလေးပေါမြှတဆင့ြ လွှောတိုကကြာ ပြတသ်ပရြင်း အပေါဖြကသ်ို့တကြ၍သှားသော သူ၏လကကြ အိထွေး၍ မို့မောကန်သေော အသားစိုင် နုနုတွကေို ဗှုံးကနဲ ထိတွေ့လိုကမြိတော့ရာ မိုးလှိုငကြွောရြငထြဲတွင် လှိုကကြနဲ ဖြစ်သှားရသလို နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးသညလြည်း ဆတကြနဲဖြစ်၍သှားရသည်။ ပြီးတော့ မိုးလှိုငကြွောြ၏ အသိကလည်း မမသည် အောကခြံပင် ဘာမွှဝတမြထားပါလားဟု သိရှိလိုကရြသည်။

လကတ်ဈဆုပစြာထကပြင် သာချင်န်သေေးသော နီလာ၏ ရငသ်ားအစုံကို မိုးလှိုငကြွောကြ တဈလုံးချင်ြး လကဖြှင့အြုပကြိုငကြာ ဖြဖြလေး ဆုပန်ယပြေးသည်။ တဈလုံးပြီး တဈလုံးရှေ့ပြောင်းကာ ဆုပန်ယန်ရင်ေးက နို့အုံကြီးတွေ ထိပမြှ နို့သီးလေးတွကေို စမ်းကာ နို့သီးထိပလြေးတွကေို လကမ် လေးဖြင့ြ ပြတ်၍ပေးသည်။ ပြီးတော့လည်း လကဖြဝါးထဲတွင် ထည့ကြာ လှိမ့ပြေးသည်။

နီလာ၏ခါးလေးသည် တတွန့တ်ှန့ြ ဖြစ်နရသေည်။ ခဏအကြာမှာပင် သူမ၏ အာရုံတွအေားလုံးက ဆုပန်ယပြှတသ်ပခြှင်းခံနရသေည့ြ သူမ၏ ရငသ်ားတွဆေီ စုပြုံရောကရြှိသှားရင်း မခွိတငကြဲဖြစ်ကာ ခံစားလာရတာကြောင့ြ နီလာသည် သူမ၏နှုတခြမ်းတွကေို မိုးလှိုငကြွောြ၏ နှုတခြမ်းတွဆေီမှ ဖြုတ်၍ခွာလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ကော့ရှှမ်းသော မကြတ်ောငမြွား စင်း၍ကနွသညေ့ြ သူမ၏ မကြန်ှာလေးသည် ဘေးတဈဖကသ်ို့ စောင်းငဲ့ကာ လှည့သ်ှားသည်။

မိုးလှိုငကြွောသ်ည် နီလာ၏နို့တွကေို ဆုပန်ယပြေးနရောကပင် သူ၏ဦးခေါင်းမှာ ကြှ၍ထလာပြီး သူမ၏ နို့အုံကြီးတွကေို တပမြကစြှာဖြင့ြ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ နီလာ၏ နို့အုံကြီးများက ဖြူဖြေး၍ နုညကန်ပြေီး ညိုပြာသော သှေးကြောကြီးနှစ်ချောင်းက အကြောစိမ်းလေးများကို ယှကဖြှာဝထေားသည်။ ကိုငတ်ှယဆြုတန်ယရြသညမြှာ မာတင်း၍ အိနသည်ေ။ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ နီရဲ၍ နသည်ေ။ ထိုနို့အုံကြီးများအောကမြှ ပြားခပြြ၍ တင်းမာနေ သော ဗိုကသ်ားဝင်းဝင်းလေးသည် နုညကစြှာဖြင့ြ တဖြေးဖြေး အောကသ်ို့ ပြပြလေေေး ဆင်းသှားရာမှ တဈနရောအရောကတ်ှင် ခုံးမောကြ၍ တကသ်ှားသည်။ ပြီးတော့ ထဘီအောကသ်ို့ တဖြေးဖြေး ငုပလြွှိုးကြယပြွောကသ်ှားသော အသားစိုငဝြင်းဝင်းလေးက မိုးလှိုငကြွောကြို အသကရြှူမှားစလသေည်ေ။

မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏လကကြို နီလာ၏ နို့အုံပေါမြှ ခွာကာ အသာလေးကုန်း၍ စို့လိုကတ်ော့သည်။ ဆတကြနဲ တွန့သ်ှားရသော နီလာက ““အင့ြ”” လိုလို ““အှန့ြ”” လိုလို အသံလေးတဈခု သူမ၏ နှုတဖြွားမှ ပြင့အြနရြင်း ဘေးသို့ စောင်းငဲ့ထားသော သူမ၏မကြန်ှာလေးမှာ ပကလြကလြေးပြန်၍ လနလြာသည်။ ဒါပမေဲ့ စောစောကလိုတော့ သူမ၏ မကြန်ှာလေးမှာ ပြပြဈေမှုမရှိတော့ပေ။ တစုံတရာကို မဲတင်းထားရပုံလေးပေါကြ၍နလသေည်ေ။
ပြီးတော့ တဆကတ်ည်းမှာပင် သူမ၏ လကလြေး နှစ်ဖကကြ တဈဖကကြ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လညပြင်းဆီသို့၎င်းင်းင်း၊ တဈဖကကြ ကြောပြငကြှီးဆီသို့၎င်းင်းင်း ရောကြ၍သှားကာ မချင့်မြရဲဖြင့ြ ဖကတ်ှယလြိုကတ်ော့သည်။

နီလာ၏ ရငသ်ားနှစ်မှှာကို ဘယပြှနည်ာပြန် ဆိုသလိုပင် တဈလုံးချင်ြး တဈလုံးချင်ြး တဈလှည့စြီ စို့ပေးနရင်ေးက မိုးလှိုငကြွောြ၏ လွှာက သူမ၏ နို့သီးခေါင်းလေးကို ထိုး၍ကောကြာ ယကပြေးလိုကသ်ည်။ နီလာသည် ဖြတကြနဲ သူမ၏ အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို ကိုကထြားလိုကရြရှာသည်။

ထိုကဲ့သို့ သူမ၏ နို့တွကေို စို့ပေးနရင်ေးကပင် မိုးလှိုငကြွောြ၏ လကတ်ဈဖကကြ သူမ၏ ထွေးထွေးအိအိ ကိုယလြုံးလေးကို အားမလိုအားမရ ဖကြ၍ထားပြီး ကနွလြကတ်ဈဖကကြတော့ နီလာ၏ ခါးမှာ ဝတထြားသော ပြင့ရြိုကထြဘီလေး၏ အထကဆြငစြလေးကို သူမ၏ ခါးတွင် ညှပလြွှကသ်ားရှိနရောမှ ဆှဲ၍ နှုတလြိုကသ်ည်။ ထဘီစလေးကို တဖြေးဖြေးချင်ြး လွှောခွ၍ ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ အမှှေးစလေးများက ခပပြါးပါးလေး ထွကပြေါလြာ ကြသည်။ ပြငပြလနှငေ့ြ ထိတွေ့လိုကရြမှုကြောင့ပြငထြင်၏။ သူမ၏ ဆီးခုံလေးရှိ ဖြူဝင်းသော အသားစိုငလြေးများသည် ကြကသ်ီးလေးများ ဖနွြးကနဲထသှားရသည်။

တုနရြီလှုပရြှား၍နသေော မိုးလှိုငကြွောြ၏ လကခြွောင်းလေးများက ဖြူတင်းမို့ဝင်းသော ဆီးခုံလေးကို တို့ထိ ပြတသ်ပလြိုကမြိသည်။ ထဘီလေးကို ထပမြံ၍ လွှော့ခလွိုကပြှနပြါသည်။ အမှှေးရှညရြှညလြေးများက ကြမ်းရှရှလေးဖြစ်ကာ လိမယ်ှကြ ရှုပထြှေးလွှကြ အုံဖြဲ့ကာနသည်ေ။ စောကမြှှေးကြမ်းနီကငွကြငွလြေးများကို လှနမြှောကြ၍လာသော အခါတွငတ်ော့ လကသ်ည်းထိပဖြွားခန့ြ နကရြှိုင်းသော ခွိုင့ခြှကလြေးသည် ဦးစွာထွကပြေါြ၍ လာသည်။ ထိုခွိုင့ခြှကကြလေးထဲ၌ ညပ်၍ ပြူထွကရြန် အားယူနသေော ပဲကြီးစေ့လေးပမာခန့ရြှိသော အစေ့တကလြေးက မင်းမူ၍နသည်ေ။ ထိုမဝံ့မရဲလေး ခေါင်းပြူကြည့်န်သေော အစေ့တကလြေး၏ အောကသ်ို့ နိမ့ဆြင်းပြေးဝငသ်ှားသော အကြ ကြောင်းကြီးကမူ ထူထဲကာ ဖောင်း၍ ပြောငတ်င်းနသည်ေ။ ထိုအကကြှောင်းကြီးက သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြား မှ အောကသ်ို့ ကြေးဆင်း၍ ပြောကကြှယသ်ှားရာ ဘယဝြယဘြယဆြီမှာ ဆုံးသညဟြု မသိနိုငပြါတော့ခွေ။

ပြီးတော့လည်း ကနွသ်ေးသည်။ သူမ၏ အမှှေး လေးများက ဆီးခုံတွငသ်ာရပတ်န့ြ၍ မသှားဘဲ ပေါငခြှံမှ မှေးမှေးလေး သှယတ်န်းသကဆြင်းလာကာ စောကပြတအြကြဲ ဘေးတဖကတ်ခကြဆြီ၌ ရိပရြိပလြေး ရဈငိုကြ၍နရသေည်။ သူမ၏ပြင့ရြိုကထြဘီလေးကတော့ ခွဖြေားမှတဆင့ြ လှတလြှတကြွှတကြွှတပြင် ကြှတ်၍ထွကသ်ှားခွပြေီ ဖြစ်သည်။

နီလာ၏ ထဘီလေးကို တဖြေးဖြေး ခွှတ်၍ ဆှဲခွ လိုကရြင်းက သူမကို တပမြကလြာသော စိတမြွားကြောင့ြ စို့ပေးနသေော နို့တွကေို လှှတပြေးလိုကကြာ တဖြေးဖြေး ပြေးထွကပြေါလြာသော နီလာ၏ အသားစိုငလြေးများကို ငေး၍ ကြည့်န်လေိုကမြိသော မိုးလှိုငကြွောသ်ည် ဖောင်းတဈ ပြည့ဖြှိုးသော သူမ၏ ခွဖြေားလေးမှတဆင့ြ ထဘီလေး ကြှတထြှကသ်ှားရပြီးသည့ြ ခဏမှာပင် စွဲမကြ ဖြယကြောင်းလှသော သူမ၏ ခစွစြရာ အင်ျဂါအစုံအလငကြို တပမြကလြှန်းသော စိတကြှောင့ြ သူ၏ရမကမြီးတို့သညလြည်း ဟုန်းကနဲ ထ၍ လာရတော့ရာ မိုးလှိုငကြွောသ်ည် သကပြှင်းတဈခကြကြို သာသာလေး မှုတထြုတလြိုကရြင်း သူ၏ မကြန်ှာကို ငုံ့၍ ကြမ်းရှရှ စောကမြှှေးလေးတွကြေားသို့ သူ၏ နှာသီးဖြားကို တိုးတငကြာ ဖောင်းအိ၍နသေော နီလာ၏ စောကပြတအြုံကြီးကို ဖိကပ်၍ နမ်းရှိုကလြိုကပြါတော့သည်။

““အို .. မောင် ..””

နီလာတဈယောကြ ဆတကြနဲ တုန်၍သှားသည်။ အထိတတ်လန့လြေး ချောကခြှားစွာ ရရှတေလြိုကသ်ော သူမ၏ စကားလုံးလေးတွင် ““မောင်”” နောြ ကလေးဆိုတာပင် မပါတော့ ..။

မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာ၏ စောကပြတအြုံ ဖောင်းဖောင်းကြီးထကသ်ို့ ဖိကပ်၍ထားသော သူ၏ နှာခေါင်းကို မကဘွဲ နီလာ၏ စောကပြတအြုံလေးပေါြ၌ပင် ဖိကပ်၍ထားရာက သူမ၏ အမှှေးလေးကြားသို့ လွှောတိုကကြာ ထိုးလိုကရြင်း စောကပြတအြကြဲကြောင်း ထိပန်ားဆီသို့ သူ၏ နှာခေါင်းကို လွှောတိုကြ၍ ရှေ့လွှားလိုကသ်ည်။

““အို .. အို ..”“

““ဟင်း”” ..

““အ .. ””

““အင်း . ဟင်း ..””

““အို..အို””

ဟု မှညတ်မ်းရင်း နီလာ၏ ကိုယလြုံးတီးလေးမှာ ဆတဆြတခြါသှားရသည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏ နှာသီးဖြားကို ရှေ့လွှားသကဆြင်းလာရာမှ ရပလြိုကြ တော့မှ နီလာသည် ဟင်း ဟု သကပြှင်းခနွိုငခြဲ့သည်။ သူမ၏ သကပြှင်းသံလေးမှ မဆုံးသေး မိုးလှိုငကြွောြ၏ နှာခေါင်းထိပကြ သူမ၏ စောကပြတအြကြဲကြောင်းထိပရြှိ ဖောင်းတဈနသေော အသားစိုငလြေးဆီသို့ ဖိ၍ ထိုးနှစ်ကာ နမ်းလိုကတ်ော့ရာ နီလာသည် “အ” ဆိုသော အသံလေး ထွကသ်ှားကာ အသကရြှူရပသ်ှားရရင်း သူမ၏ ခါးလေးမှာ ကော့ကနဲတကသ်ှားရသည်။ ပြီးမှ မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏ နှာခေါင်းကို ကြလိုကတ်ော့မှ အင်းကနဲ သကပြှင်းကိုခကြာ ဟင်းကနဲ အသကကြို ရှူထုတလြိုကရြလတေော့သည်။

နီလာ၏ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးထိပမြှ သူ၏ နှာခေါင်းထိပကြို ကြပြီးသညန်ှင့ြ မှိုးလှိုငကြွောြ၏ လကကြ စောကဖြုတအြုံလေးပေါသ်ို့ ရောကြ၍ သှားပြနပြါသည်။ ပြီးတော့ မို့ဖောင်း၍ ထွေးအိနသေော သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို ဖြဖြလေးညှဈလိုကသ်ည်။

““အင့ြ ..ဟင့ြ .. မောင် .. ဘာတွလေုပန်တောလဲ .. ဟင့ြ .. အို .. မောငကြလည်းကြယ် ..ဟင့ြ””

မိုးလှိုငကြွောကြ နီလာ၏ စောကဖြုတလြေးကို တဈခကြမြွှ ဖစွည်ှဈလိုကပြှီး သူ၏ လကဖြဝါးက စောကဖြုတပြေါသ်ို့ အပြားလိုကအြုပ်၍ ကပကြာ စောကပြတ် မကြန်ှာစာဖြစ်သော အကြဲကြောင်း ရှေ့ဖကဆြီသို့ ဖောင်းတင်း၍နသေော စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားကြီးတွကေို လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ နီလာ၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေးဖငကြှီးမှာ လိမ့ကြနဲ တဈ ခကြဖြစ်သှားရင်း သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူကြီးနှစ်ဖကမြှာ ကြှ၍ တဝကတ်ပကြြ ထောငတ်ကလြာကြသည်။ ထိုအခါတွင် မိုးလှိုငကြွောသ်ည် သူရှိနရောဖကရြှိ လုံးလုံးလွှားလွှားထောင်၍ မတကသ်ေးဘဲ တဝကတ်ပကြသ်ာ ကြှ၍ထောငတ်ကန်သေော နီလာ၏ ပေါငလြုံးကြီး အောကသ်ို့ သူ၏ လကကြိုလွှိုသှင်းလိုကကြာ သူ၏ လကကြို နီလာ၏ စောကဖြုတပြေါသ်ို့တငကြာ ပြတပြေးလိုကပြှနသ်ည်။

ဒီတဈခါတွငတ်ော့ နီလာ၏ နှုတဖြွားမှ ဘာသံမှ ထွကြ၍မလာတော့ဘဲ သူမသည် အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို ကိုကလြိုကရြပြနရြာက သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် လှုပလြှုပရြှားရှားလေး ဖြစ်သှားရကာ ပေါငဖြှေးဖြေးကြီး နှစ်ဖကကြတော့ ဒူးကြေးလွှကြ လုံးလုံးလွားလွားကြီး ထောငတ်ကသ်ှားပေ တော့သည်။ ပြီးတော့လည်း သူမ၏ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးတွင် အရညလြေးများမှာ စို၍လာပြီဖြစ်သည်။

နီလာတဈယောကြ ဘယအြရာကမှ တားဆီးပိတပြင်၍ မရနိုငသ်ော သူမ၏ ရမကဆြန်ဒတို့သည် ပြင်းပြစွာဖြင့ြ ရှိနကြလေပြေီ။ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လီးတနကြှီးမှာလည်း မာကြောလှန်းနပြေီဖြစ်ကာ သူ၏ ပုဆိုးအောကတ်ှင် တလန်းလန်းဖြင့ြ ဖြစ်နရလေသည်ေ။

နီလာ၏ စောကပြတအြုံ အသားစိုငလြေးနှင့ြ ထိတွေ့ မိခဲ့သော သူ၏ နှာသီးထိပလြေးသည် ခပတ်င်းတင်းလေး ခံစားဖြစ်ပေါန်ရပြေီ။ နီလာ၏ ညှီသင်းသင်းစောကဖြုတရြနံ့လေးက သူ၏ နှာခေါင်းဝမှ မထွကဘြဲ စွဲမှဲ၍ ကနွရြဈနသေေးသည်။ မိုးလှိုငကြွောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးက နီလာ၏ ကိုယပြေါမြှ ကြှ၍သှားခဲ့ပြီး ဘေးတွငထြိုငလြိုကရြာက မိုးလှိုငကြွောကြ သူမ၏ စောကဖြုတလြေးကို စိမပြှနပြေေ ပြတပြေး နခွင်ေးဖြစ်သည်။

မိုးလှိုငကြွောြ၏လကကြ ဖောင်းမို့ ခုံးမောကကြာ တင်း၍နသေော သူမ၏ စောကဖြုတကြို လကဖြှင့အြုပ်၍ ရှေ့တိုးနောကင်င် ပြတလြိုကြ ဝေ့ဝှိုကြ၍ ပြတလြိုကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ယုယစွာ ပြတပြေးနသည်ေ။ သူမ၏လကကြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားကြီးများ ပေါသ်ို့ အရောကြ လကမြဖြင့ြ သူ၏ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား ဖောင်းဖောင်းကြီးတွကေိုဖိ၍ ပြတပြေးသည်။ ပြီးတော့ တင်းစေ့နသေော သူမ၏ စောကပြတအြကြဲကြောင်း တဈလွှောကသ်ို့ သူ၏ လကခြွောင်းလေးကို ကပ်၍ ဆှဲတငကြာ ပြတလြိုကသ်ည်။

““အင့ျ . ဟင့ျ .. မောင် ..””

နောကဆြုံး ““မောင်””ဟူသော အသံလေးက သံရှညလြေးဆှဲ၍ ဖြေးနှစ်နသေော နီလာ၏ ဖငသ်ားကြီးများက လိမ့ြ၍သှားရသည်။ နီလာ၏ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးကို နောကတ်ဈကြိမ် ထပ်၍ အပြတ် မိုးလှိုငကြွောြ၏ လကခြွောင်းထိပလြေးက စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးကြားမှ ပြူထွကရြန် အားယူနသေော စောကစြေ့အတကလြေးကို သာသာလေး ဖိကာပြတလြိုကသ်ည်။

““အို .. ဟင့ျ .. ကြှတ်..ကြှတ်..””

နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ ဆတကြနဲ တုနသ်ှားရင်းသူမ၏ လကလြေးတဈဖကကြ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လကမြောင်းအိုးကြီးဆီသို့ ဖြတကြနဲ ရောကြ၍လာကာ ဆုပ်၍ညှဈလိုကသ်ည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ သူမ၏ စောကစြေ့လေးကို ပြတတ်ုန်းကတော့ သာသာလေးပင် ဖြစ်သောလြည်း နုညကလြှန်းသော အစေ့လေး၏ အတွေ့ကြောင့ြ အားက ပို၍သှားရတော့ရာ ခပဖြိဖိလေး ပြတမြိသှားပြီး နီလာမှာ တကြှတကြွှတဖြှင့ြ စုပသ်ပလြိုကရြသည်။ သူ၏လကကြို နီလာ၏ စောကဖြုတပြေါမြှ ကြကာ သူ၏ အထိအတွေ့မှနသ်မွှကို နီလာ၏ထံမှ အားလုံးရုတသ်ိမ်းလိုကသ်ည်။

ပြီးတော့ မိုးလှိုငကြွောသ်ည် သူ၏ ရှေ့တွင် ပကြ လကလြေး ဖြစ်၍နသေော နီလာ၏ ကိုယလြုံးတီးလေးကို စိမပြှနပြပင်ေ ထိုင်၍ ခေါင်းဖြားခွဆေုံးကြည့်ြ၍နသည်ေ။ ခဏမွှအတွင်းမှာပင် သူမ၏ မှေးစင်းထားသော မကြလြုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများသည် ဖြတကြနဲ ပြင့လြာကာ သူဘာလုပန်တောလဲဟု လှမ်း၍ကြည့်ကြာ အကဲခတလြိုကသ်ည်။

““မောင် .. အဲလိုကြီး .. ကြည့်မြနနေဲ့ကြာ””

သူ့လကမြောင်းကြီးကို ဆုပကြိုငထြားသော လကြ လေးဖြင့ြ သူကိုလှုပ်၍ ပြောလိုကသ်ည်။ မိုးလှိုငကြွောြ၏ အကြည့်ကြ သူမ၏ မကြန်ှာလေးဆီသို့ ရောကလြာပြီး သူက စွဲမကစြရာ အပြုံးလေးတဈခုကို ဖနတ်ီးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ..

““သိပ် .. လှတာဘဲ မမရယ် ..””

ဟု ခပည်ီးညီးလေး ပြောလိုကသ်ည်။

““ဟင့ျ ..””

ပြုံးယောငယ်ောငလြေးဖြစ်၍ သှားရသော နီလာ၏ မကြန်ှာလေးပေါတ်ှင် ရှကသ်ှေးလေးတွေ ဖြတသ်ှားသညကြို မိုးလှိုငကြွောကြ အသအချော တွေ့လိုကရြသည်။ ပြီးတော့ နီလာ၏ မကြန်ှာလေးက သူ့ထံမှ လှှဲဖယသ်ှားကာ တဖကသ်ို့ စောင်းငဲ့၍ သှားရပြနသ်ည်။ တခဏမွှ တိတဆြိတင်ှိမသ်ကြ၍ သှားရပြနသ်ည်။

ကိုယလြုံးတီးဖြစ်နသေော သူမကို အရှယရြောကပြှီး ယောကြွားတဈယောကြ သူမ၏ ဘေးတွင် ကပရြကထြိုငကြာ တစိမ့စြိမ့ဖြှင့ြ တပမြကစြှာ ထိုငကြှည့န်လတေေော့ စောစောက သူ၏အချော့အမှူ အပြတအြရမ်းများကြောင့ြ ထကြှ၍နရပြေီဖြစ်သော နီလာ၏ ရမကမြီးတို့ကို လပငေ့ပြေး သလိုဖြစ်ကာ ပို၍ပင် သူမ၏ ရမကမြွားမှာ သောင်းကနွြး၍ လာရသည်။ ပြီးတော့လည်း ရငထြဲမှ မခွိတငကြဲဖြစ်၍ လာရကာ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးတဈခုလုံးမှာလည်း မနတတ်ေ မထိုငတ်တ် ဖြစ်လာရလကြြ ဒူးကြေးကာ ထောငထြားမိလပြေီဖြစ်သော သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူကြီးများမှာပင် စေ့လိုကြ ကားလိုကြ ဖြစ်၍နရသေည်။ ဒီလိုခညွြး ဆကြ၍နရန်ေ အောင့အြီးသည်းခံခွင်းငှာ မစွမ်းဆောငန်ိုငတ်ော့သဖြင့ြ သူမသည် တစုံတခုကို ပြောရန် အားယူလိုကစြဉမြှာပင်

““မ ..မ ..””

““အင် ..”

ပြနထြူးလိုကသ်ော နီလာ၏ အသံလေးက သူ့အသံ ထကပြင် ပို၍ တိုးလပြါသည်။ ဒီလိုထူးလိုကရြင်းမှပင် လှှဲဖယ်၍ ဘေးတဈဖကသ်ို့ စောင်းငဲ့ထားသော နီလာ၏ မကြန်ှာလေးက ပြန်၍လှည့လြာကာ ကော့ရှှမ်းသော သူမ၏ မကြတ်ောငကြှီးများကို တဈခကြြ နှစ်ခကြမြွှ ပုတခြတလြိုကရြင်း သူမ၏ မကြလြုံးလေးများဖြင့လြိုကကြာ မိုးလှုငကြွောရြဲ့ မကြန်ှာကို ရှှမ်းရှှမ်းစားစား ကြည့်လြိုကသ်ည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ ဘာမှမပြောသေးဘဲ သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို မကမြောစွာဖြင့ြ ငေး၍ကြည့်န်သည်ေ။

““မောင် .. ပြောလေ .. မောငရြယ်””

ဒီတော့မှ သူက သကဝြငလြှုပရြှားလာပြီး သူ၏ ခစွစြရာ နှုတခြမ်းလေးတွကေ လှုပရြှား၍လာသညကြို နီလာမှငလြိုကရြသည်။

““မောင့ြ ..ကို .. ခစွလြားဟင်””

““အောြ .. မောငရြယ် .. ဖြဖေို့ရောလိုသေးလို့လားကြယ် ..””

““ဟင့အြင်း .. မမ .. ပြောတာကို မောငကြှားချင်လြို့ ..””

သူ့ကို ရှှမ်းရှှမ်းစားစား ကြည့်ြ၍နသေော နီလာ၏ မကြန်ှာလေးက ပြုံးယောငသ်န်း၍သှားသည်။ ပြီးတော့ သူ့မကြန်ှာလေးကို စေ့စေ့လေး ကြည့်လြိုကသ်ည်။

““မောင်.. သိပပြှီးကြားချင်လြား..””

““အင်း””

““လာ ဒါဆို အနားကပ်””

သူမက သူ့လကမြောင်းကို ဆှဲ၍ အခေါြ သူ့မကြန်ှာက နီလာ၏ မကြန်ှာပေါသ်ို့ကပလြာပြီး မကြန်ှာကို စောင်းကာ သူ့နားလေးကို နီလာ၏ နှုတခြမ်းများသို့ တေ့ကပပြေးလိုကသ်ည်။ နီလာက သူ့နားနုနုလေးကို သူမ၏ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာဖြင့ြ ဖိညှပလြိုကပြှီး သှာလေးဖြင့ြ ဖြဖြလေးကိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ..

““မောင့ကြို မမ က ခစွလြှန်းလို့ .. မမ တကိုယလြုံးကို ပုံအပလြိုကတ်ာပေါ့ကြယ်””

နီလာက တုနခြိုကစြှာ ပြောလာသည်။ သူ့မကြန်ှာလေးက လှည့လြာကာ နီလာနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုကသ်ည်။

““ဒါဆို .. မောင် .. တအားခစွတ်ော့မယန်ောြ””

လို့ပြောပြီး သူ၏ ကိုယလြုံးကြီးကို ကြှလိုကသ်ည်။

““သိပဆြိုးတဲ့ကောငလြေး ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး””

ဟု စိတထြဲကပြောရင်း သူ့ကို နီလာက ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် ရှကသ်ှေးတို့မှာ နီလာ၏ မကြန်ှာလေး တဈခုလုံးတွင် နီမှန်းရုံသာမဟုတတ်ော့ဘဲ ကြကသ်ှေးရောငပြင် ထ၍နရခွေပြေီ။ ပြီးတော့ သူက သူ့အဝတအြစားတွေ အကုနလြုံးကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ နီလာက မကြလြုံးလေးတွကေို ပြနပြှီး မှိတဖြို့ ကြံလိုကပြမေဲ့လည်း မမှိတတ်ော့ဘဲ ဖြင့လြကြကြပင် သူ့ကို ခပရြဲရဲပင် ကြည့်န်လေိုကသ်ည်။ နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေး တဈခုလုံး တုနရြင်၍နသည်ေ။ သူ့အဝတ် အစားတွအေားလုံး ကြှတ် ထွကသ်ှားပပြေီ။

““အို..””

နီလာ၏ နှုတဖြွားမှ ယောငရြမ်း၍ ထွကသ်ှားရရင်း နီလာ၏ အကြည့်မြွားသည် စူးရှ၍ သှားရသည်။ ပြီးတော့ အလိုအလွှောကပြင် သူမ၏ မကြလြုံးလေးနှစ်လုံးသည် မှိတ်၍ ကသွှားတော့သည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် သူက နီလာ၏ နှုတခြမ်းလေးတွကေို အသာလေး ဖိကပစြုပန်မ်းလိုကရြင်း နီလာရဲ့ ကိုယလြုံး လေးကို ဖကလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယလြုံးကြီးက နီလာ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ လှိမ့ြ၍တကလြာသဖြင့ြ သူမ၏ ပေါငတ်ှကေို ပြနဆြန့ကြာ ကားပေးလိုကသ်ည်။ သူမ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ ရောကြ၍လာသော သူ့ကိုယကြှီး အလေးခွိနကြှောင့ြ နီလာ၏ လညခြွောင်းအတွင်းမှ “အှန့ြ” ကနဲဖြစ်သှားရသည်။ ဆန့ြ၍ကားပေးထားသော သူမ၏ ပေါငကြှားသို့ သူ့ကိုယလြုံး ကြီး ကကြနွန ရောကသ်ှားခွိနမြှာပင် သူက နီလာ၏ နှုတခြမ်းတွကေို လှှတကြာ ဒူးထောကြ၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ နီလာ၏ ကား၍ဆန့ထြားသော ပေါငန်ှဈဖကကြို ပြန်၍ ဒူးကြေးပြီး ထောငပြေးလိုကသ်ည်။

ဒီအခိုကမြှာပင် နီလာကလည်း ကြယသ်ီးအားလုံး ပြုတကြာ ရငဘြတတ်ဈခုလုံး ကိုယလြုံးတီးဖြစ်နပြေီဖြစ်သော သူ၏ ဂငွြးရှပအြင်ျကြီလေးကို အမှနပြင် ဆှဲ၍ ခွှတပြဈ လိုကသ်ည်။ သူ့လီးတနကြှီးက နီလာ၏ အရညလြေးတွေ စိမ့ထြှကန်သေော စောကပြတဝြသို့ တေ့ထောကြ၍ အလာတွင် သူမ၏ ခါးလေးတွန့သ်ှားသည်။ မိုးလှိုငကြွောကြ သူ၏ လီးတနကြှီးကို နီလာ၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုး၍ သှင်းခွပြေီ။

““ဗစြျ.. အင့ျ . ဗစြျ. . ဗစြျ .. အင့ျ . အ .. ဟ .. ဗစြျ .. ပြတ်.. ဖြတ်..အ .. ကြှတ်..ကြှတ်””

နီလာ၏ ကိုယလြုံးတီး ဖြူဖြူလေးမှာ ကော့၍ တကသ်ှားသည်။

““ပလှတ်.. ဖတ် .. ဖြပ်””

လီးတနကြှီးတဈချောင်းလုံး အဆုံးဝငသ်ှားပြီးသညန်ှင့ြ မိုးလှိုငကြွောကြ ခကြခြှင်းပင် ပြန်၍ ဆှဲထုတကြာ လိုးပါတော့သည်။

““အ .. အား .. အ .. အား အင့ျ ..အင်း””

နီလာ၏နို့ကြီးများ ရှေ့နောကြ လှုပရြမ်း၍နသည်ေ။ ကုတငကြှီးကလည်း အဆကမြပြတ် တငှိမ့င်ှိမ့ြ ခုန်၍နသည်ေ။ အားနှင့ြ ဆောင့ဆြောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း နီလာ၏ ကိုယလြုံးလေးက ခေါင်းရင်းဖကသ်ို့ သိမ့ကြနဲ သိမ့ကြနဲ တွန်းတငတ်ာ ခံရသလို တကြ၍ တကြ၍သှားသည်။ နီလာ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ တင်းကြပ် ပြည့သ်ိပစြှာ ဆောင့လြိုးနသေော မိုးလှိုငကြွောြ၏ လီးကြီးက အရသာရှိလှန်းလှသည်။ စီးကနဲ စီးကနဲ တင်းတင်းကြီး ပစွပြစွန်ှဈနှစ် အလိုး ကောင်းမှုကြောင့ြ နီလာမှာ အရသာထူးကြီးကို ခုံမင် နှစ်သကန်မေိသည်။ မခွိတငကြဲ မရိုးမရှ ဖြစ်လှန်းတာကြောင့ြ သူမ၏ပေါငန်ှဈဖကကြို စုလိုကကြားလိုကြ လုပလြိုကမြိသည်။

““ပေါငကြို ကားထားစမ်းပါ မမရယ် .. ခပဖြှဲဖြဲလေးပေါ့ ..””

““ဒီထကပြှဲချင်ရြငလြည်း ကိုယ့ဟြာကိုယသ်ာ ဖြဲတော့””

ဟုပြောရင်း နီလာက သူမ၏ ပေါငလြုံး ဖြူဖြူကြီး နှစ်လုံးကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ပြနမြစေ့ဖြစ်အောငလြည်း သူမကိုယသ်ူမ သတိထားလိုကသ်ည်။

““ဗွှတ် .. စွတ်..ပြှတ်..ဖြတ်””

““အ .. လားလားလား ..””

ဒီတဈခကြကြတော့ နီလာမကြရြညလြေးများ ဝဲသှား သည်။ စောကရြညမြွား အံကလွာသညထြိ ဖြစ်သှားရသည်။ ဒါပမေဲ့ အသဲခိုကအြောငပြင် ကောင်းသှားရသည်။ အရသာတွေ ရှိသထကရြှိလာကာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်၍လာရသော နီလာက သူမ၏ ကိုယလြုံးတီး ဖြူဖြူလေးကို လှကလေေးတဈစင်းပမာ ဟိုဖကစြောင်း ဒီဖကစြောင်းနှင့ြ လူး၍ လှိမ့ပြေးကာ အလိုးခံသည်။

သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ခပစြောင်းစောင်းဝင်၍ သှားသော လီးတနကြှီးထိပကြ အတွင်းမှ အသားနု လေးများကို စောကခြေါင်းနံရံပြငမြှ သပသ်ပတ်ှန်း၍ခကြာ ထိထိမိမိကြီး ထိုးဆောင့သ်ည်။ ထိုအခါ စောကပြတမြကြန်ှာပြငရြှိ စောကပြတ် နှုတ် ခမ်းသားနှစ်ဖကကြ လီးတနကြှီးကို အားရပါးရ ညှပည်ှပပြှီး ဆှဲညှဈနကြသေည်။

ဘသားချော မိုးလှိုငကြွောကြ တဟင်းဟင်းနှင့ြ မနှောခွေ့၏။ တရှူးရှူးတရှဲရှဲဖြင့ြ မာနထြကာ နီလာ၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စုံကိုငပြှီး အားရပါးရပင် မနားတမ်း ဆောင့ြ၍ လိုးနသည်ေ။ နီလာ၏ ဖငကြှီးက ဖိအားကြောင့ြ ပြားပြားသှားပြီး မှေ့ယာထဲနဈ၍ နဈ၍ ဝငသ်ှားခွသည်ေ။ ကြာလာတော့ တလှပလြှပတ်ုနန်သေော ရငကြှောင့ြ အသကရြှူနှုန်းတွေ ပြင်းထနလြာသည်။ နီလာ၏ ရငထြဲတွင် လှိုကြ၍ မောလာသည်။ တဟင်းဟင်းဖြင့ြ ဖြစ်လာရသည်။

နီလာ၏ ဖောင်းလှန်း ကားလှန်းကာ ဖြစ်နသေော စောကပြတကြှီးတွင် အရညတ်ှမှော ရှှဲနဈ၍နခွပြေေီ။ ထိုစောကပြတကြှီးထဲသို့ အရညမြွားစိုရှှဲကာ ပြောငလြကြ၍ မာကြောသနမြာလှသည့ြ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လီးတနကြှီးကလည်း တဟဲဟဲဖြင့ြ ပြင်းထနစြှာ ဆောင့လြိုး၍နသည်ေ။ မိုးလှိုငကြွောသ်ည် သူ၏ကိုယလြုံးကြီးကို နီလာ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ မှောကခြလွိုကရြာ နီလာ၏ လကလြေးနှစ် ဖကကြ ခကြခြငွြးပင် ဆီးကြို၍ တင်းကြပစြှာ ဖကလြိုကသ်ည်။

မိုးလှိုငကြွောကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကထြားလိုကပြှီး နီလာ၏ ပါးလေးကို အကြာကြီး နမ်းလိုကကြာ ဖငကြိုကြှလွှကြ ဖြတကြနဲ ဗှတကြနဲ အားကုန် ဆောင့ရြင်းက သူ၏ လီးချောင်းကြီးကို နီလာ၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ တဆုံးပင် ထိုးစိုကြ ဖိကပလြိုကပြှီး သုတရြညမြွားကို နီလာ၏ စောကပြတကြှီးထဲသို့ ပန်းသှင်းလိုကတ်ော့သည်။

ပူကနဲ .. နှေးကနဲ အရသာကား ဆယ့လြေးငါးကြိမထြကမြနည်း နီလာ၏ စောကခြေါင်းထဲတွင် ဆကတ်ိုကြ ခံစားလိုကရြပြီး မိုး‌လှိုငကြွောြ၏ လီးတနကြှီးမှာလည်း အတင်းဆုံး အမာဆုံး ကြီးထွား မာကြောသှားခိုကမြှာပင် ကိုယလြုံးလေး တဈခုလုံး သိမ့ကြနဲ တုနကြာ ကော့တကသ်ှားရင်း နီလာ၏ စောကရြညမြွားကလည်း စောကခြေါင်းထဲမှ မိုးလှိုငကြွောြ၏ လီးတနကြှီးကို ရှီးကနဲ ရှီးကနဲဖြင့ြ လေးငါး ချောကကြှိမထြကမြနည်း မှတန်ိုးစွာဖြင့ြ ဖနွြးပကလြိုကပြါတော့လသည်ေ။

ပြီးပါပြီ။