အောစာအုပ်

နယ်ကြှံတဲ့အခစြျ

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

နယကြွှံတဲ့အခစွြ
ရေးသားသူ – ဘုံခုနှစ်ဆင့ျ

ခေါင်းရင်း မှနပြှတင်းပေါကကြ အလင်းရောင် စူးစူးလေးကြောင့ြ ကနွောြ မနကလြင်းပြီဆိုတာ သိလိုကရြတယ်။ ဟိုးအရငဆြို မာမီရဲ့ အောဟြဈနိုးသံလေး ကြားရစမှဲပေါ့။ ကနွော့ြ နာမည် လှငကြိုသကြ ပါ။ အိမမြှာက ကိုကိုလို့ပဲ ခေါကြှတယ်။ မောငန်ှဈမ သုံးယောကထြဲ ကနွောကြ အကြီးဆုံး။ ကနွော့ြ အသကကြ ၂၄ နှစ်ထဲမှာ ကြောင်းပြီးလို့ ဒယဒြီ့ ရှယယ်ာဝင် ကုမျပဏီ တဈခုမှာ အလုပဝြငန်တောပေါ့။ ညီမလေး နာမညကြ ခငမြလှင်ေ ပါ။ ကနွော့ထြကြ သုံးနှစ်ငယတ်ယ် မှနမြာစာ နောကဆြုံးနှစ်။

ညီလေးက အတောင်ယတ်ာ။ မာမီ အသကကြှီးမှ ကလေးထပရြတယ်။ ညီလေးက တဈအိမလြုံးရဲ့ အသဲလေး လှင်ဦးမောငပြေါ့ ဝဝကဈကဈလေးပါ။ ဒယဒြီက ငှရှောကောင်းသလောကြ မာမီက အိမထြောင် ထိန်းသိမ်းတတတ်ော့ ကနွောတ်ို့ မိသားစုက ပြောရြှှငဖြှယ် အတိပေါ့။ လှနခြဲ့တဲ့ ချောကလြခန့ကြ ဘယလြိုမှ ထငမြထားတဲ့ အဖြစ်ပကြကြှောင့ြ ကနွောတ်ို့ မိသားစုလေး ပျိုကြဲသှားခဲ့ရတယဗြွာ။ ကံကြမျမာက ရကစြကလြှန်းပါတယ်။

မှတမြှတရြရ ပြင်ဦးလှင် ပန်းပြဲတောဗြွ။ ကနွောြ တဈယောကပြဲ မလိုကဖြစ်တာ။ မာမီရယ် ဒယဒြီရယ် ညီမလေးရယ် ညီလေးရယ် မိသားစု လေးယောကြ အိမကြ ကားလေးနဲ့ မနကကြတည်းက တကသ်ှားကြတာ။ ညပိုင်း ကိုးနာရီလောကြ ကနွောြ တီဗှီ ကြည့်န်တေုန်း ဖုန်းဝငလြာတယ်။ ဒယဒြီတို့ အိမအြပြန် ကားမှောကတ်ာတဲ့။ ခကြခြငွြးပဲ သူငယခြငွြး နှစ်ယောကန်ဲ့ ပြင်ဦးလှင် တကခြဲ့လိုကတ်ာ ပြင်ဦးလှင် ဆေးရုံရောကတ်ော့ ဒယဒြီရယ် မာမီရယ် ညီလေးရယကြ ပြဲချင်ြးပြီး ဆုံးတယ်။ ညီမလေးက အသကြ မသပမေယေ့ြ ခွနှစ်ေချောင်း လုပမြရတော့ဘူး။

” ဒင် ဒင် … ဒင် ဒင် ဒင် ”

တိုငကြပန်ာရီက အခကြပြေးသံလေးကြောင့ြ ကနွော့ြ အတွေးစတွပကြေပြှီး အိပယ်ာထလိုကရြတယ်။ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ချောကန်ာရီ တိတိပဲ။ အိပခြန်း တံခါးဖြင့ပြှီး ကပလြကြြ အိပခြန်းထဲ ဝငလြာခဲ့တာ။ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြေး အိပပြွောန်တေဲ့ ညီမလေး ညဝတအြင်ျကြီထဲက နို့သီးခေါင်းလေး ထောငန်တောကို မှငလြိုကတ်ော့ စိတထြဲတဈမွိုးကြီးဗွာ။ အိမထြဲအိမပြှင် မထွကတ်ော့ အတွင်းခံ မဝတတ်ာ ကြာပါပြီ။ ဘရာစီယာ မပါတော့ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေ ညဝတအြင်ျကြီ အပါးလေးထဲက ခွှနထြှကန်တယ်ေ။ ကြည့်န်ရင်ေး ပေါငကြှားက လီးက တင်းလာရောပဲ။

အရငကြ ဒီလိုစိတမြွိုး မပေါပြါဘူး။ ညီမလေး ကားအကဆြီးဒန့ြ ဖြစ်ပြီး နောကပျိုင်း ရချိုးခန်း အိမသ်ာကို ကနွောကြိုယတ်ိုင် ပို့ပေးပြီး ပြုစု စောင့ရြှောကရြင်း ကာမစိတတ်ှေ ဖြစ်တညလြာတာပါ။ မသင့တ်ောမြှန်း သိလို့ ထိန်းခွုပန်ရတောလည်း ပငပြန်းတယဗြွာ။ ညဝတ် ဂါဝနအြပါးလေးအောကြ ပေါငတ်န် တုတတ်ုတလြေးကြားထဲ သသခွေောခွာ ကြည့်မြိတော့ စောကမြှှေးအုံလေးက အထင်းသားပဲ။

” ဟိတ် … ဘာကြည့်န်တောလဲ … ကိုကိုရ ”

ရုတတ်ရကြ ညီမလေး အိပယ်ာနိုးလာပုံပါ မကြလြုံးက ကနွော့ြ မကြန်ှာကိုပဲ စိုကကြှည့န်တယ်ေ။

” ညီမလေး နိုးလာပြီလား… လာ ထတော့ … မကြန်ှာသဈပြီး… ကိုကိုနဲ့ ခွံထဲ … လေ့ကငွ့ခြန်း လုပရြအောင် ”

” အှန်းပါ … ကိုကိုရဲ့ … ညီမလေးကို … ပြေ့ခြီလေ ”

ညီမလေး ကို ရချိုးခန်းထဲ ခေါပြှီး သူ့အတွကြ သချော လုပပြေးထားတဲ့ ကြှန်းခုံလေးပေါြ တငပြေးလိုကတ်ယ်။ သှားတိုကြ မကြန်ှာသဈပြီးတော့ ညီမလေး မကြန်ှာက ရစကေလြေးတွနေဲ့ ရှုံ့မဲ့ပြီး တဈခုခု ပြောချင်န်ပေုံပဲ။

” ဘာလဲ ညီမလေး … အီးပါချင်တ်ာလား ”

ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး ရမ်းပြနတယ်ေ။

” အောြ … သေးပေါကခြငွတ်ာလား … ကိုကို ဂါဝနလြေး လှနပြေးမယလြေ … ရှကမြနနေဲ့ … ဒေါကြှီးစိုးက … ရှဈနာရီလောကမြှ နိုးတာ ”

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ဒူးဖုံးဂါဝနလြေးကို ပေါငရြင်းထိ အရငလြှနပြေးလိုကတ်ာ။

” အာ … ကိုကို … မကြည့်န်ဲ့လေ … နောကဖြကကြို ဂါဝနအြောကန်ားစလေး ခါးထိ တငထြားပေး ”

ကနွောြ ညီမလေး ပေါငကြှားက အမှှေး စိမ်းလေးတွနေဲ့ စောကပြတလြေးမှငတ်ော့ ဒိန်းကနဲ့ ရငတ်ှခေုနပြှီး စိတလြှုပရြှား နမေိတယ်။ ညီမလေးလည်း မကြန်ှာလေး ရဲတွတန်ပြေီး ကြှန်းခုံ လကကြိုငတ်န်းကို လကန်ှဈဖကြ အားပြုထောကရြင်း ဖငလြေး ကြှပေး နရှောတာပေါ့။ လကအြားယူထားတော့ အကြော သနတေေဲ့ ခွထေောကကြ ပြဲဟလာပြီး ပေါငကြှားက စောကပြတလြေး ဖြဲပြနသလေိုပဲဗွာ။

” ကိုကို… ဘာလို့.. အဲလောကြ ကြည့်န်တောလဲ… ဂါဝန် … အောကန်ားစလေး… တငပြေးပါဆို ”

အဲကမွှ ကနွောလြည်း သတိပြနကြပလြာပြီး ညီမလေး ဖငကြှီးအောကကြနေ ဂါဝန် အောကန်ားစကို ခါးပေါြ လိပတ်ငပြေးပြီး မကြန်ှာလှဲထားလိုကတ်ယ်။ တရှူးရှူးနဲ့ သေးတွေ ထွကန်တေဲ့ အသံကြားတော့ မနနေိုငပြှနဘြူး ပြနကြှည့မြိတာ ဒီတဈခါတော့ စောကပြတလြေးက ပေါငကြှား ညှပထြားသလို ဖြစ်နလေို့ မမှငရြတော့ပါဘူး။ ကြှန်းထိုငခြုံ အလယမြှာ ဖငတ်ည့တ်ည့ြ နရောကို အဝိုင်းပေါကလြေး ဖောကပြေးထားတော့ ညီမလေး ဖငပြေါကန်ဲ့ စောကပြတအြုံလေးက အဝိုင်းပေါကလြေးထဲ အိကနွလေို့ပါ။

” အင်း … ပြီးပြီ … ကိုကို ”

ကနွောြ ညီမလေး ပေါငကြှား ကြည့်န်တေုန်း သူ့စကားသံလေးကြောင့ြ အကြည့်ရြှေ့လိုကရြတယ်။ ခုံရဲ့လကတ်န်းပေါြ လကန်ှဈဖကြ ထောကပြှီး ဖငကြှှဖို့ ဟနပြှငရြင်း ပြောနတောပါ။

” ခဏနေဦး … ကိုကို … ရဆေေးပေးမယ် ”

” အာ … ကိုကိုကလည်းကြာ ”

ညီမလေး ကတော့ ရှကန်ပေုံပဲ ကနွော့စြိတတ်ှကေ အရှကတ်ရား ကင်းမဲ့ပြီး စိတအြလို လိုကန်မေိတယ်။ ရပေိုကဂြေါကလြေး ယူပြီး ဘယလြကကြ ခုံအောကကြနေ ရနေဲ့ပန်းပေးပြီး ညာလကကြ စောကပြတလြေးကို ပြတပြေးလိုကတ်ယ်။

” အဟင့ြ … ကိုကိုရာ … ဘာတွေ လုပန်တောလဲ ”

ညီမလေး စကားကို မကြားဟနပြှုရင်း မကြန်ှာသဈတဲ့ ဘစငေပြေါကြ ဆပပြှာဆီဘူးလေး ယူပြီး လကဖြဝါးထဲ ညှဈခပြဈတယ်။ ဆပပြှာဆီလေးနဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ပြတပြေးတော့ စောကဖြုတလြေးက ဖောင်းကြှနတော လကဖြဝါးထဲ အိဖတန်တယ်ေ။ အပေါကြို ပင့ပြှတရြင်း ဖငဝြလေးထဲ လကခြလယ် ထိပလြေး ထောကမြိတော့ အ ကနဲ ညီမလေးဆီက ရှိုကသ်ံ တိုးတိုးလေး ထွကပြေါလြာတယ်။

” ကြှတ် … ရကေ အကုနစြိုကုနပြှီ … ကိုကိုရဲ့ … ဟှန့ြ ”

ညီမလေးပြောမှ ကနွောြ ရပေိုကဂြေါကြ ကိုငတ်ဲ့ လကကြ ခုံရဲ့ အပြငထြှကန်ပြေီး ပုခုံးပေါထြိ ရစကေလြေးတွေ ပန်းပေးသလို ဖြစ်နတော သိလိုကရြတယ်။

” ဟာ … ဟုတသ်ား … ဆောရီး ဆောရီး.. မထူးပါဘူး ရချိုးလိုကတ်ော့ … ကိုကို ခွိုးပေးမယ် ”

အဝတစြားတွေ ခွှတတ်ော့ အခွှတမြခံဘူး ကနွော့ကြိုပါ ခွှတခြိုင်းနတယ်ေ။

” ကိုကို အရငခြွှတလြေ … ညီမလေး မကြစြိမှိတထြားပေးမယ် … ခွှတ် ”

ကနွောြ နောကကြွောပေးပြီး အဝတစြားတွေ ခွှတပြဈလိုကတ်ယ်။

” ရပြီ … ညီမလေး ”

” ဟင် … ခခြြ ခခြြ … ဒီဘကလြှည့လြေ … ကိုကိုရ … ညီမလေးကို … အဝတစြား ကူခွှတပြေး ”

ညီမလေးဘကြ ကနွောြ လှည့တ်ော့ ပေါငကြှားက ဟာကြီး ထောငန်တောဗွ။ ကနွော့ြ လီးကို မကြလြုံးလေးပြူးပြီး ကြည့်န်တေော့ ကနွောြ နဲနဲရှကသ်ှားရတယ်။

” ကဲ… ညီမလေး အဝတတ်ှေ ခွှတမြယန်ောြ ”

ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရပပြှီး ညီမလေးအင်ျကြီ ခွှတပြေးတော့ ထောငန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်း ပန်းရောငလြေးတွကေ ကနွောကြို စိတကြှှစတော။ ကနွော့ြ ပေါငကြှားက ဟာလည်း တောတ်ောကြို မာတောငလြာပြီ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားမို့ ညီမလေး မကြန်ှာရှေ့ ဝဲနတောပေါ့။

ညီမလေး ဂါဝနကြို ခွှတပြေးတော့ သူလည်း မကြန်ှာလေး ရဲနတောပါ။ ရပန်ေးဖြင့ပြှီး ခွိုးပေးရင်း ဆပပြှာတိုကပြေးတော့ အထိအတွေ့က အရမ်းနူးညံ့နလေို့ စိတထြဲ သှေးတွေ ဆူပြကလြာတယ်။ စိတကြိုထိန်းပြီး မကြန်ှာကနေ လညပြင်း၊ လညပြင်းကနေ နို့အုံလေးပေါြ ရောကတ်ော့ သူ့ဟာသူ ဆပပြှာတိုကမြယ် ပြောတာ။

ကနွော့ြ လကတ်ှကေ အောကဖြကဆြင်းသှားပြီး ဗိုကသ်ား ဖြေးဖြေးလေး ပြတတ်ိုကပြေးရင်း ညီမလေးရှေ့ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကတ်ယ်။ ညီမလေးကို ကြည့်တ်ော့ သူလည်း စိတလြှုပရြှားနသလေိုပဲ။ ပေါငတ်နတ်ှေ ဖြဲပြီး စောကပြတန်ီတာရဲလေးကို ဆပပြှာတိုကပြေးတော့ အီးကနဲ့ ညီမလေး ဆီက ရှိုကသ်ံ သဲ့သဲ့လေး ကြားလိုကရြတယ်။

” အဟင့ျ … ရ ရ ရပါပြီ … ကိုကို ရယ် ”

အကြောသသလေို ဖြစ်နတေဲ့ ညီမလေး ခွထေောကတ်ှေ ဆကကြနဲ့ လှုပသ်ှားတာ ကနွောြ သတိထားမိလိုကတ်ာဗွ။ စိတထြဲ ဝမ်းသာသှားမိတယ် ညီမလေး စိတခြံစားမှု့ အားကောင်းလာရင် ခွထေောကတ်ှပေါ ပြနကြောင်းလာနိုငတ်ယလြေ။

” ဘယင်ေးနတောလည်း … ပေး ဆပပြှာ … ကိုကို့လည်း ညီမလေး … တိုကပြေးမယ် ”

ညီမလေး ဆပပြှာတိုကပြေးတော့ ကနွောြ့ လီးထိပကြို လကန်ဲ့ ထိတာနဲ့ တဈကိုယလြုံး တုနသ်ှားရတယ်။ လီးက တဇပဇြပ် ခုနပြှီး ဆပပြှာကောင်းကောင်း တိုကပြေးလို့ မရအောင် ညီမလေး လကထြဲက ချောထွကန်တော။ ညီမလေး မကြန်ှာရှေ့မှာ လီးက ထောငမြတပြှီး ရမ်းနတေော့ ခိကနဲ့ ရယပြှီး လီးအရင်းကို ဘယလြကန်ဲ့ ဆုပကြိုငရြင်း ညာလကကြ ဆပပြှာတိုကပြေးနတယ်ေ။ ဂွင်းထု ပေးနသလေို ပါပဲဗွာ။ လဥလေးတွပေါ ညှဈပေးတော့ ကနွောလြည်း အားကနဲ့ အသံထွကြ ညည်းနရတောပေါ့။

နှစ်ယောကသ်ား ခန်ဓာကိုယပြေါကြ ဆပပြှာတွေ စငသ်ှားတဲ့အထိ ရအတေူခွိုးရင်း ညီမလေးကို ကနွောြ ပြေ့ပြီး ဝီးလခြွဲပေါတ်ငပြှီး အခန်းထဲ ပြနခြေါလြာခဲ့သည်။ တဘကယ်ူပြီး တဈကိုယလြုံး ချောကသ်ှားအောင် ရသေုတပြေးတော့ ညီမလေးက ကနွော့ြ ပေါငကြှားပဲ ခိုးခိုးကြည့်န်တယ်ေ။ ညီမလေးကြောဘကကြို တဘကသ်ှင်းပြီး ကြောပြငရြော ဖငတ်ှပေါ သုတပြေးလိုကတ်ယ်။ အဖုတလြေး တဘကန်ဲ့ ပြတပြေးတော့ ကနွော့ြ လကမြောင်းကို လှမ်းကိုငလြိုကတ်ယ်။

ကနွော့လြည်း သူပြနသ်ုတပြေးမယ် ဆိုလို့ တဘကတ်ထည် ထပယ်ူပြီး သူ့ရှေ့ ခါးညှတပြေးလိုကတ်ယ်။ ခေါင်းကနေ ဗိုကထြိ ရသေုတပြေးရင်း လီးပေါကြွ ခပဖြှဖြလေးပဲ သုပပြေးနတော။ တဘကဖြယတ်ော့ တင်းမာနတေဲ့ လီးကို သူ့လကလြေးနဲ့ ကိုငရြင်း ကနွောြ့မကြန်ှာ မော့ကြည့်တ်ယ်။ မကြလြုံးခွင်း ဆုံမိတော့ မကြတ်ောငလြေး ပုတခြတပြုတခြတန်ဲ့ ကနွော့လြီးကို ခပတ်င်းတင်း ညှဈနတေော့တာ။

” ကိုကို ”

” ဟင် ”

” နှေးနှေးလေးနောျ ”

ရချိုးပြီးစမို့ ညီမလေး မကြန်ှာလေးက ကြညလြငန်ပမေယေ့ြ ပန်းရောငသ်န်းနသေေးတယ်။ လီးကို စိုကကြှည့ပြှီး အပေါယ်ံ အရပြေားကို နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့ နမ်းလိုကတ်ော့ ကနွော့ြ စိတတ်ှေ တရှိန်းရှိန်း ဖြစ်သှားတယ်။

” စုပကြှည့လြေ … ညီမလေး ”

လီးဖြဲခရွင်း ကားထွကလြာတဲ့ ဒဈကို ဖိနမ်းပြီး ခေါင်းပြနဆြုတတ်ော့ ညီမလေး အထကန်ှုတခြမ်းနဲ့ နှာခေါင်းဝလေးကြား လီးထိပမြှာ စို့နတေဲ့ အရညကြှညလြေး ကပပြါသှားတယ်။ သူ့နှုတခြမ်းကို ဟပြီး လီးထိပကြို ပါးစပထြဲ ထည့လြိုကတ်ော့ ပူနှေးနှေးလေး။ လီးအရညပြှားတွကေို တဈချောင်းလုံး ပတယ်ကတ်ော့ ကနွောြ ခါးကော့ပေးရင်း အသကရြှူသံတွေ မှနလြာရတယ်။

တဖြည်းဖြည်း ညီမလေး လီးစုပတ်ဲ့ အရသာကို ကြိုကလြာပုံရတယ်။ လီးထိပလြေးကို ဆှဲစုပရြင်း လဥလေးတွေ ညှဈပေးတော့ ကနွောလြဲ သူဆံပငတ်ှကေို ဆုပကြိုငရြင်း လီးကို ပါးစပထြဲ ထိုးထည့လြိုကမြိတယ်။

” အု … ဖလူး … အဟှတ် ဟှတ် … အသကရြှူ ကြပလြိုကတ်ာ … ကိုကိုရာ … နည်းနည်းလွှော့ပါဦး ”

” ဟာ … ဆောရီးနောြ ညီမလေး.. ကိုကို တအားကောင်းပြီး… အရှိနလြှနသ်ှားတာ ”

လီးအရညပြှား အောကပျိုင်း ညီမလေး လွှာနှေးနှေးလေးကြောင့ြ ကနွောြ မထိန်းနိုငပြဲ လီးအရင်းထိ သှင်းလိုကမြိတယ်။

” ဒီပုံစံကြီး … တခွားသူ မှငသ်ှားရင် … ဘယလြောကြ ရှကစြရာ ကောင်းမလဲ … ကိုကိုရယ် ”

” ဒေါကြှီးစိုးက လှဲရင် … ဘယသ်ူမှ … အိမထြဲ မလာပါဘူး … ညီမလေးရဲ့ … အခန်းတံခါး လော့ခထွားပါတယ် ”

” ဟှန်း … တောတ်ောဟြုတတ်ဲ့ … အကြံပေါ့လေ ”

ညီမလေး ကနွော့ကြို မကြစြောင်းလေးထိုးပြီး ပြောတုန်း သူ့ကိုယလြုံးလေးကို ဝီးလခြွဲပေါကြ ပြေ့ခွီပြီး ကုတငပြေါြ ပကလြကလြေး ခပြေးတော့ မကြန်ှာလေး ပန်းရောငသ်န်းပြီး ဖြေးဥနတေဲ့ ပေါငဂြှလေးထဲ အဖုတလြေးက ဖောင်းကြှနတယ်ေ။ ကနွောလြည်း ကုတငပြေါြ တငပြလှဲ ဝငထြိုငပြှီး ခါးညှတရြင်း နှုတခြမ်းလေး တေ့စုပပြဈပြီး နို့သီးခေါင်းလေး ပြောင်းစို့တော့ ရငဘြတလြေး ကော့တကလြာတယ်။

” အင်းဟင်း… ယားလိုကတ်ာ… ကိုကိုရယ် ”

ခပအြုပအြုပ် အသံလေး ထွကပြေါလြာပြီး ကနွော့ြ ခေါင်းကို သိုင်းဖကလြာတယ်။ ညီမလေး ရမျမကသ်ံလေးကြောင့ြ ကနွောလြည်း ကုတငပြေါတ်ကပြှီး ပေါငကြှားလေးထဲ ဒူးထောကြ နရော ယူလိုကတ်ယ်။ ပေါငဂြှလေးထဲ ဖောင်းကြှပြီး စောကရြညစြို့နတေဲ့ အဖုတ် အကကြှဲကြောင်းထဲ ဒဈနဲ့ ပြတဆြှဲရင်း စောကပြတဝြလေးထဲ လီးထိပ် တေ့ထားလိုကတ်ယ်။ အဖုတလြေးထဲ လီးထိပန်ဲ့ ပြတဆြှဲတော့ ရမျမကအြရှိနန်ဲ့ ညီမလေး ခါး ကော့တကလြာပြီ အောကပျိုင်းက လုပမြရတော့ ဗိုကသ်ားလေးပဲ ပိနလြိုကြ ဖောင်းလိုကန်ဲ့ တုနခြါနတယ်ေ။

စောကခြေါင်းထဲက အရညကြှညလြေးတွေ စီးကလွာတော့ အဖုတန်ှုတခြမ်းသား တဝိုကန်ဲ့ ဖငကြှားလေးထဲ ရှှဲနှစ်လာတယ်။ ကနွောလြည်း ထောငမြတန်တေဲ့ လီးနဲ့ တေ့ထားတဲ့ စောကပြတဝြထဲ ဖိလိုးလိုကတ်ာ ဗစွကြနဲ့ လီးတဝကလြောကြ ဝငသ်ှား‌တော့တယ်။

” အားးးး … ကိုကို … အဟင့ျ ဟင့ျ ”

ညီမလေးက နောကဆြုံးနှစ် ကြောင်းသူ ဆိုပမယေ့ြ ရည်းစားမထားဘူးဗွ စာကိုပဲ ဂရုတစိုကြ လုပခြဲ့တော့ အပျိုစဈတယလြေ။ တဈခါမှ အလိုးမခံဖူးတာ သိသာတယ် အပျိုမှေးပေါကပြှီး နာကငွသ်ှားလို့ ကနွော့ြ ရငဘြတကြို ဆီးတွန်းထားတော့ လီးကို ဆကမြသှင်းသေးပဲ ပြနထြုတပြှီး စောကပြတ် အဝလေးထဲ ဒဈကို မှုပရြုံလေးထားတော့ လီးထိပမြှ သှေးစလေးတွေ ကပန်တောဗွာ။ မကြရြညဝြဲပြီး မကြန်ှာလေး မဲ့နတေဲ့ ညီမလေး နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ပြတခြွပေေးမှ တဟင့ဟြင့န်ဲ့ လူးလှန့လြာတယ်။ အဲခွိန် ကနွော့ြ လီးကလည်း တင်းမာလာတာနဲ့ စောကခြေါင်းထဲ ဖိလိုးပစ်တော့ လီးအရင်းထိ အဆုံးဝငသ်ှားတာပေါ့။

” အားးးး … အမေ့ … ညီမလေးဟာ … ကြဲသှားပြီထငပြါရဲ့ … ကိုကိုရယ် … အဟင့ြ ဟင့ြ ”

ညီမလေး မကြလြုံးအစုံမှာ မကြရြညဝြိုင်းပြီး အသံတုနတ်ုနလြေးနဲ့ ပြောနတေော့ ကနွောလြည်း ထပမြလိုးရဲတော့ပါဘူး။

” အစမို့ပါ ညီမလေးရာ … နဲနဲတော့ နာမှာပေါ့ … ကိုကိုလည်း … နာတာပဲ ”

လီးကို အဖုတလြေးထဲ အဆုံးထိ ဖိကပသ်ှင်းထားလို့ အနရခေကန်ပြေီး တဆကဆြကြ တုနန်တေဲ့ ညီမလေးရဲ့ နှုတခြမ်းဖူးဖူးကို ဆှဲစုပရြင်း လကတ်ဈဖကကြ နို့အုံတွကေို ညှဈခွပေေးနလေိုကတ်ယ်။ ခဏအကြာ ကနွော့ြ ကြောပြငကြို ပြနပြှီးဖကလြာမှ လီးကို ဆှဲနူတပြှီး ခါးအားနဲ့ သုံးလေးခကြြ ဆောင့ပြေးရင်း မွှင်းလိုးလိုကတ်ော့တယ်။ တဖြည်းဖြည်း အရှိနရြလာတော့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို ခံနိုငရြညရြှိလာပုံပဲ စောကပြတလြေးက လီးကို ပြနည်ှဈပေးလာတယ်။

ကနွောလြည်း နားပြီးတော့ ငါးခကြြ ချောကခြကြလြောကြ တရစပဆြောင့လြိုးပေးလိုကတ်ယ်။ ကနွော့လြီးက ပုံမှနထြကြ နဲနဲပဲ ထွားတာပါ။ ညီမလေးရဲ့ စောကခြေါင်းလေးက ကဉွြးတော့ စီးစီးပိုငပျိုငန်ဲ့ နှစ်ယောကသ်ား ကာမ အရသာ တွေ့နကြတေော့တယ်။

ညီမလေးအဖုတကြ ခပတ်င်းတင်းလေး ညှဈပေးလာတော့ ကနွောလြည်း နို့သီးခေါင်း တဈဖကကြို ဖိစုပရြင်း ပုခုံးနှစ်ဖကကြို လကလြွှိုဆှဲပြီး အခကြြ ငါးဆယလြောကြ မနားတမ်း ဆောင့လြိုးရင်း နှစ်ယောကသ်ား သုတရြညတ်ှေ ထွကပြှီး ပျိုငတ်ူနီးပါး အထွဋထြိပ် ရောကသ်ှားခဲ့တယ်။ ညီမလေးက ကနွော့လြီးကို အဖုတအြတွင်းသားတွနေဲ့ ညှဈပေးရင်း လကကြနွြ စောကရြညတ်ှေ ပန်းထုတပြှီး မကြလြုံးလေး စင်းကလွာတယ်။ နှစ်ဦးသား ဖကထြားကြရင်း အသကရြှူးသံတွေ မှနန်ကြတေယ်။

” ကောင်းလား … ညီမလေး ”

ကနွောြ မေးတော့ ပါးစပကြ မဖြပေဲ ရှကစြနိုးနဲ့ခေါင်းလေးကို ငှိမ့ပြှရှာပြီး မကြန်ှာလှဲနတယ်ေ။ ညီမလေး ပါးပြငဖြောင်းဖောင်းလေးကို နမ်းတော့ မကြလြုံးလေး မှိတပြှီး မှိန်းနရှောတယ်။ ခဏကြာတော့ စောကခြေါင်းထဲက ပြနမြထုတရြသေးတဲ့ ကနွော့ြ လီးက ပြနမြာလာတော့ ပါးပြငလြေး နမ်းနရောကနေ လညတ်ိုင် ဖြေးဖြေးလေးကို လွှာနဲ့ ယကပြေးပြီး နို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေး နှစ်ဖကကြို တဈလှည့စြီ စို့ပေးရင်း စောကပြတထြဲက လီးကို ခါးအာနဲ့ ညှောင့ပြေးတော့ ညီမလေး မကြလြုံးတွေ ပြင့လြာတယ်။

” ဟင့ြ … ကိုကိုရယ် … တောရြောပေါ့ … တောကြှာနေ … ဗိုကကြှီးလာရင် … ဒုကျခ ”

ညီမလေး မကြလြုံးက တကယကြို စိုးရိမ် ထိတလြန့န်တယ်ေ။

” ဗိုကကြှီးတော့လည်း … တခွားမှို့ ပြောင်းပြီး … ကိုကိုက … လပထြပယ်ူမှာပေါ့ကြ ”

ကနွောလြည်း ညီမလေး တားနတေဲ့ကြားက တဈခွီ ထပလြိုးရင်း ညပိုင်းကြ ကိုယဝြနတ်ားဆေးဝယပြှီး ညီမလေးကို တိုကထြားလိုကတ်ယ်။
………………………………………………………….

တဈနှစ်လောကကြွ ညီမလေး ခွထေောကတ်ှေ ခွိုင်းထောကမြပါပဲ လမ်းလွှောကန်ိုငလြာတယ်။ ကနွောလြည်း ပကလြကလြှနပြှီး တဈမွိုးထဲ လိုးနရောက ပုံစံအမွိုးမွိုး ပြောင်းလိုးတော့တယ်။

ညီမလေး ကြောင်းပြနတ်ကတ်ော့ ကနွောတ်ို့ ဝေးရမည့ြ ကံ ပါလာခဲ့တယဗြွာ။ ညီမလေးမှာ ခစွသ်ူရှိလာတယ်။ ကနွောန်ဲ့လည်း မလိုးဖြစ်တော့ပါဘူး။ ကနွော့ဘြကကြ စပမယေ့ြ ညီမလေးက သိသိသာသာ ရှောငန်တေော့ ကနွောလြည်း ပါသည့ပြါသာပဲ နလေိုကတ်ော့တယ်။

ကြောင်းပြီးတာနဲ့ ညီမလေးက “ယောငန်ောကြ ဆံထုံးပါ” ဆိုသလို သူ့ယောကြြားမှို့ လိုကသ်ှားတော့ ကနွောြ တဈယောကထြဲ ယောငခြွာခွာနဲ့ ချောကလြလောကြ အထီးကနွခြဲ့ရတယ်။ ချောကလြကြောတ်ော့ ညီမလေးဆီက ဖုန်းဆကတ်ယ် သူတို့နဲ့ ခဏတဖြုတ် အတူလာနပေေးဖို့ပေါ့။ ကနွောလြည်း အိမကြို ဒေါကြှီးစိုးထံ အပထြားပြီး ညီမလေးတို့နတေဲ့ နယမြှို့လေး လိုကသ်ှားခဲ့တော့တယ်။

ညီမလေး ယောကြြားမွိုးရိုးက အတောခြမွြးသာတာဗွ။ ကနွောြ စရောကတ်ာနဲ့ ညီမလေးတို့နတေဲ့ အိမကြို ကြည့်ပြှီး ရိပမြိလိုကတ်ယ်။ မှို့ထဲမှာ သူ့အဈမ အရင်းတွေ ရှိသေးတယတ်ဲ့။ မိဘတွရေဲ့ ကြောကမြှတရြတနာ လုပင်န်းကို ယောကဖြကပဲ ဦးစီးလုပကြိုငန်တယ်ေ။

ညီမလေးက အိမထြောငကြသွှားပမယေ့ြ အရပမြနိမ့မြမှင့န်ဲ့ ခါသေးပြီး ဖငသ်ားကြီးတွေ ကော့ထွကလြာတော့ အခုထိ မှငတ်ဲ့သူ ငေးယူရတုန်းပဲ။ ရောကပြှီး ငါးရကလြောကြ အကြာ ညီမလေးကို ယောကဖြနဲ့ လိုးတဲ့အကြောင်း မေးကြည့်တ်ော့ မကြန်ှာလေး ရဲတွတလြာတယ်။

ယောကဖြက ညီမလေးကို ဖုန်းနဲ့ အောကားတွေ ပြပြပြီး လိုးတာ။ ကနွောလြည်း အခွင့အြရေး ရသလောကြ ချောင်းကြည့်တ်ာပေါ့။ ညီမလေး စိတတ်ှလည်ေး ကြာတော့ ပြောင်းလဲလာတာထငတ်ယ်။ သူ့ဖုန်း ခိုးကြည့်ရြင် အိမထြောငရြေး ဖောကပြှနတ်ဲ့ ကားတွေ အများဆုံးပဲ။ လငမြသိအောင် ခိုးပြီး အလိုးခံတဲ့ ကားတွမွေားတယ်။

ကနွောတ်ို့ ယောင်ျကြားတွကလေည်း ကာမစိတ် ပြင်းထနတ်ဲ့ မိန်းမတွဆေို မကမြကမြောမော လိုးတတကြှတယ်။ ညီမလေးကလည်း ယောကဖြ လိုးသလောကြ အောကကြ ဖြဲကားအလိုးခံပြီး ပါးစပကြ တအားအား ညည်းပြတတတ်ယ်။ ယောကဖြကလည်း ညီမလေးညည်းလေ လိုးအားသနလြပေဲ မီးပြင့မြတတ် ဆှဲဆှဲလိုးတတတ်ာ။

ညီမလေးကို ဖုန်းထဲက အောစာအုပတ်ှေ ဖတခြိုင်းပြီး စောကဖြုတကြို ယကပြေးတတတ်ယ်။ ညီမလေးကလည်း စာအုပတ်ှဖတေတ်ုန်း လငဖြစ်သူက ယကပြေးတော့ စိတတ်ှေ တအားကြှပြီး စိတလြှတကြိုယလြှတ် လိုးချင်သ်လို လိုးကြတော့တယ်။

နောကပျိုင်း လငင်ယထြားပြီး အလိုးခံချင်တ်ဲ့ စိတတ်ှမွေားတော့ ကြုပဆြီ ဖုန်းလှမ်းဆကပြှီး ဒီအိမမြှာ လာနဖေို့ အကူညီတောင်းတော့တာပဲ။ ညီမလေးက ပေါတ်င် ဖြင့ပြှောတာပါ။ လငင်ယကြို အလိုးခံချင်ပြမယေ့ြ သူ့ယောကြွား သိမှာလည်း စိုးရိမတ်ယ်။ သူ့ကို အကြပကြိုငပြှီး ငှညှဈေတာတို့ လငမြယား ကြဲအောင် လုပတ်ာတို့ကိုလည်း ကြောကတ်ယ်။

အလုပန်ားရကတ်ှေ အိမမြှာဆုံရင် ယောကဖြ အပြငထြှကတ်ာနဲ့ အောကခြံမပါပဲ သူကိုယလြုံးကို မသိမသာ လှုပပြှတာတို့ ဖငသ်ားကြီးတွေ တမငတ်ကာ ကနွော့ရြှေ့ ရမ်းခါနအေောင် လွှောကပြှတာတို့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနီးကပ် ဆုံရင် ထမီခါဝတရြင်း စောကပြတကြို မမှငမြှငအြောင် ပြတာတို့ အမွိုးမွိုး လုပပြှတယ်။ ကနွောြ သူတို့အိမရြောကပြှီး သိပမြကြာပါဘူး ယောကဖြ အကဆြီးဒန့ြ ဖြစ်လတယ်ေ။

” ကိုကိုလား… အဟင့ဟြင့ြ… အမှနလြာခဲ့ … ကိုသန်းနိုင် … မရတော့ဘူး … ညီမလေး အိမပြှနခြေါတ်ော့မယ် ”

” ဟာ … အေးအေး ကိုကို အခုလာပြီ … ညီမလေး ”

အိမမြှာ ဘီယာ သောကန်တေုန်း ညီမလေး ဖုန်းဆကတ်ာနဲ့ ကနွောလြည်း ဆေးရုံ လိုကလြာခဲ့တယ်။ ကနွော့ြ ယောကဖြ သန်းနိုင် မနကကြ ကားကားချင်ြး တိုကမြိပြီး ခေါင်းထိသှားတော့ ဆေးရုံတငထြားရတယ်။ အရေးပေါြ အခန်းထဲ တောကလြွှောကြ ပို့ပြီး နေ့လညမြှ ကနွောြ အိမပြှနလြာခဲ့တယ်။ ညနရေောကတ်ော့ ညီမလေးက ဖုန်းဆကလြာတာနဲ့ ဆေးရုံကို ကိုယတ်ိုင် ကားမောင်း လာခဲ့တယ်။ အရေးထဲ မီးပျိုင့ရြောကတ်ော့ မီးနီ မိနတောနဲ့ ခဏစောင့ရြသေး။ အလုပပြှနခြွိနမြို့ ဆိုငကြယရြော ကားရော ရှုပယ်ှကြ ခတန်တယ်ေ။

ဆေးရုံရောကတ်ော့ အရေးပေါခြန်းထဲ သန်းနိုငရြဲ့ အဈမနှစ်ယောကရြော ရောကန်တယ်ေ။ ညီမလေး ဘေးနားက တရှုံ့ရှုံ့ငိုရင်း သူတို့မောငကြို ကြည့်န်ကြတေယ်။ ကနွောရြောကတ်ော့ ညီမလေးက ကနွော့ကြို ဖကပြှီး ငိုတော့တယ်။

” ကြည့်ပြါဦး … ကိုကိုရယ် … ကိုသန်းနိုငကြို … အဟင့ြ ဟင့ြ … ညီမလေးကို ခွဲသှားပြီ … အီးဟီး အဟင့ြ ဟင့ြ ”

ဘေးက ဆရာဝနတ်ှကေ တိုးတိုးတိတတ်ိတ် ငိုဖို့ လာပြောလို့ ကနွောလြည်း ညီမလေးကို အရေးပေါခြန်း လိုကကြာ ကာထားတဲ့ဘကြ ခဏခေါလြာပြီး နှစ်သိမ့ပြေးနရတေယ်။ ကနွော့ြ ရငဘြတကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တင်းနအေောင် ဖကပြှီး ကြိတင်ိုနတေော့ ညီမလေး နို့ကြီးတွကေ ကနွော့ြ ရငအြုပန်ဲ့ ဖိကပန်ပြေီး အပူများနတေဲ့ ညီမလေး ခွှေးနံ့လေးက နှာခေါင်းထဲ ဆေးနံ့တွနေဲ့အတူ တိုးဝငလြာတယ်။ ညီမလေး ကိုယလြုံးကို ပြနဖြကရြင်း ပေါငကြှားက တင်းကနဲ့ ဖြစ်သှားတယ်။ အသိစိတကြ ခဏလေး လှတထြှကသ်ှားတယဗြွာ။

ယောကဖြ သန်းနိုငရြဲ့ အလောင်းကို အိမသ်ယလြာတော့ သူ့အဈမ နှစ်ယောကပြါ တဈခါတည်း လိုကလြာကြတယ်။ သန်းနိုင် အဈမတွကေ အစက ညီမလေးကို မကြညဘြူးဗွ။ စည်းစိမကြှောင့ြ ယူတယ် ထငကြှတာ။ နောကကြမွှ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမ နှစ်ယောကရြဲ့ ပိုငဆြိုငမြှု့ကို ကြားသိပြီး ညီမလေးအပေါြ အမှငကြှညလြာတာ။

သူတို့ အမှငကြှညတ်ော့လည်း ညီမလေးကို ခစွလြိုကကြှတာ ညီအဈမ အရင်းတွေ အတိုင်းပဲ။ ယောကဖြကတော့ ကံမကောင်းရှာဘူး။ ညီမလေးကို တဈနှစ်ပြည့အြောငတ်ောင် မလိုးလိုကရြဘူး။ ကားအကဆြီးဒန့်ဖြစ်ပြီး ဆုံးသှားတယ်။

“ကိုကို … ညကြ အရကတ်ှေ တအားမသောကန်ဲ့ဦး”

ရပကြှကကြ တောတ်ယဗြွ။ ကနွော့ြ ယောကဖြ အလောင်းကို ရချိုး အလောင်းပြငပြှီး အပြီးစီး လာလုပပြေးကြတယ်။ အိပခြန်းထဲ ခဏမှေးနတေုန်း ညီမလေး ဝငလြာပြီး ညပိုင်း အရကမြသောကဖြို့ ပြောတယ်။

” အေးပါ ညီမလေးရ … နဲနဲပဲ … သောကမြှာပါ ”

” ဖြစ်နိုငရြင် ဒီညတော့ မသောကပြါနဲ့ … ကိုကိုရယ် … ညကြ ညီမလေး … တဈယောကထြဲ … မအိပရြဲလို့ပါ ”

” ဟာ … ဘာမှမကြောကပြါနဲ့ … လူသကေ ဘာမှ မလုပန်ိုငပြါဘူး … ညီမလေးရာ ”

” အင် … ညီမလေး ကြောကတ်ယ် … ညကြ … ကိုကို့ အခန်း လာအိပမြှာ ”

” ဟော … ခငမြလှငေကြ … ဒီရောကန်တောကိုး … မမက … အောကထြပ် လိုကရြှာနတော ”

ကနွောန်ဲ့ ညီမလေး စကားပြောတုန်း ယောကဖြရဲ့ အဈမအကြီးဆုံး မမှမှခိုငကြ အခန်းတံခါးပေါကကြနေ လှမ်းပြောလိုကတ်ယ်။

” ဟုတ် … မမ ”

” အေးအေး … ညကြ နာရေးစောင့မြယ့ြ သူတွအတွေကြ … ဆေးလိပတ်ို့ ကြမ်းတို့ ဖဲထုပရြော ဝယထြားဦး … မမကို လာပြောနလေို့ ”

“ဟုတ် မမ … ကနွောြ အကုန် ဝယပြေးထားပါ့မယ်”

” အေး … ငါ့ညီမရော … မောငလြေး အလောင်းကြည့်ရြင်း… ဒီမှာ ညအိပကြှမှာ… ခငမြလှငေကြ မမတို့ဖို့ အိပခြန်း စီစဉပြေးဦး… သူတဈယောကထြဲဆို လန့န်မှော ”

” ခု … ညီမလေး အဲဒါ ပြောနတော … မမရဲ့ … ကိုကို့ကို ညကြ … အရကမြသောကဖြို့ … ညီမလေးလည်း တဈယောကထြဲ … မအိပရြဲဘူး ”

” အေးပါ … မီးစကထြဲ ဆီဖြည့ထြားဦး … မောငလြှငကြိုသကကြ… ပြီးတော့ ဓမျမာရုံက ထိုငခြုံတွေ… သှားသယပြှီး ခင်းထားတော့ … မင်း မသယရြပါဘူး ဘေးက လိုကရြုံပဲ … ဒီရပကြှကြ လူမှု့ကူညီရေး အသင်းက အကုနလြုပပြေးလိမ့မြယ် ”

မမက ပြောပြီး အောကဆြင်းသှားတော့ ကနွောလြည်း ခုံတွေ သှားယူ ခင်းကငွြးပေးလိုကတ်ယ်။ မမကတာ့ အိမရြှေ့ အမိုးအောကြ ပြငထြားတဲ့ ယောကဖြ အလောင်းနား ထိုငပြှီး သူ့ညီမနဲ့ရော ညီမလေးနဲ့ရော စကားထိုငပြှောနတယ်ေ။

အိမပြေါြ ပြနတ်ကလြာပြီး ခဏကြာတော့ ညီမလေးက ကနွော့ဘြေး ပကလြကလြေး လှနလြဲပြီး ရောကရြာပေါကရြာ ပြောနတယ်ေ။ ထမီက ပါးတော့ ညီမလေး အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ရေးရေးလေးနဲ့ ပေါငကြှားက စောကပြတမြို့မို့ အရာလေးကို မှငန်ရတေယ်။ ဖငတ်ှကေ အရငထြကြ ထွားလာပြီး ကုတငပြေါြ ကားထွကန်တယ်ေ။ ခုလည်း ပကလြကသ်ာ လှဲနတော ဖငသ်ားစိုငကြှီးက ခုနတေော့ ခါးကော့နသလေို ဖြစ်နတယ်ေ။

” အိမထြောင် ကပြှီးမှ … ညီမလေးက … ပိုလှလာတယ် ”

” ဟင်း ဟင်း … ထငလြို့ပါ ကိုကိုရယ် ”

ညီမလေးက ကြုပဘြကြ မကြလြုံးဆှကြညေ့ရြင်း ပြုံးပြီး ပြနပြှောတယ်။

” တကယပြှောတာကြ … ဖငကြှီးတွမွေား ထွားလာလိုကတ်ာ… အရငကြနဲ့ တဈခွားစီ ”

” ဟယ် … ကိုကိုကလည်း ဘာတွေ ပြောမှန်းမသိဘူး … … ဟှန့ျ ”

ညီမလေး မကြန်ှာ ပန်းရောင် သန်းသှားတာ အနီးကပ် မှငလြိုကရြတယ်။ ကနွောကြ ညီမလေးရဲ့ ဗိုကသ်ား ခပြခြပြလြေးအောကြ ဆီးခုံမို့မို့လေးကို စိုကကြှည့လြိုကတ်ော့ ညီမလေးက သူ့ရချိုးမလို့ ပြော‌တယ်။

” ကိုကို … ညီမလေး ရချိုးတော့မယ် … အရကြ မသောကန်ဲ့နောြ ”

ညီမလေးက ပြောပြီး ကနွော့ြ ပေါငကြှားကို စူးစိုကကြှည့ရြင်း ကုန်းထလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကုတငပြေါကြ ဆင်းပြီး အိပခြန်းထဲက ထွကသ်ှားပါလကေော။ ရချိုးခန်းနဲ့ အိမသ်ာက တွဲလကြြ အပေါထြပမြှာ တဈလုံး အောကထြပမြှာ တဈလုံးဖြစ်တယ်။ ကနွောကြ အပေါထြပမြှာနတေော့ အပေါထြပကြ ရချိုးခန်းပဲ သုံးတယ်။ အရင် ညီမလေးတို့ လငမြယားကတော့ အောကထြပမြှာ သုံးတယ်။

ခဏအကြာ ရချိုးခန်းဘကကြ အသံကြားလို့ ကနွောြ ကုတငပြေါကြ ဆင်းပြီး ရချိုးခန်းဘကကြို လွှောကလြာခဲ့တယ်။ ရချိုးခန်း အပြငဘြကြ အဝတတ်ငတ်ဲ့ ဘားတန်းလေးမှာ ညီမလေး အောကခြံ ဘောင်းဘီ ပန်းရောငလြေးကို အတိုင်းသားပဲ မှငလြိုကရြတယ်။

ဘောင်းဘီလေး ဆှဲယူပြီး ညီမလေး စောကပြတန်ဲ့ ထိထားတဲ့ ဂွနရောလေးကို အပေါဘြကထြားပြီး လုံးကိုငကြှည့တ်ော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဂွနရောလေးက ညိုညဈညဈလေးမို့ ကနွောြ ရငတ်ှခေုနလြာတယ်။ နှာခေါင်းဝလေးနား ကပပြှီး ရှူတော့ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကခြွီးနံ့လေးဗွာ။

တဈနကေုန် ဝတထြားတော့ ညီးမလေး စောကပြတန်ဲ့ ကပန်တေဲ့ နရောလေးက ဒီအနံ့လေးကို မရှူရတာ ကြာပြီ။ နှာခေါင်းထဲ စူးကနဲ့ ဝငလြာတဲ့ အောကသ်ိုးသိုး အနံ့လေးကို တဝကြီး ရှူပြီးမှ ပြနထြားလိုကတ်ယ်။ ရချိုးခန်း တံခါးကနေ အသာလေး ခေါင်းငှဲ့ကြည့်တ်ော့ ကနွော့ြ ရငတ်ှေ တဒုံးဒုံးနဲ့ သှေးသားတွေ ဆူပြကလြာတော့တယ်။

ညီမလေးက ထမီအပေါစြကို ဘယလြကန်ဲ့ တံတောငဆြဈလေး ထမီထဲထည့ြ လကကြှေးကိုငရြင်း ညာလကကြ နို့အုံလေးကို ဆပပြှာအမှုပလြေးနဲ့ ပြတတ်ိုကန်တော။ ပြီးမှ ထမီ ရငပြှနလြွားပြီး ထမီအောကန်ားစကို ဆှဲလှနလြိုကတ်ယ်။ ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးလေးကြားထဲ ဆပပြှာမှုပလြေးနဲ့ စောကပြတလြေးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ခပဖြှဖြ ပြတဆြေးနတယ်ေ။ ကြည့်ရြင်း မနနေိုငလြို့ ဂွင်းထုလိုကတ်ာ အခကြြ ၃ဝ တောင် မပြည့ဘြူး လရညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထွကလြာတယ်။
…………………………………………………

ကနွောြ တဈရေးနိုးတော့ အောကထြပကြ နာရေးလာစောင့ရြင်း ဖဲရိုကန်တေဲ့ အရပထြဲက လူတခွို့အသံ ကြားနရတေယ်။ ရုတတ်ရကြ ဘတကြနဲ့ ကနွော့ြ ပေါငကြို တဈခုက လာထိနလေို့ လန့န်ိုးလာတယ်။

“အူး … အူး …… အူး …… ဝုတ် အီအီ …… ဝုတဝြုတ်”

စောကရြေးထဲ ခွေးအူသံက ဆှဲဆှဲငငင်ငန်ဲ့ဗွာ။ ယောကဖြများ အခန်းထဲ ရောကလြာတာလား စိတထြဲ တွေးမိသေးတယ်။ လာထိနတေဲ့ ညီမလေးရဲ့ ပေါငကြို အသာဆှဲလှနပြှီး ထမိနအြောကန်ားစကို ခါးထိ ဆှဲတငလြိုကတ်ယ်။ အဖုတလြေး ကြည့်တ်ော့ အမှှေးလေးက ကပန်ပြေီး အစိလေးက ထိပမြှာ ပေါတ်ယဆြိုရုံလေး အရငအြတိုင်းပဲ။

အဖုတ် နှုတခြမ်းလေးတွကတေော့ အရငကြလောကြ မရဲပဲ နီညိုရောငလြေး သန်းပြီး လှနန်တယ်ေ။ အစိလေးကို လကန်ဲ့ပြတပြေးလိုကတ်ော့ ပေါငလြေးတွေ မသိမသာ ဖြဲပေးလာတယ်။ လကတ်ကိုင်းအင်ျကြီ အောကန်ားစလေးထဲ လကသ်ှင်းပြီး နို့တွကေို စမ်းကြည့်တ်ော့ နိုသီးခေါင်း သေးသေးလေးက မာခဲနတယ်ေ။ ညီမလေး မကြစြိလေး ဖြင့ရြင်း ခါးကို ကော့ကော့ ထိုးပေးလာတယ်။

ကနွောလြည်း ပုဆိုးခွှတပြှီး တကခြှတော့ လမှှေးအုံအောကကြ လီးကြီးမှငပြှီး ညီမလေး စိတတ်ှေ ကြှလာတာနမယ်ေ လီးကို မမှီတမှီလေး လှမ်းစမ်းနတယ်ေ။ အခွိန် ဆှဲမနတေော့ပါဘူး စောကပြတလြေးထဲ ဗစွကြနဲ့ ထိုးသှင်းပစ်တော့ လွှောလွှောရှူရှူ ဝငမြသှားဘူး စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ တဈနတယ်ေ။ သူလည်း တိုးတိုးလေး အောြ ၊ ကနွောလြည်း ဒဈနားလေး ပူကနဲ့ ခံစားလိုကရြတယ်။ သချော ဖိထည့မြှ တဗစွဗြစွန်ဲ့ စောကပြတလြေးထဲ ဝငသ်ှားတော့တယ်။

လီးဝငတ်ာနဲ့ ကနွော့ြ ကြောပြငကြို တင်းနအေောင် ဖကရြင်း ပုခုံးကို သှားလေးနဲ့ ကိုကတ်ာ ဟိုးအရငကြအတိုင်းပဲ။ လီးကြီးအဆုံးထိ ထည့လြိုကတ်ော့ ညီမလေး စောကခြေါင်းထဲ ပြည့ကြှပပြှီး စောကပြတလြေး ခွကဝြငန်တယ်ေ။ လီးကြီး ပြနထြုတတ်ိုင်း စောကပြတ် အုံတဈခုလုံး ဖောင်းကြှပါလာပြီးရငဘြတလြေး ကော့ပြနလြာရတယ်။

ပေါငတ်နန်ှဈဖကဖြှဲပြီး ကော့ပေးနတေဲ့ ညီမလေးရဲ့ နို့သီးခေါင်း တဈဖကကြို ကနွောြ ဆှဲစုပပြှီး ကနွန်ို့သီးခေါင်းလေး တဈဖကကြို လကည်ိုး လကမြနဲ့ ပြတခြွပေေးလိုကတ်ယ်။ အဖုတထြဲ ဆောင့လြိုးတော့ ညီမလေး နှုတခြမ်းက အင့ကြနဲ့ အင့ကြနဲ့ ဖြစ်သှားပြီး ခါးလေး ကော့တကလြာတယ်။ မလိုးတာကြာတော့ စောကပြတကြ စီးပိုငန်ပြေီး လိုးရတာ တကယ် အရသာရှိတယဗြွာ။

ညီမလေးလည်း တအီးအီး ညည်းရင်း လီးအရသာကို ထိထိမိမိလေး ခံစားနရတေယ်။ လညတ်ိုင် ပြော့လေးကို စုပယ်ူလိုကရြင်း နို့နှစ်လုံးကို ညှဈပြီး မနားတမ်း ပစ်လိုးလိုကတ်ော့တယ်။

” ဘှတ်… ဖြတ် အ အ … ဗစြျ အားးးးး ”

ဖိလိုးတိုင်း ဆောင့ခြကြန်ှင့အြညီ ကနွော့ြ လညပြင်းကို သိုင်းဖကပြှီး ဖငကြှီးကော့ထိုးလိုကြ ဘယည်ာ ရမ်းခါပေးလိုကန်ဲ့ ကနွောလြည်း လိုးရင်း အားမရသလို ဖြစ်လာမိတယ်။ ခွိုင်းအောကြ လကန်ှဈဖကထြိုးသှင်းရင်း ပုခုံးနှစ်ဖကြ ဆှဲပြီး ဆောင့သ်ှင်းတော့ ညီမလေး မကြဖြှူလနမြတတ် ဖြစ်သှားရတယ်။ လီးဝငတ်ိုင်း စောကခြေါင်းထဲ အိုငန်တေဲ့ အရညတ်ှကြေောင့ြ တဘှတဘြှတန်ဲ့ အသံမှညန်ပြေီး လဥနှစ်လုံးက ဖငဝြလေးကို တဖတဖြတဖြှင့ြ ရိုကမြိနတယ်ေ။

” အဟင့ြ ဟင့ြ.. ဆောင့ြ ဆောင့ြ … ကိုကို… နာနာလေးလိုး … အရမ်းကောင်းတာပဲဟာ…. အ အားးးးး …. မရပန်ဲ့ မရပန်ဲ့နောြ… အမလေး အ အားးးး.. ပြီးတော့မယထြငတ်ယ် ”

ညီမလေးက ခါးကော့ထိုးရင်း ပေါငတ်နတ်ှကေို ရသလောကြ ဖြဲခံပြီး လကတ်ှကေ ကနွော့ြ ကြောပြငကြို ကုတခြှဈနတယ်ေ။ အားပါတဲ့ လိုးခကြတ်ှအေောကြ တအားအား ညည်းရင်း စောကရြညကြှညတ်ှေ စီးကနွတယ်ေ။ ခေါင်းလေးမော့တကသ်ှားပြီး အထွဋထြိပ် ရောကသ်ှားတာနဲ့ ကနွော့ြ လီးတနတ်လွှောကြ ကငွကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး ညီမလေး အဖုတထြဲ လရည် ပန်းထည့ရြင်း ဆီးခုံချင်ြးထိနအေောင် ဖိကပထြားလိုကတ်ော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။