⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
နေ့သဈ
ရေးသားသူ – အာကာမင်း (Mom Lover)
ဦးမင်းလှင် ဆိုတာက သူတို့မှို့ရဲ့ မကြန်ှာဖုံး သူဌေးတဈယောကဟြု ဆိုနိုငပြှီး သူ့မှာ ကြီးမားလှသောပလာဇာကြီးတဈခုနှင့ြ ဆနစြကတ်ှလည်ေးပိုငဆြိုငထြားသည်။ ထို့ကြောင့ြ ဦးမင်းလှငမြှာ အလှနပြငအြလုပမြွားသော လူတဈယောကဖြစ်ပြီး အခွိနတ်ိုင်းက ငှေ ဟူသော ခံယူခကြဖြှင့ြ အလုပလြုပသ်ောသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် မိသားစုဟူ၍ များများစားစားမရှိဘဲ ဇနီးသည် ဒေါကြလွာမိုးနှင့ြ တဈဦးထဲ သောသားဖြစ်သူ မိုးမင်း တို့သာ ရှိလသည်ေ။
ဦးမင်းလှငမြှာ ငှကြေေးခမွြးသာကြှယဝြသူတို့ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ပညာရေးကို အထငမြကြီးတတဘြဲ ငှသောရှိလွှင် ပညာတတတ်ှကေိုပင် ခိုင်းလို့ရသညဟြု ခံယူထားသည်။ ဦးမင်းလှငင်ယစြဉကြလည်း ပညာရေးကို စိတမြဝငစြားဘဲ အပြောအြပါးကိုသာ ခုံမငလြိုကစြားလှန်းအားကြီးသဖြင့ြ မိဘတွကေ ခွငှေိမသ်ှားစရနေအြတွကြ မိန်းမပေးစားခဲ့ပြီး သူတို့စီးပြားရေးတွင် ဝငရြောကလြုပကြိုငစြသဖြေင့ြ ဦးမင်းလှငမြှာ တဖြေးဖြေးနဲ့ ငှဇေောကပလြာပြီး အလုပတ်ှင် အခွိနပြေးလာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။
သူဌေးကတောဖြစ်သော ဒေါကြလွာမိုးမှာ လငဖြစ်သူရဲ့ ပြုစုယုယမှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။ သူမအတွကြ ဦးမင်းလှငဘြကကြနေ လိုလသေေးမရှိအောင် စည်းစိမတ်ှနေဲ့ ထားသောလြည်း ခစွခြငကြှငန်ာမှုနှင့ြ ယုယမှုတို့ကို မပေးခဲ့ခွေ။ သူမအတွကြ ငှကေိုကြိုကသ်လို သုံးနိုငသ်ညသ်ာရှိပြီး ခငပြှန်းသညရြဲ့မှှောကပြင့ပြေးမှုကြောင့ြ သူမသားရဲ့ ပညာရေးက အားရစရာ အဆင့မြှာ မရှိခွေ။
သို့သောြ သူမအနနေဲ့ မိန်းမကောင်းတဈယောကပြီသစွာ ခငပြှန်းသညရြဲ့ အရိပကြိုကြည့်ပြှီး လိုအပသ်ညမြွားကို ဖြည့ဆြည်းပေးနသေောလြည်း မိဘပေးစားလို့သာ ငှင်းမရဘဲ သူမကို လကထြပခြဲ့ရသညဟြူသော ခံစားခကြဖြှင့ြ သူမအပေါမြှာ အကောင်းမမှငသ်ည့အြပြင် ဆူပူငေါကင်န်းမှုကိုသာ အစဉအြမှဲခံရတတသ်ည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာတာကနတဆေင့ြ သူမအပေါြ အပြဈတွခညွြေးဘဲ မှငလြာသညသ်ာမက သူရှာဖြထေားသောငှကေို အချောငထြိုငဖြှုန်းနသညေဟြု မှငလြာပြီး သူမအတွကြ နေ့စဉဈြေးဖိုးကိုသာ တွကခြကြပြှီး ပေးလာသညအြထိ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့ြ သူမဘဝမှာ အမှငအြားဖြင့သ်ာ သူဌေးကတောြ ဖြစ်နရသေောလြည်း တကယတ်မ်း လကတ်ှေ့ဘဝတွငမြူ ဦးမင်းလှငပြေးသော ငှဖြငေ့သ်ာ လုံလောကအြောင် သုံးစွဲနရသေော သူဆင်းရဲမတဈယောကန်ှင့ြ မခွားတော့ပေ။
မိုးမင်းအနနေဲ့ သူ့မိသားစုရဲ့ ပကြစြီးယိုယှင်းနသေော ဆကဆြံရေးကို သတိထားမိနသညေမြှာ ကြာနပြေီဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်းလိုလို အောဟြဈငေါကင်န်းနတတေသ်ော အဖေ့ကိုလည်း စိတပြကြစြပြုလာမိသည်။ အမေ့ကိုလည်း သနားလာမိပြီး ကိုယခြငွြးလည်း စာမိသည်။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ အမေ့အနနေဲ့ အဖကြနေပေအြောငဘြဲ နပေေးနရတောကို သူသိနသည်ေ။ မီးဖိုချောငမြှာ ခကြရြပြုတရြ အဝတအြစားတွေ လျှော်ဖြတရြသည့အြပြင် တဈအိမလြုံးရဲ့ သန့ရြှင်းရေးကိုလည်း အမတဈေယောကထြဲကသာ လုပန်ရသေည်။
အရငတ်ုန်းက သူတို့အိမမြှာ အိမဖြောတ်ှရှေိခဲ့ပမယေ့လြည်း အဖကေ အားလုံးကို ထုတပြဈလိုကပြှီး အမေ့ကိုဘဲ အိမမြှုကိဈစတွကေို ကြှနတ်ဈယောကပြမာ ခိုင်းလသည်ေ။ အမကတေော့ အဖစေိတကြွနပေအြောင် ဘာတဈခုမှ ပြနမြပြောဘဲ ထိုအလုပတ်ှကေို လုပပြေးခဲ့ပမယေ့လြည်း အဖေ့ဆီက ကြနပေမြှုကို မရခဲ့သညသ်ာမက ဆူပူငေါကင်န်းပြီး အပြဈတငမြှုတွကေိုသာ အမြဲတမ်းရနသည်ေ။ ထို့အပြင် အဖကေ အရှကန်ည်းသောသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူစိတပြါလာလွှင် လူပျိုအရှယဖြစ်သော သူ့အရှေ့ကိုတောင် မရှောငဘြဲ အမေ့နဲ့ လိငဆြကဆြံတာကိုလည်း ကြုံရဖူးသည်။
မနေ့ မနကစြာစားကြသော အခွိနတ်ှင် အဖနေဲ့သူက ထမင်းစားစားပြဲမှာ ထိုငန်ကြပြေီး အမကတေော့ သူတို့စားရန် မုန့တ်ှကေို ခပြေးနသည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် အဖကေ အမေ့လကကြိုဆှဲပြီး သူ့ပေါငပြေါမြှာ ထိုငစြလေိုကပြှီး အမေ့နို့ တွကေို အင်ျကြီအပေါကြနေ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ ဒီ့အရငကြ အဖတဈေခါမှ အခုလိုလုပတ်ာကို မမှငဖြူးကြသဖြင့ြ အမရေောသူပါ အံ့သှကာ မှငတ်ကန်ကြခွေိနမြှာဘဲ အဖကေ အမဝတေထြားသော အင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေို ဖြုတပြဈလိုကသ်ဖြင့ြ အမဝတေထြားသော ဘရာစီယာအဖြူရောငလြေးကိုပင် မှငတ်ှေ့လိုကရြသည်။ အမကေ သတိဝငလြာပြီး ဖြတရြုန်းကနသ်ောအခါ အဖကေ
“မိမိုး နငကြ ငါ့မိန်းမနောြ။ နင့ကြို ငါကြိုကသ်လို လုပလြို့ရတယဆြိုတာ မမေ့နဲ့”
ဟု ပြောသောအခါ အမကေ
“အို အဈကိုကလည်း သားအရှေ့မှာတော့ မလုပသ်င့ဘြူးလေ”
ဟု စောဒကတကလြိုကသ်ောအခါ အဖကေ
“ဒီမှာ မိမိုး ဒီအိမကြ ငါ့အိမ် ၊ နငကြ ငါ့မယား။ ငါ့အိမထြဲမှာ ငါ့မယားကို ငါဘာလုပလြုပ် သင့တ်ောတ်ယ်။ နောကထြပ် စကားထပမြရှညန်ဲ့တော့”
ဟု ပြောလိုကသ်ောအခါ အမေ့မှာ အဖေ့ကို စောဒကမတကန်ိုငတ်ော့ဘဲ သူ့ဘကကြို လှည့လြာကာ
“ဟဲ့ သား မင်းစားပြီးရင် သှားတော့လေ။ ဒီမှာ မင်းကိဈစဘာရှိနလေို့ ဆကထြိုငန်တောလဲ။ အခု ထသှားစမ်း”
ဟု မာနမြဲလိုကသ်ဖြင့ြ သူက
“ဟုတ် ဟုတ်”
ဟု ပြောပြီး ထမင်းစားခန်းကနေ ထပြေးလာခဲ့ရသည်။ ငှကြေေးခမွြးသာသည့ကြှားထဲ အောငမြှငန်သေော စီးပြားရေးကြောင့ြ ဦးမင်းလှငတ်ဈယောကြ မိုးမမှငလြမမှေင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တခွားလူကိုမဆိုထားနှင့ြ သူ့ဇနီးအပေါမြှာတောင် အထကစြီးကနေ ဆကဆြံလာခဲ့ပြီး လူတွကြေားထဲမှာလည်း ကိုယ့ကြိုယကြို သှေးနထငရြောကကြာ အလှနဘြဝငမြှင့လြာခဲ့သည်။ စကားပြော မောကမြာလာခဲ့သောလြည်း သူ့ဆနစြကကြထွကသ်ော ဆန်၏ အရညအြသှေးမှာ ကောင်းမှနလြှသည့အြပြင် ထိုနယတ်နယလြုံးမှာလည်း ဦးမင်းလှင်၏ ဆနစြကတ်ှကေိုသာ မှီခိုအားထားနရသေဖြင့ြ သူနဲ့အတိုကအြခံ မလုပရြဲကြပေ။
သို့သောြ ကံဆိုးမှုတွေ မဖိတခြေါဘြဲနဲ့ ဦးမင်းလှငဆြီကို ရောကလြာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သိန်းပေါင်းမှောကမြှားစွာ ရင်းနှီးထားရသော ဦးမင်းလှင်၏ ပလာဇာကြီးမှာ ဘာမှန်းမသိဘဲနဲ့ မီးလောငမြှု ဖြစ်ပြားခဲ့သည်။ တဈမှို့လုံးရဲ့ ခဉွဖြတဖြစ်နသေော ဦးမင်းလှငရြဲ့ ပလာဇာကို ဘယသ်ူကမှလာပြီး မီးမငှိမ်းပေးသည့အြပြင် အရောကန်ောကကြလွာခဲ့သော မီးသတကြားများကြောင့ြ ဦးမင်းလှငရြဲ့ ပလာဇာမှာ ပြာပုံဘဝသို့ ရောကသ်ှားရလတေော့သည်။ ထိုမွှနှင့ြ မပြီးသေးဘဲ ဆနစြကအြသဈတွဖြငေ့သ်ော ကုမျမဏီကြီးတဈခုက သူတို့နယကြို အခွခလွောပြီး သူတို့နယတ်ကြောတွင် ဆနစြကခြှဲပေါင်း မှောကမြှားစွာကို ဖြင့လြှဈလိုကလြသည်ေ။
ထိုအသဈဖြင့သ်ော ဆနစြကတ်ှမှော ဦးမင်းလှင် ဆနစြကတ်ှထကြေ ဆနအြရညအြသှေး ပိုကောင်းခွင်း ၊ ဈေးနှုန်းသကသ်ာခွင်းနှင့ြ ခွိုသာရညမြှနစြှာ ပြောဆိုဆကဆြံတတခြှင်းတို့ကြောင့ြ ဦးမင်းလှငရြဲ့ဖောကသ်ည် ဆနကြုနသ်ညမြွားက ထိုအသဈဖြင့သ်ော ဆနစြကတ်ှဆေီကို ရောကသ်ှားကြလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ဦးမင်းလှင်၏ ဆနစြကတ်ှမှော အလုပမြဖြစ်တော့ဘဲ ပလာဇာကြီးကလည်း မီးလောငသ်ှားခဲ့သဖြင့ြ စီးပြားရေးလောကရဲ့ဖြံကြီး ဦးမင်းလှငမြှာ အကြီးအကယွြ အရှူံးပေါန်လသေည်ေ။
အဓိကအားဖြင့ြ သူတို့နယမြှာ ငှအလေုံးအရင်း ရင်းနှီးပြီး လာဖြင့်သော “မိုးဖြူ” ဆိုသည့ြ ဆနစြကတ်ှကြေောင့ဘြဲ ဖြစ်သည်။ ထိုမိုးဖြူဆနစြကပျိုငရြှငမြှာ ဦးမင်းလှငရြဲ့ဇနီးဖြစ်သူ ဒေါကြလွာမိုးရဲ့ ဦးလေးဖြစ်သော ဦးသီဟမိုးရဲ့ ကုမျပဏီဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့ြ ဦးမင်းလှငတ်ဈယောကြ ယမ်းပေါမြီးကကြာ ဒေါသူပုနထြနရသေည်။
“ဖုန်း ဒိုင်း ခွပ် အားးးး အမလေး သပေါပြီတော့”
မီးဖိုခန်းဘကကြ အသံတွကြေောင့ြ မိုးမင်းတဈယောကြ မီးဖိုခန်းဘကသ်ို့ ပြေးလာခဲ့သည်။ ခုနတုန်းက အဖနေဲ့အမကေ ရနဖြစ်နတောကို သိရသဖြင့ြ သူ့အခန်းထဲလာပြီး ရှောငန်ခေဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ယခုတော့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အဖကေ အမေ့ကို ကိုယထြိလကရြောကြ လုပန်ပြေီး အမေ့ခေါင်းကထွကသ်ော သှေးတွကေ အမေ့မကြန်ှာပေါကြို စီးကနွသညေကြို တွေ့ရသည်။ အဖကေ ထိုအခွိနအြထိ အားမရသေးဟနဖြှင့ြ အမေ့ကို ထပပြှီးရိုကရြနပြှငန်သဖြေင့ြ သူဝငပြါရတော့သည်။ အဖေ့ကိုဆှဲပြီး အမနေဲ့ဝေးရာကို တွန်းထုတလြိုကသ်ည်။ အမေ့ရဲ့ နာကငွလြို့ ငှီးငှူသံ ၊ အဖေ့ရဲ့
“နင့ကြို ငါအသသတေပြဈမယ် မိမိုး”
ဟု အောဟြဈနသညေ့ြ အသံနှင့ြ သူ့ရဲ့ဟနတ်ားသံတွကြေောင့ြ ပတဝြန်းကငွကြ လူတွပင်ေ ရောကလြာကြတော့သည်။ ထိုလူတွထေဲက သနမြာသော ယောင်ျကြားသားအခွို့က အဖေ့ကို ခွုပကြိုငပြှီး ထိန်းလိုကကြှသဖြင့ြ အဖအနေနေဲ့ အမေ့ကို ဘာမှလုပလြို့ မရတော့ပေ။ ထိုအခါ အဖကေ သူ့ကိုခွုပကြိုငထြိန်းထားသော လူတွကေို ဆဲဆိုပြီး အမနေဲ့ ဖောကပြှနန်သေော သူတွဟေု စွပစြှဲလိုကသ်ဖြင့ြ ရောကလြာသည့ြ လူအားလုံးမှာ ဒေါသဖြစ်ကုနကြှသည်။
ထိုအခွိနမြှာပင် ဘယကြဝဲလာမှန်းမသိသော အုတခြဲကြိုးက အဖေ့ကိုလာမှနပြှီး လူအုပကြပါ ဝိုင်းပြီး ဆှမ်းကြီးလောင်းလိုကကြှခွိနတ်ှင် မိုးမင်းက အမေ့ကို ခွီပြီး ဆေးရုံသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။ ဆေးရုံမရောကခြငကြပင် အမကေ သတိလဈသှားသဖြင့ြ အမေ့ကို ကုသပေးနခွေိနတ်ှင် သူ့မှာ အမဘောမှမဖြစ်ရန် စိုးရိမကြှီးစွာဖြင့ြ ဆုတောင်းနရလေသည်ေ။
အမေ ခေါင်းကို ၄ ခကြြ ခွုပလြိုကရြပြီး ဆရာဝနကြ ဆင်းခွင့မြပေးသဖြင့ြ သူက သီးသန့အြခန်း တဈခန်းယူကာ တဈရကစြာ ငှရှငေပြေးကာ နလေိုကကြှသည်။ ထိုညက အမကေောင်းစွာ အိပပြွောခြဲ့ပြီး နောကတ်ဈရကမြနကတ်ှင် အမစေားရန် နံနကစြာကို ဆေးရုံရှေ့က ဆိုငမြှာဝယပြှီး အမေ့အခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် အမကေ နှိုးနပြေီး သူဝငလြာတာကို မှငသ်ဖြင့ြ အမစေားရနအြတွကြ ကုတငဘြေးက စားပြဲလေးပေါမြှာ ပြငဆြငပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“သားရော စားပြီးပြီလား?”
ဟု မေးလာသဖြင့ြ သူက ခေါင်းညိတဖြှလေိုကရြင်း
“အမရေော သကသ်ာရဲ့လား?”
ဟု ပြနမြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“နာတော့ နာနတေုန်းဘဲ သားရယ်”
“ခဏတော့ နာနမှောပေါ့ အမရယ်ေ။ အမေ့ခေါင်းက ၄ ခကြတ်ောင် ခွုပထြားရတာလေ။ ပြီးတော့ လှုပလြှုပရြှားရှားလည်း နလေို့မရသေးဘူးတဲ့။ ဆရာဝနကြလည်း ဆေးရုံက ဆင်းခွင့မြပေးသေးတော့ ဒီအခန်းမှာဘဲ နားနားနနေေ နလေိုကပြေါ့ အမရယ်ေ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ အမေ့ပုံစံက ဆေးရုံမှာ ဆကန်ချင်ေပြုံမရသောလြည်း ဆရာဝနကြ ဆင်းခွင့မြပေးသေးသဖြင့ြ သည်းခံကာ နနရေလေသည်ေ။ အမကေ သူ့ကိုကြည့်ပြှီး
“အမေ့သားက အရမ်းလိမျမာတာဘဲကြယ်။ သားက စာသာမတောတ်ာ အမေ့ကိုတော့ ခစွသ်ားဘဲ။ ဒီလို သားမွိုးရထားတာ အမတေော့ အရမ်းကံကောင်းတာဘဲ”
ဟု ပြောလသည်ေ။ ထိုအခါ သူက
“သားလည်း အမေ့လိုလူကို အမတေောထြားရတာ အရမ်းကံကောင်းတာပါဘဲ”
ဟု ပြောလိုကသ်ောအခါ အမကေ
“ဘာဖြစ်လို့လဲ သားရဲ့?”
ဟု အံ့သှဟနဖြှင့ြ မေးလာသဖြင့ြ သူက
“အမကေ အရမ်းလှတယ်။ ပြီးတော့ စိတထြားလည်း အရမ်းကောင်းပြီး သားအပေါလြည်း အရမ်းခစွတ်ယလြေ။ ဒီလို အမမွေိုးကိုရထားတဲ့ သားမှ ကံမကောင်းသေးရင် ဘယသ်ူက ကံကောင်းဦးမှာလဲ အမရေဲ့”
ဟု ပြောလိုကသ်ောအခါ အမကေ သူမဒဏရြာတွကေိုပင် မေ့သှားပြီး ပြုံးနလသေည်ေ။ ထို့နောကြ အမေ့ကို မနကစြာ စားခိုင်းလိုကပြှီး သူက အမလေိုအပတ်ာတွကေို လုပပြေးရန် အဆငသ်င့ြ ပြငလြိုကသ်ည်။ အမေ မနကစြာ စားတာကို ထိုငကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ စားသောကပြှီးသောအခါ အမကေ
“သား အမကေို သေးအိုးပြငပြေးဦး အမဆြေီးသှားချင်လြို့”
ဟု ပြောသဖြင့ြ သူက အမေ့ကုတငအြောကကြ ပလပစြတဈဖြင့ြ လုပထြားသော လူနာသေးအိုးကို ယူပေးလိုကပြှီး အမေ့အနားကနေ ထွကခြှာပေးရန် ပြငလြိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ သူ့လကကြိုဆှဲလိုကပြှီး
“နေဦး။ အမဆေီးသှားဖို့ ပြငထြားပေးဦးလေ”
ဟု ပြောသဖြင့ျ သူက
“အမေ ဟို ဟိုလေ”
“ဟိုတွေ ဒီတွေ လုပမြနပေါနဲ့ သားရယ်။ အမခေိုင်းတာသာ လုပပြေးစမ်းပါ”
ထို့ကြောင့ြ မိုးမင်းက သူ့အမဒေေါကြလွာမိုး သေးပေါကရြနအြတွကြ ပလပစြတဈသေးအိုးကို လကတ်ဈဖကကြကိုငပြှီး ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သူ့အမထမေိနကြို ဒူးအထိ ဖြေးဖြေးချင်ြး မတငလြိုကသ်ောအခါ အမကေ သူမပေါငတ်ှကေို ကားပေးလိုကသ်ည်။ သူက ဒူးအထိ လှနတ်ငထြားသော ထမိနကြှားကနဘေဲ သေးအိုးကို သှင်းပေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“သချောရော နရောကရွဲ့လား?။ တောကြှာနေ ဘေးချောမြိရင် အိပယ်ာခုလုံးပေါြ သေးတွေ စိုကုနမြှာနောြ”
ဟု ပြောသောအခါ သူက
“အမေ့ထမိနထြဲက မှောငန်တေော့ သားလည်း သချောတော့ မသိဘူး အမေ”
ဟု ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“ဒီလိုရမ်းလုပလြို့ အိပယ်ာ သေးတွေ စိုကုနရြင် ဘယလြိုလုပမြလဲ သားရဲ့။ အမေ့ထမိနကြို အမေ မပေးမယ်။ သေးအိုးကို နသေားတကြ ထားလိုကြ”
ဟု ပြောသောအခါ သူက ခေါင်းညိတပြှလိုကသ်ည်။ ထိုအခါအမကေ သူမလကတ်ှနေဲ့ ထမိနကြိုကိုငပြှီး ခါးအပေါအြထိ မတငလြိုငသ်ည်။ ထိနထြိနလြင်းနသေော မနကခြင်းရဲ့ အလင်းရောငအြောကမြှာ အမေ့ပေါငခြှဆုံက သူ့ကိုမှေးထားသော အမေ့စောကပြတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မှငလြိုကရြသည်။ အမေ့စောကပြတကြှီးမှာ သူကြည့်ဖြူးသော နိုငင်ံခွားအပြာကားတွထေဲက မင်းသမီးတွလေိုဘဲ စောကမြှှေးမရှိဘဲ ပြောငရြှင်းနအေောင် ရိတထြားသညကြို တွေ့ရသည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် အမကေ သူ့ကိုပြုံးကြည့်လြိုကရြင်း
“ဟေ့ တဏှာရူးလေး အမေ့ဟာကိုကြည့်ပြှီး စိတကြူးယဉမြနနေဲ့နောြ”
ဟု သူ့ကို နောကန်တောကိုတောင် မကြားလိုကဘြဲ အမေ့စောကပြတကြိုသာ စူးစိုကကြာ ကြည့်န်မေိသည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် အမကေ သေးစပေါကလြိုကပြှီး အမေ့သေးထွကန်သေံ တရှဲရှဲကို ကြားနရသေည့အြပြင် အမေ့သေးတွေ ပန်းထွကန်တောကိုပါ မကြစြိနဲ့ မှငန်ရသေည်။ အမကေ သေးပေါကန်လကြြေ တန်းလန်းဖြင့ြ သူ့ကိုပြုံးကြည့်ကြာ
“ဟေ့ အဲဒါဘာကြည့်န်တောလဲ”
ဟု မေးသဖြင့ျ သူက
“အမကေ အရမ်းလှပြီး အရမ်းဆှဲဆောငန်ိုငတ်ာဘဲနောြ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“အမေ့သား တဏှာရူးလေးရယ်။ သားက အဲလိုကြည့်န်တောကို အမလည်ေး သဘောကနွတယေကြှယ်”
ဟု ပြောကာ သေးပေါကတ်ာ အဆုံးသတသ်ှားသည်။ ထို့နောကြ အမကေ စားပြဲလေးပေါကြ တဈရှူးတဈစကို ဆှဲယူလိုကပြှီး သူ့လကထြဲ လှမ်းပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ထိုတဈရှူးကို အမေ့စောကပြတမြှာ ကပထြားပြီး ငှငသ်ာစွာ သုတပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် အမေ့မကြလြုံးတွကေ သူ့ကိုကြည့်န်ပြေီး အမေ့မကြန်ှာက ပြုံးရှှငန်လသေည်ေ။
ထို့နောကြ အမေ့ရဲ့အဈကို ဦးသီဟမိုး ရောကလြာပြီး အမေ့ကို လူနာသတင်းမေးရင်း သူ့အိမလြိုကန်ရန်ေ ခေါသ်ောအခါ အမကေ ငှင်းဆိုလိုကသ်ည်။ အမကေ သူတို့မိသားစုနသေော အိမကြိုသာ ပြနမြညဟြု ဆုံးဖြတထြားသည်။ သူတဈခုစိုးရိမသ်ညမြှာ အဖကေ အမနေဲ့ပတသ်တပြှီး အိမန်ီးချင်ြးတွရေဲ့ ဝိုင်းရိုကမြှုကို ခံထားရသည်။ ထို့ကြောင့ြ အမေ အိမပြှနလြွှင် အမေ့အပေါြ အငှိုးထားပြီး နှိပစြကမြှာကိုတော့ သူစိုးရိမမြိသည်။ သို့သောြ အမေ့ဆန်ဒကို သူလည်းမလှနဆြနန်ိုငသ်ဖြင့ြ ဘာမှဝငမြပြောဘဲသာ နလေိုကသ်ည်။
ဆေးရုံတွင် ၃ ရကခြန့ြ နပြေီးသောအခါ ဆရာဝနဆြီက ဆင်းခွင့ရြသဖြင့ြ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့ကြသည်။ သူတို့အိမအြရှေ့ ရောကသ်ောအခါ အိမတ်ံခါးပိတထြားသညကြို တွေ့ရပြီး ဘေးအိမကြ အမွိုးသမီးတဈယောကကြ အမေ့ဆီလာပြီး သူ့အဖေဦးမင်းလှငမြှာ ဒီမှို့ကနေ အပြီးထွကသ်ှားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့ြ အလှနရြှကသ်ောကြောင့ြ ဒီမှိုသို့ လုံးဝပြနလြာတော့မည် မဟုတကြှောင်း သူတို့သားအမိဆီကို သတင်းစကားပြောပေးရန် သူမကို မှာထားခဲ့သညဟြု ပြောပြပြီး အိမသ်ော့ကိုပေးကာ ပြနထြှကသ်ှားလသည်ေ။
သူတို့သားအမိနှစ်ယောကလြည်း အိမထြဲဝငလြိုကကြှပြီး ညနေ နဝငေခြွိန် ဖြစ်နသဖြေင့ြ မိုးမင်းက မီးတွကေို ဖြင့လြိုကသ်ည်။ အိမထြဲရောကပြှီးနောကြ အမကေ အရငဆြုံး ရချိုးချင်သ်ညဟြုပြောပြီး ထမိနရြငလြွားဖြင့ြ ရချိုးခန်းထဲကို ဝငသ်ှားသည်။ သူလည်း ဘောင်းဘီအတိုတထညဘြဲ ဝတထြားကာ အမပြေီးလွှင် သူလည်းရချိုးရနအြတွကြ စောင့န်လေိုကသ်ည်။ သူတို့အိမထြဲ ဝငလြာသည့ြ အခွိနကြတည်းက အိမအြရှေ့တံခါးကို ပြနပြိတထြားသည့အြပြင် ကနွသ်ည့ြ ပြတင်းပေါကတ်ှကေိုလည်း အခုထိ မဖြင့ရြသေးပေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် ရချိုးခန်းထဲကနေ အမေ့အသံက ကယွလြောငစြူးရှစွာ ထွကပြေါလြာသဖြင့ြ သူအပြေးအလှှား သှားလိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြိုကသ်ည်။
ရချိုးခန်းထဲမှာ အဖေ့ဆနစြကကြ အဖထေိုငသ်ောရုံးခန်းထဲမှာထားသော အရုပကြ ရောကရြှိနပြေီး ထို အရုပကြ အဖေ့ပုံတူ ရုပထြုလည်း ဖြစ်သည်။ အမကေ ရုတတ်ရကြ ထိုရုပတ်ုကိုမှငလြိုကပြှီး လန့ဖြနွ့ကြာ အသံကုန် အောဟြဈလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ သူရချိုးခန်းထဲ ဝငလြိုကခြွိနမြှာဘဲ အမကေ ရချိုးခန်းထဲကနေ အသိစိတမြရှိသလိုဖြင့ြ ပြနထြှကပြှေးလသည်ေ။ အမဝတေထြားသော ထမိနလြေးကလည်း ရချိုးခန်းက ပြနအြထွကမြှာဘဲ ကြှတကြကြာ ကနွန်ခေဲ့ပြီး သူလည်း အမေ့ကို လိုကဖြမ်းရတော့သည်။ ဧည့ခြန်းထဲ မရောကခြငမြှာဘဲ အမေ့လကကြို ဖမ်းဆှဲမိလိုကသ်ည်။ သူက အမေ့လကကြိုဆှဲရင်း အမေ့ကို သူနဲ့မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြှည့အြောင် လုပလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အမေ့မကြလြုံးထဲကို စိုကကြှည့ရြင်း
“အမေ စိတအြေးအေးထားပါဦး။ ခုနက အမတွေေ့တာက အဖေ့ရုပတ်ုကြီးပါ။ အရုပကြှီးပါ အမေ”
ဟု သတိပေးလိုကတ်ော့မှ အမကေ အသိပြနဝြငလြာလသည်ေ။ ထို့နောကြ အမကေ အခုခွိနမြှာ ဝတလြဈစလဈဖြင့် ဖြစ်နသဖြေင့ြ သူက
“အမေ အမေ့အခန်းထဲကိုသှားပြီး အရငဆြုံး တဈခုခု ဝတလြိုကပြါနောြ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“ဟင့အြင်း ဟင့အြင်း သားမပါဘဲ အမတဈေယောကတ်ည်း မသှားရဲဘူး”
ဟု ငှင်းဆနလြိုကလြသည်ေ။ အမကေ သူ့အရှေ့မှာ ဝတလြဈစလဈဖြင့ဘြဲ မတတ်ပရြပန်သည်ေ။ အမေ့နို့တွကေ ကြီးမားဆူဖြိုးပြီး ခါးသေးကာ ဖငတ်ှကေ စွင့ကြားနပြေီး နောကကြိုကော့နသည်ေ။ မိုးမင်း သူ့အမကေို ဝတလြဈစလဈဖြင့ြ တဈခါမှမမှငဖြူးခဲ့ပေ။ အခုလိုဆိုတော့ သူ့အမကေ အလှနတသ်မီးတဈယောကလြို ဖြစ်နတောကို သတိထားမိသည်။ ထိုသို့ဖြင့ြ အမေ့ခန်ဓာကိုယပြေါကြနေ သူ့မကြလြုံးတွကေ ခွာလို့မရနိုငအြောင် ဖြစ်နသည်ေ။ ထိုအတိုင်း ခဏကြာသညအြထိ အမေ့ကို ကြည့်န်ပြေီးနောကြ အမကေ
“သား”
“ဗြာ အမေ”
“အမေ့ကိုကြည့်န်တော မဝသေးဘူးလား”
ဟု မေးရင်း သူ့လကတ်ဈဖကကြို သူမလကတ်ှနေဲ့ ဖမ်းကိုငကြာ သူမနို့ပေါကြို တငပြေးလိုကသ်ည်။ အမေ့လကကြ သူ့လကပြေါကြနေ အုပကြိုငပြှီး သူမနို့တွပေေါမြှာ ပြတသ်ပပြေးနရင်ေး
“သားအခု ဘယလြိုခံစားနရလေဲ?”
ဟု မေးလာသည်။ မိုးမင်း သူ့လီးကလည်း အမေ့ကြောင့ြ တောငမြတလြာသောကြောင့ြ သူက
“အမကေ အရမ်းလှပြီး အရမ်းဆှဲဆောငမြှုရှိတယ်။ သားအတွကတ်ော့ အမကေ ဒီကမျဘာပေါမြှာ အလှဆုံး မိန်းမတဈယောကပြါဘဲ”
ဟု ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“တကယပြှောတာလား သားရယ်”
ဟု မေးသဖြင့ျ သူက
“တကယပြါ အမရယ်ေ။ သားတကယ့ြ ခံစားခကြန်ဲ့ ပြောတာပါ”
ဟု ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“အမေ့ကို အရမ်းခစွတ်ာဘဲလား သား?”
“အရမ်းခစွတ်ာပေါ့ အမရယ်ေ။ အမကေ သားရဲ့ အခစွဆြုံးပါ”
ထို့နောကြ အမကေ သူ့လညပြင်းကို ဖကလြိုကသ်ဖြင့ြ အမေ့နို့တွကေ သူ့ရငဘြတန်ဲ့ ဖိကပထြားသလို ဖြစ်နသည်ေ။ အမကေ သူ့လညပြင်းနဲ့ ပုခုံးကို နမ်းလိုကပြှီး
“သားက အမေ့ကို အခစွဆြုံးဆိုတာ သဈစာဆိုရဲလား”
ဟု မေးသဖြင့ျ သူက
“ဆိုရဲပါတယ် အမေ။ သား ဘယလြို သဈစာဆိုရမလဲဆိုတာသာ ပြောပါ”
ဖိုအခါ အမကေ ခဏရပပြှီးနောကမြှ
“အမေ ဘာဘဲပြောပြော သားက လိုကလြုပမြှာလား?။ ကောင်းတာဖြစ်ဖြစ် ဆိုးတာဖြစ်ဖြစ်ပေါ့”
“အမပြေောသမွှ ခိုင်းသမွှ သားက အကုနလြုပမြှာပါ”
“ဒါဆို အမပြေောသမွှ ဘာမှပြနမြမေးဘဲ လိုကလြုပမြယပြေါ့နောြ”
“လုပမြှာပေါ့ အမရယ်ေ”
ဟု အဖြပေေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အမကေ
“သားအဖကေ အမေ့အပေါမြှာ လုံးဝမကောင်းခဲ့ဘူး။ အမေ့အပေါမြှာ အနိုငကြငွ့တ်ယ် သားရယ်။ လငမြယားဆကတ်ံတာတောငမြှ အမေ့ကို ဖာသညတ်ဈယောကလြို သဘောထားပြီး ဆကဆြံခဲ့တာ။ အခု သားအဖလည်ေး မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အမေ့ရဲ့ နေ့သဈ ဘဝသဈ ပြနစြလို့ရပြီ။ အခု သားက အမေ့ယောင်ျကြားလို နပေေးပါ။ သားအဖရေဲရှေ့မှာ မဟုတရြငတ်ောင် သားအဖရေဲ့ ရုပတ်ုရှေ့မှာ အမေ့ကို လိုးပေးပါ။ အဲလိုလုပရြမှဘဲ အမေ့စိတထြဲ သကသ်ာသှားလိမ့မြယ်”
ဟု ပြောပြီး သူဝတထြားသော ဘောင်းဘီကို ခွှတခြပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ တောငမြတန်သေော သူ့လီးကို အမကမှေငသ်ှားပြီး သဘောကသွလို ပြုံးကာ
“အင်းးးးး သားဟာက စံခွိနမြှီသားဘဲ။ ဒါကြီးနဲ့ အမေ့ကို ကောင်းအောင် လုပပြေးရမယန်ောြ သား”
ဟုပြောရင်း သူ့လီးကိုဆုပကြိုငကြာ တဈခကြန်ှဈခကြြ ထုပေးရင်း စုပပြေးတော့သည်။ အမေ့လွှာက သူ့ဒဈကြားကို ထိုးမှှကော ယကပြေးရင်း သူ့လီးကို တပြှတပြှှတမြှညအြောင် အငမ်းမရ စုပပြေးနသဖြေင့ြ သူက
“အားးးးးး ဖြေးဖြေးစုပပြါ အမရယ်ေ။ သား ပြီးသှားပါဦးမယ်”
ဟုပြောလိုကသ်ဖြင့ြ အမကေ သူ့လီးကို ပါးစပထြဲကနထေုတပြှီး ကြမ်းပြငပြေါမြှာဘဲ ပကလြကလြှနကြာ ပေါငတ်ှကေို ဖြဲပေးလိုကရြင်း
“အမေ့ဟာကို လာယကစြမ်း သား”
ဟု ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ သူလည်း အမေ့ပေါငကြှားထဲ မကြန်ှာအပကြာ အမေ့စောကပြတကြို ယကပြေးလိုကသ်ည်။ သူ့လွှာက အမေ့စောကပြတပြေါကြို ယကပြေးရင်း စောကပြတအြတွင်းသားတွအထေိ ထိုးမှှကော ယကပြေးလိုကတ်ော့ အမကေ
“အားးးး သားးးးးရယ် လုပတ်တလြိုကတ်ာကြယ်”
ဟု ငှီးငှူနလသေည်ေ။ အမကေ ငှီးငှူနလေေ သူက တအားယကလြေ သူယကတ်ိုင်း အမကေ သူမပေါငတ်ှကေို ပို၍ကားပေးပြီး သူ့ခေါင်းကိုဆုပကြိုငကြာ သူမစောကပြတန်ဲ့ သူ့မကြန်ှာကို ပြတ် လဖြစ်ေနသည်ေ။ အမကေ
“အားးးးး ယကြ ယကြ သား အမေ့စောကပြတကြို တအားယကပြေးပါ။ အမေ့သားလေးက အရမ်းကို အားကိုးရတယ် ခစွလြိုကတ်ာ သားရယ်”
ဟုပင် ပြောလာတော့သည်။ ထို့ကြောင့ြ သူ့မကြန်ှာကို အမေ့ပေါငကြှားကနေ ခွာလိုကတ်ော့ အမကေ သူ့ကိုကြည့်ရြင်း
“ဘာလုပတ်ာလဲ သား?”
“ယကတ်ာ တောသ်င့ပြှီလေ အမရေဲ့”
“ဟာ အမကေောင်းနတေုန်းလေ ပြနယ်ကပြေး”
“မယကတ်ော့ဘူး အမေ။ သား အမေ့ကို လိုးတော့မယ်”
ဟု ပြောရင်း သူ့လီးကို အမေ့စောကပြတမြှာ တေ့လိုကသ်ည်။ ထို့နောကသ်ူက
“အမေ”
“ဟင်”
“သားအမေ့ကို လိုးတော့မယန်ောြ”
“အင်း”
ထို့နောကြ သူ့လီးက စိုရှှဲနသေော အမေ့စောကတ်ထြဲကို ထိုးခွဲဝငရြောကသ်ှားပြီး စလိုးလိုကသ်ည်။ အမကလေည်း သူ့ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့အညီ ကော့ကော့ပြီးခံပေးရင်း အတိုငအြဖောကြ ညီလာကြသည်။ အမေ့စောကပြတကြို အပြင်းဆုံး ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ တဖုန်းဖုန်း ဆောင့လြိုးလိုကရြင်း သုတရြညတ်ှထွကေကြာ ပြီးသှားခွိနတ်ှင် အမကေ သူ့ကိုဖကကြာ
“အခုကစပြီး အမေ့ဘဝရဲ့ ပြောရြှှငစြရာ နေ့သဈတွေ ရောကပြှီ”
ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ။
ပြီးပါပြီ။
မှတခြကြြ ။ ။ every mother has a nice day ကို ဘာသာပြနထြားခွင်း ဖြစ်ကြောင်း ရိုးသားစွာ ဝနခြံရင်း…….
လေးစားစွာဖြင့ျ
အာကာမင်း (Mom Lover)