⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ငထုံငအ မောငဖြုန်း
ရေးသားသူ – ဘူးခါးသီး
”ကိုယမြကေိုလိုး နှမလိုး သူတောင်းစား ဒီစောကရြလေေး တဈထမ်းနှစ်ထမ်းကို ထမ်းနတော မပြီးတော့ဘူး။ ဒီလောကကြှာချင်တ်ဲ့အကောင် အိမရြောကမြှ တဈညလုံး ဂွှမ်းထိုးပြီးကို လိုးခိုင်းမယ် ကိုယမြကေိုလိုး မှနမြှနခြပ်”
ဘောလုံးကနပြှီး မောလို့ နားရင်း ရသေောကန်တော ဆဲခကြကြ ရတေောငသ်ီးတယဗြွာ။ တောတ်ောကြှမ်းတဲ့ ဟာတွေ။
”ဖူးးးးး ဟ ကြမ်းတာကြာ”
”ဘယလြိုဖြစ်တာတုန်းကြ အောငကြှီးရ။ ဒီမှာတော့ ဒီလိုပဲကြာ ဒါမွိုးက ရိုးနပြေီ။ မင်းက ဒီရှာသားဆိုပမယေ့ြ လူသဈလို ဖြစ်နတေော့ ဒါမွိုးနဲ့ မယဉတ်ာ မဆန်းပါဘူး။ နောကဆြို ယဉသ်ှားမှာကြာ”
”လခွီး ရတေောငသ်ီးတယ်။ အဲ့အဒေါကြှီး တောတ်ောြ အဆဲပကစြကတ်ယန်ောြ”
”အာ့ မောငဖြုန်းတို့ အမလေေ။ လာကြာ ရှာထဲ ကြမ်းယာသှားဝယရြအောင်။ လမ်းမှာ မင်းကို ပြောစရာရှိလို့။ မင်း ဘောမကနတ်ော့ဘူး မှတလြား”
”အေးကြာ သှားမယ်”
လမ်းသှားရင်း မောငဖြုန်းတို့ သားအမိအကြောင်း အေးမောငဆြီက အစအဆုံးအကုန် သိရတာပဲဗွို့။
”အေးမောင် မင်းပြောစရာရှိလို့ဆို”
”အေး ဒီလိုကြ မင်းသိရင် အံသွသှားမယ်”
”ဘာကိုလဲ ”
”မောငဖြုန်းတို့ သားအမိက သားအမိချင်ြး လိုးနကြတောကြ ”
”ဟမ် တကယကြှီးလား ”
”မင်းကလည်း တကယဟြ။ သိတဲ့သူ သိပမြရှိဘူး။ ငါတောင် မောငဖြုန်းနဲ့ စနောကရြင်း အဲ့ကောငစြကားမှားပြောရင်း သိတာ။ သူ့ကို အဈမေးတော့ ဘယသ်ူမှမပြောနဲ့ဆိုပြီး အကုနပြှောတော့တာပဲ”
”ဟုတလြား သူကဘယလြို စကားမှားတာလဲ”
”အေး… ပြီးခဲ့တဲ့အပတ် ညနကေ သူနဲ့ငါ ဟိုဘကရြှာက အပြနလြမ်းမှာ တွေ့ကြတယ်။ ရောကတ်တရြာရာ ပြောလာရင်း ဆောခြတွဲ့ အကြောင်းတွေ ပါလာရော။ ငါက ငါ့ရည်းစား ထွေးခငန်ဲ့ လိုးတဲ့အကြောင်း ပြောတာပေါ့”
”အင်း ဆကပြါဦး”
”အဲ့မှာ သူကို့ မင်းက ဆောခြဖြူးလို့လားလို့ မေးတော့ ခဖြူးတယတ်ဲ့။ ဘယသ်ူ့ကိုလဲဆိုတော့ အမေ့ကိုတဲ့လေ။ ဒီကောငကြ ငနုံငအလေ အကုနပြှောတော့တာပဲ။ နုံသာနုံတာ သူ့အမေ ဒေါစြံပယကြို ဖငပြါခပြဈတယဆြိုပဲ။ ငါ့ကိုတဈခုတော့ ကတိတောင်းတယ်။ ဒီအကြောင်းတွကေို ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့တဲ့။ အခု ငါက မင်းကိုခငလြို့ ပြောပြတာ။ မင်းလည်း ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောနဲ့နောြ”
”အေးပါကြ ငါဆီကတော့ ဘယသ်ူမှမသိစရဘေူး”
(အခု လူစုံလို့ ပြောပြတာပါ ဟဲဟဲ)
”ငါလည်း နှိုကန်ှိုကခြွှတခြွှတကြို မေးတာ။ သူကလည်း ပယပြယန်ယန်ယကြို ပြောတာ။ ရှာထိပ် ဇရပမြှာ ထိုငပြှောတာ။ ရှာထဲဝငတ်ော့ မိုးကိုခွုပရြော။ ငါလည်း တောငန်တေဲ့လီးကို အသာဖိပြီး လမ်းလွှောကပြှနလြာခဲ့ရတယ်။ ဒေါစြံပယကြလည်း အသကသ်ာကြီးတာ မပကြစြီးသေးဘူးကြ။ အတောင့အြဖြောင့ြ အကိတကြှီး။ ခုနက မင်းအမှငပြဲလေ”
“အေး ဟုတတ်ယကြှ တောတ်ောကြိတတ်ယ်”
ကြှနတ်ောကြ ဒီရှာသားပမယေ့ြ ငယင်ယကြတည်းက မှို့မှာနတောများတယ်။ ဒီကို တဈနှစ်တဈခေါကလြောကပြဲ ဆှမွေိုးတွဆေီ ပြနလြာဖြစ်တယ်။ အေးမောငတ်ောင် မှို့မှာ ကြောင်းလာတကတ်ုန်းက အတူတူမို့ ရင်းနှီးနတော။ အာ့ကြောင့ြ ဒီရှာသားတွနေဲ့ သူစိမ်းလို ဖြစ်နတောပါ။
ရှာနောကပျိုင်းက ခွံထဲမှာ မောငဖြုန်းပထွေး အရကသ်မားရယ်၊ အဘှားအိုကြီးရယ်၊ သူ့ညီမလေးရယ်၊ သူ့အမရယ်ေ၊ သူရယ် မိသားစုငါးယောကြ နထေိုငကြှသည်။ ခွံက သူတို့အပိုငတ်ော့ မဟုတ်။ အရငကြတော့ သူတို့အပိုင်။ အကြှေးနဲ့ အသိမ်းခံလိုကရြခွင်း ဖြစ်သည်။ မှို့မှ သူဌေးက သူတို့ကို သနားလို့ ခွံစောင့သ်ဘောထားခွင်း ဖြစ်သည်။
ခွံက ငါးဧကနီးပါး ကယွတ်ော့ သီးနှံမွိုးစုံရှိသည်။ သရကြ၊ ငှကပြွော၊ မာလကာ၊ ဘူး၊ သခွား စသညဖြှင့ြ သီးပငစြားပင် စုံလငလြှသည်။ မောငဖြုန်းက နုံအပမယေ့ြ စိုကပြွိုးရေးမှာ လကဆြိပရြှိတော့ သီးနှံက ဖြစ်ထွန်းသည်။ တဈရှာလုံးက သီးနှံတဈခုခုလိုရင် သူတို့ခွံမှာ သှားဝယကြှသည်။
သူဌေးက တဈနှစ်တဈခါတော့ လာလညတ်တသ်ည်။ သူဌေးနဲ့ ဒေါစြံပယတ်ို့ကလည်း ဘာလိုလို ဆိုလားပဲဗွ။ အရကသ်မား သူ့လငကြတော့ ပုလင်းထောငပြေးထားရင် မိန်းမကို ကြိုကတ်ဲ့ကောင် လာလိုးဆိုတဲ့ ကောငမြွိုး။
ဒေါစြံပယဆြိုတာ ညနကေ တွေ့ရသလောကတ်ော့ ထနတ်ဲ့ရုပမြွိုး။ အသားက နီစပစြပ်၊ နှုတခြမ်းက ထူထူနဲ့ ကိုယလြုံးကလည်းလှ၊ တောင့တ်ောင့ြ ဖြောင့ဖြှောင့န်ှင့ြ အကိတကြှီး။
မောငဖြုန်းက ထုံတုံတုံ အတတ။ လူကောငကြတော့ ခပတ်ောင့တ်ောငပြဲ။ ရုပရြညကြ အလုပလြုပရြလို့ ညိုမဲနပမေယေ့ြ မဆိုးတဲ့ရုပ်။ ညိုချောတဈယောကပြဲ။ အလုပတ်ော့ အသလေုပတ်ာဗွ။ အလုပန်ဲ့လကပြကြတ်ယ် မရှိဘူး။ အာ့တောင် သူ့အမကေ ဆဲဆိုနသေေးတာ။ ပထွေးကလည်း ငမူး။ ညီမက ငယသ်ေး။ အဘှားက ၇၀ ကြောဆြိုတော့ မလုပန်ိုင်။ တဈခွံလုံးက အလုပကြို သူနဲ့ ဒေါစြံပယပြဲ လုပရြတာပေါ့။
ပထွေးငမူးကတော့ မသောကတ်ဲ့ အခွိနဆြို ဝငလြုပတ်ယတ်ဲ့။ မောငဖြုန်းနဲ့ သူအမဒေေါစြံပယတ်ို့ သားအမိ လိုးဖြစ်သှားကြတာက ဒီလိုတဲ့ဗွ။
————————————–
ကနွောြ မောငဖြုန်း ပါ။ ကနွောကြ နုံအတယ်၊ ရိုးသားတယ်၊ အမနေဲ့ ညီမလေးကိုတော့ ခစွတ်ယ်။ ပထွေးကတော့ ငမူး။ သောကန်ရရေင် ပြီးရော၊ ကနွတ်ဲ့သူတွကေိုလည်း ရနမြလုပ်။ အလုပကြတော့ အရကမြသောကတ်ဲ့ အခွိနဆြို လုပတ်ယ်။ အဘှားက ၇၀ ကြောပြှီ။
ကနွော့အြဖေ ဆုံးပြီးကတည်းက ကနွောြ ကြောင်းထွကခြဲ့တယ်။ အခု ၂၀ နှစ်ရှိပြီ။ စားဝတန်ရေေးအတွကြ ၈ တန်းနဲ့ ကြောင်းထွကခြဲ့ရပမယေ့ြ စာဖတတ်ာတော့ ဝါသနာထုံတယ်။ စာဆို ဘာစာအုပဖြစ်ဖြစ် ဖတတ်ယ်။
ကိုအေးမောငတ်ို့ မှို့ကပြနလြာတိုင်း အပြာစာအုပတ်ှေ ပါလာတယ်။ ကနွောြ ငှားဖတန်ကြေ။ ကြိုကလြည်း ကြိုကတ်ယ်။ အပြာကားတော့ ကိုအေးမောငရြဲ့ ဖုန်းကနေ တဈခါတဈလေ ကြည့်ရြတယ်။ အာ့တွေ ကြည့်ပြှီး ဖတပြှီးခွိနဆြို လီးတောငလြာလို့ ဂွင်းထုပစ်ရတယ်။ တဈခါက ချောင်းနားမှာ ဂွင်းထုနတော အမတွေေ့သှားလို့ အဆဲခံရဖူးတယ်။
အဖုတကြတော့ အမေ့အဖုတ် ဖြူဖြူဖောင်းဖောင်းကြီးရယ်၊ ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတရြယပြဲ မှငဖြူးတယ်။ အမေ့ကို ပထွေးက မူးမူးနဲ့ တကလြိုးရင် ချောင်းကြည့်ဖြူးတော့ မှငန်ရတော ခဏခဏ။
အမကေ ထနတ်ယ်။ ပထွေးက အမနေဲ့ ညားခါစကတော့ လိုးကြတာ ပကပြကစြကစြကြ။ အခုနောကပျိုင်း သိပမြလိုးနိုငတ်ော့။ အမေ ညည သူ့အဖုတထြဲ ခရမ်းသီးတို့၊ ရုံးပတသေီးတို့ ထိုးထည့ပြှီး အာသာဖြနတေော ခဏခဏ။
ညီမလေးရဲ့ အဖုတကြိုတော့ သူငယင်ယကြတည်းက အခု သူ ၆ တန်းအထိ သူနဲ့တူတူ ချောင်းထဲမှာ ရတေူတူခွိုးရင် တွေ့နရတော။ သူက ကလေးဆိုတော့ ဖငတ်ုံးလုံးခွိုးတာလေ။ ချောင်းက ရှာအရှေ့ပိုင်းကနေ ရှာနောကပျိုင်းအထိ ကနွောတ်ို့ ခွံနောကန်ားကနေ ဖြတစြီးတာ။ ရချိုးရင် နောကဖြေး ဆင်းခွိုးရုံပဲ။
သောကရြကတေော့ ရှာလညကြ ရတွင်ေးမှာ သှားခပရြတယ်။ ချောင်းရကနေောကတ်ော့ မသောကဘြူးလေ။ ကနွောန်ဲ့အမေ လိုးဖြစ်သှားတာက ချောင်းထဲမှာ ရချိုးရင်းကနစတောပဲ။ ပထွေးက မလိုးလို့ လီးဆာနတေဲ့အမေ ချောင်းဘေးမှာ ကနွောဂြှင်းထုနတောကို တွေ့ပြီး လီးတုတတ်ုတကြို မှငတ်ော့ ပိုပြီး ရှလာသလား မသိ။
အဲ့နေ့က ခွံထဲမှာ မှကတ်ှနေုတရြင်း မိုးခွုပမြှ ရချိုးဖြစ်တယ်။ အဖြားနဲ့ ညီမလေးက ဟိုဘကရြှာက အဖိုးဆီ သှားလညကြှတယ်။ ပထွေးကတော့ ထုံးစံအတိုင်း မူးနတောပေါ့။ သူက ဒီအခွိနဆြို အိမမြှာ ဇရကမြင်း စည်းစိမခြံနပြေီလေ။ ဒီဘကလြာရင် မူးပြီး ရထေဲကသွမှောစိုးလို့ မလာဘူးလေ။ အရကသ်မား ငပါး။
ချောင်းက ကနွော့တ်ို့ခွံထဲက ဖြတစြီးတာ။ ချောင်းတဈဖကကြမ်းမှာက ငှကပြွောတော ရှိသေးတယ်။ ချောင်းက ပေ ၃၀ လောကြ ကယွတ်ယ်။ ခွံစည်းရိုးလည်း ကာထားတော့ ရှာထဲကလူတွေ ရလောမခွိုးကြဘူး။ ကနွောတ်ို့အတွကြ သီးသန့ရြချိုးကနလြို ဖြစ်နတော။ ချောင်းက မိုးတွင်းဆို ရငခြေါင်းလောကြ နဈတတပြမယေ့ြ နှဆေို ပေါငလြညကြွောရြုံပဲ ရှိတယ်။
ကနွောြ ရထေဲဆင်းကူးရင်း တဈနေ့တာ ပငပြန်းသမွှ အမောဖြနလေေိုကတ်ယ်။ အမကေ ချောင်းစပမြှာ ဆပပြှာတိုကန်တယ်ေ။ အမဆပေပြှာတိုကန်တောကို ရထေဲမှာထိုငပြှီး ဂွင်းထုရင်း အရသာခံ ကြည့်န်မေိတယ်။ အမကေ ကနွောန်ဲ့ သိပမြဝေး မိုးကခွုပပြမယေ့ြ မှငတ်ော့မှငရြသေးတယ်။ အမကေ ထဘီကို အောကလြွှောခပြှီး နို့ကြီးတွကေို ဆပပြှာနဲ့ ပြတန်တော။
“ဟဲ့ကောင် ဆပပြှာလာတိုကလြေ။ ဘာထိုငလြုပန်တောလဲ။ ခွီးပါနတောလား။ ညဈညဈပတပြတ် မလုပန်ဲ့နောြ”
“အာ မလုပပြါဘူးဗွ။ လာပြီ လာပြီ”
အမေ့နားကူးသှားပြီး ဆပပြှာယူတိုကလြိုကတ်ယ်။ ခုနက ထုထားတဲ့ အရှိနကြှောင့ြ လီးကမကသွေးပဲ လုံခညွကြှားထဲ ထိုးထိုးထောငထြောင် ဖြစ်နတယ်ေ။
“အောြ မအလေိုးက ရလညေခြေါငသ်ှားပြီး ဂွင်းထုနတောကိုး။ ငါဆပပြှာတိုကန်တောကို ကြည့်ပြှီး ထုနတယေပြေါ့လေ။ ကိုယ့်မကေိုလိုး သချင်ြေးဆိုး။ အတတကြောင်း တတန်တယေပြေါ့။ တောတ်ောြ စောကပြတ် လိုးချင်န်ချင်ေတ်ာလား ဟမ်…. လာစမ်း ဒီနားကို”
” မ မဟုတပြါဘူး အမရေ”
ကနွောြ တွန့ဆြုတဆြုတန်ဲ့ အမနေား တိုးသှားလိုကတ်ယ်။
“ဘာမဟုတရြမှာလဲ… ဒီလီးက တောငန်တောကို ဗှောငလြိမန်တယေပြေါ့… မသာကောင်”
“အားး အားးး အမေ နာတယ် နာတယ်”
အမကေ လုံခညွထြဲ လကန်ှိုကပြှီး ဂွေးဥတွကေို ညှဈတယ်။ ကနွော့လြုံခညွကြို ဆှဲခွှတတ်ော့ လီးက တရမ်းရမ်းနှင့ြ ထွကလြာတယ်။ အမကေ လီးကိုဖမ်းကိုငပြှီး အသားကုန် ဂွင်းထုပစ်တယ်။ အမေ့လကန်ဲ့ ကိုငတ်ော့ လီးက ပိုတောငလြာတယ်။
“နင့ကြို ငါ့စောကပြတလြိုးခိုင်းမယ်… လာစမ်း ဒီလောကြ စောကပြတလြိုးချင်န်တေဲ့ အကောင် ”
အမကေ ကနွော့လြီးကိုဆှဲပြီး သဲသောငပျိုများတဲ့ အမှောငဘြကကြို ခေါသ်ှားတယ်။ အမေ့ကို ကြောကပြမယေ့ကြနွောြ ညတိုင်းလိုလို မှငန်ရတေဲ့ အမေ့စောကဖြုတကြို လိုးရတော့မယဆြိုတော့ ပြောသ်ားဗွ။ အမလည်ေး လီးနဲ့မတွေ့တာကြာလို့ ဆာနတောလေ။ ကနွော့ကြို သဲသောငပြေါြ အိပခြိုင်းပြီး အမကေ အပေါကြခွပြီး သူ့စောကဖြုတအြဝမှာ လီးတေ့ပြီး ဆောင့တ်ော့တယ်။
“ဗွဈတဈတဈ ဘု ဘလှတ် ဘှတ် ဇွိ ဇွတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
“အားလားလားလား အမေ အမေ ကောင်းတာဗွာ ဆောင့ဆြောင့ြ”
“သနောလေး လီးက သူ့အဖအတေိုင်းပဲ သံတုတကြနွတောပဲ အား ကြှတကြွှတ်”
ကနွော့လြီးက ပထွေးလီးထကကြှီးတော့ အမေ့အဖုတထြဲ အပြည့အြသိပပြဲ။ အဖေ့လီးအတိုင်းပဲဆိုပြီး အမလည်ေး လီးငတင်တန်ဲ့ ဆောင့ခြနွတယ်ေ။ တောတ်ောလြေးကြာတော့ အမကေ မောလာပြီး မဆောင့န်ိုငတ်ော့ဘူး။ ကနွောြ့ကို အပေါကြနေ လိုးခိုင်းတယ်။
သဲတွလေူးနတောနဲ့ အမေ့ကို ရစပေမြှာ အိပစြပြေီး နို့ကြီးတွကေိုဆှဲကာ တကလြိုးပစ်လိုကတ်ယ်။ ပထွေးနဲ့ ညတိုင်းလိုးတာ မှငန်ရတေော့ ကနွော့အြတွကြ အမှငန်ဲ့တတန်ပြေီ။ ခပပြှင်းပြင်းပဲ ဆောင့ဆြောင့လြိုးပစ်လိုကတ်ယ်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ငါ့သားရယ်… လိုးစမ်း… အမကေ အဲ့လိုလိုးမှ ကြိုကတ်ာ လိုးလိုး”
“လိုးမှာအမေ… နောကမြှ လိုးလှန်းလို့ မတားနဲ့…. ညတိုင်းလိုးမှာ… အမေ့စောကဖြုတကြှီးက လိုးလို့ကောင်းတာဗွာ”
“လိုးရမယသ်ား… သားမိန်းမ မယူနဲ့တော့… အမေ့ကိုပဲလိုး ကလေးရအောငလြိုး….. ကလေးမှေးလည်း ဟိုငမူးကို အဖနောမည် ထည့လြိုကရြုံပဲ… လိုးစမ်း ထိတာဟယ် အ ရှီး”
“ညီမလေးကိုလည်း လိုးပစ်မယ်”
“ဟဲ့နှာဘူးလေးရဲ့ အငယမြက ငယသ်ေးတယ် ကြီးလာမှလိုး… အခုတော့ အမေ့ကို အဝလိုးဦး”
“လိုးမယအြမေ… အား အီးး အူးးး”
“အားးးရှီးးး လိုးစမ်း လဥပါဝငအြောင် လိုးစမ်း…. အမပြေီးတော့မယ် ပြီး ပြီး အားးး ပြီးပြီ”
“အားး ဟားးး အီးးး ညှဈတယ် ညှဈတယ် အိုးးးး ပြီးပြီ အမရော အားး ဟားးးး”
အဲ့ညနကတေည်းက အမေ့ကို လိုးလာတာ အခုထိပဲ။ နောငလြည်း လိုးအုန်းမှာပဲ။ အခုအမေ့မှာ ကနွော့န်ဲ့ရတဲ့ ကိုယဝြနရြှိနပြေီ။ ကလေးအဖကတေော့ ငမူးပဲပေါ့။ နှားကြီးကို နှာဖားကြိုး ထိုးပေးထားလိုကတ်ယ်။ သူက အမြဲမူးနတေော့ ဘာသိမှာတုန်း သူ့ကလေးပဲ ထငတ်ာပေါ့။
ဗိုကကြှီးနလေို့ အမေ့အဖုတကြို မလိုးဘဲ ဖငကြို ပြောင်းလိုးတယ်။ အမကတေော့ ဖငခြံရတာ ကြိုကတ်ယ်။ ကနွောကြတော့ စောကဖြုတလြိုးရတာကို ပိုကြိုကတ်ယ်။ ဖငလြည်း လိုးရတာ ကြိုကပြမယေ့ြ ဖငကြ အဝတင် လီးနဲ့ထိပြီး အထဲသှင်းရင် လကေို လိုးနရသေလိုပဲ။ အဖုတကြ လီးတဈချောင်းလုံးနဲ့ ထိနတေော့ ပိုအရသာရှိတယ်။
အမေ့ဗိုကကြ လရင့လြာတော့ သိပမြလိုးဖြစ်တော့ပဲ ညီမလေးဘကကြို မှှားဦးလှည့လြာလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးအိတုံက ကိုးတန်းတောင် တကန်ပြေီ။ အမကေိုလည်း ဗိုကန်ဲ့ဆိုတော့ အလုပကြှမ်း မလုပခြိုင်းတော့ဘူး။
အိတုံက ကြောင်းကပြနလြာခွိနဆြို ကနွောန်ဲ့ ဝိုင်းကူတယ်။ ပထွေးကလည်း အခုတလော ဝိုင်းကူနတေော့ ကနွောလြည်း သကသ်ာနတောပေါ့။ နို့မို့ဆို တဈယောကတ်ည်း မလှယဘြူး။
အိတုံက အဖုတလြည်း ပိုကြီးလာသလို နို့လည်း ထွားလာပြီ။ လိုးလို့လည်း ရနပြေီ။ အမကေ အစကတည်းက ခွင့ပြေးထားတာဆိုတော့ ညီမလေးကို ဖနပြှီး လိုးဖို့ပဲလိုတယ်။ အမကေ အတင်းအကြပ် မလုပရြဘူး ညငည်ငသ်ာသာ ကိုငတ်ှယတ်ဲ့။
မခကပြါဘူး ညီမလေးက ကနွောြ့နဲ့ ငယင်ယကြတည်းက ချောင်းထဲရအတေူခွိုးရင်း သူ့စောကဖြုတလြေးကို မှငန်ကြေ ဖြစ်သလို ကနွောြ့လီးကိုလည်း မှငန်ကြေ။ အိတုံက ကနွော့လြီးကိုကိုငပြှီး ဆော့နကြေ ဖြစ်သလို ကနွောကြလည်း သူ့အဖုတတ်ှေ နို့တွကေိုကိုငပြှီး ဆော့နကြေ။ သူကလည်း အမတေူသမီးဆိုတော့ ခပရြှရှ။ ကနွောကြ သူ့ရဲ့ ကစားဖောဖြစ်သလို တိုငပြငဖြောြ တိုငပြငဖြကလြည်း ဖြစ်သည်။
အိတုံက အပျိုဖြစ်လာတော့ ရည်းစားသနာကလည်း ထားချင်လြာတယ်။ ကနွော့ကြို သူစာပေးခံရတာတွေ၊ လိုကပြှောခံရတာတွေ အကုနပြှောပြတယ်။ အဲ့ထဲမှာ ရှာတောငပျိုင်းက အတိုးပေးတဲ့ ကုနစြုံဆိုငပျိုငရြှင် ဒေါမြှရဲ့သား အောငထြှန်းက အဆိုးဆုံးဆိုပဲ ဗွ။
အိတုံကလည်း အဲ့ကောငလြေးကို ပြနကြှိုကခြငွတ်ယ်။ ကနွောကြတော့ ရည်းစားထားဖို့ နနသေောသာ ခွံထဲမှာ ကိုယ့အြလုပန်ဲ့တောင် ကိုယမြအား။ ရှာထဲတောင် သောကရြထမြေးတဲ့ အခွိနရြယ် ကိဈစရှိမှသာ ထွကဖြစ်တယ်။ ကနွော့ခြေါင်းထဲမယ် ခွံအလုပရြယ် မိသားစုရယပြဲရှိတယ်။ မိန်းမကတော့ အခွိနတ်နရြင် တဈယောကတ်ော့ရမှာပဲ မဟုတလြား။ မယူရင် ပိုတောငရြသေးတာပဲ။
ကနွောကြ အမေ့ကိုလည်း လိုးဖူးပြီ။ အခုတောင် ညီမလေးအိတုံကို လိုးဖို့ ကြံနတော။ လိုးပြီရင် ဟို အောငထြှန်းဆိုတဲ့ကောင် လကထြဲကို ထိုးထည့လြိုကမြယပြေါ့။ ကနွောကြ အ ပမယေ့ြ ဒီလောကတ်ော့ သိပါတယ်။
ကဲဗွာ ကိုအေးမောင် ပြောပြတဲ့ ရှာက ငထုံငအ မောငဖြုန်းက အရမ်းကြီးများ ထုံအနသလေားဗွာ။
ပြီးပါပြီ။