ဟလိုဒါလင်
ရေးသားသူ – ?????
တဈစုံတဈယောကသ်ောသူကို သတိရမိတဲ့အခါတိုင်း အလှမ်းဖြရင်ေး နားထောငဘြို့ version ၄ ခုနဲ့ ဆိုထားတဲ့ Hello Darling ဆိုတဲ့ အင်ျဂလိပ် သီချင်ြးလေးကို ကြှနတ်ော့ Laptop ပေါမြှာ တငထြားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မန်တလေး ကိုရောကလြွှင် ပိုသတိရမိပြီး ပိုနားထောငဖြစ်ပါတယ်။
၂၀ဝ၈ ခု၊ နှစ်ဆန်းပိုင်းလောကကြပါ။ အောငမြင်ျဂလာအဝေးပြေးဝင်း ရနကြုန်-မန်တလေး Express ကားတဈစီးပေါမြှာ ည ၇ နာရီကား လကမြှတဝြယပြှီး ကားထွကမြည့် အခွိနကြို စောင့်နတော ၁၀ မိနဈကြောတ်ဲ့အထိ ကားကမထွကသ်ေးဘူး။ ခရီးသညတ်ှေ ကနွန်သေေးလို့ ထငပြါရဲ့။ ထိုငခြုံတွကလေည်း ဟိုနား တဈခုံ ဒီနားနှစ်ခုံဆိုသလို လှတန်သေေးတယ်။ ကြှနတ်ောြ့ ဘေးခုံကလည်း မလာသေးဘူး၊ တဈခွို့က လမ်းကစောင့်ပြီး စီးတာတွလည်ေး ရှိတတပြါတယ်။
ကြှနတ်ောကြတော့ များသောအားဖြင့် ဘုန်းကြီးတွနေဲ့အတူ ကတွတပြါတယ်။ ကားပေါမြှာ ဖြင့်ထားတဲ့သီချင်ြးလေးတွေ နားထောငပြှီး စောင့်နတေုန်း အသားဖြူဖြူ၊ နှာတံပေါပြေါြ လူရညသ်န့်သန့် အသကြ ၃၀ ခန့်အမွိုးသမီးတဈဦး ကားလကမြှတကြိုငပြှီး တကလြာပါတယ်။ စပါယယ်ာက သူ့ပစ်ဇည်းတွသယေလြို့ အနားရောကတ်ော့ အပေါမြော့ကြည့်ရင်း
“ခုံနံပါတ် ၁၂ ”
လို့ ပါးစပကြ ရရှတေလြိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ့ကိုလည်း ပြုံးနတေော့ သဘောပေါကလြိုကပြှီး လမ်းထဖယပြေးလိုကပြါတယ်။
စပါယယ်ာက သူ့ပစ်ဇည်းတွေ စငပြေါတ်ငန်တေုန်း လကမြှတရြောင်းတဲ့ ကောငမြလေးနောကကြ ထပလြိုကလြာပါတယ်။
“အဈမ အဆငပြှလေား၊ အဆငမြပြလွှင်ေ နောကကြားနဲ့ ခွိန်းပေးမယ်”
ဟု လှမ်းပြောနပေါတယ်။ သူကတော့
“ရတယ် အဆငပြှပေါတယ်”
ဟု ပြောရင်း ကားအောကဖြကကြို လိုကကြှည့်နပေါတယ်။ လငမြယားဟု ယူဆရသော အသကြ ၆၀ ခန့် ဘိုးတောန်ှင့် ဘှားတောကြို
“ဒယဒြီတို့ ပြနတ်ော့လေ”
ဟု လှမ်းပြောနတော ကားမှနတ်ှကေ လုံနသဖြေင့် အောကကြ ကြားရမယလြို့ ကြှနတ်ောမြထငပြါဘူး။
ကားလည်းစတငထြှကခြှာပါပြီ၊ တဈခါမှ မမှငဘြူးပမေဲ့ စတွေ့တွေ့ချင်ြး ပြုံးပြတဲ့ သူ့အပြုံးက ကြှနတ်ောြ့ရငထြဲ စမ်းချောင်းလေး စီးဆင်းသှားသလို အေးမှသှားတယဗြွာ။
“မန်တလေးအထိလား”
သူက စမေးပါတယ်၊ ကိုယ့်ထကင်ယမြှန်း သိသောလြည်း ယဉကြွေးမှုအရ
“ဟုတကြဲ့” လို့ ဖြလေိုကပြှီး
“ညီမကရော” ဟု ပြနမြေးလိုကရြာ
“ကြှနမြလည်း မန်တလေးအထိပါဘဲ၊ မနကဖြှနမြှပြနဘြို့ လကမြှတဖြှတထြားတာ အရေးပေါြ ကိဈဇတဈခု ပေါလြာလို့ ကမန်းကတန်း ကောကထြှကလြာတာ၊ ဒီထိုငခြုံကလူ ဘှတကြငတ်ငထြားပြီး မလာတာနဲ့ အတောဘြဲ ဖြစ်သှားတယ်”
“ညီမက မန်တလေးကလား”
“မဟုတဘြူး၊ ကြှနမြက ဝနထြမ်းပါ၊ မန်တလေးမှာ တာဝနကြတွာ ၁ နှစ် ကြောကြွောဘြဲ ရှိသေးတယ်၊ အဈကိုကကော မန်တလေးကဘဲလား”
“မဟုတဘြူး ကြှနတ်ောလြည်း အလုပကြိဈဇနဲ့ တဈလတဈပတလြောကြ မန်တလေးကို သှားရတယ်”
လို့ ပြနဖြှလေိုကတ်ယ်။ ကားနည်းနည်းလှုပတ်ော့ ပေါငခြငွြးထိမိသှားလို့ ပြနပြှငထြိုငတ်ော့
“ရပါတယ် အားမနာပါနဲ့ရှင်” တဲ့။
စကားတပြောပြောနဲ့ စီးလာတာ ဇရပကြှင်းစဈဆေးရေးဂိတမြှာ လမ်းဆင်းလွှောကပြှီး မှတပြုံတငပြှရတယ်။ အဲဒီတုန်းက အမှနလြမ်း မပြီးသေးဘူး၊ လမ်းဟောင်းကဘဲ သှားရတာ။ ကားတွကလေည်း စောထွကတ်ယ် ည ၈ နာရီကားဆို နောကဆြုံးဘဲ။
မှတပြုံတငစြဈပြီး ကားပေါပြှနတ်ကတ်ော့ သူကအစွနခြုံမို့ သူအရငဝြငပြှီးမှ နောကကြလိုကတ်ကမြယဆြိုပြီး သူ့နောကကြလိုကလြာတာ အခုမှ သူ့ကို နောကကြနေ မှငရြတယ်။ ခါးသေးလို့ရငခြွီ၊ တငကြလည်း စံခွိနမြှီတယဗြွာ။ မသန်ေးနု ဘောဒြီမွိုး။ အရပကြတော့ ၅ ပေ ၄ လကမြခန့် ရှိမယ် ထငရြတာဘဲ။ စိတထြဲမှာတော့ တွတပြီ ဒီနေ့ တယကြံကောင်းပါလားပေါ့။
ပဲခူးရောကတ်ော့ ခရီးသည် တဈခွို့ထပတ်ကလြာတယ်။ ရှှအေုန်းပငမြှာ ထမင်းစားနားတော့ သူ့ကို
“တဈခုခု ကြှေးပါရစေ” လို့ ပြောတာ
“ကြေးဇူးတငပြါတယ် ကြှနမြအိမကြ တဈခါတည်း စားလာလို့ အဈကိုဘဲ သုံးဆောငပြါ” တဲ့။
ထမင်းစားနားပြီး ည ၉ နာရီ ၄၀ လောကြ ရှှအေုန်းပငကြ ပြနထြှကတ်ယ်။ ကားပေါမြှာ အဲယားကြန်းက ပိုအေးလာပြီ။ ဒီတဈခေါကမြှ ကြှနတ်ောလြည်း အနှေးထည် ထည့်လာဘို့ မေ့ကနွခြဲ့တယ်။ ဒိုကြဦးကြောတ်ော့ ကားပေါမြှာ ပြနတေဲ့ ဗှီဒီယိုလည်း ပြီးသှားပြီ၊ တောတ်ောမြွားများလည်း အိပကြုနကြှပြီ။ ကြှနတ်ောကြတော့ လကကြိုပိုကထြားပြီး အအေးဒဏကြို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း မကြလြုံးကလေး မှိတလြိုကလြာတယ်။
“အဈကို အနှေးထည် မပါဘူးလား၊ အရမ်းအေးနမှောဘဲ”
“ဟုတတ်ယ် ဒီတဈခေါကမြှ ယူလာဘို့ မေ့သှားတယ်”
ဟု ပြောလိုကတ်ော့ သူခွုံထားတဲ့ စောငကြို ဖြန့်ပြီး ကြှနတ်ောြ့ကိုယပြေါြ တဈဝကြ လှမ်းတငပြေးတယ်။
“ရပါတယ်၊ ညီမဘဲ ခွုံပါ”
ဟုပြောတော့
“အားမနာပါနဲ့ ညီမစောငကြ နှစ်ယောကခြှုံလို့ ရပါတယ်” တဲ့။
ဘယလြောကြ လူမှုရေး အသိစိတရြှိပြီး ကြေးဇူးတငစြရာ ကောင်းတဲ့ အမွိုးသမီးလေးလည်းဗွာ၊ လူချင်ြးလည်း ပူးကပထြားပေးတယ်။
————————————–
ကားပေါြ စတကတ်ကခြှင်း ပြုံးပြတုန်းက တဈကြိမ်၊ မှတပြုံတင် စဈတုန်းကနဲ့ ထမင်းစားနားပြီး ကားပေါပြှနတ်ကတ်ာ့ ၂ ကြိမ်၊ စိတထြဲက ပြဈမှားထားခဲ့မိတယ်။ အခုလည်း စောငတ်ဈထညတ်ည်း ၂ ယောကြ အတူခွုံပြီး လူချင်ြးပူးကပန်တေော့ စိတထြဲက ဖောကပြှနခြငွန်ပြေီ။ မနည်းခွှန်းအုပထြားရတယ်။ စတနောနဲ့ ကမ်းတဲ့လကကြို ပြနကြိုကမြိ သလိုမွိုး ဖြစ်သှားလွှင် ကြှနတ်ောြ့လောကြ ယုတမြာပြီး ရှကဘြို့ကောင်းတဲ့လူ ရှိမှာမဟုတဘြူ။
ကတေုမတီမှို့သဈ ပိုငအြိုးနီးယားမှာ တဈခါကားနားပြနတ်ယ်။
“တဈခုခု ပြုစုပါရစေ” လို့ ပြောတော့
“ကောင်းပြီလေ သန့်စငခြန်း အရငသ်ှားလိုကြဦးမယ်၊ အဈကို စားပြဲတဈလုံးယူပြီး ခဏစောင့်နေ” တဲ့။
ကြှနတ်ောလြည်း သူပြနလြာလွှင် မှငန်ိုငမြဲ့ နရောမှာထိုငပြှီး ဆေးလိပသ်ောကရြင်း စောင့်နလေိုကတ်ယ်။
“ဘာစားမလဲ၊ ဘာသောကမြလဲ”
လို့ သူ့ကို မေးလိုကတ်ော့
“အခုလို ညည့်နကကြှီး ဘာမှစားလေ့စားထ မရှိဘူး၊ ဒါပမေဲ့ အဈကို့စတနောကို အသိအမှတပြှုတဲ့ အနနေဲ့ နှားနို့တဈခွကြ သောကမြယ်”
ကြှနတ်ောြ ဝမ်းလည်းသာ ကြေးဇူးလည်းတငမြိပါတယ်။ စားလေ့စားထ မရှိလို့ လာမထိုငလြွှင် သူနဲ့ကြှနတ်ောြ ဒီလောကမြှနမြှန် ရင်းနှီးခွင့် ရှိချင်မြှ ရှိမှာပါ။ ကြှနတ်ောြ့ လိပစြာကဒလြေး ပေးပြီး ကိုယ့်ကိုယကြို မိတဆြကရြင်း
“ညီမ နာမညလြေးလည်း ပြောပါဦး” ဆိုတော့
“သောတ်ာလို့ မှတထြားလိုကပြါ” တဲ့။ ဖုန်းနံပါတတ်ော့ မပေးဘူး။
“သတိရလွှင် ညီမပြနခြေါမြှာပေါ့” တဲ့။ ကြှနတ်ောြ့ကို
“အဈကိုက အိမထြောငရြှိလား” လို့ မေးလာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း
“ရှိတယ်” လို့ အမှနအြတိုင်းဘဲ ဖြလေိုကတ်ယ်။
“ကြိုကတ်ယ်၊ တဈခွို့လူတွေ အမှနအြတိုင်း မဖြချင်ေကြှဘူး” တဲ့။
ကြှနတ်ောြ ကတော့ ခုရှုတမြှနောငရြှင်း ကြိုကရြောင်းကြိုကဝြယဘြဲ။ သူ့ကိုလည်း
“တဈခုခု ရှိလား” လို့ ပြနမြေးလိုကတ်ော့
“ညီမက တိုကရြှိတယ်၊ ကားရှိတယ် ဖြရမှောလား” တဲ့။ ကြှနတ်ောလြည်း
“တည့်မေးဘို့ အားနာလို့ပါ၊ boy friend ရှိလား၊ အိမထြောငရြှိလားလို့ မေးတာပါ” ဆိုတော့ သူပြနဖြှပေုံက ပဟဠေိဆနဆြန်
“ရှိတော့မယ်” တဲ့။
“ဘာရှိတော့မှာလည်း” လို့ မေးတော့
“သချောလြှင် ကြငွောမှာ ပေါ့” တဲ့။
နှားနို့ တဈယောကတ်ဈခွကြ သောကရြင်း စကားပြောနလေိုကတ်ာ ကားက “ခရီးပြနဆြကပြါတော့မယ်” လို့ ကြငှောတော့မှ ငှရှင်ေးပြီး ကားပေါြ ပြနတ်ကလြာကြတယ်။ ဒီတဈခါတော့ နောကကြနေ တဈဝကြီး ခပပြှတပြှတ် ရှိုးပြီး တကလြာတာ။ ညည့်နကလြာတော့ အပြငမြှာလည်းအေး ကားအဲယားကြန်းကလည်း အရမ်းအေးနတောပေါ့။ ကားပေါရြောကတ်ော့ စောစောကလိုဘဲ စောငပြှနခြှုံပေးပြီး လူချင်ြးပူးကပထြားတယ်။ သူ့ပေါငပြေါကြ လကကြလေးကို ကြှနတ်ောြ့ ညာလကန်ဲ့ စမ်းပြီး ကိုငကြှည့်တော့
“လကဖြွား အေးစကန်တောဘဲ”
ဆိုပြီး သူ့လကြ ၂ ဖကန်ဲ့ ဆုပကြိုငထြားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွအနေကေောင်းတော့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ြ ဘယလြကကြို အပေါကြ ထပ် ဆုတကြိုငထြားလိုကတ်ာ သူ့ရဲ့အကြငန်ာ ကိုယင်ှေ့တွကြေောင့် တဖြေးဖြေး နှေးထွေးလာတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ နောကတ်ဈဆင့်တကဘြို့ ကြှနတ်ောြ ကြိုးစားတယ်။
“ခါးလေးကို ခဏဖကထြားလို့ ရမလား” လို့ မေးတော့
“ခမြျးနတေုန်းဘဲလား”
ဆိုပြီး ဖကပြါလည်း မပြောသလို မဖကန်ဲ့လို့လည်း မငှင်းဘူး။ ဆိတဆြိတန်ခွင်ေးဟာ ဝနခြံခွင်းဘဲလို့ ကိုယ့်ဖာသာ အတညပြှုပြီး ခါးလေးကို ညငည်ငသ်ာသာလေး ဖကထြားလိုကမြိတယ်။
ခါးလေးကသေးတော့ ဖကရြတာ ပိုပြီး ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ရှိတာပေါ့။ သူကလည်း ကြညကြှညဖြှူဖြူ ရှိတဲ့ ပုံပါ။ အခုမှစတွေ့ပြီး တရားဝင် မတောရြသေးတဲ့ ခစွသ်ူလေးကို ဖကထြားရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာတာနဲ့ လကန်ှဈဖကန်ဲ့သိုင်းပြီး တင်းတင်းလေး ဖကထြားလိုကတ်ော့ ကိုယလြုံးလေးပါ ပါလာပြီး မှှေးမှှေးပေးမိမလို ဖြစ်သှားတာကြောင့် နည်းနည်းရုန်းချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ကြှနတ်ောြ့လကတ်ဈဖကကြို ဖြုတခြတွယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း မူလအနအထေားအတိုင်းဘဲ ညာလကန်ဲ့ ဖကထြားပြီး ငှိမန်လေိုကတ်ယ်။ ခဏကြာတော့မှ ဖကထြားတဲ့လကန်ဲ့ နို့အောကပျိုင်းလေးကို ပြတပြေးနတော ဘာတုန့်ပြနမြှုမှ မလာတော့တာကြောင့် ဘယလြကန်ဲ့ နို့ကို အသာဆုပကြိုငပြှီး လကည်ှိုးလေးနဲ့ နို့နှစ်လုံးကြား ရှရှလေး မထိတထိ ကလိပေးလိုကတ်ာ ဖီးတကလြာလို့ ထငပြါတယ် ကြှနတ်ောြ့ပခုံးပေါြ ခေါင်းလေး မှီလာတယ်။ ဆံပငလြေးတွကေို မှှေးမှှေးပေးပြီး ဘယ်၊ ညာ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ နို့အစုံကို ဆုပကြိုငပြှီး ဖီးအရှိန် ပိုတကလြာအောင် ပြတပြေးလိုကတ်ော့ တဖြေးဖြေး အောကကြို လွှောကလွာပြီး ရငခြှငထြဲ ရောကလြာတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း ဘယဒြူးကိုထောငပြှီး သူဘို့ ခေါင်းအုံး လုပပြေးရတာပေါ့။ ရငခြှငထြဲ ရောကန်ပြေီ ဆိုတော့ နို့ကိုငရြတာ ပိုအဆငပြှသှေားပြီ။ ပထမ အင်ျကြီအောကြ လကလြွှို၊ ဘောလြီအပေါကြ ကိုငပြှီးနို့သီးခေါင်းလေးကို ပြတပြေးတယ်။ ဘောလြီအပြငထြှကန်တေဲ့ ရငသ်ားအပေါပျိုင်းတွကတေော့ လကန်ဲ့တိုကရြိုကြ ထိတွေ့နရပြေီလေ။ တဈဆင့်ပြီးတဈဆင့် ဘောလြီအောကြ လကဝြငပြှိး ကိုငဘြို့ ကြိုးစားတာ ဘောလြီက ကြပန်လေို့ ဝငမြရဘဲ အပေါကြ ကြောန်ှိုကလြိုကရြတယ်။ နူးညံ့ပြီး ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ခွိုခွိုနှစ်လုံး Heavy မဟုတပြမေဲ့ မာကစွကြစွန်ဲ့တင်းတင်းပြည့်ပြည့် ရှိလှတယ်။ အသင့်အတင့်ကြီးတယလြို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။
နို့သီးခေါင်းကတော့ သေးသေးလေးပါ။ ပုံမှန် ကိုငပြေးနတေဲ့သူ မရှိသေးဘူးလို့ ယူဆရတာဘဲ။ နို့နှစ်လုံးကို အားပါးတရ ကိုငလြို့မှ မဝသေးခင် နပြညေတ်ောအြဝင် မှတပြုံတင် တဈခါစဈတာမို့ နတပြှညကြ ခုနခြခွိုင်းလိုကသ်လို စည်းစိမတ်ှေ လထေဲ ခဏ မွှောခလွိုကရြတာပေါ့။
မှတပြုံတငစြဈပြီး ကားပေါပြှနတ်ကတ်ော့ ဒီတဈခါ ဧည့်သည် မဟုတတ်ော့ဘူး အိမရြှငလြို ဖြစ်သှားပြီ။ စောငကြို ကောကယ်ူလိုကပြှီး သူ့ကို အရငခြှုံပေးပြီးမှ ကိုယ့်ကိုယကြို ပြနခြှုံတယ်။ သူကတော့ စောငခြှုံပြီးတာနဲ့ ကြှနတ်ောြ့ပခုံးကို မှီတော့တာဘဲ။ ကြှနတ်ောကြမှ ဘေး၊ ဘယ်၊ ညာ ကြည့်နရသေေးတယ်။ ဘေးခုံက လငမြယားနှစ်ယောကြ သူ့မိန်းမက တန်းအိပသ်ှားပမေဲ့ ဘဲကြီးက မအိပသ်ေးဘဲ ကြှနတ်ောတ်ို့ဘကြ မသိမသာရှိုးနလေို့ ခါးလေးဖကပြှီး ဒီဘဲ အိပအြောင် စောင့်နရသေေးတယ်။
ကိုယ့်ကုသိုလန်ဲ့ ကိုယဖြစ်လာတာ သူက ဘာမနာလို ဖြစ်ရတာလဲ မသိဘူး။ တအောင့်ကြာ ဒီဘဲ ကြိုးသှားတော့မှ ခစွသ်ူလေးကို ရငခြှငထြဲ ပြနသ်ှင်းရတာပေါ့။ ဒီတဈခါ ဒူးခေါင်းပေါြ မရောကခြင် လထေဲမှာ မှှေးမှှေးတဈခကြြ ခစွလြကဆြောင် ပေးလိုကတ်ယ်။ ဖောင်းဖောင်းအိအိ ပါးလေးကို ဖိနမ်းရတာ မဝပမေဲ့ အခွအနေအရေ ရောင့်ရဲလိုကရြတာပေါ့။ ညာလကကြ ပေါငကြို ဖြဖြလေးပြတပြေးပြီး ဘယလြကန်ဲ့ နို့ကို အပေါကြ နှိုကကြိုငန်တော ညီတောမြောငတ်ောင် ကြှတကလြာပြီ၊ တဈခါတဈခါ သူနည်းနည်း ဘေးကိုစောင်းသှားလွှင် သူ့ပါးနဲ့ ညီလေးနဲ့ မိတဆြကန်သေေးတယ်။ ပိပိလေး စမ်းကြည့်တော့ ဖောင်းနတောဘဲ။
ထမီဖြပြေီး နှိုကဘြို့ သိပအြဆငမြပြတောနဲ့ ထမီပေါကြဘဲ အစေ့လေးစမ်းပြီး လကခြလယလြေးနဲ့ သ ပေးနတော အရညကြှည် နည်းနည်းစို့လာတယ်။ သူက ဆကမြလုပခြိုင်းတော့ဘူး၊ လကကြိုကိုငပြှီး နို့ပေါြ တငပြေးထားတယ်။ နို့လေးပြတပြေးပြီး သူ့လကကြို ဒုတပြေါတ်ငပြေးလိုကတ်ော့ ဘောင်းဘီပေါကြ အပေါအြောကြ ပြတပြေးနတယ်ေ။ ဒုတကြလည်း တဖြေးဖြေး မာနတ်ကန်ပြေီ၊ လှဲနရင်ေး သူပြတပြေးနတော အဆငမြပြဘေူးထငတ်ယ်၊ ထထိုငပြှီး ဂရုတစိုကြ ပြတပြေးရှာတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလာတာကြောင့် ခါးပတဖြှေ၊ ဇဈဖြုတပြှီး အပြငထြုတပြေးလိုကတ်ာ သူ့လကသ်ှယသ်ှယလြေးတွနေဲ့ ဒုတတ်ဈခုလုံး သသခွေောခွာ လွှောကကြိုငကြှည့်ပြီး ဂွင်းထုပေးတော့တာပေါ့။ ကြှနတ်ောလြည်း အရေးပေါြ တာဝါတဈခု အဆငသ်င့် ဖောကထြားရတယ်။ နုနုရှရှလေး ထုပေးနရင်ေးက ပိုမှနလြာတော့ ကောင်းလှန်းလို့ သူ့နှုတခြမ်း ဖကစြုပရြင်း စည်းစိမအြပြည့် ယူလိုကတ်ယ။
ပြီးခါနီး တာဝါကို ဒုတဖြွားပေါြ တငပြေးလိုကတ်ော့ တာဝါနဲ့ ဆုပကြိုငပြှီး နောကဆြုံးထွကသ်ကထြိ ကြှမ်းကြှမ်းကငွကြငွြ အဆုံးသတပြေးတာ။ တောလြိုကတ်ဲ့ နတသ်မီးလေးဗွာ။ အကုနသ်ုတပြေးပြီး ပလပစြတဈအိတထြဲ ပြနထြည့်ပေးထားလိုကသ်ေး။
ကြှနတ်ောလြည်း ဆုခတွဲ့အနနေဲ့ နောကတ်ဈကြိမ် မှှေးမှှေးပေးပြီး နှုတခြမ်းလေး ထပစြုပပြေးလိုကတ်ယ်။ သူလည်း ရငခြှငထြဲ ပြနဝြငပြှီး နှစ်ယောကအြတူ ဖကအြိပလြာလိုကတ်ာ မှဈငယတ်ံတားရောကမြှ နိုးတယ်။ ကမန်းကတန်းထပြီး ခေါင်းတွဘောတွေ သူကတော့ ဖြီးနလရေေဲ့။ ကြှနတ်ောကြတော့ မန်တတလေးဝငတ်ော့မှ မကြလြုံးကို မနည်း ဖြင့်ယူရတယ်။ ဒါတောင် ကိုယ့်အတွကြ အရေးကြီးလို့ ထတာ။ ဖုန်းနံပါတ် မသိရသေးဘူး။ စောစောက မပေးပမေဲ့ အခုတော့ ပေးမှာပါ ဆိုတဲ့ ယုံကြညခြကြန်ဲ့ ဘယလြိုဘဲ ချော့တောင်းတောင်း လိပစြာကော ဖုန်းနံပါတပြါ လုံးဝ မပေးဘူးဆို မပေးဘူးဘဲ။ ဘယလြို နားလညရြမှန်းတောင် မသိဘူး။ ဆကဆြကြ ဖုန်းပြနဆြကဘြို့ အသနားခံရတာပေါ့။
ကားဝင်းထဲ ရောကလြာပြီ ဖကထြားတာ မလှှတခြငွသ်ေးဘူး။ သူ ကိုယ့်အပေါြ ကောင်းခဲ့တာ ကိုယကြ ဆိုးလို့ ဘယဖြစ်ပါ့မလဲ။ ဖကထြားတဲ့ လကကြလေးကို လှှတပြေးပြီး စောငပြါ ခေါကပြေးလိုကတ်ယ်။ ကားပေါကြ ဆင်းခါနီး တာဝါထည့်ထားတဲ့ အိတကြို မကြစြောင်းထိုးပြရင်း ပြနသ်ိမ်းသှားဘို့ သတိပေးလိုကသ်ေးတယ်။
“ဘယန်ေ့ ပြနမြှာလဲ” တဲ့။
ကြှနတ်ောြ ပြနမြဲ့ရကြ ပြောလိုကတ်ော့
“See you” ဆိုပြီး နှုတဆြကသ်ှားတယ်။
နောကကြနေ ငေးမောကြည့်ရင်း မွှောလြင့်ခကြြ ရှိသလိုလို၊ နှမွောသလိုလို ခံစားခကြြ ၂ မွိုး ထူးဆန်းစွာ ခံစားမိတယဗြွာ။ ကြှနတ်ောြ တည်းမည့် ဟိုတယကြို ထွကခြှာနပမေေဲ့ စိတကြ သူယူသှားလိုကပြါပြီ။
—————————————
ကြှနတ်ောြ မန်တလေးရောကတ်ော့ သောတ်ာ ဖုန်းဆကန်ိုး ဆကန်ိုးနဲ့ မွှောလြိုကရြတာ ၅ ရကမြှောကတ်ဲ့အထိ မဆကတ်ော့ စိတဓြာတတ်ှေ ကလွာပါတယ်။ သူ ကိုယ့်အပေါြ ခရီးသှားဟနလြှှဲ အဖောလြုပပြေးသှားရုံလောကပြဲ ဖြစ်မှာပါဆိုပြီး မွှောလြင့်ခကြတ်ှေ ပြနရြုတသ်ိမ်းပြီး ကားပေါကြ တဒင်ျဂလေးကိုလည်း အိပမြကလြို့ဘဲ သဘောထားလိုကပြါတယ်။
၆ ရကမြှောကြ မနကမြှာတော့ မမွှောလြင့်ဘဲ သောတ်ာ ဖုန်းဆကလြာပါတယ်။ ရုပခြွောသလောကြ အသံကလည်း အလှနခြွိုပြီး ယဉကြွေးဖောရြှတယ်ေ။ ဖုန်းထဲက သူ့အသံလေးကို ကြားလိုကရြုံနဲ့ တဈဖကလြူ နားဝငခြွိုပြီး ဘယလြောကပြဲ စိတထြဲမှာ ပူလောငည်ဈနှမ်း နပေါစေ စိတခြမွြးသာပြီး အမောတွေ ပြပြေောကသ်ှားစမယေလြို့ ကြှနတ်ောြ တငစြားချင်ပြါတယ်။
“Morning ပါ အဈကို၊ အခုပြောနတော ဘယသ်ူလဲသိလား၊ မှနအြောငပြှောနိုငလြွှင် နောကတ်ဈဆင့်အတွကြ အခွင့်အရေးပေးမယ်” တဲ့။
“သိပသ်ိတာပေါ့ ကားပေါမြှာ ပုံပြောသှားတဲ့နတသ်မီးလေး” လို့ ပြနဖြှလေိုကတ်ော့
“ဝမ်းနည်းပါတယ် မှနအြောင် မဖြနေိုငတ်ဲ့အတွကြ ဖုန်းခလွိုကပြါပြီ”
ဆိုပြီး တကယဖြုန်းခသွှားတယဗြွာ။ ကြှနတ်ော့မြှာ ရထေဲက ပြနပြေါလြာတဲ့ အသကတ်ဈချောင်း အခွိနမြီ မဆယယ်ူလိုကန်ိုငတ်ဲ့ သူတဈယောကလြို ယူကြုံးမရ ဖြစ်ရတာပေါ့။ သူခေါတ်ဲ့နံပါတ် ခကြခြငွြးပြနခြေါတ်ော့ PCO ဖုန်းပါ။ စောစောက အဲဒီနံပါတခြေါတ်ဲ့ အဈမတွေ ပြနသ်ှားပါပြီတဲ့။ ဘယသ်ူ့ကို အပြဈတငရြမှန်း မသိအောင် ကြှနတ်ော့န်ရောက ခံစားကြည့်ကြပါဗွာ။ ကိုယ့်ဖာသာ မေ့ပစ်လိုကဘြို့ ကြီုးစားနတေုန်း အရငကြထကြ ပိုနကတ်ဲ့ အမှောငကြို လွှပစြီးလကသ်လို အလင်းရောငလြေးပေးပြီး ဖနတ်ီးလိုကတ်ာလား သောတ်ာရယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း စိတထြဲတင်းသလိုလို ပေါကကြှဲသလိုလိုဖြစ်ပြီး ဘယသ်ူနဲ့မှလည်း ဖုန်းမပြောချင်တ်ာကြောင့် ဖုန်းပိတထြားလိုကပြါတယ်။ နေ့လညလြောကြ ဖုန်းပြနဖြှင့်တော့ ကြှနတ်ောမြသိတဲ့ ဖုန်းနံပါတကြ မကဆြေ့ တဈစောင် ဝငန်ပေါတယ်။
“Unfortunately you can’t answer my question. If you want to try again please reply yes, no need to send anymore. If you don’t want, no need to reply. Noted ; read thoroughly and keep exactly.”
လာပြနပြှီ ကြှနတ်ော့ကို ဘာအရူးလုပြဦးမလဲ မသိ။ ကားပေါမြှာတုန်းက ထငထြားတာထကပျိုပြီး ခရီးပေါကခြဲ့တဲ့ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ အခုဘာလို့ ဒီလို ပဟဠေိ ဆနဆြနတ်ှေ လုပန်ရတောလဲ ကြှနတ်ောန်ားမလညန်ိုင်။ သူနဲ့ ပြနဆြုံခွင့်ရဘို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မခိုင်းခငကြ လုပခြငွန်သေူဆိုတော့ မကဆြေ့ကို နောကတ်ဈခေါကြ ပြနဖြတကြှည့်ပြီး Yes လို့ ပြနပျို့လိုကပြါတယ်။ ခဏအကြာ ကြှနတ်ော့ဖုန်းကို မကဆြေ့ပို့ထားတဲ့ဖုန်းက ပြနခြေါလြာပါတယ်။ ဖုန်းကိုငလြိုကတ်ော့
“မင်ျဂလာပါ၊ အခုလို ပြနလြညကြှိုးစားဖြမှောကို ဝမ်းမှောကြ ဝမ်းသာကြိုဆိုပါတယ်” တဲ့။
ဘာတွေ လွှောကလြုပန်မှန်ေး မသိဘူး။ ကြှနတ်ောြ မိန်းကလေးအများကြီးကို ခဉွြးကပခြဲ့ဘူးတယ်။ ဒါမွိုး တဈခါမှ မကြုံဖူးဘူး။ ကိုယကြသာ ဆော့ကစားဘူးတာ ကိုယ့်ကိုဆော့ကစားနိုငမြဲ့သူ ရှိမယတ်ောင် မထငခြဲ့မိဘူး။ ကားပေါမြှာ တွေ့တုန်းက အခွအနေတွနေေဲ့ အခု တဈခွားစီဘဲ။ မင်းလေးက ဆော့ကစားချင်လြွှငလြည်း ကိုယကြှညဖြှူစွာ ခံယူလိုကတ်ော့မယလြို့ စိတထြဲ ဆုံးဖြတလြိုကပြါတယ်။ သူ့ကို အသာစီးပေးချင်တ်ာလား၊ ဖို၊မ ဆှဲဆောငမြှုလား၊ အခစွလြား၊ ညှို့ဓါတလြား၊ ကြှနတ်ောြ နားမလညန်ိုငတ်ော့။
—————————-
ဖုန်း စကိုငကြတည်းက သောတ်ာ့ အသံမှန်း သိနတော “ဘာလို့ ကြှနတ်ော့ကြို ကြီစားချင်တ်ာလဲဗွာ” လို့ မေးလိုကတ်ော့
“မှနအြောငဖြှနေိုငလြွှင် အခွင့်အရေး ပေးမယလြို့ ပြောထားပြီးသားလေ” တဲ့။
“ကားပေါမြှာ တွေ့ခဲ့တုန်းက နတသ်မီးလေးတဈပါးလို စွမ်းဆောငရြည် ကောင်းလှန်းပြီး ချောမောလှပလို့ တငစြားဖြလေိုကတ်ာ ကြှနတ်ော့ြ အမှားလား” လို့ မေးတော့
“မှှောကပြေးတဲ့ လူတွေ ကြှနမ် အကြောကဆြုံးဘဲ၊ ဒီ အကြောင်းတွေ အခုဖုန်းထဲမှာ မပြောချင်ဘြူး၊ မနကဖြှန် ပြနဖြစ်သလား” တဲ့။
“ဟုတ် မနကဖြှန် ပြနမြှာ၊ သောတ်ာ ရနကြုနအြရောကြ ပြနပျို့ပေးပါလား” လို့ပြောလိုကတ်ော့
“ရနကြုနတ်ော့ ပြနလြို့မရသေးဘူး၊ မနကဖြှန် နေ့လယစြာ ကြှေးမယလြေ” တဲ့။
ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အစီအစဉြ၊ တွေ့ချင်န်တော တဈပိုင်းသနပြေေီ၊ နောကြ တဈဝါ ထိမှာကြောကလြို့ ဘယလြိုစရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နတော၊ ကြေးဇူးတငပြါတယ်၊ ဘယအြခွိန် ဘယကြိုလာရမလဲ၊ နကေောင်းလား၊ အလုပအြဆငပြှလေား ဆိုတာလောကပြဲ မေးပြီး see you လုပရြင်း သူလည်းဖုန်းခသွှားပါတယ်။
ကားပေါမြှာတုန်းက သူနဲ့စကားများများ မပြောဖြစ်၊ ပိုငအြိုးနီးယားမှာ နှားနို့သောကရြင်း စကားတဈခွို့ ပြောဖြစ်ပမေဲ့ အားလုံး အဆငပြှနတေေော့ ယုံကြညမြှုလှနကြဲပြီး ကိုယ့်ဖကပြါနပြေီ မှတတ်ာ သတိထား ဆကဆြံရမယ့် အခွအနေဆေိုတာ အခုမှ ကောင်းကောင်း သဘောပေါကသ်ှားတယ်။ ဒါမွိုးတွေ ပိုတွကစြရာမလိုပမေဲ့ လွှော့တွကလြွှင် အရင်းပြနမြရတတဘြူး။
သောတ်ာနဲ့ တွေ့ချင်တ်ဲ့ စိတကြ အရမ်းပြင်းပြနတယ်ေ။ သူနဲ့ dialogue လုပရြမှာကိုလည်း စိတလြှုပရြှားမိတယ်။ ခွိန်းထားတဲ့ အခွိန် မှနမြှနရြောကခြငွလြှပြီ၊ တွေးရင်း တဈညလုံး အိပလြို့တောင် မပြောဘြူး။ မိန်းကလေး တဈဒါဇင် ကြောလြောကန်ဲ့ ဒီလိုမွိုးတွေ ခဏခဏ ခွိန်းဖြစ်ပါတယ်။ တဈခါမှ ရငမြခုန်၊ စိတမြလှုပရြှားဖူးဘူး။ သောတ်ာသည် ကြှနတ်ော့မှတကြွောကပြေါြ တဈစိတတ်ဈပိုင်း နရောယူနိုငသ်ူ တဈယောကပြါ။
ကြှနတ်ောြ မန်တလေးရောကလြွှင် သုံးနကြေ ကားတဈစီးရှိတယ်။ နောကန်ေ့ ၁၁း၃၀ ခန့်မှာ ကား ကိုယတ်ိုငမြောင်းကာ 78 Super market ရှေ့သောတ်ာကို သှားကြိုပြီး သိပျပံလမ်းဖကြ ထွကခြဲ့ပါတယ်။ သူ အဖောတ်ဈယောကယ်ောကြ ခေါလြာနိုငတ်ယလြို့ ယူဆထားတာ၊ ဘယအြဖောမြှ ပါမလာလို့ စိတထြဲက ကြိတပြှီး ကြေးဇူးတငန်မေိပြနတ်ယ်။
၆၈ လမ်းလို့ ထငတ်ာဘဲ။ ယိုးဒယားစားသောကဆြိုင် တဈခုကို ရောကတ်ော့ လူလည်း သိပမြရှုပဘြူး၊ သီးသန့်ခန်းနဲ့ဆိုတော့ စကားပြောလို့ လှတလြပမြှု ရှိပါတယ်။ ဆိုငရြှေးခယွမြှု ကောင်းမှနလြို့ သူ့ကို အမှတပြေးနမေိသေးတယ်။
ဆိုငထြဲရောကတ်ော့ အခန်းတဈခုက စားပြဲမှာ ကြှနတ်ောြ နရောယူလိုကပြါတယ်။ သူနောကကြ လိုကလြာပြီး ကြှနတ်ောန်ဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှာ ထိုငလြိမ့်မယထြငတ်ာ၊ ကြှနတ်ော့ဘြေးမှာဘဲ ဝငထြိုငလြို့ နောကတ်ဈကြိမ် ကြေးဇူးပေါ့ဗွာ။ သူစားချင်တ်ာတွေ ဦးစားပေးမှာစပြေီး စားပြဲထိုး ထွကသ်ှားတော့မှ နေ့တိုင်း ဖုန်းမွှောလြိုကရြတာ၊ ဆကတ်ော့လည်း PCO ဖုန်းနဲ့ဆကပြှီး ခကြခြငွြးပြနခြသွှားလို့ ရငမြောရတဲ့ အကြောင်းတွေ ရှှီးတော့တာပေါ့။ သူက တညတ်ညင်ှိမင်ှိမပြါဘဲ။
“ကြှနမြလည်း သတိရပါတယ်၊ အလုပကြ အခွိနပြေးနိုငမြဲ့ရကြ စောင့်ရတာကိုး၊ မပြနခြင် ဒီနေ့ အခွိနရြတာ ကံကောင်းပါတယ်” တဲ့။
ကြှနတ်ောကြ သူ့ကို လိပစြာကဒပြေးထားလို့ ကိုယ့်အလုပအြကိုင် သူသိနပမေေဲ့ သူ့အလုပအြကိုငကြို မေးတော့ “အခွိနတ်နလြွှင် တဖြေးဖြေး သိရမှာပေါ့” တဲ့။
“သောတ်ာကို တွေ့တွေ့ချင်ြး ပြင့်လင်းပြီး ဖောရြှတယေလြို့ ယူဆထားတာ အခုမှ အရမ်း လွှို့ဝှကတ်တမြှန်း သိတယလြို့” ပြောလိုကတ်ော့
“ကားပေါကြ အဖြစ်အပကြြ မထငမြှတဘြဲ ကြှနမြဖြစ်သှားတာ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြနတ်ှေးမိတိုင်း ဒေါသထွကတ်ယ်၊ အဲဒီအတွကလြည်း ကြှနမြကို အထငသ်ေးနမှောပေါ့” တဲ့။
“အထငမြသေးပါဘူး၊ လူမှုရေးအသိစိတဓြာတ် ရှိတယလြို့တောင် စိတထြဲက ခွီးကြူးနတောပါ” လို့ပြောတော့
“အဈကို့ကို မှငမြှငခြငွြး သဒျဒါစိတပြေါကတ်ယ် ပြောရမလား၊ ကြညဖြှူစိတ် အလိုလို ဖြစ်နတော၊ အဲဒါကြောင့် စောငခြှုံပေးခဲ့မိတာ၊ Hand Job အထိ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်း မသိဘူး၊ ဒါ ကြှနမြဘဝအတွကြ ပထမဆုံးနဲ့ နောကဆြုံးဘဲ ဖြစ်မှာပါ” တဲ့။
“ကြှနတ်ောြ့ကြောင့် ဖြစ်ရတာ သောတ်ာ မကြနပေလြွှင် တောင်းပနပြါတယ်၊ နောကထြပ် တွေ့ဆုံခွင့်က လှဲလို့ ကြိုကတ်ဲ့ ပြဈဒဏပြေးပါ” လို့ပြောတော့
“အဈကို့ကို အပြဈပေးနတော မဟုတဘြူးနောြ၊ ကြှနမ် လူတိုင်းကို စိတန်ဲ့မပေါင်းဘူး၊ စိတဓြာတကြို သုံးသပပြှီးမှ ပေါင်းသင့်တဲ့လူကို ပေါင်းတာ”
မှာထားသော အစားအသောကမြွား ရောကရြှိလာ သဖြင့် သူ့အတွကြ ဟင်းတွေ ထည့်ပေးပြီး ထမင်းစားရင်း စကားဆကပြှောကြပါတယ်၊
“ကြှနတ်ော့ကို ဘယလြိုမှငလြဲ” လို့ မေးလိုကတ်ော့
“စဈဆေးနတေုန်းပါ၊ အောငစြချင်ေပြါတယ်” တဲ့။
“သောတ်ာက psychologist လား” လို့ မေးတော့
“မဟုတပြါဘူး၊ ကြှနမ် လကခြံနိုငမြည့်လူကို ကြှနမြပတေံနဲ့ ကြှနမ် တိုင်းတာပါ” တဲ့။
“သောတ်ာနဲ့ ဒီထကမြက အများကြီး ရင်းနှီးချင်တ်ယ်၊ နားလည် လကခြံပေးပါ” လို့ ပြောတော့
“အဈကို့အပေါမြှာ မူတညပြါတယ်၊ သောတ်ာ ထောကခြံပေးမှာပေါ့” တဲ့။
သူနဲ့ အခုလို အတူထိုငပြှီး စကားတွေ ပြောခွင့်ရတာနဲ့တင် ရငထြဲမှာ ပြည့်နပေါပြီ။ ထမင်းလည်း သိပမြစားနိုငကြှပါဘူး။ ထမင်းစားပြီး အခွိုရညသ်ောကရြင်း ဆကစြကားပြောဖြစ်ပါတယ်။ သူက ဘေးနားမှာ ကပထြိုငန်တောဆိုတော့ ခါးလေးကိုဆှဲပြီး ဖကထြားချင်လြိုကတ်ာ။ သူစဈနတေဲ့ စာမေးပြဲ အမှတပြေး စည်းမဉွြးကိုမသိဘူး။ အရှုံး မခံနိုငတ်ာတော့ အမှနပြါ။
လကကြလေးကိုငတ်ာလောကတ်ော့ အမှတမြလွှော့လောကပြါဘူး ဆိုပြီး သူ့ညာဘကလြကကြို ကောကကြိုငပြှီး ကြှနတ်ောြ့ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆုပထြားလိုကတ်ယ်။ ဘာမှမငှင်းတော့မှ လကခြုံလေးကို မှှေးမှှေး ပေးလိုကတ်ယ်။ သူ့လကကြို ပြနရြုတသ်ှားတယ်။
“သောတ်ာ့ကို အခွင့်အရေးယူတာ မဟုတပြါဘူး၊ မှတမြှတန်ိုးနိုး အသိအမှတပြှုတာပါ၊ ကားပေါမြှာ နမ်းဘူးတဲ့ နှုတခြမ်းလေးကို အရမ်းလှမ်းတာဘဲ” လို့ပြောလိုကတ်ော့
“ကြှနမြစိတတ်ှေ အခုထိ ဒွိဟဖြစ်နတေုန်းဘဲ၊ အဈကို့နဲ့မှ ဒီလိုဖြစ်ရတာ၊ ဒါမွိုး နောကထြပတ်ဈကြိမ် မကြုံချင်ဘြူး” တဲ့။
မကြန်ှာလေးကြည့်လိုကတ်ော့ ညှိုးငယန်သလေိုဘဲ။ သောတ်ာ့စိတထြဲ ဘယလြိုရှိမယ် ကြှနတ်ောမြသိဘူး။
“စိတကြှောင့် ကိုယ့်ကိုယကြို နှိပစြကတ်ာမွိုး မဖြစ်စချင်ေဘြူး၊ စိတလြှတလြပပြေါ့ပါးအောင် နသင်ေ့တယ်၊ တမငစြောင့်ထိန်းနရတေဲ့ အရာတွေ မှနကြနတ်ဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဖြလွှေော့ပေးလိုကပြါ၊ လူကော စိတပြါ ခမွြးသာပြီး ပြောရြှှငမြှုနဲ့ ပြည့်စုံလာပါလိမ့်မယ်” လို့ ပြောလိုကပြှီး ကိုယခြငွြးပူးထားလိုကတ်ယ်။ မကြလြှှာလေး ခထွားတယ်။
“ခါးလေးဖကခြှင့်ပေးပါ” ဆိုတော့ ဘာမှပြနမြပြော။ ခါးလေးကို ဆှဲဖကလြိုကတ်ော့ ခေါင်းလေးကပါ ပခုံးပေါြ အလိုလိုရောကလြာတယ်။ ဒီအတိုင်းလေးဘဲ တင်းတင်းကြပကြှပ် အကြာကြီး ဖကထြားမိတယ်။ နောကမြှသူ သတိဝငလြာပြီး
“ပြနကြှရအောင်၊ ကြှနမ် ညနပေိုင်း အလုပရြှိတယ်” တဲ့။
“ရနကြုနရြောကလြွှင် ဖုန်းဆကလြို့ ရမလား” မေးတော့
“မဆကပြါနဲ့ ကြှနမြပဲ ဆကမြယ်” တဲ့။
“အရေးပေါြ ဆကသ်ှယခြငွလြွှင် ဘယလြိုလုပရြမလဲ” မေးတော့ အီးမေးလိပစြာလေး ပေးတယ်။
“နောကလ် မန်တလေး ပြနလြာမဲ့ရကြ မေးပို့ထားလို့ ရတယ်၊ ဖုန်းလုံးဝ မဆကပြါနဲ့” တဲ့။
“နှုတဆြကအြနမ်းလေး ပေးခွင့်ပြုပါ” လို့ ပြောပြီး နဖူးလေးကို ဖြဖြနမ်းလိုကတ်ယ်။ ပါးလေးနှစ်ဖကြ ဆကတ်ိုကန်မ်းပြီး နှုတခြမ်းလေး နမ်းမယကြှံတော့
“တောပြှီ သှားရအောင်” ဆိုပြီး ရုန်းတော့တာဘဲ။
ကြှနတ်ောလြည်း ဒီအခွအနေလေေးကို ကြနပေပြါတယ်။ နောငအြခေါကတ်ှေ တွေ့နိုငဘြို့ သချောသလောကြ ရှိတာမို့ ဇွတမြကြမ်းတော့ဘူး။ သူကကြှေးဘို့ ဖိတထြားပမေဲ့ ကိုယဘြဲ ငှရှင်ေးပြီး သူ့ကိုပြနပျို့ပေးလိုကပြါတယ်။ သူနတေဲ့နရော လုံးဝမပြောဘူး။ 78 ကိုဘဲ ပြနပျို့ခိုင်းလို့ ပို့ပြီး လကပြှနှုတဆြကခြဲ့ပါတယ်။
ကိုယ့်မှာ အိမထြောငရြှိမှန်းသိလို့ သူ ရှေ့ဆကတ်ိုးဘို့ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နတောလို့ ကြှနတ်ောြ တွေးနမေိတယ်။ နမ်းဘူးတဲ့ ပါးလေးကို စားမှုံ့ပြနယ်င်း ဟိုတယကြို ပြနလြာခဲ့ပါတယ်။
—————————————-
နောကလ် ကြှနတ်ောြ မန်တလေးသှားခါနီး မေးလ် ကြိုပို့ထားလိုကတ်ယ်။ သူ့ဆီက Ok, I’ve noted ဒါဘဲ reply လုပတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြသာ စိတထြဲက ခံစားခကြတ်ှကေို ဟုတတ်ာရော မဟုတတ်ာတွပေါ ရေးပြီး ပို့လိုကတ်ာ။
ကြှနတ်ောြ မန်တလေးရောကတ်ဲ့နေ့ သူ ဖုန်းလှမ်းဆကတ်ာတော့ ထူးခွားခကြပြါ။
“ရောကပြှီလား၊ ကားပေါမြှာ နတသ်မီးလေးတွေ ထပတ်ှေ့သေးလား” နဲ့ ရိသဲ့သဲ့ လုပသ်ေးတယ်။
“ကိုယ့်နတသ်မီးက မန်တလေး ရောကန်လေို့ လာခဲ့တာ၊ ဘယတ်ော့ တွေ့ရမလဲ” လို့ မေးလိုကတ်ော့
“ဖုန်းပြနဆြကလြိုကမြယ်” တဲ့။
တိုးတကမြှုရှိလာပြီ၊ နောကြ ၃ ရကလြောကကြှာတော့
“မနကဖြှနမြနကြ ဦးပိနတ်ံတား သှားမယ်၊ အဆငပြှလေား” တဲ့။
“သောတ်ာ့အတွကြ အဆငမြပြစရော ဘယရြှိမှာလဲ၊ အားလုံး အဆငပြှစရေမေယ်” ပေါ့။
နောကန်ေ့ 78 မှာ သှားကြိုပြီး ဦးပိနတ်ံတားဖကြ ထွကခြဲ့တယ်။ တောငသ်မနအြင်းစပန်ဲ့ တံတားပေါြ လမ်းလွှောကရြင်း စကားပြောဖြစ်ကြတယ်။ ဒီတဈခါတော့ လမ်းလွှောကတ်ိုင်း ခါးလေးကို အပိုင် ဖကထြားလိုကမြိပြီ။ ကြှနတ်ောဖြကထြားလို့ မရုန်းသာပမေဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ သူမသင်ျကာတဲ့သူ တွေ့လွှင် ကြှနတ်ောြ့ကို
“ခဏနေဦး ဟိုမှာ အသိတွလေား မသိဘူး”
ဆိုပြီး အသိတွနေဲ့ တွေ့မှာကို သူတောတ်ောြ စိုးရိမန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ အခုထိ ခစွတ်ယလြို့ တဈခွန်းမှ မပြောသေးဘဲ အောငပြှဲခံနတာ။ စိတထြဲကလည်း တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မပြောဘဲသိတာ အကောင်းဆုံး၊ သူ့အတွကလြည်း အာပါတလြှတတ်ယလြို့ ယူဆပြီး ဒီထကြ ထပဖြှင့်ပြောဘို့ မကြိုးစားချင်ပြါဘူး။
နေ့လယစြာ ဦးပိနတ်ံတားမှာဘဲ စားပြီး မပြနခြငွသ်ေးဘဲ ပြနခြဲ့ရတယ်။ ဆယကြွောသ်ကတ်ှလေို အပြငမြှာ လွှောကကြဲလို့ မဖြစ်သေးဘူးလေ။ သူ့အတွကလြည်း စဉြးစားပေးရတယ်။ မှှေးမှှေးပေးတာတောင် လူတွရှေေ့ မသင့်တောလြို့ ကားပေါရြောကမြှ လူရှင်းတဲ့နရော ထိုးရပပြှီး မဝတဝ ပေးခဲ့ရတာ။ သောတ်ာ့ ဂုဏသ်ိကျခာအတွကြ အရာရာကို ဂရုစိုကပြေးရတာပေါ့။
နောကလြတွမှောလည်း စကိုင်း မင်းကြန်းဖကြ၊ ပုသိမကြှီး ရနကြင်းတောငဖြကြ၊ စဉြ့ကိုင်၊ ကြောကဆြညဖြကတ်ှေ တဈလ တဈနရော သှားဖြစ်ပါတယ်။ မန်တလေးတောငတ်ို့၊ ဘုရားကြီးတို့ဖကတ်ော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့အတူ သူလုံးဝ မသှားရဲပါ။ တဈယောကမြဟုတ် တဈယောကြ တွေ့သှားနိုငတ်ယတ်ဲ့။
၄-၅ လ လောကြ တဈလတဈခေါကြ တွေ့ဖြစ်ကြတော့ လူချင်ြးရင်းနှီးမှု ပိုကောင်းလာသလို နှေးထွေးမှုလည်း ပိုရှိလာတယ်။ ဒီအခွိနထြိလည်း သူ့အလုပအြကိုငန်ဲ့ နတေဲ့နရောတွေ ကြှနတ်ော့ကို လုံးဝ ပေးမသိပါဘူး။ ကြှနတ်ောကြလည်း သူမပြောဘဲ ထပမြမေးတော့ဘူး။
လူချင်ြး ရင်းနှီးမှု ပိုရှိလာတယ် ဆိုပမေဲ့ နဖူးလေး၊ ပါးလေး နမ်းတာထကတ်ော့ ပိုပြီး အခွင့်အရေး မယူခဲ့ပါဘူး။ နှုတခြမ်းလေး စုပပြှီး ခွိုခွိုလေးတွေ ကိုငခြငွတ်ာတောင် ပလောင် တောငပြေါကြ ပြုတကြမွှာစိုးလို့ သည်းခံအောင့်အီးခဲ့တယပြေါ့ဗွာ။ ဒီအတောအတွင်းမှာ စိတဓြာတ် စဈဆငရြေးတွလည်ေး သူအများကြီး လုပခြဲ့ပါသေးတယ်။ ပတွအေရေမ်းရှညသ်ှားမှာစိုးလို့ လိုရင်းဖြတပြှောရလွှငတ်ော့ သည်းခံခွင်းဟာ ဒီပြဲအတွကြ အောငမြှငခြှင်းပါ။ နောကဆြုံးတော့ ကိုယမြွှောလြင့်ထားတဲ့ အခွအနေတွေေ ရောကလြာတော့တာဘဲ။
၂၀ဝ၈ နှစ်ကုနပျိုင်း ရောကလြာပြီ၊ မန်တလေးမှာ ရှိနတေုန်း ဖုန်းလှမ်းဆကတ်ယ်။
“မနကဖြှန် ပြင်ဦးလှင် သှားရအောင်” တဲ့။
အရငလြတွကလေည်း ဒီလိုဘဲ တဈလတဈနရောသှားနကြေ ဆိုတော့ စိတထြဲမှာ အထွအထေူးတော့ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ မနကြ ၇ နာရီလောကြ ကြိုနကြေ နရော သှားကြိုပြီး မမှေို့တကခြဲ့တာပေါ့။ ပိတခြငွြးမှောင် အရငပျို့ပြီး၊ မဟာအံ့ထူးကံသာ အပြနဝြငတ်ယ်။ နေ့လယစြာ မှို့ထဲမှာစားပြီး
“ကနတ်ောကြှီး သှားရအောင်” လို့ပြောတော့
“လူတွေ အရမ်းများတယ်၊ မသှားချင်ဘြူး” တဲ့။
မှတမြှတရြရ အဲဒီရကြ မမှေို့ကနတ်ောကြှီးထဲမှာ ပန်းပြဲတောရြှိတယ်။
“ဘယသ်ှားချင်သ်ေးလဲ” လို့ မေးလိုကတ်ော့
“အဈကို မှတပြုံတင် ပါလား” တဲ့။
“မပါဘူး မန်တလေးဟိုတယမြှာ ပေးထားရတယ်၊ ဘာလုပမြလို့လဲ” မေးလိုကတ်ော့
“ဟိုတယတ်ဈခုခုသှားပြီး နားချင်တ်ယ်၊ မနကဖြှနမြှ မန်တလေးပြနဆြင်းရင် ကောင်းမလားလို့” တဲ့။
အကောင်းဆုံးပေါ့ဗွာ၊ အဝေးကဈတွတေောင် ဝငအြောင် သှင်းလာခဲ့တာ ပငန်တီ ရပြီဆိုတော့ နာမညပြကြခြံလို့ ဘယဖြစ်မှာလဲ။
“ရတယလြေ အဈကို့မှာ လိုငစြငပြါတယ်၊ တဈခွို့ ဟိုတယတ်ှေ လိုငစြငပြေးပြီး တည်းလို့ရတယ်၊ မေးကြည့်တာပေါ့”
ဆိုပြီး ကနတ်ောကြှီးနဲ့ မလှမ်းမကမ်း ဟိုတယတ်ဈခုကို ဝငမြေးတော့ အိုကတယေဗြွာ၊ အခန်းယူပြီး ဝငန်ားလိုကကြှတာပေါ့။ သူ့မှာ နဂိုကတည်းက အကြံအစည် တဈခုခုရှိပုံရတယ်။ မှတပြုံတင် ပါလာရုံမကဘူး၊ အဝတအြစားပါ အပိုပါလာတာ နောကမြှ ကြှနတ်ောသ်ိတယ်။
ဟိုတယရြောကရြောကခြှင်း သောတ်ာက ရချိုးခန်းထဲမှာ သှားအရငတ်ိုကန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ အပြငမြှာ ဆေးလိပသ်ောကရြင်း ဘယကြစရငကြောင်းမလဲ အကြံထုတရြတာပေါ့။ တိုကကြှကမြှားလွှင် ကောငတ်ာပေါကပြှီး ဂိုးပြနပြေးရတတတ်ယလြေ။
ဟိုတယကြလည်း စတနောနဲ့ နှစ်ယောကအြိပကြုတင် တဈလုံးပဲရှိတဲ့ အခန်းကို ပေးလိုကတ်ာ၊ ကြှနတ်ောြ ထိုငရြမလို၊ ထရမလို၊ ကုတငပြေါြ လှဲရမလို ဖြစ်နတေုန်း သူက
“ခဏ အနားယူလိုကပြါဦး၊ ကားမောင်းလာရတာ မညောင်းဘူးလား” တဲ့။
“ညောင်းတော့ ညောင်းတာပေါ့၊ သောတ်ာက ကုတငပြေါမြှ မတကသ်ေးတာ၊ မှနတ်ငခြုံရှေ့မှာ ရှိုးထုတန်တောကိုး”
သူလည်း သူ့အင်ျကြနဲ့သူ ရှိချင်ရြှိမှာပေါ့။ ကုတငပြေါြ သူတကပြှီးမှ သူ့ဘေး ဝငပြူးရတာထကြ ကိုယအြရငတ်ကပြှီး ကိုယ့်ဘေး သူဝငလြာတာက ပိုအဆငပြှမယေလြို့ စိတကြူးဖြတခြနဲ ရလိုကတ်ာနဲ့ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး လှဲနလေိုကပြါတယ်။ သူ့ကိုလည်း နရောယူဘို့ သတိပေးတဲ့ အနနေဲ့
“သောတ်ာက လှပြီးသား၊ ဘာမှ ထပပြှငန်စရော မလိုပါဘူး၊ နတသ်မီးတွထကေတ်ောင် ပိုသေး” လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“ဘာစားမလဲ ပြော” တဲ့။
“စားချင်တ်ာ မမေးနဲ့လေ၊ တကယကြွှေးချင်တ်ာပဲ စားမယ်၊ ဘာကြှေးဖို့ စတနောရှိလဲ၊ သောတ်ာကြှေးတဲ့ အရာမှနသ်မွှ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ သုံးဆောငခြငွတ်ယ်” လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“အဈကို လူလညမြကနွဲ့နောြ၊ မကြှေးတော့ဘူး” တဲ့။
စိတကြောကသ်လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့၊ ပြသနာပါလား၊
“ရပါတယ် သောတ်ာ မကြှေးလည်း အဈကို ကြှေးမှာပေါ့” လို့ ပြနခြွော့ရတာပေါ့။
“ဘာကြှေးမှာလဲ ပြော” တဲ့။ ဒီတဈခါ သတိထားမှ။
“သောတ်ာ စားချင်တ်ာလည်း ကြှေးမယ်၊ အဈကို ကြှေးချင်တ်ာလည်း စားရမယ်” လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“တွေ့လား လူလညကြကြိုကတွယ်” တဲ့။ ဘယလြိုလုပရြမလဲ။
“ဒါဆို သောတ်ာကြှေးမှာလား အဈကိုကြှေးရမလား ပြော” ဆိုတော့
“သိဘူး သိဘူး” နဲ့ လုပန်တယ်ေ။
ကိုယ့်ဆီ သူလာမယလြို့ တွကထြားတာ အခုသူ့ဆီ ကိုယသ်ှားချော့မှ ရှေ့ဆကတ်ကန်ိုငမြှာ။ မှနတ်ငခြုံရှေ့ ဖြီးထားတဲ့ ဆံပငတ်ှေ ပြနဖြှပြီး နှုတခြမ်းစူစူလေးနဲ့ ထိုငန်ပေုံက အပြဈမမှငတ်ဲ့အပြင် အခစွတ်ောင် ဝငမြိပါသေး။
“သောတ်ာကလည်းကြာ တဈခါတဈလေ လာရတာ ဘာလို့ စိတကြောကတ်ာလဲ”
လို့ ပြောလဲပြော နောကကြနေ သိုင်းဖကပြှီး ပါးလေးကို မှှေးမှှေးပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ဘြဝမှာ ဒီလိုမွိုး စိတကြောကခြငွဟြနဆြောငတ်ဲ့ မိန်းကလေးတွကေို ချော့ရတာ ရိုးနပေါပြီ။ သူတို့ကလည်း အချော့ကြိုကခြငတ်ှခညွြေးပါလား။
မှှေးမှှေးပေးတော့ ငှိမန်တယ်ေ။ ကြောပြငကြို ဖြဖြလေး ပြတပြေးရင်း ဖကထြားလိုကြ နမ်းလိုကြ ၃ ခါလောကြ လုပတ်ော့ စိတပြှပေုံပြတဲ့ အနနေဲ့
“ဘယသ်ူက စိတကြောကလြို့လဲ” ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ြ အနမ်းတွကေို ကြိုးစားပြီး ရှောငန်တယ်ေ။ ရည်းစားဘဝမှာ အခုလိုမွိုး ခစွတ်မ်းကစားတာ ပြောစြရာကောင်းသလို အခစွလြည်း တိုးစပေါတယ်။ သူလိုအပန်တေဲ့ ဒီလိုပြောရြှှင် ကြညန်ူးမှုတွေ ဖြည့်ဆည်းပေးခွင့်ရတဲ့အတွကြ ကြှနတ်ော့ကြို ကြှနတ်ောြ ကြနပေမြိပါတယ်။
ဒီတဈခါ ပါးကို မနမ်းတော့ဘူး။ နှုတခြမ်းကိုနမ်းဘို့ ကြှနတ်ောြ လုံ့လ စိုကလြိုကပြါတယ်။ မိပြီ မလှှတတ်ော့ဘူး။ နှုတခြမ်းကို အကြာကြီး ဆှဲစုပထြားလိုကတ်ယ်။ မကြလြှှာလေးခပြှီး ကြှနတ်ောပြေးတဲ့ အကြငန်ာကို မှိနမြှိနလြေး ခံယူသှားတယ်။ သူ့လကန်ှဈဖကကြလည်း ကြှနတ်ော့ြ ကြောပြငတ်ှကေို ပြနပြှတပြေးနပြေီ။ လညတ်ိုငလြေးကို နှုတခြမ်းနဲ့စုပပြှီး ရငသ်ားအပေါပျိုင်းတွကေို လွှာလေးနဲ့ ယကပြေးတော့ ဖီးတကလြာတဲ့ အသံလေးတွေ “အင်း… အင်း” နဲ့ ထွကလြာတယ်။
နှုတခြမ်းကို စုပထြားယင်း ခါးလေးဖကပြှီး ကုတငပြေါြ နှစ်ယောကသ်ား လှဲခပြဈလိုကတ်ယ်။ သောတ်ာက အပေါကြ တကခြှပြီး ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းကို အငမ်းမရ စုပန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ခွိုခွိုနှစ်လုံးကို အောကကြပင့်ကိုငပြှီး ဆုပန်ယပြေးရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာတော့ အင်ျကြီနဲ့ဘောလြီကို ဆကတ်ိုကခြွှတပြှီး အားရပါးရ ကိုငတ်ော့တာပေါ့။
သောတ်ာ့နို့နှစ်လုံးက ပြောငတ်င်းပြီး ကိုငလြို့မဝနိုငအြောငပြါဘဲ။ ပြနတေေဲ့ ထမီအောကကြ စောကဖြုတလြေးကို စမ်းကြည့်တော့ အရညန်ည်းနည်း စို့နပြေီ။ ပငတ်ီလေးပေါကြနေ လကခြလယန်ဲ့ ပလကကြင် ကုတပြေးလိုကတ်ော့ ညည်းသံသဲ့သဲ့ ထွကလြာပြနတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ ပငတ်ီလေးဆှဲခွှတပြှီး ဘာဂွာပေးမလို့ လုပတ်ော့
“အဈကို ဘာလုပမြလို့လဲ၊ သောတ်ာ သဘောမတူဘဲ ဘာမှမလုပရြဘူးနောြ” တဲ့။
“သောတ်ာ့ကို လွှာစောင်းလေးနဲ့ အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးခွငလြို့ပါ” ဆိုတာ့
“အတူမနဘေူးနောျ” တဲ့။
ကြှနတ်ောလြည်း တဈခွန်းမှ ပြနမြပြောဘဲ စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို လကဝြါးနဲ့ အရင် အုပကြိုငလြိုကပြါတယ်။ အမှှေးအကုန် ရိတထြားတဲ့ သောတ်ာ့ စောကဖြုတလြေးဟာ ကြာဖူးငုံလေး တဈခုလို ခစွစြရာ အလှနကြောင်းပြီး မလိုးရဘူးလို့ သူဘယလြိုတားတား ကြှနတ်ောကြတော့ ရတဲ့နည်းနဲ့ လိုးကိုလိုးရမှ ဖြစ်မှာပါ။
သောတ်ာ့ ကိုယန်ံ့လေးက ထူးခွားတယ်။ အနံ့ပြင်းပြင်း မဟုတဘြူး။ spray နံ့တွလေို မှှေးတာလည်း မဟုတသ်လို နံတာလည်း မဟုတဘြူး။ ဘာပဲပြောပြော ဒီကိုယရြနံ့လေးကို ကြှနတ်ောြ အရမ်းကြိုကတ်ယ်။ စာတွထေဲ ဖတဘြူးတဲ့ ကြာနံ့တဈမွိုးမွိုးတော့ ဖြစ်နမလေားဘဲ။
စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းလေး ဖြဲပြီး အစေ့လေး ကြည့်လိုကတ်ော့လည်း ကုန်း ကိုကခြှငစြရာ ပန်းရောငရြှညမြွောမွောလေး။ လွှာစောင်းလေးနဲ့ သှကသ်ှကလြေး ထိုးယကပြေးလိုကတ်ော့ “အီး… အား” နဲ့ ညီးရင်း အောရြင်း ကော့ကော့ထိုးလာတယ်။ ဒီစောကဖြုတကြ အလိုးမခံဘဲ နနေိုငမြှာလားလို့ စိတထြဲက ကြုံးဝါးမိလိုကသ်ေးတယ်။
ကြာကြာလေး ကလိပေးလိုကတ်ော့ စောကရြညတ်ှလည်ေး ရှှဲနပြေီ။ ခွိုခွို ဝင်းဝင်းလေးကို မစို့ရသေးဘူး။ ခွိုခွိုနှစ်လုံး ပယပြယန်ယန်ယ် ကိုငစြို့ရတာ နို့မပြတသ်ေးတဲ့ ကလေးတဈယောကလြိုဘဲ နှုတခြမ်းက မခွှတခြငွဘြူး။ ဒုတကြလည်း အဖုတမြှငကြတည်းက တင်းနတော ဘောင်းဘီခွှတလြိုကတ်ာနဲ့ ပခွုတကြလှတတ်ဲ့ မှှတဈေကောငလြို ဒဈတရမ်းရမ်း ဖြစ်နပြေီ။
သောတ်ာ့ကို ပေးကိုငလြိုကတ်ော့ ဒုတတ်ဈချောင်းလုံးကို အစအဆုံး သသခွေောခွာ အရငကြှည့်တယ်။ ပြီးမှ လကင်ါးချောင်းနဲ့ ဆုပကြိုငပြှီး ထုပေးတာ။ ကောင်းတော့ကောင်းတယ် သောတ်ာရယ်၊ ကိုယဒြါနဲ့တော့ မကြနပေန်ိုငဘြူး။ ဖီးလန်ည်းနည်း ပိုတကလြာတော့ သောတ်ာ့ခွိုခွို နှစ်လုံးကြား ထည့်ပြီး နို့နှစ်လုံးကို ဆုတကြိုငရြင်း ညှောင့်တော့တာပေါ့။
သောတ်ာ့နို့နှစ်လုံးကလည်း မကြီးမသေးဆိုတော့ နို့ကြား လိုးရတာလည်း အရသာတဈမွိုးပေါ့ဗွာ။ သောတ်ာလည်း အောကကြနေ ကော့ကော့ပေးနတော ကြှနတ်ောြ မနနေိုငတ်ော့ဘူး။ အခစွအြလှူရှငကြို ညှိရတာပေါ့။ နှုနခြမ်းလေး စုပလြိုကြ၊ ပါးလေးနမ်းလိုကန်ဲ့ တယောထိုးတာ မရဘူး။ သောတ်ာ့တဈကိုယလြုံးကို အဝတဗြလာနဲ့ ထိတွေ့နရပြေီး မဗငွြးရဘူးဆိုတော့ သူ့ကိုဖကထြားရင်း ကြှနတ်ော့ဘြောတွေ အောင့်လာတယဗြွာ။
ခငဗြွားတို့ ကြုံဘူးလားတော့ မသိဘူး။ ကြှနတ်ောကြတော့ အဲဒီလို တင်းပြီး မဗငွြးရလွှင် ဘောအောင့်လာတာ ၂ ယောကြ ၃ ယောကလြောကန်ဲ့ ကြုံဘူးတယ်။ ဗငွြးလိုကရြမှ နသောထိုငသ်ာ ရှိသှားတာ။
မနနေိုငတ်ဲ့အဆုံး သောတ်ာ့ကို ဘောတွအေောင့်လာလို့ ဒီတဈကြိမတ်ော့ပေးပါ ဆိုပြီး အသနားခံတော့မှ သူက ကတိ ၂ ခု တောင်းပြီး ခွင့်ပြုမိန့်ခပြေးလိုကတ်ယ်။ ပထမတဈခုက ရာသကပြန် ဆေးလိပဖြှတခြိုင်းတယ်။ နောကတ်ဈခုက အစာစားပြီးတိုင်း သှားတိုကရြမယတ်ဲ့။ ဘာဆိုငလြို့လဲဗွာ။
ကြှနတ်ောလြည်း ဗငွြးရဘို့ အဓိကဆိုတော့ ဈေးမဆဈဘူး လှယလြှယဘြဲ ပေးလိုကတ်ယ်။ သူက ကတိကို လှယလြှယမြပေးဘို့ သချောလိုကန်ာနိုငမြှ ပေးဘို့ ထပကြှန့်နသေေးတယ်။ ကိုယကြလည်း ပေးပြီးသားကတိ သူ့ရှေ့မှာတော့ ဘယဖြကြမြှာတုန်း။
ဒါပမေဲ့ နောကပျိုင်း သူ့ကြောင့် အမှနတ်ကယ် ဆေးလိပပြှတသ်ှားပြီး အစာစားပြီးတိုင်း သှားတိုကတ်တတ်ဲ့ အကငွြ့ကောင်းတဈခုပါ တိုးလာတယ်။
နောကမြှ သူက မန်တလေးဆေးရုံကြီး တဈခုမှာ တာဝနထြမ်းဆောငန်တေဲ့ လကထြောကဆြရာဝနမ် တဈယောကြ ဆိုတာကို ကြှနတ်ောြ သိလာရတယ်။ ကနွြးမာရေး ပညာပေး အလှနကြောင်းမှနပြှီး လူမှုရေးစိတ် အပြည့်အဝရှိတဲ့ ဒေါကတ်ာမ ချောချောလေးပါ။
သောတ်ာက ခွင့်ပြုလိုကပြှီဆိုတော့ ကြှနတ်ောအြရမ်းပြောတ်ာပေါ့။ အမှနအြတိုင်း ဝနခြံရလွှင် မိန်းမရတဲ့နေ့ထကြ သောတ်ာဆိုတဲ့ ခစွစြရာ ဒေါကတ်ာမ ချောချောလေးကို ရတဲ့နေ့ကိုဘဲ အပြောရြှှငဆြုံ နေ့တဈနေ့အဖြစ် ကြှနတ်ောြ သတမြှတမြှာပါ။
သောတ်ာ့တဈကိုယလြုံးကို ခွဖြေားကနေ နဖူးထိ ယုယုယယလေး အရငန်မ်းလိုကပြါတယ်။ နှုတခြမ်းကနေ လညတ်ိုင်၊ ရငသ်ား၊ ခကြြ ပတဝြန်းကငွြ အစုနပြှနဆြင်းလာပြီး ပိပိဖောင်းဖောင်းလေးကို မှှေးမှှေးပေးတယ်။ အစိလေးကို လွှာစောင်းလေးနဲ့ နောကတ်ဈခေါကြ ထိုးယကပြေးလိုကတ်ော့ သူ မခံစားနိုငတ်ော့ဘူး။ လူးလှိမ့်နပြေီး ဒုတကြို အကြဲကြောင်းဝတေ့ပြီး အပေါအြောကြ ပြတဆြှဲပေးလိုကတ်ာ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး ကြှနတ်ော့ကြွောတွကေို ပြတပြေးနတယ်ေ။ ဒုတကြို စောကဖြုတဝြတေ့ပြီး ဒဈမှုပရြုံ ဖိသှင်းလိုကတ်ော့
“အား… ဖြေးဖြေး”
ဆိုပြီး ထအောတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဈဆုံး မသှင်းသေးဘဲ နှုတခြမ်းလေး စုပလြိုကြ၊ နို့နှစ်လုံးစို့လိုကန်ဲ့ နှူးနှပပြှီးမှ ချော့သှင်းတာ တောတ်ောကြှပန်တယ်ေ။ မနည်း သှင်းယူရတယ်။ တဈဆုံးလည်း ဝငသ်ှားရော ရငဘြတကြို ဖမ်းတွန်းထားတယ်။
ကြှနတ်ောလြည်း မဆောင့်သေးဘဲ တဈကိုယလြုံးကို လွှာနဲ့ယကပြှီး ထပန်မ်းပေးတာ အရညတ်ှေ ပိုရှှဲလာသလိုဘဲ။ ဖြဖြလေး ဆောင့်ပေးတော့ ညည်းသံလေးတွေ ပြနထြှကလြာပြီ။ ကြှနတ်ောြ သူ့အတွကြ အကောင်းဆုံးနဲ့ အညငသ်ာဆုံးဖြစ်အောင် စိတရြှညရြှညထြားပြီး ဖြေးဖြေးလေး ဆှဲထုတလြိုကြ အဆုံးထိ ပြနသ်ှင်းလိုကန်ဲ့ လိုးပေးနတယ်ေ။ ကြပစြီးစီးလေး အားရပါးရ လိုးရလွှင် အရမ်းကောင်းမည့် အနအထေား။ 34:23:33 အခွိုးအစားရှိတော့ တဈခွီနှစ်ခွီလောကြ ကငွြ့လိုး လိုးပြီးသှားလွှင် စိတကြှိုကဆြှဲလို့ကောင်းမဲ့ အနအထေား။
သောတ်ာလည်း ဖြေးဖြေးမှနမြှန် ဆောင့်ခကြတ်ှနေဲ့အတူ ညည်းတွားရင်း ကြှနတ်ော့ခြါးကို ခပတ်င်းတင်း သိုင်းဖကထြားပြီး တဈခွီပြီးသှားတယ်။ ကြှနတ်ောြ ဆကမြဆောင့်သေးဘဲ နဖူးလေးတွေ ပါးလေးတွကေို အကြငန်ာပေးပြီး နှစ်သိမ့်လိုကတ်ယ်။
သောတ်ာ့ကို အရမ်းကြေးဇူးတငတ်ယ်၊ ထိုကထြိုကတ်နတ်န် ပြနလြညပြေးဆပခြငွတ်ယ်။ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဆုပန်ယယ်င်း နို့သီးခေါင်းလေးကိုပြတခြွပေေးနလေိုကတ်ယ်။ ခွိုခွိုလေးတွကေ တင်းတင်း ရင်းရင်း ရှိလှန်းလို့ ကိုငလြို့မဝဘူးဗွာ။ ကိုငန်ရင်ေး နှစ်ယောကစြလုံး ဖီးလပြှနဝြငလြာတယ်။ မခွှတဘြဲ စိမထြားတဲ့ ဒုတလြည်း ပြနမြာလာပြီ။ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဆှဲထုတပြှီး တဈဆုံး ပြနထြိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။
“နာတယ် ဖြေးဖြေး” တဲ့။
တဈခွီပြီးသှားပမေဲ့ ခပကြှပကြွှပတ်ော့ ရှိတုန်း။ ၄-၅ ခကြလြောကြ ဖြေးဖြေးလေး သှင်းလိုကထြုတလြိုကလြုပရြင်း ဒုတကြပိုတောငလြာတယ်။ ဒဈထိပကြလေးမှုပရြုံ သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ အခကြြ အစိတလြောကြ လုပပြေးလိုကတ်ာ
“အီး…အီး…” နဲ့ ညီးရင်း တွန့်တွန့်တကလြာတယ်။
ကြှနတ်ောကြလည်း ညည်းသံလေးနဲ့ လိုးရတာ ပိုသဘောကတွယ်။ သူတို့ကောင်းအောင် သသခွေောခွာ လုပပြေးပြီး ကောင်းလှန်းလို့ ညည်းသံတွေ ဖီးလသ်ံတွေ စုံလာပြီဆိုလွှင် ကိုယ့်စိတကြှိုကြ ဆှဲတော့တာပေါ့။ ပေါငန်ှဈချောင်း ပခုံးပေါတ်င် နို့နှစ်လုံးကိုငပြှီး တဈဆုံး ထိုးထိုးပြီး လိုးရတာ လောကစည်းစိမပြါဘဲ။ သောတ်ာလည်း လူးလှိမ့်ပြီး ကြိတမြှိတခြံရှာတယ်။ ခါးလေးကိုကိုငပြှီး အားပါပါ ဆောင့်လိုးတာ နို့လေးနှစ်လုံးတုနတ်ုန် တုနတ်ုနန်ဲ့။ အရှိနကြောင်းနတေုန်း
“အဈကို့… အား… အား” နဲ့ သူနောကတ်ဈခွီ ထပပြှီးသှားတယ်။ အသံတွလည်ေး ဗှဈ ဗှဈ မှညလြာတယ်။ ဆောင့်လို့ ပိုရှောရှောရှူရှူ ဖြစ်လာတယ်။ နောကထြပ် အခကြြ ၂၀-၃၀ လောကြ non stop သှကသ်ှကလြေး ဆှဲလိုကတ်ော့မှ သောတ်ာ့စောကဖြုတထြဲ သုတရြတွေေ အရှိနအြဟုနပြှင်းပြင်း ပန်းထွကသ်ှားပါတော့တယ်။
ကောင်းလိုကတ်ာ သောတ်ာရာ၊ ဒီလောကကြောင်းတဲ့ စောကဖြုတ် မလိုးထိုကမြှာ စိုးလိုကရြတာ၊ ဒီထကကြောင်းကောင်း ထပလြိုးပေးဦးမယလြို့ စိတထြဲက ဟဈကြှေးပြီး သောတ်ာနို့နှစ်လုံးပေါြ မကြန်ှာအပပြှီး ခဏ အမောဖြလေိုကရြတယဗြွာ။
အမောပြအေောင် ခဏနားပြီး ရချိုးခန်းထဲ နှစ်ယောကအြတူ ဝငခြဲ့ကြတယ်။ သောတ်ာ ကြှနတ်ော့ဒြုတကြို ရဆေေးပေးရင်း အမှှေးတွပေါ အကုနရြိတပြေးတယ်။ ဆရာဝနပြီသစွာ ကနွြးမာရေး၊ တဈကိုယရြညသ်န့်ရှင်းရေး ပစ်ဇည်းများ သှားလရော ယူဆောငတ်တပြုံရတယ်။ အမှေးတွေ ရိတပြေးနတေုန်း ဒုတအြရင်းက မှဲ့ ၃ လုံးကို သူစိတဝြငစြားနပေုံရတယ်။ အားလုံးပြောငသ်ှားတော့ ဆပပြှာတိုကြ ဆေးကြောပေးပြနတ်ယ်။ နောကကြို တွေ့တဲ့ ဆပပြှာနှင့် မဆေးဘို့နဲ့၊ ဒုတဆြေးတိုင်း သူ့ကို သတိရနစဘေေို့ ဆပပြှာတဈဘူးတောင် အပြနပြေးလိုကသ်ေးတယ်။
ရချိုးဇလုံထဲမှာ ရနှေေးနှေးလေးကို နှစ်ယောကအြတူ စိမရြင်း အနမ်းတွေ အပြနပြှန် အလှနလြှန် ပေးနကြတေယ်။ သောတ်ာနို့လေးနှစ်လုံးစို့ပြီး လကန်ဲ့ အဖုတလြေးကို ပြတပြေးတော့ သူကလည်း ကြှနတ်ော့ဒုတကြိုကိုငပြှီး ဂွင်းတိုကပြေးတာပေါ့။
“ပလှတဈေခါလောကြ မှုတပြေးပါလား” လို့ တောင်းဆိုကြည့်တော့
“အခု မမှုတခြငွဘြူး နောကမြှ မှုတပြေးပေးမယန်ောြ” တဲ့။
နို့နှစ်လုံးကြား ဒုတကြိုထည့်ပြီး ပြတဆြှဲလေးဘဲ ဆှဲနလေိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့လကန်ှဈဖကကြ သူ့ခေါင်းကိုကိုငပြှီး ညှင်ေ့နတောဆိုတော့ သူကနို့နှစ်လုံးကို ကိုငပြှီး ဒုတလြမ်းကြောင်း ထိန်းပေးရတာပေါ့။ တဈအောင့် ကြာတော့ နှုတခြမ်းလေးကို စုပပြှီး အဖုတကြို ဒုတန်ဲ့ ထောကထြားလိုကတ်ယ်။ ခပကြှမ်းကြမ်းနမ်းရင်း ပြတန်ယပြေးလိုကတ်ော့ ဖီးလတ်ှေ အရမ်းတကလြာပုံရတယ်။ ညည်းသံလေးတွေ စမှညလြာတယ်။
ပိပိလေးဖြဲပြီး အစိလေးကို လကစြောင်းလေးနဲ့ ပြတပြေးလိုကတ်ာ ကော့တကလြာပြီး အရညကြှညလ်းတွေ စိမ့်ထွကလြာတယ်။ ကြှနတ်ော့ဒြုတ် သူ့ကို အပတ်ဲ့အနနေဲ့ မကြန်ှာရှေ့ တေ့ပေးလိုကတ်ယ်။ ဒဈကို လကည်ှိုးလေးနဲ့ရဈပြီး သသခွေောခွာ စိုကကြှည့်နတယ်ေ။ ထိပဖြွားလေးတဈခကြြ ငုံပြီး ပြှတဆြို ပြနခြွှတလြိုကတ်ယ်။ သူ့လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ဒုတကြိုကိုငထြားခိုင်းပြီး ပြနစြုပခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ ပါးစပကြ အပေါအြောကြ ကစားပမေဲ့လကကြ ဟနခြကြည်ီညီ မလိုကတ်တသ်ေးဘူး။ သူ့ခေါင်းလေးကိုငပြှီး ကိုယ့်ဖာသာကိုယဘြဲ သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ ညှောင့်နလေိုကတ်ယ်။
ပါးစပအြနအထေား သူ သဘောပေါကသ်ှားတယ်။ ကြှနတ်ောည်ှောင့်တာ ခဏရပပြှီး သူ့လကန်ဲ့ခေါင်းကို ပေါင်းစပပြှီး ဟနခြကြည်ီညီ လှုပရြှားခိုင်းကြည့်တယ်။ ဆရာဝနဘြဲဗွာ၊ ဒါမွှမက ပညာတွေ သငလြာတာ ၁၀ မီးနဈမကြာပါဘူး၊ value added ဖြစ်ဘို့တော့ နည်းနည်း ထပသ်ငပြေးရတာပေါ့။ လွှာကစားပုံ၊ နှုတခြမ်းက အသမဟေုတဘြဲ စုတဆြှဲရမယ့် အခွိန်/နရော၊ ဥလေးတွကေို ဘယလြိုပြုစုရတယ် စသဖြင့် လကတ်ှေ့ လေ့ကငွြ့ခိုင်းလိုကတ်ယ်။ အကြှမ်းကငွကြှီး မဟုတသ်ေးပမေဲ့ စိတကြွနပေမြှု တဈခုတော့ ရပါတယ်။
စောစောကသာ မမှုတခြငွသ်ေးဘူး ပြောသောလြည်း တကယမြှုတပြေးတော့ စတနောပါပါ ကြိုးစားမှုတပြေးလို့ သောတ်ာ့ကို စတနောအလွောကြ တုန့်ပြန် လိုးပေးချင်စြိတတ်ှေ တဈဖြားဖြား ပေါပြေါကမြိပါတယ်။ ဗိုလထြိုငမြှာ ကြှနတ်ောထြိုငလြိုကပြှီး သူ့ကို အပေါကြသှင်းဘို့ အခကြပြှလိုကတ်ယ်၊။ သူ့ခါးကို ကြှနတ်ောကြကိုင် သူက ပိပိလေးဖြဲ နှစ်ယောကအြတူ သှင်းကြည့်တယ်။ သူလည်း အပေါကြကြိုးစားပြီး ဖိတော့သှင်းနတောဘဲ ထိပဖြွားမှာတင် ကြပန်ပြေီး နှစ်ယောကသ်ားဇောခွှေးပြနလြာတယ်။ မရတော့ စိတဆြိုးမာနဆြိုးနဲ့
“ဒဈကြီးက အရမ်းကြီးတာဘဲ၊ ကြောကစြကန်ဲ့ စားပစ်လိုကရြင် ကောင်းမယ်” တဲ့။ ကြှနတ်ောြ ငိုအားထကြ ရယအြားသနဖြစ်ရပြီး
“မလုပလြိုကပြါနဲ့ အဲဒါကြီးက နောကပျိုင်း သောတ်ာ့ အသဲစွဲ ဖြစ်မှာ” လို့။ သူ့ကို ရချိုးဇလုံဘောငပြေါြ မခွီလာပြီး ပေါငန်ှဈချောင်းဖြဲ အဖုတဝြ ဒုတတ်ေ့ပြီး အပေါအြောကြ ပြတတ်ိုကရြင်း ခွိုခွိုလေး အဝစို့နလေိုကတ်ယ်။ အရညကြှညလြေးတွေ ထွကလြာတော့မှ ခပဆြတဆြတလြေး ထိုးသှင်းလိုကတ်ာ ဗှှတဆြို တဈဆုံး ဝငသ်ှားပါလရေော။
“အား… နာတယ်၊ ဖြေးဖြေး မလုပဘြူး” တဲ့။
ရှရှလေးဘဲ တဈခကြခြငွြး လိုးပေးနတော၊ ကောင်းလှန်းလို့ ညည်းတွားယင်း ရငကြိုကော့ ခေါင်းလေးကို အပေါလြှနပြှီး ကာမစည်းစိမအြပြည့် ခံစားနရှောသပေါ့။ ကုန်းပြီး နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့ပေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့နှုတခြမ်းကို အငမ်းမရ စုတတ်ော့တာဘဲ။
ကြှနတ်ောြ ဒူးကြေးပြီးဆောင့်ရတာ အားမရတော့ သူ့ကို တငပြါးအောကကြ မခွီပြီး လထေဲမှာတင် ဆှဲနလေိုကတ်ယ်။ သောတ်ာလည်း ကြှနတ်ော့ြ လညပြင်းကို ဖကပြှီး ကော့ပြနလြူးနတောပေါ့။ တငပြါးနှစ်လုံးကိုငပြှီး အရင်းထိဝငအြောင် ကြိတကြှိတသ်ှင်းတာ သူမခံစားနိုငတ်ော့လို့ထငပြါရဲ့ အောည်ည်းရင်း စောကရြတွေေ ထွကလြာတာ ကြှနတ်ော့ြ ပေါငရြင်းတောင် နည်းနည်း ဖြတစြီးသှားတယ်။
ဒီတဈခါ သောတ်ာပြီးတာ အရညပျိုရှှဲတယ်၊ အားရပါးရပြီးသှားပုံဘဲ။ ကြှနတ်ော့ကို အတင်းဖကပြှီး
“အရမ်းကောင်းတာဘဲ ဒါလငရြယ်” တဲ့။
သူမောနမှန်ေးသိလို့ ခဏအနားယူပါစဆေိုပြီး၊ ဘာစကားမှ မပြောသေးဘဲ ပြေ့ခွီထားရင်း လညဂြုတလြေးကို ဖိနမ်းထားလိုကတ်ယ်။ အမောပြလေောကမြှ ဒုတကြို ဖြေးဖြေးခွှတ် သူ့ကိုအောကပြှနခြပြှီး
“စောစောက ဘယလြိုခေါလြိုကတ်ာလဲ” မေးတော့ ရှကန်တယ်ေ။
“နောကတ်ဈခေါကြ ကိုယထြပကြှားချင်လြို့ ပြနခြေါပြါဦး” ဆိုတော့မှ
“ဟုတတ်ယလြေ၊ အဈကို့နာမညကြ အဖြားဆှတခြေါလြို့မှ မကောင်းတာ။ အဈကိုဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းထကြ ပိုပြီး ခစွမြှတတ်နိုး ခေါလြို့ကောင်းမဲ့ ဝေါဟာရ လိုကရြှာကြည့်တာ Darling ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရတဈခုဘဲ ကြိုကတ်ယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး အဈကိုလို့ မခေါတ်ော့ဘူး။ ဒါလငလြို့ဘဲ ခေါတ်ော့မယ်” တဲ့။ ကြှနတ်ောကြ
“မသိပါဘူး ဒါကြီးကို လငတ်ောမြယလြို့ ပြောတာမှတလြို့” ဆိုပြီး ဒုတကြိုပြ စလိုကတ်ော့
“ဒါကြီးကို ကြောကလြည်းကြောကြ ကြိုကလြည်းကြိုကတ်ယ်” ဆိုဘဲ။
“ကိုယမြပြီးသေးဘူး” လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“သိပါတယ်၊ ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ၊ ဒီမှာ ရတေောင် မခွိုးရသေးဘူး”
ဆိုပြီး သူ့ပိပိလေးကို အရငဆြေးတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ဒုတကြို ဆကဆြေးပေးတယ်။ ဒုတကြ သူ့လကထြဲမှာတင် အားပြနဝြငန်ပြေီ။ သောတ်ာက ဆရာဝနမြို့လားမသိ ပြုစုတာ သူများတွထကြေ ပိုကောင်းနသလေို ကြှနတ်ောခြံစားရတယ်။ ဒုတကြှီး ထောငမြတလြာတော့
“သငခြန်းစာတွေ ပြနလြေ့ကငွြ့ရအောင်” လို့ ဆိုပြီးသူ့ခေါင်းကို ဆှဲသှင်းတော့
“ဒါလငန်ောြ လူလညကြှတာ မကြိုကဘြူး” တဲ့။
“လူလညကြှတာ မဟုတပြါဘူး၊ သောတ်ာပြုစုတာ အရမ်းကောင်းလှန်းလို့ပါ” လို့ မှှောကပြေးရတာပေါ့။
ဒီတဈခါ ဒဈကို လွှာနဲ့ အရငယ်ကပြေးတယ်။ ကောင်းလှန်းလို့ ကြဥကြွဥတ်ကသ်ှားတယ်။ ပလှကေို အတောလြေး မှုတတ်တလြာတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဈခါတည်း ပြီးသှားမှာစိုးလို့ ခဏရပခြိုင်းပြီး သူ့ကို လေးဖကထြောကြ ကုန်းခိုင်းလိုကတ်ယ်။ နောကကြ တွယခြငွန်တော ပထမဆုံး စမှငဘြူး ကတည်းကဘဲ။ ပေါငတ်ံရှညရြှည်၊ တငကြားကား၊ ခါးသေးသေး၊ ရငလြှလှနဲ့ စောကဖြုတကြ ဖြေးဖြေးဖာင်းဖောင်းကြီး ပြနမြှငယ်ောငတ်ိုင်း အတူနခေဲ့ဘူးတဲ့ အခွိနလြေးတွေ သတိရ တမ်းတမိတယ်။
ခါးလေးကော့ခိုင်းပြီး ပိပိလေးကို ဒုတန်ဲ့အရင် ဆှလိုကတ်ယ်။ အစိလေးနှိုကခြွပေေးပြီး တငပြါးကြီးနှစ်လုံးကို ဒုတထြိပဖြွားနဲ့ လိုကပြှတပြေးတယ်။ သူဈာနဝြငလြာပြီဆိုတော့မှ ဖြေးဖြေးချင်ြး ချော့သှင်းရတယ်။ တဈဆုံးမသှင်းသေးဘဲ ခါးလေးကိုငပြှီး ဒဈမှုပရြုံသာသာ သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပပြေးရင်း speed ကို ဖြေးဖြေးခွင်း တငသ်ှားတယ်။ နည်းနည်း ပိုမှနလြာသလို တဈခကြတ်ဈခကြြ အဆုံးထိ ဆောင့်ဆောင့်ပေးလိုကတ်ော့
“အား… အား… အား”
နဲ့ ညည်းသံတွေ အဆကမြပြတ် ထွကပြေါလြာတယ်။ ကြှနတ်ော့ထြုံစံက ညည်းသံထွကလြေ လိုးလို့ကောင်းလေ အားရပါးရ လိုးလဘေဲ။ ကြှနတ်ောြ မှနန်ှုန်း ထပတ်ငလြိုကပြါတယ်။ ဘောနဲ့အဖုတ် ရိုကခြတသ်ံတွေ မှနလြာတယ်။ နို့နှစ်လုံးကလည်း ဆောင့်လိုကတ်ဲ့အခါတိုင်း စည်းခကြည်ီညီ ယိမ်းကနတယ်ေ။ တငပြါးကြီးတွေ တုနတ်ုနသ်ှားအောင် နောကကြဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးရတာ ကြပစြီးစီးလေးနဲ့ အရမ်းကို အရသာရှိတယ်။ သောတ်ာ့လကန်ှဈချောင်းက ကြှနတ်ော့ပြေါငကြို တွန်းထားတယ်။ တအားအား အောန်ရင်ေး မခံနိုငတ်ဲ့ အဆုံး
“ဒါလငရြယ် အဆုံးထိဆောင့်ရင် မခံနိုငဘြူး၊ အောင့်အောင့်ပြီး နာတယ်၊ မှနမြှနလြုပလြို့ရတယ်၊ တဈဆုံး မဆောင့်ပါနဲ့” တဲ့။
ကြှနတ်ောြ သဘောပေါကတ်ယ်။ သူတို့ပြီးခါနီးလွှင် မှနမြှနဆြောင့်ပေးတာ ပိုကြိုကတ်ယ်။ သောတ်ာက အခုမှ လိုးခါစမို့ သိပကြှမ်းကြမ်း မခံနိုငသ်ေးတာ၊ နောကဆြို ကြမ်းလေ ခိုကလြဖြစ်ေမှာပါ။ တဈဆုံးမဆောင့်တော့ဘဲ ဆရာစား နည်းနည်းခနွပြှီး စကသ်နတေပြဈသလို တရစပ် သှကသ်ှကလြေး ညှောင့်ပေးလိုကတ်ယ်။ သောတ်ာ ညည်းရင်း အောရြင်း ငှိမကြသွှားပြီး ချောဆီထွကလြာတော့ အသံ တဈမွိုးပြောင်းပြီး လိုးရတာ ရှောရှောရှူရှူ ဖြစ်သှားတယ်။ ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်လို့ ရလာတယ်။
ခါးလေးကိုငပြှီး လိုးရှိနမြခဘွဲ ဆကတ်ိုကဆြှဲလိုကတ်ာ ကြှနတ်ောပြါ ဟူး… ဟား… ညည်းတွားမိရင်း သောတ်ာ့စောကဖြုတထြဲ သုတရြတွေေ ပန်းထွကသ်ှားတယ်။ ဒုတကြို ပြနခြွှတလြိုကခြွိနမြှာတော့ သောတ်ာနဲ့ ကြှနတ်ောြ နှစ်ယောကပြေါင်း သုတရြတွေေ စီးကသွှားလရေဲ့။
နှစ်ဦးသား ကြနပေပြီတိနှင့်အတူ အကြငန်ာအနမ်းတွပေေးပြီး ရအတေူ ခွိုးလိုကကြှပါတယ်။ အေးမှတဲ့ မမှေို့ဆောင်းဟာ အကြငန်ာငှေ့တွနေဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ဦးကို နှေးထွေးစပေါတယ်။ ရချိုးအပြီး သောတ်ာ့မှာ လဲစရာ အဝတ် အပိုတဈစုံ ပါလာပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြတော့ ဦးမန်းဒါဝတပြါဘဲ။
မနကစြောစော ထွကလြာလို့ အနှေးထညတ်ော့ ၂ ယောကစြလုံး ပါလာတယ်။ ဆောင်းတွင်းဆိုတော့ နေ့တာကလည်း တိုတယ်။ ၆ နာရီခွဲ မှာ အပြငပြှနထြှကတ်ော့ ပတဝြန်းကငွကြ မှောငစြပြုနပြေီ။ ညစာ မစားခင် အဝတအြစားတဈစုံ သောတ်ာက ဝယပြေးချင်တ်ယဆြိုတာနဲ့ စတိုးဆိုငတ်ှဘကြေ အရငသ်ှားလိုကတ်ယ်။
ညစာစားပြီး ပြနလြာတော့ ၈ နာရီ မထိုးသေးဘူး အပြငမြှာ အရမ်းအေးနပြေီ။ လူသှားလူလာ သိပမြရှိတော့ဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ို့အတွကြ ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဖကပြါနတယ်ေ။ ဟိုတယ် စောစောပြနပြှီး အခွိနရြှိခိုကြ လုံ့လစိုကတ်ာ အကောင်းဆုံးဘဲ။
အခန်းထဲပြနရြောကတ်ော့ အရမ်းအေးတာနဲ့ စောငအြောကြ နှစ်ယောကလြွှိုပြီး ကားပေါမြှာ အတူခွုံခဲ့ဘူးတဲ့ အဖြစ်လေး ပြနတ်ှေးမိရင်း သောတ်ာကို စကားတဈခွို့မေးဖြစ်တယ်။ သူနဲ့ကြှနတ်ော့ရြဲ့ ဇာတလြမ်းက ဒီက စခဲ့တာကိုး။
ကိုယန်ဲ့မသိတဲ့ ယောကြြားလေး တဈယောကန်ဲ့ ဘာလို့ စောငအြတူခွုံခဲ့တာလဲ၊ သောတ်ာ့ စိတရြင်းလား၊ ဇာတလြမ်းဖြစ်ချင်လြို့လား မေးတော့ ကားပေါကြို တကလြာပြီး ကြှနတ်ော့ကြို မှငမြှငခြှင်း သူဝမ်းသာသှားတယတ်ဲ့၊ ဘာဖြစ်လို့လဲမေးတော့ သူလည်းမသိဘူး၊ အတူတူ ဘေးချင်ြးကပထြိုငရြမှာ သူကြနပေလြို့ လကမြှတရြောင်း နောကကြလိုကလြာပြီး အဆငမြပြလွှင်ေ နောကကြား လဲပေးမယ် ပြောတာတောင် သူမကြိုကခြငွဘြူးတဲ့။
ဒါလငကြ စကားအရမ်းနည်းတဲ့လူလို့ အစကထငတ်ာ ပိုငအြိုးနီးယားမှာ စကားပြောကြည့်တော့မှ သူလိုချင်တ်ဲ့ ပုံစံကြကတ်ိဆိုဘဲ။ အခုထိ သူ့ကိုလည်းတဈခါမှ ရည်းစားစကား မပြောရသေးပါဘူး။ (ခစွကြှောင်းမပြောဖြစ်ပမေဲ့ ကြိုကကြှောင်းတော့ ပြောဖြစ်ပါတယ်)
ကြှနတ်ောကြ သာမနလြူတဈယောကပြါ။ မိန်းကလေးတွကေို ရူပါနဲ့ ဆှဲဆောငန်ိုငစြှမ်း ကြှနတ်ော့မြှာ မရှိပါဘူး။ သူဘာကို သဘောကတွာလည်း ကြှနတ်ော့ကို ကြှနတ်ောြ မသိဘူး။ အဲဒီတုန်းက တဈခုခုရှိလား မေးထားတာ ဘယတ်ော့သိရမှာလဲဆိုတော့၊ ရှိတော့မယလြို့ ပြနဖြှပြေီးသားလတေဲ့။
အဲဒီအဖြမရှေင်းဘူး သိခွင့်ရှိလွှငပြှောပြနိုငမြလား ဆိုတော့ အခုရည်းစားလည်း မရှိဘူး၊ အိမထြောငလြဲမရှိဘူး၊ စေ့စပထြားတဲ့သူ ရှိတယ်။ သူက အနောကန်ိုငင်ံတဈခုမှာ အလုပလြုပန်တယ်ေ။ နောကန်ှဈ စကတ်ငဘြာမှာ ပြနလြာမယ်။ အောကတ်ိုဘာ (သို့) နိုဝငဘြာလောကြ လကထြပဘြို့ အစီအစဉရြှိတယတ်ဲ့။
ကြှနတ်ောမြှန်းလိုကလြွှင် လှဲခဲတယ်။ ဒီတဈခါတော့လုံးဝ လှဲတယဗြွို့။ ပြဲထဲက လူရှှငတ်ောတ်ှေ ပြောသလို “ငါထငတ်ယ်” လုပန်တော အခုမှ ဘုန်းကြီးတရားထဲကလို အဲဒါ “ငါ” မဟုတမြှန်း ရှင်းသှားတော့တာဘဲ။
သူကြှနတ်ော့ကို မှငမြှငခြငွြး သံယောဇဉတ်ှယမြိပြီး မဖြစ်သင့်တာ မဖြစ်ရအောင် ကြိုးစားကြည့်ပါသေးတယတ်ဲ့။ ဒါပမေဲ့ သူ့စိတကြို သူညာလို့မရဘူးတဲ့။ ကြှနတ်ော့မှာ မိန်းမရှိတယ်၊ သူ့မှာ စေ့စပထြားတဲ့သူ ရှိတယ်၊ လကရြှိအလုပကြလည်း လူမှုရေး ဂုဏသ်ိကျခာရှိဘို့ လိုတယ်၊ အဲဒါတွကေ သူ့ကို ဘယလြိုမှ တားဆီးထားလို့ မရတော့ဘဲ ဒီနေ့ တမငတ်ှေ့ချင်လြို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ။ မလှနကြွူးခငထြိ အတတန်ိုငဆြုံး ထိန်းမယလြို့ တွေးထားတာ အခုတော့ ဒါလငကြို အကုနပြုံအပလြိုကပြါပြီတဲ့။
သောတ်ာ့ကို ကြှနတ်ောြ အရမ်းသနားသှားမိတယ်။ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ အတူရှိနခွင်ေးဟာ သမီးရည်းစားလည်း မဟုတ်၊ လကထြပဖြို့ ရညရြှယထြားသူတွလည်ေး မဟုတ်၊ ကံကြမျမာ အလှနဆြန်းကယွပြှီး တွေ့ခွင့်ပေးတဲ့ တဈစုံတဈရာကိုလည်း ကြေးဇူးလည်းတငမြိပါတယ်။
သောတ်ာ လကခြံမယဆြိုလွှင် လကထြပယ်ူဘို့ကြှနတ်ောြ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပါသေးတယ်။ သူ့ဒယဒြီနဲ့ မာမီကို စိတဆြင်းရဲအောင် မလုပလြိုတဲ့ သမီးမိုကကြို နားလညပြေးလိုကပြါတယ်။ တွေ့စတုန်းက ဖုန်းနံပါတ်၊ အလုပအြကိုင်၊ လိပစြာတွေ မပေးတာ၊ ကြှနတ်ော့ကြို စိတဓြာတစြဈဆငရြေးတွေ အမွိုးမွိုးလုပတ်ာ ဘာကြောင့်မှန်း အခုမှ ကြှနတ်ောြ သဘောပေါကသ်ှားတယ်၊။
(ဇာတလြမ်း အမှနအြတိုင်း သိစလေိုတဲ့ စတနောနဲ့ စိတဓြာတစြဈဆငရြေး အခွို့ အစပိုင်းမှာ ထည့်သှင်းဖောပြှခဲ့တာ မလိုအပပြဲ စာတွေ လေးနလွှင်ေ ပရိတသ်တကြို တောင်းပနပြါတယ်)
သောတ်ာ့အပေါြ ဖို၊မ အာရုံသကသ်ကသ်ာ စိတဝြငစြားခဲ့တဲ့ ကြှနတ်ောြ၊ ဘဝအတွကပြါ စိုးရိမပြူပနမြှုတွေ စတငဖြစ်ပေါလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ော့အြတွကြ ဒါ ၄၀ ကြောြ အခစွလြား။ တဈကိုယလြုံးဘထွေးပြေ့ထားရင်း စိတမြခသွလို တဈခွိနခြွိန် စွန့်လှှတရြမှာ နှမှောသလိုလို ခံစားမိတယ်။
သူလည်း ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားရင်း အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်ထားပုံရပါတယ်။ သောတ်ာ့တဈကိုယလြုံးကို မှှေးမှှေးတွေ တဈဝကြီး ပေးလိုကတ်ယ်။ ခွိုခွိုနှစ်လုံးက အထူးအခွင့်အရေးရပြီး ကိုငလြို့စိုလို့ မဝနိုငအြောငပြါဘဲ။ ပိပိလေးကိုစမ်းတော့ တောပြှီ ဒါလငရြယတ်ဲ့။
ညီလေးနဲ့ ညီမလေးကို Breakfast ကြှေးပြီး နှစ်ယောကအြတူ ရနှေေးစိမရြင်း ရချိုး လိုကကြှတယ်။ ကြငန်ာတတတ်ဲ့ ခစွသ်ူလေးနဲ့ ရချိုးရတာလည်း ကြှနတ်ော့အြတွကြ မင်ျဂလာတဈပါးပါ။ ရချိုးပြီး ဟိုတယကြကြှေးတဲ့ မနကစြာ အခန်းထဲမှာပြီး စားလိုကတ်ယ်။
“သောတ်ာ ဘယသ်ှားချင်သ်ေးလဲ” မေးလိုကတ်ော့
“ဒါလင့်ဘေးမှာဘဲ နချင်ေတ်ယ်” တဲ့။
“မှတန်ိုးလိုကရြတာ သောတ်ာရယ်၊ ကိုယလြည်း မင်းလေးအနားက မခွာဘဲ အမြဲအတူ နချင်ေလြိုကတ်ာ၊ နောကတ်ဈရကလြောကြ ထပန်ကြရေအောင်” လို့ ပြောတော့
“မဖြစ်ဘူး၊ ဒီည ဂွူတီဝငရြမှာ” တဲ့။
ထွေးပြေ့ထားရင်း အကြငန်ာလေးတွေ ပေးလို့ မဝ နိုငအြောင် ဖြစ်နတယ်ေ။
“သောတ်ာ့ကို ခစွလြို့ မဝသေးဘူးကြာ” လို့ ပြောလည်းပြော အဖုတကြို ဒုတန်ဲ့ထောကပြှီး အပေါကြ တကဖြိထားလိုကတ်ယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြး သူတဈပြန် ကိုယတ်ဈပြန် စုပရြင်း စိတတ်ှေ ထကြှလာပြနတ်ယ်။ ဒုတကြိုလာကိုငပြှီး
“ဒါလငကြလည်း လောဘကြီးလိုကတ်ာ၊ ညကြရင် ဆေးရုံမှာ အရမ်းဒေါင်းနမှောစိုးလို့ပါ”
ဆိုပြီး တောင်းပနရြင်း ပြီးအောင် မှုတပြေးရှာတယ်။ သုတရြတွကေေိုတော့ အပြငမြှာဘဲ သောတ်ာ့လကကြလေးနဲ့ ကိုငထြားခိုင်းပြီး စွန့်ထုတပြဈလိုကတ်ယ်။
သောတ်ာ့အပေါြ နားလညပြါတယ်။ ကိုယ့်ဆန်ဒ ဖြည့်ဆည်းပေးတာကို အားနာလှပါပြီ။ အကြငန်ာတွေ အပြနအြလှနပြေးပြီး အခန်းအောင်းရင်း အလှမ်းသယန်လေိုကတ်ာ ၁၁ နာရီလောကမြှ မန်တလေးကို ပြနဆြင်းခဲ့ကြတယ်။ ပထမဆုံး ထိုငဖြစ်တဲ့ ယိုးဒယားဆိုငမြှာဘဲ နေ့လယစြာဝငစြားပြီး သူ့ကို ကြိုပို့လုပန်ကြေ 78 ပဲ ပြနပျို့ခိုင်းတယ်။
သူနတေဲ့လိပစြာပြောပြပမေဲ့ အိမအြရောကြ လိုကပျို့ပေးမယပြှောတာ လုံးဝလကမြခံဘူး။ ကားပေါကြဆင်းခါနီး မှှေးမှှေးပေးချင်တ်ာတောင် လူတွရှေိလို့ တတတ်ာ ဘိုင့်ဘိုငလြုပပြှီး နှုတဆြကခြဲ့ရတယ်။ ဘကမြှနထြဲက ကြည့်လိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြား ကို မကြစြေ့တဈဆုံးကြည့်ရင်း ကနွခြဲ့တာ။ ဖြစ်နိုငလြွှင် ကိုယလြည်း မခွဲချင်တ်ော့ဘူး သောတ်ာရယ်။
ကြှနတ်ောြ ရနကြုနပြှနမြဲ့နေ့ ဖုန်းတဈခါ လှမ်းဆကတ်ယ်။ နောကလ် ပြနဆြုံမည့် အကြောင်းပြောပြီး ထပမြတွေ့ဖြစ်ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ လစဉြ တဈလတဈကြိမတ်ော့ မန်တလေး ရောကတ်ိုင်း တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။
မန်တလေးမှာ အလုပကြိဈဇနဲ့ ပတသ်ကပြှီး အရမ်းရင်းနှီးတဲ့ မိတဆြှတဈေယောကြ ရှိတယ်။ သူက မှို့သဈထဲမှာ အိမတ်ဈလုံးဝယထြားတာ လူမနဘေူး။ ကြှနတ်ော့ကြို မန်တလေးရောကတ်ိုင်း အဲဒီအိမမြှာတည်းဘို့ အမြဲပြောတာ တဈခါမှ မတည်းဖြစ်ဘူး။
အခုတော့ သောတ်ာကလည်း မန်တလေးဟိုတယဆြို ခေါလြို့မရတာနဲ့ ကြှနတ်ောြ့အတွကြ အသုံးဝငသ်ှားပါတယ်။ တဈလ တဈကြိမ် လစဉြ အဲဒီအိမမြှာဘဲ ခစွတ်င်းတွနှေောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ တဈနှစ်တာ ကာလအတွင်း ရနကြုနမြှာ မှတမြှတရြရ ၂၀ဝ၉ ခုနှစ်၊ ဧပြီလထဲမှာ တဈကြိမဘြဲ ဆုံခွင့်ရခဲ့တယ်။
အခွိနတ်ှေ တဈလပြီး တဈလ ကုနလြှယလြိုကတ်ာ သောတ်ာနဲ့ တွေ့ခွင့်ရတာ အရမ်းနောကကြတွယ်။ အခွိနတ်ှနေောကဖြကြ ပြနရြှှေ့လို့ရလွှင် အစက ပြနစြလိုကခြငွတ်ယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်း ရပထြားလို့ရလွှငလြည်း စကတ်ငဘြာဆိုတဲ့လကို မရောကခြငွသ်ေးဘူး။ ဒီထကပျိုပြီး ဆုံတွေ့ခွင့်တွေ ရပါစလေို့သာ ဆုတောင်းခဲ့ရတယ်။
ဘယလြိုပဲ ဆုတောင်း ဆုတောင်း နောကဆြုံးတော့ မရောကခြငွလြည်း ရောကလြာရပါပြီ။ ဒီလ အလိုလို ရငထြဲလေးနတယ်ေ။ သောတ်ာက ဖြစ်နိုငလြွှင် လဆန်းပိုင်းရောကအြောင် လာဘို့ မှာထားတာ။ လ လယလြောကြ သူခွင့်ယူဘို့ တငထြားတယ်။ မမှေို့ဟိုတယမြှာ နောကဆြုံးအကြိမ် တွေ့ချင်ပြါတယ် ဒါလငရြယတ်ဲ့။
ဖြစ်ချင်တ်ော့ ကြှနတ်ောြ ရနကြုနကြ စောစောထွကလြို့မရဘူး၊ ၇ ရကန်ေ့မှ မန်တလေးရောကဖြစ်တယ်။ အခွိနမြီ တောသ်ေးတာပေါ့။ ၉ ရကြ၊ ၉ လ၊ ၂၀ဝ၉ မှာ မမှေို့တကခြဲ့တယ်။ ဒီတဈခါ သောတ်ာက duty off မဟုတဘြူး၊ သူငယခြငွြး တဈယောကကြို အကူအညီတောင်းပြီး duty ချင်ြး ခွိန်းလာခဲ့ရတာ။ နောကန်ေ့အတွကလြည်း ခွင့်တဈရကြ သပသ်ပထြပတ်ငခြဲ့ရတယ် ပြောတယ်။
ဘယကြိုမှ မဝငဘြဲ ဟိုတယကြို ဦးတညပြှီး မောင်းလာခဲ့တယ်။ အခန်းထဲလည်းရောကရြော မခွဲချင်ဘြူး ဒါလငရြယဆြိုပြီး ကြှနတ်ော့ကြိုဖကရြင်း ငိုပါလရေော။ အဲဒီနေ့ မိုးတွကလေည်း ဘယအြညှိုးနဲ့ စွတယေမြသိ။ ကြှနတ်ောပြါ မနတတ်ေ မထိုငတ်တ် ငိုချင်သ်လိုလို ဖြစ်လာတယ်။ ဖုန်းလိုင်းတွေ အကုနပြှတန်ပြေီး နောကကြှောင်းအေးရလို့ ဒီတဈခါဘဲ ကြေးဇူးတငမြိတယ်။
သောတ်ာ့ကို ဘယလြိုနှစ်သိမ့်ရမှန်း မသိဘူး။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ သံယောဇဉကြ အထိအတွေ့မှာ သာယာနတော မဟုတဘြဲ နှလုံးသားချင်ြးငှိနတော နှစ်ယောကစြလုံး သိနကြတေယ်။ ကြှနတ်ောကြသာ အရမ်းခစွတ်ာဘဲ သောတ်ာရယလြို့ ဖြင့်ဟလိုကလြွှင် အခွအနေတွေေ တဈမွိုး ဖြစ်သှားနိုငတ်ယ်။ မိဘ အသိုင်းအဝန်းနဲ့ ခစွခြှင်းမတ်ေတာ သံယောဇဉတ်ှရေဲ့ဒဏြ သောတ်ာမခံစားစချင်ေဘြူး။ သှကလြကြ ထကမြှကပြှီး အနာဂတရြှိတဲ့ ဆေးပညာရှငတ်ဈယောကြ ကြှနတ်ော့ကြောင့် ပြာမဖုံးစချင်ေဘြူး။ ဒီအကြောင်းတွေ ဆှေးနှေးလွှင် သူပိုပြီးခံစားရတာဘဲရှိမယ်။
သောတ်ာဟာ အတိုင်းအတာ တဈခုထိ စိတဓြာတ် ရင့်ကကြန်ပြေီ အခွိနတ်ှကေ သူ့ကို ကုစားသှားပါလိမ့်မယလြို့သာ ဖြသေိမ့်တွေးလိုကမြိတယ်။ အကြငန်ာလေးတွေ ပေးလိုကလြွှင် သူအာရုံပြောင်းပြီး ဝမ်းနည်းတာတွေ တဈတင်ျဂ သကသ်ာသှားစနေိုငတ်ယ်။ ပါးပြငပြေါြ စီးကနွတေဲ့ မကြရြညစြလေးတွကေို ကြငကြှငန်ာနာသုတပြေးပြီး ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို တဈဝနမ်းရှိုကလြိုကပြါတယ်။ ဒါလင် ဘာမှ မခံစားရဘူးလား တဲ့။
ပြောရကလြိုကတ်ာ၊ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မပြောပဲ သိနကြသေူတွေ ကိုယ့်မှာ ပြောစရာမရှိတာ မဟုတဘြူး။ မပြောနိုငရြကလြို့ပါ သောတ်ာရယ် ဆိုတော့ ထပင်ိုနလေို့ မကြရြညတ်ှေ ထပသ်ုတပြေးပြီး ရငခြှငထြဲ ဆှဲဖကထြားလိုကရြတယ်။
ကြာကြာလေး ဖကထြားလိုကတ်ော့ အငိုရပသ်ှားပြီ။ နဖူးလေး၊ ပါးလေး၊ နှုတခြမ်းလေးတွေ တဈဆင့်ချင်ြးနမ်းပြီး ခွိုခွိုလေးကို အားရပါးရ စို့လိုကတ်ယ်။ နို့သီးခေါင်းလေး ပြတခြွပေေးလိုကတ်ော့မှ သူစိတပြါလာတာ။ ပိပိလေးကို ဝအောငကြှည့်လိုကတ်ယ်။ နှုတခြမ်းသားလေးတွေ ရှရှလေးပြတပြှီးမှ အစိလေးဖြဲပြီး အရငစြုပလြိုကတ်ယ်။ မေးစေ့လေးနဲ့ လိုကပြှတတ်ော့ သူမနတတေဘြူး။ လွှာစောင်းလေးနဲ့ အစိကို ယကပြေးလိုကတ်ော့ ကော့ကော့တကလြာပြီး ညည်းသံ စတငထြှကလြာတော့တယ်။
အရညလြေးတွေ ရှှဲတဲ့အထိ ကောင်းကောင်း ဘာဂွာပေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့မှ နှုတခြမ်းချင်ြး ပြနတ်ေ့ပြီး စုပလြိုကန်မ်းလိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ာ သူကလည်း ကြှနတ်ော့ဒြုတကြိုယူပြီး လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ ပြတသ်ပပြရင်ေး သသခွေောခွာ စူးစမ်းနတယ်ေ။
“ဒီမှဲ့ ၃ လုံးက စွမ်းတာလား၊ ဒါလငကြ တောလြို့လားမသိဘူး သောတ်ာ အရမ်းကြိုကတ်ယ်၊ ကလေးရအောင် လုပပြေးပါ” တဲ့။
ဒုတကြို ငုံလိုကြ၊ စုပလြိုကြ၊ လွှာလေးနဲ့ယကပြေးလိုကြ ဘောလေးတွနမြေးလိုကြ၊ စုပဆြှဲလိုကြ မွိုးစုံ အစွမ်းတွေ ပြသှားတာ ကြှနတ်ောြ ပြီးသှားမှာစိုးလို့ မနည်းထိန်းထားရတယ်။ သောတ်ာ့ကို အပေါကြဘဲ သူ့စိတကြှိုကြ အရငလြုပခြိုင်း လိုကပြါတယ်။ သူတောတ်ောြ ဆှဲနိုငလြာတယ်။ တပေါင်းပေါင်း မှညအြောင် အပေါကြဆောင့်တာ နို့နှစ်လုံးကိုငပြှီး ညည်းယူရတယ်။
သူညောင်းသှားတော့မှ ဘေးစောင်း ပေါငတ်ဈချောင်းထောငပြှီး နောကကြ ထပဆြှဲပေးလိုကတ်ယ်။ အရငတ်ုန်းက လုပန်ရင်ေး အသံစုံအောင် ညည်းအောခြဲ့ပမေဲ့ ကောင်းလိုကတ်ာလို့ တဈခါမှ မညည်းဖူးဘူး။ ပြီးသှားမှသာ ကောင်းတယလြို့ပြောတာ။ ဒီတဈခါတော့ လိုးနရင်ေးကို “ကောင်းလိုကတ်ာ ဒါလငရြယ် အား… ကောင်းလိုကတ်ာ” ဆိုပြီး ဖြင့်ဟ ညည်းတွားနလရေေဲ့။ ကြှနတ်ောလြည်း လိုးရကြိုး နပတ်ာပေါ့။
ဘေးစောင်းလေး ကြာလာတော့ ပကလြကလြှန် ပေါငန်ှဈချောင်းထောငပြှီး ဆကလြိုးတယ်။ ခပဆြတဆြတလြေး အဆကမြပြတ် ဆောင့်နတေုန်းမှာ နို့နှစ်လုံး ခုနတ်ာ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ လွှပစြဈမီးသီးတွသောဆို ကြှမ်းကုနလြောကတ်ယ်။ သူ့လကန်ှဈဖကလြည်း ဆှဲမိဆှဲရာ ကုတဆြှဲထားတာ ကြှတတ်ော့ပေါငတ်ောင် နည်းနည်း ခွဈမိသှားတယ်။ လိုးသကလြေးလည်း ရလာတော့ ကြှနတ်ောဆြှဲသလောကြ သူအမီ လိုကန်ိုငလြာတယ်။ အစပိုင်းတုန်းက ကြှနတ်ောတ်ဈခွီဆို သူနှစ်ခွီ ပြီးပြီးသှားတာ အခုနောကပျိုင်း သူတဈခွီ ကိုယတ်ဈခွီကို ရကေုနရြခမြေး ကစားလာရတယ်။
သှကသ်ှကလြေး လိုးနရင်ေး ခါးလေးရုန်းရုန်းပြီး ကော့ကော့လာနပြေီ။ သူပြီးတော့မယ် နောကဆြုံးပိုင်း အဆုံးသတကြောင်းကောင်းလေး မှနန်ှုန်းမှှင့်ဆှဲထည့်လိုကတ်ာ နှစ်ယောကသ်ား “ဟီး… ဟား… ဟူး” ဆို အသကတ်ောငဝြအောင် မရှူနိုငဘြူး ပျိုငတ်ူပန်းဝငသ်ှားတယ်။
အဲဒီနေ့ပထမအခွီ ပြီးတော့ နှစ်ယောကထြပပြှီး နှပန်လေိုကတ်ာ တောတ်ောန်ဲ့ ပြနမြထနိုငဘြူး။ ဒုတကြိုပြနခြွှတလြိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ သုတရြတွေေ ဒလဟော စီးဆင်းသှားတာ အိပယ်ာခင်းတောင် ကြကသ်ှားတယ်။ အမောပြသှေားပြီဆိုမှ ရချိုးခန်းထဲ ဝငတ်ာ။ ထုံးစံအတိုင်းသောတ်ာက သူ့အဖုတဆြေးပြီး ဒုတကြို ဆကဆြေးပေးတယ်။ အမှှေးတွေ ရိတပြေးတယ်။ ဒီလိုတဈသကလြုံး ပြုစုပေးလွှင် ကိုယအြသကရြှညမြှာလို့တောင် ပြောဖြစ်လိုကတ်ယ်။
အမှှေးတွရေိတ်၊ ဆပပြှာနဲ့ဆေးကြောပြီးတော့ ဒဈကို လကည်ှိုးလေးနဲ့ဆှလိုကြ ဥလေးတွကေို ပြတသ်ပပြေးလိုကြ လုပပြေးရင်း တင်းလာပြနတ်ာပေါ့။ ဒုတကြို စုပလြိုကြ၊ ယကလြိုကန်ဲ့ ပလှပေေးတော့တာဘဲ။ သူ့ပါးစပထြဲ တေ့ပြီး ညှောင့်လိုကသ်ေးတယ်။ ဘောတွယကေလြိုကြ၊ ဥလေးကို ဆှဲစုပလြိုကြ၊ ငုံထားရင်း လွှာလေးနဲ့ ကစားလိုကြ လုပပြေးတာ သိပကြောင်းတာဘဲ ကြှနတ်ောလြည်း ကောင်းလှန်းလို့ ညည်းမိတာပေါ့။ ပြီးခါနီးရင် ပြောနောြ တဲ့။
သောတ်ာပါးစပထြဲမှာဘဲ ပြီးချင်တ်ယလြို့ ပြောတော့ နောကမြှလုပပြေးမယ် အခုရချိုးခါနီး သူ့ရငသ်ားတွကေို လိမ်းချင်တ်ယဆြိုလို့ နို့နှစ်လုံးပေါြ ပန်းထည့်ပေးလိုကတ်ာ ရငသ်ားအပြည့်လိမ်းကြံပြီး ပြောရြှှငသ်ှားတယ်။ နှစ်ယောကအြတူ ရချိုးပြီး အပြငမြထွကတ်ော့ဘဲ အခန်းထဲမှာဘဲ အစားအသောကတ်ှေ မှာစားလိုကကြှတယ်။
အရငတ်ုန်းက တဈနေ့ ၃ ခွီ (သို့) ၄ ခွီထကြ ပိုဆှဲတာကို သောတ်ာမခံနိုငဘြူး။ အဲဒီနေ့ကတော့ ထမင်းစားပြီး ၁ ခွီ၊ ညနပေိုင်း ၁ ခွီ၊ အိပယ်ာဝငခြါနီး ၂ ခွီ ထပဆြှဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ နောကန်ေ့ breakfast ၁ ခွီ၊ နောကြ ၁ ခွီ၊ နေ့လယ် ၁ ခွီ၊ ပြနခြါနီး ၁ ခွီ ထပဆြှဲပြီး နောကဆြုံးမှာတော့ ပလှကေိုပြီးအောင် မှုတပြေးပြီး သုတရြတွေေ မွိုခသွှားတယ်။ အပြနကြားပေါမြှာ ခေါင်းထောငပြှီး မလိုကန်ိုငဘြူး။ ကြှနတ်ော့ပြေါငပြေါြ ခေါင်းအုံးပြီး ခွခွလေေေး လိုကလြာတာ။ အဆင်းမှာ ဂီယာခွိန်းဘို့ အဆငမြပြလေို့ မနည်းသတိထားဆင်းရတယ်။
မန်တလေးအဝင် သိပျပံလမ်းနား မရောကမြီ ကားရပပြှီး နှုတဆြကအြနမ်းတွေ တဈဝကြီး ပေးလို့ မဝနိုငအြောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ ငိုကြှေးနလေို့ သောတ်ာဒီည သသခွေောခွာစဉြးစား၊ သောတ်ာပြောတဲ့အတိုင်း တသှမတေိမ်း ဆောငရြှကမြယ်၊ ကိုယန်ဲ့မခွဲနိုငဘြူး ဆိုလွှငလြည်း ရငဆြိုငကြှတာပေါ့လို့ အားပေးယင်း ပြနပျို့ခဲ့ရတယ်။
ကြှနတ်ော့ြ စိတထြဲမှာလည်း ဆို့ဆို့နင့်နင့်ကြီး ခံစား လိုကရြတယဗြွာ။ ဟိုတုန်းက ဖုန်း မွှောလြိုကရြတာ။ အဲဒီနေ့ကစပြီး ညတိုင်း ဖုန်းဆကတ်ယ်။ သူ သတ်တိ မရှိလို့ မဟုတပြါဘူး။ မိဘတွကေို စိတဆြင်းရဲအောင် မလုပရြကန်ိုငလြို့ပါတဲ့။
ရနကြုနကြို့ ကြှနတ်ောြ အရငပြှနရြောကတ်ယ်။ နောကြ ၂ ရကလြောကန်မှေ သူ့အိမကြ ကားနဲ့ လာကြိုလို့ အတူတူပြနဘြို့ အခွင့်အရေး မရလိုကဘြူး။ ရနကြုနပြှနရြောကတ်ော့ နောကထြပ် စိတဒြုကျခတွေ မပေးလိုတာနဲ့ တွေ့ဘို့မကြိုးစားတော့ဘူး။
အောကတ်ိုဘာ လကုနရြကမြှာ အရေးကြီးကိဈဇတဈခု ပြောစရာရှိလို့ အဆငပြှတေဲ့အခွိန် ဖုန်းပြနဆြကပြါဆိုပြီး မကဆြေ့တဈစောင် ဝငလြာတယ်။
မကဆြေ့ဖတပြှီး သောတ်ာရဲ့ ဖုန်းကို ပထမဆုံးနဲ့ နကြဆေုံးအကြိမအြဖြစ် ဖုန်းခေါလြိုကပြါတယ်။ နောကြ ၅ မိနဈလောကကြှာလွှင် ပြနခြေါလြိုကမြယဆြိုပြီး ဖုန်းခသွှားတယ်။ လှတလြှတလြပလြပ် ပြောလို့ရအောင် သူ့အခန်းကို သှားနတောလို့ ပြောပါတယ်။
ဖုန်းပြနဝြငလြာတော့ သောတ်ာ ပထမဆုံး ပြောလိုကတ်ဲ့ စကားက ဝမ်းသာရမလို၊ ဝမ်းနည်းရမလို ယုံတောင် မယုံချင်ဘြူး။
“ဒါလင့်ရငသ်ှေးလေး ရနပြေီ” တဲ့။
“နားမရှင်းလို့ သသခွေောခွာ ပြနပြှောစမ်းပါ” ဆိုတော့
“သောတ်ာ့ဗိုကထြဲမှာ ဒါလင့်ရငသ်ှေးလေး ရောကန်ပြေီ” တဲ့။
“ဘာ ကိုယဝြနရြှိနပြေီလို့ ပြောတာလား” ဆိုတော့
“ဟုတတ်ယ် ဒါလင် ဝမ်းမသာဘူးလား” တဲ့။
“ဟုတရြဲ့လား သောတ်ာရယ် စိတတ်ှေ ဂယောငဂြယကြ ဖြစ်နလေို့ မမှနတ်ာလား” ဆိုတော့
“ကြှနမ် ဆရာဝနတ်ဈယောကပြါ သချောပါတယ်၊ Sep, 22-24 မှာ menstruation လာရမှာ မလာဘူး၊ ဒီလလည်း အခုထိ မလာသေးလို့ ဆီးစဈကြည့်တာ လုံးဝသချောသှားပြီ” တဲ့။
“သောတ်ာနဲ့ လကထြပမြဲ့လူ သိသှားလွှင် ဘယလြိုလုပကြှမလဲ” မေးတော့
“အခု သူသိစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး၊ နောကသ်ိသှားလွှငလြည်း မကြနပေလြဲသလေို့ ပြောလိုကမြယ်”
“မလုပပြါနဲ့ သောတ်ာရယ်၊ သသခွေောခွာ စဉြးစားစမ်းပါဦး၊ သောတ်ာတို့ အိမထြောငရြေးကို မထိခိုကစြချင်ေသ်လို အရှကတ်ကြဲ အကြိုးနည်း မဖြစ်စချင်ေလြို့ပါ” ဆိုတော့
“ဒါလင့်ကို တာဝနမြယူခိုင်းပါဘူး၊ သူများဝမ်းသာမလားလို့ ပြောမိတာ” တဲ့။
ဘယလြိုမှ နားခလွို့မရတော့ ကြှနတ်ောြ ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိဖြစ်သှားပြီး
“ကနွြးမာရေးလည်း ဂရုစိုကြဦးနောြ” လို့သာ ပြောလိုကတ်ာ သူကဆရာဝနမြလေ၊ ဖုန်းထဲမှာ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ပတသ်ကခြဲ့သမွှတွေ တဈသကလြုံး မေ့ပြောကလြို့ရမှာ မဟုတတ်ဲ့အကြောင်း၊ သူ့ဘဝမှာ ဘယယ်ောကြြားလေးကိုမှ ခစွတ်ယလြို့ မပြောဘူးပမေဲ့ ဒါလငကြို အရမ်းခစွတ်ာဘဲလို့ ပြောလာတော့ ကြှနတ်ောြ ပိုခံစားရတယဗြွာ။
တဈယာကန်ဲ့တဈယောကြ မပြောဘဲ သိနကြပေမေဲ့ လူချင်ြးတွေ့တုန်းက ဘာလို့မဖြင့်ဟဘဲ ရငထြဲမှာ အလေးခံနရတောလဲ သောတ်ာရယ်။ ဟိုလူပြနရြောကန်တေဲ့အကြောင်း၊ မင်ျဂလာပြဲကို နိုဝငဘြာလလယမြှာ ကငွြးပဘို့ ဟိုဖကကြ စီစဉန်တေဲ့ အကြောင်း၊ အလုပကြထွကပြှီး ဟိုမှာကြောင်းဆကတ်ကဘြို့ တိုကတ်ှန်းနကြေောင်း၊ သူ့ဖကကြ ပြဈမှားမိတာရှိခဲ့လွှင် ခွင့်လှှတပြေးဘို့ စိတထြဲကမှန်းပြီး ကနတ်ော့လိုကပြါတယ် ဆိုတာပါသေး။
ကြှနတ်ောကြလည်း မိဘတွကေို ဦးစားပေးစဉြးစားတာ မှနကြနကြှောင်း၊ မိဘကြေးဇူးဆပန်ိုငတ်ဲ့ သမီးအလိမမြာတဈယောကြ ဖြစ်ပါစကြေောင်း၊ သာယာတဲ့ မိသားစုဘဝ ရယူပိုငဆြိုငန်ိုငပြါစကြေောင်း ဆုမှနတ်ှေ ခွှရတောပေါ့။
ဖုန်းခခွါနီး ပြောသှားတဲ့ စကားက ကြှနတ်ော့ကို နှစ်ခါ ကြကြေဲစတယ်ေ။ သားလေးမှေးလွှင် ဒါလင့်နာမည် ပေးမယတ်ဲ့။
မယားလည်းဆုံး (မပိုငဆြိုငလြိုကရြတဲ့)၊ သားလည်းဆုံး အဖြစ်ပါလား။ သောတ်ာ ဘယလြောကြ ခံစားနရမေယ် ဆိုတာလည်း တွေးမိပါရဲ့ သူနဲ့ ရငသ်ှေးလေး ကနွြးမာ၊ ခမွြးသာစဘေို့ မတ်ေတာပို့ရတာပေါ့။
မင်ျဂလာဧည့်ခံပြဲ ကြေးဖူးတငလြှှာကို သတင်းစာထဲမှာ တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့လိုကသ်ေးတယ်။ အားလုံး ပြီးဆုံးသှားပြီ။ သောတ်ာလည်း နောကထြပ် အဆကအြသှယ် မလုပတ်ော့ဘူး။ ဘဝသဈမှာ နသေားကသွှားပြီ ထငပြါရဲ့။ ကိုယခြံစားနိုငပြမေဲ့ သောတ်ာကို ဝဒနောတွေ မရညရြှယဘြဲ ပေးမိတာ စိတမြကောင်းဘူး။ သူနဲ့ထိုငဖြူးတဲ့ ဆိုငလြေးတွေ၊ သှားဖူးတဲ့ နရောလေးတွေ၊ အတူနခေဲ့ဖူးတဲ့ အခွိနလြေးတွေ အသဈအတိုင်း မပြောင်းလဲသေးပါဘူး။
အခွိနတ်ှေ ဘယလြို ကုနဆြုံးသှားမှန်းမသိ။ နောကဆြုံး ဆုံခဲ့ဘူးတဲ့ ၉ ရကြ၊ ၉ လ မှာ သောတ်ာကို သတိရလှန်းလို့ အရငတ်ုန်းက သူပို့ထားဘူးတဲ့ မေးလတ်ှေ ပြနဖြတကြှည့်ဘို့ မေးလဘြောကြ(ဈ) ဖြင့်ကြည့်လိုကတ်ော့၊ Subject မှာ Hello Darling ဆိုပြီး မမွှောလြင့်ဘဲ သောတ်ာ့ဆီက မေးလတ်ဈစောင် ဝငန်တယ်ေ။ သူလည်း ကြှနတ်ော့လြိုဘဲ အရာအားလုံးကို သတိရ ခံစားနတေုန်းပါလား။ ကြေးဇူးတငခြငွလြိုကတ်ာ။ စာအောကပျိုင်းနားရောကတ်ော့ အမှနတ်ကယ် ကြေးဇူးတငမြိတာက သားလေးမှေးတာ အခု ၆၃ ရကသ်ားရနပြေီ၊ သောဇြင်.. လို့ နာမညပြေးထားတယ်။ ဒါလင် ပိုပြီးဝမ်းသာသှားအောင် ဒီနေ့မှ တမငအြသိပေးတာတဲ့၊ ဝမ်းလည်းသာတယ်၊ ဂုဏလြည်းယူပါတယ် သောတ်ာရယ်။
နောကြ ၁ နှစ်လောကကြှာတော့ သောတ်ာလည်း သူ့ယောကြြားနောကြ လိုကသ်ှားပြီး ဟိုမှာ ဆေးပညာ ဆကသ်ငဖြစ်တယလြို့ မေးလလြှမ်းပို့တယ်။ version 4 ခုနဲ့ ဆိုထားတဲ့ Hello Darling လို့ခေါင်းစဉရြတဲ့ အင်ျဂလိပသ်ီချင်ြးလေးတွေ online ကပို့ပေးတယ်။ သူလည်း ကြှနတ်ော့ကို သတိရတိုင်း နားထောငဖြစ်တယလြို့ ပြောတယ်။ အခု သူ ပါရဂူဘှဲ့အတွကြ ဆကလြုပန်ပြေီ။ အောငမြှငတ်ဲ့ ဆေးပညာရှင် တဈယောကအြဖြစ် လူသားတွရေဲ့ အကြိုးစီးပြားကို တဈဖကတ်ဈလမ်းက စွမ်းဆောငန်ိုငတ်ဲ့သူ ဖြစ်ပါစလေို့ ဆုတောင်း ပေးလိုကပြါတယ်။ ။
ကြှနတ်ောြ့ရငသ်ှေး လှယမြှေးသှားတဲ့ ဒုတိယမှောကန်ဲ့ နောကဆြုံး (၁၁၊၇၊၂၀၁၃ ထိ) တဈယောကြ ဇာတလြမ်းလေးပါ။
အားလုံးကို ကြေးဇူးတငပြါတယ်။
ပြီးပါပြီ။
“ဟလို ဒါလင်” ဇာတလြမ်းအတွကြ မူရင်း စာရေးဆရာ အမညကြို မသိတဲ့အတွကြ ဖောပြှနိုငခြှင်း မရှိတာကို တောင်းပနပြါသည်။