ပန်းခရေ
ရေးသားသူ – ?????
ကယွဝြန်းသော ခွံကြီးတဈခုအတွင်းမှ လှပသော တိုကလြေးတဈလုံး၏ရှေ့မှ မှကခြင်းပေါရြှိ ခုံတန်းလေးပေါတ်ှင် စာထိုငဖြတန်သေော ကောငမြလေးမှာ စိုးမိုးခိုင် ဟူသော ဆယကြွောသ်ကအြရှယ် အပျိုမလေး တဈဦးပင် ဖြစ်လသည်ေ။ သူမ၏ ဖခငသ်ည် ကုမျပဏီတဈခု၏ပိုငရြှင် ဖြစ်လသည်ေ။
အသကအြရှယအြားဖြင့် (၁၈) နှစ် အတွင်းသို့ ဝငကြာစသာ ရှိသေးသောလြည်း ကိုယလြုံးပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးနှင့် အလှတွင် ပျိုငဖြကကြင်းသူတဈဦး ဖြစ်နလပြေေီ။ ဖြူဝင်းသော အသားအရေ၊ မို့မို့အိအိ ရငသ်ားကလေးများ၊ သေးကဉွသ်ောခါးနှင့် ကားစွင့်နသေော တငပြါးများ၊ ဆငန်ှာမောင်းကဲ့သို့ သှယဆြင်းနသေော ပေါငတ်နမြွားဖြင့် သူမ၏ ဖြံ့ဖြိုးစ အလှကို တနဆြာဆငထြားလသည်ေ။ မကြတ်ောငကြော့လေးများအောကမြှ မကြန်ကဝြန်းတဈစုံမှာ တောကပြပြီး အရညကြှညလြဲ့နကြသေလို ဖြောင့်စင်းသော နှာတံလေးအောကမြှ နှင်းဆီဖူး နှုတခြမ်းလေးနှစ်လှှာမှာ ဆေးမဆိုးရဘဲ နီရဲစိုစွတန်လသေည်ေ။
ယနေ့တွင် အဈမဖြစ်သူနှင့် မိခငတ်ို့သည် ဗိုလခြွုပစြွေးသို့ ထွကသ်ှားကြပြီး ဖခငကြလည်း အလုပသ်ှားနသေောကြောင့် သူမနှင့အြတူ အိမဖြောမြလေးသာ ကနွခြဲ့ကာ တဈခွံလုံး တိတဆြိတန်လသေည်ေ။ သူမသည် စာအုပကြို ဖတန်ရင်ေး အိပခြငွလြာလသည်ေ။
“မပုရေ စိုးကို သံပုရာရညတ်ဈခွကလြောကြ ယူခဲ့ပေးပါ”
အခွိနအြတောကြှာသောလြည်း မပုက ပေါမြလာခွေ။ ထို့ကြောင့် စိုးမိုးခိုငသ်ည် ထိုငန်ရောမှထကာ မီးဖိုချောငသ်ို့ ထွကလြာလသည်ေ။ မီးဖိုချောငထြဲတွငလြည်း မပုကို မတွေ့ရသောကြောင့် အလုပသ်မား တန်းလွားဖကသ်ို့ ထွကလြာလသည်ေ။ မပု၏ အခန်းရှေ့တွင် ယောကြွားဖိနပတ်ဈရံနှင့် မပု၏ ဖိနပကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့် သူမ၏ စိတထြဲမှ စဉြးစားလိုကမြိသည်။
“အင်း ။ မပုမှာ ယောကြွားမရှိဘူး ။ သူ့ဧည့်သညလြား မသိဘူး”
စိုးမိုးခိုငသ်ည် တန်းလွားနားသို့ တဖြည်းဖြည်း ကပသ်ှားရင်း လှခေါးနားရောကသ်ောအခါ အိမထြဲမှ အသံများကို ကြားလိုကရြလသည်ေ။ ငယရြှယသ်ူပီပီ စပစြုလိုသောကြောင့် ထရံအပေါကမြှ အသာချောင်းကြည့်လိုကလြသည်ေ။
အခန်းထဲတွင် မပုနှင့ြ ခွံစောင့် ကိုအေးတို့ကို မှငလြိုကရြသည်။ ကိုအေးက အပေါပျိုင်းတွင် အဝတမြရှိဘဲ ပုဆိုးကို ကြင်းသိုင်းထားကာ မပု၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကြားတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုငန်လသေည်ေ။ မပု၏ အဝတမြွားသညလြည်း ဘေးတွင် ပုံကနွကော တဈကိုယလြုံး ဗလာ ဖြစ်နလသေည်ေ။
ကိုအေးသည် မပု၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို အသာဆှဲဖြဲလိုကပြှီး သူမ၏ နို့အုံများကို လကဖြှင့် ဆုပန်ယန်လသေည်ေ။ မပုက ကိုအေး၏ လီးကြီးကို လကဖြှင့်ကိုငကြာ သူမ၏ စောကဖြုတအြဝတွင် တေ့ပေးလိုကသ်ည်။
“ဖြည်းဖြည်းလုပန်ောြ ကိုအေး”
“အေးပါကြာ”
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ထိုမှငကြှင်းကို အသည်းတယားယား၊ ရငတ်ဖိုဖိုနှင့ြ ကြည့်န်မေိလသည်ေ။ အသကအြရှယကြ အသိဉာဏပြေးသောလြည်း မကြမြှငတ်ှေ့ရခွင်းသည် ပထမအကြိမ် ဖြစ်လသည်ေ။ အိမကြလေးသည် တဈခကြြ၊ နှစ်ခကြမြက သိမ့်ကနဲ တုနသ်ှားသည်။ ကိုအေးက သူ၏တငပြါးကို ရှေ့သို့တွန်းလိုကသ်ောကြောင့် ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့နောကြ ကိုအေးသည် မပု၏နို့ကို ဆုပန်ယန်သေော သူ၏လကမြွားဖြင့် မပု၏ခါးကို ကိုငလြိုကပြှီး ဆှဲယူလိုကရြာ မပုသည် ကော့ပြံပါလာလသည်ေ။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် မကြလြုံးလေး ပြူးကြည့်နရင်ေး တံတွေးကို အသံမထွကအြောင် မွိုခလွိုကမြိသည်။ ကိုအေးသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုငန်ရောမှ ဒူးထောကလြိုကသ်ောအခါ မပု၏ခါးနှင့် ကြောပြငသ်ည် ကုတငပြေါသ်ို့ ပြနကြသွှားလသည်ေ။ ကိုအေးက မပု၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို အပေါသ်ို့ တွန်းတငလြိုကရြာ မပု၏ တငပြါးများသည် အပေါသ်ို့ မှောကတ်ကသ်ှားကာ အိပယ်ာနှင့် လှတန်လသေည်ေ။ ထို့နောကြ ကိုအေးက မပု၏ ပေါငန်ှဈချောင်းအောကမြှ လကလြွှိုကာ သူမ၏ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို လှမ်းဆှဲလိုကပြှီး သူ၏လီးကြီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတလြိုကြ၊ ထိုးသှင်းလိုကြ လုပန်လသေည်ေ။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် မပု၏ လှုပရြှားမှုများကို အသအချော ကြည့်လိုကမြိသောအခါ မကြစြိများကို မှိတထြားလကြြ ကိုအေးက လီးကြီးကို ထိုးသှင်းလိုကတ်ိုင်း တငပြါးများ ကော့ကော့ပေးသညကြို သတိထားလိုကမြိလသည်ေ။ ထိုသို့ တဖြည်းဖြည်း အထုတအြသှင်း လုပန်ရောမှ ကိုအေးက နှစ်ခကြြ၊ သုံးခကြြ ခပမြှနမြှန် ဆောင့်လိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါတွင် အိမလြေးသည် သိမ့်ကနဲ လှုပသ်ှားလသည်ေ။ ထို့အပြင် မပု၏ တဟင့်ဟင့် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ဖတဖြတဟြူသော အသံကိုပါ ကြားလိုကရြလသည်ေ။
“မပု ။ ကိုအေး လိုးတာ ကောင်းရဲ့လားဟင်”
“အို သိပကြောင်းတာပေါ့တောြ ။ နာနာလေး လိုးစမ်းပါ ကိုအေးရယ် ။ ခံလို့ကို မဝနိုငဘြူး”
ထိုအခါ ကိုအေးသည် အသားကုန် လိုးလတေော့သည်။ ချောင်းကြည့်နသေော စိုးမိုးခိုငမြှာလည်း ရာဂစိတမြွား တဖြည်းဖြည်း ထကြှလာလသည်ေ။ စောကဖြုတအြတွင်းမှ စောကရြညကြှညမြွား စိမ့်ထွကန်သေောကြောင့် စောကဖြုတအြပေါရြှိ ထဘီမှာ စိုစိစိ ဖြစ်နလသေည်ေ။ သူမ၏ လကကြလည်း စောကဖြုတပြေါသ်ို့ အုပကြိုငလြကြြ ပြတသ်ပန်မေိလသည်ေ။
ထိုစဉြ တဈဖကခြှံမှ စိုးမိုးခိုငအြဈမ၏ ရည်းစားဖြစ်သော ဇောထြှန်းသည် စိုးမိုးခိုငအြဈမ ရှိသညဟြု ထငပြှီး သူမတို့၏ ခွံတွင်းသို့ မလှယပြေါကမြှတဆင့် ဝငလြာလသည်ေ။ ထိုအခါ နောကဖြေးတန်းလွားအနီးတွင် စိုးမိုးခိုင် ဘာကို သဲသဲမဲမဲ ကြည့်နသလေဲဟု သိလိုစိတဖြှင့် အနားသို့ တိုးကပလြာရာ ထရံပေါကမြှ ချောင်းကြည့်ရင်း သူမ၏စောကဖြုတကြို ထဘီပေါမြှ အုပကြိုငလြကြြ ပြတသ်ပန်သေော စိုးမိုးခိုငကြို တွေ့လိုကရြသည်။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ရှေ့သို့သာ အာရုံစိုကန်သေောကြောင့် သူမ၏အနားသို့ ဇောထြှန်း ရောကလြာသညကြို မသိသဖြင့် ဇောထြှန်းလည်း အနီးရှိ အပေါကမြှ အတွင်းဘကသ်ို့ ချောင်းကြည့်လိုကသ်ည်။
“ကိုအေးရယ် အားရပါးရ လိုးစမ်းပါ ။ အားမရှိတော့ဘူးလား”
“နည်းနည်းမောသှားလို့ပါ မပုရယ် ။ ကဲ အားကုန် သှနတ်ော့မယန်ောြ”
ထို့နောကြ ကိုအေးက လကန်ှဈဖကကြို ဆန့်လိုကပြှီး မပု၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို သူ၏ ပုခုံးပေါသ်ို့တငကြာ သူ၏လီးကြီးကို မပု၏ စောကခြေါင်းဝတွငတ်ေ့ပြီး အားကုန် ဆောင့်သှင်းလိုကလြသည်ေ။
ဇောထြှန်းလည်း ကိုအေးတို့ လိုးနသညေကြိုကြည့်ရင်း လီးတောငလြာလသည်ေ။ ထို့ကြောင့် စိုးမိုးခိုငကြို လှမ်းကြည့်လိုကရြာ သူမသည် မပုတို့ကို ချောင်းကြည့်ရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်နသညေကြို တွေ့ရလသည်ေ။ ထိုအခါ ဇောထြှန်းက သူမ၏ အနားသို့ ကပသ်ှားလကြြ မေးလိုကသ်ည်။
“စိုးစိုး ဘာလုပန်တောလဲ”
“ဟို ဟို မပုအိပန်တောကို ကြည့်နတောပါ”
“ကဲ ဒါဖြင့် ဆကကြှည့်လေ ။ ကိုဇောြ သှားတော့မယ်”
ထို့နောကြ ဇောထြှန်းက သူ၏အိမသ်ို့ ပြနသ်ှားလသည်ေ။ စိုးမိုးခိုငသ်ည် သူမ၏ စိတထြဲမှ စဉြးစားလိုကသ်ည်။
“ငါ ချောင်းကြည့်နတောကို သူသိသှားလား မသိဘူး။ ငါ သှားအဈကြည့်ဦးမှ”
ထိုသို့စဉြးစားရင်း စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဇောထြှန်းတို့ ခွံဘကသ်ို့ ကူးသှားလသည်ေ။ ဇောထြှန်း၏ အခန်းရှေ့သို့ ရောကသ်ောအခါ တံခါးကို မခေါကသ်ေးဘဲ သော့ပေါကမြှ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ ဇောထြှန်းသည် ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုငလြကြြ ဂွင်းတိုကန်သညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။ သူ၏လီးသည် လုံးပတ် နှစ်လကမြခန့်ရှိပြီး အရှည် တဈထွာခန့် ရှိသဖြင့် သူမအဖို့ အထူးအဆန်း ဖြစ်နလသေည်ေ။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဇောထြှန်း၏ လီးကိုကြည့်ရင်း ကာမစိတမြွား ပိုမိုထကြှလာလသည်ေ။ ထို့နောကြ အခန်းတံခါးကို အသာခေါကလြိုကသ်ောအခါ ဇောထြှန်းသည် ပုဆိုးကို ကမန်းကတန်း ပြနဝြတရြင်း တံခါးကို လာဖြင့်ပေးလသည်ေ။
“သွောျ စိုးစိုးပါလား ။ လာလေ ။ ကိုဇောျ့ကို ဘာခိုင်းမလို့လဲ”
“အင်း ညကရွင် သမျမတရုံမှာ မမနဲ့အတူ ရုပရြှငသ်ှားကြည့်မလို့ ။ အဲဒါ ကိုဇောြ လိုကပျို့နောြ”
စိုးမိုးခိုငကြ လာရင်းကိဈစကို ပြောရင်း ဇောထြှန်း၏ အောကပျိုင်းသို့ မသိမသာ ကြည့်လိုကရြာ သူ၏လီးကြီးမှာ ပုဆိုးကို ဖောကထြှကတ်ော့မတတ် ဖောင်းထနလသေည်ေ။ သူမ၏ စိတထြဲတွင် ရာဂစိတမြွား ပြင်းထနန်ပြေီး ဇောထြှန်းကိုလည်း ယခငကြတည်းက ကြိတခြစွန်မေိသောကြောင့် သူ၏အနားသို့သှားရင်း ရုတတ်ရကြ ခွခွေောသ်ှားသလို ဟနဆြောငကြာ ဇောထြှန်းအပေါသ်ို့ လှဲခရွင်း ပုဆိုးအစကို မသိမသာ ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ။ ဇောထြှန်းသည် ခါးတွင် ပုဆိုးမရှိတော့ဘဲ ဖငထြိုငလြဲကသွှားလသည်ေ။
“အိုး မတောလြို့နောြ ကိုဇောြ ။ ကဲ ထထ”
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဇောထြှန်းကို ပုဆိုးကြှတအြောင် လုပပြှီးမှ ရှကစြိတဝြငလြာသောကြောင့် နောကသ်ို့ လှည့်ပြေးရန် ကြံလိုကသ်ည်။ သို့သောြ ဇောထြှန်းက သူမကို လှမ်းဖကလြိုကပြှီး သူ၏ရငခြှငထြဲသို့ ဆှဲသှင်းလိုကလြသည်ေ။ စိုးမိုးခိုငကြ ဟနဆြောငရြုန်းကနလြိုကသ်ောကြောင့် နှစ်ယောကစြလုံးမှာ ကုတငပြေါသ်ို့ လဲကသွှားလသည်ေ။
ဇောထြှန်းသည် ပကလြကအြနအထေား ဖြစ်သှားသော သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးကို ပါးစပဖြှင့် စုပယ်ူလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြလည်း သူမ၏ နို့အုံတဈဖကကြို အင်ျကြီပေါမြှ ဆုပကြိုငလြကြြ ဖစွည်ဈပေးလိုကသ်ည်။ ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့်လည်း သူမ၏တငပြါးကို အသာပြတသ်ပလြိုကလြသည်ေ။ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဇောထြှန်း၏ အကိုငအြတွယအြောကတ်ှင် ထွန့်ထွန့်လူးနလတေေော့သည်။
ဇောထြှန်းက သူမ၏ ပါးပြငတ်ဈဖကကြို နမ်းလိုကရြင်း သူမ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို တဈလုံးချင်ြး ဖြုတခြလွိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အင်ျကြီကို လှနခြလွိုကသ်ောအခါ စိုးမိုးခိုငသ်ည် ကိုယအြပေါပျိုင်းတွင် ဘရာစီယာလေးသာ ကနွရြဈခဲ့လသည်ေ။ စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဘရာစီယာအောကမြှ ပေါထြှကန်သေော သူမ၏ ရငသ်ားဖြူဖြူလေးများကို လကန်ှဈဖကဖြှင့် ယှကကြာထားရင်း ပြောလိုကသ်ည်။
“ကိုဇောရြယ် စိုးရှကတ်ယ်”
“မရှကပြါနဲ့ စိုးရယ် ။ ဒါရှကစြရာမှ မဟုတတ်ာ”
ဇောထြှန်းကပြောရင်း သူမ၏ တဈကိုယလြုံးအနှံ့ စုပန်မ်းပေးလိုကရြာ သူမ၏စိတထြဲတွင် မရိုးမရှ ဖြစ်လာလသည်ေ။ ဇောထြှန်း၏ လကမြွားက သူမ၏ ဘရာစီယာကြားထဲသို့ တိုးဝငလြာလသည်ေ။ ထို့နောကြ သူမ၏နို့အုံ ဖောင်းဖောင်းအိအိလေးများကို ဘရာစီယာအတွင်းမှ ကိုငတ်ှယ် ပြတသ်ပလြကြြ နို့သီးထိပလြေးများကို လကခြွောင်းများဖြင့် အသာအယာ ဆုပဆြှဲပေးလိုကရြာ နို့သီးခေါင်းလေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ထောငထြလာလသည်ေ။
ဇောထြှန်းက ဘရာစီယာခွိတကြို ဖြုတပြှီး ဆှဲခွှတလြိုကသ်ောအခါ ဝင်းပနသေော နို့အုံလေးနှစ်လုံးမှာ တုနတ်ုနရြီရီနှင့် ထွကပြေါလြာလတေော့သည်။ ဇောထြှန်းက ထောငထြလာသော နို့သီးခေါင်းလေးများကို ပါးစပဖြှင့် စုပပြေးရင်း ပြော့ပြော့အိအိ နို့အုံလေးများကိုလည်း လကတ်ဈဖကဖြှင့် ဆုပန်ယပြှတသ်ပန်လသေည်ေ။ နောကလြကတ်ဈဖကကြတော့ သူမ၏ ဝမ်းဗိုကသ်ားများနှင့် ခွသလေုံး၊ ပေါငတ်န်၊ တငပြါးများကို ပြတသ်ပန်လသေည်ေ။ ထို့အပြင် သူ၏လီးတန် မာမာကြီးသည် သူမ၏ ပေါငကြှားထဲရှိ စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းအိအိလေးပေါသ်ို့ လှမ်းထောကမြိနသေောကြောင့် စိုးမိုးခိုငသ်ည် ရငတ်ထိတထြိတ် ခုနလြာလတေော့သည်။
ထိုအခါ ဇောထြှန်းက သူမ၏ထဘီလေးကို ပေါငရြင်းအထိ ဆှဲလှနလြိုကပြှီး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို အသာဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ စိုးမိုးခိုငသ်ည် စိတထြဲမှ ရှကသ်လိုလို ဖြစ်နသေောလြည်း ကာမစိတမြွား ပြင်းထနန်သေောကြောင့် ဘာမှမပြောဘဲ ငှိမန်လေိုကလြသည်ေ။ သူမ၏ အမှှေးနုလေးများ ဖုံးလှှမ်းနသေော စောကဖြုတလြေးကို ဇောထြှန်းက သူ၏လကဝြါးဖြင့် အုပကြိုငလြကြြ ပြတသ်ပပြေးလိုကလြသည်ေ။ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းလေးထဲသို့ လကခြွောင်းများဖြင့် အလွားလိုကြ ပြတသ်ပပြေးရင်း လကမြနှင့် လကခြလယဖြှင့် စောကစြေ့မာမာလေးကို ဆုပဆြှဲလိုကသ်ည်။
ဇောထြှန်းသည် လကခြွောင်းတဈချောင်းကို သူမ၏ စောကဖြုတထြဲသို့ အသာထိုးသှင်းလိုကရြာ လကန်ှဈဆဈခန့် တိုးဝငသ်ှားပြီး စောကရြညကြှညလြေးများဖြင့် စိုရှှဲနသညေကြို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။ အထာကြှမ်းသော ဇောထြှန်းက စိုးမိုးခိုင် ခံချင်န်ပြေီကို သိလိုကသ်ောကြောင့် သူမ၏ထဘီကို ခါးလညအြထိ ဆှဲလှနလြိုကပြှီး ဖြူဖြေးသှယလြသွော ပေါငတ်နလြေးနှစ်ဖကကြို ဆှဲကားလိုကရြာ ဖောင်းဖောင်းအိအိ စောကဖြုတလြေး၏ အလယရြှိ အကြဲကြောင်းလေးမှာ ပြဲအာသှားပြီး အတွင်းသား နီနီရဲရဲလေးများကိုပါ တွေ့မှငလြိုကရြလသည်ေ။ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေး၏ ထိပရြှိ စောကစြေ့နီနီလေးမှာတော့ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ထောငထြနလသေည်ေ။
ဇောထြှန်းသည် စိုးမိုးခိုင်၏ ပေါငကြှားထဲသို့ ဒူးထောကဝြငထြိုငလြိုကပြှီး သူမ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို သူ၏ပေါငပြေါသ်ို့ ခွတငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူ၏လီးဒဈကြီးဖြင့် ပြဲအာနသေော စိုးမိုးခိုင်၏ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ အထကအြောကြ ပြတပြေးလိုကရြာ စိုးမိုးခိုငသ်ည် သူမ၏ဖငလြေးကို မှောကကြှှရင်း လူးလိမ့်နလသေည်ေ။
ထိုကဲ့သို့ စိုးမိုးခိုင် ထကြှလာသောအခါမှ ဇောထြှန်းက သူ၏လီးကြီးကို လကဖြှင့်ကိုငကြာ ပြဲအာနသေော စောကဖြုတအြဝလေးတွင် တေ့ပြီး အသာဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ စိုးမိုးခိုငကြလည်း သူမ၏ သှယလြသွော ပေါငတ်နန်ှဈချောင်းကို တတန်ိုငသ်မွှ ဖြဲကားလကြြ ခါးကို ကော့ပေးနမေိလသည်ေ။ ထိုအခါတွင် ဇောထြှန်း၏ ကြီးမားတုတခြိုငသ်ော လီးကြီးသည် သူမ၏ စောကဖြုတလြေးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝငသ်ှားလသည်ေ။
အပျိုစငလြေးဖြစ်သော စိုးမိုးခိုငသ်ည် ကြီးမားသော လီးကြီး၏ဒဏကြို မခံနိုငသ်ောကြောင့် ပါးစပမြှ ညည်းတွားလိုကမြိလသည်ေ။
“အား နာတယ် ကိုဇောြ ။ ဖြည်းဖြည်းလုပပြါ ကိုဇောရြယ် ။ အား အဟင့်ဟင့် ။ မလုပပြါနဲ့တော့ ကိုဇောရြယ် ။ စိုးနာတယ် ။ အား”
“နည်းနည်းလေးပါ စိုးရယ် ။ ခဏတော့ အောင့်ခံနောြ ။ နောကကြရွင် မနာတော့ပါဘူး ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခံလို့ကောင်းလာမှာပါနောြ”
ဇောထြှန်းက ချော့မော့ပြောရင်း စိုးမိုးခိုင်၏ ပါးပြငန်ှဈဖကကြို နမ်းလိုကသ်ည်။ လကန်ှဈဖကကြလည်း လုံးကစွတ်င်းမာနသေော နို့လေးနှစ်လုံးကို ဆုပကြိုငဖြစွည်ဈပေးလိုကသ်ည်။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် စောကဖြုတအြတွင်းသို့ မခွိမဆန့် ဝငလြာသော လီးကြီး၏ဒဏကြှောင့် နာကငွမြှုက တဈမွိုး၊ အပေါပျိုင်းတွင် ဇောထြှန်းက နှိုးဆှမှုကြောင့် ခံစားနရသေော အရသာက တဈမွိုးဖြင့် အကောင်းအဆိုး နှစ်မွိုးကို ခံစားနရလေသည်ေ။ နို့သီးခေါင်းခွှနခြွှနလြေး နှစ်ခုမှာ နီရဲနကော ဇောထြှန်း၏ တံတွေးများဖြင့် စိုစွတန်လသေည်ေ။
ဇောထြှန်းသည် လကတ်ဈဖကဖြှင့် နို့သီးခေါင်းလေး တဈဖကကြို ပြတခြွပေေးရင်း ကနွန်ို့သီးခေါင်းလေး တဈဖကကြိုမူ ပါးစပဖြှင့် စုပလြိုကြ စို့လိုကြ လုပပြေးနလသေည်ေ။ ထို့အပြင် နို့သီးခေါင်းလေးများကို လွှာဖြင့်လကြလြိုကြ၊ သှားဖြင့်ကိုကလြိုကြ လုပပြေးလိုကရြာ စိုးမိုးခိုငသ်ည် အောကပျိုင်းက နာကငွမြှုများကို မေ့လွော့လာပြီး ကာမစိတမြွား ပိုမိုထကြှလာလတေော့သည်။
“ကိုဇောျ”
“ဘာလဲစိုး”
“နည်းနည်းသှင်းကြည့်ပါလားဟင်”
“အင်းလေ ။ ဒါဆို စိုးနာရင် နည်းနည်းအောင့်ခံနောျ”
စိုးမိုးခိုငကြ သှယလြသွော ပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ဗိုကသ်ားဝင်းဝင်းလေးသို့ ကပသ်ှားသညအြထိ ဖြဲကားပေးလိုကသ်ောအခါ ဇောထြှန်းက သူ၏လီးကြီးကို ခပဆြတဆြတ် ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ ထိုအခါတွင် ဇောထြှန်း၏ လီးကြီးသည် စိုးမိုးခိုင်၏ စောကခြေါင်းကဉွြးကဉွြးလေးထဲသို့ တဈဝကခြန့် မှုပဝြငသ်ှားလသည်ေ။
“အင့် အင့ျ အီး အ”
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ပြင်းထနသ်ော နာကငွမြှုကို ခံစားလိုကရြသောလြည်း အံကိုကြိတလြကြြ တောင့်ခံနလသေည်ေ။ ဇောထြှန်းသည် စိုးမိုးခိုငကြ အံကိုကြိတလြကြြ လကသ်ီးကလေးဆုပကြာ ကြိတမြှိတခြံနသညေကြို ကြည့်ရင်း လကန်ှဈဖကဖြှင့် သူမ၏ ခါးလေးကို ဖကကြာ ခပန်ာနာလေး ဖိဆောင့်သှင်းလိုကလြသည်ေ။
ထိုအခါ ဖောကဟြူသော ခပတ်ိုးတိုး အသံတဈခကြန်ှင့်အတူ စိုးမိုးခိုင်၏ ညည်းညူသံကို ကြားလိုကရြလသည်ေ။ ထိုအသံသည် သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲမှ အပျိုမှေး ပေါကသ်ှားသောကြောင့် ထွကပြေါလြာသော အသံဖြစ်သညကြို ဇောထြှန်း သိလိုကလြသည်ေ။
စိုးမိုးခိုငသ်ညလြည်း မခံမရပန်ိုငအြောင် နာကငွသ်ှားသောကြောင့် အောလြိုကမြိလသည်ေ။ ထို့နောကြ ဇောထြှန်းက သူ၏လီးကြီးကို စိုးမိုးခိုင်၏ စောကဖြုတထြဲသို့ အဆုံးထိ ဆောင့်ထိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။ စိုးမိုးခိုငသ်ည် နာကငွလြှန်းသော ဝဒနောကြောင့် အံကိုကြိတခြံနသေောလြည်း ဇောထြှန်း၏ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို အတင်းတွန်းကနထြားမိလသည်ေ။
“အား ကိုဇောြ နာတယ် ။ နာတယ် ။ မခံနိုငတ်ော့ဘူး ။ တောပြါတော့ ။ အဟင့်အဟင့်”
ဇောထြှန်းသည် သူ၏လီးကြီးကို စိုးမိုးခိုင်၏ စောကဖြုတအြတွင်းသို့ အဆုံးထိ ထိုးသှင်းလိုကပြှီးနောကြ၊ ဆကမြလှုပရြှားသေးဘဲ နို့နှစ်လုံးကိုသာ ကိုငတ်ှယဆြော့ကစားရင်း သူမ၏ တဈကိုယလြုံးကို ဖစွည်ဈပြတသ်ပပြေးနလသေည်ေ။ ထို့နောကြ သူမ၏ နှုတခြမ်းပါးလေးများကို လွှာဖြင့် လကြပြေးလိုကြ သှားဖြင့် မနာအောင် ကိုကပြေးလိုကန်ှင့် လုပန်လသေည်ေ။ ထို့အပြင် နို့အုံဖောင်းဖောင်းလေး နှစ်ခုကိုပါ လွှာဖြင့်လကြပြေးလိုကြ၊ ပါးစပဖြှင့် စုပပြေးလိုကန်ှင့် ဆှပေးနသေောကြောင့် စိုးမိုးခိုငသ်ည် နာကငွမြှုကို မေ့ပြောကကြာ အရသာ တွေ့လာလတေော့သည်။
ထို့ကြောင့် အောကကြနေ ဖငန်ှဈခွမ်းကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကားရင်း ခါးကို အပေါသ်ို့ ကော့ထိုးနလသေည်ေ။ ထိုအခါ ဇောထြှန်းက သူ၏လီးကြီးကို တဈဝကခြန့်အထိ ဆှဲထုတလြိုကပြှီးနောကြ၊ အဆုံးထိ ပြနလြညဖြိသှင်းလိုကလြသည်ေ။ စိုးမိုးခိုင်၏ စောကပြတလြေးသည် ကြီးမားသော လီးတနကြှီးကို ငုံထားရသောကြောင့် အစွမ်းကုန် ဖောင်းကြှနလသေည်ေ။ ထို့အပြင် စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ အဆုံးထိ တိုးဝငလြာသော လီးကြီးကြောင့် အောင့်သလိုလို နာသလိုလိုနှင့် ခံစားရလသည်ေ။
ဇောထြှန်းကလည်း သူ၏လီးကြီးကို တဈဝကခြန့် ဆှဲထုတလြိုကြ အဆုံးထိအောင် ပြနဖြိသှင်းလိုကန်ှင့် လုပပြေးနသေောကြောင့် စိုးမိုးခိုငသ်ည် လီးကြီးဝငလြာတိုင်း အောင့်သှားသောကြောင့် ခါးကလေး ကော့သှားလိုကြ လီးကြီးကို ပြနထြုတလြိုကတ်ိုင်း စောကပြတထြဲတွင် ဟာတာတာနှင့် ခံစားလိုကရြသောကြောင့် ဇောထြှန်း၏ ကြောပြငကြှီးကို အားမလိုအားမရ သိုင်းဖကလြိုကန်ှင့် ဖြစ်နလသေည်ေ။ အရညကြှညမြွားလည်း ပိုမိုစိမ့်ထွကလြာသောကြောင့် လီးကြီးဝငထြှကတ်ိုင်း စောကခြေါင်းသံများပါ ပေါထြှကန်လသေည်ေ။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရသာ တွေ့လာသောကြောင့် ပေါငတ်နန်ှဈချောင်းကို ရငဘြတန်ှင့်ကပန်အေောင် အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပေးရင်း ခါးကိုပါ မှောကကြော့ထိုးပေးလသည်ေ။ ဇောထြှန်းကလည်း အရှိနရြလာသောကြောင့် သူ၏လီးကြီးကို စိုးမိုးခိုင်၏ စောကပြတကြလေးထဲသို့ အားကုန် ဆောင့်သှင်းနလသေည်ေ။
“အား ကိုဇောြ ဆောင့် ဆောင့် ။ တအားဆောင့် ။ အ အ အား အား ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုဇောရြာ ။ အဟင့် အအအား”
စိုးမိုးခိုငသ်ည် ပြီးခါနီးလာသောကြောင့် အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာကာ ဇောထြှန်း၏ခါးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့် တအားဆှဲဖကရြင်း ပေါငန်ှဈချောင်းကို အတင်းဖြဲကားပေးနလသေည်ေ။ ထို့အပြင် ဖငကြိုကော့မှောကကြာ စကောဝိုင်းသလိုလုပလြိုကြ ဘယည်ာရမ်းလိုကန်ှင့် လုပန်သေောကြောင့် ဇောထြှန်းသညလြည်း လိုးရင်းလိုးရင်း ကောင်းသညထြကြ ကောင်းလာသဖြင့် သူမ၏ မို့ဖောင်းသော နို့အုံဖြေးဖြေးလေးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့် ဆုပကြိုငကြာ နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပရြင်း အားပါးတရ ဆောင့်လိုးနလတေေော့သည်။
စိုးမိုးခိုငသ်ည် သူမ၏ စောကဖြုတကြဉွြးကဉွြးလေးထဲသို့ တိုးဝငန်သေော ဇောထြှန်း၏လီးကို တဆတဆြတ် ညဈပေးရင်း အရညမြွား တရဟော စိုရှှဲကလွာကာ တဈကိုယလြုံး တွန့်လိမလြကြြ တဈခွီပြီးသှားလတေော့သည်။ ဇောထြှန်းသညလြည်း လိုးရင်းလိုးရင်း သူမ၏ စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ သုတရြညမြွားကို အားကုနပြန်းထည့်ကာ ငှိမကြသွှားလတေော့သည်။
ထို့နောကြ ဇောထြှန်းသည် စိုးမိုးခိုင်၏ စောကဖြုတလြေးအတွင်းထဲသို့ သူ၏လီးကြီးကို ထိုးသှင်းထားရင်း နှစ်ယောကစြလုံး အမောပြသညေအြထိ နလေိုကသ်ည်။ အတနကြှာသောအခါမှ ဇောထြှန်းက စိုးမိုးခိုင်၏ စောကဖြုတလြေးအတွင်းမှ သူ၏လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ကုတငပြေါမြှ ထသှားလသည်ေ။ ထို့နောကြ ဖနခြှကန်ှဈလုံးတွင် ခပည်ိုညို ဆေးရညကြို လကန်ှဈလုံးခန့်စီ ထည့်ပြီး စိုးမိုးခိုငကြို အသာပြေ့ထူလိုကရြင်း ပေးလိုကသ်ည်။
“ဘာတွလေဲဟင် ။ စိုးမသောကခြငွဘြူး”
“ကိုဇောလြည်း သောကမြှာပါ စိုးရယ်”
ဇောထြှန်းက မော့သောကပြှလိုကသ်ညကြို ကြည့်ရင်း စိုးမိုးခိုငလြည်း သူမ၏ လကတ်ှင်းရှိ ဖနခြှကထြဲမှ ဆေးရညကြို မော့သောကလြိုကသ်ည်။ တဈကိုယလြုံး ပူရှိန်းသှားသလို အားပြည့်လာသညဟြု ခံစားလိုကမြိလသည်ေ။ ထို့နောကြ စိုးမိုးခိုငကြ ကုတငပြေါတ်ှင် ထိုငန်ရောမှ ကုတငအြောကမြှ ထဘီကိုဝတရြန် ကောကယ်ူလိုကသ်ည်။
ထိုအခါ ဇောထြှန်းက စိုးမိုးခိုင်၏ အနားသို့ ကပသ်ှားပြီး ထဘီကိုငထြားသော သူမ၏ လကကြလေး တဈဖကကြို အသာဆုပကြိုငလြကြြ ကနွလြကတ်ဈဖကဖြှင့် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို သိုင်းဖကလြိုကပြှီး ပါးကလေးကို အသာအယာ နမ်းလိုကသ်ည်။
“ထဘီဝတပြါရစေဦး ကိုဇောရြယ်”
“ဝတတ်ာပေါ့ စိုးရယ် ။ ကိုဇောြ့လီးကြီးမှာ ပနတေောတွကေို သုတပြေးပါဦး”
“ဟင်း ။ ရှကလြိုကတ်ာ”
စိုးမိုးခိုငကြပြောရင်း ပြော့ခွနသေေော ဇောထြှန်း၏ လီးကို သုတပြေးလိုကသ်ည်။
“ကဲ သုတပြေးပြီးပြီ”
“စိုးစောကဖြုတမြှာ ပနတေောကိုလည်း ကိုဇောြ သုတပြေးမယန်ောြ”
ထို့နောကြ ဇောထြှန်းက သူမ၏ထဘီကိုယူကာ အတင်းသုတပြေးနလသေည်ေ။ ဇောထြှန်းသည် အကြံနှင့် အခွိနဆြှဲ သုတပြေးနခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ သောကခြဲ့သော ဆေးရညသ်ည် တနဖြိုးကြီးသော ကာမအားတိုးဆေး ဖြစ်လသည်ေ။
အတနကြှာသောအခါ စိုးမိုးခိုငသ်ည် လူရောစိတပြါ လန်းဆန်းလာရုံသာမက တဈကိုယလြုံး ပူနှေးလာပြီး စောကဖြုတထြဲမှလည်း ယားကြိကြိနှင့် ခံချင်စြိတ် ပေါလြာပြနလြသည်ေ။ ထို့ကြောင့် ဇောထြှန်းက ထဘီနှင့်မသုတတ်ော့ဘဲ စောကဖြုတကြို လကဖြှင့် ဆုပန်ယပြှတသ်ပန်သညေကြို ငှိမခြံနလေိုကလြသည်ေ။ သူမ၏ နို့အုံလေးများကို ပြတသ်ပဆြုပခြွနသေညေကြိုလည်း သာယာနမေိသည်။
ဇောထြှန်း၏ ပေါငကြှားသို့ ကြည့်လြိုကမြိသောအခါ ပြော့ခွနသေေော လီးကြီးမှာ ပြနလြညထြောငမြတန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသောကြောင့် သူမကို နောကတ်ဈခွီတော့ ထပလြိုးမညဟြု သိလိုကလြသည်ေ။ ထို့ကြောင့် မှနမြှနလြိုးလိုကလြငွြ မိမိ၏ခံချင်စြိတ် ပြသှေားမညကြို သိသောကြောင့် စိုးမိုးခိုငကြ မိန်းမဉာဏဖြှင့် စကားစလိုကသ်ည်။
“ကိုဇောရြယ် ။ စိုးမနတတေတ်ော့ဘူး ။ မကလိပါနဲ့တော့။ စိုးကို ဒီလောကလြိုးရရင် ကြနပေရြောပေါ့ ။ စိုးပြနတ်ော့မယ်”
“မပြနပြါနဲ့ဦး စိုးရယ် ။ ကိုဇောြ့လီးကြီး ထောငန်တောကို မတွေ့ဘူးလား ။ တဈခွီလောကတ်ော့ လိုးပါရစေဦးကြယ်”
“စိုးကို မသနားတော့ဘူးလားဟင် ။ ခုနကလဲ တဈခါလုပထြားပြီးပြီ”
“ခစွလြို့ပါကြယ် ။ စိုးမနာဘဲနဲ့ သကသ်ကသ်ာသာဖြစ်အောင် လုပပြေးပါ့မယ်”
“ကဲ ဒါဖြင့်ရငလြည်း မှနမြှနပြှီးအောင် လုပန်ောြ”
ဇောထြှန်းက စိုးမိုးခိုငကြို ကုတငခြေါင်းရင်းဘကသ်ို့ ကြောပေးထိုငခြိုင်းပြီး သူက သူမနှင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခွဆင်ေးထိုငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ စိုးမိုးခိုငကြို သူ၏ပေါငပြေါသ်ို့ တကထြိုငခြိုငပြှီး သူမ၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို သူ၏ခါးနောကတ်ှင် ဖြဲကားထားလိုကသ်ည်။ ပေါငမြွား ဖြဲထားသောကြောင့် ပြဲအာနသေော သူမ၏ စောကဖြုတအြဝတွင် သူ၏လီးကြီးကို တေ့လိုကပြှီး သူ၏ပုခုံးနှစ်ဖကကြို သူမ၏လကန်ှဈဖကဖြှင့် ကိုငခြိုင်းလိုကသ်ည်။
ထို့အခါ နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယအြထကပျိုင်းများကို နောကသ်ို့ လှနလြိုကသ်ောအခါ တငပြါးများကို ရှေ့သို့ တိုးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားပြီး တေ့ထားသော လီးတနကြှီးသည် စောကဖြုတထြဲသို့ တိုးဝငသ်ှားလသည်ေ။ ထို့နောကြ ရှေ့သို့ ရငခြငွြးအပအြောင် ထိကပလြိုကသ်ောအခါ စိုးမိုးခိုင်၏ ဖငသ်ားများသည် နောကသ်ို့ ရောကသ်ှားပြီး စောကဖြုတအြတွင်းမှ လီးက အပြငသ်ို့ ပြနထြှကလြာလသည်ေ။ ထို့နောကြ အနောကသ်ို့ လှနခြလွိုကသ်ောအခါ ပြနတ်ိုးဝငသ်ှားလသည်ေ။
ဤသို့ဖြင့် ဇောထြှန်းက အောကမြှ လှုပကြစားပေးနရော စိုးမိုးခိုငသ်ည် အပေါမြှ အားမစိုကရြဘဲ ပုခကစြီးနသကေဲ့သို့ ခံစားရပြီး မိမိ၏စောကဖြုတထြဲသို့ လီးကြီး ဝငခြညွထြှကခြညွြ ဖြစ်နသေောကြောင့် အခကြကြကြ ပြတတ်ိုကန်သေော အရသာကိုလည်း အပြည့်အ၀ ခံစားနရလေသည်ေ။
ဇောထြှန်းက သူမ၏စိတမြွား ပိုမိုထကြှလာစရန်ေ မကြာခဏ နို့ကိုစို့ပေးလိုကြ ဆုပန်ယပြေးလိုကြ တဈကိုယလြုံး နမ်းလိုကန်ှင့် လုပပြေးနပြနေရြာ စိုးမိုးခိုငသ်ည် ဇောထြှန်း၏ကြောကို ပြနလြညသ်ိုင်းဖကရြင်း တဟင်းဟင်း ဖြစ်လာလတေော့သည်။ ထိုပုံစံသည် ဇောထြှန်းအတွကြ အားမရသလို စိုးမိုးခိုငအြတွကလြည်း ကြနပေမြှု အပြည့်အ၀ မရစသေောကြောင့် ဇောထြှန်းသည် စိုးမိုးခိုငကြို နောကသ်ို့ အသာလှနခြလွိုကပြှီး ဆင်းထားသော ခွထေောကမြွားကို ဒူးထောကအြနအထေားသို့ ပြောင်းယူလိုကသ်ည်။
ထို့နောကြ စိုးမိုးခိုင်၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို သူ၏ပုခုံးပေါသ်ို့ ထမ်းတငလြိုကပြှီး မှောကခြလွိုကသ်ောအခါ စိုးမိုးခိုင်၏ တငပြါးများသည် မှောကတ်ကလြာပြီး စောကဖြုတသ်ညလြည်း ပိုမိုတင်းမာလာလသည်ေ။ စိုးမိုးခိုငသ်ည် လီးတနကြှီးက အပေါစြီးမှ စောကဖြုတအြတွင်းသို့ ဝငခြညွထြှကခြညွြ ဖြစ်နသညေကြို တွေ့နရသေောကြောင့် ပိုပြီးစိတကြှှလာသလို၊ ဇောထြှန်းသညလြည်း လီးကို ထိုးသှင်းလိုကသ်ောအခါ ပြားကပသ်ှားသော စောကဖြုတန်ှင့်၊ လီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ောအခါ ဖောင်းကြှတကလြာသော စောကဖြုတကြိုကြည့်ရင်း ပိုမိုစိတထြကြှ လာလသည်ေ။ ထို့ကြောင့် ပါးစပမြှပြောရင်း အားရပါးရ ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။
“စိုး ။ ကိုဇောြ အားရပါးရ လိုးတော့မယန်ောြ”
“ဖတ် ဖတ် ဖတ်”
“အင့် အဟင့် ။ အအ ။ ကိုဇောရြယ် စိုးကို မသနားတော့ဘူးလား”
“စိုးနာလို့လားဟင်”
“နာတော့သိပမြနာဘူး ။ ဒါပမယ်ေ့ တဈခကြတ်ဈခကြကြရွင် အောင့်သှားတယ်”
“ခဏလေးပါကြာ ။ အစမို့လို့ပါ ။ ကိုဇောြ မအောင့်တော့အောင် လုပပြေးပါ့မယ်”
“ဖြည်းဖြည်းလုပပြါ ကိုဇောရြယ် ။ စိုးဟာလေး ကြဲထွကသ်ှားပါဦးမယ်”
“စိတမြပူပါနဲ့ကြယ်”
ထို့နောကြ ဇောထြှန်းက စကားမပြောတော့ဘဲ အားကုန် ဆကလြိုးလတေော့သည်။ စိုးမိုးခိုငသ်ညလြည်း အောင့်တာပြောကသ်ှားပြီး အရသာ တွေ့လာလတေော့သည်။ ထို့ကြောင့် ဇောထြှန်းက ဆောင့်ခလွိုကတ်ိုင်း တငပြါးနှစ်ဖကကြို အစွမ်းကုန် ပင့်မှောကပြေးနမေိလသည်ေ။
“အင့် ဟင့် ။ ကိုဇောြ ။ ဆောင့်ဆောင့် ။ အအ ။ ဆောင့်လေ ။ စိုးခံနိုငပြါပြီ ။ အင့်အင့်အင့်”
“ဘှပ် ဘှပ် ဖတ် ဖတ် စွပ် စွပ်”
“အား ။ အင့်အင့် ။ အအ ။ အိ ။ အင်းဟင်း ။ အအ ။ အား ။ဟင်း ဟင်း”
ဇောထြှန်းသညလြည်း အသကရြှူသံ ပြင်းလာသလို ဆောင့်ခကြမြွားကလည်း ပိုပြင်းထနလြာလသည်ေ။ ထို့အတူ အထုတအြသှင်းလည်း ပိုမှနဆြနလြာသလို စိုးမိုးခိုင်၏ အကော့အပင့် အလှုပအြရမ်းကလည်း ပိုမှနလြာလသည်ေ။
တဈခဏအကြာတွငတ်ော့ နှစ်ဦးစလုံး တဈဆတဆြတ် တုနခြါရင်း တဈဦးကိုတဈဦး တင်းကြပစြှာဖကကြာ ပျိုငတ်ူပြီးသှားကြလသည်ေ။ ထို့နောကြ တဈဦးနှင့်တဈဦး ဖတလြကြသ်ား ငှိမကြသွှားလတေော့သည်၊။
ပြီးပါပြီ။