ကြီးမထွေေးတို့ တဲ
ရေးသားသူ – ဘူးခါးသီး
အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။
“ပြစမ်း မထွေေးကို သားဂြိုးလေး ကြီးပြီလားလို့”
“ကြီးသေးပါဘူးဗြ သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတယ်”
“ပြှတပြှှတပြှှတ် ပလှတ်”
“အားအားအား ယားတယ် မထွေေးရ”
“ကောင်းရောကောင်းလား”
“အင်း ကောင်းတယ် နောကလြည်း အဲ့လိုလုပပြေးနောြ မထွေေး”
“အမြဲလုပပြေးမှာပေါ့ မေ့သားလေးကို”
ဒါက လှနခြဲ့တဲ့ ၇ နှစ်လောကကြပေါ့။ ဘဘမိန်းမဒေါမြထွေေး ကနွောြ့ကို လီးစုပပြေးခဲ့တာပါ။ အဲ့တုန်းက ကနွောြ ၁၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။
ရှာကိုပြနတ်ိုင်း ဘဘဦးကောင်းတို့တဲမှာ နတယ်ေ။ ကစားတယ်။ အိပတ်ယ်။ အဈကိုဝမ်းကြဲတွလည်ေး ရှိတာကိုး။ ဖိုးဖိုးဖြားဖြားတို့ဆီ လာလညပြမယ်ေ့ အဖောတ်ှရှေိတဲ့ ဘဘတဲမှာ ပိုပြောတ်ယ်။ အဲ့မှာပဲ အိပတ်ာများတယ် ။ မထွေေးနဲ့လေ။
ဘဘမိန်းမဒေါမြထွေေးကို ကနွောကြ အမထွေေး ခေါရြာကနေ မထွေေးလို့ပဲ ခေါတ်ော့တယ်။ သားတွခညွြေး မှေးထားပြီး အကြီးဆုံးကပဲ ကနွောြ့ထကြ ၁၀ နှစ်ကြောြ ကြီးတယ်။ အငယဆြုံးကတော့ ၃ နှစ် လောကပြဲ ကြာတယ်။ ကိုလတန်ဲ့က ၅ နှစ်ကြာတယ်။
နေ့ဘကဆြို ဖိုးဖိုးဖြားဖြားတဲမှာ သှားဆော့ကြ ညနဆေို ပြနလြာအိပကြှ။ တဈကြင်းလုံး တဈတောငလြုံး လွှောကသ်ှားဆော့ကြတာ။ နောကမြှ နပေူထဲ လွှောကဆြော့နကြတော ဖြားမှာစိုးတာနဲ့ ဘဘက လွှောကမြဆော့ရ တဈနရောမှာပဲ ဆော့ရမယဆြိုလို့ ငှိမသ်ှားကြတာ။ သုံးယောကပြေါင်းလောင်းကြောြ နကြတောလေ။
ညဘကအြိပရြငတ်ော့ ကနွောကြ မထွေေးနဲ့ အိပရြတယ်။ ဘဘက ရှာမှာ သာရေးနာရေး ကိဈစတွနေဲ့ ရှုပန်တေော့ လယတ်ဲကို ညဘကြ ပြနအြိပတ်ာနည်းတယ်။ အိပလြည်း သူ့ဟာသူ ဘုရားစငအြောကမြှာ အိပတ်ာများတယ်။
အဈကိုကြီးက သူ့အိမထြောငန်ဲ့သူ။ ဟို ၂ ယောကကြ တဲရှေ့မှာ အိပကြှတယ်။ ကနွောကြ အတွင်းခန်းမှာ မထွေေးနဲ့ အိပရြတယ်။ အဲ့မှာ ဇာတလြမ်းက စတာပဲ။
မထွေေးက ကနွောြ့ဂွိုးလေးကို လာလာကိုငပြှီး စတတတ်ယ်။ ဂွိုးလေး ကြီးလာပြီ၊ ငါ့သား လူပျိုဖြစ်နပြေီ စသညဖြှင့ြ စရင်း ဂွိုးလေးကို ကုန်းစုပပြေးတတတ်ယ်။ ကနွောကြတော့မသိ feel ခံနတောပေါ့။ နောကမြှ မထွေေးက တဏှာကြီးမှန်း သိရတယ်။ အဲ့တုန်းကတော့ မထွေေး ဂွိုးလေးစုပပြေးရင် လီးကထောငလြာပြီး မထွေေးပါးစပထြဲ ခါးကော့ပြီး ထိုးပစ်တယ်။ နို့တွလည်ေး တိုကတ်ယ်။ ကနွောကြလည်း စို့သညပြဲ။
နှဘကေဆြိုတော့ ပူတယ်။ ညဘကဆြို မထွေေးက ထဘီရငလြွားနဲ့ဘဲ အိပတ်တတ်ယ်။ မထွေေးက အသကြ ၄၀ ကြောြ သားသုံးယောကအြမေ ဆိုပမယေ့ြ နို့ကြီးတွကေ အခုထိတင်းတုန်း။
အစနှစ်တုန်းကတော့ ကနွောြ အရှယကြလည်း ငယသ်ေး၊ လိငစြိတကြလည်း မရှိသေးတော့ သာမာနအြတိုင်း စို့တယ်။ လကကြတော့ အငှိမမြနေ။ နို့စို့ရင်း မပူတဈပူ ဗိုကကြိုပြတ် အောကကြိုဆင်းပြီး ဆီးခုံက အမှှေးတွကေို ဆှဲတာပဲ ဟီးးးးး။
နောကန်ှဈတွတေော့ ကြောင်းမှာ အပေါင်းအသင်းစုံ အောစာအုပတ်ှေ အောကားတွေ ဖတတ်တ် ကြည့်တ်တလြာပြီး ဂွင်းလည်း ထုတတလြာတယ်။ လီးကလည်း ကြီးပြီးရှညလြာတယ်။ လုံးပတ် ၁ လကမြခွဲလောကြ တုတပြှီး ၇ လကမြနီးပါး ရှညတ်ယ်။
မထွေေးက ဂွိုးကြီးပြီလား မေးမှဲ လီးစုပမြှဲ။ ကနွောကြလည်း ကော့ထိုးမှဲ။ လီးကြီးလာတော့ မထွေေးက ဂွင်းပါ ထုပေးတယ်။ မပြုတသ်ေးတဲ့ ဒဈကလေးကို ဖြဲခပြှီး ဒဈဘေးက လခွေးတွကေိုပါ လွှာနဲ့ယကပြှီး မှိုခတွယ်။
ကနွောလြည်း လကကြ အမှှေးဆှဲရာကနေ အဖုတကြှီးပါ နှိုကတ်တလြာတယ်။ ကနွောြ နို့စို့ခွိနဆြို မထွေေးက ပကလြကလြှနပြေးထားတယ်။ ကနွောကြလည်း နို့ကိုစို့ရင်း အဖုတကြှီးပါ နှိုကတ်ယ်။ အိပခြန်းက တံခါးရှိတော့ ကနွောြ ကြိုကသ်လို ကဲရဲတယ်။ မထွေေး အဖုတကြှီးကိုလည်း ဓာတမြီးနဲ့ ထိုးကြည့်တ်ယ်။ မထွေေးက ထဘီကို ခါးအထိလှန် ပေါငကြား ပြီး ပြတယ်။ အဖုတကြ အကြီးကြီးဗွ။
မထွေေးက အသားညိုတော့ သားသုံးယောကြ မှေးထားတဲ့ အဖုတကြှီးက လနပြှဲညိုမဲလို့ ကြှကန်ားရှကတ်ှနေဲ့။ ကနွော့အြတွကြ ကစားစရာ အသဈရတာပေါ့ဗွာ။ ငုတတ်ုတထြောငန်တေဲ့ အစိကြီးကိုဆှဲလိုကြ ကြှကန်ားရှကဆြှဲလိုကန်ဲ့ မထွေေးခငမြွာ feel တွတကေလြို့။
ကနွော့ဂြွိုးကို စုပပြေးသလို သူ့အဖုတကြှီးကိုလည်း ယကခြိုင်းတယ်။ ကနွောလြည်း သူပြောသလိုရော အောကားတွထေဲကလိုရော ယကပြေးတာ ဗှောင်းကိုဆနလြို့ ။
“သား သားဂွိုးလေး မထွေေးအဖုတထြဲ ထိုးထည့လြိုကြ”
ကနွောလြည်း မသိသလိုလိုနဲ့ လီးကို ဟိုထိုးဒီထိုး ထိုးတော့ သူကိုယတ်ိုငကြိုငပြှီး အဖုတဝြတေ့ပေးတယ်။
“အု အား မထွေေး ဝငသ်ှားပြီလား”
“အေးတဈဆုံးပဲ သားရယ် ညှောင့တ်ော့ ရှေ့တိုးနောကဆြုတည်ှောင့ြ ”
ကနွောလြည်း မထွေေးပြောသလို လုပတ်ယ်။ အဖုတကြ ချောငန်ပမေယေ့ြ လိုးလို့တော့ ကောင်းသေးတယ်။
“ဖတဖြတဖြတ် ဘှတပြလပ် ဖတဖြတဖြတ်”
“သားဖြည်းဖြည်းလုပ် အပြငကြ ကြားသှားဦးမယ် တိုးတိုး”
“ကိုလေးတို့လား သူတို့က ဆငအြောတ်ောင် မနိုးပါဘူး မထွေေးရာ အေးဆေးပါ”
ကနွောလြည်းပြောရင်း ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပစ်ပြီး အခကြြ ၃၀ လောကဆြောင့ကြာ လရညတ်ှေ အဖုတထြဲ ပန်းထည့ပြဈလိုကသ်ည်။
“အား အား ထွကကြုနပြှီ မထွေေးရေ အား အား”
“အာ့ကြောင့ြ သားကိုဖြည်းဖြည်းလုပလြို့ ပြောတာပေါ့။ မထွေေးတို့ လိုးကြတာ ဘယသ်ူမှ မပြောနဲ့နောြ သား နောကန်ေ့လည်း လိုးကြမယ်”
“ဟုတကြဲ့ မထွေေး”
“မထွေေးကို လကန်ဲ့လုပပြေးဦး မထွေေး မပြီးသေးဘူး ”
“ဟုတ် မထွေေး”
ကနွောလြည်း မထွေေးပြောပြသလို အစိကို ကုန်းစုပ်၊ အဖုတဝြကို လကြ၂ ချောင်း ထိုးထည့ပြှီး ကလိုင်းပေးလိုကတ်ယ်။ နောကြ လကြ ၃ ချောင်း ထပထြိုးထည့တ်ယ်။ ခဏကြာတော့ မထွေေး ကော့တကလြာပြီး အရညတ်ှေး ပန်းထုတလြိုကတ်ော့တယ်။
မနကကြတွော့ ဘဘက အဈကိုလေးတို့ နှစ်ယောကကြို ရှာမှာ အလုပကြူဖို့ ခေါသ်ှားတော့ ကနွောန်ဲ့ မထွေေးပဲ ကနွခြဲ့တယ်။ ညက လိုးထားပမယေ့ြ လီးက တောငန်တယ်ေ။ မထွေေးက တဲအောကြ ကြကခြှံထဲဝငပြှီး လှဲကငွြးနတယ်ေ။
တဲအောကကြ လူကြီး ဆောင့ဆြောင့ထြိုငပြှီး ဝငလြို့ရတယ်။ ဘေးတွေ ပတကြာထားတော့ အပြငကြလူ မမှငန်ိုငပြါ။ အထဲမှာ ပစ်စည်းတွလည်ေးထားတော့ တဈခုခုဆို ပုန်းလို့ရတယ်။ ကနွောလြည်း မထွေေးကို ဝိုင်းကူပေးတယ်။ နောကြ မထွေေးအနားကပပြှီး
“မထွေေး ညကလို လုပရြအောငလြေ”
“ဟယ် ကောငလြေး အစောကြီးရှိသေးတယ်”
“သား ဂွိုးလေး ထောငန်ပြေီဗွ”
“ဟင် နှာဘူးလေး ခဏနေဦး ဒါလေးလှဲဦးမယ်”
“အဟီးး ဟုတကြဲ့ မထွေေး”
လိုးရတော့မယဆြိုတော့ လီးက ပိုတောငလြာတယ်။ လှဲကငွြးပြီးတော့ မထွေေးက အပြငထြှကဖြို့ သှားလိုကတ်ယ်။
“မထွေေး သားက ဒီထဲမှာ လိုးချင်တ်ာ”
“ဟယ် ပေါကပြေါကရြှာရှာ လာပါ အပေါမြှာ သှားလိုးကြမယ်”
“ဒီမှာလည်းကောင်းပါတယ် မထွေေးရ။ သား မှဆေီအိတခြှံတွေ ခင်းလိုကမြယ်”
“ကဲကဲ ကိုယတ်ော့ြ သဘောကပြါတောြ”
ကနွောြ မှဆေီအိတခြှံသုံးလုံးယူကာ မှညေီမှာ ခင်းလိုကတ်ယ်။ ဒါမှ ကြောမနာ ဒူးမနာမှာလေ အဟဲ။ မထွေေးက လေးဘကထြောကကြာ ဖငကြုန်းပေးတယ်။ ထဘီကို ခါးအထိ လှနတ်ငလြိုကတ်ော့ မထွေေးရဲ့ ဖငည်ိုညိုကြီးကြားမှ အဖုတည်ိုကြီးက ပြူးထွကလြာတယ်။ ကြှကန်ားရှကတ်ှကေ ကနွော့ကြို လွှာထုတပြှီး ပြောငန်သယေောငယ်ောင်။ အစိကြီးကလည်း ပြူးနတယ်ေ။ အပေါကြ ဖငစြအိုဝမဲမဲက စူပြီး ကနွော့ကြို နှုတခြမ်းထောပြှနတယ်ေ။ ဖငဝြကြီးက လိုးချင်စြရာလေး။
“မထွေေး ယကပြေးမယန်ောြ”
“အင်း ယကလြေ…. သား”
ကနွောလြည်း အောကားထဲကအတိုင်း မထွေေးရဲ့ ဖငကြှီးနှစ်ဖကကြို ဖြဲပြီး ဖငဝြကို ယကပြဈလိုကတ်ယ်။ ဖငဝြကြီးက ပြစိပြစိ ဖြစ်လာတယ်။
“အိုး အား သားရေ… ဘယကြိုယကန်တောတုန်း ဖငကြိုမယကန်ဲ့လေ ယားတယ် အိုးဟိုးဟိုး အိုးအိုးအီးအား”
“ကောင်းလားဟင် မထွေေး သား အပြာကားထဲကလို လုပကြှည့တ်ာ”
“ယားကြိကြိနပမေယေ့ြ ခံလို့ကောင်းသားပဲ ဆကယ်ကပြါဦး အဖုတကြိုလည်းယကြ”
ကနွောလြည်း အစိမှဖငဝြ၊ ဖငဝြမှ အစိအထိ အပေါအြောကြ ပင့ပြင့ယ်ကပြေးလိုကတ်ယ်။ အလုပလြုပထြားတာဆိုတော့ အဖုတကြှီးက ခွှေးနံ့နည်းနည်း ထွကန်တယ်ေ။ ဖငကြတော့ မနံ။
မထွေေးကို ကနွော့ဘြကလြှည့ခြိုင်းပြီး လီးကော့ပေးလိုကတ်ယ်။ မထွေေးက သဘောပေါကတ်ယ်။ ကနွော့လြီးကိုငုံကာ လေးဘကထြောကလြကြပြဲ စုပပြေးတယ်။ ကနွောလြည်း မထွေေးခေါင်းကို ကိုငပြှီး ပါးစပကြို လိုးပစ်လိုကတ်ယ်။
“ဝေါ့ ဝေါ့ ဖြည်းဖြည်းလုပပြါ သားရယ် လညခြွောင်းထဲ ဝငတ်ော့မယ်”
ကနွောလြည်း မထွေေးပါးစပထြဲ လီးကို အဆုံးထိသှင်းပြီး ခေါင်းကို ကိုငထြားလိုကတ်ယ်။ လီးက အာခေါငကြွောပြှီး လညခြွောင်းထဲပါရောကတ်ယ်။ အရသာက အဖုတကြို လိုးရသလိုပဲ။ နောကြ လီးကိုဆှဲထုတလြိုကြ ပြနထြိုးထည့လြိုကန်ဲ့ မထွေေးပါးစပကြို လိုးလိုကတ်ယ်။
“ဘှပ် ဘှပ် ဘှပဘြှပ် ဘလဈ ဘှတ်”
အဖုတကြို လိုးသလိုပဲ အသံတွေ ထွကလြာတယ်။ မထွေေးကတော့ မကြရြညပြါဝဲသှားပြီး ကနွောလြုပသ်မွှ ခံနတယ်ေ။ ကနွော့ပြေါငတ်ဈလွှောကြ မထွေေးရဲ့ တံတွေးတွေ ရှှဲရှှဲစိုနတယ်ေ။ လီးကို ပြနဆြှဲထုတလြိုကတ်ော့ လီးမှာပါ စိုရှှဲနသည်ေ။ မထွေေးကို ဟိုဘကြ ပြနလြှည့ခြိုင်းပြီး ဖငဘြူးတောင်းထောငခြိုင်းလိုကတ်ယ်။
“မထွေေး သား ဖငလြိုးချင်တ်ယ် ဖငဖြှဲပေး”
“သားဘဘ လိုးဖူးလို့ မထွေေး ဖင် ၂ ခါ ၃ ခါတော့ ခံဖူးတယ် ဖြည်းဖြည်းလိုးနောျ”
“ဟုတ် မထွေေး”
မထွေေး ဖငခြံဖူးသညဆြို၍ ပြောမြိတယ်။ မခံဘူးတဲ့သူဆို ကိုယ့စြိတကြှိုကြ လိုးရမှာ မဟုတဘြူးလေ။ မထွေေး ဖြဲပေးထားတဲ့ ဖငဝြထဲ လီးတေ့ပြီး ထိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။
“ဗွဈဗွဈဗွဈ ဘလှတ် ဘု”
လီးတဈဝကကြွောြ ဖငထြဲဝငသ်ှားတယ်။
“အားကြှတကြွှတ် သားရေ… ဖြည်းဖြည်းသှင်း ဖငကြ အဖုတလြို မဟုတဘြူး.. အဆုံးဝငမြှ သားစိတကြှိုကဆြောင့ြ”
ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လီးအဆုံးဝငအြောင် သှင်းတယ်။ မထွေေးဖငန်ဲ့ ကနွော့ဆြီးခုံထိမှ ရပလြိုကပြှီး ခဏနားလိုကတ်ယ်။ နောကြ တဈခကြခြငွြး မှနမြှနဆြောင့လြိုးပေးတော့ မထွေေးက ဖငကြှီးကို နောကပြဈပစ်ပေးတယ်။
ကနွောလြည်း အစအဆုံးလိုးလိုကြ အဝတင် ကပည်ှောင့လြိုကဖြှင့ြ စိတရြှညရြှညန်ဲ့ ပုံမှနလြေး လိုးနလေိုကတ်ယ်။ ကြောင်းမှာ သူငယခြငွြးတွကေို ပြနကြှှားလို့ ရပြီလေ။ အောကားကြည့်ြ အောစာအုပ် ဖတန်တေဲ့ သူတွထေဲ ကနွော့ကြ သူတို့ထကြ အတွေ့အကြုံ ပိုသှားပြီလေ။ ကနွောကြ အောစာတွေ အောကားတွထေဲကအတိုင်း လကတ်ှေ့အသုံးခနွခွင်ေး ဖြစ်တယ်။
“သား ဆောင့တ်ော့ရပြီ မထွေေးခံနိုငပြှီ စိတကြှိုကလြိုးတော့”
မထွေေးက ပြင်းပြင်းလိုးခိုင်းလာတော့ ကနွောကြလည်း ဆောင့ဆြောင့ပြှီး လိုးပစ်လိုကတ်ယ်။
“ဘုဘုဘှတ် ဘလှတဘြှတ် ဗှှတ် ဖတဖြတဖြတ် ဘှတ် ဗှိ”
ဖငထြဲမှ လအနေသ်ံများက တဘှတဘြှတ်။ မထွေေးက ဖငဝြကို ညှဈပေးတော့ လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ လီးဆောင့ထြည့လြိုကတ်ိုင်း ညှဈညှဈပေးတာ။
“ကောင်းလိုကတ်ာ လိုးလိုး သားလေးလိုး အင်း အား အိုးးးးး”
အခကြြ ၅၀ ခန့ြ ဆောင့လြိုးလိုကပြှီး ဖငထြဲကို လရညတ်ှေ ပန်းထည့လြိုကတ်ယ်။ မထွေေးကတော့ ပြီးတာ ခဏခဏပဲ။
ကနွောလြည်း ပြီးသှားလို့ လီးကို ဖငထြဲမှ ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ ပလှတဆြိုမှညပြှီး အပြငထြှကလြာတယ်။ ဖငဝြမဲမဲလေးက ဟောင်းလောင်းလေး ကနွခြဲ့တယ်။ အတွင်းသားတွကလေည်း ရဲလို့။
အတောငမြကသွေးတဲ့လီးကို ဖငထြဲ ပြနဖြိသှင်းလိုကပြှီး မထွေေးခါးကိုဖကကြာ ဘေးသို့ လှဲခလွိုကပြှီး အိပလြိုကတ်ော့တယ်။ တဲအကာကနေ ချောင်းနသေော မကြလြုံးကိုတော့ ကနွောရြော မထွေေးပါ မသိလိုကပြေ။
နောကန်ှဈရှာပြနတ်ော့ ဘဘနဲ့ ကိုလတကြ အဖိုးတို့တဲ့မှာ။ ကိုငယကြ မထွေေးတို့ တဲမှာရှိတယ် ကြမ်းခွံ ရလေောင်းနတယေဆြိုလို့ ကနွောလြိုကသ်ှားလိုကတ်ယ်။ တဲမှောကဘြကကြ ကြမ်းခွံထဲမှာ မထွေေးက အဈကိုငယန်ဲ့ လိုးနကြတောကို တွေ့ရတယ်။
ကနွော့ကြိုတွေ့တော့ နှစ်ယောကသ်ား မလန့တ်ဲ့အပြင် ခေါပြှီး လိုးခိုင်းတယ်။ ကနွောန်ဲ့ ကိုငယ် မထွေေးကို ညှပပြှီးလိုးကြတယ်။ မထွေေးရဲ့ ထနခြကြကြတော့ လကလြနပြါတယဗြွာ။
နောကသ်ိပမြကြာပါဘူး ။ မထွေေး ကိုယဝြနရြှိလာတယ်။ ကနွော့ဟြာလား ကိုငယဟြာလား မသချော။ ဘဘကတော့ သူစွမ်းနိုငသ်ေးတယဆြိုပြီး ပြောန်လရေေဲ့။
ပြီးပါပြီ။