ညီမလေး
ရေးသားသူ – Lion Man
⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
(အောကဖြောပြှပါ ဇာတလြမ်းအား ရသအနဖြငေ့ဖြတ်၍ အတုမယူသင့ကြှောင်း အသိပေးအပပြါသည်။)
ကြှန်တောျတို့က မောင်နှမနှစ်ယောကျတည်းပဲ ရှိတာပါ…။ ညီမနဲ့က သုံးနှစ်ကြာပါတယ်…။ ကြနောျက ၉ တန်းလောကျမှ ဂွင်းစထုဖူးတာ…။ ကြနောျ ၁၀ တန်းအောင်တော့ ညီမလေးက ၈ တန်း။ အဲ့အခြိန်မှာပဲ ညီမနဲ့ စဖြစ်တာပါ။
၁၀ တန်းအောင်ပြီး ကြောင်းက မတကြရသေးတော့ မနကြဆို တောြတောြနဲ့ အိပြယာမထဘူး။ ကိုယ်အိပြတဲ့ ခွင်ထောင်နဲ့ ဘီဒိုနဲ့က ကပြနတော….။ ညီမလေးက မနကြပိုင်း ကြောင်းသှားဖို့ ရချိုးပြီးရင် အဲ့နားမှာ ထမိန်ရင်လွားလေးနဲ့ အင်ျကြီလာလာဝတ်တယ်။ တခါတလေ ကိုယ်ကနိုးနရင်ေ ခွင်ထောင်ထဲက မှင်မှင်နရတောပေါ့။
တဈရကျမှာ ဘီဒိုထဲက သူ့ပင်တီ အနီရဲရဲလေးကိုဝတ်ပြီး ထမိန်ကို အကုန်ခြှတ်ခလြိုကျတယ်။ ပြီးတော့ ဘီဒိုရှေ့ ဒူးထောကျပြီး ဘာရှာနတောလဲ မသိဘူး…။ ပင်တီအနီရဲရဲလေးနဲ့ ဖင်လေးက တင်းနတောပေါ့ဗြာ။
ကြနောြလည်း ခွင်ထောင်ထဲကနေ စိတ်တွေ ဘယ်လို ဖြစ်သှားမှန်း မသိပါဘူး။ အဲ့ဒီမှာ မနနေိုင်တော့ပဲ ညီမလေးက ဒူးထောကြပြီး ထိုင်နလေို့ နောကြကိုပြူးထွကြနတေဲ့ သူ့အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို ပင်တီပေါကြနေ သှားပြတ်ပေးမိတယ်…။ အဲ့အခွိန်မှာ သူကလန့်ပြီး နောကြလှည့်ကြည့်ရင်း
“အဈကိုကြီး ဘာလုပျတာလဲ”
တဲ့…။ ကြနောျလည်း လန့်ဖြန့်ပြီး
“အောျ ဘောင်းဘီလေးလှလို့ အသားလေးကောင်းလား ကိုင်ကြည့်တာပါ”
လို့ ကြောင်ကြောင်တောင်တောငန်ဲ့ ပေါကြကရတွေ ပြောလိုကြရတယ်။ သူလည်း အလန့်တကြားနဲ့ ထပြီး ကြောင်းစိမ်းထမီလေး ကောကြစွတ်ကာ ထွကြသှားလရေဲ့ဗွာ…။
ပထမဆုံးဆိုတော့ အမနေဲ့ ပြန်တိုင်မလားဆိုပြီး လန့်လိုကြတာ….။ ဒီလိုနဲ့ နောကြရကြတွမှော ကြောကြပြီး ဘာမှဆကြမလုပြဖြစ်ပဲ နေနမေိတယ်။ ပြန်များတိုင်မလားဆိုပြီး ကြောကြနရတောလဲ မောတယ်ဗွာ..။
ညီမလေးကလည်း နောကြရကြတွမှော ဟိုနေ့ကလို မလုပြတော့ပဲ ပုံမှန်အတိုင်း ထမိန်ရင်လွားနဲ့ ပငတ်ီဝတ် အင်ျကြီဝတ် လုပြတာပဲ တွေ့ရတယ်..။ အဲဒါလေးပဲ ကြည့်ကြည့်ပြီး ဖီးလြယူ… သူသှားရင် မှန်းထုရတာ အမောပေါ့ဗွာ…။
ကြနောြတို့အိမြက အဲ့တုန်းက အခန်းတွေ သိပြမရှိဘူးဗွ ။ အပေါထြပြမှာ အိမြရှေ့ခန်းရယ်.. အတွင်းခန်းရယ် ဒါပဲရှိတာ။ အတွင်းခန်းမှာ ကုတင်နှစ်လုံး… တဈလုံးက ညီမလေးအိပပြှီး နောကြတဈလုံးက အိမြအကူ အဖြားကြီး အိပြတယ်။ ကြနောြက အိမြရှေ့ခန်း ကြမ်းပြင်မှာ မှေ့ယာခင်းပြီး အိပြတာ..။ အတွင်းခန်းက ကဉွြးတော့ ဘီဒိုတွေ ဘာတွကေို အိမြရှေ့ခန်း ကြနောြအိပြတဲ့ နရောမှာပဲ ထားတာ။ အမနေဲ့ အဖကေတော့ အောကြထပြမှာပဲ အိပြကြတယ်။
တဈရကြမှာပေါ့ဗွာ…….. ကြနောြ ညဉြ့နကြတဲ့အထိ အိပြမရဘူး…..။ စိတ်ကူးယဉြ အတွေးတွမွေားပြီး ထန်နတောလေ… ဟီးးးး…။ အဲဒါနဲ့ ကြနောြ အိပြယာထဲကထ ခွဖြပြေီး ကြောကြကြောကြနဲ့ ဟိုဘကြအခန်းထဲကို သှားရော…။ အခန်းက တံခါးမရှိဘူး။ အခန်းထဲရောကြတော့ ညီမလေး ကုတင်ခွရင်ေးနားသှားပြီး ဘာဆကြလုပြရမလဲ စဉြးစားရင်း ထိုင်နမေိတယ်။
ခဏကြာတော့… ခွင်ထောင်လေး အသာမကာ ညီမလေးရဲ့ ခွေထောကြလေးကနစပြေီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အပေါကြို တိုးပြတ်သှားတာ…. စကပလြေးထဲရောကြပြီး သူ့အဖုတ်လေးကို ပြတ်မိတဲ့အထိပဲ…။ တောြတောြကြာကြာ ပြတ်ရင်းနဲ ကနွြတဲ့ လကြတဈဖကြကလည်း ကိုယ့်ငပဲကို ထုနမေိတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ညီမလေးက တဈခကြြ တွန့်သှားလို့ ခဏငှိမြနလေိုကြရတယ်။ ကြနောြ ဆကြပြတ်တော့ ညီမလေးက ထထိုင်ပြီး အသံတိုးတိုးလေးနဲ့
“အဈကိုကြီးလား”
“အင်း”
လို့ တိုးတိုးလေးပဲ ပြောလိုကျတယ်။ သူက
“ဟာ… ဟိုဘကျမှာ အဖြားနိုးသှားလိမ့်မယ်”
“မနိုးပါဘူးဟာ… ဒီအတိုင်းလေးပဲ ငွိမျနေ….”
“ဟာာ…. မရဘူး မလုပျနဲ့ သှားတော့…”
“ဒါဆိုလည်း သှားမယ်… ခဏလေး နမ်းခင်ျလို့”
ဆိုပြီး ကြောကျကြောကျနဲ့ သူ့ကိုအတင်းဖကျ သူ့ပါးလေးကို နမ်းပြီး ပြန်ထွကျလာခဲ့ရတယ်…။ အဲ့ညကတော့ ညီမလေးကို မှန်းထုပြီး ကြိတ်မှိတ် အိပျလိုကျရတယ်ဗြာ….။
အဲဒီလိုနဲ့ နောကြသုံးလေးရကြလောကြကြာတော့…. စနေနေ့လား မသိဘူး ကြောင်းပိတ်ရကြ တဈရကြမှာ အဖနေဲ့ အမကေ အလှူသှားကြတယ်…။ အိမြအကူ အဖြားကလည်း အိမြအောကြထပြမှာ လုပြစရာရှိတာတွေ လုပြနတယ်ေ။ ညီမလေးကတော့ ထုံစံအတိုင်း မနကြပိုင်း အိပြယာထ ရချိုးနကမွေို့ ရချိုးပြီး အင်ျကြီလာလဲရော…။ ထမီရင်လွားနဲ့ပဲ ဘီဒိုဖြင့်ပြီး ပင်တီအပြာရောင်လေးကို အရင်ယူဝတ်လိုကြတယ်…။ ကြနောြလည်း ခွင်ထောင်ထဲကနေ ဘာဆကြလုပြမလဲ ကြည့်နတောပေါ့…။
ပြီးတော့ သူက ဟိုတခါလို ထိုင်ခလြိုကျတယ်…..။ ကြနောျလည်း မနနေိုင်တော့ပဲ ညီမလေးရဲ့ ထမီနဲ့ တင်းနတေဲ့ တင်ပါးလေးကို ခွင်ထောင်ထဲက လကျထုတ်ပြီး လှမ်းကိုင်လိုကျမိတယ်…။
ဒီတခါ သူကလှည့်မကြည့်ပဲ ငှိမြနတော…။ အဲဒါနဲ့ သူ့တင်ပါးလေးကို အသာလေး ဆကြပြတ်ပေးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အဖုတ်လေးနား ရောကြသှားတာပေါ့…။ ညီမလေးက ငှိမြနေတော့ ကြနောြလည်း အတင့်ရဲပြီး သူ့အဖုတ်လေးကို ခပြဖိဖိလေး ပြတ်ပေးရင်း ထမိန်အောကြကို လကြလွှိုပြီး အဖုတ်လေးကို မရမက အတင်းနှိုကြတာ….။ ပင်တီလေးက ခံနေတော့ ပင်တီကို ဘေးဆှဲဖယ်ပြီး လကြကို အတင်းထိုးထည့်ပြီး သူ့အစိနရောလေးကို ပြတ်ပေးတော့ သူမရုန်းပဲ ဆကြငှိမြနတယ်ေ။ ကြနောြလည်း OK ပြီ ဆိုပြီး ထထိုင်လိုကြတော့တယ်။
ညီမလေး အနောကြကနေ လကြတဈဖကြက အဖုတ်လေးကို ကိုင်ပြတ်၊ တဈဖကြက ထမိန်ရင်လွားပေါကြနပေဲ သူ့နို့သေးသေးလေးတွကေို ဆုပြနယ်ပေးနတောပေါ့….။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ညီမလေးက ကြနောြ့ရင်ဘတ်ကို မှီလာတယ်လေ။ ကြနောြလည်း ပါးလေးကိုနမ်း ဆံပင်လေးတွကေို နမ်းရင်း
“ခစြျလိုကျတာ”
လို့ ပြောလိုကျမိတယ်…။ ပြီးတော့
“ကိုကြီးကိုရော ခစြျလား”
ဆိုတော့……
“ခစြျတယ်”
ဆိုပြီး ပါးကိုပြန်နမ်းပေးတယ်လေ…။ ဒါနဲ့ ညီမလေးကို ထခိုင်းပြီး မကြြနှာချင်ြးဆိုင် အတူတူ ဖကြထားရင်း တဈမိနဈလောကြ ထိုင်နလေိုကြကြတယ်…။ ခဏနေတော့ ကိုယ်ချင်ြးပြန်ခွာပြီး သူ့ထမီလေးကို ဖြည်ခမွလို့လုပြတော့….. လကြနဲ့ အတင်းကာထားပြီး
“ဘာလုပျမလို့လဲ”
“နို့လေးတွေ စို့ခင်ျလို့”
“အဖြားကြီး တကျလာဦးမယ်”
“သူတကျလာရင် သိသာပါတယ်ဟာ… ခဏလေးပါ”
သူကအဲ့ကမွှ လကြကိုဘေးခလွိုကြတာ…..။ ကြနောြလည်း သူ့ထမီလေးကို ဖြည်ခပြှီး နို့လေးတွကေို ကုန်းစို့တော့ သူ့ခေါင်းကို နောကြလှန်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ကော့ပေးထားတယ်…။ နို့လေးတွကေိုစို့ရင်း လကြတဈဖကြက ပငတ်ီပေါကြနေ အဖုတ်လေးကို အသာလေးပြတ်ပြီး မှိန်းနတော တောြတောြကြာသှားတယ်။
အဲ့အခြိန်မှာ အဖြားကြီးက ညီမလေးကို အောျမေးသံတဈခု ကြားလိုကျရတယ်…။
“သမီး စာကကြျနတောလား။ အဖြား ဈေးမှာ အခြိုမှုန့် သှားဝယ်မလို့ ခွံတံခါးပိတ်ခဲ့မယ်။ အသံနားထောင်လိုကျဦး”
ကနွောြ လန့်သှားတာဗွာ ခွှေးတောင်ပြံတယ်…. ဟူး….။ ကိုယ်လည်း အရှိန်က တကြနပြေီမို့ ဘယ်လိုဇာတ်လမ်း ဆကြရမလဲ တွေးရင်း ညီမလေး လကြတဈဖကြကို ဆှဲယူပြီး ကြနောြ့ ဒုတ်ပေါကြို တင်ပေးလိုကြတယ်…။ ညီမလေးက အသေကောင်ကြီးလို အုပြကိုင်ရုံပဲ ကိုင်ထားတော့ မထူးဘူးဆိုပြီး ညီမလေးကို အိပြယာပေါြ ဆှဲလှဲလိုကြပြီး နို့လေးတွကေို စို့လိုကြ၊ ပါးလေးကို နမ်းလိုကြနဲ့ အပေါကြနေ တကြခွထားလိုကြတယ်။ ခဏနေတော့ ထမိန်လေးလှန်ပြီး
“ဘောင်းဘီ ခြှတ်လိုကျမယ်” ဆိုတော့..
“မခြှတ်နဲ့ ဘာလုပျမလို့လဲ” တဲ့ ….။
ကြနောျလည်း
“ခဏလေးပဲ ခြှတ်ထားလိုကျပါ”
လို့ ချော့ပြောရင်း ခြှတ်လိုကျတော့တာပေါ့…..။ သူ့ဒူးလေး နှစ်ဖကျကို ကားပြီး
“ထည့ျကြည့်မယ်နောျ” လို့ ပြောတော့
“ညီမလေး ကြောကျတယ်” တဲ့…။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ခဏလေးပါ ညီမလေးရယ်”
ဆိုတော့ ဘာမှဆကျမပြောတော့ပဲ မကြျစိမှိတ်ထားတယ်..။ ကြနောျလည်း အကြောတပျိုင်းပျိုင်းထ ခေါင်းတဇကျဇကျညိမ့်ပြီး ထိပျမှာအရည်ကြည်လေးတွပေါ ထွကျနတေဲ့ ကြနောျ့ဒုတ်ကို ကိုင်ထားရင်း အပေါကျလေးကို ဖြဲတေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းခင်ျး ထိုးထည့်လိုကျတယ်…။ တဈဝကျလောကျ ရောကျတော့မှ ညီမလေး ထအောျတာဗြာ.. လန့်လိုကျတာ…။ တောျသေးတယ် အဖြားကြီး မရှိလို့။
ကြနောြ့ဒုတ်ကတော့ ပုံမှန်လှုပြရှားရင်း အဆုံးထိ ထိုးထည့်လိုကြတာ ညီမလေး ကော့ပြံလန်သှားလို့ ထပြလန့်ရပြန်ရော။ ပါးလေးတွကေို နမ်းရင်း ငှိမပြှီး ခဏမှိန်းနလေိုကြရသေးတယ်…။ ညီမလေး အသကြရှူသံတွေ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သှားတဲ့ အထိပေါ့…။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အထုတ်အသှင်းလေး လုပြနရင်ေး
“နာသေးလား ညီမလေး” ဆိုတော့…
“နာတယ်” တဲ့…။
“အဲဒါဆို ခဏလေးနောျ”
ဆိုပြီး ခပြမှန်မှန်လေး ဆောင့်ရင်း ပြီးခါနီး အပြင်ကို ဆှဲထုတ်လိုကြပြီး အိပြယာပေါမြှာပဲ ပြီးအောင် ဆကြထုလိုကြတော့တယ်။ ညီမလေးက သူ့ဖင်လေးကို ဟိုဖကြနည်းနည်း ရှှေ့လိုကြပြီး ကြနောြထုနတောကို စိုကြကြည့်နတယ်ေလေ…။ အရည်တွေ ထွကြလာတော့
“ဘာတွလေဲ” တဲ့…။
“ဘာမှမဟုတ်ဘူး ဒီလိုပဲ ထွကျလာတာ”
လို့ ပြောလိုကြတယ်…။ အဲဒါနဲ့ သူဖင်ထိုင်ထားတဲ့ နရောလေးကို ကြည့်လိုကြတော့ အိပြယာခင်းမှာ သှေးစလေးတွေ….။ မကြန်ှာလေးလည်း ရှုပြမဲ့ပြီး
“စပြနတယ်ေ” တဲ့….။
သူ့လကြကလေးကို ကိုင်ဆှဲထူပြီး ပငတ်ီကောကြယူကာ လကြထဲ ထည့်ပေးလိုကြတယ်….။
“ညီမလေး ရထပေသ်ှားထပြခွိုးဦးမယ်… ခွှေးတွနေဲ့”
သူထမိန်လေး ပြင်ဝတပြှီး ထသှားတော့ ကြနောြလည်း ပြန်အိပြလိုကြတာ နေ့လယ်မှပဲ နိုးတော့တယ်….။
နောကြတဈနေ့ (တောြတောြကြာသှားပါတယ်) နောကြတဈကြိမြ ဟိုနေ့ကလို ထပြရလာမယ့် အခွင့်အရေးတွေကို စောင့်ရင်း ညီမလေးကို မှန်းထုနရတောလည်း ကြာလာပြီလေ။ ညဘကြတွေဆို အိပြယာထဲမှာ တောြတောြနဲ့ အိပြမပြောြဘူး။ ညီမလေးနဲ့ ဖြစ်ခဲ့ကြတာတွေ ပြန်ပြန်တွေးရင်း ညီမလေးကို အရမ်းသတိရလာမိတယ်။
အဲဒါနဲ့ တဈညမှာ ညီမလေး အိပြနတေဲ့ နရောကို ကြနောြသှားမိတယ်။ အရင်တဈခါလိုပဲ ညီမလေးရဲ့ ကုတင်ခွရင်ေးနားရောကြတော့ ခွင်ထောင်လေး အသာမပြီး ခဏလေး ရပြကြည့်နမေိတယ်။ ဟိုဘကြကုတင်က အဖြားကြီး နိုးများလာလမလေား တွေးရင်း စိုးရိမြစိတ်တွနေဲ့အတူ ခွှေးတွပေါ ပြန်နမေိတယ်ဗွာ…။
ဒါပမေဲ့ ညီမလေးကို လုပျခင်ျနတေဲ့စိတ်က တားမရ ဆီးမရနဲ့ ညီမလေး ခွင်ထောင်ထဲကိုပဲ တိုးဝင်မိတော့တယ်။ ညီမလေးကတော့ အိပျမောကြနတောဗြာ… ဟောကျတောင်နေသေး။
အဲဒါနဲ့ ကြနောျလည်း ညီမလေးရဲ့ ခွေထောကျလေးတွကေို ပြတ်ပြီး အဖုတ်နရောလေးကို မကြျနှာနဲ့ အပျမိတယ်…။ အဲဒီအခြိန်က ကြနောျ တဈခါမှ မလုပျဖူးသေးတဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပျခွင်းပါပဲ… (ကြနောျ့ဦးလေးတွနေဲ့ ကြည့်ဖူးတဲ့ ဇာတ်ကားတွထေဲကအရ)။
ကန်ောျ တဈခါမှ မရဖူးတဲ့ Sense တဈခုကို ရလိုကျတယ်……။ အရမ်းသင်းပြံ့တဲ့ ရနံ့လေးပါပဲ…။ ကောင်းလိုကျတဲ့ အနံ့လေးပါဗြာ….။ အဲ့အခြိန်မှာ ညီမလေးက တဈခကြျတွန့်သှားပြီး နိုးလာတယ်။ ကြနောျ့ခေါင်းကို တွန်းရင်း
“အဈကိုကြီးလား”
“အင်း… ဟုတ်တယ်…”
“အာ…. လုပျပြန်ပြီ…. အဖြားကြားမယ်ဟာ”
ဆိုပြီး အသံတိုးတိုးလေးနဲ့ ပြောလာတယ်။
“မကြားပါဘူးဟာ… ခဏလေးပါ… ဒီနရောက ကြားမှာစိုးရင် အဈကိုကြီးအခန်းဘကျ သှားရအောင်”
ဆိုပြီး သူ့လကြကလေးကိုဆှဲပြီး ခေါလြာမိတယ်။ သူလည်း အသာလေး ထလိုကြလာတယ်လေ….။ ကြနောြလည်း အဖြားနိုးလာမလား စိုးရိမြစိတ်နဲ့ ကြောကြတော့ ကြောကြတာပေါ့ဗွာ။ အဲဒါနဲ့ ကြနောြ့အိပြယာပေါြ ရောကြလာရော…။ ညီမလေးက
” ဖြစ်ပါ့မလား”
လို့ မေးတယ်…။
“ခဏလေးပါနောျ.. ဖြစ်ပါတယ်”
လို့ ပြောတော့ ညီမလေးကစပြီး ခွင်ထောင်ထဲမှာပဲ ကြနောျ့ကို စဖကျပါလေရော…။ ကြနောျလည်း ခပျတင်းတင်း ပြန်ဖကျထားရင်း
“အိုး… ညီမလေးရယ်”
ဆိုပြီး သူ့ပါးလေးတွကေိုနမ်း၊ အင်ျကြီပေါကြနေ နို့လေးတွေ ဆုပြကိုင်ပြတ်နယ်ပေါ့လေ…။ ညီမလေးလည်း ကြနောြ့လိုပဲ ပြန်ဖကြရင်း အသကြရှူသံတွေ ပြင်းနေလရေဲ့ ….။
“အရမ်းခစြျတယ် ကိုကြီးရယ်”
ကြနောြ့မှာ ထန်ပြီးရင်းထန်ရင်း… ပါးလေးတွနမြေး… နို့လေးတွနယ်ေရင်း…
“ခစြျလိုကျတာ ညီမလေးရယ်…”
ဆိုပြီး အတင်းပြောရတာပေါ့….။ ပြီးတော့… ညီမလေးကို လှဲခပြွီး… အင််ကြီလေးလှန် နို့လေးတွကေို တဈဖကျပြီးတဈဖကျ အငမ်းမရစို့ပြီး…
“ညီမလေး ... ကောင်းနလေားဟင် …”
“ဘယ်လိုကြီးလဲ မသိဘူး”
ဆိုပြီး ညည်းသံလေးနဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောရှာတယ်…။ အဲဒါနဲ့… သူ့ခွေထောကျလေး နှစ်ဖကျကို မရင်း သူ့အဖုတ်ပေါကျလေး ပြဲအာနတေဲ့ နရောကို မှန်းပြီး ကြနောျ့ဒုတ်နဲ့ ထိထားလိုကျတယ်။ အရည်တွေ စိုရှှဲနတေဲ့ ညီမလေးအဖုတ်ရဲ့ အပေါကျနရော တည့်သှားတော့ ဒုတ်ကို ဖြည်းဖြည်းလေး အဆုံးထိ ထိုးထည့်ရင်း ညီမလအေပေါျ မှောကျပြီး အသာလေး မှိန်းထားလိုကျတယ်။
“အာာားးးးး ကိုကြီး”
“ညီမလေး… အရမ်းနာလို့လား…”
“ဟိုနေ့ကလောကြတော့ မနာဘူး ကိုကြီး… ဒါပမယေ့ြ တဈမွိုးကြီးပဲ…”
“ဒါဆို ကိုကြီးမလုပျတော့ဘူး”
“ကိုကြီးကောင်းတယ်… လုပျ… လုပျ..”
အဲဒါနဲ့ တောြတောြကြာတဲ့အထိ ဆောင့်ပြီး လုပြလိုကြတာ…. ပြီးခါနီးမှ အပြင်ဆှဲထုတ်ပြီး သူ့ဗိုကြလေးပေါြ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတ်လိုကြရတယ်…။ အရည်တွေ ကုန်တော့မှ…..
“ခစြျလိုကျတာ ညီမလေးရယ်….”
ဆိုပြီး ပါးလေးတွေ နှုတ်ခမ်းလေးတွကေို နမ်းပေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ သူ့လကြကလေးကိုဆှဲပြီး ထူပေးလိုကြတော့ သူ့အိပြယာထဲ ပြန်သှားတော့တယ်………..။
ပြီးပါပြီ….။