အောစာအုပ်

ကြောင်အိုကြီး

ကြောငအြိုကြီး
ရေးသားသူ – ?????

“အား ရှီး ကြှတ် ” အမေ့ရေ… အ… သပေါပြီ”

သငဇြာ့ ပါးစပကြနေ ညည်းညူသံတွေ တရစပထြှကပြေါန်သည်ေ။ ယောကြွားဖြစ်သူ ကိုမင်းနှင့်လကထြပပြှီးလို့ သုံးနှစ်လောကြ ကြာတာတောင် ဒီလောကထြူးကဲတဲ့ အရသာကို သငဇြာ မခံစားဖူးသေး။

အဘိုးကြီး ဦးရဲဝင်း၏ လွှာစွမ်းက ကောင်းလှသည်။ တဈနှစ်လောကြ အိပယ်ာထဲလဲနပြေီး လှနခြဲ့သည့် တဈလလောကမြှ နာလနပြှနထြူလာသည့် ချောကဆြယကြွောြ အဖိုးကြီးဆိုတာ ယုံနိုငစြရာမရှိ။ သငဇြာ့ပေါငကြှားက အမှှေးပြောငအြောင် ရိတထြားသည့် အဖုတအြကကြှဲကြောင်း တဈလွှောကကြို လွှာဖြားလေးကိုစုပြီး ထိုးသှင်းလိုကြ လွှာပြားကြီးနှင့် ထိုးယကလြိုကန်ှင့် ပညာစွမ်းပြနလသေည်ေ။

သငဇြာကတော့ အဖုတယ်ကမြခံဖူးသူပီပီ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ အဘိုးကြီး ဦးရဲဝင်း၏ ဖြေးဖြေးဖြူ နသည်ေ့ ခေါင်းကို သူမပေါငကြှားထဲ အတင်းဖိသှင်းနမေိသည်။ ဒီကြားထဲ အားမလိုအားမရ ဦးရဲဝင်း၏ ဆံပငဖြှူတွကေို ပြတသ်ပန်မေိသေးသည်။

ယောကြွားရပြီးသူပီပီ သငဇြာ လငဖြစ်သူ ကိုမင်း၏ လိုးတာခံဖူးပမေဲ့ ဒီလိုတော့ အဖုတယ်ကြ မခံဖူးသေး။ အပြာကားတွထေဲမှာပဲ အဖုတယ်ကတ်ာကို မှငဖြူးသည်။ ယခုတော့ အသကခြှောကဆြယကြွောြ အိပယ်ာထဲက နာလနထြူခါစ သူစိမ်းအဘိုးကြီးတဈယောကြ၏ ပယပြယန်ယန်ယ် အဖုတယ်ကတ်ာကိုခံနရသေည်။ သို့သောလြည်း သငဇြာ့မှာ ငှင်းဆနန်ိုငစြှမ်း မရှိတော့။ ရှကလြဲမရှကန်ိုငပြဲ အသှေးအသားဆန်ဒတွကေ အသိစိတကြို အနိုငယ်ူသှားပြီမို့ သူမ၏ပေါငကြားကို အစွမ်းကုနဖြှဲထားပေးရင်း အဖုတယ်ကခြံနမေိသည်။

သငဇြာ့၏ အဖြူ ရောငအြတွင်းခံဘောင်းဘီလေးက ဒူးခေါင်းနားထိ ဆှဲခွှတခြံထားရသည်။ သငဇြာ့ခါးက ထဘီမှာလည်း ဗိုကပြေါထြိ လှနတ်ငခြံထားရပြီး သငဇြာကိုယတ်ိုငလြဲ နံရံကိုကြောမှီကာ အဖုတယ်ကခြံနရခွေင်းဖြစ်သည်။

ဒီလိုထဘီလှနတ်ငပြှီး အဖုတယ်ကတ်ာမွိုးကို ယောကြြားဖြစ်သူ ကိုမင်းဆီက ရဖို့မလှယ်။ အဘိုးကြီးဦးရဲဝင်းကတော့ ဘုန်းနိမ့်မှာလဲ ကြောကမြည့်ပုံမပေါြ။ နို့ဆီငတန်သည်ေ့ ကြောငကြလေး နို့ဆီယကသ်လို သငဇြာ့အဖုတကြို အတင်းယကန်လသေည်ေ။

အဘိုးကြီး ဦးရဲဝင်း၏လွှာစွမ်းက တဖြည်းဖြည်းကြမ်းလာသလို သငဇြာတဈယောကလြည်း အသှေးအသားတွေ ဗှောင်းဆနန်ပြေီး ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းရင်း တဈကိုယလြုံး တွန့်လိမန်သည်ေ။ သငဇြာ အဖုတယ်ကမြခံဖူးမှန်း ရိပမြိသည့် အဘိုးကြီး ဦးရဲဝင်းကလည်း ပညာကုနသ်ုံးရင်း သငဇြာ့စအိုဝလေးကိုပါ လကခြွောင်းလေး ထိုးသှင်းလိုကလြုပန်ရော မကြာမီ သငဇြာတဈယောကြ ထူးကဲသည့် အတွေ့အကြုံသဈတွကေိုခံစားရင်း တဈခွီပြီးသှားလတေော့သည်။

အဘိုးကြီး၏ခေါင်းကို သူမပေါငကြှားထဲ အတင်းဖိသှင်းထားမိရာ သူမ၏ ကာမရညကြှညတ်ှကေ အဘိုးကြီးမကြန်ှာမှာ ပကြေံကုနသ်ည်။ ဦးရဲဝင်းကတော့ ဈိတဆြိုးဟနမြတူ။ သငဇြ့ာပေါငကြှားက ကာမရညကြှညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ လွှာနှင့ြ ယကန်ရော သငဇြာအားနာသလိုလို ရှံသလိုလို ဖြစ်သှားသည်။

စောစောကတော့ မခံစားဖူးသည့်အရသာကို ခံစားနရသေည့်အတွကြ ရှကလြို့ရှကရြကောင်းမှန်း မသိဖြစ်နပြေီး ယခုအထွတအြထိပရြောကြ ပြီးသှားတော့မှ သငဇြာမကြန်ှာတွေ ပူထူကုနပြှီး တဈကိုယလြုံးရှကစြိတကြ စိုးမိုးနသည်ေ။

အထာနပသ်ည့် အဘိုးကြီးဦးရဲဝင်းကပဲ ဒူးထောကပြှီး အဖုတယ်ကန်ရောကထလာကာ ဘာလုပရြမှန်း မသိ ဖြစ်နသည်ေ့ သငဇြာ၏ နို့တွကေို အင်ျကြီပေါကြနေ ဆုပန်ယလြသည်ေ။ စောစောကမှ အဖုတယ်ကခြံရပြီး ယခုနို့ကိုငခြံရသည့်အတွကြ သငဇြာ အသိစိတပြှနဝြငလြာပြီး ရုန်းဖို့ကြိုးစားပမေဲ့ မရ။

အဘိုးကြီးဦးရဲဝင်းက လိမျမာပါးနပစြှာပင် သငဇြာ့၏ အပေါအြင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေို အလငွအြမှနခြွှတကြာ နို့တွကေို ကလေးတဈယောကလြို တပြှတပြှှတမြှညအြောင် စုပလြသည်ေ။ လကန်ှဈဖကကြိုလဲ အနားမပေးပဲ သငဇြာ့ဖငတ်ှကေို အတင်းပြတသ်ပဆြုပန်ယန်လရေော သငဇြာတဈယောကြ အထိအတွေ့မှာ သာယာပြီး ရုန်းမထွကန်ိုငဖြစ်နလသေည်ေ။

သငဇြာ့နို့တွကလေည်း ထွားလှသည်။ ဘောလြီအင်ျကြီဝတလြကြသ်ားနဲ့တောင် တင်းထွကန်လေေ့ရှိရာ ယခုလို ဘောလြီခွှတခြံထားရသည့် အခွိနမြှာတော့ မန်းမှို့တောပြေါကစြီသဖြယ် ဖြူဖြေးတင်းရင်းနလသေည်ေ။

ခဏနတေော့ အဘိုးကြီး ဦးရဲဝင်းလည်း စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့။ သငဇြာ့လို အသကန်ှဈဆယ့်ငါးကြောကြွောြ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး တင်းတင်းရင်းရင်းလေးကို ထိတွေ့နရသေညဖြစ်ရာ စိတကြိုခွုပတ်ည်းမထားနိုငတ်ော့ပဲ သူ့ပုဆိုးကို ဆှဲလှနတ်ငလြိုကလြသည်ေ။ အိမန်ရင်ေးမို့ အတွင်းခံမဝတထြားသည့်အတွကြ ဦးရဲဝင်း၏ ဂေါလြီလီးကြီးက ဘှားခနဲပေါလြာတော့သည်။

အထိအတွေ့မှာသာယာပြီး အသိညဏန်ှင့် တဏှာအာရုံလှနဆြှဲနသည်ေ့ သငဇြာကတော့ ရှကရြှကန်ှင့် မကြလြုံးကို ဇွတမြှိတထြားလရော ဂေါလြီလီးကြီးကိုမတွေ့သေး။ တွေ့သာတွေ့လိုကရြလွှင် ကြောကဖြွားတောင် ဖြားသှားနိုငလြသည်ေ။

ဦးရဲဝင်းမှာ ငယစြဉထြဲက အပြောအြပါး လိုကစြားသည့် သူဌေးသားပီပီ မိန်းမတဈကာနှင့် ပြောပြါးဖူးသလောကြ ဆေးကောင်းဝါးကောင်းလည်း စုံခဲ့သလို လီးမှာလဲ ဂေါလြီတွေ တပခြဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုလို အသကခြှောကဆြယကြွောြ အရှယမြှာတောင် လီးအရှယအြစားက တောရြုံလူငယတ်ှေ ဖြုံသှားလောကသ်ည့် အနအထေားဖြစ်သည်။

ဒီကြားထဲ ဂေါလြီချောကလြုံးကလည်း တပထြားသေးရာ အဖုအထဈတွနှင်ေ့ အသည်းယားစရာ ကောင်းနတေော့သည်။ အသကကြှီးပြီမို့ လီးကခကြခြငွြးတော့ တောငမြလာသည့်အတွကြ ဦးရဲဝင်း သငဇြာ့ညာလကကြို သူ့လီးပေါအြသာလေးတငပြေးလိုကလြသည်ေ။

ထိုအခါမှ သငဇြာတဈယောကြ မကြလြုံးဖြင့်ကြည့်လိုကမြိလရော လန့်ဖြန့်သှားတော့သည်။ ဦးရဲဝင်း၏ ဂေါလြီချောကလြုံး တပလြီးကြီးက မတောငသ်ေးသည့် အနအထေားမှာတောင် အိပပြွောန်သည်ေ့ မှှကြေီးတဈကောငသ်ဖြယ် ကြောကဖြို့ကောင်းနတေော့သည်။

တဈခွိနထြဲမှာပင် ဦးရဲဝင်းက သငဇြာ့၏ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းတဈလွှောကကြိုလည်း သူ့လကခြွောင်းတွနှင်ေ့ ကစားနရော သငဇြာ့စိတတ်ှေ မရိုးမယှ ဖြစ်လာပြီး ဦးရဲဝင်း၏ လီးကြီးကို မသိမသာ စမ်းကြည့်နမေိသည်။ အပြာစာအုပတ်ှထေဲမှာသာ ဖတဖြူးသည့် ဂေါလြီလီးကြီးကို စူးစမ်းချင်စြိတတ်ှေ တဖြားဖြားပေါလြာသလို ခံကြည့်ချင်စြိတလြည်း ဖြစ်ပေါန်ပြေီး ဦးရဲဝင်း နူးနှပထြားသည့် အစွမ်းကြောင့်လည်း အဖုတကြ ယားနလသေည်ေ။

ထို့ကြောင့် လကကြမသိမသာ ခပပြွော့ပြောသာ ရှိသေးသည့် လီးကြီးကို ကိုငတ်ှယစြမ်းကြည့်ရင်း မကြာမီပင် လီးကြီးမှာ သိသိသာသာ တောငလြာလသည်ေ။ လူငယလြူရှယတ်ှေ လောကတ်ော့ မတောငတ်ော့ပမေဲ့ အရှယအြစားကတော့ သငဇြာ့ယောကြွား ကိုမင်းလီး၏ နှစ်ဆလောကပြငရြှိမညဟြု သငဇြာမှတယ်ူလိုကမြိသည်။

ဦးရဲဝင်းလည်း သငဇြာ သူ့လီးကို စိတဝြငစြားနမှန်ေး ရိပမြိသည့်အတွကြ သငဇြာ့ပေါငတ်ဈဖကကြို ဆှဲမကာ သူ့လီးကြီးကို သငဇြာ့ပေါငကြှားက အဖုတထြဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးထည့်လိုကလြသည်ေ။

ရုတတ်ရကအြငိုကမြိသှားသည့် သငဇြာတဈယောကြ လီးကြီး၏ အထိအတွေ့ကို စတငခြံစားလိုကရြပြီး လန့်ဖြန့်သှားကာ ရုန်းရနကြှိုးစားလသည်ေ။ သို့သောြ နဂိုထဲက အဘိုးကြီးဦးရဲဝင်း၏ အထိအတွေ့မှာ သာယာပြီး ညှတခြငွသ်လိုလို ဖြစ်နသညေမြို့ အဖုတထြဲ တဈရဈပြီးတဈရဈ မူလီစုပသ်လို တိုးဝငလြာသည့် လီးကြီးကို မငှင်းဆနန်ိုင် ဖြစ်နရပြေနသ်ည်။

အဖုတထြဲမှာ လီးကြီးက ပြည့်ကြပန်သည်ေ့အတွကြ ဒငပြှည့်ကပြပြှည့် လီးအရသာကို ခံစားရစလသေည်ေ။ စောစောက တဈခွီပြီးထားသညမြို့ အရမ်းလည်း ကြပမြနပေဲ ကာမရညကြှညတ်ှကေ လီးဝငသ်ကသ်ာစပြေီး လီးပတလြညကြ ဂေါလြီတွေ အဖုတအြတွင်းသားတွကေို ပြတဆြှဲသှားသည့် အရသာကလည်း အဖုတတ်ဈခုလုံးကို ယားယံနစလေသေည်ေ။ သငဇြာ လောကကြီးကိုပင် မေ့ချင်သ်လိုလိုဖြစ်လာပြီး ပေါငတ်ှကေို ဖြဲကားထားရင်း လီးဝငလြှယအြောင် လုပပြေးနမေိသည်။

လီးတဈဝကကြွောကြွောလြောကြ ဝငသ်ှားသညန်ှင့် ဦးရဲဝင်း ခဏရပလြိုကပြှီး လီးကို အပြငန်ည်းနည်းပြနထြုတလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ဈဖန် ပြနသ်ှင်းလိုကြ ပြနထြုတလြိုကန်ှင့် တဖြည်းဖြည်းချင်ြးလိုးရင်း အရှိနကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး တငန်လသေည်ေ။ မကြာမီလီးကြီးမှာ တဈဆုံးထိဝငလြာပြီး သားအိမကြိုပင် သှားထောကန်လရေော သငဇြာတဈယောကအြသကရြှူ မှားမတတ် ဖြစ်သှားရသည်။

ကိုမင်းလိုးတာသာ ခံဖူးလရော ဒီလောကကြှီးသည့် လီးကြီးနှင့် သငဇြာ မခံဖူးသေး။ အခုတော့ အဖုတတ်ဈခုလုံး ပြည့်ကြပန်သည်ေ့ လီးကြီးကြောင့် နာကငွမြှုထကြ တင်းကြပကြှပ် အရသာက ကောင်းလှန်းလှသည်။ နာတာကိုတောင် အမှုမထားနိုင်။ လီးကြီးအဖုတထြဲက ထွကသ်ှားမှာကိုတောင် စိုးရိမန်မေိသည်။

ဦးရဲဝင်းမှာ အသကကြကြီးပြီမို့ ငယတ်ုန်းကလောကတ်ော့ ထငတ်ိုင်း မကြဲနိုငတ်ော့လရော ကြာကြာမတတ်ပမြလိုးနိုင်။ ထို့ကြောင့် လီးကြီးကို သငဇြာ့အဖုတထြဲက ပြနဆြှဲထုတကြာ အနားက ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငလြသည်ေ။

အဖုတထြဲက လီးကြီးထွကသ်ှားသည့်အတွကြ အားမလို အားမရ ဖြစ်သှားသည့် သငဇြာလည်း မကြလြုံးဖြင့်ကြည့်လိုကရြာ ကုတငစြောင်းမှာ ပေါငကြားပြီးထိုငန်သည်ေ့ ဦးရဲဝင်းက သူ့လီးပေါတ်ကဆြောင့်ရင် အခကြပြှလသည်ေ။လီးကြီး၏ အရသာကို စွဲလမ်းနပြေီဖြစ်သည့် သငဇြာလည်း မရှကန်ိုငတ်ော့ပဲ ဦးရဲဝင်းခိုင်းသည့်အတိုင်း ဦးရဲဝင်း၏ ပေါငပြေါခြှထိုငကြာ ဦးရဲဝင်းလီးကြီးကို တဖြည်းဖြည်း တကဆြောင့်လသည်ေ။

ဦးရဲဝင်းကလည်း အောကကြနအလေိုကသ်င့် ပြနကြော့ပေးရင် သငဇြာ့ ရငသ်ား ထွားထွားတွကေိုလည်း စို့ပေးနလရေော သငဇြာတဈယောကြ အပြာကားထဲက မင်းသမီးတဈယောကလြို ခံစားနရလေသည်ေ။ အကြောင်းမှာ ယောကြွားဖြစ်သူ ကိုမင်းနှင့် လိုးသည့်အခါတွမှော ပကလြကလြှနပြေါငဖြှဲ၍သာ အလိုးခံရလေ့ရှိပြီး အခုလို အပေါကြတကဆြောင့်ရင်း နို့စို့ခံရတာမွိုးကို အပြာကားထဲမှာသာ ကြည့်ဖူး၍ဖြစ်သည်။

ခဏနတေော့ သငဇြာစိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ အရှိနမြှှင့်ပြီး ဆောင့်လရော နာလဲနာ ကောင်းလဲကောင်းနှင့် မကြာခင် သငဇြာရော ဦးရဲဝင်းပါ အထွတအြထိပကြိုရောကသ်ှားကြလတေော့သည်။ ဦးရဲဝင်း၏သုတရြညတ်ှကေိုလည်း သငဇြာ့အဖုတထြဲ ပန်းထည့်လိုကလြရော သုတရြညတ်ှမှော များလှန်းသဖြင့် အပြငသ်ို့ပင် စီးကလွာလသည်ေ။

ဦးရဲဝင်းလည်း အသကကြှီးသူပီပီ အနည်းငယမြောသှားပြီး ကုတငပြေါပြဈလှဲကာ အနားယူလသည်ေ။ သငဇြာလည်း ဦးရဲဝင်းကိုယပြေါြ ပစ်လှဲရင်း ဦးရဲဝင်း၏ သုတရြညတ်ှေ ပကြေံနသည်ေ့ လီးကြီးကိုဆော့ကစားနမေိသည်။ အမှနတ်ော့ ဦးရဲဝင်းမှာ လှနခြဲ့သည့် တဈနှစ်လောကကြ အိပယ်ာထဲလဲသှားပြီး သားသမီးတွကလေည်း အလုပမြအားကြသည့်အတွကြ အခွိနပြှည့် အနီးကပသ်ူနာပြုငှားထားလေ့ရှိသည်။ ဦးရဲဝင်း နာလနပြှနထြူလာပြီးနောကြ ယခငသ်ူနာပြုက ထွကသ်ှားသည့်အတွကြ ယောကြွားရပြီးနောကပျိုင်း အိမမြှာပဲ အခွိနကြုနန်သည်ေ့ သငဇြာက အပိုဝငင်ှရအေောငဆြိုကာ လူနာစောင့်သဘောမွိုး လာလုပန်ခွင်ေးဖြစ်သည်။

ဦးရဲဝင်း၏ သားသမီးတွမှော ဖအဖြစ်ေသူနှင့် သိပမြတည့်သည့်အတွကြ ဦးရဲဝင်းအတွကြ သီးသန့်တိုကတ်ဈလုံးနှင့်ထားပြီး အိမခြှဲနကြလေရော ဦးရဲဝင်းအတွကြ လှတလြပလြှသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ယခုလို ဦးရဲဝင်းက သငဇြာ့ကို အပိုငကြှံခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

ခဏနလေို့ ဦးရဲဝင်း အမောပြသှေားပြနတ်ော့ နောကတ်ဈမွိုးစပြနသ်ည်။ သငဇြာက ကုတငပြေါြ လေးဘကထြောကဖြငကြုန်းကာ ဦးရဲဝင်းက နောကကြနေ လိုးခွင်း ဖြစ်သည်။ လိုးနရင်ေးကလည်း သငဇြာ့နို့တွကေို လှမ်းကိုငသ်ည်။

ထိုနေ့ညနကေ အိမပြှနခြွိနရြောကသ်ညအြထိ သငဇြာနှင့် အဘိုးကြီးဦးရဲဝင်း လိုးဖြစ်ကြသည်။ အိမပြှနခြါနီးမှာ သငဇြာ့ယောကြွား ကိုမင်းက နယကြို အလုပကြိဈစပေါလြာလို့ ခရီးသှားရမညဟြု ဖုန်းဆကလြာလရော သငဇြာအကြိုကတ်ှေ့သှားပြီး အိမမြပြနတ်ော့။ ဦးရဲဝင်းနှင့် တဈညလုံး နည်းမွိုးစုံ လိုးကြလသည်ေ။

နာလနထြူခါစပမေဲ့ တဏှာစိတကြှီးလှသည့် ဦးရဲဝင်းက ကြကြဥတွေ ငှကပြွောသီးတွစေားကာ သငဇြာ့ကို တဈခွီပြီးတဈခွီ နားလိုကလြိုးလိုကန်ှင့် ပညာကုနသ်ုံးကာ ပုံစံမွိုးစုံလိုးလသည်ေ။

ခွံစောင့်လငမြယားရှိပမေဲ့ ဦးရဲဝင်းမခေါလြွှင် အိမထြဲသို့ မလာရဲပဲ ခွံထဲမှာပဲနရလေရော ဦးရဲဝင်းနှင့် သငဇြာ့အတွကြ လှတလြပလြှသည်။ ဒီလိုနှင့် နောကန်ေ့တွမှောလဲ သငဇြာနှင့် ဦးရဲဝင်းနေ့စဉလြိုးကြလတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။