(အတွေးပငလြယပြှာတွင် ရေးသားသည်)
🏵️ အခန်း (၁) 🏵️
📘ကြယစြင်📘
“မင်ျဂလာပါ။ ပငလြယဟြိုတယကြ ကြိုဆိုပါတယ်။”
“အဈကို check in လုပမြလို့လား။ ခဏလေးနောြ။ အဈမလေး နှဲ့စိုး လာလိမ့မြယ်။”
အလုပကြိဈစနဲ့ မောလြမှိုငမြှို့ကို တဈခေါကရြောကရြပြနပြှီ။ မှနတ်ို့ဌာနီ ရာမည။ မှနမြလေးတွေ တအားလှသည်။ အသားအရေ ဝင်းဝင်းလေးတွနေဲ့ မကြန်ှာလုံးလုံး၊ အပြုံးခွိုခွို။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ အခွိုးအဆဈကလွှသည်။ အထူးသဖြင့ြ ဒီဟိုတယကြ ဝနထြမ်းကောငမြလေးတွကေ အလန်းလေးတွခညွြေး။ အဲဒီ နှဲ့စိုး ဆိုသည့ြ တဈယောကကြ အလန်းဆုံး။
“အဈကို တဈယောကတ်ည်းလား။ အဖောလြိုရငပြှောနောြ။ ညီလေး စီစဉပြေးမယ်။ ဆကရြှငလြား။ တဈညလုံးလား။ တဈယောကလြား။ နှစ်ယောကလြား။”
“မင်းက တယအြလိုကသ်ိပါလား။ ညီလေး နာမည် ဘယလြို ခေါလြဲ။”
“ကနွော့န်ာမည် မောငကြှပပြါ။ သူများတွကေို လိုကပြှီး ကြပတ်တလြို့ ခငတ်ဲ့သူတွကေ မောငကြှပလြို့ပဲ ခေါပြါတယ်။”
“ဒါဆို ညီလေးက အဈကို့ကို လာကြပန်တောလား။”
“မဟုတပြါဘူး။ အဈကိုရယ်။ ဒီဟိုတယမြှာ ညဘကဆြိုရင် ဒါမွိုးလေးတွေ လှုပရြှားလို့ရပါတယ်။”
“အေးအေး။ လိုရင် ပြောမယ်။ ဘယမြှာလဲ မင်းအဈမ နှဲ့စိုး။ စောင့ရြဦးမှာလား။”
“မစောင့ရြပါဘူး အဈကို။ ကမွ ရောကန်ပေါပြီ။”
နောကလြှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ အားပါးပါး… နန်ဒာလှိုင် ငယင်ယကြ ပုံစံလေးနဲ့ ဆောအြလန်းလေးတဈယောကြ။
“အဈကိုက Company က ဘှတကြငလြုပထြားတာဆိုတော့ ဘနဂြလိုလေး စီစဉထြားပါတယ်။ အေးအေးဆေးဆေး နားရတာပေါ့။”
“အဈကို့အခန်းကို မောငကြှပ် လိုကပျို့ပေးလိုကပြါ။”
“လာ။ အဈကို။”
………………………………………….
“အခန်းရောကပြှီ အဈကို။ လိုအပတ်ာရှိရင် ကနွော့ကြို ပြောပါ။ ညရေးညတာလည်း ဆောလြေးတွေ ရှာပေးလို့ရပါတယ်။”
“နှဲ့စိုးကိုတော့ စိတဝြငစြားတယ်။ သူ့ကိုပဲ ညအတွကြ ခေါမြယကြှာ။”
“ဟာ။ မနောကပြါနဲ့ အဈကိုရာ။ မနှဲ့စိုးက မလိုကဘြူးဗွ။ သူက နောကသ်ုံးလနရင်ေ လကထြပတ်ော့မှာ။”
“သုံးလက အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။ သူ့ကိုပဲ လိုချင်တ်ယကြှာ။ မင်းပဲ ကြပပြေးလိုကြ။ တဈညကို တဈသိန်း ပေးမယ်။”
“ရကရြောလှခညွလြား အဈကိုရယ်။ ပုံမှနကြ ငါးသောင်းလောကပြဲ ရှိပါတယ်။”
“နှဲ့စိုးက အမှနအြကနဆြိုရငတ်ော့ ဈေးပိုပေးရမှာပေါ့။ ကဲ ကဲ…. ရမလား မရဘူးလားပဲ ပြော။ ကြာတယ်။ အဈကို အခန်းထဲမှာ နားတော့မယ်။”
“တဈခါမှတော့ မကြပဖြူးဘူး။ အဈကိုက တကယကြှီးဆိုရင် သှေးတိုးစမ်းပြီး မေးကြည့်မြယ်။ အဈကို တကယ် တဈသိန်းပေးမှာနောြ။”
“အေးအေး။ အဈကိုက ဒီဟိုတယမြှာ တဈပတလြုံးတည်းမှာ။ သူ့ကိုမရရင် ရတာလေးတွေ လာပြကြည့်လြိုကြ။ ကြိုကရြင် ခေါမြယ်။”
“လာမယ် အဈကို။ ဖုန်းထဲမှာ ပုံလေးတွရှေိတယ်။ စိတကြှိုကရြှေးခေါပြေါ့။”
အခန်းထဲမှာ အနားယူ ရချိုးပြီးတော့ မောငကြှပကြို ဖုန်းဆကခြေါလြိုကသ်ည်။
“ဘယမြှာလဲ။ မင်းပြောတဲ့ ဆောလြေးတွေ။”
“ဒီမှာ ရှေးပါ အဈကို။ ဆကရြှငလြား။ တဈညလုံးလား။”
“အိပဖြို့အဖောခြေါပြါတယဆြိုမှ တဈညလုံးပေါ့ ကိုယ့လြူရဲ့။ တဈညလုံး ငါးသောင်းလား။”
“ဟုတပြါတယ် အဈကို။”
“ဒီကောငမြလေးက ဘယသ်ူလဲ။ အသားဖြူဖြူ နို့ကြီးကြီးနဲ့။”
“သူက ကြယစြငပြါ အဈကို။”
“ဆားဗဈကောင်းလား။ ခေါပြှီးမှ ဂဂွီဂဂွောငတ်ှေ လုပတ်တလြား။”
“ကြယစြငကြ သဘောကောင်းပါတယ်။ ဆားဗဈလည်း ကောင်းပါတယ်။ သူ့ကို သဘောကလွို့လား။”
“အေး။ ကြယစြင် အားရင် ခေါလြိုကြ။ အခန်းထဲရောကရြင် ရချိုးရမယလြို့။ ညအိပဝြတစြုံပါ ယူလာခိုင်းလိုကြ။ ဘယအြခွိနလြာမှာလဲ။”
“ညဆယန်ာရီလောကြ ခေါလြာခဲ့မယ် အဈကို။”
………………………………………………..
“ဒေါကဒြေါကြ ဒေါကဒြေါကြ”
“ဘယသ်ူလဲ။”
“ကနွောပြါ မောငကြှပပြါ အဈကို။ ကြယစြငရြောကပြါပြီ။ ပိုကဆြံ တဈခါတည်း ရှင်းရပါမယ်။”
“တဈညလုံးနမှော သချောလား။ ပိုကဆြံရှင်းပြီးရင် တဈခွီတည်းနဲ့ ပြနပြှေးရော။”
“ကြယစြင် အဲလိုပြနမြပြေးပါဘူး အဈကိုရယ်။ စိတခြပြါ။ တဈညလုံး နမှောပါ။”
“ရပြီ မောငကြှပ်။ လိုတာရှိရင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်။”
“ကောင်းသောညပါ အဈကို။”
“လာလေ ကြယစြင်။ အခန်းထဲဝငလြေ။”
“ကြယစြငကြ ဓာတပြုံထဲကထကတ်ောင် အပြငမြှာ ပိုလှနပေါလား။”
“အံမယ်။ လူကို လာမှှောကန်တယ်ေ။ လူပိုကြီး။”
“တကယပြှောတာပါ။ ပြောနကြောပါတယ်။ အဝတတ်ှေ ခွှတတ်ော့။ တဈကိုယလြုံးရဲ့ အလှအပကို ရချိုးရင်း ခံစားမယ်။”
“ဟယ်။ ဇွတကြှီးပါလား။ ဘယသ်ူက အလှအပတွေ ပြမယ် ပြောလို့လဲ။”
“အဲ့လို မူပြရင် ပိုအသည်းယားတယ်။ ကိုယ့ဟြာကို ခွှတမြလား။ အဈကို ခွှတပြေးရမလား။ အဈကိုကတော့ ခွှတပြှီ။”
“ဟေ့ လူကြီး။ ဒီတိုင်း ခွှတခြနွတယ်ေ။ မရှကဘြူးလား။ ဟင်….. အဈကို့ဟာကြီးက မတောငရြသေးတာကို ဒီလောကဆြိုရင်။ မိကြယစြငတ်ော့ ဆိုဒကြှီးနဲ့ တွေ့ပြီ။”
“လီးကြီးတော့ ဖီးလကြှီးကြီး တကတ်ာပေါ့။”
“ကြယစြငကြ အမနမေကေောင်းလို့ အလုပန်ားထားတာ ချောကလြလောကရြှိပြီ။ ဒီနေ့မှ အလုပပြှနဆြင်းတာ။ အဈကိုရယ် ကမွ စောကဖြုတလြေးကို ညှာညှာတာတာ လိုးပါနောြ။”
“စိတခြပြါ။ နှစ်ယောကလြုံး ကောင်းစရမေယ်။ အဈကိုက တဈကိုယကြောင်းမဆနပြါဘူး။ ရချိုးခန်းထဲ သှားမယလြေ။”
ရချိုးရင်း ပြတသ်ပကြှညစြယကြှညန်ူးရင်း။
“အဈကို အအေးမိမယ် ထွကတ်ော့။”
ရသေုတရြင်း ကြယစြငကြ မေးလိုကပြါသည်။
“ကြယစြင် လီးရော စုပပြေးလား။”
“ကြယစြငကြတော့ မစုပပြေးဘူး။ ကြယစြင့သ်ူငယခြငွြး ရှိတယ်။ သူကတော့ လီးစုပ် ဆရာမကြီး။”
“ကိုယ့လြီးကို စုပဖြူးတယရြှိအောင် စုပကြှည့ပြါလား။”
“အဈကို့လီးက ရှှလေီး မို့လို့လား။”
“စောကဖြုတကြို မှှမယေ့ြ လီး။ မစုပပြေးရငလြည်း ဒီနားလာဦး။ နို့ကြီးတွေ စို့ချင်လြို့။”
“အဈကိုက ကလေးလေးလား။ နို့စို့ဆရာကြီးလား။
အ အဈကို။ အဲလို မစို့ပါနဲ့။ ကြယစြင် မနတတေဘြူး။ ရငထြဲမှာ တလှပလြှပန်ဲ့။”
“အဈကိုလိုးမှပဲ ကြယစြငတ်ော့ ဖီးလတ်ကပြှီး သတေော့မယ်။ စောကဖြုတလြည်း ပြဲပြီ။ တရေးနိုးလည်း ထလိုး။ လင်းဆှဲလေးလည်းလိုး။ လူကို ဖတသ်ောဖတသ်တကြို ဖြစ်ရော။ တကယ် လိုးနိုငတ်ဲ့ ကိုလိုးနိုငကြှီး။ အဲဒီလိုပဲ ခေါတ်ော့မယ်။”
“ကြယစြငမြကောင်းလို့လား။ မကြိုကလြို့လား။”
“အကောင်းလှနလြှန်းလှန်းလို့ အလှနကြို ကောင်းပါသတဲ့ရှင်။ ကောင်းလို့ ဒီလောကလြိုးနတောကို ခံနတောပေါ့။ မသိတာလား။ မသိချင်ယ်ောင် ဆောငန်တောလား။ မသိတာတော့ မဖြစ်နိုငဘြူး။ လူကို ချော့လိုးတဲ့ လူလညကြှီး။”
“မိုးလည်းလင်းပြီ။ ကြယစြင် ပြနတ်ော့မယ်။ နောကလြည်း လာအားပေးပါ။ ကြယစြငကြတော့ အဈကို့ကို မမေ့တော့ဘူး။ မှတထြားလိုကပြှီ။”
🏵️(အခန်း ၂)🏵️
📘နှဲ့စိုး📘
နောကတ်ဈခေါကြ ရောကခြဲ့ပြနပြေါ့ ဟိုတယပြငလြယရြယ်။
“ဟာ အဈကိုပါလား။ မင််ဂလာပါ အဈကို။”
“အေး မောငကြှပ်။ မင်ျဂလာပါကြာ။”
“ဒီတဈခေါကကြော ကောငမြလေးခေါြဦးမှာလား။”
“မင်းကလည်း ငါ့ကိုမှငတ်ာနဲ့ ဒီမေးခွန်း တန်းမေးတော့တာပဲ။ လူတွကြေားရင် ငါက မိန်းမလိုကစြားသူကြီးလို့ ထငကြှဦးမယ်။”
“ဟာ မဟုတပြါဘူး အဈကိုရ။ ဘယသ်ူ့မှ မသိပါဘူး။
သတင်းကောင်းလေး ပြောမလို့။ မနှဲ့စိုးက အဈကို ပြောထားတာ စိတဝြငစြားတယတ်ဲ့။ အဈကိုလာရင် ပြောလို့ ကနွော့ကြို မှာထားတယ်။ အခွအနေကေောင်းတယဗြွ။”
“တယဟြုတပြါလား မောငကြှပရြ။ မင်းအစွမ်းတွကေိုတော့ ယုံကြညမြိပြီဟေ့။”
“အဈကို့ အခန်းနံပါတပြှောပြီး မနှဲ့စိုးကို လှှတလြိုကမြယ်။ စောင့န်ပေါ။”
အခန်းထဲ ရောကလြို့ ရချိုးပြီးခွိနလြောကမြှာ တံခါးခေါကသ်ံ ကြားရပါတယ်။
“ဘယသ်ူလဲ။”
“နှဲ့စိုးပါ အဈကို။”
“ဪ အေး အေး။ ဝငခြဲ့လေ။”
နှဲ့စိုး မကြန်ှာလေး နီရဲပြီး ဝငလြာပါတယ်။
“နှဲ့စိုးကို အထငမြသေးပါနဲ့နောြ။ နှဲ့စိုး ဧည့သ်ညတ်ှနေဲ့ ဒါမွိုး တဈခါမှ မလုပဖြူးပါဘူး။ အခုက မောငကြှပ် ပြောလို့။ လကထြပပြှဲ အတွကလြည်း ငှလေိုလို့။”
“နှဲ့စိုး လကထြပပြှဲက သုံးလပဲ လိုတော့တာဆို။ ဘဲက နှဲ့စိုးကို ဘာမှမလုပဘြူးလား။”
“အင်း။ ဘဲက လိုးနပြေီမို့ မထူးတော့ပါဘူး။ အဈကို တဈသိန်းပေးမယဆြိုတာ တကယလြား။”
“ပေးမှာပေါ့ နှဲ့စိုးရဲ့။ တဈညလုံးတော့ အဈကိုနဲ့ အိပပြေးရမယန်ောြ။”
“ဟုတကြဲ့။”
“ဒါဆို ဟိုတယယ်ူနီဖောင်း ခွှတလြိုကတ်ော့လေ။ ပေါ့ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ နပေါ။”
နှဲ့စိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အဝတတ်ှကေို ခွှတလြိုကပြါတယ်။
“နှဲ့စိုးနို့တွကေ လှတယန်ောြ။ လုံးဝန်းပြီး တင်းနတောပဲ။ အဈကိုက နို့စို့ရတာကြိုကတ်ာနဲ့ အတောပြဲ။”
“ဟုတတ်ယ် အဈကို။ နို့တွေ ပုံပကြမြှာစိုးလို့ ဘဲကိုတောင် ပေးမကိုငဘြူး။ အဈကို စို့ချင်ရြငတ်ော့ စိတကြှိုကစြို့ပါ။”
“နပေါဦး။ စောကဖြုတလြေးက ကတုံးလေးပါလား။”
နှဲ့စိုးက ရှကစြနိုးနဲ့။
“ဘဲက အမြဲဘာဂွာပေးလို့ အမှှေးပြောငပြှောင် အမြဲ ရိတတ်ယ်။ ဘဲကတော့ တကယကြို ဘာဂွာဆှဲတာ။”
“ဘဲကို လီးရော စုပပြေးလား။”
“စုပပြေးတာပေါ့။”
“အဈကို့ကိုကော လီးစုပပြေးမှာလား။”
“အဈကို နှဲ့စိုးကို စောကဖြုတယ်ကပြေးရင် လီးစုပပြေးမှာပေါ့။”
“ကြိုကပြှီ။ လာခဲ့။ ချောကဆြယ့ကြိုး လုပကြှမယ်။”
“ဟိုး ဆရာ။ နှစ်ယောကလြုံး သန့ရြှင်းရေးလုပရြမယ်။”
“အဈကိုကတော့ ရချိုးပြီးပြီ။ နှဲ့စိုး ရချိုးလိုကလြေ။ အဈကို စောင့ကြှည့မြယ်။”
“အဈကိုက တောတ်ောြ နှာထနတ်ာပဲ။ သူများ ရချိုးတာကို ထိုငကြှည့ြဦးမယ်။ နှာထနသ်လို အလိုးသနသ်လား မသိဘူး။ မိနှဲ့စိုးတော့ စောကဖြုတ် ပြဲရခညွရြဲ့။”
“နှဲ့စိုးကို တဈညလုံးလိုးမှာ။ စိတခြွ။”
ပြောတဲ့အတိုင်း နှဲ့စိုးကို တဈညလုံး လိုးပစ်လိုကတ်ာ ကောငမြလေးလည်း နှမ်း၊ စောကဖြုတလြည်း နှမ်းနဲ့။ မနကမြိုးလင်းမှ နှဲ့စိုးတဈယောကြ မထချင်ထြချင်န်ဲ့ ပြနသ်ှားပါတယ်။ နှဲ့စိုးကို လိုးရတာတနတ်ယ်။ လကထြပခြါနီးဆိုတာ သိတော့ စိတကြ ပိုထနလြာတယ်။ နှဲ့စိုး လကမြထပခြငအြထိတော့ ချော့လိုးဦးမှပါ။
🏵️(အခန်း ၃)🏵️
📘ခမြျးလေး (ခမြျးခမြျးမွင့ျ)📘
နောကတ်ဈခေါကြ။ ဒီပရောဂကြြ မပြီးသ၍တော့ တဈလတဈခေါကြ လာရဦးမှာပေါ့။ ဒီတဈခေါကတ်ော့ မောငကြှပ် ခွင့ယ်ူထားတယတ်ဲ့။ နှဲ့စိုးကလည်း မအားဘူးတဲ့။ ငတပြှီ ထငပြါတယ်။
အခန်းတံခါးကို လာခေါကန်ပေါလား။
“ဘယသ်ူလဲ။”
“အခန်းသန့ရြှင်းရေးပါ။”
“အေး။ ဝငခြဲ့လေ။”
“မင်ျဂလာပါ အဈကို။ ကနွောကြ ခမွြးလေးပါ အဈကို။”
ကနွောြ ခမွြးလေး ဆိုလို့ ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးအလန်း တဈယောကပြါလား။ ရနသ်ူ ဇာတကြားထဲက ဝတမြှုနရြှှရည်ေ ဒီဇိုင်းနဲ့။ ဆံပငတ်ိုတို အသားဖြူဖြူ ဘောဒြီ အခွိုးအဆကကြတွဲ့ ရှောတ်ီလေးတဈယောကြ။
“အခန်းက ရှင်းထားပြီးသားပါ အဈကို။
ကနွောကြ အဈကို့ဆီက အကူအညီတောင်းချင်တ်ာပါ။”
“ဪ။ ဘာအကူအညီများလဲ ခမြျးလေးရဲ့။”
“ကိုကြပဆြီက တစွန်းတစ ကြားတာပါ။ အဈကိုက ညအိပရြင် အဖောလြိုတယ် ဆိုလို့။”
“ဟာ။ မောငကြှပကြတော့ လွှောကဖြှပြနပြှီ။ ဘာလဲ။ မင်းက ကောငမြလေး ရှာပေးမလို့လား။”
“မရှာပါဘူး။ ကနွောကြိုယတ်ိုင် အဈကိုနဲ့ အိပမြလို့။ အဈကို တဈသိန်းပေးမှာလား။”
“ဟေ။ ဟုတရြဲ့လား ခမွြးလေးရယ်။ ခမွြးလေးက ယောကြာြးလေးစိတ် ဝငန်တော မဟုတဘြူးလား။ ဒီဇိုင်းက တွမဘြှိုင်းပုံစံနဲ့။”
“ဟုတတ်ယ်။ ကနွောကြ ကောငလြေးတွလည်ေး စိတမြဝငစြားဘူး။ ကောငမြလေးတွလည်ေး စိတမြဝငစြားဘူး။ ကနွောကြ အေးဆေးနတယ်ေ။ အခုဟာက အိုငဖြုန်းလိုချင်လြို့ ငှလေိုနလေို့။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ဘယသ်ူနဲ့မှ မလိုးဖူးဘူး။ အဈကိုနဲ့ ကနွောြ လိုးမယ်။ ပိုကဆြံယူမယ်။ ဒါပြီးရင် အဈကိုလည်း မေ့လိုကြ။ ကနွောလြည်း မေ့လိုကမြယ်။”
ကောငမြလေးက ပြတသ်ားလှခညွလြား။ အိုငဖြုန်းလိုချင်တ်ာနဲ့ အပျိုစငပြန်းဦးကို ရောင်းတော့မယပြေါ့။ စားရကံကြုံလို့ မုတဆြိတ် ပြားစွဲတာပဲ။ အပျိုစင် အညှန့အြဖူးလေး လိုးရခညွသ်ေးရဲ့။
“အေး အေး။ ဒါဆိုလည်း ပြီးရော။ တဈညလုံး အလိုးခံရမှာနောြ။ ခံနိုငပြါ့မလား။”
“အဈကိုက ညှာညှာတာတာ လုပရြငတ်ော့ ခံနိုငပြါတယ်။ တဈခါမှ မလုပဖြူးတော့လည်း မသိဘူးလေ။ အဈကို လုပတ်ဲ့အပေါမြှာ မူတညတ်ာပေါ့။ အဈကို ကောင်းကောင်းလုပရြင် တဈညလုံးစားရမယ်။ မဟုတရြငတ်ော့ ဖူးစတော့ပဲ။”
“ဟုတပြါပြီ။ အပျိုစငလြေး တသကလြုံး စွဲသှားအောင် လိုးစွမ်းပြရတာပေါ့။ ကဲ လာလေ။ ရချိုးမယ်။ အဝတတ်ှေ ခွှတ်။”
ခမွြးလေးက နို့ကြီးကြီးကို အတင်း ဘရာစီယာနဲ့ ဖုံးထားသည်။ နမထေိ လမထေိ ဥထားတာလေ။
စောကဖြုတကြလည်း မုန့ဖြောင်းကြီး။ အမှှေးရေးရေးနဲ့ ကိုကစြားချင်စြရာ။ ကောငမြလေးကို ဂွာပေးရင်း ချော့ပြီး လီးစုပခြိုင်းဦးမှပါ။
“ဘာလို့ ဒီလောကတ်ောင် ကြည့်န်တောလဲ။”
လကန်ှဈဖကကြို ပြတန်ရင်ေးနဲ့ ခမွြးလေးက မေးပါသည်။
“အရမ်းလှလို့ ကြည့်တ်ာပေါ့ ခမွြးလေးရဲ့။ ခမွြးလေးက နာမညအြရင်းလား။”
“နာမည် အပြည့အြစုံက ခမွြးခမွြးမှင့ပြါ။ အားလုံးက ခမွြးလေးပဲ ခေါကြှတာ။”
ရချိုးပြီး ခမွြးလေးကို မီးကုနယ်မ်းကုန် ခစွပြဈလိုကတ်ာ အပျိုစငပြန်းကလေးလည်း နှမ်းရရှာပြီပေါ့။ ခမွြးလေးလည်း လီးအရသာကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားပြီး မနကမြိုးလင်းမှ ပေါငလြေး ကြတကြတနဲ့ ပြနသ်ှားပါသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ လူတွေ ဘာကြောင့ြ လိုးကြမှန်း ကနွောြ အခုမှသိတယ်။ ဒီလိုမှန်းသိရင် အစောကြီးထဲက အလိုးခံတာပေါ့။”
“လိုးတတတ်ဲ့သူနဲ့ လိုးမှ ကောင်းတာလေ ခမွြးလေးရဲ့။ ဒါကြောင့ြ Man နဲ့ Boy ကြာတယလြို့ ပြောကြတာပေါ့။”
“မသိဘူး။ အဈကို့ကိုတော့ စွဲသှားပြီ။ အဈကိုလာလိုးရင် အမြဲတမ်းခံမယ်။”
🏵️(အခန်း ၄)🏵️
📘ရီရီနှင့ြ ကြနထြော📘
“ဟာ အဈကို ပါလား။ မင််ဂလာပါ အဈကို။”
“အေး မောငကြှပ်။ မင်ျဂလာပါကြာ။
ဒီတဈခေါကတ်ော့ နည်းနည်း ပငပြန်းလာတယ်။ မင်းတို့ ဟိုတယမြှာ အနှိပခြန်းရှိတယ် မဟုတလြား။ အနှိပပြဲ ခံတော့မယ်။ မင်းမမေးခင် ငါ ကြိုပြောထားတာ။ မဟုတရြင် အောကြှီးဟဈကယွန်ဲ့ မေးဦးမယ်။”
“အဈကိုကလည်း ပြောရောမယ်။ အဈကိုသဘောပါ။”
“ဟိုတယခြန်းထဲ ကောငမြလေး ခေါန်ှိပလြို့ရလား။”
“ရတယ် အဈကို။ ဒါပမယေ့ြ ကောငမြလေးတဈယောကတ်ည်းတော့ ခေါလြို့မရဘူး။ နှစ်ယောကခြေါရြမယ်။”
“ကဲ လုပကြှာ။ နှစ်ယောကဆြိုတော့လည်း နှစ်ဆ အညောင်းပြတောပေါ့။ ရချိုးပြီး ခဏနားပြီးရင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်။ ကောငမြလေးတွေ လှှတလြိုကပြေါ့။”
ဒေါကြ ဒေါကြ ဒေါကြ (တံခါးခေါကသ်ံ)
“ဘယသ်ူလဲ။”
“သမီးတို့ စပါးကပါ။ နှိပဖြို့ ခေါထြားလို့ပါ။”
“အေး။ ဝငခြဲ့လေ။”
အလန်းလေးနှစ်ယောကြ ဝငလြာပါတယ်။ ဒီဟိုတယကြ ဘာဟိုတယလြည်း မသိဘူး။ ဒီဟိုတယမြှာ အလုပလြုပတ်ဲ့ ကောငမြလေးတိုင်း လန်းနပေါလား။
“မင်ျဂလာပါ အဈကို။ ညီမလေးက ရီရီပါ။ သူကတော့ ကြနထြော။”
“နာမညကြ အဆန်းပါလား။”
“လူလည်း ဆန်းပါတယ် အဈကိုရဲ့။ မှနန်ာမညပြေါ့။”
“ဪ။ မှနမြလေးလား။”
“ဟုတတ်ယ်။ မှနမြလေး နှစ်ယောကြ။”
လကည်ိုးလေး နှစ်ချောင်းထောငရြင်း ရီရီက ဝငပြှောလိုကပြါသည်။
အင်း။ သူတို့လေးတွနေဲ့တော့ စိတတ်ှေ ထလာပြီနောြ။ နှစ်ယောကဆြိုတော့ အလုပဖြစ်ပါ့မလား မသိဘူး။ တဈယောကကြို ညှိလို့ရရင် နောကတ်ဈယောကကြ အိုကမှေ။ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောကလြုံး ညှိပြီး တဈပျိုငတ်ည်း ဆှဲစားလိုကရြငကြော။ ဒီအကြံကောင်းတယ်။ မီးစငကြှည့ကြတာပေါ့။
“ကဲ။ စမယ်။ လကကြ တဈယောကန်ှိပ်။ ခွထေောကကြ တဈယောကန်ှိပ်။”
ညအိပဝြတစြုံ ပါးပါးပဲ ဝတထြားတော့ ကောငမြလေးတွရေဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့ြ လီးတောငလြာပြီ။
“ဟယ်။ အဈကိုက လကန်ကကြှီးနဲ့ ခွိနပြှီတော့။ ခစ်ခစ်။ ဘယသ်ူ့ကို သဘောကလွို့လဲ။ ပြောပေးမယ်။”
“အဈကိုက လောဘကြီးတယ်။ နှစ်ယောကစြလုံးကို သဘောကတွာ။ တဈယောကကြို ရှေးလိုကရြင် နောကတ်ဈယောကကြ စိတမြကောင်းဖြစ်သှားမှာပေါ့။ နှစ်ယောကစြလုံးကို ရှေးမယ်။”
“ကိုလောဘ။ သူ့မှာဖြင့ျ တဈချောင်းပဲ ရှိပြီးတော့။”
“တဈလှည့စြီပေါ့။ နှစ်ယောကတ်ဈယောကြ တူးအငဝြမ်း စိနခြေါပြှဲလေးပေါ့။ ဘယလြိုလဲ။”
“ခစ်ခစ်။ လူလညကြှီး။ ညှိပုံကြီးက မုန်းစရာကြီး။ အခုတော့ မရဘူး။ စပါးပိတမြှ လာခဲ့မယ်။”
“တဈညလုံး အမုန်းဆှဲမှာ။ မုန်းဆှဲပေါ့။”
“အံမယ်။ အပြောမကြီးပါနဲ့။ လုပန်ိုငလြား စောင့ကြှည့ရြသေးတာပေါ့။”
“ပြီးရော။ မှနမြှန် ပြနလြာနောြ။ ညီမလေးတို့နှစ်ယောကြ ရလည်ေး အတူတူခွိုးပြရဦးမှာ။
“ဘယသ်ူ့ကို ပြရမှာလဲ။”
“အဈကို့ရှေ့မှာ ခြိုးပြရမှာပေါ့။”
“ဘယလြိုလူကြီးလဲ။ ထွလေီကာလီတွေ။”
“အဈကို ပြောတဲ့အတိုင်းလုပပြါ။ အားလုံး ကောင်းစရမေယ်။”
“အားလုံး ကောင်းချင်ပြါတယတ်ဲ့ ရှင်။”
ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ တဈညလုံးနပြေီး ကောင်းကောင်းကြီး အလိုးခံသှားပါသည်။ ဒီဟိုတယကြို ရီဗွူးကောင်းကောင်း ရေးဦးမှပါ။
🏵️(အခန်း ၅)🏵️
📘စွဲသှားပြီရှင့ျ📘
ဒေါကြ ဒေါကြ ဒေါကြ (တံခါးခေါကသ်ံ)
“ဘယသ်ူလဲ။”
“ခမြျးလေးပါ ကိုကို။”
“ဝငခြဲ့လေ။”
“အားပါးပါး။ ခမွြးလေးက အရမ်းလှနပေါလား။ မတွေ့တာကြာလို့နဲ့ တူတယ်။ ခမွြးလေး ပန်းဦးကို ကိုကိုပနပြှီးမှ ပိုလှလာပါလား။”
ခမွြးလေးက ကိုယလြုံးလေးကို တဈပတလြှည့ပြှပြီး
“နောကထြပ် ပန်းဆကဖြို့လာတာ ကိုကိုရေ။
ကိုကို လိုးပြီးကတည်းက လုံးဝ မေ့လို့မရဘူး။ ကိုကို့ကို အရမ်းစွဲသှားတယ်။ တခွားလူတွနေဲ့လည်း မခံချင်ပြါဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ တဈခေါကြ ကိုကိုလာတုန်းက ခမွြးလေးကို ခေါလြိုးမလားဆိုပြီး စောင့န်တော။ သူက စပါးက ဟာမတွေ သှားလိုးတယ်။ တဈယောကခြငွြးတောင် မဟုတဘြူး။ နှစ်ယောကပြူးကြီး တူတူ တဈညလုံး လိုးသှားတယ်။ အဲဒီဟာမတွကေ ပြနဖြှကြတယ်။ သိရဲ့လား။”
“မသိဘူးလေ။ ခမြျးလေးကမှ မပြောတာ။”
“ဟုတတ်ယ်။ အခုတော့ သူလီးကြီးတဲ့ အကြောင်းကော၊ အလိုးသနတ်ဲ့ အကြောင်းကော ဟိုတယ် တဈခုလုံး သိနပြေီ။ ကိုကို့ အလိုးခံချင်တ်ဲ့ ဟာမတွလည်ေး တန်းစီနပြေီ။ သူတို့ကို လိုးမယဆြိုရင် ခမွြးလေးကို အားရအောင် အရငလြိုးပေးရမယ်။ ကောငမြလေးတဈယောကကြို တဈခါလိုးရင် ခမွြးလေးကိုလည်း တဈခါလိုးရမယ်။ တခွားကောငမြလေးတွနေဲ့ ကိုကိုနဲ့ သရီးဆမ်းလည်း လိုးပစ်မယ်။ ကိုကို့ကို ခမွြးလေး ခစွတ်ယ်။ ခမွြးလေးကို ကိုကို အမြဲတမ်း လိုးပေးရမယ်။”
ပိတသ်တကြှီးရယ်….. ဝတမြှုနရြှှရညေလြေးတဈယောကကြ အမြဲတမ်း လိုးပေးပါလို့ တောင်းဆိုလာရင် ကနွောြ ဘယလြိုငှင်းနိုငမြှာလဲဗွာ။ သူလေး စိတခြမွြးသာပါစတေော့လို့ ဖြည့ဆြည်းပေးလိုကပြါတော့မယလြေ။
ပြီးပါပြီ။ ။
၃ ဧပြီ ၂၀၁၉
လေးစားစွာဖြင့ျ
ပရောဖြကဆြာ
ရေးသားသူ – ပရောဖြကဆြာ