မေ့မရသောအလှမ်း
ရေးသားသူ – ရှှကြောမွိုင်
စာရေးသူက ငယင်ယကြ ဝါသနာရှင် တဈယောကပြေါ့..။ အချောင်းကောင်း၍ ဖရီးစားရသောအခါများလည်း ကြုံဖူးပါသည်..။ ဒီဇာတလြမ်းလေးက (၁၉၉၆) လောကကြ အတွေ့အကြုံလေးကို အခွခေံပါသည်… ..။ အခုခတ်ကေ တိုကခြန်းတွမွေား၍ ချောင်းဖို့က သိပမြလှယတ်ော့ပေ…။
လှိုငသ်ာယာမှို့သဈ စပေါပြီးနောကြ မှို့သဈအစွန်းပိုင်းများတွင် တဈနေ့လုပ် တဈနေ့စားများ စုပြီးနကြသေော ရပကြှကြ တဈခုရှိသည်. .။ ပေ ၂ဝ ကို တဈအိမ် ဆောကန်ကြတေဲ့ အခွိနပြေါ့ဗွာ..။ အိမရြှငအြများစုက ဆယပြတဈေခွမ်းကို ထရံကာပြီး ငှါးစားကြသည့အြခွိနပြေါ့..။
မင်းမင်း … နယကြတကလြာပြီး ရနကြုနမြှ အသိတဈယောကဆြီမှာ တည်းခိုရင်း အလုပရြှာသည်..။ လှိုငသ်ာယာက စကရြုံတဈခုမှာ အလုပရြ၍.. အလုပန်ှင့န်ီးသော ထိုရပကြှကတ်ှင် အိမင်ှါးနရန်ေ ရှာရပါတော့သည်။ အကြဥြးခွုပ် ပြောရရငတ်ော့.. ဆယပြခန်ေးလေး ရတာပေါ့ဗွာ..။
ခေါင်းရင်းခန်းအိမင်ှါးနတေဲ့ လငမြယားက.. ကလေး မရှိကြသေး..။ မင်းမင်းက ခွရင်ေးခန်းမှာနသည်ေ..။ ကိုကြောကြှီးနှင့ြ မထားက လငမြယား..။ ကြောကြှီးမှာ ကားစပါယယ်ာဖြစ်သည်..။ မထားမှာ မင်းမင်းနှင့ြ တစကရြုံတည်း အတူအလုပလြုပကြှ၍ မင်းမင်းနှင့ြ သိကြကာ သူတို့ခွရငေခြန်း ငှါးမညဟြု အိမရြှငကြ ပြောသဖြင့ြ မင်းမင်းငှါးနရန်ေ အဆငပြှသှေားလသည်ေ…။
အလုပဆြင်းခွိန် လိုင်းကားစီးလွှင် မထားနှင့ြ မင်းမင်း ဆုံတတကြှသည်..။ မထားမှာ လငရြှိပမေဲ့.. အပျိုအတိုင်းပင်..။ သငဇြာဝင့ကြွောလြို ကိုယအြနအထေားမွိုး.. အသားအရည် ဝင်းဝါသည်။ နှာတံသှယ် မကြန်ှာဝိုင်းလေးနှင့ြ ကြည့်ကြောင်းလှသည်..။
သူမကို စသိခွိနကြ အပျိုထင်၍ မင်းမင်း.. စကားဝငရြော မိတဆြကပြှီး ခငအြောငလြုပခြဲ့သည်..။ လငရြှိသညဟြု သိရ၍.. အနအထေိုင် ဆငခြှငလြိုကရြသည်..။ အခုတော့ တဈအိမတ်ည်းမှာ တဈခွမ်းစီ နကြသေဖြင့ြ မင်းမင်း ကြနပေန်မေိသည်…။
အိမပြုံစံက သဈသားအိမ်၊ အလညကြ ထရံတောကလြွှောကြ ကာထားသည်..။ ရချိုးလွှင် နောကဖြေးမှာ ခွိုးကြသည်..။ အိမရြှေ့ခန်း အိပခြန်းရှိပြီး မီးဖိုချောငမြရှိပါ..။ အိမသ်ာမှာ တဈခုတည်း ရှိသည်..။ ထမင်းဟင်းခကြလြွှင် ရကပြေငမြှာပဲ ခကြကြှပြီး.. ရချိုးနရောနှင့ြ အိမသ်ာမှာ ဆယပြလေောကသ်ာ ကြာသည်…။
မင်းမင်း ထိုအိမမြှာ စနတေဲ့နေ့ ချောင်းဂွငရြလသည်ေ..။ နောကဖြေးမှ ရချိုးသံ ကြားလိုကရြသည်..။ မင်းမင်း အိပန်ရင်ေး ထရံကြားမှ ချောင်းလိုကရြာ မထား ဖြစ်နသည်ေ..။ ရဆေေးငါးကြီးလို.. ဝင်းပြောငန်သည်ေ့ ရစေိုထမိနကြှောင့ြ တင်းရင်းနတေဲ့ တငသ်ားကြီးကြားကို ထမိနအြပြငမြှနေ၍ ပြတတ်ိုကန်သည်ေ..။
ဖငကြှားညပပြုံစံကြောင့ြ မင်းမင်း လီးထတောငလြသည်ေ..။ ထမိနပြှနပြှင်၍ဝတဖြို့ ခါလိုကရြာ.. ဘေးတိုကမြှငရြသော မှငကြှင်း.. ကောကကြှောင်း.. နို့သားမှာလုံးပြီး အပေါဘြကြ ကော့တကန်သည်ေ..။ ဆီးခုံနှင့ဗြိုကြ တသားတည်း.. တငလြေးက ကောကလြို့ လှနသည်ေ..။
မထားလင် ကြောကြှီးမှာ စပယယ်ာဖြစ်၍ အစောကြီး အလုပထြသှားရသည်..။ တနင်ျဂနှေ တဈရကပြဲ နားလသည်ေ..။ အခု ကြောကြှီးမရှိ အလှတခြွောင်းလို့ရပပြေီ..။ သူမ ရချိုးပြီး အဝတလြဲဖို့ လုပန်သည်ေ..။ မင်းမင်း အခန်းဘကမြှာ ပြတင်းပေါကြ မရှိ၍ အမှောငခြန်းလို ဖြစ်နသည်ေ..။ မထားအခန်းမှာ ပြတင်းပေါကြ ဖြင့ထြား၍ မနကအြလင်းအောကမြှာ ပေါတ်ငကြှီး မှငရြသည်..။
သူမ ထမိနခြွှတခြလွိုကရြာ စောကမြှှေးယေးယေးနှင့ြ အဖုတကြို မှငရြသည်..။ အလုပသ်ှား အဝတကြို ကုန်းယူလိုကစြဉြ ဖငန်ောကမြှ ပြူးထွကလြာသော အဖုတန်ောကပျိုင်းနှင့ြ အညိုရောငခြရပြငေ့ြ စအိုလေးမှာ လိုးချင်စြရာပေ..။ တငသ်ားကြီးများမှာ ပြတင်းအလင်းရောငကြှောင့ြ တင်းပြောငန်သည်ေ..။ မထား အသားအရညမြှာ ဝါညကည်ကန်ှင့ြ အငမြတန် အိစကန်မှော ဖြစ်သည်..။ ဒီလိုဖငန်ှင့ြ အဖုတကြို ရထားသော ကြောကြှီး ဘယလြိုများ လိုးမလည်း ကြည့်ခြငွလြာမိသည်..။
မင်းမင်းလည်း အလုပသ်ှားရမည်..။ မနကခြင်း ဂွင်းထုလွှင် အလုပမြလုပန်ိုငမြှာစိုး၍ စိတလြွှော့လိုကပြှီး အလုပသ်ှားရန် ပြငရြပါတော့သည်…။
ကားမှတတ်ိုငတ်ှင် အလုပသ်ှားမည့သ်ူများ အုံခဲနသည်ေ..။ ကားက မလာသေး..။ ထိုလူအုပတ်ှင် မိန်းကလေးများ ပိုများသည်။ အထညခြွုပစြကရြုံနှင့ြ နီးသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်..။ ထိုခတ်ကေ ဝိုငဘြီအကြ ဟီးနိုးကားများ မရှိသေးပါ..။ ခကြကြှီးခေါြ ဘကဈြများသာ ရှိသည်..။ ကားအလှနကြှပသ်ဖြင့ြ မိန်းကလေးများအတွကြ အဆငမြပြပမေေဲ့ ယောကြွားများအတွကြ သာယာလသည်ေ..။ ထောကဂြှင် ဖြစ်သည်..။
မထား နှင့ြ မင်းမင်းမှာ ဘေးချင်ြးကပ် ရပန်ကြသေည်..။ ဘကဈြကား ရောကလြာသည်.. ကြပန်သည်ေ.. အလုအယကြ ဝိုင်းတကကြှသည်..။
“မထား မှနမြှနလြာ အလုပန်ောကကြမွယ်”
မင်းမင်းအရှေ့မှ တိုးဝှေးတကသ်ှားသည်။ မထား အနောကကြ ကပတ်ိုးလိုကလြာသည်..။ အလညလြောကတ်ှင် တိုးမရတော့ပါ..။ မထားရဲ့ နို့နှစ်လုံးမှာ.. မင်းမင်းကြောကုန်းကို လာဖိမိနသည်ေ..။ ကားလှုပတ်ိုင်း နို့နှင့ကြွော ပြတန်ရတော ဖီးကောင်းလှန်းသည်..။ ဆင်းဖို့မှတတ်ိုင် နီးလာသဖြင့ြ မထားဆင်းဖို့ တဖကလြှည့လြိုကသ်ည်။
မင်းမင်းလည်း လိုကလြှည့သ်ဖြင့ြ.. ဖငကြှဲကြားနှင့ြ လီး ထောကမြိတော့သည်..။ ရချိုးပြီး မှငထြားသော ဖငကြှီးကို ထောကမြိနသလေို နို့နဲ့အပြတခြံရ၍.. လီးက အတွင်းခံထဲမှာ မာတင်းနသည်ေ…။ မတတန်ိုငဘြူး ကားကြပတ်ာကိုး…။ အရှေ့မှ မထား ငှိမန်သည်ေ..။ မင်းမင်း ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပ် လီးကို ဖငန်ဲ့ အကြိမ်းထောကလြိုကရြာ သုတရြညမြွားပင် ထွကန်တေော့သည်…။
မင်းမင်း ထောကန်တော မထား သိပါသည်..။ ကားကြပန်တေော့ အပြဈပြောမရသလို.. တဈအိမထြဲ အတူနသေောသူဖြစ်၍ နားလညပြေးလိုကသ်ည်…။ မထား ကာမအရသာကို ကြိုကသ်ည်..။ လငဖြစ်သူမှာ စပါယယ်ာဖြစ်၍ ပြနရြငပြငပြန်းသညဟြုဆိုကာ.. အရကကြလေးသောကလြာပြီး တန်းအိပတ်တသ်ည်…။ အိမထြောကသ်ကြ တဈနှစ်ကြောသ်ာ ရှိသေးသည်..။ ညားခါစကလို ကြောကြှီး မလိုးနိုငတ်ော့ပါ..။
မထား လီးငတန်တော ကြာပါပြီ..။ တဈပတတ်ဈခါသာ အလိုးခံရ၍ အားမရနိုငပြါ..။ တခါတလေ ညဘကြ လငအြိပန်ခွေိန် လကခြွောင်းများသှင်း၍ အာသာဖြနရေသေည်..။ အခုလည်း ဖငကြှားထဲက ပူပူနှေးနှေး လီးကို အလိုးခံချင်န်သည်ေ…။
“မထား တိုးတော့ ရောကပြှီ”
မင်းမင်း သူမပုခုံးလေးကို လှုပပြှောတော့မှ.. တိုးဖို့ သတိရတော့သည်…။ ကားပေါကြဆင်းပြီး ဘေးကပလြမ်းလွှောကန်စဉြေ..
“မထား နငကြ တကယ့ြ အပျိုအတိုင်းပဲနောြ.. ကလေးမယူဘူးလား”
မထား ပြနမြဖြေ ခေါင်းငုံ့လွှောကန်သည်ေ။ မင်းမင်း စိတမြလုံ ဖြစ်သှားသည်။ သူလီးထောကတ်ာ စိတဆြိုးသှားပြီထင်၍..
“မထား ငါ့ကို ခွင့လြှှတပြါဟာ.. ကားကြပလြို့ ထောကမြိတာပါ..”
ထိုအခါမှ.. မထားက..
“မတောလြို့ဖြစ်တာပဲ.. ခွင့လြှှတပြါတယ်”
နှစ်ယောကသ်ား ဘာမှဆကမြပြောတော့ပဲ ခပခြှာခွာ အလုပဆြကသ်ှားကြတော့သည်…။
မထား တဈနေ့လုံး အလုပလြုပ်၍ မရပါ..။ မင်းမင်းနှင့ြ အလုပထြဲ တခါတလေ တွေ့မိလွှင် ကားပေါကြ အဖြစ်ကို ပြနသ်တိရပြီး ပေါငကြှားထဲ ယားနသလေို ခံစားနရသေည်..။ အလုပအြိမသ်ာထဲ သေးပေါကသ်ှားလွှင် အစိလေးကိုပြတ်၍ ခဏလောကကြစားပြီး.. ကာမစိတ် နိုးထနတတေသ်ည်…။ ဒီနေ့ညတော့ ယောကြွားကို လိုးခိုင်းဖို့ တွေးနမေိလသည်ေ…။
ထိုခတ်အေခွိနသ်ည် အပြာဗီဒီယိုများ အလှယတ်ကူ ကြည့်လြို့မရပေ။ ခကခြဲသော ကာလဖြစ်သည်..။ အပြာစာအုပန်ှင့ြ အပြာကာတွန်းများသာ ခကခြကခြဲခဲ ဝယဖြတကြှရသည်..။
မင်းမင်း မထားဖငန်ှင့ြ စဖုတကြိုသာ မှငယ်ောငန်မေိ၍ လီးလည်း တောငန်သည်ေ..။ ဖတဖြူးသော အပြာစာများအတွင်းမှ လိုးနည်းများကို ပြနမြှငယ်ောငပြှီး မထားကို လိုးဖို့ အကြံထုတန်မေိသည်..။
အလုပပြှနခြွိန် ရောကလြပြေီ..။ ထုံးစံအတိုင်း ကားကြပကြှပ် တိုးစီးပြနရြ၍ မထားများ ရှိနမလေား.. ရှာကြည့်သ်ေးသည်..။ မတွေ့ပါ.. ဘယအြခွိနပြှနသ်ည် မသိလိုကြ.. ။
စနနေေ့မို့ မထား စောစောပြနသ်ှားသည်။ လငတ်ောမြောင် စပါယယ်ာကြောကြှီး အလုပအြစော ပြနတ်တသ်ည်..။ မင်းမင်း အိမပြှနမြရောကခြင် စောစောခံချင်လြို့ ဖြစ်သည်..။ မထား တွေးမိပါသည်..။ ခွရင်ေးခန်းမှာ ပြတင်းပေါကြ မရှိပေ..။ အိမရြှေ့ခန်းနှင့ြ နောကဖြေးခန်း ထရံကာခွဲထား၍ မီးမထွန်းလွှင် မှောငန်တတေသ်ည်..။
မင်းမင်းအိပခြန်းနှင့ြ သူတို့အိပခြန်းမှာ ထရံတဈခပြသ်ာ ခွားသည်..။ ချောင်းကြည့်လြငွြ မှငန်ိုငသ်ည်..။ ထို့ကြောင့ြ စကျကူများ သတင်းစာများ ကပထြားရသည်..။ ယခု သူမ အိမအြရငဆြုံးရောကသ်ည်။ လငတ်ောမြောငကြ မရောကသ်ေး။ မင်းမင်းလည်း ပြနမြလာသေး..။ ထို့ကြောင့ြ သူမအဝတလြဲရင်း သတင်းစာလှတန်သေော နရောတခွို့မှ ခွရင်ေးခန်းကို ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်..။ မင်းမင်း အိပယ်ာနှင့ြ အဝတအြစားများ တွေ့ရသည်..။ မင်းမင်းချောင်းလွှင် သူမကိုမှငမြှာ သချောလပြေီ..။ “သူငါ့ကို ချောင်းသေးလား..” ဟု တွေးမိရင်း ရငခြုနန်မေိသည်..။ ထိုစဉြ ကြောကြှီး ပြနရြောကလြာလသည်ေ..။
“ဟာ.. မိန်းမ အစောကြီး ရောကန်ပေါလား”
“ဟုတတ်ယ်.. ကိုကြောြ.. အလုပန်ည်းလို့ ခွင့တ်ောင်းပြီး ပြနလြာတာ..”
မထား သူ့လငကြို ဖကလြိုကပြှီး..
“ကမွ ကလေးလိုချင်တ်ယ်.. ရှငဒြီနေ့ ကြိုးစားပေး..”
“အင်းပါ မိန်းမရယ်.. လာ အခုပဲစရအောင်”
ကြောကြှီးနှင့ြ မထား အဝတမြွား ခွှတခြလွိုကပြှီး အိပယ်ာပေါြ လှဲလိုကသ်ည်..။
“ရှင့ြ သုတရြညကြို အပြငမြထုတန်ဲ့နောြ ကလေးယူမယ်”
သူတို့လငမြယား ကြနဒြုံးသုံးနတော ကြာပါပြီ။ ငှကြေေးမပြည့စြုံသေး၍ ကလေးမရအောင် သုံးချင်ြးဖြစ်သည်..။ မထား တားဆေး မသောကခြငွပြါ။ ရာသီမလာလွှင် အသားအရည် မှဲချောကမြှာစိုးလို့ ဖြစ်သည်..။ ကြောကြှီးမှာ အိမင်ှါးဘဝနှင့ြ ကလေးယူရမှာ တွေးပူနမေိသည်။ ထို့ကြောင့ြ လိုးတိုင်း ကြနဒြုံးသုံးနရေ၍ စောကပြတအြရသာကို ကောင်းကောင်း မခံစားရ..။ မထားလည်း ထို့အတူပင်..။ သူမမှာ မပြီးခင် ယောကြွားက ကြနဒြုံးထဲမှာ ပြီးခသွဖြင့ြ သုတအြရသာကို မခံစားရပေ..။
ဒီနေ့ မထား အရမ်းထနန်သည်ေ..။ ပကလြကြ ပေါငကြားပေးလိုကသ်ည်..။ ကြောကြှီး လီးမှာ ၅ လကမြလောကသ်ာ ရှိသည်။ တဆုံးထည့လြိုးမှသာ သားအိမန်ားထိ ရောကသ်ည်..။ မထားရဲ့ နို့ကလေးများကို ဆှဲစုပန်ရင်ေး လီးကိုမသှင်းသေးပဲ စောကပြတ် အပေါသ်ို့ အမှောင်းလိုကပြှတရြင်း လီးပိုတောငအြောင် လုပန်သည်ေ..။
စပါယယ်ာအလုပမြှာ ပငပြန်းလှ၍.. လီးမှာ ခကြခြငွြး မတောငန်ိုငပြါ..။ လိုးချင်သ်ောလြည်း လီးက မလိုကန်ိုင် ဖြစ်နသည်ေ..။
“မိန်းမ.. စုပပြေးဟာ.. မတောငန်ိုငဘြူး..”
ကြောကြှီး ပကလြကလြှနလြိုကသ်ည်..။ မထား သကပြှင်းခလွကြြ ထလိုကြ၍ ကြောကြှီးပေါငကြှား ဒူးထောကထြိုငကြာ လီးကိုအရင် ဂွင်းကစားလိုကသ်ည်..။
“ရှင် အားဆေး သုံးသင့တ်ယ်..”
“အေး.. ငါဝယဖြို့ မေ့နတော.. စုပပြါတော့ဟာ.. အာ့မှ ထောငလြာမှာ..”
မထား ဖငဘြူးတောင်းထောငကြာ စုပပြါတော့သည်..။
“ပြှဈ..ပြှဈ..”
“အင်း.. ကောင်းတယ် မိန်းမရေ..”
မထား လွှာကလေးနှင့ြ လီးဒဈလေးကို မှေ့ကစားလိုကရြာ လီးမှာ ထောငလြာတော့သည်..။ မထား မအားနိုငတ်ော့ပါ။ ဘယလြကကြ လီးကိုကိုင်၍ စုပန်ပြေီး.. ညာလကကြ ဗိုကအြောကလြွှို၍ လကခြွောင်းများက အဖုတထြဲ ထည့လြိုကြ ထုတလြိုကြ ကစားနတေော့သည်…။
“အှင်း.. အ့.. ပြှဈပြှဈ.. ရှီး… အ့..”
မင်းမင်း အိမပြှနရြောကလြာသည်..။ မထားအိမရြှေ့ဘကကြှည့တ်ော့ ယောကြွားဖိနပတ်ှေ့ရ၍ ကြောကြှီး ရောကန်တော သိလိုကသ်ည်..။ မိမိအိပခြန်းထဲဝင်၍ လှဲလွှောင်း အနားယူလိုကသ်ည်..။ ကြမ်းတပြေးတည်း ဖြစ်နေ၍ တဖကခြန်းမှ ငှီးသံလိုလို ကြားရသဖြင့ြ ချောင်းလိုကရြာ..
“အိုး..ခိုငမြော့…”
အပြာကား မကြည့်ရြတာ ကြာပြီဖြစ်သော မင်းမင်း.. ထီပေါကလြသည်ေ..။ ပြတင်းပေါကဘြကြ ခေါင်းထားကာ သူချောင်းသည့ဘြကြ ခွဆင်ေးထားသော ကြောကြှီးနှင့ြ ဖငဖြှေးဖြေးကြီးနှင့ြ ပုလှပေေးသော မထား.. လကခြွောင်းသှယသ်ှယလြေးများက စောကပြတထြဲ ဝငလြိုကထြှကလြိုကန်ှင့ြ အရညဖြှူလေးများပင် ထွကန်လသေည်ေ..။ ဒူးကားပြီး ဖငကြုန်းထားခွင်းကြောင့ြ နို့နှစ်လုံးတင်းတင်းကိုပါ မှငန်ရသေည်..။ ထရံ၏ အောကခြှမှော သတင်းစာလှတသ်ဖြင့ြ ချောင်းရ အဆငပြှသည်ေ..။
မင်းမင်း ပုဆိုးခွှတပြှီး ဖငကြုန်းချောင်းရင်း.. လီးကိုခွမှပေင့ကြာ ဂွင်းတိုကတ်ော့သည်..။ မထား.. လီးစုပန်ရင်ေး တဖကခြန်းမှ ခွသေံကို ကြားရသည်..။ မင်းမင်း ပြနလြာတာကို သိသည်..။ လီးကို အားပိုသုံး၍ စုပလြိုကသ်ည်..။
“အား..ကောင်းလိုကတ်ာ..အား..အ့”
ကြောကြှီး အသံထွကပျိုကယွြ၍ မင်းမင်း ကြားနိုငသ်ညဟြု ထငလြိုကသ်ည်..။
“မိန်းမ အပေါကြ ဆောင့ဟြာ.. အရမ်းထနန်ပြေီ”
မထား လီးစုပတ်ာရပပြှီး.. ခွရင်ေးဘကလြှည့ြ၍.. လီးကိုကိုင် အဖုတဝြတေ့၍ ဆောင့ခြတွော့သည်..။ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများမှာ ပြဲလနမြနပေါ ဖောင်းဖောင်းလေးနှင့ြ စိကပန်သည်ေ..။ ပေါငန်ှဈလုံးကိုဖြဲရင်း ဆောင့သ်လို.. လကမြွားက နို့ကိုပြတခြွနလေေိုကသ်ည်..။ သူမမကြလြုံးများ ထရံဘကကြို ကြည့်ရြင်း..
“အ့.. အ့.. ရှီး.. ကိုကြောြ အောကကြပင့လြိုးပါ.. အား.. ကောင်းတယ်..”
လိုးပြဲကြည့်ကြောင်းနသေော မင်းမင်း.. ၇ လကမြခန့ြ လီးကြီးကို ဂွင်းအဆကမြပြတ် တိုကန်ပြနေသ်ည်..။ မထား မကြလြုံးများက သူဘကကြှည့န်ေ၍ ချောင်းတာ သိပုံရနသည်ေ..။ မထား သူ့ဘကမြကြန်ှာမူပြီး ကုန်းလိုကပြှနသ်ည်..။ ကြောသားဖြေးဖြေးနှင့ြ ဖငကြားထားရာ.. ကြောကြှီး အနောကမြှ မထားရဲ့ ခါးကိုကိုငပြှီး လိုးပါတော့သည်..။ နို့သားအိအိကြီးများလည်း ခါရမ်းနတေော့သည်..။
မထား ထောကထြားသော လကကြို ကြေးခလွိုကပြှီး ကြမ်းပြငန်ှင့ြ ကပလြိုကရြာ မင်းမင်း ချောင်းကြည့်ပြေါကန်ှင့ြ တတန်းထဲ ဖြစ်သှားတော့သည်..။ ရမကထြနသ်ော မကြလြုံးများနှင့ြ မထားမှာ တအအ အောန်ရင်ေး လွှာလေးပင် အနည်းငယ် ထွကန်သည်ေ..။ နှုတခြမ်းပါးပါးလေးနှင့ြ သှားဖြေးဖြေးကြောင့ြ မင်းမင်းမှာ အစုပခြံရရင် ဘယလြောကကြောင်းမလည်း တွေးနမေိသည်..။
ကြောကြှီး မကြစြိမှိတအြံကြိတပြှီး အဆကမြပြတ် လိုးနရော သိပမြကြာခင် လရညမြွား ထွကကြုနသ်ည်.။ မထား မပြီးသေးပါ ကြောကြှီးက ပြီးသှားသည်..။
“မိန်းမရေ.. သုတရြညတ်ှေ ထည့လြိုကပြှီနောြ ကောင်းလား..”
“အင်း.. ကောင်းတယ်.. ထပလြုပပြေးပါ”
“ခဏ အနားယူမယ်.. ညကရွင် ထပလြုပမြယ် ဟုတပြှီလား”
မထား အာသာမပြပေါ။ မကြန်ှာလေး ညှိုးသှားသည်..။ မင်းမင်း စိတမြကောင်း ဖြစ်သှားရသည်..။ မထားစိတတ်ိုင်းကြ လိုးပေးချင်မြိသည်…။ မိမိလည်း ထုလို့ မပြီးသေးပါ..။ ကြောကြှီးက အပြီးမှန်၍ ပြဲက ရပသ်ှားရသည်…။ အပြာကားကြည့်ရြင်း မီးပကြသ်ှားသလို ခံစားနရသေည်..။
ကြောကြှီး လီးတန်းလန်းနှင့ြ ပကလြကအြနားယူလိုကရြာ ခဏအကြာ ဟောကသ်ံပေး၍ အိပပြွောသ်ှားသည်..။ မထားလည်း ထမိနရြငလြွှားဝတ်၍ နောကဖြေးထွကသ်ှားတာ တွေ့လိုကရြသည်။ မင်းမင်း ပုဆိုးပြနဝြတလြိုကသ်ည်..။ ထို့နောကြ နောကဖြေးသို့ ထမင်းခကြရြန် ဟနဆြောငကြာ ထွကလြာလိုကသ်ည်..။
ရကပြေငအြောကြ ရချိုးနရောမှာ မထားထိုငပြှီး ရချိုးရန် ပြငန်စဉြေ..
“ဟာ မထား အလုပအြစောကြီး ပြနတ်ာလား”
“ဟုတတ်ယ် မင်းမင်းရေ.. စွေးဝယစြရာလေးရှိလို့ ပြနလြာတာ”
မထား လိမပြှောလိုကသ်ည်..။
“ကနွောလြည်း ထမင်းခကြပြှီး စွေးဝယရြဦးမယ်”
မင်းမင်း ပုဆိုးတိုတို ဝတထြားခွင်း ဖြစ်သည်။ ငုတတ်ုတထြိုငလြွှင် အောကစြလှတအြောင် တမငလြုပလြိုကသ်ည်..။ နောကဖြေး ထမင်းခကြရြာ နရောမှာ တဈခုတည်းဖြစ်ပြီး သူ့မီးဖိုကိုယ့မြီးဖိုနှင့ြ ခကြကြှသည်..။ မီးဖိုနရောနှင့ြ ရချိုးရာ နရောမှာ အထကအြောကြ ဖြစ်သည်..။ မထား ရချိုးနရောမှကြည့်လြငွြ ဒဲ့မှငရြသည်..။
မင်းမင်း ငုတတ်ုတထြိုင် မီးဖိုပြာများ ရှင်းနရင်ေး အောကစြလှတတ်ာ မထား မှငန်ရသေည်..။ လီးမှာ ထောငမြတန်ပြေီး အမှေးများမရှိ၍ ရိတထြားပုံထငရြသည်..။ မင်းမင်းမှာ မထား၏ ရစေိုကိုယလြုံးအလှကြောင့ြ လီးတောငန်ပြေီး လိုးပြဲကြည့်ထြား၍ အရှိနကြ မကသွေးပေ..။ လရညကြှညလြေးများပင် ထွကန်သည်ေ…။
၇ လကမ် ကြောရြှညသ်ော လီးမှာ ငရုတကြညွပြှေ့အရှယရြှိပြီး လီးထိပမြှာ ဒဈလနန်ေ၍ ထိပဖြူးကြီးမှာ ပန်းရောငထြနသည်ေ..။ မထား ခိုးကြည့်န်ရင်ေး ခံတွင်းချောကလြာမိသည်..။ ရငထြဲ တလှပလြှပတ်ုန်၍ ခံချင်စြိတ် ပေါလြာနသည်ေ..။ မှနမြာမိန်းကလေး ဖြစ်သညကြ တကြောင်း၊ အိမထြောငသ်ညမြို့ ဖောကပြှနတ်ယထြငမြှာ မခံနိုင် အထငသ်ေးမှာ စိုးနပြနေသ်ည်..။ ရချိုးနရောမှာ တဈခုတည်းဖြစ်၍ မထားပြီးလငွြ သူရချိုးရဦးမည်..။
“မထား ဘယစြွေးသှားမှာလည်းဗွ..”
“မီးခွကစြွေးလေ.. နငဘြာဝယမြလို့လဲ”
“ဘာရယမြဟုတပြါဘူးဗွာ.. အဝတအြစားလေး ဝယမြလို့ပါ”
“ငါ ရချိုးပြီးရငသ်ှားမှာ.. နငလြိုကမြလား”
မင်းမင်း ပြောသ်ှားသည်..။ အခွင့အြရေး ရလပြေီ..။
“လိုကမြယလြေ.. ရချိုးပြီးရင် သှားကြတာပေါ့”
မထား ရချိုး သနပခြါးလိမ်း အဝတလြည်းပြီး.. အိပပြွောန်သေော လငတ်ောမြောင် ကြောကြှီးကိုနှိုး၍..
“ကိုကြောြ ထဦးလေ.. ကမွ စွေးသှားမလို့ ရှငရြော ဘယသ်ှားမှာလဲ”
“ငါလည်း မနကဖြှန် အလုပန်ားတယ်.. အရကဆြိုင် သှားလိုကြဦးမယ်”
“အရမ်းမမူးနဲ့နောြ.. ရှငည်ကရွင် ထပလြုပမြယ် ကတိပေးထားတာ မမေ့နဲ့”
ကြောကြှီး မထားပါးလေးကို နမ်းလိုကပြှီး..
“အေးပါ မိန်းမရယ် နငကြလေးလိုချင်တ်ာ သိပါတယ်.. ငါကတိပေးတယ်.. အိုကလေား”
ကြောကြှီးမှာ ရိုးရိုးအေးအေးသမားဖြစ်သည်။ သူ့မိန်းမ ထနန်တော မသိရှာပေ..။ အရကကြိုတော့ ကြိုကသ်ည်။ အသိမိတဆြှတွေေ့လငွြ အမူးလှနအြောင် သောကတ်တ်၍ တခါတလေ အိမပြှနရြောကတ်ာတောင် မသိပေ။
မထား ပိုကဆြံအိတဆြှဲယူပြီး.. အပြငထြှကတ်ော့သည်..။ မင်းမင်း အိမခြန်းရှေ့ ကြည့်လြိုကရြာ ဖိနပမြတွေ့ရ၍ ထွကသ်ှားတာ သိလိုကသ်ည်..။
“အဲ့ကောင် လိုကမြယပြှောပြီး ဘယရြောကသ်ှားပါလိမ့ြ”
အမှနတ်ော့ မင်းမင်း ကားမှတတ်ိုငကြို ကြိုရောကန်သည်ေ..။ အိမကြအတူထွကလြွှင် ကြောကြှီး တမွိုးထငမြှာစိုး၍ ရှောငလြှှဲထွကခြှင်း ဖြစ်သည်..။ မှတတ်ိုငခြုံလေးမှာ ထိုငန်သေော မင်းမင်းကို တွေ့လိုကရြသည့ြ မထား ပြောသ်ှားမိသည်..။
“ဟဲ့ နငကြ ကြိုစောင့န်တောလား”
“ဟုတတ်ယ် အဈမရေ.. အတူထွကရြင် မသင့တ်ောလြို့ပါ”
မထား နားလညလြိုကသ်ည်။ မင်းမင်းဟာ အခွအနေကေို နားလညတ်တ်၍ မိတဆြှကေောင်း ဖြစ်နိုငသ်ည်..။ ထိုစဉြ ဘတဈြကား ရောကလြာသဖြင့ြ စွေးသို့ ထွကခြှာကြတော့သည်..။
မိုးခွုပစြပြုနလပြေေီ..။ စွေးအတွင်း စညကြားလှန်းလှသည်..။ ညစွေးတဈခုလို ဖြစ်နေ၍ အလုပန်ားခွိန် စွေးဝယသ်ူများ စည်းကားသိုကမြှိုကြ နလသေည်ေ..။ မထားနှင့ြ မင်းမင်း.. အတူတွဲသှား၍ အလှနခြငမြငသ်ော မိတဆြှမွေားပမာ ဖြစ်လာသည်..။ လိုအပသ်ောပစ်စည်းများ ဝယကြှပြီး ပြနကြှသည်..။
ညမိုးခွုပပြှီ ဖြစ်သည်..။ လိုင်းကားမှာ မှို့ထဲမှ အပြနဖြစ်၍ အလုပပြှနသ်ူများနှင့ြ ကြပန်ပြနေသ်ည်..။ မင်းမင်းနှင့ြ မထား တိုးစီးရပြနသ်ည်..။ မင်းမင်း ထိုဂွငကြိုသိ၍ အတွင်းခံဘောင်းဘီ မဝတခြဲ့ပေ..။ အခု မထား သူ့ရှေ့မှာ ရပန်ပြေီး အပေါတ်န်းကိုငရြန် ခကခြဲနသည်ေ..။
“အဈမ စွေးအိပ် ကနွော့ကိုပေးထား.. အပေါကြိုပဲ ရအောငကြိုင်..”
“ကြေးဇူးပဲဟာ.. ကြပလြိုကတ်ာလှနရြော”
မင်းမင်း လကတ်ဖကကြ အိပဆြှဲပြီး တဖကကြ အပေါတ်န်းကိုငသ်ည်။ မထားမှာ လကန်ှဈဖကြ မှောကသ်ောလြည် မမှီသေး။ ထို့ကြောင့ြ မင်းမင်းလကမြောင်းကို အားပြုကိုငရြတော့သည်..။ ကြောသားအိအိလေးနှင့ြ ဆံပငစြုစည်းထားသောကြောင့ြ ပေါန်သေော ဂုတသ်ားလေးက မင်းမင်းကို ရာဂထနစြလသေည်ေ..။ အောကမြှ လီးစတောငလြာသည်..။ အတွင်းခံ မပါသောကြောင့ြ လီမှာတဖြောင့ထြဲ ဖြစ်လာပြီး မထား၏ တငသ်ားအိအိကြီးကို ထိုးနမေိသည်..။
“မထား ခွင့လြှှတန်ောြ ကနွောြ ဘောင်းဘီတို မဝတခြဲ့မိလို့ အခုလို ထိုးမိတာပါ”
အသံတိုးလေးနှင့ြ သူမနားနား ကပပြှောလိုကသ်ည်..။ မထား ခေါင်းလေးငှိမ့ပြှီး လီးနှင့တ်ငသ်ား နှစ်ခုကြား တည့အြောင် ခွိနပြေးလိုကသ်ည်..။ ထိုသို့မလုပလြွှင် တငသ်ားကို ထိုးမိနေ၍ အနအထေားမမှနပြဲ သူ့လီးထိပ် နာသှားလိမ့မြည်..။ မထား သိလိုကသ်ည်။ သူမ မင်းမင်းကို ခငတ်ာထကြ ပိုမိနပြေီ…။ ကားအတွင်းလည်း မှောငန်သဖြေင့ြ မညသ်ူမွှ မမှငန်ိုငပြေ..။
“မထား.. ဒီဘကလြှည့လြိုကပြါလား.. ဆံပငကြ မကြန်ှာနဲ့ပြတလြို့ ယားနတယ်ေ..”
မထား မငှင်းပါ။ သူ့ဘကြ လှည့လြာသည်..။ မကြဝြန်းချင်ြး ဆုံမိကြသည်..။ မထား မကြဝြန်းလေးမှာ ဝိုင်းဝိုင်းလေးမို့ ခစွဖြို့ကောင်းလှသည်..။ မင်းမင်း စိတမြထိနန်ိုငတ်ော့သဖြင့ြ သူမပါးလေးကို နမ်းလိုကသ်ည်..။ အခုတော့ လီးမှာ အဖုတန်ှင့ြ တတန်းထးတည်း ဖြစ်နလကြြေ ပိုမိုမာတင်းလာသည်..။ ဆီးခုံကို လာထောကန်သေော လီးကို မထား အမှငမြတောတ်ော့ပါ..။ ထို့ကြောင့ြ.. သူမလကတ်ဖကကြို အောကခြပြှီး လီးကို ပုဆိုးနှင့ြ ရောကိုင်၍ ဂွင်းထုပေးနမေိသည်…။
“မှနမြှနပြှီးနောြ ဆင်းဖို့နီးလာပြီ”
မထား သူ့ပုဆိုးကို အပေါသ်ို့ မတင်၍.. လကအြတွင်းနှိုကကြာ ခပသ်ှကသ်ှကြ ထုလိုကတ်ော့သည်..။ လီးမှာ တဆတဆြတတ်ုန်းပြီး လရညမြွား ပန်းထွကလြာ၏..။ ပသှေားသော လကကြို ပုဆိုးအောကခြှနှငေ့ြ သုတလြိုကပြှီး ဘေးလူများမသိအောင် ပုံမှနပြှနန်လေိုကသ်ည်..။
“ကောင်းလား မင်းမင်း”
“အင်း.. ခစွတ်ယ် မထားရယ်.. လိုးချင်တ်ယ်”
“ရှူး…“
မထား မင်းမင်း ပါစပကြို ပိတလြိုကပြှီး..
“ဆင်းတော့မှပြော လူတွကြေားမယ်”
ကားမှတတ်ိုင် ဆင်းသာအခါ.. မထားအရင် အိမသ်ို့ပြနပြှီး.. မင်းမင်းမှာ ဆယင်ါးမိနဈလောကြ လမ်းထိပကြ လကဖြကရြညဆြိုငမြှာ ထိုငန်လေိုကသ်ည်…။ “ဒီညတော့ လိုးပါရစေ မထားရယ်…” လို့ စိတထြဲမှာ ရရှတေလြိုကမြိသည်။
မထား အိမရြောကသ်ောအခါ လငတ်ောကြွောကြှီးမှာ မူးနလပြေေီ.. နှိုးလို့တောငမြရတော့..။ သူ့ကို စောငလြေးခွုံပေးလိုကပြှီး.. နောကဖြေးသို့ ထွကကြာ မင်းမင်းအခန်းဘကသ်ို့ ကူးလိုကလြသည်ေ…။
မင်းမင်း အိမထြဲဝငလြာလပြေီ..။ စွေးဝယထြုတလြေး ဘေးမှာခပြှီး. အိပခြန်းထဲ ဝငလြိုကရြာ.. သူ့အိပယ်ာထဲ မထား ရောကန်သည်ေ..။
“ရှူး… လာ.. လိုးချင်တ်ယဆြို”
မထား အသံတိုးလေးနှင့ြ သူ့ကို ခေါန်သည်ေ..။ မင်းမင်း ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကသ်ည်..။ ထို့နောကြ မထား၏ အဝတမြွားကို ခွှတပြေးလိုကသ်ည်..။ အမှောငည်တဈခုလုံး တဖကခြန်းမှ ကြောကြှီးရဲ့ ဟောကသ်ံက ကြီးစိုးနလသေည်ေ..။ မထား၏ ပန်းနုရောင် နှုတခြမ်းလေးကို မင်းမင်း သူ့နှုတခြမ်းနှင့ြ ထိကပပြှီး လွှာအချင်ြးချင်ြး စုပန်ကြသေည်…။ လကအြသီးသီးမှာ သိုင်းဖကထြားကြပြီး.. ခန်တာ ကိုယခြငွြး ထိကပပြှတသ်ပန်ကြသေည်..။
မှေ့ယာအပါးလေးပေါမြှာ လှဲလိုကကြှပြီး မထား၏ ဆီးခုံနှင့ြ အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများကို ဘာဂွာပေးတော့သည်..။ အရညမြွားစိုနေ၍ ဆပပြှာနံ့ကလေး သင်းနသေော စောကပြတလြေးကို မင်းမင်း မှိုခမွတတ် ယကန်တေော့သည်..။ မထား ကောင်းလှန်း၍ အသံမထွကန်ိုငပြါ။ ခိုးစားခွင်းဖြစ်၍ အသံမထွကရြဲ..။ ခစွလြငကြွောကြှီးကို ခစွသ်လို.. မင်းမင်းကိုလည်း စွဲမိပြီ..။ အစုပအြမှုတ် ကြမ်းသောကြောင့ြ သူမ အရညပြန်းထွကြ၍ ပြီးလသည်ေ…။
“မထား စုပပြေးနောြ”
မင်းမင်းရဲ့ လီးကြီးကို မထား စုပပြှနသ်ည်..။ သိပမြကြာပါ လရညမြွား ပန်းထွကလြာ၍ မှိုခလွိုကသ်ည်…။ မထား ကုန်းပေးပြနသ်ည်..။ နှေးအိနသေော စောကပြတ် အထိအတွေ့ကြောင့ြ လီးမှာ မာကြောနပြေီး အဖုတအြတွင်းသို့ အိခနဲ တိုးဝငသ်ှားလသည်ေ..။ စီးပိုငန်သေော အဖုတန်ှင့ြ ကြီးမားသော လီးကြောင့ြ ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကပြှနသ်ည်။
မင်းမင်း အနောကမြှနေ၍ နို့နှစ်လုံးကို လှမ်းဆှဲကာ ခွေးလိုးလေး လိုးတော့သည်…။ မထား ခါးလေးကော့၍ ပြနပြှနတ်ှန်းပေးနလသေည်ေ…။
“အှင်း…အှင်း…ရှီး…”
ပကလြကပြုံစံ ပြောင်းလိုကသ်ည်…။ မထား၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ပုခုံးပေါြ တငလြိုကသ်ည်..။ အမှောငကြှောင့ြ အဖုတကြို ကောင်းကောင်းမမှငရြ..။ မင်းမင်းလီး စအိုကို ထောကမြိသည်..။ ဖငလြိုးရန် အကြံရလိုကသ်ည်..။
“မထား ဖငလြိုးချင်တ်ယ် ခံဖူးလား”
“မခံဖူးဘူး လုပကြှည့လြေ”
လသေံလေးများနှင့ြ ပြောဆိုနကြသေည်။ သုတရြညမြွားကြောင့ြ ချောနသေောလီးမှာ ဆီထည့်စရာမလို.. စအိုဝလေးကို ထောကြ၍ ဖိခလွိုကသ်ည်..။ ဒဈထိပဝြငသ်ှားရာ မထား ခါးလေး တွန့သ်ှားသည်..။ ပထမဆုံး ဖငခြံရသဖြင့ြ အရသာတမွိုး ရလသည်ေ..။ ပုံမှနလြေး လိုးနေ၍ ထပပြှီးချင်လြာသည်..။ မင်းမင်း အလုပရြှုပန်သည်ေ..။ ဖင်းထဲလိုးလိုကြ အဖုတထြဲလိုးလိုကန်ှင့ပြေါ့..။
“နင့အြရညတ်ှေ အပြငမြထုတပြါနဲ့နောြ.. အဖုတထြဲ ပန်းထည့ပြေးပါ.. ငါ နင့ကြလေး လိုချင်တ်ယ်”
မင်းမင်း သဘောတူလိုကသ်ည်..။ နောကဆြုံးတဈခွီကို အဖုတထြဲ သီးသန့လြိုးပြီး ပြီးခလွိုကတ်ော့သည်…။ သုတရြညပြူပူလေးများ အဖုတထြဲဝငလြာတဲ့ အရသာက အငမြတန်းကောင်းလှန်း၍ မထားလည်း နောကတ်ဈကြိမ် ထပပြှီးလတေော့သည်…။
“ခစွတ်ယ် ထားရယ်”
“ငါလည်းခစွတ်ယ်..”
ဒီလိုနှင့ြ မင်းမင်းနှင့မြထား ကြုံသလို ခိုးစားဖြစ်ကြသည်…။ လအနည်းငယအြကြာ မထား ကိုယဝြနရြှိလာသည်..။ ကြောကြှီးကလေးလား.. မင်းမင်းကလေးလား မသိရပေ..။ မိန်းကလေး မှေးလာသည်…။ နာမညလြေးက..”သီရီမင်းကြောြ” တဲ့..။ မထား မှည့ပြေးတာဟု သိရသည်..။
မင်းမင်းမှာ အလုပကြှိုးစားစုဆောင်းပြီး နိုငင်ံခွားထွကကြာ အလုပလြုပတ်ော့သည်..။ ကြောကြှီးမှာ ကလေးရပြီးနောကြ အရကဖြှတလြိုကပြှီး အလုပကြှိုးစားရာ ကိုယပျိုငကြားနှင့တ်ိုကန်ှင့ြ ကြီးပြားနပြေီး မထားမှာ စတိုးဆိုငကြှီး ဖြင့ထြားလသည်ေ….။
အခုတော့ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ရောကလြပြေီ..။ အခွိနဆြိုတာ ခဏလေးပါ…..။ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲလာသလို… သီရိမင်းကြောြ (ခေါြ) သီရိလေးမှာ.. အပျိုလေးပင် ဖြစ်လာလတေော့သည်…။
၂ဝ၂၀ ခုနှစ်သို့ ရောကခြဲ့ပြီး.. မင်းမင်း.. အမရေိကနသ်ို့ ရောကရြှိသညမြှာ နှစ်နှစ်ဆယ် ကြာခဲ့လပြေီ..။ မထားနှင့ြ ကိုကြောကြှီးတို့မှာ သူနှင့အြရင်းနှီးဆုံး မိတဆြှမွေား ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး အဆကအြသှယ် မပြတခြဲ့ကြပါ…။ ဖေ့ဘှတ် မတဆြငဂြွာနှင့ြ ဆကသ်ှယ်၍ ဗီဒီယိုကောများ ခေါသ်ည့အြထိ အဆင့တ်ကလြာခဲ့သည်..။
မင်းမင်း အခုထိ စငဂြယဖြစ်သေးသည်..။ ထို့ကြောင့ြ တခါတလေ အရမ်းထနလြာရင်.. မထားနှင့ြ ဆကဈြခကြကြှသည်..။ မထား၏ ကိုယတ်ုံးလုံးပုံများမှာ မင်းမင်း ဖုန်းထဲ အများကြီးရှိလသည်ေ..။
“မထား အားရင် ဗီဒီယိုကော ခေါပြါ.. ဒီည ထုချင်လြို့”
မထား ကလေးတဈယောကအြမေ ဆိုပမေဲ့ နန်းမှစေံလို ဘောဒြီမွိုး ကိတလြာလသည်ေ..။ ဒီနေ့လည် မထား အိမမြှာ လူရှင်းသည်..။ ထို့ကြောင့ြ မင်းမင်းဆီ ဗီဒီယိုကော ခေါလြသည်ေ..။ ဖုန်းကို ကုတငခြှရင်ေး မှနတ်ငခြုံရှေ့ ထောငလြိုကပြှီး.. အဝတမြွား ခွှတထြားလသည်ေ…။
မင်းမင်း.. ဗီဒီရိုကော ကိုငလြိုကသ်ည်…။ သူလည်း ကုတငပြေါမြှာ လီးကို ထုတကြိုငလြိုကပြှီး..
“ထားရေ.. ခရမ်းသီးနဲ့ ထိုးပြပါ”
“ဟဲ့.. ငါ လီးအတု ဝယထြားတာရပြီ အဲ့ဒါနဲ့ လုပပြှမယ်”
“ဝိုး.. ရှယပြဲ.. ပြီးအောငလြုပပြှနောြ”
မထား လီးအတုကို အဆငသ်င့ကြိုငလြိုကပြှီး ပါးစပန်ဲ့ စုပပြှလသည်ေ..။
“အှင်း.. ကိုမင်းရယ်… ပြနလြာပြီး လိုးပါတော့..”
“ထားရေ.. ကို့လီးကြီး ကြည့်ပြါဦး.. အရမ်းကြီးနပြေီ..”
မင်းမင်း.. ဂွင်းထုရငသ်ုံးသော ဂယွကြို လီးပေါသ်ုတလြိုကပြှီး ထုပါတော့သည်..။ မထား လီးအတုကို.. ကုတငပြေါြ ထောငလြိုကပြှီး အပေါမြှ တကဆြောင့ရြင်း….
“အား.. ကိုမင်း လိုးပါ.. လိုးပါ…”
စိတအြတွင်း မင်းမင်း လိုးသလိုခံစားပြီး.. ဖုန်းအတွင်းမှ မင်းမင်း ထုပြတာကြည့်ပြှီး အောပြှနတေော့သည်…။ ထို့နောကြ လီးကိုထုတ်၍ ဖုန်းဘကသ်ို့ ဖငကြိုလှည့ကြုန်းကာ လီးကို လကပြှနကြိုင်၍.. အဖုတကြှီးကြား အဝငအြထွကမြှနမြှန် လိုးပြတော့သည်…။
“ထားရေ.. ဖငလြိုးပြပါ… အရမ်းကောင်းနပြေီ…”
မထား အဖုတတ်ှင်းမှထွကသ်ော အရညမြွားကို ဖငစြအိုဝမှာ သုတလြိုကပြှီး.. လီးတုကို ဖငထြဲထည့်လသည်ေ…။ မင်းမင်း ဖငလြိုးရတာ အရမ်းကြိုကသ်ည်။ အဖုတမြှာ ကြာကြာလိုးရင် ချောငလြာ၍ အရသာပေါ့သည်..။ ဖငစြအိုမှာ မည့သ်ည့အြခွိနမြဆို ကြပန်ပြေီး.. စုပအြားပိုကောင်း၍ လီးပိုကြီးသလို သုတထြှကြ အရမ်းကောင်းလသည်ေ…။
မထား အဖုတမြှာ ဟစိစိနှင့ြ အရညမြွား တစကစြကြ ကနွပြေီ… ဖငထြဲ လီးတုနှင့ြ လိုးပြသလို လကခြွောင်းသုံးချောင်းမှာ အဖုတထြဲသှင်းကာ လိုးရင်း ပြီးသှားတော့သည်..။ ထိုမှငကြှင်းကြောင့ြ မင်းမင်း အထွတအြထိတရြောကပြှီး.. သုတရြညမြွား ပန်းထွကပြါတော့သည်…။
“ထားရေ.. ကိုယပြှနလြာတော့မယ်.. ထားအိမမြှာ နမှောနောြ စီစဉပြေးထား..”
“အိုကေ.. ကိုမင်းရေ.. လုပထြားမယ်”
“ထားရေ.. သမီးပုံလေးတွေ ထပပျို့ထားဦး.. သတိရလို့..”
မထား ဖုန်းမှ သီရိပုံများကို ပို့လိုကသ်ည်..။ သီရိမင်းကြောမြှာ အခု အသကြ ၂၄ အရှယ် အပျိုမလေးပါ..။ မထား ငယစြဉကြလို ခါးသေးရငခြွီပြီး ဖြူဖြူအိအိလေး ဖြစ်သည်…။ ကြောကြှီးနှင့ြ မင်းမင်းတို့ လိုးပြီးနောကပျိုင်း ကိုယဝြနရြလာပြီး မှေးထားတာ ဖြစ်သည်..။ သီရိမကြန်ှာမှာ မထားနှင့ြ တူနေ၍ အဖကေ ဘယသ်ူမှန်း မသိရတော့ပေ..။ အခုတော့ အပျိုမ ဖားဖားကြီး ဖြစ်နလပြေေီ..။
မင်းမင်းမှာ သီရိပုံလေးတွကေို ကြည့်ရြင်း.. လိုးချင်န်မေိသည်..။ မထား နားလညပြါသည်..။ မင်းမင်း အခုထိ အိမထြောငမြပြုပဲ.. မိမိတို့ မိသားစုအတွကြ အများကြီး ကူညီခဲ့သူဖြစ်သည်..။
“ထား.. ခွင့ပြှုမယဆြိုရင် သီရိလေးကို လကထြပခြငွတ်ယ်”
ဟု.. မင်းမင်း ပြောဖူးသည်..။ ဖိတခြငွြးဖိတ် ကိုယ့အြိပထြဲ ပြနဖြိတတ်ာ အကောင်းဆုံးပါ..။ မင်းမင်းအသကြ ၄၅ နှစ်ရှိပြီ.. သီရိက ၂၄ နှစ်။ အခုခတ်ကေ ဦးနှင့်သမီးတွခတ်ေေ..။
မင်းမင်းအရငလြို အိမင်ှါးငမှဲ မဟုတတ်ော့..။ အမရေိကနန်ိုငင်ံသား သူဌေးတဈယောကြ ဖြစ်နပြေီ။ သမီးလေး သဘောတူရင် စီစဉပြေးဖို့ အဆငသ်င့ပြါ..။
သီရိသည် ဦးမင်းနှင့ြ ဖေ့ဘှတမြှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သည်။ လူချင်ြးတော့ မတွေ့ဖူးပါ..။ မိဘနှစ်ပါး၏ အရင်းနှီးဆုံး မိတဆြှဖြစ်ေသလို သူတို့မိသားစုနှင့ြ ဆှမွေိုးလို ဖြစ်နသည်ေ..။ သူမပုံလေးတွကေို အသဲလေးတွပေေးပြီး ကောမန့အြမှဲ ပေးတတသ်ဖြင့ြ ကြနပေန်မေိသည်..။ အခု သူအလညလြာပြီး အိမမြှာနမှောဆိုတော့ သီရိ ရငတ်ှခေုနမြိသည်..။ ဦးနဲ့သမီး ဇာတလြမ်းလေး စကြစို့..။
ကိုကြောကြှီး စပါယယ်ာအလုပ် မလုပတ်ော့ပါ..။ သမီးလေး သီရိကို မှေးပြီးနောကြ.. မင်းမင်း ငှကြေေးအကူအညီနှင့ြ ကုနစြုံဆိုငဖြှင့သ်ည်။ ထိုမှတဆင့ြ ရနကြုနမြှို့တွင်းမှာ စတိုးဆိုငကြှီး ဖြင့န်ိုငခြဲ့ပြီး.. ယခု သူဌေးကြောကြှီး ဖြစ်နလပြေေီ..။ ကြောကြှီးရိုးသားလှန်း၍ မထားနှင့မြင်းမင်း ငှိစွန်းတာ မသိခဲ့ပေ…။
ဒီနေ့ မင်းမင်း အလညပြှနလြာမည်..။ မထားနှင့သ်မီး သှားကြိုကြသည်..။ ကြောကြှီးမှာ ဆိုငထြိုငရြင်း ကနွခြဲ့သည်…။ မထားနှင့သ်ီရိ လဆေိပရြောကန်သည်ေ..။ မကြာခင် လယောဉဆြိုကလြာပြီး ဆင်းသကလြာသော ခရီးသညမြွားအကြား မင်းမင်းကို တွေ့လိုကြ၍ မထား အရမ်းပြောသ်ှားသည်…။
ခရီးကြိုသူများကြား ပါတိတဝြမ်းဆကန်ှင့ြ လှပနသေော မထားနှင့ြ သီရိကို မင်းမင်း တွေ့လိုကသ်ည်။ သားအမိဟု မထငရြအောင် နုပျိုနသေော မထားနှင့ြ မှနမြာဆနဆြန် ခါးသေးရငခြွီ တငကြားနသေော သီရိမှာ အပြုံးများဖြင့ြ ဆီးကြိုနသည်ေ…။
“မထားရယ် လှနလေိုကတ်ာ.. သမီးလေးကလည်း အမတေူလေးနောြ.. နငင်ယင်ယကြ အတိုင်းပဲ.. ကိတန်လေိုကတ်ာ”
မင်းမင်းမကြလြုံးများ သီရိကိုယပြေါကြ မခွာတာ မထား မှငရြ၍ မနာလို ဖြစ်ရပြနသ်ည်..။
“ကိုမင်း အိမပြှနကြှစို့ မိုးခွုပတ်ော့မယ်”
သီရိလေးမှာ မင်းမင်း ခရီးသှားအိတကြို ဆှဲယူပြီး အရှေ့မှ အရငသ်ှားလိုကသ်ည်..။ သီရိနောကပျိုင်းအလှ တငသ်ားအိအိကြီးများမှာ အရှယန်ှင့မြလိုကအြောင် ဖြံထွားနကြသေည်…။ “ရအောင် လိုးမည်” ဟု စိတထြဲတွေးရင်း….
”မထား.. ငါ နှစ်လပဲ ဗီဇာ ခွင့ရြတာ.. ငါ့ကို မှနမြာပြည့အြနှံ့ အလညပျို့ပေးနောြ”
“အေးပါ.. မနကဖြှန် ချောင်းသာ အရငသ်ှားကြတာပေါ့”
“နင် အရငလြို လှနတေုန်းပဲ သိလား.. ပြီးတော့ ပိုကိတလြာတယ်.. အားရပါးရ လိုးချင်တ်ယ်”
မထား ပြုံးနလေိုကသ်ည်…။ မိနဈ ၃ဝ အကြာ နှစ်ထပတ်ိုကလြေး တဈခုသို့ ရောကလြာသည်..။ သီရိ အပေါထြပသ်ို့ တကသ်ှားပြီး…
“အမေ သမီးခေါင်းမူးနလေို့ ခဏအိပမြယန်ောြ..”
“အေး.. အေး.. လာ ကိုမင်းနဖေို့ အခန်းပြမယ်”
အိမအြောကထြပ် အခန်းနှစ်ခုရှိသည်။ တဈခန်းက မထားတို့ လငမြယားအခန်း.. ဘေးချင်ြးကပ် အလှတခြန်းတဈခုမှာ မင်းမင်းနရန်ေ စီစဉထြားလသည်ေ..။ ဦးကြောြ ည ၉ နာရီမှ ဆိုငပြိတ် ပြနလြာမည် ဖြစ်သည်။ အခုမှ ၇ နာရီသာ ရှိသေးသည်..။
အခန်းတွင်း ရောကသ်ညန်ှင့ြ မင်းမင်း တံခါးကို လော့ခလွိုကပြှီး မထားကို သိုင်းဖကကြာ အငမ်းမရ နမ်းလသည်ေ…။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွဲခွာနရသေော ခစွသ်ူလငင်ယရြဲ့ လီးကို တောင်းတနတော ကြာလှပပြေီ..။ အဝတမြွားကို အမှနခြွှတ်၍ နှူးနပမြနတေော့ပဲ ကုတငစြောင်းမှာပင် မထားကို မတင်၍ ပေါငန်ှဈလုံးမကာ.. လီးကို အဖုတဝြတေ့ပြီး လိုးခတွော့သည်..။
“အား.. ဖြေးဖြေး.. နာတယဟြ.. ကြပလြိုကတ်ာ..”
မထား ခံချင်တ်ာပဲသိသည်။ ငယင်ယကြလို အရည် သိပမြထွကတ်ော့ပါ။ အသကြ ၄၀ ကြောပြှီ ဖြစ်သည်..။ မင်းမင်းလီးမှာ အမရေိကနမြှာ နစဉေကြ လီးကြီးရှညဆြေး သုံးထား၍.. ၈ လကမြခန့ြ ရှိကာ.. လုံးပတမြှာ.. ငရုတကြှညပြှေ့လောကဖြစ်ပြီး မာထနန်သည်ေ..။
“ဗွဈ ဗွဈ ဘှတ် ဘှတ် ဖတ် ဖတ်…”
လဥနှင့တ်ငပြါး ရိုကသ်ံများ ထွကလြာသည်။ အဖုတကြှီးမှာ လီးကို အတငည်ဈနေ၍ လိုးလို့ ကောင်းလှသည်..။
“အား.. ကောင်းလာပြီ.. ဆောင့ဆြောင့ြ.. အမေ့.. အ့.. ကိုမင်း.. နို့စို့ပေးရင်းလိုး..”
မင်းမင်း နို့ကုန်းစို့ပြီး အရူးအမဲသားကြှေးသလို ဖြစ်နသည်ေ..။ မထားကို ဆှဲလှည့ပြှီး ကုတငစြောင်းမှာ မှောကြ၍.. ပေါငကြိုဖြဲကားကာ ဖငလြိုးပါတော့သည်…။
“အား.. ရှီး.. ဘှတဘြှတဘြှတ်..”
စအိုတွင်းလမွေား ဆကတ်ိုကြ ထွကလြာသည်..။ မထားခါးကိုဖိ၍.. ကော့လာသော ဖငကြှီးကို ရမကထြနထြနကြှည့ပြှီး.. ဆောင့တ်ော့သည်…။
“ဘှတ်..ဘှတ်..ဘှတ်..”
သီရိ လဆေိပကြအပြန် ကားမူးလာပြီး အိပခြငွလြာမိသည်..။ အိပယ်ာထဲ လှိမ့န်ရင်ေး သေးပေါကခြငွလြာသဖြင့ြ အောကထြပကြို ဆင်းလာခဲ့သည်။ အမနှငေ့ြ ဦးမင်းကို မတွေ့ရ…။ အိမသ်ာရချိုးခန်း၏ ဘေးအခန်းမှ ငှီးသံ ကြားရသဖြင့ြ ကပန်ားထောငလြိုကရြာ.. မိမိ မိခငရြဲ့ အသံနှင့ြ လိုးသံများ ကြားရတော့သည်..။
သီရိ ခတ်လေူငယ် အပျိုမ ဖြစ်သည်..။ မိန်းကလေး သူငယခြငွြးများဆုံလွှင် ကာမအကြောင်း ပြောတတကြှသလို.. တခါတလေ အှနလြိုင်းမှ အောကားများလည်း ခိုးကြည့်ဖြူးသည်..။ အခုကြားရသော အသံများမှာ အောကားအတွင်းမှ အသံများနှင့ြ တူနသဖြေင့ြ အခန်းတွင်း လိုးနကြတော သိလိုကသ်ည်..။
သီရိ သေးပေါကခြငွစြိတပြါ ပြောကသ်ှားပြီး အောကားအတွင်းမှ လိုးကြကမြွား စိတထြဲပေါလြာသလို အခန်းတွင်း ဘယလြို လိုးနမလေဲတွေးရင်း.. အဖုတလြေးကိုပြတ် နို့လေးကိုပြတ်၍.. တခါးနားကပ် နားထောငလြသည်ေ..။
“လိုး.. လိုး.. ဆောင့လြိုး.. ကိုမင်း.. ထားအရမ်းကောင်းနပြေီ…”
“ကြိုကလြား မထား.. လီးလာစုပပြေး.. ပြီးရင် ထားအကြိုကြ အပေါကြဆောင့ြ…”
သီရိ တဏှာထနထြန် စကားသံများ ကြားနရေ၍.. တကိုယလြုံး ပူတကလြာသည်..။ အစိလေးကို ဖိခွကြညေ့ပြှီး ဆကလြကပြှတန်မေိရာ ဒူးကလေး ပြော့ခွသှေားပြီး စောကရြညမြွား ထွကလြာတော့သည်။
မထားမှာ အစုပကြောင်းလှ၍ မင်းမင်း သုတရြညမြွား မထားပါးစပထြဲ ပန်းထည့လြိုကသ်ည်။ လီးမှာ ညိုးမသှားပါ.. မာထနန်ဆေဲဖြစ်သည်..။ ကုတင်ပေါြ ပကလြကလြှနပြေးရာ မထား အပေါမြှ ဆောင့တ်ော့သည်…။
“အား.. အ့ အ့..”
မင်းမင်း အလိုကသ်င့လြေး ကော့ပေးသဖြင့ြ လီးမှာတဆုံးထိဝငပြှီး သားအိမကြိုပါ ထိမိသည်..။ သိပမြကြာပါ မထား ပြီးသှားသည်…။
“ကိုမင်းရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ.. မပြနခြင် အဝလိုးပေးနောြ…”
“အင်းပါ.. ထားရယ်… မနကဖြှန် ချောင်းသာ သှားကြမယန်ောြ.. သမီးကိုပါခေါခြဲ့”
သီရိ ခွသေံလေးဖော့ပြီး သေးသှားပေါကကြာ.. အပေါသ်ို့ ပြနတ်ကသ်ှားလသည်ေ….။ နောကတ်နေ့.. အိမသ်ားများ မနကစြာ စားရင်း ဆုံကြသည်..။
“ကိုကြောြ ကမွတို့ ချောင်းသာ သှားမလို့ ရှငလြိုကမြလား”
“ငါမလိုကအြားဘူးလေ ဆိုငကြတဖကန်ဲ့ ဒီကောငကြှီးကို နငပြဲ လိုကပျို့လိုကပြါဟာ”
“သီရိလည်းလိုကခြဲ့ အပငွြးပြတောပေါ့”
“ဟုတ် မမေေ.. လိုကမြယ်.. ဦးမင်း ကြိုကပြါ့မလား”
သီရိ မသိသလို အထာနှင့ြ မေးလိုကသ်ည်..။
“ဟာ.. သမီးလိုကတ်ော့ ပိုကောင်းတာပေါ့.. ဦးမှာက သားသမီးမရှိ တဈယောကထြဲ.. သမီးအဖြစ် မှေးစားဖို့ တွေးနတော… ရော့သမီး.. ဒါက သမီးအတွကြ ဝယလြာတာ..”
မင်းမင်း စပရိုကြ အနအထေားနှင့ြ သူမအရှေ့ ဘူးလေးတဈခု လာခပြေးသည်…။
“ဝိုး..”
အိုငဖြုန်း ၁၁ ပရိုမကြ ဖြစ်နသည်ေ..။ နောကဆြုံးပေါြ ဖုန်းဖြစ်၍ အရမ်းပြောသ်ှားသည်..။
“ဟွောင့ြ.. သားရီး မင်းတူမကို အလိုမလိုကန်ဲ့.. မင်းရှိတာ ကုနသ်ှားမယ်”
“ရပါတယ် ကိုကြောြ.. ကနွောြ့မှာ ပေးစရာ လူမှ မရှိတာ.. သီရိ စိတခြမွြးသာရင် ပြီးရော”
သီရိ သဘောပေါကလြိုကသ်ည်။ ဦးမင်း၏ အပေးကောင်းမှု ကူညီမှုများကြောင့ြ အမေ စွဲသှားတာ ဖြစ်ရမည်..။
မထား ကားလကမြှတကြို ဖုန်းဖြင့ြ လှမ်းမှာလိုကရြာ သုံးစောင် နှစ်ခုံတွဲတဈခုနှင့ြ ရှေ့ခုံတဈခုရသည်..။
“ကဲ.. ကိုမင်းရေ.. သှားဖို့ပြင် လကမြှတရြပြီ.. သီရိ ယူစရာရှိတာ ယူတော့ သှားကြမယ်”
ညဘကထြှကသ်ော ကားဖြစ်သည်..။ အဝေးပြေးကား အလညပျိုင်းနှစ်ခုံမှာ သီရိက ပြတင်းပေါကဘြကထြိုငသ်ည်..။ မထားက ဘေးမှာထိုငသ်ည်..။ ကိုမင်း တိုငပြတလြတေော့သည်။ သူ့ဘေး ပြတင်းမှာ အဖြားကြီးတဈယောကထြိုင်၍ အပြငလြမရေ ခေါင်းမူသလို ဖြစ်နသည်ေ..။
“မထားရေ.. နရောလဲရအောငဟြာ… ငါနဲ့ သီရိနဲ့ အတူထိုငပြှီး.. ပြတင်းပေါကဘြကြ တဈယောကတ်ဈလှည့ြ ခွိန်းမယလြေ.. ငါအသကရြှူကြပလြို့”
မထားက သဘောတူလိုကပြှီး နရောလဲပေးလသည်ေ..။ ကားမှာ ညဘကမြောင်းသဖြင့ြ အနည်းငယ် နှေးသည်..။ ရှေ့ခုံမှ.. မထား ငိုကန်လသေည်ေ..။ သီရိမှာ အသဈရသော အိုငဖြုန်းနှင့ြ ရှုပန်သည်ေ..။
“ဦး ကူညီပါဦး.. သမီး မလုပတ်တဘြူး..”
တရုတဖြုန်းသာ အမြဲကိုငသ်ဖြင့ြ အိုငဖြုန်းစကတ်ငကြို သူမ မသိပါ..။
“အေး.. ပေး.. သမီး..”
ဦးမင်း ဖုန်းစကတ်င် အမွိုးမွိုး ပြငန်သည်ေ..။ သီရိမှာ သိချင်မြိ၍ မင်းမင်းဘကြ ခါးလှည့ပြှီး လိုကကြှည့်နသည်ေ…။ သီရိရငသ်ား အိအိလေးမှာ မင်းမင်းလကမြောင်းကို ဖိပြတသ်လို ဖြစ်နသည်ေ…။ မှနမြာပြည် ပြနရြောကြ၍ ပုဆိုးပြနဝြတထြားပမေဲ့ အောကခြံဝတတ်ာ မကြိုကသ်ော မင်းမင်းမှာ သီရိနို့သားကြောင့ြ လီးတောငလြာတော့သည်..။ မင်းမင်း အခွိနဆြှဲရန် ဂွငဆြငလြသည်ေ။
“အကောင့ဖြှင့ရြမယ် သမီးရဲ့… ဒါမှ လိုချင်တ်ာ ဒေါင်းလုတလြုပလြို့ရမှာ… သမီး လိုကကြှည့ထြားနောြ… ဦးလုပပြှမယ်”
“ဟုတ်ဦး.. တဈခုဆီပြနောြ.. သမီးက မေ့တတတ်ယ်”
ထိုသို့ပြောပြီး.. ခွထေောကတ်ဈဖကြ ခုံပေါတ်ငကြာ မင်းမင်းဘကြ ဘေးတိုကလြှည့ထြိုငပြှီး ဖုန်းမကြန်ှာပြငကြို ကြည့်န်လေိုကသ်ည်..။ ပုဆိုးက ပုံစ အောကမြှာ လီးက အမှောင်းလိုကြ ပေါထြှကပြှီး ထောငလြာသည်..။ အဝေးပြေးကားများမှာ ညအခွိနတ်ှင် ခရီးသညမြွား အိပလြို့ရအောင် မီးကို ပိတထြားတတကြှသည်..။ ရုတတ်ရကြ ကားကြေ့လိုကသ်ည်..။
“အမေ့…”
သီရိ ငိုကခြနဲ ယိုငသ်ှားသဖြင့ြ လကထြောကလြိုကစြဉြ.. မင်းမင်း ပေါငန်ှင့လြီးပေါြ လကကြ ရောကလြသည်ေ..။ ကံတရားက အဲ့လို..။ သီရိလကကြ လီးပေါမြှ ခကြခြငွြးမဖယ်.. ခပန်ှေးနှေးလီးကြီးက မာကြောနသည်ေ..။ ပုဆိုးအပေါမြှ ကိုငမြိသညဖြစ်၍.. လီး ဆိုဒကြို မမှငရြပမေဲ့ ကြီးရှညထြှားကြိုငသ်ော လီးမှန်း သိလိုကသ်ည်…။
“အ..နာတယ်..”
မင်းမင်း ဖုန်းပြတန်ရောမှ တဈခကြြ ထငှီးသည်..။
“ဦး ဆောရီးနောြ ကားကြေ့လိုကလြို့.. ပြီးတော့ ဦးက အတွင်းခံလည်းမပါ..”
“ဟုတတ်ယ် သမီး… ထိပအြရမ်းနာပြီး အောင့သ်ှားတယ်.. ဦးဟာက ကြီးတော့ ဘောင်းဘီဝတရြင် ပူလို့ပါ”
မင်းမင်းလီးမှာ လကဖြဝါးနုနုလေး ကိုငထြား၍ တဆတဆြတတ်ုနပြှီး ပါးပြင်းထောငထြလာသည်။ မင်းမင်း နာချင်ဟြနဆြောင်၍ ငှီးပြနသည်ေ..။
“သမီးလည်း မလုပတ်တဘြူး.. အောင့န်တောလား ..”
လီးကြီးမှာ တဆတဆြတ် တုနခြါနသဖြေင့ြ သီရိလန့ပြှီး လှှတလြိုကသ်ည်..။
“ဦးပြောပြမယ် သမီးလိုကလြုပပြါ.. ဦးက ဖုန်းဆကတ်င် လုပရြဦးမယ်”
“ဟုတ် ဦးပြော..”
မင်းမင်း ထရပလြိုကပြှီး ခေါင်းပေါြ အိတထြားသော နရောမှ ခရီးဆောငအြိတလြေးကို ယူလိုကပြှီး အတွင်းမှ တံဆိတမြပါသော လကည်ှိုးအရှယ် ပုလင်းလေးကိုထုတ်၍ သီရိကို ပေးလိုကသ်ည်..။
“အဲ့တာလေး လိမ်းပေးနောျ..”
မင်းမင်း ပြနထြိုင်၍ ပုဆိုးပုံစကို ဖြညပြေးလိုကသ်ည်..။
“အဲ့ဆီလေး လကထြဲထည့်ပြီး ဦးဟာကို လိမ်းပေးပါ သကသ်ာလာမှာ.. အားကြှဈကြှဈ..”
သီရိ ကယောငကြတန်းနှင့ြ ဆီကို လကထြဲထည့်၍ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကြီးကို ဆီသုတလြိုကသ်ည်..။ ထိုဆီမှာ မင်းမင်း အမြဲသုံးနကြေ လီးကြီးသနဆြေး ဖြစ်သည်..။ သီရိမှာ လီးအတွေ့အကြုံမရှိ၍ ဘာမှ နားမလညပြေ..။ အောကား ကြည့်ဖြူးသောလြည်း လိုးကြတာပဲ သိသည်..။ လီးနာသှားတာ မကြည့်ဖြူးပေ….။ လီးမာဆကကြား ကြည့်ဖြူးရင် သိမှာဖြစ်သည်။
“သမီး နည်းနည်းလေးညဈပြီး ပရုတဆြီ လိမ်းသလို လုပပြါနောြ.. ဦး ဖုန်းထဲ လိုတာတွေ ဒေါင်းလုပရြဦးမယ်”
သီရိ ဘာမှ မပြောတော့ပါ။ တကိုယလြုံး ပူလာသလိုဖြစ်ပြီး.. စောကပြတအြတွင်း ယားလာတာပဲ သိတော့သည်။
ဦးမင်း ဘေးလူများ မမှငအြောင် ခွထေောကတ်ချောင်း ခုံပေါတ်င်၍ ထောငကြှယထြားလိုကသ်ည်..။ လီးမှာ ပူလာသဖြင့ြ ပုဆိုးကို ဖြလွှေော့ကာ လီးကို ထုတလြိုကတ်ော့သည်..။ လီးထိပဖြူးဒဈကြီးမှာ နီညိုရောငကြှီးနှင့ြ အရညကြှညလြေးများပင် ထွကန်သည်ေ..။ သူမ ယခု ဂွင်းထုပေးနမှန်ေးမသိ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲနသည်ေ..။
ဦးမင်းမင်း ဖုန်းကို မဲကြည့်န်သဖြေင့ြ သူမရဲ့ လကတ်ဈဖကကြ စောကပြတလြေးဆီ အလိုလိုရောကြ၍ ပြတန်သည်ေ..။
“သကသ်ာတော့မယ် သမီးရေ.. ကြေးဇူးပါ”
“သမီးအခု ယားနတယ်ေ မဟုတလြား..”
“ဟုတ် ဦး..”
“လာ ဦးလုပပြေးမယ် အပြနအြလှနပြေါ့နောြ..”
စကားဆုံးသညန်ှင့ြ လကတ်ဖကကြ လငွမြှနစြှာ စောကပြတဆြီ ရောကသ်ှားသည်..။ အစိရှိရာ နရောသို့စမ်း၍.. ဖိပြတပြေးလိုကရြာ.. သီရိ… အင်းခနဲ.. တွန့သ်ှားပြီး.. မင်းမင်းပုခုံးပေါြ မှီခလွိုကသ်ည်…။ အခွအနေေ ကောင်းလပြေီ…။ သီရိ နှုတခြမ်းဖူးလေးကို ဆှဲနမ်းပစ်လိုကပြှီး.. လီးကိုငထြားသော သူမလကကြို အထကအြောကြ လုပစြသည်ေ…။
“ခစွတ်ယ် သမီးရယ်.. လကထြပပြါရစနေောြ”
သူမ မကြလြုံးကလေးမှေးပီး ခေါင်းမော့ပေးသည်..။ လုပခြငွတ်ာလုပပြါ ဆိုတဲ့ သဘော…။ လီးထိပမြှာ အရညလြေးများ အဆကမြပြတ် ထွကန်ေ၍ ချောမှတန်လသေည်ေ..။
“သမီးရယ်.. ဦးဟာ မှနမြှနသ်ကသ်ာအောင် စုပပြေးပါလား”
“ဟာ.. ဦးကလည်း.. လူညာကြီး.. မစုပခြငွဘြူး.. ဆီတွနေဲ့..”
“ဆီက ချောကသ်ှားပြီ သမီးရဲ့… အဲ့တာ.. သုတရြညကြှညလြို့ ခေါတ်ယ်.. သမီး အဖုတလြေးလည်း အရထွကေတ်ယ် မဟုတလြား… အတူတူပဲလေ.. စုပပြေးနောြ”
သီရိ ဘာကြောင့မြှန်းမသိ။ ဦးအလိုကြ လုပပြေးချင်လြာသည်..။ အဲ့ဒါ.. အခစွလြား..။ မမေေ.. အရမ်းကြိုကြ အရမ်းကောင်းပါတယလြို့.. အောဟြဈ အလိုးခံတာ ကြားရပြီးကတည်းက.. သူမ.. မမေေ့ကို မနာလို ဖြစ်မိခဲ့သည်..။ အခုတော့ အဲ့လီးကြီးကို သူပိုငရြတော့မည်..။
“ခွင့လြှှတပြါ မမေေ.. သမီး.. ဦးကို ခစွမြိပြီ..”
သီရိ မကြလြုံးကလေးကို မှိတလြိုကပြှီး.. ဦးရဲ့လီးကို အသာလေး ငုံစို့ပေးလိုကသ်ည်…။
မင်းမင်းလောကြ ပြောန်သေောသူ.. ရှိမယမြထငပြါ..။ နှစ်ပေါင်းများစွာ.. မထား၏ တိတတ်ိတပြုန်း လငင်ယလြို သဈစာရှိစွာ ခစွခြဲ့သည်..။ သီရိလေးကို စမှငကြထည်းက မထားရဲ့ ကိုယပြှားလေးလို ခစွမြိခဲ့ပြနသ်ည်..။ သဈစာရှိခွင်း တနဖြိုးကို သူပြနရြလသည်ေ..။
ဦးမင်းရဲ့ လရညတ်ှေ သီရိအာဂေါငထြဲ တိုးဝငလြာသည်..။ သီရိ ထွေးမထုတရြကပြဲ မွိုခလွိုကမြိသည်..။
မထား အစောကြီးကတည်းက နိုးနပေါသည်။ မင်းမင်း သူ့သမီးကို နမ်းလိုကစြဉကြပေါ့။ အိမခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး ရှေ့ခုံနှစ်ခုကြားလေးမှ ချောင်းကြည့်န်ခေဲ့သည်..။ သီရိ လီးစုပပြေးသည် အထိပေါ့..။
မထား မကြရြညဝြဲမိလသည်ေ..။ ပီတိ မကြရြညပြါ..။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိုငဆြိုငခြဲ့သော လီးကြီးကို သမီးဆီ အမှေးပေးလိုကရြ၍ နှမှောသလို သမီးဘဝအတွကြ စိတခြရွပါပြီ..။
ချောင်းသာသို့ ရောကလြပြေီ… သုံးယောကသ်ား ပြောရြှှငစြှာ လညပြတခြဲ့ကြပြီး အိမပြှနရြောကခြဲ့သည်..။
“မင်းမင်း.. နင် သီရိကို လကထြပပြှီးရင် ငါ့ကို မေ့သှားမှာလား”
“ဟာ မဟုတတ်ာ နငကြ ငါ့အခစွြဦးလဟော”
အလညဗြီဇာ နှစ်လမပြည့ခြင် မင်ျဂလာပြဲလေး အကြဥြးခွုံး လုပလြိုကသ်ည်..။ မင်ျဂလာဦးည သာယာပစွေ…။ သီရိမှာ အစွမ်းကုန် လှနလသေည်ေ..။ မင်ျဂလာ ကုတငဘြေးမှာ ခေါင်းလေးငုံ့ပီး ရှကန်သည်ေ..။
မင်းမင်း မင်ျဂလာဝတစြုံကို ခွှတခြလွိုကသ်ည်..။ သီရိလေးကို ပကလြကလြှနကြာ.. ပါကငအြဖုတလြေးကို နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ လွှာကြမ်းကြီးဖြင့ြ အဖုတကြှဲတလွှောကြ ယကခြလွိုကရြာ သီရိ နတပြှညရြောကသ်လို ခံစားနရသေည်..။ ပန်းရောင် နို့သီးခေါင်းလေးကို ငုံစို့ပေးပြနသ်ည်…။ ထို့နောကြ နှုတခြမ်းလေးကို ကဈဆငရြိုကပြှီး.. အမှေးနုလေးအောကြ ရှကရြှံကာ စိနသေော အဖုတလြေးကို လီးမာကြီးနဲ့ လိုးခလွိုကပြါတော့သည်..။
“ဗွဈ ဒုတ် အား….”
သီရိ မကြရြညလြေးဝဲလာပြီး…
“ဦး.. သမီးကို.. ပစ်မသှားနဲ့နောျ”
ဟု ပြောရင်း မင်းမင်းကို တင်းကြပစြှာ ဖကလြိုကလြတေော့သည်။
ပြီးပါပြီ။