အောစာအုပ်

စိတ်ရဲ့ ခေါ်ဆောင်ရာ

အပြညပြှညဆြိုငရြာလဆေိပသ်ို့ လယောဉတ်ဈစင်း ဆင်းသကလြာလသည်ေ ။ ထိုလယောဉပြေါမြှ အသားဖြူဖြူ ဗလတောင့တ်ောင့ဖြှင့ြ ကြည့်ကြောင်းသော ယောကြွားတဈယောကြ နကောမကြမြှနလြေးတပကြာ ဆင်းလာခဲ့သည်။ အနောကတ်ိုင်းဝတစြုံကို စတိုငကြကြလွေး ဝတကြာ ဆံပငတ်ိုလေးကို ဂွဲလထြောငထြားသည် ။ သူ၏ စတိုငသ်ည် တကယကြို ကြည့်ကြောင်းပြီး ရုပရြညအြရလည်း ချောမောလှသဖြင့ြ မိန်းကလေးများ ငေးလောကစြရာဖြစ်သည် ။

သူ၏ နာမညမြှာ လင်းလရောင် ဖြစ်သည် ။ အသကြ ၂၈ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ လင်းလရောင် ခရီးဆောငအြိတလြှည်းလေးကို ဆှဲကာ အပြငသ်ို့ ထွကလြာခဲ့သည်။

“သား”

“အဈကိုကြီး”

မိမိအား ခေါလြိုကသ်ံနှင့ြ တူသဖြင့ြ လင်းလရောင် ခေါသ်ံကြားရာ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ မှနပြသည်ေ ။ လင်းလရောငကြို ခေါခြှင်း ဖြစ်သည် ။ အသကြ ၅၀ ကြောြ အမွိုးသမီးကြီးတဈဦးနှင့ြ အသကြ ၂၃ နှစ်အရှယ် မိန်းကလေး တဈယောကြ၏ ခေါသ်ံဖြစ်သည် ။ လင်းလရောင် ထိုအသံလာရာမှ လူများကို မှငပြှီး မကြရြညဝြဲတကသ်ှားသည် ။

ထိုနရောတွင် လင်းလရောင်၏ အဖေ နှင့ြ အမေ ရှိနသညေ့ြ အပြင် ညီမလေး ဆူးလရောင် နှင့ြ ညီမလေးနှင့ြ ရှယတ်ူ ကောငလြေးတဈယောကြ ရှိနလသေည်ေ ။ လင်းလရောင် ထိုသူများထံ အပြေးကလေး လာပြီး မိခငဖြစ်သူအား ပြေးဖကလြိုကသ်ည် ။ ကနွမြိသားစုဝငမြွားကလည်း ဝိုင်းလိုကကြသွည် ။

“အမေ သားပြနရြောကပြှီ အမရေဲ့”

“ငါ့သားလေး မင်း နိုငင်ံခွားကို စသှားကတည်းက အမေ့မှာလေ နေ့တိုင်း စိတမြကောင်း ဖြစ်နရတော”

ထိုအခါ ဖခင် ဖြစ်သူလည်း မနသောတော့ဘဲ လင်းလရောင်၏ ပခုံးကို ပုတကြာ

“ဟုတတ်ယ် သား၊ သား နိုငင်ံခွားထွကသ်ှား ကတည်းက မင်းအမကေ နေ့တိုင်း မကြရြည် ကနွရတော”

မိခင်၏ မတ်ေတာကို လင်းလရောင် ငတန်သညေမြှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။ ရညမြှန်းခကြမြွားကြောင့ြ နိုငင်ံခွားမှာ အလုပသ်ှားလုပခြဲ့ပမယေ့ြ ယခု လိုချင်သ်ည့ြ ငှပမောဏ အတိုင်းအတာ ရသဖြင့ြ မှနမြာပြညသ်ို့ ပြနလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည် ။ လင်းလရောင် ဖခင် နှင့ြ ပြေ့ဖကလြိုကပြှီးသောအခါ မိမိအား ပြုံးပြီးကြည့်န်သေော ညီမလေး ဆူးလရောင်၏ ခေါင်းလေးကို ပြတလြိုကသ်ည် ။

“ငါ့ညီမလေးတောင် အရှယရြောကလြို့ အိမထြောငတ်ှေ ကနွပြေီ”

ဆူးလရောငလြည်း အဈကိုဖြစ်သူအား ဖကသ်ိုင်း လိုကပြှီးမှ

“မိတဆြကပြေးရဦးမယ် ဒါ ညီမရဲ့ အမွိုးသား ဘုန်းသူရတဲ့”

ဘုန်းသူရလည်း မမှငဖြူးသေးသော ယောကဖြကြီး အား ပြုံးပြလိုကပြှီး

“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အဈကိုကြီး”

လင်းလရောငလြည်း ဘုန်းသူရကို သိုင်းဖကလြိုကပြှီး

“အေးကြာ မင်းတို့ မင်ျဂလာဆောငမြှာ ငါမရှိတဲ့ အတွကြ တောင်းပနပြါတယ်။ မင်းတို့ အတွကြ လကဖြှဲ့တော့ ပါလာတယ်”

အားလုံး နှုတဆြကလြို့ ပြီးလိုကခြွိနတ်ှင် မိခငဖြစ်သူမှ

“ကဲကဲ အိမပြှနကြစွို့ အိမရြောကမြှ အေးဆေး စကားပြောကတွာပေါ့။”

“ဟုတပြါပြီ အမရော သားလည်း အမေ့လကရြာ စားချင်န်တော ကြာပေ့ါ ပြနကြစွို့”

“ဟားဟား”

အားလုံး ပြောပြွောရြှှငရြှှငန်ှင့ပြင် တကျကစီငှားကာ အိမသ်ို့ ပြနခြဲ့ကသွည် ။

အိမသ်ည် လှနခြဲ့သည့ြ ခုနှစ်နှစ်ကအတိုင်း ရှိနသေေးသည် ။ တိုကအြိမင်ယလြေးကို မှငလြိုကသ်ောအခါ လင်းလရောင် မိမိကိုယကြို လုံခွုံသှားသလို ခံစားလိုကရြသည် ။ မိမိ၏ အိမ် နှင့ြ မိသားစုသည် မိမိ ဘဝအတွကြ အလုံခွုံဆုံး နှင့ြ အနှေးထွေးဆုံး ဆိုတာ လင်းလရောင် လကခြံလိုကမြိသည် ။

မိသားစုများ အိမထြဲရောကသ်ည် နှင့ြ ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်များ ပြောရင်း စကားဖေါငဖြှဲ့ သှားလသည်ေ ။

“အမရေေ တိုးတိုးတို့ ကသေီတို့ နမင်ေးတို့ နကေောင်းကြလား၊ ဖုန်းအဆကအြသှယ် မရတော့တာ ကြာပြီ ငယသ်ူငယခြငွြးတွဆေိုတော့ လှမ်းလိုကတ်ာ အမရော”

ထိုအခါ မိသားစုများ အားလုံး မကြန်ှာ မကောင်း ဖြစ်သှားကလွသည်ေ။ လင်းလရောငလြည်း စိတပြူရလသည်ေ ။

ထိုသူငယခြငွြး သုံးယောကမြှာ လင်းလရောင် နှင့ြ ငယစြဉတ်ောငကြွေး ဘဝထဲမှ ကြောင်းနလည်ေးအတူ ဆော့ကစားလည်းအတူ အရမ်းခစွခြဲ့ကြသည့ြ သူငယခြငွြးများ ဖြစ်သည် ။ လင်းလရောင် နိုငင်ံခွား အထွကြ လဆေိပအြထိ လိုကပျို့ကြသော သူငယခြငွြးများကို မှငယ်ောင် မိသေးသည် ။ အဓိကမှာ တိုးတိုး ဖြစ်သည် ။

တိုးတိုးက အနအေေးသည် ။ အရမ်းရိုးအသည် ။ လင်းလရောင် နှင့ြ ခွဲရတော့မည့အြတွကြ စိတမြကောင်း ဖြစ်နသေော မကြန်ှာလေးကို မှတမြိသေးသည် ။ သဘောကောင်းသည် ။ ပုံစံမှာလည်း ရိုးသားလှန်းလှသည် ။

ကသေီကတော့ တညင်ှိမသ်ည် အိန်ဒွကြေီးသည် ။ သူမ၏ ရှညလြွားသော ဆံနှယမြွားသည် သူမ အလှကို ထပဆြင့ပြံ့ပိုးထားသည် ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ မှာလည်း နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွန်ှင့ြ အလှန် ကြည့်ကြောင်းလှသည် ။ လင်းလရောင် အဖို့ကတော့ ကသေီအပေါြ မောငန်ှမ အရင်းလို ရိုးသားခဲ့သည် ။

နမင်ေးမှာတော့ တိုးတိုး နှင့ြ ဆန့ကြငွဘြကြ ငှကြေေးလည်း ခမွြးသာသဖြင့ြ လိုတိုင်းရသည့ြ သူဌေးသား၊ လိုချင်တ်ာကို မရရအောင် ယူတတသ်ည့ြ အကငွ့လြေးရှိသည် ။ လင်းလရောငကြို နိုငင်ံခွားထွကဖြို့ ငှကြေေး ထောကပြံ့ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

“အမေ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့လည်း ဟင်”

“သား… နမင်ေးနဲ့ ကသေီ လကထြပသ်ှားတာ ကြာပြီ”

“ဟင် တိုးတိုးနဲ့ ကသေီက ခစွသ်ူတွေ မဟုတလြား”

တိုးတိုးနှင့ြ ကသေီရဲ့ အကြောင်းကို လင်းလရောင် နှင့ြ နမင်ေး အသိဆုံး ။ ငယခြစွတ်ှေ ဆိုတော့ ။

“ဒါဆို တိုးတိုးကရော”

“သား သူငယခြငွြး တိုးတိုးကတော့ ဆုံးသှားပြီ သား”

“ဗွာ ဘယလြိုဖြစ်တာလည်း အမရော”

“သားက အခုမှ ခရီးက ပြနရြောကတ်ာဆိုတော့ မသိသေးတာ ကောင်းတယ်၊ သား တညင်ှိမသ်ှားမှ အမပြေောပြမယ်၊ အမေ့စကား နားထောငပြေးပါ သားရယ်”

လင်းလရောငကြ လကမြခံချင်သ်ောလြည်း ဒီတဈကြိမ် မိခငစြကား နားထောငပြှီး ထိုအကြောင်း ဆကမြပြောဖြစ်တော့ ။ ထို့နောကြ အနားယူ ရချိုး မိသားစုနှင့အြတူ နှေးနှေးထွေးထွေး နလေိုကလြသည်ေ ။

သို့နှင့ြ ညအခွိနပြင် တိုကခြဲ့လပြေီ ။ လင်းလရောင် အခန်းထဲတွင် လူးလိမ့န်သည်ေ ။ အိပလြို့ မပြောြ ။ တိုးတိုး သဆေုံးရသည့ြ ကိဈစကို အမကလေည်း အသိမပေး ။ လင်းလရောင် အတွေးများဖြင့ြ ညနကလြာလသည်ေ ။ တိုငကြပန်ာရီမှ တဂွောကဂြွောကြ မှညသ်ံကတော့ ထွကပြေါန်သည်ေ ။ လင်းလရောင် အိပမြပြောသ်ေး ။ အဖနှငေ့ြ အမကတေော့ အပေါထြပတ်ှင် အိပပြွောန်လေောကပြှီ ။

ညီမလေးတို့လည်း အိပပြှီလားမသိဘူး ဟူသော အတွေးဖြင့ြ လင်းလရောငအြခန်း နှင့ြ ကပရြပသ်ား ညီမလေး အခန်းနံရံကို နားလေးကပခြါ နားဆှင့်လိုကသ်ည် ။ ကပလြကြသ်ားမို့ တဈဖကမြှ အသံ သဲ့သဲ့များ ကြားနရသေည် ။

“အို့ အား အ အ မောငရြယ် နာနာလေး လုပစြမ်းပါ”

“တိုးတိုးပြောပါ ခစွရြယ်၊ တောကြှာ ကိုကြီး ကြားသှားပါဦးမယ်”

နားဆှင့န်သေော လင်းလရောငပြင် ကိုယ့ကြိုယကြို စိတမြလုံ ဖြစ်သှားသည် ။ မိမိက နားဆှင့ြ မိသညကြိုး။ ခကြခြငွြး ကုတငပြေါြ ပြနလြှဲလိုကသ်ည် ။

“တောတ်ောထြတဲ့ ငါ့ညီမဘဲ ဟူး”

လင်းလရောငလြည်း ကာမကိဈစ မလုပရြတာ အတောကြှာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ တဈဖကအြခန်းမှ လငမြယား၏ ခစွပြှဲကြောင့ြ စိတလြေး အနည်းငယ် ပြနထြလာသည် ။ ကုတငပြေါတ်ှင် နဖူးပေါြ လကတ်ငပြှီး နိုငင်ံခွားအလုပရြုံက စီနီယာမမ ခငလြှှမ်းကို ပြနသ်တိရမိသည် ။

ခငလြှှမ်း မှာ လင်းလရောငထြကြ ၂ နှစ်ကြီးသလို အရငရြောကန်ှင့သ်ော စီနီယာလည်း ဖြစ်သည် ။ သူမ ကြောင့ြ လင်းလရောင် အစစအရာရာ အဆငပြှခေဲ့ရသည် ။ ခငလြှှမ်းမှာ တဈခုလပ် တဈယောကြ ဖြစ်သောလြည်း အလှနကြှည့ကြောင်းသေးသည် ။ နဖူးပြင် ကယွကြယွလြေးကို ဆံပငရြှညလြေး အမြဲဖုံးထားတတသ်ည် ။ အရပရြှညရြှည် အသားညိုညို နှင့ြ ညိုချောလေး ဖြစ်သည် ။

လင်းလရောင် သူမနှင့ြ သမီးရညစြား မဟုတ် မိတဆြှထကြေ မကသော ဆကဆြံရေး ဖြစ်သည်။ နိုငင်ံခွား ထွကခြဲ့သော ခုနှစ်နှစ် အတိုင်းအတာတွင် အကြိမကြှိမ် နှစ်ဦးသဘောတူ အတူအိပဖြစ်ခဲ့ကြသည် ။

ခငလြှှမ်း၏ ဘဝသည် သနားစရာကောင်းသည် ။ မှနမြာပြညမြှ မိခင် မုဆိုးမအား ငှအမှေဲ ထောကပြံ့နရသေူမို့ မစုဆောင်းဖြစ်လှ ။ လင်းလရောင် မှနမြာပြည် အတူပြနပြှီး ခငလြှှမ်းအား လကထြပဖြို့ တိုငပြငခြဲ့သေးသည် ။ သို့သောြ ခငလြှှမ်း ငှင်းဆနခြဲ့သည် ။ ခငလြှှမ်းမှာ မှနမြာပြညတ်ှင် လကထြပရြမည့သ်ူ ရှိသညဟြုသာ ပြောပြီး နရဈေခဲ့ လသည်ေ ။

လင်းလရောင် ပြနစြဉြးစားရင်း ခငလြှှမ်းနှင့ြ ဖြစ်ခဲ့သညမြွားကို ပြနလြည် မှငယ်ောငလြာလသည်ေ ။ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကလည်း ထောငမြတလြာ သဖြင့ြ ခငလြှှမ်းနှင့ြ ခစွပြှဲဝငခြဲ့သညမြွားကို ပြနစြဉြးစားရင်း အာသာဖြေ ဂွင်းတိုကြ ပစ်လိုကသ်ည် ။ ဆန်ဒများ ပြင်းထနလြှန်းနသဖြေင့ြ သိပပြငမြကြာလိုကြ အထွတအြထိပရြောကပြှီး သုတန်ှေးနှေးများ ပုဆိုးပေါြ ပန်းထွကသ်ှားလသည်ေ။

“ဟူး ကောင်းလိုကတ်ာ လှှမ်းရယ်”

မောလည်း မောသှားသည် ။ လူလည်း နုံးသှားသညမြို့ တဈခဏအတွင်း အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ ။

“ကိုကြီး ထတော့လေ”

မိမိအား ပုတန်ိုးလိုကသ်ော ညီမလေး ဆူး ကြောင့ြ လင်း နိုးလာခဲ့သည် ။

“အာ ညီမလေးရာ စောစောစီးစီ ကိုကြီး အိပရြေး မဝသေးဘူး”

“အမလေး ဘယကြ စောစောစီးစီး ရမှာလည်း နမှငေ့န်ပြေီ၊ ညီမလေး ယောင်ျကြားတောင် အလုပသ်ှားပြီ”

“ဒီနေ့ ဥပုတန်ေ့တောင် အလုပသ်ှားတယပြေါ့”

“သူက လောဘ ရှိတယလြေ၊ ဒါနဲ့ အဈကိုကြီး ညက မအိပဘြူးလား”

လင်းလရောင် အိပမြှုံစမှှားဖြင့ြ ထလိုကပြှီး

“အေး ဘယအြိပလြို့ရမလည်း နငတ်ို့အသံတွေ ဒီလောကြ ဆူနတောကို”

“ဟင် ကို ကိုကြီး ကြားသှားတယပြေါ့ ရှကလြိုကတ်ာ ရှကလြိုကတ်ာ”

ဆူးလရောင် မကြန်ှာတဈခုလုံး နီမှန်းနလသေည်ေ ။ လင်းလရောငလြည်း ဆူး၏ခေါင်းကို ဒေါကခြနဲ ခေါကထြည့လြိုကပြှီး

“တောသ်ေးတာပေါ့ ရှကတ်တသ်ေးလို့”

လင်းလရောငလြည်း လှှမ်းကို သတိရမိသေးသည်။ လှှမ်းလည်း ဆူးနှင့ြ သှားတူနသည်ေ။ ဆကဆြံတဲ့ နရောမှာ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း အားရပါးရ တုန့ပြှန် တတသ်ည့ြ အကငွ့တ်ှေ ဖြစ်သည် ။ လင်းလရောငလြည်း မကြန်ှာသဈရန် အိပယ်ာပေါမြှ ကုန်းထ လိုကစြဉြ ညက လရညပြနသေေော ပုဆိုးမှ အဖြူကြကကြို ဆူး မှငသ်ှားသည် ။

“ကြည့်စြမ်း သူများကြ အရှကမြရှိဘူးတဲ့၊ သူကတွော့ ဟှန့ြ ပြောစမ်း နိုငင်ံခွားက ရည်းစားကို သတိရလာတယထြငရြဲ့၊ ဟဲဟဲ ယောင်းမက ချောလားဟင်”

“ဟာ ဒီကောငမြလေး လွှောကပြှောနတယ်ေ အထငကြှီးမနနေဲ့ နင့အြဈကို အဲ့လောကြ မစွံဘူး”

“ဒါဆို ယောင်းမ အမှန် ရှာပေးမှပါ၊ တောကြှာ တဈသကလြုံး ငါ့အဈကို လကသ်မား ဖြစ်နေဦးမယ်”

“ဟာ ဒီကောငမြလေး ငါ လုပထြည့လြိုကရြ”

ဆူး ပြောငစြပစြပဖြှင့ြ အခန်းထဲမှ ထွကပြှေးသှား လသည်ေ ။ လင်းလရောငလြည်း စဉြးစားမိသေးသည် ။ သူပေးတဲ့အကြံ မဆိုးဘူး၊ ငါ့ညီမကို ကောငမြလေး တဈယောကလြောကန်ဲ့ အောငသ်ှယခြိုင်းဦးမှ။ လင်းလရောငလြည်း ရပေါတဈခါထဲ ခွိုးပစ်လိုကသ်ည် ။

“ကိုကြီး ရချိုးပြီးရင် သားသားနားနားလေး ဝတထြား၊ ညီမလေးကို ယောကခြမအိမ် လိုကပျို့ပေး”

လင်းလရောငလြည်း အိမမြှာနရတော ပငွြးနပြေီမို့ လိုကပျို့ဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။

“သှားမယလြေ ညီမလေး”

“ဟား ငါ့အဈကိုကတော့ သန့တ်ယဟြေ့၊ ကိုကြီး အခုသှားမည့ြ အိမမြှာ ညီမလေးယောကြြား ဘုန်းသူရရဲ့ အဈမ နှစ်ယောကရြှိတယ်၊ အမှှာတွနေောြ၊ အရမ်းလည်း လှတယ်”

“ဟုတလြား ဟီဟီ သှားကြည့်ရြအောင်”

မောငန်ှမ နှစ်ယောကြ အကြံဖြင့ြ ထွကလြာခဲ့ကြသည် ။ ဘုန်းသူရ အိမမြှာ တဈဖကြ လမ်းထဲတွငမြို့ သိပမြဝေး ။

“မဖြူရေ မဖြူ”

ဆူး အိမထြဲ လှမ်းအောခြေါလြိုကသ်ဖြင့ြ အသားဖြူဖြူ ခန်တာကိုယတ်ောင့တ်ောင့ြ ခပခြွောချော မိန်းမ တဈယောကြ ထွကလြာသည် ။ လင်းလရောင် နှင့ြ ရှှယတ်ူခန့ြ ရှိသည် ။

“လာပြီ ညီမရေ၊ အောြ ဧည့သ်ညလြည်း ပါတာကိုး၊ ကြှပါရှင့ြ”

“ကိုကြီး လာ”

သို့နှင့ြ အိမထြဲ ဝငလြိုကကြှသည် ။ အိမထြဲတွင် မဖြူ ဟူသော အမွိုးသမီး နှင့ြ ရုပခြငွြးခွဲမရအောင် တူသော နောကထြပ် အမွိုးသမီးတဈယောကြ ရှိနသေေးသည် ။

“ဖဖေေ နှင့ြ မမကေတေော့ ဒီနေ့ ဥပုတန်ေ့ဆိုတော့ ဘုန်းကြီးကြောင်းသှားပြီ ညီမလေးရဲ့”

“ဟုတတ်ယ် မမဝါရေ အိမကြ ဖနေဲ့မလည်ေး ဘုန်းကြီးကြောင်းသှားပြီ”

“ဒါဆို ဒီနေ့ စွေးဆိုငပြိတတ်ယပြေ့ါ”

“တဈရကတ်ဈလတေော့လည်း နားတာပေါ့၊ အောြ မိတဆြကပြေးရဦးမယ်၊ ဒါက ဆူးရဲ့ အဈကို လင်းလရောငတ်ဲ့၊ ဒါက မမဖြူဖြူလှိုင်၊ ဒီဘကကြ မမဝါဝါလှိုငတ်ဲ့။ ညီမလေးရဲ့ ယောကမြတွလေေ မချောဘူးလား”

ဆူး အပြောကြောင့ြ လင်းလရောင် နရခေကသ်ှားသလို အပျိုကြီး ညီအဈမလည်း ရှကသ်ှားလသည်ေ။

“ဟုတကြဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ကြှနတ်ော့ြ ညီမလေးကို မလိမျမာရင် ဆုံးမလို့ ရတယန်ောြ”

“ကိုလရောငရြယ် ဆူးက လိမျမာပြီးသားပါ၊ သူရကိုသာ ကိုလရောင် ဆုံးမရမှာပါ”

“အောြ အောြ ဟုတပြါပြီဗွာ။”

လင်းလရောင် အိပသ်ာ မတကခြဲ့သဖြင့ြ ဗိုကထြဲ ရဈလာလသည်ေ ။

“ဒါနဲ့ဗွ အိမသ်ာ ခဏ သှားချင်လြို့”

“ဟှန့ြ ကိုကြီးကတော့ လုပပြှီ”

ထိုအခါ ဝါဝါလှိုင် ဟူသော အမြိုးသမီးမှ

“အောျ လာလေ ကိုလရောင်”

သူမ ရှေ့က ခေါသ်ှားသဖြင့ြ လင်းလရောငလြည်း လိုကသ်ှားခဲ့သည် ။ သူမ လမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း တုနခြါသှားသည့ြ ထမိနအြောကမြှ သူမအိုးက အလှနလြှသည် ။ အပျိုစဈစဈတွမေို့ တင်းကာ လုံးဝန်း စွင့ကြားနသည်ေ ။ လင်းလရောင် နောကမြှ အသာကြည့်ကြာ အရသာ တွေ့နလသေည်ေ ။

ဝါဝါလှိုငလြည်း သူမ နောကပျိုင်းအား လင်းလရောင် စားမတတ် ကြည့်န်သညေကြို ရိပမြိသည် ။ သို့သောြ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ ပိုလို့ပင် တငလြေးကောကခြါ လွှောကပြှမိသေးသည် ။ သူမ စိတထြဲ အကြည့်ခြံနတော ကြနပေမြိသလိုလို ဖြစ်နသည်ေ ။

“ရောကပြှီ သှားလိုကတ်ော့နောြ၊ အိမရြှေ့ကဘဲ စောင့န်တေော့မယ်”

“ဟုတကြဲ့ပါ ခငမြွာ”

လင်းလရောင် အိမသ်ာ အရင် ဝငတ်ကလြိုကသ်ည်။ အိမသ်ာထဲတွင် ဝိတလြွော့ပစ်လိုကပြှီး အိမသ်ာထဲမှ ပြနထြှကခြဲ့သည် ။

“ဟူး အခုမှ လူကို ပေါ့သှားတာဘဲ”

အိမသ်ာအပြငတ်ှင် မညသ်ူမှမရှိ ။ လင်းလရောငလြည်း အိမဖြေးအပေါကမြှ အိမထြဲ ဝငလြိုကစြဉြ အဝတတ်န်းလေး တဈခုတွင် လှန်းထားသော မိန်းမဝတ် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး သုံးထညကြို တွေ့လိုကရြသည် ။

“ဒါ ဟို အပျိုကြီးတွေ ဟာဘဲ ဖြစ်မယ်။”

လင်းလရောင် ကြည့်ရြင်း စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့သဖြင့ြ လူရိပ် လူခွေ ကြည့်ပြှီး ထိုအတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး သုံးထညထြဲမှ အဝါရောင် ပန်းပြင့လြေးများပါတဲ့ တဈခုကို ကောကယ်ူ နမ်းရှုံ့ပစ်လိုကသ်ည် ။ ဆပပြှာနံ့လေး သင်းခနဲ ရလိုကသ်ည် ။ လီးလည်း တောငခြနဲ မတသ်ှားသည် ။ မဖြူ ဟာလား မဝါ ဟာလား လင်းလရောငလြည်း မသိ ။ အခုလို နမ်းလိုကရြလို စိတတ်ှေ မရိုးမရှ ဖြစ်သှားသည် ။

သူမတို့ စောကပြိနှင့ြ ထိထားသည့ြ အရာမို့ လင်းလရောင် ရငတ်ှခေုနကြာ တဈဝကြီး နမ်းပစ်လိုကပြှီး လူမိမညစြိုးသဖြင့ြ ဟနမြပကြြ ပြနထြားပြီး အပြင် ပြနထြှကခြဲ့လိုကသ်ည် ။ အပြငတ်ှင် သမီးယောင်းမ သုံးယောကြ စကားကောင်းနသည်ေ ။ လင်းလရောငလြည်း ရောကလြာသောအခါ ဆူးက ရှောငပြေးသညလြား မသိ။ လင်းလရောငကြို မကြဆြပစ်ပြီး အိမထြဲဝငသ်ှားသည် ။ လင်းလရောငလြည်း အခွင့အြရေးကို အသုံးမခတွတ် ။

“ကိုလရောငကြ နိုငင်ံခွားက ပြနလြာပြီဆိုတော့ အခု ဘာလုပမြယ် စိတကြူးလည်း”

“ကြှနတ်ောြ့ ရည်းမှန်းခကြရြှိတယ် မဝါရဲ့၊ ကြှနတ်ောကြ ကိုယပျိုငကြုမျမဏီ အသေးစားလေး ထောငမြလားလို့၊ ပစ်စည်းတွကေ ကြှနတ်ောလြုပခြဲ့တဲ့ စကရြုံက မှာမှာပါ”

“အောြ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါနဲ့ အိမထြောငပြှုဖို့ စိတမြကူးသေးဘူးပေါ့”

မဝါကို လင်းလရောင် သချောကြည့်လြိုကသ်ည် ။ လင်းလရောငကြို မှငမြှငခြငွြး ခိုကန်ပေုံရသည် ။ ဧကန်တ ဆူးများ ဘာပြောထားပါလိမ့ြ ဟု တွေးလိုကသ်ေးသည် ။

“စိတကြူးတော့ ရှိတာပေါ့၊ ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောြ့မှာ ရည်းစားတောင် မရှိဘူးဗွ”

ဖြူဖြူလှိုငမြှာ

“အောျ”

ဟု ဖောလြိုသာ လိုကပြမယေ့ြ ဝါဝါလှိုငကြတော့ သိသိသာသာ ပြုံးသှားသညကြို လင်းလရောင် သတိထားမိလိုကသ်ည် ။

“ပြီးပြီလား ကိုကြီး ပြနကြှရအောင်”

“ပြနတ်ော့မလို့လား”

“ဟာ ကိုကြီးက ကနွခြဲ့ချင်လြို့လား ခစ်ခစ်”

“အဲ ဟို မဟုတပြါဘူး ဟာ နငကြလည်း ငါက သဘောမေးတာပါ”

အပျိုကြီး နှစ်ယောကလြည်း မနတတ်ေ မထိုငတ်တ် ဖြစ်ကုနသ်ည် ။ ကောင်းခန်းရောကမြှ ဒင်းက လာပြနဖြကြသ်တဲ့ ။ လင်းလရောငလြည်း

“ပြနတ်ော့မယ် မဝါရေ၊ နောကမြှ အေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့”

“ဟယ် ကြည့်စြမ်း ဝါ့ကိုဘဲ နှုတဆြကတ်ယ်၊ ဖြူ့ကို ကြ နှုတမြဆကဘြူး ဟှန့်”

“ဟာ မဟုတပြါဘူး မဖြူရယ် နှစ်ယောကလြုံးကို နှုတဆြကတ်ာပါ”

ဝါဝါလှိုငကြတော့ ရှကပြှုံးသာ ပြုံးနသည်ေ ။ သို့နှင့ြ မောငန်ှမ နှစ်ယောကြ အိမပြှနလြာခဲ့သည် ။ အိမရြောကတ်ော့ လင်းလရောင် ဝါဝါလှိုငကြို ခဉွြးကပဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ ဆူးကို အောငသ်ှယခြိုင်းဖို့လည်း ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ လင်းလရောင် ဗိုကဆြာ လာသဖြင့ြ အိမန်ောကဖြေး ဝငလြိုကသ်ည် ။

“ညီမလေး ဘာခကြလြည်း”

ဆူးကတော့ အဝတလြှန်းနသည်ေ ။

“ဟာ ဆူး ဒါ ဘယသ်ူ့ဟာလည်း”

လင်းလရောင် ဆူး လှန်းနသေော တန်းမှ အဝါရောငအြပြင့ြ အတွင်းခံလေးကို လကည်ိုးထိုးလိုကသ်ည် ။

“ဒီအိမမြှာ ဘယသ်ူရှိလို့လည်း ညီမလေးဟာပေါ့”

“အောြ ဟိုအိမမြှာ ဒါနဲ့တူတာလေး တွေ့ခဲ့လို့၊ ပြောရမှာ ရှကတ်ောင် ရှကတ်ယ်၊ မဝါဟာလား မသိဘူး၊ ငါ မနနေိုငလြို့ ခိုးနမ်းခဲ့တယ် ဟ၊ ငါ့ကို မဝါနဲ့ အောငသ်ှယပြေးစမ်းပါ”

“နပေါဦး အဈကိုကြီးက ဟိုအိမမြှာ ဒါမွိုးကို ယူနမ်း ခဲ့တယ် ဟုတလြား”

“အေးလေ”

“သှားပြီး သလေိုကတ်ော့ အဲ့မှာ၊ အဲ့ဒါ မဝါဟာ မဟုတဘြူး ညီမလေး ဟာ၊ ဟိုနေ့က ကနွခြဲ့လို့ အခုဘဲ သှားယူလာတာ”

“ဟေ ဒါဆို နင့ဟြာပေါ့”

“ဒါပေါ့ သုံးထညရြှိတာတောင် ဆူးဟာမှ ရှှေးမိရတယလြို့၊ ကိုကြီး လပကြီး မကောင်းဘူး၊ မဝါနဲ့ မဖြစ်လောကတ်ော့ဘူး”

“ဟာ အမလေး နငကြလည်း မပြောကောင်း မဆိုကောင်း ငါ့ကို မဝါဟာ ခိုးပေးစမ်းပါ”

“ဘာလုပမြလို့လည်း”

“မောငန်ှမချင်ြး ပြောရမှာ အားတော့နာတယ်၊ သူ့ဟာလေး မှန်းထုချင်လြို့”

“အမလေး လုပမြနနေဲ့ လကတ်ှေ့လိုး၊ ညီမလေး ဖနပြေးမယ်”

“ဟေးးး ဒါမှ ငါ့ညီမကြ”

လင်းလရောင် ပငွြးနသဖြေင့ြ သူငယခြငွြးတိုးတိုး၏ အိမဘြကြ သှားလိုကလြသည်ေ ။

“ဒေါကြှီးရေ မာလာရေ”

“ဘယသ်ူလည်း ရှင့ြ လာပြီ လာပြီ”

မာလာ ဆိုသော မိန်းကလေး ထွကလြာလသည်ေ ။ မာလာမှာ တိုးတိုး၏ ညီမ ဖြစ်သည် ။

“ဟာ ကိုကြီးလရောင် ပါလား၊ ဘယတ်ုန်းက ပြနရြောကတ်ာလည်း”

“မနေ့က ညီမရဲ့”

“လာ ကိုကြီး အိမထြဲဝင်”

“အေးအေး၊ ဒါနဲ့ ဒေါလြေးရော”

“အမကေ ကိုတိုး စိတန်ဲ့ မစားနိုင် မအိပန်ိုင် ဖြစ်ပြီး အိပယ်ာထဲ လဲနတော၊ အခုဆို ဆေးရုံ တငထြားရတယ် အဈကိုရဲ့၊ ဒါနဲ့ ကိုတိုး သတင်း ကြားပြီးရောပေါ့”

“ဟုတတ်ယ် မာလာ ဒီကိဈစနဲ့ဘဲ လာခဲ့တာ၊ တိုးတိုးက ဘာရောဂါနဲ့ ဆုံးသှားတာတုန်း”

မာလာ မကြရြညမြွား သိသိသာသာ ဝဲသှားသည် ။ လင်းလရောင် နိုငင်ံခွား မသှားခငကြ မာလာမှာ ကိုးတန်းကြောင်းသူ ကလေးမလေးသာ ရှိသေးသည် ။ အခုတော့ အရှယရြောကန်သေော ကောငမြလေး ဖြစ်နပြေီ ။ ဆင်းရဲတော့ သိပမြဆငန်ိုငရြှာ ။ ရိုးရိုးလေး နှင့ြ ခစွစြရာကောင်းနသည်ေ ။

“ရောဂါနဲ့ဆုံးတာ မဟုတဘြူး အဈကိုရ အသတခြံရတာ”

မာလာ မကြရြညမြွား တပေါကပြေါကြ ကဆွင်းလာသည် ။

“ဟာ တိုးကြီးက အရမ်းအေးတဲ့ကောင် ရနင်ှိုး ရနစြလည်း မရှိပါဘူး၊ ဘယလြိုဖြစ်သှားတာတုန်း ဘယသ်ူ သတတ်ာလည်း”

“အဲ့နေ့က ကိုတိုး တဈနကေုန် ပြနမြလာလို့ စိတပြူနတော ညကတွော့ သတင်းကြားလိုကတ်ာဘဲ”

“ဘယလြို၊ တရားခံက ဘယသ်ူလည်း”

“ကြေးစားလူမိုကတ်ှတေဲ့၊ တဈယောကယ်ောကကြ အခကြေးငှနေဲ့ ခိုင်းတာ နမှောပေါ့။ လူမိုကတ်ှကတေော့ ဝနမြခံဘူး၊ ကြည့်မြရလို့ သတတ်ာဆိုပြီး အဖမ်းခံသှားတယ်။ ညီမကတော့ ကိုနမင်ေးရဲ့အဖေ လကခြကြလြို့ ထငတ်ယ်။ အဈကိုကြီး မရှိမှ သူ့သား နဲ့ မကသေီကို ပေးစားလို့ရမှာလေ။ သူက မကသေီကို ခွှေးမ တောခြငွန်တော။ အိမမြှာလည်း ကိုတိုး ကို ကသေီနဲ့ မပတသ်တရြင် သိန်းတဈရာ ပေးမယလြို့ လာပြောသေးတယ်။ ကိုတိုး မရှိတော့ အမလည်ေး အိပယ်ာထဲလဲ၊ ညီမကလည်း ဘာမှမလုပတ်တ်၊ အိမစြရိတန်ဲ့ အမေ့ဆေးဖိုးတွေ အတွကြ ညီမ အခု ဘဝပကြန်ပြေီ”

“ဟာ မာလာရယ် အဈကို စိတမြကောင်းပါဘူး။ တောကြ… နမင်ေးနဲ့ ကသေီကြာ မင်းတို့ လုပရြကြ လိုကတ်ာ”

“သူတို့ကြောင့ြ တိုးတိုး သတော၊ တိုးတိုး သလေို့ ညီမလေး ဒီဘဝ ရောကရြတာ”

လင်းလရောင် သူငယခြငွြးအတွကြ လကစြားခွပေေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ ငိုနသညေ့ြ မာလာ့ကိုလည်း ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး

“မပူပါနဲ့ ညီမလေး၊ တိုးတိုးအတွကြ အဈကို လကစြားခွမှောပါ”

လရောငကြ နမင်ေးကြောင့ြ လင်းရတယ် ဆိုပမယေ့ြ မတရားရငတ်ော့ နမင်ေးလည်း ပြနလြောငကြွှမ်းရမှာဘဲ။

“တကယလြား ကိုလရောင်၊ ညီမတို့က ဆင်းရဲတော့ ကိုနမင်ေးနဲ့ အားမပျိုငဝြံ့ဘူး။ ကိုလရောင် တရားမွှတအောင် လုပပြေးပါ”

“စိတခြပြါ ညီမလေး”

“ကြေးဇူးတငပြါတယ် အဈကိုရယ်၊ ကြေးဇူးဆပ် စရာဆိုလို့ ညီမမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ညီမ ခန်တာကိုယဘြဲ ရှိပါတယ်”

“ဟာ မာလာ ကိုလရောငမြှာ ဒီလိုစိတ် မရှိပါဘူး။ သူငယခြငွြးတဈယောကြ အနနေဲ့ လုပပြေးမှာပါ”

“ရပါတယ် အဈကိုရဲ့၊ အခု မာလာကလည်း ငှနေဲ့ ဝယတ်ိုင်းရတဲ့ အပေါစား မိန်းမတဈယောကဘြဲ၊ လိငဆြကဆြံမှုက ညီမအတွကြ ဘာမှ ပိုဖြစ်မသှားပါဘူး”

မာလာ ဆတခြနဲ ထကာ အိမတ်ံခါးကို တွန်းပိတလြိုကသ်ည် ။ လရောင်းလည်း အံ့သှသှားသည် ။ မာလာ သူမ၏ ထမိနကြို ဖြခလွေိုကပြှီး သူမ၏ စပို့ရှပလြေးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည် ။ အတွင်းခံလေး နှင့ြ ဘောလြီလေးသာ ကနွသ်ော မာလာ့ပုံစံကြောင့ြ လင်းလရောင် လီးခကြခြငွြး တောငသ်ှားသည် ။ မလုပသ်င့သ်ညကြို သိသောလြည်း လရောင် သူမ အလှမှာ ရုန်းမထွကခြငွတ်ော့ ။

မာလာမှာ အလှနခြစွစြရာကောင်းသည် ။ ငယင်ယလြေးနဲ့ ပြည့တ်နဆြာ ဖြစ်ခဲ့သည့အြတွကြ လင်းလရောင် နှမှောမိသှားသည် ။ မာလာ သူမ၏ ဘရာစီယာခွိတလြေးကို ဖြုတပြှီး ခွှတခြလွိုကသ်ည် ။ မာလာ့ရငန်ှဈမှှာကို မှငရြပြနတ်ော့ လင်းလရောင် စိတတ်ှေ အတောထြလာသည် ။

မာလာကလည်း သူမ အတွင်းခံလေးကို ဆကလြကကြာ ခွှတဆြှဲပြသည် ။ အမှှေးစုစု အဖုတလြေးသည် လင်းလရောင် စိတကြို အထိရောကဆြုံး ဖမ်းစားခဲ့ ပြနသ်ည် ။ လင်းလရောငလြည်း မညသ်ို့မှ မထိန်းနိုငတ်ော့ ။ ခငလြှှမ်း သငပြေးခဲ့သည့ြ စောကဖြုတန်မ်းသည့ြ ပညာကို ခကြခြငွြး သတိရကာ မာလာ့ခွထေောကမြွားကို လှမ်းဖကကြာ စောကဖြုတကြို လှမ်းနမ်းလိုကသ်ည် ။ ရမချိုးရသေးသဖြင့ြ သေးနံ့မှှနမြှှနလြေး ရလိုကသ်ည် ။

နိုငင်ံခွားမှာ ခငလြှှမ်းဟာကို အမြဲနမ်းနကမွေို့ မရှံဘဲ နမ်းရခွင်းကို လရောင် နှစ်သကခြဲ့လသည်ေ ။ အားရအောင် ပေါငမြွားကို ဖကကြာ အဖုတန်မ်းနသဖြေင့ြ မာလာ ထောကထြားသော ခွမွေားပင် မခိုငခြငွတ်ော့ ။ ယခုဆကဆြံမှုသည် ယခငလြို ငှကြေေး အရ ဆကဆြံခွင်း မဟုတ် ။ သူမကိုယတ်ိုင် လိုလိုလားလား ပေးဆပခြငွန်သညေ့ြ အတွကြ သှေးသားများ ထကြှနသည်ေ ။

မာလာ နို့သီးခေါင်းလေးများ ထောငန်လသေည်ေ ။ သူမ အဖုတအြား တရှုံ့ရှုံ့ နမ်းနသညေ့ြ လရောင်၏ ခေါင်းလေးကို ပြတပြေးရင်း

“အဈကိုရယ် မာလာ ငရဲတွေ ကြီးနပေါ့မယ်”

“မကြီးပါဘူး မာလာရယ်၊ အဈကိုက အဖုတမြှငရြင် မနနေိုငဘြူး”

“ဒါဆိုလည်း အဈကို့ စိတကြှိုကြ နမ်းပါ”

လင်းလရောင် မာလာ့ အဖုတကြို အားရအောင် နမ်းပြီးမှ မာလာ့ ရငသ်ားများကို ပြတပြှီး ထောငန်သေော နို့ခေါင်းလေးကို ညှငည်ှငသ်ာသာလေး ငုံစို့ပေးလိုကသ်ည် ။

“အ့ ကောင်းလိုကတ်ာ အဈကိုရယ်”

လင်းလရောငလြည်း မတတ်ပရြပလြိုကပြှီး မာလာ့ နှုတခြမ်းလေးကို စုပယ်ူလိုကသ်ည် ။ မာလာကလည်း စိတန်ှဈပြီး တုံ့ပြနစြုပယ်ူရင်း လင်းလရောင်၏ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကို စမ်းလိုကလြသည်ေ ။ ဘောင်းဘီထဲမှာ လီးက တင်းနသည်ေ ။ လရောငလြည်း ပုဆိုးဖြခလွေိုကသ်ည် ။ ထိုအခါ မာလာ ဘောင်းဘီပေါမြှ တဆင့ြ လရောငလြီးကို ပြတပြေးနသည်ေ ။

မာလာလည်း လရောင်၏ ရငဘြတမြွားကို လိုကန်မ်းပြီး လရောင် နို့သီးကိုပင် လွှာလေးဖြင့ြ ကလိပေးလိုကသ်ည် ။ လင်းလရောင် စိတတ်ှေ ပိုမိုထကာ လီးလည်း ပိုကြီးလာပြီး ဘောင်းဘီပင် တင်းလှန်းသှားလသည်ေ ။ မာလာလည်း လင်းလရောင် ဗိုကမြွားကို တဆင့ြ ဆကန်မ်းလိုကရြင်း လရောငရြှေ့ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကပြှီး လင်းလရောင်၏ ဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲလိပကြာ ခွှတခြလွိုကသ်ည် ။ ထိုအခါ ကနထြှကလြာသော လင်းလရောင် လိငတ်ံသည် မာလာ့မကြန်ှာ နုနုလေးကို ဖတခြနဲ ရိုကမြိသှားသည်။ မာလာလည်း သဘောကသွှားသည်။

လင်းလရောင် လီးကို သူမမကြန်ှာပေါြ တငထြားပြီး လရောငကြို မော့ကြည့်လြိုကသ်ည် ။ လင်းလရောငလြည်း မကြလြုံးများ စင်းကာ ဖီးလတ်ကြ နလသေည်ေ ။ မာလာ ကြနပေသ်ှားသည် ။

“ပြှတ် ပြှတ်”

တွဲကနွသေော လင်းလရောင်၏ ဥကို မာလာ ဖမ်းစုပပြဈလိုကသ်ည် ။ လိငအြတံကို မကြန်ှာပေါြ အချောင်းလိုကြ တငပြေးထားသည် ။ ဥများကို တဈလုံးစီ အလှည့ကြွ စုပပြေးပြီးမှ လရောငလြီးကို လကဖြှင့ြ ဖမ်းဆုပလြိုကသ်ည် ။ လရောငလြီးက သူမ လကထြဲ ထည့န်သည်ေ ။ ကိုယထြညကြှီးသော လငုံပငဖြစ်သည် ။

မာလာ ရှေ့တိုး နောကဆြုတ် လကကြလေးဖြင့ြ လုပပြေးလိုကသ်ောအခါ အရညမြွားကြားမှ လထိပဖြှူဖြူလေးက ပြူခနဲ ထွကလြာသည် ။ မာလာ ယုယုယယ ထိုထိပလြေးကို လွှာလေးဖြင့ြ တို့ထိလိုကသ်ည် ။ လရောင် ဆတခြနဲ တုနသ်ှားသည် ။ မာလာ လည်း ပြုံးသှားပြီး

“အဈကို့ လီးက တဈလုံးတဈခဲကြီးဘဲ”

ဟု ပြောပြီး သူမလွှာလေးဖြင့ြ ကကြနွန အနုစိတ် လီးတဈချောင်းလုံးကို လိုကယ်ကပြေးလသည်ေ ။

“ပြှတ် ပြှတ် ရှလှတ်”

လီးတဈချောင်းလုံးကို ထိပမြှစ၍ မာလာ ငုံစုပလြိုကသ်ည် ။ သူမ ပါးစပထြဲ ပြည့သ်ိပသ်ှားတော့သည် ။ မာလာလည်း လရောင်၏ လီးကို အရသာရှိသော ထန်းလကြခြွောင်းလို သဘောထားပြီး သူမခေါင်းလေး လှုပခြါ မှနမြှနလြေး ထိထိမိမိ စုပပြေးလိုကသ်ည် ။

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်”

“ကြိုကရြဲ့လား အဈကို၊ လိုးချင်လြာရင် ပြောနောြ”

“ဒါဆိုလည်း လုပကြှမယလြေ၊ အဈကို မထိန်းနိုငမြှာစိုးလို့”

“ဟုတကြဲ့ အဈကို၊ ဘယပြုံစံ လိုးချင်လြည်း”

“ညီမ အဆငပြှသလေို လုပပြါ”

“ဒါဆို အဈကို ပကလြကလြှနလြိုကြ”

လရောင် ပကလြကလြှနခြပြေးပြီး လကန်ှဈဖကကြို ခေါင်းအုံးလိုကသ်ည် ။ မာလာ လရောငပြေါြ ခွထိုငလြိုကပြှီး လရောငလြီးကို ကိုငပြှီး သူမ စောကပြတလြေးထဲ မှုပသ်ှင်းလိုကသ်ည် ။

“ပလှတ် အ”

မာလာ လကေို ပါးစပန်ဲ့ ရှူသှင်းလိုကပြှီး လီးဝငလြာမှုကို မကြလြုံးလေးမှိတကြာ ထိုငခြပြေးလိုကသ်ည်။ လရောင် လီးကြီးသည် မာလာ့ စောကစြေ့လေးကို ပြတဆြှဲပြီး အခေါင်းပေါကထြဲ လွှောခနဲ တိုးဝငသ်ှားသည် ။ အတွင်းသားများအား လီး၏ ပြတဆြှဲသှားမှုကို မာလာ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ ခံစားလိုကပြှီး အဆုံးထိအောင် ဖြေးဖြေးခွင်း ဖိသှင်းပေးလိုကသ်ည် ။ လီး အဆုံးတိုင် မာလာ၏ စောကဖြုတထြဲ ဝငန်ပြေီ ဖြစ်သည် ။ စေးကပကြပ် အရသာနှင့အြတူ လီးကို မာလာ စောကပြိထဲ မှုပန်သညေကြို လရောင် ခံစားလိုကရြသည် ။ မာလာ အသာလေး ပြနကြှှလိုကသ်ည် ။ လွှောခနဲ ပြနထြှကလြာပြီး ဒဈဖြားရောကခြါနီးမှ ပြနဖြိ ထိုငခြလွိုကသ်ည် ။ ထိုအခါ လွှောခနဲ ပြနဝြငသ်ှားသည် ။

မာလာလည်း လရောငပြေါြ မှောကခြလွိုကသ်ည် ။ မာလာ့ ဆံပငမြွား လရောင် မကြန်ှာပေါြ ဝဲကလွာသည် ။ နှုတခြမ်းလေး သပခြါသပခြါ ဖီးလတ်ကန်သေော မာလာ့ မကြန်ှာလေးကို လရောင် တကမြကစြှာ ကြည့်န်လေိုကသ်ည် ။ နို့သီးနှစ်လုံးသညလြည်း မာလာ ယိမ်းကြှလိုကတ်ိုင် လှုပရြှားနသဖြေင့ြ လရောင် ပါးစပဖြှင့ြ လှမ်းဟပခြါ စုပယ်ူပေးလိုကသ်ည်။

“အား အဈကိုရေ ခံလို့ကောင်းလိုကတ်ာ”

“အဈကိုလည်း အရမ်းကောင်းတာဘဲ”

လရောင် မာလာ့ ဖငလြေးကိုမကာ မှှောကမြှှောကပြေးလိုကသ်ည် ။ မာလာကိုယတ်ိုငလြည်း ဆောင့သ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ မာလာ မှင်းဒုန်းစိုင်း စီးနသလေို ဖြစ်နလသေည်ေ ။ လီးဝငထြှကန်သေံ ဆီးစပခြှင်း ထိမှနန်သေံများ ဆကတ်ိုကြ ထွကပြေါြ လာလသည်ေ ။ အခွိနတ်ှေ မညမြွှ ကြာလာမှန်း မသိ လင်းလရောင် စိတလြှတသ်ှားပြီး မာလာ့ စောကခြေါင်းထဲ လရညမြွား ဗှဈခနဲ ဗှဈခနဲ ပန်းထွကသ်ှားသည်။

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ အဈကိုရာ၊ ဒါပမယေ့ြ အဈကိုက လူဆိုးဘဲ လရညတ်ှေ ထည့လြိုကပြှီ”

မာလာ ဆေးသောကရြမည့အြဖြစ် ရောကပြှီ။

“ဟုတပြါရဲ့ ဆောရီးကြာ အဈကို တောင်းပနပြါတယ်”

“မာလာက ကြနဒြုံးမပါဘဲ ဘယသ်ူ့ကိုမှ လကမြခံဘူး၊ အဈကိုက ခွှင်းခကြပြေါ့”

မာလာလည်း အဝတအြစား ပြနဝြတန်သည်ေ။ လရောငလြည်း အဝတအြစား ပြနဝြတလြိုကသ်ည်။

“ရော့ ညီမလေး ဘယလြိုမှ သဘောမထားနဲ့”

“ငှတွေေ များလှခညွလြား၊ ဟင့အြင်း ဟင့အြင်း မာလာ အဈကို့ကို ဒီရညရြှယခြကြန်ဲ့ ခံခဲ့တာ မဟုတဘြူး”

“ဟုတပြါတယ် အဈကိုကလည်း ငှပေေးပြီး ဖာခတွာ မဟုတဘြူး၊ စတနောနဲ့ ထောကပြံ့တာ၊ ညီမ ဒီအလုပ် ဆကမြလုပပြါနဲ့၊ အဈကို မကြာခင် ကုမျမဏီထောငတ်ော့မှာ အလုပဝြငလြုပပြေါ့၊ ဒေါလြေး ဆေးဖိုးလည်း အဈကိုဘဲ တာဝနယ်ူပါရစေ”

“အဈကိုရယ်”

မာလာ ငိုမိသည်။ ဝမ်းနည် မကြရြညတ်ော့ မဖြစ်နိုငတ်ော့ပေ…..။

ပြီးပါပြီ။          ။

pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။