အောစာအုပ်

သနားလို့ ခွင့်ပြုမယ် လာအိပ်

သနားလို့ ခွင့ပြှုမယ် လာအိပြ
ရေးသားသူ – လှင်ဦးဟန် (ကိုဆောင်း)

သားဖြစ်သူ မိန်းမခိုးလာတော့ ဦးလှဖတေို့ လငမြယားက သူတို့နတေဲ့ အိပခြန်းလေးကို ဖယပြေးရပါတယ် ။ ဧည့ခြန်းတဈခန်း ၊ အိပခြန်းတဈခန်း ၊ ထမင်းစားခန်း တဈခန်းနဲ့ မီးဖိုဆောငလြေးတဈခုသာပါတဲ့ တိုကခြန်းဆိုတော့ မိန်းမခိုးလာတဲ့ သားအတွကြ အိပခြန်းတဈခန်းပေးရတာပါ ။

သားက အသကြ ၃၀ ကြောပြှီး ခွှေးမက ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတော့ ဦးလှဖေ အတောလြေး သဘောကနွပေါတယ် ။ အဖနေဲ့သားက ဘောလုံးဝါသနာအိုးတွပေါ ။ သားအဖဆိုပမယေ့ြ ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းလည်း ရှိကြပါတယ် ။

သားနဲ့ ခွှေးမအတွကြ အိပခြန်းပေးပြီး ဦးလှဖတေို့ လငမြယားကတော့ အိမရြှေ့က ဧည့ခြန်းမှာ အိပရြပါတယ် ။ မိန်းမခိုးလာတဲ့ညမှာပဲ သားဖြစ်သူက ညလယလြောကမြှာ အိမရြှေ့ထွကလြာပြီး ဝရံတာမှာ ထိုငန်တောကို ဦးလှဖမှငေတ်ော့ ခွငထြောငထြဲက ထွကလြာပြီး သားဖြစ်သူကို မေးပါတယ် ။

” သား ၊ အခွိနမြတောြ ဘာထွကလြုပန်တောလဲ ”

” ပထမပိုင်းပြီးလို့ ခဏနားတယ် အဖေ ”

” အဆငပြှရေဲ့လားကြ ”

” ဘာကိုလဲ အဖေ ”

” ဘယန်ှဈဂိုး သှင်းလိုကသ်လဲ ”

” နှစ်ဂိုးတောင် မနည်းသှင်းရတယ် အဖရော ”

” ဟာ……ဘယလြိုဖြစ်တာလဲ ”

” အဝငအြထွကြ နည်းနည်းကြမ်းတာနဲ့ ခရာမှုတပြှီး တားတော့ ဘယလြိုလုပပြှီး အဆငပြှမှောလဲ ”

” ဒီလိုပဲပေါ့ကြာ ။ လကရြှေးစငအြသင်းနဲ့ U19 ကစားသလို ဖြစ်နတောပေါ့ ။ အနီကတအြပြမခံရတာပဲ တောသ်ေးတာပေါ့ကြာ ။ ခွမတေူသေးတော့ နည်းနည်းလွှော့ကစားပေါ့ ။ နောကတ်ော့လည်း ကစားကြကတ်ှေ သိသှားရင် အဆငပြှေ သှားမှာပါ ။ မင်းက လကရြှေးစငဆြိုတော့ ကစားကြကြ ကောင်းပမယေ့ြ U19 နဲ့ ကစားရတာဆိုတော့ သကလြုံ ကောင်းဖို့တော့ လိုတယ် ။ မင်းအမနေဲ့ အဖတေို့ အိမထြောငကြတွုန်းက အသကန်ှဈဆယကြွောပြဲ ရှိကြသေးတော့ ခွတေူပြီး သကလြုံကောင်းကြတယကြှ ”

” သားက သကလြုံတော့ ကောင်းပါတယ် ”

” အဝေးဘောတွေ မကစားနဲ့ဦး ။ ကြင်းလယကြိုပဲ အာရုံစိုကြ မနနေဲ့ ၊ နရော ဖြန့ကြစားကြ ”

” အခုက ပယန်ယလြတ်ီ ကနန်ရသေလိုပါပဲ အဖရော။ သူ့ခွစွမြေးကို မသိသေးဘူး ”

” လာမှာပေါ့ သားရာ ။ မလောပါနဲ့ ။ အိမကြှင်းကောင်းတုန်း ကစားထားကြ ။ ကြာရင် မင်းလည်း အဖေ့လိုပဲ အဝေးကြင်းမှာ ကစားရတာကို သဘောကလွာလိမ့မြယ် ။ အဖေ့အိမကြှင်းက တို့ရပကြှကကြ ဘောလုံးကြင်းလို ဂိုးတိုငကြ ရှဲ့စောင်းပြီး မှကခြင်းကလည်းကြမ်း ၊ ခွိုင့တ်ှကလေည်း များနပြေီကြ ”

” အဖေ….၊ အမေ ကြားသှားဦးမယ် ”

” ဘောစကားကို မင်းအမေ နားမလညပြါဘူးကြာ ”

သားအဖနှစ်ယောကြ စကားပြောဆိုနသညေကြို အိပရြာထဲမှ နားထောငန်သညေ့ြ ဒေါမြလှငေကြ ခွငထြောငမြပြီး ထွကလြာကာ ဦးလှဖကေို မကြမနေပဖြှင့ကြှည့ကြာ ပြောလိုကလြသည်ေ ။

” ရှငကြ အိမကြှင်းမှာ မကစားဘဲ အဝေးကြင်းမှာ ကစားနတယေပြေါ့လေ ။ ဟုတလြား ”

” ဟေ…မလှင်ေ ၊ မင်းနိုးလာတာလား ”

” ဟုတတ်ယ် ”

” ငါတို့သားအဖ ပြောတာကို မင်းက နားလညလြို့လား ”

” ဟင်း…ဟင်း ။ နားလညလြို့ ရှင့ကြို ပြောနတောပေါ့ ။ ဘောစကားကို နားမလညရြင် ခံသှားရမှာပေါ့ ။ ဒီမှာ ကိုလှဖေ ၊ ရှငကြသာ အိမကြှင်းကို တနဖြိုးမထားတာ ။ ဘောကနစြရာကြင်း မရှိလို့ ကြင်းလိုကရြှာနတေဲ့သူတွမှေ တဈပုံကြီး ။ ရှငမြကနခြငွတ်ော့ရငလြည်း ပြောလေ ။ မှကပြဲကြမ်းကြမ်း ခွိုင့ပြဲရှိရှိ ဘောကနခြငွတ်ဲ့ ဘောသမားတွကေို ပေးကနလြိုကမြှာပေါ့ ။ ကြင်းက အလတကြှီးရှိသေးတယ် ။ ဟင်း…ဟင်း ”

” ဟာ..မလှငေရြာ ၊ မင်းဘာတွေ ပြောနတောလဲ ”

” အဝေးကြင်းမှာ သှားမကနဘြဲ ကိုယ့ဂြိုး ကိုယပြှနသ်ှင်း ပါလား ”

” ဟာ…….. ”

” သတိတော့ထား ။ လူကြှံဘော ပေးနရမေယ် ။ ကြှနမြကတော့ နှစ်ဝါတဈနီနဲ့ ရှင့ကြို ထုတလြိုကပြှီ ။ ရှင့ဟြာရှင် ကနခြငွတ်ဲ့ကြင်းမှာ သှားကန် ။ အိပခြှငတ်ဲ့ နရောမှာအိပ် ။ ခွငထြောငထြဲ ဝငလြာတာနဲ့ မှလေိမ့ဘြောရော ခေါင်းတိုကဘြောရော စုံသှားမယ် ”

စိတဆြိုးမာနဆြိုးဖြင့ြ ခွငထြောငထြဲ ပြနဝြငသ်ှားသည့ြ ဇနီးသညအြား တအံ့တသှကြည့်ရြင်း သားဖြစ်သူကို အကူအညီ တောင်းရလတေော့သည် ။

” သား ၊ မင်းအမကေို ပြောစမ်းပါဦးကြ ။ အဖေ ဘယမြှာသှားအိပရြမှာလဲ ”

” နည်းပြကြီးအိမမြှာ သှားအိပပြေါ့ အဖရော ”

” မင်းအဘိုးက ဒီအခွိနဆြို အိပမြောကနွပြေီကြ ”

” အဘိုးကို ဖုန်းဆကကြှည့လြိုကပြေါ့ အဖရော ”

” ကိုလှဖေ …..”

” ဟေ….. ”

” သနားလို့ ခွင့ပြှုမယ် ၊ လာအိပ် ”

” အဟေး…… တောသ်ေးတာပေါ့ကြာ ။ အိမကြှင်းကိုလည်း ပစ်မထားနဲ့ကြ သားရ ။ အိမကြှင်းလည်း ကောင်းပါတယကြှာ ။ မင်းလည်း ဒုတိယပိုင်း ကနပြတေော့ ။ အဖလည်ေး အိမကြှင်းမှာ ကနလြိုကြဦးမယ် …ဟား…ဟား…”

” ကိုလှဖေ ၊ ပေါကကြရတွပြေောမနနေဲ့ ။ ရှင့ကြို သနားလို့ လာအိပခြိုင်းတာ ။ ကနဖြို့မပြောနဲ့ ကြင်းထဲတောင် အဝငမြခံဘူး ။ ရုတရြုတတ်ော့ မလုပန်ဲ့ ၊ ရာသကပြန် ကစားခွင့ြ ပိတပြဈလိုကမြယ် ”

” ဒါဆို ငါက….. ”

” ကြင်းဘေးမှာပဲ အိပတ်ော့ ”

” ဟေ……….”

😁😁😁