အောစာအုပ်

မိုက်မဆုံး လူမုန်း

ကြုပန်ာမညလြား …..? သိချင်တ်ယပြေါ့ ….. ဟုတလြား…..? ကြုပန်ာမည် မပြောခင် အခု ကြုပရြောကန်တေဲ့ နရော အရငပြှောပြရမယ်။ အခု ကြုပအြကြောင်းကို အခုလို အေးအေးဆေးဆေး နရတေဲ့ ထောငထြဲ ရောကတ်ုန်းရောကခြိုကြ ပြောပြရမယဗြွ။ ထောငထြဲမှာက အပြငလြို မဟုတဘြူးလေ ။ ဘယမြှ မသှားရ ၊ မလာရ ၊ မလုပရြ၊ ကိုယစြားချင်တ်ာ မစားရ ၊ မသောကရြဆိုတော့ ကိုယ့အြကြောင်းကို ပြနတ်ှေးမိတယဗြွာ။

ကြာပါတယဗြွာ ခငဗြွားတို့လဲ ကြုပအြကြောင်း သိချင်န်လေောကပြှီ။ ကြုပ် အကြောင်းကတော့ ဒီလိုဗွ။ ကြုပန်ာမညကြ လူမုန်း ။ နာမညန်ဲ့ လိုကအြောင် လူတကာ အော့ကြောလနလြေ ။ လူဆိုး လူမိုကြ တဈယောကမြို့ လူတကာက ရှံကြောကကြှီး ဖြစ်နတောပေါ့ ။

ကြုပတ်ို့က ရှာအပြငန်တောဗွ ။ ကြုပတ်ို့ဆိုတာ ကြုပမြိန်းမရယ် ကြုပရြဲ့ လိုကပြှဲ ဖြစ်လာမယ့ြ ကြုပခြယမြလေးရယ် ။ ကြုပဆြိုတဲ့ အကောငကြ လူဆိုး တဈယောကသ်ာ ဖြစ်နတော ယူထားတဲ့ မိန်းမကတော့ ရှာရဲ့ အချောဆုံး အလှဆုံး ကြမ်းတောငကြိုင် ပန်းတောငကြိုင် အကိတကြှီးကို ယူထားတာဗွ။

ကြုပကြ ခစွတ်ော့ ကြိုကတ်ော့ သူခစွတ်ာ မခစွတ်ာ မသိဘူး ဇွတ် အဓမျမ ယူခဲ့တာလေ။ အခုတော့ ဟဲ ဟဲ ကြုပမြိန်းမ ဖြစ်နပြေီလဗွော ။ ကြုပ် ခယမြလေးကလည်း သူအဈမ တူတယ် ။ အချော အလှ အကိတလြေးပဲ။ ကြုပကြို ကြောကတ်ာနဲ့ ဘယသ်ူမှ ခယမြလေးကို မထိရဲဘူး ။

ဒါနဲ့ ကောင်းခန်းလေး မလာခင် ကြုပအြကြောင်းကို ပြည့ပြှည့စြုံစုံ ပြောပြရမယ်။ ဒါမှ ကြုပ် ဘယလြောကထြိ ရကစြကြ ယုတမြာတယဆြိုတာ သိမယလြေ။ ဘုရားတရား သိဖို့နနသေောသာ အရကသ်ောကြ၊ ဖဲရိုကြ လောင်းကစား လုပန်ရတောနဲ့ မအားရပါဘူးဗွာ။

စီးပြားရေး ဘာလုပလြဲ ဟုတလြား?။ ဂွငကြောင်းရင် ဓားပြတိုကတ်ယ်။ ပေါ့သေးသေးတော့ မဟုတဘြူး။ ကြုပကြ ခေါင်းဆောငဗြွ ။ တပည့ကြို အများကြီး မထားဘူး ။ လေး ငါးယောကလြောကပြဲ ။ ကြုပကြို လူတွအမှေငတ်ော့ လကမြရှံ သားသတသ်မားပေါ့ ။ ဆိုဆုံးမမည့်သူ ရှိဖို့နနသေောသာ ကြုပကြလည်း တဈကောငကြှှကြ၊ ကြုပမြိန်းမကလည်း ညီအဈမ နှစ်ယောကတ်ည်းဆိုတော့ ကြုပအြတွကြ လောကမှာ တွယတ်ာစရာ မရှိပါဘူးဗွာ။

တဈကောငကြှှကြ မကြန်ှာမှဲဆိုတော့ ရှာက လူတွကေ နှိမခြငွကြှတယ် ။ လူပျိုပေါကြ အရှယဆြိုတော့ ရှာရဲ့ အလှပဂေးလေး ကြမ်းတောငကြိုင် ပန်းတောငကြိုငကြို ရိုးရိုးသားသား သှားပိုးတာကနေ ဇာတလြမ်းက စပြောရမယဗြွို့။ လူကို လူလို့ မသတမြှတပြဲ ရှာက ကာလသား တသိုကန်ဲ့ ထိုးကြ နပကြှရင်းနဲ့ ကြုပ် ထောငထြဲ အထည့ခြံရတယလြေ ။ နာကညွြးစရာ အကောင်းဆုံးအခွိနတ်ှေ ပေါ့ဗွာ။

ကံမကြန်ှာပေးတယပြဲ ပြောရမလား ကြုပကြို တူလို သားလို ခငမြငတ်ဲ့ ဓားပြ ခေါင်းဆောငန်ဲ့ သိကြှမ်းရင်းနှီးခဲ့တယ် ။ ထောငကြ ထွကပြှီး သူနဲ့ ဆိုးတူကောင်းဖကြ နလောရင်း သူကြယလြှနတ်ော့ သူ့ရဲ့ အရိုကအြရာကို ကြုပကြို ဆကခြံစပြေီး ပညာအမှေ ပေးခဲ့တယ်။ တဖကသ်ားကို သနားညှာတာထောကမြှု ကင်းလာခဲ့တယလြေ ။ အရငကြ ပုံစံနှင့ြ ထောငထြဲက ထွကလြာပြီး ဓားပြခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတဲ့ ပုံစံက မိုးနဲ့မှလေို ကြာခွားသှားပြီ။

ကြုပ် ခေါင်းဆောငပြှီး ပထမဆုံး တိုကရြတဲ့ ရှာကတော့ ရှာသာယာ တဲ့ ။ ကြုပအြပါ လူလေးယောကန်ဲ့ပဲ အလုပ် လုပဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူတို့က ရှာအစွန်းအဖြားမှာနတေော့ ကြုပတ်ို့အတွကြ အကြိုကပြေါ့ဗွာ ။ လငမြယား နှစ်ယောကတ်ည်း ရှိတဲ့ အခွိနပြေါ့ ။ အခွိနအြခါကောင်းကိုပဲ လေ့လာပြီး ပိုငပြှီဆိုမှ အကြကခြွ တိုကတ်တတ်ာက ကြုပဆြရာရဲ့ မူဝါဒပဲလေ ။

“ဗြို့ ……. ကိုလှဆောင် ကိုလှဆောင်”

“ဟေ့ ……. အပြငကြ ဘယသ်ူတွလေဲ ဟ”

”ငါပါဟ…. ရှာသူကြီး သာဒင် ပါ။ မင်း ခွံဝင်းထဲ သူခိုးကပလြို့ကြ “

”လာပါပြီ သူကြီး “

ရှာတွရေဲ့ ထုံးစံအတိုင်း စည်းရိုးက ခနောခြနဲ့ ရယပြါ ။ အိမမြကြီး တံခါးခေါကပြှီး လူရင်းပုံစံမွိုးနဲ့ ခပတ်ညတ်ည် ခေါလြိုကတ်ာပေါ့ဗွာ။

တံခါးဖြင့လြိုကရြငပြဲ သူထငသ်လို သူကြီး မဟုတပြဲ ကြုပတ်ို့ကိုတွေ့တော့ လန့သ်ှားတယ်။ လန့လြဲ လန့ခြငွစြရာပဲလေ ။ လကထြဲမှာက သနတေတ်ှေ ဓားတွနေဲ့ ။ လူတွကေို မမှတမြိအောင် မကြန်ှာတဝကဖြုံးတဲ့ မကြန်ှာဖုံးတွေ စွတထြားတယလြေ။

”အမလေးတော့ ကယကြှပါဦး”

”တိတတ်ိတန်စမြေး၊ ဟေ့ကောင် တံခါးတွေ အကုန် ပြနပြိတထြားစမ်း”

”ရှငတ်ို့ ရှငတ်ို့ ဘာလုပမြလို့”

”ဖန်ျး… ဖန်ျး…. အားးးး”

”ကောငမ် တိတတ်ိတန်စမြေး၊ ရုတရြုတ် ရုတရြုတ် လုပရြင် နှစ်ယောကစြလုံး ခေါင်းနဲ့ကိုယ် အိုးစားကြဲသှားမယ် သတိထားနကြေ”

ကြုပလြူတွကေို အမိန့ပြေးရင်း လငမြယားနှစ်ယောကစြလုံးကို ခွိမ်းချောကလြိုကတ်ယ်။ ကြုပတ်ို့ပုံက လူမိုကရြုပပြေါကကြာ တကယလြုပမြည့ြ ပုံစံဖြစ်လို့ နှစ်ယောကစြလုံး တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရင်း ကြောကလြန့န်ကြတေယ်။

ကြုပကြောငတ်ဈကောငကြို သူ့တို့ လငမြယား နှစ်ယောကလြုံးအား ကြိုးတုတခြိုင်းပြီး စောင့ကြှည့န်စတေယ်ေ။ ကနွန်ှဈကောငကြ ပစ်စည်းများကို ရှာဖြေ နခေိုကြ ကြုပကြတော့ ပါလာတဲ့ ပုလင်းကို သောကရြင်း ကြောကကြှောကရြှံ့ရှံ့လေး ဖြစ်နတောကို ဇိမ့ခြံပြီး အရသာခံ ကြည့်န်မေိတယ် ။

ကြည့်မြိမှ ကြုပစြိတကြို ထကြှစတေော့တယဗြွို့။ အဖိုးကြီးက သခေါနီးမှ ရိကျခာ ယူနတောပါလား…..။ကလေးမလေးက ငယင်ယခြွောချော အတောင့အြဖြောင့လြေး…။ ရှာသူသာဆိုတယဗြွာ အသားလေးက ဖြေးဖြူနတောပဲ ။ ကြည့်ရြင်းကြည့်ရြင်းနဲ့ ကြုပကြောငကြှီးက ထနတောပေါ့ ။ ကြုပဆြရာက ပစ်စည်းရရင် ပြီးရော…။ အခုတော့ဗွာ ကြုပကြ လူကိုပါ ရချင်လြာတော့တယ်။

”နိုးဝမ်းရေ ကောငမြလေးကို ကြိုးဖြပေေးလိုကပြါကြာ၊ သူ လှတလြှတလြပလြပလြေး လောက စည်းစိမ် ခံစားရအောငလြို့….. ပြီးရင်… ဟိုကောင် အပေါကကြို မအောန်ိုငအြောင် တဈခုခု ဆို့ထားလိုကကြှာ”

”ဟုတ် ဆရာကြီး”

”တောင်းပနပြါတယရြှင်၊ ကြှနမြတို့မှာ ရှိတဲ့ အဖိုးတန် ပစ်စည်းတွေ အကုန် ယူသှားကြပါ၊ ကြှနမြတို့ကို လှှတပြေးကြပါရှင်၊ အီးဟီးဟီးဟီး”

”ဟဲ ဟဲ မင်းလေးက သိပလြှနတေော့ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရမှာ နှမှောစရာကြီး”

”ရှင် ….. ရှငတ်ို့ မယုတမြာနဲ့နောြ၊ လှှတ် လှှတ်၊ ကြှနမြကို လှှတ် အီးဟီးဟီးးးးး”

နိုးဝမ်းဆိုတဲ့ ကြုပတ်ပည့ကြ ကောငမြလေးအား လကပြှန် တုတထြားသော ကြိုးကို ဖြညပြေးလိုကတ်ယ်။ ကြုပကြ ကောငမြလေးရဲ့ ဆံပငကြို စုကိုငပြှီး သူတို့ ခစွပြှဲဝငတ်ဲ့ အိပယ်ာပေါြ ပစ်တငလြိုကတ်ယ်။ ကောငမြလေးလည်း သူမရဲ့ ဆံပငကြို ဆှဲထားသော ကြုပလြကကြို ကိုငရြင်း မကြန်ှာ ရှုံ့မဲ့ကာ တရှတတ်ိုကြ ပါလာတယ်။

“အစကတော့ သာသာယာယာလေး လုပပြေးမလို့ဘဲ၊ ဒါပမယေ့ြ မင်းက စောကကြွော တင်းလှန်းတော့ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ကိုငပြေးရတာပေါ့”

“လှှတ် လှှတ် ……. ခွေးမြိုးတွေ ငါ့ကိုလှှတ်”

“အင့ျ…… ဝုန်းးးး အားးးးးး”

ကောငမြလေးလည်း အိပယ်ာပေါြ ခွခွလေေေး ပစ်ကသွှားပမယေ့ြ ခကြခြှင်း ဖငဒြရှတတ်ှန်းကာ နောကသ်ို့ ဆုတသ်ှားပြနတ်ယ်။ ကြုပလြဲ ခွကထြဲရှိ လကကြနွအြရကကြို မော့ခလွိုကပြှီး

“အဲ့ကောငမြကို ပတလြကလြှနပြှီး လကန်ှဈဖကကြို ကြိုးခညွထြားလိုကစြမ်း”

“ဟုတ် ဆရာကြီး”

“မလုပန်ဲ့၊ မလုပပြါနဲ့ အီးဟီးဟီးးး”

ကောငမြလေးက ကြောကလြန့တ်ကြား ရုန်းကနန်သေောလြည်း ကြုပကြောငတ်ှဖြစ်ေတဲ့ နိုးဝမ်းနဲ့ နိုးတူး တို့ရဲ့ အားကို မတွန်းဖယန်ိုငဘြူးလေ။ လကန်ှဈဖကကြို ကုတငတ်ိုငန်ှဈလုံးမှာ ကားယားခညွြ ခံလိုကရြတယ် ။ ကြုပလြည်း ခါးပတဖြှုတရြင်း ကောငမြလေးအနား တဈလှမ်းခွင်း တိုးသှားလိုကတ်ော့တယ်။

လကကြ လှုပမြရလို့ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ကြေးလိုကြ ဆန့လြိုကဖြှင့ြ ရုံးကနန်တေော့ ဝတထြားတဲ့ ညဝတဂြါဝန် ဒူးဖုံးလောကဟြာလေးက လှနလြှနသ်ှားတယ်။ အောကခြံပငတ်ီ အနကရြောငလြေးအောကကြ ဖောင်းမို့နတေဲ့ စောကပြတ် အကကြှဲကြောင်းကြီးကို အထင်းသား မှငန်ရလေို့ ကြုပတ်ို့ တဈဖြဲ့လုံး လီးတောငန်ရတေယ်။ ပေါငတ်န် ဖြေးဖြေးကြီးတွကလေည်း အသည်းယားစရာပဲ။ အရကန်ှင့အြတူ တံတွေးကို မွှောခနွကြရေတယဗြွာ။

“ရှင် …..ရှင် ……. အနားမကပန်ဲ့နောြ”

လကန်ှဈဖကြ ကြိုးခညွခြံထားရလို့ ခွထေောကန်ှဈဖကသ်ာ ရုန်းကနန်ိုငရြှာတယ်။ ခွထေောကန်ှဈဖကြ ရုန်းလိုကတ်ိုင်း ဂါဝနလြေးက လှနသ်ှားပြီး အောကခြံပငတ်ီ ဖုံးကြယထြားတဲ့ စောကပြတ် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းကြီးက ကြုပတ်ို့အတွကြ သှားရညယ်ိုစရာပဲ။ ကြုပရြဲ့ အဝတအြစားများ ခွှတန်တောကို ကြည့်ရြင်း ကောငမြလေးတော့ ဆောကတ်ညရြာ မဲ့နတေော့တယဗြွာ။

ကြုပရြဲ့ တဈကိုယလြုံး အောကခြံဘောင်းဘီသာ ကနွတ်ော့တယ်။ အောကခြံ ဘောင်းဘီအောကကြ ရုန်းကြှနတေဲ့ လီးဘုထဈကြီးက အသည်းယားစရာပဲ။ အိမထြောငကြပြှီးသား ဖြစ်ပမယေ့ြ မုဒိန်းကငွ့ခြံရတော့မယဆြိုတဲ့ အသိက ကောငမြလေးကို ချောကလြှန့န်သလေိုပါပဲဗွာ။ ကြုပဘြဝမှာလဲ အလိုမတူပဲ သူများ သားမယား မုဒိန်းကငွ့တ်ာ ဒါပထမဦးဆုံးပဲဗွ။ ငရဲမကြောကဘြူးလား မမေးနဲ့ ကြောကစြရာဆိုတာ ဘာမှန်းကို မသိတော့တဲ့ ဘဝ ရောကန်ပြေီလေ။

“မလုပန်ဲ့၊ မလုပပြါနဲ့….အင့ြ …အားးးးး”

ရုန်းကနန်သေော ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ခွကငွြေးဝတမြှ ဆှဲလိုကပြှီး ကောငမြလေးအပေါြ တကခြှလိုကတ်ော့တယ်။

“ဖန်ျးးး ဖန်ျးးး ဖန်ျးးး ဖန်ျးးးး အားးးးး”

ပါးကို ဘယပြှန် ညာပြန် လှှဲရိုကပြဈလိုကတ်ော့ ကောငမြလေးခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းခါသှားတယ်။

“ဗြိ……… ဗြိ……… ဗြိ…….. ဗြိ…….”

ကောငမြလေးရဲ့ အင်ျကြီကို ရငဘြကမြှ စုကိုငပြှီး စုတဖြှဲပစ်လိုကတ်ော့ ဘရာအနကရြောင် သေးသေးလေးအောကမြှ ရုန်းကြှနတေဲ့ နို့အုံ လုံးဝန်းဝန်းလေးက အသည်းယားစရာ။ ဘရာလေးကို အလယမြှ ဆုပကြိုငကြာ ဆှဲစောင့ပြဈလိုကတ်ယ်။

“ဗြုတ် … ဗြုတ်….. ဗြုတ်…. အားးးးး”

လကထြဲ ပြုတပြါလာတဲ့ ဘရာကို လှှင့ပြဈလိုကပြှီး ဟင်းရညသ်ောကြ ပန်းကနလြုံးခန့ြ ကြီးမားသော နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အားရပါးရ ဆုပကြိုင် ဖစွည်ှဈလိုကတ်ယ်။ လကထြဲမှာ အိထွေးထွေးနဲ့ ကိုငလြို့ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။

“အားးးးး နာတယ် ……. အားးးးးးးးး”

နို့ကြီးများက နူးညံ့ပြီး ကိုငရြတာ အားရစရာပဲ။ စူထွကန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးများကို တဈဖကစြီ ကုန်းစို့ပစ်လိုကတ်ယ်။

“ပြှတ် ပြှတ်…….. ပြှတ် ပြှတ် …….”

“အီးဟီးဟီး မလုပပြါနဲ့ ……. မလုပပြါနဲ့……. အီးဟီးဟီးးးးး”

နို့စို့လို့ အားရတော့ အောကကြို လွှောထိုငလြိုကပြှီး ဂါဝနကြို လှနတ်ငလြိုကတ်ော့တယ်။ ခွထေောကန်ှဈဖကန်ဲ့ ရုန်းကနန်လေို့ အောကခြံပငတ်ီ အပေါကြနေ စောကပြတကြှီးကို အားရပါးရ ဖစွည်ှဈ ဆုပကြိုငလြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးခငမြွာ အတောလြေး နာကငွသ်ှားပြီး မရုန်းရဲတော့ပဲ ငှိမကြသွှားတော့တယ်။ ကြုပလြည်း အဲ့အခွိနကြမွှပဲ ကောငမြလေးရဲ့ ပငတ်ီလေးကို ဆှဲခွှတပြှီး လှှင့ပြဈလိုကတ်ော့တယ်။ အမှှေးများ ကင်းရှင်းနပြေီး စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းကြီးက အရညတ်ှေ ရှှဲရှှဲစိုနတေော့တယ်။

“ငါ့ကောငတ်ှေ၊ ဒီမှာ ကြည့်ကြှစမ်းဟေ့၊ သူကသာ မလုပပြါနဲ့ ပြောနတော၊ သူ့ စောကပြတကြှီးက ခံချင်လြှန်းလို့ စောကရြညတ်ှတေောင် ထွကန်ပြေီ ဟားဟားဟား”

“မဟုတဘြူး မဟုတဘြူး အီးဟီးဟီးဟီးးး”

“ဟားးး ဟားးး ဟားးး”

ဝိုင်းပြီးကြည့်ကြာ သဘောကြ ရယန်တေဲ့ ကြုပကြောငတ်ှေ အသံက ဆူညံပမယေ့ြ အိမခြှဝေေးလို့သာ တောသ်ေးတယဗြွ။ ကြုပလြည်း မတတ်ပရြပပြှီး အောကခြံဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကတ်ော့တယ်။ ရှညပြှီး အကြောပျိုင်းပျိုင်းထနတေဲ့ လီးကြီးက မာနဖြီနသညေ့ြ မှှကြေီးအလား ပေါလြာပါတော့တယ်။ ယောကြြားဖြစ်သူထကြ ရှညပြှီး တုတသ်ော လီးကြီးကို မှငလြိုကရြလို့ ကောငမြလေး မကြလြုံး ပြူးသှားပါလတေော့တယ်။

ကြုပရြဲ့ လီးတနကြို ဂွင်းတိုကသ်လို ရှေ့နောကြ ပြတဆြှဲပြီး ကောငမြလေး ပေါငကြှား ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကတ်ော့တယ်။ လကကြ စောကပြတဆြီ ရောကသ်ှားပြီး စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားကို ဖြဲလိုကတ်ော့ စောကစြေ့လေး ပြူထွကလြာတယ်။ စောကစြေ့လေးကို ကြုပလြီးဒဈဖူးကြီးနဲ့ လေးငါးခကြြ ကောထြိုး ပြတတ်ိုကပြေးလိုကပြှီး ဒဈဖူးကြီးကို စောကခြေါင်းအဝတေ့ကာ ဆောင့ထြိုးသှင်းလိုကတ်ော့တယ်။

စောကခြေါင်းကညွြးကညွြးလေးထဲ ကြုပရြဲ့ လီးတနကြှီးက မဆန့မြပြဲ ကြပကြှပတ်ည်းတည်း အတင်းတိုးဝငသ်ှားတော့တယ်။ လငရြှိ မယားသာ ဆိုတယ် စောကပြတလြေးက အပျိုစငလြေးလိုပဲ စီးစီးပိုငပျိုင် ရှိလှတယဗြွာ။

“ပြှတ် ဇွပ် …….”

“ပလှတ် ဖြတ်…….”

ကောငမြလေးရဲ့ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငလြိုကပြှီး ကိုယကြို ကိုင်းလိုကရြာ ကောငမြလေးရဲ့ ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးမှာ သူမ မကြန်ှာနား ကပသ်ှားတော့တယ်။ ကောငမြလေးရဲ့ မကြန်ှာဘေး အိပယ်ာပေါြ လကထြောကပြှီး အားပါးတရ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသှင်းလိုကတ်ော့တယဗြွာ။

“ပြှတဈြ ဗှိ ဗှိ”

“ဖတ်…ဖတ် ….”

“အင့ျ…..အ..အ…အမလေးးးး သပေါပြီတော့”

“အားးးး အီးးးးးဟင့ြ ကြှတဈြ…..”

“အူးးးး ဟူးးး ဟူးးးဟူးးးးး”

မိုးမွှောသ်လို ဖြစ်နတေဲ့ စောကပြတထြဲ လီးတနကြှီးကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့ြ ဆောင့ြ လိုးသှင်းလိုကတ်ိုင်း ဒဈဖူးကြီးက သားအိမကြို အရှိနဖြှင့ြ အထိမိဆုံး ဝငဝြငဆြောင့တ်ယ်။ လီးတနကြှီး စောကပြတလြေးထဲ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း ကောငမြလေး အသံကုန် အောဟြဈ ညီးညူနတေဲ့ မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ပြှီး လိုးရတာက အရသာ ရှိလှလှန်းလို့ အားရပါးရ လိုးဆောင့န်မေိတယဗြွာ။

ဆယမြိနဈသာသာလောကြ ဆောင့လြိုးပြီး တအားကောင်းလှန်းတာကြောင့ြ မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ စောကပြတလြေးထဲမှ လီးတနကြှီးကို ထုတကြာ ကောငမြလေး မကြန်ှာပေါြ ခွပြီး ဂွင်းတိုကပြှီး လရညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကတ်ော့တယ်။

“ပလှတ်”

“ပြဈ ပြဈ”

“အားးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးးး”

“ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတကြှာ၊ ရှီးးးးးး ကဲ နိုးဝမ်းရေ ဒီတဈခါ မင်းအလှည့ြ”

“ဟုတ်……ဆရာကြီး ငါ့ကောငတ်ှေ မင်းတို့လည်း အသင့ပြှငထြားဟ”

“စိတခြပြါ ကိုကြီး ဟီးဟီးဟီး”

ကြုပကြောငတ်ှရေဲ့ ဘောင်းဘီတွေ ခွှတလြိုကတ်ော့ ကောငမြလေး လန့သ်ှားလောကတ်ယဗြွ။ တဈကောငမြှ လီးသေးတာ မပါဘူးလေ။ အားလုံးရဲ့ လီးတနတ်ှကေ ကြုပ် လီးနဲ့ အရှညရြော တုတတ်ာပါ နီးနီးတူနတောဗွ။ လီးတနမြွားကို ကြည့်န်တေဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ ခွထေောကန်ှဈချောင်း လထေဲမှောကသ်ှားပြီး စောကပြတလြေးထဲ နိုးဝမ်း လီးတုတတ်ုတကြှီး ဝငရြောကသ်ှားလတေော့တယ်။

“ပြှတ် ဖြတ် ဖြတ်”

“ဇွပ် ဇွပ်”

“အီးးးး အ………”

နိုးဝမ်းလဲ ပြီးသှားပြီး နားခွိနတ်ောငမြရပဲ ကောငမြလေးရဲ့ စောကပြတထြဲ ကနွတ်ဲ့ကောငတ်ှလေီးများ တဈချောင်းပြီး တဈချောင်း အဆကမြပြတ် လိုးသှင်းနတေော့တယ်။ ကြုပကြောငတ်ှရေဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ ပြင်းလှန်းတော့ ကောငမြလေးရဲ့ နို့အုံကြီးများ ရမ်းခါနတောပဲ။

ကောငမြလးရဲ့ နာကငွစြှာ အောဟြဈညီးသံ သဲ့သဲ့လေးက လိုးနသေူကို ရမျမကထြနစြတယေလြေ။‌ ကောငမြလေး သိစိတကြ မုဒိန်းကငွ့ခြံနရတောကို မနှစ်မွို့ပမယေ့လြည်း စောကပြတကြ ကာမအရသာကို ခံစားမိနတေော့ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းကို ဖငကြှီးက မသိမသာ ကော့ကော့ ခံပေးနလတေေော့တယ်။ နောကဆြို သူလငန်ဲ့ လိုးတိုင်း ကြုပတ်ို့ရဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို သတိရနလေောကတ်ယ်။

“ပြှတ် ဖတ် ဖတ်”

“အားးးး ရှီးးးးးး အူးးးးးး”

“အင်းးး”

လီးဝင် လီးထွကသ်ံတွေ အသားချင်ြးထိ ရိုကခြပသ်ံတွကေ မှိုငဆြိုငန်သလေို ကောငမြလေးရဲ့ မကြန်ှာပေါမြှာလည်း မကြရြညတ်ှနေဲ့အတူ လရညတ်ှေ ပပြနေတေော့တယ်။ ပါးစပထြဲလည်း လရညတ်ှေ ဝငကြုနတ်ယ် ထငတ်ယဗြွ။

အံမယ် ကြုပကြောင် နိုးဝမ်းက တဈခွီ ပြီးထားတာကို အားမရပဲ နိုးသရီး လိုးဆောင့န်တေုန်း ကောငမြလေး ပါးစပထြဲ သူ့လီးထည့ပြေးပြီး စုပခြိုင်းနလရေေဲ့။ ခံနရတေဲ့ ကောငမြလေးတော့ မသိဘူး ကြုပတ်ောင် သူတို့ကို ကြည့်ပြှီး လီးက ပြနတ်ောငန်ပြေီ။ ကြုပကြောငတ်ှလည်ေး စိတတ်ိုင်းကြ လိုးဆောပြှီးရော ကောငမြလေးလဲ မွော့မွော့လေးပဲ ကနွတ်ော့တယဗြွာ။

ကောငမြလေး မွော့မွော့လေးပဲ ကနွတ်ာကတကြောင်း၊ အခွိနမြရတော့တာကတကြောင်း၊ သူ့ယောကြြား ဖြစ်သူရဲ့ မကြန်ှာအိုမဲ့မဲ့လေးကို ထောကည်ှာတာက တကြောင်းမို့ ကြုပလြဲ လီးတောငန်ပမေယေ့ြ နောကတ်ဈခွီ မလိုးဆောဖြစ်တော့ဘူး။ လငယ်ောကြြားကြီး ရှေ့ထားပြီး သူ့မယားကို ဝိုင်းပြီး မုဒိန်းကငွ့ရြတာ ကြုပဖြှင့ြ အဲ့အရသာကို အစွဲကြီး စွဲနမေိတော့တယဗြွာ……။

ဒီနောကပျိုင်းတော့ ကြုပကြို ငမှဲဆိုပြီး နှိမကြှတဲ့ ရှာကို ပြနပြှီး ကြုပမြိဘတွေ ထားခဲ့တဲ့ အိမမြှာ ပြနန်လေိုကတ်ယ်။ ထောငထြှကမြို့ လူရာမသှင်းချင်ကြှပမယေ့ြ နှိမပြေါကတ်ော့ လုပမြရဘူးလေ ။ ကြုပကြ လူမိုကတ်ဈယောကြ ဖြစ်လာပြီလေ။

ရှာပြနရြောကပြှီး အခွအနေအေားလုံးကို လေ့လာပြီးနောကြ ကြုပအြလုပခြငွဆြုံး အလုပတ်ဈခုကို လုပလြိုကတ်ော့တယ်။ ကြားဖူးလားတော့ မသိဘူး….။ “သူ့မယားလိုချင်ြ သူ့လင် လှံနဲ့ထိုး” ဆိုတာလေ။ သူ့ကြောင့ြ ကြုပထြောငကြခွဲ့တာပေါ့ဗွာ။

သူ့ကို အရယူမယဆြိုပြီး ဆုံဖြတခြကြခြထွားတယ်။ သူ့ရည်းစားဆိုတဲ့ မှို့က အကောငကြို ပြနမြလာနိုငအြောင် ကြုပကြောငတ်ှနေဲ့ ဖမ်းပြီး ထိုးကြိတ် ကနကြှောကြ ခွိမ်းချောကြ လှတလြိုကတ်ယ်။ နောကပျိုင်းတော့ ကြမ်းတောငကြိုင် မရှှခွေောကို အတင်းအဓမျမ ပေါင်းသင်း ယူခဲ့လိုကတ်ော့တယဗြွာ။ ဟဲ… ဟဲ…. အခုတော့ ကြုပမြိန်းမ ဖြစ်နပြေီလေ။

ကြုပမြိန်းမ နာမညကြ ရှှမှေုံရတီ တဲ့ ။ သူညီမ နာမညလြေးက ငှမှေုံရတီ တဲ့ဗွာ ။ နာမညလြေးလှသလို လူလေးတွကလေည်း လှသဗွာ……။အတိုခွုပ် ပြောရရင် ရှှမှေုံလေး အကြောင်းတော့ မပြောပြတော့ပါဘူးဗွာ။

လာပါပြီ လာပါပြီ….. ဖြစ်ပုံက ဒီလိုဗွ ။ ကြုပ် ဂွငလြေးရှိတုန်း လှုပရြှားပြီး ပြနလြာတာ ။ ခရီးထွကတ်ာ တပတလြောကြ ရှိပြီးဆိုတော့ အငယကြောငကြ ငတန်တောလဗွော ။ ကြုပ် အသကကြ ၃၀ နှစ် ဝန်းကငွပြဲ ရှိသေးတာ။ ငထနတ်ဈယောကဗြွ ။ အပြငမြှာလဲ အခွအနေေ မကောင်းလို့ မစားခဲ့ဘူးလေ။

နေ့လညခြင်း အိမပြှနရြောကရြငတ်ော့ ကြုပမြိန်းမကို အသလေိုးပစ်မယဆြိုပြီး အားခဲလာခဲ့တာ ။ ခယမြလေးလား…..? ရှိလည်း ဂရုမစိုကပြါဘူးဗွာ ။ သူ့အတွကကြ တဈခန်း၊ ကြုပတ်ို့ လငမြယားက တဈခန်းဆိုတော့ လှတလြှတလြပလြပကြို လိုးဆောတ်ာပဲ။

အိမပြှနရြောကလြို့ ကြုပမြိန်းမကို ရှာကြည့်တ်ာ မတွေ့တာနဲ့ ရချိုးဖို့ ရငလြွာလေးဖြင့ြ ထွကလြာတဲ့ခယမြလေးကို မေးကြည့်မြိတယ်။

“ငှမှေုံလေး ညည်းအဈမ ဘယသ်ှားလဲ”

“ရှာထဲ အလှူရှိလို့ ဝိုင်းကူဖို့ သှားတယ် “

“သှောြ…..ဟုတလြား.. သှားတာ ကြာပြီလား”

“သိပမြကြာသေးပါဘူး “

ကြုပလြဲ အားခဲလာပမယေ့ြ မိန်းမက မရှိတော့ ရှိတဲ့ အရကလြေး သောကပြှီး ဇိမန်ဲ့ ဆေးပေါ့လိပလြေး ဖြာရင်း စည်းစိမခြံနတယ်ေ ဆိုပါတော့ဗွာ။ ပုလင်းထဲက အရကလြည်း တဝကကြွောကြွောြ ကုနသ်လောကရြှိတဲ့ အခွိနမြှာတော့ ရချိုးပြီး ပြနလြာတဲ့ ခယမြလေးက ဖငလြေး လှုပလြီလှုပရြဲ့နဲ့ အခန်းထဲ ဝငသ်ှားတာတွေ့တော့ ကြုပလြီးတံက အစာကို တွေ့လိုကရြလို့ ခေါင်းထောငကြှည့န်သလေိုပဲ ထောငထြလာပြနတ်ယလြေ။

ကြုပ် သူ့အဈမကို ယူခဲ့တုန်းက ခယမြလေးက ငယသ်ေးတယဗြွ ။ အခုတော့ဗွာ အပျိုပေါကလြေး ဖြစ်လာပြီး ရငထြှားထွား တငကြားကားလေးနဲ့ ရှိသင့တ်ဲ့ အရပအြမောင်းလေးနဲ့ လိုကဖြကလြှတယလြေ။ ဖြူဝင်းလှတဲ့ အသားအရညလြေးနဲ့ မှငရြသူအဖို့ ရငခြုနစြတေော့တာပဲဗွာ။

ကြုပလြဲ မထူးပါဘူးဆိုပြီး မရှိ ရှိတာလေးကို ဆှဲစားလိုကတ်ော့မယပြေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ တဈထညတ်ည်းသော ပုဆိုးကို ခပတ်ိုတို ဝတပြှီး ခယမြလေး အခန်းလေးထဲကို လိုကဝြငလြိုကတ်ော့တယဗြွာ။

အခန်းထဲရောကရြငပြဲ ထမိနလြေးကို ရငလြွာပြီး သီချင်ြးလေးညီးရင်း သနပခြါးသှေးနတေဲ့ ခယမြလေး နောကပျိုင်းအလှက ကြုပကြို နှာထနစြတေော့တယဗြွို့။ မှနထြဲကနေ ကြုပကြို မှငလြိုကတ်ော့ ခယမြလေး လန့သ်ှားပုံရတယ် ။ ကိုယလြေးတဈခကြြ တွန့သ်ှားတာ တွေ့လိုကရြတယလြေ။ ပြီးတော့ နောကလြှည့ကြှည့ကြာ ကြောကလြန့ဟြနလြေးနဲ့

“ရှင်… ရှင် ငှမှေုံ အခန်းထဲ ဘာဝငလြုပတ်ာလဲ အခုထွကသ်ှားနောြ”

“ဟဲ… ဟဲ… ညည်းလေးကို ပြောအြောင် ပြုစုပေးမလို့ပါကြာ…..”

“ခွေးကြီး ….. မယုတမြာနဲ့နောြ အောလြိုကမြယ်”

“အောလြေ…… သအေောငသ်ာ အောြ ဘယသ်ူကြားမှာမို့လဲ”

ပြောလဲပြော ကြုပလြဲ တဈလှမ်းချင်ြး ရှေ့ကို တိုးတိုးသှားလိုကတ်ော့တယ်။ သူကလည်း ကြောကပြှီး နောကကြို တဖြည်းဖြည်း ဆုတကြာဆုတကြာနဲ့ နောကဆြုံးတော့ ထရံနား ကပသ်ှားတော့တယလြေ။ သူလဲ ပြေးစရာ မလိုတော့သလို ကြုပလြဲ လိုကစြရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။

“ဟဲ….. ဟဲ….. ငှမှေုံလေးရယ်…. မင်းလေး ကိုကြီးအလိုကို အသာအယာ လိုကလြွောလိုကစြမ်းပါကြာ….. အသားအနာမခံချင်စြမ်းပါနဲ့လား……”

“မလုပပြါနဲ့ ကိုကြီးရယ် မသင့တ်ောပြါဘူး ငှမှေုံ တောင်းပနပြါတယန်ောြ”

“လာပါကြယ် အတူတူ ပြောရြအောငပြါကြာ လာ အခွိနတ်ှေ နှမှောစရာ”

“ရှင်…… ရှင်……. အနားမကပန်ဲ့နောြ”

ကြုပကြ သူလကမြောင်းလေးကိုဆှဲတော့ သူကလည်း ရုန်းတယဗြွာ။ ကြာတော့ ကြုပလြည်း လုပခြငွစြိတကြများပြီး စိတကြ သိပမြရှညတ်ော့တာနဲ့ သူမရဲ့ ပါးကို နှစ်ခကြြ ဆင့ရြိုကပြှီး ကြမ်းပြငပြေါြ တွန်းလှဲပစ်လိုကတ်ော့တယ်။

“ဖန်ျးးးးး ဖန်ျးးးးး”

“အ…… အ……..”

“ဝုန်းးးးး”

“အမလေး”

ကြုပရြဲ့ ခယမြလေး ကြမ်းပြငပြေါြ ခွခွလေေေး လဲကသွှားခွိနမြှာတော့ ကြုပလြည်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ သူမရဲ့ တဈထညတ်ည်းသော လုံခညွလြေးကို အတင်း ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့တယ်။ ခယမြလေးကလည်း ပြနဆြှဲယူပမယေ့ြ ကြုပလြကထြဲပါလာပြီး အခန်းထောင့ကြို လှှင့ပြဈလိုကတ်ယ်။ အခုတော့ ခယမြလေးလည်း မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ကိုယ့လြုံးတီးလေး ဖြစ်သှားတော့တယဗြွာ။

၁၈ နှစ် ပြည့ပြှီးခါစ အပျိုစငလြေးဖြစ်တဲ့ ခယမြလေးရဲ့ နို့ဝန်းလေးတွကေ လုံးဝန်းနပြေီး အသီးရဲရဲလေးတွကေ စို့ချင်စြရာလေး။ မှှေးညင်းနုနုလေးတွနေဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ မို့ဖောင်းဖောင်း စောကပြကလြေးရဲ့ နှုတခြမ်းသားများ စိကပကြပလြေးနဲ့ အတောြ ကြည့်လြို့ ကောင်းလှတယဗြွာ။

တံတွေးကို မွိုခလွိုကပြှီး ပေါငတ်ှင်းသားကို အသာလေး ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ယ်။ သူမ အနနေဲ့ ရုန်းထွကလြည်း မလှတန်ိုငမြယ့ြ အတူတူ ပြုသမွှ နုရတော့မယဆြိုတဲ့ ပုံစံလေးနဲ့ ငှိမခြံနတေော့တယဗြွာ။

“အ….. အ ….. အဟင့ျ”

ခယမြလေးရဲ့ ပေါငတ်ှင်းသားကို ဖြဖြရှရှလေး ပြတသ်တပြေးလိုကပြှီး အပျိုစငလြေးအား ကာမအရသာကို အစွဲကြီး စွဲသှားအောင် စိတကြူးနဲ့ ရှယန်ူးနပပြေးလိုကတ်ော့တယ်။ ပေါင်းတွင်းသားက ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများ ထလာပြီး ယောကြွားတဈယောကြ အထိအတွေ့ကို မခံစားဖူးသေးတဲ့ အပျိုလေးပီပီ စောကပြတလြေးထဲ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာနတောကို တွေ့လိုကရြတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ လကကြ ပေါငဂြှစုံကို ရောကသ်ှားပြီး စိနသေော စောကပြတ် အကြဲကြောင်းလေးကို ပြတသ်ပပြေးလိုကတ်ော့တယ်။

“အ………..ဟင်းးးးး ရှီးးးးးး”

စောကပြတ် အတွင်းသားက နူးညံ့လှန်းတော့ ကိုငရြတာ အရမ်းကောင်းတယဗြွာ။ ကြုပရြဲ့ ခယမြလေးလည်း ပေါငကြို မသိမသာလေး ကားပေးလာတာ တွေ့လိုကရြတယ်။

“အ…… ဟားးး ….. အဟင့ျ”

ကြုပလြည်း ခယမြလေးရဲ့ ပေါငကြှား ခေါင်းငုံ့လိုကပြှီး ပေါငတ်ှင်းသားများကို လွှာနဲ့ ယကပြေးလိုကတ်ော့တယ်။ အကြောစိမ်းများ သမ်းနသေော ပေါငတ်ှင်းသာ ဖြေးဖြေးနုနုကို ယကပြေးလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ကြုပရြဲ့ ခယမြလေး ဖငရြှုံ့သှားတာ တွေ့လိုကရြတယ်။ စောကပြတလြေးထဲ လီးတံကြီးနဲ့ ထိုးခံရတော့မည် အထငန်ှင့ြ အံကြိတထြားနပမေယေ့ြ မထငမြှတထြားပဲ ကြုပရြဲ့ အပြုအမူကြောင့ြ ခေါင်းထောင် ကြည့်မြိနတော တွေ့ရတယဗြွာ။

ကြုပလြည်း စူပြ စူပြ ဖြစ်နတေဲ့ ခယမြလေးရဲ့ ဖငပြေါကလြေးကို လွှာနဲ့ ကလိကာ ယကပြေးလိုကတ်ော့ ညည်းသံလေးများ ထွကလြာတော့တယ်။

“ရှလှပ်…… ဖလူးးးး.. … အီးးးးးး”

“အားးး……..ရှီးးးး.. … ကြှတဈြ……..”

ခယမြလေးရဲ့ ခါးလေး ကော့တကလြာပြီး ကြမ်းပြငန်ဲ့ဖင် မထိနိုငတ်ော့ဘူး။ ခယမြလေးရဲ့ ဖငဝြလေးက တံတွေးတွေ စိုရှှဲနပမေယေ့ြ လကည်ှိုးလေး ထိုးသှင်းတာ ကြပလြှန်းလို့ လကတ်ဈဆဈ ဝငအြောင် မနည်း ထိုးသှင်းရတယ်။ လကတ်ဈဆဈ ဝငသ်ှားတော့ ဖငပြေါကထြဲ ထုတလြိုကြ၊ သှင်းလိုကြ၊ လှည့မြှှလေိုကြ လုပပြေးပြီး စိကပန်သေော စောကပြတလြေးကို ယကပြေးနမေိတော့တယ်။

“ပလပ် ပလပ်….”

“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်…..

“အားးးး…. အဟင့ျ…… အီးးးး”

ကြုပရြဲ့ ခယမြလေးတော့ ခါလေး ကော့တကန်ပြေီး လကသ်ီးများ ဆုပရြင်း တွန့တ်ှန့လြူးကာ အကောင်းကြီး ကောင်းနတေော့တယဗြွာ။ ပတဝြန်းကငွကြို သတိမထားနိုငတ်ော့ပဲ ငှမှေုံလေးတဈယောကကြတော့ ကြုပရြဲ့ စုပယ်ကပြေးမှုအပေါြ မှိန်းမောသှားလတေော့တယ်။

ကြုပလြည်း ဖငဝြလေးထဲ မှှပေေးနတေဲ့ လကည်ှိုးကို တဖြေးဖြေးခွင်း ဖိသှင်းလိုကရြာ လကည်ှိုး အရင်းအထိ ဝငသ်ှားပြီး စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားများကို ယကလြိုကြ၊ စောကစြေ့လေးကို ဖိစုပလြိုကြ၊ စောကပြတ် အတွင်းသားနုနုထဲ လွှာဖြင့ြ ထိုးမှှလေိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ

“ပြှတ် ပြှတဈြ………”

“ပလပ် ပလပ်……..”

“ရှလှပ် ……..အ အ အ အ”

”ထွကကြုနပြှီ ထွကကြုနပြှီ “

“အားးးးး ရှီးးးးးး အားးးးးး အင်းဟင်းဟင်းးးးးး”

အပျိုရိုင်းလေး ကာမအရသာကို ခံစားရင်း တဈခွီ ပြီးသှားလတေော့တယ်။ အပျိုစငလြေး ဖြစ်တာကြောင့ြ ပထမဆုံး အခွီမှာပဲ စောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ အများကြီး ပန်းထွကကြုနပြှီး နုံးခွိသှားကာ ရငလြေး ဖုတလြှိုကဖြုတလြှိုကန်ဲ့ အမောဖြနတေေော့တယ်။

ကြုပလြည်း ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကပြှီး အမောဖြနတေေဲ့ ခယမြလေးအပေါြ တကခြှပြီး သူ့ပါးစပလြေးထဲ ကြုပလြီးတံကို ထိုးသှင်းပေးမယ့ြ သူက ခေါင်းခါခါ လညခြါခါ လုပန်တောနဲ့ ကြုပလြည်း သူ့ပါးစပကြို လကန်ဲ့ ဖစွည်ဈပြီး အတင်းထိုးထည့လြိုကရြတော့တယ်။ အပျိုလေးဖြစ်ပြီး လီးမစုပဘြူးသေးတော့ ပျို့တကလြာတယဗြွို့။

ကြုပကြလည်း ခရီးကအပြန် ရမချိုးရသေးတော့ လခွီးနံ တလှိုငလြှိုငန်ဲ့ လီးတံကို ပါးစပထြဲ လိုးသှင်းနတေော့တယလြေ။ မစုပတ်တ် စုပတ်တန်ဲ့ ခယမြလေး လီးစုပပြေးနတောက အရသာတဈမွိုးပဲ ။ ပြောမပြတတအြောငပြါပဲဗွာ။

“ပြှတဈြ”

“အု အူးးးး ဝူးးးးး”

အာခေါငထြောကန်အေောင် ခယမြလေးရဲ့ ပါးစပကြို လိုးသှင်းရတာ ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ အခုတော့ ကငွ့သ်ား ရလာပုံပါပဲ။ ပါးစောင်းလေး ခွကဝြငအြောင် စုပပြေးနတောများ လီးတံကြီးက အကြော တပျိုင်းပျိုင်း ထလာပြီး ပါးစပထြဲ ပြည့သ်ိပန်တောပဲ။ ပြီးချင်ြးသလိုလိုတောင် ဖြစ်လာတာနဲ့ ခယမြလေးကို လီးစုပန်တော ရပခြိုင်းလိုကတ်ော့တယ်။

“ဟိုးးး တောပြှီ ရပတ်ော့ ငါပြီးသှားလိမ့မြယ်၊ အခု မပြီးချင်သ်ေးဘူးဟ၊ နင့ြ အပျိုစင် စောကပြတလြေးကို ဟော့ဒီ လီးတံနဲ့ လိုးချင်သ်ေးတယ်”

“တောပြါတော့ ကိုကြီးမုန်းရယ် ငှမှေုံလေးကို သနားပါဦး၊ ပြီးတော့ မမ ပြနလြာလို့ တွေ့သှားရင် မကောင်းပါဘူးနောြ”

“နင့ြ အဈမ လာတော့လည်း ဘာစောကဂြရုစိုကစြရာ လိုလို့လဲ၊ ကဲ ကြာပါတယဟြာ … ဘာမှ စောကပျိုတွေ ပြောမနနေဲ့တော့ နားငှီးတယ် “

ကြုပလြဲ ပြောပြောဆိုဆို ခယမြလေး ပေါင်းကြား ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကတ်ော့တယ်။ အပျိုစင် နုနုထွဋထြှဋြ စောကပြတလြေးအား အပျိုရညဖြကြမြည့ြ ဧရာမလီးတံကြီးကို ကိုငကြာ စိကပန်သညေ့ြ စောကပြတ် အကြဲလေးကို အထကအြောကြ ပြတတ်ိုကပြေးနရင်ေး လိုးသှင်းဖို့ အရှိနယ်ူနလေိုကတ်ယ်။

“အ……. ဟာ”

ဒဈဖူးက တဈခကြြ တဈခကြြ စောကစြိရဲရဲလေးကို ပြတတ်ိုကသ်ှားတော့ ခယမြလေးမှာ ခါးလေး ကော့ကော့သှားတယ်။ စောကပြတလြေးမှာ နူးညံ့ ချောမှတလြှပြီး လိုးချင်စြရာကြီး ဖြစ်နလတေေော့ အခွိနဆြိုင်းမနတေော့ပဲ ဒဈကို စောကပြတအြဝမှာ တေ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဖိသှင်းလိုကရြာ

“အီး…… အ…..”

စောကပြတ် အပေါကမြှာ ကြဥြးပြီး ဒဈမှာ ကြီးလှန်းတော့ ချောထြှကန်ကော မဝငဆြန့န်ိုငပြဲ ဖြစ်နတယ်ေ။ ခယမြလေးလည်း ဘယအြခွိန် လီးကြီး ဝငလြာမလည်းလို့ ရငတ်မမဖြင့ြ လကသ်ီးဆုပကြာ ခွဖြေားများ ကုပန်ရှောတော့တယ်။ ကြုပလြည်း ဒဈကြီးကို တံတွေးဆှတလြိုကပြှီး စောကပြတလြေးကိုလည်း တံတွေးဆှတကြာ လီးတံကြီးကို ကကြနွန ကိုငပြှီး တေ့သှင်းလိုကတ်ော့တယ်။

“ဇွိ ဇွိ ဗြိ………အ……..”

“ကြှတဈြ ကြှတဈြ”

ဒဈမှုပရြုံ ဝငသ်ှားလတေော့တယ်။ ဒဈအရင်းထိ မဝငသ်ေးဘဲ ချောမြထွကရြုံသာ ရှိလတေော့ ခါးကို ဆတကြနဲ ဖိတွန်းလိုကတ်ယ်။

“ဇိ ဇိ ဇိ……. အားးးးးးးး”

“အမ‌လေးးး အီးးးးး”

လီးဒဈကြီး သုံးပုံတဈပုံခန့ြ နူးညံ့သော စောကပြတထြဲ တဈထဈထဈ တရဈရဈ ဝငသ်ှားလတေော့တယ်။ လီးဒဈဖူးက စောကပြတထြဲမှ အပျိုမှေးလေးကို ထောကန်မေိတော့တယ်။

ကြုပလြည်း ဆကမြသှင်းသေးပဲ ဝငသ်လောကလြေးကို မှနမြှနလြေး လိုးပေးလိုကတ်ယ်။ ဖြည်းဖြည်း မှနမြှနလြေး လိုးဆောင့ရြင်း ခယမြလေးရဲ့ အပျိုစင် နို့လုံးဝန်းဝန်းလေးတွကေို ဆုပကြိုငပြေးနမေိတယ်။ပါးစပကြလည်း ပန်းနုရောငသ်မ်းနတေဲ့ နို့သီးလေးကို စုပယ်ူစို့ပေးရင်း အလိုးခံချင်ြး အရသာကို စွဲလန်းစဖေို့ နူးနပပြေးနတေော့တယ်။ စောကပြတလြေးထဲ လီးအညှောင့ခြံနရသေလို နို့လေးတွကေိုလဲ အစို့ခံနရတေော့ ခံရသူ ခယမြလေးအဖို့ ကာမစည်းစိမ် တွေ့နတေော့တယ်။

လီးတံကို ဒဈမှုပရြုံ အပြငထြုတလြိုကပြှီး အားပြင်းပြင်းနဲ့ တဈခကြတ်ည်း ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ယ်။

“အင့ျ ဗလဈ တဈ တဈ…. ဗစြျ …ဗစြျ … ဒုတ်”

“အားးး သပေါပြီတော့ ….. နာတယ် …… နာတယ် ……. အီးးးဟီးးးဟီးးးး”

တဈခကြတ်ည်းနဲ့. လီးတံကို အဆုံးထိ ဝငသ်ှားအောင် ဆောင့လြိုးပစ်လိုကတ်ယ်။ ဒဈဖူးကြီးက စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုများကို ပြတတ်ိုကရြင်း အပျိုမှေးပါးလေးအား ရကစြကစြှာ ထိုးခွဲပစ်လိုကတ်ော့တယ်။

အပျိုမှေးပါးကို လိုးခွဲရုံမက သားအိမကြို ဝငဆြောင့လြိုကလြို့ အပျိုစင် ပါကငလြေးဖြစ်တဲ့ ခယမြလေးတော့ တောတ်ောလြေး နာကငွသ်ှားပုံရတယ်။ လကကြ ကြုပရြငဘြကကြို တွန်းထုတန်ပြေီး ပါးစပကြလည်း မခွိမဆန့ြ ဇွတအြောန်တေော့တယလြေ။

ကြုပလြည်း အရှိနမြပြတအြောင် လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတလြိုကပြှီး ဆယ့လြေးငါးခကြြ ဆောင့ထြည့်လိုကတ်ယ်။

“အင့ျ .. အီးးးး”

“ဗြှတ် ဗြှတ် ဗစြျ ဗစြျ … အားးးးးး အင့ျ… ဗြိ ဗြိ ဗှတ် ဗှတ်”

“အီးးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးး နာတယ် နာတယ်”

“အင့ျ….. ဇွိ ဇွိ ဗစြျ ဗစြျ …”

“အူးးးး ဟူးးးး ဟူးးးးး”

“အပျိုအမှေးပါး စုတပြှဲသှားလို့ပါကြယ် ငှိမင်ှိမလြေး နနေောြ၊ အစမို့ပါ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာလိမ့မြယ် သိလား ငှမှေုံလေးရဲ့….”

“မသိဘူး… အဟင့ျ … အရမ်းနာတာပဲ သိတယ်”

လီးတံကြီးမှာ ခယမြလေး စောကပြတကြ ထွကလြာတဲ့ သှေးတွေ ပပြနေပြေီး အရညပြှား အဖတလြေး ကပန်တောကို တွေ့လိုကရြတယ်။ စောကပြတလြေးမှာ ကြပသ်ိပပြှီး အရိုးနုလေး ဝါးရသလို လိုးရတာ အရမ်းကောင်းလှန်းလှတယဗြွာ။

စောကပြတလြေးက ကဉွြးလှန်းပြီး လီးတံက တုတတ်ုတ် ရှညရြှညမြို့ စောကပြတကြ ညဈအားကောင်းတာကြောင့ြ လီးထိပကြို သရပင်ေ စီးထားသလို ကငွတ်ကန်အေောင် ကောင်းလှတယ်။ ကြုပရြဲ့ လိုးဆောင့ခြကြြ ပြင်းပြင်းအောကမြှာ ခယမြလေးလည်း ကိုယလြုံးလေး ယိမ်းထိုးနတေော့တယ်။

နာကငွမြှုကြောင့ြ အောဟြဈ ညည်းတွားနတေဲ့ ခယမြလေးရဲ့ အသံစူးစူးလေးက ကြုပကြို ရမျမကစြိတ် ထနစြသညေ့အြပြင် လိုးဆောင့မြှုကို မနားချင်ပြဲ လိုးပြီးရင်း လိုးချင်စြတေော့တယ်။ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းကာ ရှုံ့မဲ့နသေော ခယမြလေးရဲ့ မကြန်ှာအား ကြည့်ရြင်း လိုးဆောင့ရြတာ အရမ်းကို အရသာ ရှိလှတယဗြွာ။

ခယမြလေးလည်း နာကငွမြှု့နဲ့အတူ ကြပသ်ိပစြှာ ဝငလြာတဲ့ လီးတံကို ညဈရင်းညဈရင်း ဆောင့ခြကြန်ဲ့အညီ ပင့ပြင့ပြှီး ခံနပေုံက အလိုးခံချင်ြး အရသာကို စွဲလန်းစတေော့တယထြငပ်။ ကြုပမြွား မဆောင့ပြဲ နရင်ေ သူက ပင့ပြင့ခြံရင်း လီးတံ ကြှတထြှကသ်ှားမှာ စိုးရိမစြိတလြေးဖြင့ြ ကာမအရသာကို အရူးအမူး စွဲလန်းနပေုံပါပဲဗွာ။

ကြုပသ်ိလိုကတ်ာကတော့ ဒီကောငမြလေးကို ကြုပ် ဘယအြခွိနလြိုးလိုး ရနပြေီ ဆိုတာပါပဲဗွာ။

“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”

“ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ အီးးးး”

“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်”

“အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးးး”

ကြုပရြဲ့ လိုးဆောင့ခြကြကြို ဟနခြကြည်ီညီ အလိုးခံရင်း ခယမြလေး ပြီးချင်လြာပုံရတယ်။ အသားချင်ြး ထိခတသ်ံတွေ မှိုငဆြိုငန်သလေို ခယမြလေးရဲ့ ကောင်းလှန်းလို့ ညီးသံသဲ့သဲ့လေးနဲ့အတူ ကိုယလြေး တွန့တ်ှန့လြူး ခါနပြေီး ခယမြလေး စောကရြညတ်ှေ ပန်းထွကကြုနတ်ယ်။ ကြုပလြည်း အပျိုစင် ခယမြလေးရဲ့ စောကပြတလြေးကို လိုးဆောရြတာ စီးစီးပိုငပျိုင် ရှိလှပြီး အရမ်းကောင်းလှန်းတာကြောင့ြ သုတမြထိန်းနိုငပြဲ ခယမြလေးနဲ့ ပျိုငတ်ူလိုလို လရညပြစွပြစွတ်ှကေို သားအိမလြေးထဲ ဒလဟော ပန်းထုတလြိုကတ်ယတ်ော့ဗွာ။

“အီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးးး”

“အမလေးးး အဟင့ြ ထွကပြှနပြှီ ရှင့ြ…. အ…. အ…. ဆောင့ြ နာနာလေးဆောင့ြ အရမ်းကောင်းတာပဲ”

“အေးပါကြာ ……ကိုကြီးလည်း ပြီးတော့မယ်…. ရော့…. အင့ြ …… ကဲကြာ…. အ…. အ…. လိုးရတာ စီးစီးပိုငပျိုင် ရှိလိုကတ်ာကြာ……”

“ပလှတ်……”

ကြုပလြည်း လရညတ်ှေ အကုန် ပန်းထုတပြှီး လီးတံကို ခွှတလြိုကတ်ော့ ခယမြလေး စောကခြေါင်း အဝလေးက အရငလြို စိမနတေော့ပဲ ပြစိပြစိ ဖြစ်နပြေီး ကြုပလြရညတ်ှနေဲ့ အတူ စောကရြညတ်ှပေါ စီးကလွာတာကို တွေ့ရတယ်။ ခယမြလေး မောဟိုကြ နှမ်းနယန်သလေို ကြုပလြည်း ပါကငလြေးကို လိုးဆောရြတာကြောင့ြ အရမ်းပငပြန်းနတေော့တယ်။

ခယမြလေးလည်း အပျိုစငပြန်းလေးကို ခဲအိုရဲ့ ဆှတခြူး စားသုံးခွင်း ခံရလတေော့ ဝမ်းနည်းစွာ ငိုရှိုကန်လတေေော့တယ်။ နှစ်ယောကသ်ား အမောဖြနတေေုန်းမှာပဲ ကြုပမြိန်းမ ရှှမှေုံ နာကငွဟြနလြေးနဲ့ ရောကရြှိလာပါတော့တယ်။

“ဒါက ဘယလြို ဖြစ်နတောလဲ လူယုတမြာကြီးရဲ့ အဈမကို အဓမျမ ယူရုံမက ညီမကိုပါ ခွတေောတ်ငတ်ယပြေါ့လေ”

“စောကကြောငမ် စောကစြကား မရှညန်ဲ့ နှစ်ယောကစြလုံး မသာပေါသ်ှားချင်တ်ာလား”

“လာ ညီမ‌‌လေး ဒီအိမမြှာ မနဘေူး ထွကသ်ှားမယ်”

“အေး ထွကလြဲ ထွကကြှည့ြ အသပေဲမှတ် ကြားလား”

“မမရယ် တောပြါတော့ လူကြားလို့ မကောင်းပါဘူး အဟင့ြ …..”

“ကောငမ် ရှညဝြေးဝေး ပြောမနနေဲ့ အဝတအြစားတွေ အကုနခြွှတပြှီး ငါလီး လာစုပစြမ်း….”

ရှှမှေုံလဲ လငတ်ောမြောငကြို ကြောကရြသူပီပီ တဈရှကကြ နှစ်ရှကြ မဖြစ်ရလအေောင် လငတ်ောမြောငရြဲ့ အလိုကြ အဝတအြစားများ တဈခုမကနွြ အကုနခြွှတပြဈလိုကပြှီး ညီမလေးကို လိုးထားလို့ ပပြနေတေဲ့ သှေးစတွေ စောကရြညတ်ှလေူးနတေဲ့ လီးတံကြီးကို ကိုငပြှီး ဒဈဖူးလေးကို လွှာဖြားလေးနဲ့ ယကပြှီး ပြှတကြနည်း မှညအြောင် ငုံစုပပြဈလိုကတ်ော့တယ်။

“ပြှတဈြ… ပြှတဈြ”

“အု….. အု….. ဝု…..”

လရညထြှကထြားလို့ ပြော့ကနွတေဲ့ လီးတံက ရှှမှေုံလေး စုပယ်ူလိုကတ်ာနဲ့ တပျိုငတ်ည်း တဖန် ထောငထြလာပြနတ်ယ်။ သရတွေေ ရှှဲရှှဲစိုနတေဲ့ လီးတံကြီးက အကြောတွေ ထောငထြလာပြီး ရှှမှေုံလေးရဲ့ အာငှေ့နှေးနှေးကြောင့ြ သံချောင်းကြီးအလား မာထနလြာပြနပြါတော့တယ်။

မိုးထိုးကာ တောငမြကလြာတဲ့ ကြုပရြဲ့ လီးတံကြီးကို လကဖြဝါး နုနုဖြင့ြ ကိုငကြာ အရညပြှားကို ဆှဲခလွိုကပြှီး အရည် စိုလဲ့နသညေ့ြ ဒဈထိပရြှိ အကြဲကြောင်းအား လွှာဖြင့ြ ကလိကာ နှုတခြမ်းဖြင့ြ ငုံစုပလြိုကပြှနတ်ယ်။

“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”

“အိုးးး ဟိုးးးး ရှီးးးး”

”ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ဟားးးးးးး”

ဒဈဖူးကို လွှာဖြင့ြ ဝိုကလြိုကြ၊ လီးတံကို ငုံကာ ပါးစပဖြှင့ြ ရှေ့တိုး နောကဆြုတ် ငုံစုပလြေး လုပပြေးနပြေီး လငတ်ောမြောငအြကြိုကြ ရှယကြို စုပပြေးနတေော့တယ်။

ကြုပလြည်း လီးစုပတ်ာ ရပခြိုင်းပြီး ညီအဈမ နှစ်ယောကစြလုံးကို လေးဘကြ‌ထောကြ ကုန်းခိုင်းပြီး နောကကြနေ လကဝြါးနဲ့ ဖငလြုံးလေးတွကေို ခပစြပစြပ် ရိုကခြလွိုကတ်ယ်။

“ဖန်ျးး ဖန်ျးး”
“အ…… အ…..”

ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံး ဖငလြေး နောကပြဈပြီး လေးဘကကြုန်းပေးထားတော့ သူ့တို့ စောကပြတလြေးတွကေ ပြူပြူလေး စူထွကန်တယ်ေ ။ ကြုပလြည်း အကြီးမရဲ့ အနောကကြနေ ဒူးထောကြ နရောယူလိုကပြှီး ပြူထွကန်တေဲ့ စောကပြတလြေးကို လီးတေ့ပြီး ခါးကို ကိုငကြာ ဒေါ့ကီစတိုင် လိုးဆောပြဈလိုကတ်ယ် ။ အခကြတ်ဈရာလောကြ လိုးဆောပြှီး အငယမြလေး တဈလှည့ြ လိုးဆောပြေးမိပြနတ်ယ်။ ကြုပအြကြိုကဆြုံးပုံစံနဲ့ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံးကို တပျိုင်းတည်း လိုးဆောရြတာ ကြုပအြတွကတ်ော့ အကြနပေကြှီး ကြနပေလြို့ အကောင်းကြီးကောင်းကာ ကာမသုခ အရသာကို အပြည့အြဝ စံစား ခံစားနမေိတယ် ။

“ဖတ် ဖတ် ပြှတဈြ ပြှတဈြ”

“အူးးးးးး အားးးး”

“ရှီးးးးးးးး အဟင့ျ…….အ …..အ…..”

“ဖောင်းးးး…..ဖောင်းးးးး……အီးးးး ဟူးးးး”

အသားချင်ြး ထိခတသ်ံတွေ ၊ လီးဝင် လီးထွကသ်ံတွေ၊ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ ကောင်းလှန်းလှလို့ ထွကလြာတဲ့ ညီးသံလေးတွကေ မှိုငဆြိုငန်ပြေီး ဂီတရသ တဈခုကို နားဆငန်ရသေလို့ နားဝငခြွိုလှတယ် ။ အစောက အငယမြနဲ့ တဈခွီ ကောင်းကောင်းပြီးထားပမယေ့လြည်း ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ အပေးအယူမွှမွှ ညှဈအား ကောင်းကောင်းနဲ့ စောကပြတတ်ှကေို လိုးသှင်းနရတေော့ အရသာက ပြောမပြတတအြောင် ကောင်းလှနန်လတေေော့ ကြုပလြည်း မထိန်းနိုငပြဲတော့ ပြီးချင်လြာပြနတ်ော့တယ်။

အဲဒါနဲ့ပဲ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံးကို ဒူးထောကြ ထိုငခြိုင်းပြီး ဟထားတဲ့ ပါးစပလြေးတွပေေါြ လီးတံကြီးကို လကန်ဲ့ကိုငထြုရင်း လရညတ်ှကေို ပန်းခလွိုကတ်ော့တယ်။ ပန်းထုတပြှီးစ လီးတံကို နှစ်ယောကသ်ား တဈလှည့စြီ လုပြီး စုပန်လေိုကတ်ာများ တကယ် အရသာရှိလှတယဗြွာ။ နောကပျိုင်းတော့ အငယမြလေးကိုလည်း သူ့အဈမလိုပဲ အပေါကစြုံ ခံနိုငအြောင် လေ့ကငွ့ြ လိုးဆောပြေးနရင်ေး မယားအဖြစ် သိမ်းပိုကလြိုကတ်ော့တယ်။

အဲ့နေ့ကစလို့ ကြုပလြဲ မယားနှစ်ယောကြ ဖြစ်သှားပါတော့တယ်။ တဈယောကတ်ဈခန်း မအိပကြတွော့ပဲ ကြုပကြို အလယကြထားပြီး ဘယည်ာ တဈဖကတ်ဈခကြစြီ နရောယူ အိပကြလွတေော့တယဗြွာ။

အခုဆို ကြုပလြည်း မကြာမီ ရောကလြာတော့မယ့ြ လှတရြကကြို လကခြွိုး ရတွကေလြို့ မွှောလြင့စြောင့စြားနမယေ့ြ မယားများဆီ အရောကလြှမ်းဖို့ အားမှေးရင်း စောင့မြွှောန်လတေေော့သတည်း………..။

ပြီးပါပြီ။ ။

pdf စာအုပ် download ဆှဲရန် ဒီကို နှိပပြါ။