ရေးသားသူ – မင်းသောျ
(အခစွတ်ကျကသိုလ် ဖိုရမတ်ှင် အစ/အဆုံး ရေးသားတငဆြကသ်ည်)
ကလောမှို့လေးသည် ဆောင်းဇာပုဝါပါးကို အသာအယာ ရဈပတ်၍ ကပိုကရိုနှင့ြ အိပရြာမှ နိုးထလာသည်။ ကြေးငှကကြလေးများလည်း အေးလှန်း၍ အိပရြာမနိုးကြသလား။ သို့မဟုတ် ဆောင်းခိုနကြသေလား မသိ။ နမင်ေးဖလဝြါသညလြည်း ရောငဝြါမထွန်း ခမွြးရှာလှန်း၍ ငှနှင်ေးဇာပုဝါကို အသာလှပ်၍ ချောင်းကြည့်န်သဖြေင့ြ ပီပီပြငပြှင် အလင်းရောင် မထွကသ်ေးဘဲ မှူခိုးတို့ဖြင့ြ အလင်းတဝကြ အမှောငတ်ဝကန်ှင့ြ တိတဆြိတစြှာ လှပနလသေည်ေ။
ညသန်းခေါငအြကြောြ မနကစြောစောမှ အိပရြာဝငရြပြီး အိပရြာပြောင်းသဖြင့ြ တောတ်ောြ နောကကြမွှ အိပပြွောလြသေော မင်းသောတ်ဈယောကြ မနကြ ၅ နာရီခွဲခန့တ်ှင် အိပရြာမှ နိုးလာလသည်ေ။ သူသည် မညမြွှ အိပရြာဝငန်ောကကြစွကောမူ မနကခြင်းများတွင် နောကအြကဆွုံး ၆ နာရီထားပြီး အိပရြာမှ ထလေ့ရှိသည်။ ပုံမှနဆြိုလွှင် သူ jogging ရှရှပြေးပြီး လေ့ကငွ့ခြန်း လုပတ်တသ်ည်။ သို့သောလြည်း ကလော ရောကန်သဖြေင့ြ Jogging မပြေးတော့ဟု ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ ဟိုနားဒီနား ခဏ သှေးပူရုံသာ လမ်းလွှောကလြိုကြဦးမညဟြု တွေးလိုကသ်ည်။
နံနကခြင်း၏ အလှအပသည် ဘာနဲ့မှ လဲလို့မရသည့ြ တနဘြိုးရေးမထားဘဲ လူသားတိုင်း ခံစားပိုငဆြိုငန်ိုငသ်ည့ြ အလှ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့ြ မင်းသောြ၏ စိတအြစဉသ်ည် နံနကခြင်းမှ ဆောငယ်ူလာပေးသော လန်းဆန်းမှုအပေါင်း ခညောင်းနသညေဖြစ်၍ ရှှငလြန်းတကကြှှနလသေည်ေ။
အခွားသူများ မနိုးအောင် အိပရြာမှ အသာအယာ ထပြီး အခန်းတံခါးသော့ကို ယူကာ မင်းသောကြ ၎င်းင်းင်းတို့ ယခုတည်းခိုနသေော ကလောမှို့ရှိ တောငပြေါြ ဟိုတယလြေး၏ လှကေားထဈလေးများမှ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းလာမိသည်။ အပြငကြို ထွကလြိုကသ်ညန်ှင့ြ အေးမှသော ဆောင်းလကေ ဝေ့၍ တိုကလြိုကသ်ဖြင့ြ ဝတထြားသော Jacket ကို ဇဈဆှဲလိုကပြှီး Hoodie လေးကို ခေါင်းတွငအြုပ်၍ အသာလမ်းလွှောကလြာခဲ့ပါတော့သည်။
ယခု ဒီဇငဘြာလက ခရီးထွကြ၍ အကောင်းဆုံးလဟုပင် ဆိုရမည်။ ခရဈစမတ်၊ နှစ်သဈကူးပိတရြကမြွား ရှိသည့အြတွကြ ပိတရြကရြှညမြွားကြောင့ြ အလုပလြဈဟင်းမှု နည်းပါးလှသည့အြပြင် မိမိတို့ ကုမျပဏီနှင့ြ ဆကဆြံနသေော နိုငင်ံခွား တိုင်းပြညမြွားမှာလည်း ပိတရြကြ ဖြစ်နသဖြေင့ြ အဆငပြှလှသေော ကာလများ ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ မင်းသောတ်ို့ ကုမျပဏီ တဈနှစ်တဈခါ ခရီးထွကသ်ည့အြခွိနကြို ဒီဇငဘြာလထဲတွင် fixed လုပထြားခွင်း ဖြစ်သည်။
မင်းသောတ်ို့အဖြဲ့ နပြညေတ်ောမြှာ မနေ့က ညအိပကြှသည်။ ရနကြုနမြှ တကလြာသော အဖြဲ့က နပြညေတ်ောမြှာ လာပေါင်းကြပြီး မနကပျိုင်းစောစော ကလောသို့ ထွကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ ကလောမှို့သည် နပြညေတ်ောမြှသှားပါက ကားဖြင့ြ ၄ နာရီခန့သ်ာ မောင်းရသည့အြတွကြ အဆငပြှလှသေည်။ ရာသီဥတု အခွအနေအရေသာမက တည်းခိုရန် ဟိုတယမြွားစွာရှိပြီး ဈေးကလည်း အသင့အြတင့ပြင် ဖြစ်သဖြင့ြ ဒီနှစ်အတွကြ ကလောကို ရှေးလိုကရြခွင်း ဖြစ်သည်။ မနကပျိုင်း ရောကသ်ည် ဆိုသောလြည်း ညသန်းခေါင်းကြောြ နောကန်ေ့ မနကဖြစ်နသဖြေင့ြ အားလုံး အိပန်ကြပေါသေးသည်။ အဖြဲ့သားများ ခရီးပန်းနကြဟေနရြှိသဖြင့ြ GM ဦးထွန်းမောငကြ မနကြ ၈ နာရီမှ နံနကစြာ စားပြီး အပြငထြှကကြှမညဟြု အစီအစဉကြို ကြိုတငကြှငှော ထားလသည်ေ။
ဦးထွန်းမောငမြှာ အသကြ ၄၀ ခန့ရြှိပြီ ဖြစ်သောလြည်း နုပျိုသော မကြန်ှာနှင့ြ အားကစားသမားပုံစံ ကိုယခြန်ဓာတို့ကြောင့ြ အလှနဆြုံး ၃၅ နှစ်ခန့သ်ာ ထငရြလောကသ်ည့ြ ပုံစံ ဖြစ်သည်။ သဘောကလည်း ကောင်း၊ လူပျိုကြီး ဖြစ်သောလြည်း အလုပလြုပရြာတွင် တိကပြှီး စည်းကမ်းကြီးလှသည်။ သို့သောြ ဇီဇာမကြောငသ်ည့အြတွကြ လူခစွလြူခငမြွားပြီး အားလုံးက ကိုကြီးဟုသာ ခေါကြှလသည်ေ။
မင်းသောမြှာ မားကကတ်င်းဟုခေါသ်ော ဈေးကြကဌြာနမှ လကထြောကမြနန်ဂွော ဖြစ်သည်။ ၎င်းင်းင်းတို့ ကုမျပဏီမှာ နိုငင်ံတကာမှ စကပြဈစည်းများ၊ စကအြပို ပစ်စည်းများအား ဝနကြှီးဌာနများသို့ တငဒြါတငသ်ှင်းသည့ြ ကုမျပဏီတဈခု ဖြစ်သည်။ လုပသ်ကြ ၂ နှစ်အတွင်း မင်းသောြ၏ ဆကဆြံရေး ကောင်းမှု၊ အလုပအြကိုင် ကြှမ်းကငွမြှုနှင့ြ ဘာသာစကား ကြှမ်းကငွမြှုတို့ကြောင့ြ မကြာခဏ ရာထူးတကခြဲ့ပြီး ယခု အားလုံးထဲတွင် အသကအြငယဆြုံး လကထြောကမြနန်ဂွော ဖြစ်နပြေီ ဖြစ်ပါသည်။
လှကေားထဈများကို ဖြတကြာ နံနကရြှုခင်းများကို ခံစားနရင်ေး လမ်းဘေးတွင် ရကေူးကန် တဈခုကို မင်းသောြ မှငလြိုကရြလသည်ေ။ ဆောင်းတွင်း ခမွြးခမွြးစီးစီးနဲ့ ဘယလြိုလုပ် ရကေူးရမလဲဟ ဟု တွေးမိသော အတွေးများ ရကေူးကနဘြေးရှိ စာတန်းတဈခုကို မှငသ်ည့အြခါ နလောသည့ြ နှင်းလို ပြောကသ်ှားသည်။ ရကေူးကနရြှိ ရမွေားကို အနှေးပေးထားကြောင်း ဖေါပြှထားသည့ြ ဆိုငဘြုတဖြစ်နသေောကြောင့ပြငတ်ည်း။ ရစေိမခြငွသ်ောလြည်း ရကေူးဘောင်းဘီနှင့ြ မကြမြှနကြ ပါမလာသဖြင့ြ စိတလြွှော့လိုကပြှီး လမ်းဆကလြွှောကန်လေိုကသ်ည်။
ဟိုတယမြှာ ဘနဂြလိုပုံစံဖြစ်ပြီး အိမကြလေးများကို တောငကြုန်းလေးပေါတ်ှင် ဝိုကြ၍ ဆောကလြုပထြားခွင်း ဖြစ်သည်။ တောငခြှဘကေခြှမ်းတွင် ကားပါကင် ရှိလသည်ေ။ တောငခြှေ ကားပါကငန်ှင့ြ တည်းခိုအိမမြွားကို လှကေားထဈလေးများနှင့ြ ဆကသ်ှယထြားပြီး လှကေားဘေးတွင် ပန်းပငလြေးများအား စိုကပြွိုးထားသဖြင့ြ ပန်းဥယာဉထြဲတွင် နရသေကဲ့သို့ ရှိသဖြင့ြ အဆငပြှလှသေည်။ ဆောင်းလတသေုနသ်ုန် အဖြူးတွင် ပန်းလေးများ၏ရနံ့က ဆောင်းရနံ့နှင့ြ ရောယှကကြာ ကလူကြီစယန်သယေောင် ဖြစ်နသဖြေင့ြ ကလောမှို့လေး၏ အလှအပတရားကို ပိုမိုပြည့စြုံအောင် ဖနတ်ီးနသလေိုပင်။
ပန်းခွံထဲတွင် လမ်းလွှောကန်သော မင်းသောြ၏ ခွလှမြေးများသည် ရှေ့ဘကြ ပတဈေရာခန့တ်ှင် လမ်းလွှောကြ လေ့ကငွ့ခြန်း လုပန်သေော ဝင်းလဲ့နှယန်ှင့ြ အတွေ့မှာ ရုတတ်ရကြ တန့သ်ှားသည်။ ဝင်းလဲ့နှယသ်ည် ပရောဂကြဌြာနဘကကြ အငဂြငွန်ီယာမလေးတဈယောကြ ဖြစ်ပြီး သူနဲ့ မကြာသေးမီကမှ ကုမျပဏီတွင် ခငမြငခြဲ့ကြသူ ဖြစ်သည်။ သူ့ထကြ အသကင်ယသ်ော မိန်းကလေး ဖြစ်သောလြည်း ကုမျပဏီဝနထြမ်း အချင်ြးချင်ြး ဖြစ်၍ မနှယဟြုသာ မင်းသောြ ခေါသ်ည်။ နှယသ်ည် အနီရောင် ထရကဆြုခေါြ အားကစားဝတစြုံ ဝမ်းဆကြ ဝတထြားသဖြင့ြ ထငလြင်းလှပနလသေည်ေ။
နှယသ်ည် ကိုယခြန်ဒာ ခပသ်ှယသ်ှယပြင် ဖြစ်သညဟြု ထငရြသောလြည်း ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ လှပသညဟြု ပြောလို့ရသည်။ ကစွလြစွပြှီး အကိတပြုံစံ မဖြစ်သဖြင့ြ နှယ့ကြို ပိနသ်ညဟြု ထငကြှသည်။ ရုံးခွိနမြွားတွငလြည်း ပြသော ခါးရှညဘြလောကဈြ အင်ျကြီများသာ အဝတမြွားသဖြင့ြ နှယ့ကြို ပိနသ်ယောင် ထငရြခွင်းသာ ဖြစ်သည်။ တကယတ်ော့ နှယသ်ည် ပစ်စည်းရှိလူတန်းစား ဖြစ်သညကြို ယခုမှ မင်းသောြ တွေ့လိုကရြသည်။
နှယ်၏ လုံးကစွသ်ော ရငသ်ားများသည် bra ၏ ပင့တ်ငပြေးမှုကြောင့ြ ဖြိုးမောကန်သညေကြို ပါးလှှာသော track suit ကို အလင်းရောငဖြှတသ်ှားခွင်းမှ တဆင့ြ တွေ့လိုကရြသည်။ မာလကာသီးအကြီး အရှယခြန့ြ ရှိသဖြင့ြ အနည်းဆုံး ၃၃-၃၄ ခန့ြ ရှိမည်။ ဆကြ၍ကြည့်မြိသောအခါ ၂၅ ဆိုကခြန့ရြှိ ခါးနှင့ြ စွင့ကြား လုံးကစွသ်ော တငသ်ားများကို တွေ့လိုကရြသည်။ နှယ်၏တငပြါးသည် အလှနကြိတ်၍ လှသည့အြထဲ မပါသောလြည်း သူ၏ ကဉွသ်ောခါးကြောင့ြ အခွိုးအဆကကြွ လှပနပေါသည်။
မင်းသောသ်ည် ကြည့်ကြောင်းကောင်းနှင့ြ မကြတ်ောငမြခတ် စိုကကြှည့န်မေိပါသည်။ သူ့အကြည့်မြွား၏ ပါဝါကြောင့လြား မသိ။ နှယကြ သူ့ဘကကြို လှည့ကြှည့လြာသည်။ မိန်းကလေးများသည် သူတို့ကို ကြည့်န်ကြေောင်း ဆဌမအာရုံနှင့ြ သိကြသညဟြု ကြားဘူးသည်။ နှယ့မြကြန်ှာ လှည့လြာသညကြို တွေ့လိုကသ်ညန်ှင့ြ မင်းသောြ သူ၏ ခေါတ်ောအကြည့်မြွားကို ဒီဂရီလွှော့လိုကပြှီး စတငန်ှုတဆြကလြိုကလြသည်ေ။
“မနှယ် တဈယောကတ်ည်းလား”
“ဪ.. ကိုမင်းသောပြါလား။ ဟုတကြဲ့ နှယ် တဈယောကတ်ည်းပါရှင်။”
မိန်းကလေးများသည် ဟနဆြောငကြောင်းလှသည်။ နှယသ်ည် သူ့ကို မင်းသောြ ကြည့်န်သညေကြို သိသောလြည်း ယခုမှ တွေ့သယောင် ဟနဆြောငသ်ည်။ ‘ဣတ်ထိ ဝင်ျကံ၊ နဒီ ဝင်ျကံ‘ မှဈတို့သည် ကြေ့ကောကသ်ကဲ့သို့ မိန်းမတို့သညလြည်း ကြေ့ကောကသ်ညဟြု ကြားဖူးသည်။ သို့သောြ ကြေ့ကောကသ်ော မိန်းမတဈယောကဖြစ်သော နှယ်၏ စိတထြားကို သူ မမှငဘြူးပါ။ သို့သောြ နှယ်၏ လှပသော ကောကကြှောင်းများသည် မင်းသောြ၏ စိတထြဲတွင် ဆေးမငကြှောင် တကတ်ူး ထိုးသကဲ့သို့ စွဲမှဲသှားပါလသတေည်း။
“ဪ… မနှယကြ ညက နောကကြတွဲ့ဟာကို.. စောစော ထနိုငတ်ယန်ောြ။”
thumb
My Yoga Tainer Fucked My Ass
thumb
She Made a Surprise
thumb
College Girl Fucked in Secret During House Party
thumb
She Gave a Good Blowjob and Rode My Cock
“နှယကြ မနကဆြို မိုးလင်းတာနဲ့ အိပရြာထဲနလေို့ မရဘူး… အမြဲ စောစော နိုးတယလြေ။ အဲဒါကြောင့ြ ဟိုတွေးဒီတွေးနဲ့ ပန်းခွံထဲ လမ်းလာလွှောကန်တော”
“ဪ… ကနွောြ စကားပြောလိုကလြို့ မနှယ် အတွေးပကြသ်ှားတယ် ထငတ်ယ်။ ဆောရီးနောြ”
နှယ့မြကြန်ှာတွင် ရှကပြှုံးလေးတဈပြင့ြ ပေါလြာပြီး
“မဟုတပြါဘူး ကိုမင်းသောရြယ်”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ။ ထို့နောကြ မင်းသောြ ဘာဆကပြှောရမှန်း မသိသညန်ှင့ြ အခန်းပြနပြှီး ရချိုးလိုကြဦးမယဆြိုပြီး နှုတဆြကြ လမ်းခွဲခဲ့လသည်ေ။ နှယကြ စကားပြောပြီး တဖကသ်ို့ အလှည့တ်ှင် ကြောလညထြိ ရှညလြွှားသော ဆံပငကြ ဝဲသှားပြီး နရေောငခြှညပြါးပါးက နှယ့ဆြံပငရြှညမြွားကြားမှ ဖြာကသွလို လှပသော နှယ့ပြုံရိပကြို မင်းသောြ ဘောနပစ်ြအဖြစ် ရလိုကလြသည်ေ။
မင်းသောြ သိရသလောကြ နှယကြ မှေးချင်ြး ၃ ယောကြ ရှိသည်။ ယခု ကုမျပဏီတွင် သူနှင့ြ ၂ နှစ်ကြီး ၂ နှစ်ငယဖြစ်သော ဝင်းလဲ့သှယန်ှင့ြ အတူတူ လုပန်ကြခွေင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အထကကြ အဈကိုလား အဈမလားတော့ မင်းသောြ သသခွေောခွာ မသိ။ သှယကြ ဝယယ်ူရေးဌာနမှ ဖြစ်သည်။ သှယကြ စကားသှကပြှီး မကြန်ှာခွိုသလောကြ နှယကြ စကားနည်းပြီး အနအေေးသည်။ နှယကြ မကြန်ှာကို သနပခြါးပါးပါး လိမ်းလာတတပြှီး ထငပြေါမြှုမရှိလှပေ။ သို့ရာတွင် အလုပကြို တာဝနကြွအေောင် လုပတ်တသ်ဖြင့ြ အထကလြူကြီးများ ကြိုကကြှသညဟြု သိရသည်။
သှယသ်ည် သူ၏ တောင့တ်င်းသော ခန်ဓာကိုယ် ပေါလြှငအြောင် အဝတအြစားကို ဖကရြှငကြကြ ဝတလြေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့ြ ရုံးတွင် လူကြိုကမြွားသည်။ တောင့တ်င်းသော ခန်ဓာကိုယရြှိသည့ြ သှယသ်ည် ၃၅-၂၅-၃၆ လောကြ ရှိမညဟြု မင်းသောတ်ို့ လူငယ် စကားဝိုင်းများတွင် ပြောကြသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ ထကမြှကသ်ော ပုံစံနှင့ြ ကိုယ့ကြိုယကြို ယုံကြညမြှုမှင့များသည့ြ ပုံစံကြောင့ြ နည်းနည်းတော့ ရှိနကြှသည်။
မင်းသောြ နှယ့ကြို အလုပစြဝငတ်ုန်းက တဈခါ မှငဖြူးသည်။ နှယန်ှင့ြ သှယသ်ည် ကုမျပဏီတွင် အများကြိုကသ်ော နှင်းဆီခိုငလြေးများ ဖြစ်ကြသည်။ သှယကြ ခတ်ေ၏သမီးပျိုပီပီ ဖကရြှငဒြီဇိုင်းများ ဝတတ်တသ်ဖြင့ြ ပိုနာမညကြှီးသည်။ သို့ရာတွင် မင်းသောကြ နှယ်၏ ရှင်းသန့သ်ော မကြန်ှာကို သဘောကမွိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အမှတမြထင် ခငမြငခြှင့ြ ရသောလြည်း အနအထေိုငအြေးသော နှယ်၏ ပုံစံကို ရှိနန်သလေို ဖြစ်နမေိသဖြင့ြ ဇာတလြမ်းစရန် ခကပြှီး ယခုအနအထေားထကြ ထပပြှီးမတိုးနိုငခြဲ့သေးပါ။
မင်းသောကြ မားကကတ်င်း လကထြောကမြနန်ဂွော ဖြစ်၍ လုပင်န်းသဘောအရ သိပဆြကစြပမြှု မရှိပါ။ သို့သောြ ကုမျပဏီမှ ပစ်စည်းအသဈတဈခု ဈေးကြကထြဲသို့ မိတဆြကပြှီး တငသ်ှင်းဖြန့ခြွိရာတွင် မတူညီသော ဌာနများမှ အဖြဲ့ တဈခုဖြဲ့ပြီး စုပေါင်းလုပဆြောငခြဲ့ရသဖြင့ြ လှနခြဲ့သော ၂ ပတခြန့ကြမှ နှယန်ှင့ြ သှယ် ညီအဈမနှင့ြ ရင်းနှီးနခွင်ေးသာ ဖြစ်သည်။
အခန်းပြနရြောကသ်ောအခါ ကိုယလြကသ်ုတသ်င် အိမသ်ာသှားပြီး မနကစြောစော ရချိုးရန် ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ ရာသီဥတု အေးသောလြည်း ရနှေေးရသဖြင့ြ ရချိုးရသညမြှာ အဆငပြှသည်ေ။ ရချိုးလိုကမြှ ခန်ဓာကိုယမြှ အခိုးများထွကပြှီး နလေို့ပိုကောင်းသှားသညကြို သိသာစွာ တွေ့ရသည်။
ရနကြုနတ်ှင် မင်းသောတ်ို့နသေော တိုကခြန်းမှာ အလှနကြဉွြးသဖြင့ြ လဝငေလြထွကေရြရန် အဲကြန်း တပထြားရသည်။ ညဘကြ အလှနပြူလောငသ်ဖြင့ြ အိပမြရတိုင်း အဲကြန်းဖြင့ပြှီး အိပတ်တသ်ဖြင့ြ မနကပျိုင်းတွင် နမကေောင်းသလို ငှီးစီစီ ဖြစ်နတတေသ်ဖြင့ြ အိပရြာထသညန်ှင့ြ အိမသ်ာတကြ၊ ကိုယလြကသ်န့စြငပြှီး ရချိုးလိုကရြမှ အခိုးပြင့ပြှီး နလေို့ကောင်းသညကြို လကတ်ှေ့ သိခဲ့ရသည်။
မင်းသောကြ ထိုဗဟုသုတကို တိုင်းရင်းဆေးဆရာ ဘကြီးဖြစ်သူထံမှ ရသညဖြစ်ပြီး သူငယခြငွြးများကိုလည်း မိမိသိသလို ပြောပြတတသ်ူ ဖြစ်သည်။ သို့သောြ တဈခန်းတည်း အတူနသညေ့ြ သူငယခြငွြး ဇငမြွိုးမှာ ရချိုးပငွြးသည့အြတွကြ အပူငုတပြှီး မကြာခဏ နမကေောင်း ဖြစ်တတသ်ူ ဖြစ်သည်။ မိမိက ကနွြးမာရေး လိုကစြားသောလြည်း ဇငမြွိုးမှာ အအိပကြှီးတတသ်ူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းင်းင်းသည် ကြနပြှူတာနှင့ြ ဒီဇိုင်းရေးဆှဲသော ဒီဇိုင်းနာတဈယောကြ ဖြစ်ပြီး အားလပရြကမြွားတွင် အပြောတ်မ်း ဓါတပြုံဆရာ ဖြစ်သည်။ အလုပသ်ဘောကြောင့ြ အမြဲ ညနကတ်တသ်ဖြင့ြ အိပရြာဝင် နောကကြပြှီး အိပရြာကို ၈ နာရီကြောမြှ ပုံမှနထြတတသ်ဖြင့ြ တခန်းတည်း အတူနသေောလြည်း တဈပတမြှ တဈခါလောကသ်ာ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောရင်း တွေ့ရသည်။ ကနွရြကမြွားတွင် တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ အဝငအြထွကသ်ာ ဆုံလေ့ရှိသည်။ အခုလည်း ဒီကောင် ဆောင်းတွင်း အေးအေးနှင့ြ နှိုးမညသ်ူ မရှိတာနဲ့ စောငခြှုံ ကြေးနလမေလေား မသိ။
—————————-
🧡မင်းသောျ🧡
မင်းသောမြှာ တဈဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။ ဘှဲ့ရသောအခါ ရနကြုနတ်ှင် အလုပဝြငရြန် မှလတေမြှို့လေးတဈမှို့မှ ရောကလြာသူ ဖြစ်သည်။ မိဘများမှာ အိမမြှ လကင်ုတလြကရြင်း စီးပြားရေး အခွအနေေ မဆိုးသဖြင့ြ ပြနပြှီး ထောကပြံ့ရန် မလိုအပသ်ဖြင့ြ မင်းသောြ သုံးစွဲရန် ချောငလြညသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ အားလပခြွိနမြွားတွင် အလုပအြထောကအြကူပြု လိုအပသ်ော သငတ်န်းများ တကခြဲ့သဖြင့ြ အလုပပျို၍ အဆငပြှသည်ေ။
ယခု မင်းသောြ နသညေ့ြ တိုကခြန်းကလည်း မင်းသောအြဖေ ရနကြုနတ်ှင် အလုပကြိဈစဖြင့ြ လာရောကစြဉြ နထေိုငရြန် ဝယထြားခွင်း ဖြစ်သည်။ ပြနမြရောင်းဘဲ အငှားထားခဲ့သဖြင့ြ ယခု မင်းသောြ ရနကြုနတ်ှင် အလုပလြာလုပသ်ောအခါ နထေိုငရြေးကိဈစ အဆငပြှသှေားသည်။ မင်းသောြ ကိုယ့အြစွမ်းအစဖြင့ကြိုယဆြိုပါက လှည်းတန်းတွင် တိုကခြန်းဝယန်ဖေို့ ဘယလြိုမှ မလှယကြူနိုငပြါ။ မင်းသောြ တဈယောကတ်ည်း ဖြစ်နသဖြေင့ြ တနယထြဲသားဖြစ်သူ သူငယခြငွြး ဇငမြွိုးက ရနကြုနတ်ှင် အလုပဝြငန်သညေ့အြတွကြ သူငယခြငွြး ၂ ယောကြ အတူတူ ပေါင်းနကြခွေင်း ဖြစ်သည်။ အိမအြတွကြ အခွား လိုသညမြွားကို ရှယ်၍ ထမင်းလည်း အတူခကြစြားကြသည့အြတွကြ ဇငမြွိုး ရှယယ်ာကြောင့ြ မင်းသောအြတွကြ အိမအြသုံးစရိတ် သကသ်ာပြီး တိုငပြငရြန် အဖေါလြည်း ရလသည်ေ။
ဟိုဟိုဒီဒီ တွေးရင်း မင်းသောြ ရချိုးရန် ရနှေေးစပလြိုကသ်ည်။ ရနှေေးဖြင့ြ ခွိုးနရင်ေး ခန်ဓာကိုယမြှ အကြောများ ပြသှေားသလို ခံစားရပြီး နလေို့ကောင်းသှားသည်။ သို့သောြ ရချိုးပြီးခွိနတ်ှင် အပြငရြာသီဥတု အေးလှန်းလှသဖြင့ြ ဟောတ်ယမြှပေးသော သဘကအြကြီးဖြင့ြ ခန်ဓာကိုယမြှ ရမွေား ချောကသ်ှားအောင် ကမန်းကတမ်း သုတလြိုကရြသည်။
မင်းသောသ်ည် မပိနမြ၀ အနတေောဖြစ်ပြီး အရပ် ၅ ပေ ၈ လကမ် ရှိသည်။ အလှန် အရပမြရှညသ်ောလြည်း ကစွလြစွသ်ည့ြ ခန်ဓာကိုယ် ရှိသဖြင့ြ ကြည့်ကြောင်းသည်။ မှလတေသ်ား ဖြစ်သဖြင့ြ အသား အညိုဘကြ လိုကသ်ည်။ သို့ရာတွင် တခွို့ အညာသားများလို မညိုဘဲ အသားလတဟြု ပြောရမညဖြစ်သည်။ သှကလြကသ်ော ပုံစံနှင့ြ ဆကဆြံရေး ကောင်းမှနသ်ဖြင့ြ ကုမျပဏီတွင် နာမညကြောင်းရှိသော လူပျိုလူလှတတ်ဈဦး ဖြစ်သောလြည်း ယခုလကရြှိ ရညစြားမရှိသေးပါ။
သို့သောြ သူ၏ အတွေးထဲတွင် မိန်းကလေးတဈဦးက ဝငရြောကြ နရောယူနပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ ဘာဆကဖြစ်မလဲ ဆိုသညကြို ငှရေောင် ပိတကြားပေါတ်ှင် ဆကလြကြ ကြည့်ရြှုရမည် ဖြစ်သည်။ မနကကြ မှငလြိုကသ်ော နှယ်၏ လှပသော ကောကကြှောင်းများကို သတိရလိုကသ်ဖြင့ြ မင်းသောြ တမွိုးကြီး ဖြစ်နလသေည်ေ။ မင်းသောြ ပထမ နှယ့ကြို မှငစြဉကြ နှယ်၏ ရှင်းသန့အြေးဆေးသော မကြန်ှာလေးကို သဘောကမွိခဲ့ပြီး စိတဝြငစြားမိခဲ့ခွင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉကြ မင်းသောြ၏ စိတသ်ည် ယခုလောကြ မလှုပရြှားခွေ။ နှယ်၏ လှပသော ကိုယလြုံးကိုပါ မှငလြိုကသ်ည့အြခါ မင်းသောြ စိတထြဲတွင် တပမြကသ်ော စိတရြိုင်းများပါ ဝငလြာ၍ သကပြှင်းတဈခကြကြို ခပပြှင်းပြင်း ခလွိုကရြပါတော့သည်။ နှယ့အြပေါတ်ှင် သူ၏ စိတမြွား ပြောင်းလဲစ ပြုနပေါကလား။ တကယတ်ော့ လူ၏စိတသ်ည် အခွအနေနှငေ့ြ အခွိနအြခါကို လိုကပြှီး အမြဲပြောင်းလဲနတတေသ်ညဆြိုသညမြှာ အမှနတ်ရားပင် ဖြစ်တော့သည်။
မင်းသောြ စိတရြှုပလြာသဖြင့ြ ဘာမှထပမြစဉြးစားမိအောင် ကြိုးစားထိန်းခွုပလြိုကသ်ည်။ သို့သောြ စိတသ်ည် လူက ထိန်းခွုပ်၍ မရစတမ်း သူ့သဘောသူဆောငန်သညေဖြစ်သဖြင့ြ သူ့၏ စိတမြွားတွင် နှယသ်ည် တရဈပြီးတရဈ ရဈပတကြာ ခညွန်ှောငန်လတေေော့သည်။ အခွိနမြှာ နံနကြ ၈ နာရီခန့ြ ရှိနပြေီ ဖြစ်၍ မင်းသောြ အခုမှ ဘာမှမစားရသေးကြောင်း အစာအိမကြ အခကြပြေးသံကို သတိပြုမိလိုကလြသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ စပို့ရှပတ်ဈထည် ကောကစြှပပြှီး မနကစြာစားရန် အခန်းပြင် ထွကလြာခဲ့တော့လသည်ေ။
နံနကစြာစားရန် restaurant ထဲ ဝငလြိုကသ်ည့အြခါ လူတဈဝကလြောကသ်ာ ရောကန်သေေးသညကြို သတိပြုမိသည်။ သို့သောြ GM ကိုကြီးကတော့ ရောကန်ပြေီး စကားပြောနသညေကြို တွေ့ရသည်။ အားလုံး အလုပ် stress များ မရှိကြဘဲ ပြောရြှှငန်ကြသေညကြို တွေ့ရသည်။
“အေးဆေး စားကြဟေ့။ ၈ နာရီခွဲရင် ကားပါကငန်ားမှာ စုမယ်။ ပြီးတာနဲ့ ပလောငတ်ောင် သှားကြမယ်။ trekking လုပမြှာ ဆိုတော့ ဂငွြးဘောင်းဘီရှညန်ဲ့ အကြမ်းခံတဲ့ ဖိနပတ်ှေ စီးလာကြနောြ။ View Point မှာ ဓါတပြုံ ရိုကကြှမယ်။ ဟို ကငမြရာပါတဲ့ကောငတ်ှေ Landscape ရှုခင်းတွေ အရမ်းလှတယ် ရအောငရြိုကကြှ”
“ဟုတကြဲ့ ကိုကြီး”
“အေး.. ငါကတော့ သိပမြထငပြါဘူး။ မင်းတို့ ကငမြရာ ရုံးက ကောငမြလေးတွေ သူတို့ပုံ ရိုကခြိုင်းတာနဲ့တင် အခွိနကြုနပြှီး ရှုခင်းပုံသကသ်ကကြတော့ ပါမှာ မဟုတဘြူးဟေ့… ဟား ဟား ဟား”
ကိုကြီးက ပြောလည်းပြော ရယလြည်း ရယန်ပေါတယ်။ အလုပကြို အလုပန်ဲ့တူအောင် လုပတ်တပြှီး လူမှုရေးပိုင်းနဲ့ မရောတတပြါဘူး။ activities အစုံ ပါဝငပြှီး တကတ်ကကြှှကြှရှိလို့ သူဌေးက အလှနအြားကိုးတဲ့ သူပါ။ မင်းသောတ်ို့ ဝနထြမ်းတိုင်းရဲ့ လေးစားအားထားရတဲ့ အတုယူရတဲ့ GM တဈယောကဖြစ်ပါတယ်..။
“ကလော ဘူတာနဲ့ ထင်းရှုးခင်းလေး ရှိတဲ့ Church ကြောင်းရယ် ညနေ မစောင်းခင် ဝငကြှမယ်။ ဒါပြီးရင် နှီးဘုရား ဖူးကြမယ်။ ပြီးရင် ညစာကို သုမောငမြှာ မှနမြာထမင်းဟင်း စားမယ်။ ရုံးက ထမင်းပဲ ကြှေးတာ…။ ကိုကြီးက ဘီယာ ဒကာခံမယ်။ ဘာပြောစရာ ရှိလဲ”
“မရှိပါဘူး။”
“သဘောတူပါတယ်။”
“ဟေး” ဆိုတဲ့ အသံတွေ ဆူညံ သှားပါတယ်။ ဝနထြမ်းယောကြွားလေးတွဆေီက ထွကလြာတဲ့ အသံပါ။ သူတို့တွပြေောတ်ော့ ကောငမြလေးတွကလေည်း လိုကရြယကြှပြီး ဝနထြမ်းတွအေားလုံး ပြောန်ကြပေါတယ်။ အားလုံးကို ပြောရြှှငစြတေဲ့ ဒီခရီးလေးပါပဲ။ သူများတွေ ရယန်ကြလေို့ နှယရြော ရယန်လေား ဆိုပြီး လှမ်းကြည့်မြိတော့ နှယကြလည်း ပြုံးနတောကို တွေ့ရတယ်။ နှယ် ပြုံးရင် သှားတကလြေးနဲ့ သိပလြှတာပဲကြယ်။ နှယကြလည်း ရုတတ်ရကြ သူ့ဘကြ ဖတွခြနဲ လှမ်းကြည့်တ်ာ တွေ့လိုကတ်ယ်။ အကြည့်ခြငွြးဆုံတော့ မင်းသောြ ဒိတကြနဲ ရငခြုနသ်ှားပါတယ်။
၈ နာရီခွဲမှာ အားလုံး စုံပြီး ဟိုတယကြ စထွကကြှပါတယ်။ အိပရြာထ နောကကြလွို့ ဘရိတဖြတ် မစားရတဲ့ တဈယောကြ နှစ်ယောကြ ရှိပမေဲ့ ကားပေါကြ ပါလာတဲ့ ပေါငမြုန့တ်ှေ အာလူးကြောတ်ှေ မွှစားကြရင်း အားလုံး အဆငပြှသှေားကြပါတယ်။ ကားစထွကတ်ုန်းကတော့ ကြာနီကနဆြရာတောြ တရား ဖြင့ထြားခဲ့တာပါ။ မနကခြင်း ဖြစ်တာကြောင့ြ အားလုံး လန်းဆန်းနကြတောနဲ့ ကားဆရာကို တရားအပြီးမှာ သီချင်ြးဖြင့ခြိုင်းကြပါတယ်။ ကလောနဲ့ လိုကမြဲ့ ကလောမှို့နဲ့တူတဲ့ အခစွြ ဆိုတဲ့ သီချင်ြးကို ကားဆရာက ရှေးဖြင့ပြေးပါတယ်။ အားလုံးလည်းပြောပြှီး သီချင်ြးရတဲ့သူတွေ လိုကဆြိုကြတယလြေ။ မင်းသောလြည်း ဟုတလြား မဟုတလြား မသိ… ရသလောကြ သီချင်ြးလေး လိုကည်ည်းရင်းနဲ့ အေးမှတဲ့ ကားအဲကြန်းအောကမြှာ ရငထြဲ နှေးထွေးနပေါတော့တယ်။
ကိုယ့ရြဲ့ အခစွကြို စိတကြူးယဉြ
အေးခမွြးလှပ ကလောလို…
——————————
အို ကလောမှို့လေးလှသလိုပဲ
လှစချင်ေစြမ်းတယ်။
ပလောငတ်ောငသ်ည် View Point ရှိသဖြင့ြ ရှုခင်း အတောလြှပသည်။ သို့သောလြည်း တကသ်ည့လြမ်းမှာ မတစြောကလြှသဖြင့ြ ယောကြွားလေးများအတွကသ်ာ အဆငပြှပြေီး မိန်းကလေးများ အစအဆုံး တကန်ိုငရြန် မလှယကြူလှသဖြင့ြ ကားဖြင့တ်ကပြှီးမှ View Point မရောကခြင် တဈနရောတွင် ရပခြဲ့လိုကပြှီး တောငပြေါတ်ကခြဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
လမ်းတလွှောကတ်ှင် လှပသည့ြ လိမျမောခြှံများနှင့ြ စိမ်းလန်းသော လကဖြကခြှံများကို တွေ့ရသည်။ လိမျမောသ်ီးများ ပြှတသ်ိပစြှာ သီးနသညေ့ြ လိမျမောပြငမြွားကို မင်းသောတ်ို့ မတွေ့ဖူးကြသဖြင့ြ တအံတသှ ကြည့်ကြှသည်။ ရှုခင်းအလှနလြှသည့ြ နရောများကို နောကခြံထားပြီး ဓါတပြုံရိုကကြှသည်။
နှယတ်ို့ ညီအဈမနှစ်ယောကြ ရှမ်းအင်ျကြီလေးများကို ဝယလြာခဲ့ပြီး ဝတလြာခဲ့သဖြင့ြ ရှမ်းမလေးများသဖြယ် လှပနသည်ေ။ Trekking သှားမညဖြစ်သဖြင့ြ ပြောကကြွားဘောင်းဘီနှင့ြ လညရြှညဖြိနပစြီးထားသဖြင့ြ ကြနမြနဒြို စဈသမီးလေးများအလား လန်းနကြလေသည်ေ။
နှယကြ သူ့ညီမနှင့ြ စကားပြောနရောမှ မင်းသောကြို ကြည့်ပြှီး လှမ်းခေါသ်ည်။ မင်းသောြ အံ့သှသှားသောလြည်း နှယတ်ို့အနား တိုးသှားလိုကသ်ည်။
“ကိုမင်းသောြ နှယ့ဆြီမှာ DSLR တဈလုံး ပါလာတယ်။ ကိုမင်းသောြ နည်းနည်းပါးပါး ရိုကတ်တတ်ယ် မဟုတလြား။ Facebook ပုံတငဖြို့ နှယတ်ို့ညီအဈမကို ရိုကပြေးပါနောြ။”
“ဟုတကြဲ့ ရိုကပြေးပါ့မယ်။ ကနွောြ သိပတ်ော့ မရိုကတ်တဘြူးနောြ”
“ရပါတယရြှင်”
မင်းသောကြ ဓါတပြုံရိုကတ်ာ ဝါသနာပါသည့အြတွကြ သူ့ဖုန်းလေးနှင့ြ ရှုခင်း ဓါတပြုံ ရိုကပြှီး Facebook တငလြေ့ ရှိသည်။ ဓါတပြုံကို လှအောင် ပြငသ်ည့န်ည်းကို သူငယခြငွြး ဇငမြွိုးမှ သငပြေးထားသဖြင့ြ Snapseed၊ Photoshop စသည့ြ software များနှင့ြ ပြနလြညပြှငဆြငပြှီးမှ တငသ်ည့အြတွကြ သူ့ပုံများ အားလုံးနီးပါး လှသဖြင့ြ လူကြိုကမြွားသည်။ သို့သောြ လူအလှပုံများကို သိပမြရိုကဖြစ်ဘဲ အရိုကမြွားသညမြှာ ရှုခင်းပုံများသာ ဖြစ်လသည်ေ။
သို့သောြ ယခု အကူအညီတောင်းလာသူက သူခစွမြိနသေော မိနကြလေး ဖြစ်နသဖြေင့ြ ရိုကပြေးပါမညဟြု ပြနပြှောလိုကလြသည်ေ။ ဇငမြွိုးက ဓါတပြုံရိုကန်ည်းကို အခွခေံ သငပြေးထားသောလြည်း ကြှမ်းကငွသ်ည့ြ အဆင့ထြိတော့ မရောကသ်ေးသဖြင့ြ Manual တော့ မရိုကန်ိုငသ်ေးဘဲ အောတ်ိုမုဒမြွားဖြင့သ်ာ ရိုကပြေးလိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း သူ့ဆီရောကလြာသော ကငမြရာမှာ ကနန်ှနအြမွိုးအစား ပရောဖြကရြှငန်ယ် ကငမြရာ ဖြစ်နသဖြေင့ြ ရိုကသ်ည့ြ ပုံများမှာ ပုံထွကအြလှနလြှနသညေကြို တွေ့ရသည်။
တဈပုံရိုကပြှီးတိုင်း သူ့နားလာပြီး ပုံလှမလှ ကြည့်တ်တသ်ော ပန်းလေး ၂ ပြင့ကြှောင့ြ မင်းသောမြှာ စိတမြွား အလှနလြှုပရြှားနလသေည်ေ။ ရှမ်းအင်ျကြီမှာ ရောင်းတန်းဝတစြုံ ဖြစ်သဖြင့ြ သချောစွာ ခွုပထြားခွင်း မရှိသဖြင့ြ လညပြင်းက အတောဟြိုကပြှီး နှယ်၏ရငည်ှန့ကြို မှငန်ရလေသည်ေ။ နှယသ်ည် ရုံးမှာ တွေ့သည့ြ ပုံစံအတိုင်း မဟုတဘြဲ ခရီးသှားနခွေိန် ဖြစ်သောကြောင့လြား မသိ… လှတလြပသ်ှကလြကစြှာ မှူးထူးနလသေည်ေ။ အနားကပလြာတိုင်း သူ့ကိုယသ်င်းနံ့လေးက မင်းသောြ၏ ရငကြို တဒိုင်းဒိုင်း ခုနအြောင် ညှို့ယူနလသေည်ေ။
တဈခကြတ်ဈခကြြ သူ့အနားကပပြှီး ကငမြရာထဲမှ ပုံများကိုကြည့်ပြှီး တဈခုခု ပြောသည့အြခါများတွင် နှယ့ထြှကသ်ကလြေးများ မင်းသောြ၏ မကြန်ှာကို ထိသှားခဲ့သည့အြခါ မင်းသောြ အသကတ်ောင် မရှူဘဲ အောင့ထြားမိသလိုဖြစ်ပြီး နှယ် မရှိတော့မှ သကပြှင်းများ အခါခါ ခိုးခခွဲ့ရသော အကြိမမြွား ခဏခဏ ရှိခဲ့ရလသည်ေ။ ဒီပုံစံအတိုင်းဆိုရင် ဒီညတော့ သူအိပရြေး ပကြရြဦးမည်။
ပြောရမယဆြိုရင် အငယမ် သှယကြ ပိုဆိုးပါတယ်။ အရှေ့က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ သှယကြ ပိုပြီး ဘောဒြီ “ကိတ်” တဲ့ အပြင် ဝတတ်ာ စားတာ ပိုပြီး ဟော့ပါတယ်။ သှကတ်ဲ့ ကလေးမ ဖြစ်နတေော့ မင်းသောကြငမြရာထဲက ဓါတပြုံကို တဈခါရိုကပြှီးတိုင်း လာလာကြည့်တ်ဲ့အခါမှာ သူ့နို့တွနေဲ့ မကြာခဏ မင်းသောြ လကမြောင်းကို ဖိမိပါတယ်။ တဈခါတလလည်ေး နောကကြွောဘကကြိုပေါ့။ သှယကြ ဘရာကို အမာခံ မဝတဘြူး ထငပြါတယ်။ ထိမိလိုကတ်ိုင်း အိကနဲ၊ အိကနဲ ဖြစ်ပြီး ဖီလငကြောင်းလိုကတ်ာ… မပြောနဲ့။
မင်းသောြ အောကကြ အငယကြောငဟြာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကနေ ရုန်းကြှ ကုန်းထလာလိုကတ်ာ ဒုကျခတွေ ရောကလြို့ နပေါပြီ။ သူက မသိသလိုမွိုးပဲ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ဘယလြိုနားလညရြမှာလဲ မိန်းကလေးရယ်။ ရနကြုနမြှာ ဘတဈြကားစီးလို့ မတောတ်ဆ အသားချင်ြးထိမိတဲ့အခါ နောကကြို ပြနလြှည့ပြှီး မကြညကြှည့ြ အကြည့်ခြံရတတလြို့ မင်းသောြ မိန်းကလေးတွနေဲ့ ဝေးဝေးမှာ ရပတ်ဲ့သူပါ။ ဒါပမေဲ့ တဈခါက ကားစီးရင်း နရောရတော့ ဘေးဘကကြ ကောငမြလေးက ကားအပြငကြို သူ့ခန်ဓာကိုယ် စောင်းကြည့်ရြင်းနဲ့ သူ့ပခုံးကို နို့နဲ့ ပြတတ်ာ ခံလိုကရြဘူးတယ်။ အားနာလို့ သူ့ပခုံးကို ကြုံ့ပမေဲ့ ဟိုဘကမြှာ နရောက မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ တောကလြွှောကထြိနတောမွိုး ကြုံခဲ့ဖူးတယ်။ တမငတ်ကာ အရသာခံနတော မဟုတပြမေဲ့ ဖိုနဲ့မ အထိအတွေ့က ရှောငဖြို့ အလှနခြကခြဲပါတယ်။ မထူးဘူးကြာဆိုပြီး ဒီအတိုင်း ငှိမန်မေိပမေဲ့ ညီလေးက အရမ်းတင်းနပြေီး စိတတ်ှေ အရမ်းဖောကန်တောကိုတော့ သတိထားမိခဲ့တယလြေ။ ရှေ့က လူတွကေိုတောင် မကြည့်ရြဲအောင် မကြန်ှာကြီးနီပြီး ဖြစ်နခေဲ့တာကိုတော့ မင်းသောြ မှတမြိပါတယ်။ ကောငမြလေး ဆင်းတော့မှ အောင့ထြားတဲ့ အသကကြို သကပြှင်းခပြှီး မှနမြှန် ပြနရြှူရတဲ့အထိပါပဲ။
ဓါတပြုံရိုကရြင်း လမ်းလွှောကရြင်းနဲ့ပဲ နာရီဝကခြန့အြကြာမှာ ကလော View Point ကို ရောကလြာပါပြီ။ View Point မှာရှိတဲ့ ဆိုငလြေးမှာ ထိုငပြှီး နှားနို့နဲ့ ခွာပါတီ မှာစားကြပါတယ်။ လူတွကလေည်း အရမ်းများတော့ ဝိုင်းရအောင် မနည်းလုထိုငကြှရတယ်။ မင်းသောြ ဝိုင်းမရလို့ ယောငလြညလြညဖြစ်နတေုန်း သှယကြ လှမ်းခေါလြို့ သူတို့ဝိုင်းက ခုံမှာ ထိုငလြိုကပြါတယ်။
“ဘယလြိုလဲ ဆရာကြီး နှေးလှခညွလြား”
“ဟုတတ်ယ် သှယရြေ။ ဒီလိုပဲ… ဟိုငေး ဒီငေးနဲ့ ရှုခင်းလေးတွေ အရမ်းလှလို့ ကြည့်န်တော”
“ကိုမင်းသောကြ တကယ် အနုပညာသမားနောြ…။ အလှအပကို တောတ်ောြ ခံစားတတတ်ယ်။ ဓါတပြုံရိုကရြငတ်ောင် ရှုခင်းပုံတွပေဲ ရိုကတ်ယလြို့ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။”
“ဟုတတ်ယဗြွ”
“နှယတ်ို့ကို ဓါတပြုံရိုကပြေးတာရော အဆငပြှရေဲ့လား။ စိတအြနှောကအြယှကတ်ော့ မဖြစ်ပါဘူးနောြ။”
နှယကြ အပြုံးလေးနဲ့ ဝငပြှောသည်။
“ရပါတယ်.. ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကနွောကြ DSLR Camera သိပရြိုကတ်တတ်ာ မဟုတတ်ော့ ပုံထွကမြလှမှာတောင် အားနာရပါသေးတယ်။ ပြီးတော့
DSLR ကနွော့ဆြီမှာ မရှိလို့ ဓါတပြုံရိုကတ်ဲ့ ထရိနန်င် သဘောတောင် ဖြစ်သေးတော့ အဆငပြှပေါတယ်။”
“မဟုတဘြူးလေ… ဆရာကြီးရဲ့ဆောကြ စိတဆြိုးနမှောစိုးလို့”
ဆိုပြီး သှယကြ ဝငဖြောကပြါတယ်။
“မဆိုးပါဘူး…။ အဲလေ.. ကနွော့မြှာ ရည်းစားမရှိပါဘူး။ တဈရုံးလုံး သိပါတယ်။”
“ခစ်ခစ်… ကြောင်ှာကလည်း ဝငပြှနပြှီ။”
ညီအဈမနှစ်ယောကြ အပျိုင် တဈယောကတ်ဈပေါကြ ပြောကြရင်းနဲ့ မင်းသောတ်ို့ စကားဝိုင်းလေး စိုစိုပြညပြှည် ဖြစ်နလေို့ တခွားဝိုင်းတွကေ မသိမသာ ရှိုးနကြသေညကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ပြောန်သညေ့စြိတကြို မနည်း ကိုယရြှိနသ်တလြိုကရြလသည်ေ။
————————————
🧡မကြစြောင်းကလေး တဈခကြြ 🧡
ကလော View Point မှာ မုန့တ်ှလေဲစား၊ စိတတ်ိုင်းကြ ဓါတဖြမ်းပြီးတာနဲ့ မှို့ထဲကို ပြနကြှပါတော့တယ်။ လမ်းလွှောကတ်ဲ့ ခရီးကြောင့ြ အပြနကြှတော့ အားလုံး ပျိုင်းနကြပေါပြီ။ ဒါပမေဲ့လည်း ရောကတ်ုန်းရောကခြိုကဖြစ်လို့ မှို့ထဲက ကလောဘူတာကို ဝငပြှီး ရသလောကြ ထပရြိုကကြှပါသေးတယ်။ နောကပြှီးမှ ထင်းရှုးတောတွရှေိတဲ့ ကလော Church ကြောင်းကိုလည်း ထပသ်ှားကြပါသေးတယ်။ သှားစရာရှိတာတွသှေား၊ သှားသမွှ နရောတွကလေည်း ရှုခင်းတွကလေည်း လှတော့ ကြည့်ရြတာ မောတော့ မောတာပေါ့ ဒါပမေဲ့ မမောဘူးပေါ့ဗွာ။
တခွားသူတွတေော့ မောမမော မသိဘူး။ မင်းသောခြငမြွာမှာတော့ ဟိုနားပြေး ဓါတပြုံ ရိုကလြိုကြ…၊ ဒီနား ခွိနလြိုကြ၊ ပုံတွေ ပြနကြှည့လြိုကန်ဲ့ တောတ်ောြ ဖါးသှားသည်။ ဒါပမေဲ့ သှယန်ဲ့ နှယတ်ို့ရဲ့ မိန်းမပီပီသသ ဂန်ဓာရုံ ကိုယသ်င်းနံ့လေးတွေ ရနတေော့ မောသမွှ အမောတွေ အကုနပြှသှေားသလို ခံစားရတယ်။ လူထဲက လူဆိုတော့လည်း ဒါမွိုးလေးတွနေဲ့ အသကဆြကန်ကြရေတာ မဟုတလြားဗွာ။
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နလေုံးကြီးသည် ဂေါယာကြှန်း အနောကဘြကသ်ို့ နိမ့ဆြင်းသှားပြီး တနကေုန် ခွုံလှှားထားသော သူ၏အလင်းရောင် ပုဝါခွုံလှှာကို တဖြည်းဖြည်း သိမ်းဆည်းသှားလသည်ေ။ မှောငစြပျိုးလာသညန်ှင့ြ တစိမ့စြိမ့အြေးသော မှောကလြပြညှေင်ေးသည် တသှဲ့သှဲ့နော့လာလတေော့သဖြင့ြ ဆောင်းည၏ သရုပကြို ပီပြငအြောင် ကကြိုး အစုံအလငန်ှင့ြ ကပြ အသုံးတောခြံနသညေ့အြလား ရှိတော့ခွသည်ေ။
မင်းသောတ်ို့အားလုံး ယနေ့ နောကဆြုံးသှားရာဖြစ်သော လမ်းမကြီးဘေးက သုမောင် မှနမြာထမင်းဆိုငသ်ို့ ညစာစားရန် ဝငကြှလသည်ေ။ အားလုံး မောလည်းမော၊ ဆာလည်းဆာနပြေီ ဖြစ်သောကြောင့ြ ဟင်းများကို အလုအယကမြှာပြီး ဘီလူးသရဲများကြသည့အြလား စားသောကကြှရာ ဆိုငတ်ဈခုလုံး ဆူညံ သှားလတေော့သည်။ သို့သောလြည်း လူငယသ်ဘာ၀ ခရီးထွကရြင်း စနောကကြာ ပြောကြှခွင်းသာ ဖြစ်သဖြင့ြ အားလုံးက အပြဈမမှငကြှပါ။ ခရီးစဉအြစတွင် ပြောထားခဲ့သည့အြတိုင်း GM ကိုကြီးက ဘီယာတိုကသ်ဖြင့ြ Company မှ ယောကြွားလေးများ စုထိုငပြှီး ဘီယာသောကကြှရာ မင်းသောမြှာ နှယတ်ို့ ဝိုင်းသို့ သှားခွင့ြ မသာတော့ပါ။ သူ့အနနေဲ့ ညီအဈမ ၂ ယောကန်ှင့ြ အတောရြင်းနှီးပြီ ဖြစ်၍ အတူတူစားကာ ခဏလောကြ စကားပြောချင်သ်ောလြည်း သူ့ကို သတိထားနသေူများ ရှိသဖြင့ြ ဆန်ဒကို ခွိုးနှိမကြာ နရခွေင်း ဖြစ်သည်။
သို့သောလြည်း ဘီယာ ၃ ခွကမြှောကြ သောကပြှီးသည့ြ အခါတွင် ညီအဈမ ၂ ယောကြ၏ အလှအပကိုသာမက လုပလြကစြ ရုံးအလုပမြွားပါ မင်းသောြ အားလုံး မေ့သှားပါတော့သည်။ ကလောမှို့၏ ဆောင်းအအေးဒဏသ်ည် မင်းသောတ်ို့ လူစုအတွကြ ဘာမှ ထူးထူးခွားခွား အေးသည် မဟုတတ်ော့ပါ။ အနှေးထညထြူထူ ဝတထြားရုံတငမြကဘဲ ဘီယာသောကထြားသော အရှိနဖြှင့ြ အားလုံး မှူးထူးပြောပြါးနကြသေည် မဟုတပြါလော။ သို့သောလြည်း ခရီးပန်းနသဖြေင့ြ အကြာကြီး မနကြတေော့ဘဲ ည ၈ နာရီကြောတ်ှင် ဟိုတယပြှနကြာ နားကြလသည်ေ။
ကားပေါကြ အဆင်းတွင် မမွှောလြင့ဘြဲ မင်းသောြ နှယ်၏ မကြစြောင်းလေး တဈခကြကြို လကဆြောငရြလိုကလြသည်ေ။ ကားပေါကြအဆင်း ဒီအတိုင်း လှည့ကြှည့မြိခွင်းဟု ထငရြသောလြည်း ဟှန့ြ ဒီလူ တောတ်ောဆြိုးတယ်၊ ဘီယာတွမေူးပြီး သောင်းကနွြးနတယေဟြု ပြောခွင်းများ ဖြစ်လမလေားဟု ထငမြိကာ ဘာမှမဆိုငဘြဲနှင့ြ ဆံပငမြွား ထောငသ်ှားသလို ခံစားရမိလသည်ေ။ နဂိုက ဆိုရှယမြမဖြစ်သော သှယကြ ဘယလြိုမှ နဟန်ေ မတူဘဲ ပြုံး၍ လကပြှပြီး ဂွတန်ိုကဟြုပင် နှုတဆြကသ်ှားလသည်ေ။
ထိုညက တကယပြင် မင်းသောြ အိပရြေးပကြလြသည်ေ။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ ရာသီဥတု အေးအေးတွင် သောကကြောင်းကောင်းနှင့ြ ဆောလြိုကသ်ော ဘီယာ ၁၀ ခွကြ၏ အစွမ်းပြသောကြောင့ြ ဖြစ်လသတေည်း။
———————–
🧡ရှှရငေမြှာ ပူလောငကြွှမ်းတယ်🧡
၁၂ နာရီကြောြ အခွိနကြို ရောကန်ပြေီ ဖြစ်သောကြောင့ြ မှန်းတည့န်သည်ေ ဦးခေါင်းထိပ် တည့တ်ည့တ်ှင် ရောကန်ကော အရိပမြွား ပြောကသ်လောကြ ဖြစ်နသည်ေ။ နရေောငခြှညမြှာ အဝါရောင် မဟုတဘြဲ ပူပြင်းလှန်း၍ အဖြူရောင် ဖြစ်နသညေဟြု ထငရြသည်။ လမ်းတွင် မဖြစ်မနေ သှားလာရသော သူများမှအပ လူခွကြေဲပါးလှသည်။ လမ်းပေါတ်ှငလြည်း တံလွှပမြွား တလကလြကြ တရှိနရြှိန် ထနလသေညေကြို မင်းသောြ တွေ့ရလသည်ေ။
“ဟူး….”
သကပြှင်းခသွကဲ့သို့ လပေူတဈခကြြ မင်းသောြ မှုတထြုတလြိုကလြသည်ေ။ မင်းသောြ ထမင်းစားပြီးခွိန် အပြငသ်ို့ appointment တဈခုနှင့ြ ထွကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ appointment တွေ့အပြီး ရုံးခန်းအပြငဘြကမြှ ကားပါကငသ်ို့ ကူးလာခဲ့ခွိန် တွေ့ရသော မှငကြှင်းများ ဖြစ်ပါသည်။ ဟုတပြါသည် မှငလြရော ဟူသမွှ ပူလောငန်သညေဟြု ခံစားရစရန်ေ ရနကြုနန်သည်ေ ပူပြင်းလှန်းလှခွသည်ေ။ မနေ့ကမှ အအေးပိုင်းဒသမှေ ပြနရြောကတ်ာ ဖြစ်သဖြင့ြ ရာသီဥတု အကူးအပြောင်း အသားမကသွေးသဖြင့ြ ပို၍ ပူသယောင် ထငရြလသည်ေ။ ထို့ထကြ အသေးစိတဆြိုရပါသောြ မင်းသောြ၏ ရငပြူနသဖြေင့ြ ပြငပ် ရာသီဥတု အပူနှင့ြ ရောပြီး အပူ ၂ ခု ပေါင်းကာ ပို၍ပူသယောင် ဖြစ်နလတေေော့သည်။
မင်းသောတ်ို့ နောကန်ေ့ မနကပျိုင်းစောစော ကလောမှ ထွကလြာပြီး တောငကြှီးကို ခဏဝငကြှသည်။ တောငကြှီးမှာ ဆုတောင်းပြည့သ်ညဟြု နာမညကြှီးသော စုဌာမုနိဘုရားကို ဝငဖြူးကြပြီး တောငကြှီးဈေးတွင် လိုအပသ်ညမြွားနှင့ြ လကဆြောငပြေးရန် ပစ်စည်းများ ဝယကြှသည်။ နေ့လည် ထမင်းစားပြီး မကြာမှီ နပြညေတ်ောသ်ို့ ပြနဆြင်းကြလသည်ေ။ ညဘကြ နပြညေတ်ောတ်ှင် အိပပြှီး နောကန်ေ့မနကြ အစောကြီး ရနကြုန် ပြနခြဲ့ကြလတေော့
သည်။ ဒီနှစ်အတွကြ အပန်းဖြခရေီး ဒီမှာပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်လသည်ေ။
လမ်းတလွှောကတ်ှင် နှယကြ သူ့ကို ဟကဟြကပြကပြကြ စကားပြောသညကြို မတွေ့ရသောကြောင့ြ မင်းသောြ စိတထြဲ တမွိုး ဖြစ်နလသေည်ေ။ ငါ.. သုမောငမြှာ ဘီယာသောကတ်ုန်းက တောတ်ောမြွား သောင်းကနွြးခဲ့မိလို့လားဟု ပြနတ်ှေးမိလပြနေသ်ည်။ ပြောန်သဖြေင့ြ မိမိလဈမဈ ကြောသ်ှားသောလြည်း ဘီယာ သောကခြှင်းဖြစ်၍ အလှနအြကြှံ မူးနခွင်ေး မရှိသည့အြပြင် အများပြောခံရလောကအြောင် ပြူနာရှာခဲ့ခွင်း မရှိဟု မင်းသောြ ထငသ်ည်။ ထို့အပြင် မင်းသောမြှာ လကထြောကမြနန်ဂွော ရာထူးနှင့ြ ယခုခရီးစဉတ်ှင် လူကြီးတပိုင်း ဖြစ်နသေောကြောင့ြ အခွား ရာထူးငယသ်ော ကလေးများကို ထိန်းသိမ်းရသောကြောင့ြ အမြဲ သတိရှိခဲ့သည် ဖြစ်သဖြင့ြ ထိုကိဈစကြောင့ြ မဟုတလြောကဟြု ထငသ်ည်။ အဲ့ဒါဆို ဘာကြောင့မြွားလဲဟု မင်းသောြ ဘယလြိုမှ အဖြရှောမရ ဖြစ်နလသေည်ေ။ သူ့ကိုလည်း တမငတ်ကာ စကားမပြောရအောင် ရှောငန်သညေဟြု ထငမြိပြနသ်ည်။
ဘုရားပေါမြှ အဆင်းတွင် နှယန်ှင့ြ ဖတွခြနဲ တွေ့စဉကြ နှယ် ငှိမသ်ှားသလိုပဲ။ ရာသီဥတု အေးတာကြောင့ြ နမှကေောင်းရဲ့လားဟု တခုတတ်ရ မေးမိသောလြည်း ကောင်းပါတယဟြု တိုးညှင်းစွာပြောပြီး နှယကြ အသာလှည့ထြှကသ်ှားသဖြင့ြ ဘာမှ ထပပြှီး ဆကမြပြောခဲ့ရပါ။ သို့နှင့ြ … ဤသို့နှင့ြ နောကဆြုံး ခရီးမှ အိမပြှနရြောကသ်ညအြထိ ဘာဆိုဘာမှ စကားတဈခွန်းမှ ထပမြပြောဖြစ်ကြပါခွေ။
မင်းသောြ တအုံ့နှေးနှေး ဖြစ်နပြေီး ခရီးတွငပြွောခြဲ့သည့ြ အပြောမြွား ကြကပြွောကြ ငှကပြွောကြ ပြောကသ်ှားတော့သည်။ တေ့တေ့ဆိုငဆြိုင် မေးချင်သ်ောလြည်း သူနှင့ြ နှယကြ ဘာမှမဟုတသ်ေးတဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ နှယ့ကြို ရုံးမှာ စသိကြှမ်းခဲ့သလို ခရီးတလွှောကြ နှယတ်ို့ကို ဓါတပြုံရိုကပြေးရင်း အခငအြမင် ပိုတိုးခဲ့တာတော့ မှနသ်ည်။ သို့သောလြည်း နှယ် သူ့ကို စိတဝြငစြားသလားဆိုတာ မင်းသောြ အကဲမဖမ်းတတသ်ေးပေ။ နှယ့မြှာ ရည်းစားရှိသညတ်ော့ မကြားမိပါ။ သူ မသိတာလည်း ဖြစ်မည်။ နှယ့ြ စိတန်စေိတထြား၊ သူဘာတွေ ကြိုကတ်တလြဲ…၊ ဘာတွဆေို အဆငမြပြဘေူးလဲ..၊ ဘာမှ ရရရေောရာ မင်းသောြ မသိသေးပါခွေ..။ သူသိသညကြား သူ နှယ့ကြို စိတဝြငစြားပြီး ခစွမြိနသညေဟြူသော ကိဈစသာ ဖြစ်သည်။
ဖတွခြနဲ အာရုံတွင် ပေါလြာသညကြ “သှယ်… ဝင်းလဲ့သှယ်… ဟုတတ်ယ်.. သှယကြ နှယ့ည်ီမ အရင်းပဲ။ သူ့ကို စုံစမ်းကြည့်ရြင် နှယ့အြကြောင်း သိရမှာပဲ” ဆိုပြီး စဉြးစားမိသောအခါ ရနဈေသည့အြခွိန် ကူရာမဲ့ဖြစ်နစဉြေ ဆှဲစရာ ကောကရြိုးတဈမွှငပြင် တွေ့လင့ကြစား ဝမ်းသာသှားသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်.။
—————————
🧡ဝင်းလဲ့သှယ်🧡
သှယသ်ည် အလှနပြွောန်သည်ေ။ တကယဆြို ဤခရီးသည် သူတဈယောကထြဲ မဟုတ် သူ့အဈမဖြစ်သူ နှယရြော၊ လိုကပြါလာသူအားလုံး ပြောန်ကြသေည့ြ ခရီးစဉတ်ဈခု ဖြစ်သည် မဟုတပြါလား။ ရာသီဥတု အလှနကြောင်းသည့ြ အတွကြ ခရီးသှားရတာ ပြောသ်ည်။ ရှုခင်းလှသည့အြတွကြ ရှုမှငခြံစားရတာ စိတခြမွြးသာသည်။ ဓါတပြုံရိုကလြို့ ကောင်းသည်။ အစားအသောကမြွား လတဆြတ် အရသာရှိလှသည်။ ဖြစ်နိုငရြင် ကလောမှို့လေးမှာပဲ နချင်ေတ်ဲ့စိတ် ဖြစ်မိသည်။ သူ တဈယောကတ်ည်း နချင်ေတ်ာတော့ မဟုတပြါခွေ။
သှယ်… ငယစြဉကြ သူ့ကို သှယဟြု ဘာကြောင့ြ နာမညပြေးထားရသလဲဟု မေးဖူးသည်။ သှယလြလွှပ၍ သှယဟြု ခေါသ်ညဟြုဆိုလား မသိ ပြနပြှောသည့အြခါ.. ဒါဆို နှယကြ ရှညရြှညမြွောမွောနဲ့ နှယပြငန်ဲ့ တူလို့လားဟု အမေ့ကို ပေါကကြရ မေးခဲ့ဖူးသည်။ သှယကြ သိချင်တ်ာရှိရင် စိတမြရှည် တည့တ်ိုးသမား ဖြစ်သည်။ လိုချင်တ်ာ မရရငလြည်း စိတကြ အလှနကြှီးသည်။ ဒါပမေဲ့ သှယကြ လှတာတော့ အမှနပြငဖြစ်သည်။ နှယန်ဲ့ ၂ နှစ်သာကြာ၍ ရှယတ်ူဖြစ်နသဖြေင့ြ နငန်ဲ့ငါနဲ့ ပြောသည်။
သှယကြ နှယ့ထြကြ ပိုလှသညဟြု ထငသ်ည်။ ကိုယ့ဖြာသာကိုယ် အထငန်ဲ့ပြောတာ မဟုတဘြူးနောြ။ သှယ့မြှာ ရည်းစားတွေ တပုံကြီးရှိသည်။ ဒါတောင် သှယ့ကြိုကြိုကတ်ဲ့သူ အများကြီးထဲကမှ ချောတဲ့ ဘဲ၊ ပိုကဆြံခမွြးသာသော ဘဲ စသည့ြ ဘဲများကို ဆနကြာကြဲကြဲနှင့ြ ခထွားခွင်း ဖြစ်သည်။ နှယ့မြှာ ရည်းစားစာ ပေးသူ..၊ စကားလိုကပြှောသည့သ်ူ တဈယောကြ နှစ်ယောကြ ရှိဖူးသညကြလှဲ၍ အခွားမရှိ။ သူငယခြငွြး အုပစြုထဲတွငလြည်း သှယသ်ာ စတားတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ စာလည်း နှယကြ ပုံမှနလြောကသ်ာရှိပြီး သှယကြ အမြဲ top 10 ဝငသ်ည့အြတွကြ ကြောင်းတွင် မကြန်ှာပြင့သ်ည်။
အခုတလော သှယ် ရည်းစားတွေ မထားတော့ဟု ဆုံးဖြတထြားတယ်။ ဟုတတ်ယလြေ တကယတ်ော့ ယောကြွားတွကေ အကုနန်ှာဗူးတွပေဲ။ သှယကြ ကိုယ့ကြိုယကြို ဂရုစိုကသ်ဖြင့ြ Gym တွင် ကိုယကြာယအလှ ဆော့သည့အြတွကြ ဘောဒြီလှသည်။ အိုးဆိုရင် ကိတသ်ညဟြု ပြောလို့ ရသည်။ ၃၅-၂၅-၃၆ လောကရြှိသညဆြိုတော့ ရည်းစားတိုင်းက ဒီအတွကြ ဦးတညပြှီးလာတာ ဖြစ်နတောကြီးပဲ ဖြစ်နတေော့ စိတကြုနစြ ပြုလာပြီ။
သှယကြ အတွေ့အကြုံ မရှိသညတ်ော့ မဟုတပြေ။ ၁၀ တန်းအောငပြှီး ကြနပြှူတာသငတ်န်းများ တကစြဉကြ ကြိုကခြဲ့သော သှယကြ ကိုကိုလို့ခေါသ်ော ရဲမှနန်ဲ့ ခစွသ်ူဘ၀ ခွိန်းတွေ့ရင်း ရဲမှနကြ သှယ်၏ အပျိုစငပြန်းဦးကို ဆှတခြူးသှားခဲ့ဖူးသည်။ သှယ် အတိတကြို ပြနမြတွေးချင်ပြါ။ သို့ပမေဲ့ တဈခါတဈခါ ၎င်းင်းင်း အဖြစ်အပကြကြ ခေါင်းထဲ ရောကလြာတတသ်ည်…။ သေးသေးမှှားမှှား အတွေ့အကြုံမှ မဟုတတ်ာပဲလေ…။
အဲဒီနေ့က ကြနပြွူတာသငတ်န်း ပိတသ်ညကြို သူက ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ အိမကြထွကပြှီး ကိုကိုနဲ့ ခွိန်းတွေ့ကြခွင်း ဖြစ်သည်။ ကိုကိုက ကားယူလာပြီး သူ့ကို ခွိန်းထားသည့ြ နရောတွင် လာစောင့သ်ည်။ ပြီးနောကြ တဈခုခု စားကြသောကကြှမညဟြု ပြောပြီး သီးသန့ခြန်းရှိသော စားသောကဆြိုငတ်ဈခုသို့ ခေါသ်ှားလသည်ေ။
“ကိုကို.. ဒီနေ့ သှယ့ကြို ဘာလို့စိုကကြှည့န်တောလဲ”
“သှယ် ဒီနေ့ အရမ်းလှနလေို့ပေါ့။”
“ဟှန်း ဟုတလြည်းဟုတပြဲနဲ့နောြ။ ကိုကို… ကြည့်န်ပြနေပြှီ။ အဲလိုကြီး မကြည့်န်ဲ့။ သှယ် မနတတေဘြူး … ရှကတ်ယ်။”
တကယတ်မ်းတော့ ကောငလြေးတွေ ကြည့်တ်ာလောကန်ဲ့ သှယ် မရှကတ်တပြါ။ သို့သောလြည်း ကိုကိုက ဒီနေ့ကြမှ စတွေ့တည်းက သူ့တကိုယလြုံးကို စားမလို ဝါးမလို ပုံစံမွိုးနဲ့ စိုကကြှည့န်သေောကြောင့ြ နရထေိုငရြခကသ်ဖြင့ြ ပြနမြညဟြုတောင် စဉြးစားမိသည်။ သို့သောြ တဈခါတလေ ရှားရှားပါးပါး အားသည့ြ
ရကတ်ှင် ကိုကို့ကို သနားသဖြင့ြ လာမိခဲ့ပြီးမှ နလေိုကပြါ့မယလြဟေု ဆကထြိုငန်ခွင်ေးသာ ဖြစ်သည်။
“ကဲပါ။ စားစရာရှိတာ စားပါ။ အအေးလည်း သောကြ။ သှယန်ဲ့ကိုယ် စားပြီးရင် ရုပရြှငကြှည့မြယလြေ။ ပြီးရင် ပြနပျို့ပေးမှာပေါ့။”
ရဲမှန်၏ ပြောစကားကြောင့ြ သှယ် မှနမြှနလြကစြသိမ်းပြီး အထတွင် မူးသလို ဖြစ်သှားသညန်ှင် ရဲမှနကြ ကမန်းကတမ်း ထိန်းပေးလိုကသ်ည်။ သှယ် ညက အိပရြေးပကြလြို့များလား။ ညက ရှာရှတခြန်းကား အသဈကြည့်လြိုကတ်ာ ညက ၂ နာရီလောကမြှ အိပပြွောသ်ှားသည်။ မဟုတသ်ေးပါဘူး။ အခုဟာက… တမွိုးကြီးပဲ။ ဧကန်တ ….
သှယစြဉြးစားနရင်ေးနဲ့ ရီဝဝေေ ဖြစ်လာပြီး ဘာမှမမှငရြတော့ဘဲ ပြော့ခွကသွှေားတော့သည်။ ရဲမှနကြ အကြံနဲ့ သှယသ်ောကတ်ဲ့ အအေးထဲမှာ အိပဆြေးရော… ဖီးလဆြေးပါ ထည့တ်ိုကလြိုကခြှင်းပင် ဖြစ်သည်။ သှယ် မှုခင်းဂွာနယမြွားတွငတ်ှေ့သော အအေးထဲတွင် ဆေးထည့ပြှီး ပစ်စည်းလုယူသည့ြ ကိဈစများ ဖတဖြူးသဖြင့ြ သူများတိုကသ်ော အအေးကို ဘယတ်ော့မှ မသောကခြဲ့ပါ။ အခု ရည်းစားဖြစ်သည့ြ ကိုကိုနှင့ြ ဖြစ်သဖြင့ြ သတိလှတသ်ှားပြီး မစဉြးစားဘဲ သောကခြဲ့မိခွင်း ဖြစ်သည်။ သတိဆိုသညမြှာ ပိုသညမြရှိ… သှယ် အတွေ့အကြုံကို တနဘြိုးကြီးကြီးနှင့ြ ဝယလြိုကရြလသည်ေ။
ရဲမှနကြ စားသောကဆြိုငကြို ခေါသ်ှားကတည်းက ဟောတ်ယ်၏ မှညေီထပမြှာ ရှိသော ဆိုငကြို အကြံနှင့ြ ခေါြ သှားတာ ဖြစ်သည်။ တည်းခိုရန် အခန်းကိုလည်း ကြိုယူထားပြီး ဖြစ်သဖြင့ြ သှယ့ကြို အသာမှေးထိန်းသှားပြီး ဓါတလြှကေားနှင့ြ အပေါထြပရြှိ အခန်းကို ခေါသ်ှားလိုကသ်ည်။ သှယ့ကြို ရဲမှနကြှံနသညေမြှာ ရည်းစားစဖြစ်တည်းက ဖြစ်၍ တောတ်ောကြှာပြီ ဖြစ်သည်။ သှယကြ သူ့ကို နှစ်ယောကထြဲတွေ့ရန် အခွိနသ်ိပမြပေးသဖြင့ြ ရဲမှန် တောတ်ောကြှိုးစားခဲ့ရသည်။ လှပကြော့ရှင်းသော သှယ်၏ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြှောင့ြ ရဲမှန် ရငခြုနလြာသည်။ အသာမှီထားစဉတ်ှင် သှယ်၏ နို့တဈခွမ်းက သူ့ကို ထိကပြ
နသဖြေင့ြ အောကကြ ဖြားဖကတ်ောြ ပစ်စည်းမှာ ပေါကထြှကမြတတ် တောငန်ပြေီ ဖြစ်သည်။
အခန်းထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ အခွိနမြဆှဲတော့ဘဲ သှယ့ကြို တကိုယလြုံး ခွှတလြိုကသ်ည်။ သှယ်၏ ကိုယလြုံးအလှကို ..ဝိုး.. ဟု စိတထြဲမှ ကြိတပြှီး ခွီးကြူးမိသည်။ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့မှ ဆကကြှည့လြွှင် ဖြံ့ထွားသော ရငသ်ား အပိုင်းသည် ရဲမှနကြို အာခေါငမြွား ချောကစြသည်ေ။ မန်းမှို့တောြ ပေါကစြီလောကရြှိသော နို့နှစ်လုံးသည် ဝိုင်းစကြ တင်းရင်းနသည်ေ။ နို့သီးခေါင်းလေးမှာ ပန်းရောငလြေးဖြစ်ပြီး သေးငယလြှသည်။ ဘယခြှမ်းမှ နို့သီးခေါင်းလေးမှာ အထဲသို့ ဝငန်သေေးသည်။ နို့သီးခေါင်း အထဲဝငန်ရင်ေ ကလေးနို့စို့ရ ခကတ်ယဟြု ကြားဖူးသည်။ ဒါမွိုးဖြစ်နတော ဘယသ်ူမှ မစို့ဘူးသေးလို့ ဖြစ်ရမည်။ ရဲမှနကြ လတဈေခကြြ ခွှနလြိုကသ်ည်။
“ကိုကို စို့ပေးမှာပေါ့ သှယရြယ်။”
ရဲမှနသ်ည် သှယ့န်ို့နှစ်လုံးကို နို့မကြန်သေော ကလေးပမာ တစွတစြှတ် စို့လိုကပြှီး နို့သီးခေါင်းလေးများကို နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဆှဲလိုကသ်ောအခါ နို့သီးခေါင်းလေးများ မာပြီး ထောငလြာလတေော့သည်။ ရဲမှန် သှယ့ပြခုံးမှ တဆင့ြ တဖြည်းဖြည်း လွှောဆင်းလာရာ သေးသှယသ်ော ခါးတွင် ခဏရပတ်န့်လိုကပြှီး ဗိုကသ်ား ခပြခြပြကြလေးများကို လွှာဖြင့ြ အနှံ့ယကပြေးလတေော့သည်။
ဆကလြကပြှီး သူ၏လကမြွားသည် သှယ့ပြေါငကြှားသို့ အသာ လွှိုဝငလြိုကသ်ောအခါ ဖူးအိနသေော အပျိုစင် အဖုတ် ဖေါင်းဖေါင်းလေးဆီသို့ ခရီးဆုံးသှားလသည်ေ။ သှယသ်ည် အမှှေးများပြောငအြောင် ရိတထြားသဖြင့ြ ကလေးအဖုတပြမာ ပြောငခြွောလေး ဖြစ်နသညေကြို တွေ့ရလသည်ေ။ အဖုတ် ပြောငခြွောလေးကိုပဲ ရဲမှန် လကည်ိုးလေးများဖြင့ြ အသာအယာ ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည်။
“ဝိုး … ခွီးကြူးစရာ ကုနကြိုမကုနပြါလား သှယရြယ်။ မင့ြ အဖုတလြေးကလည်း လှလိုကတ်ာကြာ။ တကိုယလြုံး ဘာမှပြောစရာ မရှိပါလား။ အပြဈပြောစရာ တကြကမြှ မရှိ။ မင်း ကံကောင်းလိုကတ်ာ ရဲမှနရြာ…”
ရဲမှနသ်ည် မှတသ်ိပစြှာဖြင့ြ သှယ့ြ ပိပိလေးကို လွှာဖြားလေးဖြင့ြ စာလုံးများ ရေးနလသေည်ေ။ ဇယဆြကသ်လို တဈခကြပြှီး တဈခကြြ သှယ်၏ ကာမ ခလုတမြွားကို ဆကတ်ိုကြ ဖြင့လြာခဲ့ရာတွင် သှယ့ပြန်းဖူးလေးမှာ အခစွရြညကြှညတ်ို့ဖြင့ြ ပြည့န်ှကပြှီး အပြငသ်ို့ပင် တောကကြနဲ လွှံကလွာပါတော့သည်။
သှယ် လထေဲမှာ မှောကန်သလေို… လဟေုနစြီးနသညေဟြု စိတထြဲ ထငမြိသည်။ တကယ် လထေဲ ရောကန်ပေါလား။ မုနတ်ိုင်းထဲမှာများ ရောကန်သလေား သချောမသိတော့။ တဈခကြတ်ဈခကြြ မှောကသ်ှားပြီး တဈခကြတ်ဈခကြြ ခပကြှမ်းကြမ်း ပြနကြလွာသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ မုနတ်ိုင်းအတွင်းရှိ လဖေိအားသည် တဖြည်းဖြည်း များလာလတေော့သည်။ သှယ် အသကရြှူလို့ပင် မရတော့ပါခွေ။ အတင်းရုန်းကနသ်ောလြည်း လှုပလြို့ပင် မရနိုငတ်ော့ပါ။ မုနတ်ိုင်းအဆုံး လပေေါမြှ ပြုတကြလွာသကဲ့သို့ ခံစားလိုကရြပြီး သှယ် မှောငအြတိကနွရောမှ လန့ပြှီး နိုးထလာပါတော့သည်။
သှယ့အြောကပျိုင်းမှာ နာကငွမြှုကို ခံစားနရသေည်။ သူ့အဖုတလြေးမှ သှေးစလေးများ ထွကန်သညေကြို သိလိုကသ်ည့ြ အခွိနတ်ှင် သှယ် မိုကခြနဲ ဖြစ်သှားပြနသ်ည်။ သို့ရာတွင် ဆေးအရှိနကြှောင့တ်ော့ မဟုတပြါခွေ။ တကိုယလြုံးလည်း ခွှေးများဖြင့ြ နုံးနလသေည်ေ။ သူ့ပေါမြှ ရဲမှနကြို ဆောင့တ်ှန်းသည်။ မိန်းမနှင့ြ ယောကြွား အားမမွှသညလြား သို့မဟုတ် သူပဲ အားတွေ မရှိတော့လို့လား မသိပါ။ ရဲမှနမြှာ ဘီလူးသရဲစီးသလို တဟင်းဟင်း ဖြစ်နပြေီး သှယ့ကြို ဖိထားတာ မလှှတသ်ေးပါ။ သှယ် နာကငွလြှပါပြီ။ သို့သောလြည်း ရဲမှနမြှာ အရှိနမြကုနသ်ေးဘဲ သူ့ကို ဆကြ၍ သူ့အလိုပြည့အြောင် ဆောင့န်သေေးပါသည်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ သှယရြယ်”
အသားခွင်း ထိသည့ြ အသံများ ဖတ်… ဖတ်… ဖတန်ှင့ြ စီးခကြကြကြ ထွကပြေါြ လာနရောမှ တဖြည်းဖြည်း မှနလြာသည်။
“အူး…အား..ဟူး..”
ရဲမှနမြှာ တဖြည်းဖြည်း ငှိမကြသွှားပြီ ဖြစ်သည်။ စိတဆြိုးဆိုးနှင့ြ သှယ် သူ့ကိုယလြုံးကို တွန်းခလွိုကကြာ ရချိုးခန်းထဲသို့ဝငပြှီး တံခါးပိတထြားလိုကကြာ ရပန်ေးကို ဖြင့ခြလွိုကသ်ည်။ ရမွေားသည် သှယ့ကြိုယလြုံးပေါမြှ ဖြတပြှီး ကြမ်းပြငသ်ို့ စီးကလွာလသည်ေ။ သူ့ကိုယမြှ အညဈအကြေးများကို ရချိုးခန်းမှ ရကေ သန့်စငပြေးလိုကသ်ောလြည်း ဝင်းလဲ့သှယ်၏ စိတထြဲတွင် အရာအားလုံး ဟာတာတာ ဖြစ်သှားသလို ခံစားရလိုကလြသည်ေ။
ရဲမှန် သူ့ကို စောကြားလိုကတ်ာပါလား။ သူ အားလုံးကို သတိဝငလြာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ ခုနက သူဘာဖြစ်သှားလဲ ကောင်းကောင်း သိလိုကပြါပြီ။ ဝင်းလဲ့သှယ် ရှိုကင်ိုမိနလသေည်ေ…။ သူ တောတ်ောကြှီး ခံစားနရောမှ နောကဆြုံး ခံစားနလည်ေး အပိုပဲဆိုပြီး နာကြည်းစိတ် ဖြစ်ပေါလြာလသည်ေ။ သူ့လိုကောငမြွိုးကို ကိုကို ခေါစြရာလည်း မလိုတော့ဘူး။ ငါ သူနဲ့ ရည်းစား ဖြစ်နလေို့လည်း အပိုပဲ။ ယုံကြညလြို့ လိုကလြွောတာကို အခွင့အြရေး အကုနယ်ူတဲ့ကောင်…. ငါ စိတန်ာတယ်။ သှယ် သူ့ကို ဖြတတ်ော့မယဟြု စိတကြို ဒုန်းဒုန်း ခလွိုကလြတေော့သည်။
အခန်းတံခါးဝတွင် ရဲမှန် တံခါးကိုထုကာ သှယ့ကြို တတွတတ်ှတ် တောင်းပနန်လသေည်ေ။
“ကိုကို တောင်းပနပြါတယ် သှယရြယ်”
“ကိုကိုက ခစွလြှန်းလို့ မထိန်းနိုငတ်ော့လို့ပါ”
“သှယ့ကြို တခွားသူနောကြ ပါသှားမှာ စိုးလို့ပါ”
“သှယ့ကြို တကယခြစွတ်ာပါ… စိတမြဆိုးပါနဲ့နောြ”
သှယ် ဘာဆိုဘာမှ … ဘာမှ ပြနမြပြောတော့ပါ။ တကယ့ကြို သှယ် နင့န်င့န်ဲနဲ ခံစားလိုကရြပြီး နှုတခြမ်းကို ပြတထြှကမြတတ် ကိုကထြားမိလသည်ေ။ နားထဲတွင် ရဲမှန်၏ တောင်းပနစြကားများ Shower မှ ရကသွေံနှင့ြ ပေါင်းစပပြှီး ခွငအြောသ်ံလို တဝီဝီနှင့ြ မသဲမကြဲ ကြားနရလေသည်ေ။
—————————
🧡ဝင်းလဲ့နှယ်🧡
ဝင်းလဲ့နှယ်၏ မကြလြုံးထဲတွင် မားကကတ်င်းဌာနမှ လကထြောကမြနန်ဂွော မင်းသောကြို စတငသ်တိထားမိသညမြှာ မကြာသေးပါ။ ထုတကြုနအြသဈတဈခုကို ဈေးကြကထြိုးဖောကရြန် ဌာနပေါင်းစုံမှ ကိုယစြားလှယတ်ဈဦးစီ ညှှန့ပြေါင်းဖြဲ့လိုကသ်ော အဖြဲ့တွင် နှယကြိုယတ်ိုင် ပါဝငတ်ော့မှ စတငသ်ိကြှမ်းခဲ့ခွင်း
ဖြစ်သောလြည်း မင်းသောကြို သတိထားမိသော level တဈဆင့ပြှီး တဈဆင့ြ တကလြာလသည်ေ။
မင်းသောသ်ည် မှုနန်အေောင် ချောသည့အြထဲ မပါသောလြည်း ယောကြွားပီသပြီး တညကြှညခြန့ည်ားသညဟြု ခံစားရသည်။ ပရောဂကြထြဲက တခွား အကောငတ်ှလေို မိန်းမတွေ့တိုင်း ဣန်ဒွမရေ ခေါတ်ောကြည့်ြ ကြည့်န်တော မဟုတဟြု ထငသ်ည်။ သူနှင့ြ ဖယရြီတူတူစီးသည့ြ မင်းသောကြို စိတဝြငစြားနသေော account ဌာနမှ တွယတ်ာက ညှန်းလှန်းသဖြင့ြ မင်းသောြ ကောင်းကြောင်းများကို ကြားဖူးနသညေမြှာ ကြာပြီ ဖြစ်သောလြည်း သူ့ဖာသာ သူကြိုကတ်ဲ့ဘဲ ဖြစ်တာနဲ့ပဲ အသညှေှန်းနတောပဲဟု ထငခြဲ့ဖူးသည်။
သို့သောြ အလုံးစုံ မဟုတသ်ောလြည်း တွယတ်ာ ပြောတာ မှနသ်င့သ်လောကြ မှနသ်ညဟြု အလုပ် အတူတွဲလုပရြတော့မှ သိလာခဲ့သည်။ မင်းသောသ်ည် အလုပအြကိုင် တောသ်ညသ်ာမက ပေါင်းသင်း ဆကဆြံရေးလည်း ကောင်းသည်။ အဖြဲ့မှ ဝနထြမ်းအားလုံးကို ညှိညှိနှိုင်းနှိုင်း တိုငတ်ိုငပြငပြငန်ှင့ြ ရညမြှန်းခကြရြောကအြောင် ဆှဲခေါသ်ှားနိုငသ်ည့အြတွကြ GM ကိုကြီးက မကြန်ှာလှှဲရသူဟု ကြားဖူးသညမြှာ မမှားဟု ထငသ်ည်။ မိန်းကလေးများအား ဆှဲဆောငန်ိုငရြန် မင်းသားလို ချောစရာ မလိုဘဲ မိနကြလေးများ အားကိုးလောကသ်ည့ြ ကောင်းကြကမြွား ရှိရနသ်ာ လိုအပကြှောင်း မင်းသောကြို ကြည့်ပြှီး နားလညလြိုကသ်ည်။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ နှယကြိုယတ်ိုင် မင်းသောကြို စိတဝြငစြားမိနသေောကြောင့ပြတည်ေး။
မကြာမီ သူတို့အတူ တွဲလုပရြသော ပရောဂကြြ ပြီးသှားသဖြင့ြ နည်းနည်း အလှမ်းဝေးသလို ဖြစ်သှားသောလြည်း မင်းသောအြပေါြ ထားသော အခစွကြ မလွော့သှားခဲ့ပါ။ သို့သောလြည်း ဣန်ဒွရှင်ေ မိန်းကလေးတဈဦး ဖြစ်သဖြင့ြ သူ့ဆီကို ရမလောသညကြို မှောင်းဘယလြိုပေးရမှန်း မသိဘဲ နှယ် လမ်းစပြောကန်ခေဲ့ပါသည်။ မကြာမှီ ဖူးစာရေးနတ် ကြူးပစ် သူ့ဆီရောကလြာသညကြို တွေ့ရတော့သည်။ ဖူးစာရေးနတမြှာ လူယောငဆြောငထြားပုံရသည်။
“ကဲ ဒီနှစ် ကုမျပဏီက ဝနထြမ်းတွေ အားလုံးကို ဆုခတွဲ့အနနေဲ့ ကလော၊ တောငကြှီး ခရီးစဉြ လကုနမြှာ စီစဉထြားတယ်။ မလိုကမြနရေ။ မလိုကရြင် လစာထဲက ဖြတမြယ်။ အိမကြမထည့ရြင် ငါကိုယတ်ိုင် လိုကပြှောမယ်။”
“ဟေး…”
ကြူးပစ်သည် GM ကိုကြီး ပုံစံဖြင့ြ နှယတ်ို့ ရှေ့ရောကလြာတာ ဖြစ်သည်။ ခရီးသှားခွင်းသည် တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ပိုမိုရင်းနှီးစသည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ အလုပဖြိအား မရှိသည့ြ အခွိနတ်ှင် တဈယောကအြကြောင်း တဈယောကြ လေ့လာ၍ ရသညမြို့ နှယ် အရမ်းပြောသ်ှားမိသည်။ သှယကြ မလိုကခြငွသ်လို အငတ်ငတ်င် လုပန်သည်ေ။
“လစာ ဖြတခြငွဖြှတဟြာ။ ငါ မလိုကခြငွဘြူး ဝင်းလဲ့နှယ်”
“လိုကခြဲ့ပါဟာ”
“ဟာ.. မလိုကခြငွဘြူး ဆိုကြာ။ လူတွနေဲ့ ဝေးဝေးမှာ အေးအေးဆေးဆေး နချင်ေတ်ယဟြာ..။”
“တခွားလူတွနေဲ့ ဝေးဝေး နချင်ေန်ပေါ။ လူတဈယောကန်ဲ့တော့ နည်းနည်း နီးနီးစပစြပ် နပေေးပါဟာ.. ငါ့အတွကြ အရေးကြီးလို့ပါ။”
“ဘာ…ဘယသ်ူ့ကိုလဲ”
နှယသ်ည် သူ့ညီမသှယကြို မင်းသောန်ဲ့ ပတသ်ကသ်ည့ြ သူ့ခံစားခကြမြွား မခွှင်းမခနွြ ဖြင့ဟြမိသည်။ နှယတ်ို့ညီအဈမသည် အသကသ်ိပမြကြာသည့အြတွကြ သူငယခြငွြးလို ဖြစ်နပြေီး တဈခုခုရှိလွှင် အချင်ြးချင်ြး တိုငပြငလြေ့ရှိကြသည်။ ပုံမှနဆြိုလွှင် နှယကြ အေးဆေးပြီး သူ့ခံစားခကြမြွားကို သိုဝှကတ်တသ်ည်။ သှယကြ ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်း ဖြစ်သောကြောင့ြ သှယ့ကြိဈစတွေ နှယ် အကြံပေးရတာသာ များသည်။ သို့ရာတွင် သှယ် အခုတလော စကားနည်းပြီး ငှိမန်သကေဲ့သို့ နှယကြ သူ့ခံစားခကြမြွား အားလုံး ဖြင့ပြှောနသဖြေင့ြ နှယန်ှင့သ်ှယ် လူချင်ြးများ မှားနသလေားဟု နှယ် ခံစားရသည်။
“ကိုမင်းသောကြ ကြားရသလောကတ်ော့ မဆိုးပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ လူတွဆေိုတာ အပြငကြ ကောင်းတယ် ကြားတိုင်း စိတဓြါတအြရင်းက ကောင်းချင်မြှ ကောင်းတတတ်ာ။”
“အေးပါဟာ… အဲ့ဒါကြောင့ြ ငါလည်း နင့ကြို တိုငပြငတ်ာပေါ့”
“နင် စဉြးစားပါဦး နှယရြာ။ နငကြ စိတန်ုနုလေး နင့ကြို တဈခုခု ထိခိုကအြောငလြုပရြင် နငပြဲ ဒုကျခရောကမြှာ”
“ကိုမင်းသောကြ အဲ့လိုဟုတမြယ် မထငပြါဘူးဟာ”
“နင့ကြို သူက ရည်းစားစကား ပြောပြီးပြီလာ။”
“အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်သေးဘူး။ ဒါပမေဲ့ သူ ငါ့ကို ကြည့်ကြှည့န်တော ငါသိတယ်။ တဈခါတလလည်ေး မကြလြုံးခွင်း စကားပြောတယပြေါ့ဟာ။ ဒါပမေဲ့ ငါ့ကို သူစိတဝြငစြားနတော ဟုတလြား မဟုတဘြူးလား သိချင်တ်ာ။”
“စိတဝြငစြားတယဆြိုရငကြော”
“စိတဝြငစြားလို့ သူနှေးနရငေတ်ောင် ငါက တဈခုခု ရလောမှောင်းပေး လုပရြမှာပေါ့။”
“နှယ် …ငါ တဈခု ပြောမယန်ောြ။ ယောကြာြးတွကေ နှာဗူးတွခညွြေးပဲ။ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောရရင် နင့ကြို တဈယောကယ်ောကကြ ခစွတ်ယပြှောရင် နင့ကြိုစားချင်လြို့ ၊ နင့ခြန်ဓာကိုယကြို သူတို့ စိတကြှိုကြ သုံးချင်လြို့ဆိုတာ နင် မမေ့နဲ့။”
“နင့ျ စကားကြီးကလည်းဟာ”
“ဟုတတ်ယ်။ ကိုမင်းသောလြည်း ယောကြွားပဲ နငသ်တိထား။”
“အယ်.. အိမထြောငပြှုကြတဲ့ စုံတွဲတွကရေော အတူတူ မအိပကြှလို့လား။ ဒါလည်း ခစွလြို့ ယူကြတာပဲ မဟုတဘြူးလား မိသှယရြယ်”
“နငကြ ရည်းစားမထားဖူးတော့ ဘယသ်ိပါ့မလဲ။ ငါက ရည်းစားတွေ အများကြီး ထားဖူးတော့ ယောကြွားတိုင်းက ငါတို့ မိန်းကလေးတွဆေီက ဘာလိုချင်လြဲ ဆိုတာ ငါ အသိဆုံးပေါ့ဟာ”
“ဘာလိုချင်တ်ာလဲ”
“နင့ရြဲ့ ခန်ဓာကိုယပြဲ။ နင့ရြဲ့ ရငသ်ား နို့… အဲ့ဒါကို ကစားချင်ကြှတယ်။ ကိုငခြငွကြှတယ်။ နင့ြ အဖုတထြဲကို သူတို့ ပစ်စည်းနဲ့ထိုးချင်တ်ယ်။ နှာတအားထတဲ့ ကောငတ်ှဆေိုရင် စအိုပေါကပြါ ရနရြှာကြတာ။”
“အယ်.. နငကြလည်း ပြောလိုကရြင် တုတထြိုး အိုးပေါကြ.. တဈတဈ ခွခွတွေ… ငါလည်း ခတ်လေူငယပြါပဲ။ အဲ့လိုရုပရြှငတ်ှေ ကြည့်ဖြူးတော့ သိပါတယ်။ ဒါတွကေ အိမထြောငပြှုရင် တဈနေ့ ကြုံရမှာပဲ မဟုတလြား။ ပြီးတော့ ယောကြွားတိုင်း နှာဗူး မဟုတပြါဘူးဟာ။ စိတထြားကောင်းတဲ့ သဘောထား မှင့မြှတတ်ဲ့ လူတွေ ရှိဦးမှာပါ။ ကိုမင်းသောကြ အဲ့ဒီလို လူမွိုး ငါ ထငတ်ယ်။”
“အဲဒါတွကေ ဖတလြို့ကောင်းအောင် ရေးတဲ့ ဝတ်ထုတွထေဲမှာပဲ နငတ်ှေ့ရမှာ။ အဲ့ဒီလိုကောငတ်ှနေဲ့ ယူရမဲ့အစား အပျိုကြီး တဈယောကတ်ည်း နစမြေးပါဟာ။”
“ဘာပဲပြောပြောဟာ .. နငင်ါ့ကို ကူပြီး ကိုမင်းသောကြို အကဲခတပြေးစမ်းပါဟာ။ ငါ့ကိုခစွရြင် လုပပြေးပါ ညီမလေးရာ”
“အကဲခတပြှီးလို့ ငါ သဘောမတူရင် နငသ်ူနဲ့ မတွဲရဘူးနောြ။ အဲ့ဒါ သဘောတူမှ ငါ လုပပြေးမယ်။”
“အေး..အေးပါဟာ..”
နှယ် ကံကြမျမာနှင့ြ ကိုမင်းသောကြို ယုံကြညစြှာဖြင့ြ လောင်းကြေး ထပခြဲ့မိပါပြီ။ အကယ်၍သာ သှယ် ထငသ်လို ဖြစ်နခေဲ့ရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ။ နှယတ်ို့ ဝေးကြရမှာလား။ ဒီကုမျပဏီကို ရောကကြတည်းက ကိုမင်းသောကြို သှယ် သိပြီးသားပါ။ ပျိုတိုင်းကြိုကတ်ဲ့ နှင်းဆီခိုငလြို့ ပြောလို့ မရရငတ်ောင် တညင်ှိမအြေးဆေးတဲ့ ပုံစံနဲ့ အလုပအြကိုင် တောတ်ယဆြိုပြီး သတင်းကြီးတဲ့ သူဟာ ရုံးမှာတော့ မင်းသား တဈပါးပါပဲ။ သူက အလုပန်ဲ့ ပတသ်ကရြင် တကကြှှနသလေောကြ မိန်းကလေးတွနေဲ့ သိပရြောတာတော့ မတွေ့ပါဘူး။
သှယ် စရောကခြါက လိုကမြိတဆြကပြေးတုန်းက တဈခါ အသိအမှတပြှုတဲ့အနနေဲ့ ပြုံးပြခဲ့တာရယ်၊ လမ်းမှာတွေ့ရင် နှုတဆြကတ်ာလောကကြ လှဲရင် ဒီလောကြ ရပန်ေးစားတဲ့ ပန်းတဈပြင့ဖြစ်တဲ့ သှယ့ကြိုတောင် ထူးထူးခွားခွား ဆကဆြံတာ မရှိပါဘူး။ ယောကြွားလေးတွေ တောတ်ောမြွားများက သှယ့ကြို တွေ့ရင် ရမျမကစြိတန်ဲ့ ကြည့်ကြှတယဆြိုပမေဲ့ သှယကြ အဲ့ဒီလို ဖြစ်အောင် ဖနတ်ီးထားတာကိုး။ သှယကြ ကိုယ့အြလှပေါအြောင် ကိုယကြှပတ်ှေ၊ အတိုအပြတတ်ှေ အမြဲဝတတ်တတ်ယ်။ ဒီကောငတ်ှေ သှယ့ကြို ခိုကလြာအောင် လုပပြမေဲ့ သှယ် သူတို့ကို စည်းတဈခုထားပြီး ပြောဆိုဆကဆြံတယ်။ တကယကြှှတေဲ့ကောငတ်ှကေိုလည်း သှယပြဲ မသိမသာ အသည်းခွဲတမ်း ကစားတတပြါသေးတယ်။ သှယ့ကြို မရရင် သမတေဲ့လေ။ ကောင်းပြီလေ… သကြပေေါ့။ ယောကြွားတွရေဲ့ စကားတွေ မယုံခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီပဲ။
သှယ် ရဲမှနန်ဲ့ လမ်းခွဲအပြီးမှာ ရဲမှနကြ ခဏခဏ ထပပြှီး တောင်းပနပြါသေးတယ်။ သှယ် ဒီလိုယုတမြာတာ ဘယလြိုမှ လကမြခံနိုငဘြူး မုန်းတယ် ခါးခါးသီးသီးကို မုန်းမိတယ်။ ယောကြွားတွရေဲ့ ပုံစံတွကေိုက ကြယရြာမှာ ဒီအခွိုးကိုပဲ လှမ်းနတော သှယ် ကောင်းကောင်း သိကတည်းက ရည်းစား အတညတ်ကြ မထားတော့ဘူး။ ဘယသ်ူ့ကိုမှလည်း သှယ် ယုံကြညရြတယဆြိုတဲ့ အတွင်းစည်းထဲ အဝငမြခံနိုငဘြူး။
ခရီးတဈလွှောကမြှာ ကိုမင်းသောြ စာမေးပြဲအောငပြါတယ်။ နှယ့ကြို ခစွန်တေဲ့ အမူအယာ ရှိတယဆြိုတာ သူ့မကြလြုံးထဲမှာ တွေ့နရပေါတယ်။ သှယ် သူ့ကို အနီးကပ် ဝငရြောခဲ့ပမေဲ့ သှယ့ကြို နှယ့ည်ီမတဈယောကလြိုပဲ ဆကဆြံတယလြို့ သှယ် ခံစားရပါတယ်။ ဟနဆြောငတ်ာ အရမ်းပိရိလှန်းတာ မဟုတရြငတ်ော့ တကယ့ကြို ဖြူစငတ်ဲ့ လူပါပဲ။
နှယ့န်ဲ့သှယ် ကလောမှာ ညနေ ထမင်းမစားခင် ၂ ယောကတ်ည်း စကားပြောကြသေးတယ်။
“သူ့ကို နင် ဘယလြိုထငလြဲ သှယ်”
“မဆိုးပါဘူး ဒါပမေဲ့ ငါ နောကဆြုံး တဈခကြြ စဈဆေးကြည့်ခြငွသ်ေးတယ်။”
“ဘာကို စဈဆေးချင်တ်ာလဲ သှယ်”
“နင့ကြို စိတဝြငစြားနတောတော့ ဖြစ်နိုငတ်ယ် နှယ်..။ ဒါပမေဲ့ ဘယလြောကစြိတဝြငစြားသလဲ၊ နင့အြပေါမြှာ သူ့သဘောထား ဘယလြောကြ လေးလေးနကန်ကရြှိလဲ ဆိုတာ ငါ သသခွေောခွာ သိချင်တ်ယ်။”
“နင် ဘယလြို စဈဆေးမှာလဲ”
“ငါ့မှာလည်း ငါ့နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ နငကြ ငါ့ကို တဈခု လုပပြေးရမယ်။ ဒီညကစပြီး နင် သူ့ကိုရှောငန်ပေေးပါ။ စကားလည်း မပြောနဲ့။ သူနဲ့ မကြန်ှာခွင်းဆိုငတ်ှေ့ရင် တခွားဘကကြိုလှည့ပြှီး သှားရမယ်။”
“ဘာဖြစ်လို့ ရှောငန်ရမှောလဲ”
“ငါ့ရဲ့ စမ်းသပခြကြထြဲမှာ အဲဒီလို နငန်မှေ အဖြထွကေမြှာ”
“တောကြှာ သူက ငါ့ကို စိတဆြိုးသှားရင် ဘယလြိုလုပမြလဲ”
“နငကြလည်း အခုထဲက ဖြစ်နလေိုကတ်ာ။ နငတ်ို့ တကယ် ဖူးစာပါရင် ရကိုရမှာပေါ့အေ”
နှယ် … ကတိအတိုင်း ဒငန်ာညကစပြီး မင်းသောကြို ရှောငန်တေော့သည်။ ဒါပမေဲ့ မနနေိုငသ်ဖြင့ြ ကားအဆင်းမှာ တဈခကြြ နောကဆြုံး လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ေးသည်။ ကိုမင်းသောကြ သူ ဘီယာသောကသ်ဖြင့ြ မကြိုကြ၍ ကြည့်သ်ညဟြု ထငသ်ှားလား မသိ။ သူ့မကြန်ှာ ကြည့်ရြတာ စိတရြှုပသ်ှားပုံရသည်။ ရငထြဲမှာတော့ မကောင်း။ ဒါပမေဲ့လည်း သှယ် သဘောတူမှ ရှေ့ဆကတ်ော့မညဟြု ဆုံးဖြတထြားသည်။ အခစွဆြုံး ညီမလေး သဘောကရွင် အားလုံးအတွကြ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည်။
တောငကြှီးမှာ နေ့လညစြာ စားပြီးခွိနကြလည်း ကိုမင်းသောြ တဈခါ နမကေောင်းဘူးလား ဆိုပြီး စကားရောဖောရော လာလုပသ်ည်။ တည့တ်ည့ကြှီး ရငဆြိုငတ်ှေ့သဖြင့ြ စကားမပြောဘဲ လှည့ထြှကသ်ှားရနလြည်း မသင့တ်ာကြောင့ြ စကားနည်းနည်း ပြနပြှောပြီး ရှောငန်လေိုကသ်ညလြေ။
ရနကြုနပြှနရြောကလြာပြီး ရုံးတကရြသောလြည်း ဌာနခွင်း မတူတော့သဖြင့ြ မကြန်ှာခွင်းဆိုငတ်ှေ့စရာ မလိုတော့သည့အြပြင် သူကလည်း တမငရြှောငန်လေိုကတ်ာနဲ့ မတွေ့ကြတော့ပါ။ ကိုမင်းသောကြတော့ ရှာသညဟြု ထငသ်ည် မတွေ့တော့ လကလြွှော့သှားရငလြည်း ဒုကျခပါပဲ ဒါပမေဲ့ သှယပြှောသလို ဖူးစာပါရင် ညားကြမှာပဲလို့သာ ကံကြမျမာကိုသာ ယုံကြညရြတော့မည် ဖြစ်သည်။
သှယ် ဒီနေ့မနကြ ရုံးတကသ်ည့အြခွိန် အခန်းထဲကို ကိုမင်းသောြ ဝငလြာသည်။ သှယ့ရြှေ့ကိုလာပြီး စကားပြောသည်။
“မတွေ့တာ ကြာပြီနောျ။ ခရီးပြီးကတည်းက”
“အယ်.. ဘယမြှာ ကြာသေးလို့လဲ။ ခရီးက ပြနလြာတာ ၅ ရကပြဲ ရှိသေးတာကို ကိုမင်းသောကြှီးက နောကပြှီ”
“ဟုတသ်ားပဲ။ ကနွောကြ တောတ်ောကြှာပြီ ထငန်တော”
ကိုမင်းသောြ မကြန်ှာကြီး ရဲသှားတာ သှယ် သတိထားမိလိုကသ်ည်။ ရှကသ်ှားတာ ဖြစ်မည်။ ဪ… တောတ်ောြ နုသေးတာပဲ စိတထြဲက ဘာဖြစ်နတယေဆြိုတာ တခွားသူမသိအောင် မထိန်းနိုငသ်ေးဘူးဟု တွေးမိသည်။ ရိုးသားသညဟြု အမှတတ်ဈမှတ် ထပပြေးမိသည်။
“အလုပလြုပရြတာ စိတဖြိစီးလို့ ခရီးတွပေဲ ထပသ်ှားချင်န်တော မဟုတလြား ကိုမင်းသောြ။”
“ဟဲ ဟဲ…ဟုတတ်ယ်…။ ရုံးပြနတ်ကတ်ဲ့အခါ လုပစြရာတွကမွေားပြီး နည်းနည်း အလုပရြှုပလြို့လေ…။”
သှယ် အဆငပြှအေောင် ပြောလိုကတ်ော့မှ ကိုမင်းသောြ ရယကြွဲကြဲနှင့ြ ကိုယ့စြကားကိုယ် ပြနဖြှညလြသည်ေ။ စကားကို ပလီပလာ မပြောတတဘြူး ထငတ်ယ်။ တကယ့ြ လူရိုးလေး သင်ျခွီုင်းက ရောကန်တောပါကလား။ ကဲ တဈမှတ် ထပပြေးရမယ်။ သှယ် … ဒါ နှယ့အြတွကြ အမှတတ်ှေ ပေးနတောနောြ။ နင့အြတွကြ မဟုတဘြူး..။
“ဒီနေ့ နေ့လည် ထမင်းစားခွိနကြှရငဖြစ်ဖြစ် အလုပသ်ိပမြများဘူးဆိုရင် ကောဖြီ လိုကတ်ိုကခြငွလြို့ပါ။”
ကိုမင်းသောြ စကားကြောင့ြ သှယ် ကြနပြွူတာကို ကြည့်န်ရောမှ မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ အယလြယ့ြ အလာတကြီးပါလား။ ငါ့ကိုတောင် အပြငထြှကပြှီး ကောဖြီသောကဖြို့ ခေါန်တယ်ေ။ ကိဈစမရှိပါဘူး သှယပြဲလေ ဒါမွိုးလုပလြို့ ဘယရြမလဲ။
“ဪ… ကိုမင်းသောြ …သှယ် ဒီနေ့ တနကေုန် မအားတော့ဘူး။ သှယ် အပျိုင့မြန့တ်ှေ ရှိလို့။”
“ဟုတကြဲ့…။ အဲဒါဆိုလည်း နောကမြှတွေ့မယန်ောြ။”
ကိုမင်းသောြ ခေါင်းကုတပြှီး လှည့ပြှနသ်ှားသည်။ ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဝခွေဲမရ ဖြစ်နသညေ့ပြုံကို သှယ် ကောင်းစွာ မှငလြိုကသ်ည်။ သူ ကိဈစ တဈခုခုရှိလို့ ဖြစ်မယထြငတ်ယ်။ တွေ့လိုကရြင် ကောင်းမလား။ အငမြတန် ပြတသ်ားသညဟြု ကိုယ့ကြိုယကြို ထငခြဲ့သည့ြ သှယ် ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်နလသေည်ေ။
သိပမြကြာလိုကခြငမြှာ သှယ် ဇာတည်ှှန်း အပြောင်းအလဲ လုပလြိုကရြသည်။ အခန်းအပြငကြို ထွကလြိုကသ်ည့အြခါ ကိုမင်းသောတ်ောင် သိပအြဝေးကြီး မရောကသ်ေး။ သှယ် လှမ်းခေါလြိုကသ်ညကြို မှငသ်ည့ြ Engineer လေး တဈယောကတ်ောင် ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်န်သည်ေ။ ကိုမင်းသောြ သှားနရောမှ ရပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ သှယ် လကကြာပြပြီး သူ့ဆီရောကအြောင် ဆကလြွှောကလြိုကသ်ည်။ ဟို အငဂြငွန်ီယာငနဲ သှယ့ြ တငသ်ားများကို ဂလုနသညေကြို သှယ် သိလိုကသ်ည်။ မိန်းကလေးတွမှော တတိယမကြလြုံး ပါသတဲ့လေ။
“ဒီညနေ ဒငန်ာ ကြှေးမလား။ အဲဒါဆို အားတယ်။”
ကိုမင်းသောြ ကမန်းကတမ်း ခေါင်းညိတလြိုကသ်ည်။ အသံက ပြီးမှ ထွကလြာသည်။
“ဟုတကြဲ့။ ဟုတကြဲ့”
ကိုမင်းသောြ ပုံစံ ကြည့်ပြှီး သှယ် မရယမြိအောင် မနည်းထိန်းလိုကရြသည်။ နှယ့ြ ပစ်စည်းမို့လို့ပေါ့၊ ဟှန်း .. ဒင်း ငါနဲ့သာဆို မလှယဘြူး။ သိပမြကြာခင် ငါလုပတ်ာနဲ့ ရူးနိုငတ်ယ်။ ခစ်ခစ်။
မင်းသောြ သှယန်ှင့ြ ခွိန်းထားသည့ြ Restaurant တွင် ရောကန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ မင်းသောြ၏ အစီအစဉမြှာ ကောဖြီဘား တဈခုခုတွင် နေ့လညစြာစားရင်း အလျလာပ သလျလာပ စကားပြောပြီး သှယန်ှင့ြ ပိုရင်းနှီးအောငလြုပမြည်။ ပြီးမှ မသိမသာ နှယ့အြကြောင်း စုံစမ်းမည်။ သို့သောလြည်း သှယကြ မအားဟု ဆိုသဖြင့ြ ဘယလြိုလုပရြမှန်း မသိသော အခွိနမြှာ အငိုကမြိပြီး ဒငန်ာ ခွိန်းလိုကမြိခွင်း ဖြစ်သည်။ သှယကြ Italy အစားအစာ ကြိုကသ်ညဟြု ဆိုသဖြင့ြ ယခု fine dining restaurant ကို ရှေးလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ဒီဆိုငကြ အစားအသောကမြွား ဈေးအနည်းငယကြှီးသညဟြု သိရသောလြည်း ဒီလောကတ်ော့ ရင်းရမည် ဖြစ်သဖြင့ြ နှမှောမနတေော့ပါ။
ဆိုငထြဲမှာ ပျိုးပျိုးပြကပြှကြ အရောငမြွား လင်းလကသ်ှားသညဟြု ထငမြိသည်။ သှယကြ ညနခင်ေး ဝတစြုံ evening dress ခရမ်းရောင် ဝတပြှီး ကြိုးသိုင်း ဒေါကမြှင့ဖြိနပ် ရှှရေောငလြေးပေါတ်ှင် မဉွြးတဖြောင့တ်ည်းကအွောင် လှလှပပ ကြှကြှရှရှ လှမ်းပြီး ဆိုငထြဲဝငလြာသဖြင့ြ အခွို့ယောကြွားလေးများ ဦးခေါင်း ဘယည်ာ ယိမ်းသှားလသည်ေ။ နဂိုကမှ ကိုယလြုံးလှသော သှယ် ဒေါကမြှင့ဖြိနပအြစွမ်းကြောင့ြ ပင့တ်ငထြားသော တငပြါးမှာ အပေါသ်ို့ မောကကြာ ကော့တကန်သဖြေင့ြ ဆိုငအြတွင်းရှိသော အမွိုးသား ကြီးငယတ်ို့မှာ မကြလြုံး လေ့ကငွ့ခြန်း ရသှားလသည်ေ။
“ဝိုး … လှလိုကတ်ဲ့ အိုးကြာ”
အနားမှာရှိသော ဝိတတ်ာ ၂ ယောကြ တီးတိုးပြောသံကို ကြားဖြစ်အောင် ကြားလိုကရြသည်။ ပေါငလြညအြထိသာ ရှညသ်ော ဂါဝနတ်ိုလို့ ခေါမြလား မသိသော ဝတစြုံလေးကို ဝတလြာခွင်းကြောင့ြ သှယလြွှပြီး အဖြားရှုးသှားသည့ြ ပေါငတ်ံလေးများကို အထင်းသား မှငရြလသညေ့အြတွကြ မဆီမဆိုင် မင်းသောတ်ောင် မကြန်ှာပူသလို ခံစားရလသည်ေ။ တောသ်ေးတယ်။ ရချိုးပြီး အဝတအြစားလဲလာလို့ ဟု မင်းသောြ စိတထြဲ တွေးလိုကမြိသည်။
ဆိုငကြောင်းကောင်းကို သှားရမညဖြစ်သဖြင့ြ ဂငွြးဘောင်းဘီ အပြာနုနှင့ြ စပို့ရှပ် အဖြူကို ဝေါ့ကင်းရှုးနှင့ြ တွဲဖကြ ဝတဆြငထြားလို့သာ တောတ်ော့သည်။ စုတစြုတပြှတပြှတမြွား ဝတသ်ှားမိရင် ဒရိုငဘြာလို့တောင် အထငခြံရနိုငသ်ည်။ စားပြဲတွင် ဝငမြထိုငသ်ေးခင် သှယကြ မင်းသောကြို ပြုံး၍ နှုတဆြကသ်ည်။
“ရောကန်တော ကြာပြီလား အဈကို”
မင်းသောြ သူ့ကို အရငတ်ုန်းက ကိုမင်းသောဟြု ခေါတ်ာကို သတိရလိုကသ်ည်။ အခုကြတော့ အဈကိုဆိုတော့ ပိုရင်းနှီးသှားတဲ့ သဘောလား။ အဈကိုခေါတ်ာ အသံတိုးတိုးနှင့ြ ခပဆြတဆြတလြေး ခေါလြိုကတ်ော့ သသခွေောခွာ နားထောငမြှ အဈကိုဟု ကြားပြီး အမှတတ်မဲ့ ကိုလို့ ခေါသ်လိုတောင် ထငရြသည်။ ဘေးက အားပေးနသေော မကြလြုံးများ သှယန်ဲ့သူ နှစ်ယောကစြကား ပြောလိုကတ်ာနဲ့ ကန့လြန့ကြာခွ ပြဲသိမ်းသှားသည်။ ဘဲရှိနတောပဲဆိုပြီး လှှတပြေးလိုကတ်ဲ့သဘော ဖြစ်နိုငသ်ည်။
“ဟုတ်.. အဲ… သိပမြကြာသေးပါဘူး။ ခုနကမှ ရောကတ်ာ”
မင်းသောြ စကားတွေ အယောငယ်ောင် အမှားမှား ဖြစ်တာ ၂ ခါ ရှိပြီဖြစ်၍ သတိထားရတော့မည်။ သှယကြ ဝငထြိုငသ်ောအခါ ဝိတတ်ာလေးမှ မီနူး လာပေးသည်။
“ကနွောြ… အဲ အဈကို ဘာကောင်းလဲဆိုတာ သိပမြသိဘူး။ သှယ် ကြိုကတ်ာမှာပါ။”
သှယခြေါသ်လိုပဲ အဈကိုဟု သုံးလိုကသ်ည်။ သှယကြ သူ စားချင်သ်ည့ြ ဟင်းတခွို့ မှာသည်။ သူ့အတွကပြါ တခါတည်း မှာလိုကသ်ည့အြတွကြ မင်းသောြ စိတထြဲ တမွိုးဖြစ်သှားသည်။ ပိုငစြိုးပိုငန်င်းနဲ့ဟု ပြောရအောငလြည်း အိုးကမပူ စလောင်းကပူ ဆိုသလို ဖြစ်နမလေား မသိ။ ဂရုစိုကသ်ည့ြ သဘောတော့ ဖြစ်နသည်ေ။ ထူးခွားတာက ဝိုငအြနီတဈလုံးပါ မှာလိုကသ်ညကြို တွေ့ရသည်။ ဝိတတ်ာလေးက သူတို့ ၂ ယောကကြို ဘယလြို ထငသ်ှား၍လား မသိ။ ပြုံးစိစိနှင့ြ ကြည့်ကြာ အောဒြါယူပြီး ထွကသ်ှားလသည်ေ။
“ဝိုငကြ သှယသ်ောကဖြို့ မှာလိုကတ်ာလေ။ အဈကို သောကခြငွရြင် ဘီယာဖြစ်ဖြစ် အပြင်းဖြစ်ဖြစ် တဈခုခုမှာလေ။ အဈကို ဘီယာသောကန်ိုငတ်ာ သှယ် သိပြီးသားပါ။ ဒါမှမဟုတ် ဝိုငအြနီကိုပဲ သှယန်ဲ့ ရှယမြယလြေ။”
“ရတယ် သှယ်… ကိုယ် ဘီယာပဲ သောကတ်ော့မယလြေ”
သှယသ်ည် ဒငန်ာစားနရင်ေးမှ မင်းသောန်ဲ့ စကားလကဆြုံကနွလသေည်ေ။ မင်းသောကြ ဘီယာ ၂ ခွကသ်ာ မှာသောကသ်ောလြည်း သှယကြ စကားတပြောပြောနဲ့ သောကန်သညေမြှာ ပုလင်းတဝကြ ကြောသ်ှားပြီ ဖြစ်သည်။ သှယ် အနည်းငယ် မူးနပေုံရသောလြည်း ထို မူးသည့ပြုံစံလေးက စပြီး ခစွဖြို့ကောင်းလှသည်။
မင်းသောန်ဲ့ စကားပြောရင်း သှယကြ မင်းသောပြခုံးကို အမှတတ်မဲ့ ကိုငပြှီး ပြောသည့အြခါများလည်း ရှိသည်။ သှယကြ မိန်းကလေး ပီပီသသ တခစ်ခစ်ရယရြင်း စကားပြောသောလြည်း အခုအခွိနမြှာတော့ ယောကြွားလေး တဈယောကကြဲ့သို့ စကားပြောရင်း တဟားဟား ရယခြငွလြည်း ရယန်ပြနေသ်ည်။
မင်းသောြ နှယ့အြကြောင်းကို မေးရမည့အြစား စကားစ တညမြရဘဲ သှယပြှောသော စကားများတွင် လိုကပြါစီးမွောနသည်ေ။ သှယကြ မင်းသောကြို အမှတမြထင် မေးသည်။
“ကို့မှာ ရည်းစားရှိလား”
အသံက အနည်းငယ် အာလေးလွှာလေး ဖြစ်နသဖြေင့ြ အဈကို ခေါသ်လား ကိုလို့ ခေါသ်လား မင်းသောြ မသဲကြဲပါ။
“မရှိပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ သှယ်”
“အခုထိ အမှီးမပေါကြ ဘာမွောကလြဲ၊ မွောကလြှှဲကြောတ်ော့ မဟုတလြောကဘြူး။ ချင်ပြနဇြီ ဖြစ်ရမယ် ဟား ဟား ဟား”
“သှယကြတော့ ပြောတော့မယ်”
သှယကြ စကားလည်းပြောရင်း ရှေ့က ပုလင်းထဲမှ ဝိုငအြနီကိုလည်း တဈခွကပြှီးတဈခွကြ ထည့သ်ောကရြာ မကြာမှီ ဝိုငတ်ဈပုလင်းလုံး ကုနသ်ှားလတေော့သည်။ မင်းသောကြိုလည်း
“ဘီယာ မမှာတော့ဘူးလား”
လို့ မေးသည်။ မင်းသောကြ မိန်းကလေးတဈယောကန်ှင့ြ ဖြစ်သောကြောင့ြ မူးအောင် မသောကခြငွပြါ။ အထူးသဖြင့ြ သှယတ်ို့ရှေ့မှာ မမူးချင်ပြါ။ ခရီးတုန်းကလည်း ဘီယာမူးသဖြင့ြ နှယကြ စိတဆြိုးသှားကာ အခုထိ စကားမပြောတာဟု ထငန်သဖြေင့လြည်း ပါသည်။
သှယကြ အိမသ်ာသှားမည် ပြောပြီး ထသှားသည်။ ထလိုကသ်ည့အြခါ အနည်းငယ် ယိုငသ်ှားသဖြင့ြ မင်းသောြ ထိန်းလိုကရြာ သှယ်၏ ပြည့ဖြှိုးသော ခန်ဓာကိုယသ်ည် မင်းသောြ ရငခြှငထြဲသို့ တိုးဝငသ်ှားသဖြင့ြ နူးညံ့သော အထိအတွေ့တွင် ယဈမူးသှားမိလသည်ေ။ သို့သောြ သှယကြ ခကြခြငွြး ပြနထြိန်းလိုကသ်ဖြင့ြ မင်းသောြ လှှတပြေးလိုကလြသည်ေ။
“သှယ်…ရတယန်ောြ။”
“ရတယ် ကို … သှယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”
သှယ် အိမသ်ာဘကသ်ို့ ထွကသ်ှားသညကြို လှမ်းကြည့်န်မေိသည်။ လိုအပရြင် ထိန်းပေးရန် ဖြစ်သောလြည်း သှယကြ ဖြောင့ဖြှောင့တ်န်းတန်း သှားသညကြို တွေ့သဖြင့ြ အနီးတွငရြှိသော ဝိတတ်ာကို လကပြှကာ ဘီလတ်ောင်းလိုကသ်ည်။ သူ မှန်းထားသလောကသ်ာ ကသွဖြင့ြ မဆိုးဘူး ထငသ်လောကြ ဈေးမကြီးပါလားဟု မင်းသောြ တွေးမိသည်။ ဒါပမေဲ့ ပိုကဆြံကုနကြာ နှယ်၏သတင်း မကြားရ၍ မှန်းခကြန်ဲ့ နှမ်းထွကြ မကိုကသ်လို ဖြစ်ရသညဟြု ထငသ်ည်။ သို့သောြ သှယန်ှင့ြ စကားပြောရတာလည်း ပြောန်သလေို ခံစားရသည်။
သှယ် အိမသ်ာသှားတာ ၁၀ မိနဈလောကကြှာပြီ ဖြစ်သောလြည်း ပြနမြလာသဖြင့ြ မင်းသောြ စိတပြူပြီး အိမသ်ာဘကသ်ို့ လိုကသ်ှားကြည့်သ်ည်။ လမ်း
တနရောတွင် သဈပငတ်ဈပငကြိုမှီပြီး အနန်သေော သှယ့ကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ကမန်းကတမ်း သှားပြီး ပြေ့လိုကရြသည်။ သှယကြ မကြလြုံး လှနကြှည့ပြှီး မင်းသောကြို ပြောသည်။
“သှယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..။ နည်းနည်း အနခြငွလြို့… အစားများသှားပြီး ရငပြှည့သ်ှားတယ် ထငတ်ယ်။”
“အဲဒါဆိုလည်း ပြနမြယလြေ။ ကိုယ် မနကဖြှန် အပျိုင့မြန့ြ မနကစြောစော သှားစရာရှိလို့ ရုံးက ကားယူလာတယ်။ အိမ် ပြနလြိုကပျို့ပေးမယ်။”
သှယကြ ယာဉမြောင်းခုံဘေးကို ဝငထြိုငသ်ည်။ မင်းသောြ စကန်ှိုးပြီး အဲကြန်းဖြင့ပြေးထားကာ အပေါ့သှားချင်သ်ဖြင့ြ အိမသ်ာ ခဏသှားလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကားတံခါးကိုဖြင့ကြာ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ဘေးနားက ထိုငန်သေော သှယ့ကြို လှမ်းမေးလိုကသ်ည်။
“သှယ့ြ အိမကြဘယန်ားမှာလဲ။ ကိုယ် ဘယကြို မောင်းရမလဲ။”
သှယကြ ဘာမှပြနမြပြောသဖြင့ြ ကားထဲမှ မီးဖြင့ပြှီး ကြည့်လြိုကရြာ ခွခွလေေေး သူ့ဘေးကခုံမှာ အိပပြွောန်သညေကြို တွေ့ရသည်။ အိပပြွောန်တောလား အမူးလှနသ်ှားတာလားတော့ မသိ…။ မင်းသောြ ခပဆြတဆြတ် လှုပန်ှိုးသောလြည်း သှယ့ကြို လုံးဝနှိုးလို့ မရတော့ပါ။
“ဒုကျခပါပဲ။ သူ့အိမကြိုလည်း ငါမသိဘူး။ အိမကြို ခေါသ်ှားပြနရြငလြည်း ဇငမြွိုးရှိတော့ တမွိုးထငသ်ှားရင် မကောင်းဘူး။ ဒီကောငကြ သိပန်ှုတလြုံတာ မဟုတဘြူး။ တောကြှာ အိမကြသိသှားရင် သူ သိကျခာကနွေဦးမယ်။” ဟု ဟိုဟိုဒီဒီ စဉြးစားရင်း မင်းသောြ စိတရြှုပသ်ှားသည်။ စဉြးစားလို့ မရတာနဲ့ အနီးရှိ သန့ပြှန့သ်ညဟြု ထငရြသော ဟောတ်ယတ်ဈခုကို မောင်းသှားလိုကသ်ည်။ ဟိုတယမြှာ ဘနဂြလိုပုံစံ ဖြစ်သဖြင့ြ ကိုယ့အြခန်းရှေ့အထိ ကားမောင်း ဝငသ်ှားလို့ရသည်။ ပါကငထြိုးလိုကသ်ောအခါ ဝိတတ်ာလေးက ရောကလြာသဖြင့ြ မင်းသောြ သူ့မှတပြုံတငပြေးပြီး အခန်းခရှင်းကာ အခန်းတဈခန်း ယူလိုကကြာ သှယ့ကြို တွဲပြီး အခန်းထဲသို့ ဝငလြိုကလြသည်ေ။
သှယ့ကြိုတွဲပြီး ကုတငပြေါြ တငပြေးသောအခါ သှယကြ သူ့လညပြင်းကို မလှှတဘြဲ အတင်းဆှဲထားလသည်ေ။ သှယ့လြကကြို ဖြုတသ်ောလြည်း လကပြှနဖြစ်နသဖြေင့ြ လှယလြှယန်ဲ့ မပြုတန်ိုငဘြဲ ဖြစ်နသည်ေ။ အရမ်း အားသုံးလိုကရြင် သှယ့လြကခြွောင်းလေးများ နာသှားမှာလည်း စိုးပါသည်။ သို့သောလြည်း သှယ်၏ အိထွေးသော အထိအတွေ့က သူ့သှေးများကို တရှိန်းရှိန်း ဆူပြကလြာစသည်ေ။ သှယ့ကြို အသာထိန်းပြီး ပကလြကြ အနအထေား ဖြစ်အောင် ကုတငပြေါြ ခလွိုကသ်ည်။ စီးထားသော ဖိနပကြိုလည်း တခါတည်း ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။
သှယသ်ည် ကပိုကယိုနှင့ြ ဖြစ်နသေောလြည်း သှယ်၏ ပုံစံသည် သူ့အလှအပများကို ဖုံးကြယထြားခွင်း မရှိပါ၊ ကြည့်ြ၍ တမွိုး ကောင်းနသေေးတော့သည်။ သှယ့ြ ဂါဝနသ်ည် ပေါငရြင်းသို့ လိမ့တ်ကန်ပြေီး ဖြူဖြေးသော ပေါငရြင်းများပင် ပေါန်လပြေေီ။ မကြန်ှာလေးမှာ ဝိုငအြရှိနဖြှင့ြ ပါးအို့လေးများ နီထွေးနပြေီး နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကလည်း တဈခုခုပြောချင်သ်လို စူတူတူရှိနလသေည်ေ။ မင်းသောြ တဈခုခုပြောမည် ကြံနစဉြေ သှယကြ သူ့မကြန်ှာကို ဆှဲယူပြီး နှုတခြမ်းကို စုပန်မ်းလိုကလြသည်ေ။
မင်းသောြ ထိန်းခွုပထြားသော စိတမြွားသည် ကြှဲရိုင်းကို ခွံထဲမှ မောင်းထုတလြိုကသ်ကဲ့သို့ အထိန်းအကြပမြဲ့စွာ ဒုန်းစိုင်း ပြေးလတေော့သည်။ မင်းသောြ စိတထြဲတွင် သူခစွရြသော နှယ်၏ ညီမလေးဖြစ်သော သှယ့ကြို မညသ်ို့မွှ မမှတမြိတော့သလို ဝဝဝေေါးဝါး ဖြစ်နပြေီး မှန်းကြပသ်ော စိတ်၏ စရောကိုသာ ခန်ဓာကိုယကြလိုကရြန် ကြံနပေါတော့သည်။ စိတရြိုင်း၏ ကြိုးဆှဲရာ ကနရသေော ရုပသ်ေးရုပလြေးပမာ တီးနသညေ့ြ ဘီလူးဆိုင်းအတိုင်း ကဆုနစြိုင်းပြီး စည်းခကြကြကြ ကပြမိနပေါတော့သတည်း။
နီထွေးသော နှုတခြမ်းလေးကို မင်းသောြ အငမ်းမရ နမ်းရှိုကလြိုကလြသေောအခါ ပါးပါးသာ ကနွတ်ော့သည့ြ နှုတခြမ်းနီအနံ့ လုံးဝမရတော့ဘဲ သှယ့ြ နှုတခြမ်းသားလေး၏ ပူနှေးသော အထိအတွေ့နှင့ြ မင်းသောြ အမွိုးအစား မခွဲခွားတတသ်ည့ြ မှှေးမှသော ရနံ့တို့သာ ရလိုကပြါသည်။ သှယ့န်ှုတခြမ်းလေးသည် သကြားလုံးကဲ့သို့ ခွိုသညဟြု မင်းသောြ ထငမြိသည်။ အခွိုအရသာကို စုပယ်ူနစဉေမြှာပင် ပူသော အရသာက အစားထိုး ဝငလြာပြနသ်ဖြင့ြ မင်းသောြ ဘာအရသာမှန်း မသိနိုငတ်ော့သဖြင့ြ နောကတ်ဈဖန် ပြနလြည် စမ်းသပမြိပြနတ်ော့သည်။ ဤသို့နှင့ြ သူတို့ ၂ ဦး၏ နှုတခြမ်းသား ၂ စုံသည် ဂဟဆကေသ်ကဲ့သို့ အခွိနအြတောကြှာ ခွဲမရနိုငဘြဲ တွယဆြကန်သလေို ခန်ဓာကိုယန်ှဈခုသညလြည်း နှစ်ကိုယ့တ်ဈစိတပြမာ ပူးကပ်၍ နပေါတော့သည်။
စိတန်ောကကြိုယပြါဟူသော စကားသည် စိတ်၏ သှားနှုန်း အရှိနမြှာ မှနလြှသည့အြတွကြ ခန်ဓာကိုယကြ စိတန်ောကြ လိုကပြါနိုငလြောကအြောင် မှနလြိုသည့အြခါမွိုး အတွကသ်ာ သုံးရသည့စြကား ဖြစ်နိုငသ်ောလြည်း ယခုအခါ မင်းသောစြိတကြ သူဘာလုပန်သညေလြဲ မသိနိုငလြောကသ်ည့ြ အခွအနေတွင်ေ ဘယလြိုစကားမွိုးနှင့ြ ခိုင်းနှိုင်းရမလဲ မသိနိုငတ်ော့ပါ။ စိတထြဲတွငတ်ော့ ပြင်းပြစွာ တောကလြောငန်သညေ့ြ ဆန်ဒတဈခုမှလှဲ၍ ဘာမှသိရှိခွင်း မရှိတော့ပါခွေ။
မင်းသောြ၏ လကမြွားသည် အစီအစဉမြဲ့စွာ သှယ်၏ကိုယတ်ဈခုလုံးကို ပြတသ်ပ်၍ နလသေည်ေ။ မကြာမှီ သူတို့ ၂ ဦးစလုံး အဝတဗြလာဖြင့ြ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ဖြစ်သှားလတေော့သဖြင့ြ ရမျမကမြီးသည် တဖြည်းဖြည်း အမှောငတ်ကာ့ အမှောငန်ယထြဲ တိုးဝငကြာ ကြှမ်းလောငစြလတေေော့သည်။
“ကို…အင်း…မလုပ်…အာ….”
သှယ်၏ နှုတခြမ်း ၂ လှှာမှ စကားသံဟု ထငရြသော အသံများ ပြင့အြံကလွာသလို ရှိသောလြည်း ဘာမှနားမလညသ်လို ဘာအသံတွမှန်ေးလည်း မင်းသောြ သရုပ် မခွဲတတတ်ော့ပါ။ သူ့အား ဆကတ်ိုးရန် တောင်းဆိုနသညေလြား သို့မဟုတ် လှှတပြေးရန် တောင်းပနန်သညေလြား မသိတော့သလို သိလည်းမသိချင်တ်ော့ပါ။ အမှောငထြုထဲ တတန်ိုငသ်လောကြ တိုးဝငန်မေိလတေော့သည်။
“အဈကို…”
သှယ် သူ့လကမြောင်းကို ပုတလြိုကသ်ဖြင့် ထိုငန်ရောမှ မင်းသောြ သတိပြနဝြငလြာသည်။ သှယ် အိမသ်ာ ခဏသှားနတေုန်း သူ အမူးလှနန်ပေုံကို ကြည့်ရြင်း သူ အတွေးလှနသ်ှားပုံရသည်။ ခယမြလောင်းကို မနောကံနဲ့ ပစ်မှားမိလိုကသ်လို ဖြစ်၍လည်း ရှကသ်ှားမိသည်။ တောသ်ေးတာပေါ့ တကယမြဖြစ်သှားတာရယ် … ဘယသ်ူမှ မသိလိုကလြို့ရယ်…။
သှယကြ ယိုငထြိုး ယိုငထြိုးဖြင့ြ ကားခေါင်းခန်းကို ဖြင့ကြာ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ခဏနောဟြု ပြောကာ မင်းသောြ အိမသ်ာသှားပြီး ခုနကလို မကောင်းသော အတွေးတွေ မဝငအြောင် မကြန်ှာသဈလိုကသ်ဖြင့ြ အတောလြန်းဆန်းသှားသည်။ ကားဆီပြနလြာတော့ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် သှယကြ တကယကြို နှိုးမရတောဘဲ ဘေးခုံတွင် အိပပြွောန်လသေည်ေ။
သှယ့ကြို နှိုးမရတော့သည့ြ အခွိနတ်ှင် မင်းသောြ ဘာလုပမြလဲဆိုတာ လငွလြငွမြှနမြှန် စဉြးစားမိသည်။ သှယ့ြ လိပစြာကို သူမသိ။ ဒါပမေဲ့ ရုံံးနဲ့သိပမြဝေးတာတော့ သိသည်။ ပြီးတော့ အခု ဆိုငကြလည်း ရုံးနဲ့သိပမြဝေးလှပေ။ သှယ် ထွကလြာပြီဟု ပြောသည့ြ အခွိနန်ှင့ြ ဆိုငကြို သှယရြောကသ်ည့အြခွိနကြ သိပမြကြာလှသဖြင့ြ ဒါဆိုသချောပေါကြ ဒီနားမှာပဲ ရှိရမညဟြု ဆားပုလင်းနှင်းမောငလြို စဉြးစားလိုကသ်ည်။ ည ၉ နာရီပဲ ရှိသေးသဖြင့ြ အိမကြလူတွေ မအိပလြောကသ်ေးတာ သချောသည်။ နှယ် မအိပသ်ေးသည့အြတွကြ နှယ့ကြို ဖုန်းဆကရြင် အဆငပြှနေိုငသ်ည်။
သှယ်၏ စလင်းဘကြ အိပကြလေးကို ဖြင့ကြှည့ရြာ သှယ့ြ လကကြိုငဖြုန်းလေး တွေ့သညန်ှင့ြ မင်းသောြ ဖုန်းကို ဖြင့ကြှည့သ်ည်။ သို့သောြ passcode pattern ခံထားသညကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ခဏတော့ အကြံအိုကသ်ှားသည်။ သို့သောြ သှယတ်ို့ မိန်းကလေးတွကေ ကိုယ့န်ာမည် စာလုံးကို pattern ထားတတကြှတာ ဖြစ်လို့ T ပုံစံ ဆှဲလိုကသ်ောအခါ ဖုန်း လော့ပြင့သ်ှားသည်။ နှယလြို့ ရေးထားသော ကြနတ်ကကြို ဖုန်းဆကလြိုကသ်ည့အြခါ နှယကြ ဖုန်းကိုငလြသည်ေ။
“သှယ်….. နငဘြယရြောကန်တောလဲ”
“နှယ် … ကိုမင်းသောပြါ။ သှယန်ဲ့ ကိုယ် ရှိနတော။ အလုပကြိဈစ ကပစြတမမြာနဲ့ တွေ့ရတာ ကိုယလြည်းပါတယ်။ အဲ့ဒါ သူ နမကေောင်းလို့ ခေါင်းမူးနလေို့ အိမလြိုကပျို့မလို့ နှယတ်ို့ အိမလြိပစြာလေး ပြောပေး။”
သှယ် အရကမြူးသည့ကြိဈစ သူ့အိမမြှာ ပြူနာ မဖြစ်စချင်ေတ်ာနဲ့ အဆငပြှသလေို ကြည့်ပြှောလိုကသ်ည်။ သူ့အသံကြားတော့ နှယ် ခဏ အသံတိတသ်ှားသည်။ ပြီးတော့မှ အသံပေါလြာပြီး လိပစြာ ပြောလသည်ေ။
“နှယတ်ို့နတောက အမှတ်….. ၁၂ လုံးတန်း ရနကြင်းမှာ။ လမ်းထိပရြောကတ်ာနဲ့ နှယ့ကြို ဖုန်းကြိုဆကြ၊ နှယလြာခေါမြယ်။”
“အိုခေ။”
မင်းသောြ ၅ မိနဈအကြာမှာ သှယတ်ို့ လမ်းထိပရြောကသ်ည်။ ဖုန်းဆကထြားသဖြင့ြ နှယကြလည်း ကြိုစောင့န်သညေကြို တွေ့ရသဖြင့ြ သှယ့ကြို နှယ့ဆြီ လှှဲပေးလိုကလြသည်ေ။ နှယကြ အဖြားကြီး ပေါကစြလေးလို ပြစိပြစိ ပြောနလသေည်ေ။
“အစောကြီးကတည်းက ကိဈစရှိလို့ ဆိုတာလည်း ပြောမသှားဘူး။ ပြီးတော့ အိမမြှာလည်း လူကြီးတွကေ ရှိတာ မဟုတတ်ာကို … လူကို စိတပြူအောင် အမြဲ လုပတ်ယ်။ ဟင်… အရကတ်ှလည်ေး သောကလြာတယလြား”
“ဧည့သ်ညကြ အမွိုးသမီးတွလည်ေး ပါပါတယ်။ သူတို့ကို ဧည့ခြံတော့ ဝိုငမြှာလိုကလြို့ နည်းနည်းသောကတ်ာပါ။ နမကေောင်းလို့ ခေါင်းမူးတယလြို့ ပြောတာနဲ့ ကားပေါမြှာ နားခိုင်းလိုကတ်ော့ ဒငန်ာ ပြီးသှားတဲ့အခွိန် အိပပြွောသ်ှားတာနဲ့ လိုကပျို့ပေးတာ။”
“ဟုတကြဲ့ ကိုမင်းသောကြို ကြေးဇူးအများကြီး တငပြါတယ်။ မိသှယမ် ဒုကျခပေးတာ ခံလိုကရြတာ အားနာလိုကတ်ာ။”
“ရပါတယ်.. တခွားသူတွမှေ မဟုတတ်ာပဲ။”
နှယ့ကြို နှုတဆြကပြှီး အိမပြှနသ်ှားသည့အြခွိန် မင်းသောြ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနပြေီး စိတတ်ှေ အရမ်းကြညန်လသေည်ေ။ ပြီးတော့ ပြောလြည်း အလှနပြွောခြဲ့သည်။ နှယ်၏ ပုံစံက ခရီးမသှားခင် ရုံးမှာတွေ့ကြတဲ့ အရငပြုံစံလေး ဖြစ်နသေောကြောင့ပြငတ်ည်း။
—————————–
ကလောမှို့က တောငပြေါဟြိုတယလြေး၏ မနကခြင်းသည် ပြီးခဲ့သော ၂ နှစ်ကထကြ ပိုအေးလသည်ေ။ သို့သောလြည်း နှယ် မနကြ ၅ နာရီခွဲမှာ နိုးနကြေ အကငွ့အြတိုင်း နိုးလာလသည်ေ။ ဒီကို သန်းခေါငကြွောမြှ ရောကလြာသောလြည်း မနကအြစောကြီး နိုးနပြနေသ်ဖြင့ြ အိပရြေးပကြမြည် ထငသ်ောလြည်း လူက အလိုလိုပြောပြှီး လန်းဆန်းနလသေည်ေ။
“ကို… ထတော့လေ။ လမ်းလွှောကရြအောင်။”
ကိုက သူ့ကိုဖကကြာ စောငကြှီး ပြနခြှုံလိုကလြသည်ေ။ နှယကြ အိပရြာထရန် ပြငန်သညေကြို နှယ့ပြေါြ ကို အတင်းခွတကန်သဖြေင့ြ အတင်းရုန်းထလိုကသ်ည်။ စောငကြို ဖယလြိုကပြှီး ကြေးကြေးလေး ပြနအြိပန်သညေ့ြ မင်းသောကြို ကုတငပြေါကြ အတင်းဆှဲခလွိုကသ်ည်။
“ကို… လမ်းလွှောကမြယလြကြော။ အိပပြုတကြှီး.. ထပမြအိပန်ဲ့တော့ မရဘူး အခုထ။”
“အခု ထနတောပဲဟာကို..”
“ကိုနောြ … သှား … သူ တောတ်ောြ ညဈပတ်။ ရှင့ကြို လူရိုးလေးမှတလြို့ ယူမိတာ… ခုတော့ ညတိုင်း ကောင်းကောင်း အိပမြရတော့ဘူး။ မနကဖြကတ်ော့ ရနမြရှာပါနဲ့ ခမွြးသာပေးပါနောြ…။”
မင်းသောကြ တဟီးဟီးရယရြင်း ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ နှယတ်ို့ ဟန်းနီးမှန်းခရီး ထွကလြာခွင်း ဖြစ်သောလြည်း အလုပကြိဈစတွေ မပြတသ်ဖြင့ြ မင်ျဂလာပြဲအပြီး တဈပတအြကြာမှ ထွကလြာနိုငသ်ဖြင့ြ Belated Honeymoon ဖြစ်သှားသည်။ ဟန်းနီးမှန်းကိုလည်း လငမြယားနှစ်ယောကြ စဉြးစားထားသည့အြတိုင်း ယခင် အမှတတ်ရ ရှိခဲ့သော ကလောခရီးစဉအြတိုင်း စီစဉကြာ ထွကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
ကလောမှို့သည် အေးခမွြး လှပသလို သူ့ခစွသ်ူကို ဒီအေးခမွြးသော အခစွန်ှင့ြ ခစွသ်ညဟြု သူ ယုံကြညသ်ည်။ ကလောမှို့လေး လှသလိုပဲ တို့တွေ ခစွခြရီး သာယာလှပပါစဟေု ဆုတောင်းမိလသည်ေ။ ကိုသည် သာယာလှပသည့ြ ရှေ့ခရီးကို သူ့ကို ဦးဆောငကြာ အတူတူ လွှောကလြှမ်းမည့သ်ူဟု အပြည့အြ၀ ယုံကြည် အားကိုးမိပြီးပြီလေ။
ဤခရီးကို စီစဉတ်ုန်းက သူတို့ သှယ့ကြို ခေါသ်ေးသောလြည်း ငါက ဘာလိုကလြုပရြမှာလဲ ဆိုပြီး အတင်းငှင်းသညန်ှင့ြ ထားခဲ့ရခွင်း ဖြစ်သည်။ သူပါလည်း နှယတ်ို့ ဘာမှ အနှောကအြယှကြ မဖြစ်ဘဲ ပိုတောင် ပြောစြရာကောင်းဦးမညဟြု ထငသ်ည်။ သူက ဒီဇာတလြမ်းမှာ ဒါရိုကတ်ာမမ ဖြစ်သဖြင့ြ သူ့ကို သတိရနမေိသည်။
သှယန်ှင့ြ သူ စကားပြောခဲ့သည့ြ တဈခုတည်းသော ရုံးပိတရြကြ။ ထိုမနကကြို နှယ် အခုထိ မှတမြိနပေါသေးသည်။ ထိုမနကကြ သှယ် အိပရြာထ နောကကြသွည်။ အလုပပြိတရြကြ တနင်ျဂနှနေေ့ဆို သှယ် နောကကြမွှ ထတတသ်ညလြေ။ သှယ် ညက ဒငန်ာသှားတာ ပြနသ်တိရလိုကသ်ည်။ သှယ် ဘယလြို ပြနရြောကလြာလဲ သှယ် မမှတမြိတော့။
“ညက ကိုမင်းသောန်ဲ့…. ငါ အရကမြူးပြီး… အိပပြွောသ်ှားတာ။ ဘယလြို ပြနရြောကလြာပါလိမ့ြ”
ဘာမှ စဉြးစားလို့ မရသညန်ှင့ြ အိမသ်ာ ဝငလြိုကသ်ည်။ အိမသ်ာတကပြှီး တခါတည်း ဘစငေတ်ှင် မကြန်ှာသဈ သှားတိုကလြိုကသ်ည်။ အိမသ်ာမှ ထွကပြှီး ရချိုးရန် သဘကြ ထွကအြယူတွင် နှယကြ လကကြိုဆှဲပြီး သူ့အခန်းထဲ ဆှဲခေါသ်ှားတော့သည်။
“ဟဲ့ သှယ် ညက ကပစြတနမြာနဲ့ ဒငန်ာ တကယသ်ှားရတာ ဟုတလြို့လား။ နငပြှောတုန်းက သူငယခြငွြး ဘတဒြေး ပါတီရှိလို့ နောကကြရွင် သူ့အိမမြှာပဲ အိပဖြစ်ရင် အိပမြယဆြို။”
“အဲဒီကိဈစ ခဏ ထားပါဦးဟာ…။ ငါ ညက အိမကြို ဘယအြခွိန် ပြနရြောကလြဲ။ ဘယလြိုရောကလြာတာလဲ”
“ည ၉ နာရီလောကကြ ကိုမင်းသောြ နင့ဖြုန်းနဲ့ ငါ့ဆီ လှမ်းဆကတ်ာ။ အိမလြိပစြာမေးပြီး နငခြေါင်းမူးလို့ ဆိုလို့ အိမပြှနလြာပို့ပေးသှားတာလေ။”
“ဪ..ဒီလိုလား။”
“ငါ မေးတာ ဖြေဦးလေ။ နငဒြငန်ာသှားတာ တကယလြားလို့။”
“ငါ ဘာမှ မဖြနေိုငဘြူး။ ဒါပမေဲ့ အခုလောကဆြို နင့ကြို ခွင့ပြှုခကြတ်ဈခုတော့ ပေးနိုငန်ပြေီ။ ကိုမင်းသောန်ဲ့ စကားပြနပြှောလို့ရပြီ သှယ်။ နငန်ဲ့ သူ့ကို ငါ သဘောတူတယ်။”
သှယ်၏ ထူးထူးခွားခွား အမူအကငွ့ကြို သိသဖြင့ြ နှယ် အတင်းမမေးတော့ပါ။ သို့သောြ နှယ် ဖြစ်စချင်ေသ်လို ခစွရြသော ကိုမင်းသောန်ဲ့ ဝေးစရာ မလိုတော့သည့အြခကြြ အဓိက ဖြစ်သောကြောင့လြည်း ပါသညလြေ။ သှယကြ ရချိုးဦးမညဆြိုပြီး ရချိုးခန်း ပြနဝြငသ်ှားလသည်ေ။
ရချိုးခန်းထဲတွင် သှယတ်ဈယောကတ်ည်း မနေ့ညကအကြောင်း စဉြးစားနမေိသည်။ အဲ့ဒီညက သှယ် ဝိုငသ်ောကပြှီး မူးသှားခွင်းမှာ အမှနဖြစ်ပြီး သှယ့မြှာ ဘာ back up အစီအစဉမြှ မရှိသောကြောင့ြ ကိုမင်းသောသ်ာ သှယ့ကြို အိမပြှနမြပို့ပေးဘဲ တနရောရာ ခေါသ်ှားခဲ့လွှင် သှယ် တဈခုခု ဖြစ်သှားနိုငသ်ည့ြ အနအထေား ဖြစ်လသည်ေ။ ဒါပမေဲ့ အခုလို စဈဆေးသည့န်ည်း ဘာကြောင့ြ သုံးရတာလဲ ဆိုတာတော့ သှယ် ကိုယတ်ိုငသ်ာလွှင် အသိဆုံး ဖြစ်ပါတော့မညတ်ကား။
ပြီးပါပြီ။