အောစာအုပ်

ခစြျဖူးခဲ့ပါသောျလည်း

ရေးသားသူ – ငှလမေင်း (အခစွတ်ကျကသိုလ်)

(နိဒါန်း)

“ ငှေ လ မင်း..”

“ အင်..”

“ ဝေးးး ဟေးဟေးးး..”

“ ရှှီ.. ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်းး..”

“ ငှေ လ မင်း.. ငှေ လ မင်း.. ငှေ လ မင်း..”

လကခြုပသ်ံများ၊ အောဟြဈ အားပေးသံများနှင့ြ လကခြေါကမြှုတသ်ံ တရှှီရှှီတို့က လရောင် ဆမ်းသော ညခမွြး၏ အေးမှမှု အောကတ်ှင် ပြကလြော ညံသှားသည်။ မိမိတို့ မဂွော၏ မောငမြယ် သဈလှင် ကြိုဆိုပြဲဟု ပြောရမည့ြ ဒီပြဲလေး။ အမှနတ်ော့ မှန်း အပါအဝင် ယခု ရှိနသေူအားလုံးက တတိယနှစ် ကြောင်းသူကြောင်းသား များသာဖြစ်သည်။ သဈလှငကြှိုပြဲ ကငွြးပမည် ဆိုတော့ မဂွော ဌာနမှုးက တတိယနှစ် အတန်းကို တာဝနပြေးသည်။ ဤသို့ဖြင့ြ လှနခြဲ့သော ရကြ အနည်းငယကြတည်းက မှန်းတို့အဖြဲ့ ဒီပြဲအတွကြ အလုပမြွားခဲ့သည်။

မနကခြင်းက ပထမနှစ် မောငင်ယ် ညီမငယမြွားနှင့ြ ကြောင်းခန်းမတွင် မိတဆြုံစားပြဲ ကငွြးပသည်။ တဈမနကလြုံး စီနီယာ အဈကိုအဈမများအဖြစ် လူတတကြှီးလုပကြာ ဟနရြေးထုတခြဲ့ကြပြီး အရှိနကြ မသေ။ ဒီတော့ တဈယောကတ်ဈပေါကြ စုပေါင်းကာ အကြံပြုကြရင်း ပြဲစီစဉသ်ူ အဖြဲ့၏ နောကဆြကတ်ှဲ အဖြစ် ယခုကဲ့သို့ ညခင်း ပါတီလေး လုပဖြစ်ခွင်း ဖြစ်၏။

လူငယတ်ို့၏ ပါတီပြဲ ထုံးစံအတိုင်း ပါဆယဂြိမ်း ကစားကြသည်။ သီချင်ြးသံ ဖြင့ပြှီး ပါဆယထြုပကြို လကဆြင့ကြမ်းကြ၏။ တေးသံတိတသ်ှားခွိန် ပါဆယထြုပကြလေး လကဝြယ် ရှိသူက မဲနှိုကရြသည်။ မဲလိပအြတွင်းမှ ညှှနကြှားခကြြ အတိုင်း အများရှေ့တွင် သရုပဆြောင် ပြရမည်။ တဈယောကပြှီးတဈယောကြ မဲကရွာ လုပပြှကြရင်း ငါးကြိမမြှောကြ ပါဆယထြုပ် ကလေးက မင်းထိုကြ လကထြဲ ရောကသ်ှား၏။ အလှည့ကြွ သရုပဆြောငရြမည့ြ မင်းထိုကြ၊ ပါဆယထြုပလြေး ဘေးခပြှီး မဲလိပထြည့ထြားသည့ြ စငမြှင့ြ ဘကဆြီ လွှောကသ်ှား လိုကသ်ည်။

မင်းထိုကြ နှိုကလြိုကသ်ည့ြ မဲလိပတ်ှင် ယနေ့ညအဘို့ သင့အြာရုံကို ဖမ်းစားထားသောသူအား လကစြှပ် ဝတပြေးပါ ဟု ရေးထား၏။ ဒိုငလြူကြီး လုပသ်ူက ငှလကေစြှပလြေးနှင့ြ ဝတပြေးရမည့ြ ပုံစံညှှနပြှထားသော စာရှကြ ကမ်းပေး၏။ စာရှကကြို ကြည့်ပြှီး မင်းထိုကြ ရယမြိသည်။ ဒိုငလြူကြီးထံမှ မိုကကြရိုဖုန်းကို လှမ်းယူ၏။ ကစားပြဲအတွင်းမှ အဖြဲ့သားများကို မကြလြုံး ဝေ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ယနေ့ညအဘို့ သင့အြာရုံကို ဖမ်းစားထားသောသူ တဲ့လား။

ကစားပြဲတွင် ဝိုင်းထိုငန်ကြသေည့အြထဲမှ မိန်းကလေးများ သူ့ကို ကြည့်န်ကြသေည်။ မိမိအာရုံကို ဖမ်းစားနိုငမြည့သ်ူ တဈယောကမြွှ မရှိ။ အခန်းထောင့တ်ှင် ကောငမြလေး သုံးယောကြ ဝငမြကစားဘဲ ထိုငန်ေ၏။ ထိုထဲမှ တဈယောကသ်ောသူက ငှလမေင်း။ ပထမနှစ်မှသည် ယခု တတိယနှစ် အထိ သုံးနှစ်ဆကတ်ိုကြ Roll One ရသူ စာကြမ်းပိုး ကောငမြလေး။ ပါဝါထူ ကိုင်းနကြ မကြမြှနလြေးနှင့ြ ဒီကောငမြလေးကို သူ သတိထားမိတာ ဟိုးတုန်းကတည်းကပင်။ တွဲနကြေ သူငယခြငွြးမ နှစ်ယောကအြပြင် ဘယသ်ူနှင့မြှ သိပရြင်းရင်းနှီးနှီး မရှိ။ စကားလည်း နည်းသည်။ အတန်း မမှနသ်ော သူများ စာအုပင်ှားလွှငတ်ော့ မညသ်ူ့မဆို ပြုံးပြုံးလေးနှင့ြ ကူညီတတ်၏။ စာရှင်းပြတာလည်း စိတရြှညသ်ည်။ ကိုယပျိုငကြားမောင်းပြီး ကြောင်းတကသ်ောလြည်း ထမင်းခွိုင့န်ှင့ြ၊ ရဗေူးနှင့ြ၊ အိမမြှ ယူလာသော စားစရာ မုန့န်ှင့ြ။

သူတို့အဖြဲ့က သူမကို တကျကသိုလကြွောင်းက ငှလမေင်းဟု အမည် ပေးထားသည်။ အခွား ကြောင့တ်ော့ မဟုတ်။ မူလတန်းကြောင်း တကခြဲ့သည့ြ ပုံစံအတိုင်းနှင့ြ တကျကသိုလကြွောင်းသူ လူဖြစ် ရှုံးနရသေော သူမကို သနားသောအားဖြင့ြ ပညတသ်ှားရာ ဓာတသ်ဘော ပါစလေိုခွင်းငှာ ဤသို့ သမုတ် ပေးထားကြခွင်းပငတ်ည်း။ ခုလည်း ကြည့်ြ၊ အများသူငါ ပြောပြွောပြါးပါး ကစားနကြသေည့အြခွိန်၊ သူမက ပြဲကြည့်ပြရိတသ်တ် လုပန်သည်ေ။ သူမကို စ လည်း စ ချင်သ်ည်။ အသည်းယား အမှငကြတလြည်း ဖြစ်မိသည်။ ဒီတော့ မိမိ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသူအဖြစ် သတမြှတပြေးပြီး ပြဲထုတလြိုကမြညဟြု တွေးလိုကြ၏။

ဘလောကဈြ အင်ျကြီ လကစြကလေးနှင့ြ စကပရြှည် ပြော့ပြော့လေးကို ဝတထြားသည့ြ သူမ ပုံစံက ရှင်းရှင်းလေးနှင့ြ ကြည့်လြို့တော့ ကောင်းနသည်ေ။ ရုတတ်ရကအြားဖြင့ြ ထငထြငပြေါပြေါြ လှနခွင်ေးမွိုး မဟုတသ်ောလြည်း တစိမ့စြိမ့ကြှည့လြွှင် ရငအြေးစသညေ့ြ မိန်းကလေး ဆိုတာတော့ သူ ကောကခြကြြ ခမွိ၏။ အထူးသဖြင့ြ နကမြှောင် ထူထဲသော ဆံပငရြှညမြွား။ ပေါငလြည် သာသာ လောကအြထိအောင် ရှညလြွားပြီး နကမြှောင် ဖြောင့စြင်းနသညေ့ြ ဆံပငမြွားက သူမကို အလှတွင် အယဉဆြင့ပြေးထားသည်။ လညခြွောင်း တဈခကြရြှင်းပြီး သူမနာမညကြို ခပကြယွကြယွြ အောခြေါလြိုကြ၏။ ဘောဒြါအများက လကခြုပသ်ှဘာနှင့ြ ဝိုင်း ပို့ကြသည်။ သဘောကောင်းပြီး အနအေေးသော ငှလမေင်းကို သူနှင့ြ ကြိတတ်ှဲ စ နကြတော ကြာပြီ။ ကောငမြလေး လန်းလန်းတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလညန်သေော သူ့အဘို့က ငှလမေင်းကို ရှိတယတ်ောင် မထင်။ မာကြူရီ မီးရောငမြွား လင်းထိနန်သညေ့ြ ခတ်ကြေီးတွင် ၁၅ ရကမြှ တဈခါ သာနိုငသ်ော လမင်း၏ အလင်းက ပြောပလောကအြောင် မကစြရာကောင်းသည့ြ အရာမှ မဟုတပြပေဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီညအဘို့တော့ သူမကို အိပမြကလြှလှမကအြောင် ပြုစားပေးလိုကမြညဟြု တွေးပြီး သူမ နာမညကြို အောခြေါလြိုကြ၏။

စငမြှင့ကြလေးဆီမှ မိမိ နာမညကြို အောလြိုကသ်ံကြောင့ြ သူငယခြငွြးများနှင့ြ အတူ ထိုငန်သညေ့ြ မှန်း၊ ရုတတ်ရကြ ကြောင် သှားသည်။ တကယတ်မ်း မှန်း နာမညကြ ငှလမေင်း ဖြစ်သောလြည်း ရင်းနှီးသူ အားလုံးက မှန်း လို့ပဲ ခေါကြှသည်။ နောကတ်ဈခု မှန်း ကိုယတ်ိုငကြ အပေါင်းအသင်း နည်းသူမို့ အခုလို တကူးတက ဖိတခြေါမြှုက မှန်း ဘဝတွင် ပထမဆုံး။ အထူးသဖြင့ြ မဂွော ကင်း ဟု အများက အလိုလို သတမြှတထြားသည့ြ သူ့နှုတမြှ မှန်း နာမညကြို ခေါလြိုကခြှင်းက သုံးနှစ်တာ ကာလပတလြုံးအဘို့ ဒါ ပထမဆုံး။ မှန်း မငသ်ကမြိနစဉြေ လကခြုပသ်ံနှင့ြ အောဟြဈ ဆူညံနသညေ့ြ အသံများ ခတ်ေတ တိတသ်ှား၏။ အတူထိုငန်သညေ့ြ ခငင်ှိမ်းခမွြး နှင့ြ သကသ်ကမြာက မှန်းကို လကတ်ို့သည်။

“ ဟဲ့ သှားလေ..”

“ အင်..”

“ အင် မနနေဲ့ မှန်း.. သှားလိုကြ.. လူတွေ ကြည့်န်တယ်ေ.. ထ မှနမြှန်..”

“ ဟင်.. အင်း အင်း..”

ကစားဝိုင်းထဲတွင် မပါသောလြည်း ခေါလြိုကသ်ူက မိမိ အမညမြို့ မှန်း အသာပဲ ထသှားလိုကသ်ည်။ မှန်းက ခပအြေးအေး နတတေသ်ောလြည်း အများနှင့ြ လိုကလြွောညီထွေ မရှိသည့ြ စရိုကမြွိုးတော့ မဟုတပြါ။ မင်းထိုကကြ စငပြေါြ တကလြာသည့ြ မှန်းကို ပြုံးပြီး ကြည့်န်သည်ေ။ မှန်းလည်း ပြနပြှုံးပြလိုကသ်ည်။ အတန်းထဲတွင် စာအတောဆြုံး ကြောင်းသူနှင့ြ မိန်းကလေးများ ပါးစပဖြွားတွင် ရပန်ေးအစားဆုံး ကြောင်းသား။ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး မရင်းနှီးသောလြည်း မသိကြတာမှ မဟုတဘြဲလေ။ မင်းထိုကကြ လကထြဲမှ စာရှကလြေး မှန်းကို ကမ်းပေးသည်။ ယူဖတကြှည့ပြှီး မှန်း မကြလြုံးပြူးသှား၏။ မင်းထိုကကြို ပြနကြှည့သ်ည်။ မင်းထိုကကြ တိုးတိုး ပြောသည်။

thumb
A New Graduate Office Lady With Beautiful Breasts
thumb
She Made a Surprise
thumb
Tiny Asian Best Friend Tries Big White Cock
thumb
Insertion and Creampie for a Beautiful Ass
“ Can you help me, moon?.. ကူညီမယ် မဟုတလြား..”

“ ဖြစ်ပါ့မလား မသိဘူး.. မှန်း တဈခါမှ ဒါမြိုး မကစားဖူးဘူး..”

“ ကိုယ် သိပါတယ်.. ဒါမယ့ြ မင်းလုပန်ိုငမြှာပါ.. ကူညီစချင်ေတ်ယ်..”

စာရှကလြေးကို ပြနင်ုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။ သှားကြားထိုးတံ တဈချောင်းစီကို ကိုယ့်ပါးစပတ်ှငကြိုကပြါ.. မိန်းကလေး ကိုကထြားသော သှားကြားထိုးတံတွင် လကစြှပကြို ခွိတထြားပါ.. သငကြိုကထြားသော သှားကြားထိုးတံဖြင့ြ ထိုလကစြှပကြို ခွိတယ်ူပါ.. နှစ်ယောကလြုံး လကပျိုကထြားပါ.. ဟု၍ ရေးထားသည်။ မှန်း သကပြှင်းဖြဖြလေး ခလွိုကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်လြိုကမြည်။ ဝိုင်းထိုငန်ကြသေညကြလည်း မိမိနှင့ြ သူစိမ်းများမှ မဟုတဘြဲ။ သုံးနှစ်လုံးလုံး အတူတကခြဲ့ကြသည့ြ အတန်းဖောြ သူငယခြငွြးများမို့ မတောတ်ဆ မှားသှားလည်း မှန်းအတွကြ သိပ် ပြူနာမရှိပါ။

သှားကြားထိုးတံလေးကို ကိုကပြှီး လကစြှပလြေးကို ခွိတလြိုကသ်ည်။ တောကကြနဲ ပြုတကြသွှားတော့၏။ အားလုံး ဝိုင်းရယကြှသည်။ မှန်းလည်း ရယမြိသည်။ ဒီအထိ စိတလြှုပရြှားမှုက သာမာနထြကြ မပိုသေး။ မင်းထိုကကြ ကသွှားသည့ြ လကစြှပကြို ကုန်းရှာသည်။ မတွေ့တော့ပါ။ သူငယခြငွြးများက တဈယောကတ်ဈပေါကြ ဝိုင်းအောကြှ၏။ မှန်း စိတထြဲတွင် မိမိအမှားကို အားနာစိတ် ပေါလြာမိသည်။

ပန်းရောငသ်န်းလာသည့ြ မှန်း မကြန်ှာလေးက ညမီးရောငအြောကတ်ှင် ယုနလြေး တဈကောငလြို ခစွစြရာ ကောင်းနသညေဟြု မင်းထိုကြ ခံစားမိသှားသည်။ သူမကြောင့ြ ကပြောကြ သှားသည့ြ လကစြှပလြေးအတွကြ အားနာ နပေုံရသည်။

“ မှန်းတို့ ဘာဆကလြုပကြှမလဲဟင်..”

မေးပုံလေးက ခစွစြရာထကြ သနားစရာလေး။ မှန်းမကြန်ှာလေးကိုကြည့်ပြှီး မင်းထိုကြ ရယခြငွသ်ှားသည်။ လကတ်ှင် စွပထြားသည့ြ လကစြှပကြို ခွှတလြိုကြ၏။

“ ဒါနဲ့ ဆကလြုပမြယ်.. OK?..”

မှန်း ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကသ်ည်။ သှားကြားထိုးတံက အလယ် ဖောင်းဖောင်းနှင့ြ အဖြား ခွှနခြွှနကြလေးမို့ ခွိတရြတာ မလှယ်။ ဒါကို သတိမထားမိသဖြင့ြ ပထမတဈကြင်း ကပြောကြ သှားခွင်းဖြစ်၏။ ဒီတဈကြိမတ်ော့ သသခွေောခွာ ဂရုစိုကရြမည်။ ကစားစရာ မဟုတသ်ည့ြ သူများပစ်စည်း မဟုတပြါလား။

သှားကြားထိုးတံလေးကို ပါးစပထြဲ တဈဝကလြောကထြိ ဝငအြောင် ကိုကသ်ည်။ လကစြှပလြေး ခွိတပြှီး သှားကြားထိုးတံလေးကို ကော့ကော့လေး ဖြစ်အောင် ထောငလြိုကြ၏။ မိမိက ပေးရမည့သ်ူ ဆိုတော့ ပိုခကသ်လိုပင်။ မိမိ ပါးစပထြဲရှိတုတခြွောင်းလေးမှ လကစြှပကြို ယောင်ျကြားလေး တဈယောကြ ပါးစပတ်ှင် ကိုကထြားသည့ြ တုတခြွောင်းလေးဆီ လကဆြင့ြ ကမ်းရခွင်းက ထငသ်လောကြ မလှယ်။ မင်းထိုကန်ှင့ြ မှန်း နှုတခြမ်းချင်ြး ထိလုနီးပါး ဖြစ်သှားသည်။ နှစ်ဦးသား ရှူထုတလြိုကသ်ည့ြ ပင့သ်ကန်ှေးများ မကြန်ှာ နှစ်ခုပေါြ ဖြတတ်ိုကကြုနသ်ည်။ တထိတထြိတ် တိုးနသညေ့ြ နှလုံးသှေးများ စီးချင်ြး ထိုးကုနကြှသည်။ မှန်းအတွကြ ယောင်ျကြားတဈယောကြ၏ နှုတခြမ်းမှ ရနံ့သည် မင်းထိုကကြ ပထမဆုံး။ တုနမြှန်းခုနမြှန်း မသိသည့ြ ရငအြစုံနှင့ြ နောကဆြုံးတော့ မှန်း ထံမှလကစြှပလြေး မင်းထိုကဆြီ အောငအြောငမြှငမြှငပြဲ ရောကသ်ှားသည်။ နှဖူးတွင် စို့နသေော ခွှေးလေးများကို လကခြုံဖြင့ြ သုတလြိုကသ်ည်။ သကပြှင်းလေး အသာခရွင်း

“တောပြါသေးရဲ့.. နောကတ်ဈကြင်း ထပမြပြောကလြို့..”

ဟု ပြောပြီး မင်းထိုကကြို ပြုံးပြလိုကသ်ည်။ မှန်းကို စိုကကြှည့န်သညေ့ြ သူ့မကြဝြန်းများကြောင့ြ တဒင်ျဂ မငသ်ကမြိသှား၏။ အမညမြသိ စွမ်းအားတဈမွိုး ပြောဝြငန်သညေ့ြ သူ့အကြည့်မြွားမှ ခပမြှနမြှန် ရုန်းထွကရြန် ကြိုးစားသည့အြနနှငေ့ြ စငပြေါမြှ လှည့အြထွကြ။

“ နေဦးလေ မှန်း..”

“ အင်..”

“ ကိုယ့ကြို ပြီးဆုံးအောင် ကူညီဦးလေ..”

“ ရှင်.. ဘယ် ဘယလြို..”

“ ကိုယ့ြ ပါဖောမန့ဈြက ဒီလကစြှပ် မင်းကို ပြနဝြတပြေးရမှာ.. အိုကေ..?..”

“ ရှင်.. ဟို.. ဒါ ဒါက.. ဟိုလေ ကစားစရာ လကစြှပကြ ပြောကသ်ှားပြီဆိုတော့..”

“ အင်းပါ.. ဟုတပြါတယ်.. ဒါပမယေ့ြ ကိုယတ်ို့ ဒါနဲ့ပဲ ပထမတဈဆင့ြ ပြီးခဲ့ပြီမဟုတလြား.. အဆုံးထိ ကူညီစချင်ေတ်ယ်..”

မှန်း ဘာပြနပြှောရမှန်းမသိ ဖြစ်သှားခွိန် စငအြောကြ ကစားဝိုင်းဆီမှ သံပျိုင် အောဟြဈသံနှင့ြ လကခြုပသ်ံများ တဈခကြခြငွြး စည်းခကြည်ီညီ ထွကလြာသည်။

“လကျ.. စွပ်.. ဝတ်.. လကျ.. စွပ်.. ဝတ်..”

မှန်းလည်း အားနာနာနှင့ပြဲ ကမ်းလင့န်သညေ့ြ သူလကရြှိရာ မိမိ ဘယလြကလြေး ပေးလိုကမြိတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါ ကစားပြဲ သကသ်ကပြဲလေ။ သူ့ပစ်စည်း ဖြစ်နတေော့လည်း ခဏနေ ပြနပြေးလိုကရြုံပေါ့။ လကစြှပလြေးက လကင်ါးချောင်းလုံး တဈချောင်းနှင့မြွှ မတောြ။ အတောလြေး ချောငန်သညေမြို့ မင်းထိုကြ ခပတ်ိုးတိုးရယသ်ည်။

“ လကကြလေးတွကေ တကယ့ပြိစိလေးတွပေဲ..”

ဟု ပြုံးစစ မကြန်ှာနှင့ြ ပြောသည်။ ပြီးတော့ သူငယခြငွြးများဘကလြှည့ပြှီး အောလြိုကြ၏။

“ ဘောဒြါတို့.. ငါ့ရဲ့ ငှလမေင်းက လကစြှပ် ချောငန်တယေကြှ.. မင်းတို့ သဘောတူရင် ဒါလေးကို သူ့ဆှဲကြိုးမှာပဲ ခွိတပြေးလိုကမြယကြှာ.. ဘိုလဲ..”

“ ဝိုးးး ဟိုးးးဟိုးး.. တကယ် ရိုမနတ်ဈပါလား.. သဘူတောတယဟြေ့..”

သောသော ညံသှားသည့ြ အသံများကြားတွင် မှန်း နားထဲ ပဲ့တငထြပခြဲ့သညကြ ငါ့ရဲ့ ငှလမေင်း ဆိုသော စကားလေး။ ငါ့ရဲ့ ငှလမေင်း တဲ့လား။ လကခြုပသ်ံများကြားတွင် မှန်း ရှကသ်ှေး ဖြာနမေိသည်။ မင်းထိုကြ လကခြွောင်းတို့က မှန်း လညတ်ိုငဆြီ ရောကလြာ၏။ ဝတထြားသည့ြ ပလကတ်ီနမ် ဆှဲကြိုး မွှငမြွှငလြေးမှ ခွိတကြို ကြှမ်းကငွစြှာ ဖြုတသ်ည်။ မှန်း တဈယောကြ ရငတ်ှေ ခုနလြိုကသ်ည့ဖြစ်ခွင်း။ အခွိနခြဏလေးအတွင်းမှာပဲ မှန်း လညပြင်းမှ ဆှဲကြိုးလေးတွင် သူ့ လကစြှပလြေး ခွိတမြိလွှကသ်ား ဖြစ်သှားသည်။ သူ့မကြန်ှာကို မရဲတရဲ မော့ကြည့်မြိသည့ြ အခိုကြ၊ မိမိကို စိုကကြှည့န်သညေ့ြ မကြဝြန်းစူးစူးများကို ရငဆြိုင် လိုကရြပြနသ်ည်။ လညတ်ိုငမြှ ဆှဲကြိုးလေးတွင် ခွိတထြားသည့ြ လကစြှပလြေးကို ကိုငကြှည့မြိ၏။ ထိုနေ့၏ နောကြ၊ များမကြာမီ ရကမြွားတွင် မှန်း တဈယောကြ၊ မိမိ၏ အသဈစကစြကြ နှလုံးသားလေးကို သူ လိုရာ အသုံးခဘွို့ ပေးအပခြဲ့မိပါတော့သည်။

………………………………………….

( ၁ )

“ နှစ်ယောကတ်ည်း တွေ့ရအောင် မှန်းရာ.. ခစွသ်ူဖြစ်တာပဲ တဈလပြည့တ်ော့မယ်.. တဈခါမှကို အေးအေးဆေးဆေး မတွေ့ရသေးဘူး..”

“ အယ်.. နေ့တိုင်း တွေ့နရတောကို မောငကြလည်း..”

“ အာ.. မရဘူး.. ဒီနေ့ အတန်း ဖကြကြှာ.. တနရောမှာ အေးဆေး စကားပြောမယ်..”

“ အှန်.. တနကေုနကြှီးလား..”

“ ဟုတတ်ယ်.. ဘာလဲ.. မလုပပြါနဲ့ မောငရြယ် ပြောဦးမလို့လား..”

စူပြပြ ဖြစ်သှားသည့ြ ခစွသ်ူ့မကြန်ှာကို ကြည့်ရြင်း မှန်း ပြုံးမိသည်။ ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတပြါတယလြေ။ ခစွသ်ူတွေ ဆိုသည့ြ နောကတ်ော့လည်း အေးအေးဆေးဆေး တွေ့ချင်ြ ရှာမှာပေါ့။ ဒီလိုနှင့ပြဲ သူ ခေါဆြောငရြာနောကသ်ို့ မှန်း လိုကပြါလာမိသည်။ ပန်းခွံတဈခုသို့ ရောကခြဲ့ကြ၏။ သုံးထပ် သဈသားမွှောစြငကြှီးတဈခုပေါြ တကခြဲ့ကြသည်။ အပေါဆြုံး အဆင့ြ ရောကတ်ော့ ထောင့ကြလေး တဈခုတွင် ထိုငဖြစ်ကြသည်။ ခစွသ်ူတို့ဘာ၀ အနမ်း ခွိုခွိုတို့ ဖလှယဖြစ်သည်။ မင်းထိုကြ အနမ်းတို့က ကြမ်းတမ်းလှန်းသည်။ မှန်း နှုတခြမ်းလေး ထူပူလာ၏။ အပေါအြောကြ နှုတခြမ်းနှစ်မှှှာကို တဈလှည့စြီ စုပန်မ်းသည်။ ပါးစပအြတွင်း ထိုးသှင်းလာသည့ြ လွှာကို မှန်း မတုန့ပြှနတ်တ်။ ကိုယ့လြွှာကို စုပထြားပေးဟု မင်းထိုကြ ပြောလိုကသ်ည်။ ခစွသ်ူ ဆန်ဒရှိရာအတိုင်း အလိုကသ်င့ြ ဖြည့ဆြည်း ပေးလိုကြ၏။

မင်းထိုကြ လကတ်ို့က မှန်း ရငစြိုငကြို ဆုပန်ယ် ခွမှလောသည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ အားစိုကြ ညှဈလိုကသ်ဖြင့ြ မှန်း ကိုယလြေး တွန့သ်ှား၏။ နာလို့ ဖြည်းဖြည်းလုပဘြို့ ပြောချင်သ်ောလြည်း မိမိ နှုတခြမ်းများက သူ့စိတကြှိုကြ ဝါးမှိုခံနရသေဖြင့ြ မစွမ်းသာ။ ခစွသ်ူလူဆိုးလေး အခစွကြှမ်းသမွှ အောင့အြီးသည်းခံရင်း မှန်း စိတအြိုကလြာမိသည်။

ရငသ်ားများကို အားပါးတရ ညှဈနယန်သညေ့လြကကြ အင်ျကြီအောကြ ရောကလြာသည်။ အို… မှန်း သဲ့သဲ့ ညည်းမိ၏။ မကြစြိများ ပြာဝလောသည်။ သူ.. ဘာလုပမြလို့.. အတွေး မဆုံးခင် မင်းထိုကြ လကတ်ှကေ ဘရာခွိတကြလေးကို ကြှမ်းကငွစြှာ ဖြုတခြလွိုကသ်ည်။ အေးစကစြကြ လကမြွား မှန်း နို့အုံပေါြ ရောကလြာတော့၏။ ရုတတ်ရကမြို့ မှန်း မရုန်းနိုငခြဲ့။ ငှင်းရန် စိတကြူးမိသောလြည်း ဒါ ငါ့ ခစွသ်ူပဲလေ ဆိုသည့စြိတကြ မှန်းကို အနိုငယ်ူသှားသည်။

မင်းထိုကြ တဈယောကြ မှန်း နို့အုံနှစ်ဘကကြို အားပါးတရ ညှဈခွနသေည်ေ။ လုံးကစွြ တင်းရင်းနသညေ့ြ နို့လေးနှစ်ဘကမြှာ မင်းထိုကြ၏ လကဝြါးကြမ်းကြမ်းကြီး အောကတ်ှင် အလှည့ကြွ ထူပူ လူးလှိမ့ြ နရသေည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နို့သီးခေါင်းလေးများကို ညှဈခွသည်ေ။ ခပဆြဆ ဆှဲပြီး လိမဆြှဲသလို ဆော့သည်။ နှုတခြမ်းမှ အနမ်းများကလည်း ကြမ်းသညထြကြ ကြမ်းလာ၏။ ခဏကြာတော့ အနမ်းများ ရပပြှီး အင်ျကြီကို အတင်း ဆှဲမသည်။ အို.. မောင်.. မောငရြယ်..။ လိပတ်ငလြိုကသ်ည့ြ အင်ျကြီနှင့ြ အောကလြွှောခထွားသည့ြ ဘရာကြားတွင် ရငစြိုငမြို့မို့နှစ်ခု ပူးကပလြွှကြ ထွကလြာ၏။ မင်းထိုကြ အသကရြှုသံများက ခါတိုင်းနှင့ြ တခွားစီ။ စိတရြိုင်း ဝငန်သညေ့ြ သူတဈဦးအလား နို့အုံများကို အတင်း ကုန်းနမ်းတော့၏။

“ မောငရြယ်.. ဖြည်း.. ဖြည်းဖြည်း.. မှန်း နာလို့ပါ.. နောြ..”

“ အှမ်း.. ငှိမင်ှိမန်ေ ကြာ..”

နှားမူးဆူးတိုး ဆနလြှန်းနသညေ့ြ ခစွသ်ူ၏ အပြုအမူများကြောင့ြ မှန်း ငိုချင်လြာမိသည်။ အထိအတွေ့များက ကြမ်းတမ်းလှန်းသဖြင့ြ မိမိဘကမြှာ သာယာမှု မခံစားရသည့အြပြင် စိတည်ဈလာသည်။ မင်းထိုကကြ မှန်း နို့အုံကို ကိုကခြဲထားသည်။ နို့သီးခေါင်းများကို ခပကြှမ်းကြမ်း စို့၏။ နို့နှစ်ဘကလြုံး နီရဲ ထူပူလာသညအြထိ စိတကြှိုကြ စို့သည်။ လကမြွားကမူ ထမီခါးဆီ ရောကလြို့လာပြီ။ အသံတုနတ်ုနလြေးဖြင့ြ ကြိုးစား ပြောမိသည်။

“ မောငရြယ်.. ဒါတော့ နပေါဦး.. မှန်း.. မှန်း အဆငသ်င့ြ မဖြစ်သေးလို့ပါ.. နောြ..”

“ အာ ကြာ.. နှစ်ယောကတ်ည်း တွေ့ဘို့လေးတောင် ခုလောကြ ရှားပါးနတော.. နဘေူး.. မရဘူးကြာ မှန်း.. မောင် တအား ထနန်ပြေီ..”

“ အို..”

“ လိုးချင်တ်ယ်.. တအားလိုးချင်တ်ယ် ကြာ..”

“ အိုးးး.. မောငကြလည်း.. မှန်း.. အိုး.. မောငရြယ်.. နပေါဦး.. ခဏ..”

“ ဘာလဲ ကြာ.. မှန်း.. လုပပြါ.. နောြ..”

“ နေ့ခင်းကြီး မောငရြယ်.. ပြီး ပြီးတော့ ခုနေ တဈယောကယ်ောကြ တကလြာရင် ဘယလြို လုပမြလဲလို့..”

“ အာ့မို့ ငှိမင်ှိမန်ခေိုင်းတာလေ ကြာ.. ခဏလေးပါဆို..”

ပြောရင်းဖြင့ြ လကမြွားက ထမီကို ဆှဲမယူနပြေီ။ မှန်း အောင်ိုပစ်ချင်စြိတ် ပေါကလြာ၏။ မိမိက လိငကြိဈစကို ဘာမှ နားမလည်။ ခစွသ်ူရယလြို့ ဖြစ်လာလွှင် ဒီကိဈစက အနှေးနှင့ြ အမှန် ပါလာမညဟြု လကခြံထားပါသောလြည်း မိမိအတွကြ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံမှာ ခုလိုနရောနှင့ြ ခုလို ပုံစံကြီးတော့ မဖြစ်သင့ဘြူး မဟုတပြါလား။ တဇွတထြိုး ဆနလြှန်းနသညေ့ြ ခစွသ်ူကိုလည်း မလှနဆြနန်ိုင်။ ပတဝြန်းကငွကြို အောဟြဈအကူညီ တောင်းရအောငကြလည်း မိမိ ခစွသ်ူ အရင်းခေါကခြေါကကြှီး။ နောကတ်ဈခု မှန်း သူ့ကို ခစွခြဲ့မိတာ အပြောသ်ကသ်ကြ မဟုတ်။ တနေ့ လကထြပမြည့ြ ဘဝအဖောအြဖြစ် ရညရြှယပြှီး လကတ်ှဲခဲ့သူ။ အင်းလေ.. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့ခစွသ်ူ.. ငါ လကထြပမြယ့သ်ူ.. ငါ့ကို ပိုငမြယ့သ်ူပဲ..။

မှန်းဘကကြ စိတလြွှော့ပြီး ငှိမသ်ကပြေးလိုကမြိတော့သည်။ မင်းထိုကကြ မှန်းကို မွှောစြငကြှမ်းပြငပြေါြ ဆှဲလှဲလိုကြ၏။ ငှင်းဆနရြန် စိတကြူး ရှိတော့ပုံမရသည့ြ ခစွသ်ူလေး။ နို့နှစ်ဘကကြ ဟင်းလင်း ပြင့န်ပြေီ။ ထမီကို ခါးထိရောကအြောင် လိပတ်ငလြိုကြ၏။ ဖြူဝင်းသှယလြသွော ပေါငတ်ံ နှစ်ချောင်းတွင် ကြကသ်ီးများ အဖုဖုထနသည်ေ။ မကြစြေ့ စုံမှိတပြှီး အံကြိတထြားသည့ြ ခစွသ်ူကို ကြည့်ပြှီး ရမျမကဇြောများ ထနသ်ညထြကြ ထနလြာ၏။

မင်းထိုကြ စိတကြ ဆန်းသည်။ လူ့မှငကြှင်းတွင် ကသုတကြရကြ လိငဆြကဆြံရတာကို သဘောကသွည်။ ပငတ်ီလေးကို မရမက ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး မှန်း ပေါငန်ှဈဘကကြှားတွင် နရောယူလိုကသ်ည်။ ဒီလို သနားစရာ မကြန်ှာပေးလေးက မင်းထိုကစြိတကြို ထိပတ်ကအြောင် တွန်းပို့နသည်ေ။ ဘောင်းဘီဇဈကို ခပသ်ှကသ်ှကြ ဖြုတလြိုကြ၏။ ဒီနေ့အဘို့ မှန်းထံမှ ကာမပန်းကို အရခူးမညဟြု ကြံရှယထြားသဖြင့ြ ဂငွြးပနအြောကတ်ှင် အတွင်းခံ ဝတမြလာခဲ့။ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထ နသညေ့ြ လိငတ်ံကြီးက ဘောင်းဘီ ဇဈကြားမှ မာနအြပြည့ဖြှင့ြ ထွကလြာသည်။

အပီအပြင် နရောယူပြီး ပိပိလေးဆီ လိငတ်ံကို တေ့လိုကသ်ည်။ မှန်းဘကကြ လုံး၀ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်သေးပုံမရ။ ပိပိလေးတွင် တုတခြိုငသ်ော လိငတ်ံကြီး အဆငပြှပြေေ ဝငန်ိုငလြောကအြောင် ချောဆီ ထွကမြနေ။ လကန်ှဈချောင်းနှင့ြ ဖြဲဟလိုကတ်ော့ အတွင်းသားလေးက နီရဲပြီး လှလှန်းသည်။ တွင်းပေါကဝြလေးကလည်း ကဉွြးကဉွြးလေး။ မနည်းလှသော အတွေ့အကြုံများအရ ဘာမှ မဝငဘြူးသေးသည့ြ ရတနာဂူဝလေးမှန်း သိလိုကသ်ည်။ ဒီတိုင်းဆို လှယမြညမြထင်။ မိမိကလည်း ဆာလောငမြှတသ်ိပလြှပြီမို့ တွင်းကလေး ဆီမှလိုအပသ်ော စိုစွတမြှုရရန် မိမိဘာသာ ကြံစညရြတော့မည်။

ခေါင်းတဈခကြင်ုံ့ပြီး တွင်းဝတည့တ်ည့ကြို ထွီကနဲ တံတွေး တဈခကြထြှေးလိုကြ၏။ နှုတခြမ်းလေး ဖိကိုကထြားသည့ြ မှန်း၊ လှန့ကြနဲ ရုန်းသည်။ မိမိ ပစ်စည်းကို တံတွေးနှင့ြ ထွေးခံလိုကရြမှန်း သိလိုကြ၏။ စိတထြဲတွင် ဝမ်းနည်း သှားသလိုလို ခံစားလိုကမြိသည်။ ထွေးလိုကသ်ည့ြ တံတွေးများက တွင်းကလေး အောကဘြကသ်ို့ စီးကပြှီး စအို၀ ရှုံ့ရှုံ့လေးဆီ ရောကလြာသည်။ မင်းထိုကြ အခွိန် သိပမြဆှဲ။ စီးကနွသညေ့ြ တံတွေးပေါကကြို လီးထိပဖြှင့ြ ဆီးခံလိုကြ၏။ စအို၀ တည့တ်ည့ြ ထောကမြိသှားသည်။ လီးတံကြီးကို အရင်းမှကိုငပြှီး အကကြှဲကြောင်းလေး အတိုင်း ဆှဲတငလြိုကသ်ည်။ လိုသောနရော တည့တ်ည့အြရောကြ တဈခကြြ ဖိသှင်းလိုကြ၏။

နာသှားသော မှန်း ရုန်းသည်။ မွှောစြငန်ံရံနှင့ြ ကပန်သညေမြို့ ထပရြုန်း၍ မရ။ မင်းထိုကြ အလွှော့မပေးပဲ ဆကသ်ှင်းသည်။ မှန်း၏ နာနာကငွကြငွြ ညည်းညူသံက သူ့စိတကြို ပိုမို အားဖြည့န်ေ၏။ မှန်း အရမ်းနာသည်။ သို့သောြ အသံကယွကြယွလြည်း မအောရြဲ။ တဈယောကယ်ောကြ ကြားသှားပါလွှင် သူလည်း ဒုကျခရောကြ၊ ကိုယလြည်း အရှကကြှဲ မဟုတပြါလား။ အတင်း ဖိကပထြားသည့ြ ကိုယအြောကပျိုင်းကို လှတလြို လှတင်ှား ဖနောင့လြေး အားပြုပြီး ရုန်းကြည့်သ်ည်။ ထိုသို့ လှုပရြှားလိုကကြာမှပင် မိမိဘကမြှ သူ့အတွကြ အဖုတလြေး ကော့ပေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားတော့သည်။ အားထည့ပြှီး ဆောင့ခြလွိုကသ်ည့ြ တဈခကြြ အဖုတလြေးထဲ လီးတံကြီး နင့ကြနဲ တဆုံး ဝငသ်ှားသည်။ မှန်း လည်း အသည်းခိုကမြတတ် နာကငွသ်ှားသည်။

“အားး.. အ.. ဟင့ျ..”

ငိုသံပါလာသည့ြ မှန်း အသံလေးက အရမ်းဆှဲဆောငမြှုရှိသည်။ မင်းထိုကကြို ရမျမကဒြီရေ တိုးသညထြကြ တိုးလားအောင် လှုံ့ဆောြ နသညေ့အြလား။ လူသူလေးပါး မလှတရြာနရောမို့ သူလည်း ထငသ်လောကြ မကြမ်းရဲ။ မှန်းလည်း အသံရဲရဲ မထွကန်ိုင်။ ဒါကပဲ သူ့အတွကြ စိတလြှုပရြှားစရာ။ နောကတ်ဈကြိမတ်ော့ ဟိုတယ် ခေါသ်ှားပြီး အပီအပြင် ကြုံးပစ်မညဟြု တွေးလိုကြ၏။ မကြစြိ စုံမှိတရြင်း ညည်းညူ နရှောသည့ြ ပန်းဆီရောင် မကြန်ှာလေးကို ကြည့်ပြှီး ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆောင့သ်ှင်းသည်။ အောကမြှ ကြမ်းခင်း၏ မညီညာမှုနှင့ြ အပေါမြှ ဆောင့ခြကြမြွားက မှန်းအတွကြ ခံရခကလြှန်းသည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နံရံနှင့ခြေါင်း ဆောင့မြိသေး၏။ အလောသုံးဆယ် ဖြစ်နသေော ခစွသ်ူ၏ အလို မှနမြှန် ပြည့သ်ှားပါစတေော့ဟူ၍ ဆုတောင်းရင်း မကြရြညကြမွိသည်။

ဆယခြကြလြောကြ မရပမြနား ဆကတ်ိုကြ ဆောင့သ်ှင်းပြီးနောကြ ပို၍ အားပါလာသည့ြ ဆောင့ခြကြြ သုံးလေးခကြန်ှင့အြတူ မင်းထိုကြ ငှိမကြသွှားသည်။ ပြော့သှားသော သူ့လီးတံကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ နီရဲရောငကြိုင်းသှားဟနရြှိသော အဖုတလြေးခငမြွာ ပူလောင် စပဖြဉွြးပြီး အထိမခံနိုငလြောကအြောင် နာကငွြ ကနွခြဲ့၏။ သို့သောြ မှန်း ခငမြွာ နာကငွမြှုကို အခွိနကြှာကြာ မဖြသေိမ့န်ိုငအြား။ အနီးဝန်းကငွမြှ ကြားလာရသော လူသံများကြောင့ြ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နသညေ့ြ အဝတစြားများကို ခပမြှနမြှန် ပြငဝြတလြိုကရြသည်။ မွှောစြငကြှီး တသိမ့သ်ိမ့လြှုပလြာပြီး တကလြာသည့ြ ခွသေံများလည်း ကြားရသည်။ တောပြါသေးရဲ့.. လှနခြဲ့တဲ့ ဆယမြိနဈလောကကြသာ ခုလို လူတွေ တကလြာကြလွှင် မှန်း တော့ အရှကကြှဲပြီ။ အခုလည်း ကလေးတဈသိုကကြ မှန်းတို့ ရှိရာ အထပသ်ို့ ရောကလြာပြီးမှ ပြနပြှေးဆင်းသှားသည်။ အပေါမြှာ အတွဲ ရှိတယဆြိုသည့ြ တဈယောကတ်ဈပေါကြ အသံများ ကြားလိုကရြ၏။ မှန်း ရှကလြိုကသ်ည့ြ ဖြစ်ခွင်း။ ဖြစ်နိုငလြွှင် အငှေ့အဖြစ် ပြံတကသ်ှားချင်ပြါသောလြည်း ကြမှနေသညေ့ြ အဝတအြစားများ၊ နီရဲထူပူနသညေ့ြ မကြန်ှာနှင့ပြင် ကလေးတဈသိုကြ ရှေ့မှ ဖြတဆြင်းခဲ့ရသည်။

“ ငါတို့ နည်းနည်း နောကကြသွှားတာ ကြ.. ဒီအဈကိုကြီး အဈမကြီးကို လိုးနတောနမယ်ေ.. အဈမကြီး အင်ျကြီတွေ ပနတေယ်ေ တွေ့လား.. အဲ့ဒါ ကြမ်းပေါြ ပကလြကလြှနပြှီး အလိုးခံထားလို့..”

နောကမြှ ကနွခြဲ့သည့ြ စကားသံက မှန်းနားထဲ သံရညပြူ လောင်းသလို ဝငလြာသည်။ မှန်း ကားပေါတ်ကပြှီးတော့ မင်းထိုကကြ အနားရှိ ကြမ်းယာဆိုငလြေးတွင် တဈစုံတဈခု ဝငဝြယသ်ည်။ ကြမ်းယာသညကြ လေးထောင့ပြုံးပုံစံ ဆိုငကြလေးအတွင်းမှ ထွကလြာပြီး ကားပေါြ ထိုငန်သညေ့ြ မှန်းကို ယောငလြညလြညန်ှင့ြ လာကြည့်သ်ည်။ မင်းထိုကြ ကားပေါြ တကသ်ည်။ သူဝယလြာသည့ြ ပစ်စည်းကို မှန်းလကထြဲ ထည့ပြေး၏။

“သောကလြိုကြ မှန်း..”

ဟု ပြောသည်။ ဆေးနှစ်လုံး ပါသည့ြ ကဒကြလေး။ ရိုးသားအေးဆေးသည့ြ စာကြမ်းပိုးမလေး မှန်း၊ ဒီဆေးက ဘာအတွကြ ဆိုတာလောကတ်ော့ နားလညပြါသည်။ ဘာမှ မေးမနတေော့ဘဲ ကား cool box ထဲမှ ရအေေးတဈဗူး ထုတယ်ူပြီး နှစ်လုံးလုံး သောကခြလွိုကသ်ည်။ ကြမ်းယာဆိုငကြလူ၊ စပစြပစြုစု ကြည့်န်ဆေဲ။ မှန်း တဈယောကြ မိမိအဖြစ်က လမ်းဘေးဆနလြှန်းလှပါလား ဆိုတာထကြ ပိုပြီး ဘာမွှ မစဉြးစားနိုငခြဲ့ပါခွေ။

………………………………………….

( ၂ )

ထိုနေ့၏ နောကြ တဈပတအြကြာ။ ခစွရြသူက နှစ်ယောကတ်ည်း တွေ့ဘို့ တောင်းဆိုပြနသ်ည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ထိုရကကြ မှန်း ရာသီလာနသည်ေ။ ထိုကဲ့သို့ ရာသီစကဝြန်း နေ့များတွင် မှန်း စိတတ်ှေ မကြညတ်တ်။ ရံဖနရြံခါ ဝမ်းနည်းသည်။ တဈခါတဈလလည်ေး ဘာကိုမှန်းမသိ ဒေါသထွကခြငွြ ထွကန်တတေသ်ည်။ ပငကြိုယ် စိတအြားငယတ်တသ်ူမို့ အများအားဖြင့တ်ော့ ဝမ်းနည်းပြီး အလိုလိုနရင်ေး ငိုချင်န်တတေတ်ာက များသည်။ သှေးဆင်းများသော ရကမြွားတွင် ပိပိလေးမှလည်း နာကငွမြှု အနည်းငယ် ရှိနတတ်ေ၏။ မင်းထိုကြ တောင်းဆိုလာတော့ မှန်း ပြောပြလိုကသ်ည်။ မိမိ အဖုတလြေးကို မညှာမတာ လိုးခဲ့သော ခစွသ်ူမောငကြ ရာသီသှေးကိုတော့ ရှံတတပြုံပင်။ သို့သောြ သူ့ဘကကြ စိတတ်ော့ မလွှော့။

ကြောင်းအဆင်း ညနခင်ေး ကြူရှင် တဈခွိန် ဖကြပြှီး အဝေးပြေးလမ်းမ တဈနရောသို့ မှန်းကို ခေါသ်ှားပြနသ်ည်။ ဖြစ်နိုငလြွှင် မှန်းလည်း ခုလိုအခွိနမြွိုး ခစွသ်ူ့ရငခြှငတ်ှင် ခေါင်းလေးမှီကာ နချင်ေမြိသည်။ ထိုမွှောလြင့ခြကြကြလေးနှင့ြ သူခေါရြာနောကြ ပါသှားမိပြန်၏။ လမ်းဘေးတဈနရောတွင် ကားရပသ်ည်။ မှန်းဘကကြ တံခါးကို လာဖြင့ပြေးပြီး ဆင်းစေ၏။ အခွိနကြ ညနစေောင်း။ ဆည်းဆာအလှကို အတူခံစားရင်း အနမ်းမိုး ခွှမေိကြပြန်၏။ သူ့ရငခြှငတ်ှင် မှန်းကို နှဲ့မှီစသည်ေ။ နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းစုပန်ရင်ေး မင်းထိုကြ လကတ်ဈဘကကြ မှန်း အင်ျကြီရှေ့ကြယသ်ီးများကို ဖြုတတ်ော့သည်။ မှန်းလည်း ငှင်းမနတေော့။ နို့များကို ခပတ်င်းတင်း ညှဈသည်။ ခဏနတေော့ အနမ်းများ ရပတ်န့ကြာ နှုတခြမ်းများက နို့အုံဆီသို့။ မိမိနို့များကို ပယပြယန်ှယန်ှယ် စို့နသညေ့ြ သူ့ခေါင်းကို မှန်း ထိန်းကိုငထြားပေးလိုကသ်ည်။ လုပပြါစတေော့။ ဒီနေ့အဘို့ ဒီထကပျိုပြီး လုပလြို့မှ မရဘဲလေ။

မှန်းဘကကြတော့ ဘာခံစားမှုမှ ဖြစ်မလာ။ ရာသီစကဝြန်းကြောင့ြ ဆီးစပန်ှင့ြ ဗိုကန်ားမှ နာကငွြ ကိုကခြဲမှု အနည်းငယ် ရှိနသညေ့အြပြင် ဒါလည်း လမ်းဘေးပါပဲလား ဆိုသည့စြိတကြ မှန်း အာရုံတို့ကို စုစည်းမရအောင် နှောင့ယ်ှကန်သေောကြောင့ပြင်။ ဖြတမြောင်းသှားသည့ြ ကားတဈခွို့ မလိုအပဘြဲ ဟှန်း တီးသှားကြသည်။ တခွို့လည်း ဝေးလားဝါးလား အောဟြဈ သှားကြသည်။ ရှိပါစတေော့ ဆိုတာထကြ ပိုပြီး မှန်းတဈယောကြ ဘာမှ မတွေးတတန်ိုငမြီ မင်းထိုကြ စကားစလာသည်။

“ မှန်း..”

“ ဟင်..”

“ လိုး ချင်လြာပြီ..”

“ အိုးးး..”

“ တကယ် မှန်းရဲ့.. မယုံရင် ကိုငကြှည့ပြါလား.. မောင့လြီးကြီး မာတောငန်တယ်ေ.. အှန့ြ.. ကိုငကြှည့ြ..”

မှန်းလကကြို ဆှဲပြီး သူ့အတံကြီးကို ပုဆိုးပေါမြှ အုပ် ကိုငစြေ၏။ အတွင်းခံ ဝတမြထားပြနသ်ည့ြ မင်းထိုကြ အောကပျိုင်းတွင် ပူနှေးမာတောငန်သညေ့ြ ဒုတတ်ံကြီးက မိုးမွှောလြုလု ထောငတ်ကန်သည်ေ။ မှန်း အတောပြဲ စိတအြိုကသ်ှားမိသည်။ ဟိုတဈပတကြ အကြမ်းခံထားရတာ မကြစြိထဲ ပြနမြှငလြာမိ၏။ ထိုနေ့က သောကခြဲ့သည့ြ ဆေးကြောင့ပြဲလား၊ ဒီတဈလ ရာသီသှေးက ခါတိုင်းထကြ အဆင်းများနသည်ေ။ နာကငွမြှုလည်း အရငထြကပျို၏။ အားကုနန်သလေိုလည်း ခံစားနရသေည်။ ခုနမွေား အဲ့တုန်းကလို အကြမ်းပတမ်း အလုပခြံရလွှင် မှန်း သသှေားနိုငသ်ညဟြု ကိုယ့ကြိုယကြို စိုးရိမမြိသည်။

“ ရမှ မရတာ မောငရြယ်.. မှန်း တကယ် ဆငမြပြဘေူးလကြော.. နောြ..”

“ ရအောင် လုပမြှာပေါ့.. မှန်းကလည်း..”

“ အင်.. ဘယလြို လုပမြှာလဲ ဟင်..”

“ အဖုတကြို မလိုးဘူးလေ..”

“ ဘယလြို ဘယလြို..”

“ အဖုတကြို မလိုးဘူးလို့.. ဆံပငကြို လိုးမယ်..”

“ ဟင်..”

ကြံကြံဖနဖြန် စကားကြောင့ြ မှန်း အံ့သှမိသည်။ မှန်း ဆံပငကြ တငပြါး ကြောကြွောြ ပေါငလြညလြောကြ ရှိသည်။ ဆံလုံးထွားပြီး ဖြောင့စြင်း နကမြှောငန်ေ၏။ ခေါင်းလွှောပြှီးစ ဖားလွား ခထွားလွှင် ကိုယလြုံးကလေး ပြောကလြုလု ဖြစ်သှားသညအြထိ ထူထဲသည်။ ပြောရလွှင် မှန်း တကိုယလြုံးတွင် တနဘြိုးအထားဆုံး အလှမှာ ဆံပငဖြစ်၏။ ခုတော့ ကြံကြံဖနဖြန် ဆံပငကြို လိုးမည် ဆိုသဖြင့ြ တကယပြဲ မကြလြုံးပြူးမိသည်။ မှန်းတဈယောကြ အံ့သှမဆုံးမီ မင်းထိုကြ က ကစွဆြံမှီးကို ဖြညခြနွပြေီ။

ကားပေါရြှိ အိတထြဲမှ ဘီးလေး သှားယူပြီး ခေါင်းဖြီး ပေးသည်။ ပြီးတော့ မှန်း ဆံပငမြွားကို စု ကိုငပြှီး နောကတ်ည့တ်ည့တ်ှင် မတတ်ပရြပလြိုကြ၏။ ထိုငန်သညေ့ြ မှန်း၏ နားထငရြင်းနှင့ြ သူ့လီးကို တည့လြောကအြောင် ခွိန်၍ ပေါငန်ှဈဘကကြို ခပကြှကြ ကားပြီး ရပသ်ည်။ ဆံပငမြွားကို လိမကြစွပြှီး သူ့ လီးတံ ငေါကတ်ောကကြှီးတွင် ပတသ်ည်။ ထို့နောကြ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ်၊ စိတကြှိုကြ လုပတ်ော့၏။ လကမြွားလည်း မရပန်ားသလို ခါးကို ကော့ကော့ပြီးလည်း ဆောင့သ်ေးသည်။ မာတောင့တ်ောင့ြ လီးတံ စိုစိုကြီးက မှန်း နားထငစြပကြို တဈခကြတ်ဈခကြြ လာ ထိသည်။

တအူးအူး တအီးအီးနှင့ြ စိတလြှတလြကလြှတ် အောဟြဈပြီး ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း သူ့ လီးတံကြီးက မှန်း ဆံအုံအကြား တွန်းထိုး ဝငလြာနသည်ေ။ လီးတွင် ပတထြားသည့ြ ဆံပငမြွားကို ဆုပကြိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပန်ခွင်ေးမို့ တဈခကြြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း ဆံရင်းကို ဆောင့ဆြှဲသလို ဖြစ်နသည်ေ။ ရာသီစကဝြန်း၏ ဝဒနောအပြင် ခစွသ်ူ၏ ထူးထူးဆန်းဆန်း အာသီသနောကကြို မလိုကန်ိုငသ်ညမြို့ သူ့လှုပရြှားမှုများက မှန်းကို စိတကြဉွြးကပြစြပြန်ေ၏။

မင်းထိုကြ တဈယောကြ ခစွသ်ူ၏ ဆံပငကြို စိတရြှိလကရြှိ လိုးရတာ အရသာ တွေ့နေ၏။ ဒီအတွေ့ကြုံကို မိမိ လိုချင်န်တော ကြာပြီ။ စားဖူးသမွှ မိန်းကလေးတိုင်းက ဆံတိုမလေးများသာမို့ အခွင့မြသာခဲ့။ ဘယန်ှဈခကြမြှန်းမသိ ဆောင့ခြငွတ်ိုင်း ဆောင့ပြှီး ခံစားခကြကြ ထိပ် တကလြာသည်။ ဆံပငန်ှင့ြ ပတထြားသည့ြ လီးကြီးကို ခပတ်င်းတင်း အုပကြိုငပြှီး အားကုန် ဆောင့ပြဈသည်။ မှန်းထံမှ တအင့အြင့ြ အသံလေးများ ထွကလြာပြီ။ ဆံပငကြို နောကမြှနေ၍ အတင်း ဆောင့ဆြှဲနသလေို ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ဖြစ်မည်။ မင်းထိုကြ ပို အကြိုကတ်ှေ့သှားသည်။ အောပြါ ကြ.. အောလြိုကစြမ်းပါ.. မင်း အာ့လို အောပြေးမှ ငါ့တွကြ အားပိုရှိတာ..။

ဆံစုထဲမှ ထိုးထွကလြာသည့ြ လီးထိပကြ နားထငရြင်းကို သှားသှားထိသည်။ အရသာ ရှိလိုကသ်ည် ဖြစ်ချင်ြး။ နောကမြွားဆိုလွှငတ်ော့ တနကေုန် အခွိနပြေးပြီး ဆံပငတ်ဈခွီ၊ အဖုတတ်ဈခွီ စိတကြှိုကလြိုးပစ်မည်။ ဆံစမှသည့ြ ခွဖြေားထိ အဘိုးတနသ်ည့ြ ခစွသ်ူလေး။ ပူနှေး ခွှဲကြိနသညေ့ြ သုတရြညမြွား မှန်း နထငမြှ လညတ်ိုင် တလွှောကြ စီးကြ ကုနသ်ည်။ လူလည်း အတောြ အားကုနသ်ှားပြီမို့ မှန်းကို နောကမြှ ဖကပြှီး ထိုငခြလွိုကြ၏။ လညကြုတပြေါြ စီးကနွသညေ့ြ သုတရြညမြွားကို သူမ ဆံပငန်ှင့ပြဲ ပြနသ်ုတပြေးလိုကသ်ည်။

မှန်း၏ ဆံပငအြရင်းနှင့ြ လညတ်ိုငကြှားတွင် သုတရြညမြွားက အထွေးလိုကြ ပစွခြဲနသည်ေ။ ရှနပြူရနံ့ မှှေးမှှေးနှင့ြ ရောနသညေ့ြ မိမိသုတရြည်၏ အနံ့များက မင်းထိုကအြတွကြ ယဈမူးစွဲလန်းစရာ ကောင်းလှန်းနသည်ေ။ ဒူးနှစ်ဘကပြေါြ လကလြေး ပိုကတ်ငလြကြြ ထိုငရြင်း ဟိုးအဝေးမှ မိုးကုပစြကဝြိုင်းဆီ ငေးကြည့်န်မေိသည့ြ မှန်း မကြဝြန်းများကတော့ ဝိုင်းစကြ ကြောငစြီကာ အရောင် မဲ့နခေဲ့ပါသည်။ ပုစွနဆြီရောင် နဝန်ေးကြီးလည်း ဆုံးဆုံးမှုပ် ပြောကကြှယလြုပြီမို့ ပြနခြဲ့ကြသည်။

ထိုညနအဘေို့ အပြနလြမ်းတလွှောကမြှသည် နှစ်ဦးသား လမ်းခွဲခွိနအြထိ မှန်း သူ့ကို ဘာစကားမှ မဆိုဖြစ်တော့။ အိမရြောကတ်ော့ ရတဈေခွကပြင် မသောကန်ိုငအြား။ ရချိုးခန်းသို့ အပြေးအလှှား ဝငကြာ ရှနပြူတဈဗူးလုံး ကုနလြုနီးပါး ဖြစ်သှားသညအြထိ ခေါင်းကို အထပထြပ် လွှောမြိသည်။ တကယတ်မ်း မှန်း ဆံပငကြ ဆိုငတ်ှင် လွှောမြှ အဆငပြှသည်ေ။ ဒီဆံအုံကြီး ချောကဘြို့အရေး အနည်းဆုံးတော့ လူနှစ်ဦး ကူညီပေးမှ။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ထိုညက မိခင် ဖြစ်သူလည်း တရားစခန်း ဝငန်သဖြေင့ြ အိမတ်ှင် မရှိ။ အခွိနမြတောြ ခေါင်းလွှောပြှီးမှ မိမိ ဆံပင် ချောကဘြို့အရေး ဖခငကြိုလည်း အကူညီ မတောင်းဖြစ်။ ကိုယ့ဒြုကျခနှင့ြ ကိုယမြို့ မှန်းခငမြွာ ညစာ ထမင်းပင် မစားနိုငပြါတော့ခွေ။

နောကဆြုံး အစိုဓာတ် မကုနသ်ေးသည့ြ ဆံပငန်ှင့ပြဲ အိပရြာ ဝငလြိုကရြသည်။ နောကန်ေ့မနကြ မိုးမလင်းမှီပင် လူက ကိုယတ်ှေ ခွဈခွဈတောကအြောင် ပူနပြေီး အဖြားဝငတ်ော့သည်။ အနှစ်ခွုပလြိုကတ်ော့ ခစွသ်ူ၏ ထူးဆန်းသည့ြ ဝါသနာကို ပါရမီ ဖြည့ခြဲ့ရသည့ြ မှန်း မှာ သုံးရကဆြကတ်ိုကြ ကြောင်းပကြရြပါလတေော့သည်။

—————————–

( ၃ )

နကေောင်းပြီး ကြောင်းပြနတ်ကန်ိုငခြွိနတ်ှင် မှန်း စိတကြ ခစွသ်ူနှင့တ်ှေ့ရမှာ လန့သ်လိုပင် ဖြစ်နမေိသည်။ သို့သောြ ကံအားလွှောစြှာပဲ မင်းထိုကြ ထံမှ ခါတိုင်းနှင့ြ မတူသည့ြ အကြငန်ာများ ရခဲ့၏။ မှန်း စိတအြနှောင့ယ်ှကဖြစ်မည့ြ အပြုမူများ၊ တောင်းဆိုမှုများ ဘာဆိုဘာမွှ မလုပ်။ အတန်းဖကြပြှီး သူနှင့ြ ခွိန်းတွေ့ဘို့လည်း မပူဆာ။ ဒီလိုကြပြနတ်ော့လည်း မှန်းဘကကြ တဈခုခုလိုနသယေောင် ခံစားမိပြနသ်ည်။ လိငကြိဈစအတွကြ စိတသ်ကသ်ာရာ ရသညကြ တဈပိုင်း၊ ခစွသ်ူ၏ အဆိုးအနှဲ့များ ဘယရြောကန်ပေါလိမ့ဟြု တွေးမိသညကြ တဈပိုင်း။ ဒီကြားထဲ မှန်း မသိစိတကြ တွေးထင့န်သညေ့ြ ကိဈစတဈခုက သတင်းသဲ့သဲ့အဖြစ် မှန်း နားထဲ ရောကလြာရသည်။ မင်းထိုကြ ကောငမြလေးတဈယောကန်ှင့ြ တွဲနသည်ေ ဟူသည့သ်တင်း။

တကယတ်မ်း မိမိနှင့ြ ခစွသ်ူမဖြစ်မီကတည်းက မင်းထိုကြ ဆိုသညမြှာ ပျိုတိုင်းကြိုကသ်ည့ြ နှင်းဆီခိုင်။ မိမိနှင့ြ မပတသ်ကခြငကြ ကိဈစများကို လဈလွူရှုနိုငသ်ောလြည်း ခုလို အခွနမှေောတော့ မိမိကို သဈစာရှိစချင်ေသ်ည်။ နှစ်ဦးသား၏ ပတသ်ကမြှုကလည်း သာမန် သမီးရည်းစားအဆင့ြ မကတော့ဘူး မဟုတပြါလား။

ကြားမိသည့ြ သတင်းအကြောင်း မေးတော့ မင်းထိုကြ ရယသ်ည်။ မဟုတဘြူးလို့လည်း မငှင်း။ မှန်း စိတထြဲ ကလိလိ ဖြစ်လာသည်။ မိမိ သိချင်သ်ည့ြ အကြောင်းအရာကို ရရရေောရာ မရှင်းပြဘဲ ဝေ့လည် လုပန်ေ၏။ ဒီတဈကြိမတ်ော့ မှန်း ကပဲ စပြီး အတန်းဖကြြ၊ နှစ်ဦးတည်း စကားပြောဘို့ တောင်းဆိုလိုကမြိသည်။ မင်းထိုကြ ဦးဆောငရြာ ကြောင်းနှင့ြ မနီးမဝေး အေးဆေး တိတဆြိတသ်ည့ြ ဆိုငလြေးတဈခုသို့ ရောကဖြစ်သည်။ အမှနတ်ော့ ဒီဆိုငလြေးက ကြောင်းသူကြောင်းသား ခစွသ်ူစုံတွဲတို့ စံပြောရြာဆို ပိုမှနလြိမ့မြည်။ အစားအသောကထြကြ နရောထိုငခြင်းကို ဦးစားပေး ဖြင့ထြားသော ဆိုင်။ ခွံဝန်းကယွထြဲတွင် သီးသန့ြ စားပြဲလေးများနှင့ြ။ စားပြဲတဈလုံးစီကို ဝါးထရံ ပုပုလေးများနှင့ြ ခွံခတသ်လို ကာရံပေးထားသည်။ သကကြယ် ထီးအမိုးကြီးလည်း ပါ၏။ လုံး၀ အလုံခွုံကြီး မဟုတသ်ောလြည်း အပြငမြှ ကြည့်လြွှင် အထဲကလူ ဘာလုပန်မှန်ေး ရုတတ်ရကြ မသိနိုငသ်ည့ြ အနထေား။

အစားအသောကြ မှာယူပုံကလည်း မှာပြီးလွှင် ငှတန်ေးရှင်း၊ မိမိ ထိုငမြည့ဝြိုင်းသို့ တဈခါတည်း ယူသှားရသည်။ ပြနထြှကလြွှငတ်ော့ မိမိ ထိုငသ်ည့ြ အခွိနပြေါြ မူတညပြှီး စားပြဲဝိုင်းကြေး ကသွလောကြ ရှင်းရ၏။ ကြောင်းတကလြာသည့ြ သုံးနှစ်သကတ်မ်းတွင် ဒီဆိုငသ်ို့ မှန်း အခုမှ ရောကဖြူးသည်။ ဆိုငထြဲ ဝငလြာသညန်ှင့ြ ဒီအတွဲ ဘာလုပတ်ော့မညကြို သိနသညေ့အြလား ပြုံးစိစိ ကြည့်ကြှ၏။ တကယလြည်း ဒီဆိုငတ်ှင် လာထိုငသ်ည့အြတွဲတိုင်း ရညရြှယခြကြြ တဈခုခုတော့ ပါတတသ်ညလြေ။

အခုလည်း မှန်းတို့ အတွဲ ကောဖြီ တဈခွကစြီ မှာပြီး တဲနန်းတဈခုတွင် နရောယူကြ၏။ ခွေးခွပေုလေးနှစ်ခုကို ပူးကပပြှီး လူနှစ်ယောကလြည်း ပူးကပပြှီး ထိုငသ်ည်။ မင်းထိုကြ လကတ်ဈဘကကြ မှန်း ပုခုံးကို ဖကထြားသည်။ ကနွလြကတ်ဈဘကကြလည်း ရငဘြတရြှေ့မှ သိုင်းဖကထြားသည်။ မှန်းလည်း ခေါင်းကလေးကို သူ့လညတ်ိုငတ်ှင် တိမ်းမှီ ထားလိုကသ်ည်။ ပါးပြငထြကဆြီ ကလွာသည့ြ ခစွသ်ူ၏ နှေးထွေးသော အနမ်းတို့ကြောင့ြ မှန်း ကြညန်ူးမိသည်။ မင်းထိုကြ လကဖြွားလေးက မှန်း မေးစေ့ကို အသာဆှဲမသည်။ မကြလြုံးကလေး မှေးစင်းပေးလိုကတ်ော့ နှုတခြမ်းများဆီသို့ စိုစွတသ်ော အနမ်းများ တဖြဲဖြဲ ကရွောကလြာသည်။ ဆေးလိပန်ှင့ြ ပါးစပ် ပြတသ်ညမြရှိသော မင်းထိုကြ နှုတခြမ်းများက ချောကကြပကြပန်ှင့ြ ဆေးခွိုးနံ့ စွဲနသည်ေ။ ရံဖနရြံခါ ကြမ်းပါ စားတတသ်ေးသဖြင့ြ သူ့ခံတွင်းတွင် ကြမ်းယာနံ့ လည်းမကင်း။ အမှနတ်ော့ ထိုအနံ့ကို မှန်း စိတပြကြသ်ည်။ သို့သောလြည်း မိမိ ခစွသ်ူမို့ ဒီလောကလြေးကိုတော့ဖြင့ြ စာမဖြဲ့လိုတော့ပါ။

နှုတခြမ်းနှစ်စုံတို့ အနမ်းမိုးသည်းနခွေိန် မင်းထိုကြ လကတ်ဈဘကကြ မှန်း အင်ျကြီအောကြ လွှိုဝငလြာသည်။ ဘရာပြော့ပြော့လေး အောကမြှ ရှှရငေမြှှှာတို့ ကြကသ်ီးဖုလေးများနှင့ြ ကြမ်းရှရှ ဖြစ်နေ၏။ မင်းထိုကြ လကကြ ကြှမ်းကငွလြှန်းစွာပဲ ဘရာစီရာထဲမှ နို့အုံကို နှိုကထြုတသ်ည်။ ဘရာနှင့ြ ပင့တ်ငပြေးထားသလို ဖြစ်နသညေမြို့ တင်းထွကန်သညေ့ြ နို့အုံတွင် နို့သီးခေါင်းလေးက မော့မော့လေး ထောငန်ေ၏။ နို့သီးလေးကို ညှဈခွသည်ေ။ နို့အုံတဈခုလုံးကို အားရပါးရ ညှဈသည်။ ကနွန်သညေ့ြ တဈဘကကြိုပါ နှိုကထြုတလြိုကြ၏။

နို့နှစ်ဘကလြုံး ဘရာ အပြငကြို ရောကသ်ှားပြီ။ အပေါြ အင်ျကြီမှ ကြယသ်ီးများကို ခပသ်ှကသ်ှကြ ဖြုတ်၏။ ခစွသ်ူ အလိုကပြါစတေော့ရယလြို့ မှန်း လိုလိုချင်ခြငွပြဲ လိုကလြွောပေးလိုကသ်ည်။ မိမိ ကိုယတ်ိုငလြည်း နူးညံ့သည့ြ အထိတွေ့ကြောင့ြ မကြုံဖူးသေးသော သှေးသား အားသီသတဈခု ပေါလြာသည်။ ခစွသ်ူကို အလိုလိုကခြငွစြိတလြား၊ မိမိ ကိုယတ်ိုငကြ တဈခုခုကို အလိုရှိလာတာလား မှန်း တကယပြဲ နားမလညပြါ။

ဟင်းလင်း ပြင့သ်ှားသော အင်ျကြီ ရငဘြတတ်ှင် ဘရာဖြင့ြ ပင့တ်ငပြေးထားသည့ြ နို့အုံနှစ်ခုက ပူးကပပြှီး ညှဈထုတ် ပေးထားသလို တင်းရဈ ဖောင်းကားနသည်ေ။ ပန်းနုရောင် နို့သီးခေါင်းလေးက လုံးဝန်းကစွလြဈပြီး သေးသေး ပိစိလေး။ တဒင်ျဂ အတွင်းမှာပဲ မင်းထိုကြ၏ လွှာနှေးနှေးကြီးက မှန်း နို့နှစ်ဘကပြေါြ ကလွာသည်။ နို့အုံတဈခုလုံးကို ငုံခဲပြီး စို့လိုကြ၊ နို့သီးခေါင်းလေးကို အားရပါးရ စို့လိုကန်ှင့ြ အစာငတန်သေော ကလေးငယလြို အငမ်းမရ စို့တော့၏။

မှန်း တဈကိုယလြုံး ရှိန်းမှ နှေးထွေးလာသည်။ ပေါငလြေးနှစ်ဘကကြို စိနအေောင် လိမကြစွပြှီး ထိုငန်မေိ၏။ နို့တဈခကြြ စို့ခံရတိုင်း အင်ျဂါလေး အတွင်းမှ တဆတဆြတ် လှုပန်သလေို ခံစားမိနသည်ေ။ ထိုနရောလေးကို ကိုငတ်ှယ် ထိတွေ့လိုစိတ် ပေါလြာသည်။ ရငထြဲမှ မောသလိုလိုလည်း ဖြစ်လာသည်။ ခါးလေး ဆန့ဆြန့ြ ထိုငပြှီး အဖုတလြေး၏ အတွင်းပိုင်း ကြှကသ်ားများကို ဆှဲညှဈလိုကြ ပြနလြွှော့လိုကန်ှင့ြ ယားသကသ်ကြ ဝဒနော သကသ်ာလို သကသ်ာငှား မိမိဘာသာ အားထုတကြှည့သ်ည်။ လူတဈကိုယလြုံးလည်း ကြကသ်ီးမှေးညင်းများ တဖဉွြးဖဉွြးထကာ သတိလကလြှတ် ဖြစ်လာလိုကသ်ညမြှာ နှုတဖြွားမှ ညည်းသံ သဲ့သဲ့လေး ထုတလြှှတမြိသည် အထိပင်။

“ မောင့ြ ငှလမေင်းလေး..”

“ ….”

နားနား ကပ်၍ လသေံလေးဖြင့ြ ခေါသ်ည်။ ရငတ်ှေ လှိုကဖြိုနသညေ့ြ မှန်း၊ အသံထွကြ၍ မထူးမိ။ သူ့ကို ခစွရြညလြဲ့နသေော မကြလြုံးရှဲလေးများဖြင့ြ မော့ကြည့်မြိသည်။ နှုတဖြွားမှ ဘာပြောရမှန်း မသိသောလြည်း မကြဝြန်းမှတဆင့ြ တဈစုံတဈရာကို တောင်းဆိုမိသည်။ မင်းထိုကကြ မော့ကြည့်န်သညေ့ြ မှန်း ပါးပြငလြေးကို လကဝြါးနှင့ြ အုပကြိုငသ်ည်။ လကမြလေးဖြင့ြ မှန်း နှုတခြမ်းနှစ်မှှာကို ဝေ့ကာဝိုကကြာဖြင့ြ ခပဖြှဖြ ဖိပြတပြှီး ဆော့ကစား၏။ တိုးသကည်ငသ်ာသော အသံဖြင့ြ ပြောသည်။

“ ခစွတ်ယ် မှန်းရယ်..”

“ မှန်းလည်း ခစွတ်ယ် မောင်..”

“ မောင့ြ ပါရမီ ဖြည့ဘြကလြေး..”

“ …..”

မှန်း ကြညလြငစြှာ ပြုံးမိသည်။ ဟုတပြါတယ် မောင်.. မှန်းက မောင့ြ ပါရမီ ဖြည့ဘြကပြါ ဟု ရငထြဲမှ ထပတ်လဲလဲ ရရှတေလြကြြ။ ဒီတိုင်းဆိုလွှင် မှန်း ကြားထားသည့ြ သတင်းက ဟုတခြငွမြှ ဟုတပြါလိမ့မြည်။ အခုကိုပဲ ခစွရြသူက မိမိကို ပါရမီ ဖြည့ဘြကဟြု တငစြားသည် မဟုတပြါလား။ ထိုစကားစုလေးကို မှန်း အငမြတနမြှ မှတန်ိုးပါသည်။ မိမိကို ခစွသ်ော၊ တနဘြိုးထားသော၊ မိမိကို ဦးဆောင် လမ်းပြနိုငသ်ော၊ မိမိဘကမြှလည်း တနဘြိုးထား မှတန်ိုးစိတဖြှင့ြ ခစွရြသောသူတဈဦး၏ ပါရမီဖြည့ဘြကကြောင်း ဖြစ်လိုလှပါသည်။

မင်းထိုကြ အနမ်းလေး တဈခကြြ မှန်း နှုတခြမ်းပေါြ ရောကလြာပြနသ်ည်။ ပြီးတော့ နှုတခြမ်းလေးကို လကမြနှင့ြ ပြတသ်ပ် ဆော့ကစားပြနသ်ည်။ ခါတိုင်းနှင့မြတူသည့ြ နူးညံ့သော အထိအတွေ့များက မှန်းကို ကြညန်ူးပီတိ ဖြစ်စရေုံသာမက သှေးသားထဲမှလည်း မောင့အြလိုကြ လိုကလြွော လိုသညအြထိ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်လာတော့သည်။

မင်းထိုကြ လကတ်ဈဘကကြ ဝတထြားသည့ြ ပုဆိုးကို ဖြခသွေည်။ ထုံးစံအတိုင်း အတွင်းခံမပါ။ မှန်း လကတ်ဈဘကကြို ဖြည်းဖြည်း ဆှဲယူလိုကပြှီး ထိုးထိုးထောငထြောင် ဖြစ်နသညေ့ြ လီးကြီးကို ကိုငစြသည်ေ။ အနည်းငယ် တုနရြီနသညေ့ြ မှန်း လကကြလေးထဲ မာတောငတ်ောင် နှေးတေးတေး အချောင်းကြီး ရောကလြာ၏။ ဘာကြောင့မြှန်းတော့ မသိ၊ အချောင်းကြီးက တုတတ်ုတ် ရှညရြှညကြှီးအပြင် စေးကပကြပန်ှင့ြ စိုစိစိ ဖြစ်နသည်ေ။ ဒါ ဟိုတဈရကကြ ငါ့အဖုတလြေးကို မညှာမတာ လိုးခဲ့တဲ့ လီးကြီးပါလား.. အခုကော.. ဒါ ဒါကြီးနဲ့ ငါ့ ကို.. အို…။ ဒီနေ့အဘို့ မှန်း စိတတ်ှေ ခါတိုင်းထကြ ရဲတင်း နသယေောငပြင်။ ခစွသ်ူ၏ နူးညံ့သည့ြ အချော့မှှူများကြောင့ြ ဖြစ်မညထြငသ်ည်။ လကထြဲမှ အတံကြီးကို ငုံ့တော့ မကြည့်ဖြစ်သေး။ မကြန်ှာလေးကို သူ့လညတ်ိုငကြှားတွင် ထည့မြှီပြီး ပုန်းခိုနမေိသည်။

“ မောင်.. မရတော့ဘူး မှန်းရယ်.. လိုးခင်ျ ပြီ ကြာ..”

နားပေါကဝြကို ကပပြှီးပြောသည့စြကားတွင် ညည်းသံ သဲ့သဲ့ ပါနသည်ေ။ မောငရြယ်.. မှန်း လည်း.. မှန်း လည်းလေ.. စိတကြ တွေးမိပမယေ့ြ ဘာပြောရမှန်း မှန်း တကယ် မသိ။ မင်းထိုကြ မှန်းမကြန်ှာလေးကို ဆှဲမော့သည်။ ပြီးတော့ ဆာလောင် လှိုင်းထနသေော အသံတိုးတိုးဖြင့ြ ပြောသည်။

“ မောင့ကြို လီး စုပပြေးပါလား မှန်းရယ်.. ဟင်..”

“ အင်..”

“ ဒီ ပါးစပလြေးနဲ့လေ.. မှန်းရဲ့ ဒီ နှုတခြမ်းလေးတွနေဲ့ မောင့လြီးကို စုပပြေးပါလား လို့.. နောြ..”

“ ရှင်..”

“ ဒီ ပါးစပလြေးနဲ့လေ.. မှန်းရဲ့ ဒီ နှုတခြမ်းလေးတွနေဲ့ မောင့ြ လီးကို စုပပြေးပါလား လို့.. နောြ..”

“ ရှင်..”

“ ဒီ လို လေ ကြာ.. လာ.. ခေါင်း ငုံ့လိုကျ..”

“ ……..”

“ ငုံလိုကလြေ မှန်း.. ပါးစပဟြ.. မောင် ထည့ပြေးမယ်.. အှန့ြ.. အဲ့လို..”

“ ………..”

“ အင်းးး.. အဲ့လိုကြီး ငုံထားရုံ ဟုတဘြူးလေ.. စုပလြေ မှန်း.. လုပပြါ.. စုပပြေးပါကြာ..”

“ ……….”

“ အင်းးးး… ဟုတတ်ယ်.. စုပ်.. စုပထြား..”

“ ……….”

“ လွှာဖြားလေး ထိုးထည့ပြေးကြာ.. ထိပကြ အကြဲလေးထဲကို..”

“ ……….”

“ အူးးး… ကောင်းလိုကတ်ာ.. စုပ် မှန်းရယ်.. ခပပြှင်းပြင်း စုပ် စမ်းပါ..”

“ ……….”

“ အာာာ… လုပပြါ မှန်းရာ.. မောင် ပြီးချင်န်ပြေီ.. စုပကြှာ.. ပြင်းပြင်းလေး..”

“ ……….”

တကယတ်မ်း အရှယရြောကမြိန်းကလေးတဈဦး ဖြစ်လင့ကြစား၊ လိငကြိဈစနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ မိန်းမ အဖုတထြဲ ယောင်ျကြား လီးထည့ခြှင်းကို လိုးသည် ဟူသလောကသ်ာ မှန်း သိထားပါသည်။ ပုံ ဆိုလိုလည်း ဖငပြေါြ ခေါင်းပေါြ အင်ျဂလိပ် မောဒြယမြွား၏ ပုံလောကသ်ာ ကြည့်ဖြူးသည်။ မူဗှီ ဆိုလို့လည်း အခွို့သော အင်ျဂလိပ် ရုပရြှငမြွားတွင် မင်းသားနှင့ြ မင်းသမီး ကိုယလြုံးတီးနှင့ြ နမ်းကြ ပြတကြှသလောကသ်ာ ကြည့်ဖြူးသည်။ လိငဆြကဆြံသည့ြ အခန်းများ ကြည့်မြိဖူးသောလြည်း အောကပျိုင်း လှုပရြှားမှုကို မကြန်ှာ အမူအရာဖြင့သ်ာ အသားပေးဖောပြှသည့ြ ဇာတကြားများမို့ မှန်း အနနှငေ့ြ ယောင်ျကြားနှင့ြ မိန်းမ ပီပီပြငပြှင် လိငဆြကဆြံမှုများကို မှငလြည်း မမှငဖြူး၊ ယခု မင်းထိုကြ ဝါသနာလို ဆံပငလြိုးခွင်း လီးစုပခြှင်း ဆိုတာတွေ မှန်း တကယမြသိ။ အခုတော့ ခစွရြသူက မှန်း ဘကလြှည့ပြှီး ခွထိုငကြာ သူ့ပေါငခြှကြားတွင် မိမိခေါင်းကို ထိုးနှိမ့ြ၍ လီး စုပခြိုင်းနသည်ေ။

ပေါငန်ှဈဘကန်ှင့ြ ပုဆိုးကြားတွင် မှောငမြိုကြ ပြာဝနသေညေ့ြ မကြလြုံးများကို စုံမှိတထြားရသည်။ နှာခေါင်းထဲသို့ ညှီစို့စို့ အီလညလြည် အနံ့ဆိုးကြီးက အလိပလြိုကြ ဝငလြာနသည်ေ။ မိမိ ခေါင်းကို လကန်ှင့ြ ဖိထားသညမြို့ ရုန်းလို့လည်း မရ။ ပါးစပန်ှင့ြ အပြည့ြ နရောယူထားသည့ြ လီးတုတတ်ုတကြှီးကို ငုံထားရသည်။ လွှာနှင့ြ မထိအောင် ကြိုးစားမိသဖြင့ြ လွှာရင်းများ နာလာသည်။ မင်းထိုကကြ မှန်း ခေါင်းကို ဖိထားပြီး ပါးစပကြို သူ့လီးနှင့ြ ကော့ကော့ထိုးသည်။ စောစောက နူးညံ့ ညငသ်ာမှုများ ကြကပြွောကြ ငှကပြွောကြ ပြောကလြပြေီ။

တဈခကြတ်ဈခကြြ အာခေါငထြဲထိ တိုးဝငလြာသည့ြ လီးတံကြီးက လွှာခငကြိုပင် သှားထိသညဟြု မှန်း ခံစားမိသည်။ မင်းထိုကြ လှုပရြှားမှုများ ကြမ်းလာသလို မှန်းလည်း ပျို့ချင်ြ အနခြငွစြိတမြွား ဖြစ်လာသည်။ ပါးစပထြဲတွင် ပြည့အြိုငလြာသည့ြ တံတွေးများကို ထွေးထုတပြဈချင်သ်ောလြည်း မရ။ လွှာရင်းများ အလှန် ညောင်းလာသညမြို့ ပါးစပထြဲမှ တံတွေးအိုငကြှီးကို တတန်ိုငသ်လောကြ ထွေးထုတရြင်း မရသည့အြဆုံး၊ စိတမြသကသ်ာစွာပဲ မှိုခလွိုကရြသည်။ ဖိတတ်ဝကြ စငတ်ဝကန်ှင့ြ မိမိ ဝမ်းထဲ ဝငသ်ှားသညကြ တံတွေးတွလေား သူ့လီးမှ အရညတ်ှလေား မှန်း မသိ။

ခဏကြာတော့ မင်းထိုကြ ဆန်ဒ ပြည့သ်ှားသည်။ မာတောငန်သညေ့ြ အတံကြီးလည်း သူမဟုတသ်လို ပြော့ကသွှားသည်။ မှန်း အတွကတ်ော့ လွှာတွင် ကနွရြဈနသညေ့ြ အရသာကြီးမှာ ညှီစို့စို့ နှင့ြ နာကငွြ ခါးသကလြှပါသည်။ မှန်းကြပ် မှောငမြိုကန်သညေ့ြ ပေါငခြှကြားမှ ခေါင်း ပြနထြူလိုကသ်ည်။ ပတဝြန်းကငွြ အလင်းကြောင့ြ မကြစြိများပင် ပြာသှားရ၏။ တဈစကမြွှ မသောကရြသေးသည့ြ ကောဖြီလည်း ခွကထြဲတွင် အရာမယှင်း အေးစကန်ပြေီ။ မှန်း ရငထြဲတွင် မွှောလြင့တ်ကြီး ရဈခွနသေညေ့ြ ခစွသ်ူထံမှ ခစွခြှင်း၏ ခံစားခကြအြခွို့လည်း အေးစကြ ထုံထိုင်းသှားခဲ့ပြီ။

ပရေေ ပြထနသညေ့ြ ပါးစပကြို ပလုတ် အထပထြပကြငွြး၊ တဈရှူးစကို ရစွတေပြှီး နှုတခြမ်းများကို အကြိမကြှိမ် ဖိပြတပြါသောလြည်း ရငထြဲမှ မသတီမှုက လွော့မသှား။ နောကဆြုံး ဆိုငအြပြင် ရောကပြှီး ခဏ၊ ကားပေါြ ပြနမြတကမြှီ ထိုးအနပြါတော့သည်။

………………………………………

( ၄ )

“ ဒါ ဘာသဘောလဲ မောင်.. ဘာရညရြှယခြကြန်ဲ့ မှန်းကို ဒီနရော ခေါလြာတာလဲ..”

အရေးကြီးသည့ြ ကိဈစ ဆှေးနှေးရန် ဟူသော အကြောင်းပြခကြဖြှင့ြ မှို့ထဲဘကရြှိ တိုကခြန်း တဈခုသို့ မှန်းကို မင်းထိုကြ ခေါလြာခွင်းဖြစ်သည်။ ဒါက လီးစုပသ်ည့ြ ကိဈစအပြီး နောကြ သုံးလေးရကြ။ ဒီကြားထဲတွင် နှစ်ဦးသား ဆကဆြံရေး အတနင်ယ် အေးစကခြဲ့သည်။ ခစွသ်ူချင်ြး ဖြစ်ပါလွှကြ သူ့လီးစုပပြှီး အနထြှကရြကောင်းလားဟု မင်းထိုကကြ စိတခြုသည်။ မှန်း ဘကမြှလည်း လိငမြှုရေးရာတွင် တဈဘကသ်တ် အလိုကြီးသူဟု မင်းထိုကကြို စိတပြကြလြာသည်။ ရရှည်ေ ဆကဆြံရေးနှင့ြ ရှေ့ရေးအတွကတ်ော့ အသအချော ဆှေးနှေးသင့ပြှီဟု နှစ်ယောကလြုံး တွေးမိသည်။ ဤနရောတွင် အတွေးတူသောလြည်း ပြူနာကို အဖြေ ရှာပုံချင်ြးတော့ မတူ။ ဒီလိုနှင့ပြဲ မတူညီသော သဘောထား နှစ်ခု လုံးဝကြဲလှဲရန် အကြောင်းဖနလြာလတေော့သည်။

သူ့သူငယခြငွြးများ စုပေါင်း ငှားနသညေဟြု မှန်း သိထားသော တိုကခြန်းသို့ သူနှင့အြတူ လိုကပြါလာခဲ့သည်။ ငါ့ကို ဘယလြို ဘယပြုံ အထူးအဆန်း နည်းလမ်းများနှင့ြ လိငဆြကဆြံလေဦးမလဲဟု မှန်း တွေးမိပါသည်။ သို့သောြ မိမိဘကမြှလည်း မညသ်ို့မညပြုံ ဆန်ဒ သဘောထား ရှိသညကြို အကြအလေည် ဆှေးနှေးပြီးမှ သူ့အလိုကို လိုကန်ိုင် မလိုကန်ိုင် ဆုံးဖြတမြည်။ တိုကခြန်းဆိုတော့ လှတလြပသ်ည်။ မိမိဘကမြှ ပေးနိုငသ်လောကြ လုံလောကသ်ော အခွိနလြည်း ရှိမည်။ အရငအြခါများလို လူ့မှငကြှင်း မကင်းရာမို့ သူ့အလို ပြည့ပြှီးရော အစောတလွှင် လိုကလြွောနစရော မလို ဟု မှန်း တွေးသည်။ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ညှိနှိုင်းပါမှလည်း မိမိတို့ ရှေ့ခရီး သာယာမညဟြု မှန်း ခံယူမိသည်။

သို့သောြ ယုံကြညခြကြြ ဖြည့တ်င်းထားသော မှန်း၏ ခွလှမြေးများ တိုကခြန်းအတွင်းမှ မှငကြှင်းကြောင့ြ တမဟုတခြငွြး ရပတ်န့ြ သှားခဲ့ရသည်။ မှန်း မှငလြိုကရြသူက မိမိနှင့ြ မရင်းနှီး သောလြည်း မစိမ်းလှသူ အတန်းတူ၊ အခန်းတူ မိန်းကလေး တဈဦး။ လကထြဲတွင် သောကလြကစြ ဘီယာဗူးကိုငလြကြန်ှင့ြ မှေးပြတဘကကြှီး ပတထြားပြီး ဘာအဝတစြားမှမပါ။

“ ဝိုးးးး… စောင့န်တော ကြာပြီ ကြာ.. မင်း အခန်းက အိုကတ်ယ် ဟယ်.. အဲကြန်းလည်းမရှိ ဘာမရှိနဲ့.. ကိုယတ်ော့ ခုလိုပဲ နလေိုကတ်ော့တယ်..”

“ ဟဟ.. ကောင်းတာပေါ့.. ရယဒြီ ပိုဇဈရှင်..”

“ ဟိုင်း.. မှန်း.. ကိုယ့ကြို သိတယမြဟုတလြား.. ကိုယကြတော့ ယူ့ကို ကောင်းကောင်း သိတယ်..”

“ မှန်းလည်း ယူ့ကို သိပါတယ်.. ဇငမြီ.. ဟုတတ်ယ် နောြ.. ယူ့နာမည် ဇငမြီ မှတလြား..”

“ Yes, nice to see you, Moon.. ယူနဲ့ ကိုယ် မကြာခင် သူငယခြငွြး ဖြစ်တော့မှာပဲ..”

“ မှန်းလည်း ဝမ်းသာပါတယ် ဇငမြီ.. သူငယခြငွြးက ဖြစ်ပြီးသားပါ.. သုံးနှစ်လုံး တဈခန်းတည်း တကလြာတာ.. သူငယခြငွြးပဲပေါ့..”

“ ခစ်ခစ်.. ကိုယ် ဆိုလိုတဲ့ သူငယခြငွြး ဆိုတာ ဘာကိုမှန်း မှန်း သိပုံမရသေးဘူး.. မရှင်းပြခဲ့ဘူးလား မင်း.. ယူ့လဒေီကို ယူ ဘာမှ ကြိုပြောမထားဘူးထငတ်ယ်..”

အလိုလိုကမှ ဒီနရော ဒီပုံစံနှင့ြ ဒီလူနှစ်ဦးအပေါြ ဇဝဇဝေါ ဖြစ်သှားရသည့ြ မှန်း စိတတ်ှေ ဇငမြီပြောလိုကသ်ည့ြ စကားကြောင့ြ ပိုမို စိတအြိုကသ်ှားသည်။ ပိုဆိုးတာက ဇငမြီ့ အပြုအမူ။ ဧည့ခြန်း တွင် နှစ်ယောကထြိုင် ဆိုဖာ ခုံရှညကြှီး ခထွားသည်။ ထိုခုံရှညန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် တဈယောကထြိုင် ပလတစြတဈ နောကမြှီခုံနှစ်လုံး ခထွား၏။ မှန်းက ထိုခုံ နှစ်လုံးအနကြ တဈလုံးတွင် ဝငထြိုငသ်ည်။ မင်းထိုကကြ ဆိုဖာ ခုံရှညကြှီးတွင် ထိုငလြိုကသ်ည်။ ဇငမြီက မင်းထိုကြ ဘေးတွင် သှားထိုငလြိုကသ်ည်။ မင်းထိုကြ ပေါငကြို လှမ်းကိုင် လိုကပြှီး

“ကိုယတ်ို့ စကြတော့မလား မင်း.. ကိုယ် သိပလြိုချင်န်ပြေီ.. ယူ့ လမင်းလေးကရော အဆငသ်င့ပြဲလား..”

ဟု မေးလိုကြ၏။ သူမ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း အမူအရာတို့က သကသ်ပြနေသည်ေ။ မှန်း ရငထြဲတွင် ဆို့ကြပသ်ှားခဲ့သည်။ မကြလြုံးများ ပြာဝပြေီး ဇငမြီ့စကားသံ ညုခွှဲခွှဲက နားထဲ ထောလြောကြန့လြန့ြ ဝငလြာတော့သည်။

“ ဘာတွလေဲ မောင်.. မှန်း ဘာမှ နားမလညတ်ော့ဘူး..”

“ ကဲ.. ဟနန်ီ.. ကိုယ့ြ ငှလမေင်းကို မင်းပဲ ရှင်းပြပေးတော့ကြာ.. ကိုယကြ စကားတွနေဲ့ အားကုနခြံလို့ မဖြစ်သေးဘူးလေ.. နော.. ကိုင်းးး ကိုယလြည်း အိုကတ်ယ်.. ခွှတမြယ်..”

“ ခစ်ခစ်.. မင်းကတော့လေ.. လုပတ်ော့မယ်.. ခုလိုခွိနမြှာတော့ ကိုယ့ကြို ဇငမြီလို့ပဲ ခေါစြမ်းပါကြာ.. မှန်းကို အားနာစရာ..”

“ ……..”

“ ဒီလို မှန်းရဲ့.. ယူ့ဒါလငကြ ကိုယ့ကြို ရငဖြှင့တ်ယ်.. Sex နဲ့ ပတသ်ကပြှီး ယူ့ဆီကနေ သူ့စိတကြှိုကြ သာယာမှု မရဘူးတဲ့.. ဒီတော့ ကိုယလြည်း ယူ့ဒါလငကြို ကိုယခြငွြးစာလို့ ကူညီနိုငသ်လောကြ ကူညီပေးခဲ့တယလြေ.. ကိုယ့ြ အပြုစုတွကေို သူက စွဲနပြေီ.. ဒီတော့ ယူ့ကိုလည်း ဒါတွေ သိစချင်ေတ်ယ်.. ကိုယ့ဆြီကနေ သငယ်ူစချင်ေတ်ယ်.. သငယ်ူရင်း သုံးယောကအြတူ ခံစားကြမယပြေါ့ကြာ.. ကိုယ် ပြောတာ ယူ သဘောပေါကမြလား မသိဘူး..”

“ တို့က ဘာကို သဘောပေါကရြမှာလဲ ဇငမြီ.. အခု ရှငတ်ို့နှစ်ယောကြ ဘာတွေ ကြံစညပြှီး.. ကြှတ်..”

“ You see? မင်း ယုံပြီမဟုတလြား ဟနန်ီ.. ကိုယ့ရြဲ့ ငှလမေင်းက အဲ့လို ဖြစ်နတယ်ေ ကြာ..”

“ သူ စိတပြါလာအောင် ကိုယတ်ို့ အရငစြကြမယ် ကြာ.. ခစ်ခစ်.. ယူ့ မှန်းက အဝေးကြီး လိုသေးတယ်.. ကိုယကြ တအား လိုချင်န်ပြေီ မင်းရဲ့.. ကိုယတ်ို့ စနှင့မြယ်.. သူလည်း ဘယလြို ဝငန်ှှဲရမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရြင်း သိလာမှာပေါ့.. လာစမ်းပါ.. ကိုယ့ြ တဘကကြို ခွှတစြမ်းပါ မင်းရယ်..”

ပြောရင်း မင်းထိုကြ ပေါငပြေါြ တကလြုနီးပါး တိုးကပကြာ ရငဘြတကြော့ပေးလိုကသ်ည်။ ဇငမြီ့ ဒူးတဈဘကကြ ဆိုဖာပေါမြှာ။ ခွတဈေဘကကြ အောကခြလွကြြ။ မှန်း ရငထြဲမှာ ငိုချင်သ်လိုလို ဒေါသဖြစ်သလိုလို။ အံ့သှလှန်းလို့ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့။ မကြလြုံး အပြူးသားနှင့ြ စိုကကြှည့န်မေိသည်။ ဇငမြီက မှန်းဘကလြှည့ပြှီး မကြစြိတဈဘကြ မှိတပြှသည်။ မင်းထိုကကြ ဇငမြီ့ဘကြ လှည့ထြိုငန်သည်ေ။ ဇငမြီ့ ကိုယပြေါမြှ တဘကကြို တကယပြဲ ဖညွခြလွိုကသ်ည်။ ခကြခြငွြး ဆိုသလို ထွကပြေါလြာသည့ြ နို့အုံထွားထွားနှစ်လုံးကို ဆှဲကိုင် စို့တော့၏။

“ အိုးးး.. ယူ သိပ် အလိုကသ်ိတယ် မင်း ရယ်.. စို့စမ်း.. နာနာလေး ကိုကပြှီး စို့ ပေးစမ်းပါ.. ကိုယ် သိပ် ထနန်ပြေီ..”

ဇငမြီ့ အပြောနှင့ြ နှစ်ဦးသား၏ အပြုမူများကြောင့ြ မှန်း မကြလြုံးထဲမှ မီး ပြင့သ်ှားသည်။ တဘကကြှီးက အောကထြိ ကမွသှားသေးဘဲ ဇငမြီ့ ခါးတွင် ခွိတန်သည်ေ။ မင်းထိုကြ လကတ်ှေ ဇငမြီ့ပေါငကြှား ရောကသ်ှားသည်။ တဘကကြှီးကိုလည်း စိတမြရှညသ်လို ဆောင့ဆြှဲ ဖယလြိုကြ၏။ ဇငမြီ ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားပြီ။ သူမ က မှန်းထကြ ကိုယလြုံး ပိုထွားသည်။ ပုရိသတို့ကို ရမျမကြ ထနစြသညေ့ြ ကိုယလြုံးမွိုး။

မင်းထိုကကြ ဇငမြီ့ နို့များကို ဘယည်ာ တလှည့စြီ အငမ်းမရ စို့သည်။ လကကြလည်း အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းကြီးကို တလှည့ြ၊ ဖငဖြှူဖြူ ဖြေးဖြေးကြီးများကို တလှည့ြ ပြတန်သည်ေ။ ဇငမြီ အသံ တိုးတိုး ညည်းရင်း မှန်းကို လှည့ကြှည့န်သည်ေ။ မိမိခစွသ်ူနှင့ြ မိန်းကလေးတဈဦး မိမိရှေ့တွင် ဖြစ်ချင်တ်ိုင်း ဖြစ်နသညေ့ြ မှငကြှင်းက မှန်း ရငကြို သာယာမှုပေးဘို့ ဝေးစွ နာကညွြး မကြရြညပြင် လညလြာမိသည်။ တကယတ်မ်း လိငမြှုရေးရာတွင် မှန်း ဘကကြ မလိုကန်ိုင် ဟူသည့ြ သူ့ စွဲခကြကြ တရားမွှတ ပါရဲ့လား။ မှန်းရဲ့ ပထမဆုံး အပျိုစငပြန်းကို သူ ဘယလြို ဘယပြုံ ခွှခေူးခဲ့သလဲ။ နောကထြပ် နောကထြပရြော သူ ခံစားရယူခဲ့သညကြ ခစွသ်ူနှစ်ဦး သာတူညီမွှ ဖြစ်စသညေ့ြ သာယာမှု ဟုတပြါရဲ့လား။

မှန်း၏ အပျိုစငပြန်းကလေးမှာ လမ်းဘေး လူမှငကြှင်းတွင် ကြုံသလို ကြှခေဲ့ရသည်။ သူ တိုကသ်ည့ြ သောကဆြေးကို မှန်း သောကခြဲ့ပြီး ခါတိုင်းထကြ ဝဒနော ပိုဆိုးသည့ြ ရာသီစကဝြန်းကို မှန်း တဈယောကတ်ည်း ရငဆြိုငခြဲ့ရသည်။ သူ့ထံမှ မညသ်ည့န်ှဈသိမ့မြှုမွှ မရသည့အြပြင် သူ့ အာသီသထူးကြောင့ြ မှန်း ဖြားရပြနသ်ည်။ တကယပြဲ မှန်းဘကကြ သူ့အလိုပြည့အြောင် မလိုကန်ိုငဘြူး ဆိုရအောင် သူကိုယတ်ိုငကြရော လိငကြိဈစနှင့ြ ပတသ်ကပြှီး မှန်းအတွကြ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ဖြစ်အောင် ချော့မှှူ နှုးနှပမြှုမွိုး ရှိပေးခဲ့လို့လား။ နောကဆြုံး မှန်း ကိုယတ်ိုငကြ ခစွရြမျမကကြို အလိုရှိ တောင့တ်မိခွိန် သူ မှန်း အတွကြ ဘာများ ပေးခဲ့ပါသနည်း။ တွေးရင်း ရငန်ာရသညကြ မှန်း ပင် ဖြစ်လင့ကြစား သူက တခွား မိန်းကလေး တဈယောကထြံတွင် မှန်း၏ အားနည်းခကြမြွားကို ရငဖြှင့သ်တဲ့လား..။ အခုလည်း တခွားမိန်းကလေး ခေါလြာပြီး မှန်း ရှေ့မှာ..။ မောငရြယ်.. လုပရြကြ လိုကတ်ာ..။

“ နှိုကြ စမ်းပါ ကြာ.. မင်းကလည်း မထိတထိ ပြတန်တယ်ေ.. ကိုယ် တအားယားနပြေီ လို့..”

“ မနှိုကပြေးဘူးကြာ.. ဟနန်ီ ခံချင်ရြင် ကိုယ့ကြို လီးစုပပြေး.. စုပပြေးရင် ဟနန်ီ့စိတကြှိုကြ နာနာလေး ဆောင့လြိုးပေးမယ်.. ဘယလြိုလဲ..”

“ ယူ တကယ် အနိုငကြငွ့တ်ယ်.. လာ ထ..”

“ ဟဟ.. ကိုယ် မင်းကို အာ့ဒါတွေ သဘောကတွာ.. ရှီးးး စုပ်.. စုပ်.. အှန်းး.. ကောင်းလိုကတ်ာကြာ..”

မင်းထိုကကြ ဘောင်းဘီကိုပါ ခွှတပြဈလိုကပြှီး လီးစုပခြံနသည်ေ။ လကမြွားက ဇငမြီ့ နို့နှစ်ဘကကြို ဆောင့ဆြှဲ ထားလိုကသ်ညမြှာ နို့ကြီးနှစ်ဘကြ ရှညမြှောမှော ထွကလြာပြီး ရဲတွတလြာသည် အထိပင်။ ဇငမြီက မင်းထိုကလြီးကို စုပပြေးနရင်ေး ကိုယ့အြဖုတ် ကိုယပြှတန်ေ၏။ မိမိရှေ့မှ မှငကြှင်းကို ကြည့်ရြင်း မှန်း အသားတွေ တဆတဆြတ် တုနလြာသည်။ သှေးကြောများ ဆူပြကကြာ ပေါကထြှကမြတတ် ခံစားရသည်။ ကိုယတ်ိုင် တခုခု လိုချင်ြ လာတာလား၊ ရငန်ာ လှန်းတာလား မှန်း မခွဲခွားတတပြါ။

သချောတာတော့ အသကရြှုရ ခကလြောကအြောင် မောဆို့လာခဲ့သည်။ ခေါင်းတွေ ပြင့ထြှကမြတတ် ထူပူ ကိုကခြဲလာသည်။ နားထဲမှ လေ တရှှီရှှီ ထွကန်သလေို လညခြွောင်း တလွှောကြ မီးတောကြ မှိုထားရသလို လောငမြှိုကလြာတော့သည်။ စိတရြှိတိုင်းသာဆိုပါလွှင် အာခေါငခြှဈပြီး အောဟြဈ ပစ်လိုကြ ချင်သ်ောလြည်း လကသ်ီးကို ကစွန်အေောင် ဆုပပြှီး နှုတခြမ်းများကို တင်းတင်းစေ့၊ အံကြိတ် ထားခဲ့ပါသည်။

“ မင်း.. ယူ့ မှန်းကို ဝငပြါ ခိုင်းရအောငလြေ..”

“ အာ.. ဆကစြုပကြှာ ဟနန်ီ.. ကိုယ့ကြို ဖီးလပြကြအြောငလြုပရြင် မင်း ဘာမှမရ ဖြစ်သှားမှာနောြ..”

“ အယ်.. မင်းကလည်း.. ဟိုမှာ မှန်း တဈယောကတ်ည်း.. လာ မှန်း.. ကိုယတ်ို့တူတူ ပြောရြအောငလြေ.. မင်းကို တဈယောကတ်ဈလှည့ြ ပြုစုမယ်.. လာ..”

“ သူလား ကိုယ့ကြို ပြုစုချင်မြှာ.. ထားစမ်းပါ ဟနန်ီရာ.. သောကစြကား များမနနေဲ့ စုပစြမ်း..”

“ အဲ့လို တကိုယကြောင်း မလုပန်ဲ့လေ မင်းရယ်.. ဒီနေ့က ယူတို့နှစ်ယောကြ ရှေ့လွှောကြ အပေးယူ မွှဘို့ ညှိကြမှာ မဟုတလြား.. ဒီလိုလုပကြှာ.. ယူ့စိတကြှိုကြ ကိုယ့ကြို နောကကြနေ ဆောင့ြ.. ကိုယကြ ယူ့မှန်းကို ပြုစုပေးလိုကမြယ်.. လာ မှန်း လာ..”

“ အာ.. ငါ လီးလိုပဲ.. လှည့ကြှာ.. ကုန်း.. ပြီးမှ စောကပြတကြှဲပါပြီ မအောန်ဲ့.. ထိုးခွဲပစ်မယ်..”

ဒီစကားလုံး တဈတဈခွခွများက မှန်း နားထဲ အတုံးလိုကြ အတဈလိုကြ ဝငလြာနသေောလြည်း သူတို့ နှစ်ဦးနှုတဖြွား အသီးသီးမှ လွှောလွှောလွူလွူပဲ ထွကလြာနကြသေည်။ စိတမြရှညတ်ော့သည့ြ မင်းထိုကကြ ဇငမြီ့ကိုယလြုံးကို ဆှဲလှည့ကြာ ဖငလြုံးထွားထွားကြီးကို ဆှဲထောငလြိုကသ်ည်။ ဇငမြီက ကိုယအြပေါပျိုင်းကို ဆိုဖာပေါြ ပြားနအေောင် ဝပပြှီး ဖငလြေး နောကကြော့ ပေးထားသည်။ ပေါငန်ှဈဘကကြိုလည်း အလိုကသ်င့ြ ကားပေးထား၏။ မင်းထိုကြ လကတ်ဈဘကကြ ဇငမြီ့ပေါငကြို ဆှဲထားသည်။ ခွကန်သညေ့ြ ခါးလေးကို လကတ်ဈဘကန်ှင့ြ ထပဖြိလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ ပေါငရြင်း နှစ်ဘကကြို ဆှဲဖြဲလိုကြ၏။

ဇငမြီ့ကို စိတကြှိုကြ နရောခနွသညေ့ြ မင်းထိုကြ၊ မှန်းကို ယောင်၍ပင် လှည့မြကြည့်ြ။ နီရဲ ပြဲကားနသညေ့ြ ဇငမြီ့ အဖုတကြှီးက ဆာလောငမြှုအပြည့န်ှင့ြ ရှုံ့ခညွပြှခညွြ ဖြစ်နသည်ေ။ မင်းထိုကြ အခွိနမြဆှဲ၊ အတွင်းနှုတခြမ်း နှစ်ဘကကြို လကန်ှဈချောင်းနှင့ြ ဆှဲကားလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထနသညေ့ြ လီးကြီးနှင့ြ တဈခကြတ်ည်း တဆုံးဆောင့ြ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ဇငမြီ့ အောသ်ံ စူးစူးနင့န်င့ြ ထွကလြာ၏။

“ လိုးစမ်း ဒါလင်.. မင်း စိတကြှိုကြ လိုး ပစ်စမ်း.. အင်းးး.. အ အ..”

“ အီးး.. အင်းး.. လိုးမှာ.. ဒီလောကြ လီးဆာနတေဲ့ စောကပြတ်.. ကြဲ ထွကအြောငကြို လိုးပစ်မှာ..”

“ အိုး.. ကြိုကတ်ယ်.. ကောင်းတယ် ဒါလငရြယ်.. အရမ်းပဲ.. မှန်းရယ် သိလား.. ယူ့ဒါလင် အလိုး ကောင်းလှန်းတယ် ကြယ်.. ရှီးးး အင်း..”

“ အင့ျ.. ရော့..”

“ အားး.. ဟားးး… သပြေီ.. သပြေီ ဒါလင်.. ကြိုကတ်ယ် ကြာ.. ဆောင့စြမ်း..”

“ အင့ြ.. အင့ကြှာ.. အင့ြ.. သစမြေး..”

“ အိုးးး ရှီးး.. တကယ် ထိတယကြှာ.. မှန်း လာလေ.. ကိုယ် ယူ့ကို စောကပြတ် ယကပြေးမယ်.. လာ မှန်းလေး လာခဲ့..”

“ ငှိမင်ှိမန်စမြေး ဟနန်ီ.. ကိုယ် ပြီးချင်န်ပြေီ..”

“ အိုးး.. ဒါလင်.. မှန်းကို ခေါရြအောငလြေ ကြယ်.. အားး.. အ.. မှန်းးး.. လာ.. လာ လေ.. ရှီးးး..”

“ အာ.. ကဲ.. အင့ျ ကြာ..”

“ အိုးးးး… အီးး.. ရှီးးး..”

ကြောကရြုပကြှီး တဈခုလို ငုတတ်ုတ် ထိုငကြှည့န်မေိသည့ြ မှန်း၊ နှလုံးသားထဲမှ ဆုံးရှုံးမှုနှင့ြ သှေးသား သဘာဝ၏ လှုံ့ဆောမြှုနှစ်ခုလုံးကို အံကြိတ် ရငဆြိုင် နရသေည်။ ဇငမြီကတော့ သူမကိုယတ်ိုင် ဇိမယ်ူရင်း မှန်းကို လှည့ကြှည့ကြှည့န်ှင့ြ အပါခေါန်ရှောသေးသည်။ ခစွသ်ူ ဟူသည့ြ မင်းထိုကြ ကတော့ မှန်းကို ရှိတယပြငထြငရြဲ့လား မသိ။ ဇငမြီ့ ခါးကို ဆှဲမှှောကြ ကိုငပြှီး ကြမ်းတမ်းစွာ ဆောင့လြိုးနသည်ေ။ ကြမ်းပေါြ ထောကထြားသည့ြ ဇငမြီ့ ခွထေောကတ်ို့ပင် မှောကတ်ကသ်ှားသည်။ မင်းထိုကကြ သူ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း တုနတ်ကသ်ှားသည့ြ ဇငမြီ့ ဖငလြုံးကြီးများကို တဖနွြးဖနွြး ရိုကသ်ေးသည်။ ဇငမြီကလည်း ဒါကို သဘောကပြုံရသည်။ စိတလြှတကြိုယလြှတ် အောည်ည်းရင်း.. မခွိမဆန့မြကြန်ှာနှင့ြ ကြနပြေ အားရနသညေ့ြ အပြုံးဖြင့ြ ကောင်းကောင်း အလိုးခံပေးနသည်ေ။

အခန်းတဈခုလုံး နှစ်ဦးသား၏ အောသ်ံ ညည်းသံများ၊ တဖတဖြတ် ဆောင့သ်ှင်းနသေံများ ဆူညံနေ၏။ မှန်း ကိုယထြဲတွင် နရောနှစ်ခုမှ ပြင်းပြစွာ ပူလောငန်သည်ေ။ နှလုံးသား တညရြှိရာ လကဝြဲဘကရြငအြုံ အတွင်းပိုင်းနှင့ြ သှေးသားတို့ လောငမြှိုကရြာ ကိုယအြောကပျိုင်း တဈနရော။ သို့သောြ သူတို့နှစ်ဦး ငှိမသ်ကသ်ှားသညအြထိ မှန်း မလှုပမြယှကြ ထိုငန်ခေဲ့ပါသည်။ ဦးနှောကြ၏ ဆုံးဖြတခြကြြ တဈခုကို လိုကန်ာရင်း တညင်ှိမစြှာပဲ ထိုငန်ခေဲ့ပါသည်။

………………………………………………..

(နိဂုံး)

“ တကယတ်မ်း ကိုယ့ြ ရညရြှယခြကြကြ တဈမွိုးပါ မှန်းရယ်..”

“ ……”

“ ယူ့ကို နားလည် စချင်ေတ်ယ်.. ကိုယ့ကြို ရှင်းပြခွင့ြ ပေးပါလား..”

“ မှန်း နားလညပြါတယ် ဇငမြီ.. အဲ့နေ့ကတည်းက ဇငမြီ မှန်းတွကြ ကြိုးစားပေးမှန်း မှန်း နားလညန်ိုငပြါတယ်..”

“ ဒါဆိုရငလြည်း မှန်းရယ်..”

“ မှန်း ဘကကြ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုငတ်ော့လို့ပါ..”

“ ……..”

“ သူနဲ့ ရှေ့ဆကန်ိုငဘြို့ မှန်းကိုယမြှန်း မယုံကြညလြို့ပါ..”

“ ကိုယ် အမှနတ်ိုင်း ပြောပါ့မယ်..”

“ ………”

“ မင်းထိုကကြို ကိုယတ်ကယ် စိတဝြငစြားမိနတော ယူတို့ ခစွသ်ူ မဖြစ်ခငကြတည်းကပါ မှန်း..”

“ ………”

“ ကိုယန်ဲ့သူ ခုလိုမွိုး အကြိမကြှိမ် တွေ့ဖြစ်ကြဖူးတယ်..”

“ ………”

“ သူ့အာသီသတွေ ကိုယ် အကြိမပြေါင်းများစွာ ဖြည့ဆြီးပေးခဲ့တာ ယူနဲ့ သူ.. ခစွသ်ူတွေ မဖြစ်ခငကြတည်းကပါ..”

“ ဪ..”

“ အံ့သွသှားလား မှန်း..”

“ မှန်း နားလညန်ိုငပြါတယ်..”

“ ကိုယ် လိုချင်တ်ာ သူ့ဘ၀ တဈခုလုံး ဆိုပမယေ့ြ.. ကိုယ့ဆြီက သူ လိုချင်တ်ာကြတော့ တဈခုတည်း ဖြစ်နခေဲ့တယလြေ..”

“ ……….”

“ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.. သူ လိုအပလြာတိုင်း ကိုယ် အကောင်းဆုံး လိုကလြွောခဲ့တယ် မှန်းရယ်.. သူ့ကို သိပခြစွလြို့ပါ..”

ပြောရင်း ဇငမြီ့ အသံလေး တိမဝြငသ်ှားသည်။ ဇငမြီ့ လကလြေးနှစ်ဘကကြို မှန်း ဆုပကြိုငလြိုကြ၏။ အင်းယားကနစြပ် တဈနရော၏ ညနခင်ေးဆည်းဆာက အရောငအြသှေး စုံလငစြှာ လှပနသည်ေ။ မင်းထိုကကြို လမ်းခွဲစကား ပြောပြီး နောကတ်ဈနေ့၊ ဇငမြီ တွေ့ခွင့တ်ောင်းသဖြင့ြ မှန်း ဒီနရောသို့ လာခဲ့ခွင်းပင်။ ဇငမြီက မင်းထိုကန်ှင့ြ မှန်း အတွကြ စေ့စပည်ှိနှိုင်း စကားဆိုသည်။ မှန်း ဘကမြှ မညသ်ို့မွှ မဖြစ်နိုငကြှောင်း သချောတော့မှ သူမ ရငတ်ှင်းမှ စကားများ ဒီသို့ ထွကကြွ လာခွင်းပင်။

ဆုပကြိုငထြားသည့ြ မှန်း လကကြလေးပေါြ မကြရြည် တဈပေါကြ ကလွာ၏။ ငုံ့နသညေ့ြ ဇငမြီ့ ခေါင်းလေးကို မှန်း အသာ မော့စလေိုကသ်ည်။ မှန်း မကြဝြန်းများလည်း မကြရြည် လညန်မေိသည်။ ဇငမြီ့ နှဖူးလေးကို မှန်း ဖြဖြနမ်းလိုကြ၏။ အရာရာ နားလညပြေးနိုငသ်ော အဈမတဈဦးက ညီမငယလြေးကို နှစ်သိမ့သ်ည့ြ အနမ်း။ ဇငမြီ့ကိုယလြေး သိမ့သ်ိမ့တ်ုနအြောင် ငိုခလွိုကသ်ည်။ မှန်း အသာပဲ ထွေးပြေ့ထားလိုကြ၏။ ဇငမြီ အငိုတိတအြောင် မှန်း စောင့ပြေးပြီးမှ..

“ ခုလည်း ဇငမြီ မှန်းကို လာတွေ့တာ သူ မသိဘူး ဟုတ်..”

“ ဟင့ျ အင်း..”

“ တကယကြ မှန်းတို့ကြားမှာ ပြနပြှီး ပြလညေဘြို့ဆိုတာ နှစ်ယောကလြုံးဘကကြ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုငတ်ော့တာပါ သူငယခြငွြးရယ်..”

“ ……….”

“ မှန်း သူ့ကို ဘ၀ လကတ်ှဲဖောဖြစ် သဘောထားမိတယ်.. သူ့လိုအငကြို မှန်း မဖြည့ဆြည်းနိုငမြှန်း ဇငမြီ ကိုယတ်ှေ့ပဲ မဟုတလြား..”

“ ……….”

“ ဒါပမယေ့ြ ဇငမြီရယ်.. မှန်း နားလည် လကခြံထားတဲ့ ဘ၀ သာယာမှု ဆိုတာ လိငကြိဈစ လိုအငပြှည့ဘြို့ တဈခုတည်းမှ မဟုတတ်ာ..”

“ ……….”

“ သူ့ဘကကြ ဒါကို ဦးစားပေးလှန်းနတေဲ့အခွိနမြှာ မှန်းကလည်း သူ့သာယာမှု လဈမဈ ပြည့မြီအောင် မဖြည့ဆြည်းနိုငဘြူးလေ..”

“ ……….”

“ အရှင်းဆုံး ပြောရရင် ဇငမြီ့လိုလည်း မှန်း ကြိုးစားပေးနိုငမြယ် မထငဘြူး..”

“ ……….”

“ မှန်းနဲ့ သူ အရှညသ်ဖြင့ြ လကတ်ှဲကြမယ် ဆိုရင် သူ့အတွကြ sex ပါတနာ တဈယောကကြ သပသ်ပ် လိုကောင်း လိုနေဦးမှာ…”

“ ……….”

“ ဒီတော့ မှန်းတို့ ရှေ့ရေး သာယာမှု တညမြှဲဘို့ဆိုတာ မှန်းဘကကြ သူ့ကို ဘယလြောကြ သည်းခံ ပေးနိုငမြလဲ ဆိုတာပေါြ လုံး၀ မူတညသ်ှားပြီ မဟုတလြား…”

“ ……….”

“ ကိုယတ်ိုင် မသချောတဲ့ လမ်းတဈခုကို လွှောကဘြို့ မှန်းမှာ စိတကြူး လုံး၀ မရှိဘူး ဇငမြီ.. မှန်းအတွကြ စိတမြကောင်း မဖြစ်နဲ့.. ဘာမှလည်း စဉြးစားပေးမနနေဲ့တော့.. နောြ..”

“ ကြေးဇူး တငပြါတယ် မှန်း..”

“ ……….”

ဇငမြီ့ ပါးပြငပြေါမြှ မကြရြညမြွားကို မှန်း လကကြလေးနဲ့ သုတပြေးလိုကသ်ည်။ မှန်း မကြဝြန်းတွင် ရဈသိုင်းနသညေ့ြ မကြရြညမြွားကတော့ ပါးပြငထြကဆြီကမွလာခဲ့ပါ။ ယောင်ျကြား တဈယောကကြို ခစွမြိကြသည့ြ မိန်းမသား နှစ်ဦးအနကြ မိမိက ကိုယပျိုင် ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုကို ပြတပြှတသ်ားသား ခနွိုငခြဲ့ပြီ မဟုတပြါလား။ ဇငမြီလည်း အငို တိတသ်ှားခဲ့ပြီ။ နှမ်းလသွော အပြုံးလေးနှင့ြ မှန်းကို ကြည့်ြ၏။ တကယတ်မ်း တွေးလွှင် မင်းထိုကအြပေါြ တကယ် သည်းခံ ဖြည့ဆြည်း ပေးမည့ြ ပါရမီ ဖြည့ဘြကြ အစဈက မှန်း မဟုတ်။ အားလုံး နသေားတကြ ဖြစ်သှားသည့ြ အခွအနေေ တဈခုအတွကြ မှန်း မကြရြည် မကလွိုပါ။

နှစ်ဦးသား လကခြငွြးတွဲပြီး ကားရပထြားရာ နရောသို့ လွှောကလြာကြသည်။ ဇငမြီ့ကို အိမရြှေ့အထိ လိုကပျို့ပေးလိုကပြှီး လကပြှနှုတဆြကလြွှကြ မောင်းထွကခြဲ့လိုကြ၏။ ကားနောကကြှည့မြှနတ်ှင် လကပြှကနွရြဈခဲ့သည့ြ ဇငမြီ့ ပုံရိပလြေး။ ပါးပြငမြှ မကြရြညမြွား ခမ်းချောကကြာ နှုတခြမ်းလေး ပြုံးနပေါသည်။ မှန်းလည်း ပြုံးနပေါသည်။ မိမိ ခခွဲ့သည့ြ ဆုံးဖြတခြကြြ အတွကြ၊ သူငယခြငွြးမလေး ဇငမြီ့အတွကြ၊ ခစွဖြူးခဲ့ရသူ မောင့ြ အတွကြ၊ သူတို့ နှစ်ဦး၏ ရှေ့ဆကမြည့ြ ခစွခြရီးအတွကြ မှန်း ပြုံးနပေါသည်။ မကြလြုံးများရော နှုတခြမ်းများပါ၊ နောကဆြုံး နှလုံးသားကပါ လှိုကလြှဲ ကြညလြငစြှာ ပြုံးနခေဲ့ပါသည်။

ပြီးပါပြီ။