အောစာအုပ်

ဒုတိယမှ လူဖြစ်တာ

ပထမလငကြ သူမနှင့ြ ငါးနှစ်သာ ပေါင်းခဲ့ရပြီး သူမအသကြ (၂၆) နှစ်အရှယမြှာ ကားမှောကတ်ိမ်းပါးသှားခဲ့ခွင်းကြောင့ြ ငယင်ယရြှယရြှယန်ှင့ြ မုဆိုးမလေး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဒါပမယေ့ြ မမှစိမ်းတဈယောကြ မုဆိုးမဘဝနဲ့ ကြာကြာမနလေိုကရြ။ သူမ၏ ပထမလငန်ှင့ြ ခငမြငရြင်းနှီးသော တဈယောကကြ ပေါင်းသင်းလကထြပခြှင့တ်ောင်းကာ မမှစိမ်းအား လကထြပယ်ူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့ြ မမှစိမ်းမှာ သူမဘဝအတွကြ အားကိုးမှီခိုရာအဖြစ် တပငလြဲမူ တပငထြူဆိုသည့အြတိုင်း နောကထြပ် အိမထြောငကြခွဲ့ရပြနသ်ည်။ ထိုအိမထြောငဖြှင့ြ စံပြဈေး နောကဘြကရြပကြှကလြေးထဲသို့ ပြောင်းရှှေ့လာခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

ထိုရပကြှကလြေးထဲသို့ စရောကကြတည်းက မမှစိမ်းတို့ အိမထြောငစြုကို လူအများ စိတဝြငတ်စား ဖြစ်ခဲ့ကြရ၏။ မမှစိမ်းက အသားညိုသောလြည်း မဲမှောငန်ခွင်ေး မဟုတ်။ အသားအရစေိုပြသဖြေင့ြ ဝင်းဝင်းပပဖြင့ြ လှပသူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။

ဒါပမယေ့ြ သူမ၏ ဒုတိယလငကြ မမှစိမ်းနှင့ြ ဘယလြိုမှ လိုကဖြကခြှင်းမရှိသူ ဖြစ်၏။ အသားက မဲနကပြှီး လူကောငထြှားထွား ဗိုကကြနဲနဲပူပြီး ပုံမလာပန်းမလာ အမွိုးအစားဖြစ်သည်။ ဒီကြားထဲ ကြမ်းကစားပြနတ်ော့ သှားတွကေ နီရဲကာ နှုတခြမ်းမှေးထူလဗှဈနှင့ြ လူ့ဘီလူးကြီးတဈကောငလြို ဖြစ်နေ၏။ ထိုသူက အောငမြင်းဆိုသည့ြ အညာသား တဈယောကဖြစ်ပြီး ကလေးနှစ်ယောကအြဖေ မုဆိုးဖိုတဈယောကြ ဖြစ်လသည်ေ။

အောငမြင်း၏ သားနှစ်ယောကမြှာ တဈယောကကြ အသကြ (၁၆) နှစ်အရှယ် လူပျိုပေါကလြေးဖြစ်ပြီး အငယလြေးမှာ (၈) နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ဒီလိုမဲမဲတူးတူး မိသားစုထဲမှာ လုံးကြီးပေါကလြှ တောင့တ်ောင့ဖြှောင့ဖြှောင့ြ မိန်းမချောတဈယောကြ ပါလာသညဆြိုတော့ ရပကြှကကြ စိတဝြငစြားကြသညမြှာ အဆန်းမဟုတတ်ော့။

အခွိနကြှာလာတော့ စပစြပစြုစုမိန်းမတွကြေောင့ြ ရပကြှကထြဲရှိ လူအများသိလာခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းစုံ မဟုတသ်ောလြည်း အတောအြတန် သိလာကြတော့ မမှစိမ်းကို ရှုတခြကြှ မဲ့ကြ ရှှဲ့ကြဖြင့ြ အပြဈမှငလြာကြသည်။ မမှစိမ်းကတော့ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ဂရုမစိုကြ။ ဘယသ်ူဘာပဲပြောပြော အရေးမလုပ်။ အသားမဲမဲ မုဆိုးဖိုကလေးနှစ်ယောကအြဖကေို ယူတယဆြိုပြီး ပြောကြလည်း မမှစိမ်းမသိချင်ယ်ောငဆြောငန်သည်ေ။ လူ့ဘီလူးကြီးလို ပုံဆိုးပန်းဆိုးကို ယူတယပြှောလည်း ပြုံးလို့သာနသည်ေ။

ပတဝြန်းကငွကြ မနနေိုင် မထိုငန်ိုငပြှောကြမည် ဆိုလည်း ပြောချင်စြရာကိုး။ မမှစိမ်းက အသကလြေးလည်း ငယသ်ေးသည်။ ရုပလြေးကလည်း ချောချောမောမော။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကဆြိုရင် ပြောစရာမရှိအောင် အဝိုကအြဝန်း၊ အမို့အမောကတ်ို့ဖြင့ြ လှပသူ၊ သူမအနဖြငေ့ြ ရုပရြညရြှိ သူဌေးတဈယောကကြို ရနိုငလြောကသ်ေးသည် မဟုတပြါလား။

ဒါပမယေ့ြ မမှစိမ်းတယောကြ ဘာလို့ အောငမြင်းဆိုတဲ့ မဲမဲတူးတူးလူ့ဘီလူးကြီးကို “ကိုကို.. ကိုကို.. ” ဆိုပြီး ခစွပြှနသလေဲဆိုတာ ဘယသ်ူမှ နားမလညန်ိုငကြှ။ ဒီကြားထဲ အောငမြင်းက မူးပြီး ဆဲဆိုရိုကပြုတကြနကြွောကြ နှိပစြကတ်တသ်ေးသည်။ ဒါလည်း သည်းခံ ဒုကျခခံပြီး ဘာကြောင့ြ ဆကပြေါင်းနလေဲဆိုတာ နားမလညန်ိုငအြောငဖြစ်ကာ မမှစိမ်းကို ပတဝြန်းကငွကြ လကဖြွားခါယူရသညအြထိ ဝဖနေရြှုတခြနွကြခွေင်း ဖြစ်လသည်ေ။

ဘယသ်ူတွဘောပြောပြော မမှစိမ်းကတော့ သူမ၏ ဒုတိယအိမထြောငရြေးကို အလှနကြွနပေန်သည်ေ။ ယခုမှ သူမဘဝ လူဖြစ်ရကြိုးနပသ်ညဟြုလည်း ခံစားရ၏။ အကြောင်းက သူမ၏ ပထမလငသ်ား ဆုံးပါးသှားပြီးနောကပျိုင်းမှ စတငခြဲ့ခွင်းဖြစ်လသည်ေ။

………………………………………………..

သူမကို ရှာဖြကြှေေးမှေးနသညေ့ြ လငသ်ား ဆုံးပါးသှားခွင်းကြောင့ြ မမှစိမ်းတဈယောကြ ပူဆှေးသောကရောကကြာ နေ့စဉန်ှင့အြမွှ မကြရြညကြနွရသေည်။ လငဖြစ်သူက ရှာဖြပေေးသော ငှကေို သူမက စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားနိုငခြဲ့၍သာ ရကလြညဆြှမ်းသှတပြှီးသည့န်ောကပျိုင်း သူမတဈဦးထဲ ရပတ်ညန်နေိုငခြှင်း ဖြစ်လသည်ေ။

လငဖြစ်သူက ကားသမားဆိုတော့ အပေါင်းအသင်းများသဖြင့ြ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးကြတာနှင့ပြင် ရကလြညဆြှမ်းသှတကြ ပြပြလေညေလြည် ပြီးဆုံးသှားခဲ့ခွင်းဖြစ်၏။ ရကလြညပြှီးနောကပျိုင်း သူမတဈဦးထဲ ရပတ်ညန်ရခွေိနတ်ှင် လငဖြစ်သူ၏ အပေါင်းအသင်းများထဲမှ တဈယောကစြ နှစ်ယောကစြ ဝငထြှကပြှီး ငှလေေးကြေးလေး ထောကပြံ့နသဖြေင့လြည်း မမှစိမ်းတဈယောကြ အသကရြှူချောငရြရှာသည်။

ဒါပမယေ့ြ လူတိုင်းက ကိုယ့အြလုပန်ဲ့ကိုယ် ကိုယ့အြပူနဲ့ကိုယဆြိုတော့ မမှစိမ်းကို အခွိနပြှည့ြ လာရောကပြေးကမ်း ထောကပြံ့ခွင်းမွိုး မလုပန်ိုငကြှပါ။ အခွိနကြှာလာသညန်ှင့အြမွှ မမှစိမ်းတဈယောကတ်ည်း ကနွခြဲ့ရသည့ြ အိမကြလေးသို့ အဝငအြထွကြ ကြဲပါးလာခဲ့ရသည်။

သို့ပမယေ့ြ မမှစိမ်းထံသို့ အခွိနမြှနမြှန် ပုံမှနဝြငထြှကကြာ တတန်ိုငသ်လောကြ ပေးကမ်းထောကပြံ့နသေူ တဈယောကတ်ော့ ရှိနခေဲ့သည်။ ထိုသူက အောငမြင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ကိုအောငမြင်းက မမှစိမ်းခငပြှန်း ဆုံးသှားသည့ြ အခွိနကြစ၍ ရကလြညပြှီးသညအြထိ အများသူငါတွလေို လာရောကကြှည့ရြှုသည်။ ရကလြညပြှီးပြနတ်ော့လည်း ဝတ်တရားမပကြြ တဈပတတ်ဈခါ ပုံမှနလြာရောကကြာ မမှစိမ်းကို ထောကပြံ့မှုပြုသည်။

Random Image
မမှစိမ်းက အစပိုင်းတွင် လကမြခံသောလြည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ ကိုအောငမြင်း၏ ထောကပြံ့ပေးကမ်းမှုကို ကြေးဇူးတငစြိတ်၊ အားနာစိတမြွားဖြင့ြ အသိအမှတပြှုကာ ခငမြငရြင်းနှီးလာခဲ့လတေော့သည်။

အောငမြင်းက ကြနတ်ိနန်ာကားမောင်းသူတဈယောကမြို့ ဝငင်ှကေောင်းသည်။ ထို့ကြောင့ြ မမှစိမ်းအား ပေးကမ်းထောကပြံ့ရာတွင် ရကရြောသည်။ အောငမြင်း၏ သိတတမြှုအပေါြ မမှစိမ်း အလှနအြားနာလာသည်။ ထို့ကြောင့ြ အောငမြင်းလာသည့ြ အခါတိုင်း အခွိနမြရှေး တံခါးဖြင့ြ ဧည့ခြံသည်။

အောငမြင်းက တဈပတတ်ဈခါသာ ပုံမှနလြာပြီး လာသည့အြခွိနကြလည်း ညဆယန်ာရီ ဝန်းကငွလြောကဖြစ်သဖြင့ြ ပတဝြန်းကငွကြ မမှစိမ်းကို မေးငေါ့လာကြသည်။ ဒါပမယေ့ြ မမှစိမ်းကတော့ ကိုယ့အြပူနဲ့ကိုယမြို့ ပတဝြန်းကငွကြို လစွလြွူရှုမိခဲ့သည်။

အောငမြင်းက မမှစိမ်းကို တလေးတစားပင် ဆကဆြံပြောဆိုသည်။ အခွို့တွလေို လငဆြုံးပြီးမုဆိုးမဖြစ်သှားသော သူမကို ရိသဲ့သဲ့ ပြောဆိုဆကဆြံခွင်းမွိုးမပြု။ ထို့ကြောင့လြည်း မမှစိမ်းက အောငမြင်းကို သူမအိမသ်ို့ ဝငထြှကခြှင့ပြှုပေးခဲ့မိခွင်းဖြစ်သည်။

အောငမြင်းကလည်း သူကမုဆိုးဖို၊ ကလေးနှစ်ယောကအြဖဖြစ်ေကြောင်း၊ မမှစိမ်း၏ ယောကြာြးဖြစ်သူနှင့ြ ခငမြငရြင်းနှီးခဲ့ကြောင်း၊ မမှစိမ်းကို သနားစိတ်၊ ဂရုဏာစိတဖြှင့ြ ယခုလို ဝငထြှကသ်ှားလာပြီး ထောကပြံ့မှုများ ပြုလုပန်ခွင်ေးဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဖြင့ဟြပြောပြထားသည်။

ထိုသို့ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ နားလညမြှုဖြင့ြ ပတသ်ကလြာခဲ့ကြသညမြှာ ချောကလြခန့ပြင် လှနမြှောကသ်ှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မမှစိမ်းလည်း စိတသ်ကသ်ာရာရလာခဲ့ပြီး ပုံမှနန်ထေိုငန်သလေိုအောငမြင်းကလည်း ပုံမှနဝြငထြှကြ သှားလာနခေဲ့သည်။ တဈညမှာတော့…

” ဒေါကျ..ဒေါကျ..ဒေါကျ ”

အိမရြှေ့တံခါးကို သုံးခကြခြေါကသ်ံ ကြားလိုကရြသဖြင့ြ မမှစိမ်း နာရီကို လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဒီလို အခွိန်၊ ဒီလိုတံခါးခေါကသ်ံက အောငမြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုကသ်ဖြင့ြ တံခါးကို အပြေးကလေး သှားဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။

” ဟင်.. ကိုအောငမြင်း ဘာဖြစ်လာတာလဲ.. ခေါင်းမှာလဲ သှေးတွနေဲ့ပါလား.. လာ.. ဝင်.. ဝင်.. ”

မမှစိမ်းတဈယောကြ အောငမြင်း၏ပုံစံကို မှငတ်ော့ ပြာပြာသလဲ ဖြစ်သှားပြီး အိမထြဲသို့ အမှနခြေါလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အောငမြင်းကို ထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး သူမက အိမထြဲမှ ရနှေေးဓါတဗြူး၊ ဇလုံ၊ ဂွမ်းတို့ကို ယူဆောငလြာသည်။

” ရပါတယ်..မမှစိမ်း၊ ဘာမှလုပမြနပေါနဲ့.. ခေါင်းလေးနဲနဲပေါကသ်ှားတာပါ ”

” အို..ဘယဟြုတမြလဲ၊ အသာငှိမန်စမြေးပါရှင်.. ဘယလြိုဖြစ်လာတာလဲ၊ ပြောပါဦး.. ”

မမှစိမ်းက အောငမြင်းအား ကလေးတဈယောကကြို အမိန့ပြေးသလို ပြောလိုကပြှီး အောငမြင်း၏ခေါင်းမှ ဒဏရြာကို ဆေးကြောသန့စြငပြေးလိုကသ်ည်။ အောငမြင်းကလည်း မမှစိမ်းပြောသည့အြတိုင်းအသာငှိမန်ေ၏။ လူကငှိမန်သေောလြည်း စိတတ်ှကေ မငှိမ်။ သူ့အနီးအပါးသို့ တိုးကပရြောကရြှိနသညေ့ြ မမှစိမ်း၏ ခန်ဓာကိုယအြလှတွင် နဈမှောကာ ရမျမကစြိတတ်ို့က ထောင်းကနဲ ထကြှလို့လာသည်။

” ကိုအောငမြင်း.. ပြောလေ၊ ဘာဖြစ်လာတာလဲလို့..”

မမှစိမ်းက ငှိမသ်ှားသော အောငမြင်းကို ငုံ့ကြည့်လြိုကရြာ သူမ၏ရငန်ှဈမှှာကို စူးစိုကကြှည့န်ကြေောင်း တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ရငထြဲ လှပကြနဲဖိုသှားသည်။ ဒါပမယေ့ြ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ သူမ သိချင်န်သေော အကြောင်းအရာကို မေးလိုကပြှန်၏။

” မမှစိမ်းတို့ လမ်းထိပမြှာပါဗွာ.. ခွာတိတလြေးတွေ သုံးလေးယောကြ မူးပြီးရဈတော့.. နောကဆြုံး သူတို့က လကပြါလာကြတယလြေ၊ အဲဒါနဲ့ ရုန်းရင်းဆနခြတဖြစ်ပြီး ဒဏရြာရလာတာပါ ”

” အို..ဖြစ်မှဖြစ်ရလရှင်ေ၊ ဘယကြ ကလကခွေတွလေေဲ မသိဘူး.. ဒီကိဈစ ရပကြှကရြုံးတိုငရြမယ်.. ”

” နပေါစေ.. မမွစိမ်း၊ ရပါတယ် ”

” အို..ဘယဟြုတမြလဲ၊ ကမွဆီလာရင်း အခုလိုဖြစ်တာဆိုတော့.. နေဦး.. ကမွ ရပကြှကရြုံးကို သှားပြောလိုကမြယ်.. ”

ပြောပြောဆိုဆို မဟုတမြခံ ဇတဇြတကြှဲဖြစ်သည့ြ မမှစိမ်းက ဒဏရြာကို ဆေးကြောသုတသ်ငပြှီးသညန်ှင့ြ အိမထြဲမှ ထွကဖြို့ပြငသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ ခွလှမြေးပြငကြာစ မမှစိမ်းမှာ တုန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ အောငမြင်းက မမှစိမ်း၏လကကြို လှမ်းဆှဲထားလိုကခြှင်းကြောင့ပြင် ဖြစ်သည်။

” မမှစိမ်းရယ်.. အရှညအြရှညတ်ှေ ဖြစ်ကုနမြယ်.. ထားလိုကပြါတော့၊ ဒီမှာလာထိုငပြါဗွာ.. နောြ ”

အောငမြင်းက မမှစိမ်းလကကြို ဆှဲကာ သူ၏ဘေးမှထိုငခြုံပေါသ်ို့ ဆှဲကာ ထိုငခြိုင်းသည်။

” မမွစိမ်း ”

” ရှင်.. ကိုအောငမြင်း.. ”

အောငမြင်းက မမှစိမ်း၏လကကြို သူ၏လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ အုပကြိုငပြှီး မကြလြုံးချင်ြးဆိုငကြှည့ကြာညငည်ငသ်ာသာလေး ခေါလြိုကြ၏။ မမှစိမ်းကလည်း လကကြို ရုန်းဖယခြှင်းမပြုပဲ အောငမြင်းကိုပြနကြှည့ကြာ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့ြ ထူးသည်။

အဲဒီမှာစလို့ အိုးချင်ြးထား အိုးချင်ြးထိ၊ ကြိုးချင်ြးထား ကြိုးချင်ြးငှိတွေ ဖြစ်ကုနကြှတော့သည်။ မုဆိုးဖိုနဲ့ ပူပူနှေးနှေးမုဆိုးမအသဈကလေးတို့ ငှိကုနကြှတော့၏။ ထိုအခွိန်၌ အောငမြင်းလို ပုံဆိုးပန်းဆိုး မဲမဲသဲသဲကြီးကို မမှစိမ်း မမှငန်ိုငလြောကအြောင် ရမျမကသ်ှေးတွေ ဆူပြကသ်ှားရသည်။

လငရြဲ့အရသာ၊ လီးရဲ့အရသာကို သိရှိထားပြီးဖြစ်တဲ့ မိန်းမတဈယောကအြနနေဲ့ လငဖြစ်သူ ဆုံးပါးသှားခဲ့သဖြင့ြ လီးနဲ့ ပြတလြပန်တောကြောင့လြည်း အောငမြင်းကို လိုကလြွောမိဟန် ရှိလသည်ေ။ အောငမြင်းကလည်း မမှစိမ်းကို စိတထြဲကြိတကြှံနသေူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စွဲမကဖြှယ် ခန်ဓာကိုယအြလှကို ပိုငဆြိုငထြားသော မိန်းမတဈယောကမြို့ တနပစြားမကြံဘဲ တသကစြာကြံကာ မမှစိမ်း သူ့ကို စွဲလန်းသှားအောင် အပီကိုငလြတေော့သည်။

” အဟင့ြ.. ဟင့ြ.. ကိုအောငမြင်းရယ်.. ဘာတွလေုပန်တောလဲ.. ဟင့ြ.. ငရဲကြီးအုံးမယ်.. ”

” ပြှတ်.. ပြိ.. ပြှတ်.. ဗှဈ.. ဟင်း.. ဒီလိုလုပတ်ာ ငရဲကြီးတယလြို့ ကြုပမြကြားဖူးဘူး မမှစိမ်းရဲ့.. ကောင်းတယမြဟုတလြား.. စောကဖြုတကြို ယကပြေးတာ ”

” အင့ျ..ဟင့ျ..အ..ဟင့ျ..သိဘူး.. ”

အောငမြင်းက မမှစိမ်း၏ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖငကြှီးကြှတကအြောငပြင် တွန်းတငထြားပြီး ဖောင်းကားတင်းရင်းကာ အမှှေးမဲမဲလေးများ ဖုံးအုပန်သညေ့ြ သူမ၏စောကဖြုတကြှီးကို အသည်းအသန် ယကပြေးနသည်ေ။ မမှစိမ်း တားနပမေယေ့လြည်း အောငမြင်းက မလွှော့။

စကားပြနပြှောရင်းမှ စောကပြတအြကြဲကြောင်းမှ စောကစြိအထိ ယကတ်ငပြှီး စောကစြိလေးကို နှုတခြမ်းများဖြင့ြ ဖိစုပလြိုကရြာ မမှစိမ်း တွန့တ်ကသ်ှားပြီး ခွှဲနှဲ့သော အသံလေးများပင် ထွကလြာရသည်။ ကြမ်းကို ထမင်းစားသလိုစားသော အောငမြင်း၏ လွှာကြီးက နီရဲကာ ထူလပစွကြှီးဖြစ်ပြီးကြမ်းထောလြို့နသည်ေ။ ထိုလွှာကြီးဖြင့ြ မမှစိမ်း၏ စောကပြတအြတွင်းသား နုနုလေးများကို ထိုးကောယ်ကပြေးလိုကပြှနတ်ော့ မမှစိမ်းခငမြွာ လောကကြီးကို မေ့ပြီး လထေဲလှင့မြွောသှားသလို ခံစားသှားရတော့သည်။

” အင့ြ.. ဟင့ြ.. ကိုအောငမြင်းရယ်.. ဟင့ြ.. ကမွ မနတတေတ်ော့ဘူး.. အင်း.. ဟင်း.. ”

မမှစိမ်း မကြလြုံးပင် မဖြင့န်ိုင်။ အသားလေးတွလည်ေး ကတုံကယင် ဖြစ်လာသည်။ စောကပြတကြို ထန်းလကြခြှေးယကသ်လို ယကပြေးနသေော အောငမြင်းကြောင့ြ မမှစိမ်း လူးပြံနရလေပြေီ။ ထို့ကြောင့ြ သှယဝြိုကသ်ောနည်းဖြင့ြ အလိုးခံချင်ပြှီဖြစ်ကြောင်း တောင်းပနစြကား ဆိုလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။

မုဆိုးဖိုဖြစ်ပြီး ဖာပေါင်းစုံခနွသေော ကားသမားအောငမြင်းက မမှစိမ်းရဲ့ဆန်ဒကို သဘောပေါကသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ မမှစိမ်း၏ စောကဖြုတကြို နောကဆြုံးပိတအြနဖြငေ့ြ ဖငစြအိုဝအထကြ လိုးပေါကမြှနေ၍ စောကစြိလေးအထိ သူ၏လွှာပြားကြမ်းကြမ်းကြီးဖြင့ြ တဈခကြယ်ကလြိုကသ်ည်။

ထို့နောကြ မမှစိမ်း၏ ပေါငခြှကြားသို့ ဒူးထောကဝြငကြာ သူ၏ခါးမှ ပလကပေပြုဆိုးကို ခေါင်းမှ ကြောခြွှတလြိုကသ်ည်။ မမှစိမ်း၏ ခွနှစ်ေချောင်းကို အောငမြင်းက ဖြဲကားလိုကပြှီး အပေါသ်ို့ တွန်းတငလြိုကသ်ဖြင့ြ မမှစိမ်းမှာ တဈတီတူးထောင် အနအထေားပုံစံမွိုး ဖြစ်သှားပြီး စောကခြေါင်းအတွင်း အတွင်းသားနီနီရဲရဲများ ပေါထြှကလြာသည်။

မမှစိမ်း၏စောကဖြုတကြှီးကို အောငမြင်းက မကမြောစွာကြည့်ရြင်း သူ၏လီးမဲမဲကြီးကို စောကခြေါင်းဝသို့ တေ့ထောကလြိုကသ်ည်။ အောငမြင်း၏လီးက တဈချောင်းလုံး မဲနကန်ပြေီး လီးဒဈကြီးက အတော့ကြို ပြဲလနန်သည်ေ။ လုံးပတ် ကပြလြုံးခန့ရြှိပြီး အရှညအြားဖြင့ြ ချောကလြကမြကြောကြွောလြောကရြှိသည်။ စံခွိနမြှီ လီးအမွိုးအစားပငဖြစ်သည်။

မမှစိမ်းက သူမကို လိုးမည့လြီးကို ခေါင်းထောငထြကာ ကြည့်ပြှီး မှငလြိုကရြသောအခါ ရငထြဲ နင့သ်ှားဟနဖြှင့ြ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ တံထွေးကို ဂလုကနဲ မွိုခပြှီး အလိုးခံဖို့ အသင့ပြှင် အားယူလိုကြ၏။

” မမှစိမ်း.. ကြုပ် လိုးတော့မယန်ောြ ”

အောငမြင်းက ခွင့တ်ောင်းသလို ပြောလိုကတ်ာလား၊ အသိပေးတာလား မသိ။ မမှစိမ်းကတော့ မကြလြုံးကို စုံမှိတကြာ ခေါင်းကို တဖကစြောင်းထားပြီး အောငမြင်းကို ခေါင်းသာငှိတပြှလိုကြ၏။ ထိုအခါ အောငမြင်းက မမှစိမ်း၏ အပေါပျိုင်း ရှပအြင်ျကြီကို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ဘရာစီယာအောကမြှ ရုန်းကနထြှကမြယောကြ ဆူဖြိုးတင်းရင်းနသညေ့ြ နို့အုံကြီးကို လကဖြှင့ြ လှမ်းညှဈလိုကြ၏။

ပြီးမှ သူ၏လီးကြီးကို စောကပြတအြဝသို့ တေ့ကာ အသာအယာပင် ဖိသှင်းလိုကတ်ော့သည်။ အစပိုင်း၌ မမှစိမ်းက အောငမြင်းနှင့ြ ပြေ့ဖကန်မ်းမိကြပြီး အိပခြန်းထဲသို့ ရောကရြှိသှားသည့အြခွိနမြှ စောကဖြုတအြယကခြံရသည့အြခွိနအြထိ သူမအင်ျကြီကို ခွှတခြှင့မြပေး။

အောငမြင်းကလည်း အင်ျကြီပေါမြှနို့တွကေို ညှဈကိုငကြာ မမှစိမ်းကို နူးနှပန်ခွင်ေးကြောင့ြ ယခုလိုးမည့အြခွိနရြောကမြှ အင်ျကြီကို လှနတ်ငလြိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ အခုလိုအခွိနတ်ှငတ်ော့ မမှစိမ်းက ကန့ကြှကခြှင်း မပြုတော့ပေ။ အောငမြင်း၏လီးက တအိအိဖြင့ပြင် မမှစိမ်း၏ စောကရြညတ်ှေ ပြည့လြွှံနသေော စောကခြေါင်းထဲသို့ နဈဝငစြိုကဆြင်းသှားသည်။

” အင့ျ.. ဟင်း.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. ”

” နာလို့လား.. မမွစိမ်း ”

” အင်း..ရှင့ဟြာကြီးက အရမ်းကြီးတာပဲ.. ရှညလြဲရှညသ်ေးတယ်.. ဖြေးဖြေးလုပန်ောြ.. ”

” အင်းပါ.. ခုနငွီးတာက နာလို့လားလို့ ”

” ဟင့ြ..ဘာတွေ လွှောကမြေးနတောလဲ.. မသိဘူး..”

အမှနကြ လီးစောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားတာကို အရသာတွေ့ပြီး မမှစိမ်း ငှီးလိုကမြိခွင်းဖြစ်သည်။ လီးကို ညငသ်ာစွာ သှင်းသည့အြပြင် အဝငအြထွကြ ချောမှေ့နသဖြေင့ြ မမှစိမ်း မနာမှန်း အောငမြင်း သိ၏။ ဒါပမယေ့ြ အလိုးခံသူ မိန်းမသားနှင့ြ ရင်းနှီးသှားပြီး ရှကစြိတပြွောကသ်ှားအောင် တမငမြေးလိုကခြှင်းပငဖြစ်သည်။

မမှစိမ်းက မနာသောလြည်း အောငမြင်း၏ အမေးကြောင့ြ လီးကြီးဖြင့ြ ဆောင့လြိုးခံရသည့အြခါ အရသာတွေ့စရန်ေ ခပဖြှေးဖြေးသာလိုးဖို့ ပြောလိုကသ်ောလြည်း အောငမြင်း၏ နောကထြပမြေးခွန်းကြောင့ြ သူမဘာသာ မလုံမလဲဖြစ်ကာ ရှကဟြနဖြှင့ြ စကားဆကမြပြောတော့ပဲ သူမ၏စောကပြတထြဲ ပြည့သ်ိပစြှာ ဝငန်သေော အောငမြင်း၏လီးကို ဆှဲဆှဲညှဈပေးနလသေည်ေ။

မမှစိမ်း၏ စောကပြတအြတွင်းသားများဖြင့ြ ဆှဲညှဈတုန့ပြှနမြှုကို ခံစားမိသော အောငမြင်းက အလိုကသ်ိစွာဖြင့ြ သူ၏လီးကြီးကို အသှင်းအထုတ် မှနမြှနဖြှင့ြ ဆောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်။ နို့အုံတွကေိုလည်း ဖစွည်ှဈပေး၏။

” ဖုတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ် ”

” အင့ျ..အင့ျ..ဟင့ျ..အင့ျ..အင့ျ.. ”

အပေါစြီးမှ ကြီးမားသော ခန်ဓာကိုယကြှီးဖြင့ြ ဖိကာ ဆောင့လြိုးနခွင်ေးကြောင့ြ မမှစိမ်းမှာ တအင့အြင့ဖြှင့ြ နင့န်င့န်ဲနဲကြီး အလိုးခံနရသေည်။ ဆယမြိနဈမွှ လိုးပြီးနောကြ အောငမြင်းက…

” မမွစိမ်း..ကောင်းရဲ့လား ”

” အင်း.. ဟင်း.. ကောင်းတယ်.. ကိုအောငမြင်းရယ်၊ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လုပပြေးပါနောြ.. ကမွပြီးချင်လြာသလိုပဲ.. ”

မမှစိမ်း ကာမရမျမကဇြောတွေ တကကြှှကာ အောငမြင်းကို ခပရြဲရဲပင် တောင်းဆိုလိုကသ်ည်။ ထိုအခါ အောငမြင်းကလည်း အားမနာတမ်းပင် အပေါစြီးမှ မီးကုနယ်မ်းကုန် ပစ်ဆောင့ြ လိုးခနွလတေေော့ရာ

” ဖြတ်..ဖြတ်..ဟင့ျ..အင့ျ..အင့ျ..အ..အိ..အ..”

ဟူသော မမှစိမ်း၏နှုတမြှ မှညတ်မ်းသံများ ဆူညံစွာ ထွကပြေါလြာပြီး ခဏအကြာတွင် နှစ်ယောကစြလုံး ဟင်းကနဲ သကပြှင်းများခကြာ တဈဦးကိုတဈဦး တင်းကြပစြှာ ဖကရြင်း ငှိမသ်ကသ်ှားကြလတေော့သည်။

…………………………………………………..

ထိုမှအစပြုခဲ့သည့ြ ဇာတလြမ်းက အောငမြင်းနှင့ြ မမှစိမ်းတို့ကို ညားစခေဲ့သည်။ အောငမြင်းက မမှစိမ်း ယခငကြ ငှားနသေော အိမလြေးတွင် မနစတေေော့ဘဲ သူ၏သားနှစ်ယောကန်ှင့အြတူ မမှစိမ်းကို ခေါကြာ စံပြဈေးအနောကဘြကရြှိ ရပကြှကထြဲသို့ပြောင်းရှှေ့လာခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

မမှစိမ်းမှာ အောငမြင်း၏သားတွကေို ကြညဖြှူစွာပင် ဆကဆြံသည်။ အောငမြင်းကို အစွဲကြီးစွဲခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့ြ အောငမြင်း၏သားတွကေိုလည်း အလိုကအြထိုကြ ဆကဆြံရမညမြှန်း သူမ နားလညထြားသည်။ အောငမြင်း၏ သားတွကလေည်း မမှရှိနကြို အမတဈေယောကြ၊ အဒေါတ်ဈယောကလြိုပင် ဆကဆြံသည်။ အောငမြင်း၏ စောကဖြုတအြယကကြောင်းမှုကြောင့ြ မမှစိမ်း အရာရာကို မေ့ပြီး အောငမြင်းမှ အောငမြင်းဖြစ်ကာ အလိုးခံသည့အြခါတိုင်း “ကိုကို” ဟုပင် ခေါန်တတေပြှီ ဖြစ်လသည်ေ။

နောကပျိုင်းတွင် အောငမြင်းက မမှစိမ်းကို ယခငကြလို တလေးတစား ဆကဆြံခွင်း မပြုတော့။ အခွိနကြှာလာတာနဲ့အမွှ “ဟဲ့..ကောငမ်” အစခွီကာ ဆဲဆိုကနကြွောကတ်ာမွိုး ပြုလုပလြာသည်။ ဒါပမယေ့ြ ပြီးလွှငတ်ော့ မမှစိမ်းအကြိုကြ ဘာဂွာကို အစွမ်းကုန် မှုတပြေးလိုကသ်ည်။

မမှစိမ်းကလည်း ဘယလြောကဆြဲဆဲ၊ ဘယလြောကရြိုကရြိုကြ လွှာဖြင့ြ စောကဖြုတကြို တဈခကြလြောကြ အယကခြံလိုကရြတာနဲ့ နာကငွတ်ာတွေ မေ့သှားတတသ်ည်။ အောငမြင်းက သူမကို ဘာဂွာ ကောင်းကောင်းမှုတပြေးပြီးသညန်ှင့ြ ပကပြကစြကစြကြ တကခြသွည်။

လမ်းသှားတိုင်း ယောကြာြးတွေ သှားရညကြစွရာဖြစ်နသညေ့ြ မမှစိမ်း၏ နို့အုံမို့မို့မောကမြောကကြှီးတွကေို သူ၏လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ မညှာမတာဆှဲသည်။ ညှဈသည်။ ယောကြာြးတွကေို လီးတောငစြသညေ့ြ သူမ၏ဖငအြိုး တင်းတင်းကားကားကြီးကိုလည်း မညှာတမ်း အပီဖြုတသ်ည်။

မမှစိမ်းအဖို့တော့ အောငမြင်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ကာမဆကဆြံမှုများကို စွဲလမ်းပြီးရင်း စွဲလမ်းနမေိကာ အောငမြင်းကို မပစ်နိုငလြောကအြောင် ဖြစ်နရလေေ၏။ သူမကိုယသ်ူမလည်း ယခုမှပင် ကာမစည်းစိမကြို အပြည့အြဝခံစားရကာ လူဖြစ်ရကြိုးနပသ်ညဟြု ခံစားနမေိလသည်ေ။

မမှစိမ်းတဈယောကြ လောကစည်းစိမကြို အပြည့အြဝ ခံစားနရသေလို အောငမြင်း၏သား အကြီးကောငလြူပျိုပေါကြ ထွန်းထွန်းကလည်း သူ့အဖနေောကမြိန်းမယူတော့မှ သူလည်း လူဖြစ်ရကြိုးနပပြှီဟု ခံယူထားသည်။

အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ လူပျိုဖောဝြင် ဂွင်းတိုကတ်တစြအရှယမြှာ သူ့အဖကေ မိထွေးကို အပြတဆြောန်ပေုံကို ချောင်းမှောင်းကြည့်ပြှီး ကာမအရသာကို ကောင်းစွာ ခံစားတတလြာခဲ့ခွင်းကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ သူ့အဖအေောငမြင်း မမှစိမ်းကို တကခြတွိုင်း ချောင်းကြည့်ပြှီး ဂွင်းတိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူ့အဖေ ကားမောင်းထွကသ်ည့ြ အခွိနမြွား၌လည်း မိထွေးဖြစ်သူ မမှစိမ်းရဲ့ စွဲမကဖြှယ် ခန်ဓာကိုယအြလှကို မှန်းပြီး ဂွင်းထုကာ အာသာဖြသည်ေ။

အပြငပြန်းမှာ သူမကို တရိုတသေ တလေးတစား ဆကဆြံနသေောလြည်း ထွန်းထွန်း၏ စိတထြဲမှာတော့ မမှစိမ်း၏ ခန်ဓာကိုယကြောကကြှောင်းတို့ကို အမြဲပုံဖောကြှည့ကြာ စိတထြနသေူ ဖြစ်လေ၏။ မမှစိမ်း ရချိုးရင် မယောငမြလညဖြှင့ြ သူမအနီး ရဈသီနတတေသ်ည်။

ထွန်းထွန်း၏ အပြုအမူများကို အိမမြှာအမြဲ မှငတ်ှေ့ဆကဆြံနရသေော မမှစိမ်းလည်း ကြာတော့ ရိပမြိလာသည်။ ဒါပမယေ့ြ သူမစိတထြဲမှာ ထွန်းထွန်းကို သိပပြှီး ဂရုတစိုကြ မဖြစ်မိ။ ကလေးသာသာ ခွာတိတအြရှယ် ထွန်းထွန်း၏ အကြည့်မြွားအပေါြ စိတလြှုပရြှားခွင်းလည်း မဖြစ်မိပေ။ ဒါပမယေ့ြ တဈညတွငတ်ော့…

” မှစိမ်း.. နငအြပေါကြ တကဆြောင့စြမ်း.. ငါမူးနပြေီ၊ အပေါကြ မလုပန်ိုငတ်ော့ဘူး ”

” ဟုတကြဲ့.. ကိုကို.. ”

အောငမြင်းက မမှစိမ်းကို ဘာဂွာမှုတပြေးပြီးသညန်ှင့ြ အိပယ်ာပေါလြှဲလိုကပြှီး လီးအတောငသ်ားနှင့ြ ပကလြကလြှနကြာ မမှစိမ်းကို ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ မမှစိမ်းကလည်း အောငမြင်းစကားကို လိုကန်ာသည်။

စောကဖြုတအြယကခြံထားရသဖြင့ြ ရမျမကဆြန်ဒတွေ အဆမတန် ထကြှနသေော မမှစိမ်းခငမြွာ အိပယ်ာပေါြ လှဲနရောမှ လူးလဲထကာ အောငမြင်း၏ ပေါငကြှားထဲမှ တောငမြတဖြှောင့စြင်းနသညေ့ြ လီးမဲမဲတုတတ်ုတကြှီးကို သူမလကကြလေးဖြင့ြ ဆှဲကိုငကြာ အထကအြောကြ လှုပရြှား ဂွင်းတိုကပြေးလိုကသ်ည်။ ထိုမွှနှင့ြ အားမရနိုငသ်ေးပဲ ဖငကြှီးကုန်းကာ အောငမြင်း၏လီးကို ကုန်းစုပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။

အောငမြင်း၏ ခါးကြီး တွန့ကြနဲ တဈခကြဖြစ်သှားကာ ပါးစပမြှ ” အ..ရှီး..” ဆိုသော ညီးညူသံပင် ထွကပြေါသ်ှားရအောင် မမှစိမ်းက လီးကို ပါးစပထြဲသှင်းပြီး အားရပါးရ တပြှတပြှှတ် စုပပြဈသည်။ ဂွေးဥကြီးနှစ်လုံးကိုလည်း သူမလကဖြှင့ြ အသာဖြဖြ ညှဈကိုငကြာ ကယုကယင် ဆော့ကစားနလေိုကသ်ေး၏။

………………………………………………….

ဖခငဖြစ်သူနှင့ြ မိထွေးတို့ အိပယ်ာမဝငခြင် စောစောစီးစီး အိပန်ကြသေော ညီအဈကိုနှစ်ယောကအြနကြ တဈယောကကြတော့ ကုလားသကေုလားမော အိပပြွောန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ ဒါပမယေ့ြ အကြီးကောင် ထွန်းထွန်းကတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့အိပယ်ာထဲမှ ခိုးထကာ မိထွေးနှင့ြ ဖခငတ်ို့၏ အခန်းဝအကြယမြှ ချောင်းပြီး ဂွင်းတိုကသ်ည့ြ လုပင်န်းကို စတငန်ပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။

အခန်းအတွင်းမှ ဖခငဖြစ်သူက မမှစိမ်းကို စောကဖြုတယ်ကပြေးသည့အြခါ မမှစိမ်း ကော့တကလြူးပြံပြီး ရမျမကထြနစြှာ ညီးညူနဟနေကြို ကြည့်ပြှီး ထွန်းထွန်း ဖီးလတ်ှတကေကြာ သူ့လီးကို လကဖြှင့ြ တင်းတင်းဆုပကြိုငပြှီး ဂွင်းတိုကန်လသေည်ေ။ ထိုမှ မမှစိမ်းက အိပယ်ာထကမြှထကာ သူ့ဖခငလြီးကို လကဖြှင့ကြိုငကြာ ထုပေးပုံ၊ လီးစုပန်ပေုံတို့အပြင် ဖငကြှီးကုန်းပြီး လီးစုပန်သေောကြောင့ြ ဖငကြှားထဲမှ ပြူးထွကန်သေော ဖောင်းကားပြဲအာနသညေ့ြ မမှစိမ်း၏ စောကဖြုတကြှီးတို့ကို မှငတ်ှေ့ရပြနတ်ော့ ဖီလငကြ ပိုတကလြာသည်။ ထို့ကြောင့ြ လီးကို ပိုတင်းတင်းဆုပကြာ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဂွင်းတိုကန်သည်ေ။

မမှစိမ်းကတော့ အောငမြင်း၏လီးကြီးကို အငမ်းမရပုံစံဖြင့ြ စုပပြေးနလသေည်ေ။

” ပြှတ်.. ပြှတ်.. ပြှတ်.. အ.. ရှီး.. မှစိမ်း.. တကဆြောင့တ်ော့ဟာ.. ငါမှနမြှန် ပြီး ပြီး အိပခြငွန်ပြေီ ”

အောငမြင်းက ထပမြံလောဆောလြိုကသ်ဖြင့ြ မမှစိမ်းမှာ သူမပါးစပထြဲမှ လီးကို မခွှတခြငွြ ခွှတခြငွဟြနဖြှင့ြ ခွှတကြာ အောငမြင်း၏ကိုယပြေါသ်ို့ တကခြှလိုကတ်ော့သည်။ ထို့နောကြ အောငမြင်း၏ လီးကြီးကို သူမလကလြေးတဈဖကဖြှင့ြ ထိန်းကိုငကြာ စောကပြတဝြတွင် တေ့ပြီး တဈခကြထြဲ ဖိထိုငခြလွိုကလြတေော့၏။

” ဖြတ်..ပြှတ်..ဖတ်.. ”

” အ.. အင့ြ.. ဟင်း.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. အထဲမှာ ပြည့သ်ိပပြှီး အောင့သ်ှားတာပဲ ကိုကိုရယ်.. ”

” နငကြ တဈခကြထြဲ ဆောင့ခြပြဈလိုကတ်ာကိုး.. ကဲ.. ဆောင့လြိုးပေးစမ်း ”

စောကဖြုတအြယကခြံထားရသည့ြ အရှိန်၊ လီးကိုမကမြောစွာ စုပထြားခွင်းတို့ကြောင့ြ မမှစိမ်း စောကပြတထြဲမှ စောကရြညတ်ှကေ ရှှဲနဈစွာ ထွကန်သည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ အပေါမြှ ဝိတန်ှင့ြ ဖိခလွိုကသ်ညန်ှင့ြ လီးကြီးက ရှောကနဲ ဝငသ်ှားကာ သားအိမကြို ပြေးဆောင့သ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ မမှစိမ်းမှာ နာကငွမြှုကို သတိမရနိုငပြဲ လီး၏အတွေ့ကြောင့ြ အောငမြင်းစခေိုင်းသည့အြတိုင်း သူမ၏ တငပြါးကြီးများကို မှောကမြှောကပြှီး ပြင်းထနန်သေော စိတဆြန်ဒများအရ ခပကြှမ်းကြမ်းပင် ဆောင့ြ ဆောင့လြိုးခပြေးသည်။

” ပြှတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်.. ”

” အ.. ဟင့ြ.. ဟင့ြ.. ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကိုရယ်.. အ.. ဟင့ြ.. အောကကြ ပင့ကြောပြှီး လိုးပေးပါဦး.. အဟင့ြ.. အ.. ဟုတတ်ယ်.. ကော့ဆောင့ြ.. အ.. ဟင့ြ.. ”

မမှစိမ်း ရမျမကထြနစြှာဖြင့ြ အောငမြင်း၏ ရငအြုပမြဲမဲကြီးပေါြ သူမလကလြေးနှစ်ဖကကြို အားပြုထောကကြာ တငပြါးထွားထွားကြီးကို ကော့မှောကပြှီး ဆောင့ခြပြေးနသည်ေ။ အောငမြင်းကလည်း မမှစိမ်း ရမျမကထြနန်မှေုကို သဘောကကြာ အောကမြှ ပင့ဆြောင့ပြေးပြီး သူမ၏ဖငသ်ားကြီးများကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈပေးနေ၏။

အခန်းတွင်းမှ လိုးပြဲကတော့ တစထကတ်စ ပြင်းထနလြာသည်။ မမှစိမ်း၏ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆောင့ခြလွိုးပေးမှုများနှင့အြတူ သူမနှုတမြှလည်း တဟင့ဟြင့ဖြှင့ြ နှာထနစြှာ ညီးညူနသေံတို့က အခန်းအပြငမြှ ချောင်းကြည့်န်သေော ထွန်းထွန်းကို အထူးဖီးတကစြသည်ေ။

ဆောင့ခြလွိုကတ်ိုင်း တုနခြါသှားသော ဖငသ်ားကြီးများ၊ ထကအြောကလြှုပခြါယမ်းနသေော နို့အုံထွားထွားကြီးများက ထွန်းထွန်း၏ မှငကြှင်းထဲမှာ ထငရြှားစွာ တွေ့မှငန်ရခွေင်းကြောင့ြ ထွန်းထွန်းတဈယောကြ စိတတ်ှလှေုပရြှားကာ လီးကို အဆကမြပြတ် ထုရင်း လရညတ်ှေ ပန်းထွကကြုနလြတေော့သည်။

မမှစိမ်း နှာထနစြှာ အလိုးခံနပေုံကို ထွန်းထွန်း ဆကကြှည့န်ချင်ေသ်ေး၏။ ဒါပမယေ့ြ မတတ်တရြပပြှီး ဂွင်းတိုကကြာ ပြီးသှားခဲ့ရခွင်းကြောင့ြ ဒူးတွညှေှတကြခွငွန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ့အဖကလေည်း မိထွေးကို အပေါမြှ တကဆြောင့ခြိုင်းပြီး အပြီးသတတ်ော့မှာမို့ နောကပြုံစံတမွိုးနဲ့ ခမွှာ မဟုတတ်ော့ဘူးဆိုတာ သိနခွင်ေးကြောင့လြည်း အိပယ်ာထဲသို့ ပြနဝြငခြှနလေေိုကတ်ော့သည်။

မမှစိမ်းကတော့ အောငမြင်း၏ လီးကြီးပေါမြှာ ခွထိုငလြကြပြင် စကောဝိုင်းတမွိုး၊ ကပည်ှောင့ပြှတလြိုးနည်းတဖုံ၊ ဖငကြှှဆောင့န်ည်းများဖြင့ြ မီးကုနယ်မ်းကုန် တကလြိုးပေးနရှော၏။

မကြာမှီမှာပင် နှစ်ဦးစလုံး ကာမ၏ အဆုံးစွနန်ယပြယကြို ရောကရြှိတော့မည့ဟြနဖြှင့ြ အားကုနကြှဲကာ ပင့ဆြောင့သ်ူက ဆောင့ြ၊ ဆောင့ခြသွူက ခဖြှင့ြ တဟင်းဟင်း ညီးညူကာ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တွန့ြ တွန့ြ သှားကြတော့သည်။

…………………………………………………..

အောငမြင်းတဈယောကြ ကာမဆန်ဒတွေ ပြည့ဝြသှားတော့ တခေါခေါ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။ မမှစိမ်းကလည်း ကာမစည်းစိမကြို ခံစားရင်း အောငမြင်းကို ခွထား ခဏကြာမှိန်းနရောမှ ထလိုကြ၏။ ထို့နောကြ အောငမြင်းကို စောငတ်ဈထညခြှုံပေးလိုကပြှီး စောကဖြုတန်ှင့ြ ပေါငခြှံတွင် ပပြနေသေော အရညမြွားကို ဆေးကြောရန် ထဘီရငလြွားဖြင့ပြင် အခန်းတွင်းမှ ထွကလြာခဲ့သည်။

မမှစိမ်းတဈယောကြ အခန်းထဲက ရုတတ်ရကြ လှမ်းအထွကတ်ှင် သူမခွလှမြေးတွေ တုန့ဆြိုင်းသှားရသည်။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းတွင် ထွန်းထားသော လေးပမေီးချောင်းအရောငကြ ထွန်းထွန်းတို့ညီအဈကို အိပန်သေော ခွငထြောငအြတွင်းသို့ ထိုးဖောကဝြငရြောကန်သည်ေ။ ထိုအလင်းရောငဖြှင့ြ ထွန်းထွန်း၏ အပြုအမူကို မမှစိမ်း အမှတမြထင် မှငတ်ှေ့လိုကရြခွင်းကြောင့ပြင် ဖြစ်လသည်ေ။

ထွန်းထွန်းက သူ့အဖနေဲ့ မိထွေးတို့ လိုးနကြပေုံကို ကြည့်ပြှီး ဂွင်းတိုကကြာ တဈခွီပြီးသှားသဖြင့ြ အိပယ်ာထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။ ဒါပမယေ့ြ သူအိပမြပြောြ။ မိထွေးဖြစ်သူ သူ့အဖလေီးကြီးပေါြ တကခြှထိုငပြှီး ဆောင့လြိုးပေးနပေုံကို မကြစြိထဲ ပြနမြှငယ်ောငကြာ စိတထြလာပြနသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ နောကတ်ဈကြိမ် စိတမြှန်းဖြင့ြ ဂွင်းထုနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

မမှစိမ်းကလည်း ကိဈစပြီးတော့ ခဏနှပန်ပြေီးမှ အခန်းတွင်းမှ ထွကလြာသညဖြစ်ရာ ထွန်းထွန်း နောကတ်ဈကြိမ် ဂွင်းတိုကန်မှေုကို မှငမြိသှားခွင်းဖြစ်သည်။

ထွန်းထွန်းကတော့ မကြလြုံးများကို စုံမှိတထြားပြီး အတွေးအာရုံ၌ မမှစိမ်း၏ခန်ဓာကိုယ် ဖြံ့ဖြံ့ထွားထွားကြီးနဲ့ နှာထနန်ပေုံတို့ကို မှငယ်ောငကြာ သူ၏လီးကို လကဖြှင့ဆြုပကြိုငပြှီး အခကြမြှနမြှနဖြှင့ြ ထကအြောကြ လှုပရြှားကာ ဂွင်းတိုကန်ေ၏။ ထို့ကြောင့ြ အခန်းဝမှ ထွကဖြို့ပြငန်သေော မမှစိမ်း၏ လှုပရြှားမှုကို သတိမပြုမိ။

မမှစိမ်းကလည်း အခန်းဝတွင် အသံမပေးပဲ အသာငှိမန်ကော အလင်းရောငအြောကမြှ ထွန်းထွန်း၏ လှုပရြှားမှုကို မမှိတမြသုန် စိုကကြှည့လြို့နေ၏။ သူမနှင့ြ အောငမြင်းတို့ရဲ့ လိုးပြဲကို လာချောင်းကြည့်ပြှီး ထွန်းထွန်း အခုလို ဂွင်းတိုကန်ကြေောင်း သူမစိတထြဲ အလိုလို နားလညသ်ိရှိလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ထွန်းထွန်းလကအြတွင်းမှ ဆုပကြိုငထြားသော လီးကိုလည်း စူးစိုကကြှည့န်မေိသည်။

ထွန်းထွန်းက လူသာငယသ်ောလြည်း လီးက မသေးလှ။ လကဖြှင့ဆြုပကြိုငထြားသော လီးက အပေါပျိုင်းတွင် လကလြေးလုံးစာလောကြ လှတန်ခွင်ေးကြောင့ြ အတောပြင် ရှညလြွားကြောင်း မမှစိမ်းမှန်းဆမိသည်။

” ဒီကောငလြေးက မခပေါလား..”

ဟု မမှစိမ်းစိတထြဲ မှတခြကြခြမွိပြီး သူမစိတထြဲ ဘာကိုကြနပေမြှန်းမသိ ကြနပေန်မေိပြနသ်ည်။ ထို့အပြင် သူမသာ အခန်းထဲမှ ထွကကြာ နောကဖြေးသို့ သှားမညဆြိုလွှင် ထွန်းထွန်းတဈယောကြ ဖီးပကြသ်ှားမညကြို သိလိုကသ်ဖြင့ြ ပပြနေသေော အရညမြွားကို မဆေးတော့ဘူးဟု စိတဆြုံးဖြတကြာ ထွန်းထွန်း၏ ဂွင်းတိုကန်မှေုကိုသာ အသာငှိမ်၍ ကြည့်န်လေိုကြ၏။

ခဏအကြာတွငတ်ော့ ထွန်းထွန်းတဈယောကြ သူ၏လီးကို ကိုငကြာ လှုပရြှားမှုတွေ မှနဆြနလြာသည့အြပြင် လှုပလြှုပရြှရှလည်း ဖြစ်လို့လာ၏။ ထွန်းထွန်း လရညထြှကတ်ော့မညမြှန်း မမှစိမ်း နားလညလြိုကသ်ည်။ သူမစိတထြဲ၌လည်း လှိုကဖြိုသလို ခံစားလာရသည်။ ထိုစဉမြှာပင် ထွန်းထွန်း၏နှုတမြှ

“အ..အ..မမမှ..အ..ထွကြ..ထွကပြှီ”

ဟု ခပတ်ိုးတိုး ရရှတေသ်ံနှင့အြတူ ခါးက ကော့ကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ ထွန်းထွန်းက ဘယဘြကလြကဖြှင့ြ သူ၏လီးထိပကြို အုပကြာကိုငလြိုကပြှီး ညာဘကလြကကြလည်း အလှနလြငွမြှနစြှာ လှုပရြှားလိုကသ်ညကြို မမှစိမ်း မှငတ်ှေ့လိုကရြတော့သည်။

ထွန်းထွန်းက သူ၏လီးထိပမြှ ပန်းထွကလြာသော လရညမြွားကို ဘယလြကဖြှင့ြ အုပကြာထားလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောကြ လရညမြွားကို ပုဆိုးနှင့သ်ုတကြာ တဖကသ်ို့စောင်း၍ အိပသ်ှားလတေော့သည်။

မမှစိမ်းတဈယောကြ ထွန်းထွန်းဂွင်းထုကာ ပြီးဆုံးသှားပုံကို အစအဆုံး မှငလြိုကရြတော့ ရငထြဲ တမွိုးကြီး ဖြစ်နေ၏။ ထို့အပြင် ထွန်းထွန်းနှုတမြှ ပြီးခါနီး ရရှတေလြိုကသ်ော စကားတွင် “မမမှ” ဟု ကြားမိလိုကသ်ဖြင့ြ သူမကို စိတဖြှင့ြ မှန်းပြီးပစ်မှားကာ ဂွင်းတိုကန်ခွင်ေး ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိလိုကသ်ည်။

” ဟင်း..ဒီကောငလြေးကတော့.. ”

မမှစိမ်း စိတထြဲမှ ရရှတေလြိုကရြင်း အိပခြန်းတွင်း ပြနဝြငကြာ အောငမြင်း၏ဘေးတွင် ဝငလြှဲအိပလြိုကလြတေော့သည်။

………………………………………………………..

” ကိုကြီး.. သမီးကို ကြကတ်ူရှေးလေး ပြမယဆြို.. ဘယမြှာလဲ.. ”

” အေးပေါ့.. ပြမှာပေါ့.. အိမထြဲဝငကြှည့ရြမှာ.. လာ.. လာ ”

အောငမြင်းက ကားမောင်းရန် မနကအြစောကြီးကတည်းက ထွကသ်ှားသည်။ မမှစိမ်းက ဈေးဝယစြရာ ရှိသညဆြိုပြီး ထွကသ်ှားတာ သိပမြကြာသေး။ မမှစိမ်း ဈေးဝယလြွှင် အနည်းဆုံး သုံးလေးနာရီ ကြာတတကြှောင်း ထွန်းထွန်း သိထားသည်။ သူ့ညီအငယကြောငကြလည်း ရပကြှကထြဲ ပတဆြော့နသည်ေ။ ညနစေောင်း ပြနလြာလွှငတ်ောင် ကံကောင်း။ ဒီတော့ အိမမြှာ ဘယသ်ူမှ မရှိ။

ဒါကို အခွင့ကြောင်းယူကာ ထွန်းထွန်းက သူတို့အိမန်ှင့ြ လေးအိမကြွောလြောကတ်ှငန်သေော xxxနှစ်ခန့သ်ာ ရှိသေးသည့ြ ခစွစြုဆိုသည့ြ ကောငမြလေးကို အိမသ်ို့ လှည့ပြတခြေါလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ သူ့အကြံက..

” ကိုကြီး.. ကြကတ်ူရှေးလေးက ဘယမြှာလဲလို့.. ”

” ရှိပါတယ် ခစွစြုရ.. နောကဖြေးမှာလား မသိဘူး၊ နင် ကြကတ်ူရှေးထကြ စိတဝြငစြားဖို့ကောင်းတဲ့ဟာ မကြည့်ခြငွဘြူးလား ”

” ဘာလဲ..ကြည့်ခြငွတ်ယ်..ပြ.. ”

ထွန်းထွန်းက စူးစမ်းလေ့လာ စပစြုတတစြ ကလေးမကို ကြကတ်ူရှေးဖြင့ြ သှေးဆောငကြာ အိမသ်ို့အပါ ခေါလြာခဲ့ပြီး အိမထြဲအရောကတ်ှင် သူလိုချင်သ်ောဂွငကြို ဖနန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။

” ဒီမှာ ကြည့်ျ ”

ထွန်းထွန်းက ခါးမှာဝတထြားသော ပုဆိုးကို ကြင်းလုံးကြှတ် ခွှတခြပြှလိုကသ်ည်။ ခစွစြု မကြလြုံးပြူးသှား၏။ ထွန်းထွန်းပေါငကြှားမှ ထိုးထိုးထောငထြောငကြှီး ဖြစ်နသေော အရာကို မကြလြုံးလေး အဝိုင်းသားဖြင့ြ ကြောငင်ေးကြည့်န်ေ၏။ ခစွစြု ငှိမသ်ှားခွင်းကြောင့ြ ထွန်းထွန်းအားတကကြာ သူ၏ထောငမြတန်သေော လီးကို လကဖြှင့ကြိုငကြာ လှုပခြါပြသည်။

” ဟာ.. ကိုကြီးကလည်း.. ”

ခစွစြုက ရှကကြိုးရှကကြန်း ဟနလြေးဖြင့ြ ပြောသည်။ ဒါပမယေ့ြ ထွန်းထွန်းပေါငကြှားထဲမှ အရာကို မကြလြုံးက အကြည့်မြလှှဲ။ အပျို မဖြစ်တတ် ဖြစ်တတ် ကလေးသာသာ မိန်းကလေးမို့ အန်တရာယကြို မသိ။ မမှင်။ လေ့လာစူးစမ်းချင်စြိတဖြှင့ြ ထွန်းထွန်းကိုသာ ပကြညေ့န်သည်ေ။

” ခစွစြု..ဒီလိုဟာမွိုး နငမြှငဖြူးလား ”

” ဟင့အြင်း.. ”

” ဒီဟာက ကြကတ်ူရှေးထကတ်ောင် စိတဝြငစြားဖို့ ကောင်းသေးတယ်၊ နငကြိုငကြှည့ခြငွလြား ”

” အို..မကိုငခြငွပြါဘူး.. ရှံစရာကြီး.. ”

သဘာဝအရ ခစွစြုက စိတထြဲရှိရာ ပြောလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။

” ဘာမှ ရှံစရာမရှိပါဘူးဟ.. နင့မြှာရော ငါ့လိုဟာမွိုး ပါလား ”

” အို..ဘာတွလောမေးနတောလဲ.. မသိဘူး.. ”

” မပါဘူး မဟုတလြား.. လာကိုငကြှည့စြမ်းပါ၊ လာပါ.. မကြောကပြါနဲ့ဟ ”

ထွန်းထွန်းက ခစွစြုကို အမွိုးမွိုး သှေးဆောငဖြှားယောင်းနသည်ေ။ ခစွစြုကလည်း ပပြေီး မလှုပ်။ ဒါပမယေ့ြ ထွန်းထွန်းပေါငကြှားထဲမှ အရာကို စိတဝြငစြားစွာ ကြည့်န်ဆေဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပေါငကြှားထဲ၌ ထွန်းထွန်းပြောသလို ထိုအရာမွိုးမပါကြောင်း သိနသဖြေင့လြည်း စိတဝြငတ်စား ကြည့်န်မေိခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

” လာကိုငကြှည့ပြါဆိုဟာ ”

” အို..မကိုငခြငွပြါဘူးဆိုနေ.. ”

ထွန်းထွန်း စိတမြရှညတ်ော့။ ဒေါသထွကလြာသည်။

” ဒါဆို နင့မြှာ ရှိတဲ့ဟာကို ငါကိုငကြှည့မြယလြေ.. ငါ့ကို ခဏလောကပြှပါလား၊ နင့ဟြာနဲ့ ငါ့ဟာ မတူဘူး မဟုတလြား ”

ခစွစြု အနည်းငယ် တွဝသှေေားသည်။ မသိတတသ်ေးသော အရှယမြို့ ထွန်းထွန်း၏ လှည့ပြတဖြှားယောင်း ပြောဆိုနမှေုအပေါြ စိတဝြငစြားစိတဖြှင့သ်ာ ထိုနရော၌ ရပန်မေိခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ ထွန်းထွန်းက သူမဟာနှင့ြ နှိုင်းယှဉကြှည့ခြငွသ်ညဆြိုတော့ ခစွစြုတဈယောကြ စိတပြါသလို ဖြစ်လာသည်။

” ငါ ခဏကြည့်မြယ်.. နင့ဂြါဝနကြို လှနတ်ငပြေးထား”

ထွန်းထွန်းက ခစွစြု တွဝနေတေောကို အခွင့ကြောင်းယူကာ အမှနလြှုပရြှားသည်။ အောကပျိုင်းပုဆိုးမပါ လီးတန်းလန်းဖြင့ြ ခစွစြုအနီးသို့ တိုးကပသ်ှားပြီး သူမအရှေ့တွင် ဒူးထောကထြိုငကြာ ဂါဝနလြေးကို လှနတ်ငခြိုင်းသည်။ ခစွစြုကလည်း ယောငတ်ောငပြေါငတ်ောငဖြှင့ြ သူမ၏ ဂါဝနလြေးကို ဆှဲမပေးလိုကသ်ည်။

” ဟဲ့.. အိမတ်ံခါးကြီး ဖြင့ထြားပြီး လူလည်း မတွေ့ပါလား၊ ထွန်းထွန်းတို့ဘယမြှာလဲ.. ထွန်းထွန်း.. ”

ထွန်းထွန်းအတွကြ အရေးကောင်း ဒိန်းဒေါင်းဖကြဟြုပင် ပြောရပတေော့မည်။ ခါတိုင်း အဝတအြစား ဈေးဝယထြှကလြွှင် လေးငါးနာရီကြာတတသ်ည့ြ မမှစိမ်းတဈယောကြ မထငမြှတပြဲ ပေါကခြလွာခွင်းဖြစ်သည်။ မမှစိမ်းအသံကြားတော့ ခစွစြု ဆတကြနဲ တုနသ်ှားသည်။ အသိဝငလြာသလို၊ ဘာလိုလိုနဲ့ ခကြခြငွြးအိမထြဲမှ အပြငသ်ို့ ပြေးထွကကြာ အိမပြေါတ်ကလြာသော မမှစိမ်းနှင့ြ တိုးတိုကမြိမတတ် ပြေးဆင်းသှားတော့သည်။

ထွန်းထွန်းကလဲ ရုတတ်ရကြ ကြောကလြန့ကြာ ပြာသှားပြီး လှဈကနဲ ဧည့ခြန်းဘကသ်ို့ ထွကမြိသှား၏။ ထိုအခိုကတ်ှင် ထွန်းထွန်း၏ခါး၌ ပုဆိုးမပါ။ လီးကအတောငသ်ား။

အိမပြေါသ်ို့ ရောကလြာပြီဖြစ်သော မမှစိမ်းကလည်း ခစွစြု ပြေးဆင်းသှားတာမှငတ်ော့ ဘာဖြစ်မှန်းမသိ ကြောငန်မေိကာ ဧည့ခြန်းထဲ လှမ်းကြည့်မြိသည်။ ထိုအခါ အောကပျိုင်းဗလာ လီးအတောငသ်ားနဲ့ ကြောငတ်ောငတ်ောငဖြှင့ြ ရပန်သေော ထွန်းထွန်းကို တွေ့လိုကတ်ော့ မကြလြုံးပြူးသှားရသည်။ တခဏအတွင်း မမှစိမ်း အခွအနေကေို သဘောပေါကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။

” ထွန်းထွန်း.. မင်းညီကော.. ”

” ဟို..ရပကြှကထြဲမှာ ပတဆြော့နတယ်ေ ”

မမှစိမ်းက အရောငတ်လကလြကထြနသေော မကြဝြန်းအစုံဖြင့ြ ထွန်းထွန်း၏ ခါးအောကပျိုင်းမှ လီးကြီးကို ကြည့်ရြင်း မေးသည်။ ထို့နောကြ အိမရြှေ့တံခါးကို ဂကြထြိုးကာ ပိတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ထွန်းထွန်းအနားသို့ လွှောကသ်ှားပြီး အပြုံးလှလှဖြင့ကြှည့ကြာ…

” ကဲ..လာ.. မမနဲ့ အခန်းထဲ လိုကခြဲ့.. ”

ဟု ပြောရင်း ထွန်းထွန်းကို လကဆြှဲ ခေါသ်ှားလတေော့သတည်း။

ပြီးပါပြီ။