အောစာအုပ်

အစက သိခွင့်ရမယ်ဆိုရင်

အိမထြောငကြပြှီး နယကြို ပြောင်းသှားသော သူငယခြငွြး ဇငမြာက ကမွကို အလညခြေါခြဲ့တာ ကြာခဲ့ပါပြီ။ ကမွက ကြောင်းဆရာမ အလုပကြတဖကြ၊ အိမကြ လငသ်ားဖြစ်သူ ကိုဝင်းမောငရြဲ့ ဝယွောဝဈစတွနေဲ့ ဘယမြှ မရောကန်ိုငခြဲ့ပါဘူး။ သားသမီးမမှေးသေးပမယေ့ြ လငမြယားနှစ်ယောကထြဲရှိတဲ့ ကမွတို့ အိမထြောငစြုမှာပင် အိမထြောငတ်ာဝနတ်ှေ ထိန်းသိမ်းရတာ များပြားလှပါတယရြှင်။

ကမွရဲ့ သူငယခြငွြး ဇငမြာနဲ့ သူ့ယောကြွား ကိုမင်းတို့က မနှစ်ကတည်းက အိမထြောငကြပြှီး နယကြိုပြောင်းသှားကြတာပါ။ သူတို့ပြောင်းသှားပြီး အတောကြှာမှ ကမွတို့ လငမြယားက အိမထြောင် ကခွဲ့တာဖြစ်ပြီး ကမွတို့ အိမထြောငကြတွာ (၆) လတောင် ရှိခဲ့ပါပြီ။

ဒီနှစ်နှရောသီ ကြောင်းမပိတမြှီ တဈလလောကမြှာပဲ ကမွရဲ့ ယောကြွားက ဖောငကြှီးသငတ်န်းသှားတကရြပါတယ်။ သငတ်န်းက (၄) လကြာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ သငတ်န်းသှားပြီး တဈလကြောလြောကြ ကြာတဲ့အခါမှာ နှရောသီကြောင်းပိတရြကကြို ရောကခြဲ့ပါတယ်။ ကမွလည်း အိမမြှာ တဈ ယောကထြဲ ဖြစ်နတောကြောင့ြ ပငွြးပငွြးရိရိနဲ့ ရှိနရတေဲ့အခွိနမြှာပဲ သူငယခြငွြး ဇငမြာဆီက သာကြောင်း မာကြောင်းနဲ့ အလညလြာဖို့ခေါထြားတဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ရေးနကြစော ရောကလြာပါတယ်။ ဒီမှာတင် ကမွလည်း စိတကြူးရပြီး ဇငမြာတို့နတေဲ့ မကြေးမှို့ကို ရောကခြဲ့ရပါတယရြှင်။

ဇငမြာရယ်၊ ကမွ နုနုခငရြယဟြာ ငယစြဉကြလေးဘဝကတည်းက သူငယခြငွြးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ညီအဈမရင်းခွာကဲ့သို့ ခငမြငသ်ူတွလည်ေး ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကမွ ရောကသ်ှားတယဆြိုရငပြဲ သူတို့ လငမြယားနှစ်ယောကစြလုံးဟာ ဖောဖြောရြှရှနေေဲ့ ကမွကို ဟိုတုန်းကလိုပဲ ခငခြငမြငမြင် ဆီးကြို ဆကဆြံခဲ့ကြပါတယ်။ ဇငမြာရဲ့ ယောကြွား ကိုမင်းက ကမွနဲ့ အရငကြတည်းက ဇငမြာနဲ့ မရမှီကတည်းက ကမွကလည်း ဇငမြာရဲ့သူငယခြငွြးဖြစ်လတေော့ သူက ဇငမြာဆီလာ ဇငမြာနဲ့တွဲဆိုတော့ ကမွနဲ့လည်း ခငမြငမြိနကြသေူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဇငမြာရဲ့ယောကြွား ကိုမင်းက အသကြ(၂၈)နှစ်လောကြ ရှိပြီဖြစ်ပြီး ကမွနဲ့ ဇငမြာတို့ထကြ အသကြ (၄)(၅) နှစ်လောကြ ကြီးပါတယ်။ သဘောသကာရကောင်းသူ ဖြစ်ပတေော့ ကမွဟာ နှရောသီ ကြောင်းပိတရြကမြှာ သူတို့လငမြယားအိမမြှာ လာပြီး အပန်းဖြအနေားယူသလိုမွိုး သကတ်ောင့သ်ကြ သာနဲ့ ခမွြးမှေ့စရာ ဖြစ်လှပါတယရြှင်။

————————————-

ဇငမြာတို့အိမကြို ကမွ နုနုခင် ရောကန်တော တဈပတတ်ောင် ရှိသှားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ တဈနေ့မှာတော့ သူတို့လငမြယားဟာ ကိဈစတဈခုရှိလို့ ညနစော စားပြီးတဲ့အခွိန် မိုးခွုပခြါစမှာပဲ အပြငကြို ထွကသ်ှားခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့မှာ သော့ပိုတဈချောင်း ပါသှားတာကြောင့ြ ညအိပခြွိနကြမွှ ပြနမြရောကရြင် အိပန်ှင့ဖြို့ ကမွကို မှာသှားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါနဲ့ ကမွလည်း အိမမြှာ ချောငလြညခြွောငပြတန်ဲ့ တဈယောကထြဲ ဖြစ်နရောကနေ ည(၉)နာရီကြောြ လောကထြိ သူတို့ လငမြယားက အိမကြို ပြနရြောကမြလာတော့ ကမွလည်း ကမွအတွကြ ပေးထားတဲ့ အိပခြန်းထဲကို ဝငခြဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ နှရောသီ လည်းဖြစ် မကြေးမှို့ရဲ့ အပူခွိနကြလည်း မနည်းလတေော့ ကမွဟာ အဝတအြစားတွေ အားလုံးကို ခွှတပြှီး ထဘီလေးတဈထညသ်ာ ကမွရဲ့ ကိုယပြေါြ မှာ ရငလြွှားပြီး ကမွဟာ အိပယ်ာပေါမြှာ လှဲခပြှီး အိပလြိုကပြါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ လှဲနရင်ေးကနေ ကမွဟာ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားရပါတယ်။ အိပပြွောတ်ော့ အိပမြကထြဲမှာ ကမွနဲ့ ကမွယောကြွား ကိုဝင်းမောငတ်ို့ဟာ နည်းလမ်းမွိုးစုံနဲ့ ကာမစပယ်ှကကြှတယလြို့ အိပမြကမြကပြါတယ်။ ကမွတို့နှစ်ယောကြ လိုးကြတဲ့ နည်းလမ်းတွကလေည်း အစုံပါပဲ။ လိုးဖူးခဲ့ကြတဲ့ နည်းလမ်းတွအပြေင် မလိုးဖူးသေးပမယေ့ြ ကြားဖူးနားဝ ရှိထားတဲ့ နည်းလမ်းတွနေဲ့ပါ အိပမြကထြဲမှာ လိုးနခေဲ့ကြပါတယ်။ ပြီးတော့ ကမွယောကြွားရဲ့ လီးကြီးဟာလည်း အပြငမြှာထကြ အိပမြကထြဲမှာ (၂) ဆလောကြ ကြီးနပေါတယ်။ ခံလို့ သိပကြောင်းတာပဲ။ အရသာသိပရြှိတာပဲ။

ဒီလို အိပမြကမြကပြှီး အရသာတွေ့နရောကနေ ကမွဟာ ဖြတဆြိုလန့န်ိုးလာတော့ ကမွရဲ့ အပေါမြှာ လူတဈယောကတ်ကခြှပြီး လိုးနပေါရောလား….။ ရုတတ်ရကတ်ော့ ကမွဟာ အိပမြကဆြကပြှီး မကန်တယေလြို့တောင် ထငမြိပါသေးတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ခကြခြငွြးပဲ အိပမြကမြဟုတဘြဲ တကယ် တကလြိုးတာခံနရမှေန်း သိလိုကတ်ော့ ကမွက ရုန်းပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ မရပါဘူး။

“ ဘယသ်ူလဲ…..ဖယ်…..ဖယ်….”

“ ငါပါဟ….နုနုခင် ကလဲ….”

ဟင်….. ဒါ ဇငမြာယောကြွား ကိုမင်းရဲ့ အသံပါလား…..။ ကမွလည်း သသခွေောခွာကြည့်လြိုကတ်ော့ မီးမလင်းပမယေ့ြ လရောငကြ ပြတင်းပေါကကြ ဝငန်တေော့ ကမွရဲ့အပေါမြှာ ကုန်းကုန်းကြကြနဲ့ တကလြိုးနတေဲ့ ကိုမင်းကို မှငရြပါတော့တယ်။

“ ဟာ…. အဈကို….. ဘယလြိုလုပတ်ာလဲ….. မကောင်းပါဘူးရှင်….. ဖယပြါ…..”

Random Image
“ ငါ…. အိမပြှနလြာပြီး အိမထြဲရောကတ်ော့ နငမြွား အိပန်ပြေီလားလို့ အခန်းတံခါးကို အသာလှပကြှည့တ်ော့ ကုတငပြေါမြှာ အိပန်တေဲ့ နင့ကြို တွေ့ရတယ်….။ ရငလြွှားထားတဲ့ ထဘီကပြပြေီး နို့အုံအိအိဝင်းဝင်းကြီးတွေ၊ ပေါငတ်ံတုတတ်ုတ် ဖြိုးဖြိုးကြီးတွေ၊ ဖငဆြုံကားကား အိအိကြီးတွကေို လရောငန်ဲ့ ဖြူဖြေးနတော တွေ့ရတော့ ငါလည်း စိတအြရမ်းထလာပြီး ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ာကြောင့ြ တကလြုပတ်ာပါ နုနုခငရြာ….။ တောင်းပနပြါတယ်…. စိတမြဆိုးပါနဲ့…..”

ကိုမင်းက တောင်းပနစြကား ပြောပါတယ်။ ပြောပုံက အဝတအြစား မလုံမလဲနဲ့ အိပန်မေိတဲ့ ကမွရဲ့ အပြဈပဲ ဖြစ်နပေုံရပါတယ်။ ကိုမင်းက တောင်းပနစြကားသာ ပြောနတော စိတမြဆိုးဖို့သာ ပြောနတော လူကတော့ ကမွအပေါကြ မဆင်းသေးဘူး။ တကခြှနတေုန်းပဲ။ သူ့လီးကြီးကလည်း ကမွ စောကပြတထြဲမှာ တပရြကသ်ားကြီးပဲ။ ဆှဲမခွှတဘြူး။ ဒီထကပျိုဆိုးတာက တောင်းပနစြကားပြောရင်းနဲ့ ဖငတ်လှုပလြှုပန်ဲ့ လုပန်တယ်ေ။ သူ့လီးကလည်း ကမွ အဖုတထြဲကို ဝငလြိုကထြှကလြိုကန်ဲ့ ညောင့လြိုးလေး လိုးနတေဲ့သဘောပေါ့။

ပြီးတော့ သူ့လကန်ှဈဖကကြလည်း ကမွနို့အုံနှစ်ခုပေါြ အုပကြိုငထြားတယ်။ နို့ကို နယတ်ယ်။ နို့သီးကို ပြတတ်ယ်။ ကမွ အအိပကြှမ်းလို့ပဲ ပြကနွေတောလား။ သူကပဲ ဆှဲခွှတခြထွားတာလား မသိဘူး။ ကမွ ရငလြွှားထားတဲ့ ထဘီက ကိုယပြေါမြှာ မရှိတော့ဘူး။ ကမွဟာ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီး ဖြစ်လို့….။

ကမွရဲ့ အပေါကြနေ တကခြှပြီး လိုးညောင့န်တေဲ့ ကိုမင်းရဲ့ ကိုယပြေါမြှာလည်း အဝတအြစားတွေ တဈခုမှ မရှိဘူး… ဝတလြဈစလဈကြီး။ သူ အခုလို ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် တကလြိုးနတောထောကရြင် ဇငမြာလည်း ပြနရြောကပြုံ မပေါသ်ေးဘူး။ အိမထြဲမှာ ကိုမင်းနဲ့ ကမွ နှစ်ယောကထြဲပဲဆိုတာ သိလိုကရြပါတယ်။

ကမွကလည်း ကမွပါပဲ။ စောစောက အိပပြွောန်လေို့ မသိဘဲ ခံနရတော ထားပါတော့။ အခု အိပယ်ာက လန့န်ိုးပြီး ကိုမင်း တကလြိုးတာခံရမှန်း သိပမယေ့ြ သူ့ကို ကနခြမွပစ်မိဘူး။ ရုန်းဖယမြထွကမြိဘူး။ စောစောက အိပမြကထြဲမှာ အလိုးခံရတာတွေ မကပြှီး တကန်တေဲ့ ရမျမကအြရှိနန်ဲ့ အခု ကိုမင်း တကခြှညောင့လြိုး နတောကိုပါ ဆကပြှီး အရသာတွေ့နပြေီလေ။

ကိုမင်းကလည်း လူ ‘ အ ’ မှ မဟုတတ်ာ။ ကမွ ဘယလြိုအခွအနေေ ရှိတယဆြိုတာ အကဲခတမြိတာပေါ့….။ ဟော…. ကြည့်ြ…. အသာညောင့ပြှီး လိုးပေးနရင်ေးက လီးကို ကြှတလြုလုထိထုတပြှီး တအိအိနဲ့လီးကို အရင်းထိအောင် အသာလေး ထိုးသှင်းတာမွိုး လုပပြါပြီ….။ ကမွကို စမ်းတာလေ။ ကမွ ရုန်းထွကရြင် အလှယလြေး။ လီးကို ကြှတလြုလု ဆှဲထုတထြားတဲ့ အခွိနမြှာ အသာကော့တင် ရုန်းဖယပြှီး ဖယရြမ်း ရုန်းထွကသ်ှားရုံပဲ လီးလည်း ကြှတထြှကမြယ်…. ကမွလည်း လှတမြယ်။

ကမွက ရမျမကရြှိနတ်ှေ တကန်ပြေီမို့ ဖငကြို ခါရမ်းပြီး ရုန်းမထွကတ်ဲ့အပြင် ဆှဲထုတလြိုကတ်ဲ့ သူ့လီး ကြှတထြှကမြသှားအောငတ်ောင် ကမွက တငပြါးကို အလိုကသ်င့ြ မသိမသာလေး ခပကြော့ကော့ လုပပြေးမိပါတယ်။ ဒီလိုလီးကို ကြှတလြုတဲ့အထိ ဆှဲထုတပြှီးမှ အသာတဖြေးဖြေးလေး အဆုံးတိုင် တအိအိနဲ့ ထိုးသှင်းတဲ့အခါ သူ့လီး အရှညကြိုလည်း ကမွဟာ ထိတွေ့ ခန့မြှန်းနိုငတ်ယ်။ ကမွကို အမြဲလိုးနတေဲ့ ကမွရဲ့ယောကြွား လီးထကလြည်း ပိုရှည် ပါတယရြှင်။

ကမွ မှန်းကြည့်ရြတာ မရှိဘူးဆို ကိုမင်းရဲ့လီးဟာ အနည်းဆုံး (၈) လကမြတော့ ကြောမြယ်။ အလုံးကလည်း ကမွယောကြွားလီးထကြ ပိုတုတတ်ယ်။ ကမွယောကြွားလီးနဲ့လိုးရင် ရှောရှောရှူရှူဖြစ်နတေဲ့ ကမွရဲ့ စောကခြေါင်းဟာ သူ့လီးနဲ့ကတွော့ ကြပည်ှပပြှီး ဖြစ်နပေါတယ်။ သူ့လီးကြီးဟာ ကမွရဲ့ စောကခြေါင်းထဲကို သပတ်ဈချောင်း ရိုကသ်ှင်းထားတာမွိုး အပြည့အြသိပန်ဲ့ ကြပန်တောပါပဲ။

ကိုမင်းက အသာလေး ညှောင့န်ရင်ေးက ကမွရဲ့ နို့ သီး တဈဖကကြို ကုန်းပြီးစို့ပေးတယ်။ ကနွတ်ဲ့ နို့သီး တဈဖကကြိုတော့ ခပန်ာနာလေး ဆှဲဆိတတ်ယ်။

“ အို….”

ကမွ ပါးစပကြ ညီးသံလေး ယောငယ်မ်းပြီး အထွကမြှာ ကိုမင်းဟာ ဆတကြနဲ တဈခကြဆြောင့လြိုးပြီး သှင်းလိုကတ်ယ်။ ထိလိုကတ်ဲ့ ဆောင့ခြကြရြှင်…..။ ကမွဖြင့ြ အသဲကို ခိုကသ်ှားတာပဲ….။

“ အမလေး အဈကိုရဲ့…. အား….”

ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်း မသိဘူး။ ကမွဟာ ပါးစပကြ အောဟြဈရရှတေရြင်း ကိုမင်းရဲ့ ကြောပြငကြှီးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ တအားသိုင်းဖကလြိုကမြိပါတယ်။ ကမွရဲ့ အပြုအမူဟာ သူ့ကို သဘောရှိ လိုးပါတော့လို့ ခွင့ပြှုလိုကသ်လိုများ ဖြစ်သှားသလား မသိပါဘူး။ ကိုမင်းဟာ စောစောကလို ခပဖြှေးဖြေး ခပသ်ာသာ ညောင့ပြှီး လိုးပေးမနတေော့ပဲ အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့ပြှီး လိုးပါလတေော့တယ်။ တကယ့ကြို အလိုးကောင်းတဲ့ လူပဲရှင်။

ကမွဟာ အပျိုစင် မဟုတပြါဘူး။ အိမထြောငသ်ည် တဈယောကပြါ။ လီးအကြောင်းကိုလည်း အတောသ်ိနပြေီ။ ဒါပမယေ့ြ အခု ကိုမင်း လိုးနတောက ကမွ ယောကြွား လိုးတာနဲ့ ဘာမှ မဆိုငပြါဘူး။ သူ့လီးက ပိုကြီးသလို ဆောင့တ်ဲ့ အားကလည်း ပိုသနတ်ယ်။ ဆောင့လြိုးတဲ့နည်းကလည်း ပညာပြည့တ်ယ်။

ကမွယောကြွားလိုးတာ ကောင်းလှပြီ ထငန်တေဲ့ ကမွဟာ အခုမှပဲ ကာမအရသာဆိုတာ ဒီလိုမွိုးပါလားလို့ ကောင်းကောင်းကြီးကို သိလာရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကမွကို အချောငဝြငန်ှိုကပြှီး အိပပြွောန်တေုန်း တကခြှလိုးတဲ့ ကိုမင်းကို စိတမြဆိုးနိုငတ်ော့ပါဘူး။ ကမွကို ထူးကဲလှတဲ့ ကာမ အရသာကို ထူးထူးကဲကဲ မှိနမြှိနယ်ှကယ်ှကကြှီး ခံစားရအောင် လိုးပေးတဲ့အတွကြ ကြေးဇူးတောင် တငမြိပါသေးတယ်။ ကာမစိတကြလည်း တကယကြို ဆန်းကြယပြါတယရြှင်…။

အခကြမြိပြီး အရသာတွေ့သှားရင် တခွားဘာမှ မစဉြးစားနိုငတ်ော့ဘူး။ ကမွ ကိုယတ်ိုင် အခုကိုယတ်ှေ့ပဲလေ။ သူငယခြငွြးရဲ့ ယောကြွားနဲ့ ဒီလိုမွိုး မဖြစ်သင့တ်ာတွေ၊ သူငယခြငွြးရဲ့မကြန်ှာကို ထောကထြားရမှာတွေ၊ ကမွဟာ အပေါစားဆနပြှီး ရမကပြှင်းထနတ်ဲ့ မိန်းမစား ဖြစ်သှားမှာတွေ၊ အို…. ဘာဆိုဘာမှ ကမွ မစဉြးစားနိုငတ်ော့ဘူး မဆငခြှငန်ိုငတ်ော့ဘူး။ ခံစားနရတေဲ့ ကာမအရသာ အတွေ့အာရုံမှာ နဈမှန်းနရပေါပြီ။ ရရှိခံစားနရတေဲ့ ကာမအရသာကလည်း သိပကြိုကောင်းနတောကိုး….။

ကမွလေ ရှကတ်ာတွေ ကြောကတ်ာတွတေောငမြှ မရှိတော့ပါဘူး။ မိန်းကလေးတဈယောကအြနနေဲ့ အိန်ဒွဆညေရြမှာတွေ ဘာတွေ အားလုံးကို လုံးဝမေ့နပြေီ။

“ ဆောင့ပြါ အဈကိုရဲ့…. အားပါးရှီး…. အမလေး လေး….. ကောင်းလိုကတ်ာ…. အား…. ကောင်းလိုကတ်ာ… လိုး လိုး ကမွကို ကောင်းကောင်းလိုး ပေးစမ်းပါ အဈကိုရယ်…. အဈကို လိုးတာ ခံလို့ကောင်းလှန်းလို့ပါရှင် အမလေး…. လေး…. အား….”

ကမွရဲ့ပါးစပကြလည်း အရှကမြရှိ အကြောကမြရှိ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားတွကေို ရကရြကရြောရာပဲ ပြောဆိုနမေိတယ်။ ကမွကို တအားဆောင့လြိုးပေးဖို့သာ အာသာငမ်းငမ်း ရမျမကဇြောထနထြနန်ဲ့ တောင်းခံမိတဲ့ အထိပါပဲ။

“ ဘယ့န်ှယလြည်း ငါလိုးတာ ခံလို့ကောင်းလာပြီ…. မဟုတလြား….”

ကမွကို ဆောင့လြိုးနရင်ေးက ကိုမင်းက ပြောလာပါတယ်။

“ ဟုတကြဲ့….. ဟုတကြဲ့ ကောင်းလို့ ဆောင့လြိုးခိုင်းတာပေါ့….”

“ နို့ကြီးတွကေို ဆှဲမယန်ောြ….”

“ ဆှဲပါ အဈကိုရယ်…. အဈကို့စိတကြှိုကြ အားရပါးရဆှဲပြီး တအားဆောင့လြိုးပေးစမ်းပါ….”

“ ဒီလိုမြိုးလား….”

ကိုမင်းက ကမွရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ စုံကိုငဆြှဲညှဈပြီး သူ့လီးကို အောကကြနေ ထိုးထိုးပင့ဆြောင့ပြေးလိုကတ်ာ အဆောင့ခြံရတိုင်း ကမွရဲ့ဖငကြှီးဟာ အိပယ်ာပေါကြနေ အပေါကြို မှောကမြှောကကြှှတကြ သှားတာပဲ….။ ထိုးပင့ဆြောင့သ်ှင်းလိုကတ်ဲ့ လီးကြီးကလည်း ကမွရဲ့သားအိမ် အထကပျိုင်းကို ဒုတကြနဲ ဒုတကြနဲ ထိုးဆောင့မြိလိုကတ်ယ်။ အောင့သ်ှားပမယေ့ြ အရမ်းကို ခံလို့ကောင်းတာကြောင့ြ အောင့တ်ာကို အရေးမလုပန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။

“ ဟုတတ်ယ်…. ဟုတတ်ယ်….. ဆောင့ြ…. ဆောင့ြ…. ကော့တငဆြောင့ြ…. အား ကောင်းလိုကတ်ာ…. ကောင်းလိုကတ်ာ အား….. အား…..”

ပြောရင်းမှ ဆောင့န်ည်းတဈမွိုးပြောင်းပြီး ဆောင့လြိုးပေးတယ်။ လီးကိုအောကကြနေ အပေါကြို ကော့တင် ဆောင့လြိုးသှင်းတဲ့နည်း မဟုတတ်ော့ဘူး။ လီးကို တည့်တည့်မတမြတ် အောကစြိုကခြပြှီး ဆောင့ထြိုးသှင်းတာ အမလေး ကောင်းတာလေး ပြောမပြတတအြောငပြါပဲ။ စောစောက ဆောင့ခြကြတ်ှထကြေ ပိုထိတယ် ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ဲ့ လီးတန်၊ လီးတနလြုံးပတ် တဈလွှောကြ ဟိုထိပဖြွားကနေ အရင်းပိုင်းတိုငအြောင် စောကစြေ့နဲ့ တောကလြွှောကြ ထိတွေ့ပြတတ်ိုကမြိသှားတာကိုး။ အရပြေားလနကြပြှီး ဖုထဈထဈဖြစ်နတေဲ့ လီးဒဈအစပန်ားကို စောကစြေ့ ထိပြတဖြှတသ်ှားမိတဲ့အခါ ပိုပြီးတော့ အရသာတွေ့ပါသေးတယ်။

“ အား….. ဒါက ပိုကောင်းတယ်….. သိပထြိတာပဲ… ဆောင့ြ… ဆောင့ြ… အဲလိုမွိုးဆောင့ြ ကမွ မနနေိုငတ်ော့ဘူး…. ပြီးတော့မယ်…. ဆောင့ပြေးပါ အကိုရဲ့…. တအားဆောင့စြမ်းပါ… ဆှဲစမ်းပါ နို့အုံတွကေိုလည်း တအားဆှဲစမ်းပါ အား… အား…. ပြီးတော့မယ်…. ပြီးတော့မယ်…. ဆောင့ြ….. ဆောင့ြ… အား…. ဆောင့ြ….”

ပြီးလုလုဖြစ်လာတာမို့ ကမွ အရမ်းကို ထနလြာပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ပါးစပကြ တတွတတ်ှတပြှောရင်း ဖငဆြုံကြီးတွကေိုလည်း ရမ်းခါ ကော့ပစ်ပေးတယ်။ ဝေ့ဝိုကပြှီး ဇကောဝိုင်းသလို ဝိုင်းပေးတယ်။ ဒီလိုလုပပြေးတော့ ကမွကို ပိုပြီး အရသာတွေ့အောင် လိုးပေးနတေဲ့ ကိုမင်းကိုလည်း အရသာ ကောင်းကောင်း ခံစားရအောင် ကမွက တုန့်ပြနပြေးလိုကတ်ာပါပဲ။ ကမွအောကကြ အပေးကောင်းလို့လားတော့ မပြောတတဘြူး။ ကိုမင်းရဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှဟော ပိုပြင်း ပိုမှနလြာတယ်။ သူ့အသကရြှူသံတွကလေည်း တရှူးရှူး တရှဲရှဲနဲ့….။

ကမွ ဆကပြှီး အောင့မြထားနိုငတ်ော့ဘူး။ အခကြြ နှစ်ဆယလြောကြ အဆောင့ခြံပြီးတာနဲ့ ကမွ တကိုယလြုံး တုနခြိုကအြောင် လှုပရြှားသှားပြီး တဈခွီပြီးသှားရပါတော့တယ်။ စောကဖြုတထြဲက အရတွဟေောလည်း အရမ်းကို ရှှဲပြီး ထွကလြာတာပါပဲ။

ကမွယောကြွားနဲ့ လိုးတဲ့အခါတွမှော ကမွ ပြီးခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ အခုလောကြ ပြင်းပြင်းထနထြန် အရသာထူးကို ခံစားရပြီးတော့ ပြီးခဲ့တာ မဟုတဘြူး။ အရမ်းကို ကောင်းလှန်းလာတာကြောင့ြ ကမွဟာ ကိုမင်းရဲ့ ခါးကို တအားသိုင်းဖကြ ခွထေောကန်ှဈချောင်းနဲ့ သူ့ခါးကို ခွိတယ်ူထားပြီး ဖငကြှီးကိုလည်း ကော့ပင့ပြေးလိုကတ်ယ်။ ဒီအခါ ကမွတို့နှစ်ယောကရြဲ့ ဆီးစပတ်ှေ တသားတည်းကအွောငကြို ဖိကပန်ပေါလရေော….။

သူ့လီးကြီးက ကမွရဲ့အဖုတထြဲကို အဆုံးထိ ထိုးသှင်းပြီး ဖိကပထြားတယ်။ သူအရည် မထွကသ်ေးဘူးရှင့ြ။ ဆောင့န်တေုန်းပဲ။ သူ့လီးကြီးကလည်း မာနတေုန်းပဲ။ ပြီးတော့ အငှိမလြည်း မနဘေူး။ ဆတဆြတပြှီးတော့နသေေးတယ်။ ကမွဟာ ပြီးသှားပြီ ဖြစ်တာတောင် ရငထြဲ တုနတ်ုနသ်ှားတယ်။

“ နင် ပြီးသှားပြီလား နုနုခင်…”

“ ဟုတ်…. ဟုတကြဲ့…. အဈကို…”

ကမွက မောသံလေးနှင့ြ ပြောလိုကတ်ယ်။ ကကြနွနကို ပြီးသှားတာမို့ နုံးပြီးမောနတယ်ေ။ ဒါပမယေ့ြ ကာမစိတကြတော့ ငှိမကြမွသှားဘူး။ နည်းနည်းလွော့သှားရုံပဲရှိတာ ထနန်တေုန်းပဲ။

“ ငါတော့ မပြီးသေးဘူး လီးတောငန်တေုန်းပဲ…”

ကိုမင်းက ပြောရင်း ကမွစောကဖြုတထြဲကို ထိုးနဈဖိကပထြားတဲ့ သူ့လီးချောင်းကြီးကို ဆတကြနဲ တဈခကြြ တော့လိုကတ်ယ်။ အို…. ကမွလေ ကြကသ်ီးတွတေောင် ဖငွြးကနဲထတယ်။ ရမျမကစြိတတ်ှလည်ေး ပြနပြှီးတကလြာတယ်။

“ အဈကို….လုပခြငွသ်ေးလို့လား….”

“ အေး…. နင် ကုန်းပေးမယဆြိုရင် ဆကလြိုးချင်သ်ေးတယ်…”

ကမွက ဘာမှ ပြနမြပြောတော့ဘူး ရှကသ်လိုလို ဖြစ်လာတာမို့ အသာပဲငှိမန်လေိုကတ်ယ်။ ဟုတတ်ယလြေ…. ကမွက မိန်းကလေးလေ ဆကအြလိုးခံချင်န်သေေးပမယေ့ြ ပြောငထြုတပြှီး ပြောလို့ ကောင်းပါ့မလား။ ကမွဟာ ရမျမကစြိတ် ထနန်သေေးတယဆြိုပမယေ့ြ တဈခွီပြီးထားလို့လားတော့ မပြောတတဘြူး။ စောစောကလောကြ မိုးမှှနအြောငတ်ော့ မဖြစ်သေးဘူး။ ပါးစပကြသာ အတိအလင်းပြောဖို့ ခကန်တောပါ။ သူဆကလြိုးမယဆြိုရင် ခံဖို့ အသင့ပြါပဲ။ မငှင်းပါဘူး။ သူ့လီးကြီးကလည်း မတတ်ောငပြှီး ကမွစောကပြတထြဲမှာ တဈလဈကြီး ဖြစ်နတောဆိုတော့ သူ့အနနေဲ့လည်း အသာဆကပြှီး လိုးလိုကရြုံပဲ ဘာမှ မခကဘြူး။

ဒါပမယေ့ြ ကိုမင်းက ဆကပြှီး မလိုးသေးဘူး။ သူ့လီးကို ကမွစောကပြတထြဲကလည်း ဆှဲပြီး မထုတသ်ေးဘူး။ အရင်းထိ ဖိကပသ်ှင်းထားပြီး သူ့ခါးကို အသာနှဲ့ပြီး လှုပရြှားတယ်။ ဒီအခါတော့ သူ့ဖငကြှီးကပါ တနှဲ့နှဲ့နဲ့ လှုပယ်မ်းလာတယ်။ လီးက စောကဖြုတထြဲ အဆုံးမှှုပဝြငန်ပြေီး ဆီးစပခြငွြး တသားတည်းဖြစ်အောင် ကပန်တောဆိုတော့ သူက ခါးကိုနှဲ့ပြီး ဖငကြို လှုပရြမ်းလိုကတ်ဲ့အခါ သူ့ဆီးစပရြိုးခွှနခြွှနကြ ကမွစောကပြတထြိပဖြကကြို ကကြနွန ထိမိတယ်။ ထိကပပြှီး ပြတပြေးသလို ဖြစ်နတယ်ေ။

အို…. စောကစြေ့ပေါတ်ည့တ်ည့ကြို ဖိဖိပြတမြိတာ။ စောကစြေ့ဆိုတာ မိန်းမတွရေဲ့ ကာမစိတ် အခကြအြခွာကတွဲ့နရော မဟုတလြား။ အဲဒီ စောကစြေ့ကို ထိပြတမြိနမှတေော့ ကမွက ဘာသားနဲ့ ထုထားတာမို့လည်း အတင်းကြိတမြှိတ် အောင့အြီးထားရငတ်ောင် ရမျမကဇြောတွေ ဟုန်းကနဲ ဟုန်းကနဲ ပြင်းထနလြာမယ့ြ အခွအနေမေို့လား။ ကမွက သူနဲ့ တဈခွီ တဈမောင်း တကည်ီလကည်ီ လိုးပြီးခါစဆိုတော့ ပိုဆိုးတော့တာပေါ့။ စောကပြတထြဲကဆို ယားကိုလာတော့တာပါပဲ။

ကမွလေ ကိုမင်းရဲ့ ကြောပြငကြှီးကို လကဖြဝါးလေးနဲ့ အသာဖိပြတပြေးတယ်။ ဖငကြိုကြှတကပြှီး စောကဖြုတကြို ကော့တငပြေးတယ်။ ပေါငကြှီးတွေ ကားပြီး စောကပြတကြို ဖြဲပေးတယ်။ ပါးစပကြလည်း အို အို အင် အင် အသံတွေ မှညတ်မ်းပေးတယ်။ ပါးစပကြ ဖြင့မြပြောရုံ တမယပြါပဲ။ ဆကလြိုးပေးဖို့ အရိပအြရောငတ်ှကေို ပြထားပြီးပြီ။ ကိုမင်းကလည်း ဒါတွကေို နားလညတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူက ဒါလောကန်ဲ့ မကြနပေဘြူးရှင့ြ။

သူ့ အနနေဲ့ ကမွကို လိုးခွင့ရြခိုကြ ပိုငန်ိုငအြောင် ကိုငထြားချင်တ်ဲ့သဘောလည်း ပါမှာပေါ့လေ။ ကမွကို ပါးစပကြ တဈတဈခွခွ မပြောပြောအောင် လုပတ်ယ် ရှင့ြ။

“ နငကြို သိပလြိုးလို့ ကောင်းတာပဲ နုနုခငရြာ… နင့ကြို လိုးရတာ အားမရသေးဘူး…. ငါ ပြီးလည်း မပြီးသေးဘူး…. ငါ့ လီးက တောငန်တေုန်းပဲ…. နင့ကြို ဆကပြှီး လိုးချင်တ်ယဟြာ…. နင် ကုန်းမယ် မဟုတလြား…. ဟင်… နုနုခင်… ငါ လိုးဖို့ ကုန်းမယ် မဟုတလြား….”

“ အင်း….အင်း….”

ကမွလည်း ရမျမကစြိတတ်ှေ ပြင်းလာတာကြောင့ြ ရှကရြှံ့ရှံ့ဖြစ်နတောတွလည်ေး လွော့ပါးသှားပြီး ပါးစပကြ ပြောထုတလြိုကမြိတယ်။

“ ကုန်းမယ်…. မဟုတလြား…”

ကိုမင်းက ထပကြှန့န်ပြနေသ်ေးတယ်။

“ အင်းပါ…. ကုန်းပါ့မယ်….”

“ ဒီလို လိမ်မာမှပေါ့… ဟဲ… ဟဲ… ဟဲ…”

ငနဲသားက ပြောရင်း ကမွပါးကို ရှတကြနဲ နမ်းလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ကိုမင်းဟာ ကမွစောကဖြုတထြဲက သူ့လီးကြီးကို ပြှတကြနဲ မှညအြောင် ဖြုတပြှီး ကမွကိုယပြေါကြ ဆင်းသှားတယ်။ ဆကလြိုးတာကို ခံရတော့မယလြို့ အားခဲစောင့မြွှောန်တေဲ့ ကမွမှာတော့ စောကဖြုတထြဲက လီးပြုတသ်ှားတာကြောင့ြ ဟာတာတာ ဆတတ်ငံ့ငံ့ကြီး ဖြစ်ကနွခြဲ့ရတာပေါ့။

“ ဟေ့…. အဈကို ဆကလြုပမြယဆြိုပြီး ဘာကြောင့ြ ဆင်းသှားရတာလဲ….”

ကာမစိတ် ပြင်းထနန်လေို့လားတော့ မပြောတတဘြူး။ ကမွ မရှကတ်ော့ဘူး။ အပြောအဆိုလည်း ရဲလာပြီး အဲဒီလို ပြောလိုကရြင်းက တဈခု စဉြးစားမိတာနဲ့….

“ နောကပြုံစံ ပြောင်းလုပမြလို့လား…. ပြောလေ… ကမွ ဘယလြိုနပေေးရမလဲ…”

“ အေး… ပုံစံလည်းပြောင်းလိုးမယ်…. နရောလည်း ပြောင်းလိုးမယ်… ငါတို့ အိပခြန်းထဲ သှားကြမယ်…”

ကမွလည်း ဘာမှမပြောဘဲ ကိုမင်းခေါတ်ဲ့နောကကြို လိုကသ်ှားခဲ့ပါတယ်။ ကိုမင်းက ကမွကို သူနဲ့ဇငမြာတို့ အိပတ်ဲ့ အိပခြန်းထဲကို ခေါသ်ှားတာရှင့ြ။ ကိုမင်းနဲ့ ဇငမြာတို့ အတူအိပတ်ဲ့ အခန်းထဲ ဝငလြိုကဖြို့ ကမွ နည်းနည်းရှိနန်တယ်ေ။ ဒါကို သူက ရိပမြိဟနတ်ူပါရဲ့။

“ လာပါ… နုနုခငရြ… အခန်းထဲမှာ လိုးတဲ့အခါ သုံးတဲ့ပစ်စည်း အစုံရှိတယ်… နင့ကြို ပိုပြီး အရသာတွေ့အောင် လိုးပေးချင်လြို့ ဒီအထဲကို ခေါလြာတာပါ….”

ကမွဟာ အလိုးခံချင်တ်ဲ့စိတ် ပြင်းထနန်ရပြေီး ကိုမင်းပြောတဲ့ ပစ်စည်းတွဆေိုတာကို ဘာတွလေဲလို့ သိချင်တ်ဲ့ စပစြုချင်တ်ဲ့ စိတကြလည်းရှိတာကြောင့ြ သူက ကမွခါးကို အသာဖကပြှီး ဆှဲခေါတ်ော့ သူတို့လငမြယား အိပတ်ဲ့ အိပခြန်းထဲကို ပါသှားရပါတော့တယရြှင်။

ကမွနဲ့ ကိုမင်းတို့နှစ်ယောကြ လိုးကြခံကြဖို့ အိပခြန်းထဲကို လွှောကလြှမ်းဝငလြိုကကြှတဲ့အခါမှာပဲ စောစောပိုင်းက ပကြန်ပေုံရတဲ့မီးဟာ ဖြတကြနဲ ပြနပြှီး လင်းလာပါတယ်။ အိပခြန်းကြီးထဲက လေးပမေီးချောင်းဟာလည်း လင်းထိနပြှီးလာပါတယ်။ အဲဒီလေးပမေီးရောငရြဲ့ အလင်းရောငအြောကမြှာ ကမွနဲ့ ကိုမင်းဟာ ကိုယလြုံးတီးကြီးတွနေဲ့ အထင်းသားပေါ့။

မီးရောင် လင်းလင်းကြီးရဲ့အောကြ သူစိမ်းယောကြွားတဈယောကရြဲ့ ရှေ့မှာ တကိုယလြုံး ပြောငရြှင်းအောင် ဗလာကိုယလြုံးတီး အခွအနေနေဲ့ရှိနတောဆိုတော့ ကမွ ရှကသ်ှားမိတယ်။ သူနဲ့ကမွ စောစောကလေးကပဲ ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးပြီးခဲ့ကြပမယေ့ြ အဲဒီတုန်းက လရောငကြ ပြပြလေးသာ မလင်းတလင်း ရှိနတေဲ့အတွကြ အမှောငအြားကောင်းနတေော့ ရဲတင်းခဲ့တာပေါ့။ အခု နေ့ခင်းဘကန်ဲ့မခွား ထိနထြိနလြင်းနတေဲ့ မီးချောင်းအလင်းရောငအြောကမြှာ ကိုယလြုံးတီးကြီး ဖြစ်နတောကိုတော့ ကမွ ရှကမြိတယ်။ ဒီလောကလြည်း ကမွက မရဲသေးဘူး။ ကမွထဘီကလည်း ကမွအခန်းထဲမှာ ကနွခြဲ့တာ။ ပြီး…. အနီးအနားမှာလည်း ဘာမှ ဆှဲယူဝတစြရာက မရှိဘူး။ ဒါ ကြောင့ြ ကမွ မကြန်ှာပူပူ ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ ထွကပြှေးမိတယ်။ မိန်းကလေး မဟုတလြား။ ရုတတ်ရကကြှီးဆိုတော့ ရှကစြိတန်ဲ့လုပမြိ လုပရြာ လုပမြိတာပေါ့။

ကိုမင်း လိုးတာကို ဆကမြခံချင်တ်ော့လို့ ထွကပြှေးတာတော့ မဟုတပြါဘူး။ သူ ဆကလြိုးတာကို ခံချင်လြို့ သူခေါတ်ဲ့ သူတို့လငမြယားအိပတ်ဲ့ အခန်းထဲကို လိုကခြဲ့တာပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ ဖြစ်ပုံကတော့ ပြောတောင် မပြောချင်ပြါဘူး။ ရုတတ်ရကြ ရှကစြိတမြှှနသ်လိုဖြစ်ပြီး ထွကပြှေးမိတာ။ အိပခြန်းအပြငဘြကကြို ဦးမတညဘြဲ အိပခြန်းအထဲဖကကြို ဦးတညပြှီး ပြေးဝငသ်ှားမိလရေော…။

ကမွက ကိုမင်းနဲ့အတူတူ ယှဉတ်ှဲပြီး အိပခြန်းထဲကို လှမ်းအဝငမြှာ မီးရောငကြ ရုတတ်ရကြ ထိနထြိနကြှီး လင်းလာလို့ ရှကစြိတန်ဲ့ လန့ပြှီး ပြေးမိတာဆိုတော့လည်း တည့်တည့်ကြီးပဲ ပြေးဝငသ်ှားမိတာ မဆန်းပါဘူး။ တည့်တည့်ကြီး ပြေးဝငသ်ှားတဲ့ ကမွဟာ သူတို့ လငမြယားအိပကြှတဲ့ လိုးကြတဲ့ ကုတငကြှီးဆီ ရောကသ်ှားတာပါပဲ။ အဲဒီအခါကမွှ ကမွ ပြေးဝငသ်ှားတာ လမ်းကြောင်းမှားသှားပြီဆိုတာ သိလိုကရြတာပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ ဘာတတန်ိုငတ်ော့မှာလဲ။ သူကတော့ ကမွကို ခံချင်လြှန်းလို့ ကုတငရြှိရာကို အတင်းပြေးသှားတယလြို့ ထငရြင် ထငမြှာပါ။ မတတန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။

ကမွလည်း ကုတငပြေါြ လှမ်းတကပြှီး ကုတငပြေါမြှာ တွေ့ရတဲ့ အညာစောငလြေးကို ဆှဲယူ ကိုယမြှာပတထြားလိုကရြပါတော့တယ်။ ပြီးတော့မှ ကိုမင်းကို လှမ်းကြည့်မြိပါတယ်။ သူကတော့ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီးပဲ ဘာမှ ဖုံးဖုံးဖိဖိလုပဖြို့ မစဉြးစားဘူး။ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ဲ့ ကမွရဲ့ မကြစြေ့ဟာလည်း အလိုလိုပဲ သူ့ပေါငကြှားက လီးကြီးဆီကို ရောကသ်ှားတယ်။ ကိုမင်း လိုးတာခံခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပမယေ့ြ သူ့လီးကြီးကိုသာ စောကဖြုတထြဲ ထိုးထည့ခြံခဲ့ရတာ။ သူ့လီးကို သသခွေောခွာ မှငခြဲ့ရတာ မဟုတသ်ေးဘူး။

စောကဖြုတထြဲမှာ ကြပသ်ိပပြှည့န်စတေေဲ့ ထိတွေ့မှုကတော့ ကိုမင်းရဲ့ လီးကြီးဟာ ကမွယောကြွားရဲ့လီးထကြ ပိုကြီးမယ် ဆိုတာလောကတ်ော့ ကမွ ခန့မြှန်းမိပါတယ်။ မိန်းကလေးဆိုတော့ ကိုယ့ကြို လိုးတဲ့လီး ဘယလြိုအရှယအြစားမွိုး ရှိတယဆြိုတာကိုတော့ သိချင်တ်ာပေါ့။ ဒါကြောင့လြည်း ကိုမင်းကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ဲ့ ကမွရဲ့မကြလြုံးဟာ အလိုလိုပဲ သူ့လီးဆီကို ရောကသ်ှားမိတာပေါ့။

“ ဟာ…. အကြီးကြီးပါလား….”

ကမွ ယောငယ်မ်းပြီး ရရှတေလြိုကမြိတယ်။ ကိုမင်းရဲ့လီးက အရှညကြ ဆယလြကမ် နီးနီးရှိပြီး အလုံးက ကပြလြုံးထကကြှီးပြီး ငါးမတလြုံးလောကြ ရှိမယ်။ ပြီးတော့ သူက အညာသား အသားမဲတယ်။ အညာသား လီးမို့လားတော့ မပြောတတဘြူး သူ့လီးချောင်းကြီးက မဲနကန်တောပဲ။ စောစောက လိုးထားခဲ့တာကြောင့ြ အရညတ်ှေ စိုရှှဲပြီး ဆီသုတထြားသလိုလည်း တောကပြှောငန်သေေးတယ်။ လီးဒဈကြီးကတော့ အရပြေား ပြဲလနန်တောကြောင့ြ နီနီရဲရဲကြီး ဖြစ်နပေါတယ်။

အဲဒီလီး ချောင်းကြီးမှာ ပကြေံနတောတွဟော ကမွစောကဖြုတထြဲက ယိုစီးထွကကြခွဲ့တဲ့ စောကရြညတ်ှေ ဖြစ်တယဆြိုတာ သိနတောကလည်း ကမွစိတကြို ပိုပြီး လှုပရြှားစပေါတယ်။ ဒီလီးကြီးနဲ့ အလိုးခံရတာ ဘယလြိုအရသာရှိကြောင်းလည်း မကြာသေးခငကြပဲ ကမွဟာ လကတ်ှေ့ခံစားခဲ့ရတာကြောင့ြ ကမွစိတတ်ှလည်ေး အတော့ကြို လှုပရြှားနိုးကြှလာပါတယ်။ ရုတတ်ရကပြေါလြာတဲ့ ရှကစြိတလြေးတောင် ဘယပြွောကသ်ှားမှန်း မသိတော့ဘူး။

“ နင့ျ ယောကျြားလီးထကျ ပိုကြီးလို့လား…”

ကိုမင်းက ပြုံးစစနဲ့ ကမွကို ကြည့်ပြှီး မေးပါတယ်။

“ ဟာ…. ပိုကြီးတာပေါ့….”

သူ့လီးကြီးကို မကြလြုံးမခွာနိုငအြောင် စူးစိုကကြှည့ပြှီး ရမျမကဇြောတွေ ထနန်တေဲ့ ကမွဟာ လှှတကြနဲ ပြောထုတလြိုကမြိတယ်။

“ ဘာလို့ စောငကြှီး ဆှဲခွုံထားရတာလဲ…. ဖယလြိုကစြမ်းပါ….”

“ ဟာ… မီးရောငအြောကမြှာ ကိုယလြုံးတီးကြီး မနတတေပြါဘူး….”

“ အမလေး ငါ့များ ရှကန်ရသေေးတယ်… နငန်ဲ့ ငါနဲ့ လိုးပြီးကြပြီပဲဟာ… ရှကစြရာမရှိ ရှကန်ေ….. ဖယလြိုကစြမ်းပါဟ… နင့ကြိုယလြုံး ဘယလြောကတ်ောင့တ်ယ်….. ဘယလြောကရြှိတယဆြိုတာ သသခွေောခွာ ကြည့်ရြအောင်….”

ကိုမင်းက တောတ်ောလြငွတ်ဲ့လူရှင့ြ။ ပါးစပကြလည်းပြော လကကြလည်း ဆတကြနဲ လှမ်းပြီး ကမွကိုယပြေါမြှာ ဆှဲပြီး ရဈပတထြားတဲ့ စောငလြေးကို ဆတကြနဲ ဖြုတယ်ူလိုကတ်ယ်။ စောငပြဲ ထဘီမှမဟုတတ်ာ ပြီးတော့ ကတိုကကြရိုကြ ကမန်းကတန်း ဆှဲယူပြီး ရဈပတထြားတာဆိုတော့ တင်းတင်းရင်းရင်း ဘယရြှိမလဲ လွော့တိလွော့ရဲလေးပေါ့။ ဒါကြောင့ြ သူကလည်း ဆတကြနဲ ဆှဲယူလိုကရြော လွှောကနဲ သူ့လကထြဲပါသှားပါလရေော..။ ကမွကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ငုတတ်ုတလြေး ကနွခြဲ့တာပေါ့။

“ ဟာ… အဈကိုကလည်း ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး…. သိပဆြိုးတာပဲ….”

“ ဘာ ဆိုးတာလဲ ဟ….”

“ လူကို ကိုယတ်ုံးလုံးဖြစ်အောင် လုပတ်ာကိုး…”

“ အံမယ် ဒါလေးများ စောစောက နငအြလိုးခံတုန်းကလည်း ကိုယတ်ုံးလုံးကြီးနဲ့ ခံခဲ့တာ မဟုတလြား…”

“ ဟာ…အဲဒါက မီးမှ လင်းမနတော…”

“ မီးလင်းတာ မလင်းတာ ဘာမှ မဆိုငပြါဘူး ဟာ… လိုးတယဆြိုရင် ရှကမြနနေဲ့တော့ အရှကကြို ဘေးခွိတပြှီး လိုးကြခံကြရင် လိုးတဲ့သူရော အလိုးခံတဲ့သူရော အရသာရှိနတောဟ…. ငါ့လီးကို ကိုငကြှည့ပြါဦး….”

“ ဟာ… ကိုငခြငွပြါဘူး…”

ပါးစပကြသာ ငှင်းနတော ကမွ လကကြတော့ သူ့လီးကို လှမ်းဆုပလြိုကမြိပြီ။ အမှနအြတိုင်း ဝနခြံရမယဆြိုရင် ကိုမင်းရဲ့ တကိုယလြုံးမှာ ကမွ စိတအြဝငစြားဆုံးက သူ့ရဲ့လီးပဲလေ။ ဒါကြီးကို သသခွေောခွာ ကြည့်ခြငွန်တော ကိုငကြှည့ခြငွန်တော။ တောတ်ောသ်နတ်ဲ့ လူပါပဲ။ သူ့လီးက ရှညရြုံ တုတရြုံတင် မဟုတဘြူး။ မာလည်း မာတယ်။ သံချောင်းကြီး တဈခုကို ကိုငရြသလိုပဲ။ ပြီးတော့ ပူနှေးနှေးနဲ့ လီးတနကြှီးပတပြတလြညမြှာ ရဈပတန်တေဲ့ အကြောချောင်းကြီးတွထေဲမှာ သှေးတိုးနတောလား မပြောတတဘြူး ဒိတကြနဲ ဒိတကြနဲ ခုနန်တောတောင် ကမွ လကကြ စမ်းမိတယ်။

ကမွယောကြွားရဲ့ လီးကို ကိုငတ်ုန်းက ဒီလိုမွိုးထိတွေ့မှုတွေ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့ြ ခပတ်င်းတင်း ဆုပကြိုငထြားမိပါတယ်။ ပြီးတော့ ကမွ လကကြို အသာလှုပရြှားပြီး ကိုမင်းကို ဂွင်းတိုကပြေးမိတယ်။

“ နင့ြ နို့ကြီးတွကလေည်း တောတ်ောထြှားတာပဲနောြ… တောကြ…. တင်းပြီး မို့နတောပဲ… ဒါကြောင့ြ နို့ဆှဲရတာ စီးစီးပိုငပျိုငရြှိတာကိုး….”

“ ဟာ… ကိုမင်းကလည်း ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး…”

ကမွက သူ့ကို မကြစြောင်းတဈခကြြ ထိုးကြည့်ပြှီး ဘယဘြကလြကသ်ီးဆုပလြေးနဲ့ သူ့ရဲ့ ပုခုံးကို ခပဖြှဖြလေး ထုလိုကတ်ယ်။ ညာဘကလြကကြတော့ သူ့လီးကို ခပတ်င်းတင်း ညှဈလိုကတ်ယ်။

“ စောကပြတကြို ကြည့်ရြအောင် ပြစမ်းပါဦး…”

“ အခုကြည့်န်ရတောပဲ မဟုတလြား…”

ကမွက မကြစြောင်းထိုးပြီး ပြောလိုကတ်ယ်။ ဟုတတ်ယလြေ ကမွကိုယပြေါမြှာ အဝတအြစားမှ မရှိတာ။ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြစ်နတေဲ့ဟာ။ နို့ရော ဖငရြော ပေါငလြုံးတွရေော စောကဖြုတရြော ပေါန်တောပေါ့။

“ အခု မှငရြတာ သိပမြရှင်းဘူးဟ… အဖုတလြေးက မို့ပြီး အကြဲကြောင်းထိပလြေးက ဟတတလေးဖြစ်နတောလောကသ်ာ မှငရြတာ…. သသခွေောခွာ မှငရြအောင် ပေါငကြားပြီး ဖြဲပြလေ….”

“ ဟာ လုပပြှီကြာ….. အဲဒီလိုကြီးတော့ မပြချင်ဘြူး…”

“ လိုးတဲ့အခါကတွော့ ပေါငကြားပြီး အဖုတဖြှဲပေးရတာပဲဟာ… နုနုခငကြလည်း… တွန့တ်ိုစရာမရှိ တွန့တ်ိုနလေိုကတ်ာ… ပြစမ်းပါဟ…. ငါလိုးထားတဲ့ စောကပြတ် ဘယလြိုမွိုးနတယေဆြိုတာ သသခွေောခွာ ကြည့်ရြအောင်… ငါ့လီးကိုတော့ နငကြ လကန်ဲ့တောင် ကိုငကြှည့န်ပြေီး…. နင့ြ စောကပြတကြတွော့ ဖြဲမပြချင်ဘြူးလား…”

တကယ့လြူပါပဲရှင်။ တဂွီဂွီ ပြောနတောကြောင့ြ ကမွလည်း ပေါငကြားပြီး ဖြဲပြလိုကတ်ယ်။ အဲဒီတော့ သူကကြည့်တ်ယ်။ ကြည့်တ်ာမှ ကမွ ပေါငကြှားထဲက စောကဖြုတကြို တဈခါထဲ ကိုကစြားတော့မတတ် သသခွေောခွာ စူးစူးစိုကစြိုကကြှီးကို ကြည့်န်တောရှင့ြ။ ကမွစောကပြတလြေးကို သူက ဘာမှ ထိတာ ကိုငတ်ာ မလုပသ်ေးပမယေ့ြ အဲဒီ စူးရဲတဲ့အကြည့်ကြှောင့ြ ထငပြါရဲ့ စောကဖြုတလြေးဟာ အလိုလို တုနလြာပြီး ဖောင်းမို့ကာ ကြှတကလြာပါတယ်။

“ စောကပြတလြေးကလဲ တကယလြှတယကြှာ….”

ခဏလောကြ စူးစိုကကြှည့ပြှီး ပါးစပကြ ပြောတယ်။ ပြောပြောဆိုဆို ကမွရဲ့ ပေါငရြင်းခွဆုံက စောကဖြုတကြို သူ့ညာလကဝြါးနဲ့ ခပဆြတဆြတ် အုပပြှီး ရိုကခြတွယ်။

“ ဖုတ်… အား….. အဈကိုရဲ့….”

လကကြို ခပခြုံးခုံးလုပပြှီး ရိုကခြလွိုကတ်ာမို့ လကခြုပထြဲမှာ လပေါ ပါလာပြီး ဖောင်းမို့ကြှတကန်တေဲ့ အဖုတကြို ရိုကမြိတဲ့ အသံက ခပဆြန်းဆန်း ပေါလြာတယ်။ သူ့ရိုကခြကြကြလည်း ပညာပါတယရြှင့ြ။ အဖုတ် တဈခုလုံးကို အုပမြိအောင် ရိုကခြတွဲ့အပြင် လကခြလယကြ စောကပြတ် အကြဲကြောင်း တည့်တည့်ပေါြ ကလွာတယ်။

လကခြလယထြိပပျိုင်း လကဆြဈကို ခပကြှေးကြေးလုပထြားတာမို့ အဖုတဝြတည့်တည့်ကို တိုးဝငတ်ယ်။ လကခြလယရြဲ့ အောကဖြကပျိုင်းကတော့ စောကစြေ့ကို တဲ့တဲ့ကို ရိုကမြိသှားတာ။ ကမွဖြင့ြ ကော့တောငတ်ကသ်ှားရပါတယ်။ အရမ်းကို ထိတာပဲ ခံလို့လည်း ကောင်းတယ်။ ကိုမင်းက ကမွရဲ့ စောကပြတကြို လေးငါးခကြလြောကြ ဆကပြှီး ပြတပြေးတယ်။

“ နုနုခငကြို ပြရဦးမယ် ဟိုမှာကြည့်စြမ်း….”

အဖုတကြို ပြတပြေးနရောက ကုတငခြှရင်ေးဘကြ မေးငေါ့ပြီး ပြောတာကြောင့ြ ကမွလှမ်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ကုတငခြှရင်ေးမှာ တဈတောငသ်ာသာလောကြ ရှညပြှီး တဈထွာလောကြ ထူသော ခေါင်းအုံးလေး တဈလုံးကို တွေ့ရတယ်။

“ ဟင်… ခေါင်းအုံးလေးပါလား…. ဘာကြောင့ြ ခွရင်ေးမှာ ရောကန်ရတောလဲ….”

“ ဟား…. ဟား…. ဟား…. အဲဒါ ခေါင်းအုံး မဟုတဘြူး နုနုခငရြဲ့ တငအြုံးလို့ခေါတ်ယ်….”

“ တငအြုံး ဟုတလြား…. အဲဒါဘာလဲ….”

“ လိုးတဲ့အခါ ဖငအြောကမြှာ ထိုးခုတဲ့ဟာလေးလေ…. တငပြါးတငပြှီး အုံးထားတာမို့ တငအြုံးလို့ခေါတ်ယ်….”

“ အဲဒါလေး ဖငအြောကမြှာ ခုတော့ ဘာဖြစ်လဲ….”

“ ပိုခံလို့ကောင်းတာပေါ့…. စမ်းကြည့်ခြငွလြား….”

“ အင်း….”

ကိုမင်းပြောတဲ့ တငအြုံးဆိုတာလေးကို ကမွ တောတ်ောြ စိတဝြငစြားသှားမိတယ်။ အဲဒါလေး ဖငအြောကမြှာ ခုပြီးလိုးကြရင် ဘယလြိုနမလေဲ ဆိုတာကိုလည်း စပစြပစြုစုနဲ့ သိချင်စြိတပြေါလြာတယ်။ ဒါကြောင့ြ သူက စမ်းကြည့်မြလား မေးတော့ ကမွကလည်း မဆိုင်းမတွဘဲ ခေါင်းညိတပြှီး အင်း လို့ ပြနပြှောလိုကတ်ာပေါ့။

တငအြုံး ဆိုတာကို ကိုငကြှည့ခြငွတ်ဲ့ စိတကြလည်းရှိတာမို့ ကမွဟာ အသာထိုငပြှီး ကုတငခြှရင်ေးမှာ ရှိနတေဲ့ တငအြုံးလေးကို လှမ်းပြီးယူလိုကတ်ယ်။ အဲဒီလို လှမ်းယူလိုကတ်ဲ့အခါမှာ အဲဒီတငအြုံးလေးဘေးမှာ ဗယစြလငဘြူးတဈဘူးကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။

“ ဟော…. ဒီမှာ ဗယစြလငဘြူး တဈဘူးပါလား…. ခေါင်းလိမ်းဆီကလည်း ဘယလြိုလုပပြှီး ဒီကိုရောကန်တောလဲ…. ခေါင်းလိမ်းဖို့ထားတာတော့ ဟုတမြယမြထငဘြူး….”

ကမွက ကိုယ့ဟြာကိုယ် ပြောသလိုနဲ့ ကိုမင်းကို မေးလိုကပြှနတ်ယ်။

“ အဲဒါ ဖငလြိုးတဲ့အခါ လီးအဝငခြွောအောင် လိမ်းရတာ… ဖငလြိုးဆီလို့ခေါရြင် မှနမြယ်…..”

တကယပြါပဲရှင်။ ကိုမင်းနဲ့ ဇငမြာတို့ဟာ ဘယလြောကမြွား ကာမမှု အမွိုးမွိုးကို စနဈတကြ လုပန်ကြတေယမြသိပါဘူး။ ပစ်စည်းကတော့ အစုံပဲ။ ဖငလြိုးတဲ့အခါ လိမ်းရတယဆြိုတဲ့ ဗယစြလငဘြူးကို တွေ့ရတဲ့အခါ ဘာကြောင့မြှန်း မသိဘူး ကမွရဲ့ဖငဝြက ယားကြိကြိ ဖြစ်လာရပါတယ်။ ကမွရဲ့ စောကပြတကြ လီးနှစ်ချောင်း (ကမွယောကြြားနဲ့ အခု ကိုမင်း) အလိုးခံပြီးပမယေ့ြ ဖငတ်ော့ တဈခါမှ အခမွခံရသေးပါဘူး။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ဖငကြို လိုးရတယဆြိုတာကိုလည်း ကမွ မသိခဲ့ပါဘူး။ အခုတော့ ဖငပြေါကကြိုလည်း စောကပြတကြိုလိုးသလို လိုးလို့ရတယဆြိုတာ ကမွ သိနရပေါပြီ။

“ နုနုခင် ဖငခြံကြည့်ပြါလား….”

“ ဟာ….မခံချင်ဘြူး….”

ကမွ တကိုယလြုံး ကြကသ်ီးတွေ ထသှားရပါတယ်။ ပြီးတော့လည်း ဖငလြိုးခံရရင် ဘယလြိုနမလေဲဆိုတဲ့ အတွေး ကမွ ခေါင်းထဲကို ဝငလြာပါတယ်။ နောကပြှီး ဇငမြာကိုလည်း ကိုမင်းက ကောင်းကောင်း ဖငလြိုးနမှန်ေးလည်း ရိပမြိပါတယ်။ ဇငမြာ ဖငလြိုးခံရတာ ကောင်းလို့ဖြစ်မှာပေါ့လို့ တွေးလိုကမြိပါတယ်။

ပြီးတော့ ဇငမြာကို ဖငလြိုးနတေဲ့ ကိုမင်းက ကမွကိုရော ခမွြးသာပေးမယတ်ဲ့လား။ သူ့အလိုးခံဘဝကို ရောကန်ရတေဲ့ ကမွကိုလည်း အခုလောလောဆယ် မဟုတတ်ာတောင် နောကပျိုင်း တခွိနခြွိနမြှာ ဖငလြိုးမှာကတော့ သချောပါတယ်။ နာတော့ နာမှာပဲ ကောင်းကော ကောင်းပါ့မလား။

“ ဟေ့….နုနုခင် လာလကြော… တငအြုံးကို ယူခဲ့… လိုးကြရအောင်….”

ဖငလြိုးတဲ့အကြောင်းတွေ စဉြးစားနတေဲ့ ကမွကို ကိုမင်းက လှမ်းပြောလိုကတ်ော့မှ သတိရပြီး တငအြုံးလေးကို ယူလိုကပြါတယ်။ ကမွဟာ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနအြိပခြပြှီး တငပြါးဆုံကြီးအောကကြို ယူလာတဲ့ တငအြုံးလေးကို ခုလိုကပြါတယ်။ အင်း မဆိုးဘူး အောကကြနေ ခုထားတော့ တငပြါးက အလိုလိုကြှတကလြာတယ်။ ခါးကော့ ဖငပြင့ပြေးစရာ မလိုတော့ဘူး။ အလိုကသ်င့ြ ပေါငကြှီးတွကေို ကားပေးရတာလည်း အဆငပြှတယ်ေ။

“ ဘယ့န်ှယလြည်း တငအြုံး အသုံးခပြုံကို သဘောပေါကပြှီလား….”

ကမွဟာ ဖငဆြုံကြီးအောကမြှာ တငအြုံးလေး ခုလို့ဒူးထောငပြေါငကြား အဖုတအြပြဲသားနဲ့ အလိုးခံဖို့ အသင့ရြှိနပမေယေ့ြ ကိုမင်းက တကမြခွ သေးတာကြောင့ြ စိတမြရှညန်ိုငဘြဲ ပြောလိုကမြိပါတယ်။ ဟုတတ်ယလြေ… ကမွက အရမ်းကို အလိုးခံချင်န်ရတော။ ဒီတော့မှ ကိုမင်းက ကမွ အပေါြ တကခြှတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကမွရဲ့နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို အားရပါးရ ဆုတကြိုငဆြှဲနယတ်ယ်။ လီးကိုတော့ အဖုတထြဲကို ထိုးမသှင်းသေးဘူး။

“ သှင်းလကြော…. တကထဲ ဘာကြီးမှန်းလဲ မသိဘူး….”

ကမွက ကိုမင်းကို မကြလြုံးလေး မှေးစင်းကြည့်ရြင်း ပြောလိုကပြါတယ်။

“ ငါ့လီးကို ကိုငပြှီး နင့စြောကပြတဝြမှာ တေ့ပေးဟာ…. ငါ နင့န်ို့အုံကြီးနှစ်ခုကိုဆှဲပြီး လိုးသှင်းချင်လြို့….”

“ ကြှတ်…. ကိုမင်းကြာ…. တကယရြင့တ်ယ်….”

“ ဘာရင့တ်ာလဲ ဟ… နို့ကြီး အဆှဲခံရတုန်း စောကပြတထြဲ လီးထိုးဝငတ်ဲ့အရသာကို နင် ခံစားရအောင် စတနောနဲ့ ပြောတာပါ…..”

“ ဟုတကြဲ့…. ဟုတကြဲ့…. ကြေးဇူးတငပြါသတဲ့ ရှင်….”

ကမွက ခပင်ေါ့ငေါ့လေး ပြောပြီး ကမွက သူ့လီးကြီးကို ကမွရဲ့ ညာဘကလြကန်ဲ့ လှမ်းဆှဲလိုကပြါတယ်။ မာနထြနခွေိနမြို့လား မသိဘူး။ သူ့လီးကြီးက မာတောငန်တောပဲ။ ပူနှေးနှေးကြီး ဆတကြနဲ ဆတကြနဲလည်း တုနလြို့။ လီးကို ကိုငလြိုကရြတဲ့အခါ ကမွဟာ တကိုယလြုံး ဖိန်းရှိန်းလို့တောင် သှားရတယ်။ ဒါကြောင့ြ ခပသ်ှကသ်ှကပြဲ လီးကို ဆှဲယူပြီး စောကပြတဝြမှာ ကပတ်ေ့ပေးလိုကပြါတယ်။ ပူနှေးနှေး လုံးချောချော လီးတနထြိပဖြူးကြီး စောကဖြုတဝြမှာ တေ့ထောကမြိတဲ့ ထိတွေ့မှုဟာ ကမွကို ကြကသ်ီးတဖြန်းဖြန်း ထထသှားစပေါတယ်။

“ အို….”

ကမွရဲ့ ပါးစပကြပင် ခပတ်ိုးတိုးလေး အသံထွကသ်ှားရပါတယ်။ ဒီလိုစောကပြတဝြမှာ လီးထိပဖြူး တေ့မိလိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာပဲ ကိုမင်းက ကမွရဲ့ ဘယည်ာ နို့သီးခေါင်းနှစ်ခုကို ခပန်ာနာလေး ဖစွည်ှဈဆှဲကိုငတ်ယ်။ နာကငွတ်ဲ့ ဝဒနောဟာ မိန်းမူးဖြယ် ကာမအရသာ ရောနှောလို့သှားရပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကမွရဲ့ ရရှတေလြိုကတ်ဲ့ အသံဟာ နာလို့ညီးတာမဟုတဘြဲ ကောင်းလို့ ပြင့အြံသှားတာ ဖြစ်နပေါတယ်။

အဲဒီနောကတ်ော့ ကိုမင်းဟာ ကမွရဲ့ နို့အုံကြီးနှစ်ခုကို ခပတ်င်းတင်း ခပန်ာနာ ဆှဲညှဈပြီး သူ့လီးချောင်းကြီးကို ကမွရဲ့စောကဖြုတထြဲကို ဖိထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။ ကမွက လကန်ဲ့ ကိုငပြှီး အသအချော တေ့ပေးထားတာမို့ လီးဟာ ရှောရှောရှူရှူ စောကပြတထြဲကို တိုးဝငတ်ယ်။ ဒီလိုတိုးဝငတ်ဲ့ အခါမှာ လီးတနကြှီးဟာ ဆုပကြိုငတ်ေ့ပေးထားတဲ့ ကမွရဲ့ ညာဘကလြကဖြဝါးပြငကြို အရငပြှတတ်ိုကပြှီးမှ စောကပြတထြဲကို တိုးဝငတ်ာ။

ကမွအဖို့ စောကပြတထြဲ လီးချောင်းကြီး တိုးဝငတ်ဲ့ တင်းကြပ် အီဆိမ့မြှု အရသာအပြင် လကဖြဝါးပြငကြို လီးချောင်းပူနှေးနှေး မာကြောကြောကြီး ပြတတ်ိုကဖြှတသ်ှားတဲ့ ထိတွေ့မှု အရသာကိုပါ ခံစားရတယ်။ အို…. ဒါတငဘြယကြမလဲ နို့အုံကြီးနှစ်ခုကို ခပတ်င်းတင်းဆုပကြိုင် ဆှဲညှဈထားမှုကြောင့ြ နာသလိုလိုနဲ့ အရမ်းကောင်းတဲ့ အရသာကိုလည်း တဈဘကမြှာ ခံစားနရသေေးတယ်။

“ အားပါးပါး ကောင်းလိုကတ်ာ အဈကိုရာ…. ဟင်း…. ဟင်း….. ထိတယကြှာ တကယပြဲ လီးကြီးက အဖုတထြဲ တိုးဝငတ်ာ သိပခြံလို့ ကောင်းတာပဲ…… အား….. အား…. အမလေး…. လေး….. အီး…..”

ကိုမင်းက လီးကို အသာဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းပေးတယ်။ ဒါကြောင့ြ လီးချောင်းကြီး တိုးဝငန်တေဲ့ အရသာဟာ ထူးကဲစွာ ခံစားနရပေါတယ်။ သူ့လီးကလည်း (၁၀) လကမြနီးပါးရှညတ်ာကလား။ ဒါကြောင့ြ အသာထိုးသှင်းတော့ အတောကြှာတယ်။ တောတ်ောန်ဲ့ လီးမဆုံးဘူး။ လီးတထဈဝငလြာလေ ကမွအဖို့ အရသာက ပိုကောင်းလာလမေို့ တအင့အြင့ည်ီးရင်း ကော့ပြံလူးလှန့န်ပေါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ လီးချောင်းကြီး တထဈခွင်း တိုးဝငသ်ှားတာ အရင်းပိုင်းနားထိ ရောကလြာတော့ ကမွရဲ့ လကတ်ှကေ လီးကိုဆကပြှီး ဆုပထြားလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့ြ လကလြှှတပြေးလိုကရြတယ်။ သူကလည်း အပြငမြှာရှိနသေေးတဲ့ လီးရဲ့ ကနွတ်ဲ့အပိုင်းကို ခပဖြှေးဖြေး မဟုတတ်ော့ဘဲ လီးကို ဆုပထြားတဲ့ ကမွလကြ ဖယသ်ှားတာနဲ့ ဆတကြနဲ အားပြင်းပြင်းသုံးပြီး ဖိဆောင့ထြိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။

“ ဘှပ်…..ဗွဈ…..ဗွဈ…..”

“ အမလေး အဈကိုရဲ့…. အားပါးပါး……. ရှီး…..”

ကမွတကိုယလြုံး တုနခြါသှားတာပဲ။ လကန်ှဈဖကန်ဲ့လည်း ကိုမင်းရဲ့ခါးကို တင်းတင်း သိုင်းဖကလြိုကမြိတယ်။ သူ့လီးချောင်းကြီးက အဖုတထြဲ အဆုံးမှုပဝြငန်ပေါပြီ။ အကြပအြသိပပြါပဲ။

“ လီး အဆုံးထိဝငသ်ှားပြီ နုနုခင်….”

“ ဟုတ်….ဟုတလြား….”

“ ဆောင့လြိုးမယ်….နာရငပြှောနောြ…..”

“ အင်း….”

ကိုမင်းက လီးကြီးကို အသာဆှဲထုတလြိုကြ အားထည့ပြှီး ဖိခလွိုကန်ဲ့ တဈခကြခြှင်း ခပမြှနမြှန် ဆောင့လြိုးပါတော့တယ်။ လိုးရင်း နို့အုံတွကေိုလည်း ဆှဲတယ်။ သူနို့ကိုငတ်ာ တောတ်ောကြှမ်းတယရြှင်။ ခပတ်င်းတင်းဆုပပြှီး ညှဈတာ။ အတောန်ာတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကမွ အဖို့ကလည်း ဒီလို နာတာကိုပဲ စွဲမကစြရာ ကောင်းနတောမို့ နို့ကို အတင်းမဆှဲဖို့ တောင်းပနတ်ာတွေ ဘာတွေ မလုပပြါဘူး။ ကြိုကသ်လိုဆှဲ ကြိုကသ်လိုညှဈဆိုပြီး ပုံအပထြားလိုကပြါတယ်။

“ ဘယ့န်ှယလြည်း ဖငအြောကမြှာ တငအြုံးခုပြီး ခံရတာ ပိုထိတယ် မဟုတလြား….”

“ ဟုတတ်ယ်…. အဈကိုရယ်…. လီးဝငပျိုနကတ်ယ်…. အား….. အား….”

“ အစေ့ကိုလည်း ကောင်းကောင်း ပြတမြိတယ် မဟုတလြား…..”

“ အင်း….အင့ျ….အို…အို….”

စကားပြောရင်း လီးကိုလည်း မှနမြှန် ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသှင်းနတောမို့ ကမွရဲ့ ပြနပြှောတဲ့ စကားသံတွမှော ရရှတေမြှညတ်မ်းသံတွေ ညီးသံတွရေော ပါသှားနတယ်ေ။

“ ဘှပ်…. ဘှပ်….. အား…. အား…… ဟား….. ဘှပ်….. ဘှပ်….. အိ… အာ့….. ဘှပ်….. ပြှတ်…. ဗွဈ….. ဗွဈ….. ဟင့ျ…..”

“ နင့ကြို နင့ယ်ောကြွားက ဘယလြိုပုံစံနဲ့လိုးလဲ…”

“ ဘှပ်….. အင့ြ…. ပကလြကပြဲ….. အား…. အိ…. ဘှပ်….. ဘှပ်…..”

“ အခု ငါလိုးနသလေို ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတ် ဖငအြောကမြှာ ခုထားပြီး လိုးတာလား….”

“ ဘှပ်…. ဘှပ်…. အား….. ပါး….. အဈကိုရဲ့…. ဟင့ြ…. မဟုတပြါဘူး…..”

“ ဘယလြိုမွိုးလဲ….”

“ ဘှပ်…. အာ့…. ထဘီလှနပြှီး တကခြတွာပါ….. ဘှပ်…. ဗှဈ… ဗှဈ…. အို…. အမေ့…..”

ကိုမင်းဟာ စကားပြောတာတွကေို ခဏဆိုင်းပြီး ခပသ်ှကသ်ှကြ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပေးတယ်။ ဆယခြကြလြောကတ်ော့ ရှိမလားပဲ။ ကမွဆို ကော့ကော့တကသ်ှားတာပဲ။ ပြီးလုလုလည်း ဖြစ်လာတယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာ ကိုမင်းက ဆောင့ခြကြတ်ှကေို ရပလြိုကပြါတယ်။

“ အိပခြန်းထဲရောကရြင် ကုန်းပေးမယဆြို….”

“ အခုကုန်းနတောပဲ မဟုတလြား ကိုမင်းကလဲ…..”

“ ဒါကုန်းတာ မဟုတဘြူးဟ…”

“ ဟင် ကုန်းတယဆြိုတာ အလိုးခံရတာကို ပြောတာ မဟုတဘြူးလား….”

“ ဟုတတ်ော့ ဟုတတ်ယ်….. ဒါပမယေ့ြ မဟုတဘြူး…..”

“ ဘယလြိုလဲ ကမွ နားမလညဘြူး ရှငပြဲပြော….”

“ ကုန်းတယဆြိုတာ လေးဘကထြောကြ ဖငဗြူးထောင်း ထောငပြေးတာကို ပြောတာ…. ကဲ ကုန်းပတေော့….”

ပြောပြောဆိုဆို ကိုမင်းက ကမွ စောကပြတထြဲက လီးကြီးကို ဆှဲထုတပြှီး ကမွအပေါကြ ဆင်းသှားတယ်။ ပြီးလုလုဖြစ်နတေဲ့ ကမွ အရမ်းကို ဟာတာတာကြီး ဖြစ်သှားတာပေါ့။

“ ကိုမင်း မတရားဘူးကြာ…. သူများပြီးခါနီးမှ လီးဆှဲထုတသ်ှားတယ်…. တကယပြဲ…..”

“ လေးဘကကြုန်းပြီး အလိုးခံရင် နငပျိုပြီး အရသာတွေ့မှာပါ…. နင့ကြို တဈခါမဟုတဘြူး သုံးလေးခါ ဆကတ်ိုကပြှီးသှားအောင် ငါ လုပပြေးမယ်….. ကဲပါ ကုန်းမှာသာ ကုန်းစမ်းပါဟာ ငါလည်း ဆကလြိုးချင်န်တော….”

လေးဘကကြုန်းပြီး အလိုးခံရတာ လီးဝငပျိုနကပြှီး ပိုထိတယ် ပိုအရသာရှိတယဆြိုတာ ကမွ သိတာပေါ့။ ကမွ ယောကြြားလည်း ဒီလိုမွိုး လုပပြေးခဲ့ဖူးတာပဲ။ ဒါကြောင့ြ သိပစြောဒက တကမြနဘေဲ ပကလြကလြှန် အိပန်ရောကနေ ဆတကြနဲထပြီး လေးဘကထြောကြ ကုန်းပေးလိုကတ်ယ်။ ဒူးတုတပြှီး ဖငဗြူးထောင်းထောငပြေးတာ ပိုကောင်းမှန်းသိပမယေ့ြ သူ့ကို စချင်တ်ာကြောင့ြ ခပရြိုးရိုးပဲ လေးဘကထြောကပြေးလိုကတ်ယ်။

“ ဒီလိုမြိုးလားဟင်…. ကိုမင်း….”

“ မဟုတဘြူး… နင့ယ်ောကြြားက နင့ကြို ဖငထြောငကြုန်းခိုင်းပြီး မလိုးဖူးဘူးလား….”

“ ဟင့အြင်း…. ပကလြကပြဲ လုပတ်ာ….”

ကမွ လိမပြှောလိုကတ်ယ်။ သူကလည်း ယုံသှားတာမို့ ကမွကြိတပြှီး ရယခြငွမြိတယ်။

“ ကိုယရြှေ့ပိုင်းကို မှေ့ယာပေါြ ပြားကပန်ိုငသ်မွှ ပြားအောငန်ှိမ့ခြပြှီး တငပြါးဆုံကြီးကိုတော့ ကော့နိုငသ်မွှ ကော့ထောငထြား…. ဒူးနှစ်ခုကို စေ့မထားနဲ့လေ…. ခပခြှာခွာလေးကြထား…. အေး ဟုတပြှီ….”

သူက ကမွနောကမြှာ ဒူးထောကပြှီး ဝငထြိုငပြှီး ကမွရဲ့နောကကြို စူထွကန်တေဲ့ စောကပြတဝြကို လီးကြီးတေ့လိုကပြါတယ်။

“ ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးမယန်ောြ…. ခံနိုငပြါ့မလား…..”

တေ့ထားသောလီးကို မသှင်းသေးဘဲ ကိုမင်းက မေးတယ်။ သူ့လကခြွောင်းကလည်း ကမွရဲ့ဖငဝြကို တေ့ကပပြှတပြေးနတယ်ေ။

“ ရတယ်….. အဈကို…. ကြိုကသ်လိုသာ သှင်း…. ဟင်း…. ဟင်း…. ကမွ အရမ်းခံချင်န်တော အဈကိုရဲ့…. လုပစြမ်းပါ….”

“ နာတော့ နာမယန်ောြ….”

“ ရတယ်….အဈကို…..ရတယ်….”

“ ကိုင်း….လာပြီ….”

“ ဘှပ်….ပလှတ်….ပြှတ်….ဗွဈ…..ဗွဈ….”

“ အမလေး…. လေး….. သပေါပြီ အဈကိုရဲ့…. .အာ့…. အား…..”

ကြမ်းမယ့ကြှမ်းတော့လည်း နည်းနည်းလေးမှတောင် မသကည်ှာတော့ပါလားရှင်။ တကယရြကစြကတ်ယ်။ ဆယလြကမြနီးပါးရှညပြှီး လုံးပတကြ ငါးမတလြုံးလောကြ တုတတ်ဲ့ သူ့လီးချောင်း ရှညရြှညတ်ုတတ်ုတကြှီးကို တဈခကြတ်ည်းနဲ့ အဆုံးဝငအြောင် တအားကုနကြို ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ာ။ ကမွ စောကပြတထြဲ အောင့သ်ှားတာပဲ။ စောကခြေါင်းဝဟာလည်း ကြိန်းစပသ်ှားတာပဲ။ သားအိမထြဲကို လီးဒဈပြဲကြီး တရှိနထြိုး ဝငဆြောင့လြာတာကြောင့ြ အရမ်းကို နာသှားတာပဲ။ ဒါတင် ဟုတပြါရိုးလား….။

စောကပြတထြဲ သူ့လီးချောင်းကြီး တအားဆောင့ထြိုးသှင်းလိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာပဲ ကမွဖငခြေါင်းပေါကထြဲကိုလည်း သူ့လကခြွောင်းကို ဆတကြနဲ ဖိထိုးသှင်းတယ်။ ဒါပမယေ့ရြှင်….. အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ကမွဟာ ပြီးသှားရပါတော့တယ်။ တကိုယလြုံးအကြောတွေ အရမ်းဆူပြကသ်ှားရပါတယ်။ အရမ်းနာကငွြ ကြိန်းစပန်တေဲ့ အခွိနမြှာပဲ ထူးကဲတဲ့ ကာမအရသာလည်း တွေ့ပြီး သိပကြောင်းနရပေါတော့တယ်။ နာတာနဲ့ အရသာ ရောထွေးနတယ်ေ။ ကာမအရသာက ထိမိလှန်းတာကြောင့ြ နာကငွတ်ာကိုလည်း ဝဒနောမထငတ်ော့ဘူး။ အရသာတဈမွိုးအဖြစ် မကမြကမြောမော ခံစားရပါတယ်။

“ အား… အား…. ရှီး…. ထွကကြုနပြှီ…. အဈကိုရ…. အား…. အား…. အား….. ကမွ ပြီးသှားပြနပြှီ….. အမလေးနောြ…. ဟင်း….. ဟင်း….. ဟင်း…..”

“ ဖငကြှီးကို ကော့ထောငပြေးထား ညှှတကြမွသှားစနေဲ့…..”

ကိုမင်းက အံကြိတပြှီး ပြောတယ်။ စကားဆုံးတာနဲ့ တရကြမ်းဆောင့ပြှီး လိုးပါတော့တယ်။ ကမွဟာလည်း ပြီးသှားခဲ့ပမယေ့ြ သူ့ဆောင့လြိုးတာ အရှိနမြပကြဘြဲ အရသာလည်း ကောင်းရအောငလြို့ ဖငကြှီးကို ဆကပြှီး ကော့ထောငပြေးထားတယ်။ ပြီးသှားပြီဆိုရင် မောဟိုကန်ှမ်းလတွာပဲ မဟုတလြား။ ခွပစ်ေလကပြဈကို ဖြစ်သှားတတတ်ာ။ ကမွလည်း ဒီလိုပဲပေါ့။ ဒူးတောင် ကောင်းကောင်း မခိုငခြငွတ်ော့ဘူး။

ဒါပမယေ့ြ ကိုမင်းက ဆကပြှီး တအားဆောင့လြိုးနတောမို့ သူ့အဖို့ အရသာကောင်းအောင် ဆကပြှီး ဖငကြို ကော့ပေးထားတာ။ ဒီလို သူ့အပေါြ စတနောထားလို့လား မပြောတတပြါဘူး။ ဖငကြို ကော့ထောငပြေးပြီး ဆောင့လြိုးတာ ဆကခြံနလေိုကတ်ာ ဆယခြကြကြွောကြွောလြောကြ အဆောင့လြည်း ခံပြီးရော ကမွရဲ့ ကာမရမျမကစြိတဆြန်ဒတွေ ပြနပြှီး နိုးကြှလာတယ်။ ပြနပြှီး နှာထနလြာတယ်။ တကယ် အံ့သှစရာကောင်းတယရြှင်။

တဈခွီပြီးသှားလို့ နုံးခွိမောဟိုကပြှီး ဒူးတောင် မခိုငခြငွတ်ော့သလိုလို ဖြစ်နရတေဲ့ ကမွဟာ ဟော အခုတော့ ဘယကြနဘယေလြို အားအငတ်ှေ ပြနပြှည့လြာသလဲ မသိဘူး။ ကမွဟာ ဖငကြှီးကို ကော့ပေး ရမ်းပေး ခါးကို ဝေ့ဝိုကပြေးပြီး ဆောင့လြိုးသမွှ အားရပါးရကို ခံနမေိပါတယ်။ မောတာပန်းတာတွေ အကုနပြွောကကြုနပြှီလေ။

“ ဘှပ်…. ဘှပ်…. ပလှတ်…. ပြှတ်…. ဗွဈ…. ပြှတ်…. ဗွဈ…. ဗွဈ…..”

“ အား…. ဟား…. အား…. ဆောင့ပြါ အဈကိုရဲ့….. အား…. ဟား…. ကောင်းလိုကတ်ာ…. အဈကို ဆောင့လြိုးတာ သိပခြံလို့ကောင်းတာပဲ….. ဆောင့ပြါ …… ဆောင့ပြါ….. အမလေးနောြ…. အီး…. ဟီး…..”

“ ဆောင့လြိုးတာပဲ ခံလို့ကောင်းတာလား နုနုခငရြဲ့…. ဖငပြေါကကြို ထိုးကလိပေးတာကော မကောင်းဘူးလား…..”

ကိုမင်းက မေးရင်း ကမွဖငပြေါကထြဲ ထိုးမှှနတေေဲ့ လကခြွောင်း အဝငအြထွကကြို ခပသ်ှကသ်ှကြ ခပမြှနမြှန် ပိုလုပပြေးတယ်။

“ အား…. ရှီး…. ကောင်းပါတယ်…. အဈကိုရ…. ကောင်းပါတယ်…. အား…. ဟား…. အင့ျ…. ဟင့ျ…. အင့ျ…..”

“ ပြှတ်…. ဗွဈ…. ပလှပ်…. ဘှပ်….. ဘှပ်…. ပြှတ်…. ဗွဈ….. ဗွဈ…..”

“ အာ့…..ဟား….အ…အာ့….အား…..ဟင်း…..”

ကမွဟာ ဒီတခါ ဘယလြိုဖြစ်တယ် မသိပါဘူး။ ကမွ စိတတ်ှကေို ဘယလြိုမှမခွုပတ်ီးနိုငဘြဲ ခဏ ခဏပြီးချင်န်ရပေါတယ်။ အခုလည်း ကမွရဲ့ တကိုယလြုံးဟာ မရိုးမရှနဲ့ တုနတ်ုနယ်ငယ်င် ဖြစ်လာရပြနပြါပြီ။ ဒီအခွိနမြှာပဲ လီးတနကြှီး တဝကလြောကကြိုသာ ဆှဲထုတပြှီး ဆောင့လြိုးနတေဲ့ ကိုမင်းဟာ ကမွ စောကခြေါင်းထဲကနေ သူ့ရဲ့လီးချောင်းကြီးကို တဆုံးနီးပါး ဆှဲထုတပြှီး (၄)(၅) ခကြလြောကြ အားကုန် ဆောင့လြိုးပစ်လိုကတ်ဲ့အခါမှာပဲ ကမွဟာ တဈခွီထပပြှီး ပြီးသှားရပါတော့တယ်။

ကမွရဲ့ တကိုယလြုံး ဖတွဖြတွလြူးသှားရာမှ ပြနပြှီး ငှိမသ်ကသ်ှားစမှာပဲ ကိုမင်းက သူ့လီးချောင်းကြီးကို ကမွရဲ့ စောကခြေါင်းထဲကို တအားဖိစိုကပြှီး သူ့ရဲ့ သုတရြညမြွားကို ဒလဟော ပန်းထည့လြိုကပြါတော့တယရြှင်…..။

ပြီးပါပြီ။