အောစာအုပ်

တဇောကျကန်း ကြမ်းသလား

ကောငမြလေးတဈယောကြ ကြီးမားတဲ့ ဧည့ခြန်းကြီးထဲက အီတလီလုပ် သားရဆေိုဖာ အနကရြောငကြှီးပေါြ ထိုငန်ေ သည် ..။ သူမဆံပငသ်ည် ပုခုံး အထိ ရှညသ်ည် ..။ နကမြှောင် သနစြှမ်းတဲ့ ဆံပငတ်ှေ၊ သူမမကြန်ှာ ဖြေးဖြေးလေး၊ သူမ မကြလြုံး ဝိုင်းစကစြကလြေးများ၊ ဆေးမဆိုးဘဲ ရဲနသညေ့ြ နှုတခြမ်း ဖောင်းဖောင်းအိအိလေး၊ နှာတနခြွှနခြွှနလြှလှလေး၊ ပိနသ်ည် ထငရြတဲ့ သှယလြတွဲ့ ကိုယလြုံးက အကြေ့အကောကြ အနိမ့အြဖောင်းတွနေဲ့ လိုအပတ်ဲ့ နရောမှာ လိုအပတ်ာတွေ ရှိနသည်ေ ..။ ဒါတွေ အားလုံး စုပေါင်းလိုကတ်ော့ သူမသည် အလှနကြှည့ကြောင်းတဲ့ ကြှရေုပကြလေး တဈရုပလြို ဖြစ်နသည်ေ။

သူမသည် အိုဗာတင်း ပူပူတဈခွကလြုံး သောကလြိုကပြှီး မကြာခင် မကြလြုံးတွေ လေးလာသည် ..။
အိပခြငွလြာသည် ..။ ဧည့ခြန်းက ဆိုဖာမှာ တီဗှီ ထိုငကြှည့န်ရောက မိမိ အိပခြန်းထဲကို သှားအိပတ်ော့မညလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကမြိဆဲ …

“ဒီမှာ .. ဆူးခကြ ..နငဟြာ ဆူးခကြ နာမညခြံပြီး ဒို့အဖြဲ့ထဲကို ထိုးဖောကြ ဝငလြာတဲ့ ..ညထောကလြှမ်းရေးက မူမူ ဆိုတာ ဒို့သိပြီးပြီ.. ဒို့မှာ နငတ်ို့ ထောကလြှမ်းရေးတွထေဲကို ထိုးဖောကြ သတင်းယူနိုငတ်ဲ့ အဆကအြသှယတ်ှေ ရှိနတယ်ေ..”

အနတ်ီပငစြီ က ရုတတ်ရကကြှီး ပြောလိုကလြို့ မူမူ မကြလြုံးတွေ ပြာဝသှေားသည် ..။ သူ့ကြောပိုးအိတဆြီကို လကရြောကသ်ှားသည် ..။ အနတ်ီပငစြီက ရယမြောနသည်ေ ..။

“ ဒီမယ်.. မူမူ ..မင်းကြောပိုးအိတထြဲက သနတေကြို ဒို့သိမ်းလိုကပြှီးပြီ .. မင်း .. နောကကြသွှားပြီ .. မင်း မကြလြုံးတွေ လေးလာပြီ.. မင်း .. မကြာခင် အိပပြွောသ်ှားလိမ့မြယ် .. မင်းသောကတ်ဲ့အထဲ ဒို့ ဆေးခပထြားပြီးပြီ .. ဒို့ကို လူလညကြလွို့ မရဘူးကြ .. ဟေ့ .. ဝမှေိုင်းခွို ဘယမြှာလဲ .. ခေါစြမ်း ..”

မူမူ .. ခေါင်းထဲမှာ အပြေးအလှှား စဉြးစားနေ သည် .. ။ ဘယလြိုလုပမြလဲ…။ ဘယလြိုလှတအြောင် ပြေးမလဲ ..။ သူ့ဌာနအကြီးအကဲက ဒီစဈဆငရြေးဟာ သူတဈယောကထြဲသိတဲ့ ကိဈစလို့ မူမူကို တာဝနပြေးတုန်းက ပြောသည် ..။ ဘယလြို သူတို့ သိသှားလဲ ..။

မူမူ မကြစြိတွေ တကယဘြဲ လေးလာသည် ..။ ဒါကြောင့ြ အနတ်ီပငစြီ သဘောကောင်းလှခညွလြား လို့ စဉြးစားနတော ..။ ပြနရြောကရြောကခြငွြး .. အိုဗာတင်းတွေ ဖြောတ်ိုကန်လေို့ ..။ မူမူ ဆေးမိသှားပြီ ..။ အနတ်ီပငစြီ ခေါခြိုင်းတဲ့ ဝမှေိုင်းခွို ရောကလြာ သည် ..။ ဝမှေိုင်းခွို … မူမူဆီကို တဈလှမ်းချင်ြး တိုးကပလြာသည် ..။ အနတ်ီပငစြီက

“ဒို့အဖြဲ့ကို ပေါ့သေးသေးထငပြှီး .. တလမေလေေး အယောငဆြောငပြှီး လာထောကလြှမ်းတဲ့
ဆူးခကြ အမညခြံ မူမူကို သငခြန်းစာ ပေးလိုကစြမ်း.. ဝမှေိုင်းခွို ..”

လို့ ပြောတော့ ဝမှေိုင်းခွိုက ပုခုံးတွန့ပြှပြီး ..

“စိတခြွ.. အနတ်ီပငစြီ .. ကနွောြ သငခြန်းစာ ပေးပြီးရင် .. နယစြပမြှာ ရောင်းစားလိုကမြယ် . .”

လို့ ပြနပြှောပြီး မူမူရဲ့ လကမြောင်းကို ဆုပကြိုငကြာ အနောကဘြကကြို ဆှဲခေါလြသည်ေ ..။ မူမူ ခေါင်းမထောငန်ိုငအြောင် မူးဝနသေည်ေ ..။ ရုန်းကန် ခုခံနိုငစြှမ်း မရှိတော့ ..။ ဝမှေိုင်းခွို ခေါရြာကို မလိုကခြငွဘြဲနဲ့ လိုကပြါနရသေည် ..။ အခန်းတဈခုထဲကို ရောကသ်ှားသည် ..။ ဝမှေိုင်းခွို … မူမူ့ လကန်ှဈဘကကြို
ပူးပြီး.. အနကရြောင် လညစြည်းတဈခုနဲ့ ခညွန်ှောင် သည် ..။ မူမူ .. ဒယိမ်းဒယိုငန်ဲ့ သိတဈခကြြ မသိတဈခကြြ .. မူးဝနသေည်ေ ..။ ပူးတုတထြားတဲ့ သူမ လကန်ှဈဘကကြို နံရံအမှင့ကြ ဂွိတတ်ဈခုမှာ ခညွန်ှောငလြိုကပြှနသ်ည် ..။

“မင်းလေးက ကိုယလြုံး တောတ်ောြ မိုကတ်ာဘဲကြ ..”

ဝမှေိုင်းခွိုက နံရံကို မကြန်ှာမူပြီး လကန်ှဈဘကြ ပူးမှှောကပြှီး ခညွတ်ုတထြားလို့ .. တငပြါးတွေ အနောကစြှင့သ်လို ဖြစ်နရတေဲ့ မူမူ့ရဲ့ ကိုယလြုံးကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ရြင်း ပြောလိုကရြုံမကဘဲ အနောကကြို စွင့ထြှကန်တေဲ့ သူမ တငစြိုငတ်ှကေို ဖနွြးကနဲ ဖနွြးကနဲ လကဝြါးနဲ့ ရိုကလြေ သည် ..။ ဖြူဖြေးလှန်းတဲ့ တငသ်ားအိအိများ.. လကဝြါးကြီးနဲ့ ရိုကလြိုကတ်ာကြောင့ြ နီရဲသှားကြသည် ..။

“တောကြ .. ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဖင် .. မင်း .. အပျို စဈစဈလား …”

မူမူ မဖြေ ..။ မဖြချင်ေလြို့ မဟုတ် ..။ ဆေးအရှိနကြှောင့ြ အရာရာ လေးပငန်ေ သည် ..။ ပါးစပလြည်း ဖြင့လြို့ ဟလို့မရ..။

“မေးနတယ်ေ.. ဖြလေေ .. မင်း.. အပျိုလား .. မင်း ယောင်ျကြားနဲ့ လုပပြှီးပြီလား ….”

ဝမှေိုင်းခွိုက တဖနွြးဖနွြးနဲ့ ရိုကပြှနသ်ည် ..။ ပြလွေော့ကာ ကြှတလြုလု ထမိနကြို ဝမှေိုင်းခွို ဆှဲခွှတပြဈလိုကသ်ည် . . ။ ပငတ်ီလေးက ဟောင်းနှမ်းပြီး ပါးနတေော့ တငအြိအိတွကေ အတိုင်းသား မှငန်ရေ သည် ..။

“ဖြလေေ ..မင်း အပျိုုလား..”

မူမူ ခေါင်းငှိမ့ပြှသည် ..။ ဝမှေိုင်းခွို .. ကနွရြှိနသေော အတွင်းခံ ပငတ်ီလေးကို ဆှဲခွှတသ်ည် ..။ မူမူ့ အောကပျိုင်း တဈခုလုံး အဝတမြဲ့သှားသည် ..။ ဝမှေိုင်းခွိုသည် လှလှန်းသော မူမူရဲ့ တငပြါးတွကေို သသခွေောခွာ တပမြကစြှာနဲ့ကြည့်ပြှီး တငပြါးများ အောကကြို လကန်ှိုကပြှီး မူမူရဲ့ အင်ျဂါစပကြှီးကို ကိုင် သည် ..။ အုံဖောင်းဖောင်းကို ပြတန်သည်ေ..။ လကခြွောင်းတွနေဲ့ အတွင်းကို နှိုကသ်ည် ..။

“ အာ့ …. ”

မူမူ့ ပါးစပလြေးဆီက ညည်းသံလေး ပေါထြှကလြာ သည် ..။ ဝမှေိုင်းခွို သူ့ဘောင်းဘီကို ခွှတသ်ည် ..။ မူမူရဲ့ စွင့ကြားပြည့တ်င်းသော တငတ်ှကေ တင်းလုံးနသည်ေ ..။ သူမ တငပြါးလှလှတွကေို စိုကကြှည့န်ပြေီး ဝမှေိုင်းခွို တံတွေးကို ဂွတကြနဲ မှိုခလွိုကြ သည် ..။ အင်း.. ဖငတ်ှေ လှလှန်းလို့။

ဝမှေိုင်းခွို အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆကခြွှတ် သည် ..။ အမှှေးမဲမဲ လိနကြောကကြောကတ်ှကြေားက သူ့လိငတ်နကြှီးသည် သံခွေးတကန်တေဲ့ သံပိုကလြုံးကြီး တဈချောင်းလို မဲမဲတုတတ်ုတကြှီး ထောငန်သည်ေ . .။

မူမူ စိတတ်ှေ အရမ်း တုနလြှုပန်သည်ေ ..။ မိန်းမသား တနမြဲ့ လူဆိုးဂိုဏြးထဲကို အသှငယ်ူ ထိုးဖောကြ ဝငရြောကပြှီး ထောကလြှမ်းတယ် ဆိုကတည်းက ဒါမွိုးတွေ တဈနေ့ ကြုံလာနိုငတ်ယဆြိုတာ မူမူ ထည့တ်ှကထြားပြီးသား ..။ အခုတော့ ကြုံလာရပြီ ..။

“ဘုရာ…ဘုရား…။ ငါ့ကို သူ့ဟာကြီးနဲ့ လုပတ်ော့မယ်။”

မူမူ့ ခွနှစ်ေချောင်းကို သူ့ခွထေောကတ်ှနေဲ့ တွန်းရှှေ့ကားစတေော့ မူမူ့ တငပြါးတွကြေားက ဖောင်းမို့
တဲ့ အင်ျဂါစပကြို သသခွေောခွာ မှငလြိုကရြသည် ..။ ဝမှေိုင်းခွိုရဲ့ လိငတ်နကြှီး ဆတကြနဲ လှုပသ်ှား သည် ..။

မူမူ .. မူးဝကော ခေါင်းငိုကစြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ ..။ ဝမှေိုင်းခွိုသည် သူ့လကခြုပထြဲကို တံတွေးများ ထွေးထည့ပြှီး သူ့လိငတ်နထြိပပျိုင်းကို သုတလြိမ်း သည် ..။ မူမူရဲ့ တငသ်ားအိအိတွကေို သူ့ဘယလြကန်ဲ့ဖြဲကာ ညာလကန်ဲ့ သူ့လိငတ်နကြို အရင်းကနဆေုပကြိုငပြှီး .. အင်ျဂါစပထြဲကို ထိုးသှင်းသည် ..။

“ အား….အင်…….အား……..”

မူးဝပြေီး ခွတွလေကေတ်ှေ ထုံလေးပြီး .. မရုန်းနိုင်.. မပြေးနိုင် ဖြစ်နပမေေဲ့ သူ့ကို ဝမှေိုင်းခွို ဆိုတဲ့ ကောင် အတင်းလုပန်တယ်ေ ဆိုတာတော့ မူမူ သိနသည်ေ ..။ သူမ အင်ျဂါစပထြဲကို မဆန့မြပြဲ.. အတင်းကြီး ထိုးသှင်းနလေို့ နာကငွတ်ဲ့ ဝဒနောကြောင့ြ ဆတဆြတခြါနသည်ေ ..။

ဝမှေိုင်းခွိုသည် ရကရြကစြကစြကြ.. အတင်းကြီး ထိုးသှင်းနသည်ေ ..။ မူမူရဲ့ ခါးလေးကို ဆုပကြိုငပြှီး .. ထိုးဆောင့န်သည်ေ . .။ မူမူက အောတ်ော့ ကြမ်းပြငမြှာ ကနွသေော သူမရဲ့ ပငတ်ီဘောင်းဘီလေးကို ကောကပြှီး သူမပါးစပထြဲကို ထိုးထည့သ်ည် ..။ ဝမှေိုင်းခွို အင်းကနဲ အင်းကနဲ အားယူကာ မူမူ့ကို ဆောင့ထြည့န်သည်ေ . .။ လောကငရဲ ဆိုတာ ဒါဘဲ ဖြစ်မညလြို့ မူမူ တွေးမိသည် ..။ နာကငွမြှုက ဆိုးဝါးလှသည် ..။ အင်ျဂါစပ် အတွင်းသားများ ပြန်းပဲ့ကုနပြှီ ထငရြသည်။

“ အင်း….အင်း…အင်း …….”

မညှာမတာ ဝမှေိုင်းခွို ဆောင့ထြိုးထည့န်သည်ေ ..။ သူ့လကတ်ှကေ မူမူရဲ့ ရငစြိုငအြိအိတွကေို ဖစွည်ှဈထားသည် ..။ အင်းကနဲ.. အင်းကနဲ အားယူယူပြီး.. မူမူ့ကို သူထိုးဆောင့န်သည်ေ ..။ နာကငွမြှုတွကေ ဆိုးဝါးလှသည် ..။ ဝမှေိုင်းခွိုရဲ့ ပုံမှနထြကြ ကြီးမား သော လိငခြွောင်း တုတတ်ုတကြှီးသည် အတင်းကြီး ဝငထြှကန်သည်ေ ..။ ကြပတ်ည်းလှသော မူမူရဲ့ အပျိုစဈစဈ အင်ျဂါစပလြေးကြောင့ြ ဝမှေိုင်းခွိုသည် ခဏအတွင်းမှာဘဲ ပြီးသှားသည် ..။

သုတရြတွေေ တပုံကြီး မူမူ့ အင်ျဂါစပအြတွင်း ပန်းထုတလြိုကပြှီး … မူမူ့ ရငသ်ားစိုငတ်ှကေို ဆှဲကိုငကြာ .. တောရိုင်းသတ်တဝါ တဈကောငလြို အောဟြဈလိုကသ်ည် ..။ ဝမှေိုင်းခွိုရဲ့ အောသ်ံကြီးကို သူမ အခန်းက ခပသ်ဲ့သဲ့ကြားလိုကသ်ော အနတ်ီပငစြီ သည် သူ့ကောငတ်ော့ အသှငယ်ူတဲ့ မူမူကို ဝါးလို့ ကောင်းနပြေီလို့ သိလိုကသ်ည် ..။

အင်း ..တကယတ်ော့ ..ဝမှေိုင်းခွိုသည် တဏှာပမေ ကို တစိုကမြတမြတ် လိုကစြားခဲ့ရုံမက သူ့လိငတ်နကြို .. ထိုင်းနိုငင်ံမှာ ခွဲစိတပြှီး ပြုပြငထြားသညကြို အတွင်းသိ အနတ်ီပငစြီက အားလုံးသိနခေဲ့ သည် . .။ ဒါကြောင့လြဲ သူတို့ အဖြဲ့ကို လာဖကြဖြို့ အတွင်းလှိုကစြားဖို့ ကြံတဲ့ ထောကလြှမ်းရေးမ မူမူကို ပညာပေးဆုံးမဖို့ ဝမှေိုင်းခွိုကို တာဝနပြေးခဲ့တာ ဖြစ်ပသည်ေ . .။

မူမူ ကြမ်းပြငမြှာ ခွခွလေေေး လဲနသည်ေ . .။ အဝတအြစား မရှိလို့ သူမရဲ့ မိမှေးဖမှေးတိုင်း အလှအပတွကေ အရှိကို အရှိအတိုင်း တွေ့မှငန်ရသေည် .. ။ စွင့ကြားသော တငသ်ားဖြူဖြူများသည် စောစောက ဝမှေိုင်းခွို အကြိမကြှိမ် ကငွ့ကြှံခဲ့ပြီး.. ထုတလြှှတထြားသော သုတရြမွေား ပကြေံနေ သည် ..။

နအေုပစြိန် ရောကလြာသည် . .။ အနတ်ီပငစြီက မင်းအလှည့ြ.. ထောကလြှမ်းရေးမကို ပညာပေး ဆုံးမလိုကစြမ်းဆိုလို့ လာကြည့်သ်ည် ..။ ဒီကောငမ် သူတို့ အဖြဲ့ထဲကို ဆူးခကြ ဆိုတဲ့ နာမညန်ဲ့ ဝငလြာစကတည်းက နအေုပစြိန် သူမကို သတိထားမိနခေဲ့ သည် ..။ ရငမြို့မို့ ခါးသိမသ်ိမန်ဲ့ ကော့နတေဲ့ တငစြိုငလြှလှတွကေို သူအာသာငန်းငန်းကြည့်ကြာ ပြဈမှားခဲ့ဘူးသည် . .။ အခု ဒီကောငမြက သူတို့ကို လာထောကလြှမ်းတဲ့ ထောကလြှမ်းရေးမ ဖြစ်နေ သည် ..။ စိတကြှိုကြ လုပန်ိုငခြှင့ရြှိသည် ဆိုတော့ နအေုပစြိန် အရမ်း သဘောကနွသည်ေ။

မူမူ ရှိနတေဲ့ အခန်းကို နအေုပစြိန် လာဝငကြှည့တ်ော့ မူမူ ခွခွလေေေး လဲနပြေီး ဝမှေိုင်းခွို လကခြကြန်ဲ့ ညဈပနသေည်ေ ..။ သူမ လကန်ှဈဘကကြို ပူးကာ တုတန်ှောငထြားဆဲ ဖြစ်သည် ..။ နအေုပစြိန် မူမူကို ဆှဲထူလိုကသ်ည်။ မူမူ.. မူးမောန်ဆေဲ ..။ ခါးလေးကနေ ဆှဲဖကပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ခေါခြဲ့ သည် ..။ မူမူ မတတ်ပ် မရပန်ိုင်..။ ရတေိုငကြီ နံဘေး မှာ ဆောင့ကြှောင့လြေးထိုငပြှီး ခေါင်းက ရတေိုငကြီ ကို မှီထားသည် . .။

နအေုပစြိန် မူမူ ပေါကြို ရခွကေန်ဲ့ ရတွခေပေပြှီး လောင်းခသွည် ..။ အေးလှန်းသော ရကြေောင့ြ မူမူ တုနခြါသှားသည် . .။ လကတ်ှကေို တုတထြားလို့ ဒီကောငမ် သူမဖာသာ ပြတသ်ပဆြေးကြောလို့ မရဘူး ..။ နအေုပစြိန် သူ့ဘောင်းဘီ အိတထြဲက ခလုတဓြားကို ထုတပြှီး ဖြောင်းကနဲဖြင့ပြှီး ခညွန်ှောငထြားတာကို ဖြတပြေးလိုကသ်ည် ..။ ရတေိုငကြီ ဘေးတန်းပေါကြ ဆပပြှာတုံးကို မူမူရှေ့ ပစ်ခပြေးသည် ..။

“ဆပပြှာနဲ့ မင်းတကိုယလြုံးကို သသခွေောခွာ ပြတတ်ိုကပြှီး ဆေးစမ်း .. ဟိုခွေးသူတောင်းစား .. လုပသ်ှားတာ ညဈပတစြုတပြှတသ်ှားတယ် . .”

မူမူ ဆပပြှာတုံးကို ကောကယ်ူကာ သူမ ကိုယတ်ှကေို ပြတတ်ိုကသ်ည် ..။ နအေုပစြိန်.. သူမကို ကြောခိုင်းပြီး အိတထြဲက ၅ သုံးလုံး စီးကရကဘြူးကို ထုတ်.. စီးကရကြ တဈလိပကြို ထုတပြှီး မီးညှိကာ သောကသ်ည် . .။ ဒါ နအေုပစြိနရြဲ့ မဟာ အမှား ..။ဘဆေးမိလို့ မူးဝနတေေဲ့ မူမူကို လွှော့တွကတ်ာ သူအမှားကြီး မှားသှားသည် ..။

မူမူသည် ရအေေးတွေ အလောင်းခံရလို့ အမူးပြလောသည် . .။ ဆေးတနခြိုးပယွစြ ပြုနပြေီ ..။ ဝမှေိုင်းခွို အတင်းကငွ့ထြားလို့ သူမ ပေါငကြှားနရောက အလှနအြမင်း နာကငွန်တော တဈခုဘဲ ..။ အင်ျဂါစပ် အတွင်းထဲက မခံနိုငလြောကအြောင် နာကငွန်ေ သည် ။ အတွင်းသားနုနုလေးများ .. စုတပြှတ် ပေါကပြှဲကုနပြှီ ထငပြါရဲ့ . . .။

ထောကလြှမ်းရေးမှူး တဈယောကမြို့ မူမူသည် ကိုယခြံပညာရပတ်ှကေို စနဈတကြ နှစ်တွလတွေေ နဲ့ခွီပြီး လေ့ကငွ့ထြားခဲ့ သူမို့ သူမကို ကြောပေးကာ ပေါ့ပေါ့လွော့လွော့ နနသေေော နအေုပစြိနကြို ရုတတ်ရကကြှီး ထတိုကခြိုကလြသည်ေ .. ။ နအေုပစြိနလြည်း မိန်းမကလဲဖြစ် ဆေးကလဲမိနေ… မုဒိန်းလည်း အကြိမကြှိမ် အကငွ့ခြဲထားရသည် ဆိုပြီး အထငအြမှငသ်ေး .. လွှော့တွကထြားခဲ့တာ . .။ နအေုပစြိန် မူမူရဲ့ တိုကခြိုကမြှုကြောင့ြ သံမံတလင်း ကြမ်းပေါကြို ဒူးထောကရြကြ ကသွှားသည် ..။ သူ့ခါးကြားမှ သနတ်ေ မူမူ လကထြဲ ရောကန်ပြေီ ..။

“ဖြောင်း” ကနဲ နအေုပစြိနရြဲ့ ခေါင်းကို သနတေပြှောင်းနဲ့ ရိုကခြလွိုကသ်ည် ..။ နအေုပစြိန် လဲကအွသှား… မူမူ ဆင့ကြာဆင့ကြာ ဆောင့ကြနသ်ည် ..။ နအေုပစြိန် မလှုပတ်ော့..။

မူမူ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီး ဖြစ်နဆေဲ ..။ သူမ ရချိုးခန်းထဲ ရှာဖြကြညေ့သ်ည် ..။ ရချိုးခန်းအတွင်း .. လွှောဖြှတပြှီး လှမ်းထားတဲ့ ပြောကကြွားပုံဖကြြ ယူနီဖောင်း ဘောင်းဘီနဲ့ တီရှပ် အနကရြောင် တဈထညကြို တွေ့သည် ..။ သူမနဲ့ နဲနဲကြီးနပမေေဲ့ ကောကဝြတကြာ နအေုပစြိန် ခါးက ခါးပတကြို ဆှဲဖြုတပြှီး သူမခါးမှာ ပတလြိုကသ်ည် ..။ ရချိုးခန်း ပြူတင်းပေါကမြှာ သံတိုငမြရှိ . .။ အပြငကြို ချောင်းကြည့်ပြှီး လူလဈတာနဲ့ အပြငကြို ကြောဆြင်းလိုကသ်ည် ။

ပြေးပြီ ..။ သူတို့ စခန်းအဖြစ် သုံးနတေဲ့ တိုကအြိုကြီး ရဲ့ အနောကဘြကကြ ဝါးရုံပငတ်ော စိမ်းစိမ်းတွဆေီကို မူမူ.. ပြေးပြီ . .။ ဝါးတောစပကြို ရောကတ်ော့ တိုကအြိုကြီးဆီက အောဟြဈသံတွေ ကြားရသည်။ သူ လှတပြှေးတာကို သိသှားကြပြီ …။ အတွဲလိုကြ ပစ်ခတလြိုကတ်ဲ့ မောင်းပြနသ်နတေသ်ံတွေ ဆူညံသှားသည် ..။ သူမဘေးက ဝါးပငမြွားကို တဖြောင်းဖြောင်း ကညွမြွားထိမှနကြာ ဝါးပငမြွား ကြိုးပဲ့ကုနသ်ည် . .။

ကညွဆြံများက ပြားပိတုံးကောငမြွားလို.. တဝီးဝီး သူမနံဘေးက ဖြတသ်န်းနသည်ေ ..။ ကိုယကြို ကိုင်းညှှတပြှီး မှှလေိနမြှှကေောကြ ကြေ့ပတပြှီး ပြေးသည် ..။ အနောကကြ ရနသ်ူများ .. လိုကရြင်း .. တထောင်းထောင်း ပစ်ခတန်သည်ေ ..။ ပငစြည် တုတတ်ုတ် သဈပငတ်ဈပငမြှာ ခဏ အကာအကြယယ်ူလိုကပြှီး နအေုပစြိနဆြီက ရလာတဲ့ ပစ်စတိုသနတေန်ဲ့ သူ့နောကကြို ပြေးလိုကလြာတဲ့ ရနသ်ူတွကေို သသခွေောခွာ ခွိနရြှယကြာ ပစ်သည် ..။

ဒုန်းကနဲ.. ဒုန်းကနဲ ပျိုင့ြ ၄၅ ကညွဆြံများ.. ခုနထြှကသ်ှားကြပြီး ရှေ့ဆုံးက ရနသ်ူနှစ်ယောကကြို ထိမှနသ်ှားသည် ..။ ရနသ်ူများသည် သူမမှာ လကန်ကပြါသှားတာကို သိပုံမရဘဲ.. ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြေးလိုကလြာကြပုံရသည်….။ ကနွြ ရနသ်ူများ အခုမှ သဈပငမြွား နောကကြို အကာအကြယ် ယူလိုကကြှသည် ..။

ဆကပြှေးသည် . .။ ရနသ်ူများ ပစ်ခတရြင်း ဆကလြိုကလြာကြပြနသ်ည် . .။ ဒီစခန်းကို သူမ စရောကကြတည်းက စခန်းတညန်ရောကို လေ့လာထားခဲ့သည် ..။ ဒါသူတို့ ထောကလြှမ်းရေး အဖြဲ့ဝငတ်ှေ လုပန်ကြေ အလုပတ်ဈခုဘဲမို့ ..။ သူမ ဦးတညပြှေးနတေဲ့ ဘကမြှာ ကားလမ်းရှိသည် .. ။ ဒီတောငကြုန်းလေး ကြောရြင် ရောကပြှီ ..။ အနောကြ က ရနသ်ူတွေ စောစောကလောကြ ပေါပြေါထြငထြငကြှီး မလိုကရြဲတော့..။ သူမမှာ လကန်ကရြှိကြောင်း သိသှားသလို သူတို့ လူနှစ်ယောကကြိုလည်း မှနအြောင် ပစ်ပြခဲ့သည် မဟုတလြား ..။

တောငကြုန်းပေါကြို အားတင်းပြီး ပြေးတကသ်ည် ..။ အနောကကြ လှမ်းပစ်ပမေဲ့ ထိရောကမြှု မရှိ ..။ တောငကြုန်းရဲ့ ဟိုဘကြ ဆငခြှလွှေောကို ရောကတ်ော့ သူမ အသားကုန် ခွကေုနပြှေးပြီ ..။ ခလုတတ်ိုကပြှီး ဒလိမ့ခြေါကကြှေးကသွည် ..။ လူးလဲထ ကာ ဆကပြှေးသည် ..။

ဟော ..။ ရှေ့မှာ ကားလမ်း . .။ ပစ်စတိုသနတ်ေ ကို ကြောမှာ ထိုးလိုကြ သည် ..။ ဘုရားမ လို့ ကားတဈစီးစီး လာပါစေ ..။ ခုထိတော့ ဘာကားမှ မတွေ့သေး။ နောကကြ ရနသ်ူဆီက ပစ်ခတသ်ံ မကြားသေး ..။ ကားလမ်းအတိုင်း သူမ ပြေးနသည်ေ ..။ အခုအခွိန် အနောကကြ ရနသ်ူသာ မှီလာပြီး ပစ်ခတမြယဆြိုရင်.. အကာအကြယ် မရှိ ထင်းထင်းကြီးမို့ သူမ မလှယ် …။ ဟင် …ကားသံလိုလို ကြားသည်…။

သူမ နောကကြွောဘကကြ ဖြစ် သည် ..။ဟော … ဟာ.. ဟုတ် သည် ..။ ကုနကြားကြီး တဈစီး …။ ကုန်းတကကြှီးမို့ တဗှီးဗှီး အတင်းကြီး ရုန်းပြီး တကလြာသည် ..။ အီဆူးဇူး ခေါင်းတို ကုနကြားကြီး .. တဖြေးဖြေး နီးလာ သည် ..။ အနီးရောကြ မလာခင် အဝေးကြီးထဲက လကတ်ားလိုကသ်ည် . .။ ကားကြီး သည် အရှိနန်ဲ့ လာနေ သည် …။

“ဟေး….ဟေး……”

သူမ အောဟြဈကာ တားသည် …။ လကြ ဝှေ့ရမ်းပြ သည် . .။ ကားကြီးသည် သူမကို ကြောဖြှတကြာ မောင်းသှားသည် ..။ သူမ အောဟြဈပြီး လကပြှကာ အနောကကြ ပြေးလိုကသ်ည် ..။ နောကလြှည့ကြှည့တ်ော့… တောစပမြှာ အနောကကြ လိုကန်တေဲ့ ရနသ်ူများကို စတွေ့နရပြေီ ..။ ဟာ.. သောကဂြှ ဘဲ …။

ရှူး….ရှူး… ဆိုပြီး ကုနကြားကြီး ထိုးရပသ်ှား သည် ..။ အို … တောပြါသေးရဲ့ . .။ မူမူ ကားကြီးဆီကို ပြေးသှားသည် ..။ကားပြူတင်းပေါကကြ ကားသမားက ငုံ့ကြည့်သ်ည် ..။

“ကမွကို ကယပြါရှင်.. ဒုကျခ ရောကလြာလို့…”

ကားသမားက သူမကို သသခွေောခွာ ကြည့်ပြှီး ..

“ ကဲ…တကျ..တကျ …”

လို့ ခေါသ်ည် …။ စိတသ်ဘောကောင်းသော ကားဆရာကြောင့ြ မူမူ မှို့ကို ရောကလြာရသည် ..။ သူ ဒီတာဝနကြို စပြီး တာဝနပြေးခံရတုန်းက သူ့ ဌာန အကြီးအကဲ ပြောတာတွကေို ပြနကြှားယောငသ်ည် ..။

“မူမူ .. မင်း အန်တရာယ် ကရွောကမြှာ ဘာမှမပူ နဲ့.. မင်းမှာ လုပဖြောကြိုငဘြကြ ထောကလြှမ်းရေးသမား တဈယောကြ back up ရှိမယ် .. အနီးဆုံး .. ဒီမှို့လေးမှာ သူရှိနမယ်ေ .. သူ့ကို ဆကသ်ှယဖြို့က ….”

ဆိုပြီး ဆကသ်ှယဖြို့ လိပစြာ.. ဖုန်းတွေ ပေးခဲ့သည် ..။ မူမူ ထိုလိပစြာ.. ဖုန်းများနဲ့ backup သမားကို ဆကသ်ှယသ်ည် ..။ တဈခုမှ မရ ..။ ဒုတိယအဆင့ြ Plan B အရေးကြုံ အရေးပေါထြှကပြေါကြ (ဂယပြေါကြ) အဖြစ် သူမသှားရန် တိုကခြန်းတဈခုရဲ့ လိပစြာကိုလည်း ပေးသေးသည် ..။ ဒီတိုကခြန်းကို သူမ ရောကသ်ှားသည် ..။

တိုကခြန်းသော့ကို ဖြကထြားတဲ့ နရောကိုလည်း ပြောပြထားသည် ..။ သူမ အခု သှားကြည့်တ်ော့ သော့မရှိ ..။ ဟာ.. ရကစြကတ်ယ်…။ ဘာမှလဲ ဆကသ်ှယလြို့မရ ..။ ကြိုတင် စီမံထားတာတွလေဲ မဟုတဘြူး ဖြစ်နသည်ေ …။ သူမမှာတော့ အသှငယ်ူ under cover လုပထြားတာလည်း .. ဘှင်းဘှင်းကြီး ပေါသ်ှားပြီး ရနသ်ူရဲ့ ရကစြကစြှာ မုဒိန်းကငွ့တ်ာလည်း ခံလိုကရြသည် …။

ထိုစဉကြ သူတို့ အကြီးအကဲသည် အပြောက ညှန့န်သည်ေ ..။ ထိုတိုကခြန်းမှာ အရေးပေါသ်ုံးဖို့ ငှမွေား.. သိန်းခွီပြီး ထားရှိကြောင်း .. လကန်ကမြွိုးစုံ လဲ ရှိကြောင်း .. ဖုန်း.. ဆေးဝါး .. အကုန် သုံးလို့ရ သည် … တဲ့ . .။

သူတို့ .. အရေးပေါြ ဝငရြောကြ နနေိုင်.. ပုန်းနိုင် အောင်.. လိုတာယူနိုငအြောင် တိတတ်ဆိတ် ထားရှိတဲ့ စခန်းငယလြေး… တဲ့ ..။ အခုတော့.. သော့လည်း မတွေ့ ..။ ရကစြကတ်ယ် ..။ မတရားဘူး ..။ တာဝနမြကြဘေူး …။

ဟော… ကားတဈစီး … သူမ ရောကန်တေဲ့ တိုကြ အောကကြို ထိုးဆိုကလြာသည် ..။ အိုး.. ရနသ်ူ ..။ သူ့ကို ရနသ်ူများ တွေ့သှားပြီ ..။ သူရှိရာ တိုကပြေါကြို ရနသ်ူတဈယောကကြ လကည်ှိုးထိုး ညှှနပြှနေ သည် ..။ ပြေး….။ ပြေးပအေုံးတော့.. မိမူမူ …. ။

အာဖရိက လှငပြှငထြဲမှာ သမငပြွိုမလေးကို ခွေးအ တအုပ် လိုကဆြှဲနသလေို မူမူ အနောကမြှ ရနသ်ူတအုပ် ထပခြပြမြကြာ လိုကန်သည်ေ ..။ မူမူ ပြေးရင်း .. ဓါတဆြီဆိုငမြှာ ဓါတဆြီထည့ပြှီးလို့ ပြနထြှကဖြို့ ကားပေါတ်ကလြိုကတ်ဲ့ မိန်းမတဈယောကရြဲ့ ကားထဲ ဝငလြိုကသ်ည် ..။

“ဟိတ်.. ဘာလို့ ကားထဲ ဝငလြာတာလဲ …”

မူမူရဲ့ ပုံစံက စုတပြှတသ်ော အဝတအြစားတွနေဲ့ ပရညေဈေပတန်လေို့ မိန်းမက ကြောကသ်ှားပုံရ သည် ..။

“မောင်း.. မောင်း.. ဒီနရောက မှနမြှန် မောင်းလိုကပြါ …. ”

“နင် .. ဆင်း.. ငါ့ကားပေါကြဆင်း … အခု ဆင်း ..”

ရနသ်ူတွေ မှငသ်ှားပြီး တအားပြေးလိုကလြာနေ သည် ..။ မူမူ သနတေကြို ခါးကြားက ဆှဲထုတပြှီး ကားမောင်းသူ မိန်းမကို ခွိနလြိုကသ်ည် ..။

“ကဲ.. မောင်းဆိုမောင်း .. သသှေားချင်လြား . .”

သနတေကြို မှငတ်ာတောင် အငတ်ငတ်ငန်ဲ့ လုပန်သေေးသည် ..။ မူမူ ကားပြူတင်းပေါကကြနေ ပြေးလာနသေော ရနသ်ူ တအုပကြို ပစ်လိုကသ်ည် . .။ ဒိန်းကနဲ.. ဒိန်းကနဲ ကယွလြောငသ်ော သနတေသ်ံ များ ကြားတော့ မိန်းမသည် ကားကို တရှိနထြိုး မောင်းထွကလြိုကသ်ည် . .။ ရနသ်ူအုပထြဲက တဈယောကြ ခွလေဲကသွှားတာ.. ကားနောကကြှည့မြှန် ကနေ မူမူ တွေ့လိုကရြသည် . .။

“မောင်း..မောင်း..မှနမြှန် …”

“ဘယကြို မောင်းရမှာလဲ..”

“မောင်းသာမောင်း.. ဒီနရောနဲ့ ဝေးလကေောင်းလေ …”

ကားမောင်းသူ မိန်းမ သူ့ကို အကဲခတန်တောကို မူမူ သတိထားမိသည် ..။ တောတ်ောြ ဝေးဝေး မောင်းခဲ့ပြီး လမ်းဆုံလမ်းခွတဈခု ရောကတ်ော့…

“ဘယဘြကြ ကြေ့လိုကြ ..”

လို့ အမိန့ပြေးလိုကသ်ည် ..။ သူ နောကထြပ် တဈနရောကို သှားမလို့ ..။ သူတို့လောကမှာ အရေးပေါြ ဂယပြေါကတ်ှေ ထားထားသည် ..။ တဈခုခု ရှေ့မှာပိတဆြို့ရင် ထွကဖြို့ အရေးပေါြ ထွကပြေါကပြေါ့ .. ။

“ဟိုရှေ့က ကြမ်းယာဆိုငလြေး ရှေ့မှာ ရပလြိုကြ . .”

ကားရပသ်ှားတော့ မူမူ ဆင်းသည် ..။

“စိတမြရှိနဲ့.. ရှင့ကြို သနတေန်ဲ့ခွိနတ်ာ .. အရေးပေါဖြစ်နလေို့ … ကဲ.. သှားတော့ .. ကြေးဇူးဘဲ …”

တိုကအြိုကြီးပေါကြို တကခြဲ့သည် . .။ လှခေါးက ကဉွြးမှောင်းပြီး အနံ့အသကကြ မကောင်း ..။ အပေါထြပ် ရောကတ်ော့ သော့ခတထြားတဲ့ အခန်းနှစ်ခန်းကို တွေ့ရသည် ..။ ဘယဘြကြ အခန်းရှေ့က ခွသေုတဖြုံ ဂုံနီအိတစြကို လှနဖြယကြှည့လြိုကသ်ည် ..။ သော့တဈချောင်း တွေ့ပြီ ..။ အင်း…တောပြါသေးရဲ့ ..။ ဒီတဈခု အဆငပြှလေို့ ..။

သော့ဖြင့လြို့ရသည် ..။ အခန်းထဲ ဝင်.. တံခါးပြနပြိတ်… မီးဖြင့တ်ော့.. သံမဏိ ဘီဒိုကြီး တဈလုံးကို တွေ့သည် . .။ ဆှဲဖြင့ကြှည့တ်ော့ သော့ခတထြားသညမြို့ သော့ရှာရပြနသ်ည် …။ ဘီဒိုကြီး အပေါကြို ခွဖြေားထောကကြာ စမ်းသည် ..။ သော့တွေ့ပြီ ..။ ဘီဒိုထဲမှာ… အရေးပေါြ လိုမဲ့ဟာတွေ ရှိနသည်ေ ..။ အားသှင်းပြီးသား ဆဲလဖြုန်းတဈလုံး .. အူဇီစကသ်နတေန်ဲ့ ကညွကြပ်.. ၉မမ ပစ်စတိုလတ်ဈလကန်ဲ့ ကညွကြပအြပိုကို ယူသည်..။ နောကပြှီး .. ငှစကျေကူတဈထုတ် .. ယူလိုကသ်ည် ..။

အင်း… မိန်းမဝတ် အဝတအြစား တခွို့လဲ ရှိနသည်ေ ..။ အနောကဘြကမြှာ ရချိုးခန်း ရှိနသည်ေ ..။ ရလေဲလာသည် ..။ ရတဝေ ခွိုးလိုကသ်ည် ..။ မိမိရဲ့ အင်ျဂါစပန်ဲ့ စအိုပေါကတ်ှကေ နာကငွြ ကြိမ်းစပန်ဆေဲ ..။ ဒီနာကငွမြှုတွကြေောင့ြ ရနသ်ူတွေ အပေါကြို လကစြားခွလေိုစိတတ်ှေ ပြင်းထနန်သလေို မိမိရဲ့ ဌာနအကြီးအကဲအပေါြ စိတန်ာမုန်းတီးမှုတွေ ကြီးမားနသည်ေ …။

ရနသ်ူတွအထေဲကို ထိုးဖောကဝြငဖြို့ မူမူသည် ဆူးခကဆြိုတဲ့ တလမေလေေး အသှငကြိုယူခဲ့သည် ..။ ရနသ်ူဘကကြ အဆကအြသှယလြို့ သိထားတဲ့ အနတ်ီပငစြီ အရှေ့မှာ ဆူးခကြ အယောငဆြောင် မူမူသည် လူတဈယောကကြို ဓားနဲ့ ထိုးသတခြဲ့သည် ..။ တကယတ်ော့ လုပဇြာတတ်ဈခုပါဘဲ ..။ အနတ်ီပငစြီ ယုံသှားစဖေို့ အယုံသှင်း ဇာတလြမ်း ခင်းပြခွင်းပါဘဲ ..။ ဓားထိုးခံရတဲ့လူက မူမူတို့ အဖြဲ့ထဲကလူပါဘဲ..။ ရုပရြှငတ်ှေ ရိုကတ်ဲ့အခါ ပြုလုပတ်ဲ့ အထူးပြုလုပခြကြန်ဲ့ သရုပတ်ူအောင် သှေးသံရဲရဲနဲ့ လုပပြှတာမို့ အနတ်ီပငစြီတို့လည်း တလမေလေေး ဆူးခကကြို နစရော မရှိရင် လိုကခြဲ့ဆိုပြီး သူတို့နဲ့ ခေါသ်ှားခဲ့သည် . .။

ဆူးခကသ်ည် သူတို့နဲ့ မူးယဈဆေးရောင်းတဲ့ သယတ်ဲ့ အလုပတ်ှကေို ဝငလြုပသ်ည် ..။ ဆူးခကြ နာမည်
ရလာခါစဘဲ ရှိသေးသည် ..။ သူ့ဘဝမှန် ပေါသ်ှားသည် ..။ တောကြ …။ သူတို့ထဲမှာ သဈစာဖောကြ ရှိနပြေီ …။ မူမူ.. သူမ မုဒိန်းကငွ့ခြံလိုကရြတာကို တောတ်ောခြံပြင်း နာကညွြးနသည်ေ ..။

————————————

အလုံပိတ် အခန်းတဈခုထဲ ခငမြောငသ်ိန်း (ခေါြ) အလီ ခွေးခွတဈေလုံးနဲ့ ထိုငန်သည်ေ ..။ ဝါကငွကြငွြ မီးလုံးလေး တဈလုံးဘဲ ထွန်းထားသော ဒီအခန်းလေးထဲ ပုတအြဲ့အဲ့ အနံ့ နံနသည်ေ ..။ ခငမြောငသ်ိန်း (ခေါြ) အလီ … စိတတ်ိုနသည်ေ ..။ ဒီအခန်းထဲ သူ့ကို ထည့ထြားတာ တောတ်ောကြှာနပြေီ ..။ ရလေဲ ငတ် သည် ..။ တောကြ .. စိတကြို ညှင်းပမ်းထားတာဘဲ ..။ ဒီမိုကရစေီနည်း မကဘွူး ..။ ခတ်ဟေောင်းက အမူအကငွ့တ်ှေ ရှိနတေုန်းဘဲ ..။ ခငမြောငသ်ိန်း စိတထြဲမှာ သူ့ကို ဖမ်းလာသူတွကေို မုန်းတီးစိတတ်ှေ များနသည်ေ ..။

ခငမြောငသ်ိန်းသည် အတိုငအြတောထူသူ ဖြစ်သည် ..။ အစိုးရ ဝနထြမ်းတွကေို သူအမြဲ တိုငတ်မ်းလေ့ရှိသည် ..။ ခတ်ပြေောင်းလာတာကို အခွင့အြရေးယူပြီး စွာနသေူတွထေဲမှာ ခငမြောငသ်ိန်းက ရှေ့ဆုံးက …။

ကြှီကနဲ တံခါးပြင့လြာသည် ..။ အရပမြှင့မြှင့ြ လူကောငထြှားထွား လူတဈယောကြ ဝငလြာသည် ..။ ဆံပငကြ ဖရိုဖရဲနဲ့ ..။ ဒီလူထွားကြီးသည် စဈရောင် ဘောင်းဘီ နှမ်းနှမ်းနဲ့ အဖြူရောင် စပို့ရှပ် လကတ်ို ဝတထြားသည် ..။ မကြန်ှာလေးထောင့ြ နှုတခြမ်းထူထူနဲ့ ရှေးခတ်ဟေောင်း မင်းသားကြီး ရှှဘလေို ရုပမြွိုး ..။

အခုခတ်ေ လူငယတ်ှကတေော့ ရှှဘကေို သိကြမည် မထင် ..။ ရှှဘသေည် တဈယောကန်ဲ့ အများ ထိုးကြိတတ်ဲ့ တောကြိုကြ မင်းသားကြီး ဖြစ်သည်..။ သူ့လကထြဲမှာက ရုံးသုံး ဖိုငတ်ဈခု ကိုငထြား သည် ..။ ဒီလူ ဖိုငတ်ှဲအဖုံးကို ကြည့်လြိုကပြှီး.. မင်း နာမည် ခငမြောငသ်ိန်း (ခေါြ) အလီ နောြ .. လို့ မေး သည် ..။

ခငမြောငသ်ိန်းက ဟုတတ်ယ် လို့ ဖြသည်ေ ..။ ရငတေလြှန်းလို့ ရတေောင်းသောကဖြို့ ကြံနတေုန်း .. ဒီလူက ရုတတ်ရကြ ခငမြောငသ်ိန်းကို ဆောင့တ်ှန်းလိုကသ်ည် ..။ အိုး ..။ ဝုန်းကနဲ ခငမြောငသ်ိန်း နောကပြှနလြနကြသွှားသည် ..။

“ခင်.. ခငဗြွား .. ဒါ … ဒါ ….. ဘာလုပတ်ာလဲ . .”

လူထွားကြီးက ခွေးခွကေို ဆှဲယူကာ ထိုငလြိုကသ်ည် ..။ ဟာ..ဒါ…ဒါ….သကသ်ကြ ရင့တ်ာဘဲ …။ ခငမြောငသ်ိန်း ထိုငစြရာ မရှိတော့ ..။

“ဒါ.. ကြုပ် ထိုငန်တေဲ့ ခွေးခွေ ..”

“ဒီမှာ ခငမြောငသ်ိန်း .. ခွေးခွေ တဈလုံးဘဲ ရှိရင်.. ငါထိုငမြယ်… မင်းက ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် .. မင်းက တရားခံ.. ငါက အမှုစဈ .. မထူးပါဘူးကြာ.. မင်းက ကြိုးစငတ်ကရြမဲ့ အကောငဘြဲ.. ထိုငမြနပေါနဲ့တော့ …”

“ ဘာ ..မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ …”

“ဟုတတ်ယလြေ ..မင်းက တခွား..စွပစြှဲခံရသူတွေ လိုမှ မဟုတတ်ာ.. လုပတ်ာတွေ သချောနတောဘဲ ..မင်းလိုကောငကြ ခုလို လကေုနခြံပြီး စဈနရဖေို့ မဟုတဘြူး ..တဈခါထဲ ခေါင်းထဲ ကညွဆြံတွေ တပြုံကြီး ထည့ပြှီး ရှင်းပစ်ရမှာ ..”

“ မင်း..မင်း..လှနန်ပြေီ ..ငါ..ငါ့ ရှေ့နေ ခေါပြေး … တရားရုံးက စီရငခြကြြ အမိန့ြ မခမွချင်ြး.. မင်းသဘောနဲ့ မင်း.. ငါ့ကို အပြဈရှိတယလြို့ ပြောလို့ မရဘူးကြ…”

“အာပါပါ..စွာလှခညွလြား ..မင်းတို့ တကယ် လုပမြလုပ် ဒို့ကအသိဆုံး ..ဒါကြောင့လြဲ ..တကယလြုပတ်ဲ့မင်းကို အခွုပထြဲထားတာ ..”

“ စည်းဘောငကြွောရြငတ်ော့ မခံဘူးနောြ ..”

“ထိုင်…ဆောင့ကြှောင့ထြိုငစြမ်း ..လွှာမရှညန်ဲ့ …”

ပကပေကြပ် လုပန်တေဲ့ ခငမြောငသ်ိန်းကို လူထွားကြီးက လကထြဲက ဖိုငတ်ှဲနဲ့ ဖောင်းကနဲ ဖောင်းကနဲ ရိုကသ်ည်။

“ထိုင်..မေးတာကိုဖြေ ..မတရား လုပန်တယ်ေ မထငန်ဲ့ .. မင်းလို တိုင်းပြညသ်ဈစာဖောကြ တဈကောင် ကို ဒီထကတ်ောင် လုပသ်င့သ်ေးတယ် ….”

ကြီးမားတဲ့ လကသ်ီးဆုပကြှီးတွကေို ခငမြောငသ်ိန်း ကြည့်ပြှီး လန့န်သည်ေ ..။ တိုငတ်ာကနောကြ.. အခု သူနဲ့ ရငဆြိုငန်ရတောက အရင် . .။

“လှနခြဲ့တဲ့ ၃ နှစ် …. မတလ် ၃ဝ ရကန်ေ့မှာ အိန်ဒိယ နိုငင်ံ နယစြပ် မိုးရေးကနေ မှနမြာဘကြ တမူးမှို့ကို ကူးလာတယ် … ဧပြီလထဲ..တိတိပပ ဆိုရင် ဧပြီလ ၃ ရကန်ေ့မှာ မုံရှာမှို့ကို ရောကလြာတယ် ..အကငွ့ပြကြြ ဝနထြမ်းတွငှယေေူပြီး လုပပြေးတဲ့ နိုငင်ံသားကပန်ဲ့ ရနကြုနကြို ရောကလြာတယ် …ရနကြုနကြ တာမှေ ရပကြှကမြှာနပြေီး ..သံတိုသံစ ရောင်းဝယတ်ဲ့ အလုပ် ဘန်းပြပြီး ..တိုင်းပြညထြဲ ငှိမဝြပပြိပြားရေးကို ထိပါးစမေဲ့ လုပရြပတ်ှေ တဈခုပြီးတဈခု လုပတ်ော့တာဘဲ ..မင်းကို ဒို့ စောင့ကြှည့န်တော ကြာပြီ …မင်းနောကကြှယမြှာ ဘာကောငတ်ှေ ရှိနလေဲဆိုတာ သိချင်လြို့..ကြိုးရှညရြှညန်ဲ့ လှနထြားတာ ..အင်း ..လှနခြဲ့တဲ့ ၂ ရကကြ မင်း ထလုပလြိုကတ်ဲ့ ဟာက ရုပဆြိုးလှန်းတယ် ..မင်း ..အခု လုပခြဲ့တာတွေ အားလုံး ခရွေး ..အမှနအြတိုင်းရေး ..မင်းတိုငတ်ောမှာ ကြောကရြင် ဒီအလုပတ်ောင် လုပမြစားတော့ဘူး ..ငါ့နာမည်.. တဇောကကြန်း.. ရဲလှန်း ….”

လူထွားကြီးရဲ့ အသံက မာကြောသည် ..။ သူ့စကားကို နားမထောငရြင် တကယဆြောမြဲ့ပုံ ..။ လူထွားကြီး ပေးတဲ့ စာရှကန်ဲ့ ဘောလပြငကြို အလိုလို လှမ်းယူမိရသည် ..။

“ရေး..မင်း ဘာလုပခြဲ့တယဆြိုတာ အကုနရြေး… ကြင်းတိုကတ်ာလဲ ရေး… ဖာခတွာလဲ ရေး .. အဓိကက မင်းလုပခြဲ့တာတွေ ရေးဖို့ဘဲ…တရားရုံး ရောကလြို့.. မင်းရှေ့နကေ ရဲရှေ့ အစဈခံခကြြ..သကသ်ခေံ မဝငဘြူးလို့ မင်းဖြောင့ခြကြကြို ဖကြလြဲ ငါက သောကဂြရုမစိုကဘြူး ..အဓိကက မင်းလုပခြဲ့တာတွေ အားလုံး ရေးခွ.. ဒါဘဲ.. မနကဖြှန် မနကစြောစော.. ငါ ရီပို့တငရြမယ် ..မတငန်ိုငရြင် မင်းကြောင့ြ…ငါ အထောင်း မခံရခင် မင်းကို ငါ အရငထြောင်းမယ် ကြားလား ..”

ခငမြောငသ်ိန်း သူ့လကသ်ီးဆုတကြှီးတွကေို လန့န်သည်ေ ..။ အပြဈမဲ့ ပြညသ်ူလူထုကို ဗုံးနဲ့ခွဲရဲပမေဲ့ သူ့ကို နှိပစြကမြှာတော့ ကြောကန်သည်ေ ..။

————————

အခန်း နံပါတ် ၅ က မိခွိုကို လှှတပြေးပါတဲ့ ..။ စားပြဲထိုးကောငလြေး လာပြောလို့ ကောငတ်ာမှာ တီဗှီအသေးလေး ထိုငကြှည့န်တေဲ့ ဆိုငမြနန်ဂွောက မိခွိုကို လှမ်းကြည့်ပြှီး မေးငေါ့ပြသည် ..။ မိခွို ဂွာနယ် ဖတန်ရောက ထရပသ်ည် ..။ ခွှတထြားတဲ့ ခွာအမှင့ြ ဖိနပကြိုစီးပြီး မရှိတဲ့ တငလြေးကို လှုပခြါပြီး သန့စြငခြန်းကို အရငဝြငသ်ည် ..။ သန့စြငခြန်းက ဟိုးဆိုငန်ောကဘြကထြဲမှာ ..။ အခန်းနံပါတ် ၅ ထဲမှာ လူနှစ်ယောကြ ရှိနသည်ေ ..။

“ စိနဝြင်းထွန်း ..မင်း အပြငထြှကကြှာ …”

“ ဗြာ …”

“ မင်း တောတ်ောြ ဒုံးဝေးတဲ့ကောင်.. ကောငမြလေး လာမယ် ..ငါ နဲ့သူနဲ့ဘဲ ခဏနမယ်ေ.. မင်း.. အပြငထြှကပြေး ”

“ဟုတ် …ဟုတ် …”

အရပမြှင့မြှင့ြ နဲ့ တရုတကြပြားလိုလူ အခန်းထဲက ထွကသ်ှားပြီး အရှေ့က ကောငတ်ာဆီ လွှောကသ်ှားသည် ..။ မှောငန်တေဲ့ အခန်းထဲမှာ ထိုငန်တေဲ့ လူသည် အခန်းထဲ ဝငလြာတဲ့ ကောငမြလေးကို တွေ့လိုကရြတာနဲ့

“လာ.. မိခွို ..ညည်းကို တွေ့ချင်လြှန်းလို့ ခေါခြိုင်းလိုကရြတာ . .”

လို့ လှမ်းပြောလိုကသ်ည် ..။ ကောငမြလေးသည် ဒီလူရဲ့ အနားမှာ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည် . .။

“ မိခွို . .လကပြေးစမ်း . .ဒီမှာ စမ်းကြည့်ြ…”

အမှောငထြဲမှာ ကောငမြလေးရဲ့ လကထြဲ သူ့တောငမြတန်တေဲ့ လိငတ်နကြှီးကို ထည့ပြေးလိုကြ သည် ..။ ကောငမြလေးက လိငတ်နကြှီးကို ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည် . .။

“ပူနှေးနှေးကြီးတော့ . . .”

တိုးတိုးလေး လသေံနဲ့ ပြောလိုကတ်ဲ့ ကောငမြလေး ရဲ့ အသံကို ကြားလိုကရြသည် .။

“ဟီး…ဟီး…နငကြှိုကလြား..မိခွို . .”

ကောငမြလေးက ဘာမှ မဖြဘေဲ ဒီလူရဲ့ ခါးပိုင်း နဲ့ ကြောပိုင်းကို လိုကစြမ်းသည် ..။

“ဟားဟား . .ဘာလုပတ်ာလဲဟ . .”

“အဈကို ခါတိုင်း ပါနကဟွောကြီး မပါဘူးလား . .”

“ အောြ..သနတေလြား ..အပြငကြ ကောငဆြီမှာ ပါတယ် . .အဟဲ.. ကားထဲမှာလဲ တဈလကရြှိတယ်.. ဘာဖြစ်လို့လဲ..မိခွို ကြည့်ခြငွလြို့လား . .”

“ အင်း…”

“ ပြမယ် . .ပြီးရငပြှမယ် . .ပုလှေ အရငကြိုငလြိုကြဦး …”

ကောငမြလေးသည် လိငတ်နကြို အရင်းကနေ ဆုပကြိုငထြားရာက ဂွေးစိနှစ်လုံးကို ပြောင်းပြီး ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။

“ အို . . .အင်း . . .”

ကောငမြလေးရဲ့ လကခြွောင်းများက ဖြဖြလေး ဆုပန်ယန်ရောက တင်းတင်းကြပကြှပကြှီး ဖစွည်ှဈလာသည် ..။

“ဟဲ့..မိခြို ..ဖြေးဖြေး.. အို… အား…. အား… ဘာ.. ဘာလို့ ညှဈ …အား . . ”

“ရှူး..တိုးတိုး ..”

“ဟင် . .ဒါ . .ဒါ ဘာကြီးလဲ . .”

အေးစကမြာကြောတဲ့ သံမဏိပြောင်း တုတတ်ုတကြှီး သူ့နားထငကြို လာထိထောကလြာလို့ မေးလိုကတ်ဲ့ အသံက တုနခြါနသည်ေ . .။ အခန်းထဲမှာက မှောငန်တောမှ ဘာမှ မတွေ့ရ ..။

“ ဝမှေိုင်းခြို ….”

“ဟင်…. မင်း… မင်း………. မင်း ဘယသ်ူလဲ . . . . မင်း မိခွို မဟုတဘြူးလား . . .”

“ မဟုတဘြူး . . နင် မုဒိန်းကငွ့ခြဲ့တဲ့ မူမူ … နင် ရကရြကစြကစြကြ ငါ့ကို ကငွ့ခြဲ့တာလေ ..”

“ဟာ…မင်း…မင်း . . . ………..”

“အသံမထွကန်ဲ့.. ဆိုငလြငဆြာ တပထြားတယ်.. အသံမမှညဘြဲ ဦးနှောကတ်ှေ အဖြေးလိုကြ ထွကသ်ှားမယ် ..”

ဇိကနဲ သူ့ပါးစပကြို တိတထြူထူကြီး နဲ့ ပိတကြပလြိုကတ်ာ ခံလိုကရြသည် ..။

“ နင်.. ငါ ဘယလြို ခံရတယဆြိုတာ ပြနသ်ိစမယ်ေ.. ခွေးမသား ..”

စိနဝြင်းထွန်းသည် ကောငတ်ာမှာ ထိုငပြှီး အရကတ်ဈခွကပြှီးတဈခွကြ သောကန်သည်ေ ..။ သူ့ဆရာသမား.. ဝမှေိုင်းခွိုသည် ကောငမြလေး နဲ့ ဘာတွမွေား လုပန်သည်ေ မသိ ..။ တောတ်ောကြှာနပြေီ ..။ သှားကြည့်ရြငလြည်း သူအဆဲခံရဦးမည် ..။

တဈနာရီ ပြည့သ်ှားမှ ဆိုငကြ မနန်ဂွောက စားပြဲထိုးလေးကို တဈနာရီပြည့လြို့ အခန်း ဆကယ်ူဦးမလား .. သှားမေးခိုင်းတာ စိနဝြင်းထွန်း တွေ့ရ သည် ..။ ခကြခြငွြးဘဲ စားပြဲထိုးလေး အခန်းထဲက ပြနပြှေးထွကလြာသည် ..။

“ဆရာ.. ဆရာ.. အမှနလြာကြည့်ပြါဦး …..”

မနန်ဂွောရော.. စိနဝြင်းထွန်းရော အခန်းထဲ ပြေးဝငကြှသည် ..။ မနန်ဂွောက မီးဖြင့လြိုကသ်ည် ..။

“ ဟယ် …”

“ဟာ …”

မှငရြတဲ့ မှငကြှင်းက မလှပဘူး…။ ဝမှေိုင်းခွိုသည် ကိုယတ်ုံးလုံးကြီး လဲကသွဆေုံးနသည်ေ ..။ ပါးစပမြှာ တိတကြပပြိတထြားသလို လကန်ှဈဘကကြို ပူးတုတထြားသည် ..။ အဆိုးဝါးဆုံးက ဝမှေိုင်းခွိုရဲ့ ဖငထြဲကို ရာဘာ အချောင်းကြီးတဈချောင်း တန်းလန်းကြီး ထိုးထားတာကို တွေ့လိုကရြသည် ..။

စိနဝြင်းထွန်းသည် သူ့ဆရာ မသခငေမြှာ မခွိမဆန့ြ ခံစားသှားရသညလြို့ ထငသ်ည် ..။ ဖငပြေါကထြဲကို ရာဘာချောင်း နဲ့ ထိုးဆောင့န်ှိပစြကပြှီးမှ နားထငကြို အသံတိတသ်နတေန်ဲ့ တေ့ဖြုတ် ပစ်ခတပြှီး သတသ်ှားတာ ဖြစ်သည်။ သန့စြငခြန်းထဲက အိမသ်ာထဲမှာ သတိလဈနတေဲ့ စားပြဲထိုးမလေး မိခွိုကို တွေ့ကြရ သည် ..။

စိနဝြင်းထွန်း .. ဖုန်းထုတကြာ အနတ်ီပငစြီဆီကို ခေါလြိုကသ်ည် ..။ အနတ်ီပငစြီသည် ဝမှေိုင်းခွို သတင်းကို ကြားလိုကရြသောအခါ တုနလြှုပခြှောကခြှားသှားသည် ..။

“နအေုပစြိန် ….”

အနတ်ီပငစြီ .. အောသ်ံက တုနန်သည်ေ ..။ ကြောကစြိတကြှောင့ြ အသံတွေ တုနခြါနသည်ေ ..။

“နအေုပစြိန် ..”

နအေုပစြိန် ပြေးဝငလြာသည် ..။

“အနတ်ီပငစြီ ..ဘာလိုလဲ…ဘာဖြစ်လဲ …”

“မင်း..မင်းညံ့လို့ … နအေုပစြိန်.. မင်း ညံ့ဖငွြးမှုတွေ ကြောင့ြ . .”

“ ဘာဖြစ်လို့လဲ …ကနွောြ ဘာလုပမြိလို့လဲ….”

“ မင်းကို ဆောပြှီး လဈပြေးသှားတဲ့ ထောကလြှမ်းရေး မူမူ… အခု ဝမှေိုင်းခွိုကို သတသ်ှားပြီ …”

“ဗြာ …”

“မဗွာနဲ့.. အခု လူစုပြီး ဒီ ဆူးခကြ (ခေါြ) မူမူကို ပိုကစြိပတ်ိုကြ ….. ရှာပတေော့ … တွေ့တဲ့နရောမှာ အသေ ပစ်သတပြတေော့ . . .”

“ ဟုတ်…ဟုတပြှီ..အနတ်ီ ပငစြီ . . .”

……………………………………………………

ရုံးအဆောကအြဦးထဲမှာ လအေေးစကန်ဲ့ သန့ရြှင်း သားနားသော ကကဖြတေးရီးယား ရှိပါရကန်ဲ့ ငယင်ယကြ ကြောင်းသားဘဝကလို လမ်းဘေးဆိုင် ဆောင့ကြှောင့ထြိုငရြမှ နပြေောသ်ော နပေိုငစြိုး နဲ့ ရဲလှန်း သည် သူတို့ ရုံးအပြငကြ လဘကရြညဆြိုငလြေးမှာ ထိုငန်ကြသေည် . .။ နပေိုငစြိုးက ပဲထပတ်ရာကို ပလုပပြလောင်း စားလိုကြ .. လဘကရြညကြို သောကလြိုကြ လုပန်သည်ေ ..။

“နပေိုင် .. အိန်ဒွေ ပကြလြှခညွလြား ..ဖြေးဖြေးစားလည်း ရပါတယကြှာ ..”

“ မင်း မသိပါဘူးကြာ .. ငါ မနေ့က နေ့လညစြာ စားပြီးကတည်းက ခုထိ ဘာမှ မစားရသေးလို့ …”

ဒီအခွိနမြှာ သူတို့ ရုံးရှေ့ကို ကားတဈစီး ထိုးဆိုကလြာ သည် ..။ နပေိုငစြိုး နဲ့ ရဲလှန်း ထိုငန်သေော နရောကနေ လှမ်းမှငန်ရသေည် ..။ ကားပေါကြ ခွထေောကလြှလှလေး အရင်ဦးဆုံး ထွကလြာ သည် ..။ ပြီးတော့ မိန်းမလှလှလေး တဈယောကြ ထွကလြာသည် ..။

“ဟေ့..နပေိုင်..ဟိုမှာ စူးမ..စူးမ….”

စူးမ ဆိုလို့ နပေိုငစြိုး …ဖတွကြနဲ လှည့ကြှည့ြ သည် ..။ စူးမသည် ရုံးထဲကို ဝငသ်ှားသည် ..။ နပေိုငစြိုးက ..

“ညက ငါ့ဆီ ဖုန်းဆကြ ပြောပြတယ် ..စဈဆငရြေး က ပြနလြာတယတ်ဲ့.. ဒီနေ့ ရုံးကို သတင်းလာပို့မယတ်ဲ့ . .”

လို့ ပြောရင်း . .လဘကရြည် ကို မော့သောကပြှီး …

“ရဲလှန်း ငါရုံးထဲ ဝငလြိုကြဦးမယ် ..အဟီး .. စူးမနဲ့ မတွေ့တာကြာပြီ ..”

လို့ ပြောရင်း ..သူ့တိုကပြုံ အိတထြဲ လကန်ှိုကန်လေို့ ရဲလှန်းက ..

“ သှား..ရတယ်..ငါ ရှင်းလိုကမြယ် . .”

လို့ ပြော သည် ..။

နပေိုငစြိုး တဖကလြမ်းကို ကူးပြီး ရုံးထဲ ဝငသ်ှားတာ သူကြည့်န်တေုန်း .. ဆိုငထြဲကို လူတဈယောကြ ဝငလြာသည် ။

“ဟေး… တဇောကကြန်း ..မတွေ့တာကြာပြီ ..မောငရြင် ..မဲဆောကဖြကြ ရောကန်တယ်ေ ကြားတာ …”

“ဟား..ကိုကြှဲ .. လာ..လာ.. ဘာသောကမြလဲ …”

သူတို့က ကိုကြှဲလို့ ခေါသ်ော မွိုးသန့ြဦး .. ရဲလှန်းဘေးမှာ ဝငထြိုငပြှီး လဘကရြညမြှာသည် ..။

“ကိုကြှဲ ..အခု ဘယယ်ူနဈမှာလဲ ..”

“ ဒီမှာဘဲ စီတီယူမှာဘဲ…”

“ကြားလိုကပြါတယ်.. မောငရြင် အလီ ဆိုတဲ့ ကောငကြို အမှုစဈတာ .. ကြည့်လြဲ လုပြဦး.. ခတ်တွေေ စနဈတွေ ပြောင်းနပြေီ ..”

စီတီယူ ဆိုတာက ကောငတ်ာ တဲရိုရဈဈ ယူနဈကို အတိုကောကခြေါတ်ာ ဖြစ်သည် ..။

“ ဒီလိုဘဲ ကိုကြှဲရေ ..တိုင်းပြညထြဲ အကြမ်းဖကြ ဗုံးခွဲချင်တ်ဲ့ လူတွကေိုတော့ လူကြီးလူကောင်းလို ကြုပတ်ို့ မဆကဆြံနိုငဘြူးဗွာ …”

“ အေးပါ..ဒါကြောင့ြ မောငရြင့န်ာမညလြဲ တဇောကကြန်း လို့ ခေါန်ကြတောပေါ့ …”

“ ဒါနဲ့ ကိုကြှဲတို့ဆီက ယမုံဆိုတဲ့ အလန်းလေး .. ကြုပကြှိုကတ်ယဗြွာ …”

“ဟေး .. အဲဒါလေးက မလှယဘြူး ..ဒို့ ယူနဈမှာ သူ့နာမညအြရင်း ယမုံလင်း ပြောကပြှီး နဂစွတ်ူး လို့ ခေါကြှတယ် .. သူက ယောင်ျကြားတွနေဲ့ တတန်းထဲ အကုနလြုပတ်ာ ..မင်း ..နဂစွတ်ူးနဲ့ ဘယမြှာ ဆုံလို့တုန်း..”

“မန်းလေးကြင်းမှာ ဟိုင်းဂကြြ လယောဉြ ဆင်းလာမယ် ဆိုလို့ ကြုပတ်ို့ ပြေးကြတော့ သူက ဆှပတ်ီးမ် က စနိုကပြါအနနေဲ့ ပါလာတာ ..ကြုပ် ကြှသှေားတယ် ..ဒီဇိုင်းက မိုကလြို့ .. ဟီး….”

ကိုကြှဲသည် တဈခါထဲ မှာလိုကသ်ော နန်းကြီးသုတ် နှစ်ပြဲကို ဆကတ်ိုကြ တဈပြဲပြီးတဈပြဲ စားနေ သည် ..။ ရဲလှန်းနဲ့ ကိုကြှဲ .. မှိတန်ဲ့ ကော့သောငဘြကမြှာ စဈဆငရြေးကြီး တဈခုမှာ အတူတူ လုပကြိုငကြှရင်း ခငမြငရြင်းနှီးတဲ့ ရဲဘောရြဲဘကတ်ှေ ဖြစ်လာကြသည်..။ နကပြှောငန်သေော အသား .. ကြီးမားတုတခြိုငသ်ော သူ့ကိုယလြုံးကြီးကြောင့ြ လုပဖြောကြိုငဘြကတ်ှကေ ကြှဲကြီး… ကိုကြှဲ.. ကြှဲပေါကြ .. စသဖြင့ြ ခေါကြှရင်း ..နာမညရြင်း မွိုးသန့ြဦး ပြောကပြှီး လူတိုင်းက ကိုကြှဲလို့ ခေါန်ကြတေော့တာ ဖြစ်သည် ..။

“ မောငရြင့ြ ဘောဒြါ နပေိုငစြိုး တဈယောကကြော .. ဒီရုံးမှာဘဲလား …”

“ အင်း ..ခုလေးတင် ထသှားတာ ..သူ့ဆောလြေး စူးမ တွေ့တာနဲ့ ရုံးထဲ ဝငလြိုကသ်ှားတယ် . . .”

“ စူးမ ဆိုတာ ..ဟို .. အနုအရှလေးလား …”

“ အင်း ..ဟုတတ်ယ်.. ကိုကြှဲ ဆုံဘူးလို့လား …”

“ ဆုံဘူးတာပေါ့ ..ငါ့မှာ စူးမက ကနှဲ့ကရနဲ့ နုလှနလှန်ေးလို့ .. တခါတလေ ..သူ့အတွကြ စိုးရိမမြိတယ် ..မိန်းမချောလေးတွေ ..ဒို့လုပန်တေဲ့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း အလုပတ်ှထေဲ ..မလှယပြါဘူးကြာ ..ဘာကြောင့မြွား ..သူတို့ကို ခိုင်းသလဲ မသိပါဘူး ..”

ရဲလှန်း ကိုကြှဲ ပြောတာကို သဘောပေါကသ်ည် ..။ စူးမလို နုနုရှရှလေးသည် ဒုစရိုကလြောကက မိုကပြေ့ဆိုတဲ့ လူမိုကလြူဆိုးတွနေဲ့ ရငဆြိုငဖြို့က လှယလြှမည် မဟုတ် ..။

“ နယစြပမြှာ…တကယ့ကြို ရှတထြတေဲ့ အကောငတ်ှကေို ဒို့ဝငဖြမ်းတာ ..သမထေူး နမထေူးတွေ ဆိုတော့ ဒို့ကို ခံခကြှတာပေါ့ကြာ ..ကြနဖြူးသမားတွေ ကြ.. ငါ့ကိုငါ ကြမ်းလှပြီ ထငခြဲ့တာ ..ငါတောင် အလူးအလဲ ခံရတယ် .. စူးမလဲ ပြဲဦးထွကြ တောတ်ောြ တုနလြှုပသ်ှားတယကြှ …”

ကိုကြှဲသည် မလိုငဖြတတ်ှေ ဝေ့နတေဲ့ လဘကရြညပြစွပြစွြ တဈခွကကြို ရှူးကနဲ မော့သောကလြိုကြ သည် ..။ ရဲလှန်း ထိုငရြာက ထသည် ..။

“ကိုကြှဲ ..ကနွောြ ဒိုးတော့မယ် ..မနကကြ ဒုခွုပ် ခေါပြှီး အလုပတ်ဈခု ပေးတယ် …လှုပရြှားလိုကြဦးမယ် …”

ကောငတ်ာမှာ ပိုကဆြံပေးရင်း ..ရဲလှန်း .. ငါးသုံးလုံး စီးကရကတ်ဈဘူး ဝယလြိုကသ်ည် ..။ ကိုကြှဲ စားပြဲနားက ဖြတကြာ ဆိုငပြှငကြို လွှောကထြှကရြင်း ..

“ ကိုကြှဲ.. အားလုံး ရှင်းပြီးပြီ .. နောကတ်ော့ တွေ့ကြမယ် …”

လို့ နှုတဆြကလြိုကသ်ည် ..။

“ကောင်းပြီ ..တဇောကကြန်း ရေ ..ဆီးယူး…”

————————————–

အနတ်ီပငစြီ နအေုပစြိနလြည်း ထွကသ်ှားရော ..ဖုန်းကို ကောကကြိုငလြိုကသ်ည် ..။ သူမ အထကကြို သတင်းပို့ရမည် ။

“ ဘော့ဈ .. ပငစြီ ပါ…..”

“ ဝမှေိုင်းခွို အသတခြံရတာကို ပြောမလို့ မဟုတလြား …”

“ ဟင်…ဘော့ဈ သိပြီးနပြေီလား ..”

“ အင်း ..ပငစြီ ..ပငစြီ …”

“ရှင် …..ဘော့ဈ …”

“ ဒါတွေ အားလုံး..ပငစြီ့မှာ တာဝနရြှိတယ် ..ပငစြီ ..”

“ ဟို..ဟို ….”

“ ဆငခြှဆငေလြကတ်ှေ ..လုပမြနနေဲ့..ပငစြီ ..ဒီ မူမူ ဆိုတဲ့ အစိုးရ စပိုငမြကို သိသိချင်ြး ရှင်းပစ်ဖို့က ပငစြီ့တာဝန်.. ကိုယ့အြလုပကြို လုပမြှပေါ့.. သနတေန်ဲ့ ဒိုင်းကနဲ ပစ်သတလြိုကရြင် ပြီးတဲ့ဟာကို ဘယ့န်ှယ် မုဒိန်းကငွ့ခြိုင်းရတယလြို့ကြာ.. ပငစြီ.. ပငစြီ .. တောတ်ောလြဲ ခကတ်ယ် …ကဲ.. အခု လာခဲ့ ..”

“ ဘယ်…ဘယကြို လာရမလဲ ..ဘော့ဈ …”

“ စခန်း ၂ ကို … အခု ခကြခြငွြးလာ ..”

ဘော့ဈ အသံက ခကထြနလြှန်းတာမို့ ပငစြီ တုနသ်ှားသည် ..။ အလှနရြကစြကသ်ော ဘော့ဈအကြောင်း ပငစြီသိလို့ ..။ ပငစြီကလည်း ပငစြီဘဲ …။ သူမ မသိစိတကြ ဒီဆူးခကဆြိုပြီး သူတို့ထဲ ဝငလြာတဲ့ ဒီမူမူဆိုတဲ့ ကောငမြလေးက ချောလှန်းလို့ ကြိတပြှီး မနာလို ဖြစ်နမေိသလား မသိ ..။ သူမကို အတင်း မုဒိန်းကငွ့ခြိုင်းခဲ့သည် ။

ပငစြီသည် သူတို့ အဖြဲ့ကြီးမှာ အဖြဲ့ငယလြေးတွေ အများကြီးရှိတဲ့ အနကကြ တဈခုသော အဖြဲ့ငယရြဲ့ ခေါင်းဆောင် တဈယောကြ ဖြစ် သည် ..။ အရပမြှင့မြှင့ြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တုတတ်ုတထြှားထွား နဲ့ အနတ်ီကြီးပုံပေါကန်လေို့ အနတ်ီပငစြီလို့ ခေါကြှ သည် ..။ တကယတ်မ်း အသကတ်ော့ သိပမြကြီးသေး ..။

သူတို့ အဖြဲ့ကြီးရဲ့ ခေါင်းဆောငတ်ှသည်ေ အဆကကြောင်း.. ပေါကရြောကသ်ညလြို့ ပငစြီ သိထားသည် ..။ အစိုးရဘကမြှာလည်း အဆကအြသှယတ်ှေ ရှိနသညေလြို့ သိရသည် ..။ အကငွ့ပြကြြ ဝနထြမ်းတွဆေိုတာ ဘယခြတ်မေဆို ရှိကြစမှဲဘဲလေ ..။ ငှနေဲ့ပေါကြ စည်းရုံးတဲ့အခါ ဖောကပြှနပြှီး စားဝတန်ရေေး မပြလညေတ်ာ အကြောင်းပြပြီး ..ဒုစရိုကသ်မားတွရေဲ့ အိတကြပထြဲ ရောကကြုနသ်ည် ..။

ထို့ကြောင့ြ ပငစြီလို မကောင်းမှု ဒုစရိုကဂြိုဏြးက ခေါင်းဆောငင်ယတ်ဈယောကကြ .. ” ပုလိပဆြိုတာ ပိုကဆြံပေးရင် ပါးရိုကပြှီးတောင် ခိုင်းလို့ရတယ် ..” လို့ ရဲတပဖြှဲ့ဝငတ်ှကေို စောကြား ပြောဆိုလေ့ရှိသည် ..။

ဘော့ဈဆီကို ကြောကရြှံ့ တုနလြှုပစြှာနဲ့ ပငစြီ ရောကသ်ှားသည် ..။ စခန်း ၂ ဆိုတာက ရနကြုန် စကမြှုဇုံက အဆောကအြဦးကြီး တဈခု ဖြစ်သည် ..။ အပြငဘြန်းမှာက စကရြုံတဈခုရဲ့ ဂိုဒေါငကြှီး တဈခုအနနေဲ့ ဘန်းပြထားသော သူတို့ရဲ့စခန်း တဈခု ဖြစ်သည် ..။ ဂိတပြေါကဝြမှာ မကြန်ှာမာမာနဲ့ အပြာရင့ရြောင် ယူနီဖောင်းဝတ် လူတဈယောကြ ရှိနသည်ေ ..။

“ ဘော့ဈ ခေါထြားလို့ ..”

ဘာမှ စကားပြနမြဖြပမေေဲ့ ခွံတံခါးကို ဖြင့ပြေးသည် ..။ ပငစြီ သူမရဲ့ ဗောကဈြဝကဂြှန်း ဂကြတ်ာ ကားလေးကို ခွံကြီးထဲကို မောင်းဝငသ်ှားပြီး.. ဂိုဒေါငကြှီး အနောကအြထိ ကြေ့ပတ် မောင်းဝငသ်ှားလိုကသ်ည် ..။ အဆငသ်င့ြ ဖြင့ထြားသော တံခါးကြီးထဲ မောင်းဝငလြိုကသ်ည် ။ သူမ ကားလေး ဝငလြိုကပြှီးတာနဲ့ ဂိုဒေါငတ်ံခါးကြီး ပြနပြိတသ်ှားသည် ..။ ကားပေါကြ အဆင်း .. လူတဈယောကြ ရှိနသည်ေ ..။

“ ဘော့ဈ အပေါထြပမြှာ ရှိတယ် ..လှခေါးက တကသ်ှားပါ …”

သူလဲ မကြန်ှာက မာကြော ခကထြနလြှသည် ..။ သံလှခေါးလေး အတိုင်း အပေါထြပ် တကခြဲ့သည် ..။ တံခါး ဆှဲဖြင့လြိုကတ်ာနဲ့ အဲကြန်း လအေေးစကကြို ခံစားလိုကရြ သည် ..။ အပေါထြပကြ အောကထြပ် နဲ့ တခွားစီ ဖြစ်သှားသည် ..။ လင်းထိနန်သေော မီးတွေ ထွန်းထားပြီး တောကပြှောငလြကန်တေဲ့ သဈသားကြမ်းနဲ့ ဆေးအဖြူ အသဈ သုတထြားသော နံရံများနဲ့ ..။

ဘော့ဈ ရဲ့ အခန်းဝကို ရောကတ်ော့ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း မိန်းမတဈယောကြ တံခါးဝမှာ ရှိနသည်ေ ..။ ဒီမိန်းမက ဘာမပြောညာမပြော ပငစြီ့ တကိုယလြုံးကို လကန်ဲ့ ပြတသ်ပပြှီး လကန်ကရြှာသည် ..။ မိန်းမချင်ြး ဖြစ်ပမေဲ့ သူ့လကဖြဝါးကြီးတွေ နဲ့ အကိုငအြပြတခြံရတာ ပငစြီ ကြောခမွြးသှားသည် ..။ ပေါငကြှားဂွဆုံနရော နဲ့ တငသ်ားတွအကြေား ပြတသ်ပဖြို့ မလိုအပဘြူး.. ပငစြီ ထငမြိသည် ..။

“ ရပြီ ..ဝငတ်ော့ ..”

ပငစြီ တံခါး ဖြင့ဝြငလြိုကတ်ော့ ဘော့ဈထိုငတ်ဲ့ ကြီးမားတဲ့ အလုပခြန်းကယွကြှီးထဲကို ရောကသ်ှား သည် ..။ စားပြဲ အကြီးစားကြီးနောကမြှာ ဘော့ဈ ရှိနသည်ေ ..။ ရှှရေောငကြိုင်း မကြမြှနလြေးထောင့လြေးရဲ့ အနောကကြ စူးရှတဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ သူမ ဝငလြာတာကို ကြည့်န်သေော ဘော့ဈကို တွေ့လိုကတ်ာနဲ့ ပငစြီ တကိုယလြုံး တုနသ်ှားသည် ..။ သူ့လကအြောကမြှာ အကြာကြီး လုပခြဲ့တာကြောင့ြ ဘော့ဈသည် ဘယလြောကြ ရကစြကသ်ည် ဆိုတာကို ပငစြီ ကောင်းကောင်း သိသည် ..။

“ လာ..ပငစြီ ..ဒီကို ..”

သူရှိနတေဲ့ စားပြဲကြီး ရှေ့ကို ပငစြီ ရောကသ်ှား သည် ..။ ပငစြီ့ဒူးတွေ မခိုင် ဖြစ်နသည်ေ ..။ ဘော့ဈ နဲ့ မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငရြဲ ..။ မကြစြိကို အောကစြိုကထြားမိသည် ..။

“ ကိုယ့အြပြဈ ကိုယသ်ိတယ် မဟုတလြား ..ပငစြီ ..”

“ဟုတ်…”

“ ခေါင်းဆောင် တဈယောကြ လုပပြှီး အရမ်းပေါ့ဆတယ် ..ထောကလြှမ်းရေးမ လှတသ်ှားတာ နဲ့ ဒို့စခန်းတခွို့ကို ဆုံးရှုံးသှားတယ် .. ဒီကောငမ် သိထားတာတွေ အားလုံး ကိုယယ်ောငဖြွောကရြတယ် ..သူသတလြို့ ဝမှေိူင်းခွို အပါအဝင် ဒို့အဖြဲ့ဝငတ်ှလေဲ သေ ..ငှတွလေည်ေး ဆုံးရှုံး .. ပငစြီ.. မင်း ပေါ့ဆတာ အတွကြ ..ငါ့ ဘတဂြကြြ တောတ်ောြ ထိတယ် .. ငါ မင်းနရောမှာ တခွားတပည့ဆြိုရင် တဈခါထဲ ခကြခြငွြး ပစ်သတလြိုကမြိမှာဘဲ … အင်း … မင်း ကိုကတွော့ .. ငါ .. ငါ ပစ်သတဖြို့ ဝနလြေးနတယ်ေ … ပငစြီ .. ဘာကြောင့လြဲ သိလား …”

“ မသိ…”

“ ငါ့နားကို လာစမ်း ..”

“ဟုတ် ..”

ကြှန်းသား စားပြဲကြီးကို ကြေ့ဝိုကပြှီး ဘော့ဈ ထိုငန်တေဲ့ နားကို ပငစြီ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည် ..။ ရုံးခန်းကယွကြှီးသည် လအေေးစကသ်ံ သဲ့သဲ့မှအပ တိတဆြိတန်သည်ေ ..။

“ ပငစြီ ..”

“ ရှင် ..”

“ မင်းကို ဘယလြိုမွိုး အပြဈဒဏြ ပေးရမလဲ ..”

“ ဘော့ဈ ပေးချင်တ်ာပေးပါ ..ပငစြီ ခံပါ့မယ်..”

ဘော့ဈ သည် ထိုငန်ရကေကြ ပငစြီ့ ခါးလေးကနေ သူ့အနားကို ဆှဲခေါလြိုကြ သည် ..။ ပြီးတော့ လသေံတိုးတိုး နဲ့ ..

“ ဟိုတခါ မင်းနဲ့ ငါ ဖြစ်ပကြကြှပြီးတဲ့နောကြ မင်း ဘယကြောငန်ဲ့ ဖြစ်သေးလဲ..”

လို့မေးသည် ..။ ပငစြီ့ ရငထြဲ နှေးကနဲ ခံစားလိုကရြ သည် ..။

“ ဘယသ်ူနဲ့မှ ထပမြဖြစ်ပါဘူး ..ဘော့ဈ..”

“ ဟင် .. ဟုတရြဲ့လား.. ကြာနပြေီဘဲ.. မင်း .. သှေးသားတောင့တ်တာ မဖြစ်မိဘူးလား .. မညာနဲ့နောြ ..ပငစြီ..”

“ မညာပါဘူး ..သှေးသားဆန်ဒတော့ ဖြစ်မိပါတယ် ..ဘယ်.. ဘယသ်ူနဲ့မှ… မ…. မ… မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး.. ဘော့ဈ ..”

“ မင်း..ဆာမနဘေူးလား ..ပငစြီ ..”

ပငစြီ ဘာမှ ပြနမြဖြေ ..။

“ လာ..ဒူးထောကထြိုငလြိုကြ …”

ပငစြီ ကြောကရြှံ့စွာနဲ့ ဘော့ဈ ထိုငန်တေဲ့ ရှေ့ ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကသ်ည် ..။ ကားထားတဲ့ ဘော့ဈရဲ့ ပေါငတ်နတ်ှေ ကြားထဲ သူမ ရောကသ်ှားသည် ..။ သူမကို ဘာလုပခြိုင်းတော့မညကြို ပငစြီ သိလိုကပြှီ ..။ အင်း..ဒီလို အပြဈဒဏြ ဆိုရင် တောပြါသေးရဲ့..။ ဘော့ဈရဲ့ ညာလကကြ သူ့ဘောင်းဘီက ဇဈ ကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ဆှဲခနွသည်ေ ..။ ပငစြီ ရငတ်ထိတထြိတန်ဲ့ ဘော့ဈ ဘောင်းဘီ အရှေ့ပေါကကြ ထွကလြာမဲ့ဟာကို ကြည့်န်သည်ေ ..။

အို ..။ လုံးပတတ်ုတတ်ုတ် လိငတ်နကြှီးကို သူ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ..။ ပငစြီ့ရငတ်ှေ တဒိုင်းဒိုင်း အခုန် မှနသ်ှားရသည် ..။ ဒီလိငတ်နကြှီး နဲ့ ပငစြီ အရငတ်ခါ ကြုံဘူးခဲ့သည် ..။ တကယ့ြ စံခွိနမြှီကြီး ..။ သူ့ထိပကြ ဒဈဆိုတဲ့ ထိပဖြူးကြီးက ကားကား ကောကကြောကကြှီးနဲ့ ပငစြီ့ အဖုတကြို မကြာခင် ထိုးသှင်းတော့မဲ့ဟာကြီးလို့ တွေးမိလိုကတ်ာနဲ့ ကြကသ်ီးတွေ ဖြန်းကနဲ ထသှားရသည် ..။ ဘော့ဈက ဘာလုပလြို့ မပြောပမေဲ့ သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောကခြိုင်းတယ် ဆိုကတည်းက ဘာလုပရြမယ် ..ဘာလုပစြချင်ေတ်ယ် ဆိုတာ ပငစြီ သဘောပေါကသ်ည် ..။

ဘော့ဈသည် လှနခြဲ့သော တဈနှစ်ခန့ကြ ပငစြီ့ကို တည မူးမူးနဲ့ ဖြုတခြဲ့သည် ..။ ဘော့ဈသည် သူတို့အဖြဲ့ကြီးရဲ့ ခေါင်းဆောငဖြစ်ပမေဲ့ အသကကြ သူ့ထကတ်ောင် ငယသ်ေးသည် ..။ ပိနပြါးကစွလြဈပြီး အားကစား လိုကစြားသူမို့ တကယ် ဖြုတန်ိုငတ်ဲ့လူ ..။ အဲဒီတုန်းက ပငစြီ့ကို မူးနတောတောင် အပီဆှဲတာ ..။ တိတိပပဆိုရင် မိုးအလင်း တညလုံး ငါးခွီ ဖြုတခြဲ့တာ ..။ ပငစြီ အကြိမပြေါင်းများစွာ ပြီးခဲ့ရ သည် ..။ နောကပျိုင်း ပငစြီ့ကို လှည့မြကြည့်တ်ော့ပြနဘြူး ..။ ဘော့ဈမှာက ဆောင်ယင်ယလြေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလညန်သည်ေ .။

ဘော့ဈရဲ့ ဒဈပြဲပြဲ နဲ့ လိငတ်နကြှီးကို ပငစြီ ဖမ်းငုံလိုကသ်ည် ..။ ဘော့ဈ နှုတဖြွားက အင်း….. လို့ ညည်းလိုကတ်ဲ့ အသံကို ပငစြီ ကြားမိလိုကသ်ည် ..။ ပငစြီ… ဆူးခကြ (ခေါြ) မူမူ ထွကပြှေးလှတမြှောကသ်ှားတာနဲ့ ပတသ်ကပြှီး အပြဈရှိတာကြောင့ြ ဘော့ဈကို အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးဖို့ ဆုံးဖြတထြားပြီးမို့ ဘော့ဈ လိငတ်နရြဲ့ ဒဈကြားကို လွှာနဲ့ ထိုးကလိပေးလိုကသ်ည် ..။

“အိုး…ကြှတ်..ကြှတ် …အား …ဟား…….”

ဘော့ဈသည် ဘယလြောကြ ထိမိသှားသလဲ မသိ ..။ ယောငယ်မ်းပြီး ပငစြီ့ခေါင်းကို ဖမ်းကိုငလြိုကြ သည် ..။ ပငစြီလည်း အားကြိုးမာနတ်ကြ ဘော့ဈ လိငတ်နခြွောင်းကို စုတပြေးသည် ..။ ပငစြီရဲ့ လွှာက ဘော့ဈရဲ့ လိငတ်နထြိပဖြွားကို လှိမ့ကြာလှိမ့ကြာ ယကလြိုကြ ထိုးလိုကြ လုပပြေးနသလေို ဘော့ဈရဲ့ ဥနှစ်လုံးကိုလည်း ဖြဖြလေး ပြတသ်ပ် ပေးနသည်ေ ..။

“အား …. ဟား…. အားဟား…. ကောင်းတယ်.. ကောင်းတယ် …. ပငစြီ ..အဝတတ်ှေ ခွှတစြမ်း
မင်းကို ငါ ကြည့်ခြငွတ်ယ် ….”

ပငစြီလည်း စုပတ်ာကို မရပဘြဲ ပါးစပကြ စုပန်စဉြေ လကတ်ှကေ သူမ အဝတတ်ှကေို တဈခုပြီးတဈခု ခွှတပြဈရသည် ..။ ပထမဆုံး ပငစြီရဲ့ ဖြူဖြေး ဖြံ့ထွားပြီး တင်းမာနတေဲ့ စနနှစ်ေခိုငသ်ည် နို့သီးထိပခြေါင်း နီနီလေးများနဲ့ လှချင်တ်ိုင်း လှနတောကို ဘော့ဈ မှငလြိုကရြပသည်ေ ..။

“အိုး ..ပငစြီ..ရပတ်ော့ ..ငါ..ငါ..ပြီးသှားလိမ့မြယ် …”

ပငစြီက စုပတ်ာကို ရပလြိုကပြှီး ထမိနကြို ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ..။ ပငတ်ီပါးပါးလေးမှအပ ပငစြီ့ တကိုယလြုံး ဗလာကငွြးနပြေီ..။ ပငစြီ့ စိတတ်ှေ ကြှထလာနသည်ေ ..။ ဘော့ဈရဲ့ လိငတ်နကြှီးကို စုပန်ရကေတည်းက သူမ အင်ျဂါစပမြှာ အရတွေေ တအားစိုရှှဲနရသေည် ..။ ပငတ်ီကို ပငစြီ လိပပြှီး ခွှတခြွ သည် ..။ ပေါငကြှားက အမှှေးစုစု နဲ့ ဖောင်းဖောင်းမို့မို့ကြီးကို တွေ့လိုကသ်ော ပငစြီ့ဘော့ဈမှာ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး တုတတ်ုတခြဲခဲကြီးကို ရမကပြှင်းတဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ စိုကကြှည့ပြှီး…

“ဖငကြုန်းစမ်း ..”

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ..။ ပငစြီလည်း ဘော့ဈ ခိုင်းတာကို ခကြခြငွြးဘဲ လုပလြသည်ေ ..။ ဘော့ဈရဲ့ အလုပစြားပြဲကြီးမှာ လကထြောကပြှီး ကုန်းပေးလိုကသ်ည် ..။ ဖြူဖြေးတဲ့ တငပြါးကြီးတွကေ ကုန်းလိုကလြို့ ပိုပြီး ကားကော့နသည်ေ ..။ ဘော့ဈသည် ပယပြယန်ယန်ယဘြဲ ဆုပည်ှဈကိုငတ်ှယလြေ သည် ..။ ဘော့ဈရဲ့ လိငတ်နထြိပပြေါကကြ အရကြညေတ်ှဟော လိငတ်နတ်လွှောကြ စီးကလွို့နသည်ေ ..။

ဘော့ဈသည် အခွိနဆြိုင်းမနဘေဲ ပငစြီရဲ့ တငပြါးတွကြေားက ပြူးထွကန်တေဲ့ အဖုတကြှီးထဲကို သူ့လိငတ်နကြို ထိုးသှင်းလသည်ေ ..။ လုံးပတတ်ုတတ်ုတ် အတနကြှီး ဗွိကနဲ ဝငလြာတာကို ပငစြီ တငပြါးကြီးတွကေို ကော့ပေးပြီး ခံလရော ပငစြီ့အဖုတ် အတွငသ်ားနုနုတွကေို မညှာမတာ ပြတတ်ိုကသ်ှားလို့ တကိုယလြုံး ကငွတ်ုနသ်ှားရ သည် ..။ ပငစြီ့နှုတဖြွားက အင်း….ဟင်း….. လို့ အသံထွကလြာသည် ..။

ဘော့ဈက လိငတ်နတ်ဆုံး ထိုးသှင်းလိုကတ်ာမို့ ဘော့ဈရဲ့ အမှှေးကြမ်းကြမ်းတွဟော ပငစြီ့တငပြါးကြီးတွနေဲ့ ထိကပန်ရသေည် ..။ သူ့လိငတ်န် တဈချောင်းလုံး ပငစြီ့အထဲမှာ အပြည့အြသိပကြှီး ရောကန်သည်ေ ..။ ဘော့ဈက ဆကမြလုပဘြဲ တဆုံးထိုးထည့ထြားပြီး ပငစြီ့ စအိုပေါကြ ညိုညိုလေးကို စပြီး ရနရြှာလပြေီ ..။ ဘော့ဈရဲ့ လကမြက စအိုပေါကလြေးကို ကလိနသည်ေ ..။

“အို….”

ပငစြီ ရငထြဲ ထိတသ်ှားသည် ..။ ဘော့ဈ ပငစြီ့ ဖငကြို ခမွလို့လားမသိ ..။ ဒီလောကြ တုတလြဲတုတ် ရှညလြဲရှညတ်ဲ့ လိငတ်နကြှီးနဲ့ ဖငအြခခွံလိုကရြရင် ပငစြီ့ ဖငပြေါကလြေးတော့ ကြဲပြီ.။ ဆူးခကခြေါြ မူမူကို ဝမှေိုင်းခွိုတို့ နဲ့ မုဒိန်းကငွ့ခြိုင်းတာ အခုသူမကို ဘော့ဈက ဖငဖြှင့မြယ် လုပတ်ော့မှ ပငစြီ ကိုယခြငွြးစာမိသည် ..။ ခကြခြငွြးကို ပြနခြံရတာဘဲ ..။ ဘော့ဈ ပြုသမွှ ပငစြီ နုရမှာ ..။ ဘော့ဈက တဈခကြခြငွြး မှနမြှနလြေးစပြီး အဖုတကြို လုပရြင်း ဖငပြေါကကြို ထိုးဆှ ကလိနသည်ေ ..။

“ပငစြီ ..မင်း ဖငခြံဘူးလား ..”

“ မ…မ…မ..ခံဘူးဘူး ….”

“ငါမင်းကို ဖငခြမွယ် ….”

“ ဟုတ်….”

ဘော့ဈရဲ့ လကမြနဲ့ ထိုးဆှပေးနတော နာကငွပြမေဲ့ ကြိတမြှိတ် ခံနရသေည် ..။ ဘော့ဈ ထိုးဆောင့တ်ာတွေ မှနလြာသည် ..။ အရသာ ထူးကဲလှတာကြောင့ြ ပငစြီ သဘောကမွိသည် ..။ အရတွေေ တအားရှှဲနတောကြောင့ြ တဖတဖြတ် အသံတွေ ညံနသည်ေ ..။

“ကောင်းလား..ပငစြီ …”

“ ဟုတ်..ကောင်းတယ် ဘော့ဈ ..”

“ မှနမြှန် ဆောင့မြယ် ..”

“ ဟုတ်…ဟုတ် ..”

တဖန်းဖန်း တဖတဖြတန်ဲ့ ဘော့ဈ ဆောင့ဆြောင့ထြည့တ်ိုင်း .. ပငစြီ့ တငပြါးကြီးတွေ တုနခြါသှားနေ သည် ..။

“အာ့…အား…..အား ….ဆောင့ျ…ဆောင့ျ..တအား…တအား …..”

ပငစြီ ပြီးသညအြထိ ဘော့ဈက မနားတမ်း ဆောင့ပြေးပြီး… လိငတ်နကြို ပငစြီ့ အဖုတထြဲက ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ..။

“ ကဲ ဖငလြိုးရအောင် ..”

ဘော့ဈ ပြောလိုကတ်ဲ့ စကားကြောင့ြ ပငစြီ တုနသ်ှား သည် ..။ ဘော့ဈရဲ့ လကမြက ပငစြီ့ အဖုတထြဲမှာ
ရှိနသည်ေ ..။ ဘော့ဈရဲ့ လိငတ်န် ထိပဖြူးကြီး ပငစြီ့ စအိုပေါကဝြကို လာတေ့လိုကသ်ောအခါ ပငစြီ ကြကသ်ီးတွေ ဖြန်းကနဲ ထသှားရလသည်ေ ..။

——————————–

ဦးသောင်းထိုကစြိုးသည် ကားမောင်းနရင်ေး အိမကြို ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည် ..။ ဇနီးဖြစ်သူ ထမင်းပြဲပြငထြားနိုငရြန် အိမန်ား မရောကခြင် ကြိုတင် ဖုန်းခေါထြားတာက သူ့အကငွ့ြ..။ ဇနီး ဖြစ်သူက ထမင်းပြဲ အဆငသ်င့ြ ပြငထြားသောအခါ မစားသေးဘဲ စောင့န်သေော ဇနီးနဲ့အတူ ညစာကို အိမရြောကရြောကခြငွြး စားနကမွေို့ ယခုလဲ ဖုန်းခေါန်တော ဖြစ် သည် ..။ ဇနီးဖြစ်သူ ဘယရြောကန်လေဲ ..။ ဖုန်းမထူး ..။ သုံးကြိမခြေါပြမေဲ့ မထူး ..။

သူ့အိမရြှေ့ကို ရောကလြာသည် ..။ အိမထြဲမှ မီးရောငကြို တွေ့နရသေည် ..။ ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖြင့တ်ဲ့ အဝေးထိန်းခလုတကြို နှိပသ်ည် ..။ တဒိဒိနဲ့ ဂိုဒေါငတ်ံခါး ပြင့တ်ကသ်ှားတော့ သူကားကို ဂိုဒေါငထြဲ မောင်းသှင်းလိုကသ်ည် ..။ ဂိုဒေါငတ်ံခါးကို ပြနပြိတသ်ည် ..။ ကားစကကြို သတပြိတပြှီး ကားပေါကြ ဆင်းသည့တ်ိုင် အိမကြှီးက တိတဆြိတ် ငှိမသ်ကန်သည်ေ ..။

ဖုန်းခေါမြရတောင် ဂိုဒေါငတ်ံခါးပြင့သ်ံကြားပါက ဇနီးဖြစ်သူ ရောကလြာဖို့ကောင်းသည် ..။ ကားပေါကြ ဆင်းသကပြှီး သူ့ ဆမဆြိုနိုကြ သတ်ေတာပြားလေးကို ကားနောကခြန်းထဲက ထုတယ်ူလိုကသ်ည် ။ စိတထြဲမှာ မသိုးမသန့ြ ဖြစ်လာသည်..။ မသင်ျကာ ဖြစ်လာသည် ..။ အိမထြဲကို တဈယောကယ်ောကြ ရောကန်သလေား ..။ ဇနီးဖြစ်သူ ဘယမြှာလဲ …။

ဖတွကြနဲ သူ့တိုကပြုံအောကမြှာ ပုခုံးစလှယအြိတန်ဲ့ ထည့ထြားသော သူ့သနတေကြို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ..။ ဂိုဒေါငကြနေ အိမထြဲကို ဝငတ်ဲ့ တံခါးကို သော့နဲ့ ဖြင့ဝြငသ်ည် ..။ မီးလင်းနသေော မီးဖိုခန်းထဲကို သူရောကရြှိသှားသည် ..။ ဘယသ်ူမှမရှိ ..။

“ တငတ်င် ..တငတ်င် ..ဘယရြောကန်လေဲ …”

ဇနီးဖြစ်သူ တငတ်ငန်ှယ့ကြို ခေါကြှည့သ်ည် ။ မထူး ..။ သနတေမြောင်းကို အနောကကြို ကလဈကနဲ ဆှဲတငလြိုကသ်ည် ..။ ဒီအခွိနမြှာ မှောငန်တေဲ့ ဧည့ခြန်းကြီးထဲက အနီရောင် မီးအတန်းလေးတဈခု ဖတကြနဲ ပေါလြာလို့ သူက သနတေကြို အဲဒီနရောဘကကြို ထိုးခွိနလြိုကြ သည် ။ လဆော အလင်းတန်း အနီလေး သူ့နဖူးတဲ့တဲ့ကို တန်းထောကထြားနသည်ေ ..။

“လကထြဲက သနတေခြလွိုကြ ..ခငဗြွား ပစ်ရင် တငတ်ငန်ှယ် အရငသ်မယ်ေ ..”

အမှောငထြဲက မိန်းမတဈယောကရြဲ့ အသံ ..။ ရနသ်ူ က ဘယန်ှဈယောကမြှန်း သူမခန့မြှန်းနိုင် ..။ ခဏတာ တွဝနေပြေေီးမှ ဦးသောင်းထိုကစြိုး သူ့ဒသမ ၃၈ ကို့လ် အမွိုးအစား ပြောင်းတို ချောကလြုံးပြူးသနတေကြို သူရပန်ရောဘေးက ကောငတ်ာပေါကြို တငလြိုကသ်ည် ..။

“ ခေါင်းပေါလြကတ်ငထြား .. ဉာဏမြများနဲ့.. ဦးနှောကတ်ှေ ပြန့ကြွဲသှားမယ် …”

တိုးပမေဲ့ ခကထြနမြာကြောတဲ့ မိန်းမအသံ ..။ ဘယသ်ူလဲ…။ ရနသ်ူ ဘယသ်ူလဲ …။ ဦးသောင်းထိုကစြိုး စဉြးစားသည်။ အမှောငထြဲက ထွကလြာတာက သူ့မိန်းမ တငတ်ငန်ှယ် ..။ လကပြှနကြှိုးတုပ် ခံထားရ သည် ..။ ပါးစကမြှာလည်း တိတန်ဲ့ ကပထြားခံနရေ သည် ..။ တငတ်ငန်ှယရြဲ့ နောကကြ မိန်းမတဈယောကြ ထွကလြာသည် ..။ ဆူးခကြ အမညခြံ အသှငယ်ူခဲ့တဲ့ မူမူ …။

“ဘယလြိုလဲ.. သောင်းထိုကစြိုး ..ခငဗြွား ပြောခဲ့တုန်းက ထိပတ်န်းလွို့ဝှကဆြို ..ခုတော့ ခငဗြွား ပါးစပကြ မလုံလို့ ကာဗာလဲပေါြ..ကမွလည်း မုဒိန်းအကငွ့ခြံရတယ်.. လှတအြောင် ပြေးနိုငလြို့သာ မသတော .. ဘကကြပလြည်းမရှိ .. စခန်းငယ် (ဆေ့ဖဟြောကဈြ) လည်း ဝငလြို့မရ ..ခငဗြွား ဘယလြို ဌာနခွဲမှူး လုပန်တောလဲ … ခငဗြွားကို သဈစာဖောကတ်ို့ သှားရာ လမ်းကို ပို့ရမယ် …”

အနီးကို ရောကလြာသော မူမူသည် ဦးသောင်းထိုကစြိုးကို ရုတတ်ရကြ သူမ ခွိနရြှယထြားတဲ့ အူဇီသနတေဒြငန်ဲ့ ထုခလွိုကသ်ည် ..။ ဦးသောင်းထိုကစြိုး ..ဝုန်းကနဲ ကြမ်းပြငပြေါြ မှောကရြကကြသွှားသည် ..။

“ပြနထြ ..ခငဗြွား ယောင်ျကြား မဟုတဘြူးလား .. သဈစာဖောကြ ..လူယုတမြာ …”

“ ငါ..ငါ သဈစာမဖောကဘြူး ..ငါ ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောဘူး ..ငါ ..ငါ ..စခန်းငယရြော ဘကကြပရြော စီစဉထြားတယ် ..”

“ ဘာ …သှေးရူးသှေးတန်းတွေ လွှောကပြှောမနနေဲ့ .. ခငဗြွား ထ… ဟိုစားပြဲပေါမြှာ .. လကပြတ်ော့ကြနပြှူတာ ဖြင့ထြားတယ် .. ခငဗြွား အမှားကို ညှှနခြွုပဆြီ အီးမေးလန်ဲ့ ရေးပို့စမ်း .. ဒါမှ သူ့လကအြောကကြ ဌာနခွဲမှူးတဈယောကြ ဘယလြောကြ သောကသ်ုံးမကလွဲ ဒင်းသိမယ် .. မကြနပေဘြူး … ဒင်းတို့ အားလုံးကို လကစြားခွေ မယ် ..”

မူမူသည် ဒေါသတကြီးနဲ့ ကုန်းထနသေော ဦးသောင်းထိုကစြိုးကို ကနသ်ည် ..။ အနကရြောင် တောစီး ဖိနပရြှညကြို စီးထားသော မူမူရဲ့ ကနခြကြကြ ပြင်းထနလြှသည် ..။

“အား …မလုပ်..မလုပပြါနဲ့ …..”

“ ထစမ်း ..ကုလားထိုငမြှာ ထိုင်…”

“အီးမေးမှာ ဘာ…ဘာပို့ရမှာလဲ …”

“ ခငဗြွား သောကသ်ုံးမကလွို့ ကမွ အကငွ့ခြံရတာ ရေး ..စောကပြတတ်ငမြက ဖငပြေါကကြိုပါ အကငွ့ခြံရတာ ရေး.. ဆေ့ဖဟြောကဈြသော့ မထားထားတာ ရေး ..ဘကကြပထြားဖို့ လုပထြားရကန်ဲ့ အရေးအကြောင်းပေးလာတော့ ဘကကြပ် မရှိနတော ရေး … မှနမြှနရြိုကြ .. ဘာနှေးနတောလဲ…”

“ဖြောင်း ”

ဇကပျိုးကို ရိုကထြည့ပြှနသ်ည် ..။ တရားခံများကို နှိပစြကန်ကြေ ဦးသောင်းထိုကစြိုး ..သူလုပခြဲ့တာမွိုး အရိုကအြနှကတ်ှေ ပြနခြံနရသေည် ..။ အားလုံး ရေးအပြီး …မူမူ က..

“ ဆကရြိုကြ ..ဒီအခွိနကြ စပြီး မူမူဆိုတဲ့ ကောငမြက နငတ်ို့ ဌာနကို ကောင်းကောင်း ဒုကျခပေးတော့မယလြို့ … မိုကပြှီဟေ့ဆိုရင် ..တဇောကကြန်းဘဲ … လာမစမ်းနဲ့ ကြမ်းပစ်လိုကမြယ် ….”

ဦးသောင်းထိုကစြိုး အားလုံးရိုကအြပြီး ..

“ ကဲ..ပို့လိုကျ ..”

လို့ သနတေပြှောင်းနဲ့ နောကစြိကို ထိုးကာ ပြော သည် ..။

“ဒီဘကလြှည့ြ …”

“မ..မ…မသတပြါနဲ့ ..ငါ တောင်းပနပြါတယ်.. မူမူရယ် ….”

“ ဒါဆို ကမွမေးတာ ဖြေ ..ကမွ အနဒြါကာဘာ လုပန်တော ဘယသ်ူ့ကို ပြောသေးလဲ …”

“ ရနကြုနဌြာနခွုပကြ လှှတလြိုကတ်ဲ့.. စူးမကို မင်းကို ဘကကြပလြုပဖြို့ တာဝနပြေးရင်း ..ငါ..ငါ ပြောပြမိတယ် ..သူကလည်း မင်းလိုဘဲ ထိပတ်န်း အဆင့ြ ဝနထြမ်းတဈယောကမြို့ ပြောပြလိုကတ်ာဘဲ.. ငါ.. သဈစာမဖောကဘြူး …”

“ စူးမ …..”

“တောကျ …..သိကြရောပေါ့”

မူမူရဲ့ သနတေပြှောင်းက ဦးသောင်းထိုကစြိုးရဲ့ နားထငကြို တေ့ထောကလြိုကသ်ည် ..။

“ မ….မ…..မလုပပြါနဲ့ ….”

———————

ရဲလှန်းသည် ဒုခွုပကြ သူ့ကို ခေါယ်ူတွေ့ဆုံပြီး .. အသှငယ်ူတဲ့ မူမူ (ခေါြ) ဆူးခကြ အကြောင်းကို ပြောပြပြီး ..မူမူကို ရှာဖြဖေို့ တာဝနပြေးတာကြောင့ြ နောကဆြုံး မူမူ ပြောကသ်ှားသော တောငစြခန်းမှို့လေးဆီကို ခရီးထွကခြဲ့ရသည် ..။ မူမူ ဘာကြောင့ြ ပြောကသ်ှားသလဲ ..ဌာနခွုပကြ မသိ ..။ တပတတ်ဈခါ သတင်းပို့နကြေ မပို့တော့ ..။ သူမ ရှိနတေဲ့ မှို့က အရေးပေါြ ဆေ့ဖဟြောကဈြ တဈခုက ငှတွနေေဲ့ သနတေတ်ှေ ယူသှားလို့ မူမူ သည် တဈခုခုတော့ ဖြစ်နပြေီလို့ ဒုခွုပတ်ို့ ယူဆပြီး ရဲလှန်းကို ခကြခြငွြးလိုကသ်ှားဖို့ တာဝနပြေးတာ ဖြစ်သည် ..။

ရဲလှန်းသည် လကရြှိ ရနကြုနမြှို့ထဲ အကြမ်းဖကြ ဗုံးဖောကခြှဲခဲ့သော အကြမ်းဖကသ်မားတွကေို လိုကလြံ ဖောထြုတန်တေဲ့ အလုပကြို လုပန်သေူ ဖြစ် သည် ..။ ဒုခွုပကြ လကရြှိတာဝနမြွားကို သူနဲ့ တွဲလုပန်သေော ယူနဈနဲ့ လှှဲထားခဲ့ပြီး မူမူကို လိုကလြံ စုံစမ်းဖို့ တာဝနပြေးသည် ..။

ရဲလှန်း တောငစြခန်းမှို့လေးကို ရောကသ်ှားသော အခါ ဒီနယမြှတောဝနခြံ ဌာနခွဲမှူးနဲ့ သူ့ဇနီးကို ရကရြကစြကစြကြ သတဖြှတသ်ှားကြောင်း ..ဒသခေံဝနထြမ်းများက ပြောပြတာနဲ့ အခင်းဖြစ်ပြားတဲ့ ဦးသောင်းထိုကစြိုးရဲ့ နအေိမကြို ရဲလှန်း ရောကရြှိသှား ခဲ့သည် ..။ လငမြယား နှစ်ယောကစြလုံးကို ပစ်သတသ်ှားသည် ..။ ထူးခွားတာက ဦးသောင်းထိုကစြိုးရဲ့ စအိုပေါကမြှာ ရာဘာလိငတ်နခြွောင်းကြီး တန်းလန်း ထိုးထည့ထြားတာ ဖြစ်သည် ..။

သူတို့ဌာနခွဲ ..သဲလှနစြရှာဖြရေေး ယူနဈက လူတွေ လကဗြှေ..နဲ့ သဲလှနစြ ဘာကနွခြဲ့သလဲ အသေးစိတ် ရှာဖြနကြေတော ရဲလှန်း တွေ့ရ သည် ..။ ထမင်းစားခန်းက စားပြဲပေါမြှာ လကပြတ်ော့ ကြနပြှူတာတဈလုံး ရှိနသည်ေ ။ သဲလှနစြ ရှာဖြရေေး ယူနဈက တာဝနခြံက ဒီလကတ်ော့ပကြနေ သူတို့ဌာန ညှှနခြွုပဆြီ အီးမေးတဈစောင် ပို့ထားကြောင်း ..ပြသ သည် ..။ ရဲလှန်းသည် အမှုသဘာဝကို သဘောပေါကသ်ှားခွိန် ရနကြုနဌြာနခွုပကြ သူ့ကို ဖုန်းခေါလြာ သည် ..။

ကာရာအိုကေ ဘားတဈခုမှာ ဝမှေိုင်းခွိုဆိုတဲ့ လူတဈယောကြ အသတခြံလိုကရြတဲ့ အကြောင်း အသိပေးသည် ။ ဒီဝမှေိုင်းခွိုသည် မူမူ အသှငယ်ူပြီး လိုကထြောကလြှမ်းနတေဲ့ ဒုစရိုကအြဖြဲ့ကြီးက ဂိုဏြးသားတဈယောကြ ဆိုတာရယ်.. ဝမှေိုင်းခွိုရဲ့ ဖငပြေါကထြဲကို လိငတ်နအြတုကြီး ထိုးသှင်းထားတာရယကြို ရဲလှန်း သိရသည် ..။ မူမူသည် သူမကို မုဒိန်းကငွ့ခြဲ့သော ဝမှေိုင်းခွိုကို ရကရြကစြကစြကြ လကတ်ုံ့ပြနလြိုကတ်ာဘဲလို့ သဘောပေါကရြသည်။ မူမူသည် ဥပဒဘကေတ်ောသ်ား ဘဝမှ လူသတသ်မ ဝရမ်းပြေး ဘဝကို ရောကရြှိသှားပါပကောလား …။

ရနကြုန် ဌာနခွုပကြ မူမူကို အပူတပြင်း လိုကလြံဖမ်းဆီးဖို့ ရဲလှန်းကို ညှှနကြှားသည် ..။ သူ့ကို ကူညီဖို့ အဖြဲ့ငယတ်ဈခု စလှေှတပြေးမညလြို့လည်း ပြော သည်..။

————————————

နအေုပစြိနသ်ည် သူ့ရှေ့မှာ ရောကန်တေဲ့ သူ့တပည့ြ ပတေိုးကို

“ ဟေ့ကောင်..သချောရဲ့လား ..”

လို့ မေးလိုကသ်ည် ..။ ပတေိုးက သူတို့ ဆူးခကြ (ခေါြ) မူမူ့ကို ခွရောခံမိပြီလို့ ပြောလို့ ..။ သူတို့ဘော့ဈသည် အနတ်ီပငစြီ ညံ့ဖငွြးလို့ မူမူ ထွကပြှေးပြီး သူတို့ စခန်းတခွို့ကို စွန့ပြဈ ခွရောဖြောကခြဲ့ရလို့ ဆုံးရှုံးတာများနဲ့ ဝမှေိုင်းခွိုလို စိတခြရွတဲ့ တပည့ကြောင်းတဈယောကြ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကြောင့ြ အလှန် စိတဆြိုးနပြေီး ဘာဘဲလုပလြုပ် အမှားအယှင်း ကင်းလိုသည် ..။ ပတေိုးက ..

“သချောတယ် ဆရာ ..ကနွောြ ဒီဆောန်ဲ့ အကြာကြီး အလုပတ်ှဲလုပခြဲ့ဘူးတာဘဲဟာ.. သူ့ရုပကြို ခွေးခွီသှားတောင် မှတမြိပါတယ် ..သူမှသူပါဘဲ ..”

“ ဒီကောငမြကို မင်းတို့ တွေ့တယဆြိုတဲ့ အိမကြ ဘယသ်ူ့အိမလြဲ ..”

“ သူ့ဘဲလို့ ထငတ်ာဘဲ ..ရဲပြုတလြို့ ပြောကြတယ် ..နာမညကြ ဟနထြူးမောင် ..တဲ့ .. အခုတော့ ပြဲစားယောငယ်ောင် ဘာယောငယ်ောငပြဲ.. ဒီကောငမ် ဒီကောင့အြိမမြှာ ရှိနတော သခတွေယ် ..ဆရာ ..”

“ သချောရင် ..အပိုငစြောင့ပြှီး ဝိုင်းသမ လိုကကြှမယ် ..အခွိနကြောင်း ကြည့်ပြှီး ဝုန်းလိုကကြှတာပေါ့ ..”

“ ကောင်းပြီ ဆရာ..ကနွောြ ..ဖောလြှန်းကို မကြခြှမပြေတ် တဈနရောက စောင့ကြှည့ခြိုင်းထားတယ် …”

“အိုကေ ..”

နအေုပစြိန် ..အနတ်ီပငစြီ့ဆီကို ဖုန်းကောကဆြကလြိုကပြါသည်။

…………………………………………………………….

ဟနထြူးမောင် ထင်းရှူးသတ်ေတာ အရှညကြှီးကို ထမ်းပြီး သူ့တိုကခြန်းကို ပြနရြောကလြာတော့ မူမူ ရချိုးနသည်ေ ။ မူမူ ရချိုးခန်းထဲက ပြနထြှကလြာတော့ အပေါပျိုင်းဗလာနဲ့ ဟနထြူးမောငကြို တွေ့ သည် ..။

“ကိုမောင်..အဆငပြှခေဲ့လား ..”

“ပြတယ်ေ ..ဟိုဘကကြအလာ ရဲတွေ စုံထောကတ်ှေ တပြုံကြီး ခွရှေုပန်လေို့ မနည်း ဘတလြာရတယ် မူမူ ..”

“ အင်း..ဒါကြောင့လြဲ မူမူက ကိုမောင့ကြို အားကိုးတာ.. သိလား .. ကြေးဇူးဘဲ ကိုမောင် .. ဒီတဈခါပြီး ရင် မူမူ အလုပပြှနလြုပတ်ော့မှာပါ …”

ကိုယမြှာ မကြန်ှာသုတပြုဝါ ပတစြည်းထားသော မူမူ့ကို ဟနထြူးမောငကြ ပြေ့ဖကကြာ မူမူရဲ့ နှုတခြမ်းထူထူဖောင်းဖောင်းလေးကို ငုံကာ စုပလြိုကြ သည် …။ မူမူကလည်း ဟနထြူးမောင် လညဂြုတကြို ပြနလြညသ်ိုင်းဖကြ လိုကပြှီး ခပကြှမ်းကြမ်းဘဲ ပြနလြည် နမ်းစုပလြသည်ေ ..။

ဟနထြူးမောင် ရဲ့ လကတ်ဖကြ က မူမူ့တငသ်ားထယထြယကြှီးတွကေို ဆုပန်ယဖြစွန်သည်ေ ..။ မူမူ ကလည်း အားကမွခံ ဟနထြူးမောငရြဲ့ ဂငွြးဘောင်းဘီ သံကြယသ်ီးကို ဖြင့ဖြှုတသ်ည် ..။ နှစ်ယောကစြလုံး အသကရြှူတာတွေ ပြင်းထန် မှနဆြနလြာကြသည် ..။ သှေးသားတွေ ဆူဝေ ထကြှကုနတ်ာကြောင့ြ မူမူ ဇဈဖြုတလြိုကသ်ော ဂငွြးဘောင်းဘီကို ဟနထြူးမောငကြ အောကခြှကေို ခွနေဲ့နင်းပြီး ခွှတပြဈလိုကသ်လို မူမူ ပတစြည်းထားတဲ့ မကြန်ှာသုတပြုဝါကိုလည်း ဟနထြူးမောငကြ ဆှဲဖြုတပြဈလိုကသ်ည် ..။ မူမူ့ကိုယမြှာ အဝတဆြိုလို့ ခညွတ်မွှငတ်ောင် ရှိမနတေော့ ..။

မူမူရဲ့ မိမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးတီး အလှအပတွကေို ဟနထြူးမောင် တွေ့တော့ ကာမရာဂစိတတ်ှကေ အမှင့ဆြုံး ထကြှသှားပြီး မူမူ့ကို ကုတငစြောင်းမှာ ပကလြကလြှနခြလွိုကပြှီး မူမူ့ပေါငတ်နဖြှူဖြူသှယသ်ှယတ်ှကြေားထဲ ခေါင်းထိုးဆိုကကြာ မူမူရဲ့ အင်ျဂါစပကြို နမ်းရှုံ့လသည်ေ ..။ မူမူမှာ ဟနထြူးမောငရြဲ့ နှာခေါင်းခွှနခြွှနကြ သူမအင်ျဂါစပရြဲ့ အရသာဖူးအစိ ကို ပြတသ်ပခြလုတတ်ိုကမြိသှားတာမို့ နှုတခြမ်းထူအမ်းအမ်းလေး ပြင့ဟြကာ.. တအိုအိုနဲ့ ညည်းနရသေလို သူမ ပေါငတ်နတ်ှကေို ကားဖြဲကာ ဟနထြူးမောငရြဲ့ ဆံပငတ်ှကေို လကန်ဲ့ဆုပကြိုင် ဆှဲထား သည် ..။

ဟနထြူးမောငရြဲ့ လွှာက သူမအင်ျဂါစပ် နှုတခြမ်းသား တွကေို စတငယ်ကပြေးတော့ မူမူမှာ ဖငတ်ကြှကြှနဲ့ အရသာ ရှိလှန်းနတေော့ .. အို့ဟိုဟို ..အား.. အား… အား… အား.. နဲ့ အောည်ည်းနသည်ေ ..။ ဟနထြူးမောငရြဲ့ လွှာက အပြားလိုကကြှီး ဖိဖိယကန်သည်ေ ..။

ဟနထြူးမောငသ်ည် လာဘမြစားရပါဘဲနဲ့ သူ့အထကလြူကြီးတွကေ ဟနထြူးမောငကြို ရာထူးမှခပြှီး စဈဆေးမှုတွေ လုပကြှတာကြောင့ြ ဟနထြူးမောင် အလုပကြ ထွကပြဈခဲ့တာဖြစ်သည် ..။ မူမူက သူ့ခစွသ်ူ ဟနထြူးမောငရြဲ့ အမှုကို စုံစမ်းကြည့်သ်ောအခါ အထကလြူကြီးများသည် ဟနထြူးမောငကြ သူတို့ကို တနစြိုးလကဆြောင် မဆကသ်လို့ အမကြသ်ိုကြပြီး အပြဈရှာကြတာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရပသည်ေ ..။

သို့ပမေဲ့ ဟနထြူးမောငကြ အလုပထြှကပြှီးနပြေီ ..။ ဟနထြူးမောငသ်ည် ရဲတပဖြှဲ့အပေါြ စိတန်ာနသေူ ဖြစ်သည် ..။ မူမူလည်း ဒီလို သူမဌာနအပေါြ လကစြားခွတောတွေ လုပလြာသော အခွိနမြှာ ခစွသ်ူနှစ်ဦး ပူးပေါင်းမိသှားကြတော့သည် ..။ စိတန်ာကညွြးသူနှစ်ယောကြ ပူးပေါင်းမိပြီး အနတ်ီပငစြီတို့ ဂိုဏြးကိုရော ထောကလြှမ်းရေး အဖြဲ့ကိုပါ ထိုးဖောကြ တိုကခြိုကမြှုတွေ လုပလြာလသည်ေ …။

ဟနထြူးမောငသ်ည် မူမူ့ခါးသိမလြေးကို သူ့သနမြာတဲ့ လကတ်ှနေဲ့ ဆုပကြိုငကြာ ဖောင်းကြှနသေော မူမူ့ အင်ျဂါစပခြုံးခုံးမို့မို့ကြီးကို အားရပါးရ ယကပြေးလသည်ေ ..။ မူမူမှာ ဟနထြူးမောငန်ဲ့ ကြဲကြာနတော ကြာပြီး ဘယယ်ောင်ျကြားနဲ့မှ အခုလို ကာမဆကဆြံတာ မရှိခဲ့လို့ သှေးသားတွေ တအားညဆူကြှနတောမို့ သူမတငပြါးကြီးတွကေို ကော့ကော့ပေးနေ သည် ..။ တပြတပြှတ် ယကသ်ံတွနေဲ့ တအီးအီး တအင်းအင်း ညည်းသံတွကေ တိတဆြိတန်တေဲ့တိုကခြန်းလေးထဲ ကယွကြယွလြောငလြောငကြှီး ကြားနရသေည် ..။

“ တောပြှီ..ကိုမောင် …မူ့ကို လုပခြငွလြုပတ်ော့..”

ဟနထြူးမောငကြ ယကန်ဆေဲ ..။ သူ့လွှာထိပကြ မူမူ့ အဖုတတ်ှင်းထဲကို စွပကြနဲ စွပကြနဲ ဝငရြောကန်သည်ေ ..။ မူမူက ယားလှန်းနပြေီး ယကပြေးတာနဲ့ မလုံလောကတ်ော့ဘဲ လိငတ်နန်ဲ့ ထိုးဆောင့ပြေးစချင်ေန်ပြေီ ..။

“ ကိုမောင် … လုပပြါတော့ .. မူ မနနေိုငတ်ော့ဘူး…”

ဟနထြူးမောငလြည်း မူမူက ထပပြှီး တောင်းဆိုနလေို့ အဖုတယ်ကပြေးနတောကို ရပပြဈလိုကြ သည် ..။ ဟနထြူးမောငရြဲ့ ပါးစပတ်ဝိုကြ အရမွေား စိုပနသေည်ေ ..။ မူမူက ဖငပြူးတောင်း ထောငပြေးလိုကသ်ည် ..။ ဟနထြူးမောင် ဒီလို ဖငထြောငပြေးတာ ကြိုကမြှန်း မူမူ သိလို့ …။ ဟနထြူးမောငလြည်း အလိုကသ်ိတဲ့ မူမူ့ကို သဘောကသွှားပြီး.. မူမူ့ ဖငတ်ုံး တောင့တ်ောင့ကြားကားတွေ အနောကမြှ ဝငရြပခြါ ဖငန်ှဈလုံးကြားက ဖောင်းပြူးထွကန်တေဲ့ အဖုတကြှီးကို သူ့လိငခြွောင်းရဲ့ ထိပဖြူးကြီး နဲ့ စုံခွီ ဆနခြွီ ပြတလြှိမ့လြိုကြ သည် ..။ မူမူ့အဖုတကြှီးမှာ ပစေိုနတေဲ့ အရမွေား.. လိငတ်နထြိပဖြူးကြီးမှာ ပလေူးသှားသည် ..။

မူမူ့ ဖငပြေါကည်ိုညိုလေးကိုလည်း အသဲယားစရာ မှငန်ရတောကြောင့ြ ဒီလို ဖငပြူးတောင်း ထောငပြေးတဲ့ ပုံစံကို ဟနထြူးမောင် သဘောကတွာ ဖြစ် သည် ..။ အဖုတကြို စိတတ်ိုင်းကြ စပရြှကန်တေုန်းမှာ ဖငပြေါကလြေးကိုလည်း ကလိချင်တ်ိုင်း ကလိနိုငလြို့ ဒီလိုပုံစံနဲ့ လုပတ်ိုင်း မူမူ့ဖငပြေါကကြို လကမ် နဲ့ ထိုးဆှကာ ကလိပေးနတောကြာပြီ..။ မူမူ့ဖငပြေါကကြို တနေ့တော့ ဖြင့မြညလြို့ စိတကြူးထားသော ဟနထြူးမောငသ်ည် ဒီနေ့လည်း မူမူ့ဖငပြေါကြ ညိုညိုလေးကို ကလိရန် သူ့လကမြကို တံတွေးများနဲ့ ဆှတလြိုကသ်ည် ..။

မူမူ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းကြီးထဲ လိငတ်နကြို ထိုးသှင်းရန် တေ့လိုကစြဉြ သူတို့တိုကခြန်း ဝငပြေါကကြ အသံများ သဲ့သဲ့ကြားလိုကလြို့ မထိုးသှင်းလိုကသ်ေးဘဲ နားစွင့န်သည်ေ ..။ ဖငထြောငကြုန်းပေးထားသော မူမူသညလြည်း နားပါးသော ..အလေ့အကငွ့မြွားနပြေီဖြစ်တဲ့ ထောကလြှမ်းစာရေးဝနထြမ်း တဈယောကြ ဖြစ်တာကြောင့ြ

“ ကိုမောင် ..လူ ….လူ….”

လို့ လသေံလေး နဲ့ ပြောလိုကတ်ာနဲ့ ဟနထြူးမောင် လည်း ကုတငဘြေးကို လှိမ့ဆြင်းလိုကပြှီး ဘေးက စားပြဲပေါကြ သူ့သနတေကြို ဆှဲကိုငလြိုကသ်ည် ..။ မူမူလည်း ခေါင်းအုံးအောကမြှ သူမရဲ့ သနတေကြို လှမ်းယူလိုကသ်ည် ..။ ဝုန်းကနဲ အခန်းတံခါး ပြင့သ်ှားပြီး လူတွေ ခုနဝြငလြာသည် ..။ သူတို့ လကထြဲမှ သနတေမြွားနဲ့ တဘုန်းဘုန်း တဒိန်းဒိန်း ..ဒလစပ် ပစ်ခတလြရော စောစောက မူမူနဲ့ ဟနထြူးမောငတ်ို့ ခစွရြညလြူး ခစွစြခန်းဖြင့န်ကြတေဲ့ ကုတငကြှီးကို ကညွဆြံများ တဖြောင်းဖြောင်း ထိမှနကြုနသ်ည် ..။ ယမ်းငှေ့များ ဖုံးလှှမ်းကုနသ်ည် ..။

ကုတငအြောကြ ကြမ်းပြငမြှာ မှောကရြကြ ရှိနကြသေော ဟနထြူးမောငန်ဲ့ မူမူတို့ ဝငလြာသူတွကေို ပြနလြည် ပစ်ခတကြှပြီ …။ ဒိန်းဖေါင်း.. ဒိန်းဖေါင်း နဲ့ ပစ်ခတသ်ံများနဲ့အတူ ဝငလြာသူတွေ တခွို့ကို ထိမှနကြုနသ်ည် ..။ ဘုန်းကနဲ ပြုတကြလွဲပျို ကုန် သည် ..။ မူမူ နဲ့ ဟနထြူးမောငလြည်း ကညွကြပထြဲက ကညွဆြံတွေ ကုနသ်ညအြထိ ဆကတ်ိုကြ ပစ်ခတအြပြီး မူမူက အခန်းထောင့မြှာ ထောငထြားတဲ့ အူဇီ စကသ်နတေတ်ိုလေးကို ပြေးယူသည် ။

ဝငလြာသူတခွို့ အခန်းပြငကြို ဆုတပြှေးတော့ မူမူလည်း တဟုနထြိုး ပြေးလိုကကြာ အူဇီကို အောတ်ိုဆှဲ ပစ်ခတတ်ော့ အခန်းအဝမှာ ရနသ်ူနှစ်ယောကြ ကော့လနကြာ လဲကသွှားရသည် ..။ ကယွလြောငသ်ော သနတ်ေ ပေါကကြှဲသံတွကြေောင့ြ ဟနထြူးမောင် သူမကို တစုံတခု လှမ်းပြောတာကို နားတွေ တအားအူနလေို့ မကြား ..။ အခန်းပြငထြိ ထွကကြာ ပစ်ခတသ်ည် ..။

ရနသ်ူတခွို့က တဆဈခွိုး အကြေ့နံရံမှာ အကာအကြယယ်ူပြီး ပစ်ခတကြှလို့ မူမူ အခန်းထဲ ပြနခြုနဝြငလြာသည် ..။ ဟနထြူးမောငလြည်း ကညွကြပအြသဈ လဲလိုကသ်လို နောကထြပ် ပစ်စတို တဈလကကြို သူ့ကြောပိုးအိတထြဲက ထုတယ်ူကာ သနတေန်ှဈလကကြို လကတ်ဈဖကစြီ ကိုငကြာ ..

“ မူ ..လဈစို့ ..လောငခြှာကိုယူ.. ပြတင်းပေါကကြဆင်း.. ကိုယ် ခံပစ်ထားမယ် ….”

လို့ အောပြှောလသည်ေ …။မူမူလည်း စောစောက ဟနထြူးမောင် သယယ်ူလာသော ထင်းရှူးသတ်ေတာရှညကြှီးကို ဖြင့ပြှီး အတွင်းက အတေီဖိုး ရော့ကကလြောငခြှာကြီးကို သိုင်းကြိုးနဲ့ ပုခုံးမှာ လှယလြိုကြ သည် ..။ အနတ်ီပငစြီတို့ အဖြဲ့ကို ပြင်းပြင်းထနထြန် ခွမှေုန်းပစ်ဖို့ ဟနထြူးမောငကြို တောတွင်း အဆကအြသှယတ်ှဆေီက ဒီလောငခြှာကို သှားရောကြ ဝယယ်ူစတောဖြစ်သည် ..။

ရနသ်ူတွေ တောတ်ောမြွားများ ထိကုနတ်ာကြောင့ြ စောစောကလို အတင့မြရဲကြတော့ ..။ သနတေသ်ံတွကြေောင့ြ ရဲတွလည်ေး မကြာခင် ရောကလြာကြမှာမို့ မူမူနဲ့ ဟနထြူးမောငရြော.. ရနသ်ူ အဖြဲ့များပါ ဒီနရောက ခွာကြဖို့ ကြိုးစားကြလသည်ေ ..။

တိုကအြနောကဘြကမြှာ ရပထြားတဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝီလီဂစွြ အဖြူလေးပေါကြို ခုနတ်ကမြောင်းထွကြ
လိုကကြှသည် ..။ ရနသ်ူကို သူတို့ မခွမှေုန်းခင် ရနသ်ူက သူတို့ကို ဝငတ်ိုကခြိုကသ်ည် ..။ ပေါ့လို့ မဖြစ်တော့။

—————————————

နပေိုငစြိုးသည် တညလုံး တရားခံ စဈနသည်ေ ..။ ဒီမင်ျဂလာဒုံက သူတို့ စဈကြောရေးစခန်းကြီးထဲ သူတို့ ဖမ်းမိလာသော ဒုစရိုကြ ဂိုဏြးသားများကို နပေိုငစြိုးတို့ လူလဲနဲ့ စဈနကြေ သည် ..။ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောငဟြာ ဘယသ်ူလဲ.. သူတို့ရဲ့ မှပေေါြ အဆကအြသှယတ်ှဟော ဘယသ်ူလဲ .. သူတို့စခန်းများ ဘယမြှာလဲ ..စသဖြင့ြ သဲသဲမဲမဲ စဈဆေးနကြသေည် ..။

တညလုံး စဈမေးပမေဲ့ ခေါင်းမာသော တရားခံများကြောင့ြ ထငတ်ိုင်း မပေါကခြဲ့…။ ရဲဘောတ်ဈယောကြ လာပေးသော ကောဖြီမတခြှကကြို ယူသောကလြိုကသ်ည် ..။ သူတို့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင် ကိုသိုကစြိုး ရောကလြာသည် ..။

“ဟေး..နပေိုင်.. နားလိုကတ်ော့.. မောငရြငတ်ို့ တညလုံး ပငပြမ်းလှပြီ .. ကိုယတ်ို့ လူလဲပေးမယ်.. ဖုန်းဖြင့ထြား .. ကိုယလြိုအပရြင် ခေါလြိုကမြယ် .. နားတော့ …”

ပုခုံးပေါတ်ငထြားသော စဈမကြန်ှာသုတပြုဝါ အသေးစားလေးနဲ့ သူ့အဆီပြနန်တေဲ့ မကြန်ှာကို သုတသ်ည် ..။ နပေိုငစြိုးသည် တဇောကကြန်း လို့ သူတို့က ခေါကြှတဲ့ ရဲလှန်းတို့လို တရားခံကို ထိုးတာ ရိုကတ်ာမလုပ် ..။ မနှိပစြကြ ..။ ဒါကြောင့ြ သိလိုတာလည်း ခုထိ မသိရသေး ..။

သို့ပမေဲ့.. ဝါရင့န်ပြေီ ဖြစ်တဲ့ စဈဆေးရေး အရာရှိတဈယောကမြို့ နပေိုငစြိုးသည် ဒုစရိုကကြောငတ်ှေ ရဲ့ စခန်းကို ခန့မြှန်းလို့ ရသင့သ်လောကြ ရပြီ ..။ အင်း ..သချောအောင် ထပလြုပပြှီးမှ အထကကြို တငပြှပြီး ..အထူး စဈဆငရြေးတပဖြှဲ့ (ဆှပ်) တွနေဲ့ ဝိုင်းရမည် ..။ သူနဲ့ အစားးထိုး နရောချင်ြးလဲသော အရာရှိကို သူစဈမေးနတောတွေ အကြောင်း ပြောပြအပြီး ..စဈကြောရေးစခန်းကြီးထဲက ထွကသ်ည် ..။

အင်း..စူးမတော့ ညက တမွှောမြွှောန်ဲ့ ဖြစ်နမှော ဘဲ ..။ ကားမောင်းရင်း..စူးမကို ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည် ..။

“ဟိတ်..ပြနလြာပြီ လား …”

“ အင်း..စူး ..ဆောရီးဘဲ ..ဘိန်းဂိုဏြးကြီး တဈခု းကို ကိုယတ်ို့ တညလုံး စဈနရလေို့ …စူး ဘရိတဖြတဈြ ဘာစားချင်လြဲ.. ကိုယ် ဝငဝြယပြှီး အတူတူစားကြမယ် လေ ..”

“ စားချင်တ်ာကတော့ ..ပဲပြုတထြမင်းကြောန်ဲ့ အမဲကြောြ မှမှလေး …ဟိဟိ ..”

“ ရတယ် စူး ..ကိုယဝြယခြဲ့မယ် ..”

“ စူးက ကုလား လဘကရြည် အကောင်းစား ဖြောထြားမယ် ..ဆီးယူး ကိုနေ ..”

နပေိုငစြိုး နဲ့ စူးမ အိန်ဒိယကလာတဲ့ ဘရှတဘြောင်း လဘကခြှောကကြို ကကြနွန ကြိုပြီး နို့ဆီနဲ့ ဖြောသ်ောကလြေ့ရှိပြီး ကုလားလဘကရြညလြို့ ခေါကြှ သည် ..။ နပေိုငစြိုး ပဲပြုတထြမင်းကြောြ နဲ့ အမဲသားမှမှကြောြ ဝငဝြယပြှီး.. စူးမ ဆီကို ရောကလြာသည် ..။

စူးမသည် တီရှပပြှပြကြီးဝတထြားသည် ..။ ရငဘြတမြှာ.. အဝါရောင် ကြကပြေါကစြလေးက သနတ်ေ နှစ်လကကြိုငရြင်း မကြမြှောငကြှုံ့နသညေ့ြ ကာတွန်းပုံ နဲ့ . . ။ ခစွကြဝြဈသဂြန်းဈ ဆိုတဲ့ စာတန်းနဲ့ ..။

ကုလား လဘကရြညမြှှေးမှှေး ဖြောကြာ စောင့န်သေော စူးမနဲ့ နပေိုငစြိုး ဘရိတဖြတဈြ စားကြ သည် ..။ ပြီးတော့ နပေိုငစြိုး ရချိုးသည် ..။ သူ ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြိုကတ်ာနဲ့ အပြငမြှာ အဆငသ်င့စြောင့ဆြိုင်းနသေော စူးမက သူ့ကို အငမ်းမရ နမ်းစုပလြေ ယသည် ..။ ခါးမှာ ပတထြားတဲ့ မကြန်ှာသုတပြုဝါက ဟုတကြနဲ ပြုတအြသှား .. နပေိုငစြိုးရဲ့ လိငတ်နထြှားထွားကြီးက စူးမကြောင့ြ တင်းမာ တောင့တ်င်းပြီး အပေါထြောငန်တော စူးမ တွေ့လိုကရြလသည်ေ။

စူးမရဲ့ တီရှပပြှပြကြီးကိုလည်း နပေိုငစြိုးက ဆှဲလှနတ်ငကြာ ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ..။ အောကမြှာ ဘာမှ ခံမဝတထြားတာကြောင့ြ တီရှပကြှီးကို ခွှတခြှာလိုကရြော စူးမ ဗလာကငွြးသှားပြီ ..။ ဖြံ့ထွားတဲ့ စနနှစ်ေခိုင် ရငသ်ားတွကေ ထိုးထိုးထောငထြောင် နဲ့ ..။ ဖငတ်ှကေ ကော့ကောကန်ေ သည် ..။ ဆီးခုံထိပန်ားမှာ အမှှေးမဲမဲစုစုလေး ရှိနပမေေဲ့ ဖောင်းမို့တဲ့ အင်ျဂါစပကြှီးမှာတော့ အမှှေးမရှိ ..။ ဘာစကားမှ မဆိုမိကြဘဲ.. နှစ်ယောကသ်ား တိုငပြငထြားသလို .. ဦးတညခြကြြ ပန်းတိုငကြို အရောကလြှမ်းဘို့ဘဲ ကြိုးစားကြလသည်ေ ..။

စူးမကို အပေါကြ တကခြှ ပေါငတ်ှေ ဆှဲဖြဲကားကာ လှကြေီးထိုး ရိုးရိုးဘဲ တကလြုပလြသည်ေ .. ။ စူးမ လည်း တညလုံး အိပလြို့မရ.. ခစွသ်ူကို စောင့န်ခေဲ့ရတာမို့ ..နပေိုငစြိုး မလုပခြငကြတည်းက သူမ အဖုတ် သည် အရတွေေ စိုစိုရှှဲကာ နခေဲ့သည် ..။ ဆာလောငမြှတသ်ိပန်တေဲ့ ကာမကို ဖြည့ဆြည်းပေး ဖို့ ကြိုးစားနသေော နပေိုငစြိုး နဲ့ တကည်ီလကည်ီ ပန်းတိုငကြို ရောကရြေး.. တကကြှှစွာ ကြိုးပမ်းလတေော့သည် ..။

နပေိုငစြိုးရဲ့ တုတခြိုငလြှတဲ့ လိငတ်နကြှီးသည် စူးမရဲ့ အဖုတထြဲ တင်းကြပလြှသည် ..။ စူးမ နပေိုငစြိုးရဲ့လညဂြုတကြို ဆှဲဖကကြာ နပေိုငစြိုး ဆောင့ထြည့သ်မွှကို အောကမြှ တနပြှနကြော့ပင့ပြေးသည် ..။ သူမ တငပြါးကြီးတွကေိုလည်း စကောဝိုင်းသလို မှှေ့ရမ်းပေးသည် ..။ တဖတဖြတ် တဖြတဖြှတန်ဲ့ လိငအြင်ျဂါနှစ်ခု ပြတတ်ိုကြ ပေါင်းဆုံရာက ဖြစ်ပေါတ်ဲ့ အသံဘလံတွေ ဆူညံနသည်ေ ..။ နပေိုငစြိုးရဲ့ ဟင်းကနဲ ဟင်းကနဲ အားယူတဲ့အသံ .. စူးမရဲ့ ထိမိလှန်းလို့ ..တအားအား.. အောည်ည်းတဲ့ အသံတွလည်ေး ထွကပြေါန်ေ သည် ..။

တူယှဉကြာ အပျိုငအြဆိုင် .. ကြုံးကြ ဆောင့ကြှတော့ မကြာခငဘြဲ ဦးတညထြားတဲ့ ပန်းတိုငကြို ပျိုငတ်ူလို တကလြှမ်း ရောကရြှိသှားကြလတေော့သည် ..။

ပြီးပါပြီ…။

တဇောကကြန်း ကြမ်းသလား
ရေးသားသူ – ပန်းရိုင်း