အောစာအုပ်

ရချေားမွချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၁)

ရချေားမွချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၁)
ရေးသားသူ – Nat Thar

(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် ရေးသားသည်)

မင်းမင်း NTU မှ ဘှဲ့လှနရြပြီးပြီးချင်ြး ပထမဆုံး လုပမြိတာက R.E (Resident Engineer) လွှောကခြှင်းသာလွှင် ဖြစ်ပါသည်။ ဒီနရောတွင် R.E ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတော့ သိအောငပြှောမှ မင်းမင်း ဘာဖြစ်လို့ လွှောကရြတာလဲဆိုတာ သိပလေိမ့မြည်။ စင်ျကာပူနိုငင်ံ၏ Construction လောကတွင် R.E တွကေို ကြီးကန်းလိုအာတတသ်ည့ြ အီးဗောလောကောငတ်ှဆေိုပြီး ကနထြရိုကတ်ာတွကေ နောကပြှောငပြှီး နာမညပြေးထားသည်။ အမှနကြတော့ R.E ဆိုသညမြှာ Building Construction Authority (BCA) လို့ခေါသ်ည့ြ ဆောကလြုပရြေး အာဏာပိုင် အဖြဲ့အစည်း၏ တရားဝနခြန့အြပထြားခွင်း ခံရသည့ြ ဆိုကတ်ဈခုကို ထိန်းသိမ်းရသော အငဂြွီနီယာပင် ဖြစ်ပါသည်။ ကနထြရိုကတ်ာတွေ ကိုယလြုပခြငွတ်ဲ့အတိုင်း မလုပရြအောင်၊ တငပြှထားသည့ြ ဒီဇိုင်းအတိုင်း အတိအကြ ဆောကလြုပရြအောင် စဈဆေးပေးရသည့ြ တာဝနမြှာ R.E တွေ၏ အဓိက တာဝန် ဖြစ်လသည်ေ။

ဒီလောကဆြို မင်းမင်း ဘာဖြစ်လို့ R.E လကမြှတရြအောင် လွှောကရြသလဲဆိုသည့ြ အကြောင်းရင်းကို အနည်းငယတ်ော့ ရိပမြိမည် ထငပြါသည်။ သဘောကတော့ Construction Site တဈခုတွင် R.E တွသည်ေ ဘုရငတ်ဈဆူပင် နလေို့ရသည်။ ကနထြရိုကတ်ာတွကေ ကြောကကြှသည်။ R.E မသိပဲ ဘာမှမလုပရြဲ။ တဈခကြမြှားလို့ R.E က တဈခုခုပြောလိုကလြငွြ သူတို့ ခံစားသှားရမည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ R.E တွကေို ပသထားရသည်။ ဒီအခကြကြို စလုံးက Civil Engineer တောတ်ောမြွားများ သိကြပါသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း အနခွေောငပြှီး လစာလည်း ကောင်းသည့ြ ဒီအလုပကြို လုပခြငွသ်ူတွေ အတောမြွားသည်။

မင်းမင်းလည်း ထိုသူများထဲတွင် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ တဈခုတော့ ရှိသည်။ R.E လကမြှတကြ ထငသ်လောကတ်ော့ မလှယပြါ။ သူ့မှာ သတမြှတခြကြတ်ှေ၊ စည်းကမ်းခကြတ်ှေ ရှိသဖြင့ြ အငဂြွီနီယာဖြစ်တိုင်း ရသညတ်ော့ မဟုတ်။ မင်းမင်းလို ဆောကလြုပရြေးအတွေ့အကြုံ မှနမြာပြညမြှာ များခဲ့သူတောင် ရောကခြါစ ဘယလြိုမှ လွှောကလြို့မရ။ အဲဒါကြောင့ြ အခုလုပန်သညေ့ြ Multi-international Design Company ကြီးတဈခုတွင် ဝငလြုပရြင်း NTU မှာ ဘှဲ့လှန် တကခြဲ့ရသည်။ အခုတော့ သူမွှောလြင့ြ စောင့စြားနသညေ့ြ အခွိနကြို ရောကလြာခဲ့လပြေီ။

Assistant Director အခန်းထဲကို R.E Application form လေးကိုငပြှီး လကမြှတထြိုးခိုင်းဖို့ သှားတော့ ဆရာကြီးက ဒရောရင် (Drawing) တဈခုကို စဈနရောမှ သူ့မကြမြှနကြို လှနကြာကြည့်သ်ည်။ မင်းမင်းလကထြဲမှ အဖေိုးစာရှကလြေးကို မှငတ်ော့ ..

“အလုပထြှကမြလို့လား”

“နိုး နိုး”

ဆိုပြီး မင်းမင်း လကကြာပြပြီး အရငင်ှင်းရသည်။ ဒီလိုမွိုးစာရှကလြေးတွေ လာပေးတိုင်း နှုတထြှကကြှတာက များနပြေီမို့ ကိုယ့ဆြရာက လန့န်သည်ေ ထငသ်ည်။ မဟုတဘြူးဆိုတော့မှ မင်းမင်း လကထြဲက စာရှကကြို ယူကာ ကြည့်သ်ည်။

“အိုး … မာစတာဘှဲ့ရပြီပဲ .. ကောင်းတယ် !!!”

တခွား ဝနထြမ်းတွနှငေ့ြ မတည့သ်ောလြည်း မင်းမင်းနှင့ြ အလှမ်းသင့သ်ညမြို့ ဆရာကြီးက သူ့ကို ထိုငရြာမှထကာ လကဆြှဲနှုတဆြကရြင်း ကြနကြရကလြုပသ်ည်။ ပြီးတော့မှ မင်းမင်းလကထြဲက စာရှကတ်ှကေို ယူထားလိုကသ်ည်။ သူလကမြှတထြိုးပေးမညဆြိုတော့ သဘော။ မင်းမင်း ကိဈစပြီးပြီမို့ ပြနဖြို့ပြငသ်ည်။ ဆရာကြီးသည် အငမြတနမြှ အလုပမြွားသညဆြိုတာသိလို့ သိပမြနှောင့ယ်ှကခြငွြ။ အပေါကဝြနားရောကတ်ော့ သူ့နောကကြနေ “မင်း” ဆိုပြီး ခေါသ်ံကြားသည်။ မင်းမင်း လှည့ကြှည့တ်ော့ ..

“ဒါနဲ့နပေါဦး .. ဒါရပြီးတော့ ဘာလုပမြှာလဲ .. အလုပထြှကဖြို့တော့ မဟုတပြါဘူးနောြ?”

ထိုအခွိနကြ မင်းမင်း “ဟီး” ဆိုပြီးသာ သှားဖြဲပြခဲ့ပါသည်။

*** *** ***

နောကန်ှဈလခန့ကြှာသောြ …

မင်းမင်း အလုပထြှကမြညဆြိုသည့ြ သတင်းကြားတော့ ပထမဆုံး မကြန်ှာပကြသ်ူက သူ့အောကတ်ှင် လကထြောကဒြီဇိုင်းအငဂြွီနီယာအဖြစ် လုပန်သေူ ဗလခွိုကမြလေး ယိုယို ဖြစ်သည်။ မင်းမင်း ရှိရာ စားပြဲသို့ လွှောကလြာပြီး ပထမဆုံး သူ့ကို လှယထြားသည့ြ စလင်းဘတအြိတန်ဲ့ လာရိုကသ်ည်။ မင်းမင်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ တွကန်သညေ့ြ ဒီဇိုင်းတဈခုကို ဆကကြှည့န်သည်ေ။ ဒီတော့ ဘေးက သူ့ထိုငခြုံကို သှားဆှဲလာပြီး သူ့နားလာထိုငသ်ည်။ ဒီအခွိနထြိလည်း မင်းမင်း ရယခြငွစြိတကြို ထိန်းကာ မသိချင်ယ်ောငဆြောငထြားသည်။ သချောလှည့မြကြည့်သ်ေး။ ဒီတော့ မချောက တမငတ်ကာပင် ရှေ့က စားပြဲပေါကြို မေးတင် လကထြောကကြ သူ့မကြန်ှာကို ဘလိုင်းကြီး လာကြည့်သ်ည်။ မင်းမင်း မနနေိုငတ်ော့လို့ “ဟား ဟား” ဟု ရယကြာ စလုံးထုံးစံအတိုင်း ဝှပစ်ြအပလြို့ နှုတဆြကတ်ော့ မကြန်ှာငယလြေးနှင့ြ ကြည့်မြှဲကြည့်ပြှီး ..

“မင်း .. နငအြလုပထြှကမြယဆြိုတာ တကယလြား?”

ကောငမြလေး၏ ပုံစံက တကယ့ခြံစားခကြလြေးနှင့မြို့ မင်းမင်း သနားသှားသည်။ မနောကရြကတ်ော့။ ယိုယိုနှင့ြ သူသည် ပြောရလငွြ ဂပြစြတငတ်ငဘြာလိတန်ှင့ြ မီလာကြနန်ဈလိုပင်။ သိတယမြှတလြား … ဖရန့ဝြတ် ဘနီဖဈ လေ …။ လကရြှိ ကုမျပဏီတွင် မင်းမင်း ရာထူးက ဒီဇိုင်းအငဂြွီနီယာ ဖြစ်ပြီး သူ့အောကတ်ှင် လကထြောကဒြီဇိုင်းအငဂြွီနီယာ နှစ်ယောကန်ှင့ြ ဒရပဖြတ်ာ (Drafter) သုံးယောကရြှိသည်။ ယိုယိုသည် မင်းမင်း ဒီကုမျပဏီရောကပြှီးမှ ရောကလြာသည့ြ အငဂြငွန်ီယာမလေးဖြစ်သည်။ နောကပြှီး သူမ၏ ဒီအလုပသ်ည် စင်ျကာပူတွင် ပထမဆုံး စလုပဖြူးသည့ြ အလုပဖြစ်သည်။

ယိုယိုနှင့ြ သူ ဘာဖြစ်လို့ ငှိကြသလဲဆိုတာကို ရှင်းပြရသောြ စလုံး၏ working life styleကို အနည်းငယတ်ော့ ထပပြှောရပမည်ေ။ resources ဆိုလို့ natural ရော human resources ရော ဘာဆိုဘာမှ မရှိသည့ြ စလုံးသည် တကယတ်မ်းတော့ နိုငင်ံခွားကလာသည့ြ အရညအြချင်ြးရှိသည့ြ အလုပသ်မားများကို မှီခိုနရတောဖြစ်သည်။ ဒါကို စလုံးကောငတ်ှကေ သိသိကြီးနှင့ြ လကမြခံချင်ကြှတာ ဖြစ်သည်။ ပြောရလငွြ ဘယန်ရောမဆို သူတို့က သိသည်၊ တတသ်ညဆြိုတာကို ပြချင်ပြှီး အပေါစြီးက နရောယူချင်ကြှတာ သူတို့အထာ ဖြစ်သည်။ foreign worker ဆို နှိမခြငွကြှသည်။ မင်းမင်းတို့လိုမွိုး စလုံးပါးဝနသေူတွကတေော့ ပြသနာမရှိသောလြည်း အခုမှ စလုံးစရောကဖြူးသူတွကတေော့ အလုပစြလုပလြငွြ တောတ်ောြ ဒုကျခတွေ့ရသည်။ အသဈမှန်းသိလိုကသ်ညန်ှင့ြ စလုံးကောငတ်ှကေ လာပြီး ပညာပြတာမွိုး၊ ပရပရြှာပေးတာမွိုး ကြုံရတတသ်ည်။ ယိုယိုလည်း ဒီထဲတွင် ပါသှားသည်။

ယိုယိုသည် ပထမတုန်းက သူ့အောကမြှာ မဟုတ်။ သူနှင့ြ အဆင့တ်ူသည် စလုံးမတဈယောကြ၏ အောကတ်ှငဖြစ်သည်။ အဲဒီဟာမက ဘာမှဟုတတ်ိပတတ်ိ မတတသ်ောလြည်း ဟောကစြားတော့ တတသ်ည်။ ဒီတော့ သိပပြှီး မကြှမ်းကငွသ်ေးသူ၊ အလုပအြကြောင်းကို နားမလညသ်ူ ယိုယိုခငမြွာ မကြစြိပကြြ မကြန်ှာပကြြ ဖြစ်ရတာ အကြိမကြှိမ်။ ဒါကို မင်းမင်းက မှငန်ရေ၊ တွေ့နရသေည်။ အဲဒီအခွိနတ်ုန်းက မင်းမင်းက ကုမျပဏီတွင် အလုပလြုပန်တော တဈနှစ်ကြောပြှီမို့ ဘယသ်ူက ဘာဆိုသည့ြ အထာတွကေ နပန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ ဒီအတိုင်းသာဆို ဒီကောငမြလေး probation သုံးလတောင် မခံနိုငဆြိုတာ မှငယ်ောငန်သည်ေ။ ကောငမြလေးကို သနားမိသောလြည်း စလုံးအထာအတိုင်း “it’s not my business” ဆိုပြီး မသိလိုကမြသိဖာသာ အစတုန်းက နခေဲ့သည်။ သို့ပမယေ့ြ တဈရကတ်ှင် ပတသ်ကစြရာ အကြောင်းက သိသိကြီးနှင့ြ သူ့ဆီဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ ရောကကြာလာသည်။

ဟိုစလုံးတရုတမ် ကောကခြါငငခြါနှင့ြ အပငွြးဖြားကာ အမစြီကို နှစ်ပတတ်ောင် ယူလိုကရြသည်။ ဒီတော့ စလုံး ကုမျပဏီတွေ၏ ထုံးစံအတိုင်း နီးရာလူကို အလုပတ်ှေ ထိုးပေးရာ မင်းမင်းစားပြဲပေါသ်ို့ ဖုန်းကနဲ အုန်းသီးကြှကသွေလို ပုံကလွာသည်။ ဟိုကောငမြလေး ယိုယိုနှင့လြည်း သူစတွဲပြီး အလုပလြုပရြသည်။ မင်းမင်းနှင့ြ ယိုယို ရင်းနှီးသှားသည်။ မင်းမင်းဘကကြတောတ်ောဟြု ဆိုလို့ရပမယေ့ြ သူမဘကကြာတော့ တောတ်ော့တောတ်ောြ ခငလြာ၏။ တဈပတအြတွင်း သူမကို မဆူမပူပဲ စိတရြှညလြကရြှည် အခွိနပြေးပြီး သငပြေး ရှင်းပြပေးသည့ြ မင်းမင်းကို မင်းနဲ့အတူ လုပပြါရစဆေိုပြီး ဖြင့ပြှောသည့ြ အထိတောင် ဖြစ်လာသည်။ မင်းမင်းက အားနာနာတတမြို့ သူ စဉြးစားပါရစေဦးဆိုပြီး ပြောတာတောင် အတင်းပဲ ဆရာကြီးကိုပြောပေးပါ ကြေးဇူးမမေ့ပါဘူးတွေ ဘာတွေ ဖြစ်ကုနသ်ည်။ ဟိုစလုံးမနှင့ြ ဘယလြိုမှ သူမ ဆကလြုပလြို့ ရမှာမဟုတပြဲ မင်းမင်းအောကမြှာသာ လုပပြါရစဆေိုပြီး အထပထြပအြခါခါ ပြောသည်။ ဘာတတန်ိုငမြလဲ။ သူ့အောကမြှာ ဒီလောကလြုပခြငွန်သညေ့ြ ကောငမြချောလေးတဈယောကကြို ငှင်းဆနန်ိုငဖြို့ ခွနအြား မင်းမင်းမှာ မရှိပါ။ သူ့က တဈဖကသ်ားအပေါြ စာနာသနားတတသ်ည် မဟုတလြား။ ဒီတော့ ဆရာကြီးဆီ ဒီဇိုင်းတွေ သှားပေးရင်း မင်းမင်းပြောလိုကတ်ော့ ဆရာကြီးက ဘာမှမပြော။ ဟိုစလုံးတရုတမ် နမကေောင်းတုန်း ကူညီထားတာကို သိပြီး မင်းမင်း ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စဗွေားဆိုပြီး HRကို ပြောလိုကသ်ည်။ စလုံးတရုတမ် ပြနရြောကတ်ော့ ယိုယိုက စားပြဲပင် ပြောင်း၍ မင်းမင်းအနား ရောကန်ပြေီဖြစ်သည်။

ယိုယိုကို စလုံးမက ပညာပေးသညမြှာ နောကထြပ် တဈခကြကြှောင့လြည်း ဖြစ်နိုငပြါသည်။ ဒီဗလခွိုကမြလေး ရောကမြလာခငထြိ မင်းမင်းတို့ ဆကရြှငတ်ှင် ထိုစလုံးမက စတားဖြစ်သည်။ သူမနာမညကြ မီရှယလြြ။ မင်းမင်းတို့ ကုမျပဏီက နာမညကြှီး Consultant မို့ တကယဆြို ဝနထြမ်းတွေ တောတ်ောမြွားပါသည်။ ခပဟြော့ဟော့ ကောငမြလေးတွေ၊ ဘှားတောတ်ှေ ရှိသောလြည်း မင်းမင်းတို့ ဆကရြှငတ်ှငတ်ော့ အနှီ မီရှယလြကြ စတားပင်။ သူမကို ရုံးထဲမှာ လိုကန်သေူတွေ အပုံကြီးမို့ ဒင်းကနဲနဲ မာနတ်ကခြငွသ်ည်။ မင်းမင်းတောငမြှ ရလွှင် ကြိတခြငွသ်ေးသောလြည်း ဒီလိုမွိုး မှောကကြှှမှောကကြှှ စလုံးမတွကေို ကိုယကြစပြီး ပိုးရမှာ အောကသ်ညထြင်၍ ဖာသိဖာသာ နခေဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒီနရောတွင် စလုံးမ စလုံးမနဲ့ ပြောလို့ စလုံးမဆိုတာ ဘယလြိုမွိုးလဲဆိုတာကို မသိသူများအတွကြ အနည်းငယ် ရှင်းပြချင်ပြါသည်။ စလုံးမတွေ လှသလား ချောသလားဆိုတာကိုတော့ သိပမြပြောချင်ပြါ။ တရုတအြမွိုးအနှယကြ အများစုမို့ တရုတမြတွကေိုသာ မှငယ်ောငကြှည့ကြှပါ။ မင်းမင်း ပြောချင်တ်ာက ဝတပြုံ၊ စားပုံ ဖြစ်သည်။ တောတ်ောမြွားများ စလုံးမတွသည်ေ ဟော့ရှော့ဖြစ်ပြီး အသကကြှီးကြီး ငယင်ယ် ဝတထြားတာ လနပြွံထွကန်သည်ေ။ ထို့ကြောင့ပြင် တိုရဲ၊ ပြတရြဲ၊ ဖောရြဲလွှင် စလုံးတန်းဝငသ်ညဆြိုသည့ြ အဆိုက စလုံး၌ ရပန်ေးစားသည်။ တဈခုတော့ ရှိသည်။ စလုံးမတွေ ဒီလိုဝတတ်ာ ရာသီဥတုကြောင့လြည်း ပါသညဟြု အနည်းငယတ်ော့ ဆိုလို့ရသည်။ စလုံးရာသီဥတုက ပူသည်။ တခွားနရောများတွင် ရာသီဥတု သုံးမွိုးတို့၊ လေးမွိုးတို့ ရှိသောလြည်း ဒီမှာတော့ နှစ်မွိုးပဲ ရှိသညဟြု ပြောလို့ရသည်။ နောကတ်ောကတ်ောကြ ပြောရလွှင် hot and hot ဖြစ်သည်။ မိုးမရှာဘူး မဟုတသ်ောလြည်း ရှာလွှင် ခဏသာဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ပူနတောကများသည်။ ဒါကြောင့လြည်း လူတွကေ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတခြငွတ်ာ ဖြစ်ပမည်ေ။ ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် မီရှယလြသ်ည် ဟော့ရှော့စလုံးမ အမွိုးအစားတွင် အပါအဝငဖြစ်ပြီး တခါမှ ရုံးကို ဘောင်းဘီရှညဝြတ်၍ မလာဘူးပေ။

ဒါပမယေ့ြ ယိုယိုရောကလြာတော့ သူမကို စိုကကြှည့ကြှသည့ြ မကြလြုံးတွကေ ဒါရိုကရြှင် ပြောင်းသှားသည်။ ငယလြည်းငယ်၊ ချောလည်းချော၊ ဝတတ်ာကလည်း သူမနည်းတူ ခပမြိုကမြိုကဖြစ်သည့ြ ယိုယိုဆီကို လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ရောကလြာကြသည်။ မင်းမင်း စိတထြင် ဒီအခကြကြှောင့လြည်း မီရှယလြကြ ယိုယို့ကို ဘာမှ မသငပြေးပဲ လှင့သ်ှားအောင် ကြံတာဖြစ်ရမည်။ အခုတော့ သူမ ထငသ်လို ဖြစ်မလာပါ။ ယိုယိုက လှင့သ်ှားသောလြည်း တခွားကို မဟုတပြဲ မင်းမင်းဆီ ဖြစ်သည်။ သူ့အဖြစ်က 99 မှာ ဘီယာသှားသောကတ်ော့ မမှာပဲနှင့ြ ငါးရှည့ခြှောကစြပလြေး လာခပြေးတာနှင့တ်ောင် တူနသေေးသည်။

အပေါကြ အကြောင်းတွေ ဘာကြောင့ြ ပြောရသလဲဆိုသောြ ယိုယိုကို ဘယလြိုကောငမြလေးဆိုတာ သိစချင်ေလြို့ ဖြစ်သည်။ ရငဘြယလြောကြ၊ ခါးဘယလြောကြ၊ တငဘြယလြောကတ်ှဆေိုတာက ရိုးနပြေီမို့ ယိုယိုနဲ့ မီရှယလြဇြာတကြှောင်းကို ရှင်းပြရင်းသာ ယိုယိုဆိုတာ အမိုကစြားလေးဟု သှယဝြိုကသ်ောနည်းနှင့ြ ဖောပြှခွင်းပင်။ ဘီစနဈရှပန်ဲ့ စကတတ်ိုတိုလှလှလေးကို နေ့တိုင်း မထပအြောင် ဝတထြားသည့ြ ယိုယိုနှင့ြ စားပြဲချင်ြးအတူကပပြှီး လုပရြသည့အြတွကြ မင်းမင်း သူများတွလေို အကြံအဖန် အမစြီ (Medical Certificate) ခွင့တ်ောင် နောကပျိုင်း မယူဘူးခဲ့ပေ။ နောကပြှီး ယိုယိုက မင်းမင်းကို သူမ ပြောခဲ့သလို ကြေးဇူးဆပပြါသည်။ သူမပြောသညကြ ဒီအလုပအြဆငမြပြလေို့ ထွကပြှီး တခွား ကုမျပဏီမှာ သူမ အလုပလြွှောကန်ိုငသ်ောလြည်း မင်းမင်းတို့ ကုမျပဏီက အကြီးကြီးမို့ သူမက ဒီမှာ အတွေ့အကြုံ (Experience) ယူချင်သ်ည်။ ဒါကလည်း မှနပြါသည်။ ဒီလိုမွိုး ကုမျပဏီကြီးမှာ နှစ်နှစ်လောကြ လုပလြိုကလြွှငပြင် တခွားဘယ် ကုမျပဏီကိုမဆို အခွိနမြရှေး ဂွှိုင်း (Join) လို့ရလောကအြောင် မင်းမင်းတို့ နရောက မိုကသ်ည်။ ဒီတော့ စလုံးမဆီက ကယသ်ည့အြတွကရြော သူမကို အစစအရာရာသငပြေးသည့ြ အတွကရြော သူမက ကြေးဇူးတွလှေှတတ်ငကြာ မင်းမင်းကို ကြေးဇူးဆပခြဲ့လသည်ေ။

မင်းမင်း တခါတခါ စဉြးစားကြည့်သ်ေးသည်။ ယိုယိုသည် ဗလခွိုကဗြားရှင်းဖြစ်သည့ြ စပြနဆြာအနကြယလြကြှီးတွေ ဘာတွမွေား ဖတဖြူးသလား မသိလို့။ မင်းမင်း အသကအြရှယသ်ည် အနကြယလြကြှီး မဟုတပြဲ အနကြယလြလြေးတောင် ခေါဆြိုဖို့ ပြောရခကခြကပြမယေ့ြ သူမ၏ ကြေးဇူးဆပပြုံက ထိုထဲက အတိုင်းပင်။

ယိုယို မင်းမင်းအောကြ တရားဝငရြောကလြာပြီး နှစ်ပတအြကြာ တဈခုသော သောကြာနေ့တွငဖြစ်သည် ….

ထိုနေ့က မင်းမင်း သူ့ဆရာတဈယောကကြိုယစြား ပရောဂကြတ်ဈခု၏ တကကြနီကယမြီတငကြို နေ့လညဘြကသ်ှားရမှာ ဖြစ်သည်။ ထိုဆရာသမားဖြစ်သူက ခွင့န်ှင့ြ မလေးပြနသ်ှားသဖြင့ြ မင်းမင်းကို လိုရမယရြ သှားလိုကပြါဆိုပြီး မနကကြ ဆရာကြီးက လကမြှတထြိုးထားသည့ြ R.E ဖောငကြို ပြနလြာပေးရင်း မှာသှားသည်။ မီတငကြ ညနသေုံးနာရီဆိုတော့ နေ့လညစြာ ထမင်းစားပြီး ပြနရြောကတ်ော့ မင်းမင်းဟိုဟာဒီဟာလေး လုပပြှီး ခနနသညေတ်ှင် လဈတော့မယဆြိုကာ ပစ်စည်းတွသေိမ်းသည်။ မင်းမင်း ကြနပြွူတာ ပိတတ်ာ မှငတ်ော့ ယိုယိုက ..

“မင်း .. နငပြှနတ်ော့မလို့လား? ..”

“ဟုတတ်ယ် .. ဘာဖြစ်လို့လဲ ?”

“ငါပါလိုကလြို့ရမလား ? ရုံးမှာနရတော ပငွြးလာလို့”

သောကြာနေ့လည်း ဖြစ်၊ လုပစြရာအလုပကြလည်း နဲနဲပါးနသညေ့ြ အခွိနမြို့ ယိုယိုပငွြးနသညေဆြိုတာ ဟုတလြောကသ်ည်။ မင်းမင်းတို့ ကုမျပဏီက လုပစြရာရှိရငသ်ာ သိမ်းကြုံးလုပရြပြီး အလုပမြရှိရငတ်ော့ အေးဆေးပဲမို့ မင်းမင်း ဘာမှမပြော။ လိုကခြငွလြိုကခြဲ့လဆေိုပြီး ခွင့ပြေးလိုကသ်ည်။ ကနွသ်ည့သ်ူတွကေ သူတို့နှစ်ယောကြ ဒီရကပျိုင်း တအားတွဲနသညေဆြိုတာကို သိသောလြည်း ဘယသ်ူမှ ဘာမှတော့မပြော။ မင်းမင်းတို့ ထွကလြာတော့ ခပန်ောကန်ောကြ စလုံးကောငတ်ဈကောငကြပဲ မကြစြိမှိတကြာ လကမြထောငပြှသည်။ မင်းမင်း “မဟုတတ်ာကြာ” ဆိုပြီး လကပြှနကြာပြရင်း ပြုံး၍သာ ရှေ့က လွှောကသ်ှားခဲ့သည်။

မင်းမင်းတို့ သှားရသည့ြ ပရောဂကြြ၏ ဆိုကကြ Seragoon နားမှာ ဖြစ်သည်။ မီတငဆြို၍ နောကမြကခွငွသ်ဖြင့ြ တက္ကစီနှင့သ်ာ သှားကြသည်။ ကားနောကခြန်းတွင် အတူထိုငတ်ော့ အကယွကြှီး ဖြစ်ပါလွှကန်ှင့ြ မင်းမင်းရော ယိုယိုပါ အလယလြောကတ်ှင် ကပထြိုငပြှီး ဟိုပြော ဒီပြော လိုကလြာခဲ့သည်။ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကလြည်း ဟိုအထာ ဒီအထာလေးတွေ ပြလာခဲ့သည်။

မင်းမင်းက တွကပြှီးထွကလြာလို့ ပရောဂကြရြောကတ်ော့ အံကိုကပြင်။ သူတို့ရောကပြှီး ငါးမိနဈလောကြ ကြာတော့ မီတငစြဖြစ်သည်။ တကကြနီမီတငဆြိုပမယေ့ြ ပရောဂကြကြ ကြနဒြိုအသေးလေးဆောကတ်ာ ဖြစ်သဖြင့ြ ထူးထူးခွားခွား မေးခွန်းတွေ ဘာမှ မရှိပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ မီတငမြိနဈထဲက အကြောင်းအရာ နှစ်ခု သုံးခုကို ပြောပြီး ဇာတလြမ်းက ပြီးသှားသည်။ သုံးနာရီတောင် မခွဲသေး။ ယိုယိုကတော့ အလိုကတ်သိနှင့ြ မင်းမင်းကို ရုံးပြန်ဦးမလားဟု မေးပါသည်။ မင်းမင်း မပြနတ်ော့ဘူးဆိုပြီး ပြောကာ သူမနှင့အြတူ ဆိုကထြဲက ထွကလြာသည်။ တကယလြည်း သူ မပြနခြငွပြါ။ အခွင့အြရေးပေးလို့ ယိုယိုနှင့ြ အပြငထြှကရြမှတော့ သူလည်းပဲ သူမ သဘောတူလွှင် အေးဆေးတဈနရောရာတွင် ထိုငခြငွသ်ေးသညသ်ာ။ ထို့ကြောင့ြ နှစ်ဦးသား မထိခလုတ် ထိခလုတန်ှင့ြ တို့ထိတို့ထိလုပရြင်းနှင့ြ တက္ကစီရှာမနတေော့ပဲ သိပမြဝေးသည့ြ Seragoon MRT ဘကသ်ို့ လွှောကလြာခဲ့ကြသည်။

စကားတပြောပြောနှင့ြ လွှောကလြာရင်း တဈနရောရောကတ်ော့ ယိုယိုက ဆိုင်းမဆင့ြ ဗုံမဆင့ြ လမ်းလွှောကန်ရောမှ ရပသ်ည်။ မင်းမင်း ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုပြီး လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးက အီစီကလီ မကြန်ှာပေးနှင့ြ ..

“မင်း .. နင့ကြွေးဇူးကြှေးတွကေို ငါပြနဆြပရြတော့မလား ? …”

ယိုယို မေးငေါ့ပြသည့န်ရောကို ကြည့်တ်ော့ မင်းမင်း မကြလြုံးပြူးသှားသည်။ ဟိုကြ!! ငါတောင် ဘာမှ လမ်းခင်းနစရော မလိုပါလား။ မှင်းကမလှုပ် ခုံကလှုပတ်ို့၊ ယုနကြမတိုး ပိုကကြတိုးတို့ ဆိုတာ တယမြှနပြါလားဟု တွေးမိသည်။ ကြည့်လြေ။ ယိုယို ပြောသည့န်ရောက အင်း တဈခု ဖြစ်သည်။ မင်းမင်း သချောအောငတ်ော့ မေးရသည်။

“နငတ်ကယပြှောနတောလား?”

“100% ပေါ့ .. မင်း”

ယိုယိုက လကဝြါးလေးကို ထောငကြာ ကမွြးကြိနသ်လို ဆိုတော့ မင်းမင်း နှစ်ခါထပမြေးမနတေော့ပါ။ ငါးကြောမြနှိုကြ ကြောငမြိုကလြို့ ဆိုထားသည် မဟုတလြား။ ယိုယိုလကကြို ဆှဲကာ ခွလှမြေးကြဲကြီးတွနှငေ့ြ လွှောကလြာခဲ့သည်။ အင်းက သိပအြကောင်းစားကြီးတော့ မဟုတ်။ အလုပဖြစ်သည့ြ အဆင့လြောကပြဲ ရှိမည့န်ရော ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းမင်းအတွကတ်ော့ အခွအနေပေေးတုန်း ဆှဲရတာဆိုပြီး သိပခြွေးမများနပေါ။ နှစ်ယောကခြန်း တဈခန်း၏ ကသွင့င်ှကေို ခရကဒြဈကတပြေးပြီး ရှင်းလိုကသ်ည်။ ရုံးရောကကြတည်းက ကြိတပြှီး ပစ်မှားနခေဲ့သော ကောငမြချောလေးနဲ့ နှှဲရတော့မှာ ဆိုတော့ ရငတ်ှဘောတွတေောင် ခုနခြငွသ်လို ဖြစ်နရော အခန်းသော့ရမှ အရေးကြီးတာကို သတိရသည်။ 7/11 ဆိုငမြွား ရှိမလားဟု မေးကြည့်တ်ော့ ကောငတ်ာမှ ဘဲကြီးက နောကလြမ်းတွင် ရှိသညဆြိုလို့ မင်းမင်း ယိုယိုကို ခနထားခဲ့ပြီး ပြေးရသေးသည်။ မင်းမင်း ပြနရြောကလြာတော့ ယိုယိုကလည်း အထာနပသ်ည် ထငသ်ည်။

“ဘယန်ှဈထုပတ်ောင် ဝယလြာတာလဲ?”

ဆိုပြီး မခွိုမခဉွြ မကြန်ှာပေးနှင့ြ နောကန်သေေးသည်။ သိတယမြှတလြား .. မင်းမင်းသှားဝယတ်ာက မှနမြာလိုပြောလွှင် “အဖောြ” .. ဂပြနလြိုပြောတော့ “အိုကာမိုတို”။ ၀၀၇ မဟုတသ်ည့ြ ၀၀၃ သာလွှင် ဖြစ်ပါတော့သည် …။ ရုပရြှငတ်ှေ ဝတ်ထုတွထေဲကလို အိပခြန်းဆီ သှားရာလမ်းတလွှောကြ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ ပြေ့ဖကပြှီး နမ်းတာတို့၊ အခန်းတံခါး ဖြင့လြိုကတ်ာနဲ့ ကောငမြလေးက ကောငလြေးကို ကုတငပြေါြ တွန်းလှဲပစ်တာတို့ ဘာတို့တော့ မဖြစ်ခဲ့ပါ။ အခန်းထဲရောကပြှီဆိုလွှငပြဲ ယိုယိုက သူမ စလင်းဘတအြိတကြို တီဗီထားထားတဲ့နားက ခုံပေါတ်ငလြိုကပြှီး

“ငါ ရချိုးခန်း ဝငလြိုကြဦးမယ်”

ဆိုပြီး မကြန်ှာသုတပြုဝါ တဈထညကြောကဆြှဲပြီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားသည်။ ဘာပြီးလွှင် ဘာဖြစ်တော့မညဆြိုတာ သိနပြေီမို့ မင်းမင်း ကိုယ့အြဝတအြစားတွကေိုခွှတပြှီး (အတွင်းခံဘောင်းဘီမပါ) မကြန်ှာသုတပြုဝါတဈထညခြါးမှာ ပတပြှီး ကုတငပြေါကြ အသင့စြောင့န်လေိုကသ်ည်။ ခေါင်းအုံးကို ကုတငန်ောကမြှီမှာ ထောငပြှီး ခွဆနေ့လြကဆြန့လြှဲကာ အေးအေးဆေးဆေး ရချိုးခန်းဘကကြို ဆညဝြက စောင့န်တေဲ့ ဗွိုင်းလိုပဲ မွှောန်မေိ၏။ သိပတ်ော့ အကြာကြီး မစောင့ရြပါ။ ရချိုးခန်းတံခါး ပြင့သ်ှားပြီ မင်းမင်းလိုပဲ မကြန်ှာသုတပြုဝါ အဖြူတဈထည် ပတထြားသည့ြ ယိုယို ဝတလြာခဲ့သော အဝတတ်ှကေို ကိုငကြာ ပြနထြှကလြာသည်။ ကုတငပြေါတ်ှင် အသင့စြောင့န်သညေ့ြ မင်းမင်းကိုတွေ့တော့ သူမ ပြုံးသည်။ business suits ကို မင်းမင်းအဝတတ်ှေ ထားထားသည့ြ နရောမှာပဲ ထပပြုံလိုကပြှီး ကုတငန်ားကို လွှောကလြာသည်။ ကုတင် ခွရင်ေးနောကြ ရောကတ်ော့ အပေါကြို တကမြလာသေးပဲ ခွထေောကကြို မောဒြယမြလေးတွလေို ပုံစံထားကာ ရပသ်ည်။

“တာ တာ”

ဆိုပြီး မလုံ့တလုံ ပတထြားသည့ြ မကြန်ှာသုတပြုဝါစကို ရငပြတကြနေ ဖြကော ပြသည်။ ဘရာအနကြ၊ ပငတ်ီ အနကလြေး ကနွန်သညေ့ြ ဗလခွိုကမြလေး၏ ဆကဆြီကလွှသည့ြ ပုံစံကို မင်းမင်း ခဏစိုကကြှည့ပြှီးမှ ..

“ငါက နင့ကြို အဝတအြထညတ်ှနေဲ့မှ လှတယထြငတ်ာ”

“ဟင်???”

“ငါမှားသှားတယ်”

“တကယ်???”

“အဝတတ်ှမပေါလည်းပဲ နငကြ လှနတယေလြေ”

ဘာများပြောတော့မလဲဆိုပြီး ခပတ်ညတ်ညန်ှင့ြ နားထောငန်သညေ့ြ ယိုယို .. ဒီစကားကြားတော့ မကြန်ှာလေးပြုံးသှားကာ ကုတငပြေါတ်ကလြာသည်။ မကြန်ှာသုတပြုဝါလေး ပတထြားသည့ြ မင်းမင်းခါးပေါကြို တကလြာရင်း သူမကလည်း မခစွော ပြနပြှောသည်။

“မင်း .. ရုံးမှာဆိုရင် ငါက နင့အြောကမြှာ အလုပလြုပရြတာ မှတလြား?”

“အဲဒီတော့???”

“အခု ငါ နင့အြပေါမြှာ နလေို့ရလား?”

” အိုကေ .. ရတယ် .. ငါနင့ကြို အငဂြတွပြေးလုပတ်ယ်”

မင်းမင်းစကားဆုံးတော့ ယိုယိုက ကြနပေစြှာပြုံးပြီး မင်းမင်းခါးကို ခွထားရာက ကုန်း၍ နမ်းသည်။ မင်းမင်း နှုတခြမ်းလှှာသေးသေးလေးနဲ့ ဒီကောငမြလေးကို အားရပါးရပင် ပြနန်မ်းသည်။ လကန်ှဈဖကန်ှင့လြည်း သူမကြောပြငတ်ှကေို ပြတပြေးလိုကြ၊ ဘရာလေးနဲ့ ထုတထြားတဲ့ ပေါကစြီအကြီးစားနှယ် ရှိတဲ့ နို့လေးတွကေို ညှဈလိုကန်ှင့ြ ဆော့ကာနသည်ေ။ ငါးမိနဈလောကကြှာအောင် ဖကရြမ်းနမ်းရှုပပြှီးနောကြ မင်းမင်းလကကြ ဘရာခွိတကြို ဆှဲဖြုတသ်ည်။ အပေါပျိုင်း အကာအကြာမဲ့သှားပြီမို့ ယိုယို၏ နို့အုံမို့မို့လေးတွကေ မင်းမင်းရငဘြတန်ှင့ြ ပကတိအတိုင်း ပြတတ်ိုကလြာသည်။ တဈခကြတ်ဈခကြြ နှစ်ဦးသား ရငဘြတကြ သဘာဝကြယသ်ီးနှစ်လုံးကလည်း သှားသှား ထိကြသေးသည်။ မင်းမင်းရော ယိုယိုပါ အသကရြှူမှနလြာသည်။ ယိုယိုက မင်းမင်း၏ နှုတခြမ်းကို နမ်းနရောက ခွာပြီး သူမနှုတခြမ်းပါးလေးတွနှငေ့ြ ဟိုတဈခကြြ ဒီတဈခကြန်မ်းကာ အောကကြို လွှောဆင်းသည်။ သူမ လုပပြါရစဆေိုပြီး ခွင့တ်ောင်းထားလို့ မင်းမင်း ဘာမှ ထွထွထေေူးထူး လုပမြနပေါ။ ကိုယကြို ခပသ်ာသာလေး လွှောမှီထားရင်း သူ့ ပီရာကာဒင် ဘောင်းဘီအနကလြေးနား ရောကသ်ှားသည့ြ ကောငမြလေးကို မပြုံးတပြုံးလေးနှင့ြ စိုကကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ ယိုယိုလကကြ သူ့ဘောင်းဘီကြိုးကို ရောကလြာတော့ သူ အလိုကတ်သိ ဖငကြို ကြှပေးသည်။ ဘောင်းဘီကြှတသ်ှားတော့ ယိုယိုက နိုးနပြေီ ဖြစ်တဲ့ သူ့အကောငကြို ငုံ့ကြည့်သ်ည်။ ဒါနှင့ြ မင်းမင်းက ..

“အဆငပြှလေား?”

“မဆိုးပါဘူး …”

ဆိုပြီး ယိုယိုက မီလာကြနန်ဈလို ခပပြှုံးပြုံးလေး ပြနပြှောသည်။ ပြီးလည်းပြီးရော ယိုယိုရဲ့နှုတခြမ်းသေးသေးလေးက ဟသှားပြီး မင်းမင်းရဲ့ လိငတ်ံထိပဖြူးကို လှမ်းငုံလိုကသ်ည်။ ယိုယို၏ နှုတခြမ်းလေးတွသည်ေ တကယတ်ော့ မကြန်ှာလှလှလေးနှင့ြ လိုကဖြကသ်ည့ြ နှုတခြမ်းဖူးဖူး သေးသေးလေးတွေ ဖြစ်သည်။ ယိုယို သူ့စားပြဲနား ရောကလြာကတည်းက မင်းမင်းသည် ဒီနှုတခြမ်းသေးသေးလေးတွကေို တွေ့တိုင်း ဒါလေးတွကေ သူ့လိငတ်ံကို စုပပြေးလွှင် ဇိမကြလွိုကမြည့ြ ဖြစ်ခွင်းဟု စိတကြူးအခါခါ ယဉဖြူးသည်။ အခုတော့ သူ၏ စိတကြူးယဉမြှုသည် ဆောင်းတွင်းအိပမြကြ ဖြစ်နယေုံ သပသ်ပမြဟုတ်။ တကယပြင် ဖြစ်လာခဲ့ခွပြေီ။

ယိုယိုက အထာတော့ နပသ်ည်။ မင်းမင်းတောင် ဘာမှ ပြောစရာမလိုပဲ လိငတ်ံကို စံခွိနမြီ မာတင်းလာသညအြထိပဲ စုပပြေးသည်။ မင်းမင်း လိငတ်ံက သူမပါးစပန်ဲ့ မဆန့မြပြဲ ဖြစ်လာသောအခါ သူမဖာသာ သူမ ပါးစပထြဲက ထုတသ်ည်။ မင်းမင်းကို လကဝြါးဖြန့ပြေးရင်း

“ငါ တဈခုခု ငှားလို့ရမလား?”

ဆိုပြီး မင်းမင်း ဝယလြာသည့ြ ၀၀၃ ကို တောင်းသည်။ မင်းမင်းလည်း ခုနကတည်းက အဆငသ်င့ဖြောကထြားသည့ြ အထဲက တဈခုကို သူ့ကိုထုတပြေးလိုကသ်ည်။ ယိုယိုက အသာဆှဲဖြင့ပြှီး မင်းမင်းကောငထြိပကြနေ စွပသ်ည်။ မင်းမင်း ဒါကို မှငတ်ော့ သဘောကစွှာ ပြုံးမိသည်။ မင်းမင်း စလုံးကို သဘောကသွည့ြ အခကြတ်ှထေဲတွင် ဒီအခကြလြည်း ပါသည်။ ပငကြိုယကြ မိန်းမပြသေူ မဟုတသ်ောလြည်း မင်းမင်း၏ အကငွ့ကြ သူ့ခွံထဲဝငလြာသည့ြ ဘယအြကောငမြဆို လှသည် ချောသညဆြိုလွှငတ်ော့ ပြနမြလှှတဘြူးပေ။ သူ့သဘောကက spaceship battle ဆိုသည့ြ ဂိမ်းဆော့သညဆြိုလွှင် သူများလို သူ့ယာဉကြို ဟိုရှှေ့ဒီရှှေ့နှင့ြ လိုကပြဈနသေူ မဟုတ်။ သူ့အမှှောကကြညွဆြံရှေ့ တည့တ်ည့ဝြငလြာသူကိုသာ ကားနအေောင် ပစ်တတသ်ူဖြစ်သည်။ ဒီတော့ သူ စလုံးရောကကြတည်းက သူ့ဂွငထြဲ ဝငလြာသည့ြ စောလြေးတွနှငေ့တ်ော့ အငတ်ာရှရှယ်ေ ကြုံလွှင် ကြုံသလို လုပဖြူးသည်။

မင်းမင်း သဘောကသွညကြ သူတို့တွသည်ေ ပိုမိုပြင့လြင်းလှတလြပပြှီး ကာမစပယ်ှကဖြို့တွင် လကတ်ှန့န်တောတွေ ရှကကြိုးရှကကြိုးဖြစ်နတောတွေ သိပမြဖြစ်ဘူးပေ။ တကည်ီလကည်ီ ရှိလှသဖြင့ြ တကယတ်မ်း လုပကြှသည့အြခါ နှစ်ဦးစလုံး အရသာ တွေ့ကြတာ များသည်။ အခုလည်း ကြည့်လြေ။ ၀၀၃ ကို ယိုယိုက သူမဖာသာ သူမ အဆငပြှပြေေ စွပလြိုကသ်ည်။ ဘာမှ ညှှနကြှားနစရောမလို။ တဆကတ်ည်း မင်းမင်းအကောငကြို အကာစွပပြှီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ ပငတ်ီကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ တွန်းကာခွှတသ်ည်။ ညီညီညာညာညှပထြားသည့ြ အမှှေးလေးတွကေိုတွေ့တော့ မင်းမင်း သဘောကသွှားသည်။ သူ ကံကောင်းသညလြို့ကိုယ့ဖြာသာကိုယတ်ှေးသည်။ သန့သ်န့ရြှင်းရှင်း နုနုနယန်ယန်ှင့ြ ခစွစြရာကောင်းသည့ြ အဖုတလြေး ဖြစ်နလေို့။ ဒါမွိုးဆိုလွှငတ်ော့ နောကြ အေးအေးဆေးဆေး တဈခွိနကြှလွှင် ဂွာပေးဦးမညဟြု မင်းမင်းတေးကာ မှတထြားလိုကသ်ည်။

ဒါကလည်း သူ့မှာ အကြောင်းရှိသည်။ အသားဖြူဖြူနှင့ြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ၊ မကြန်ှာပေးက လှသည့ြ တရုတမြတွဆေိုပြီး စွတအြထငမြကြီးနှင့ြ၊ တခွို့ဟာမတွသည်ေ စောကမြှှေးရိတဖြို့ နနသေောသာ ဂွိုင်းမှေးတောင် ဘုတသ်ိုကပြေါကန်တော မင်းမင်း ကြုံဖူးသည်။ အဲဒါမွိုးကတော့ ဂွာဖို့ နနသေောသာ အဖုတဝြတောင် သူက သချောကြည့်သ်ူမဟုတ်။ ယိုယိုဟာလေးကတော့ ရှင်းလင်းစွာ သန့န်သည်ေ။

ယိုယိုက ပေါငတ်ဈချောင်းကိုထောင် ပေါငတ်ဈချောင်းကို စင်းထားပြီး ခပကြှကြ အနအထေားနှင့ြ လိငတ်ံထိပကြို သူမအဝနှင့ြ တေ့သည်။ ခကြခြငွြး မသှင်းသေးပဲ ထိပကြို ဖိကြည့်လြိုကြ ပြနထြုတလြိုကန်ှင့ြ အဆငပြှအေောင် လေးငါးခါလောကြ လုပသ်ည်။ မင်းမင်း ဘာမှ မလုပသ်ေးပဲ သူ့ကောငထြိပန်ှင့ြ ပြတတ်ိုကန်သညေ့ြ သူမ အဖုတအြ၀ ပန်းရောငလြေးကိုသာ သချောကြည့်သ်ည်။ ကြှကန်ားရှကလြို အဖတလြေးနှစ်ခုက ကြဲကြဲသှားပြီး ထိပကြ ပြူတဈပြူတဈ ဖြစ်နသညေ့ြ မှငကြှင်းက သူ့စိတကြို တကကြှှစသည်ေ။ ဒီလိုမွိုး ပစ်စည်းကောင်းလေး မှငတ်ော့ မင်းမင်း နရင်ေးထိုငရြင်း စိတကြူးတဈခုတောင် ပေါကသ်ည်။ အမှတတ်ရ ဖုန်းနဲ့ ဓါတပြုံရိုကထြားပြီး အခစွတ်ကျကသိုလမြှာ တငလြွှငကြောင်းမလားလို့။ နောကတ်ော့မှ မဖြစ်သေးပါဘူးဆိုပြီး သူ ကုလားထိုငပြေါတ်ငထြားခဲ့သည့ြ ဖုန်းကိုလှမ်းယူဖို့ စိတကြူးကို ဖကြလြိုကသ်ည်။ တောကြှာနေ ဗမာဖြစ်မှန်း သင်ျကတမေပါလို့ ဆိုကာ ကထိက ဇောရြဲဆိုသည့ြ ငဖကြကြှီးနှင့ြ တွေ့လွှင် သူ့ဟာက စတိုခန်းထဲ ရောကသ်ှားဦးမည်။ ထားလိုကပြါတော့ဆိုပြီး နလေိုကသ်ည်။ မင်းမင်း ငေးကြည့်န်သညေ့ြ အခိုကြ ယိုယို၏ အဝလေးက သူ့ထိပကြို အပကြမွတကြွ ငုံမိသှားလပြေီ ဖြစ်သည်။

“အင့ျ … အင့ျ … ဟင်း … ဟင်း …”

အပေါကအြလမ်း တည့သ်ှားပြီဆိုတော့ သူမသည် ထောငထြားသည့ြ ပေါငတ်ဈဖကကြို မှေ့ယာပေါပြှနခြကြာ ကိုယကြိုဘဲလန့ြ ဖြစ်အောငလြုပသ်ည်။ သူမ၏ လကန်ှဈဖကကြ မင်းမင်း ရငအြုပပြေါရြောကလြာပြီး အားယူကာထောကသ်ည်။ ပြီးတော့ တဖြေးဖြေးချင်ြး စွင့ကြားနသညေ့ြ တငပြါးနှစ်ဖကကြို အောကဖြိခသွည်။ အကာကြညလြေးနှင့ြ သူ့လိငတ်ံက သူမအဖုတလြေးထဲကို တစတစ တိုးဝငကြာသှားသည်။ နှစ်ဦးသား အင်ျဂါချင်ြးထိတွေ့မှုက ပြန့န်ှံ့လာသည့ြ ကာမအရသာသည် တကိုယလြုံးရှိ အကြောပေါင်းစုံထဲသို့ တဖငွြးဖငွြးနှင့ပြင် စိမ့ဝြငကြုနတ်ော့လသည်ေ။ တင်းတင်းစီးစီးလေးပင် သူ့လိငတ်ံက ယိုယို၏ အဖုတထြဲကို ပြတတ်ိုကပြှီး ရောကသ်ှားသည်။ သူမဖငကြှီးနှစ်လုံးက သူ့ပေါငရြင်းနှင့ြ အိခနဲထိသည်။ ယိုယိုက ဘာမှ မလုပသ်ေး။ စကျကန့ပျိုင်းလောကြ ငှိမန်ေ၏။ ပြီးတော့မှ မင်းမင်းရဲ့ ရငပြတကြို လကန်ှင့ထြောကရြင်း သူမဖငကြှီးကို ကြှသည်။ လိငတ်ံတဈဝကလြောကြ ထွကလြာတော့မှ ပြနဖြိခသွည်။ စွိခနဲ နပြေီး ပြနဝြငသ်ည်။ မင်းမင်း ဆံပငလြေးတွေ ခါယမ်းစပြုနပြေီ ဖြစ်သည့ြ မှင်းစီကငွ့န်သေော ကောငမြလေး၏ နို့အုံဖြေးဖြေးလေးတွကေို လှမ်းကိုငသ်ည်။

“မင်း .. မင်းလကတ်ှေ လုပပြေးတာ ကြိုကတ်ယ် .. ညှဈစမ်းပါ … အင်း … အင်း …”

ယိုယိုက ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းနှင့ြ ထုတဖြောကြာပြောသဖြင့ြ မင်းမင်းလည်း စိတကြှိုကပြင် ဆော့ကစားပေးသည်။ နို့အုံထိပဖြွားရှိ စူထွကန်သညေ့ြ နို့သီးခေါင်းလေးကို လကမြလကည်ိုးသုံး၍ ပြတခြွေ လှိမ့ဆြှပေးသည်။ မို့ဝန်းနသညေ့ြ ရငသ်ားတွကေိုလည်း ကောငမြလေးခံသာယုံလောကြ ညှဈကာခွသည်ေ။ သူ့လုပဆြောငခြကြကြ ထိရောကလြို့လား မသိ။ ယိုယိုတဈယောကြ ကောင်းဘှိုင်းလုပန်သညေ့ြ အရှိနကြ တဖြေးဖြေးနှင့ြ မှနလြာသည်။ နှစ်ဦးသား အင်ျဂါတွေ ဝငထြှကန်သညေ့ြ နရောကို လှမ်းကြည့်တ်ော့ အကာကြညလြေးနှင့မြို့ ပြနထြှကလြာတိုင်း ဖြူဖြူအရညတ်ှေ အထင်းသား ပေါန်တော တွေ့သည်။ ဒါကိုမှငတ်ော့ မင်းမင်း စချင်လြာတာနှင့ြ တအင်းအင်း တအဲအဲ ဖြစ်နသညေ့ြ ကောငမြလေးကို လှမ်းခေါသ်ည်။

“ယိုယို”

“ဘာလဲ?”

“ယိုယိုဆိုတာ ငါ့တို့ဘာသာစကားမှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ သိလား?”

“နိုး .. ဘယသ်ိမှာလဲ”

“ယိုယိုဆိုတာ အရညရြှှမ်းတာကို ပြောတာ”

“ဟုတလြား .. အဲဒီတော့?”

“အဲဒီစကားမှနတ်ယဆြိုတာ အခု သိလိုကရြပြီ … ဟင်း .. ဟင်း”

ယိုယိုက တအင်းအင်း တအဲအဲ အသံကြားတွင် တခိခိ အသံထွကအြောငရြယသ်ည်။ မင်းမင်းလည်း လိုကရြယပြှီး အရှိနမြှှင့တ်ငသ်ည့အြနနှငေ့ြ နို့တွကေို ဆော့ပေးနရောက သူမတငပြါးတွဆေီသို့ လကကြို ရှှေ့သည်။ ယိုယို၏ တငပြါးနှစ်ဖကကြို ဆုပကြိုငကြာ ပင့မြသည်။ ကောငမြလေးက အလိုကတ်သိနှင့ြ ကိုယကြို သူ့ရငဘြတပြေါြ မှောကခြသွည်။ နို့နှစ်လုံးက သူ့ရငဘြတန်ှင့ြ ထိသည်။ ယိုယိုတငပြါးတွကေို ဆုပကြိုငပြှီး ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပတ်ော့ ကောငမြလေး၏ နို့တွကေ သူ့ရငဘြတန်ှင့ြ ပြတတ်ိုကပြှီး တရှိန်းရှိန်း တဖိန်းဖိန်းဖြစ်လာစသည်ေ။ ဒီလိုနှင့ြ မှနမြှနလြေး လုပပြှီး တောတ်ောလြေး ကြာတော့ ယိုယို အရှိနတ်ကလြာသညထြငသ်ည်။ အားမရတော့သည့ြ အသှငန်ှင့ြ မင်းမင်းကို ဖကထြားရာက ပြနထြသည်။ ပေါငန်ှဈချောင်းကို ရှေ့ကိုထုတပြှီး လကန်ှဈဖကကြိုမူ မင်းမင်း၏ ပေါငပြေါတ်ှင် တဈဖကစြီ နောကပြှနထြောကသ်ည်။ မကြန်ှာရှေ့တွင် ရှုပဖြှာနသညေ့ြ ဆံပငတ်ှကေို သိမ်းလိုကပြှီး မင်းမင်းကို ပြုံးပြသည်။ ယိုယို၏ အပြုံးက ဘယလြိုဟာမွိုးနှင့ြ တူသလဲဆိုလွှင် fast and furious ဇာတလြမ်းထဲက မင်းသားနှင့ြ ကားချင်ြးယှဉမြောင်းတော့ တဈဖကကြားထဲက မင်းသမီးဖြစ်သူက ကြောမြတကခြငမြှာ လှမ်းပြုံးပြသည့ြ အပြုံးမွိုး။ သဘောကတော့ သူမ ရှေ့ကသှားမညဆြိုသည့ြ အထာ။

မင်းမင်း လကမြနှင့ြ လကည်ိုးကို ဝိုင်းကာ “အိုကေ” ဆိုပြီး ပြလိုကသ်ည်။ အခကြပြှလိုကသ်ညန်ှင့ြ ယိုယို စလှုပရြှားသည်။ ဒူးကိုကြေးကာ အနည်းငယထြောငပြေးထားသည့ြ မင်းမင်း၏ ပေါငကြို လကအြားပြုရင်း လိငတ်ံကို စွတခြနဲ စွတခြနဲ ဖိဖိသှင်းသည်။ ဒီလိုအနအထေားက မိန်းကလေးတွေ အတွကြ အတောဖြီလငလြာစသညေ့ြ ပုံစံဖြစ်သည်။ လုပတ်တကြိုငတ်တသ်ည့ြ ဆောဆြိုလွှင် လိငတ်ံထိပဖြူးနှင့ြ အကြဲလေးထိပကြ အဖုလေးကို ထိုးမိအောငလြုပန်ိုငသ်လို ကော့ကာကော့ကာနှင့ြ ဂွီစပေါ့ကိုလည်း ထိုးမိအောင် လုပန်ိုငသ်ည်။ ယိုယိုက ဒါကို သိနသလေားတော့ မသိ။ ပိုစရှငကြကြနွှင့ြ ဆောင့သ်ှင်းနသည်ေ။

မင်းမင်း အတွကလြည်း ဒီအနအထေားက ကာမဖီလငကြို ရစပေါသည်။ သူ့လိငတ်ံ အရညတ်ရှှမ်းရှှမ်းဖြစ်နသညေ့ြ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးထဲကို ဝငလြိုကြ ထွကလြိုကြ ဖြစ်နသေော မှငကြှင်းက ဘာနှင့မြှကို မလဲနိုငခြွေ။ ဒါက ဆီးစပကြို သူကြည့်န်လေို့ ဖြစ်သည်။ အပေါကြို ကြည့်ြဦးမလား။ မကြစြိလေးမှေးကာ နီရောငသ်န်းနသညေ့ြ မကြန်ှာလှလှလေးက ကာမဆိပတ်ကပြှီး တအင်းအင်း တဟင်းဟင်း ဖြစ်နသေော မှငကြှင်း။ အလယကြှတော့လည်း ယိုယိုဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း လှုပခြါသှားသည့ြ ဖြူဖြေးမို့ဝန်းနသေော ရငန်ှဈမှှာ၏ မှငကြှင်း။ မင်းမင်းသာ ကောငမြလေး၏ ခါးကို လှမ်းကိုငပြှီး အားရပါးရ ဆောင့ပြဈလိုကလြွှင် ဒီမှငကြှင်းတွကြေောင့ပြင် နောကထြပင်ါးမိနဈအတွင်း သူပြီးသှားနိုငသ်ည်။ အခုတော့ သူက ရတုန်းလေး စိမပြှနပြေေ ဆှဲချင်သ်ဖြင့ြ ယိုယိုကိုသာ စိတကြှိုကလြှှတထြားပေးလိုကသ်ည်။ ဒီလောကြ အရညရြှှဲနတေော့မှ ဒီကောငမြလေး သိပမြကြာခငပြှီးသှားမညဆြိုတာ သူကြိုမှငထြားသည်။

တကယလြည်း မင်းမင်းတွကတ်ာ မှနပြါသည်။ မင်းမင်းလကလြှမ်းကာ ဟပြလေးဖြစ်နသညေ့ြ အဝလေး၏ ထိပကြအဖုလေးကို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သိပတ်ောငမြှ ကြာကြာမခံ။ ဆယမြိနဈလောကကြှာပြီးသောအခါ ယိုယိုတဈယောကြ တုနတ်ုနခြိုကခြိုကအြောင် ဖြစ်အောငကြို ညည်းရင်း တဈခကြဆြောင့ခြသွညတ်ှင် မလှုပတ်ော့ပဲ ခေါင်းငိုကကြာ ငှိမကြသွှားသည်။ မင်းမင်း ဒီတော့မှ မာနသညေ့ြ လိငတ်ံကို မကြှတအြောင် သတိထားရင်း တစောင်းထထိုင်၍ သူမကို လှမ်းဖကသ်ည်။ ယိုယိုက သူ့ပုခုံးပေါကြို မေးတငကြာ အမောဖြလသေည်ေ။

“မင်း .. မပြီးသေးဘူးမှတလြား …”

“အင်း .. မပြီးသေးဘူး …”

“ဒါဆို .. ငါ ဘယလြိုနပေေးရမလဲ .. နင် လုပခြငွသ်လိုလုပလြေ .. ငါတော့ မောပြီ ..”

“လေးဘကထြောကပြေးလို့ ရလား .. နင့ြ အိုးလေးတွကေို ကြည့်ပြှီး ငါလုပခြငွလြို့ ..”

“ဟင်း .. ဟင်း .. ရတာပေါ့ …”

တကယလြည်း ယိုယို လုပပြေးရှာပါသည်။ မင်းမင်း အတောတ်ော့ ကြနပေသ်ှားသည်။ ဒီကောငမြလေးကို သငပြေးရကြိုးနပသ်ညလြို့။ အမှနဆြို သောကြာနေ့မို့ တဈပတလြုံး ရုံးတကထြားသဖြင့ြ သူတို့တောတ်ောပြှိုင်းနသညေသ်ာ။ ယိုယိုက ညောင်းလို့ တခွားနည်းနဲ့ဆှဲပါဆိုလည်း မင်းမင်းက လကခြံမှာပါ။ သို့ပမယေ့ြ အခုလိုမွိုး လေးဘကကြုန်းပေးမညဆြိုတော့ သူသဘောကသွှားသည်။ တကယတ်မ်း ယိုယိုကကုန်းပေးသောအခါတွငတ်ော့ မင်းမငလြတေောငမြှ “ရှှီ” ခနဲ ခွှနမြိသည်။ ကောငမြလေး ကုနထြားသည့ပြုံစံက မကြန်ှာကို မှေ့ယာပေါမြှာ အပရြင်း ရှေ့တဈပိုင်းလုံး ညှှတထြားသည့ြ ပုံစံ။ ဖြူဝင်းစွင့ကြားနသညေ့ြ တငသ်ားတွကေ မီးရောငအြောကတ်ှင် လကလြကတ်ောင် ထနသလေား အောင့မြေ့ရသည်။ မင်းမင်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ သူ့လိငတ်ံကို ပြနသ်ှင်းသည်။

“မင်း .. လုပန်ောြ … အားမနာနဲ့ ..”

ယိုယိုက ပြောမည့သ်ာပြောတာပါ။ မင်းမင်းကလည်း ဒါမွိုးကိဈစတွင် အားနာတတသ်ူမဟုတ်။ အားနာနသညေ့ပြုံလည်း မပေါြ။ ခါးသေးသေးလေးကို ဆှဲကာ ဒလကြမ်းကို ဆောင့သ်ည်။ ယိုယိုခငမြွာ အစောပိုင်း သူမ အပေါကြ ဆောင့တ်ုန်းကမှ အသံထွကကြာ ညည်းနိုငသ်ေးသည်။ ဒီတဈခါတော့ အသံကို မထွကန်ိုငတ်ော့။ ဘယထြှကမြလဲ။ ဘယဘြကစြောင်းကာ အိပထြားသည့ြ သူမပါးစပကြ အိပယ်ာခင်းစကို ဖိကိုကကြာပင် ထားရသညလြေ။ ဒီတဈလှည့ြ အသံထွကသ်ူက နှားသိုးကြိုးပြတဆြောင့န်သေူ မင်းမင်းဖြစ်သှားပြီး နှာမှုတသ်ံကြီး တရှူးရှူး တဟင်းဟင်း ဖြစ်လာသည်။ အဲယားကြန်းဖြင့ထြားသည့တ်ိုင် နဖူးတွင် ခွှေးတွေ ပြနလြာသညအြထိ မင်းမင်း တရစပဆြောင့ပြဈလိုကပြှီး နောကဆြုံးတွငမြူ လိငတ်ံတဈခုလုံး ဘယလြိုမှ မထိန်းနိုငအြောင် ယားယံလာသောအခါ လရညတ်ှကေို စိတဆြိုးမာနဆြိုးနှင့ြ ပန်းထုတပြဈလိုကတ်ော့သည် ….။

နှစ်ဦးသား ကာမစပယ်ှကပြှီးတော့ လူတွကေ ဒေါင်းသှားသညမြို့ ဆယင်ါးမိနဈလောကြ ဒီအတိုင်း ဖကကြာ နကြသေေးသည်။ နောကတ်ော့ ဒီအတိုင်းဆို အိပပြွောသ်ှားတော့မညဆြိုတာ တွကပြှီး ရချိုးခန်းထဲ တိုငပြငပြှီးတော့ ဝငခြဲ့သည်။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ တိုကခြွှတဆြေးကြတော့ မင်းမင်းကောငကြ ပြနမြာလာလို့ ယိုယိုက ပါးစပန်ဲ့ လွှော့ပေးမယဆြိုပြီး ဘီဂွလေေးပေးသည်။ မင်းမင်း အယလြပြီပြနပြေးမညဆြိုတော့ ရတယ်၊ ခမွြးနပြေီဆိုလို့ ရခွေိုခန်းထဲက ပြနထြှကကြာ လဈလာခဲ့ကြသည်။ တက္ကစီ စီးဖို့ လမ်းခွဲခါနီးကြတော့ မင်းမင်း ယိုယိုကို သှေးတိုးစမ်းကာမေးသည်။

“Do you want to come along in next fortnightly meeting?”

“May be .. Who knows ??”

ပြောငစြပစြပ် မကြန်ှာပေးနှင့ြ တက္ကစီထဲ ဝငသ်ှားသည့ြ ယိုယိုကို ကြည့်ပြှီး မနဒြေးကြလငွတ်ော့ ဒီကောငမြလေးကို မုန့လြိုကကြွှေးရဦးမညဟြု မင်းမင်း စဉြးစားလိုကပြါတော့သည်။

*** *** ***

မင်းမင်း အလုပထြှကခြငွတ်ာ ယိုယိုကြောင့လြည်း တဈစိတတ်ဈပိုင်းတော့ ပါပါသည်။ သူတို့နှစ်ယောကသ်ည် ကြေးဇူးခံ ကြေးဇူးစား ဇာတလြမ်းနှင့ြ ကိုယခြငွြးထပကြာ ရင်းနှီးခဲ့ကြပြီးနောကပျိုင်း၌ အနည်းငယတ်ော့ သံယောဇဉရြှိလာတာ အမှနပြင်။ ဘယလြောကပြဲ နှောငကြှိုးမဲ့ဆကဆြံရေးနှင့ြ တွဲနစကေောမူ အနနေီးတော့လည်း ဟိုလိုဒီလိုတော့ ဖြစ်လာကြသညသ်ာ။ ဒါက သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးတွင် အပြဈမရှိပါ။ ယိုယို ဘယလြောကပြဲ အထပထြပဝြတထြား အဲဒီအဝတတ်ှအေောကတ်ှင် ဘယလြိုအဖောင်းအမို့တွရှေိနသညေဆြိုတာကို သိနတေော့ မင်းမင်းလည်း အလုပလြုပရြင်း စိတထြရသညသ်ာ။ ယိုယိုကိုယတ်ိုငကြလည်း ခပကြဲကဲလေးမို့ မင်းမင်းအပေါတ်ှင် သူ့နည်းတူ ဖြစ်မိမည် ထငသ်ည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ ကြိုကြားကြိုကြား ဆှဲသည့န်ှုန်းက တစတစ စိပလြာလရော မင်းမင်း နှောငကြှိုးမဲ့ဆကဆြံရေးကနေ သံယောဇဉကြှိုးခညွဆြကဆြံရေးအဖြစ် မပြောင်းခင် ဒီကောငမြလေးနားက ခွာမှ ဖြစ်တော့မညဆြိုပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို သတိပေးရသည်။

မင်းမင်းအိမကြနေ စလုံးထွကလြာမညဆြိုတုန်းက အမနှငေ့အြဖသည်ေ တခွားကိဈစတွကေို ဘာမှ ထွထွထေေူးထူးမမှာသောလြည်း ဒီကိဈစကိုတော့ တင်းကြပစြှာ မှာသည်။ ဘယလြိုပဲ ရှုပရြှုပ်၊ ဘာတွပေဲလုပလြုပ် နိုငင်ံခွားသူကိုတော့ ခွှေးမ မတောန်ိုငဟြု တခါထဲ အပြတပြှောထားသည်။ မင်ျဂလာပြဲတွင် မှနမြာဆနဆြန် ရငဖြုံးနှင့ြ ခွိတထြမိနဝြတထြားသူကိုသာ သားနှင့ြ လကခြငွြးတွဲ၍ လွှောကသ်ညကြို မှငခြငွသ်ညဟြု အမကေ လဆေိပလြိုကပျို့တော့ ဆိုသည်။ မင်းမင်းက နောကတ်ောကတ်ောကန်ှင့ြ ဒါဆို စလုံးမကို ထမိနဝြတတ်တအြောင် သငပြေးလိုကမြယ် ပြောမိသဖြင့ြ လူပုံအလယမြှာတောင် ဗိုကခြေါကကြွောလိမဆြှဲတာ ခံရသေးသည်။ ဒီတော့ မင်းမင်း၊ ယိုယိုနှင့ြ အကြောင်းတွေ ရှညလြို့မရပါ။ မကြန်ှာငယလြေးနှင့ြ အနားလာပြီး တကယထြှကတ်ော့မှာလားလို့ လာမေးတော့ မင်းမင်း နင့ကြှောင့ထြှကတ်ာဟု ပြောလို့တော့ မဖြစ်ပါ။ R.E လကမြှတရြပြီးမှတော့ ဒီဇိုင်းအငဂြငွန်ီယာ မလုပခြငွလြို့ ဘာညာဆိုပြီး အကြောင်းလွှောကပြှရသည်။ စလုံးပါး သိပမြဝသေးတော့လည်း သူမထကြ စလုံးကို ကြိုရောကန်သေူ မင်းမင်း၏ စကားတွင် မွှောကာ ယိုယိုက လကခြံလိုကသ်ည်။

အဲ ..ပြောဖို့ မေ့နလေို့။ R.E applicationကို ထောကခြံပေးသည့ြ သူ့ဆရာကြီးကိုတော့ ဒီလိုပြောလို့မရပါ။ မင်းမင်း အမှနအြတိုင်းပင် နောကအြလုပကြ လစာပိုပေးလို့ ဆိုပြီး ပြောရသည်။ ဆရာကြီးက ဘယလြောကတ်ောင် ရသလဲဟု မေးတော့လည်း သူ မကြယမြဝှကပြင် ဒေါလြာ ၂၀၀၀ ပိုရလို့ပါဟု ဖြလေိုကသ်ည်။ ဆရာကြီးက ဘာမှ ထပမြေးမနတေော့ပဲ သူ့စားပြဲက ထလာကာ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကိုလကဆြှဲနှုတဆြကပြှီး “All the best” ဟုဆိုသည်။ နှစ်ထောငတ်ောင် ပိုပေးသညဆြိုမှတော့ သူလည်းပဲ ဘာမှမပြောနိုငတ်ော့တာ သချောပါသည်။ ဒါက မင်းမင်းကို လိုကပြေးပြီး ဆှဲထားလို့ရသည့ြ ပမာဏမဟုတဆြိုတာ သူသိနသည်ေ။ မင်းမင်းလည်း “Thank you for all your supports” လို့ပြောပြီး တခါထဲ နှုတဆြကကြာ ထွကလြာခဲ့သည်။

ထုံးစံအတိုင်း နှုတဆြကပြှဲတွဘောတွေ လုပပြါသည်။ မင်းမင်းက နဂိုကတည်းက သိပလြည်း မနှမှောတတသ်ူ မဟုတသ်ဖြင့ြ နေ့လညစြာတောင် မဟုတပြဲ ညစာ လိုကကြွှေးမညဆြိုပြီး သူ့ဆကရြှငန်ှင့ြ လုပဖြောကြိုငဖြကတ်ှကေို ဖိတသ်ည်။ သူ့နောကဆြုံးနေ့က သောကြာနေ့မို့ အဲဒီနေ့ညပဲ လုပမြညဆြိုပြီး စီစဉကြှသည်။ Bugis နားက ဟော့ပေါ့ဆိုငတ်ဈဆိုငကြို ရှေးကာ ဘှတကြငမြှာထားခဲ့သည်။ အားလုံးကလည်း မကန့ကြှကကြှခွေ။

ဒီလိုနှင့ြ သောကြာနေ့ ရောကလြာခဲ့သည်။ တကယ့တ်ကယတ်မ်း အလုပထြှကတ်ော့မညဆြိုတော့လည်း တဈနှစ်ကြောကြွောြ လုပခြဲ့သည့ြ ကိုယ့ပြတဝြန်းကငွကြို လှမ်းမိသညသ်ာ။ မနကကြတည်းက မင်းမင်း ဘာမှမလုပရြတော့ပဲ ဟိုရောငရြောင် ဒီရောငရြောငန်ှင့ြ ဟို့လူနှုတဆြကြ ဒီလူနှုတဆြကြ လုပန်သည်ေ။ မှတမြှတရြရ HR Manager ဆီသှားပြီး Clearance လကမြှတထြိုးတော့ အဲဒီဘှားတောကြ ဂွာမနမြကြီးမို့ သူ့ကို အနောကတ်ိုင်းဆနဆြနပြဲ ရငခြငွြးအပ် ပြေ့ဖကပြှီး နှုတဆြကသ်ေးသည်။ ဝတထြားသည့ြ ဝတစြုံက တောတ်ောဟြိုကန်သဖြေင့ြ မင်းမင်း စောစောစီးစီး ဘူးသီးနှစ်လုံးကို ခူးစရာမလိုပဲ နဲနဲ မှည်းလိုကရြသည်။ ဘှားတောြ အခန်းက ပြနထြှကလြာတော့ စကထရီကောငမြလေးက မင်းမင်းကို တိုးတိုးလေးနဲ့ အလှမ်းသယန်တောဟု သူ့ဘော့ဈမကြီးကို မေးငေါ့ပြီး ပြောသည်။ မင်းမင်းက ရယပြှီး ခပတ်ညတ်ညန်ှင့ြ လကန်ှဈဖကကြို ဟပေးတော့ သူမသညလြည်း အညံ့မခံ လာဖကပြှီး နှုတဆြကသ်ည်။ အဲ .. အဲဒီဟာလေးကတော့ ယိုယိုလိုမွိုး ပေါကစြီလေးဖြစ်သည်။ စလုံးပေါကစြီ ဆိုကြပါစို့ …။

ညနေ ချောကန်ာရီ ဒေါငခြနဲထိုးသညန်ှင့ြ အားလုံး လဈထွကလြာခဲ့ကြသည်။ မင်းမင်းတို့ ရုံးက အမအြာတီနှင့ြ သိပမြဝေးသဖြင့ြ Bugis ကို အမအြာတီနှင့သ်ာ ဒိုးလာခဲ့သည်။ ဟိုရောကတ်ော့ မင်းမင်းက ဘှတကြငမြှာထားသညမြို့ အေးအေးဆေးဆေး ထိုငလြို့ရမည့ြ နရောရသည်။ အားလုံး ဝငထြိုငကြှတော့ ယိုယိုက မင်းမင်းဘေးမှာပဲ လာထိုငသ်ည်။ တခွို့သူတွကေ သူတို့နှစ်ယောကအြကြောင်းကို သိနကြလေို့ “ဒီနှုတဆြကပြှဲက ဘယသ်ူ့အတွကလြဲ .. ဘာလဲ” ဆိုပြီး နောကန်ကြသေေးသည်။ မင်းမင်းတို့ ရယသ်ာ ရယန်လေိုကကြှသည်။ အဲဒီနောကတ်ော့ ထုံးစံအတိုင်း အငှေ့တထောင်းထောင်း ထနသညေ့ြ ဟင်းခွိုအိုကြီးထဲကို အစာတွပစ်ေထည့ြ၊ ပါးစပဟြောင်းလောင်း ဖြစ်နသညေ့ြ မင်းမင်းတို့အထဲကိုတော့ ဘီယာတွေ လောင်းထည့န်ှင့ြ ပြဲကတောတ်ောစြညသ်ှားသည်။

၇ နာရီထိုးခါနီးက စသည့ြ ဟော့ပေါ့အိုးနှစ်အိုးလည်း ၈ နာရီခွဲရောကတ်ော့ ဘာမှ မရှိတော့။ လူတွလည်ေး တောတ်ောမြှနကြုနန်ပြေီမို့ အားလုံး တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကကြှည့ရြင်း ပြနရြအောင် ပြငကြှသည်။ မင်းမင်းရဲ့ အပေါင်းအဖောတ်ှကေ နောကလြည်းပဲကြုံလွှင် ရုံးကိုဝငခြဲ့ပါဦး၊ အကူအညီလိုလွှငပြှောပါ ဘာညာဆိုပြီး နှုတဆြကကြှပြီး အသီးသီး လမ်းခွဲကာ ထွကလြာကြသည်။ Bugis လို နရောမွိုးက လူအရမ်းစညသ်ညမြို့ တခွို့ကလည်း Bugis Junction ရှော့ပင်းစငတ်ာထဲ ဝငကြှည့ကြှဦးမညဆြိုပြီး အဲဒီဘကြ လွှောကသ်ှားသည်။ နောကဆြုံး ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနှင့ြ အခုထကထြိ မင်းမင်းကို နှုတမြဆကသ်ေးပဲ အနားကကပပြှီး လွှောကန်သညေ့ြ ယိုယိုတဈယောကသ်ာ ကနွတ်ော့သည်။ မင်းမင်း ဒီလောကဆြို သဘောပေါကပြါသည်။ ယိုယိုဆိုတာ သူများနှင့ြ တန်းတူထားလို့မှ မရတာ မဟုတလြား။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ရင်းနှီးမှုက ဟော့ပေါ့တဈပြဲအဆင့န်ှင့ြ ပြီးသင့တ်ာမဟုတ်။

မင်းမင်း “ယိုယို” ဆိုပြီး ခေါလြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးက သူ့ကို တွတွလေေေး မော့ကြည့်သ်ည်။ ဒီတော့မှ မင်းမင်း သူမ မကြဝြန်းကို စိုကကြှည့ပြှီး ..

“ငါတို့ ပါတီလေးကို နှစ်ယောကသ်ား ဆကကြငွြးပရအောင် .. ဘယလြိုလဲ?”

“အိုကလေေ .. ပလမဆြှဲထားတာ ရှိလား?”

“ဟာ .. သိပရြှိတာပေါ့ .. ဒီဇိုင်း အငဂြငွန်ီယာပဲဟာကို …”

ဒီတော့မှ ယိုယိုက မကြစြောင်းထိုးကာ “ဟင့ြ” ဆိုပြီး ရယသ်ည်။ မင်းမင်း ဘာမှဆကပြှောမနတေော့ပဲ ဗဈတိုးရီးယားလမ်းထိပန်ားရောကသ်ညန်ှင့ြ အခစွမြှတတ်ိုငဆြိုကထြူရန် ရညရြှယပြှီး Landmark ဟိုတယထြဲသို့သာ လွှောကလြာခဲ့မိသည်။ ယိုယိုက တကယလြားဆိုပြီး မေးတော့ ဘာမှပြနမြပြောပဲ လကသ်ာ ကမ်းပေးသည်။ ယိုယိုက မငှင်းပါ။ မင်းမင်း လကကြို ဆှဲ၍ ရှှငမြှူးသည့ြ မကြန်ှာပေးနှင့ြ ကောကကြောကပြါအောင် လိုကလြာသည်။

ပြောရလွှင် ယိုယိုနှင့ြ မင်းမင်း အဲဒီနေ့ညက အိမပြှနမြရောကကြှပါ။ ရကေူးကနဘြကကြို မကြန်ှာမူထားသည့ြ အခန်းထဲတွင် သူတပြနကြိုယတ်ပြန် နပန်းပြဲကို ရကေုနရြခမြေး ကြိုးစားရင်း မင်းမင်း၏ နှုတဆြကပြှဲလေး ဆကကြငွြးပဖြစ်သည်။ ဘီယာတနခြိုးနှင့ြ လူတွကလေည်း မှနန်ရော လုပခြငွတ်ာတွကေို အကုနလြွှောကလြုပသ်ည်။ တဈပေါငကြွောြ၊ တဈပေါငခြှ၊ တဈပေါငခြွိတ်၊ တဈပေါငထြမ်းဆိုပြီး တဈပေါငတ်ှပေဲသုံးပြီးတော့ တဈခါ၊ ကနွတ်ာတွကေ နောကထြပအြခါတွေ။ မင်းမင်းက အပေါရြောကလြိုကြ ယိုယိုက အပေါရြောကလြိုကန်ှင့ြ တခါဆို ကုတငပြေါကြ ပြုတကြမွလိုတောင် ဖြစ်သေးသည်။ နောကဆြုံး မင်းမင်း၏ 003 လည်း ကုန်၊ လူတွလည်ေး လှုပလြို့ မရသညထြိ ဖလကပြှတော့မှ ရပသ်ှားကြသည်။ ည ၉ နာရီကြောကြနေ သန်းခေါငအြထိတိုင် သောင်းကနွြးခဲ့သညမြို့ အဲဒီကုတငတ်ဈခုလုံးလည်း တွန့ကြှရှေုပပြှကာ အိပဖြို့တောင် မကောင်းတော့ပေ။ နောကထြပ် ကုတငတ်ဈလုံးမှာ ပြောင်း၍ အိပရြသည်။

နောကတ်ဈနေ့ မနကကြှတော့ မင်းမင်းက အရငစြောနိုးသည်။ သူ့ဘကကြို မှေးကာ အိပမြောကနွသညေ့ြ ကောငမြလေး၏ ပကတိ မကြန်ှာလေးကို မှငသ်ညတ်ှင် သူ့စိတထြဲ တမွိုးလေးဖြစ်သည်။ သူ့အဖြစ်က အမအြာတီပေါတ်ှင် ပေါငတ်ိုကောငမြလေး တဈယောကန်ှင့ြ နှစ်ယောကခြုံတွင် ထိုငမြိတုန်း ဘေးနားကို အဖြားကြီး တဈယောကြ ရောကလြာတာနှင့တ်ူသည်။ priority seat မို့ မဖယ့ခြငွြ ဖယခြငွန်ှင့ြ နရောထပေးလိုကရြပမယေ့ြ ဟိုခုံလေးကို လညပြှနတ်ကြည့်ကြှည့န်ှင့ြ သံယောဇဉတ်ှယန်သညေ့ြ သဘော။ မဖြစ်သေး။ နောကဘြူတာရောကလြွှငတ်ော့ ရထားပေါကြ ဆင်းမှဖြစ်တော့မည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ မင်းမင်း အိပယ်ာထဲတွင် ဆကလြှဲမနတေော့ပါ။ နဲနဲလွှောလွှော ဖြစ်နသညေ့ြ စောငကြို ယိုယို၏ ပခုံးထိရောကအြောင် ခွုံပေးလိုကပြှီး အပြငသ်ို့ ထွကလြာခဲ့သည်။

အညောင်းပြေ အညာပြေ လှမ်းလွှောကပြှီး ဟိုတယ် ပြနရြောကတ်ော့မှ ယိုယိုက နိုးသည်။ အိပယ်ာထဲ မထသေးပဲ မင်းမင်းကို လကဆြန့ပြေးသဖြင့ြ သူ “စလဈပီဟတ် – အိပပြုတ်” ဆိုပြီး နဖူးကို ဖြဖြလေးထုကာ နမ်းသည်။ သူဆကလြွှင် လင်းဆှဲမဟုတပြမယေ့ြ မောနင်းဆှဲလေး ရနိုငသ်ေးသောလြည်း ဇာတလြမ်းမရှညခြငွတ်ော့လို့ မင်းမင်း မနကစြာစားရအောငလြို့ ဆိုပြီး လောဆောလြိုကသ်ည်။ ယိုယိုကလည်း ဘာမှ မပြောပါ။ မင်းမင်း ပြောသည့အြတိုင်း အိပယ်ာမှ ထကာ တခါထဲ ဟိုတယကြနေ ထွကဖြို့ပြငသ်ည်။ မနကစြာကိုတော့ တနအြောငဆြိုပြီး သူတို့ ဟိုတယကြ ကြှေးတာပဲ စားလိုကကြှသည်။ ထို့နောကတ်ော့ ခကြအြောကလြုပပြှီး ထွကလြာခဲ့ကြသည်။

မင်းမင်း ယိုယိုနသညေ့ြ တိုပါးရိုး (Toa Payoh) ကို အရငလြိုကပျို့သည်။ တက္ကစီထဲက ဆင်းတော့ ယိုယိုက “ဖုန်းဆကလြိုကန်ောြ” ဟုပြောပြီး မင်းမင်းနှုတခြမ်းကို ခပတ်ညတ်ညပြင် ပြှတခြနဲ နမ်းကာ တက္ကစီပေါကြ ဆင်းသှားသည်။ မမှငကြှယရြာတွင် ဘယလြောကတ်ောငကြဲကဲ လူမှငကြှင်းကြီးမှာမို့ (တက္ကစီသမားကလည်း ရှိုးနလရေော) မင်းမင်း မကြန်ှာနီမှန်းကာ ကနွခြဲ့သေးသည်။ တကယဆြို သူသည် မှနမြာစဈစဈကြီးမို့ နဲနဲတော့ ရှကတ်တပြါလေ၏ ….။

*** *** ***

မင်းမင်းအကြောင်းကို ဆကပြှောရမညဆြိုလွှငတ်ော့ သူ့အလုပအြသဈအကြောင်းကို အနည်းအကဉွြး ထည့ပြှောထားမှ နောကလြာမည့ြ အကြောင်းအရာများနှင့ြ အစပအြဆကရြှိပမည်ေ။ မင်းမင်း R.E အဖြစ် စလုပရြမည့ြ အလုပကြ Block ၂ ခုပါသည့ြ ကြနဒြိုတဈခုကို ကြီးကြပပြေးရန် ဖြစ်သည်။ ကြနဒြိုတညရြှိသည့ြ နရောကို သိလိုကသ်ညန်ှင့ြ မင်းမင်း ခေါင်းထဲတွင် ပထမဆုံး ဝငလြာသညကြ အိမပြှောင်းဖို့ ကောင်းမလားဆိုသည့အြခကြြ။ လကရြှိနသညေ့ြ နရောက အဆငမြပြသည်ေ မဟုတသ်ောလြည်း အလုပသ်ဈကို သှားဖို့ဆိုလွှင် အနည်းဆုံး တဈနာရီလောကြ အခွိနပြေးရပမည်ေ။ မင်းမင်း ဒါကို သိပသ်ဘောမကြ။ ရရှညေကြို စဉြးစားပြီးတော့ သူ ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ အရငဆြုံး စပြီး ကန့ကြှကသ်ူက မင်းမင်းက စာဖတသ်ူကြီးဟု နောကခြေါသ်ည့ြ ပုလင်းခွံလောကြ
မကြမြှနကြို တပထြားသည့ြ ကိုစိုးနိုငပြင်။

“မင်းကလည်းကြာ … ဘာအဆငမြပြတော ရှိလို့လဲ .. မင်း ကောငမြလေးတွေ အိမခြေါလြာတာတောင် ငါတို့က ဘာပြောတာမှတလြို့ ..”

“ဟုတပြါတယ် ..ကိုစိုးနိုငရြယ် .. အခုဟာက ကနွောလြည်း အဆငမြပြလေို့ ပြောင်းတာမှ မဟုတတ်ာ .. အလုပန်ဲ့ ဝေးလှန်းလို့သာပါ ..”

“ရှငကြလည်း.. မင်းမင်း ပြောင်းချင်ြ ပြောင်းပါစေ .. ဒီလောကတ်ောင် နလောပေးတာပဲ ဟုတစြာ … စလုံးမှာက ဒီလိုပဲ ပြောင်းနကြပေဲကို ..”

စလုံးကို သူ့ထကြ နောကမြှ ရောကလြာပမယေ့ြ နရောတကာ သူမကခညွြးပဲ ဆုံးဖြတလြေ့ရှိသည့ြ မထားညိုကြောင့ြ ကိုစိုးနိုင် အသံတိတသ်ှားသည်။ မိန်းမကြောကရြသူပီပီ နောကထြပ် စကားသံ ထွကမြလာရဲ။ မထားညိုကို ကြောပေးထားရင်းသာ မင်းမင်းကို မကြန်ှာမဲ့ရှဲ့၍ ပြသည်။ မင်းမင်း မထားညိုနှင့ြ မကြန်ှာမူထားသည့န်ရောကမို့ ရယခြငွစြိတကြို မနည်းအောင့အြီးကာ ထားရသည်။ တတလြည်းတတန်ိုငသ်ည့ြ လငမြယားလို့တော့ စိတထြဲက ပြောဖြစ်သည်။

ကိုစိုးနိုငန်ှင့ြ မင်းမင်းသည် 99 တွင် ငါးရှည့ခြှောကစြပပြန်းကနမြှားရင်းနဲ့ စခငခြဲ့ကြတာဖြစ်သည်။ အဲဒီအခွိနတ်ုန်းက ကိုစိုးနိုင်၏မိန်းမ မထားညိုက စလုံးမှာ မရှိသေး။ ဒီတော့ အေးအေးဆေးဆေး လှတလြှတလြပလြပန်ရအေောင် ဆိုပြီး တိုငပြငကြာ အိမအြတူ ငှားနကြခွေင်း ဖြစ်သည်။ မင်းမင်းကို ညီတဈယောကလြို ခငသ်ူမို့ မာစတာဘတရြှန်း (Master Bathroom) ကိုတောင် ပေးထားခဲ့သည်။ မင်း လုပခြငွတ်ာလုပ် ငါ မကန့ကြှကပြါဘူးဆိုသဖြင့ြ မာစတာဘတရြှန်း အားကိုးနှင့ြ နှစ်ယောကထြဲ ရှိနတေုန်းက မင်းမင်း တောတ်ောသ်ောင်းကနွြးခဲ့သည်။ လေးလလောကြ ကြာလို့ ကိုစိုးနိုင် မိန်းမရောကလြာမှ မကောင်းတတလြို့ဆိုကာ ငှိမန်ခေဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

မင်းမင်း ကဲခဲ့သမွှ လေးလလောကြ ထိုငကြှည့န်ခေဲ့ရတာမို့ မထားညိုရောကလြာတော့ အဲ့ဒီ စာဖတသ်ူကြီးက ပြနကြဲသည်။ မထားညိုကလည်း ကဲချင်စြရာ လုံးကြီးပေါကလြှ။ အိုးကြီးတွဆေို နည်းတာကြီး မဟုတ်။ ဒါပမယေ့ြ မထားညိုသည် စလုံးရောကြ မှနမြာမလေးများ၏ လမ်းစဉကြို သိပမြကြာခငပြင် လိုကလြာသည်။ နရင်ေးထိုငရြင်းနှင့ပြင် ဟိုနားက အဆီထွကြ ဒီနားကအဆီလိုကန်ှင့ြ နောကထြပ် ချောကလြလောကန်တေော့ ဟဲဗီးဝိတတ်ောင် ထိုးလို့ရမည့ြ ခန်ဓာကိုယဖြစ်လာသည်။

မင်းမင်း အိမပြှောင်းခါနီး တဈည ဘီယာသောကဖြစ်တော့ အတညပြေါကန်ှင့ြ နောကခြဲ့သေးသည်။ စွပကြယွဝြတထြားသဖြင့ြ နံရိုးအပျိုင်းပျိုင်း ပေါန်သညေ့ြ ကိုစိုးနိုငကြို ကြည့်ကြာ ..

“ကိုစိုးနိုင် .. ခငဗြွားတို့ နှစ်ယောကလြုပကြှသေးလား ..”

“ဟေ့ကောင် .. ဘာတွလောမေးတာလဲဟ .. ငါ့မိန်းမကြားသှားဦးမယ် ..”

“ဟာဗွာ .. ခငဗြွားကလည်း.. ကနွောကြ အကောင်းနဲ့ အကြံပေးမလို့ပါ ..”

“ဘာအကြံလဲ ..”

“ခငဗြွားတို့ လုပလြွှင် .. ခငဗြွား မိန်းမကို မှင်းမစီးခိုင်းနဲ့တော့ … တောကြှာနေ ညကြီးမင်းကြီး ကနွောြ ကြောသ်ူခေါန်ရေဦးမယ် ..”

“ခွေးကောင် .. ငါ့ကိုများ ..”

“ဟား .. ဟား …”

*** *** ***

မင်းမင်း အိမရြှာသည့ကြိဈစကိုတော့ အေးဂငွ့န်ှင့ပြင် လှှဲထားလိုကသ်ည်။ အေးဂငွ့ကြလည်း တခွားသူမဟုတ်။ သူ့အရင် ကုမျပဏီမှာ ဒရပဖြတ်ာလုပန်သညေ့ြ မလေးကောငလြေး ဖြစ်သည်။ တခါထဲတော့ သူနချင်ေသ်ည့န်ရောနှင့ြ ကြနဒြရှင်ေး (conditions) အခွို့ကိုတော့ ပြောထားလိုကသ်ည်။ သူကတဈယောကတ်ည်းသမားမို့ ထမင်းခကြစြားသူမဟုတ်၊ အလကားရပမယေ့ြ ဘာတွလောမှန်းမသိသည့ြ တီဗီခနွန်ယတ်ှကေိုလည်း ထိုငကြှည့တ်တသ်ူမဟုတ်။ ဒီတော့ ထုံးစံအတိုင်း ညဘကြ တခါတခါ လူပိုပါလာလွှင် ဖြစ်လားဆိုတာလေးသာ တောင်းဆိုသည်။ ဒရပဖြတ်ာကောငလြေးက မင်းမင်းကို ခငန်သေူမို့ သူလုပပြေးပါမည် စိတခြပြါဆိုပြီး ပြောလို့ အေးအေးဆေးဆေး နှပန်လေိုကသ်ည်။

အိမရြပြီဆိုတော့ မင်းမင်း သှားကြည့်သ်ည်။ တိုပါးရိုး အမအြာတီနားမှာ ဖြစ်သည်။ စလုံးအိမ် ဖြစ်ပြီး တဈအိမလြုံးမှာ မင်းမင်းနဲ့ပါမှ သုံးယောကထြဲ နကြမှော ဖြစ်သည်။ စလုံးကောငန်ှင့ြ သူ့အဖကေ တဈခန်းစီ ဖြစ်သည်။ ဘဝင်ေးဒိုးတွေ (Bay Window) တွဘောတွေ ပါသည့ြ အထပမြှင့အြခန်းမို့ မင်းမင်း သဘောကသွှားသည်။ နောကပြှီး သူ့အခန်းက ရချိုးခန်းမပါပမယေ့ြ အပြငထြှကလြိုကလြိုကခြငွြး common bathroom ကို ရောကန်ိုငသ်ည်။ ဒီတော့ မင်းမင်း အိမသ်န့တ်ာရော လူသန့တ်ာရောနှင့ြ နလေိုကသ်ည်။ စလုံးကောငကြ လူငယပြင် ဖြစ်ပြီး မင်းမင်း တောင်းဆိုထားသည့ြ တဈခုတည်းသော အခကြကြို အပြုံးနှင့ြ လကခြံသည်။ မှှမှှခေငွြေး ခွမှငေသ်ည် ဆိုသည့ြ အပြုံးမွိုး။

ဒီလိုနှင့ြ … အလုပစြဝငသ်ည့န်ေ့ဆိုပမယေ့ြ မင်းမင်း အေးဆေးပင် အိမကြထွကလြာခဲ့သည်။ သူ့အိမကြနဆေို အမအြာတီပဲ စီးစီး၊ ဘတစြကားပဲ စီးစီး ဆိုကကြိုရောကန်ိုငပြမယေ့ြ မင်းမင်း အမအြာတီကို ရှေးလိုကသ်ည်။ ဘတစြကားထကစြာလွှင် အမအြာတီက သူ့မကြလြုံးအတွကြ အရောငအြသှေးပိုစုံလို့ ဖြစ်သည်။ စိတအြေးလကအြေးနှင့မြို့ ဆိုကကြိုရောကတ်ော့ ၉ နာရီတောင် ကြောန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ ဂိတတ်ံခါးဝနားအရောကတ်ှင် အပေါကစြောင့လြိုလို traffic controller လိုလို ကုလားတဈကောငကြို တွေ့လို့ R.E ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့ အထာနပန်သညေ့ြ ဘင်ျဂလားက ဝေါ့ကီတောကြီနှင့ြ အထဲကို လှမ်းခေါသ်ည်။ ကြနတ်ိနန်ာ တဈလုံးထဲမှ ထောငထြောငမြောင်းမောင်း တရုတတ်ဈကောင် ထွကလြာပြီး site manager ပါဆိုပြီး မိတဆြကကြာ မင်းမင်းအတွကြ ပြငထြားသည့ြ အခန်းကို ပြသည်။ စားပြဲတဈလုံး၊ ကြနပြွူတာတဈလုံး၊ ဗီဒိုတဈလုံးပါသည့ြ ကြနတ်ိနန်ာ တဈလုံးသာ ဖြစ်ပသည်ေ။ ဤသညကြား ကြော့ကြော့မော့မော့ စတိုငလြကြကြ ဝတရြစားရသည့ြ white collar job လို့ပြောရမည့ြ ဘဝမှ ကြနတ်ိနန်ာ အစုတထြဲသို့ ပြောင်းလာရသည့ြ မင်းမင်း အလုပသ်ဈ၏ ပထမဆုံးနေ့ပင် ဖြစ်တော့လသည်ေ။

မင်းမင်း အစောပိုင်းက ပြောသလိုပင် R.E ဆိုသညမြှာ construction site ၏ ဘုရငသ်ာလွှင် ဖြစ်လေ၏။ ကြနဒြိုက block နှစ်ခုဆိုပမယေ့ြ တဈခုနှင့တ်ဈခုကို mirror လုပကြာ ဒီဇိုင်းဆှဲထားခွင်း ဖြစ်သည်။ ဒီတော့ ရှော့ပင်းမောတွေ၊ ဆေးရုံတွေ ဒီဇိုင်းတွကလြာသည့ြ မင်းမင်းအတွကြ သူ့ဒရောရငတ်ှကေ ကလေးကစားစရာလေးတွသော။ ငှကပြွောသီး အခွံနှှာသည် မပြောနှင့ြ ကောငမြလေးက ဖောကပြှီး ကမ်းပေးသည့ြ ကြနဒြုံးကို အသင့စြှပလြိုကရြတာထကတ်ောင် လှယန်သေေးသည်။ နှစ်ရကြ သုံးရကအြတွင်း သူ့မှာ ဘာမှလုပစြရာ မရှိတော့ပေ။ ဆိုကအြခွအနေကလေည်း pilling (foundation) ပဲ ရှိသေးလို့ မင်းမင်း ဘာမှ ဖြရှင်ေးစရာမရှိ။ R.E ဖြစ်နလေို့ ဘယသ်ူကမှလည်း လာမနှောင့ယ်ှကသ်ဖြင့ြ ကြာတော့ နဲနဲတောင် ပငွြးလာရသည်။

အဲ .. တဈခုတော့ ရှိသည်။ ဘယအြလုပမြဆို အနည်းငယတ်ော့ အခကအြခဲ ရှိကြစမှဲပင်။ မင်းမင်း အခကအြခဲက အလုပကြှောင့ြ မဟုတပြဲ Project Manager ဆိုသည့ြ ငတိကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ ဒီငတိက မင်းမင်းကို စလုံးမဟုတမြှန်းလည်းသိ၊ မှနမြာမှန်းလည်းသိတော့ နဲနဲ မခန့လြေးစား လုပခြငွသ်ည်။ မင်းမင်းက လကုနလြို့ သူ့အိုတီလေး လကမြှတသ်ှားထိုးခိုင်းတော့ တခါထဲ လကမြှတမြထိုးပေးပဲနှင့ြ ဆိုကမြနန်ဂွောနှင့ြ စဈလိုကြဦးမညဆြိုပြီး ပြောသည်။ မင်းမင်း နဲနဲဘုသှားသည်။ တွေ့ကြသေးတာပေါ့ဆိုပြီး တေးထားလိုကသ်ည်။ သိပတ်ော့ ကြာကြာ မစောင့ရြပါ။ နောကတ်ဈရကြ pile လောင်းမညဆြိုတော့ မင်းမင်း နဲနဲ ပညာပြလိုကသ်ည်။ ဟိုဟာစဈ ဒီဟာစဈ လုပလြိုကသ်ညမြို့ ကြနကြရဈလောင်းရမည့ြ အခွိနရြောကတ်ော့ တောတ်ောမြိုးခွုပန်လပြေေီ။ သူ့တို့ဆိုကန်ရောက residential နရောမို့ ည ၇ နာရီကြောလြို့ မရ။ ည ၇ နာရီကြောလြို့ construction noise တွေ ဆကထြှကန်သေေးလွှင် NEA (National Enviornment Agency) က fine ရိုကတ်ာကို ခံရသည်။ ဒီတော့ ဆိုကမြနန်ဂွောကောင် မကြလြုံးပြူးလာသည်။ ဒီကြားထဲ ကြနကြရဈကားရောကလြာတော့ batching plant က ထွကသ်ည့အြခွိနန်ှင့ြ ဆိုကရြောကသ်ည့ြ အခွိနကြ ၂ နာရီကြောသ်ှားလို့ ဆိုပြီး reject လုပလြိုကသ်ည်။ ကြနကြရဈ မလောင်းရသေး ည ၇ နာရီ ကြောန်လပြေေီ။ ဆိုကမြနန်ဂွောက မင်းမင်းကို လာညှိသောလြည်း မင်းမင်းက မင်းနဲ့ စကားမပြောနိုငဘြူးဆိုပြီး အပြတပြှောလိုကလြို့ ဟိုကောင် ကြနတ်ိနန်ာထဲက မကြန်ှာငယလြေးနှင့ြ ပြနထြှကသ်ှားရသည်။

သိပမြကြာလိုကပြါ။ ပြူးပြူးပြာပြာ မကြန်ှာပေးနှင့ြ ပီအမဆြိုသည့ြ စလုံးကောင် မင်းမင်း၏ အိုတီစာရှကလြေးကိုငပြှီး ပြနရြောကလြာသည်။ စကားရော ဖောရော မကြန်ှာခွိုလာသှားရင်း “for the sake of the project” တွဘောတွေ လာပြောနသည်ေ။ တဈရကအြားလွှင် ထမင်းအတူသှားစားရအောငတ်ှေ ဘာတွေ ဖြစ်လာသည်။ မင်းမင်း ငါးခူပြုံးလေးသာ ပြုံး၍ နလေိုကတ်ော့သည်။

ဤသို့လွှင် ပီအမကြောငအြား ဦးကြိုးသှားအောင် ပညာပြပြီးသည့န်ောကြ မင်းမင်း၏ R.E ဘဝသည် လကည်ိုးညှှနရြာ ရမဖြေဈသောလြည်း သူလကည်ိုးညှှနမြှ ကြနကြရဈလောင်းနိုငသ်ည့ြ အခွအနေကေို ရောကခြဲ့သည်။ ထို့ကြောင့ပြင် ကြနတ်ိနန်ာတဈခုကို အပိုငစြားရထားသော သူ့ဘဝတွင် အောကပြါ အကြိုးကြေးဇူးများကို ရရှိခဲ့လသည်ေ။

နံပါတတ်ဈ .. မနကအြိပယ်ာနိုးနိုးချင်ြး ဖုတပြူမီးတိုကထြရချိုး၊ အမအြာတီ (သို့) ဘတစြကားကို တိုးစီးပြီး ၈ နာရီ ရုံးတကခြွိနကြို မီအောင် time card ထိုးရသည့ြ ဒုကျခမှ ကင်းဝေးခဲ့သည်။

နံပါတန်ှဈ .. ရုံးရောကသ်ညန်ှင့ြ ကြနပြွူတာဖြင့ြ၊ အငတ်ာနကဖြှင့ြ သတင်းပလင်းတွေ ကြည့်ပြှီးသကာလ၊ ကိုယသ်ှားချင်သ်ည့ဆြိုကသ်ှားသှား၊ ကြည့်ခြငွသ်ည့ဟြာကြည့်ြ အနှောင့အြယှကမြရှိ လှတလြပအြေးဆေးစွာ ကြညန်ိုငခြဲ့သည်။

နံပတသ်ုံး .. ဆိုကတ်ှငန်ရတော ပငွြးလာပြီဆိုလွှင် ဆိုကမြနန်ဂွောကောငကြို ပြောကာ အနီးနားက ရှော့ပင်းစငတ်ာထဲပဲသှားသှား၊ Orchard ဆိုသည့ြ မှို့လညကြောငကြိုပဲ သှားသှား၊ ဒါမှမဟုတ် (Pennisula Plaza) ဆိုသည့ြ ဗမာတွေ စုရာနရောတွငပြဲ သှားနှပန်နေေ စိတကြှိုကန်လေို့ရသည့ြ အခွင့အြရေးများ ရရှိခဲ့လတေော့သည် သတည်း …။

*** *** ***

ထိုနေ့က မင်းမင်းသည် အားအားယားယားနှင့မြို့ ပငန်ီဆူလာပလာဇာရှိ ရဲရင့ကြဖေးတွင် ထိုင်၍ လကဖြကရြညတ်ဈခွကကြို ဇိမခြံကာ သောကန်မေိ၏။ ကြားရကမြို့လို့ ပလာဇာထဲတွင် လူအတောရြှင်းနသည်ေ။ စနေ၊ တနင်ျဂနှရကေမြွား၌ ခေါင်းနောကဖြှယကြောင်းအောင် ရှုပထြှေးပြီး ခွချင်ြေးလိမန်တတေလြေ့ရှိသည့ြ ကောရြီတာတွငပြင် လူတဈဦးတဈယောကမြှ ရပန်သညေမြရှိ။ မင်းမင်းအဖို့တော့ ဒါမွိုးကို သဘောကသွည်။ လကဖြကရြညတ်ဈခွကကြို အေးဆေးစွာသောကြ၊ ဖြင့ထြားသည့ြ သီချင်ြး၏ အရသာကို ခံစားရင်း မှန်းကပြမြှုတွမှေ ကင်းဝေးစွာဖြင့ြ အပြငကြို ငေးရတာလောကြ သူ အကြိုကတ်ှေ့တာ မရှိခွေ။ ထိုသို့ ငေးကောင်းကောင်းနှင့ြ နှစ်ထပကြ တကလြာသည့ြ စကလြှကေားဘကကြို ငေးမိနသဖြေင့ြ မင်းမင်းခငမြွာ သူ့နောကန်ားကို လူနှစ်ယောကရြောကလြာသညကြို ရုတတ်ရကြ မသိလိုကခြွေ။

“ဟေး … မင်း… မင်းမင်း !!!..”

သူ့ပခုံးကို လှမ်းပုတကြာ ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတဆြကသ်ံကြားမှ မင်းမင်း ခေါင်းကိုစောင်းကာ ငဲ့ကြည့်မြိသည်။ အရငဆြုံးတွေ့သူက ကြမ်းကိုမှုံ့ကာ စားပြီး သူ့ကို ဝမ်းသာအားရ ရပကြှည့န်သညေ့ြ လူကြီးတဈယောကြ ..

“ဟာ … ဆရာမိုး !!! ..”

မင်းမင်း ထိုငရြာမှ ခကြခြငွြးထပြီး လကတ်ဈဖကကြ အတာခွီကေ့ဈကို ဆှဲထားသည့ြ ထိုလူကြီးကို အားရပါးရ လကဆြှဲနှုတဆြကသ်ည်။ အကငွ့ပြါနသညေ့ြ သူ့မကြလြုံးက ဆရာမိုးနောကန်ားမှ အတူရပကြာနသညေ့တ်ဈယောကကြို ကြည့်မြိသောအခါ .. မိန်းမလှလေးတဈယောကဟြု ပြောရမလား၊ မိန်းမချောလေးတဈယောကလြို့ပင် ပြောရမလား လှခွင်းနှင့ြ ချောခွင်းကို average ခကြာ မှငရြသူရငကြို လှုပရြှားစနေိုငသ်ည့ြ ကောငမြလေးတဈယောကသ်ည် အပေါအြောကတ်ဆကတ်ည်း အဖြူရောင် dress လေးကို ဆှဲဆောငမြှုရှိစွာဝတဆြငလြွှကြ သူ့ကို အသာအယာစိုကကြှည့န်လသေည်ေ။ တောယ်ုံ ချောမောသည့ြ အမွိုးသမီးများပင် မဝတရြဲကြသည့ြ အဖြူရောငဝြတစြုံလေးသည် သူမနှင့တ်ော့ လိုကဖြကည်ီစွာ ရှိနသညေကြို မင်းမင်း မှငမြှငခြငွြး သတိထားမိသည်။ မကြန်ှာတဈခုလုံးတွင် အထငရြှားဆုံးဟု ပြောရမည့ြ နှာတံလှငလြှငလြေးနှင့ြ အနှီကောငမြလေးသည် တမငတ်ကာပဲလုပထြားသညလြား၊ သဘာဝအတိုင်းပဲ ဖြစ်နသလေား မသိသည့ြ ရှှရေောငဆြံပငခြှခွလေေေးတွနှငေ့ြ အငမြတနမြှ ကြည့်လြို့ကောင်းနသည်ေ။ နှာတံလှငလြှငလြေးကြောင့ြ ကုလားဆငလြေးလို ထငရြသည့ြ ကောပြတရြုပမြလေးသည် ဘောလြီးဝုဒရြုပရြှငကြားတွထေဲမှ မင်းသမီးတွထကြေ မသာတောင် မလွော့နိုငသ်ညကြ သချောလှသည်။ မကြန်ှာလေးက နုနုငယင်ယလြေးမို့ အခုမှ နှစ်ဆယကြွောလြောကြ ရှိဦးမညဟြု မင်းမင်း တဈထိုငထြဲ သုံးသပလြိုကသ်ည်။ အကငွ့ပြါနပြေီမို့ မင်းမင်း၏ လသေံက ဆရာမိုးကို နှုတဆြကရြင်း ဒါရိုကရြှင် ပြောင်းသှားသည်။

“ဆရာဗွာ … ကနွောြ ရနကြုနမြှာ ရှိတုန်းက ဒီလောကလြှတဲ့ သမီး ရှိတယဆြိုတာ ပေးတောငမြသိဘူး .. ဘယန်ား ဖြကထြားလဲ မသိဘူး ..”

“ဟေ့ကောင် မင်းမင်း .. မင်း အကြောင်းတွေ ငါသိနတယ်ေ .. ငါ မိတဆြကပြေးတာတောင် စောင့မြနတေော့ဘူး … အဲဒါ ငါ့သမီး မဟုတဘြူးဟ .. ငါ့ တဈဝမ်းကြဲ ညီမရဲ့ သမီး .. ငါ့တူမ …ငါ့သမီးရှိလည်း မင်းကို မိတဆြကပြေးမနဘေူး ..”

မင်းမင်းအပြောကို ပြနလြညခြွပရေင်း အရှှန်းဖောကကြာ မိတဆြကပြေးသည့ြ ဆရာမိုးစကားကြောင့ြ ကောငမြလေးသည် လှပစွာ ပြုံးသည်။ ပုလဲသှယလြေးတွလေို ညီညာနသညေ့ြ သှားဖြူတန်းလေးက သူမ အပြုံးနှင့ြ လိုကဖြကလြှပသည်ေ။ အင်း .. ဒီကောငမြလေး ပြုံးအလှပိုငရြှငမြွားလား။ မင်းမင်း တမငတ်ကာပင် လကကြို ကမ်းကာ နှုတဆြကသ်ည်။

“အဈကို့ နာမည် မင်းမင်းပါ .. ဆရာမိုးနဲ့က ဆရာတပည့အြရင်းတွပေါ .. အကူအညီလိုရင် ပြောလို့ရပါတယ် ..”

“အမယ် .. ခွေးကောငလြေး .. ငါကတောင် ဘာမှ မပြောရသေးဘူး .. သူ့ဟာနဲ့သူ ဟုတန်တယ်ေ ..”

“အာ .. ဆရာကလည်း… ဆရာကြမ်းစားနတယေမြှတလြား … ကနွောကြ ဆရာ ကြမ်းစားရင်းနဲ့ စကားပြောလွှင် ကြမ်းတံတွေးတွေ စငကြုနမြှာစိုးလို့လေ .. ဒီက ညီမလေးက အဖြူဝတလြာတာ မှတလြား .. ဟဲ .. ဟဲ ..”

“အဈကိုက နောကတ်ယန်ောြ .. စုနာမညကြ .. ဖူးသဈစုပါရှင့ြ..”

ကောငမြလေးသည် ရှိုးတိုးရှိုးတန့ြ ဖြစ်မနပေဲ သူမလကကြို ဖြန့ကြာ မင်းမင်းလကကြို လကဆြှဲနှုတဆြကသ်ည်။ လကဖြဝါးနုနုဖောင်းလေးတွကေို စကျကန့ပျိုင်းမွှသာ ထိတွေ့လိုကရြပမယေ့ြ အထိအတွေ့က သူ့လကတ်ှင် စွဲကနွန်ရဈေသည့န်ှယ် မင်းမင်း ခံစားရသည်။ မင်းမင်းကိုယ့ကြိုယကြို အံ့သှမိသည်။ ငါ ဘယလြိုဖြစ်နတောပါလိမ့ြ။ ကိုယ့ကြိုယကြို မေးခွန်းပြနထြုတမြိပမယေ့ြ အဖြရသေညအြထိ မစောင့ဆြိုင်းနိုငသ်ဖြင့ြ မင်းမင်း သူ့စိတခြံစားခကြကြို ခန ဘေးခွိတထြားပြီး ဆရာမိုးတို့ကို ထိုငပြါဆိုပြီး ဖိတခြေါသ်ည်။ အမှနကြ မင်းမင်းကသာ ဆရာမိုးတို့ မထိုငပြဲ ထွကသ်ှားမညကြို အစိုးရိမကြှီးနတော ဖြစ်သည်။ ဆရာမိုးက သူ မပြောခငကြတည်းက လှတန်သညေ့ခြုံကို နောကကြိုဆှဲ၍ ဝငထြိုငဖြို့ နရော ပြငပြှီးနပြေီဖြစ်သည်။

မင်းမင်းက ဆရာမိုးဟု ခေါသ်ည့ြ ဦးမိုးဇောသ်ည် သူနှင့ြ အငမြတနမြှ အတွဲညီခဲ့သည့ြ ဆရာတပည့န်ှဈယောကြ ဖြစ်သည်။ ဦးမိုးဇောသ်ည် ထိပတ်န်းဟု ဆိုလို့မရသောလြည်း နာမညအြတောကြှီးသည့ြ ဆောကလြုပရြေး ကုမျပဏီတဈခု၏ ပိုငရြှငဖြစ်သည်။ အမဒြီအဖြစ် တာဝနယ်ူထမ်းဆောငန်ပမေယေ့ြ ဦးမိုးဇောသ်ည် တခွားလူများလို ကုမျပဏီရုံးခန်းထဲ ထိုငကြာနသေူမဟုတ်။ ကိုယတ်ိုင် လုပင်န်းခွငကြှီးတဈခုကို Project Manager အဖြစ် ဦးစီးကာ လုပန်သေူဖြစ်သည်။ ဦးမိုးဇောသ်ည် ဒေါသကြီးသူ မဟုတသ်ောလြည်း စည်းကမ်းတင်းကြပကြာ အားမနာတမ်း ပြောတတသ်ူ ဖြစ်သည်။ ကိုယတ်ိုငကြလည်း ပိုငရြှင်၊ ကုမျပဏီ၏ အမဒြီလည်း အမဒြီ၊ ပြီးတော့ ပရောဂကြမြနန်ဂွောဆိုတော့ ဦးမိုးဇောန်ှင့တ်ောယ်ုံလူက အလုပတ်ှဲမလုပခြငွပြေ။ အရှိနန်ှင့ြ လန့န်ကြသေည်။ အဲဒီလုပင်န်းခွငသ်ို့ မင်းမင်းက ကြောင်းပြီးခါစ ပရောဂကြအြငဂြငွန်ီယာအဖြစ် ရောကသ်ှားခွင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုကထြဲတွင် ရှိနသေူများက မင်းမင်း စအလုပဆြင်းခါစက ဒီကောငလြေးတော့ မသကာခံလှ တဈပတ် နှစ်ပတပြါပဲဆိုပြီး တဈပေးကြသောလြည်း အဲဒီတဈပတ်၊ နှစ်ပတသ်မား မင်းမင်းသည် ဦးမိုးဇောန်ှင့ြ အတွဲမိကာ နှစ်နှစ်နီးပါးမွှ အတူအလုပလြုပခြဲ့သူ ဖြစ်သည်။

“နစမြေးပါဦး .. မင်းက အလုပမြလုပဘြူးလား … ”

အလုပခြွိနကြှီးကို စီတီးဟောမှာ အေးအေးဆေးဆေး လကဖြကရြညထြိုငသ်ောကန်သညေ့ြ မင်းမင်းကို အခုမှ ဆရာမိုးက သတိထားမိဟနတ်ူသည်။ ကြမ်းတံတွေးကို ကြှတကြွှတအြိတထြဲ ပစွခြနဲ ထွေးထုတရြင်း မေးသည်။ မင်းမင်း အဲဒီလို ပြုံးလွှင် တောတ်ောသ်ောကမြှငကြပဖြို့ကောင်းတယဟြု သူ့ကို ပေါတ်ငပြှောဖူးသည့ြ ဆရာမိုး မကြိုကသ်ည့ြ အပြုံးကို တမငတ်ကာပင် ပြနလြညဖြနတ်ီးယူသည်။

“ဆရာမိုးကလည်း .. မင်းမင်းတို့က မပိုငရြင် ခွငတ်ောင် မရိုကပြါဘူး .. . ဟင်း .. ဟင်း ..”

“ငါ့တူမရှေ့မှာ သောကမြှငကြပအြောင် လာကြှားမနနေဲ့ .. မင်းတို့ စလုံးမှာ ရိုကစြရာ ခွငရြှိလို့လား .. အေး .. မင်းအိမမြှာ ရှိရငတ်ော့ NEA က လာပြီး ဖိုင်းရိုကသ်ှားလိမ့မြယ် .. ”

စလုံးအကြောင်းကို သူ့ထကသ်ိနသညေ့ြ ဆရာမိုး၏ ခွပစေကားကြောင့ြ မင်းမင်း အပြုံးက လလွေော့သှားသည့ြ မိုးပြံပူဖောင်းလို လမ်းတဈဝကမြှာတင် ပြုတကြသွည်။ မှတပြှီလား ငမင်း။ ဆရာကတော့ ဆရာပါပဲဟု ကိုယ့ကြိုယကြို ဆုံးမရင်း မကြန်ှာကို ပြနတ်ညလြိုကရြသည်။ မင်းမင်းအဖြစ်ကို ကြည့်ပြှီး ဖူးသဈစုဆိုသည့ြ ကောငမြလေးက ရယသ်ည်။

“ဆရာ .. ကနွောြ R.E ဖြစ်သှားပြီလေ … အရင် ဒီဇိုင်းအငဂြငွန်ီယာ မဟုတတ်ော့ဘူး ..”

“ဘာလဲဟ .. R.E ဆိုတာ ..”

ဒါကိုတော့ ဆရာမိုး မသိထငသ်ည်။ မင်းမင်းပဲ သူ NTU မှာ ဘှဲ့လှနရြပြီးနောကြ R.E လကမြှတလြွှောကကြာ အခုလုပန်သညေ့ြ construction တွင် R.E အဖြစ် စလုပန်ကြေောင်း ရှင်းပြရသည်။ မင်းမင်းစကားကို ဆရာမိုးရော၊ ဖူးသဈစုဆိုသည့ြ ကောငမြလေးပါ စိတဝြငတ်စား နားထောငကြှသည်။ မင်းမင်း စကားဆုံးတော့ ဆရာမိုးက ..

“ဒါဆို အတောပြဲဟ ..မင်း အလုပန်ဲနဲပါးတယဆြို .. ငါ့ကို ကူညီပါဦး ..”

“ပြောလေ .. ဆရာကလည်း.. ဘာကူညီရမှာလဲ …”

“ဒီမှာလေ .. ဖူးသဈက ကြောင်းတကမြှာကြာ … အစောတုန်းကတော့ ငါက သူ့ကိဈစတွေ သချောလိုကလြုပပြှီးမှ ပြနမြလို့ပဲ … ဒါပမယေ့ြ အခုကြတော့ အလုပကြ အရေးတကြီး ပေါလြာလို့ ပြနရြမှာ .. အဲဒါ ငါ့တူမလေး လိုတာလေးတွေ ရှိရင် လိုကလြုပပြေးစမ်းပါကြာ ..”

ဆရာမိုး၏ စကားက မင်းမင်း သောကန်သညေ့ြ လကဖြကရြညထြကပြင် ပို၍ ခွိုမှနလသေည်ေ။ ဒီလောကြ ခစွစြရာကောင်းသည့ြ ကောငမြလေးနှင့ြ ထပတ်ှေ့ရမည့ြ အခွင့အြရေးကို ဖနတ်ီးပေးသည့ြ ဆရာမိုးကို ဆရာသမားတဈယောကြ အနနေဲ့ရော၊ (may be) ဖူးစားရေးနတအြနနေဲ့ရော ထိုငရြှိခိုးဆိုလွှငတ်ောင် ရှိခိုးမိဦးမည်။ တဈခုတော့ ရှိသည်။ ဖူးစာရေးနတဆြိုသညကြား အသားညိုစိမစြိမ့ြ ပိနပြိနပြါးပါးနှင့ြ ကြမ်းကို မပြတစြားတတသ်ည့ြ ဘယလြိုမှ ကုမျပဏီပိုငရြှင် ရုပမြပေါကသ်ည့ြ အသကြ ၅၀ ကြောြ လူကြီးဆိုတာကတော့ တောတ်ောယ်ုံရခကပြါသည်။

အလျလာပသလျလာပ အခွိနန်ာရီဝကခြန့ြ ထိုငပြှောခဲ့သည့ြ ရဲရင့ြ လကဖြကရြညဆြိုငမြှ မင်းမင်းတို့ စကားဝိုင်းကို အကဉွြးခွုပရြသောြ ရလဒအြနနှငေ့ြ မင်းမင်းသည် ဆရာမိုးနှင့တ်ကြ ဖူးသဈစုကို ညစာစားရအောငဆြိုပြီး ဖိတလြိုကန်ိုငပြါသည်။ ဆရာမိုးက ငါတို့ခညွြးပဲ မလုပန်ဲ့ ဖူးသဈစုကို ထားခဲ့ရမယ့ြ အိမကြ သူ့အသိမိသားစုကိုပါ ခေါကြှရအောငဆြိုပြီး ပြောလိုကခြှင်းဖြင့ြ မင်းမင်း၏ ဖိတကြှားမှုကို လကခြံလိုကသ်ည်။ ဖူးသဈစုကတော့ အားနာစရာကြီး အဈကိုရယဆြိုပြီး ပြုံးကာပြောရင်းနှင့ြ မင်းမင်း နောကထြကတ်ဈဖန် ဆုံတွေ့ဖို့ ကြိုးစားမှုကို မငှင်းပယပြဲ လိုကလြွော့ခဲ့လသည်ေ။

ထို့နောကြ ဆရာမိုးက သူလာလုပသ်ည့ြ လယောဉလြကမြှတခြွိန်းသည့ကြိဈစက ပြီးစီးခဲ့ပြီမို့ ပြနဖြို့ပြငသ်လို၊ မင်းမင်းကိုယတ်ိုငလြည်း ဆိုကကြ ထွကလြာတာ အတောကြှာနပြေီမို့ ပြနဖြို့ ပြငရြသည်။ တက္ကစီနဲ့ပဲ ပြနမြယဆြိုလို့ ပငန်ီဆူလာပလာဇာက ထွကတ်ော့ မင်းမင်း taxi stand အထိရောကအြောင် လိုကပျို့ရင်း နှုတဆြကသ်ည်။ ဆရာမိုးက သူ့ဖာသူ ကားမောင်းသူဘေးက တံခါးကို ဆှဲဖြင့ကြာ ဝငသ်ှားပမယေ့ြ ဖူးသဈစုကိုတော့ မင်းမင်း တံခါးဆှဲဖြင့ပြေးကာ ဦးစားပေးမှုကို ပြလိုကသ်ည်။ ကိုယကြလေးကို ယို့၍ ကားထဲဝငသ်ှားသည့ြ ကောငမြလေးသည် လှလှပပလေး ထိုငန်ရင်ေး မင်းမင်းကို သှားတော့မယန်ောဟြု နှုတဆြကသ်ည်။ မင်းမင်း ဖူးသဈစု၏ မကြဝြန်းတွကေို တစိုကမြတမြတ် စိုကကြှည့ရြင်းသာ ခေါင်းကို ညိတပြှလိုကသ်ည်။ ခေါင်းခန်းမှ ဆရာမိုးက သူ့ကို လကလြှမ်းပြနသညေကြိုတော့ ယောငလြို့တောငမြှ လှည့မြကြည့်ခြွေ။

မကြလြုံးတွသည်ေ အသည်းနှလုံးသို့ သှားရာ စိတ်၏ တံခါးပေါကဟြု ဆိုကြသောြ ဖူးသဈစုသည် ထိုတံခါးပေါကြ၌ မေးထောကကြာ အပြငကြို မွှောင်ေးနသေူ ဖြစ်နိုငပြှီး မင်းမင်းသည် အဆိုပါတံခါးပေါကကြို ကြောတ်ကြ၍ အထဲကို ဝငန်ိုငအြောင် ကြိုးစားနသေူသာ ဖြစ်ပမည်ေ။ အဆိုပါ မကြဝြန်းတံခါးသည် ခံစားမှုလှငပြှငမြှ ဘယလြောကတ်ောငမြှင့ပြှီး ဘယလြောကတ်ောင် ကြာဝေးသည် ဆိုတာကိုတော့ အငဂြငွန်ီယာတဈယောကအြနနှငေ့ြ သူတွကခြကြရြပေဦးတော့မည် ….။

*** *** ***

စနနေေ့ ခါတိုင်း ဒီလိုအခွိနဆြို တီဗီရှေ့ရောကကြာ ပရီးမီးယားလိဂကြှည့ဖြို့ စိုင်းပြင်းနတတေသ်ည့ြ မင်းမင်းသည် ဒီနေ့တော့ ထူးဆန်းစွာ ရချိုးခန်းထဲရှိ မှနရြှေ့တွင် သူ့မကြန်ှာကို သူပြနကြှည့န်မေိသည်။ မနခြကြစြတာနှင့ြ အာဆငန်ယ် ကနသ်ညဖြစ်စေ၊ လီဗာပူးလန်ှင့ြ ခယွလြဆြီး ကနမြညဖြစ်စေ မင်းမင်းအတွကြ လောလောဆယ်၌ ည ၇ နာရီတွင် ခွိန်းဆိုထားသည့ြ ပြဲလောကြ ရငမြခုနမြိခွေ။ မင်းမင်း သူ့နှလုံးသားကိုသူ ပြနမြေးကြည့်ရြသည်။ တဈကြိမတ်ဈခါတည်းသာ ကြုံတွေ့ဖူးသည့ြ မိန်းကလေးတဈယောကအြတွကြ စိတလြှုပရြှားမိသည် ဆိုသည့အြခကြသ်ည် North Korea က နယူးကလီးယားနည်းပညာကို စွန့လြှှတမြယဆြိုသည့ြ သတင်းထကတ်ောင် အံ့သှဖို့ ကောင်းနပေေဦးမည်။

တကယဆြို မင်းမင်း နှလုံးသားသည် အသကမြရှိတော့သညမြှာ အတောပြငကြှာမှင့ခြဲ့လပြေီ။ ခန်ဓာဗဒေ သဘောအရ သူ့နှလုံးသားသည် သှေးလညပြတမြှုကို မပြတအြောင် ဆောငရြှကမြှဲဆောငရြှကန်သည်ေ ဖြစ်သောလြည်း ရငခြုနန်ှေးထွေးမှုကိုတော့ မလုပဆြောငပြေးခဲ့နိုငသ်ညမြှာ မင်းမင်း စလုံးရောကလြာကတည်းက ဖြစ်သည်။ သူ့နှလုံးသားသည် အပြငဘြကတ်ှင် နီရဲကာနပမေယေ့ြ အတွင်းဘကတ်ှငတ်ော့ မီးကြှမ်းထားသည့ြ သဈသားတုံးတဈခုနှယ် မည်းနကကြာ ရှိနလသေည်ေ။ ထူးဆန်းသညကြ ထိုနရောသည် မည်းနကခြှောကသ်ှေ့ကာ ထိလိုကလြွှင် ကြမှသှေားမည့ြ သဏျဍာနန်ှင့ရြှိနသေောလြည်း အမညန်ာမတဈခုအား ရှင်းလင်းပြတသ်ားစွာ မှငန်ိုငသ်ေးသည်။ ဆှေးမှေ့ဖြယကြောင်းသည့ြ သူ့အတိတတ်ှေ အခိုးရိုကလြာသည့ြ မှနသ်ားပြငထြကတ်ှင် ပန်းခွီကားခပြတ်ဈခုနှယ် ပြနပြေါမြလာခင် မင်းမင်း ကြည့်မြှနကြို လကဖြှင့ြ မှနမြှနသ်ပသ်ည်။ ပြနလြညကြှညလြငသ်ှားသည့ြ မှနသ်ားတွနှငေ့အြတူ မင်းမင်း၏ စိတကြ လကရြှိပစ်စုပျပနကြို ပြနလြညရြောကရြှိသည်။ အတောကြှာအောင် မေ့ပြီးကိုငထြားသည့ြ Gillette ကို ရစငေအြောင် ဆေးလိုကပြှီး ချောမှေ့သှားသည့ြ သူ့မေးကို အသာပြတကြှည့သ်ည်။ ဘယည်ာစောင်း၍ စိတကြွနပေအြောင် ကြည့်ပြှီးမှ Gillette ကို မှနစြငပြေါကြ ခွကလြေးထဲ ထောငကြာ ထည့လြိုကသ်ည်။ ထိုရောအခါမှ သူဖြစ်နသညေ့ြ ပုံစံကို ပြနစြဉြးစားမိပြီး မင်းမင်း ကိုယ့ကြိုယကြို ရယခြငွသ်ှားသည်။ မိန်းကလေးတဈယောကန်ှင့ြ တွေ့ဖို့အတွကြ သူ ဒီလောကတ်ောင် ပြငဆြငန်မေိပြီလား။

သွောျ .. ဖူးသဈစု .. ဖူးသဈစု …။

🏵️ ရချေားမှချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၂ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️