ရချေားမွချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၂)
ရေးသားသူ – Nat Thar
(အခစွတ်ကျကသိုလတ်ှင် ရေးသားသည်)
လူချောကယ်ောကဆြိုသညမြှာ ညစာထမင်းစားပြဲဝိုင်းအတွကြ အငမြတနမြှ သင့တ်င့သ်ော ပမာဏဖြစ်သည်။ မင်းမင်း Changi Village ရှိ sea food ဆိုငကြို အနည်းငယ် ကြိုရောကအြောငသ်ှား၍ မှာစရာရှိတာတွကေို မှာထားလိုကသ်ည်။ သိပတ်ော့ အများကြီး မမှာသေး။ Red Snapperဆိုသည့ြ ငါးတဈကောငလြုံး အခွိုဟင်း၊ နာမညကြွောြ chilli crabs နှင့ြ shells အကြောပြှဲကြီးတဈပြဲကိုသာ အသင့ဖြစ်အောင် ပြငဆြငထြားခိုင်းသည်။ သူက ကြိုတငဘြှတကြင် တငထြားသည့အြတွကြ လမ်းမနှင့န်ီးသည့ြ ထောင့စြှနကြ ရသဖြင့ြ ထိုငရြတာက အဆငပြှလှသေည်။ ဒီ sea food ဆိုငသ်ည် HDB Block တွင် လာဖြင့ထြားပမယေ့ြ အငမြတနမြှ လကရြာကောင်းပြီး နာမညကြှီးလှသညကြို မင်းမင်း အခေါကခြေါကအြခါခါ ရောကဖြူးနေ၍ သိကာနသည်ေ။ ထို့ကြောင့ပြင် ဆရာသမားကို ဟိုတယကြှီးတွေ ခေါသ်ှားမနတေော့ပဲ ဒီနရောကို ခွိန်းလိုကတ်ာဖြစ်သည်။ လွှောကဝြငလြာကြသည့ြ လူတွကေို ဆရာမိုးတို့များလားဆိုပြီး လိုကလြိုကကြှည့န်သညေ့ြ မင်းမင်း ခဏနတေော့ သူ့ဖုန်းမှ အသံမှညလြာသည်။
“မင်းမင်း .. ငါတို့ ကားပတမြှာ ဆင်းလိုကပြှီ … အဲဒီကနေ လမ်းလွှောကလြာရမှလား …”
“ဟုတတ်ယဆြရာ … လမ်းကူးပြီး ဒီဘကမြှာရှိတဲ့ HDB Block ဘကြ လာလိုကယ်ုံပဲ … ကနွောရြောကန်ပြေီ ..”
“အေး .. အေး … ဒါဆို ခဏစောင့ြ .. ငါ့သူငယခြငွြးတို့ အိမကြကားလာလွှင် ရပြီ …ဟော .. လာကြာပြီ ..ဒါပဲ .. ဒါပဲ ခဏနလွှင်ေ ရောကပြှီ ..”
မင်းမင်း ဒီတော့မှ ဖငကြို ကောင်းကောင်းခွ၍ ပြနထြိုငရြသည်။ အနည်းငယ် ရငမြောနသညေ့ြ သူ့အဖြစ်ကိုသူ ပြနသ်တိရပြီး စားပြဲထိုးတဈယောကကြို လှမ်းခေါကြာ ကုတတ်ဈဗူး အရငမြှာသည်။ လူနဲနဲရှင်းနသေေး၍ ခကြခြငွြးလာခပြေးသည့ြ ကုတကြို ရခေဲခွကထြဲလောင်းထည့ကြာ အမှနမြော့သောကလြိုကမြှ နသောထိုငသ်ာ ရှိသလို ခံစားရသည်။ သူဒုတိယအကြိမ် ကုတခြှကကြို မော့သောကဖြို့ ပြငစြဉမြှာပင် HDB Block အကြယမြှ ထွကလြာသည့ြ လူတန်းကို မှငလြိုကရြသည်။ မင်းမင်း၏ မကြလြုံးသည် လူချောကယ်ောကထြဲမှာ တဈယောကသ်ောသူ၏ အသှငတ်ှင် တခွားကို မရှှေ့တော့ပဲ ထိုနရော၌သာ ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။
“ရောကန်တော ကြာပြီလား .. မင်းမင်း ..”
“မကြာသေးပါဘူး … ဆရာမိုး .. အခုလေးတင် .. ဒါပမယေ့ြ ဟင်းသုံးပြဲတော့ မှာပြီးသှားပြီ ..”
မင်းမင်း အလိုကတ်သိနှင့ြ လူလညကြစွှာ ငုတတ်ုတကြှီး ထိုငမြနပေဲ ဆရာမိုးတို့ကို ထ၍ နှုတဆြကသ်ည်။ ဆရာမိုးနှင့ပြါလာသည် လူကြီးအတွဲကို စားပြဲဟိုဘကကြို တွန်းပို့လိုကပြှီး နောကထြပမြိန်းကလေး နှစ်ယောကကြိုတော့ သူ့ဘကကြအွောင် ဖနတ်ီးသည်။ မင်းမင်းရဲ့ ကုလားဖနကြှကကြှောင့ြ ဖူးသဈစုနှင့ြ ဆရာမိုးက သူ့ဘယန်ှင့ည်ာတွင် ရှိသှားသည်။ ဒါတောငမြှ မင်းမင်းဆငပြေါကကြ နဲနဲလိုသှားသညဟြု ဆိုရမည်။ တတန်ိုငလြွှင် သူက ဖူးသဈစုနှင့ြ သူမထကြ နဲနဲကြီးသညဟြု ထငရြမည့ြ ကောငမြလေးကို သူ့ဟိုဘကြ ဒီဘကထြားကာ ထိုငခြငွတ်ာဖြစ်သည်။
“ဒီမှာ မီနူးခငဗြွ …”
မင်းမင်း လူကြီးသူမနှစ်ယောကကြို ရိုရိုသသနှေငေ့ြ မီးနုးစာအုပ် ထိုးပေးလိုကပြှီး တဈဆကတ်ည်း အခုအခွိနထြိ စကားမပြောသေးသည့ြ ဖူးသဈစုကိုလည်း မီနူးစာအုပတ်ဈအုပ် ထိုးပေးကာ ..
“မှာချင်တ်ာ မှာနောြ .. စု .. အားမနာနဲ့ ..”
တမငတ်ကာ “စု” ဟု ခေါလြိုကသ်ည့ြ မင်းမင်း၏ စကားသံကြောင့ြ ကောငမြလေးသည် မင်းမင်းကို မကြလြုံးလေးဝိုင်းကာ ပြုံး၍ ကြည့်သ်ည်။ မင်းမင်း သူ့ဘာသာသူ “Killer’s smile” ဆိုပြီး နာမညပြေးထားသည့ြ အပြုံးခွိုခွိုလေးကို ညနကတေည်းက ရှင်းသန့ထြားသည့ြ မကြန်ှာပေါတ်ှင် နရောကကြ ဖြစ်အောင် ပုံဖောလြိုကသ်ည်။ ဖူးသဈစုသည် မကြတ်ောငလြေးခကြာ မီးနူးစာအုပကြို ယူသှားသညကြို တွေ့သည်။ ဒီနရောတွင် Killer’s smile ဆိုလို့ အေးစကစြကမြကြန်ှာပေးနှင့ြ လကမြရှံ့ဓါးသမား၏ အပြုံးလို့ တလှဲမတွေးကြပါနှင့ြ။ မင်းမင်းဆိုလိုချင်သ်ညကြ Lady Killer’s smile ကို ဆိုလိုခွင်း ဖြစ်သည်။ သူနှုတခြမ်းထူထူအမ်းအမ်းနှစ်ခုကို အပြည့အြဝဖြင့ကြာ ရီဝဝေလေေးကြည့်ကြာ ပြုံးခွင်းဖြစ်သည်။ မင်းမင်း အပြုံး အောငမြှငသ်ည် မအောငမြှငသ်ညကြတော့ မီနူးစာအုပကြိုငကြာ လွှောကကြှည့န်သညေ့ြ ဖူးသဈစု၏ လကကြလေးက အစောပိုင်းတွင် မသိမသာလေး တုနရြငန်သညေ့ြ အခကြကြ သကသ်ခေံနသည်ေ။
ဆရာမိုးက မင်းမင်းကို သူ့ညီမဝမ်းကြဲ ဖြစ်သူနှင့ြ မိတဆြကပြေးသလို ဖူးသဈစုကလည်း မင်းမငအြား သူ့အဈမဝမ်းကြဲ ဆိုသူနှင့ြ မိတဆြကပြေးသည်။ ဒီနောကတ်ှငတ်ော့ မင်းမင်း ကြိုမှာထားတာတွကေ အံကိုကရြောကလြာလို့ အရနသ်င့ပြင် စစားလို့ရသည်။ အရငဆြုံး ဆရာမိုးက ရှဲလကြိုစစားပြီး မင်းမင်းကတော့ တမငတ်ကာ အလိုကတ်သိနှင့ြ အမှတတ်ှရအေောင် ငါးကို ဖဲ့၍ ပန်းကနလြေးတွထေဲ သပသ်ပထြည့ပြေးသည်။
“ဟ .. ကောင်းတယဟြ .. မင်းမင်းရ … လကရြာ အတောမြိုကတ်ာပဲ ..”
“ကနွောပြှောသားပဲ .. ဆရာရ .. ဒီဆိုငကြ စလုံးမှာ နာမညကြှီးတယ် .. hungrygowhere ထဲမှာတောင် ဒီဆိုငန်ာမညကြ ပါတယ် ..”
“ဟုတတ်ယဗြွ .. ကိုမိုးရ .. ငါ့တူ ပြောတာ မှနတ်ယ် …ကိုယ့ရြုံးက လူတွလည်ေး ဒီဆိုငန်ာမည် ခဏခဏ ပြောတယ် ..”
မနန်ေးမောငဆြိုသည့ြ ဖူးသဈစုအဈမ၏ အဖကေ မင်းမင်းဘကကြ ထောကခြံပြီး ဝငပြှောသည်။ ငါ့တူဆိုသည့ြ အသုံးကို သဘောရိုးနှင့ြ သုံးလိုကပြမယေ့ြ မင်းမင်းနှင့ြ ဖူးသဈစု တိုငပြငထြားသည့အြလား တဈယောကကြိုတဈယောကြ ကြည့်မြိကြသည်။ ဒီတဈခါတော့ မင်းမင်း “Killer’s smile” သုံးဖို့ အခွင့မြကြုံလိုကြ။ ကောငမြလေးက ငါးဖတကြို တူနှင့ထြိုးကာ ပြနင်ုံ့စားသည်။
ဟင်း .. အငတမြလေး ကနွတောပဲ … ကတောကြ !!!
အစာလေး နဲနဲဝငတ်ော့ မင်းမင်းကပဲ နည်းနည်းပါးပါး သောကရြအောငဆြိုပြီး အဖောည်ှိသည်။ ဆရာမိုးရော၊ အနကြယတ်ငမြောငကြပါ လကခြံသဖြင့ြ မင်းမင်း သူတို့အတွကြ ပုလင်းမှာ၍ ကောငမြလေးတွအတွေကတ်ော့ သံဗူးတဈခုစီ မှာပေးလိုကသ်ည်။ မနန်ေးမောင်၏ အမေ အနတ်ီ၀၀ကြီးက သူမ မသောကပြမယေ့ြ သူ့သမီးနှင့ြ တူမအသဈစကစြကြ Heineken ဖောကသ်ောကသ်ညကြိုတော့ မတားပါ။ ခတ်မေီသည့ြ အနတ်ီကြီးပဲ။ မနန်ေးမောငကြိုယတ်ိုငလြည်း ခတ်နှေင့ြ လိုကလြွောညီထွရှေိစွာ ကြိုးတဈချောင်း ဂါဝနလြေးကို ဝတလြာသဖြင့ြ အရှေ့အလယပျိုင်းရပဝြန်းရှိ တောငပြူစာနှစ်လုံးက နဲနဲ အပြငကြို လွှံကနွသည်ေ။ ခါတိုင်းအခွိနဆြို မင်းမင်း ငေးချင်င်ေးမိနေဦးမည် ဖြစ်သောလြည်း အခုတော့ ဆံပငလြေးတွကေို သပပြှီး ခေါင်းငုံ့ကာ စားနသညေ့ြ ဖူးသဈစု၏ မကြန်ှာလေးလောကြ ရငခြုနအြောင် လုပန်ိုငစြှမ်း မရှိခွေ။
ဘီယာဝငလြာသည့န်ောကတ်ှငတ်ော့ မင်းမင်းတို့ ဝိုင်းကာ အတောစြိုပြညသ်ှားသညဟြု ပြောရမည်။ နဲနဲ လွှာသှကအြာသှကဖြစ်လာတော့ မင်းမင်း သူ၏ နောကထြပ် အစွမ်းတဈခုကို ထုတပြှကာ စကားဝိုင်းကို ရပကေမြဝငအြောင် ဦးဆောငလြိုကသ်ည်။ အမှနစြငစြဈ မင်းမင်းသည် အငမြတန် သှကလြကဖြတွလြတပြှီး အကင်းပါးသူ၊ အလိုကသ်ိသူ၊ စကားပြောကောင်းသူ တဈဦးပင်။ မင်းမင်း စကားပြောကောင်းသညဆြိုရာ၌ ပမာဆိုရသောြ သူသည် ကြမ်းပိုးကို လိပဖြစ်အောင် ပြောနိုငပြှီး၊ ထိုလိပသ်ည် ဖြတန်ှင့မြိကြောင်းက ပေါင်းဖကြ၍ ဖြစ်တညလြာသညဟြုဆိုသောြ တဈဖကကြလူက “ဟင် .. အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာလား” ဟု တအံ့တသှ မေးယူရလောကအြောင် စကားရညလြညစြှာ ပြောတတသ်ူ ဖြစ်သည်။ နိုငင်ံရေးစိတဝြငစြားသူများနှင့ြ ကြုံလွှင် ဦးသိန်းစိနန်ှင့ြ ဒေါအြောငဆြန်းစုကြညသ်ည် သူနှင့ြ ဂေါလြီရိုကဖြကတ်ှဟေု ထငသ်ှားရလောကအြောင် ခရစေေ့တွင်းကြ ပြောနိုငပြှီး၊ စီးပြားရေးအကြောင်း ပြောကြမညဆြိုလွှငလြည်း သူသာ ဒီအကြကကြို ထောကမြပြခဲ့သောြ နကဖြှန်၊ သနဘြကခြါပင် အီးယူစီးပြားရေးဇုံသည် ပကြစြီးသှားမည့ကြိန်း မှငသ်ညဟြု ရှင်းပြနိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။
ဒီတော့ အရှိနလြေးရလာလို့ လူချင်ြးနဲနဲ အလှမ်းသင့သ်ှားခွိနတ်ှင် ဖူးသဈစုမှာ ခုနကလို အစာကိုပဲ ကသိုဏြးရှူနသညေမြဟုတတ်ော့ပဲ မင်းမင်းနှင့ြ ရယရြယမြောမော ဖြစ်လာသည်။ ဒီနရောတွငလြည်း မင်းမင်းက လညသ်ည်။ နပသ်ည်။ သူ့စကားတွကေ ဖူးသဈစုကို ဦးတညကြာ သှားပမယ်ေ့ မနန်ေးမောငကြိုလည်း စကားဝိုင်းအပြငဘြကသ်ို့ ရောကမြသှားစရအေောင် ခွုပထြားသည်။ သူ့နည်းက ရိုးပမယေ့ြ ထိရောကပြါသည်။ ဖူးသဈစု မသိသည့ြ စလုံးအကြောင်းတဈခုပြောလွှင် မနန်ေးမောငဆြီက ထောကခြံခကြယ်ူခွင်းဖြင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကသ်ည် သူ့လထေဲတွင် မွှောကာ အခွိနတ်ဈနာရီကြောြ နှစ်နာရီနီးပါးကို ကုနမြှန်းမသိ ကုနကြာသှားသည်။ မင်းမင်းအပေါြ ရင်းနှီးမှုသညလြည်း ဒုတိယတဈကြိမတ်ှေ့သည့ြ ဖူးသဈစု မပြောနှင့ြ ပထမအကြိမစြတွေ့သည့ြ မနန်ေးမောငကြတောင် “အဈကို… အဈကို” ဟု အခေါခြံရသညအြထိ တိုးတကသ်ှားသည်။
ဒီလိုနှင့ြ အခွိနတ်န်၍ ပြနကြှရမည် ဆိုတော့ ..
“ဆရာမိုး … ကားငှားပြီး ပြနမြှာမလား ..”
အနကြယတ်ငမြောငကြားက ဆလှန်းကားမို့ အလာတုန်းကလည်း ဖူးသဈစုနှင့ြ ဆရာမိုးက တက္ကစီစီးလာကြတာ ဖြစ်သည်။
“အေး .. တက္ကစီပဲပေါ့ … သူ့ကားကမှ မဆန့တ်ာ ..”
“ဒါဆို ကနွောလြိုကခြဲ့မယလြေ … ဆရာတို့က Bedok ဆိုတော့ ဆရာတို့ဆင်းမှ ကနွောြ ဆကင်ှားသှားမယလြေ .. ဒီအခွိန် တက္ကစီရှားတယ် ..”
မင်းမင်း ကိုယ့ဖြဲ ကိုယဆြငလြိုကယ်ုံမက တခါထဲ စကားအလိမျမာသုံးကာ သူ့အပြောကို လကခြံအောင် ဂွငရြိုကသ်ည်။ ဆရာမိုးက မငှင်းသလို၊ ဖူးသဈစုကလည်း ဘာမှမပြောသဖြင့ြ တက္ကစီတဈစီးလာတော့ ကားနောကခြန်းတံခါးကို ဖြင့ပြေးကာ ဖူးသဈစုကို ဝငထြိုငစြသည်ေ။ မင်းမင်း ခပတ်ညတ်ညန်ှင့ြ နောကခြန်းမှာပဲ ဝငထြိုငတ်ော့ ဖူးသဈစုက ကျကန်ဒွမပေကြြ မင်းမင်းကို ကြည့်ကြာနသည်ေ။ မင်းမင်း ဒီလိုမွိုး ကောငမြလေးကို သဘောကသွှားသည်။ မလိုအပပြဲ ရှကမြနတတေသ်ည့ြ ကိဈစသည် မင်းမင်းအတွကတ်ော့ မှနမြာမိန်းကလေးတဈယောကြ၏ အသိအမှတပြှုထိုကသ်ည့ြ အရညအြချင်ြးတဈခု ဖြစ်ပါသည်။
ခနွခြွီကနေ ဘီဒုတကြ သိပမြဝေးသဖြင့ြ မင်းမင်း အာတော့သိပရြိုကလြို့ မရလိုကပြါ။ Bedok Reservoir လမ်းထဲရောကလြို့ ဖူးသဈစု နမညေ့ြ ကြနဒြို ရှေ့ရောကတ်ော့ ဆရာမိုးနှင့ြ သူမက ဆင်းကာ မင်းမင်းကို နှုတဆြကသ်ည်။ မင်းမင်း ဟောလီးဝုဒမြင်းသားကြီး Richard Gere ၏ စတိုငလြအြတိုင်း “keep the meter running” ဆိုပြီး တက္ကစီသမားကို လှမ်းပြောကာ ကားပေါြ လကထြောကြ၍ ငါးမိနဈလောကကြှာအောင် ဆရာမိုးတို့ကို နှုတဆြကစြကားပြောလိုကသ်ေးသည်။ အဓိက ပြောသည့အြကြောင်းအရာက ထမင်းစားဝိုင်းတွင် မကြာမကြာ ပြောခဲ့သည့ြ အကြောင်းအရာကိုပင် ဖူးသဈစုအား မမေ့အောင် မှာကြားခွင်းဖြစ်သည်။
“စု … အဈကို့ကို လိုအပတ်ာပြောနောြ .. အားမနာနဲ့ .. ဖုန်းသာ ဆကလြိုကြ သိလား ..”
မင်းမင်း၏ ဘယန်ှဈကြိမမြှောကြ ပြောမိမှန်းမသိသည့ြ စကားတွင် ဖူးသဈစုသညလြည်း ပြုံးပြုံးလေးနှင့ြ ဘယန်ှဈကြိမမြှောကမြှန်းမသိ ခေါင်းညိတကြာ ပြခွင်းဖြင့ြ ထို့နေ့ညကို လှပစွာ အဆုံးသတခြဲ့ကြသည်။ မှတမြှတရြရ ထိုနေ့က လမိုကည်ဖြစ်ပမယေ့ြ မင်းမင်းရငထြဲတွင် လဝန်းလေးသာနသလေို ခံစားရလသည်ေ။
*** *** ***
မင်းမင်း တိုပါးရိုးအိမ်၌ နဖြစ်ေခွင်းတွင် လွှို့ဝှကသ်ော အကြောင်းရင်း တဈခုရှိပါသေးသည်။ ဒီအကြောင်းက ပြောရမညဆြိုလွှင် နတပြှညကြ ပစ်ခလွိုကသ်ည့ြ အပတ်ဈချောင်းနဲ့ လူ့ပြညကြ ပစ်တငလြိုကသ်ည့ြ အပတ်ဈချောင်း ထိချင်ထြိနိုငပြမည်ေ ဆိုသော မွှောလြင့ခြကြမြွိုးကို အခွခေံထားတာ ဖြစ်သည်။ မင်းမင်းရဲ့အိမရြှင် James သည် OCBC Bank ၏ ဘဏခြှဲတဈခုတွင် အလုပလြုပန်သေူ ဖြစ်သည်။ မင်းမင်း ရနကြုနမြှာ နကတေည်းက ဖနတ်စီ (စွဲလမ်းမှု) အသေးစားလေး တမွိုးရှိခဲ့သည်။ အဲဒါကတော့ တခွားမဟုတပြါ။ ဘဏမြှာအလုပလြုပန်တေဲ့ ဝတစြုံလှလှနှင့ြ ကောငမြလေးတဈယောကကြို အားရပါးရ ခစွကြှည့ခြငွသ်ော ဆန်ဒဖြစ်သည်။ ကြည့်ရြတာ ဂပြနကြားတွေ ကြည့်တ်ာ အကြည့်မြွားသှားလို့လည်း ဖြစ်နိုငပြါသည်။
ပုဂျဂလိကဘဏတ်ှေ ပေါပြေါကလြာတော့ အကြောင်းတိုကဆြိုငလြို့ မင်းမင်း သူ့စိတကြူးကို အကောငအြထညဖြောဖြို့ အကြကရြခဲ့သည်။ သူ မနကဘြကြ လကဖြကရြညဆြိုငထြိုငသ်ည့ြ အခွိနတ်ှင် တဈဖကရြပကြှကကြကောငမြလေးတဈယောကကြို ဘဏမြှာအလုပသ်ှားရန် ဖယရြီ စောင့န်တော အမြဲလိုလို တွေ့ရတတသ်ည်။ နစဉေရြကဆြကြ တွေ့လာရသညမြို့ ယောကြြားလေးပီပီ မင်းမင်း သူ့စိတကြူးကို ဖြည့ဆြည်းဖို့ ကြိုးစားလသည်ေ။ တောငတ်န်းကြီးက မိုဟာမကဆြီ မလာလွှင် မိုဟာမကကြ တောငတ်န်းကြီးဆီ သှားရမှာပေါ့လို့ မင်းမင်းက ခံယူထားသဖြင့ြ ကောငမြလေး ဖယရြီစောင့န်ခွေိနတ်ှင် သူ သှားစကားပြောသည်။ ကိုယန်ှဈသကသ်ည့ြ မိန်းကလေးတဈယောကကြို သဘောကကြှောင်း ထုတဖြောသ်ည့ြ ကိဈစသည် ရှကကြှောကစြရာမဟုတဟြု မင်းမင်း အရှယရြောကကြတည်းက ခံယူထားသည်။ ပထမတဈရကြ၊ ဒုတိယတဈရကြ၊ တတိယတဈရကရြောကသ်ောအခါ နပေူကာကြယဖြို့ ထုတဆြောင်းထားသည့ြ ထီးကလေးသည် ကောငမြလေးလကမြှ မင်းမင်းလကကြို ရောကသ်ှားသည်။ အဲဒီတဈပတပြှီးသှားလို့ နောကတ်ဈပတ် ရုံးပြနတ်ကတ်ော့ ကောငမြလေးက သူမ စောင့န်ကြနေရောတွင် ရပမြနတေော့ပဲ ဖယရြီကို မင်းမင်း ထိုငန်ကြေ လကဖြကရြညဆြိုငထြဲက ထိုငစြောင့သ်ညအြထိ ဖြစ်လာသည်။ ထိုကောငမြလေး နာမညကြ မွိုးမွိုးဟုပဲ အလှယဆြိုကြပါစို့။
မွိုးမွိုးသည် ခပမြိုကမြိုကကြလေး ဖြစ်သည်။ ပုဂျဂလိကဘဏမြှာ အလုပရြသညဆြိုကတည်းက ရုပရြညအြနအထေားကို ပြောပြနစရော လိုမညမြထငပြါ။ သူမ၏ ထငရြှားသည့ြ လကျခဏာကား တငလြုံးလုံးလေးက နဲနဲကောကသ်လိုဖြစ်သဖြင့ြ ယူနီဖောင်းစကတလြေးထဲကနေ နောကကြိုမောကထြှကန်သလေိုမွိုး ဖြစ်နသည်ေ။ ဒီတော့ သူမပုံစံက ရှေ့ကကြည့်လြွှင် ရငခြုနဖြို့ကောင်းနပြေီး နောကကြကြည့်လြွှင် သှားရညကြခွငွစြရာ ကောင်းလှသည်။ ကောငမြလေးတွေ ကလွောကအြောင် ပြောတတသ်ူမို့ မင်းမင်း ကာလတိုအတွင်း အနှီတငကြောကမြလေး မွိုးမွိုးနှင့ြ ခရီးရောကအြောင် ကြိုးစားနိုငခြဲ့သည်။
မွိုးမွိုးသည် မင်းမင်းနှင့ြ အတောရြင်းနှီးလာပမယေ့ြ သူမအလုပလြုပန်သညေ့ြ ဘဏကြို လာကြိုဖို့ ကိဈစကိုတော့ ဘယလြိုမှ လကမြခံပေ။ သူမ အကြောင်းပြခကြကြ လကရြှိ အလုပလြုပန်သညေ့ြ ဘဏခြှဲတွင် ရှိနသေူက သူမဦးလေးအရင်းဖြစ်ပြီး ယောကြြားလေးတဈယောကယ်ောကြ လာကြိုတာကို သိသှားလွှင် သူမ အိမန်ှင့ြ ပြသနာတကန်ိုငကြှောင်း ရှင်းပြထားသည်။ မင်းမင်း သိပမြလကမြခံချင်ပြမယေ့ြ သူကိုယတ်ိုငကြလည်း သူမကို အီစီကလီသာ ရိုကထြားသဖြင့ြ ရှေ့တိုးဖို့ နဲနဲခကန်သည်ေ။ မွိုးမွိုးကို ဘဏဝြတစြုံလေးနှင့ြ အပြငခြေါထြုတန်ိုငဖြို့ကလည်း ညနဘကြေ သှားကြိုဖို့ကလှဲလို့ တခွား နည်းလမ်းမရှိပေ။ သူနှစ်ပတတ်ိတိလောကြ တောတ်ောြဦးနှောကခြှောကလြိုကသ်ည်။ အမှနတ်ကယဆြို မွိုးမွိုးကို ရုံးပိတရြကြ တဈရကရြကတ်ှင် သူအပြငမြှာ ခွိန်းနိုငသ်ောလြည်း ဘဏယ်ူနီဖောင်း ဝတလြာခဲ့ဖို့ ဘယလြိုမှာရမှန်းမသိ ဖြစ်နသည်ေ။ သူက ဒီကောငမြလေးကို ဘဏဝြတစြုံလေးနှင့သ်ာ တွဲ၍ စိတဝြငစြားတာ ဖြစ်သဖြင့ြ ရိုးရိုးသာမန် အဝတအြစားနှင့ြ တွေ့ရမည့ြ အဖြစ်ကို သိပမြလိုချင်ပြေ။ ခကတ်ော့ခကန်သည်ေ။ မင်းမင်း အကြံအစညကြိုသာ သိလွှင် ဟိုက သူနဲ့လိုကဖြို့နနသေောသာ ပါးတောငရြိုကသ်ှားနိုငသ်ေးသည် မဟုတလြား။
နောကဆြုံး ကြံရမရ ဖြစ်နသညေ့ြ မင်းမင်း အဒေါြ ဖြစ်သူ ငှားထားသည့ြ ဝဒမေဂျဂဇင်း စာအုပကြိုတွေ့မှ အကြံရသည်။ ကိုယ့န်ဖူးကိုယရြိုကမြိကာ တောတ်ောတ်ုံးတဲ့ ငါပါလားလို့တောင် တွေးမိပြီး ဟကဟြကပြကပြကြ ရယရြသေးသည်။ မင်းမင်း ကြံစညထြားသည့အြတိုင်း မွိုးမွိုးကို ပြောပြလိုကတ်ော့ သူမက မကြမြှောငကြွုံ့ပြီး မင်းမင်းကို ကြည့်သ်ည်။ မင်းမင်းက မကြန်ှာသလေေးနှင့ြ ခပတ်ညတ်ညန်လေိုကသ်ဖြင့ြ သူ့အပြောကို ယုံသှားပြီး ဒီအပတ် တနင်ျဂနှနေေ့မှာ တွေ့ကြမယလြဆေိုပြီး လကခြံလိုကသ်ည်။ အဲဒီနေ့က ဖယရြီလာလို့ လကဖြကရြညဆြိုငကြ မွိုးမွိုးထသှားတော့ စကတလြှလှလေးထဲမှ ပြည့တ်င်းနသေော သူမ၏ တငသ်ားတွကေို ကြည့်ပြှီး မင်းမင်း ကြကြနေပေန်ပကြှီး ပြုံးမိသေးသည်။ အကောင်းကြီး ရှိနသညေ့ြ အဖဖြစ်ေသူကို ကောကခြါငငခြါ နာတာရှည် ရောဂါဖြစ်လိုကရြတာတဈခုပဲ သူနဲနဲတော့ မကြခြုံးလှုပမြိသောလြည်း ဗဒငေဆြရာက ဘဏကြ အသိကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့ သှားပြီး ယတွာခွပေါဆိုသည့ြ အပိုင်းကိုတော့ သူဘယလြိုမှ မဖြစ်ပေ။ သှောြ .. မိန်းမ ဆိုသညကြ ရှေးအစဉအြဆကြ ဗဒင်ေ ကိန်းခန်းတွကေို ယုံသည့ြ အမွိုးပါလား ဆိုတာကိုတော့ သူလကခြံလိုကသ်ည်။
ကနွသ်ည့အြပိုင်းကတော့ ရှင်းပါသည်။ ယတွာအတွကြ ငါးသှားလှှတရြမည် ဆိုသည့န်ရောက ကနတ်ောကြှီး ဖြစ်မှတော့ ငါးလှှတလြှှတပြှီးပြီးချင်ြး ပြနသ်ညဆြိုတာ ဘယလြိုလုပ် ဖြစ်နိုငတ်ော့မညန်ည်း။ နဂိုကတည်းက ကုလားဖနထြိုးထားသော ဖဲကို တဈခပြခြငွြး ဝသလေို မင်းမင်းလည်းပဲ တဈဆင့ခြငွြး တကခြဲ့သည်။ အရိပကြောင်းသည့ြ သဈပငကြှီးအောကမြှာပင် ထီးကလေးတဈချောင်းကြယပြှီး နဲနဲ အလုပဖြစ်လိုကသ်ည်။ နဲနဲအလုပဖြစ်ပြီး များများအလုပဖြစ်ဖို့ကြတော့ ကနတ်ောကြှီးထဲက ပြနထြှကကြာ အနီးမှာရှိသည့ြ တည်းခိုခန်းကို ဒိုးကြသည်။ မွိုးမွိုးက ရှကကြိုးရှကကြိုး ဖြစ်မနပေဲ မခွိုမခဉွြ မကြန်ှာပေးနှင့ြ ဒါကလည်း ယတွာခွတောပဲလားဟုတောင် မင်းမင်းကို စနသေေးသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုမဟုတကြဟုတကြ အကြံကို အကြောင်းပြု၍ မင်းမင်း ထိုနေ့က မွိုးမွိုးနှင့ြ ကောင်းကောင်းခစွလြိုကရြသည်။ သူက နှစ်ယောကသ်ား လုပကြှသည့အြခွိနတ်ှင် ကုလားဖနတ်ှေ ထပထြိုးလိုကြ၍ မွိုးမွိုးက စကတကြိုသာခွှတပြေးပြီး ဘဏဝြတစြုံကုတအြင်ျကြီလေးနှင့ြ အလုပခြံသည်။ နှစ်ဦးသား ကာမခရီးသှားတာ တောတ်ောရြောကလြို့ လမ်းတထောကတ်ှင် ခနနားကာ နရောပြောင်းကြတော့ မွိုးမွိုးက အင်ျကြီခွှတလြိုကမြယလြဟေု ပြောတာတောင် မင်းမင်းက ဒီအတိုင်းလေး ပိုမိုကတ်ယကြှာဆိုပြီး မခွှတပြဲ နခေိုင်းသည်။ ဒီလိုဆိုတော့ မွိုးမွိုးခငမြွာ မင်းမင်း အကြံကို နဲနဲရိပမြိသလို ဖြစ်သှားရသည်။ ကြောခမွှ ဓါးပြမှန်း သိတယလြို့ ဆိုလို့ရပမယေ့ြ အခွအနေကေ ထိုငရြမလို ထရမလို ဖြစ်နသညေ့ြ အနအထေားမို့ သူမ တခွားကို စဉြးစားမနတေော့ပဲ မင်းမင်းအပေါကြနေ ထိုငထြကိုပဲ ဆကလြုပသ်ည်။ မကြလြုံးလေးတွကေ ခပမြှေးမှေး ဖြစ်နသေောကြောင့ြ မကြစြောင်းထိုးလား မထိုးလားတော့ မင်းမင်း သချောမသိပါ။ သူသိတာက တဟင်းဟင်း တအင်းအင်း ညည်းရင်း သူမ တဈခွီပြီးသှားကိုပဲ ဖြစ်သည်။
အဲဒီနောကတ်ော့ နေ့တိုင်း သှားရညကြခွဲ့ရသည့ြ မွိုးမွိုး၏ တငလြုံးလုံးမောကမြောကလြေးကို ပိုမိုပေါလြာစသညေ့ြ ပိုစကရြှငန်ဲ့ ဆကဆြှဲကြသည်။ ဒီလိုမွိုး ဒေါ့ဂီအနအထေားက ထိလှသညမြို့ မွိုးမွိုးတဈယောကြ တဈခွီပြီးသှားတာတောင် စိတပြှနပြါလာသည်။ မင်းမင်း ပြဲသိမ်းရိုကခြကြအြဖြစ် သူမကို ပကလြကပြှနလြှနပြှီး ပေါငတ်ံနှစ်ချောင်းကို ရငဘြတထြိရောကအြောင် တွန်းတငပြှီး ဆောင့သ်ည်။ ကြယသ်ီးဖြုတထြားသဖြင့ြ ကုတအြင်ျကြီဟပြဲလေးကြားမှ ပြူထွကန်သညေ့ြ ဘရာစီယာ မလုံ့တလုံ့ နို့လေးတွေ လှုပခြါနပေုံက ရမျမကထြဖြယ် ကောင်းလှန်းနရော မင်းမင်း အောင့မြထားနိုငတ်ော့ပဲ နောကထြပ် ငါးမိနဈမကြာခင် ပြီးသှားလတေော့သည်။ နှစ်ယောကသ်ား ဖကပြှီး အမောဖြကြတေော့ မွိုးမွိုးက
“အင်ျကြီတွတေော့ ကြကေုနပြါပြီ .. နကဖြှန် ရုံးတကဖြို့တော့ ဒုကျခပါပဲ”
ဆိုပြီး မင်းမင်းကို ညူတွနတ်ှနလြေး ဆိုရှာသည်။
“မွိုးက ဒီအင်ျကြီလေးနဲ့ လိုကလြို့ပါကြာ”
ဟု မင်းမင်း လပြလေေေးနှင့ြ ချော့မှ ကြနပေသ်ှားသည်။ သိပကြှာနလွှင်ေ အိမကြ ပြသနာရှာနမယေဟြု မွိုးမွိုးက တောင်းဆိုသဖြင့ြ မင်းမင်းတို့ ဘာမှ ထပမြလုပန်ိုငပြဲ အိမကြိုသာ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။
ပြောလွှင် ယုံကြမလားတော့ မသိ။ မင်းမင်းနှင့ြ မွိုးမွိုးသည် တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ဒီအဆင့ထြိရောကခြဲ့ပမယေ့ြ အမှနအြတိုင်း ဆိုရသောြ ခစွသ်ည် ကြိုကသ်ညဆြိုတဲ့စကား တဈခွန်းမှ မပြောဖြစ်ခဲ့ကြပေ။ မင်းမင်းကလည်း ဒီအတိုင်း အကဲစမ်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး မွိုးမွိုးကိုယတ်ိုငကြလည်း ထိုအကဲစမ်းမှု၏ နောကကြို သိသိသာသာကြီး လိုကခြဲ့တာ ဖြစ်သည်။ မင်းမင်း ထိုစဉအြခါက နဲနဲတောင် ထိုအခကြကြို သံသယဝငခြဲ့သေးသည်။ သိပတ်ော့ အကြာကြီး သူအဖြနေဲ့ ဝေးမနခေဲ့ပါ။
နောကလြရောကလြို့ မင်းမင်း မွိုးမွိုးလုပန်သညေ့ြ ဘဏခြှဲဘကသ်ို့ ထမင်းစားခွိနန်ှင့ြ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် မတောတ်ဆ ရောကသ်ှားတော့ အဖြကေို အရှငလြတလြတကြှီး ပကပြင်းတွေ့လိုကရြသည်။ မွိုးမွိုး ဦးလေးဟု ဆိုထားသည့သ်ူနှင့ြ သူမက စားသောကဆြိုငတ်ှင် နှစ်ယောကတ်ည်း ထမင်းအတူ စားနယေုံမက အအေးပုလင်း တဈပုလင်းထဲကိုတောင် ပိုကန်ှဈခုထည့ြ၍ သောကန်သေေးသည်။ ဒီလောကဆြို သူတို့နှစ်ဦးက ဘယအြခွအနေလေောကြ ရှိနပြေီဆိုတာ ဗဒငေမြေးစရာတောင် မလိုတော့ပေ။ ဒီဘ၀ ဒီမွှပါပဲဟုသာ သဘောထားရင်း မင်းမင်းကိုမှငပြှီး မကြစြိမကြန်ှာပကြန်သညေ့ြ မွိုးမွိုးကို သူ့ဦးလေးမမှငအြောင် တာ့တာပြပြီး မင်းမင်း ပြနလြှည့လြာခဲ့သည်။
အဲဒီနောကြ တဈပတကြွောကြွောလြာကတ်ော့ မင်းမင်း သူမ ရုံးတကခြွိနကြို လကဖြကရြညဆြိုင် သှားမထိုငဖြစ်ပါ။ တကယဆြို မွိုးမွိုးနှင့ြ ဖြစ်ပကြခြဲ့သည့ကြိဈစသည် အခစွန်ဲ့ပတသ်ကပြှီး စိတန်ာနသညေ့ြ အခွိနတ်ှင် ကြုံခဲ့တာမို့ မင်းမင်း ထူးထူးထွထွေေ ဘာမှ ထပမြခံစားရပါ။ သူ့ကိုတွေ့လို့ မကြစြိမကြန်ှာပကြသ်လို ဖြစ်သှားသည့ြ မွိုးမွိုးအတွကြ အနှောင့အြယှကြ ဖြစ်သှားမှာစိုးလို့သာ မင်းမင်း ဆုံနကြအေခွိနကြို ရှောငန်ခေဲ့တာဖြစ်သည်။ နဲနဲ သှေးအေးသှားလောကပြှီထငမြှ သူ ဆိုငပြှနထြိုငသ်ည်။ ထိုရောအခါ မင်းမင်းကို တွေ့ပမယေ့ြ မွိုးမွိုးက လကဖြကရြညဆြိုငကြို လာမထိုငတ်ော့ပါ။ မင်းမင်း ရှိရာဘကသ်ို့လည်း မကြည့်ပြေ။ မူလအရငတ်ုန်းက ဖယရြီစောင့န်ကြေ နရောတွငတ်ော့ စောင့မြှဲအတိုင်း စောင့န်သည်ေ။ မင်းမင်းနဲ့ ခငန်တေဲ့ စားပြဲထိုးကောငလြေးက
“အဈကိုတို့ မခေါတ်ော့ဘူးလား”
ဟု စပစြုသလို အမေးတွင် မင်းမင်းက အောကပြါအတိုင်းသာ ဖြခေဲ့လတေော့သည်။
“အေးကြ .. ယတွာခွပြေီးသှားလို့ပါကြာ …”
*** *** ***
James နှင့ြ မင်းမင်းသည် တောတ်ောတ်ော့ လပေေးဖြောင့သ်ညဟြု ဆိုရမည်။ ဒါကလည်း သိပတ်ော့မဆန်းပါ။ မင်းမင်းသည် အင်ျဂလိပစြာကို မီးကြိုးမောင်းပကြအြဆင့ြ မဟုတပြဲ ဌာနကြရိုဏြးကကြ ပြောနိုငသ်ဖြင့ြ သူတို့ လိုကယစြလုံးတွေ (Local Singaporean) ပြောနသညေ့ြ “လား” တွေ “လဲ” တွေ “လော” တွေ ထကတ်ော့ ပိုအဆင့မြှင့မြှင့န်ှင့ြ အကြောင်းအရာတဈခုကို လိပပြတလြညအြောင် ပြောတတသ်ည်။ NTU graduate ဖြစ်သည့အြပြင် အဆငမြှင့မြှင့ြ ပြောတတသ်ည့ြ မင်းမင်းကို Professional တဈယောကအြဖြစ် ယူဆကာ အတိုင်းအတာ တဈခုထိတော့လည်း ဂွိမ်းဈက အထငကြှီးသည်။ အကြိုးဆကအြနဖြငေ့ြ တဈဦးတည်းသားဖြစ်သူ ဂွိမ်းဈနှင့သ်ာမက သူ့အဖိုးကြီး Uncle Wong နှင့ပြင် မင်းမင်းက အဆငခြွောသေးသည်။ အိမပြှောင်းပြီး သိပမြကြာခငပြငလြွှင် မင်းမင်းအပါအဝင် သူတို့သုံးယောကြ ဂဟွော (Johor – စလုံးမှောကဘြကန်ှင့ြ ဆကစြပန်သည်ေ မလေးနယခြှားမှို့) သို့တောင် သှားပြီး လညဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
တဈခုသော ကြာသပတေးနေ့ညနတွင်ေ ဖြစ်သည်။ ထိုကြာသပတေးနသညေ့ြ ရှားရှားပါးပါးရှိလှသည့ြ စလုံး၏ Public holiday တဈရကန်ှင့လြည်း တိုကဆြိုငန်သည်ေ။ ထို့အတွကကြှောင့ြ ဂွိမ်းဈ၏ အစီအစဉန်ှင့ြ သူတို့တွေ ဘာဘီကြူးလုပစြားဖြစ်ကြသည်။ ဒီနရောတွင် စလုံးအကြောင်း မသိသူတွအတွေကြ အနည်းငယရြှင်းပြရသောြ မင်းမင်းတို့လို Housing Development Board ( မှနမြာလို ဆိုရသောြ .. အိုးအိမဌြာန) က ဆောကပြေးထားသော HDB Block တွင် နထေိုငသ်ူများတွင် Barbecue Pit လေးတွေ သကဆြိုငရြာ ဘလော့ခအြတွကြ သီးသန့ရြှိပါသည်။ ဘာဘီကြူးလုပစြားချင်သ်ူက Town Council ၌ စပေါပြေးကာ ကြိုတငဘြှတကြင် တငထြားပြီး ကိုယအြဆငပြှသညေ့ြ ရကတ်ှင် လုပစြားလို့ရသည်။ Gathering တဈခုလိုမွိုးဖြစ်သည့ြ ဒီလိုမွိုးပြဲသည် စလုံးက လူများအတွကြ အတောတ်ော့ ပြောရြှှငဖြှယကြောင်းသည့ြ Activity လေးတဈခု ဖြစ်လေ့ရှိတတပြါသည်။
မင်းမင်း ဂွိမ်းဈကို ကူညီသည့ြ အနနှငေ့ြ အနားမှာရှိသည့ြ NTUC စူပါမားကတမြှာ ပုဇွနသ်ှားဝယပြှီး ပြနလြာတော့ ဂွိမ်းဈ မိတဆြှအပေေါင်းအသင်းတွေ ဘာဘီကြူး လုပသ်ောနရောသို့ ရောကန်ကြပြေီ ဖြစ်သည်။ မင်းမင်း သူနှင့ြ မကြမြှန်းတမ်းမိနသညေ့ြ ဂွိမ်းဈနှင့တ်ှဲနသညေ့ြ ကောငမြလေး ဂငွြးနီကို ပုဇွနစြိမ်း အထုပကြို ကမ်းပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ ဘာမှမလုပသ်ေးခင် ရခေဲပုံးထဲမှ ဘီယာတဈပုလင်းကို သှားနှိုကသ်ည်။ ဂွိမ်းဈက သူ့ကို မှငသ်ှားသညမြို့ လကပြှပြီး လှမ်းခေါသ်ည်။
“မင်း .. ဒီကိုလာပါဦး .. ဒီမှာ ငါ့သူငယခြငွြးတွေ … ”
မင်းမင်း ရောကသ်ှားတော့ ဂွိမ်းဈက သူ့နှင့စြကားပြောနသညေ့ြ ဘဏကြ သူ့ဘောဒြါတွနှငေ့ြ မိတဆြကပြေးသည်။ ကောငမြလေးသုံးယောကန်ှင့ြ ကောငလြေးတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ ကောငမြလေးသုံးယောကထြဲတွင် နှစ်ယောကကြ အမိုကစြားလေး ဖြစ်ပြီး တဈယောကကြတော့ နဲနဲပုံပကြန်သညေ့ြ ခပြ၀၀ ခန်ဓာကိုယရြှိသည်။ အားလုံးက စလုံးတွေ ဖြစ်ပြီး ဂွိမ်းဈ၏ မိတဆြကပြေးခကြအြရ ဘဏစြာရေးမလေးတွေ ဖြစ်ကြသည်။ မင်းမင်း မိတဆြကပြေးသည့အြထဲက ဆူဇီဆိုသည့ြ ကောငမြလေးကို မှငမြှငခြငွြး သဘောကသွှားသည်။
ဆူဇီသည် ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တောတ်ောလြှပြီး မကြန်ှာလေးကလည်း ခစွစြရာကောင်းသည်။ ပုခုံးကြောကြွောလြေးရှညသ်ည့ြ ဆံပငကြို ခပရြိုးရိုးရှင်းလေး အလယကြနေ ခွဲထားပမယေ့ြ ထိုပုံစံကပင် တရုတမြမကြန်ှာပေါကန်ှင့ြ သိပမြတူသည့ြ သူမမကြန်ှာနှင့ြ လိုကဖြကလြှသည်။ ကနွသ်ည့ြ မကြန်ှာပေါကြ အလှအပတွကတေော့ စလုံးမပီပီ ပြုပြငန်ိုငသ်မွှ အရာအားလုံးကို ပြုပြငခြယွသ်ထားသညမြို့ ဝင်းမှတခြွောနုနသည်ေ။ စလုံးမတွေ အပြငထြှကလြွှင် ဝတန်ကြဖြေဈသည့ြ တဈထွာလောကပြဲ ရှိမည့ြ ဂငွြးဘောင်းဘီတိုလေးနှင့မြို့ သှယလြသွည့ြ ပေါငတ်ံဖြူဖြူဖြေးဖြေးတွကေ အဖုံးအကြယမြရှိပဲ ပေါထြှကန်ရော ဆန့ကြငွဘြကလြိငကြို မှငယ်ုံနှင့ြ ဆှဲဆောငန်ိုငပြသည်ေ။ အရပမြှင့မြှင့ပြမယေ့ြ ပိနပြိနသ်ှယသ်ှယ် မဟုတသ်ည့အြတွကြ အတောတ်ော့ ဖြိုးသော ဆောလြေး ဖြစ်သည်။
မင်းမင်း အစောတုန်းက ဖူးသဈစု မလာနိုငလြို့ စိတပြကြန်ပမေယေ့ြ အခုလိုမွိုး ဆူဇီနှင့ြ ကြုံလိုကတ်ော့ စိတပြကြမြှုကို အနည်းငယ် ဖြဖြေောကလြို့ ရသှားသည်။ သူတကယဆြို ဖူးသဈစုကို တောတ်ောသ်တိရနတော ဖြစ်သည်။ ဘာဘီကြူးပြဲက သူလုပတ်ာ မဟုတသ်ည့တ်ိုင် ဖူးသဈစုကို လာပါလားဟု ဖုန်းဆကပြှီး ဖိတသ်ေးသည်။ ဖူးသဈစုနှင့ြ သူသည် ဆရာမိုးကို ရနကြုနပြှနလြိုကပျို့သညန်ေ့တုန်းက တွေ့ပြီး နောကထြပမြတွေ့ဖြစ်ကြသေးပေ။ ထို့နေ့က လဆေိပကြပြနလြာတော့ မင်းမင်းနှင့ြ ဖူးသဈစု နှစ်ယောကတ်ည်း ဖြစ်ခဲ့ပမယေ့ြ သူမနသေော နရောနှင့ြ Changi လဆေိပကြ သိပမြဝေးသဖြင့ြ တက္ကစီပေါတ်ှင် ဘာမှ ဟုတတ်ိပတတ်ိ မဆိုဖြစ်လိုကကြှခွေ။
အဲ့ဒီနောကြ ဒီအပတအြတွင်းမှာကြတော့လည်း သူတို့နှစ်ဦး ဖုန်းသာပြောဖြစ်ပြီး လူချင်ြး အပြငမြှာ မတွေ့ဖြစ်။ မင်းမင်းက အကြံအစညန်ှင့ြ တွေ့ကြရအောငဆြိုပြီး ဂွိမ်းဈ၏ ဘာဘီကြူးပြဲကို ဖိတတ်ော့လည်း သူမက ကောကခြါငငခြါ ဖြားသည်။ မင်းမင်း နဲနဲတောင် တွဝသှေေားသည်။ ဖူးသဈစုသည် သူ့ကိုများ ရှောငန်တောလား။ ဆရာမိုးက လိုအပတ်ာ ကူညီပေးဖို့ အပသ်ှားသညဆြိုပမယေ့ြ အခုထကထြိ အကူအညီ မတောင်းသေးတာကလည်း နဲနဲ ဆန်းနသည်ေ။ ဖူးသဈစုသည် မှငယ်ုံနှင့ြ ထကထြကမြှကမြှကရြှိကာ အကင်းပါးလှသည့ြ ကောငမြလေးမို့ သူမအပေါြ မင်းမင်း စိတဝြငစြားနသညေဆြိုတာကိုများ ရိပမြိသှားတာလား …
“မင်း … မင်း !! ”
အသံနဲနဲလေးကယွကြာ ခေါလြိုကမြှုကြောင့ြ မင်းမင်း၏ အတွေးတွသည်ေ ဖူးသဈစုနှင့ြ ပတသ်ကပြှီး လညန်ရောမှ သူ့ဘေးတွင် ရပန်သညေ့ြ ဆူဇီဆီသို့ ပြနရြောကသ်ည်။ မင်းမင်းနှင့ြ ဆူဇီသည် ဘာဘီကြူးနရောမှ နှစ်ယောကတ်ည်း ခွဲထွကကြာ ဘီယာတဈပုလင်းစီကိုင်၍ သောကန်ကြတော ဖြစ်သည်။
“အိပမြကမြကန်တောလား?”
သူ့ကို စူးစမ်းသလို မကြန်ှာပေးနှင့ြ ဆူဇီက မေးတော့ မင်းမင်း ကောငမြလေးတွေ ကလွောကသ်ည့ြ အပြုံးမွိုးကို ပြုံးသည်။
“ဟုတမြယ် ထငတ်ယ် .. ဆူဇီသိလား .. အိပမြကထြဲမှာ ငါသိပလြှတဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကကြို တွေ့တယ်”
စလုံးမပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဖြူမပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မှနမြာမပဲဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးဆိုတာကတော့ သူမတို့ကို လှသညဟြု ပြောသော စကားကို သဘောကကြှတာ အတူတူပင် ဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့ြ မထိခလုတ် ထိခလုတန်ှင့ြ စောင်းပြောသော စကားမွိုးကို ပိုသဘောကတွတကြှသည်။ ဆူဇီလည်း ထိုထဲတွင် အပါဝအငပြင် ဖြစ်ပါသည်။ စလုံးမတွေ သိပမြကြစြောင်းမထိုးတတလြို့ မင်းမင်းကို မကြခြုံးလေးပင့ြ၍သာ ပြုံးစစနှင့ြ ကြည့်သ်ည်။ ရုတတ်ရကတ်ော့ ဘာမှ ဆကမြပြောပဲ လကထြဲက ဘီယာပုလင်းကိုသာ လှပသော နှုတခြမ်းလေးနှင့ြ တေ့၍သောကသ်ည်။ မင်းမင်း ဒါကိုကြည့်ပြှီး ဘီယာပုလင်းနရောတွင် သူ့ဟာသာ ဖြစ်လွှင် ဘယလြောကကြောင်းမလဲဟု တွေးမိသဖြင့ြ ဝတထြားသော ဘောင်းဘီတိုကြားမှ ကောငကြ ခေါင်းထောငခြငွသ်လို ဖြစ်လာသည်။ မကြစြိကို လှှဲကာ ဘောင်းဘီအိတထြဲတွင် အသင့ထြည့ထြားသည့ြ L&M ကိုထုတသ်ည်။ စီးကရကဘြူးကို ဖြင့လြိုကပြှီး ဆူဇီဘကထြိုးပေးကာ ..
“ဆေးလိပသ်ောကလြား?”
ဆူဇီက “သန့ဈြ” လို့ ပြောပြီး ဖြင့ပြေးထားသည့ြ ဗူးထဲက တဈလိပကြို ဆှဲယူသှားသည်။ မင်းမင်း အလိုကတ်သိပင် အသင့ဆြောငထြားသည့ြ မီးခွဈကို ဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့ သူမက သာသာလေးပင် မီးညှိသှားသည်။ မင်းမင်း ဒီလောကဆြိုလွှင် သူနှင့ြ ဆူဇီ၏ အခွအနေသည်ေ မဆိုးတော့ဆိုတာကို တွကမြိသှားသည်။ စလုံးမတဈယောကကြို လုံးဖို့၊ ဖနဖြို့ ကိဈစသည် မင်းမင်းအတွကတ်ော့ Precast Drawing တဈခု (သို့) CD Requirements တဈခုကို ဖတရြတာ၊ စဈရတာလောကြ သိပခြကခြဲလှသော ကိဈစမဟုတပြေ။ မင်းမင်းတွင် ရုပရြညရြှိသည်။ စကားကို ကလွောကအြောင် ပြောတတသ်ည်။ ဝတတ်ာစားတာက သပသ်ပရြပရြပ် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ စီးကရကကြို စွဲစွဲမှဲမှဲကြီး မဟုတပြမယေ့ြ ဟနကြပြနကြွ သောကတ်တသ်ည်။ ပြောရလွှင် ထိုနောကဆြုံးအခကြကြ တောတ်ောအြရေးကြီးသည်။
စလုံးမတွတွင်ေ အကငွ့တ်ဈခုရှိသည်။ လူတဈယောကကြို ရိုးရိုး သာမနထြိုငစြကားပြောတာထကြ ဆေးလိပသ်ောကရြန် ခွင့ပြှုထားသည့ြ နရောမွိုးတွင် မတတ်ပရြပ်၍ စကားပြောရတာကို ပိုသဘောကတွတကြှသည်။ ရင်းနှီးမှု ပိုမှနသ်ည်။ ဆေးလိပသ်ောကခြှင်းသည် ကနွြးမာရေးကို ထိခိုကန်ိုငပြမယေ့ြ sex သို့ သှားရာလမ်းကြောင်းတွငတ်ော့ short cut ဖြစ်သညကြို မင်းမင်းက မကြမြှငအြရရော၊ ကိုယတ်ှေ့အရပါ သိထားသည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ သူ အမြဲလိုလို သောကတ်ာ မဟုတသ်ည့တ်ိုင် ဒီနတေော့ တမငတ်ကာ ဆောငထြားတာ ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူ့အကြံအစညကြ အထမှောကပြှီဟုပင် ဆိုရမည်။ လူပြည့ကြပစ်တငသ်ည့ြ အပန်ှင့ြ နတပြှညကြ ပစ်ခသွည့ြ အပသ်ည် ရဒေါကို သုံးကာ လာကြလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကြနပြွူတာနဲ့ပဲ တွကခြကြထြားလို့လားတော့ မသိ .. တည့တ်ည့ကြှီးကို တိုကမြိဖို့ တောတ်ောသ်ချောနပြေီ ဖြစ်သည်။
ဘာဘီကြူးစားရင်းနှင့ြ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းတွေ ပြောဖြစ်တော့ မင်းမင်းက သချောအောင် မေးရသည်။ တောကြှာနေ “အာ” ပြီးတော့မှ သူ့မှာ ဘှိုင်းဖရင့ကြှီး ငုတတ်ုတန်ှင့ဆြို ဒုကျခရောကြဦးမည်။ တကယတ်မ်း ယောကြြားလေးမိတဆြှရှေိတာ ဒီလိုနိုငင်ံမွိုးတွင် အရေးကြီးလားဆိုလွှင် သိပတ်ော့ ပြသနာမဟုတပြါလို့ ဖြရမေည် ဖြစ်သောလြည်း လုပရြကိုငရြတာတော့ နဲနဲခကခြဲသညသ်ာ။
“ဆူဇီ .. ရုံးကပြနရြင် ဘာလုပလြဲ?”
“ဘာမှထွထွထေေူးထူး မလုပပြါဘူး .. ရှော့ပငထြှကြ၊ ညစာစား၊ တခါတခါတော့ လမ်းလွှောကတ်ယ် ..”
“အိုကေ .. ဒါဆိုလည်း ညနေ တဈခွိနကြှရင် ငါလာတွေ့မယ် .. ညစာ အတူတူစားကြတာပေါ့”
“အိုကေ လား ”
မင်းမင်း စကားက ဘယရြောကန်လေဲဆိုတာက သိနပမေယေ့ြ အတူတူသှားဖို့ကို မငှင်းဘူးဆိုကတည်းက မင်းမင်း သူ့အောပြရေးရှင်းကို အောငမြှငပြှီဟု တွကထြားလိုကသ်ည်။ ဂွိမ်းဈနဲ့တွေ့လို့ “ဘယလြိုလဲ” ဟု အထာလေးနဲ့ လာမေးသညတ်ှင် မင်းမင်း ပြုံး၍သာ နလေိုကသ်ည်။ ခပလြှမ်းလှမ်းတွင် ရှိနသညေ့ြ ဆူဇီကို ဘဏဝြတစြုံလေးနဲ့ မှငလြိုကရြလွှငဖြှင့ြ …..
*** *** ***
နရောဒသေ အသဈတဈခုကို အခွခကြော ရောကရြှိဖို့ ကြိုးစားသော လူတိုင်း ကြုံတွေ့ရသည့ြ ခံစားခကြမြွိုး ဖူးသဈစု ခံစားနရသေည်။ ငယစြဉကြတည်းက တဈယောကတ်ည်း ဖြစ်ခဲ့သော သူမသည် အခုအသကအြရှယထြိ အားငယသ်ညဆြိုသညကြို တစိုးတဈမွှ မခံစားခဲ့ရဖူးသောလြည်း လောလောဆယတ်ှငတ်ော့ စိတထြဲတွင် အမညမြတတန်ိုငသ်ည့ြ ဝဒနောတမွိုးကို ရရှိနသည်ေ။ အားငယသ်ညဆြိုတာပဲလားတော့ သူမ သချော မသိပါ။
“မာမီရယ် .. ဘာဖြစ်လို့ သမီးကို တဈယောကထြဲ ထားသှားရတာလဲ ..”
ဖူးသဈစုသည် တဈဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သည်။ ထိုသို့ တဈဦးတည်းသောသမီး ဖြစ်ရသည့အြထဲ သူမ သိတတစြ အရှယမြှာတင် အဖဖြစ်ေသူက ဆုံးပါးခဲ့သည်။ အမတဈေခု သမီးတဈခု ဘဝနှင့ြ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရပမယေ့ြ ဖူးသဈစု မကြန်ှာမငယခြဲ့ပါ။ အားငယစြရာ မရှိခဲ့ပါ။ ဖူးသဈစု အမရေော၊ အဖဘကေကြပါ ခမွြးသာသည့အြပြင် သူမအမေ ဒေါန်ီနီစုသည် နာမညရြ ရှေ့နတဈေဦးလည်း ဖြစ်ပသည်ေ။ ထကမြှကအြရညအြချင်ြးရှိသည့ြ အမွိုးသမီးမို့ လငယ်ောကြြား ဆုံးပါးသှားပမယေ့ြ ဒေါန်ီနီစု ခွမကေိုငမြိ လကမြကိုငမြိ ဘဝသို့ မရောကခြဲ့ပါ။ ဖူးသဈစုအဖေ၏ ကုမျပဏီအလုပမြွားကို ကိုယတ်ိုင် မဦးစီးနိုငပြမယေ့ြ ရှယယ်ာဝငကြာ ဆကလြကလြုပကြိုငခြဲ့သဖြင့ြ သူမတို့နှစ်ဦးသည် အခွမပေကြယ်ုံမက နှစ်စဉမြှနမြှနပြင် အကြိုးအမှတရြရှိခဲ့သည်။
တဈဖကတ်ှငလြည်း ဒေါန်ီနီစုသည် သမီးဖြစ်သူ ဖူးသဈစုပေါတ်ှင် အစစအရာရာ အလိုလိုကကြာ ဂရုစိုကသ်ည်။ ပြေးကြည့်မြှ ဒီသမီးလေးသာ ရှိသည့ြ ဘဝမို့ သမီးဖြစ်သူအပေါြ အခစွတ်ှေ ပုံအောကာ ထားခဲ့သည်။ ဖူးသဈစုကိုယတ်ိုငလြည်း သူမ ဘဝတလွှောကလြုံး မအေ၏ အခစွန်ှင့ြ အကြငန်ာကို နားလညခြဲ့ကာ ဒေါန်ီနီစု စိတတ်ိုင်းကြ နထေိုငခြဲ့သည်။ အမဖြစ်ေသူက သမီးဖြစ်သူကို မကြစြိအောကမြှ အပြောကမြခံခဲ့သလို သမီးဖြစ်သူကလည်း အရှယရြှိနသေေးသူ အမဖြစ်ေသူအား သူမကိုသာ အခစွပျိုစခေဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့ြ သူမတို့နှစ်ဦးသည် နှစ်ယောကတ်ည်း သီးသန့ကြမျဘာလေးတွင် အေးခမွြးစွာ နထေိုငလြာခဲ့သညမြှာ မိခငဖြစ်သူတွင် ကငဆြာဆိုသည့ြ ရောဂါဆိုးကြီး diagnosis မဖြစ်ခငအြထိပင် ဖြစ်သည်။
ဒေါန်ီနီစု ဆုံးပါးသှားခွင်းသည် ဖူးသဈစုအတွကြ ရှှတေောငကြှီးပျိုသညဟြု တငစြားလို့ မရသောလြည်း လောကဓံ၏ အပူဒဏမြှ ကာကြယဖြို့ ခိုနားနသညေ့ြ ညောငပြငကြှီး လဲသှားသလိုမွိုးတော့ သူမ ခံစားရပါသည်။ ကိုင်းကြှန်းမှီ ကြှန်းကိုင်းမှီ ဆိုပြီး အမနှငေ့ြ သမီး ရပတ်ညခြဲ့သမွှသည် သမုဒျဒရာထကမြှ ရပြကေသ်ဖြယ် အစရှာမရအောင် ပြောကပြယွသ်ှားခဲ့သည်။ အမေ့အလောင်း မှကပြှေီး ဈာပနကိဈစတွပြေီးဆုံးသည် အထိတော့ သူမသည် အပူရုပကြို ဟနလြုပကြာ နထေိုငန်ိုငခြဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ရကလြညပြှီးသည့န်ောကပျိုင်းတွငမြူ သူမတဈယောကတ်ည်း သားအမိနှစ်ယောကတ်ည်းသာ နထေိုငခြဲ့သော ကုကျကိုင်းရှိ နှစ်ထပတ်ိုကကြှီးတွင် ဘယလြိုမှ ဆကမြနနေိုငပြါ။ မှငလြရောရာတိုင်း ဝမ်းနည်းမှုက ကြီးစိုးထားသဖြင့ြ သူမ ဒီပတဝြန်းကငွကြထွကခြှာဖို့ ဆုံးဖြတခြဲ့သည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ သူမသည် မာမီ၏ လူယုံတဈဦးဖြစ်သူ အမွိုးလည်းမကင်းသည့ြ အနကြယမြိုးနှင့ြ တိုငပြငကြာ နိုငင်ံခွားတွင် ကြောင်းသှားတကမြညဆြိုပြီး ကြံစညခြဲ့သည်။
အနကြယမြိုး၏ အကြံပေးခကြန်ှင့ြ အမဖြစ်ေသူ ရှယယ်ာဝငထြားသည့ြ ကုမျပဏီအလုပတ်ှကေိုလည်း ဒေါန်ီနီစု၏ သူငယခြငွြးတဈဦးဖြစ်သူ ဒေါမြှမှကြိုငဆြိုသည့ြ ရှေ့နမကြေီးနှင့တ်ိုငပြငကြာ ရောင်းခသွင့သ်ညကြိုရောင်း၊ ဒီအတိုင်းထားသင့သ်ညမြွားကို ဆကထြားသည်။ လကရြှိနနသေညေ့ြ အိမကြိုလည်း နှစ်ရှညစြာခွုပခြွုပကြာ မန်တလေးက ကုနသ်ညတ်ဈဦးကို ငှားခဲ့သည်။ အားလုံးပြီးသည့ြ အခွိနတ်ှင် အနကြယမြိုးက စင်ျကာပူတွင် သူ့အသိရှိသဖြင့ြ အဲဒီမှာပဲ ဖူးသဈစု တကခြငွသ်ည့ြ ဘာသာရပကြို သငဖြို့ အကြံပေးသည်။ ထို့ကြောင့ပြင် သူမ စလုံးကို ရောကလြာခဲ့ရသည်။ စလုံးအကြောင်း ပြနစြဉြးစားတော့ သူမအတွေးထဲတွင် အဈကိုမင်းမင်းက နရောယူလာသည်။
“ဟှန်း .. မုန်းစရာလူကြီး .. အကြည့်တ်ှကေ ရဲလိုကတ်ာ ..”
ဖူးသဈစု နှုတခြမ်းလေးက မဲ့သှားသည်။ သို့ပမယေ့ြ သချောကြည့်မြညဆြိုလွှင် ထိုမဲ့နသညေ့ြ နှုတခြမ်းလေးသည် ပြုံးယောငသ်မ်းနသဖြေင့ြ မဲ့သညဟြုမညသ်ညလြည်း မဆိုနိုငပြေ။ ကိုမင်းမင်းနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ မတငမြကြ ဖြစ်နသညေ့ြ သူ့စိတကြို အခုရကပျိုင်း ဖူးသဈစု ပြနဆြန်းစဈသည်။ ဒါက သူမကို လာပတသ်ကသ်ည့ြ သူစိမ်းယောကြြားလေးတိုင်းအပေါြ သူမလုပန်ကြေ ကိဈစတဈခုပင် ဖြစ်သည်။ မမေေ ဒေါန်ီနီစုက သူမ အပျိုဖြစ်ကတည်းက သငပြေးခဲ့သော ဖောမြွူလာတဈခုလည်း ဖြစ်လသည်ေ။
“သမီး … သမီးက မကြာခင် အရှယရြောကလြာတော့မယ် .. ဒီတော့ အရှယရြောကလြာတဲ့ သမီးအတွကြ ယောကြြားလေးတွအပေေါြ စိတဝြငစြားတာ .. ယောကြြားလေးတွကေ စိတဝြငစြားတာတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ ..”
“ဟင် .. မမကေလေည်း … သမီးက မမနေေဲ့ပဲ နမှော ..”
“အမလေး … အဲဒါမွိုး ဖြစ်ပါစလေို့ မမကေေ ဆုတောင်းနပြေီးသား .. ဒါပမယေ့ြ ကံကြမျမာဆိုတာကလည်း ယုံရတာ မဟုတဘြူး … အဲဒီတော့ သမီးအတွကြ မဖြစ်သင့တ်ာ မဖြစ်ရအောင် ကြိုမှာတယလြို့ပဲ သဘောထား ..”
မပြုံးမရယပြဲ ပြောသည့ြ ဒေါန်ီနီစု၏ အမှာစကားကြောင့ြ ဖူးသဈစု သချောစွာပင် နားထောငခြဲ့ပါသည်။ သူမ မမသေည်ေ လေးနကသ်ော အကြောင်းအရာတဈခုကို ပြောတိုင်း အရယအြပြုံးမရှိသည် ဆိုတာကို သူမ ငယစြဉကြတည်းက နားလညခြဲ့သည် မဟုတလြား။ ဒေါန်ီနီစု၏ ရှညလြွားစွာ ရှင်းပြခကြကြို အနှစ်ခွုပရြသောြ ဆန့ကြငွဘြကလြိင် ယောကြြားလေးတဈယောကကြို စိတဝြငစြားခဲ့သောြ နှလုံးသားကိုသာမက သူမ ဦးနှောကကြပါ အတညပြှုခကြယ်ူရနဆြိုသည့ြ စည်းမဉွြးဥပဒသေ တဈခုသာ ထွကလြာခဲ့သည်။ ကြည့်လြိုကလြွှင် ဘာမှမဟုတဟြု ထငရြသည့ြ ထိုကိဈစသည် တကယတ်မ်း တွေးကြညတ်ော့ တောတ်ောအြရေးပါမှန်း ဖူးသဈစုသည် သူ့ကို ခဉွြးကပလြာသည့ြ ယောကြြားလေးတွနှငေ့ြ ကြုံမှ ကောင်းကောင်းသိလာခဲ့သည်။ လှပသည့ြ မိန်းကလေးဖြစ်သည့အြပြင် ပစ်စည်း ဥဈစာပြည့စြုံသူမို့ ဖူးသဈစု ဘဝတွင် အထကတ်န်းကြောင်းသူ ဘဝကတည်းက ဆှတခြငွသ်ူတွေ အတောမြွားခဲ့သည်။ သို့သောြ သူမ မမေေ ခမွှတပြေးခဲ့သည့ြ ဖောမြွူလာနှင့ြ တိုကစြဈလိုကတ်ော့ ထိုသူတွအေားလုံးသည် ပလိုင်းပေါကန်ှင့ြ ဖားကောကသ်လို ဖူးသဈစု၏ နှလုံးသားနှင့ြ ဦးနှောကြ ပေါင်းကာ ယကထြားသည့ြ စကာပေါတ်ှင် ဘာမှတငမြကနွခြဲ့ပေ။
ဒါဖြင့ျ အဈကိုမင်းမင်းကရော …
ဖူးသဈစုသည် အဈကိုမင်းမင်းကို သူမနှလုံးသားနှင့ြ မဆန်းစဈရဲသဖြင့ြ အရငဆြုံး ဦးနှောကန်ှင့ပြင် တွကခြကြကြှည့သ်ည်။ သူမဘဝတွင် ဒါက ယောကြြားတဈယောကကြို ပထမဦးဆုံး အကြိမအြဖြစ် ဦးနှောကန်ှင့ြ အရငတ်ှကကြှည့ခြှင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ယောကြြားပီသစွာ မှနရြညသ်ည့ြ မကြန်ှာနှင့ြ အဈကိုမင်းမင်းကို စကားပြောကြှမ်းကငွမြှု၊ အလိုကသ်ိတတမြှု၊ ဦးဆောငတ်တမြှုတို့ဆိုသည့ြ အခကြတ်ှပေေါင်းထည့ကြာ စဉြးစားလိုကလြွှင် မိန်းကလေးတဈရာတွင် ကိုးဆယ့ကြိုးယောကကြ သဘောကကြှပလေိမ့မြည်။ အနကြယမြိုး စလုံးမှ မပြနခြငကြ သူ့တပည့အြကြောင်း သိသင့သ်ိထိုကသ်ူများကို ပြပြသှေားလို့ အဈကိုမင်းမင်း၏ မိသားစုအကြောင်းလည်း ဖူးသဈစု သိထားခဲ့သည်။
အဈကိုမင်းမင်းသည် မောငန်ှမသုံးယောကတ်ှင် အလတဖြစ်ပြီး အထကကြ အဈမကြီးက အိမထြောငကြပြှီဖြစ်ပြီး သူနှင့ြ သူ့အောကြ လေးနှစ်ကြာသည့် ညီသာ လူပျိုအဖြစ် ကနွန်သေေးတာ ဖြစ်သည်။ နိုငင်ံခွားကို ထွကကြာ အလုပလြုပန်သေူက အဈကိုမင်းမင်း တဈယောကတ်ည်းဖြစ်ပြီး ညီဖြစ်သူက မှနမြာနိုငင်ံတွငပြဲ အလုပလြုပန်သည်ေ။ အနကြယမြိုး၏ ပြောပြခကြအြရ အဈကိုမင်းမင်းတို့ မိသားစုသည် မခမွြးသာပမယေ့ြ အေးဆေးကာ ပြောရြှှငဖြှယကြောင်းသညဆြိုတာကို သိထားသည်။ မာနမြာနမရှိပဲ ဖောရြှသေော မိသားစုဟု ထောကခြံသှားသည်။ ဒီတော့ .. ဖူးသဈစု၏ ဦးနှောကကြဆုံးဖြတမြှုတွင် မီးစိမ်းတွကေ တောတ်ောမြွားများ လင်းသှားသည်။ ကဲ .. ဒါဖြင့ြ သူမ နှလုံးသားကရော …
ဒီမေးခွန်းကိုတော့ ဖူးသဈစု တေ့တေ့ဆိုငဆြိုင် မမေးရဲပါ။ အကယ်၍သာ သူမ နှလုံးသားကပါ မီးစိမ်းထပပြှလိုကလြွှင် သူမ ဘာဖြစ်သှားမညန်ည်း။ သူမခငမြွာ မဆှတခြငကြ ညှှတခြငွန်သညေ့ြ ပန်းတဈပြင့ဖြစ်သှားမည် မဟုတပြါလော။ သူမသည် လှပသည့ြ ပန်းတဈပြင့ဖြစ်သောလြည်း အခွိနလြှနပြှီး ညိုးနှမ်းစွာ ငိုကန်သညေ့ြ ပန်းတော့ အဖြစ်မခံနိုငပြေ။ ငှားငှားစွင့စြှင့န်ှင့ြ တင့တ်င့တ်ယတ်ယ် ပြင့န်သေော ပန်းကလေးတဈပြင့သ်ာ ဖြစ်သည်။ ဒီတော့ အနည်းနဲ့အများတော့ ဈေးကိုငရြပေဦးမည်။ ဒီအခကြန်ှင့ပြင် သူမ အဈကိုမင်းမင်းက ဘာဘီကြုးလုပစြားမယ် လာခဲ့ပါလားဆိုသည့ြ ဖိတခြေါခြကြကြို နမကေောင်းဘူးဆိုပြီး ငှင်းလိုကတ်ာဖြစ်သည်။ သူမအပေါြ အဈကိုမင်းမင်းက ဘယလြောကတ်ှယတ်ာသည်၊ ဘယလြောကထြိ သံယောဇဉရြှိသညကြို စောင့ကြှည့ရြပေဦးမည်။ ခေါတ်ိုင်းတာ လိုကရြမညဆြိုလွှင် သူမ ဘယအြစားထဲ ရောကသ်ှားမညန်ည်း …။
“တီ တုံ တီ တုံ တီ တုံ …”
အတွေးကောင်းနတေုန်း ဖုန်းက မှညလြာသဖြင့ြ ဖူးသဈစု ကောလြာအိုငဒြီကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ တခွားသူမဟုတ်။ အဈကိုမင်းမင်း …
“ဟယလြို …”
“စု … ဘယလြိုနသေေးလဲ .. သကသ်ာလား …”
ကြငန်ာစွာ မေးသည့ြ လသေံကို ကြားသညန်ှင့ြ ဖူးသဈစု ရငထြဲ အတိုင်းမသိ ပြောသ်ှားသည်။ ပြီးမှ သူ့ကိုသူ သတိရပြီး ကိုယ့ရြငဘြတကြို ကိုယပြှနဖြိရသည်။ ဘုရားရေ .. ဖူးသဈစု ..ကိုယ့ကြိုယကြိုလည်း ဆငခြှင်ဦး။ တကယန်မကေောင်းတာ မဟုတပြဲနဲ့တောင် ဒီလောကဖြစ်နလွှင်ေ တကယန်မကေောင်းဖြစ်တဲ့ အခွိနမြှာ ဒီအသံမွိုးကြားလွှင် ဘယလြိုလုပမြလဲ။
“ဟုတ် … သကသ်ာပါတယ် ..”
“အဈကိုက သတိရနတော …”
“အင်း .. ဘာဖြစ်လို့လဲ …”
“သှောြ .. အစားကောင်း အသောကကြောင်းစားတဲ့နရောမှာ ..ကိုယ် …ခင် …တဲ့သူကို သတိရတတတ်ယလြေ ..”
ဖူးသဈစု ဒီလောကတ်ော့ မအပါ။ ကိုယ် “ခစွြ” တဲ့သူလို့ ပြောရမယ့န်ရောမှ “ခင်” တဲ့သူဆိုပြီး စကားကို ဆိုင်းကာ သုံးသှားကတည်းက ဒီလူကြီးသည် လူလညကြှီးဆိုတာကို သိနသည်ေ။ ဒီအပြောလေးတွနေဲ့ ကောငမြလေး ဘယန်ှဈယောကကြို ကြူပြီးနပြေီလဲ မသိ။
“စုကို သတိရတာမှ ဟုတလြို့လား .. အရငဆြုံးတွေ့တဲ့ ဖုန်းနံပါတကြို ကောကဆြကလြိုကတ်ာ မဟုတလြား ..”
“အာ .. မဟုတပြါဘူး .. စုကလည်း … အဈကို့မှာ ညဘကြ ဖုန်းဆကပြှီး သတိရတဲ့အကြောင်း ပြောရမယ့ြ တခွားမိန်းကလေး မိတဆြှေ မရှိသေးပါဘူး ..”
မဖြစ်တော့ဘူး .. မဖြစ်တော့ဘူး .. မိစု၊ မှနမြှနစြကားဖြတစြမ်း။ နင် စကားမဖြတလြွှင် တဈထိုငတ်ည်းနဲ့ ရည်းစားစကား ပြောသှားမယထြငတ်ယ်။ ဖုန်းနဲ့ ရည်းစားစကားပြောခံရတာလောကြ သိကျခာကတွာမရှိဘူး .. မိစု။
“အင်းပါ .. အဈကိုမင်းမင်း … စိတမြရှိနဲ့နောြ .. စု လုပစြရာလေးရှိနလေို့ နောကမြှ ပြနဆြကလြိုကမြယ် သိလား ..”
“ဪ .. ရပါတယ် စု … လုပပြါ .. အဈကိုက နကေောင်းလား မကောင်းလား သိချင်လြို့ ဆကတ်ာပါ .. ဒါဆို ဒါပဲနောြ ..”
အဈကိုမင်းမင်းက အလိုကတ်သိနှင့ြ ဖုန်းခသွှားပမယေ့ြ ဖုန်းကိုကိုငပြှီး ငိုငန်သေူက သူမ ဆကဖြစ်နသည်ေ။ ရှှရေောင် ဆံပငလြေးတွေ လထေဲမှာ ဝဲပြံသှားသည့အြထိဖြစ်အောင် အဈကိုမင်းမင်းနှင့ြ ပတသ်ကသ်ည့ြ အတွေးတွကေို ခေါင်းခါထုတသ်ည်။ သို့သောြ အတွေးဆိုတာက ခေါင်းခါထုတတ်ိုင်း ပြောကသ်ှားတတသ်ည် မဟုတဆြိုတာကိုတော့ ဖူးသဈစု ရချိုးခန်းထဲရောကမြှ သိလိုကပြါသည်။
တောတ်ောရြှုပတ်ဲ့လူ .. ရချိုးဖို့တောင် လိုကလြာရသေးလား။ သှား သှား အပြငထြှကစြမ်း။ ဒီမှာကိုယတ်ုံးလုံးကြီး ရှင့ြ .. ဟှန်း။
*** *** ***
“ဟေး … စု … နကေောင်းသှားပြီလား …”
သူမက စပြီး ဖုန်းခေါလြိုကလြို့ထငသ်ည်။ အဈကိုမင်းမင်း အသံက ကြညန်ုးမှုအပြည့န်ှင့ြ ဖုန်းထဲကနေ ထွကလြာသည်။
“ကောင်းသှားပြီ .. အဈကို …”
“ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယဗြွာ .. ကဲ .. ပြောပါဦး .. ဘာခိုင်းချင်လြို့လဲ ..”
“အယ် .. အဲဒီလိုတော့ မပြောပါနဲ့နောြ .. အကူအညီတောင်းရမယ့လြူက တွန့သ်ှားပြီ ..”
“ဟား .. ဟား .. စတာပါဗွာ .. ပြောပါဦး .. ဘာလုပပြေးရမှာလဲ ..”
“စု ကြောင်းသားကတရြပြီ အဈကို … အဲဒါ ဘဏအြကောင့ဖြှင့ဖြို့ ကူညီပေးပါဦး .. ”
ဝိုး .. တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုငပြါလား။ မင်းမင်းခေါင်းထဲတွင် အကြံအစညတ်ှေ ပြေးသှားသည်။
“ရတယလြေ .. ဒါနဲ့ စုက ဘယဘြဏမြှာ ဖြင့ဖြှင့ရြတယဟြုတ် … POSB မဟုတရြငကြော ရလား …”
“ရပါတယ် .. အဆငပြှတေဲ့နရောမှာပေါ့ … POSBကို စုလည်း မကြိုကပြါဘူး .. အတေီအမမြှာ အကြာကြီး တန်းစီနရတောကိုက မမိုကဘြူး ..”
“အိုကေ .. ဒါဆို OCBC မှာလုပပြေးမယ် … အခုလုပမြလား .. လာခေါမြယလြေ ..”
“အဈကိုကရော .. အားလို့လား .. အလုပထြဲမှာ ဟုတ် ..”
“ရပါတယ် .. ဒီနေ့ အဈကို အလုပကြ နဲနဲပါးတယ် ..”
“ဟုတလြှခညွလြား .. စုတောင် management school မတတပြဲ R.E ဖြစ်အောင် လုပရြမလိုဖြစ်နပြေီ …”
“လုပလြေ .. အဈကို အစစအရာရာ သငပြေးမယ် .. လိုအပလြွှင် …”
“ဟိုး .. ဟိုး …တောပြှီ ဆရာ … စု ဘယကြ စောင့န်ရမေလဲသာ ပြောတော့ ..”
ဖူးသဈစု မှနမြှနစြကားစကို ဖြတကြာ ပြောရသည်။ မပြောလို့ မဖြစ်။ သူ့ စကားတွကေ စသလို နောကသ်လိုနှင့ြ ဘယကြိုရောကန်လေဲဆိုတာကို သူမ သိနသည်ေ။ အဈကိုမင်းမင်းက ကားငှားလာခဲ့မယပြှောပြီး ကြနဒြိုမှာပဲ စောင့ဆြိုသည့ြ အဖြရသေညန်ှင့ြ “ဒါဆိုဒါပဲနောြ” ဟု ပြောပြီး ဖုန်းကိုခလွိုကသ်ည်။
နာရီဝကလြောကြ အခွိနသ်ည် သူမအလှပြငဖြို့အတွကြ လုံလုံလောကလြောကြ ဖြစ်နိုငပြါလိမ့မြညဟြု တဆကတ်ည်း တွကမြိသေးသည်။ နောကန်ာရီဝကကြှာတော့ ဒီဇိုင်းလှလှလေးနှင့ြ ဆောကထြားသည့ြ ကြနဒြိုလှလှလေး၏ ပေါတ်ီကိုရှေ့တွင် မိန်းကလေးလှလှလေးတဈယောကြ ရပန်သညေကြို တွေ့ရသည်။ ဖူးသဈစုသည် ပေါငလြညလြောကရြောကမြည့ြ ဘလောကဈြအင်ျကြီအရှညကြို စတော့ကငအြနကအြကြပလြေးနှင့ြ တွဲကာ ဝတထြားသည်။ သူမအင်ျကြီက အခုခတ်စေားနသညေ့ြ ဟိုဘကဒြီဘကြ လကမြောင်းအိုးနရောလေးကို ကြကကြိုဖောထြားသော အပြော့စား ဘလောကဈြအင်ျကြီဖြစ်သည်။ ဘာရယမြဟုတပြဲ အလန်းစားလေး ဝတလြာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူမ ရပစြောင့ပြှီး သုံးမိနဈတောင် မပြည့လြိုကြ။ တက္ကစီတဈစီး ဝငလြာတာ တွေ့သည်။
“ဝိုး … မတွေ့ရတဲ့ ရကပျိုင်းအတွင်းမှာ လူတောင် မှားသှားလောကအြောင် မိလာတယဟြေ့ .. စလုံးနဲ့တည့တ်ယန်ဲ့ တူတယ် ..”
မင်းမင်းက လှတန်သညေ့ြ တဈဖကကြ ကားတံခါးကို ဖြင့ပြေးရင်း ပြောသည်။ ဖူးသဈစုသည် မှနမြာမလေးမို့ မှနမြာဆနစြှာပင် မကြစြောင်းပြော့ပြော့လေးတဈခကြထြိုး၍ နောကခြန်းထဲ ဝငထြိုငသ်ည်။ စတော့ကငအြနကလြေးအောကမြှ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ပူးကပကြာ စောင်းစောင်းလေး ထားလိုကသ်ည်။ အဈကိုမင်းမင်း၏ မကြလြုံးတွကေ ဒါကို “ဖြတ်”ခနဲ ကြည့်ပြှီး သူမမကြန်ှာပေါြ ပြနရြောကလြာသညကြိုတွေ့သည်။ ဒီတော့မှ ..
“မမှှောကပြါနဲ့နောြ … မမှှောကလြည်း စုကိဈစကို လိုကကြူညီပြီးလွှင် စုက နေ့လညစြာ ကြှေးပါ့မယ် ..”
မင်းမင်း ဖူးသဈစုကို စကားမပြနသ်ေးပါ။ တက္ကစီသမားကို ဂွိမ်းဈလုပန်သညေ့ြ ဘဏခြှဲရှိရာ Seragoon သို့ ညှှနလြိုကသ်ည်။ လမ်းကြုံဆိုပြီး ဂွိမ်းဈကိုရော၊ ဆူဇီကိုပါ ဝငန်ှုတဆြကရြမည်။ ဒါက ဆူဇီနှင့ြ သူ့အတွကြ တမငတ်ကာမဟုတပြဲ ပြနဆြုံဖို့ အခွင့အြရေးလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ပြင် ဖူးသဈစုတို့နှင့ြ နီးသည့ြ Bedok နားက ဘဏခြှဲကိုမသှားပဲ Seragoon ကို သှားဖို့ ပြောလိုကတ်ာ ဖြစ်သည်။ တက္ကစီသမားက ကြနဒြိုထဲကနေ ပြနပြတထြှကဖြို့ ကားကို လှည့လြိုကတ်ော့မှ မင်းမင်း ဖူးသဈစုကို ပြနပြှောရသည်။
“နေ့လညစြာ စားချင်လြို့ ပြောတာ မဟုတပြါဘူး .. မယုံဘူးဆိုလွှင် အဈကိုကပဲ ကြှေးပါ့မယ် …..”
“အမလေးလေး .. ရပါတယ် ရှင် .. စုပဲကြှေးပါ့မယ့ြ ..တောကြှာနေ လိုကလြည်းလုပပြေးရသေးတယ်.. မုန့လြည်း ကြှေးရသေးတယ် ဖြစ်နေဦးမယ် ..”
“ဒါဆိုလည်း စု သဘောပါဗြာ … ”
ထို့နောကတ်ော့ မိနဈနှစ်ဆယတ်ောင် မကြာသည့ြ တက္ကစီပေါကြ ခရီးလေးကို ဖူးသဈစုနဲ့ မင်းမင်း အလုအယကြ စကားပြောခွင်းနှင့ြ ကုနမြှန်းမသိ ကုနကြာသှားသည်။ နဂိုကတည်းက တဈယောကတ်ည်း မှေးထားသဖြင့ြ အဖောမြဲ့နသညေ့ြ ဖူးသဈစုသည် အခုတဈခါ မင်းမင်းနဲ့ ပြနတ်ှေ့လိုကရြတော့ ဘယလြိုမှ ဟနမြဆောငန်ိုငပြဲ အခငကြှီး ခငသ်ှားလသည်ေ။ သူမကိုယသ်ူမ ပြနသ်တိထားမိသည့ြ အခွိနတ်ှင် အဈကိုမင်းမင်းသည် ဘယအြခွိနကြတည်းက သူမနှလုံးသား ဂိတတ်ံခါးကို ဖြတမြောင်းသှားသညမြသိ။ အတွင်းပိုင်းတွင် ကကြနွန နရောယူကာ ပါကငထြိုး၍ ရပထြားပြီးသား ဖြစ်နလပြေေီ။
မင်းမင်း လိုကလြုပပြေးသဖြင့ြ ဖူးသဈစု ကိဈစက အဆငပြှသှေားပါသည်။ ဂွိမ်းဈက မင်းမင်းဆီက SMS ရကတည်းက အပြငထြှကစြောင့န်သဖြေင့ြ သူတို့တွေ တခွားသူများလို တန်းစီပြီးတော့တောင် စောင့န်စရောမလိုပါ။ စားပြဲဝိုင်းလေးမှာ ထိုငပြှီး လိုအပသ်ည့ြ စာရှကစြာတမ်းတွကေို လကမြှတထြိုးလိုကယ်ုံနှင့ြ အိုကသည်ေ။ အတေီအမကြတအြတွကြ PIN နံပါတန်ှိပသ်ည့ြ အခွိနလြေးပဲ ဖူးသဈစု ကောငတ်ာမှာ မတတ်ပရြပလြိုကရြသည်။ ဒါပမယေ့ြ အဲဒီအခွိနပျိုင်းလေး အတွင်းမှာ အဈကိုမင်းမင်းက သူ့အသိကောငမြလေးဆိုသည့ြ ဘဏစြာရေးမလေးတဈယောကကြို သှားစကားပြောတာ သူမ တွေ့သည်။ သူမနဲ့ နည်းနည်းလှမ်းနသဖြေင့ြ ဘာတွပြေောကြမှန်း မသိသောလြည်း နှစ်ဦးသား ရယရြယမြောမော စကားပြောနကြတောကို မှငတ်ော့ သူမစိတထြဲ တဈမွိုးဖြစ်ရသည်။ အစစအရာရာ အဆငပြှနပေေါလွှကန်ဲ့ သူမ စိတကြ မအီမသာဖြစ်နသည်ေ။ ဘုရားရေ … မိစု … နင် ယောကြြားလေးတဈယောကကြို အဲဒီလောကတ်ောင် သဝနတ်ိုနပြေီလား …။
သို့သောြ အဈကိုမင်းမင်းက လညပြါသည်။ အလာတုန်းကလို မဟုတပြဲ ခပဆြိတဆြိတလြေး လိုကလြာသည့ြ ဖူးသဈစု၏ အခွအနေကေို ရိပမြိသညထြငသ်ည်။ ဘဏကြထွကပြှီး KFC ဆိုငမြှာ ထိုငဖြစ်တော့ အအေးခွကကြို သူမအပေါမြှာ မှောကခြခွှင်းဖြင့ြ ဖူးသဈစုနှင့ြ သူ့ကြားက အစိုငအြခဲပါးပါးလေးအား ပယဖြွောကပြဈလိုကသ်ည်။
“အာ … ဆောရီး … အရမ်းစိုသှားလား … ဒီမှာ တဈရှူး …”
“ရတယ် .. အဈကို .. စုဘာသာစု လုပမြယ် …ပေး .. ပေး ..”
ဖူးသဈစု ကမန်းကတမ်း သူမပေါငကြို ထိတော့မည့ြ အဈကိုမင်းမင်းလကထြဲက တဈရှူးစတွကေို လှမ်းယူရသည်။ အစောတုန်းက အစာမကြဖြစ်ေနမှေုတွသည်ေ ဘယကြို ရောကလြို့ရောကသ်ှားမှန်းတောင် မသိတော့။ လောလောဆယတ်ှင် ဘယယ်ောကြြားလေးမှ မထိဘူးသေးသော သူမပေါငတ်ံလေးတွကေို ကာကြယရြင်း တဈရှူးစတွနှငေ့ြ အလုပရြှုပသ်ည်။ တမငတ်ကာလား၊ မတောတ်ဆပဲလား မသိပမယေ့ြ ကုတ်(coke) အအေးခွကတ်ဈခွကြ ကုနအြောင် သူမအပေါြ မှောကကြမွှုက ဖူးသဈစုနှင့ြ မင်းမင်း နဂိုအခွအနေသေို့ ပြနရြောကသ်ှားစသည်ေ။ ဒီနောကတ်ော့ လှတလြပသ်ည့ြ ယောကြြားလေးနှင့ြ လှတလြပသ်ော မိန်းကလေးတဈယောကြ (အချင်ြးချင်ြး စိတဝြငစြားမှု အခံရှိနသေူများ) နှစ်ဦးတည်းတွေ့လွှင် ပြောကြဆိုကြလေ့ရှိသည့ြ မထိတထိ စကားများကို သူတို့ ပြောဖြစ်ကြသည်။
(KFC) ကြကကြှောစြားပြီးတော့ သူမက အားနာပြီး ပြနမြယဆြိုသောလြည်း အဈကိုမင်းမင်းက ဈေးထဲလွှောကကြှည့မြယလြဆေိုသဖြင့ြ NEX ရှော့ပင်းစငတ်ာ ထဲ သူတို့ ပတကြှည့ကြှသည်။ စလုံးရောကကြတည်းက ကြောင်းတကဖြို့ကိဈစနှင့ြ အလုပတ်ှေ ရှုပန်သညေ့ြ ဖူးသဈစုအတွကြ ဒါ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ရှော့ပငထြှကခြှင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အတူ သူမဘဝတွင် ပထမဦးဆုံးအကြိမအြဖြစ် ယောကြြားလေးတဈယောကန်ှင့ြ နှစ်ယောကထြဲ အတူ ရှော့ပငပြတခြှင်းလည်း ဖြစ်လသည်ေ။ တဈဆိုငဝြင် တဈဆိုငထြှကြ လိုကကြှည့ပြမယေ့ြ အဈကိုမင်းမင်းက မညီးမညူပဲ သူမနောကကြ လိုကရြှာသည်။ မိန်းကလေးတဈယောကကြို ရဖို့ကိဈစတွင် ခွတေိုအောင် ရှော့ပင်းစငတ်ာထဲတွင် လိုကရြခွင်းလည်းပါသညဆြိုသည့ြ သငခြန်းစာကို အဈကိုမင်းမင်းသည် ကြညကေအြောင် လေ့ကငွ့ထြားသည် ဖြစ်ရမည်။ တဈခွို့ဆိုငမြွားဆို သူကတောင် ဦးဆောင်၍ ဝငသ်ှားသေးသည်။ အငတ်ီမိတ် ကလို့စကြ ဆိုသည့ြ ဆိုငထြဲကို ဝငသ်ှားမညလြုပသ်ဖြင့ြ သူမကပင် မကြန်ှာပူကာ ဆိုငပြေါကဝြကနေ ပြနဆြှဲထုတလြာရသည်။
ဖူးသဈစု ပြောလြိုကသ်ည့ြ ဖြစ်ခွင်း။ ရှော့ပငထြှကရြတာကို မနှစ်သကသ်ည့ြ မိန်းကလေး မရှိသညမြို့ သူမလည်းပဲ လွှောကကြှည့ရြတာကို ကြနပေမြိသညသ်ာ။ ထို့ထကပျို၍ အဈကိုမင်းမင်း ပါလာကာ ဂရုတစိုကန်ှင့ြ ဟိုအဆငလြေးနဲ့လိုကတ်ယ်၊ ဒီဟာလေးက လှတယဆြိုသည့ြ စကားတွကေိုလည်း သူမ ကြညန်ူးနမေိသည်။ အဆုံးသတလြိုကတ်ော့ ထိုနေ့က ဖူးသဈစု အိတတ်ှေ တပြေ့တပိုကန်ှင့ပြင် အိမကြိုပြနလြာခဲ့ရသည်။ အဈကိုမင်းမင်းကတော့ ဘာမှ ဟုတတ်ိပတတ်ိ အကောငအြထညပြှပြီး ပြေ့ပိုကသ်ှားစရာမရှိပမယေ့ြ သူမ၏ ရငခြုနသ်ံတွကေို ပြေ့ပိုကယ်ူသှားတာ သချောသည်။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ ဖူးသဈစု အဝတအြစားတောင် မလဲနိုငသ်ေးပဲ ကုတငပြေါကြို ပြေးတကရြင်း သူ့ကိုယလြုံးလောကရြှိသည့ြ တကဒြီကို ပြေ့ဖကသ်ည်။ ရငခြငွြးအပ် ပါးချင်ြးကပထြားသည့ြ တကဒြီဆီမှ ထူးထူးဆန်းဆန်း “ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်” ဆိုသည့ြ အသံကို ပြနကြှားနရသေည်။ သှောြ … ဤလောကတွင် “ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်” လို့ အသံမှညတ်တသ်ော teddy bear လည်း ရှိနပေါသေးသည် …။
🏵️ ရချေားမှချေား သူ့ဘဝ (အပိုင်း ၃ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️