ကမွ ၅တန်းလောကတ်ုန်းက ကမွတို့အိမမြှာ ထမင်းခကြတ်ဲ့အနတ်ီကြီးတဈယောကခြေါထြားတယ်။ မနကလြာ ညပြနပြေါ့။သူခကြတ်ဲ့ ဟင်းတွကေ တောတ်ောစြားကောင်းတယ်။ အဒေါကြှီးက ရခိုငဘြကကြနေ ကမွတို့မှို့ကိုပြောင်းလာတာ။သူ့မှာ သားတဈယောကရြှိတယ်။ ကိုဟိန်း တဲ့။ ကိုဟိန်းက ၈တန်း တကန်တောလေ။
ကမွထကြ ၃နှစ်လောကြ ကြီးတယ်။ကြောင်းပိတရြကတ်ိုင်း သူ့သားကိုဟိန်းကို ခေါခြေါလြာတယ်။ ကမွတို့လည်း ကစားဖောတ်ိုးတာပေါ့။ကိုဟိန်းကကမွတို့နဲ့ ကစားရင် အမြဲလွော့ပေးတယ်။အမြဲအလွော့ပေးလို့ ကိုဟိန်း လာတဲ့နတွဆေေို ကမွတို့ပြောကြှတယ်။တနေ့ ကိုဟိန်းရော ကမွ သူငယခြငွြးတွရေော ဆော့နကြတေယ်။ အမကြီး အကိုကြီးတိုင်း ဆော့ကြတယလြေ။ကမွက အမကြီးလုပခြငွသ်ူဆိုတော့ အမကြီး၊ ကိုဟိန်းက အကိုကြီးပေါ့။ကမွလည်း ဆရာမကြီးလုပခြငွသ်ူဆိုတော့။
ကိုဟိန်းက ပြောလာတယ်”အမကြီး အကိုကြီးက ရိုးနပြေီတဲ့””အဲ့ဒါဆို ဘယလြိုတိုင်းဆော့မလဲ””အဖေ အမေ တိုင်းဆော့ကြအောင်” တဲ့ကမွတို့လည်း သဘောတူပြီး ဆော့ဖြစ်ကြတယ်။ ကမွက အမနရေော ကိုဟိန်းက အဖလေုပသ်ူပေါ့။အနှောခြနဲ့ဆောကထြားတဲ့ ဂုနန်ီအိတအြမိုးအောကကြ တဲလေးထဲမှာ ကိုဟိန်းနဲ့ကမွ ကနွန်ခေဲ့တယ်။ ကမွက ထမင်းခကြပြေါ့။ကိုဟိန်းက ကမွကို”လငမြယားလုပတ်မ်း ကစားတာဆိုတော့ ဟိုဟာကိုသိလား””ဘယဟြာတုန်း ကိုကြီး”သူပြောရင်း ကမွ စောကဖြုတသ်ေးသေးလေးကို လာကိုငလြိုကသ်ည်။ကမွ လည်းဘာမှမသိတော့”ဘာကိုလည်း””အမေ ဈေးသှားရငင်ါပြောပြမယ်”ကမွလည်း ခေါင်းငှိမ့လြိုကသ်ည်။ သူ့အမေ ဈေးသှားကို စောင့ကြှည့ရြင်း သူနဲ့ကမွ ဆကဆြော့နလေိုကသ်ည်။
သူ့အမေ ဈေးသှားတော့ ကမွတို့ ကစားနရင်ေးမဆော့တော့ဘူးဆို၍ အိမပြေါကြိုသှားကြသည်။ ကိုဟိန်းနောကသ်ို့ ကမွလိုကသ်ှားသည်။ အိမပြေါမြှာက ဘယသ်ူမှမရှိဘူးလေ။ ကမွ အဖနေဲ့အမကေ မနကကြတည်းက အလုပသ်ှားကြပြီ။ကိုဟိန်းက ကမွကို ကမွတို့အိပခြန်းထဲသှားရနပြှောသည်။ ကမွလည်း သှားပြီး ကိုဟိန်းက အိမအြပြငတ်ဈခကြကြှည့ြ၍ တံခါးမကြီးကို ပိတလြိုကြ၏။ကိုဟိန်း အခန်းထဲဝငလြာပြီး”အိပယ်ာပေါလြှဲအိပလြိုကြ” တဲ့ကမွလည်း ပကလြကလြှနအြိပလြိုကသ်ည်။ သူဘာပြောမလဲဆိုတာကို စိတဝြငစြားနမေိသည်။ကိုဟိန်းက ကုတငပြေါတ်ကလြာ၍ ကမွအဖုတကြို ကိုငလြိုကသ်ည်။ ကမွ မလန့သ်ှားဘဲရငခြုနန်မေိသည်။ သူ့လကကြ ကမွစောကပြတကြိုကိုငတ်ော့ ယားလာမိသည်။
“ကိုဟိန်း ဘာလုပတ်ာလဲ””လငမြယားလုပတ်မ်း ကစားတာလေ”ကမွ မသိမသာမူ၍ မေးလိုကသ်ည်။ခကြခြငွြး ဆိုသလို ကိုဟိန်းက ကမွစကပလြေးကိုဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။”အိုး” ကမွ အေးစကသ်ှား၍လန့သ်ှားသည်။ကမွစောကပြတကြို ကိုဟိန်းက သူ့လကလြေးတွနေဲ့ဖြဲ၍ သချောကြည့်န်သည်ေ။အစိလေးကို ကိုငလြိုကတ်ော့ ကငွတ်ကသ်ှားသည်။”အား ဘာလုပန်တောလဲ ကိုဟိန်း””အသာနစမြေးပါဟာ၊ ငါ့ဘောင်းဘီခွှတပြေး”ကမွလည်း သူ့ဘောင်းဘီကိုဆှဲခွှတပြေးလိုကပြှီးအိုး သူ့လီးငေါကတ်ောကကြှီးဖြစ်လို့ ၈တန်း ကြောင်းသားအရှယသ်ူ့လီးက အလိုကဖြကပြေ ပို၍ကြီးနသညေိ။
ကိုဟိန်းက ရခိုငသ်ားဆိုတော့ အသားမဲသည်။ထို့အတူ တုတခြိုငန်သေော ခန်ဓာကိုယဖြှင့မြဲညိုနသေော သူ့လီးကအကြောတပျိုင်းပျိုင်းထ၍ ထိပဖြူးကြီးက ဒဈမလနသ်ေးသောလြည်း ထိပကြပိုတုတသ်ည်။အရှည် ၅လကမြလောကြ တောငန်သည်ေ။လုံးပတကြ ၃လကမြပတလြညလြောကကြမွ ရငခြုနသ်ှားပြီး”ကိုဟိန်း ဘာလုပမြလို့လဲ””ကြည့်န်လေေ လုပပြေးမယ်”ကမွကို ပကလြကလြှနခြိုင်းထားပြီး ပေါငကြိုကားခိုင်းထားသည်။မာကြော ထောငမြတန်သေော သူ့လီးကြီးက ကမွကိုလုပတ်ော့မည့ပြုံကမွ စောကဖြုတလြေးကိုကိုင်၍ အစိကိုကြမ်းတမ်းစွာ ပြတခြွပေေးနသည်ေ။”နင့စြောကပြတအြဝကို ငါ့လီးထိပန်ဲ့တေ့ပေး””အင်း ဘာလို့လဲ””လီးမဝငမြှာဆိုးလို့”ကမွ သူ့လီးကိုကိုင်၍ ကမွစောကပြတအြဝကို ကနွလြကတ်ဖကဖြှင့ဖြှဲ၍ တေ့ပေးထားလိုကသ်ည်။သူ လီးဖြင့တ်ေ့ထားပြီး နဲနဲသှင်းလိုကသ်ည်။”ဒါလိုးတာ လို့ခေါတ်ယ်””ဘလိုကြီးလဲ””နင့စြောကပြတထြဲ ငါ့လီးထိုတာကို လိုးတာ လငမြယားတိုင်း လိုးကြတယ်””အ နာတယ်”တဖြည်းဖြည်းထိုးဝငလြာသော သူ့လီးဒဏကြို ကမွမခံနိူငဘြဲ အောလြိုကမြိသည်။
“ဝငလြား စောကပြတထြဲ””အ ကိုဟိန်း နာတယ်””ခဏပါပဲဟာ”ကိုဟိန်းက သူ့လီးဆကမြထည့သ်ေးဘဲ ကမွစောကစြိလေးကို ခွပေေးနသည်ေ။ကိုဟိန်းက အသကသ်ာငယတ်ာ လီးကကြီးနသေားရှင့ြ ဘယလြိုလိုးရမယဆြိုတာလည်း နှောကြပြေီးသားပုံ။”ထပထြည့မြယန်ောြ နာရငပြှော”ကမွ တအားယားလာပြီး ကိုဟိန်းလိုးတာ ခံချင်လြာမိသည်။”အ အ နာတယ်”ကိုဟိန်းက သူ့လီးကိုအဝငခြွောအောင် တံတွပေါဆှတထြားသေးသည်။သူ့လီးညိုညိုကြီးတဈဝကလြောကကြ ကမွစောကပြတထြဲကို တစတစတိုးဝငလြာတော့ ကမွအောလြိုကမြိသည်။
“ရှီး နာတယ် အ အ ကြဲပါပြီ”ကမွ ဆကတ်ိုကအြောတ်ော့ ကိုဟိန်းက သူ့လီးကိုပြနထြုတလြိုကြ၏။ဒဈထိပဖြွားမှာ နီရဲပြီး စောကပြတသ်ှေးတွေ ပနသေည်ေ။”စောကဖြုတအြမှေးပါးကြဲသှားပီထငတ်ယ် ကြည့်သ်ှေးတွထွကေလြာပြီ””ဟင် အမရေေ လုပပြါအုန်း နာတယ်””ဟ မအောန်ဲ့လေ တောကြှာလူကြီးတွလောရင်”ကမွ ငှိမသ်ှားမိသည်။”နင့ြ စောကဖြုတကြ လိုးလို့ကောင်းမှာပဲ အခုမှမှေးပါးကြဲတာဆိုတော့”ကိုဟိန်းက ချော့နပြေီး ကမွနို့စုစူလေးတွကေို ကိုငန်လေိုကြ၏။သူ့လီးကြီးထပထြည့လြိုကသ်ည်။
အား နာလိုကတ်ာ စောကပြတတ်ခုလုံး လီးကြီးကနရောဝငယ်ူထားသလား”လိုးမယန်ောြ နည်းနည်းလး”ကမွ မပြောနိူငဘြဲ ညည်းနမေိသည်။” အား အား အား အမလေး နာတယ်””ဖတ် ဖတ် ဖြတ် ဖြတ် ပြှစ့ြ ပြှစ့ြ”အမလေး ကိုဟိန်းရယ် အ အ လီးကြီးက ပြည့န်တောပဲ နာလိုကတ်ာ အမရေေ ကယပြါ တအားလိုးနတယ်ေ”ဟာ တိူးတိုး ဒီကောငမြလေးတော့”ကိုဟိန်းက ကမွပါးစပကြိုလှမ်းပိတ်၍ သူ့ဖငကြှီးကို ဆကခြနဲကော့ကာ အားကုနလြိုးတော့သည်။သှေးတွေ ထွကကြလွာတော့လည်း ကိုဟိန်းက လီးကို စပတထြဲမှမဖြုတပြေ။ဖြတ် ဖြတ် ပလှတ် ပလှပ် ပလှပအြ အ အ ရှီး ရှီး အား ကိုဟိန်းရယ် စပတကြနာလိုကတ်ာအင်း ငါလည်း နာတယ် နငကြလိုးလို့ကောင်းတယဟြာ ငါ့ကို အောကကြ ကော့ပေးပါလားကမွ နာနသေောလြည်း ဖငကြိုရှရှကာ ကော့ပေးတော့ နှဦးသား လိုးခကြည်ီလာသည်။
အိမပြေါမြှာ လူကြီးတွလဈေတုန်း လိုးရတဲ့အရသာက ကိုဟိန်းလီးမဲမဲကြီး ကမွစောကပြတထြဲဝင်၍နာနသေောလြည်း ခိုးလိုးရတာ အရသာတမွိုးပင်။ဖြတ် ဖြတ် ဘှတဘြှတ် ပလှပ် ပလှပအြ အ အ ကောင်းတယဟြာနာတယ် ကိုဟိန်းရယမြှနမြှနလြိုးကြည့်မြယ် နငမြနာလောကတ်ော့ဘူးအင်း အဲ့ဒါဆို လိုးလအင်ေးဟာ ..ဖြတ် ဘှတ် ဘှတဘြှတ် ဖတ် ဖတဖြတအြ အ အား ရှီးရှီး အီးအီး ကို… ကိုဟိန်း ..ရယ် အိုး အမေ့.. အ အကောင်းလား နာသေးလားဟအင်း လိုးနောြ မှနမြှနအြင်း အင်းအင့အြင့ြ အင့ြ နင့စြောကပြတကြှီးက ကြီးပြီးအိနတောပဲဟာ ငါနင့ကြို အရငထြဲကလိုးချင်န်တောအဲကတည်းကလိုးပါလား နာတယ် ကိုဟိန်း အ အ အင့ြ အင့ြ ဟိုလေ ဟိုဇာတကြားထဲကလို ကောငမြလေးကတောထဲမှာ ကနွန်ခေဲ့တာ တယောကတ်ည်း စဈသားကတွေ့တော့ တအားလိုးတာလေ မနားတမ်းအကြမ်းလိုးတာ အဲ့လိူလိုးပါလား ကိုဟိန်းအင်း နငခြံနိူငလြို့လားကိုဟိန်းက ပြောပြီးကမွကို အားကုနဆြောင့လြိုးတော့သည်။
ကမွကို ပကလြကလြိုးပြီး ကုတငအြောကဆြင်းကာ ကုန်းခိုင်းသေးသည်။ဖငမြိုးထောင်၍လည်း လိုးသေးသည်။လိုးနည်းစုံအောင် လိုးတကသ်ော ကိုဟိန်း လီးရဲ့အပြုစုတွအေောကမြှာ ကမွလူးလိမ့ခြံရင်း တအီးအီးညီးကာ အောန်ရသေည်။အ အ အ ကို..ကိုဟိန်းရယအြင့အြင့ြ အင့ြ ငါပီးတော့မယကြမွ စိတပြါလကပြါကော့ပေးလိုကပြှီး ကိုဟိန်းတဈခကြြ ခပပြှင်းပြင်းဆောင့ကြာ ကမွစောကဖြုတထြဲ သူ့လရညတ်ှေ ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။အား အားအား အားကိုဟိန်းအားကုနအြောပြှီး လီးကြီးကိုကမွစောကဖြုတကြ ဆှဲညှဈထားတော့သည်။
ကိုဟိန်းလီးကြီး ကမွစောကပြတလြေးထဲတွင် စိမထြားသေးသည်။”ကိုဟိန်း နောကဆြို ဟိုဇာတကြားထဲကလိုပဲ တအားလိုးနောြ””အင်း မဒိမ်းကငွ့သ်လို နငကြရုန်းလေ ငါအတင်းဆှဲလိုးမယ် ကောင်းလိုကတ်ာဟာ””နာနသေေးတယ်””နောကန်ေ့ဆိုမနာတော့ဘူး ငါလိုးပေးမယ်””အှန်း ဒေါကြှီးဈေးသှားတိုင်းလိုးပေးနောြ”