အောစာအုပ်

ပြန် ပင့ျ ပေး တဲ့ မမပြင့ျ

ရှမ်းပြည် နယ် တောငကြှီးမှို့ရဲ့ ဆောင်းတွင်း .။ ခွံထဲမှာ မင်းလတ် ကင်းတာဝနကြနွသည်ေ ။ ညဉ့န်ကလြာလေ အေးလာလမေို့ မင်းလတဂြွာကငကြို လညပြင်းအထိ ဇဈဆှဲတငလြိုကသ်ည် ။ သနတေကြို ဘယလြကန်ဲ့ ပိုကထြားရင်း ညာလကန်ဲ့ အပြာရင့ရြောင် တောဆောင်းဦးထုပကြို ရှေ့ကိုငိုကင်ိုကြ ဆှဲခသွည် ။ အိမကြှီးဆငဝြငအြောကမြှာ သူရပန်ရင်ေး မနေ့က ညဈေးတန်းမှာ တွေ့လိုကတ်ဲ့ ကောငမြလေးအကြောင်း တွေးနသည်ေ ။ တောတ်ောခြွောတဲ့ ကောငမြလေး ။ အသားဖြူလှန်းတဲ့ အဲဒီကောငမြလေးရဲ့ ပါးပြငလြေးတွကေ အေးလှန်းနတေဲ့ ရှမ်းပြညဆြောင်းကြောင့ြ နီရဲတွတန်ကြသေည် ။ ပအို့မလေးလား . .ရှမ်းမလေးလား ။မနေ့ညက မင်းလတ် မှငမြှငခြငွြး ဒီကောငမြလေးကို ကြိုကသ်ှားသည် ။ တာဝနန်ဲ့သာ မဟုတရြင် ကောငမြလေးနောကကြို လိုကမြိမှာ သချောသည် ။ မနေ့ညက မင်းလတ် မမပြင့န်ဲ့ အနတ်ီမှတို့ ညဈေးတန်းထွကကြှတာ လုံခွုံရေးလိုကရြသည် ။မာဇဒါဂစွြ အနောကမြှာထိုငန်တေဲ့ မင်းလတသ်ည် လမ်းဘေးမှာရောင်းနတေဲ့ ဖိနပတ်ှကေို ကိုငကြှည့န်တေဲ့ကောငမြလေးကို ကားပေါကြ တွေ့လိုကတ်ာ ဖြစ်သည် ။

ချောလှန်းတဲ့ ကောငမြလေးကို ငေးနတေုံး ကားမောင်းသူ… ” ကိုကံရက မင်းလတ် အနတ်ီမှနဲ့ မပြင့တ်ို့ ဈေးတန်းထဲ လွောကရြင်းဝေးသှားပြီ လိုကအြုံးလို့ ” သတိပေး လို့ ကားပေါကြဆင်း.. အမြ၁၆ ကို ပခုံးမှာ ပြောင်းပြနလြှယပြှီး မမပြင့န်ဲ့ အနတ်ီမှတို့ အနောကကြို အပြေးကလေး လိုကသ်ှားရသည် ။ ခုတလော နယမြှအခွေအနေေ သိပမြအေးလှလို့ လုံခွုံရေးမပေါ့နဲ့လို့ မင်းလတတ်ို့ကို အမြဲညှှနကြှားထားလို့ပါဘဲ။ အင်း အဲဒီကောငမြလေးကို သူပိုးဟပဖြှူမလေးလို့ နံမညပြေးထားသည် ။ စိတကြူးသာ ယဉန်တော ဒီကောငမြလေးကို ပြနတ်ှေ့ပါ့မလားတော့ မသိ .။ အနောကကြ ခွသေံခွှတကြနဲ အသံကြားလို့ လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည် ။ နောထြီးမူ အိမဖြေါြ နောထြီးမူပါ ။ နောထြီးမူက မမပြင့တ်ို့ ရနကြုနကြ ပြောင်းလာကထဲက ပါလာတဲ့အိမဖြေါပြါ ။ “အကို မင်းလတ်” “ဟေ . .ထီးမူ . .ဘာလဲ” မမပြင့ကြ အကို့အတွကြ ကောဖြီ ပို့ခိုင်းလိုကလြို့ . .ရော့ ” “အေးအေးကြေးဇူးဘဲ ထီးမူ” အငှေ့တထောင်းထောင်းနဲ့ ကြှရညေသ်ုတ် မတခြှကထြဲက ကောဖြီက အနံ့မှေးပြံ့နသည် ။

အလှနအြေးခမွြးနခွေိန် အခုလို ကောဖြီပူပူလေး တခွကသ်ောကရြတာ ဟနကြလွိုကတ်ာ ။ နောထြီးမူက အိမထြဲ ပြနမြဝငသ်ေးဘဲ မင်းလတအြနား ပြုံးစိစိနဲ့ ရပန်တေုံးဘဲ ။ “ဟဲ့ ထီးမူ မအေးဘူးလား . .ပြနဝြငတ်ော့လေ” “ဆှယတ်ာ ဝတထြားပါတယ် . အကိုရဲ့ . အကိုနဲ့ စကားပြောချင်သ်ေးလို့ပေါ့” “ဘာပြောမလို့လဲ” ” အောြ . .ဒေါန်န်းဖေါင်းနဲ့ ထီးမူ မနကဖြန် တိုးဟူးနှေး လုပစြားမလို့ . .အကိုရော စားမယမြဟုတလြားဟင် ” “ငါ ရှိရငတ်ော့ စားမှာပေါ့ ထီးမူ . .နကဖြန် အဖိုးကြီးပြနလြာလို့ သူနဲ့လိုကရြရငတ်ော့ ငါဘယစြားနိုငမြလဲ” ။ “အနကြယကြှီးက မနကဖြန် ပြနလြာရင် ဘယမြှ ပြနထြှကမြှာ မဟုတပြါဘူး အကို ထီးမူတို့နဲ့ စားဖြစ်မှာပါ” ” အေးပါဟာ ငါကလဲ စားချင်န်တေဲ့လူပါ နငကြွှေးတာ ငါစားမယ် . .အကုနလြုံး . . ကဲ.. ဝငတ်ော့ အအေးမိနအေုံးမယ်” နောထြီးမူ အိမထြဲ ပြေးဝငသ်ှားသည် ။ နောထြီးမူရဲ့ တငသ်ားတွေ တုနခြါသှားတာ သူငေးနမေိသည် ။

ထီးမူသည် ဖငတ်ောတ်ောဘြဲလှတာ သူသတိထားမိနတောကြာပြီ ။ အင်း ထီးမူဖငတ်ှကေို ကြည့်ကြှည့ပြှီး ဒီကောငမြလေးကို သူပြဈမှားမိနတောကြာပြီ ။ နောထြီးမူသည် သူ့ကို ညုတုတု အမြဲလုပသ်ည် ။ ထီးမူ လာပို့သောကောဖြီကို သောကန်တေုံး အိမကြှီးအပေါထြပကြ ချောကကြနဲ အသံကြားလို့ မော့ကြည့်လြိုကသ်ည် ။ အပေါထြပကြ ပြူတင်းပေါကကြ မမပြင့ြ လကပြှနသည်ေ ။ သူလကပြှနပြှသည် ။ ကောဖြီမတခြှကကြို မမပြင့ကြို ထောငပြှလိုကပြှီး သောကပြှလိုကသ်ည် ။ မမပြင့ကြ ခေါင်းညှိမ့ပြှုံးပြကာ ပြူတင်းပေါကကြ ခွာသှားသည် ။ မမပြင့သ်ည် သူ့ကို တောတ်ောခြငသ်ည် ။ မမပြင့သ်ည် စိတသ်ဘောထား အလှနကြောင်းသည် ။ အဆင့အြတန်းခွဲခွားတာ လုံးဝမရှိ။ မမပြင့သ်ည် မင်းလတလြို သူတို့အိမကြလုံခွုံရေးစောင့တ်ဲ့ ရဲတပသ်ားလေးကို စတနောထား ရင်းနှီးစွာ ဆကဆြံသည် ။ မမပြင့ရြဲ့ နံမညအြပြည့အြစုံက ပြင့လြင်းတောကထြှန်း ဖြစ်သည် ။

ဦးတောကထြှန်း နဲ့ ဒေါမြှမှလင်းတို့ရဲ့ တဦးတည်းသော သမီးလေး ။ မင်းလတ် မမပြင့အြကြောင်းကို စဉြးစားရင် ရငတ်ှေ တအားခုနလြာမိရသည် ။ မမပြင့သ်ည် အရမ်းလှသည် ။ ရုပတ်ငမြက ကိုယလြုံးလဲ အရမ်းလှသည် ။ မမပြင့ြ ကိုယလြုံး ဘယလြောကလြှလဲ မင်းလတအြသိဆုံးပါ ။ သူများတွသေိတာက အပေါယ်ံဘဲ ။ မင်းလတကြ အတွင်းကကြသွိနသည်ေ ။မမပြင့ြ ဘယလြောကတ်ောင် လှသလဲဆိုတာ မင်းလတ် ဘယလြို သိသလဲ .။ ခွသေံကြားလို့ လှည့ကြှည့တ်ော့ သူနဲ့ဂွူတီ ခွိန်းရနလြာနတေဲ့. ရဲတပသ်ား ညှန့သ်ောင်း ။ ညှန့သ်ောင်းက မင်းလတလြှမ်းပေးတဲ့ ကညွကြပခြါးပတန်ဲ့ အမ် ၁၆ မောင်းပြနရြိုငဖြယကြို လှမ်းယူသည်. ။ “မင်းလတ် . .မနကြ အဖိုးကြီး ဘယအြခွိန် ပြနရြောကမြလဲ . .မင်းသိလား” နမှငေ့မြှ ပြနရြောကမြှာပါ . မင်းဂွူတီမှာ ပြနမြရောကန်ိုငပြါဘူး ညှန့သ်ောင်းရာ” စိတအြေးအေးထား” မင်းလတ် သူတို့နတေဲ့အိမကြှီး အနောကဘြကကြ တန်းလွားဆီကို လွောကခြဲ့သည် ။

အင်းဒီအခွိနဆြို မမပြင့ြ ဘာလုပန်မလေဲ ။ ဒါကို စဉြးစားလိုကတ်ော့ မင်းလတ် ရငတ်ှခေုနသ်ှားသည်။ သှေးသားတွေ ဆူဝလောသည်။ မင်းလတသ်ည် မမပြင့ြ ရချိုးရင် မမပြင့န်တေဲ့အခန်းကို အိမကြှီးအနောကဘြကကြ ရစငေကြှီးပေါကြနေ တကခြွောင်းနကမွေို့ မမပြင့ရြဲ့ အလှအပတွကေို သူအားလုံး တွေ့မှငဘြူးခဲ့တာပါ ။ မမပြင့သ်ည် ရချိုးရင် ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတ် ခွိုးလေ့ရှိသည် ။ မမပြင့သ်ည် နောထြီးမူလောကြ မတောင့ပြမေဲ့ မမပြင့ကြိုယတ်ှကေ အခွိုးကြ ကြည့်ကြောင်းလှသည် ။ ဒီလိုလုပတ်ာ ဒီလိုချောင်းတာ တယောကယ်ောကြ မှငသ်ှားမယဆြိုရင် မမပြင့ရြဲ့အဖနေဲ့ ပထမဆုံးရငဆြိုငမြဲ့အပြင် အလုပလြဲ ပြုတ် ထောငလြဲကအွုံးမှာဆိုတာကို မင်းလတသ်ိသည် ။ မမပြင့သ်ည် ညဘကကြှနပြှူတာမှာ အငတ်ာနကြ ဝငရြငလြဲ ဘာညာသရကာ ဆိုကတ်ှကေို ဝငတ်တတ်ာလဲ မင်းလတသ်ိသည်။ မမပြင့ြ တဏှာကြှလာပြီး သူမပေါငကြှားက ပိပိကို လကန်ဲ့ ပြတသ်ပအြာသာဖြတောတွကေိုလဲ သူမှငခြဲ့ဘူးတာ အကြိမပြေါင်းများစွာပါဘဲ ။

မင်းလတသ်ည် မမပြင့ြ သူမဖာသာ အာသာဖြဖြေောကတ်ာကို ချောင်းကြည့်ပြှီး အမြဲကြင်းတိုကသ်ည်။ ဆာလောငမြှတသ်ိပန်တေဲ့ မမပြင့ကြို တတန်ိုငရြင် ပြေးသှားပြီး လိုအငတ်ှေ ဖြည့ဆြည်းပေးလိုကခြငွသ်ည် ။ ယခုလဲ မင်းလတသ်ူနတေဲ့ တန်းလွားအခန်းကို ရောကတ်ော့ဝတထြားတဲ့ ယူနီဖေါင်းကို ခွှတသ်ည် ။အားကစားလုပရြင် ဝတတ်ဲ့အသားထူထူ ဘောင်းဘီခပပြှပြနဲ့ဖလံနယအြင်ျင််ကြီကို ဝတသ်ည် ။ သူလုပန်ကြေ အလုပကြို မလုပဘြဲ မနနေိုင် ။ အိမကြှီးပေါကြို မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ မမပြင့အြခန်းက မီးလင်းနသည်ေ။ အင်း မမပြင့တ်ော့ အငတ်ာနကဝြငပြှီး ယောကြြားလီးချောင်းကြီးတွကေိုကြည့်ပြှီး စိတတ်ှေ တအားထနန်လေောကပြှီ .။ မင်းလတရြဲ့ ပေါငကြှားကလီးက မမပြင့ကြို မှငယ်ောငမြိနတောနဲ့ ဖတွကြနဲ ခေါင်းထောင် တောငမြတလြာလပြေီ ။ မင်းလတသ်ည် မမပြင့ကြို ချောင်းရန် အရငလြိုဘဲ ရစငေကြှီးပေါကြို သံလှခေါးလေးအတိုင်း တကခြဲ့ပြီး ရစငေကြှီးပေါကြနေ အိမကြှီးဆီကို လှမ်းကူးလိုကသ်ည် ။

မမပြင့ရြဲ့ အိပခြန်း ပြူတင်းပေါကရြဲ့ အပြငကြ အုတစြှန်းလေးမှာရပပြှီး အခန်းထဲကို ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ သဈသားတရုပကြပတ်ှကေ ကောင်းကောင်းမလုံခွုံ ။ အထဲကို မှငန်ရသေည် ။ အင်း . .မင်းလတ် ထငထြားတဲ့ အတိုင်းပါဘဲ .။ မမပြင့ဟြာ စာကြည့်စြားပြဲမှာ ထိုငရြင်း ကြနပြှူတာ မောန်ီတာကို စူးစူးစိုကစြိုကြ ကြည့်ရြင်း သူမ ပေါငကြှားထဲကို ဖိကာပြတန်သည်ေ ။ မမပြင့ရြဲ့ ထမိနပြါးလေးက ပေါငရြင်းအထိ ဆှဲလှနထြားတာ တွေ့ရသည် ။ မမပြင့ရြဲ့ ပေါငတ်နရြှည် ဖြူဖြူသှယသ်ှယကြ မီးရောငအြောကမြှာ တောတ်ောလြှနသည်ေ ။ မင်းလတ် သဲသဲမဲမဲ ချောင်းနတေုံး ပြူတင်းပေါကြ ဘောငကြိုကိုငထြားတဲ့ သူ့လကတ်ဖကကြ အရှိနလြှနခြွောပြှီး တံခါးနဲ့ရိုကမြိသည် ။ ဘုတကြနဲ အသံမှညသ်ှားသည် ။ မမပြင့ြ ဖတွကြနဲ လှည့ကြှည့သ်ည် ။ မမပြင့ထြိုငရြာကာ ထလာသည် ။ ပြူတင်းပေါကဖြကကြို လွောကလြာနပြေီ ။ မင်းလတရြစငေကြှီးဘကကြို ပြနကြူးဖို့ကြိုးစားသည် ။ မမှီတော့ ။

မမပြင့ကြ ပြူတင်းပေါကကြို ဖြင့လြိုကသ်ည် ။သူ့ကို တွေ့သှားပြီ ။ “ဟင် မင်းလတ် မင်းမင်း . .ဘာလုပန်တောလဲ ..အော . .မင်း . .မမပြင့ကြို ချောင်းနတောကိုး . .လာစမ်း . . အထဲဝငခြဲ့” မင်းလတ် ပြူတင်းပေါကကြနေ ကြောဝြငလြိုကရြသည် ။ မင်းလတရြဲ့ လကတ်ှခွတွေေေ တဆတဆြတ် တုနရြင် နကြသေည် ။ မမပြင့ကြ ပြူတင်းပေါကကြို ပြနပြိတလြိုကသ်ည် ။ “ကဲလာစမ်း . .မင်းကို မောငလြေးတယောကလြို ခငမြငန်တော မင်းက အခုတော့ မရိုးမသား စိတတ်ှထေားပြီး မမပြင့ကြို ချောင်းနပေါလား မင်းလတ် . .မင်း . .တောတ်ောဆြိုးတဲ့ခွာတိတ်. .မမပြင့ြ ဒကဒြီနဲ့တိုငလြိုကရြင် မင်းဘာဖြစ်သှားမယ် ထငလြဲ . .အိုကြည့်ြ .. စမ်းမင်းပေါငကြှားက ဟာကြီး မာတောငန်ပေါလား” မင်းလတ် ပုဆိုးကြားက တောငမြတန်တေဲ့ အတနကြှီးကို မမပြင့တ်ှေ့သှားသည် ။ မင်းလတ် အသံမာမာနဲ့ ခေါလြိုကတ်ာကြောင့ြ မင်းလတ် တုနသ်ှားသည် ။ နီရဲတွတန်သေော မမပြင့မြကြန်ှာကို သူမကြည့်ရြဲ ။ ခေါင်းကြီးငုံ့ထားသည် ။

“မင်းလတ် ….ခေါန်တယေလြေ” “ဗွာ..မမပြင့ြ ” မင်းလတ် ခပတ်ိုးတိုး ဖြသည်ေ ။ “မင်းမမပြင့ကြို ချောင်းပြီး ဒီလို ထောငန်တယေပြေါ့ ဟုတလြား” မင်းလတ် ဘာမှမဖြေ.။ “ပြစမ်း ဘယလြိုတွဖြစ်ေနလေဲ” ဆိုပြီး ဇတကြနဲ မင်းလတရြဲ့ပုဆိုးကို ခွှတခြပြဈလိုကသ်ည် ။ မင်းလတ် ဖမ်းလိုကခြွိန် မရလိုကြ ။ အို . .မမပြင့ြ . သူ့ပုဆိုးစုတလြေး ကြမ်းပြငပြေါြ ပုံကသွှားခွိန် တောငမြတန်တေဲ့ သူ့ ဒုတကြှီးကို မမပြင့ြ အနီးကပ် တွေ့သှားလပြေီ . . ။ “ဟယ် အကြီးကြီးဘဲ မင်းလတရြယ် . . .မမထငရြဘူးနောြ” ” ဘာဘာကိုလဲ . .ဘာကို မထငရြတာလဲ မမပြင့ြ” “အောြ . .မင်းလို လူနံပိနလြေးမှာ ဒီလိုဟာကြီး ရှိနမယေလြို့ မထငရြဘူးလို့ ဟိဟိ” စောစောက အမကြခြွောင်းချောင်းထွကပြှီး နီရဲတွတန်တေဲ့မကြန်ှာနဲ့ မမပြင့ဟြာ လီးကြီးကို တပမြကတ်ဲ့ မကြလြုံးတောကတ်ောကတ်ှနေဲ့ ကြည့်ပြှီး. . .ရယလြိုကသ်ည် ။ မင်းလတရြဲ့ ဒုတတ်ုတတ်ုတကြှီး ထိပဖြွားကဒဈကြီးက မှိုပြင့ကြှီးတပြင့လြိုဘဲ ကားကားကြီး.။

အဲဒီ မှိုပြင့ကြှီးထိပကြ အပေါကလြေးထဲက အရကြညေတ်ှေ စီးကနွတောလဲ မမပြင့ြ တွေ့မှာပါဘဲ . ။ “မင်းလတ်” ” ဗွာမမပြင့ြ” “မင်းကို မမပြင့ဒြကဒြီ နဲ့ တိုငလြိုကရြမလား .” မမ မတိုငပြါနဲ့ မမပြင့ြ . ကနွောြ မှားသှားပါတယ်.. မမပြင့ြ ကို အနူးအညှတတ်ောင်းပနပြါတယ်” မင်း ကို အပြဈပေးရမယ်” ” ဟုတကြဲ့ မမ ပေးပါ . .မမပေးတဲ့ အပြဈဒဏကြို ကနွောြ ခံပါမယ်” “ကဲ.. ဒါဆိုရင် မင်းဒူးထောကလြိုကြ” ဟုတဟြုတကြဲ့ မမ” မင်းလတလြဲ မမပြင့ကြ ရှဈခိုးခိုင်းတော့မည် လို့ တထဈခွ တွကလြိုကပြါသည်။ မမပြင့ရြှေ့မှာ ဒူးထောကလြိုကသ်ည် ။ မမပြင့သ်ည် ရုတတ်ရကြ သူမထမိနကြို ကြင်းလုံးပုံ ခွှတခြလွိုကပြါသည် ။ မင်းလတ် ရုတတ်ရကြ ကြောငသ်ှားသည် ။ မမပြင့ြ အောကပျိုင်းမှာ ဘာမှ ရှိမနတေော့ ။ ဗလာကငွြးသှားပြီ ။ မမပြင့ရြဲ့ မို့ဖေါင်းတဲ့ ဆီးခုံကြီးက သူ့မကြန်ှာနားတထွာတောင် မဝေး .။ အမှေးရိပထြားပုံရသည် ။ ရှင်းပြောငဖြှေး အိနသည်ေ ။

အကြဲကြောင်း နီညိုညိုကြီးကို တွေ့လိုကရြတာနဲ့ မင်းလတလြီးက ပေါကကြှဲမတတ် တင်းမာသှားရပြီ ။ မတမြတတ်ောငန်သည်ေ ။ တဆတဆြတ် လှုပလြာသလိုဘဲ ။ “မင်းလတ် . .မင်းအခု အရငလြို ချောင်းစရာ မလိုတော့ဘူး . .ကဲ အနီးကပကြှည့ပြတေော့ . .ကြည့်ပြှီးရင် မင်း . .ဘာလုပမြလဲ” “ကနွောြ . .နမ်းနမ်းလို့ ရမလားဟင် မမပြင့ြ” မင်းလတသ်ည် သူ့ ရှေ့ရောကန်သေော မမပြင့ရြဲ့ ရတနာကြီးကို နှခေါင်းနဲ့ နမ်းရှုံ့လိုကသ်ည် ။ မမပြင့ြ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည် ။ “လူဆိုးလေး . ငကဲလေး” မမပြင့ကြ မကြစြောင်းလေးထိုးကာ ညုတုတုနဲ့ ပြောလိုကရြင်း မင်းလတခြေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆုတကြိုငလြိုကသ်ည် ။မင်းလတလြဲ သူ့နှခေါင်းနဲ့ မမပြင့ရြဲ့ ရတနာအကြဲကြီးကို ပေါအြောကြ စုံခွီဆနခြွီ ပြတသ်ပန်မ်းနသည်ေ ။ မမပြင့ရြဲ့ ရတနာရှကြေုတကြှီးသည် သူစမနမ်းခငကြထဲက အရတွေေ စိုနသည်ေ ။ မမပြင့ကြ မင်းလတခြေါင်းကို နောကစြေ့ကနဆှေဲကာ သူမရတနာ ရှကြေုတန်ဲ့ဖိကပလြိုကသ်ည် ။

မင်းလတကြ လွာအပြားလိုကန်ဲ့ မမပြင့ြ အကြဲကြောင်းတလွောကြ အပေါအြောကြ ယကလြိုကသ်ည် ။ “အို ဟာဟာဟ” မမပြင့ြ မင်းလတခြေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲဆုတကြိုငသ်ည် ။မင်းလတလြဲ မမပြင့ြ လကခြံသဘောကတွာတွေ့ရလို့ အားတကပြှီး မမပြင့ဖြငတ်ှကနေေ ဆှဲဖကကြာ ဆကပြှီး . .ယကပြေးပါတော့သည် ။ မင်းလတ် လကခြွောင်းတွကေ မမပြင့ဖြငတ်ှကေို ဆုတကြိုင် ဖစွည်ှဈထားကြသည် ။ မမပြငကြ ဖငတ်ုံးတွကေ ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ာ ။ မင်းလတသ်ည် အိပမြကမြကန်သလေိုပါဘဲ ။ မထငတ်ာတွေ ဖြစ်နပေါလား ။ သူသည် သူတို့နဲ့ အဆင့အြဆန်းကြာလှသော ထိပတ်န်းလူကြီး တယောကရြဲ့သမီးချောခွာ ကောလိပကြွောင်းသူတယောကကြို စောကပြတယ်ကလြိုကြ ဖငကြှီးတွကေို စိတရြှိသလို ဆုတန်ယန်လေိုကြ ဖြစ်နသည်ေ ။ “မင်း . .မမ စောကပြတကြို သိပကြှိုကတ်ာဘဲလား” “အင်းအရမ်းကြိုကတ်ယ်” “မမ မမစောကပြတကြို ယကရြတာကြိုကလြား” “အရမ်းကြိုကတ်ယ် မမ” “ကြိုကရြငယ်ကတ်အားယကြ . . .အို . .မမလဲ ကြိုကတ်ယ်” မမပြင့သ်ည် ဒီလောကထြနန်မှန်ေး သူမသိ ။

မမပြင့သ်ည် သူမနံမညလြိုဘဲ အရမ်းပြင့လြင်းနသည်ေ ။ မင်းလတဆြကတ်ိုကြ ယကပြေးနတေော့ မမပြင့ြ ဒူးတွေ ယိုငလြာသည် ။ “ကုတငပြေါြ သှားကြရအောငကြှာ” မမပြင့ရြဲ့ကုတငကြှီးပေါမြှာ မင်းလတန်ဲ့မမပြင့တ်ို့ နှုတခြမ်းချင်ြး စုတန်မ်းကြပြနသ်ည်.။ မင်းလတရြဲ့ လကတ်ှကေ မမပြင့န်ို့တွကေို ဆုတန်ယန်ကြသေည် ။ မမပြင့တ်ကိုယလြုံး ဗလာကငွြးနပြေီ ။ အဝတအြစား လုံးဝမရှိနတေော့ ။ ဖြူဝင်း တောင့တ်င်းတဲ့ မမပြင့ကြို လုပခြငွတ်ိုင်း လုပခြှင့ရြနတော မင်းလတအြဖို့ အိပမြကမြကန်သလေိုပါဘဲ ။မမပြင့ရြဲ့နို့တွကေို တဖကပြှီးတဖကြ စို့ပေးနတေုံး မမပြင့သ်ည် သူ့လီးတနကြှီးကို လာရောကဆြုတန်ယန်ပေါသည် ။ “နဲတာကြီး မဟုတဘြူး . .မင်းလတရြယ် .အကြီးကြီး ဘဲကြာ” “မမပြင့ြ ” “ဘာလဲ မင်းလတ်” “မမနဲ့ ကနွောြ စဈစတီနိုင်း ဆှဲကြမလားဟင်” “အို . .မင်းဟာကြီးကို မမပြင့ြ စုတပြေးရမှာလား” “အပြနအြလှန် ပုံစံပေါ့ ကနွောကြ မမပြင့ကြို ယကန်ခွေိန် မမပြင့ကြ ကနွော့ကြိုစုတပြေးလေ . .နှစ်ယောကစြလုံး တပျိုငန်ကကြောင်းတာပေါ့”။

မင်းလတသ်ည် လူပါးလေး မမပြင့ဆြီက အဖြမရေခငဘြဲ မမပြင့ကြိုယပြေါကြို ပြောင်းပြန် တကခြှလိုကပြါတော့သည် ။ မမပြင့ြ ပေါငတ်နတ်ှကေို ဆှဲဖြဲကိုငကြာ မမပြင့ရြဲ့ ရတနာရှကြေုတကြှီးကို စတငန်မ်းပေးလပြေီ ။ သညအြခွိနမြှာ မမပြင့ရြဲ့မကြန်ှာနဲ့ နီးကပစြှာ မင်းလတရြဲ့လီးကြီးက ရောကန်သည်ေ ။ မင်းလတကြ သူ့ကိုယကြို လှုပလြိုကတ်ော့ လီးကြီးဟာ မမပြင့မြကြန်ှာကို ထိမိလတေော့သည် ။ မမပြင့လြဲ သူမလကကြလေးနဲ့ လီးတနကြှီးကို ဆုတကြိုငလြိုကသ်ည် ။ ဒီအခွိနမြှာ မင်းလတသ်ည် မမပြင့ရြဲ့ ရတနာရှကြေုတကြို စယကသ်ည် ။ မင်းလတရြဲ့လွာက မမပြင့ရြဲ့ အကြဲကြောင်းအတိုင်း တပြတပြှတ် အသံတွမှညေလြကြြ ယကပြေးနသည်ေ ။ ကိုယ့ကြို ကောင်းအောင် ယကပြေးနတေော့ . .သူ့ကိုလဲ စတနောထားချင်လြာမိသည် ။ မမပြင့ြ သူ့လီးဒဈကြီးကို ပထမလကန်ဲ့ ပြတသ်ပပြေးတာ မင်းလတကြွနပေစြှာ ခံယူနတေုံး မမပြင့သ်ည် သူ့လီးတနကြှီးကို ငုံလိုကသ်ည် ။

အို မင်းလတ် တုနသ်ှားသည် ။ မမပြင့ြ သူ့ကို စုတန်ပြေီ ။ဒါဟာလဲ အိပမြကတ်ခုလိုဘဲ.။ သူ့လို ခွံမှာစောင့ရြတဲ့ ရဲသားလေးတယောကဟြာ အိမရြှငထြိပတ်န်းအရာရှိကြီးရဲ့ သမီးက လီးစုတပြေးတာကို ခံနရတေယဆြိုတာ . .ဘယသ်ူယုံနိုငမြလဲ . ။ မင်းလတလြဲ မမပြင့ကြို ဖိဖိပြီး ယကတ်ော့တာဘဲ ။ မမပြင့ကြို ကောင်းစချင်ေတ်ဲ့စိတန်ဲ့သူတတသ်မွှ သိသမွှနဲ့ မမပြင့ကြ ရတနာရှကြေုတကြှီးကို စုတလြိုကြ ယကလြိုကြ လုပပြေးနပသေည်ေ ။ ပိပိနှုတခြမ်းသားတွကြေားကို သူ့လွာကြီးနဲ့ အပြားလိုကြ ယကပြေးနတေော့မမပြင့ဖြငကြှီးတွေ ယမ်းခါနကြပြေီ ။ မမပြင့လြဲ သူ့လီးကြီးရဲ့ ဒဈဖြားကို စုတန်သည်ေ .။ “အိုကောင်းလိုကတ်ာ မမပြင့ရြယ် ” တုံ့ပြနတ်ဲ့အနနေဲ့ မမပြင့ြ နှုတခြမ်းသားတွကေို လကတ်ဖကန်ဲ့ ဆှဲဖြဲကာ သူ့လွာကြီးကို ထိုးသှင်းသည် ။ လွာကို မှေ့ရမ်းပေးသည် ။ မမပြငကြ ထွန့ထြှန့လြူးနပြေီ ။ မမပြင့လြဲ သူမပါးစပထြဲရောကန်တေဲ့ မင်းလတရြဲ့လီးကြီးကို တအားနင်းစုတလြသည်ေ . ။

မကြာခငမြှာဘဲ မင်းလတသ်ည် အရမ်းကောင်းသထကြ ကောင်းလာရပြီး ကာမလမ်းဆုံးကို တကလြှမ်းတော့မညလြို့သိလာလို့ မမပြင့ပြါးစပထြဲက သူ့လီးကြီးကို ဆှဲထုတဖြို့ ကြိုးစားလရော မမပြင့ကြ ထုတခြှင့မြပေးလို့ အခကကြှုံခိုကြ မမပြင့လြွာလေးက လီးတနကြှီးရဲ့ ဒဈကြားကို ထိုးဆှပတရြဈနတောကြောင့ြ ထိန်းထားတဲ့ကြားက သုတတ်ှေ တစဈစဈ ပန်းထွကကြုနလြသည်ေ ။ မမပြင့သ်ည် တအားဆကပြှီး စုတန်ဆေဲ ။ သူလဲ မမပြင့ရြတနာကြီးရဲ့အစေ့ကို ပါးစပထြဲငုံကာ စုတပြေးနမေိလိုကသ်ည် ။ မမပြင့လြဲ တအားအား . .ဟင်းဟင်း ညည်းရင်းတွန့လြိနန်သည်ေ ။ မမပြင့လြဲ ကာမခရီးအဆုံးကို တကလြှမ်းသှားပုံရသည် ။ နောထြီးမူ အစောကြီးထပြီး ဒေါန်န်းဖေါင်းနဲ့အတူ အားလုံးစားဖို့ မနကစြာဘရိတဖြတဈြ လုပသ်ည် ။ကောကည်ှင်းပေါင်း . .နှမ်းထောင်းနဲ့ တိုဟူး နှစ်ပြနကြှောပြေါ့ ။ ဒေါန်န်းဖေါင်းက မင်းလတကြို သှားနှိုးခိုင်းသည် .။ မင်းလတကြို စကဘြီးနဲ့ နံပြား သှားဝယခြိုင်းမလို့ ။

ပြင့လြန်းအတွကပြေါ့ ။ ပြင့လြန်းက နံပြားနဲ့ ပဲပြုတ် စားချင်တ်ယဆြိုလို့ မန်တလေးက ပဲပြုတကြှောလြို ဒေါန်န်းဖေါင်း . .စပါယရြှယ် လုပပြေးလေ့ရှိသည် ။ နောထြီးမူသည် မင်းလတတ်ို့နတေဲ့တန်းလွားဆီကို ထွကခြဲ့သည် ။ မင်းလတသ်ည် အခန်းလေးခန်းရှိသညအြနကြ အစွနဆြုံးက အခန်းငယလြေးမှာနသည်ေ .။ ထီးမူသည် မင်းလတကြို နှိုးဖို့ သူ့အခန်းထဲ ဝငလြိုကသ်ည် ။ မင်းလတသ်ည် သူ့ကုတငလြေးမှာ ပကလြကကြှီး အိပပြွောန်သည်ေ ။ ဟယ် စောငတ်ခွား လူတခွား ဖြစ်နသည်ေ ..။ သူ့ခါးက ပုဆိုးသည် သူ့လညပြင်းမှာ ရောကန်သည်ေ ။ ထီးမူတကိုယလြုံး ကြကသ်ီးတွေ ဖြန်းကနဲထသှားသည် ။ အို . မင်းလတရြဲ့ လကန်ကကြှီးသည် သူမနဲ့သိပမြဝေးလှ လကတ်ကမ်းအကြာမှာ မတမြတကြှီး ထောငန်သည်ေ ။ ထီးမူသည် ယောင်ျကြားတယောကရြဲ့လီးကို ယခုလို အနီးကပ် တခါမှ မတွေ့ဘူးခဲ့ ။ တွေ့မဲ့တွေ့တော့လဲ သူတိတတ်ခိုး သဘောကနွသေော မင်းလတရြဲ့လီး ဖြစ်နသည်ေ ။

မင်းလတမြှာဒီလို ကြီးမားတုတခြိုငပြှီး ရှညလြွားတဲ့ဟာကြီးရှိမယလြို့ ထီးမူထငမြထားမိခဲ့ ။ ဘုရားဘုရား ဒီလိုဟာကြီးနဲ့ ဘယလြိုများ စောကပြတလြေးထဲ ထိုးသလဲမသိဘူး . နဲတဲ့ဟာကြီးမဟုတဘြူး . . . မင်းလတကြို နှိုးဖို့ လာခဲ့တဲ့ထီးမူ မနှိုးဘဲ ရပကြှည့န်မေိသည် ။ မင်းလတ် အိပမြောကနွသည်ေ ။ ညက မမပြင့ကြို ဖြင့ခြှင့ရြခဲ့သည် ။ ပထမဆုံးမမပြင့ကြို သူဘာဂွာကိုငခြှင့ရြတာ ။ မမပြင့ပြါးစပထြဲမှာ သူပြီးသှားခဲ့သည် ။ မမပြင့ကြ သုတတ်ှကေို မှိုခသွည် ။ မမပြင့လြဲ ပြီးသှားစညလြို့ သူသိသည် ။ မမပြင့န်ဲ့ သူဖကပြှီး အိပန်ပြေီး ခနကြာတော့ သူ့ဒုတကြှီးပြနမြာလာပြနသ်ည် ။ မမပြင့ကြ “စုတပြေးရမလားဟင်” လို့မေးပြီး သူက ဘာမှပြနမြဖြခင်ေ မမပြင့သ်ည် သူ့ဒုတကြို ဒုတိယအကြိမ် စုတပြေးနပေါပြီ ။ ဒီတခါတော့ သူသည် ပြီးသညအြထိ မမပြင့ကြို မစုတစြပေါ ။ မမပြင့ရြဲ့ဖေါင်းအိမို့မောကတ်ဲ့ ရတနာရှကြေုတကြှီးကို သူလိုးဖြစ်အောင် လိုးရမှာကြောင့ပြါ ။ မမပြင့ရြဲ့အောငမြှငလြှပတဲ့ နို့တွကေိုလဲ သူကိုငခြှင့စြို့ခွင့ြ ရခဲ့သည် ။

သူသည် မင်းလတဆြိုတဲ့ နံမညကြို ဖိုးကံကောင်းလို့ ပြောင်းရတော့မည် ။ သူသည် ဝမ်းသာလုံးဆို့နသည်ေ ။ မမပြင့ကြို ဖြင့ခြှင့ရြလို့။ သူ့ထကြ အစစရုပကြော ပညာကော ရာထူးအဆင့ကြော သာသည့ြ မမပြင့ကြို တအားကြိုကန်တေဲ့ မမပြင့အြဖရေဲ့ ပီအေ ရဲအုပ် စိုးသာ မမပြင့အြနားကပခြှင့မြရှိတဲ့အခွိနမြှာ သူသည် မမပြင့ကြို ဖြင့တ်ဲ့ လူဖြစ်ရလို့ပါဘဲ ။ ရဲအုပစြိုးသာ ကိုယတ်ိုငကြ အရာရှိကြီးတယောကရြဲ့ သားဖြစ်သည် ။ အလှနရြှိုးများပြီး ဘဝငမြှင့ြ မောကမြာသူပါဘဲ ။ ရဲအုပစြိုးသာသည် မမပြင့အြဖရေဲ့ ပီအလေို့ ဆိုပမေဲ့ မမပြင့ဆြီမှာ အခစားဝငန်တောက ပိုများသည် ။ ရဲအုပစြိုးသာသည် မင်းလတကြို မမပြင့ြ အရေးပေးတာကို မကြိုကြ ။ မင်းလတကြို မမပြင့တ်ို့အိမမြှာစောင့တ်ဲ့ တာဝနကြနေ မူရင်း ရဲအရံတပရြင်းကို ပြနပျို့ဖို့ သူကြိုးစားသေးသည် ။ မမပြင့ရြဲ့အမကေ မင်းလတကြ ဖငပြေါ့ပြီး ခိုင်းလို့ကောင်းလို့ မင်းလတကြို အိမမြှာဘဲထားလို့ တခကြလြှတ် အမိန့ထြုတလြိုကလြို့ ရဲအုပစြိုးသာ ငှိမန်ရတော ။

မင်းလတသ်ည် ညက မမပြင့န်ဲ့ သုတ် ၃ ကြိမ် လှတထြားတာမို့ ရရလေညေလြည် အိပမြောကနွသည်ေ ။ ညက မမပြင့ရြဲ့ အပျိုစငပြန်းကို ရခဲ့တာဖြစ်သည် ။ မမပြင့သ်ည် သူ့ကို ရကရြကရြောရော ပေးခဲ့သည် ။ သူသည် မမပြင့ကြို အရမ်းကြေးဇူးတငသ်ည် ။ သူ့ကုတငဘြေးက ခွှတကြနဲ အသံကြားလို့ ဂွူတီစောင့ဖြို့ သူ့ရောင်းရင်း . .တယောကယ်ောကြ လာတာလားဆိုပြီး မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မိန်းမတယောကြ သူ့နားမှာရပန်တော တွေ့လိုကသ်ည်။ မမပြင့လြား ။ အိုး . .နောထြီးမူပါလား ။ နောထြီးမူသည် သူ့မတမြတတ်ောငန်တေဲ့ ဒုတကြှီးကို စိုကကြှည့န်သည်ေ .။ သူသည် ဝုန်းကနဲ စိတရြိုင်းတွေ ဝငလြာသည် ။ ထီးမူသည် သူ့ကို ပြီတီတီနဲ့ ညုတုတုနဲ့လုပန်တော ကြာပြီ ….။ သူ့ကို ညတုံးကတောင် ညုတုတုနဲ့ ။ ရုတတ်ရကြ ထီးမူလကကြလေးကို ဖမ်းဆုတကြိုငကြာ သူ့ ဆီကို ဆှဲယူလိုကသ်ည် ။ “အမေ့ . အို အကိုမင်းလတ် . ” ထီးမူ ကုတငပြေါကြို လဲကလွာသည် ။

မင်းလတသ်ည် သူကရငခြှငထြဲကို အိအိထွေးထွေးလေး ကလွာသော ထီးမူရဲ့ ပါးပြငဖြေါင်းဖေါင်းလေးကို ရှတကြနဲ နမ်းလိုကသ်ည် ။ ထီးမူရဲ့ပေါငတ်နတ်ှကလေဲ ထောငန်သေော မင်းလတရြဲ့ဒုတကြှီးပေါြ ဖိမိနပြေီ ။ “အီးဘာဘာလုပတ်ာလဲ . . .လှတပြါအကို့ . . .” “ထီးမူ . .နင့ကြိုငါ ခစွတ်ယဟြာ အရမ်းခစွတ်ယ် . .” မင်းလတကြ ထီးမူရဲ့နှုုတခြမ်း ထူထူအိအိ လေးတွကေို ပြှတကြနဲ စုတလြိုကသ်ည် ။ ထီးမူရဲ့ ဆှယတ်ာအင်ျင််ကြီလေးကတော့ ကြယသ်ီး ထပမြထားလို့ ဘေးတဖကတ်ခကကြို ပြင့ကြနွသည်ေ ။ အထဲက ရငစြေ့ဘလောကဈြလေးရဲ့ နှိပကြှယသ်ီးတွကေို မင်းလတတ်ထောကထြောကန်ဲ့ ဆှဲဖြင့ဖြှုတပြဈလိုကသ်ည် ။ အတွင်းခံ ဘာမှ ခံဝတမြထားတာကြောင့ြ ထီးမူရဲ့ဝင်းဝါတဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဘှားကနဲ မှငလြိုကရြသည် ။ “အို အကိုမင်းလတ် .” မင်းလတ် နို့တွကေို မကြန်ှာအပခြါသူ့ နှခေါင်းကြီးနဲ့ နမ်းရှုံ့လသည်ေ ။ “အိုဘာတွေ လုပန်တောလဲ အကို ရယ် . . .” “နငင်ါ့ကို ခစွန်ပေါတယ် . .ဟုတတ်ယမြှုတလြား . . .ခစွတ်ယ် မဟုတလြား ” “အိုဟိုဟို . သိဘူး . .” မင်းလတကြ စူထွကန်တေဲ့ နို့သီးနီနီလေးကို ဖမ်းဟတခြါ စို့လိုကသ်ည် .။

“အို” . သူ့လကတ်ဖကကြ ထီးမူရဲ့ ထမိနအြနှမ်းလေးကို မတငလြှနလြိုကသ်ည် ။ “ဟိတအြာ ….” မင်းလတ် ပေါငတ်နတ်ှကေ ဖတွကြနဲ ထီးမူရဲ့ အဝတမြဲ့နပြေီဖြစ်တဲ့ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးတွကေို ဘေးကိုတွန်းခွဲလိုကပြှီး မင်းလတပြေါငကြှားက ဒုတကြှီးက အိကနဲထီးမူပေါငကြှားကို ထောကမြိနပြေီ . ။ ထီးမူ ဆတကြနဲ တုနသ်ှားသည် ။ “အို . .သူ့ဟာကြီး …ငါ့ဟာအပေါကဝြမှာ တေ့ထားနမေိပြီ တောတ်ောလြကမြှနတ်ဲ့အကို . ” မင်းလတကြ ဆတကြနဲ ညှောင့လြိုကသ်ည် ။ သူ့ဒုတကြှီးက ထီးမူ အကြဲကြောင်းအတိုင်း ပြတဆြှဲသှားသည် ။ အိကငွကြနဲ ဖြစ်သှားသည် ။ ထီးမူစောကစြိကို မိမိရရထိပြတသ်ှားလို့ပါဘဲ . ။ “အကိုအကိုမလုပပြါနဲ့ . .သူတို့ ထီးမူကြာနရင်ေ လိုကလြာနမှော . .” မင်းလတသ်ည် ထီးမူရဲ့ ပေါငကြှားကို ငုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည် ။ ထီးမူစောကဖြုတကြှီးသည် မမပြင့စြောကဖြုတကြှီးလိုဘဲ ဖေါင်းဖေါင်းကြီး ။ မို့ဖေါင်းခုံးထနသည်ေ .။ ကုန်းယကခြငွစြရာကြီး . ။

မင်းလတလြဲ ထီးမူနို့တွကေို ဘယည်ာပြောင်းကာ တလုံးပြီးတလုံး စို့ပြနသ်ည် .။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယကြို အောကဘြကလြွောဆင်းကာ ထီးမူ ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းထိုးကာ မကြန်ှာအပလြိုကပြှီး မို့ဖေါင်းပြီးခုံးထနတေဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို ယကပြါတော့သည် ။ “အာအာ.အကိုရယ် . အာ . .ဟင့ြ . “ ထီးမူ မူးမေ့သှားမတတဘြဲ။ “. .အကိုအကိုရယ် . . .သိပကြဲတာဘဲ ထီးမူ အဖုတကြို သူ …. ဖမ်းယကပြဈတယ် အို.အိုအကို. .ရယ် . အာပါ” မင်းလတသ်ည် ထီးမူကို လုပခြငွန်တောကြာပြီ . .ထီးမူရဲ့ဖငကြှီးတွကေို သူကြည့်ကြှည့ပြှီး စိတတ်ှေ ထကြှခဲ့ရတာ ကြာပြီ ။ စောကပြတကြို ယကန်ရောက ထီးမူကိုပေါငကြနဆှေဲကိုငကြာ ဆှဲမှောကလြိုကသ်ည် ။ထီးမူ မှောကရြကဖြစ်သှားတော့ သူမရဲ့ ဖငတ်ုံးဖြေးဖြေးကြီးတွကေ တပမြကစြရာ တတုံးတခဲကြီးတွေ မှငတ်ှေ့နရသေည် ။ မင်းလတလြဲ ထီးမူဖငကြှီးတွကေို နမ်းရှုံ့ပြန် သည် .။ “အို . .အကိုအကို ဖငပြေါကကြို ယကန်ပြနေပြှီ . မရှံဘူးလား အကိုရယ် ဟင့ထြီးမူတော့ ရူးရတော့မယ် . ဟာ” ဖငတ်ှကေို ဖြဲပြီး ကိုယကန်တော …ထိုအခိုကြ . .ဒေါန်န်းဖေါင်းရဲ့ အောခြေါသ်ံကို ထီးမူရော မင်းလတပြါ ကြားလိုကရြလသည်ေ ။

“ထီးမူ.ထီးမူ …ဘယရြောကသ်ှားတာလဲ . . ထီးမူး” “ဟာ.. ခေါန်ပြေီထီးမူကို ခေါန်ပြေီ . . ” ထီးမူ အမှနထြကာ အဝတအြစားတွေ ပြနဝြတပြှီး မင်းလတအြခန်းက ထွကပြှေးသှားသည်. ။ မင်းလတသ်ည် လီးကြီး မတမြတတ်ောငပြှီး ကနွခြဲ့သည် ။ တောကြ . ။ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ပစ်စည်း . . ။ မင်းလတ် ယူနီဖေါင်းနဲ့ တနဆြာပလာတွေ တပဆြငဝြတစြားအပြီး ညှန့သ်ောင်း ရောကလြာသည် .။ “ဟဲဟိုးမှာ အဖိုးကြီးကို သှားကြိုရမယတ်ဲ့ . .ထုံးစံအတိုင်း . .တပရြင်းကကောငတ်ှလေဲ အကစြကော့တစီးပါမယ် . .ဆရာစိုးသာ လဲ ရောကန်ပြေီ ” “ငါက ဟဲဟိုး လိုကရြမှာလား အိမစြောင့ရြမှာလား ” ” မင်း လိုကသ်ှားရမှာပေါ့ . .” “အနတ်ီကြီး ဈေးဝယရြင် မင်းက ခွင်းဆှဲလိုကရြမှာ ” ” မမပြင့ရြော ဟဲဟိုးလိုကမြှာလား . ” ” ဒါပေါ့ . .အဖိုးကြီးကို ကြိုပြီးရင် ရှညေောငကြ သူတို့အသိ တပမြှူးဆီ ဝငအြုံ့းမှာလေ ” ညှန့သ်ောင်းလကထြဲက အမြ၁၆ သနတေကြို လှမ်းယူလိုကပြှီး မင်းလတအြိမဘြေးမှပတကြှီး အိမရြှေ့ကို လွောကခြဲ့သည် ။

အိမကြှီးရှေ့မှာ ကားတွတန်ေးစီထားသည်။ ရှေ့ဆုံးက အပြာရောင် မာဇဒါဂစွြ ပြီးတော့ အနတ်ီမှနဲ့ မမပြင့တ်ို့စီးမဲ့ မာဇဒါဆလှန်း . .အဲဒီနောကကြ လင်းရိုဘာ ငါးခွိတအြပြာရောငကြှီးနဲ့ ရဲတပသ်ားတွအပြေည့ြ .။ မင်းလတကြ ရှေ့ဆုံးက မာဇဒါဂစွရြဲ့ အနောကခြန်းမှာ တကလြိုကသ်ည် ။ ကားပေါမြှာ သူ့ရောင်းရင်း ရဲသားတွေ ရောကန်ှင့န်ပြေီ .။ အားလုံး ပုဝါလညစြီး အနီများနဲ့ ။ ဟဲဟိုးလဆေိပ် .။ မမပြင့အြဖပေါလာမဲ့လယောဉြ ဆင်းအလာကို သူတို့စောင့န်ကြသေည် . ။ မင်းလတတ်ို့က မလှမ်းမကမ်းမှာ နရောယူထားကြသည် .။ ရဲအုပစြိုးသာသည် ခါးမှာ သားရအညေိုရောငအြိတန်ဲ့ ပျိုင့ြ ၃၈ ပြောင်းတိုလေးကို ခွိတဆြှဲထားပြီး လကထြဲမှာ လမ်းလွောကစြကားပြောစကတ်လုံးနဲ့ မမပြင့အြနားမှာ ပြုံးပြီးရှိနသည်ေ ။ အနတ်ီမှက ဟဲဟိုးကြင်းက နံမညကြှီး အာလူးကြောြ လိုချင်တ်ယဆြိုတာနဲ့ ရဲအုပစြိုးသာက ပြာပြာသလဲ. .အထုပတ်ှေ ၁၀၀ လောကြ ဝယသ်ည် ။ ရှညေောငရြဲစခန်းက ရဲများလဲ ရောကန်သည်ေ .။

အနတ်ီမှကို လိုတာလုပပြေးဖို့ အားလုံးပြာပြာသလဲ ဖြစ်နကြသေည် .။ ရဲအုပစြိုးသာက အာလူးကြောထြုပတ်ှကေို လာသယဖြို့ မင်းလတကြို လှမ်းခေါသ်ည် ။ မမပြင့မြင်းလတကြို တွေ့သှားပြီ။ မမပြင့ပြှုံးပြီး သူ့ကို ကြည့်န်သည်ေ ။ မမပြင့ကြ သိပလြှနသည်ေ .။ ရဲအုပစြိုးသာသည် မနေ့ညက မမပြင့ကြို ဖြင့သ်ှားတဲ့ကောငဟြာ သူဆိုတာသာ သိရင် ဘယလြိုနမလေဲ . . .မင်းလတ် တွေးနသည်ေ ။ မမပြင့အြနားမှာရှိနတေဲ့ ရဲအုပစြိုးသာသည် လဆေိပမြှ ရဲတခွို့နဲ့ စကားကောင်းနခေိုကြ မမပြင့ကြ မင်းလတ် “ခဏ” လို့ လှမ်းခေါသ်ည် ။ ” မမပြင့ြ ကုတအြင်ျကြ ီကားပေါြ သှားထားပေးမလားဟင် မနကကြတော့ ကုတလြိုသလိုဘဲ . .ခုတော့ နမှငေ့လြို့ ပူလာပြီး မလိုတော့သလိုဘဲ” မမပြင့ြ မင်းလတကြို ကုတလြှမ်းပေးလိုကသ်ည် ။ အို . .ကုတအြောကမြှာ စာခေါကလြေး.။ မမပြင့ကြ တိုးတိုးလေး . . “စာဖတကြှည့ြ … “တဲ့ . . ။ မင်းလတ် မမပြင့ြ ကုတအြင်ျကြ ီကို ကားထဲ သှားပို့အပြီး.သူ့ရောင်းရင်းရဲဘောတ်ှကေို သူအိမသ်ာခဏသှားမယလြို့ ပြောပြီး အိမသ်ာထဲဝငကြာ မမပြင့ြ စာလေးကို ဖတသ်ည် .။

မမပြင့ရြဲ့စာက … ‘မောင် . .မမ မောငခြစွတ်ာတွေ အရမ်းကြိုကတ်ာဘဲ ။ မမ မနကရြောကတ်ော့ မောင့ကြိုလှမ်းနတယ်ေ ။ မမ ထပပြှီးလိုချင်န်ပြေီကြာ . .မမကို မောငထြပပြှီး နမ်းပေးအုံး ခစွပြေးအုံး မောင့ကြိုလဲ အနမ်းတွထပေပြေးမယ် . .မောင့ရြဲ့ ဘတဘြတကြှီးကို မမ လှမ်းနတယ်ေ . .မကြာခင် တွေ့ကြမယန်ောြ . .’ ခစွမြမ … မမပြင့စြာကိုဖတပြှီး မင်းလတလြီးကြီး မာကြောတောငမြတလြာသည် ။အိမသ်ာထဲ သူ့လီးတနကြှီးကို လကန်ဲ့ဆုတကြိုငထြားမိရသည် ။ မမပြင့ရြေးတဲ့ ဘတဘြတကြှီးဆိုတာက မင်းလတရြဲ့လီးကြီးနဲ့ ဂွေးစိနှစ်လုံးကို မမပြင့ကြ နံမညပြေးထားတာပါ ။ မမပြင့ကြို သူဖြင့တ်ဲ့အခွိန် သူ့ ဂွေးစိတွကေ မမပြင့ဖြငတ်ှကြေားကို ဘတကြနဲ ဘတကြနဲ စီးခကြမြှနမြှန် ရိုကခြတကြှတာကို မမပြင့ကြ သဘောကပြှီး . .သူ့ဘတဘြတကြှီးလို့ နံမညပြေးထားတာပါ.။ တောတ်ောန်ဲ့ မမပြင့န်ဲ့ မင်းလတ် မတွေ့နိုငကြှပါဘူး ။ အိမမြှာလဲ လူမလဈလို့ ထပမြတွေ့နိုငကြှဘူး ။

ဒါပမေဲ့ မမပြင့ကြ အရမ်း မင်းလတန်ဲ့ ထပတ်ှေ့ချင်န်တေော့ ကြံဖနပြါတော့သည်။ မင်းလတရြဲ့အလုပန်ားရကြ အပြငလြညခြှင့ြ ရတဲ့နေ့မှာ မမပြင့ကြ ဝါးပြားရပကြှကတ်နရောက သူ့သူငယခြငွြး နန်းခမ်းစံရဲ့အိမကြို အိမကြကားကို လိုကပျို့ခိုင်းပြီး ညနမှေ ပြနကြှိုဖို့ ပြောသည် .။ မင်းလတကြ နန်းခမ်းစံတို့အိမကြို လိုကသ်ှားသည် ။ နန်းခမ်းစံတို့မိဘတွကေ ရနကြုနသ်ှားနကြလေို့ နန်းခမ်းစံနဲ့ သူ့အဒေါဘြဲ ရှိနသည်ေ ။ မမပြင့န်ဲ့ သူနဲ့လှတလြှတလြပလြပတ်ှေ့နိုငကြှဖို့ နန်းခမ်းစံက သူမအဒေါန်ဲ့ . . ရုပရြှငသ်ှားကြည့်ပြေးသည် ။ ရှောငပြေးသည် .။ သူတို့နှစ်ယောကြ အငမ်းမရ နမ်းကြသည် ။မတွေ့ကြတာကြာပြီး . .လှမ်းလှန်းနတောကြောင့ြ မမပြင့ရြော မင်းလတပြါ အဝတအြစားတွတေောင် မခွှတအြားဘဲ မမပြင့ထြမိနကြိုလှနကြာ မမပြင့ကြို ဆိုဖါပေါမြှာ ပေါငကြားစပြေီး မင်းလတ် မမပြင့ကြို ဘာဂွာကိုငလြသည်ေ ။ မမပြင့သ်ည် သူ့ဆံပငတ်ှကေို ဆှဲဆုတကြိုငကြာ အောည်ည်းသည် ။

တပြတပြှတတ်ပြှတပြှှတ် အသံတွထွကေန်သည်ေ .။ အရငကြ ခပရြေးရေးပေါကန်သေော မမပြင့စြောကမြှေးတွေ အခု လုံးဝပြောငန်သည်ေ ။ မမပြင့ြ ရိပလြိုကလြား နုတလြိုကသ်လားတော့ မသိ ။ မမပြင့ရြဲ့ ဖငအြောကကြို လကလြွိုပြီး ဖငတ်ှကေို သူ ဆုတကြိုငပြှီး ဖိဖိယကတ်ာ ။ “အာဟာ . အာအာအာ မောငရြယ် . အို . .မမပြင့မြမပြင့ြ. .အာဟာဟာ.အိုအို” မမပြင့ြ လူးလနကြော့နသည်ေ .။ “တောြ..တောြ..တောပြှီ..မောင့ဟြာကြိးကို ပေးအုံး . .မမပြင့ြ စုတခြငွတ်ယ်” မမပြင့သ်ည် သူ့ဒုတကြှီးကို အငမ်းမရဘဲ စုတပြါတော့သည် ။ ပါးစပကြလဲ တတွတတ်ှတ်.နဲ့ . “လှမ်းလိုကရြတာ ဘတဘြတကြှီးရယ် လီးကြီးရယ်” ဆိုပြီးလွာနဲ့ ယကလြိုကစြုတလြိုကန်ဲ့ မင်းလတလြဲ မမပြင့လြွာထိပန်ဲ့ သူ့လီးရဲ့ထိပကြအပေါကကြို ထိုးကလိလိုကတ်ိုင်း . .မမပြင့ြ ပါးစပထြဲ သူ့လီးကြီးကို ထိုးထိုးညှောင့မြိရသည်. .။ “အာ.အာ. ကောင်း.ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ . .” မမပြင့ပြါးစပထြဲ ပြီးသှားမှာစိုးလို့ သူ သူ့လီးတနကြှီးကို ဆှဲထုတရြသည် ။

“ဘာလို့ထုတခြငွတ်ာလဲကြာ . .မမပြင့ြ စုတတ်ာ မကောင်းလို့လား . “ “မဟုတဘြူး . .အရမ်းကောင်းတယ် .မမပြင့ကြို အပီအပြင် လိုးချင်န်လေို့ “ မမပြင့ကြ သူကလိုးတယဆြိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးလိုကတ်ာကို သဘောကသွှားပြီး . . “လိုးလိုး. .မမပြင့ကြို မင်းလေး အားရအောင် လိုးစမ်းပါကြာ” လို့ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုကပြါ သည် .။မင်းလတရြော မမပြင့ရြော အဝတအြစားတွေ အားလုံးကို တခုမကနွြ ခွှတပြဈလိုကကြှပြီး ကုတငပြေါမြှာ စိတရြှိလကရြှိ လိုးကြတော့သည် ။ မမပြင့သ်ည် သူ အငတ်ာနကြ မှာ တွေ့ဖူးထားတဲ့ မိန်းမ အပေါကြတကြ တဲ့ ပုံစံကိုစမ်းလိုပြီး မင်းလတ် ကိုယပြေါကြို ခွတကလြိုကပြှီး မင်းလတရြဲ့ လီးတနကြှီးကို သူမလကကြလေးနဲ့ ဆှဲယူကာ သူမစောကဖြုတအြပေါကဝြမှာ တေ့လိုကသ်ည် .။ ဖြဖြေေးထိန်းပြီးထိုငခြွ မမ စိုအိအိ မမပြင့စြောကဖြုတ် နှုတခြမ်းများကြား သူ့လီးကြီး တင်းတင်းကပြကြပြကြှီး ညပန်ပြေီး . .ဗစွဗြစွြ ဗွိ . .ဆိုပြီး မမပြင့စြောကခြေါင်းထဲ သူ့လီးတုတတ်ုတကြှီး မှုပဝြငသ်ှားပြီ ။

မမပြင့ြ လဲ …. အို . .အာအာ ဆိုပြီး ညည်းရင်း ဖငကြှီးတွကေို ကြှလိုကဖြိလိုကန်ဲ့ အပေါကြ တကလြိုးနပေါပြီ ။ “ကောင်းလား မမ” “ ကောင်းတယ် အိုအရမ်းကောင်းတယ် .ဟင်း . .ကောင်းတာ အရမ်း “ မမပြင့လြုပဖြူးအောင် ပေးလုပရြတာဖြစ်ပမေဲ့ မင်းလတသ်ည် မမပြင့အြပေါကြနတောကို အားမရပါ ။ မမပြင့ကြို ဖငပြူးတောင်းထောင် ကုန်းခိုင်းပြီး သူအနောကမြှ အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့လြိုးပေးလသည်ေ .။ “ လိုးလိုး . လိုးပေးဆောင့ပြေး တအားတအားဆောင့ြ “ လီးကြီးဟာ စောကဖြုတကြှီးထဲ ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ ဆောင့ဆြောင့လြိုးနပြေီ ။ ဖြတကြနဲ ဖပကြနဲ အသံတွေ ဆူညံနသည်ေ ။အင်းအင်းနဲ့ ညည်းသံ အားယူသံတွေ . .ကြားနရသေည် .။ တအားဆောင့န်တေုံး မမပြင့ကြလဲ အောကမြှ တအားပြနကြော့ကော့ပေးနသည်ေ ။ အားနဲ့ မာနန်ဲ့ .လိုးဆောင့န်တေဲ့အခွိန် မမပြင့ကြ “ မှနမြှန် မှနမြှန် . .ဆောင့တ်အားဆောင့ဆြောင့ြ “ နဲ့အောရြင်း သူလဲ အောကမြှဒလစပ် ပြနပြင့ပြေးနရင်ေးနှစ်ယောကစြလုံး ပျိုငတ်ူလိုကာမအထွပအြထိပကြို ရောကရြှိသှားကြပါတော့သည် ………ပြီးပါပြီ။