အောစာအုပ်

ဒရိုင်ဘာခင် (အပိုင်း ၃)

ဒရိုငဘြာခင်
ရေးသားသူ – Ko $uper (ကိုစူပါ)

🏵️အပိုင်း (၃)🏵️

စငကြွားဗူး ( ၂ )

မင်းကြောန်ိုင် ဝကဆြိုကလြင့တ်ှပေေးမယ် ပြောထားခွင်းကြောင့ဖြစ်သည်…..။ မင်းကြောန်ိုငကြ နိုကရြှဈသမားမို့ မနကကြပြနလြာပြီး နေ့လညစြာ ခငမြောငဝြင်းနဲ့ စားပြီး အိပန်ရောကနထေ ရမေိုးခွိုးပြီး ခငမြောငဝြင်းအခန်းထဲ ကြည့်လြိုကရြာ…

“ဒေါကတ်ာကြီး နောကထြပ် ဆေးခန်းလိပစြာလေးတွေ ပေးပါဦး….“

ခငမြောငဝြင်း အာလေးလွှာလေးဖြင့ြ မင်းကြောန်ိုငကြို မေးလိုကသ်ည်…။

“ဟာ မင်းကလည်း တဈနကေုနသ်ောကန်တောလားဟ…. သတေော့မှာပဲ….။ မင်းကြာ စလုံးလာပြီး အရကလြာသောကတ်ာလားကြာ….. မင်းကိုမင်းလည်း ထိန်းပါဦး….။ လင့ခြတ်ှေ ငါ့မကဆြေ့က ပို့လိုကမြယ်….။ ဟေ့ကောင် မင်း ဒီအတိုင်းထတော့မသှားနဲ့ မူးမူးနဲ့ လွှောကသ်ှားရင် မင်းကိုဆှဲစိခံရမယ်….။ ငါပြောမယ် သောကခြငွရြင် ပြနလြာမှသောကြ….“

“အေးပါဟ“

“မင်း အပြငသ်ှားတတတ်ာ သချောရဲ့လား… ဟေ့ကောင် လမ်းပြောကရြင် တကျကစီစီးပြီးသာ သှား ပြန်…“

“ဟာ ကားသမားပါကြ… ဟိုနေ့ထဲက ဘကဈြ နဲ့ ရထားစီး ဘယလြိုစီးရမယ် သဘောပေါကပြှီးသား… ဂုဂဲလမြတပြလြည်း ရှိတယ်“

“အေးအေး…ကိစ်စရှိဖုန်းခေါျ….ငါသှားတော့မယ်“

“အေးအေး မသှားခင် လင့ခြလြေး…“

“အေးပါ ငါပို့ပေးမယ်…“

မင်းကြောန်ိုငထြှကသ်ှားပြီး ငါးမိနဈနတေော့ မကဆြေ့ဝငလြာသည်…..။ လင့တ်ှေ…။ ပထမဆုံးလင့ကြို နှိပလြိုကသ်ည်…။ စလုံးအစိုးရက ပိတထြားသညဆြိုသည့ြ စာအနီကြီးပေါလြာသည်….။ နောကတ်ဈခုလည်း ပိတထြားပြနသ်ည်….။

“ဟာ မင်းကြောန်ိုငတ်ော့လုပပြှီး လင့ခြအြပကြတ်ှေ လာပေးတယ်…“

https://sbf .net. nz/ ဝကဆြိုကကြို နှိပလြိုကတ်ော့ ဟုမ်းပေ့ ပေါလြာတယ်….။ ဆောပြုံတွေ မာဆကတ်ှေ နဲ့ ဖိုရမတ်ော့ပစ်တွေ ပေါလြာတယ်….။ ရီဂစွစြတာလုပခြိုင်းတာကိုလုပပြှီး…. search ဘောကဈြထဲ escort , girl, bJ, Fj သူသိတာတွေ တဈခုချင်ြး ထည့ရြိုကလြိုကသ်ည်…..။ ဆောကြှောင်ှာပိုဈတွေ တန်းစီကလွာသည်….။

(မသိသေးသူများအတွကြ-ဒီဆိုကသ်ည် လကရြှိအခွိနထြိ အသကရြှိနပြေီး အရင် အပိတခြံထားရတဲ့ ပေ့နာမညကြို ပြနခြွိန်းထားတဲ့ ပေ့ဖြစ်ပါတယ်။ အထဲက တော့ပစ်တွကေ အရငအြတိုင်းရှိနဆေဲဖြစ်သည်…။ တကယလြို့ sex ကိဈစ အပြောအြပါးရှာချင်ရြင် ဒီပေ့ကနေ ရှာရင် နောကထြပ် ဆင့ပြှါး update လင့တ်ှေ ရပါလိမ့မြယ်။ ဝါသနာပါရင် ပိုဈတွလည်ေး ဖတလြို့ရပါတယ်။ စလုံးကလူတွေ မှနမြာပြညလြာတုန်း အပြောအြပါးရှာတာတွေ အတွေ့အကြုံတွေ ပြနမြွှဝထေားတဲ့ တော့ပစ်တွေ လည်း တွေ့ရပါတယ်။ ဝကဆြိုကကြှောင်ှာခွင်း မဟုတပြါ။)

ခငမြောငဝြင်း ဆောအြလန်း ၃ ယောကဆြီ မကဆြေ့ပို့လိုကသ်ည်…။ လိပစြာနဲ့အခွိနကြို အင်ျဂလိပလြို မေးထားသည်။ မကဆြေ့လှမ်းပို့လိုကသ်ည်…။ ည ၇ နာရီကြောဆြိုတော့ ၈ ခွဲလောကမြှန်းပြီး မေးလိုကခြှင်းဖြစ်သည်…။ ပြနမြလာ…။ ၃ ယောကလြုံး ပြနမြလာတာနဲ့ နောကထြပရြှာသည်…။

ခငမြောငဝြင်း ဆောတ်ှလေိုကကြှည့ရြင်း တရုတမြလေး တဈယောကြ ၁၉ နှစ်ဆိုတာ သှားတွေ့တယ်…။ ပုံက effect နဲ့ မေးခွှနထြားတာသိပမယေ့ြ ကြည့်ရြတာတော့ မဆိုးဘူးပေါ့….။ ရေးထားတဲ့စာတွေ ဖတလြိုကတ်ော့… ၁၉ နှစ်တဲ့ ပတဈြပြလို့ရတယ် ဆားဗဈကောင်းတယ် ချောတယ် ဆိုတဲ့ ရီဗှူးတွနေဲ့ ကြောင်ှာတွဖတေပြှီး ဆားဗဈတွကြညေ့လြိုကတ်ော့…. Bj Fj CIM COB စတဲ့ ဟာတွေ တန်းစီပြီး အများကြီးရေးထားတော့ ဟာ မဆိုးဘူး…. သှားမယကြှာဆိုပြီး… ဈေးကြည့်လြိုကတ်ယ် ၆၀ မိနဈ ၁ ရှော့ ဒေါလာ ၁၀၀ ဆိုတော့ မကဆြေ့ပို့လိုကတ်ယ်…။ ခဏနတေော့ ပြနလြာတယ်…။

ခငမြောငဝြင်း ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံဆိုတော့ ရငခြုနသ်ှားသည်…..။ မကဆြေ့ထဲ လိပစြာတဈခုနဲ့ အဲ့နရောကို ၈း၂၅ ရောကရြင် မကဆြေ့ပို့ပါဆိုပြီး ရေးထားတယ်….။ ခငမြောငဝြင်းလည်း… ရထချိုးပြီး လိပစြာကို ဂုဂယလြမြတပြကြ ရှာပြီး စီးရမယ့ြ ဘကဈြနဲ့ ရထားတွကြညေ့ပြှီး သှားပါလရေော….။ ဒါပမယေ့ြ…… နောကဆြုံး နောကကြမွှာစိုးတာနဲ့ ကားငှားသှားသည်…။ ဘလကစြတီးယား… ကားသမားက ခငမြောငဝြင်းကို Boom Tong Kee chicken rice ဆိုငန်ားနားလို့မေးတော့… မသိဘူး အဲ့လိပစြာပဲမောင်းပေးဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ယ်….။

လမ်းကိုတွေ့တော့ လမ်းထိပမြှာ ကားရပခြိုင်းလိုကသ်ည်…။ လမ်းထဲဆင်းလွှောကသ်ှားပြီး လိပစြာထဲက ကြနဒြိုကိုတွေ့ပြီ…။ မကဆြေ့ပို့လိုကတ်ယ် ငါရောကပြှီလို့….။ မကဆြေ့ပြနမြလာဘူး….။ ဘေးနားမှာလည်း ဘဲ ၁ ပြေ ဖုန်းကြည့်န်တောတွေ့တယ်…။ ခဏနတေော့ နောကတ်ဈဗှေ ရောကလြာသည်..။ ဒီတိုင်းပဲ ခငမြောငဝြင်းလည်း ဖုန်းကိုပဲ ကြည့်န်လေိုကတ်ယ်…။ နဲနဲတော့ ကြောကစြိတဖြစ်လာသည်….။ ရဲဖမ်းခံရ ဘယလြိုဖြစ်မလဲဆိုပြီး တွေးမိသည်…။ ကြည့်ရြတာ တရားဝငပြုံစံမဟုတ်….။

ဒါနဲ့ မင်းကြောန်ိုငဆြီ မကဆြေ့ပို့လိုကသ်ည်….။ ငါဒီည ပြနမြရောကရြင် ဒီလိပစြာကို လာရှာ ဒီဖုန်းနံပတကြို မှတထြားဆိုပြီးတော့ ဖြစ်သည်…။ မင်းကြောန်ိုငဖြုန်း ဝငလြာသည်….။ အဲ့အခွိန် သူ့အရငရြောကန်တေဲ့ ထဲက ဘဲတဈဗှေ သူရပန်တေဲ့ ကြနဒြိုရဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြ ၃ ထပတ်ိုကပြေါြ လှကေားကနေ တကသ်ှားသည်…..။ မင်းကြောန်ိုငကြ…

“ဟေ့ကောင် မင်းဘာလိပစြာတွေ ပို့နတောလဲ“

“ငါ အှနလြိုင်းကဆောဆြီလာတာ…။ ဒီလိပစြာမှာအခု…။ အဲ့တာကြောကလြို့… တဈခုခုဖြစ်ရင် မင်းသိရအောင် ပို့ထားတာ…“

“ဟာ မင်းကတော့လုပပြှီး ဟေ့ကောငပြှနလြာခဲ့တော့ ဒါဆိုရင်…“

တီတီ မကဆြေ့ဝငလြာသည်…။ မကဆြေ့ထဲ အင်ျဂလိပလြို

“တိုကျ ၂၅၊ ၀၃-၀၂ ကိုလာခဲ့“

ဆိုပြီး ရေးထားသည်..။ မင်းကြောန်ိုငဖြုန်းကို ခလွိုကသ်ည်…..။ ခငမြောငဝြင်းလည်း ရှာပြီးတကသ်ှားသည်..။ လှကေားပေါတ်ကတ်ော့ အပေါကြနေ ခုနကတကသ်ှားတဲ့ဘဲ ပြနဆြင်းလာသည်….။ သူတကသ်ှားတာနဲ့ ပြနဆြင်းလာတာ မိနဈ ၂၀ လောကတ်ော့ ကြာမယထြငသ်ည်…..။ ခငမြောငဝြင်း ၀၃-၀၂ ဆိုတဲ့ အခန်းကိုတွေ့တော့ တံခါးခေါကလြိုကတ်ယ်…။ တံခါးနဲနဲဟလာတယ်…။ သူ့ကိုကြည့်တ်ော့… ဖုန်းက မကဆြေ့ကို ပြလိုကတ်ယ်…။ သူ့ကို အထဲ ဆှဲခေါလြိုကတ်ယ်….။ တရုတမြလေးက ညဝတအြကြီအဖြူလေးနဲ့ ပိုးသားလိုမွိုးအပြော့ အပါးလေးပဲ… ဘရာမဝတထြားဘူး…. စကစြမိုငဒြါ ကတော့ ဝတထြားတယ် အနကရြောကလြေး….။

သူ့ကိုကြည့်တ်ော့ ရယပြှလိုကတ်ယ်….။ တရုတလြို လာပြောတယ်…။ ခငမြောငဝြင်းလည်း တရုတလြိုမပြောတတဘြူးဆိုပြီး… ပြောလိုကတ်ယ်…။ ကောငမြလေး သဘောပေါကလြို့ထငသ်ည်… လကဟြုနခြှဟနေန်ဲ့ အကြီခွှတဖြို့ပြတယ်…. ။ သူကြယသ်ီးတွေ ဖြုတပြေးတယ်……။ နဲနဲလောနသညေ့ပြုံ… ပြီးတော့ ရှာဝါ ရှာဝါ ဆိုပြီး လကဆြှဲပြီး ရချိုးခန်းထဲခေါသ်ှားတယ်…။ ရစတေိခွိုးပေးတယ်…။ အဓိက ခငမြောငဝြင်းဟာကိုပဲ ဖြဲဆေးပေးလသည်ေ….။ ပြီးတော့ ရသေုတဖြို့ပေးပြီး ကုတငပြေါလြှဲခိုင်းလိုကသ်ည်….။

ကောငမြလေးကို ခငမြောငဝြင်း အကဲခတန်သည်ေ….။ ၁၉ နှစ်မှန်း ဘာလို့ ပတဈြပို့ယူကြည့်န်ိုငလြဲဆိုပြီး ရေးထားတာကို သဘောပေါကလြိုကသ်ည်…။ ကောငမြလေးရုပကြ ငယန်တေဲ့ပုံပေါကန်သည်ေ….။ လူကောင် သေးသေးညှပည်ှပမြဟုတ်…. ကိုယလြုံးလေးလှသည်…။ ဂဈတာရှိတဆြိုတာမွိုး ခါးလေးခွကပြှီး တငပြါးနဲ့ပေါငကြ ခွကမြနေ ပြည့ပြှည့လြေး….။ လုပစြားတာတော့ ဘယလြောကမြှမကြာသေးဘူး ထငမြိသည်…။ ဘောဒြီက ကစွလြဈပြီး ကိတတ်ာမဟုတဘြဲ ၁၈ /၁၉ အရှယရြှိတဲ့ တင်းတင်းရင်းရင်း ပုံလေးအတိုင်း ဖြစ်နသေေးသည်….။

ခငမြောငဝြင်းကိုလှဲခိုင်းပြီး လဈစရင်းနဲ့ သူ အာလုပကြငွြးပြီး ထုံးစံအရ ကိုယလြုံးကို လိုကန်မ်းပါတယ်… နို့နဲ့ ပြတပြါတယ်… နို့လေးလုံးသည်… အောပြဲရှိသေးသည်… ဒါပမယေ့ြ ပြားမကပ်…။ သူ ၁၀၀ ကို တနသ်ညထြငမြိသည်…။ တရုတသ်ိုင်းကားထဲက မင်းသမီးလေးတွလေို လှသညလြို့ သူ တွေးမိသည်….။ ဒါပမယေ့ြ ကိုယလြုံးကိုနမ်းတာ ခဏလေးလို့ သူ ခံစားရသည်….။ စုပပြေးတာကြာရင် တနပြါတယ် တွေးနတေုန်း ရခွတေထြဲက ရကေို ငုံလိုကပြှီး လီးကို လာစုပသ်ည်…။ လီးထည့ထြားပြီး အာလုပကြငွြးသလို လုပတ်ာကြောင့ြ အေးစကစြကရြတွနေေဲ့ လီးဒဈက အေးမှသှားမှု ခံစားခကြအြသဈ ရလိုကသ်ည်….။ ခဏ ကြီကြိကြီကြိလုပလြိုကြ စုပလြိုကပြှီးတော့ လုပတ်ာရပပြှီး ရတွကေေို အမိုကပြုံးထဲ ထွေးခလွိုကတ်ယ်…။ နောကြ လဈစရငကြို ထပင်ုံလိုကတ်ယ်…..။ ခုဏလို ထပလြုပပြှနတ်ယ်….။ ဒီတခါတော့ ပူရှိန်းအရတာ နဲ့ ခံရတာ တမွိုးကောင်းနပြနေရြော….။

သူကောင်းနတေုန်း… ရပလြိုကပြှီး…. ကြနဒြုံးစွပကြာ အပေါကြတကဆြောင့ပြါတယ်…။ ဆောင့န်ခွေိန် ခါးလေးခွကထြားတာကြောင့ြ ကောကကြှောင်းက လှနသည်ေ…။ ဖငလြုံးကို ကိုငလြိုကတ်ော့ လုံးချောလေး အသားလေးက နူးညံ့နသည်ေ…။ ဆံပငကြို ထိပပြေါတ်ငပြှီး ကလဈညှဈထားတာကို ဖြခလွေိုကတ်ော့ ဆံပငလြေးတွကလေည်း လှလသည်ေ….။ ခငမြောငဝြင်း သဘောကတွာကတော့ အသားအရညလြေးပဲ။ နူးညံချောမှတတ်ယလြို့ ခံစားရသည်…။ အပေါကြနေ ဆောင့န်ရင်ေး အိုးဘဘေီ ဖကခြြ ဖကခြြ ဆိုပြီး ပြောပေးလသည်ေ…။ ခငမြောငဝြင်းလည်း မင်း အင်ျဂလိပလြိုရတာပဲဆိုတော့…. ငါ လေ့လာနတောတဲ့…။ သူ အင်ျဂလိပစြာ သငတ်န်းတကရြင်း ဒါလုပစြားနတောတဲ့….။ ၆လစတေးရတယ်…။ သူ့အိမမြကကြ ယူအကဈြသှားမလို့တဲ့….။

ခငမြောငဝြင်းလည်း အီးအရမ်းကြီးတော့ မကောင်းပမယေ့ြ ကောငမြလေးသည် သူ့ထကတ်ော့ဆိုးသည်….။ ဒါပမယေ့ြ တဈယောကဆြိုလိုရင်းကို တဈယောကြ နားလညသ်ည့အြတွကြ အဆငပြှသှေားသည်….။ သူ့ကို နောကကြနေ လုပဆြိုပြီး ကုတငပြေါြ ကုန်းပေးလသည်ေ….။ ခငမြောငဝြင်းလည်း ဒီကဆောတ်ှကေ အသကေုန်းပေးကြတာပဲ…. မှနမြှနပြှီးစချင်ေလြို့ဖြစ်မယ်…။ အရင် ရနကြုနမြှာ သူနဖေူးတဲ့ ဆောတ်ောတ်ောမြွားများက ပကလြကကြှီး ကားပေးတာလောကသ်ာ တတသ်ည်…။ ကုန်းဖို့ မနည်းပြောရသည်..။ ကုန်းတော့လည်း ခါးက ဖားလို့ခုံးနပြနေရြော…။ ပြီးတော့ အား နာတယဆြိုပြီး ပုံစံပြောင်းချင်သ်ည်….။

ဒီကဆောတ်ှကြတေော့ ကုန်းရင် ဖငကြို နောကကြိုပစ်တယ်…။ ပြနတ်ှန်းဆောင့ပြေးတယ်… ခါးလေးခွကပြှီး လှလှလေး ကုန်းတတကြှတယ်…. ဆိုပြီး တွေးရင် ဖငလြုံးကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ ဒီကောငမြလေး ဖငမြှာ ဘာအဖုမှမပေါကဖြူးဘူးထငတ်ယ်… လုံးချောလေး အကြောတွပကြေန်တောလည်း မရှိ…. သဘောကသွှားသည်…..။ ခါးက သိမပြါတယဆြိုမှ ဖငကြုန်းလိုကတ်ော့ ခါးလေး ပိုသိမသ်ှားပြီး ဖငလြေးက လုံးကားလေး ဖြစ်သှားသည်….။ အမှှေးတွကေို အကုနရြိတထြားသည်…။ ဖငပြေါကလြေးကလည်း မပကြစြီးသေး.. အကြဲကြောင်းကလည်း မဲညိုကြီးမဟုတဘြဲ…. အားလုံးလှလှပပလေး ကြှရေုပလြေးလိုဖြစ်သည်….။ တငထြားတဲ့ ပုံနဲ့ အပြငန်ဲ့ ၈၅% တူသည်..။ အပြငမြှာ မကြလြုံးလေး နဲနဲကဉွြးချင်တ်ာနဲ့ ပါးလေးဖောင်းတာလေးပဲ ကြာသည်…။ ဒါပမယေ့ြ အားလုံးခွုံရင် ပုံအမှနသ်ုံးထားတာဖြစ်တာကြောင့ြ ကြနပေသ်ည်…။ အပြုံးမကြန်ှာလေးနဲ့ လုပပြေးနတောကြောင့ြ ၁၀၀ တဈရှော့ပမယေ့ြ သူတနသ်ညလြို့ထငသ်ည်….။

သူ ဖငကြို ခါးကနကေိုငပြှီး ဆကတ်ိုကဆြောင့တ်ယ်…။ ကြောကိုဖိပြီး ဖငကြိုပိုမှင့မြှင့ထြောငပြှီး ဆောင့တ်ယ်။ နောကြ မှောကရြကလြှဲခိုင်းပြီး သူထပကြာ ဖငလြုံးလေးကို ကပည်ှောင့ပြှနတ်ယ်….။ လုပလြို့ကောင်းပမယေ့ြ ဖီးတဆုံးနဲ့ မာတင်းမလာ…. သူ့လီးများ ပန်းသချင်ေပြှီလား တွေးပူသှားသည်….။ ရုတတ်ရကရြပလြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးက ပြီးသှားလားဆိုပြီး ကြနဒြုံးထိပကြိုလာညှဈသည်.. မပြီးသေးပါလားဆိုပြီး ပြောပြီး… နင် ပငပြန်းနလေို့ဖြစ်မယဆြိုကာ….. ပကလြကပြှနလြှဲဆိုပြီး အပေါပြှနတ်ကပြေးမလို့လုပတ်ော့ ခငမြောငဝြင်းဟာက ပြော့လာတယ်…..။ ဒါနဲ့ ကြနဒြုံးဆှဲခွှတလြိုကပြှီး တဈရူးအစိုနဲ့ သုတပြှုပေးပြီး စုပပြါလရေော….။

ခငမြောငဝြင်းလည်း စုပပြေးတာ ဆရာကတွာမို့ ပြနကြောင်းလာသည်…..။ ပါးစပထြဲ တံတွေးတွေ အများကြီးနဲ့ စုပပြေးပြီး တံတွေးတွေ လွှံကပြှီး ဖငကြှားထဲတောင် စီးကာနသည်ေ။ လကကြလည်း ခငမြောငဝြင်းဥကို တံတွေးတွနေဲ့နှယပြှီး ကိုငပြေးနသည်ေ…။ လကတ်ဈဖကကြ ခငမြောငဝြင်း ဗိုကကြိုပြတလြိုကြ ၊ နို့သီးလေးတွကေို ခွလေိုကန်ဲ့ ဘကပြေါင်းစုံကနလှေုပဆြောပြေးတာကြောင့ြ ခငမြောငဝြင်းကောင်းလားပြီး ပြီးချင်လြာသညန်ှင့ြ.. ပါးစပထြဲပြီးခလွိုကသ်ည်….။ တွန့သ်ှားတာကြောင့ြ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အတံကို လာကိုငပြှီး လရညတ်ှကေို ပါးစပန်ဲ့ အကုနစြုပလြိုကပြှီး…. အမှိုတတ်ောင်းထဲ ထွေးခလွိုကသ်ည်….။

ခငမြောငဝြင်းလည်း ပြီးသှားတာကြောင့ြ လိငစြိတမြရှိတော့ဘဲ တခွား စိတတ်ှရေောကလြာရာ ဒီကမှနမြှန် ပြနထြှကသ်ှားချင်လြာသည်….။ ကောငမြလေးလည်း သူစုပတ်ာကောင်းလားမေးရင်း ရချိုးခန်းထဲ ခေါပြှီး ခါးအောကပျိုင်းကို ရဆေေးပေးလသည်ေ…..။ နောကအြခန်းထဲပြနလြာကြပြီး ခငမြောငဝြင်းက အဝတဝြတ် ကောငမြလေးက ဖုန်းကိုငပြှီး မကဆြေ့ပို့ မှှယောခင်းပြနဖြှန့ြ တာဝါအသဈတွေ ပြနခြင်း ဘာညာလုပပြှီး ခငမြောငဝြင်းနားလာတော့ ၅၀ တန် ၂ ရှကြ ထုတပြေးလိုကတ်ယ်…။ နောကြ နှုတဆြကပြှီး ပြနဆြင်းလာတော့ လှကေားမှာ ကြနဒြိုရှေ့မှာ ကနွခြဲ့တဲ့တဈယောကြ တကလြာတာတွေ့တော့ ခငမြောငဝြင်း သဘောပေါကသ်ှားသည်….။ ငါအပါအဝင် ကနွြ ၂ ယောကလြည်း ဒီဆောလြေးကို ခွိတန်ကြတောပါလားဆိုပြီးတော့….။

နည်းနည်း စိတင်ှိမအြောင် အအေးလေးဘာလေး သာကမြယဆြိုပြီး ဖုကောကတ်ဈခုထဲဝငပြှီး အအေးမှာပြီး ပိုကဆြံပေးတော့… ၅၀ တနကြှီး ၂ ရှကြ ဖြစ်နသည်ေ…။ သူကားခပေးပြီးကနွတ်ာ ၁၅၅ ဒေါလြာ…. ၁၀၀ ပေးလိုကရြင် ၅၅ ကနွရြမှာ အခု ၁၀၀ ဖြစ်နသည်ေ….။ ကားဆရာပြနအြမ်းတဲ့ ၅ ဒေါလြာ မတွေ့တော့….။ သူလည်း စဉြးစားကြည့်လြိုကတ်ော့… သူပိုကဆြံပေးတုန်းက ၅၀ နဲ့ ၅ ဒေါလြာတနတ်ှေ ပေးလိုကမြိတာဖြစ်မယလြို့ တွေးမိသှားပြီး အားနာသှားသည်….။ နှစ်ယောကစြလုံးက လောနသည်ေ….။ အခန်းမီးကလည်း နံရံကပမြီးဝါလေး နဲ့ ပိုကဆြံ ၂ ရှကကြ အရှယမြတူပမယေ့ြ ၅၀ တန် ၂ ရှကထြငပြှီး သူကပေးတယ် ဟိုကလည်း အဲ့တိုင်းခေါကရြကလြေး ယူလိုကတ်ယ်…. အဲ့တာပဲဖြစ်မယ် တွေးလိုကသ်ည်….။

တကယတ်ော့ ခငမြောငဝြင်း ဆောလြေးဆီ နောကရြကထြပလြာမယ် တွေးထားသည်။ အခုတော့ အားနာသှားတာကြောင့ြ ပြနမြသှားတော့ခွေ။ တခွား ဆောတ်ှကေိုလိုကခြွိတပြှီး ဆကတ်ိုကသ်ှားလသည်ေ….။ ဒီတဈခါတော့ ခငမြောငဝြင်းနပသ်ှားပြီး မကဆြေ့ကို ဂုဂယခြဘြာသာပြန် ဆော့ဝဲကနေ တရုတလြိုပြနပြှီး ပို့တော့ တရုတလြိုပြနပျို့လာသည်…..။ အဲ့ကနေ ခွိန်းခကြပြှီး သှားလတေော့သည်….။ နောကထြပ် ၃ ယောကလြောကထြိသှားခဲ့လိုကလြသည်ေ….။ ဒါပမယေ့ြ သှားတိုင်း သူ မပြီးခွေ…. လကန်ဲ့လုပပြှီး ဖြစ်ညှဈပြီး ပြီးမှသာထွကခြငွသ်လို ထွကသ်ှားသည်….။ ဒါကြောင့ြ သူသှားတာတွရပေထြားပြီး…. တခွား အလညအြပတန်ရောတွေ သှားလသည်ေ….။

………………………………………………………..

လပြညေင်ေးတို့ခေါဆြောငရြာ အလှမ်းမှို့ဆီ….
ခံစားခကြမြဲ့သူရယ်…
ဒီအနမ်းတို့ အပြောသ်ဘောလား…
တဈခွိနကြစသိခဲ့တဲ့ မှူမှုနတ်ှကြေားထဲက…
လမ်းပြောကသ်ူကို အလင်းပြသူရာ…
နရောတွတေိုင်း…
ပုံရိပတ်ို့ထငဆြဲပါ…
ဒါ သူ မခစွခြငကြတည်းက…
ခစွမြိလို့ထငပြါရဲ့…
ဒီရငခြှငမြှာ ဒီအလှမ်းတွေ…
ပဲ့တငထြပန်ေ အာကာအထိ…
ရှိစတေော့ကြယ်…
မင်းမှ မသိဘဲ….

လင်းတဈယောကြ မန်တလေးက ပြနလြာတော့ ကားပေါမြှာ ခငမြောငဝြင်း တိုးတိုးလေး ဖြင့တ်ုန်းက နားထောငခြဲ့တဲ့ Julia Noe ရဲ့ ရှိစတေော့ သီချင်ြးလေးကို တဈယောကထြဲ သူ့အခန်းကုတငလြေးပေါမြှာ လှဲနရင်ေ နားကြပလြေးနဲ့ နားထောငန်သည်ေ။ ဒီနေ့ရုံးပိတရြကြ မိုးတွလည်ေး အပြငမြှာဆှနသေည်ေ…။ မိုးစကတ်ှရေဲ့ မှနပြှတင်းကို လာထိသံတွကေ တံခါးလာခေါကမြယ့သ်ူမရှိတဲ့ သူနှလုံးသားကိုတွေးမိပြီး သူ့သိမင်ယစြိတတ်ှကေို မကြားချင်ယ်ောငဆြောငခြငွသ်ည်…။ ဒါကြောင့ြ… သူမကြားမိအောင် သီချင်ြးလေးနားထောငန်ခွင်ေးဖြစ်သည်…။ ဒါ သူ မခစွခြငကြတည်းက ခစွမြိလို့ထငပြါရဲ့ စာသာလေး သူသဘောကသွည်……။ ခငမြောငဝြင်းကို သူ သတိရနမေိသည်…။ လမ်းမှာ ရီပိ ထားပြီး ဖြင့လြာတဲ့သီချင်ြးလေးမို့ သူကိုလှမ်းလာသည်…။

သူ့အဈမအခန်းထဲ သူသှားမှှကြညေ့သ်ည်…။ သူ့စိတထြဲ ခငမြောငဝြင်းကို သူတအားရင်းနှီးနသည်ေ။ ပြီးတော့ သူ့အဈမပြတဲ့ ဓါတပြုံထဲက သူ့သူငယခြငွြးဆိုတဲ့ အဈကိုလို့ထငမြိသည်…။ သူမမှတမြိ…။ သူ့စိတကြ ခံစားခကြကြှောင့ြ ဆကစြပမြိသှားတာ ဖြစ်နမလေား…လို့ သူ့ကိုယသ်ူ သံသယပြနဝြငမြိသည်…။ သို့ပမယေ့လြည်း ခငမြောငဝြင်းကို သူသတိရနတောတော့အမှန်..။ ဓါတပြုံမတွေ့။ ခငမြောငဝြင်းကို သူ သတိထားမိသည်….။ ခငမြောငဝြင်းသည် ကြငန်ာပြော့ပြောင်းတဲ့စိတရြှိတယ်…။ သူ့ကိုလည်း ငှနေဲ့ခေါလြာပမယေ့ြ အနိုငမြယူ…။ သူဂွီကတွာကိုတောင် နားလညပြေးခဲ့သည်…။ သူ့အတွကြ ကြေးစားဆိုတာကိုတောင် မေ့သှားစခေဲ့သည့အြတွကြ ကြေးဇူးတငမြိသည်…။ သူ့မှာ ပကြသ်ှားတဲ့ ရညစြားတွရှေိသည်။ အနနေီးစပခြဲ့သည့တ်ိုင် သံယောဇဉြ မတွယမြိသလောကပြင်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ခံစားခကြပြကြပြှယပြှီး ပကြဆြဲကြသည်……။

တကယတ်ော့ ခစွလြို့တွဲခဲ့တယဆြိုတာထကြ အဖောမြဲ့နတေဲ့သူ့အတွကြ သူ့ကိုနှေးထွေးအောငထြားပေးမယ့ြ နှလုံးသားကို သူ လိုအပန်တောဖြစ်သည်…။ သူ့စိတထြဲ သူမှတမြိနတောတဈခုကတော့ သူ့အဈမသူငယခြငွြးဆိုတဲ့ အဈကိုကြီးကို ဓါတပြုံလေးမှငပြှီးကတည်းက ရငထြဲမှာရောကန်ခေဲ့တာကိုပဲ ဖြစ်သည်…။

တဈခါတဈလေ သူ အရူးထသည်…။ သူတို့ အမှတမြထငတ်ှေ့ကြတယ်…။ အဲ့အဈကိုကြီးက သူ့ကို ခစွစြကားတွပြေောတယ်…။ သူက အိုငတ်ငခြံထားပြီးမှ… ခစွတ်ယလြို့ အဖြပေေးမယပြေါ့…။ အဲ့ကြတော့မှ… သူကပြောမယပြေါ့..။ သူ့အဈမ သူငယခြငွြးတွ စုရိုကထြားတဲ့ ပုံလေးပြကတည်းက ကိုကို့ကို ကြိတခြစွန်ခေဲ့တာဆိုပြီးတော့…။ သူ တွေးချင်တ်ာတွေးပြီးမှ… သူ့ကိုယသ်ူ အရူးမလို့ ပြနပြှောမိတာ အကြိမကြှိမ်….။ မှနပြှတင်းကနေ အပြငဖြကမြှာ ရှာနတေဲ့ မိုးစကတ်ှကေို ကြည့်ရြင်းနဲ့…

“မိုးစကတ်ှရယ်ေ တိတပြေးပါတော့လားဟယ်… နငတ်ို့ကြောင့ြ ကိုကို ငါ့ကို လာမရှာဘဲ အိမတ်ှင်းအောင်းနပေါဦးမယ်…“

လင်း ဖြဖြလေးပြောလိုကပြမယေ့ြ စိတထြဲကတော့ ငါနဲ့ ကိုကိုနဲ့ တွေ့ဆုံမှုက ပြောရြပမယေ့ြ လှပခဲ့တာတော့ မဟုတပြါဘူး….။ ကိုကိုလာရှာရငလြည်း ငါ ပုန်းနပေါတော့မယ်….။ စိတကြူးယဉတ်ာတွေ ရပသ်င့ပြှီ…. ဆိုပြီး စောငကြိုခေါင်းမူးခွုံပြီး သီချင်ြးမှူးမှူးပြောင်းလိုကပြှီး အသံကို မှင့လြိုကလြသည်ေ….။ စောငခြေါင်းမူးခွုံလိုကတ်ာတာကြောင့ြ မကြန်ှာကြကမြှာကပထြားတဲ့ အနုမှူကြယလြေး လလေးတွကေ လင်းရဲ့ မကြရြညလြေးတွကေို မမှငလြိုကရြပေ……။

………………………………………………………..

East coast သဲသောငပြှငပြေါြ ခငမြောငဝြင်း ပကလြကလြှနထြားပြီး ကောင်းကငကြ ကြယတ်ှကေို ကြည့်န်သည်ေ……။ ဖုန်းလေးထဲက ဇောပျိုငသ်ီချင်ြးလေးဖြင့ပြှီး ရငဘြကပြေါတ်ငထြားသည်….။ ဇောပျိုငရြဲ့ အလှမ်းပငလြယသ်ီချင်ြးရဲ့ စာသားလေးတွေ လိုကဆြိုရင်းနဲ့ လင်းကိုတွေးနသည်ေ……။

အခွိနတ်နရြငပြှန် အခစွန်ေ့တို့ဆုံးတဲ့အခါ တိမစြိုငဖြှူတွလေို မင်းလေးလည်း ဝေးလှှင့လြို့သှားမှာ… ကိုသိပြီးသား….. ကိုယပျိုငဆြိုငတ်ာဟာ သဲများထဲရေးတဲ့စာ သောငပြှငတ်ှပေေါကြို လှိုင်းတကတ်ော့ ပြောကပြကြလြို့သှားမှာ… သိနှင့ပြှီးသား…. အတူဆုံခွိနလြေးတွရယ်ေ… မင်းအတွကတ်ော့ ခဏပြောသ်ဘောလား…. အိမပြှနခြွိနလြမ်းပေါမြှာ… ကိုယဟြာလေးပုံပြငတ်ဈပုဒလြား…. အလှမ်းပငလြယ်… ကိုယ့န်ှလုံးသားဖြင့ကြှည့ရြငမြှငမြယ်…. ရငခြုနသ်ံလေးတွလည်ေး ပြ့ကြဲ ပငလြယကြှီးထဲ… မင်းနားမှာပဲ တိတတ်ိတလြေးလဲပျိုရင်းနဲ့… အခိုကအြတန့လြေးနရတေဲ့ခဏ… အမြဲဖြစ်ရငဘြယလြောကကြောင်းမလဲ… ခစွသ်ူရယ်…

စနညနေမေို့ လူတော့များသည်….။ ကိဈစမရှိ သူလည်း သူ့ဖာသာ အရှိနကြောင်းနသည်ေ…။ ညနထေဲက ဝီရောထားတဲ့ ကိုကာကိုလာဘူးကြီး ဘေးခပြှီး ပငလြယထြဲကြည့်န်သည်ေ….။ ထိုငတ်ာကြာတော့ လှဲခပြှီး ကောင်းကငကြို ဆကကြှည့န်တောဖြစ်သည်….။ သူတွေးနသည်ေ… လင်း အဆငပြှရေဲ့လား။ သူရဲ့ အခွိနပျိုင်းအလုပကြို တကယရြပလြိုကစြချင်ေသ်ည်…။ သူ့ဆန်ဒအတိုင်းဖြစ်ပါ့မလား… သူလင်းကို ကြိုကန်တောလား..။ တွေ့တဲ့ရကကြ… တဈရကပြဲထားပါတော့… သာယာတာလား…. သူ့ကိုယသ်ူမေးသည်…။ လင်းမကြလြုံးတွကေ သူ့ကိုရင်းနှီးကြှမ်းဝငန်သညေ့ြ လူတဈယောကလြို တွေ့ရသည်…။ လင်းကပဲ အမူအရာကောင်းတာလား… သူကပဲ လူကဲခကည်ံ့သှားတာလား… ခငမြောငဝြင်းမေးခွန်းတွေ ကိုယ့ကြိုတန်းစီမေးလိုကသ်ည်…။ ဘာလို့ သှားကူညီတာလဲ…. ဝင်းကြောင့လြား…။ ပြီးတော့ ကူညီတာ ဘာလို့ လင်းကို မသိစချင်ေတ်ာလဲ… အားနာနတောလား…။ ကိုယ့ကြို အပြဈတငမြိနတောလား….။ ဝင်းရဲ့ ညီမကို ပိုကဆြံနဲ့ ခေါလြိုကတ်ာကို စိတထြဲ တဈခုခု ဖြစ်နတောလား….။ တဈဖကကြကြည့်ရြင် ဘာဆိုငလြို့လဲ ဝင်းနဲ့ သူ့ကဖကြသ်ှားပြီးပြီ လမ်းခွဲထားပြီးသား…။ သူ့ညီမမှန်းသိလို့ ခေါခြဲ့တာလည်းမဟုတဘြူး…။ ဒါတွကေ တိုကဆြိုငမြှု ကြီးကြီးမားမားတိုကဆြိုငမြှု…။ လင်းက ဝင်း နဲ့ ဆငလြို့ သဘောကတွာလား….။

အဲ့နေ့ရာမှာတော့ သူသချောပြနတ်ှေးကြည့်သ်ည်….။ ဝင်း နဲ့ လင်းနဲ့ ဆငတ်ာကဆငတ်ာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ ဝင်းကိုချောတယပြှောရင် လင်းက ခစွဖြို့ကောင်းသည်..။ ပြီးတော့ ဝင်းက ကိုယ့အြတွကြ နဲနဲကြည့်တ်တသ်ည်…။ လင်းကို သူများပြောရြင် သူလည်းပြောတ်တသ်ည့ပြုံစံလေး…။ သူအခု လွှောကလြုပန်တောတွကရေော သကသ်ာရာ ရစတယေလြို့ ခံစားမိလား….။ အနာနဲ့ ဆေးမှားနပြေီထငလြား…. သူလင်းကို တွေ့ချင်လြွှင် အလှယလြေး ဒါပမယေ့ြ တွေ့ချင်တ်ဲ့ ပုံစံကို လင်း သဘောပေါကဖြို့လိုမယ်….။ လင်းကရော သူ့ကိုတွေ့ချင်ပြါ့မလား…..။

သူဒီမှာ မင်းကြောန်ိုငပြှောသလို သကသ်ာရာလိုကလြုပန်တောတွကေ တကယရြောသကသ်ာရဲ့လား… သူ့ကိုယသ်ူ မညာတမ်းပြနမြေးသင့ပြှီ…။ အနာနဲ့ဆေး မှနသ်ည့တ်ိုင် ကုသပုံလှဲနတောရော မဖြစ်နိုငဘြူးလား ပြနမြေးသည်….။ သူကြည့်ဖြူးတဲ့ တရုတသ်ိုင်းကားထဲက ဂိုဏြးတဈဂိုဏြးကထွငထြားတဲ့ အဆိပကြို သူတို့ပဲပြနဖြှနေိုငသ်ည်…. ။ တကယလြို့ ငါ လင်းကိုလှမ်းနတောက အဆိပဆြိုရင်…. ငါလင်းဆီမှာပဲ ဖြဆေေးရှာတာက တွေ့ကရာ ရမ်းကုတွဆေီက ကုသတာထကြ ကောင်းမှာသချောတယ်…။ ရုတတ်ရကြ ခငမြောငဝြင်း ဆကခြနဲ ထထိုငလြိုကပြှီး…. မင်းကြောန်ိုငဆြီ ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်…..။

………………………………………………….

ဂွာကြီးဒိုငကြဈ ( ၁ )

“ အေးပြော ခငမြောငဝြင်း“

“သားကြီး ငါ့ကို လယောဉလြကမြှတ် ဝယပြေးပါလား။ ငါမနကဖြှနလြောကြ ပြနခြငွတ်ယ်….“

“ဟ… မင်းကတဈပတလြောကဆြိုရငပြဲ ပြနရြတော့မှာကို…။ ငါ့ အော့ဖဒြေးတွလည်ေး လာတော့မယ်.. နလေိုကပြါ့ဟ… ဘာဖြစ်ပြနပြှီလဲ….“

“ငါပြနခြငွလြာလို့….“

“နေဦးကြာ ငါပြနလြာမှပြောတာပေါ့…. အလုပထြဲမှာကြ…“

“အေးအေး အိမကြှမှပြောကြတာပေါ့..“

မနကဖြှနမြနကပြှနလြာမှ ထပပြှောတော့မညဟြုတွေးကာ ခငမြောငဝြင်း သဲပြငပြေါြ ပြနလြှဲခလွိုကသ်ည်…..။

တီတီ ဗိုကဘြာမှ မကဆြေ့ဝငလြာသည်….။

“ကိုခငမြောငဝြင်းကြီး အားလား ဖုန်းပြောချင်လြို့…“

“အားတယ်“

ဆိုပြီး မွိုးညှန့ဆြီက မကဆြေ့ကို ပြနလြိုကလြသည်ေ…။ ခကြခြငွြးမွိုးညှန့ဆြီက ဗိုကဘြာကော ဝငလြာသည်…။

“ဟယလြို ကိုခငမြောငဝြင်း ကြားရလား…“

“ကြားရပါတယဟြ…ဘာကိတ်“

“ဘယတ်ော့ပြနလြာမှာလဲ…. ဒီမှာပငွြးလို့ပါဗွာ…“

ခငမြောငဝြင်းစိတထြဲ ပြနခြငွပြါတယဆြိုမှ…..။

“အေးပါ ပြနလြာတော့မှာပါ… ငါ့ကားရော မင်းသချော ဂရုစိုကထြားရဲ့လား…“

“ကြုပဝြပရြှော့မှာ သချော ခွငထြောငခြထွားပါတယဗြွာ…။ ဪ အခုမှ သတိရတယ် အဓိကပြောချင်တ်ာ… ကိုခငမြောငဝြင်းမှာထားတဲ့ ကားကငမြရာရောကလြာပြီ ၂ စားပါလာတယ်…။ တဈစားက အောရြဂငွန်ယ် ဘကမြှနကြနေ အောကဖြကမြှာ တပရြမယ် နောကတ်ပတ်ာ နောကတ်ဈခုက ဘကမြှနခြွိန်းရမယ်…. သူကတော့ ရှေ့ကငမြရာရော ကားထဲပြနရြိုကတ်ဲ့ကငမြရာရော အပြောကပြဲ ကြိုးပါပြောကတ်ယ်… ဈေးကတော့ နဲနဲပိုများတယ်…. ဘယတ်ဈခုတပမြလဲ“

“ငါကကငမြရာကို ကိုယ့လြုံခွုံမှု သူ့လုံခွုံမှုအရသာတပခြငွတ်ာ….။ ကငမြရာမှငရြတော့ မသမာမှုကို ဟန့တ်ားသလိုတော့ ဖြစ်တယ်…။ ဒါပမယေ့ြ ပုံမှန် ပါဆငဂြွာတွေ စိတအြနှောကအြယှကတ်ော့ မဖြစ်စချင်ေဘြူး။ အဲ့တော့ ဒုတိယတဈခုပဲ တပလြိုကပြါ….။ မင်းစိုကပြေးထားလို့ရတယမြလား….။ အောြ ဒါနဲ့ အောရြီဂငွန်ယ် မှနတ်ော့ သိမ်းထားပေးပါ…။ ကားရောင်းရင် နောကဝြယလြကကြို အောပြတလြည် ထည့ပြေးချင်လြို့….“

“ရတယ် ကိုခငမြောငဝြင်း ကြှနတ်ောလြုပပြေးထားမယ်…..။ ဒါနဲ့တဈခုပြောချင်လြို့….။ ကြှနတ်ော့ဝြကရြှော့က ပြငန်ကြေ ကုမျမဏီ တဈခုက မနန်ဂွောတဈယောကြ သူ့ကား အခုပြငထြားတာ ၄ / ၅ ရကလြောကထြိုးထားရမှာမို့ အဲ့တာ ၄ / ၅ ရကစြာ ကားတဈစီး ငှားချင်တ်ယ်…။ ကိုခငမြောငဝြင်းကား ငှားမလား…။ လူကိုတော့ အာမခံတယ်.. လူရင်းတွပေဲ ။ ဈေးကတော့ ကိုခငမြောငဝြင်း ပြောပါ…..“

“မင်းလူကစိတခြရွလို့လား… ငါ့ကားကိုငါဘယလြောကြ ဂရုစိုကလြဲ မင်းသိပါတယ်….“

“စိတခြရွတဲ့လူမို့သာပြောတာပါ…။ ကိုခငမြောငဝြင်းကားကို ကိုယ့ကြားလိုပဲ သုံးမယ့သ်ူမို့ပြောတာပါ…။ ဒီတိုင်းရပထြားမယ့အြစားပေါ့…။ ပြီးတော့ ၅ ရကလြောကပြဲမို့ပါ….။ ပြနလြာလို့တဈခုခု ပကြယ်ှင်းရင် ကြှနတ်ောြ လုပပြေးပါ့မယ်…..“

“မင်းအာမခံရငတ်ော့ မင်းပဲစီစဉလြိုကပြါ….“

“အိုကေ ကိုခငမြောငဝြင်း….။ ဒါနဲ့ ဂေးလမ်းသှားပြီးပြီလား…“

“မင်းမကြေီးတောြ ဂေးလမ်းလား ဂလမြေးပါဟာ…“

“အင်းပါ အဲ့လမ်းသှားပြီးပြီလား ဆောတ်ှထွကေခြေါန်ကြတော အောတိုကဆြို…“

“ရှိတော့ရှိပါတယ်… ငါ့ကောငပြှောတာ သူတို့အစိုးရက စည်းတွေ ထပထြပကြှပကြှပလြာတော့ လမ်းပေါအြရငကြလောကြ လူလုံးမပြကြတော့ဘူးတဲ့…။ ဟုတတ်ော့ဟုတတ်ယ် အကုန် မှနခြန်းထဲမယ်…. လမ်းပေါသ်ိပမြတွေ့ဘူး….“

“ပြနလြာရင် အတွေ့အကြုံလေးပြောပါဦး….“

“အေးပါ ၇ ရကလြိုသေးတယဆြိုတော့ မနကဖြှနကြ မင်းလူကားစယူရင် ၅ ရကပြဲရမှာနောြ….။ ပြီးတော့ မင်းလာကြိုပေးမယမြလား….. လဆေိပကြို“

“လာပေးမှာပေါ့….လဘကရြညဆြိုငထြိုငတ်ိုင်းသတိရနတော…။ ကိုခငမြောငဝြင်းသာ အင်ျဂလနကြ သူ့အဈကိုဆီ အပြီးလိုကသ်ှားရင် ငါနတေောငန်တတေမြလားတောင် တွေးမိနတယ်ေ…“

“ဟာ…အရေးထဲ လာနှဲ့နသေေးတယ်… မင်းကြီးတောြ ငါက တဈပတန်ရငေပြှနလြာမှာ… ဘောလိုပဲ…“

“ဟားဟား စတာရော အတညရြော ဒါပဲဗွာ….။ အဈကို့ကား သှားကိုငလြိုကတ်ော့မယ်..“

“အေးပါဟ…အိုကအေိုကေ… မင်းအတွကလြကဆြောငဝြယခြဲ့မယ်….“

“ဟုတဟြုတ်“

မွိုးညှန့ဖြုန်းခသွှားတော့ အင်း ဒီအတိုင်းဆို ငါလည်း မင်းကြောန်ိုငစြိတမြဆိုးအောင် ဆကန်လေိုကတ်ာပဲ ကောင်းပါတယ်…..။ ဘယလြောကမြှလဲကြာမှာမှ မဟုတတ်ာ…..။ မနကစြောစော မင်းကြောန်ိုင် ပြနလြာတော့

“ဟေ့ကောင် ခငမြောငဝြင်း မင်းဘာအရူးထတာလဲ။ မင်းပြောတော့ ၂ ပတဆြို။ အခုတော့ ၁ ပတထြဲလားကြာ…“

ဖေ့ဘုတထြဲက အခုနောကပျိုင်းအသုံးပြုလာကြတဲ့ လှရှေေ့က ကုလားလေး ပုံစံဖြင့ြ ဟာသလုပမြေးလိုကခြှင်းဖြစ်သည်…။ ခငမြောငဝြင်းလည်း အားနဖေေ့ဘုတပြှတန်တောမို့ ခကြခြငွြးလသေံကြားသိလိုကပြှီး ရယခြငွသ်ှားကာ….

“ဟာ အရေးထဲ မင်းလည်း ဖေ့ဘုတတ်ှေ သိပမြသုံးနဲ့ ရူးသှားဦးမယ်….“

“ဟဲဟဲ မင်းမပြနတ်ော့ဘူးမလား…“

လိုချင်သ်ည့အြဖြရအေောင် ကြုံးသှင်းမေးလိုကသ်ည်…။

“အေးကြ မင်းအပေါမြူတညတ်ယ်“

ပိတမြေးခံရပမယေ့ြ ရသလောကြ အရညည်ှဈမယဆြိုပြီး ခငမြောငဝြင်း ပြနဖြှပေေးလိုကသ်ည်….။

“ဟားဟား လဒ တောပြှီ မှနမြာကားရိုကန်တောမဟုတဘြူး… ငါ့မှာပလနရြှိတယ်… Arab street မှာ ရီရှား ဆှဲမယ် ဆီမာဆကသ်ှားမယ်… ဝါသနာပါရင် ထိုင်းကလပပြါသှားကြတာပေါ့….“

“ငါ…..“

“ပြနမြယပြှောမလို့လား…..ပြနလြေ…. ဘယန်ေ့ပြနမြလဲ…“

“ငါ…ပြောချင်တ်ာ…. အခုတောင် သှားချင်လြာပြီလို့… ဟဲဟဲ“

“လဒကောင် အပြောအြပါးလေး မကလြုံးပေးလိုကတ်ာနဲ့ မကြခြှကကြ ခကြခြငွြးပြောင်းသှားတယ်….“

“ဟားဟား….“

ဒီလိုနဲ့ နောကြ ၂ ရကလြောကန်တေော့ မင်းကြောန်ိုငပြှောထားသည့အြတိုင်း ရှီရှားသှားဆှဲပြီး Beach Road ပေါကြ ဆီမာဆကဆြီ တကသ်ှားကြလသည်ေ….။ တဈယောကတ်ဈခန်းယူပြီး ခငမြောငဝြင်းသူ့အခန်းထဲက စောင့န်လေိုကပြှီး ခဏနတေော့ စောလြေးတဈဗှဝငေလြာပြီး တဈခါသုံး အတွင်းခံဘောင်းဘီအပါး လာပေးသှားသည်…..။ လဲပြီးခဏစောင့န်ပေါလို့ ပြောသှားသေးသည်…။ ကောငမြလေးက လုံးလုံးကစွကြစွလြေး…. မကြန်ှာနုနု လကစြတော့ပြင်းမယ့ပြုံ… လကမြောင်းတွေ လကခြွောင်းတွကေ သနမြာလှသည်….။ ခငမြောငဝြင်း ထုံးစံအတိုင်း အစတဈခုရတာနှင့ြ ဆကတ်ိုကလြိုကတ်ှေးတော့သည်…။ အဝတလြည်း လဲနရင်ေးပေါ့…..။

ဒီလကခြွောင်းတွနေဲ့ ပုခုံးတွေ ဇကတ်ှေ ကြောတွေ နှိပရြငတ်ော့ လကပြေါကမြယ့လြကမြွိုး….။ တကယလြို့ ဟတပြီးအန့ဒြင်း လုပမြလားမေးရငပြှုတတ်ူနဲ့ ညှပသ်လိုဖြစ်နမလေားမသိဘူး….။ နာရငတ်ော့ ဒုကျခ။ တောကြှာထုပေးရင် ကြိုးသှားမှဖြင့ြ…. အောြ မဖြစ်လောကပြါဘူး ထုတိုင်းကြိုးရအောင် ငါ့ဟာကကြာရိုးမှ မဟုတတ်ာ။ ပြီးတော့ ထုသမွှလူ ကြိုးကြိုးနရင်ေ ဒင်းတောငဒြီမယမြရှိလောကပြါဘူး…. အခွအနေကြညေ့တ်ာပေါ့….။

တွေးနတေုန်း ခုနကကောငမြလေး ပြနဝြငလြာပြီး…ကုတငပြေါြ မှောကဆြိုပြီး မကြန်ှာကို မာဆကကြုတငရြဲ့ အဝိုင်းပေါကဖြေါကထြားတဲ့သည့ဖြကြ နစပြေေီး နရောကအွောင် လုပပြေးသည်…။ နောကြ ဘာဆီသုံးမလဲမေးတော့… အဆငပြှတောသာသုံးဆိုပြီးပြောလိုကသ်ည်….။ ကောငမြလေး ဆီပုလင်းတွထေဲက တဈခုကိုထုတပြှီး ကြောပြငပြေါအြစကလေးတွခပြှေီး သူ့လကဝြါးထဲကိုလည်း ထည့ပြှီး ပြတကြာ ကုတငဘြေးကနေ ရပပြှီး ခငမြောငဝြင်းကြောပြငကြို လာပြတပြေးလသည်ေ….။ အားပါးပါး….လကဖြဝါးလေးက နူးညံ့သည့အြထိအတွေ့ကို ခံစားလိုကရြသည်….။ လကဖြဝါးတွေ အထကအြောကြ ပြတသ်ပခြှင်း ဘေးနံတွေ နဲ့ ပေါငတ်ှေ ခွသလေုံးတွေ ဖငလြုံးတွကေို ဘောင်းဘီအောကထြဲ လကန်ိုကပြှီး ပြတန်တောကြောင့ြ ခငမြောငဝြင်း တောငခြငွလြာသည်….။ စိတထြဲကလည်း… မကြန်ှာနရောကသာ ဖေါကထြားတယ် အေားကားထဲကလို လီးနရောကပါ ဖေါကပြေးထားရင် ကောင်းမှာပဲ တွေးလိုကမြိသည်….။ ဆီနဲ့ပတသ်တခြှင်းပီးတော့ ခငမြောငဝြင်းခေါင်းရင်းဖကမြှာ မတတ်ပရြပပြှီး ပုခုံးကိုလကမြနဲ့ နှိပပြေးလသည်ေ…။ လကဖြဝါးလေးနူးညံ့သလောကြ လကကြတော့ တကယပြေါကသ်ည့လြကဖြစ်သည်…။ လကဝြါးနုသလောကကြ လကခြွောင်းတွသနေလြှသည်….။

“အား အာ့ အီးအီး…..ကောင်းလိုကတ်ာ…“

ခငမြောငဝြင်း အသံထွကအြောင် ညည်းနသည်ေ။

“ခစ်ခစ်..“

ကောငမြလေးရယကြာ… ဒီထကကြောင်းတာရော လိုချင်သ်ေးလား ဆိုပြီး ခငမြောငဝြင်းကို မေးလိုကသ်ည်…။

ခငမြောငဝြင်းလည်း ခေါင်းထောငလြာကာ…..

“ဘယလြိုမွိုးလဲဟင်“

ဆိုပြီး မေးတော့….

“ဟမ်းဂွော့လုပပြေးမယလြေ…. ၅၀ ထပပြေးရမယ်…. ဘလိုးဂွော့နဲ့ ဖကဖြဂြွော့ တော့မရဘူး…“

ခငမြောငဝြင်း တွကခြကြလြိုကသ်ည်….။ ထုတာ ကိုယ့ကြိုလည်း ထုရတာပဲ… မသကာ မှုတပြေးတာဆိုတောသ်ေး….။ ဒါပမယေ့လြည်း ကောငမြလေး ပြီးတဲ့ထိ ဆီတွေ အရှှဲသားနဲ့ ထုပေးတာမွိုးမခံဖူးတော့ ခံကြည့်ခြငွသ်ည်…..။ ရောကမြှတော့ ခကြှာဆိုပြီး….

“အိုကေ…“

“ဒါဆို ပကလြကလြှန်…..အိုး…..ခစ်ခစ် ရယဒြီလား“

ကောငမြလေးလှနခြိုင်းတော့ ပကလြကလြှနလြိုကရြာ ခငမြောငဝြင်း လီးက ၉၀ ဒီဂရီ ရယဒြီဖြစ်နသည်ေ… ။ ကောငမြလေး စားပြဲခုံပေါကြ ဂယွတ်ှေ အောလဟော လောင်းခလွိုကသ်ည်….။ ဘောင်းဘီနဲ့ အသားနဲ့ကပသ်ှားတော့သည်….။ အဲ့နောကမြှာတော့ ဘောင်းဘီပေါကြနေ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ခငမြောငဝြင်းလီးကိုကိုငပြှီး ဆှဲဆှဲယူလသည်ေ…..။ ပြီးတော့မှ ဘောင်းဘီ ပေါငခြှံပေါကကြနေ လီးကိုလှမ်းထုတလြိုကရြာ အတောင့လြိုကထြှကလြာသည်….။ ဂယွတ်ှနေဲ့ ဂွေးဥတွရေော အတံကိုရော လကတ်ဈဖကကြနှယပြှီး ကနွတ်ဈဖကကြ ဒဈကို လကခြလယ် လယည်ိုးကြားထဲထည့ပြှီး လှည့လြှည့ပြေးလသည်ေ….။

ကငွတ်ကခြကြကြတော့ ခငမြောငဝြင်းခငမြွာ… လီးတောင် ပြော့ပြော့သှားလသည်ေ……။ ဒဈကိုကိုငထြားတဲ့လကကြ ခငမြောငဝြင်း နို့းသီးခေါင်းကို လာ ညှဈပြနသ်ည်…။ ကနွတ်ဈဖကကြတော့ နှယန်ရောကနေ လီးကို ထုပေးလသည်ေ….။ လီးလည်း ခကြခြငွြးပြနမြာလာလသည်ေ….။ နို့သီးခေါင်းညှဈတဲ့ လကကြ ခငမြောငဝြင်းရငဘြတတ်ှေ ဗိုကတ်ှေ နဲ့ ဆီးစပန်ားတွကေို ပြတပြေးလသည်ေ….။ ကောငမြလေးကလည်း ခငမြောငဝြင်းနားနားကပပြှီး

“အာ့ အား အီး ရှီး“

တရုတမြသံလေးဖြင့ြ လာလုပလြသည်ေ…..။ လီးက မာတင်းသညထြကြ တင်းလာလသည်ေ….။ ထို့နောကြ ခငမြောငဝြင်းကို ဘေးတစောင်းလှဲခိုင်းလိုကသ်ည်…. ။ ဘေးစောင်းအတိုင်း ထုပေးလသည်ေ…….။ ခငမြောငဝြင်းဖငသ်ားတွကေိုလည်း ဖြစ်ညှဈပြီး လီးကိုအရင်းကနေ ဆှဲဆှဲထုပေးလသည်ေ…..။ ထိုစဉြ… တူ့တူတူ့တူ တူးတူးတူတူတူ တူတူတူ….. အခွိနပြှည့တ်ီးလုံးသံလေး ထွကလြာသည်….။

“ပြီးတော့မှာလား….အခွိနပြှည့န်ပြေီ…မှနမြှန်“

ဆိုပြီး ကောငမြလေး ပြောလသည်ေ…။

“ပြီးမရဘူး….ပြီးချင်န်ပြေီ….“

ခငမြောငဝြင်းဘာဖြစ်သညမြသိ လင်း နဲ့နပြေီး နောကပျိုင်း ဘယမြှာလုပလြုပ် လီးတောငတ်ယလြုပတ်ယ် ဒါပမယေ့ြ ပြီးဖို့ အခကတ်ှေ့နသည်ေ….။ အခုလည်း လီးကတောငပြှီး ပြီးဖို့ တဈထဈမှာ အခကတ်ှေ့နပြနေသ်ည်…..။ ပြီးခဲ့အခါတွေ ပြီးတော့ပြီးသှားပမယေ့ြ စိတထြဲ မရှင်းဘူး တဈခုခုကြီး ဖြစ်ဖြစ်နသည်ေ….။ အခုလည်း ပြီးတော့ပြီးသှားလိမ့မြယ် ဟတကြော့ကြီးပြီးမယမြှန်းတော့ သိနသည်ေ….။

“ပြီးတော့လေ….ကြာနပြေီ…ကဲကဲရော့ ကိုင်… ပြီးပြီး…“

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ခငမြောငဝြင်းကို ပကလြကလြှနခြိုင်းပြီး ခငမြောငဝြင်းလကကြိုယူပြီး သူ့အင်ျကြီထဲထည့ကြာ နို့အုံကို ကိုငခြိုင်းလိုကလြသည်ေ…..။ နို့ရဲ့အထိအတွေ့ကြောင့ြ သှေးကြောတွေ တိုးလာသည်…..။ ခငမြောငဝြင်း ပြီးတော့မယဆြိုတာ သိလာသည်…။ အရှိနပြှနမြကသွှားအောင် နို့ကို အားနဲ့ ညှဈခလွိုကသ်ည်……။ ညှဈလိုကလြွှော့လိုကန်ဲ့ စိတထြဲကပါသလိုခနွသည်ေ….။

“အား..အား…နာတယ်…ရော့ရော့ ကိုယဖြာသာဆကလြုပ်“

ကောငမြလေးလည်း ခငမြောငဝြင်းပြီးတော့မယဆြိုတာ သိလာပြီမို့ နာတာကိုအောင့ခြံပြီး ခငမြောငဝြင်းလီးကို ခငမြောငဝြင်း ကနွလြကတ်ဈဖကထြဲထည့ပြေးပြီး ခငမြောငဝြင်းနို့သီးခေါင်းကို ငုံစုပပြေးလိုကသ်ည်….။ ကိုယ့လြကန်ဲ့ ကိုယ့အြရှိန် ဖြစ်သှားပြီမို့ ခငမြောငဝြင်းရဲ့ ထိန်းခွုပမြှုအောကြ လုံးလုံးကရွောကသ်ှားရာ တနပျိုအရှိနန်ဲ့ အထိအတွေ့ ခလုပတ်ှေ စိတတ်ိုင်းကဖြှင့ထြားသလိုဖြစ်သှားခွိန် နို့ကိုငထြားတဲ့ဆီက ပို့လိုကတ်ဲ့ အခကြပြှနဲ့ နို့ကိုစုပခြံနရတေဲ့ဆီကရောကလြာတဲ့ အခကြပြှမှုတွနေဲ့ ပေါင်းပြီး လရညတ်ှေ အားရပါးရ ထုတခြလွိုကတ်ော့သည်…….။ ခကြခြငွြးပဲ ခငမြောငဝြင်းလကကြို ဖယလြိုကပြှီး…

“အရမ်းနာတာပဲ… ၅၀ နဲ့တောငမြတနဘြူး…“

ဆိုပြီးပြောလသည်ေ….။ ခငမြောငဝြင်းလည်း အားနာသှားကာ ၂၀ ထပပြေးလိုကလြသည်ေ…..။

“တောင်းပနပြါတယ် ငါအရမ်းပငပြန်းနလေို့ပါ ကြေးဇူးလည်းတငပြါတယ်“

ပြောရာပြကြေောင်းပြောပြီး အောကဆြင်းလာလသည်ေ…..။ ထုံးစံအတိုင်း မင်းကြောန်ိုငကြ ဆေးလိပသ်ောကလြွှကြ စောင့န်သည်ေ….။

“အဆငပြှလေားသားကြီး… ထိုင်းကလပသ်ှားဦးမလား….“

“တောပြှီ မသှားနိုငတ်ော့ဘူး…. လီးထိပစြပန်ပြေီ…..“

“ဟားဟား….အင်း.. ဒါဆိုလည်း ပြနကြှတာပေ့ါ…..“

“အေး ကောင်းတယကြှာ….“

ဒီလိုနဲ့… ခငမြောငဝြင်းပြနရြမယ့န်ေ့ကိုရောကလြာခဲ့ပါပြီ….။ တကယတ်န်းကြတော့ မင်းကြောန်ိုငကြို နှုတဆြကရြမှာ စိတထြဲမကောင်း…။ မင်းကြောန်ိုငကြတော့ ထုံးစံဖြစ်နလေားမသိ….. ပုံမှနလြိုသာ…။

“စိတမြကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ကြာ ငါက အသားကနွပေါပြီ…။ စလုံးမှာနတေဲ့ ငါ့အတွကကြတော့ ဇရပတ်ဈခုလိုပါပဲ…။ လာကြတယ် ပြနကြှတယ်…. ဘယသ်ူမှ အကြာကြီးမနကြပေါဘူး….“

“ဟာမင်းကလည်း အဲ့လိုပြောတော့ ငါက ပိုစိတမြကောင်းဖြစ်တာပေါ့…“

“အောငမြလေးကြာ မင်းပဲ ပြနမြယပြှနမြယ် တကဲကဲဖြစ်နတေဲ့ ကောငကြများ….“

“ဟုတတ်ော့ဟုတပြါတယ်….။ ဒါပမယေ့လြည်း တကယတ်န်းတော့ ငါစိတမြကောင်းဘူး…။ မင်းလည်း ရနကြနပြှနလြာခဲ့ဦးလေ…“

“ရနကြုနကြတော့ မဖြစ်မနမှပေဲ ပြနမြယကြှာ…..။ မင်းလည်း လာချင်တ်ဲ့အခွိနသ်ာလာခဲ့…။ ငါကြိုနမယ်ေ….“

“အေးပါကြာ… ငါသှားတော့မယ်… ကနွြးမာရေးတော့ ဂရုစိုကကြှာ…“

“အေး မင်းရောပဲ သှားတော့…..“

……………………………………………………

ရနကြုနပြှနရြောကတ်ော့ စိတထြဲ လန်းဆန်းသှားတာအမှန်။ ဂိတကြထွကလြာတော့ မွိုးညှန့ကြိုတန်းတွေ့ ကားကိုပတကြှည့ပြှီး ကားပေါတ်ကကြာ မွိုးညှန့မြောင်းတာကို အသာထိုငစြီးရင်း စကားပြောလာကြသည်…။

“မင်းလူက ကားတော့ သချောသုံးထားတယထြငတ်ယ်… ပုံစံမပကြဘြဲ…“

“ပြောပါတယ် ကိုခငမြောငဝြင်းကြီးကလည်း….. စိတခြရွလို့ပါဆို…..“

“ပြစမ်းပါဦး မင်းကငမြရာ ဘယလြိုသုံးရလဲဆိုတာ….“

“ကငမြရာက ကားစကန်ိုးတာနဲ့ အောတ်ိုမှတတ်ယ်…။ အသံပါတယ်.ရုပလြည်းကြညတ်ယ်…။ ဒါပမယေ့ြ ဖိုငဆြိုဒသ်ေးတော့…. ၁ ဂဈဆိုရငတ်ောင် နာရီပေါင်းမနည်းဘူးတဲ့…။ အခုက လောလောဆယ် ၈ ဂဈ ကဒထြည့ထြားတယ်….။ ၆၄ ဂဈထိ လကခြံတယပြှောတယ်…..။ ပြနကြှည့ခြငွရြင် ကြနပြှူတာဖြစ်ဖြစ် ဖုန်းထဲဖြစ်ဖြစ် စီဒီစကမြှာဖြစ်ဖြစ် ကြည့်လြို့ရတယတ်ဲ့….။ ကဒကြ နောကမြှာပဲ…. ပိတထြားချင်ရြင် ဒီခလုပလြေး နှိပလြိုကရြငရြပြီ……“

“အေး ကောင်းသားပဲ….။ နောကမြှာ ငါ ပိုဆန့ြ ၆၄ ဂဈ ဆန့တ်ာ ခွိန်းလိုကမြယ်…..“

“ကဲရောကပြှီ… လဖကရြညသ်ောကြဦးမလား….“

“ညမှပြနဆြင်းလာမယကြှာ…. ရမေိုးခွိုး နားလိုကြဦးမယ်…“

“ဆင်းတော့လာခဲ့ဦး…. အတွေ့အကြုံလေးတွေ ပြနပြှောစမ်းပါဦး…“

“အေးပါဟာ မင်းမကြေီးတောလြိုပဲ… ဆင်းလာမှာစိတခြွ။ ရော့မင်းအတွကြ လူကြီးဆိုငကြဝယလြာတဲ့ စောကဖြုတအြတု…..“

မွိုးညှန့အြား လကဂြေ့ဖြင့ပြှီး ယောကြွား မာစတာဘိတတ်ာ ဘူးတောင့ကြှီး ပေးလိုကလြသည်ေ….။

“ဟာဘာကြီးလဲ…မိုကတ်ယဟြ… ကြေးဇူး… ဒါကြောင့ြ ကိုခငမြောငဝြင်းကြီးကို ခစွရြတာ….“

“ဟေ့ကောငရြတယ် ဒါနဲ့ မင်းတဈယောကထြဲသုံးနောြ။ သုံးပြီး ရလည်ေးသချောပြနဆြေးဦး…။ တောကြှာ သိတယမြလား ရောဂါဘာညာရမယ်…“

“ဟုတကြဲ့ပါဗွ….“

“ပြီးရော….ညတွေ့မယ်…။ လာပါဦးဟ ငါ့ကို ကဒထြုတတ်ာလေး ပြစမ်းပါဦး…..“

“ဒီမှာ အထဲကိုဖိလိုကြ ကဒပြှနထြှကလြာမယ်…. ရော့“

မွိုးညှန့ြ မီနီအကဈြဒီ ကဒလြေး ခငမြောငဝြင်းကိုပေးလိုကလြသည်ေ…..။ ခငမြောငဝြင်းအိမပြေါတ်ကသ်ှားလသည်ေ….။ ထို့နောကြ အိမခြန်းထဲဝငကြာ အထုပခြွ အကဈြဒီကဒကြို ခုံပေါတ်ငထြားပြီး ဆိုဖာပေါြ ခွပစ်ေလကပြဈထိုငခြလွိုကသ်ည်…..။ ငါဘာလုပရြမလဲ ဆိုပြီး တွေးနလေိုကသ်ည်…..။ ထို့နောကြ အကြည့်ကြ အကဈြဒီကဒဆြီ ရောကသ်ှားကာ…. ဟိုကားငှားတဲ့သူ ငါ့ကားပေါြ ဘာတွလေုပထြားလဲသိရအောင် ကဒကြိုထိုးကြည့်ြဦးမှဆိုပြီး အတွေးပေါလြာကာ…. လကတ်ော့ဖြင့ပြှီး ကဒရြီဒါထဲထည့ကြာ ကြည့်လြိုကသ်ည်….။ လကတ်ော့ဆိုလို့ ဇာတကြားကြည့်ဖြို့လောကသ်ာ သုံးတတတ်ာမို့ ကဒထြဲက မူဗီဖိုငဖြှင့တ်ာကတော့ ခငမြောငဝြင်းအတွကမြခကခြွေ….။ ဖြင့ထြာလိုကပြှီး စိခဘြားကနေ ကြောကြွောကြှည့ရြင်း ကားနောကခြန်းထဲ ဆောတ်ဈဗှကေ ဘဲတဈဗှကေို မှုတန်တော ပါလာလရော… ကြည့်လြိုကပြှီး…

“မင်းမကြေီးတောြ ငါ့ကားပေါြ ဘုနကြပေါလား….“

ခငမြောငဝြင်း ရရှတေလြိုကပြှီး အစကနေ ပြနကြှည့လြိုကလြသည်ေ…..။

…………………………………………………….

ဂွာကြီးဒိုငကြဈ ( ၂ )

စစချင်ြး ကားပေါြ မွိုးညှန့န်ဲ့ ကားငှားသူ စကားပြောနကြသေည်…။

“ကိုမင်းလှင် ၅ ရကြ ဒီကားသုံးထားလိုကဗြွာ..။ ဈေးကတော့ ပြောထားတဲ့ဈေးပဲ….။ ကားတော့ဂရုစိုကပြေးပါ…။ ကားပိုငရြှငကြ ဒီကားကို သူ့မိန်းမလို အကိုငအြတွယည်ှငသ်ာတာ… ဟဲဟဲ“

မအေးဘေး မွိုးညှန့ြ ဆိုပြီး ခငမြောငဝြင်း ဆဲလိုကလြသည်ေ…….။ ကားငှားသမားက

“ကြှနတ်ောကြ တကယဆြို စောင့လြို့ရပါတယ်… ဒါပမယေ့ြ ဒီ ၅ ရကမြှာလည်း သုံးစရာလေးရှိနတေော့ အခုလို အဆငပြှတောပဲ ကြေးဇူးတငပြါတယ်….“

“နှမစောင်းက ဆောခြေါပြှီး ကားပေါဘြုဘုနတော အရှိနပြကြမြှာစိုးလို့ ကားပြငတ်ဲ့ ၅ ရကတ်ောင် မစောင့န်ိုငတ်ာဖြစ်မယ်…။ စောကအြထနကြောင်….“

ခငမြောငဝြင်း စိတထြဲကနေ ဆဲလိုကပြှနသ်ည်….။ ထိုနှင့ြ နဲနဲကြောကြှည့လြိုကသ်ည်….။ ကားငှားသမား မနကရြုံးတကဖြို့ ကားမောင်းပြီး ရုံးထွကလြာသည်…။ ထိုနောကြ ရုံးဆင်းကားမောင်းထွကလြာသည်…။ လသာလမ်းမှဖြစ်သည်….။ ပြီးနောကြ တဈပတပြတကြာ လသာလမ်းကို ပြနရြောကလြာလသည်ေ…..။ ထိုနောကြ ကားပေါကြောငမြလေးတဈယောကြ တကလြာသည်..။ ကားမောင်းထွကသ်ှားကာ…. စကားသံစကြားရသည်…။

“ရတီရယ် မနေ့က ကားသှားပြငန်ရတောနဲ့ ရတီနဲ့ ရုံးဆင်းခွိနလြေး အတူမဆင်းလိုကရြတာ ဆေားရီးပါ..“

“အံမယ် ဂွာကြီးကလည်း မသိရင် ဒီကသူ့ဆောကြှနတောပဲ.. လာပိုမနနေဲ့….။ နောကြ ၅ ရကန်ပြေီးရင်း ဒီကလည်းလဈပြီ ဘောစိနဲ့ ဂပြနကြို… ဟှန့ြ“

“ကိုသိပါတယကြှာ…. ဒီ ၅ ရကအြတွကြ ပြောစရာစကားတွေ ဝအောငပြှောထားရတော့မှာပေါ့…“

“ အမယလြေး ငိုတော့မလို့လား ကိုကိုဂွာရယ်.. ခိခိ…“

“ဘာကိုကိုဂွာလည်း ရလောမှောင်းပေးလုပန်တောလား….“

“အောငမြလေး ကြကသ်ီးတောငထြတယ် တကယလြုပမြယ့ရြုပကြှီး“

“မလုပရြဲဘူးထငန်လေို့လား…“

“တောပြါ…. အိမကြမိန်းမကြီးကိုသာ သှားဂွာလိုကြ ခိခိ…“

“ရတီကိုလည်း ဂွာချင်တ်ယဆြိုရငရြော….“

“နိုး…“

“ရကဈြလို့ပြောလိုကြ….“

“နိုးပဲ…“

“ရကဈြပဲ“

“အင်း ဒီနေ့ ဂွာကြီးတောတ်ောြ ထနန်တယေန်ောြ.. ခိခိ“

“ဟာ မဟုတပြါဘူး….။ ရတီ ဒီနေ့ပိုလှနလေို့ဖြစ်မယ်…။ စကပအြတိုလေးနဲ့ အရမ်းလိုကတ်ယ်….“

“ဒါပေါ့ ရတီကလှပြီးသား….။ ဘော့နဲ့ မီတငလြိုကရြတော့လည်း ဒီလိုဝတရြတာပေါ့…။ ဆောရြီးပါ အခုလို တို့အလှက ယူ့ကိုထနသ်ှားစမေိခဲ့ရငပြေါ့ ခိခိ“

“ဒါနဲ့ ရတီ့ဘောစိက ဂပြနမြှာ ဘယလြောကန်မှောလဲ…“

“မပြောတတဘြူး… သူ့တိုင်းပြညပြှနတ်ာဆိုတော့ နဲနဲကြာမယထြငတ်ယ်…။ တကယဆြို ရတီက လိုကဖြို့မလိုဘူးလေ ဘာသာပြနတ်ာ ဒီမှာပဲကို….။ ဒါပမယေ့ြ အတွင်းရေးမှုးခန့မြယ် ပြောတယ်…။ အဲ့တော့ ဟိုဖကကြ ကုမျမဏီမှာ လေ့လာဖို့ခေါတ်ာ…။ ရတီကတော့ ဂပြနရြောကဖြူးချင်လြို့ လိုကမြှာ အတွင်းရေးမှုးခန့မြယဆြိုလည်း မလုပဘြူး…။ စကားပြန် လုပရြတာပဲ ကြိုကတ်ယ်…။ တဈနရောထဲ တဈယောကထြဲဆီမှာ မလုပခြငွဘြူး….“

“အောြ… ဒါဆို ဂပြနသ်ှားရင် ရတီ့ကောငလြေးတော့ လှမ်းပြီပေါ့…..“

“ဘယတ်ဈယောကကြို ပြောတာပါလိမ့ြ…။ လောလောဆယ် ဘေးကတဈယောကကြတော့ အတင်းဂွာမယဆြိုတာကြီးပဲ…။ အောငမြလေး ရတီမှာလည်း ဘယလြိုလှှတအြောင် ရုန်းထွကရြမလဲ မသိတော့ပါဘူး…။ ထွကမြရတော့မယ့အြတူတူ အဂွာပဲခံလိုကရြရင် ကောင်းမလားပဲ ခိခိ…“

“မင်းမကြေီးတောျ“

ခငမြောငဝြင်း ကြည့်န်ရင်ေး ဘာတွလေဲဟ။ ဆောကြလည်း ဘဲရှိတယ်။ ဘဲကလည်း အိမထြောငန်ဲ့။ ဒါတောင် ဘာတွပြေောနကြတောလဲ…။ ပြီးတော့ တဈကုမျမဏီထဲထငသ်ည်…။ ကောငမြလေးကတော့ စကားပြနပြဲဆိုတော့ ပါမန့န်န့ြ မဟုတလြောကဘြူး….။ ဘဲက မနန်ဂွောတော့ မနန်ဂွောပဲ ဘာမနန်ဂွောလဲတော့မသိ…။ ဆောလြေးက စကားပြနဖြစ်မယ်…။ အင်း…. ဒါလည်း ငါ့ကိဈစမဟုတပြါဘူး… စိတဝြငစြားဖို့တော့ ကောင်းလာပြီ။ ဟဲဟဲ Myanmar Fake Taxi လို့တောင် ပြောရမလားပဲ ဆိုပြီး တွေးလိုကလြသည်ေ……။

“ကဲကြာ တို့တွေ စကားပြောနကြနေရောတော့ရောကပြှီ….“

“ဒီတဈခါ ဂြာကြီးက သတ်တိရှိမှာ သချောလို့လား….“

ညုသံလေးဖြင့ြ ပြောနသည်ေ….။ ကြည့်ရြတာ ဟိုကောငကြ အိမထြောငသ်ညမြို့ တွဝနေတေော ဖြစ်မယ်…။ အသားတုံးကြီးက ဝင်းနတောပဲ။ စားဖို့ကြတော့ စိုးရိမန်တေဲ့ပုံ…။ ဆောလြေးကတော့ တောတ်ောလြန်းသား…။ ခငမြောငဝြင်း တွေးလိုကပြှနသ်ည်။

“ အင်း….“

“အဈကို ရှေ့တဈလှမ်းပဲ တိုးဖို့လိုတာနောြ….။ တိုးလိုကရြင် ရတီဆီက အကုနရြမှာ…။ ဘာလဲ ကြောကသ်ှားပြနပြှီလား….။ ဒီကဒီလောကြ သူ့မို့ အခွင့ပြေးတာကို အခွင့အြရေးဆိုတာ ခဏခဏမရဘူးနောြ…“

ကောငမြလေး စကားဆုံးတာနှင့ြ ဂွာကြီးဆိုတဲ့သူ ကောငမြလေးကို ကဈဆငဆြှဲလိုကလြတေော့သည်….။ ကောငမြလေးထိုငခြုံကို လှနခြလွိုကပြှီး နို့တွကေိုပါ ကိုငပြှီး နှုတခြမ်းကို ဆကတ်ိုကစြုပန်တေော့သည်….။ မွို့ညှန့တ်ို့ ဒါမွိုးအားကိုးရတယ်။ ကငမြရာက အတွင်းခန်းကို မှငကြှင်းအကုနမြှငရြတယ် သချောခွိနထြားတာပဲ…။ မှနဘြီလူးခုံးနဲ့ဆိုတော့ ကြကတ်ိပဲ။ ခငမြောငဝြင်း စိတထြဲက မွိုးညှန့ကြို ကြေးဇူးတငလြိုကလြသည်ေ…..။

ဂွာကြီးလကတ်ှကေ ကောငမြလေး စကပထြဲကိုရောကသ်ှားလသည်ေ….။ လကတ်ှရေဲ့ လှုပရြှားမှုတွကေ အိမထြောငသ်ညပြီပီ အထာကသွလို ဆရာလည်းကလွသည်ေ…..။ မိန်းမတွရေဲ့ ရာဂခလုတတ်ှကေို ဆကတ်ိုကန်ှိပကြာ ဖြင့သ်ှားလသည်ေ…။ အင်း ပြောမယ့သ်ာပြောတာ ကောငမြလေးကလည်း ဆရာမလေးတဈယောကပြဲ ဖြစ်ရမယ်…..။ စကားအထာ အပြောအဆိုတွနေဲ့ ခွုပခြကြတ်ှကေ နိုင်း လောကရြှိတယ်….။

“အဈကို နောကခြန်းသှားရအောင်… ရှေ့မှနလြည်း ကာလိုကလြေ….“

အယ်… ကောငမြလေးကတောင် လမ်းကြောင်းနရတေယ်…။ ဂွာကြီးဆိုတဲ့ကောငကြလည်း တကယ့အြထနကြောင် မလုပရြဲလို့ဘဲ ဘေးဘီဘယည်ာမကြည့်ဘြူး ဇွတကြို လုပတ်ော့တာပဲ….။ ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား ကားနောကခြန်းထဲ ရောကသ်ှားပြီး…..

“အဈကို ထိုင် ညီမမှုတပြေးမယ်….“

“တကယလြား…“

“အင်းပေါ့..ခစွလြို့နောြ.. ဟှန့ြ သူ့ဟာကြီး မဟားတရား တောငန်တော သနားလို့… အရငလြွော့ပေးမယ်…. ပြီးမှ ဂွာကြီးအစွမ်းပြပေါ့“

“အား..ရတယ်…“

ကောငမြလေးက မနန်ဂွောဆိုသူရဲ့ ခါးပတကြိုဖြုတ် ဘောင်းဘီကြယသ်ီးကိုဖြင့ြ ဇဈကိုဖြင့ပြှီး ဘောင်းဘီနဲ့ အတွင်းခံကို အတူဆှဲခွှတလြိုကပြှီး လီးပေါလြာတော့မှ သူ့လကကြိုငအြိတထြဲက တဈရှုးအစိုကိုယူပြီး ဟိုသုတဒြီသုတသ်ုတကြာ ထုပေးနသည်ေ…..။

“ဂွာကြီး ဒဈကိုငပြေးတာကောင်းလား…. မှုတပြေးရတော့မှာလား…. ခိခိ“

“ကိုငပြေးတာလည်းကောင်းတယ်….. မှုတပြေးတာလည်းခံချင်ပြှီ….“

“ဘယတ်န်းမှုတပြေးမလဲ… ဂွာကြီးဟာကိုငပြှီး အရင် ရတီအစိလေးကို ဟော့ဒီလိုပြတခြွေဦးမှာ…“

ကောငမြလေးက စကပကြို အပေါတ်ငထြားပြီး အတွင်းခံကိုဘေးဖြဲပြီး အစိကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ပြတလြသည်ေ…။ လကတ်ဈဖကကြ မနန်ဂွောရဲ့ လီးကို ကိုငပြှီး ထုပေးလသည်ေ…။

“ကိုယ် စုပပြေးရမလား….“

“နိုး….. အရမ်းစုပခြငွလြာအောင် လုပပြှနတော…. ခိခိ“

“မရတော့ဘူးကြာ ကိုယ် စုပပြေးချင်လြာပြီ…..“

သကောင့သ်ားက ထလာရာ ကောငမြလေးက တွန်းလိုကပြှီး.. ကားယား ဖငထြိုငရြကကြသွှားသည့ြ ပေါငကြှားထဲ ကောငမြလေးဝငလြိုကပြှီး မနန်ဂွောရဲ့ လီးကို အရင်းထိစုပခြလွိုကလြသည်ေ…။

“အား….“

“ဖလေိုးမ လန့တ်ောငလြန့တ်ယ် လီးပဲအစုပမြခံဖူးတာကြနတောပဲ။ အဲ့လောကအြောရြလား မသာကောငရြဲ့….“ လကတ်ော့စပီကာမှ မနန်ဂွောရဲ့ အား ဆိုတဲ့ ဖီးလတ်ကသ်ည့အြသံကြီး ကယွကြယွထြှကလြာရာ ခငမြောငဝြင်းအတွကြ ပြောစရာဖြစ်သှားသည်…။ ဆောလြေးကလည်း တောတ်ောထြနတ်ာပဲ….။

“ရတီရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ…“

“ဒီစကားက ရတီအတွကရြိုးနပြေီ…. ရတီ့ လွှာဖြားအောကမြှာ ပြားပြားဝပသ်ှားတဲ့ ပုရိသတွေ ထပလြိုကရြင် ခိခိ.. မိုးမွှောတ်ိုကကြှီး ဖြစ်နလေောကပြှီ…..“

“အား အာ့ အား….ကောင်းလိုကတ်ာ….“

ကောငမြလေး စုပန်ရောကနေ မနန်ဂွောကို ကဈဆငပြှနစြှဲလိုကရြင်း လကန်ဲ့ ထုပေးနသည်ေ…။ လကတ်ဈဖကကြလည်း ရှပအြင်ျကြီကြယသ်ီးကိုဖြုတကြာ လကထြည့ပြှီး ပြတသ်တန်သည်ေ….။ ထို့နောကြ သူ့နို့တွနေဲ့ မနန်ဂွော့မကြန်ှာကို တို့ဖကရြိုကန်ပြနေသ်ည်…..။ ခငမြောငဝြင်းလည်း ကြည့်န်ရင်ေး လကကြအလိုလို လီးကိုရောကသ်ှားလသည်ေ….။ သူ့လီးတောင် မာလာနပြေီ……။ ထို့နောကြ လီးကို ပြနစြုပပြှနသ်ည်…။ ဖငဘြူးထောငလြေးထောငပြှီး စုပန်ရော မနန်ဂွောကလည်း လကကြ ဖငလြုံးကိုကိုငလြသည်ေ…။

“ ဖငလြုံးကို ကိုငရြုံမကိုငန်ဲ့ ဂွာကြီးကလည်း လကန်ဲ့ ရတီဟာလေးထဲ ထည့မြှှပေေးရမယဆြိုတာ မသိတာလား…. မထည့ခြငွတ်ာလား…“

“ဟာ မဟုတပြါဘူး ရတီရ။ ရတီ့ဟာထဲ လကတ်ငမြဟုတဘြူး ကိုယ့ဟြာရော လွှာရော ထည့ခြငွတ်ာ..။ ရတီ မကြိုကမြှာစိုးလို့….“

“အောြ ဂွာကြီးရယ် သူ့ဟာကြီးကိုတောင် အာခေါငထြဲထိ ထည့စြုပပြေးနတော…. ပြီးတော့ ရတီက အရမ်းပဲ ပဲများနလေို့လား… မကြိုကဘြဲနမှောလား…. ပိုတောငကြှိုကသ်ေးတယဟြှန့ြ… ရိုးချင်ယ်ောငဆြောငန်တယ်ေ… ကြောကသ်ူတောကြှီး ခိခိ“

“ဒီလိုခွင့ပြေးလို့ကတော့ လာပြီ အရညတ်ောကတ်ောကကြဖြို့ပြငထြား….“

“မကရွငရြော….“

“ကရွငရြော….“

“ကအွောငလြုပန်ိုငရြင် ဖငကြိုပါ ပေးလုပမြယ်…“

“စိနလြိုကလြေ…“

“ဟာ ငစမနမြနဲ့ အထနကြောငတ်ို့ကတော့ ငါ့ကားပေါြ စောကရြညတ်ှေ ကမွကတွောင် လာလောင်းနတယ်ေ…။ မအလေိုး မွိုးညှန့ြ…။ ပြောတော့ စည်းကမ်းရှိပါတယ် သန့သ်န့လြေးပါတဲ့။ သူ့အဖကေ သူ့ကောငမြနဲ့ စောကရြညကြအွောင် လုပန်ကြပြေီ….. ဘောပါကြာ… မင်းမကြေီးတောြ….“ ခငမြောငဝြင်း နဲနဲတော့ တင်းသှားသည်…။ ဒါပမယေ့ြ ကြည့်ရြတာ အရသာရှိနတောတော့အမှန်…..။

“ပြှတပြှှတပြှှတ်“

ကောငမြလေးရဲ့ စုပသ်ံတွကေ ကြညကြှညလြငလြငတ်ောင် ကြားနရသေည်….။ မနန်ဂွောကြီးလည်း ဒူးထောကထြိုငလြိုကသ်ည်….။ ကောငမြလေးကို ပကလြကလြေး နောကထြိုငခြုံမှာ လှဲခိုင်းပြီး ပေါငကြိုကားလိုကသ်ည်…။ ခွထေောကကြ ကားတံခါးနဲ့ ရှေ့ခုံခေါင်းမီကိုကနထြားသည်…..။ ခငမြောငဝြင်း အံကြိတကြာ ကြည့်န်ရသေည်……။ သူသာရှိရင် ခေါင်းမီကို အဲ့လိုခွနေဲ့ကနဖြို့မပြောနဲ့ ဖငထြိုငပြေါတ်ောင် ခွတငေလြို့မရ…..။ မနန်ဂွော့ ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းဝငကြာ လီးကို ကောငမြလေးက ထုရင်းတွဲလှဲကနွသညေ့ြ ဥကို စုပပြေးလသည်ေ….။ မနန်ဂွောက လကခြလယန်ှင့ြ လကသ်ူကြှယကြို ပူးကာ ကောငမြလေးပါးစပထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်…။ တံတွေးတွရှေှဲပြီးထွကလြာသညန်ှင့ြ စောကဖြုတထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်…။

“အိုး…..“

ကောငမြလေးညည်းသံ ထွကသ်ှားသည်…။

“ကြိကြိကြိကြိကြိကြိ ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ်“

“အင်းဟင်းဟင်း…… ဟာဂွာကြီး တကယလြုပတ်ယ် ဟှန့ြ… ကငွလြိုကတ်ာ အောငမြလေး ကောင်းလိုကတ်ာ….. ရတီတော့ ဖငခြံရတော့မယထြငတ်ယ်…..“

ကောငမြလေး ပြောသံကြောင့ြ မနန်ဂွောလကကြ ပိုသှကလြာလသည်ေ…..။ ကောငမြလေးလည်း အာရုံပြောင်းချင်လြို့ထငသ်ည်….။ လီးကို ပါးစပထြဲထည့ကြာ ခေါင်းကို အပေါြ ပင့ပြင့ပြှီး စုပလြသည်ေ…..။

“အဈကို့ လီးနဲ့ ပါးစပကြို လိုးစမ်းပါ…..“

“အိုခေ…..“

မနန်ဂွောလည်း လီးနဲ့ ပါးစပအြာခေါငထြဲ ညှောင့လြသည်ေ…။ လကကြလည်း အရညထြှကအြောင် ကလိုင်းဆဲ….။ ကောငမြလေးက ပါးစပကြို ဟပေးထားသည်…။ တံတွေးတွနေဲ့ ကြိကြိကြိကြိချောအောင် လုပပြေးထားလသည်ေ…..။

“အားအား….ကိုယပြှီးတော့မယ် ရတီ….“

ကောငမြလေးက လကန်ှဈဖကန်ဲ့ မနန်ဂွော ဖငလြုံးကို သိုင်းကိုငပြှီး ခွုပထြားလိုကသ်ည်….။ ပါးစပထြဲပဲ ပြီးခိုင်းစချင်ေသ်ည့ပြုံစံလို့ ခငမြောငဝြင်း ထငလြိုကသ်ည်….။

“ပါးစပထြဲ ပြီးမိတော့မယ်…..“

“အင်းအင်း….“

“အောြ မသာကောငရြယ် စောကအြထနကြောငရြယ် လီးနဲ့အဲ့လောကည်ှောင့န်တော ဟိုက စကားဘယပြှနပြှောနိုငမြလဲ… ဟနလြုပမြေးနသေေးတယ်….။ ပြီးထည့ခြငွတ်ာကိုများ…။ မေးမယဆြိုလည်း ခဏရပရြငရြပ် ပြနထြုတရြငထြုတလြိုကပြါလား….“ကြားထဲက ခငမြောငဝြင်း စိတမြရှညတ်ော့……။

“အား…ပြီးပြီ….“

“အှနအြှန့ြ……“

“ ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ် ဇွပ်“

“ရှုး“

“အားအ့အ့အ့အား…. ရတီလည်း ပြီးသှားပြီး… အရညတ်ှလည်ေး ပန်းထွကသ်ှားတယ်… အား.. ကောင်းလိုကတ်ာ… ခိခိ ဖငခြံရတော့မယ်“

ခငမြောငဝြင်း မကြရြညကြသွှားလသည်ေ။ ကောငမြလေးအရညတ်ှကေ ဘယဖြကန်ောကတ်ံခါးမှနရြော လကတ်ငရြော တံခါးဖြင့တ်ဲ့နရောရော စငကြုနသ်ည်…..။ ဖငထြိုငခြုံပေါလြည်း တံတွနေဲ့ လရညတ်ှေ ပပြကေုနသ်ည်…..။

“ကောင်းလိုကတ်ာ ရတီရယ်…..“

“ကောင်းကောင်း လီးကိုကောင်း မသာကောင် အထနကြောင်“ ခငမြောငဝြင်း ဆဲပြီလေ…။

“ရတီလည်း ကောင်းလှန်းလှန်းလို့ ပန်းတောငထြှကတ်ယ်…“

“စောကင်စမနမြကလည်း လီးမှငထြဲက အစိတောငန်တော…။ ပန်းထွကတ်ာများ မသိရင် စောကရြမ်းကောင်းလှန်းတယပြေါ့“ ကောငမြလေးကိုပါ ထပဆြဲလိုကသ်ည်….။

“ရတီ ကတိတညရြမယန်ောြ…..“

“သိပ် မလုပခြငွရြှာဘူး ခွီးပေါကကြို “ ခငမြောငဝြင်း တင်းနဆေဲ။

“ ကတိတဈလုံးရှိထားတော့ တညရြတော့မှာပေါ့လေ ခိခိ“

“ဖငခြံချင်တ်ာကို ဒဲ့မပြောဘူး…မသာမ “။ ခငမြောငဝြင်းလည်း သူ့ကားပေါြ မုန့တ်ောငမြစားတဲ့သူဆိုတော့ အခုလို တွမှငေတ်ော့ ကြည့်ကြောင်းတာကတဈပိုင်း ဒေါသဖြစ်တာကတဈပိုင်းမို့ ပါးစပထြဲရှိတာတွေ လိုကပြှောနခွင်ေးဖြစ်သည်…….။

“ ဒင်းတို့နှစ်ယောကြ ကားပေါြ လိုးကြသေးလားမသိဘူး…. ကြောကြှည့မြှ…“ ဆိုပြီး ခငမြောငဝြင်းကြောကြှည့လြသည်ေ…..။ နောကန်ေ့တွင် မနန်ဂွောမှာ ကားကို ဆားဗဈဆင် မောင်းသှားပြီး အတွင်းခန့ြ သန့ရြှင်းသညကြိုမှငတ်ော့ နဲနဲတော့ ဒေါသပြသှေားသည်….။ တကယတ်ော့ မဘုခင် ကားကို ပြနသ်န့တ်ာလည်းဖြစ်နိုငသ်ညဟြု ခငမြောငဝြင်း ဆကတ်ှေးလိုကပြှနသ်ည်…..။ အောြ မနန်ဂွောခငမြွာ… ဒဈကို အကိုငခြံလိုကရြတာနဲ့ ဖြစ်သှားလိုကတ်ာ….။ ပေးပါပေးလိုးရင် ရူးပါသှားမလားမသိဘူး……။

နောကန်ေ့ညနေ ရုံးဆင်းခွိန် တွင် ကားပေါြ မနန်ဂွောဝငလြာပြီး…. ကားပတမြောင်းနသည်ေ…။ ကောငမြလေးကို မတွေ့လို့ထငသ်ည်… ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်…..။ ဖုန်းမဖြေ…. ထပခြေါသ်ည်….မဖြေ… ထပခြေါသ်ည်….. ဖုန်းဝင်းသှားသညထြငသ်ည်….။

“ရတီ ဒီမှာ ကိုယစြောင့န်တယ်ေ….။ ဘာ ဒီနေ့ကောငလြေးလာကြိုလို့ ဟုတလြား….။ ကိုယတ်ို့ခွိန်းထားတယလြေ….။ ကတိတိတိ… ဟာ ဖုန်းခသွှားပြီ… တောကြ“

“ခွီးခွီး ကောင်းတာပေါ့ ငါ့ကားလည်း မညဈပတတ်ော့ဘူး……။ ဂွာကြီးတဈယောကြ ဖငမြခလွိုကရြဘဲ ဒဈကိုငအြဆင့မြှာတင် အပြောကြှံခံလိုကရြတယ်“။ နောကပျိုင်းကတော့ ပုံမှန် ရုံးတကရြုံးဆင်း နဲ့ မွိုးညှန့စြီ ကားပြနအြပတ်ာတို့သာ ဖြစ်လသည်ေ……။ ခငမြောငဝြင်းလည်း ကြနပြွူတာထဲ မိုငပြရောဂကြဆြိုသည့ြ ဖိုဒါထဲတွင် ပရောဂကြန်ဲ့ ရကစြှဲနဲ့ တွဲရေးပြီး ဖိုဒါအသဈလုပကြာ ကောပြီယူဆေ့ထားပြီး ကဒထြဲကဟာကိုတော့ ဖကြခြလွိုကကြာ မွိုးညှန့ပြှနပြေးလိုကမြယဆြိုပြီး တငထြားလိုကလြသည်ေ……။

……………………………………………………

သီရိမင်ျဂလာဈေးက သံပုရာသီးဒိုင် ကိုဟိန်း နှင့ြ ကုနစြိမ်းဒိုင် မသိုင်း ( ၁ )

“ကိုဟိန်း…. အဈကို့ကိုခစွလြို့သာလိုကခြံတာ ကြညပြှာကြောကတ်ယ်….။ ဟိုနေ့ကလည်း ကိုဟိန်းကြောင့ြ ကြညပြှာ ၂ ညလောကြ အိပမြပြောရြဘူး….“

ကိုဟိန်းရငခြှငထြဲ ကြညပြှာ ခေါင်းလေးထည့ကြာ ပြောနသည်ေ….။ ကိုဟိန်းက ကြညပြှာ့ခေါင်းလေး ပြတပြေးရင်း…

“ကြညပြှာရယ် ဘာလို့အိပမြပြောတ်ာလဲ ကိုဟိန်းကို သတိရနလေို့လား….“

“ဟှန့ြ သူ့သတိရတာထကြ ဟှာက ကြိန်းနတော သိရဲ့လား….။ ကြညပြှာကို ရကရြကစြကစြကြ အဲ့နေ့က လုပလြိုကတ်ာကိုး….။ ပြီးတော့ သူ့ဟာကလည်း ကြောကစြရာကြီး ဘာလဲ ဂေါလြီကြီးတွနေဲ့ ပြီးတော့ ကောကကြောကကြှီး…“

စိတထြဲကြောကသ်ည်…။ သို့ပမယေ့ြ အသည်းယားသည်….။ အရသာကလည်း ထူးသည်…။ တဈခါမှ လိငဆြကဆြံခွင်းမပြုရသေးတဲ့ ကြညပြှာအတွကြ ဂေါလြီနဲ့ လုပတ်ာနဲ့ ဂေါလြီမပါဘဲ လုပတ်ာ ဘယဟြာပိုကောင်းသည် မကောင်းသညကြို သူ မယှဉန်ိုင်…။ ဒါပမယေ့ြ ဘေးစောင်းကောကကြောကကြှီးနဲ့ ဂေါလြီ ပတလြည် ကိုဟိန်းလီးကြီး ဝငလြာခွိနမြှာတော့ အူတွေ အသည်းတွေ ထိအောင် ကငွတ်ာလား နာတာလား ပြုတထြှကတ်ာလား ဟာတာတာလား ဘယလြိုနာမညတ်ပပြှောရမှန်းမသိသည့ြ ခံစားခကြတ်ှေ အစုံကိုခံစားရသညကြိုတော့ ကြညပြှာဝနခြံသည်…။ နာလှန်းသည်… ဒါပမယေ့ြ အဲ့နာတဲ့အရသာကို ခံစားထပမြံခံစားချင်သ်ေးသညကြို သူကောင်းကောင်းသိတယ်….။ ဒါက သာယာမှုတဈပိုင်း…။

“အဲ့ကောကကြောကကြှီးကို အခုတွေးနတောမလား ကြညပြှာ…“

“အာ မဟုတပြါဘူး….“

ပါဘူးဆိုသည့ြ နရောတွင် လသေံဖြင့တ်ိုးသှားသညမြို့ ကြညပြှာ အလိမမြတတသ်ညကြို ကိုဟိန်း ရိပမြိသှားသည်…။

“အင်းပါ ကြညပြှာမကြိုကရြငလြည်း မလုပတ်ော့ပါဘူး….။ ဒါပမယေ့ြ ကြညပြှာဟာလေးကိုတော့ ကိုဟိန်း တွေးနတယ်ေ….။ ကိုဟိန်းကို ပေးကိုငပြါလား….“

“မလုပပြါနဲ့လား အခုထိကြိမ်းနသေေးလို့ပါ အဈကိုရယ်….“

၅၀ – ၅၀ ဖြစ်နတေဲ့ ကြညပြှာကို ခံချင်စြိတ် ၅၀ ဖကခြှမ်းမှာ အလေးသာသှားအောင် ကိုဟိန်း ထိုငခြလွိုကပြှီး…..

“စိတလြေးလွော့ထားကြညပြှာ“

ဆိုပြီး ကိုဟိန်း ကဈဆငလြေးဆှဲပြီး ကိုယလြုံးခွင်းပူးကပလြိုကသ်ည်….။ လကဖြှင့ြ ကြညပြှာ ကာထားသည့ကြှားက ထမိနကြိုဖြလွေော့ခလွိုကပြှီး အတွင်းခံပေါကြနေ ကြညပြှာ့ ညီမလေးကို ပြတပြေးနသည်ေ…။ အရညလြေးတွေ စိမ့လြာသလို ပေါငတ်ဈခကြတ်ဈခကြြ ခပဟြဟလေး ဖြစ်သှားသည်… ။ ကိုဟိန်းလည်း ခွထေောကဖြှင့ြ ခကပြှီး ကြညပြှာ ထမိနကြို ကုတငအြောကကြို ခလွိုကသ်ည်….။ လကတ်ှကလေည်း ယောကြြားတဈခါသာ ကိုငထြားဖူးသည့ြ ကြညပြှာ့ နို့အုံးလုံးလေးတွကေို ဖြစ်ညဈပေးလိုကသ်ည်…။ အဲ့ယောကကြွားမှာ သူပဲဖြစ်သည်…။ တိတိကကြပြှောရရင် ပြီးခဲ့သည့အြပတကြ သူ ကြညပြှာ့ကို ပါကငဖြှင့လြိုကတ်ုန်းကဖြစ်သည်…။

“အမေ့..အား…နာတယ် အဈကိုရယ်….“

နှုတခြမ်းခွင်းကြာသှားသညန်ှင့ြ ကြညပြှာ ကိုယလြုံးလေးကို ပကလြကလြေးထားလိုကပြှီး ခွရင်ေးကို သှားကာ ကိုဟိန်းသည် ကြညပြှာဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်….။ ၂၀ အရှယထြိ တဈခါမှ မရိတထြားသည့ြ အမှေးအုံကြီးအပေါကြနေ ကိုဟိန်း သပသ်ပပြေးပြီး အစိလေးကို ဖမ်းထိလိုကသ်ည်…။

“အင့ျ…ရှီး…..“

ကြညပြှာ ပေါငခြှံပြနစြိပြီး လကဖြှင့ကြာလိုကရြာ ကိုဟိန်းက ကြညပြှာ့လကန်ှဈဖကကြို ပြနဖြယလြိုကပြှီး လကည်ိုးဖြင့ြ အပေါကထြဲ ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်…..။

“အား…အင့ျ…နာတယ်….“

ကိုဟိန်းလကကြိုကိုငရြင်း ကြညပြှာ ညည်းလိုကသ်ည်…. (ငှင်းလိုကခြှင်းမဟုတပြါ) ကိုဟိန်းလကည်ိုးက အထဲမှာ လေ့လာရေးဆင်းနသည်ေ။ လကခြလယပြါ ထည့လြိုကပြှီး အတွင်းသား အဖုအထဈနံရံများကို တဈခုချင်ြး ထိတွေ့ပြတတ်ိုကကြာ ရကေူးစဉြ ခွခကေသ်လို လကြ၂ချောင်းကို လေ့ကငွ့ခြန်းပေးလုပလြိုကသ်ည်….။ အရညမြွားထကလြာသညမြို့ တူရိယာသံလေးများလည်း စည်းခကြည်ီညီ ထွကလြာပြနသ်ည်….။

“ကြိကြိကြိကြ ဇကဇြကြ ကြိကြိကြိကြိ ဇကဇြကြ“

လကမြက အစိကို ထောကထြားတာကြောင့ြ ကြညပြှာလကကြွောခထွားရာကနေ ခေါင်းထောငပြှီး ပါးစပကြှီးဟကာ လညခြွောင်းကပသ်ံဖြင့ြ… အား နှင့ြ ဂါး ကြားသံ…

“အားဂါး………အာ့ဂ့…..အင့ဂြင့တ်….အှာဂွါ….အှိဂွိ….အိဂွိ“

စသည့ကြှားသံများအစုံဖြင့ြ အားရအောင် အသံလညခြွောင်းထဲကခွဈထုတပြှီး ခေါင်းထောငန်ရောကနေ ပြနကြသွှားပြီး ခါးအောကပျိုင်းက လပေေါကြော့တကကြာ ဆီးကုနပြှီးထိုးရပသ်ှားသည့ြ အငဂြငွလြို တဇကဇြကြ ဖြစ်ပြီး တကိုယလြုံးပြုတကြကြာ လုံးဝငှိမသ်ကသ်ှားပြီး… ငိုသံလေးထွကလြာသည်…။

“ဟင့ျ..ဟင့ျ…“

“နာသှားလို့လား ကြညပြှာ“

လုပခြငွရြာလုပပြှီး အကောင်းဆုံးမေးခွန်းမေးနိုငသ်ူ ကိုဟိန်းက မေးလိုကသ်ည်….။

“မနာပါဘူး အဈကို…. စိတထြဲ ဟာတာတာကြီး ဖြစ်သှားလို့ပါ…။ ရငဘြကထြဲ ဘာမှမရှိသလိုကြီး ဖြစ်သှားပြီး တလှပလြှပ် ဖြစ်နလေို့… နဲနဲကြောကသ်ှားတာပါ….“

“အဲ့တာ ကြညပြှာ အရမ်းကောင်းသှားတာလို့ အကြောတွေ ပြင့သ်ှားလို့ပြောတာပဲ….“

ကိုဟိန်း စိတလြွော့သှားအောင် ပြောလိုကသ်ည်….။

“အကြောပြင့လြားမပြင့လြားတော့မသိဘူး လူတော့ ပြင့သ်ှားပြီ ခိခိ“

ကြညပြှာဆီက ရယသ်ံထွကလြာပြီဖြစ်လို့… ကိုဟိန်း လိုချင်သ်ည့ြ ပျိုင့ရြောကဖြို့ မလိုတော့မှန်း သိလိုကသ်ည်…..။

“ကိုဟိန်းလည်း အကြောတွပေိတန်တယ်ေ… မနကထြဲက ခေါင်းအုံနတယ်ေ ဟဲဟဲ…“

“အဲ့တာဆို ပရုတဆြီလူးရတယ်.. ကြညပြှာ့မှာပါတယ်….“

ဆိုကာ ခုံပေါမြှာရှာနသည်ေ…။ ကိုဟိန်းလည်း တကယပြှတမြယ့ပြုံမှငတ်ာကြောင့ြ… ပြနဆြှဲခေါဖြကလြိုကပြှီး….

“ခေါင်းကဖြစ်တာ ဒါပမယေ့ြ အကြောက ခေါင်းမှာမဟုတဘြူး ကြညပြှာရ…။ ပြောရမယဆြိုရင် ကိုဟိန်းက အားကောင်းလှန်းတော့ ကိုယတ်ှင်းအားများတာပဲ ပြောရမလား…။ အဲ့တာ ပိုလွှံနတောတွေ ထုတထြုတပြေးရတယ်….။ ကြညပြှာ ကူညီချင်ဘြူးလား….“

ကြညပြှာလည်း မှို့သူမဟုတပြမယေ့ြ ဒီလောကတ်ော့နပပြါသည်…။ တကယကြ ကိုဟိန်းကို ကလိချင်န်သည်ေ…။

“ကြညပြှာအိပခြငွပြှီ…. ကိုယ့ကြိုထုတန်ကြအေတိုင်း ထုတလြိုကလြနေောြ….“

စောငလြေးခွုံကာ တဖကစြောင်းကာ အိပလြိုကသ်ည်….။ ဘေးစောင်းအိပန်တောကြောင့ြ ကြညပြှာခါးလေးက ခွကသ်ှားပြီး ခါးအောကပျိုင်းလေးကိုအပေါပြှနတ်ကသ်ှားကာ ပေါငတ်ံကနေ ဒူးကောကခြှကထြိ ပြပြလေေေး ပြနဆြင်းသှားသည့ကြောကကြှောင်းလေးတွကြေောင့ြ ကိုဟိန်း မနနေိုငတ်ော့….။

“အင်းပါ ဒါဆို ကိုယလြည်း လိုကအြိပမြှာပေါ့…“

ဆိုကာ စောငအြောကထြဲဝငကြာ လီးဖြင့ြ ဖငလြုံးကိုသှားထောကလြသည်ေ….။ ကြညပြှာ ငှိမန်သည်ေ… အသံလည်းမထွကြ လှုပလြည်းမလှုပ်…..။ ကိုဟိန်း ကြညပြှာနို့အုံလေးကို နောကကြနေ ကိုငလြိုကသ်ည်….။ မကြလြုံးကြီးတင်းမိတထြားပြီး ကြညပြှာငှိမန်တေုန်း… ကိုဟိန်း လီးနဲ့ ဖင် ခါး ပေါငတ်ှကေို လိုကထြိပြီ ဂေါလြီကြီးပြတသ်ှားတိုင်း ကြညပြှာ ရငထြဲ စူးခနဲဖြစ်သှားသည်..။ မသိမသာ ကိုယလြုံးလေးကို ပိုစောင်းပေးလိုကသ်ည်….။ ကိုဟိန်းကလည်း ခကြခြငွြးဆိုသလို လီးကို ပေါငကြှားထဲခွိနပြှီး တေ့ထားလိုကသ်ည်..။ ဖငလြေး နောကကြို ပစ်ပေးလိုကသ်ည့အြခါမှာတော့ ကိုဟိန်းလကကြို တံတွေးဆှတကြာ လီးထိပကြို သုတလြိုကပြှီး ပေးထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လီးကိုသှင်းလိုကသ်ည်….။ ကံကောင်းချင်တ်ော့ လီးက အကောကဆြိုတော့ ထည့လြို့ပိုအဆငပြှသှေားသည်…။

ဒဈဝငလြာတော့ ကြညပြှာ ရငထြဲ ပြည့သ်ှားသည် ။ ဂေါလြီတွေ တဈထဈထဈဖြင့ြ တဈလုံးပြီးတဈလုံး တိုးဝငလြာတော့ စူးခနဲစူးခနဲ ဖြစ်သှားသည်….။ အတွင်းနံရံတွကေို ခွဈသှားတိုင်း အသည်းထဲက ကငွတ်ကသ်ှားသည်….။ ညဈလိုကတ်ိုင်း တင်းခံနတောကြောင့ြ အသံမထွကဘြဲ မနနေိုငအြောင် ညည်းမိသည်….။

“အာအာ့…“

ကိုဟိန်းလည်း လီးအဝင် အရညတ်ှလည်ေး စိမ့လြာပြီမို့ လမကြှောင်းဖြောင့ဖြှောင့ြ ဆောင့န်ိုငပြှီဖြစ်တာကြောင့ြ ကြညပြှာ ဆံပငတ်ှကေို စုကိုငပြှီး လကတ်ဈဖကကြ ခါးခွကလြေးကိုကိုငကြာ ဖင့သ်ားတွကေို အားရပါးရ တဘောင်းဘာင်း ဆောင့ပြဈလိုကသ်ည်…..။

“ဘောင်းဘောင်းဘောင်း….“

“အား အာ့ အား အား“

“အား .. နာတယ် ကိုဟိန်း…..“

ကိုဟိန်း ရပလြိုကသ်ည်….။

“ဆံပငပြှောတာ…..“

“အောျ အင်း…“

ဆံပငကြိုငထြားသညကြို လှတလြိုကပြှီး ကြညပြှာကို မှောကထြားလိုကသ်ည်….။ ဖငကြိုအပေါန်ဲနဲကြှအောင် ပြငလြိုကပြှီး လီးကိုထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ ခေါင်းအုံးကို ကြညပြှာ ကိုကကြာ အံကြိတပြှီးမညှဈမိအောငဖြှလွေော့ထားလိုကရြသည်…။ ကိုဟိန်းလည်း ကုတငပြေါလြကထြောကကြာ ဖငကြိုပင့ပြင့ပြှီးလီးကိုရိုကသ်ှင်းသည်…။ ဂေါလြီတွေ အတွင်းမှာ မှှနှေောကန်တော ခံစားလို့ရပမယေ့ြ လီးကိုထုတလြိုကတ်ိုင်း ဂေါလြီတွပေါ ပြနထြှကသ်ှားပြီး အပေါကဝြကို ပြနပြှတတ်ိုကပြှီး ဝငလြာတိုင်း ကြညပြှာ အသည်းကို အပန်ဲ့ထိုးသလို ဆဈခနဲဖြစ်သှားရသည်…။ လုပပြှီးရငတ်ော့ အပေါကဝြတော့ ကြိမ်းသေ စပတ်ော့မှာ သိနပမေယေ့ြ လောလောဆယ် ဇောကြောင့ြ ခံနနေိုငသ်ေးသည်…..။

ကိုဟိန်း အားရအောငဆြောင့ပြှီး ကြညပြှာကို အပေါတ်ငခြိုင်းလိုကသ်ည်….။ ကြညပြှာအပေါကြနေ မဆာင့တ်တပြေ…။ ဒါကြောင့ြ ကိုဟိန်း အောကကြနပငေ့ပြှီး တဈဗှောင်းဗှောကြ ပင့ရြိုကခြကြတ်ှကြေောင့ြ ကြညပြှာ မွော့မွော့လေး ကိုဟိန်းရငဘြကပြေါြ ကိုယလြုံးလေး အပထြားရလသည်ေ…..။ ကိုဟိန်းလည်း ပြီးချင်လြာတာကြောင့ြ လှကြေီးထိုးရိုးရိုးပုံစံအတိုင်း လုပပြှီး ခွုံထူထူထဲ မှှှဟေောကကြှီးတွားတွားနလေို အဝငအြထွကြ ဖြစ်နသညေ့ြ သူ့ဂေါပြတလြညလြကောကကြှီးကို ကြညပြှာ့ပေါငဖြှဲထားပြီး ကြ့ညလြသည်ေ….။ အတွင်းသားရဲရဲတွေ လီးပြနမြှငရြသည့မြှငကြှင်းက ကိုဟိန်းအတွကြ ရမကထြနစြသည်ေ….။ နောကဆြုံးတော့ နို့အုံတင်းတင်းကို စုံကိုငပြှီး လီးကိုတဈဆုံးထည့ပြှီး အထဲမှ တောင့တ်ောင့ပြှီး မှှေးလိုကကြာ လရညတ်ှပန်ေးထုတလြိုကတ်ော့သည်….။

“အား ရှီး…..“

ကြညပြှာလည်း အိပယ်ာခင်းတွကေို ဆုပကြိုငကြာ ခေါင်းထောငပြှီး လညပြင်းကြောတွပေါ တန်းသှားအောင် အောည်ည်းပြီး လိုကပြှီးလိုကလြသည်ေ…။ တကယတ်ော့ ပြီးသညမြပြီးသည် သူမသိပါ….။ လရညတ်ှေ ဝငလြာခွိနမြှာ မီးလောငန်ရောကို ဆီထပလြောင်းလိုကသ်လို မီးပိုတောကသ်ှားခွင်းခံစားရကာ သူပါပေါကကြှဲထွကသ်ှားခွင်းဖြစ်သည်….။ ဒါကို ပြီးချင်ြးလို့ ကြညပြှာမှတရြမှာလား….ဘာလားတော့မသိ…။ ကြညပြှာ အတွေးတွရပေသ်ှားကာ ခန်ဓာကိုယ် အဇကဇြကတ်ုနန်ပေါတော့သည်…..။

ကိုဟိန်းလည်း ကြညပြှာကိုဖကထြားပြီး တုန့်ပြနခြှင်းအားပြော့နသညေ့ြ ကြညပြှာနှုတခြမ်းတွကေို စုပယ်ူရင်း လကကြနွြ လရညတ်ှကေို ထပထြုတလြိုကလြသည်ေ…….။ ဒီလိုနဲ့ ပိုးဖလံလေးကြညပြှာနဲ့ မီး ကိုဟိန်း နောကထြပ် ပိုးဖလံမွိုးမီးကိုတိုးတိုင်း အကြိမကြှိမကြစားနရော…. ကိုဟိန်း ဖုန်းဝငလြာသည်….။

“ဟယလြို…. ကိုဟိန်း ဒရိုငဘြာခငပြါ… လမ်းထိပရြောကန်ပြေီနောြ……..“

“အင်း အင်း… ကြှနတ်ောြ…ထွကလြာမယ်…..“

ခငမြောငဝြင်းတဈယောကြ ဖုန်းခမွှနသ်ည့ြ ကိုဟိန်းကို တွေးလိုကသ်ည်…။ ဒီလူကလည်း လညပြင်း အညှဈခံထားရတဲ့ လသေံနဲ့…… ဖုန်းခတွာလည်း မှနလြိုကတ်ာ…..။ ခဏနတေော့ ကိုဟိန်းထွကလြာသည်…..။ ခငမြောငဝြင်း ပါဆငဂြွာတွေ အကြောင်းကို မစပစြုတတ် အသကြ ၄၀ လောကလြို့ခန့မြှန်းပြီး… သီရိမင်ျဂလာဈေးက သံပုရာသီးဒိုငလြို့တော့သိသည်…။ တဈခါတဈလေ သူ့အလုပအြကြောင်းပြောပြလို့ သိထားခွင်းဖြစ်သည်….။ တဈပတ် ၂ ခါလောကတ်ော့ ဈေးကနေ သာကတကေို သှားတတသ်ည်….။ ဒီလောကပြဲသိသည်….။ ကိုဟိန်းပြောဖူးတာကတော့ အသှားအပြန် ခွိန်းထားလို့ရတာကို သဘောကတွာကြောင့ြ ဒရိုငဘြာခငကြို ဆကသ်ှယရြတာပဲ လို့ဖြစ်သည်….။

ခငမြောငဝြင်း ကားကဒထြဲတွငလြည်း ဒရိုငဘြာခငပြဲပါသည်။ ခငမြောငဝြင်းလို့ မရေးထား….။ ပါဆငဂြွာအများစုကလည်း ဒရိုငဘြာခငဟြုသာခေါသ်ည်။ ကိုရီးယားအထာ ဖြစ်နတောကို လူရင်းကြီးများသာ ခငမြောငဝြင်းလို့သိသည်…။ တခွို့ လွှာယားတတသ်ူမွိုး ခေါန်မကေသွူမွိုးမှသာ ကိုခငလြို့သာခေါသ်ည် ။ အသကကြှီးသူတွကတေော့ မောငခြင် လို့ခေါသ်ည်…။ အများစုကတော့ ကဒထြဲကအတိုင်း ဒရိုငဘြာခငလြို့ပဲ သူစတန့ထြှငထြားသလို ခေါကြှသည်….။ ပြီးတော့ ဒရိုငဘြာခငလြို့ခေါရြတာကို ပါဆငဂြွာတွကလေည်း ကြိုကပြုံရသည်…။ အဲ့လိုခေါရြရင် သူတို့ကပဲ သူဌေးလိုလို ဖြစ်သှားတာကိုး……။ ခငမြောငဝြင်းစိတထြဲ ဘယလြိုခေါခြေါြ ဘာမှမဖြစ် သူစိတပြါသည့အြလုပ် သူလုပန်ရတောဖြစ်လို့ သည်းခံစရာရှိ သည်းခံနိုငသ်ည်…။ အထူးအထွပြေူနာရှာသည့ြ ပါဆငဂြွာလည်းမတွေ့တာကလည်း သူ့ကံပဲဖြစ်သည်……။

တကယတ်ော့ ကိုဟိန်းနဲ့ သူနဲ့ ခွိတမြိတာက ကုနစြိမ်းဒိုင် မသိုင်းကြောင့ဖြစ်သည်…။ သူ့ထကြ ၄ – ၅ နှစ်လောကကြှီးပြီး ဈေးသညပြီပီ အပြောခွိုသည့ြ မလိုငသ်ူမသိုင်း ငှသှေားသိမ်းတိုင်း သူလိုကပျို့ရသည်….။ အပျိုကြီးမသိုင်းသည် သူ့လိုကထြရပကြားနဲ့ မသှားဘဲ အိမကြားကိုသုံးရတာ ဇိမကြကြှောင်းနှင့ြ ပိုအဆငပြှကြေောင်းပြောပြီး သုံးခွင်းဖြစ်သည်….။ သူနဲ့ကတော့ တကျကစီငှားရင် ကောကတ်ငပြှီး သိတာဖြစ်သည်…..။ မသိုင်းကိုတော့ ၂၅ လမ်း အပေါဘြလောကကြို အမြဲလိုကပျို့ရသည်…။ ငှသှေားသိမ်းတာလို့ပြောသည်….။ မသိုင်းလည်း ထို့အတူပငဖြစ်သည်။ ၂၅ လမ်းထိပတ်ှငခြပြေးပြီး နောကြ ၃ နာရီလောကန်မှေ ပြနလြာခေါပြေးရသည်…။

ယနေ့လည်း မသိုင်း ၂၅ လမ်းထိပတ်ှင်းဆင်းကာ ဆင်းခါနီး ၅ နာရီခွဲလောကြ ပြနလြာခေါပြေးပါ ဒရိုငဘြာခငကြှီးရေ…ဆိုကာ ဆင်းသှားလသည်ေ…..။ ၄ လှှာအိမပြေါသ်ို့ မသိုင်းရောကသ်ောြ…. တံခါး ၄ ခကြခြေါကလြိုကလြသည်ေ…။ တံခါးခပဟြဟလေး ဟလာပြီး

“အဈမသိုင်း ပါလား…မွှောန်တော“

ဆိုပြီး…. ၂၉ နှစ်အရှယ် ယောကြြားတဈယောကြ တံခါးဖြင့ပြေးလိုကလြသည်ေ…..။

“မောငမြောငကြ ဘယသ်ူထငလြို့တုန်း ဟှန့ြ…“

လုံးကြီးပေါကလြှ မသိုင်း ညုလိုကသ်ည်….။ မောငမြောငဆြိုသူလည်း မသိုင်းကို ခါးနောကမြှာ သိုင်းဖကလြိုကပြှီး

“အဈမ လာမယ့န်ေ့ကို လကခြွိုးနတေဲ့သူပါ“

“အဲ့တာတွကြေောင့ပြဲ ဒီက မလာရရင် မနနေိုငဖြစ်နရတော….“

“ကဲ အလုပကြိဈစပြောစရာရှိသေးလား…..“

“အလုပကြိဈစက ဖုန်းနဲ့တငပြှီးတာသိရဲ့သားနဲ့..။ လူဒီရောကလြာတာ ဘာကိဈစလို့ထငလြို့တုန်း….“

“ဒါကိဈစလို့ထငလြို့ ခငမြွာ….“

ဆိုကာ မသိုင်းကိုပြေ့ခလွိုကပြှီး အခန်းထဲခွီသှားလသည်ေ…..။ ကုတငပြေါကြခကြာ… မောငမြောငသ်ည် ပုဆိုးကိုကြင်းလုံးခွှတခြလွိုကပြှီး သူလီးကို လကဖြှင့ြ မာလာအောင် လုပပြှီး မသိုင်းမကြန်ှာရှေ့ထားကာ စုပဖြို့ ပေးလိုကသ်ည်…..။ မသိုင်းလည်း ကုတငပြေါထြိုငကြာ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ လီးကိုကိုငပြှီး အာခေါငထြဲထည့ကြာ စုပပြေးလိုကသ်ည်….။

………………………………………………………

သီရိမင်ျဂလာဈေးက သံပုရာသီးဒိုင် ကိုဟိန်း နှင့ြ ကုနစြိမ်းဒိုင် မသိုင်း ( ၂ )

“အား… အဈမရာ.. စုပတ်ာအားပါလှတယ်… ကြှနတ်ောြ့ဆီက ရှိသမွှ အသှေးအသားတွပေါ စုပန်သလေိုပဲ…“

မသိုင်းလည်း ကောင်းသညဆြိုသညန်ှင့ြ အားပိုထည့ကြာ စုပန်သည်ေ…..။ သှေးစုပန်သညေ့ြ သှေးစုပဖြုတကြောငလြို အငမ်းမရ အာသာငန်းငန်းဖြင့ြ စုပန်သည်ေ…..။ မောငမြောငခြငမြွာ…ညခွခွေောင်းတွေ လိမကြောကန်အေောငကြို ခံစားနရသေည်…..။

“အမရေ မရတော့ဘူး ကြှနတ်ောြ လုပခြငွန်ပြေီ….“

“ဘှား….“ (လီးကို ပါးစပထြဲမှ ထုတလြိုကစြဉြ မှညသ်ံ)

“လုပကြှတာပေါ့ မောငမြောငရြယ်… အဈမလည်း အတွင်းထဲက ကိုကန်ပြေီ…. မယကန်ဲ့တော့ တန်းထည့ပြှီး ပြင်းပြင်းဆောင့စြမ်းပါ….“

“ဆောင့မြယအြဈမရေ… အံကြိတတ်ာခံဖို့ပြငထြား….“

မောငမြောငလြည်း ပြောရင်း မသိုင်း ပေါင်းကားပေးထားသည့ထြဲ ဝငန်ရောယူကာ လီးကိုတေ့ပြီး ထိုးထည့လြိုကလြတေော့သည်…..။

“အား… ကောင်းလိုကတ်ာ… ပြည့သ်ိပသ်ှားတာပဲ မောငမြောငရြယ်… အားနဲ့လုပ်…. အား အား“

“ဗကဗြကဗြကဗြကြ“

မောငမြောင့ဆြီးစပန်ဲ့ မသိုင်း ပေါငကြှားနဲ့ ရိုကခြကသ်ံတွဟော ကြယကြှယလြောငလြောင် ထွကလြာသည်……။ လဥရဲ့ ပြေးပြေးကပသ်ံက

“ဖကဖြကဖြကဖြကြ“

နဲ့ ဟာမိုနီ ကပလြိုကလြာသည်….။ အသံနှစ်ခုကိုဘယသ်ံညာသံ ပေါင်းလိုကရြာ…

“ဗကဖြကဗြကဖြကြ ဗကြ ဖကြ ဗကြ ဖကြ ဘကဖြကြ“

ဆိုသည့အြသံမှာ ဆောင့သ်ူမောငမြောငန်ှင့ြ ကော့ခံနသေူ မသိုင်းတို့အတွကြ စဈသလင်းက ဘီလူးတပတ်ို့ရဲ့ ဗုံတီးသံလို ရငမြှာလိုကဆြူကာ ကြမ်းချင်စြိတတ်ှေ ထပမြံထပမြံ တိုးလာသလို ခံစားရလသည်ေ…။.

“အား ကောင်းလိုကတ်ာ မသိုင်းရာ….. ဖငကြုန်းတော့…..“

“အင်း ….“

“လကန်ဲ့ဖြဲထားပေး…..“

“ဇွှိုကြ“ (လီးထည့သ်ံ)

ကုတငပြေါြ ဖငထြောငထြားသည့ြ မသိုင်းကို မတတ်ပဒြူးကြေးပြီး မောငမြောင် အပေါစြီးကနေ သိပထြည့ခြလွိုကသ်ည်…။ မောငမြောင့ဆြောင့ခြကြတ်ိုင်း မသိုင်းခေါင်းမှာ မှေ့ယာထဲ တိုးတိုးဝငသ်ှားသည်…။

“ဖြန်းဖြန်း…“

မသိုင်းတငလြုံးကြီးကို ၂ ခကြဆြင့ရြိုကခြလွိုကသ်ည်…..။ အားရအောင် ပေးအဆောင့ခြံပြီး မသိုင်းက သူ့အလှည့ဆြိုကာ မောငမြောင့ပြေါတ်ငပြှီး သူ့ဖငလြုံးဖြင့ြ အားရအောင် ရှေ့နောကြ လှန်းထိုးလိုကြ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငဆြောင့လြိုကြ ဒူးတဈဖကထြောငဆြောင့လြိုကြ ခွရှင်ေးဖကြ မကြန်ှာမူပြီး ခွသလေုံးကို ကိုငပြှီး ဖငကြို အဗှန်းဗှန်းမှညအြောင် ဆောင့လြိုကဖြှင့ြ ဝိုင်းကြီးပတပြတဒြူဝဝလေေို တဈပတလြညပြုံစံမွိုးစုံဖြင့ြ ဆောင့ခြငွတ်ိုင်းဆောင့န်တေော့သည်…။ အားရသှားပြီး ၂ ခါလောကဆြောင့ရြင်းပြီးသှားပြီမို့… မောငမြောင့ကြို ပေးပြီးဖို့ ပြနခြံပေးရန် လှဲလိုကတ်ော့သည်….။ ဒါကို မောငမြောငကြ ကုတငခြှရင်ေးထောင့ကြို ဆှဲလိုကပြှီး ကုတငထြောင့မြှာ မသိုင်းကို ထားကာ ကြမ်းပြငပြေါြ မတတ်ပရြပလြွှကြ မသိုင်းခွထေောကကြို လကဖြှင့ြ ပင့ကြာ လီးတဆုံးဝငအြောင် နရောခပြှီး ထည့ကြာ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့အြား ဆောင့အြရှိန် မခွ နို့ကြီးကြီးနှစ်လုံးကို ဆှဲကာ လှောခြကရြင်း…ပြီးခလွိုကလြတေော့သည်…..။ မောငမြောင် လီးကိုဆှဲထုတလြိုကရြာ… မသိုင်းမှ…

“လာပါဦး အလိုးကောင်းတဲ့လီးလေးကို နမ်းပေးဦးမယ်“

ဆိုကာ…လီးကို အားနဲ့ဆကစြုပလြသည်ေ……။

“အား…“

မောငမြောငလြည်း ပြီးခါစမှာ လီးကို အားနဲ့အစုပခြံရတာမို့ အောခြလွိုကသ်ည်…..။ မသိုင်းစုပအြားကိုလွှော့ပြီး လွှာနဲ့ ဒဈနဲ့ လီးတံကို ပြနကြလိပေးလိုကရြာ…. ခဏနတေော့ မောငမြောငလြီး ပြနမြာသယောငယ်ောင် ဖြစ်လာသည်…။ မောငမြောငကြလည်း မသိုင်းက တဈခွီနဲ့ မဝတတမြှာသိသညမြို့ အာသာဖြခွင်ေးတောငမြလုပထြားဘဲ မသိုင်းနဲ့ ကောင်းကောင်းလိုးနိုငအြောငသ်ာ အားမှေးထားလသည်ေ….။ မသိုင်းကိုလည်း သူစွဲလသည်ေ…။ မသိုင်းစုပတ်ာ ကြိုကသ်ည် ခံတာပကဆြကသ်ည် ပုံစံလုပခြငွသ်လိုလုပလြို့ရသည် မသိုင်းကို သဘောကလွသည်ေ။ ဖြစ်နိုငလြွှငမြသိုင်းနဲ့ နေ့တိုင်းလိုးချင်သ်ည်….။ ခိုးစားနရတောကိုအားမရတော့…။ မသိုင်းယောကြြားရှိမှန်းသိသည်…။ အဆငမြပြမှန်ေးလည်းသိသည်…။ မသိုင်းကို ပိုငဆြိုငမြှုခွဲတာကို မမကဘြဲ မှနမြှန် ကြာရှင်းစချင်ေသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ မသိုင်း ဘာလို့ တွဝနေသေညေကြို မောငမြောင် နားမလညပြေ။

လောလောဆယတ်ော့ နောကတ်ဈခွီအတွကြ မသိုင်းကို သူဖြည့ဆြည်းရင်း သူအာသာဖြရမေည်။

…………………………………………………….

ည ၉ နာရီလောကြ….. အခန်းထဲတွင်…… ခငမြောငဝြင်းတဈယောကြ ကုတငပြေါြ လှဲနရင်ေး ခွီတုံခတွုံဖြစ်နသည်ေ…။ လင်းဆီဖုန်းခေါဖြို့ ကဏန်း ၃ လုံးလောကန်ှိပလြိုကြ ပြနခြလွိုကြ ငါဘယကြစပြောရပါ့မလဲ… ငါက ရိုးရိုးသားသားခေါပြမယေ့ြ သူ့ကိုသူ သိမင်ယလြမလေား… ရှကန်မလေား… အာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါကြှည့လြိုကမြယကြှာ… ပြောကြည့်မြှ အခွအနေတဈေခုခုသိရမှာပဲ…..။

“ဒီးဒီးဒီး ဒီးဒီးဒီး“

ဖုန်းဝငလြာသည်….။

“ဟ မင်းမကြေီးတောျ လင်းဆီကပါလား….“

ခငမြောငဝြင်း ရုတတ်ရကြ အကြီးကြီးအံ့သှသှားသည်…..။ အခုတောငခြေါမြလို့လုပန်တေုန်း ဘယလြိုသူ့ဆီဖုန်းဝငလြာတာတုန်း…..။

“ဟယလြို ဒရိုငဘြာခင် ပြောနပေါတယ်…။ ဒီနေ့အတွကြ ကားသိမ်းလိုကပြါပြီ“

ခငမြောငဝြင်းသိရကသ်ားနဲ့ တမငပြှောလိုကသ်ည်….။

“အောြ ဟုတလြား… စိတမြကောင်းပါဘူးရှင်…. ကြှနမြလေ ရုတတ်ရကြ ကမ်းနားမှာ ထိုငခြငွလြို့… အဲ့တာ ကားခေါခြငွလြို့လေ…. အဆငမြပြလည်ေးရပါတယ်…. ဒါပဲနောြ..“

တမငပြှနစြလိုကသ်ည်…။ ဖုန်းတော့မခဘွဲ ဘာဆကပြှောမလဲ လင်း နားထောငန်သည်ေ…။

“လင်း….“

“………“

“လင်းလားလို့….“

“အင်း….လင်းတယ် မီးလာနတယေလြေ…ခိခိ“

“ဟာ နောကတ်ယ်….ကိုယပြှောရင် ပိုတယဖြစ်မယ်….“

“ဘာတွေ ပုံပြောဦးမလို့လဲ ဒရိုငဘြာခင်“

“အခုလင်းဖုန်းကိုခေါဖြို့ နှိပလြိုကြ ပြန် ဖကြလြိုကလြုပန်တော….“

“ဟင်…တကယ်…လင်းလည်း ၁၀ ခါလောကဖြကြပြှီးမှ ငါ့ထငခြငွရြာထငဆြိုပြီး ခေါလြိုကတ်ာ…။ အဲ့တာကြောင့ထြငတ်ယ် လင်းဆီမှာ အခကြပြေးနတော…. ခိခိ“

“ဟုတလြား….လာတူနတယေကြနွြး…။ ဒါနဲ့ အခကြကြ ဘယလြိုပေးနတောလဲ“(ရငခြုနသ်ံစည်းခကြတ်ူ တာဖြစ်မှာပါ။ စူပါ။)

“ဟိဟိ…မပြောဘူး အသသတ်ေ…။ ယောကကြွားကြီးတနမြဲ့ သတ်တိနည်းလိုကတ်ာ လင်းကမှ ဖုန်းစခေါဖြို့ သတ်တိရှိသေးတယ်…“

“သတ်တိနည်းတယပြှောလည်းရပါတယ်…။ ကိုယခြေါလြိုကရြင် လင်းစိတထြဲ မပြောမြရှှငဖြစ်သှားမလားဆိုတဲ့ စိုးရိမစြိတကြှောင့ြ သတ်တိကြောငမြိတာပါ….“

“အိုး…ဒရိုငဘြာခငကြှီးရယ်… ဒရာမာခငလြို့များနာမညမြွားပြောင်းလိုကပြှီလား…ခိခိ….ကားခေါလြို့ရဦးမလား“

“ရကဈြ မဒန် ဘယန်ားမှာလာခေါရြပါ့မလဲ…“

“အောငမြလေး…ဒီဘိုရူးအကငွ့ကြမပြောကသ်ေးဘူးဘဲ…ဘိုလိုမှုတတ်ုန်းပဲနောြ ခိခိ….ဒီမှာလာခေါြ အမှတ် ********** အဲ့နားလေး အိမရြှေ့ရောကရြင် ဖုန်းခေါလြိုကန်ောြ…..“

လင်းပြောမှ မန်တလေးက နေ့လေးကို သတိရသှားသည်…. ခငမြောငဝြင်းရငထြဲ အလိုလိုပြောသ်ှားသည်…

“အိုခေ မဒန်“

“ဟုတပြါပြီတောြ ကိုဘိုခငရြယ် ခိခိ“

ဖုန်းခလွိုကပြှီး….။ ခငမြောငဝြင်း အဝတလြဲပြီး ကားသော့ယူရင်း ဘုရားရှဈခိုးနသညေ့အြမအေား

“သားအပြငခြဏသှားဦးမယ်….အိပန်ှင့န်ောြ“

ပြောပြီး အောကဆြင်းလာသည်….။ အောကရြောကတ်ော့ မွိုးညှန့န်ှင့တ်ှေ့ရာ ဆိုငထြိုငဖြို့ခေါသ်ညကြို လကကြာပြပြီး ကားမောင်းပြီး လင်းပြောသည့ြ လိပစြာဆီဦးတညလြွှကြ စိတထြဲတွင်…. လင်းစိတထြဲမှာ ငါ့ကို ရှိနတောတော့ ဖြစ်မယ်…. ငါ့စိတထြဲက လင်းကို သချောကြဲကြဲပြားပြားဖြစ်ဖို့လိုတယ်။ ဝင်းနဲ့လင်း မရောဖို့ ငါ့ဖကကြ သချောဖို့လိုတယ်….။ ငါတကယ် ဝင်းကိုမေ့နိုငပြှီလား…. လင်းကိုလင်းလို့မှငပြှီလား…။ ဒီမေးခွန်းကိုဖြနေိုငမြှ လင်းဆီသှားတာကောင်းမယ်…။

“ကြှီ…….“

ကားကို ကိုရီးယားကားထဲကလို လမ်းဘေးရုတတ်ရကခြေါင်းထိုး ရပလြိုကသ်ည်….။ တောသ်ေးသည် နောကကြားရှင်းလို့သာ……..။ ထို့နောကြ ဝင်း ဆိုပြီး သူအကယွကြှီး ကားထဲအောလြိုကသ်ည်……။ လကမြှ iWatch Heart Rate BPM ကြည့်လြိုကသ်ည်…။ ပုံမှန် ၇၅ ပြရာကနေ ၈၀ လောကသ်ာ ပြနသည်ေ။ နောကထြပ် လင်း ဆိုပြီး သူအကယွကြှီး ထပအြောလြိုကသ်ည်….။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း“

သူ့ရငခြုနသ်ံကိုသူပြနကြှားရပြီး BPM ၁၂၀ လောကထြိ တကသ်ှားသည်….။

“ဝူး“

ကားစကန်ိုးပြီး လင်းဆီ အမှနမြောင်းသှားလသည်ေ….။ လင်းပြောထားသလို လင်းအိမရြှေ့ကိုရောကတ်ော့ ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည်…။ လာပြီလာပြီ ဆိုပြီး လင်း ထွကလြာသည်….။ လင်း ကားပေါတ်ကလြာတော့… ရမှေှေးနံ့သင်းသင်းနဲ့ ပုံမှန် မိတကြပ် ပါးပါးလေးရယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဂငွြးအပြလေးရယ် အကြီအပါးလေးပေါြ ခေါင်းစွပအြနှေးထညပြါးလေး ထပဝြတပြှီး ဆံပငလြေးကို စုစည်းပြီး နဖူးပေါြ ဆံနှယတ်ခွို့ကို ခထွားလသည်ေ….။ ခငမြောငဝြင်းမကြလြုံးထဲ ဘယလြိုဖြစ်ဖြစ်လှသည်။ လိုရင်းကတော့ ဒါပါပဲ။

“ကဲ မဒန် ကမ်းနားကိုနောျ…“

ခငမြောငဝြင်း ကားကိုမောင်းထွကရြင်း

“ရကဈြ မိုင် ဒရိုငဘြာခင်“

“ခါးပတပြတထြားပါ….. ဒီခရီးစဉအြတွကြ ကားခ ၁၅၀၀ ကပြါမယ်…“

“နိုးပလုံပလုံ အသှားအပြန် ဖြစ်လို့ ၃၀၀၀ ပေးပါ့မယ်… ခိခိ“

“ဟိုကြ မဖြစ်ဘူး ၁၅၀၀ ပဲယူရမယလြို့ အမမှောလိုကတ်ယ်… ဒါဆို အပြနလြိုကမြပို့တော့ဘူး…..“

“ဟင် မီးကို ကမ်းနားဒီတိုင်းလေး ပစ်ထားခဲ့တော့မလို့ပေါ့လေ မသနားတော့ဘူးလားလို့….“

“ဟားဟား…လင်းရယ် အခုလိုမရယရြတာကြာပြီ… လင်းနဲ့ပြနတ်ှေ့မှပဲ ဒီအပြောတ်ှပြနေရြတော့တယ်…“

“ပိုပြီ“

“လိုသေးသည်“

“ဖောရှော“

“အမှနအြကန်“

“ယုံဘူး“

“ဒီမှာကြည့်ျ“

ဆိုပြီး နှလုံးခုနန်ှုန်းကို ပြလိုကသ်ည်…..။

“ခိခိ နာရီကပကြန်တောနမှော…“

“ဟားဟား“

ပျိုငတ်ူရယမြောရင်း ကမ်းနားမှာထိုငရြင်း စကားများပြောမကုနအြောငပြှောကြပြီး… မှနမြာပြညအြနှံ့ဘယတ်ှရေောကဖြူးလဲ ပြောနကြရေင်း ပုဂံအကြောင်းရောကသ်ှားသည်….။

“ပုဂံရောကဖြူးလား….“

“ဟင့အြင်း…သှားချင်တ်ယ်…။ အိမမြှာက ဖဖမေမေကေေ ထားခဲ့လို့မရဘူးလေ.. လင်းရှိမှ အဲ့တာမို့ ဘယမြှမသှားဖြစ်ဘူး…“

“ကိုယ့လြိုပဲပေါ့ ပုဂံကဘုရားသမိုင်းတွတေော့သိမှာပေါ့ တောတ်ောမြွာများ… တဝဂူဘုရားအကြောင်းရောသိလား…“

“ဟင့အြင်း ပြောပြပါလား….“

“အင်း…ငယင်ယကြအမပြေောပြတာ အဈကိုလည်း ရောကတ်ုန်းက ငယ်ဦးမယ် ဘာမှမမှတမြိတော့ဘူး သသခွေောခွာ…။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့ဘုရားသမိုင်းကတော့ ပုံပြငလြိုလိုမို့ မှတမြိနတယ်ေ…။ ပြောရရင် ဆောင်းသမားလေး တဈယောကရြှိတယ် သူ့ကို ဘုရင့သ်မီးတောထြငတ်ာပဲ အမွိုးမှင့တ်ဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ ကြိုကကြှတယ်… သဘောမတူလို့လိုကခြှဲတယ်…။ နောကဆြုံးဖမ်းပြီး ဂူပိတလြိုကတ်ယ် သသှေားကြတယပြေါ့။ နောကပျိုင်း အဲ့နားမှာ ဆောင်းသံလိုလို သီချင်ြးဆိုသံလိုလို ကြားရတယတ်ဲ့… အဲ့တာပဲ…“

“သနားပါတယ်… သှားတောငသ်ှားချင်တ်ယ်… လှမ်းစရာလေးနမယေန်ောြ…“

“ပုဂံ အညာဒသကေ လှမ်းစရာလေးပဲ။ လတဈေခကြဝြှေ့လိုကရြင် ဖုနလြုံးလေးတွရယ်ေ မှင်းခွာသံလေးတွရယ်ေ နှားလှည်းကခလောကသ်ံတွရယ်ေ တမာပငတ်န်း တမာရနံ့နဲ့ ချောကခြှောကသ်ှေ့သှေ့ ပတဝြန်းကငွန်ဲ့…….“

“ဟုတပြါပြီး စာဆိုတောြ ဦးခငရြဲ့ အညာဋီကာ ခွဲ့တာ ဒီညပြီးပါတော့မလား….“

“ဟဲဟဲ ငယမြူပြနသ်ှားတာလေ…ကြောင်းတုန်းက လဘကရြညတ်ိုကရြင် ရည်းစားစာရေးပေးနကြေ လကစြတွေ ပြနပြေါလြာတာထငပြါတယ်…“

“အောြ အငှားကိုယဝြနသ်ညတ်ှလေိုပေါ့….“

“ဟာ ဥပမာကြီးကလည်း နန်းမဆနလြိုကတ်ာ“

“ခိခိ ကဲကဲ အဓိကက အခုလာပြီ အဈကို့ကိုပြနပြေးစရာရှိလို့….“

“ဘာပါလိမ့ြ စိုင်းဆိုငမြောဝြ လား“

“အမယ် မောငပြေးတဲ့ခစွပြှနဆြပခြဲ့ပါပေါ့…. လာသေးတယ် သာအေးရယ် ခိခိ …ရော့ဒါလေး“

ဆိုပြီး စလင်းဘတလြေးထဲမှာ စာအိတလြေးတဈခုထုတပြေးလိုကသ်ည်….။ အဲ့စာအိတကြို ခငမြောငဝြင်းမှတမြိသည်….။ မန်တလေးမှာ သူ လင်း ကို ပေးခဲ့သည့ြ စာအိတလြေးဖြစ်သည်….။

“အဈကို့ကို လင်း အရမ်းကြေးဇူးတငပြါတယ်….။ ပြီးတော့ လင်း မှနရြာကို ဝနခြံရရင် လင်း အဲ့လိုလုပစြားတာ အဈကိုက ပထမဆုံးအကြိမပြါနောကဆြုံးအကြိမလြည်း ဖြစ်မှာပါ…။ လင်း ရငဆြိုငန်ရတေဲ့ ပြူနာကို လမ်းလှယလြိုကမြိတာအတွကတ်ော့ နောငတ်ရပါတယ်…။ ဒါပမယေ့ြ အဈကိုနဲ့ ဆုံခဲ့တာကိုတော့ အမြဲအမှတရြနမှောပါ….။ လင်းအတွကြ အဈကိုက အမှတတ်ရတွပေေးခဲ့ပါတယ်။ ဒီလမ်းကို နောကထြပ် ဘယလြို အခကအြခဲကြုံကြုံမလိုကဖြို့ လင်း ဆုံးဖြတထြားသလို ကတိလည်း လင်းကိုလင်း ပေးထားပါတယ်။

ကတိပေးခဲ့တာကတော့ မန်တလေးကအပြန် အဈကို့ကားပေါမြှာပဲ။ အခုလို ပိုကဆြံပြနပြေးတာက လင်းအဈကိုနဲ့နခေဲ့တဲ့ နေ့လေးကို ကြေးစားဆနဆြန် အဖြစ်အပကြအြဖြစ် လင်း ဘဝမှာ မမှတမြိစချင်ေဘြူး။ အဈကို့ကိုလည်း လင်း ကြေးဇူးတငပြါတယ်။ လင်းအပေါြ ကောင်းကောင်းမှနမြှနဆြကဆြံပေးခဲ့လို့။

နောကထြပလြင်းဝနခြံချင်တ်ာက… လင်းငယင်ယတ်ုန်းက လင်းစိတထြဲက အဈကိုတဈယောကန်ဲ့ အဈကိုက အရမ်းတူလှန်းတော့ လင်းလည်း အဈကို့အပေါြ စိတပြါခဲ့တာပါ။ ဒီလိုပြောပမယေ့ြ လင်းကို အပေါစားဆနတ်ယလြို့ထငခြဲ့ရငလြည်း လင်း ကြနပေပြါတယ်။ လင်း ကတကယပြဲ ပေါစားဆနခြဲ့တာကိုး….“

လင်း မကြရြညလြေးတွခေိုနသညေ့ြ မကြဝြန်းဖြင့ြ ခေါင်းငုံထားရင်း ခငမြောငဝြင်းကို တုနတ်ုနရြီရီ ပြောလိုကလြသည်ေ…..။ လင်းစိတထြဲ ခငမြောငဝြင်းနဲ့ရှေ့ဆကခြငွသ်ည်…။ ဒါပမယေ့ြ သူမမွှောလြင့ဝြံ သူတို့တွေ့ဆုံခွင်းက မလှပခဲ့တာကို သူ နားလညသ်ည်….။

“လင်းပြနခြငွပြှီ အဈကို…“

ခငမြောငဝြင်းဖြညင်ေးစွာ ဂရုနာသကသ်ောလသေံဖြင့ြ ပြောလိုကသ်ည်….။

“လင်းပြနခြငွရြင် အဈကိုလိုကပျို့မှာပါ…။ ပြီးတော့ အဈကို့ နှလုံးသားကိုလည်း လင်းအတွကြ ထည့ပြေးလိုကမြှာပါ…။ လင်းပြနလြာပြီး ကိုယ့န်ှလုံးသားကို လင်းကိုယတ်ိုင် ကိုယ့ရြငဘြကထြဲ ပြနလြာထည့ပြေးမယ့ြ အခွိနကြိုလည်း စောင့န်မှောပါ…။ လင်း ဟာကိုယ့အြတွကတ်ော့ လင်း ပဲ….။ လင်း မပြောပမယေ့ြ လင်းရငထြဲက စကားတွေ အဈကိုနားလညတ်ယ်…။ ခုဏက လင်းဆီ မလာခင် ကိုယ့ကြိုယကြို သချောဆန်းစဈပြီးတော့မှ လာခဲ့တာ…။ လင်းဟာ ကိုယ့အြတွကြ အဖြမရှေိတဲ့ ပုဈဆာမဟုတဘြူး…။ လင်းဟာ ကိုယ့အြတွကြ မေးစရာမလိုတဲ့အဖြေ အဲ့တာဘာလဲဆိုတော့ ထာဝရအမြဲပဲ….။ လင်းကို မန်တလေးကပြနပျို့ပေးပြီး နောကပျိုင်း ကိုယ့ရြငဘြကကြှီး ကြဲရှခဲ့တယ်…။ အဲ့အတွကြ ဖြဆေေးက လင်းပေးမှပဲရမှာလို့ ကိုယထြငတ်ယ်…..။ တကယလြို့ လင်းဘဝထဲကို ကိုယ့ကြိုပါ ဝငခြှင့ပြေးမယဆြိုရင် ကိုယအြရမ်းပြောမြိမှာပဲ….။ လင်း ခွင့ပြှုနိုငမြလား…..“

“အဈကိုရယ်…. လင်းက….“

ခငမြောငဝြင်း လကကြာပြလိုကပြှီး…

“အဈကိုသိချင်တ်ာက လင်းရဲ့ ကိုယ့အြပေါထြားတဲ့ခံစားခကြကြိုပဲ….“

“လင်းကို ဖကထြားပေးပါလား အဈကို“

ခငမြောငဝြင်း လင်းကို ရငခြှငထြဲ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားပေးလိုကတ်ော့သည်…..။

…………………………………………………..

သီရိမင်ျဂလာဈေးက သံပုရာသီးဒိုင် ကိုဟိန်း နှင့ြ ကုနစြိမ်းဒိုင် မသိုင်း ( ၃ )

“အောြ လင်း…. စာအိတကြိုပြနယ်ူထား… အဈကို့ကို ပြနမြပေးနဲ့…။ အဈကို့ကို ပြနပြေးတာထကြ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံ အဈကို့မှာရှိတယ်…“

“ဘာလဲဟင်“

ရငခြှငကြှားက လင်း ခေါင်းလေးထုတလြိုကပြှီး သိချင်စြိတလြေးဖြင့ြ မကြလြုံးလေးပြူးကာ နားစွင့န်သည်ေ…။

“ဒီလို အဲ့ပိုကဆြံကို တဈနရောလှူလိုကြ ပြီးရင် ဆုတောင်း။ ဒါက ကံကြှေးတဈခုခုပါလာလို့ အခုလို ကြုံသှားတာကို နောကထြပ် အခုဘဝရော နောကဘြဝတွရေော ထပမြကြုံရအောငလြို့ပေါ့….“

လင်း တဈခကြစြဉြးစားလိုကပြှီး….

“ကိုကိုပြောတာ အဓိပျပါယရြှိတယ်….။ လင်း ဘုရားမှာလှူပြီး ဆုတောင်းမယ်…။ ခုဏက ကိုကိုပြောတဲ့ ပုဂံက တဝဂူဘုရားမှာလှူမယလြေ…။ လင်းအတွကလြည်း ဆုတောင်းမယ်။ သမိုင်းထဲက ခစွသ်ူနှစ်ဦးအတွကလြည်း ဆုတောင်းပေးမယ်…. ကိုကို လိုကပျို့ပေးမှာလား…..“

“ပို့ပေးမှာပေါ့… ပုဂံမှာက ဘုရားတွအမွေားကြီးရယ် ရှာမယဆြို ရနိုငပြါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဘုရားတိုင်းဂေါပဂရှိမှာ မဟုတဘြူး….“

“အောြ အဲ့တာ အဲ့ကြမှ ဘယမြှလှူလိုရလဲ ကြည့်တ်ော့မယ်….။ အခုလိုအကြံလေးပေးတာ အရမ်းကြေးဇူးတငတ်ာပဲ…“

“ပြှတ်“

ခငမြောငဝြင်းပါးအား လင်း အနမ်းလေးပေးလိုကလြသည်ေ…။

ဒီလိုနဲ့…….. ခငမြောငဝြင်းနှင့ြ လင်း ခစွသ်ူသကတ်မ်း ၃ လကြောသ်ညအြထိ ဘာပြူနာအဖုအထဈမှမရှိ အားလုံးအဆငပြှပြေီး ခစွမြ၀ ကြညန်ူးမဆုံး တွေ့လိုကတ်ိုင်း တပြုံးပြုံးနှင့ြ ဘေးလူတွတေောင် အားကစွရာ ဖြစ်လတေော့သည်…..။ နှစ်ယောကသ်ား ဖြူဖြူစငစြငဖြှင့ြ လကတ်ှဲကြပြီး ၃ နှစ်ပြည့ရြင် လကထြပကြှမယလြို့ သဘောတူထားကြသည်…။ ဒါကို ခငမြောငဝြင်းလည်း စောဒကတကသ်ည်…။ သူက ၃၂ နှစ်ရှိနပြေီမလား…

“ကိုယကြ အဲ့ခွိနဆြို အိုနပြေီနောြ…“

“အမယ် နှားပျိုသနလြှ နှားအိုပေါကကြွိုးပါ…“

“စလာပြီ အမိနဲ့ ခစွသ်ူဖြစ်ထဲက လူလည်း တိရိဈဆာနစြုံနပြေီး အနိုင်းခံရတာ….“

“အောခြုတော့ ငှိုငှငပြှီပေါ့လေ… ဒါတောင် ၃ လပဲရှိသေးတယ်…“

“အမယအြမယ် ပြောတော့ ဒရမမြာခငတ်ဲ့ သူများကို သူကမှ တကယ့ြ ဒရမမြာကြင်း… မနိုငဘြူး ၂ ခါခွဲသယရြတယ်….“

“၃ နှစ်ပဲ လင်းက ခုမှ ၂၁ ပဲရှိသေးတာ ပြီးတော့ မမေေ့ကနွြးမာရေး သိပမြကောင်းလို့… နောကပြှီး… အဈမ ပြနလြာမလားလဲ စောင့ကြှည့ခြငွသ်ေးလို့ပါ…“

ခငမြောငဝြင်း အတင်းပြောလို့မရတော့ပေ…။ အရာရာနားလညပြေးတတသ်ူမို့ မိသားစုအရေးမှာတော့ သူ့ဆန်ဒကို အတင်းမတိုကတ်ှန်းချင်တ်ော့ပေ….။ နောကပြှီး သူ့အဈမပြနလြာခဲ့ရငလြည်း တဈမွိုးကောင်းတာပဲ အခုရှုပမြှနောကရြှင်း မယူခင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြခလွေိုကတ်ော့ နောကပျိုင်း သူနဲ့လင်းနဲ့ စိတရြှင်းရတာပေါ့….။ တဈခုပဲ လင်းသာသိရင် သူပဲနောကဆြုတမြှာ…။ ဝင်းကရော.. ခငမြောငဝြင်းအတွေးထဲ မွောသှားပြနသ်ည်….။

“အောငမြလေး ဒရိုငဘြာခငကြှီး ဘာတွေ ပါးစပကြှီး ဟပြီး နံရံကြီးကိုငေးနတော ယင် ၂ သိန်းလောကြ ဝင်ဥသှားတာ သိလိုကလြား…“

“ဟင်…အောြ ဟုတလြား ဒါကြောင့ြ ငံကြိကြိဖြစ်သှားတာ….“

“သှားလူညဈပကျ“

ဒီးဒီးဒီးဒီးဒီး ခငမြောငဝြင်းဆီး ဖုန်းတကောဝငလြာသည်။ ကိုဟိန်းဆီကဖြစ်သည်…။

“ဟယလြို ကိုဟိန်း….“

“ဒရိုငဘြာခငကြှီး မနကဖြှန် ၁ နာရီလောကြ လာခေါပြေးလို့ရမလား….“

“ပုံမှနပြဲလား…“

“မဟုတဘြူးဗွ သာကတေဦးလေးအိမမြှာ ညီမဝမ်းကြဲလေး ဝငခြေါပြှီး ရှှပြညေသ်ာက အမွိုးတဈယောကဆြီသှားမလို့လေ….။ အခွိနရြလားမသိဘူး ။ လမ်းကြောင်းက နဲနဲတော့ရှညတ်ယ်….“

“ရပါတယ်… ကြှနတ်ောြ မနကဖြှနလြည်း အထူးအောဒြါမရှိပါဘူး… ကြကတ်ိလာခဲ့ပေးပါ့မယ့ြ…“

“ဟုတကြဲ့ပါ..“

ခငမြောငဝြင်း ဖုန်းကိုပိတလြိုကပြှီး လင်းဖကကြိုလှည့ကြာ…

“သီရိမင်ျဂလာဈေးက ကိုယ့ပြါဆငဂြွာ..။ မနကဖြှန် ရှှပြညေသ်ာသှားမလို့တဲ့…..“

“အဈကို ကားပဲမောင်းနတေော့မှာလား… ကားဝပရြှော့လေးဘာလေး စိတမြပါဘူးလား….“

“အင်း အဈကိုလည်း မွိုးညှန့န်ဲ့တော့ ပြောဖြစ်တယ်….။ သူကလည်း မေးတယ်…။ အဈကို စဉြးစားနတေုန်းပါပဲ…“

“ဝပရြှော့လေးဆိုရင် အတညတ်ကဖြှဈတာပေါ့…..“

ရုတတ်ရကြ ခငမြောငဝြင်း ခွဖဝေါးကြီး မှောကကြာ လင်းကိုပြလိုကသ်ည်…။

“ကြည့်ကြှည့ြ တွေ့လား ခွဖဝေါးမှာ ဗှပေါတယ် အဲ့ဗှအလေယထြဲ မှဲ့ပါရှိသေးတယ်….“

“ဟာ ခွထေောကကြှီး ပြနခြထွားစမ်းပါ။ ဘုရားပေါြ ဘာမှန်းမသိဘူး လူတွကြညေ့န်တယ်ေ.. တကယပြဲ အရှကမြရှိ..“

“သရကစြိလေ…“

“ခိခိ ရယရြတယ် ကတုံးပေါထြိပကြှကြ ဂငွထြကကြထုံး ခွဖဝေါးဗှထေဲကမှဲ့ ဟိဟိ“

“ဟဲဟဲ ပြောပါတယ် ဒါကြောင့ြ ခငမြောငဝြင်းက အငှိမထြိုငလြို့မရဘူး…. ထောငကြမွှသာ ငှိမမြှာ…“

“ဖကဖြကြ နိမိတမြရှိဘာမရှိ ငါ့ကိုကိုက ဘယထြောငမြှမကဘွူး…. ဟော့ဒီက လင်း ရဲ့ အခစွထြောငမြှာပဲကမွှာ..ခိခိ“

“ဒီကလည်း ဝငခြငွတ်ာ ခွင်…….“

“ဘာ!!!!“

ခွငထြောငလြို့ပြောမယမြှန်းသိသည် ဆုံးအောငမြပြောဖြစ်အောင် လင်း တားလိုကသ်ည်…။ ဘုရားပေါမြှာမဟုတပြါလား…..။

“အောြ ခွငကြိုကတ်ယလြို့…. လင်းနဲ့ အိမထြောငကြတွာ ပြောချင်တ်ာပါ…..“

“ဟှင်းဟှင်းနောြ ဘုရားမှာ မဟုတမြဟတတ်ှေ မပြောနဲ့ ငရဲကြီးမယ်….“

“ကဲကဲ ငါးသှားလှှတမြယ်….။ ပြီးရင် လှည်းတန်းမှာ ငါးကငသ်ှားစားကြမယ်….“

“ကြည့်ျ ….. “

“ဟားဟား….“

………………………………………………………

နောကန်ေ့ ခွိန်းထားသည့အြတိုင်း သံပုရာသီးဒိုင် ကိုဟိန်းကို ဈေးရှေ့ကနစေောင့န်လေိုကသ်ည်…။ခဏနရေောကလြာပြီး…. သှားနကြေ သာကတေ ၁ လမ်းကို အရငသ်ှားလသည်ေ….။ ဒီတဈခါတော့ ကိုဟိန်း စကားတွေ ခငခြငမြငမြငပြှောလာသည်…။ အရငဆြို ပုံမှန် ဆှဲကောင်းလား… အေးဆေးပဲလား…. ဘာလားလောကသ်ာ ပြောဖြစ်သည်…။

ဒီနေ့တော့ ကားဈေးတွမေေးလိုကြ…. သူတို့ကတော့ လုပင်န်းရှိတော့ လုပင်န်းသုံးကားဝယတ်ာ ပိုအသုံးတည့တ်ာဖြစ်ကြောင်း ပုံမှနကြတော့ ဟိုနားဒီနား တကျကစီသာငှားကြောင်း ဒရိုငဘြာခငကြိုသိပြီးမှ ခပဝြေးဝေးနှင့ြ အခွိနအြတိအကရွလို့ အဆငပြှကြေောင်း ဟကဟြကပြကပြကြ ပြောလသည်ေ….။ ခငမြောငဝြင်းလည်း ကိုဟိန်းအလုပအြကြောင်း ဟိုမေးဒီမေး မေးကြည့်သ်ည်….။

“ကြှနတ်ောတ်ို့က သံပုရာသီးကို ဒိုငကြိုငတ်ာ…။ လှတွနေေဲ့ သံပုရာသီးခွံတွေ လာလာပို့တယဗြွာ…။ အများအားဖြင့တ်ော့ မှဈရိုးတလွှောကြ ရှာတွကပေေါ့…။ သူတို့ဆီကတော့ ဆာလာအိတတ်ဈအိတကြို ၃၀၀၀ ဝယတ်ယ်…။ သူတို့ဆီက တဈခါ လာခရွင် မနည်းဘူး…။ အသီးကတော့ ဆိုဒစြုံပေါ့….။ တဈအိတကြို အသီး ၃၀၀၀ ၃၅၀၀ လောကပြါတယ်….။ အဲ့တာကိုမှာ ကြှနတ်ောတ်ို့က အလုံးတွပြနေခြှဲတယ်… ၅ ကပြတ်န် ၆ ကပြတ်န် ၇ ကပြတ်န် အစားစားပေါ့….“

(၂၀၀၈ လောကကြ ကြားဖူးနားဝဈေးတွေ ဖြစ်ပါသည်…။ အခုတော့ ဘယဈြေးတွမှန်ေး မသိတော့ပါ…။ ယုတ်တိမတနပြါက… ဖြည့တ်ှေးပြီး နားလညပြေးပါခငမြွာ။ စူပါ)

“ဒါဆိုရင် တဈလုံးအပေါမြှာ ၄- ၅ -၆ ကပြလြောကြ မှတန်ပြေီ….“

“အင်း ဈေးမှာပြနရြောင်းတာက သိတဲ့အတိုင်း တဈလုံး ၂၀ တို့ ၂ လုံး ၅၀တို့… ပြနရြောင်းကြတာ…“

“အောြ သချောတော့မသိဘူး ဈေးမဝယဖြူးလို့….“

“ကြှနတ်ော့ရြှမ်းပြညကြ ဖောကသ်ညဆြိုရင် သူမှာရင် အလုံး ၁၀၀၀၀ အနည်းဆုံး ဟိုရောကရြင် တဈလုံး ၁၀၀ နဲ့ပြနရြောင်းတယ်…။ ရထားပို့ခလည်းရှိ ပြီးတော့ ဟိုမှာက ရှားပါးကုနဖြစ်ပြနတ်ာကိုး“

“အားပါးပါး..တကယပြါ သံပုရာသီးဈေးကြကကြို အခုမှ သိရတာ… အမှတမြနည်းပါလား….“

“ဒီလိုပါပဲ ပငတ်ော့ပငပြန်းတယ် နေ့ရောညရော မနားရဘူးလေ….။ ပစ်စည်းခွ ပစ်စည်းတင် အလုံးရှေး… ဆိုငလြည်းထိုငရြတယ်….။ ဆိုငမြှာအိပ် ဆိုငမြှာစား….။ ဒါကြောင့ြ တဈပတ် ၂ ခါလောကြ အခုသှားတဲ့ ဦးလေးအိမမြှာ ပြနန်ားတာ….။ သူကလည်း သိပမြမာဘူးလေ…“

“အောြ ဟုတကြဲ့….“

“ဒါနဲ့ မသိုင်းရော ဒရိုငဘြာခငကြို ခေါသ်ေးလား…“

“အင်း သူ ၂၅ လမ်းသှားရငတ်ော့ ခေါတ်ယ်….“

“၂၅ လမ်း ဘာသှားလုပတ်ာလို့ပြောလဲ….“

“အဲတာက……“

“ကြှနတ်ောန်ားလညပြါတယ်…။ ကြှနတ်ော့ကြိုက ပြောလို့ရပါတယ်….။ သူပဲ ကြှနတ်ောြ့ကို ဒရိုငဘြာခငကြားသုံးဖို့ ခွိတပြေးထားတာလေ….“

ခငမြောငဝြင်း သူတို့ပတသ်တမြှုကိုမသိပေ…။ မိတဆြှတွနေမှေောပေါ့ တွေးလိုကသ်ည်။ ဘာမှမဖြစ်လောကပြါဘူးဆိုပြီး….

“ငှသေိမ်းတယလြို့တော့ ပြောပါတယ်….“

“အင်း…“

“လမ်းထိပမြှာပဲ ခဏစောင့န်ပေါ..။ အထဲမှာ ကားကြေ့ဖို့နရောမရှိဘူး….။ ညီမဝမ်းကြဲလေးခေါလြာပြီး ခကြခြငွြးပြနထြှကလြာခဲ့မယ်…“

ထို့နောကြ ကိုဟိန်း အလိုမကသွည့ြ မကြန်ှာဖြင့ြ ပြနထြှကလြာသည်….။ ကားထဲဝငထြိုငလြိုကပြှီး…

“ကြှနတ်ော့ကြို ဈေးပဲပြနပျို့ပေးပါတော့….။ ကောငမြလေး အပြငထြှကသ်ှားတယတ်ဲ့ မစောင့ခြငွတ်ော့ဘူး…။ စောင့န်ပေါလို့ သချောမှာထားတာကိုး“

“ဟုတကြဲ့ ကိုဟိန်း“

ဈေးကိုပြနမြောင်းလာခဲ့သည်။ လမ်းမှာတော့ နှစ်ယောကသ်ား တိတဆြိတလြွှကြ…..။

ဒီးဒီးဒီး ဒီးဒီးဒီး

ကိုဟိန်းကို ဈေးတွငခြထွားပြီး စမ်းချောင်းကို ပြနလြာစဉြ မသိုင်းဆီမှ ဖုန်းဝငလြာသည်…။

“ဒရိုငဘြာခငကြှီးရေ…. ကားခေါခြငွလြို့ ၂၅ လမ်း သှားစရာပေါလြာလို့…“

“အခုလားအဈမ အားပါတယ်။ အဈမတောင် ၂၅ လမ်း မသှားတာ ၂ ပတလြောကရြှိတော့မယ်….“

“ဟုတပြါ့… ကုနစြိမ်းဂိုဒေါင် ပြငန်လေို့လေ….။ နောကြ ၃၀ မိနဈလောကဆြို အဆငပြှမလေား…“

“၁၅ မိနဈဆိုရောကပြှီအဈမ… ဈေးရှေ့က စောင့န်လေိုကမြယ်…“

“အိုကေ ဒရိုငဘြာခငကြှီးရေ….“

ခငမြောငဝြင်းလည်း စိတထြဲ အောြ သူတို့ကလည်း တဈယောကကြ သှားနကြေ ဗုဒျဓဟူး တနင်ျဂနှေ မဟုတဘြူး သောကြာနေ့ကြီး သာကတသှေားတယ်…။ တဈယောကကြလည်း သှားနကြေ တနင်ျလာ ကြာသပတေးကနေ ဖောကပြှီး သောကြာနေ့ ၂၅ လမ်းသှားပြနတ်ယ်….။ ဘာတွမှန်ေးမသိပါဘူး….။

ဒီးဒီးဒီး ဒီးဒီးဒီး

ကိုဟိန်းဆီမှဖြစ်သည်….။

“ဟယလြို ကိုဟိန်း….“

“ကိုဒရိုငဘြာခင် ကားအားသေးလားဗွ…..။ ကြှနတ်ောြ သှားစရာတဈခုပေါလြာလို့…“

“ဘယသ်ှားမလို့လဲခငမြွာ။ အခုတောင် မသိုင်းဖုန်းဆကခြေါလြို့ ကြှနတ်ောြ ဈေးကိုပြနလြာနပြေီ….။ လမ်းကြုံရငလြိုကခြဲ့မလား……“

“မသိုင်းခေါထြားတာလား… သူက ဘယသ်ှားမလို့လဲ….“

“၂၅ လမ်းတဲ့…“

“အောြ ဒါဆိုလမ်းမကြုံတော့ဘူး…. နပေါစတေော့ ။ မသိုင်းကိုတော့ သှားမပြောပါနဲ့ တောကြှာ သူမသုံးဘဲ ကြှနတ်ော့ပြေးသုံးနေဦးမယ်…။ သူ့ကို ဦးစားပေးလိုကပြါ…။ ကြှနတ်ောြ ဒီတဈခါတော့ အပြငကြားပဲ ငှားလိုကတ်ော့မယ်….“

“အားနာလိုကတ်ာဗွာ….“

“ရပါတယ် ဒါပဲနောျ……“

ကိုဟိန်းဖုန်းခသွှားပြီး ခငမြောငဝြင်းလည်း ဈေးရှေ့ရောကလြာသည်။ ခဏနတေော့ မသိုင်းရောကလြာပြီး ၂၅ လမ်းကိုမောင်းခသွှားသည်…။ ၂၅ လမ်းထိပရြောကတ်ော့ ဆင်းပြီး

“ အရငလြိုပဲ ပြနလြာခေါန်ောြ မောငလြေး….“

“ဟုတကြဲအဈမ“

မသိုင်းလည်း လမ်းထဲဝင် ခငမြောငဝြင်းလည်း ကားမောင်းရင်း ဆူးလေးဖကြ ပါဆငဂြွာ ပတရြှာနလေိုကသ်ည်….။

၂၅ လမ်း မောငမြောင့တ်ိုကခြန်းထဲတွင်….

“ကြညပြှာ နင့ကြိုဒီမလာပါနဲ့ ငါပြောထားတာကို ဘာလို့လာတာလဲ…။ ပြီးတော့ နငအြခုထိ ဟိုလူ့ကို အပိုငမြကိုငန်ိုငသ်ေးဘူးမလား……“

“ကိုမောင် ကြညပြှာလည်း ကြညပြှာ့ဘဝကိုအပကြခြံပြီး ကူညီပေးနတောပဲ…. အခုလည်း….“

“အခုလည်းဘာဖြစ်လဲ….။ ငါသိချင်တ်ာ အဲ့လူ မသိုင်းကို ကြာမှ ငါ မသိုင်းကိုယူလို့ရမှာ။ နငလြည်း သူ့ကိုယူလို့ရမှာ။ အဲ့ကြရင် နငရြောငါရော ကိုယ့ဘြဝနဲ့ကိုယ် အေးဆေးဖြစ်ပြီ….။ နငဘြဝပေးဆပရြလည်း တနပြါတယ်…။ ကိုဟိန်းတို့က ပိုကဆြံရှိတယ်…. နငအြဆငပြှသှေားမှာ…….“

“ကြညပြှာ ကူညီချင်ပြမယေ့ြ ဆကမြလုပခြငွတ်ော့ဘူး….. ကြညပြှာ သူ့ကိုမခစွဘြူး…..“

“အခစွတ်ှဖယေထြားစမ်းပါ…. ငှကအေဓိကပဲ….“

“နင့မြိဘတွေ ငှမရှေိလို့နင့ကြို ငါတို့အိမမြှာ ထားသှားတာလေ… နငင်ှရှေိမှဖြစ်မှာ….“

“ကြညပြှာနားလညတ်ယ် ဒါပမယေ့ြ တဈသကလြုံး မခစွတ်ဲ့လူနဲ့ နရရေငလြည်း မပြောန်ိုငဘြူးလို့ ကြညပြှာထငတ်ယ်….

“ဒါဆို နငခြစွတ်ဲ့သူက ဘယသ်ူလဲ…။ နင့မြှာ ခစွသ်ူရှိလား….“

ကြညပြှာ ငှိမကြသွှားသည်။ ခစွသ်ူမရှိ တဈဖကသ်တ် ခစွန်သေူသာရှိသည်….။

“ကိုမောင့ကြို ကြညပြှာခစွတ်ယ်….“

“ဘာ ငါ့နင့ကြိုမခစွဘြူး…ငါခစွတ်ာ မသိုင်း…..“

ငယရြှယတ်ဲ့သူ့ကို မခစွဘြဲ လငရြှိမယားကို စွဲနသညေ့ြ မောငမြောငကြို ကြညပြှာ နားမလည်…။

“ကြညပြှာက ဘာတွေ ခွှတရြှင်းနလေို့ ကြညပြှာ့ကို မခစွရြတာလဲ….။ သူလုပပြေးသလို ကြညပြှာလည်း လုပပြေးနိုငပြါတယ်…..“

မောငမြောင် ဒေါသတွထွကေလြာသည်။ မသိုင်းကို လာယှဉတ်ာ လုံးဝလကမြခံ။ သူ့အတွကြ မသိုင်းနဲ့ မှုံ ၂ မှုံဒဲ့လဲရငတ်ောင် လကခြံမှာမဟုတ်….။ ပြီးတော့ မသိုင်းမလာတာ ၂ ပတရြှိပြီ အရမ်းလုပခြငွန်သည်ေ…..။

“သချောလား နငလြုပပြေးနိုငတ်ယဆြိုတာ….“

မီးဝင်းဝင်းတောကန်သညေ့ြ မကြလြုံးဖြင့ြ ကြညပြှာဆီ လွှောကသ်ှားသည်…။ ကြညပြှာ ကြောကလြာသည်….။

“ကိုမောင် ဘာလုပမြလို့လဲ…“

“နငင်ါ့ကိုခစွတ်ယဆြို ဘယလြောကခြစွလြဲ စမ်းကြည့်မြလို့…..“

“ဟင်…မလုပပြါနဲ့…..“

“ဖြန်း….ဖြန်း…..“

ကြညပြှာ ပါးနှစ်ခကြဆြင့ရြိုကခြံလိုကရြသဖြင့ြ မကြလြုံးများ ပြာဝသှေားသည်…။ ထို့နောကြ ဆံပငကြဆှဲခေါတ်ာခံလိုကရြပြီး ကုတငပြေါြ ရောကသ်ှားသည်….။

“ဗွိ ဗွိ“

အင်ျကြီများ ဆှဲဖြဲခံလိုကရြသည်…။

“`ဖြောကျ တောကျ….“

ဘရာစီယာများ ဆှဲဖြုတခြံလိုကရြပြနသ်ည်…။ အပေါပျိုင်းဗလာကငွြးကို လကဖြှင့ကြာထားပြီး ငိုယိုတောင်းပနန်လသေည်ေ…။ မောငမြောင့ကြိုခစွပြမယေ့ြ အခုလို နိုငထြကစြီးနင်းတော့မခံချင်ြ…..။ ထမိနန်ှင့အြတွင်းခံပါ ဆှဲခွှတခြံလိုကပြှီး…. ပါးစပကြို လကဖြှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဖိပိတခြံထားရပြီး စောကဖြုတထြဲ လကြ ၂ ချောင်းဖြင့ြ အကြမ်း အမှှခေံထားရလသည်ေ….။ ပါးစပပြိတခြံထားသညန်ရောက နာကငွလြှသဖြင့ြ မောငမြောင့လြကကြို သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အတင်းဖယသ်ောလြည်း အားခွင်းမမွှ….. လကဖြှင့ြ အားရအောငမြှှပြေီး… ပေါငကြိုဖြဲပြီး လကဖြှင့ဖြိထောကထြားကာ မောငမြောင် လီးကို ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်…..

“အားးးးးးးးးး“

“ဖြန်း ဖြန်း….“

ပါးထပရြိုကခြံလိုကရြသည်…..။

“ထပအြောရြင် ထပရြိုကခြံရမယ်……“

“ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း“

မောငမြောင် နှားသိုးကြိုးပကြြ ဆောင့ခြငွတ်ိုင်းဆောင့န်သည်ေ……။ ပါးစပကြလည်း…..

“နငပြှောတော့ မသိုင်းလုပသ်လို လုပပြေးနိုငတ်ယဆြို…. လုပစြမ်း နင့အြထဲကနေ ပြစိပြစိနဲ့ ညှဈစမ်း….။ မသိုင်းစောကဖြုတမြှာ မွော့ပါတယဟြဲ့… နင့မြှာ ဘာမွော့မှမပါဘူး…။ မသိုင်းညှဈအားမပြောနဲ့ သူ့တဈဝကလြောကတ်ောင် နငမြညှဈနိုငဘြဲ မသိုင်းလုပသ်လို လုပပြေးနိုငတ်ယ် လာပြောနတယ်ေ….။ စောကပျိုပြောဦး ကဲ့ဟာ…“

“ ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်း ဗွောင်“

“အာ့အာ့အာ့ အီးအီးအီး“

ကြညပြှာ့ကို မှောကခြလွိုကပြှီး ဖင့ကြိုဆောင့ရြိုကသ်ှင်းပြနသ်ည်……။

“ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ ဗကျ“

“အ့အ့အ့အင့အြင့ြ ဟင့အြီးအီး..“

“ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း“

တငပြါးကို စိတရြှိတိုင်းရိုကခြပြှနသ်ည်….။ နောကြ ပကလြကပြှနလြှနကြာ…. လီးထည့ပြှီး နို့တွကေို ထပရြိုကပြှနသ်ည်….။

“ ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း“

“စောကပျိုပြောတဲ့ ပါးစပ် ကဲ့ဟာ..“

“ ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း“

ပါးတွကေို ထပရြိုကပြှနသ်ည်……။ မောငမြောင့ကြို တွန်းထိုး ထုရိုကလြို့လည်းမရတော့ မုနယ်ိုနပြေီဖြစ်သည်……။ ကြညပြှာကတော့ ပြုသမွှနုခံရမယ့ြ အဖြစ် လုံးလုံးဖြစ်သှားပြီး အံကိုကြိတကြာ ခံနရတေော့သည်……။ နောကဆြုံး ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ ကြည့်ပြှာ့ ဂုတကြနကေိုငပြှီး တရဆကြ လီးတဆုံး ဆကတ်ိုကြ ရိုကရြိုကသ်ှင်းပြီး…. လရညတ်ှေ တကိုယလြုံး ပန်းကြဲလိုကပြှီး… ဆောင့ကြှီးအောင့ကြှီး ကြည့်ပြှာကိုယလြုံးကိုခလွိုကပြှီး ကုတငပြေါြ ခွတဈေဖကတ်ငကြာ မတတ်ပရြပရြင်း အမောဖြနသေည်ေ…။ ကြညပြှာ ဗိုကကြိုနှိပရြင်း ညည်းနသည်ေ….။

“အား…အင့ျ…..“

သှေးများလည်း ကုတငပြေါအြိုငလြာသည်…..။ မောငမြောင် ရာသီလာသည် ထငသ်ှားသည်….။

“ဟာ ဆင်းစမ်း ငါ့ကုတငပြေါကြ နင့သ်ှေးတွနေဲ့ ပကေုနပြှီ…..

ထိုစဉျ…….

“ကလင် ကလင် လကင်“

ဘဲလသ်ံ မှညလြာသည်..။

“စောကရြေးထဲ ဘယသ်ူလာတာလဲမသိဘူး…။ နင် အဲ့တာတွရှင်ေးထား။ အခန်းထဲက ထွကမြလာနဲ့…“

မောငမြောင် အင်ျကြီကောကစြှပ် ပုဆိုးဝတလြိုကပြှီး တံခါးဖြင့လြိုကသ်ည်….။ ရုတတ်ရကြ မထငထြားသည့ြ မသိုင်းကို တွေ့လိုကရြသည်……။

🏵️ ဒရိုငဘြာခင် (အပိုင်း ၄ ဇာတသ်ိမ်း ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️